“overlevingsuitrusting groothandel dropshippers overlevingskleding kleding”

We hebben reeds gezien hoe de semi-sedentariteit samenhing met de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen die in eigen afzonderlijke woonplaatsen gingen vertoeven en met een verandering in de seksuele gewoontes en beleving. Hoe paarvorming zich omzette in een min of meer duurzaam huwelijk. De seksualiteit moet in den beginne relatief ongeregeld zijn geweest. Behalve een soort Westermarck-effect dat verhinderde dat zonen met hun eigen moeders paarden, was er wellicht weinig beperking op de seksualiteit. Dit betekende niet dat iedere man met iedere vrouw seksualiteit had, wel dat hij het in principe xxxkon hebben. Een vader, in de zin zoals we die nu kennen, bestond er oorspronkelijk nog niet. Alle mannen van de vorige generatie waren vaders en men had dezelfde rechten en plichten jegens hen allen. Alle vrouwen van de vorige generatie waren moeders. Alle meisjes van dezelfde generatie waren zusters, alle jongens broeders. En alle kinderen van de nakomende generatie waren zonen en dochters. Een eerste beperking trad op tussen de generaties: grootouders, ouders en kinderen huwden niet meer met elkaar. Maar ganse klassen konden dus wel met elkaar ‘huwen’, een groepshuwelijk zoals Morgan het noemde. Alle zonen konden met alle dochters paren en huwen, maar niet met hun ouders of grootouders. Waarom en hoe deze transitie van min of meer ongeregelde omgang naar een eerste invoering van de incest op basis van het generatieverschil zich heeft voorgedaan, is niet meteen duidelijk. Ze hangt zeker samen met de bevolkingstoename en de toenemende gewoonte om met nauwe verwanten samen te wonen onder één dak, afgezonderd van het dak van anderen. In eerste instantie waren dit ouders en kinderen. Wie onder een zelfde dak woonde, had geen seks met elkaar. Hier speelde dus een zeker Westermarck-effect: de mensen waarmee men vertrouwd was, wekten geen seksuele opwinding meer op. Van een echt xxxxverbod, in de zin van een wettelijke uitspraak, was nog geen sprake en er waren dan ook dikwijls uitzonderingen op de geldende regel. De 19de-eeuwse antropologie gaf nog toegang tot dit stadium van het groepshuwelijk en zelfs tot de fase waarin de geslachtelijke omgang tussen ouders en kinderen niet abnormaal was. Bancroft maakte in zijn geschiedkundig werk over de Native Races af the Pacific States nog melding van tal van inheemse Amerikaanse volkeren waarin paringen en huwelijken tussen ouders en kinderen probleemloos voorkwamen.
de mens, als schaapherder van al het zijnde (zoals Agamben schrijft), neemt zijn natuurlijke verborgenheid en zijn dierlijkheid in zich op, zodanig dat deze dierlijkheid niet langer voor hem gesloten en verscholen blijft. En in dit perspectief herleidt de mens zijn dierlijkheid niet tot een voorwerp van bemeestering, maar denkt en aanvaardt haar als dusdanig, zoals ze werkelijk is. Zijn dierlijkheid wordt niet ontkend en vernietigd maar ze krijgt toelating (Italiaans ‘abbandonamento’; Oud-Frans ‘à bandon’ = met permissie). De mens laat zijn dierlijkheid toe: let it be! Het is niet meteen duidelijk hoe we ons dit moeten voorstellen, maar ik breng het in verband met Agamben’s denken over de doelloosheid van het leven, een thema dat we ook bij Nietzsche al terugvinden. Het leven als ‘middel zonder doel’ (ook al de titel van een boekje van Agamben), m.a.w. leven als leven en niet als middel voor een (illusoir en ingebeeld) in de toekomst gelegen einddoel.
Men moet waar zijn naar de eigen oorspronkelijke aard. Men kan een ware en eerlijke leugenaar zijn: ik sympathiseer, ik ontken mezelf in mededogen, ik leef voor jou. Maar dat is God niet, dat kan God zijn maar kan ook de hypocriet zijn, de leugenaar of de lafaard. Als God mededogen is, houdt mededogen God nog niet in. Het is een fundamentele fout om een element van een categorie aan te zien als exclusief voor de categorie, terwijl ze zeer goed eveneens kan behoren tot een andere categorie. Naar het idee van God denken we dat God alles is, dus is er niets uitgesloten van God en derhalve is mededogen God. Maar God is onomkeerbaar wat betreft zijn schepping. De schepping is deel van God, maar nooit volledig God. Het medium is niet de boodschap. Iedereen weet dat de verpakking niet de inhoud is. Als God de inhoud is, spreken van de duivel, de andere categorie, als het alleen maar om de verpakking gaat. Dus alleen voor het mededogen is net zo goed van de duivel van het materialisme en egoïsme. Zo ook oprecht en waar naar de discipline, de persoon, de orde, het ritueel, het sexuele, het boek etc. etc. kan net zo goed van de duivel zijn. De verpakking is nog niet de inhoud. Het is de eerste fout de waarheid van God om te draaien daar God altijd meer is dan welk afgeleide ook. Zelfs de ziel is niet God, daar zielen zeer goed in onwetendheid kunnen verkeren.
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
Ondertussen wacht ik ongeduldig op een krantenartikel met als titel: “Deze nacht is rond 2 uur de wereld algeheel vergaan.” Dan zal het feest zijn in de harten die hun redenen hebben die de Rede niet kent.
Ondanks die ruis zag ik mensenhoofden gehuld in ski­maskers voorbij­flitsen. Vaag hoorde ik gefluister: ‘Rus­tig maar. Niks aan de hand.’ De intonatie was zoals ik die ook toepas in mijn baby-toespreek-modus. Maar deze stem sprak niet tot kleine Mirjam. Het geluid kwam uit het skimasker met de snijdend blauwe ogen die mij aanstaarden.
Waarom is deze technisch onderlegde mens niet in zijn toestand blijven bestaan? De verworvenheden van de primitieve mens zijn immers enorm. Behalve de Eskimo’s, de aborigines en een aantal verspreide stammen hier en daar, bijvoorbeeld in de regenwouden van Amazone, zijn alle andere volkeren overgestapt naar een volgend stadium, dat van de landbouw of veeteelt. Zijn deze uitzonderingsstammen restanten uit het paleolithische tijdperk of zijn het stammen die door omstandigheden verplicht zijn geweest terug te keren naar een levenswijze van jager-verzamelaars?
35. Resultaten KLIK studie • Significant meer gespreksonderwerpen besproken binnen het emotionele en sociale domein in de interventie groep • Significant meer tevredenheid bij artsen over het consultgesprek in de interventie groep • Geen verschillen in tevredenheid over controlegesprek ouders tussen controle en interventie groep (plafond effect) • Ouders en artsen zijn positief over het gebruik van het PROfiel
Het neuro-economisch onderzoek heeft echter weinig toegevoegd aan de resultaten die vroeger reeds werden bekomen bij onderzoek naar beslissingsprocessen zonder meting van de hersenactiviteit. We wisten reeds dat keuzes in morele dilemma’s zwaar door ‘emotionele’ componenten werden beïnvloed en dat mensen (consumenten, jury’s, beleggers, politici, enzovoort) in veel gevallen ‘irrationele’ beslissingen nemen die ingaan tegen de ‘logica’ van de ‘rationaliteit’ die ernaar streeft om met inzet van een minimum aan middelen (inputs) maximale resultaten te halen of een doel optimaal te bereiken (outputs). Waarom handelen mensen zo ‘irrationeel’ en zijn ze wel degelijk effectief ‘irrationeel’?
©1998 theorderoftime.com: dit boek kan vrij worden gedownload voor enkel privé-doeleinden. Ander gebruik, zoals verkoop en publiceren op andere sites vereist toestemming: stuur een e-mail vanaf: http://theorderoftime.com/ned/info/i/feedback.html
Wanneer je naar de tweede vier maanden gaat, zal de eerste chakra je naar de tweede inspireren om naar nieuwe keuzes te bewegen.  Je zult op dit moment je relaties beginnen te transformeren.  Alles zal geëvalueerd worden volgens de manier waarop je met het leven zelf omgaat.  Hoe je verbindingen maakt die dieper gaan dan gehechtheden.
Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
‘We moeten nu wel naar de stad terug,’ zei hij met een treurige onder­toon die zo gemaakt was dat ik op zijn smoel kon slaan. Ik zag in mijn verbeelding zijn roze tong geperforeerd worden door al die veel te puntige tanden, zalig was dat.
Gezien de mogelijkheden oneindig zijn, wordt het excessieve volmaakte saaiheid, een vorm van verkeerd begrepen dandyisme. Beter werken op beperkt materiaal waar het vertrouwde en het nieuwe nog onderling “converseren”. Zoals bv. Brian Eno stelde voor computermuziek:
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
Wij zien dus de eerste succesvolle mensengroepen als in wezen coöperatief en vrij egalitair. We kunnen zonder meer bedenkingen uiten ten aanzien van de theorie van het reciprocal altruism, waarbij wederzijdse samenwerking zou ontstaan zijn uit welbegrepen eigenbelang, het geven van een gunst met de verwachting dat de ander in de nabije toekomst een wederdienst zal bewijzen. We betwijfelen ten zeerste of de menselijke coöperatie zich op basis van dergelijke ‘economistische’ modellen ontwikkeld heeft. Deze modellen suggereren dat de coöperatie zich in de eerste plaats tussen twee personen gevormd heeft én daarenboven dat het niet gaat om een gezamenlijke activiteit, maar om daad en wederdaad. Wij geloven niet dat de samenwerking primair dyadisch was: de enige echt dyadische handeling was seks. Wij achten de kans veel groter dat de mensengroep omzeggens in zijn geheel achter de eerste jachtprooien aanging. Coöperatie is het afstemmen van elkaars gedrag op elkaar, geen ruil van een gunst voor een tegengunst. Een aantal mannen jaagt het wild op, enige anderen omsingelen het en versperren het de uitweg, een paar anderen maken de prooi af: iets in deze trant. Dit is geen kwestie van (wederkerig) altruïsme waarbij de ander de één later iets teruggeeft. De meeste evolutionaire psychologen geven de indruk alsof de jagers van meet af aan individueel jaagden en eventueel hun buit, als die te groot was, deelden met een andere jager, opdat de volgende keer die andere jager, als die zijn buit nu groter was, hetzelfde zou doen. Maar jagen gebeurde in groep en de buit was collectief. Slechts later als technologieën zoals pijl en boog stevig ontwikkeld waren, konden jagers individueel gaan jagen. xxDus zelfs al waren individuen voor hun survival en reproductief succes genetisch geprogrammeerd op basis van zelfzuchtige genen: de vorm die het productief leven aannam was een collectieve zaak. En dit maatschappelijk, cultureel gegeven heeft o.i. de biologische preprogrammatie gekanaliseerd, gestileerd, bijgestuurd of onderdrukt, afhankelijk van de situatie.
De mensen behept met een persoonlijke god, streefden in de eerste stadia geen grootse dingen na: hun blik overspande nog niet hun ganse levensloop. Hun doelen behelsden in eerste instantie de dag zelf of hooguit de volgende dag. Het idee om van je leven iets te maken duikt pas op in de Grieks-Romeinse en de joods-christelijke traditie, en dan nog uitsluitend voor vrije mannen. Socrates (5de eeuw v. Chr.) voerde de ethica in: het formuleren van leefregels die beoogden een ideaal van deugdzaamheid na te streven. Bij Aristoteles was dit ideaal de zelfactualisatie of zelfvervolmaking: alles worden wat je in potentie was. Immers: zo ook groeiden de planten en kwamen dieren tot volwassenheid. Veel meer dan als kind man worden hield de deugd dan oorspronkelijk ook nog niet in: goed soldaat worden, met succes je grond beheren (‘oikonomos’, vandaar ons ‘econoom’) en deelnemen aan de volksvergadering. Het Latijnse ‘virtus’ (Frans ‘vertu’) voor ‘deugd’ betekent gewoon ‘mannelijkheid’, ‘zich als man gedragen’. Bij Socrates komt daar de dimensie bij van goed en helder denken en Aristoteles werkt dat overigens met zijn logica systematisch uit. Geluk als levensdoel is eigenlijk een heel moderne notie. Het Griekse woord ‘eudaimônia’ dat doorgaans als ‘geluk’ wordt vertaald, betekende eigenlijk ‘zegen, voorspoed’. Pas in de 18de eeuw werd het streven naar geluk gemeengoed. Jeremy Bentham (1748-1832) dacht in zijn utilitarisme dat het geluk meetbaar was en dat de Staat moest streven naar het grootst mogelijke geluk voor het grootst mogelijk aantal mensen. Benthams utilitarisme is nog steeds invloedrijk: zo bijvoorbeeld steunen de ‘darwiniaans linkse’ Peter Singer en vele anderen op dat utilitarisme wanneer ze moeten kiezen tussen het in leven houden van een levensonvatbaar kind of het aanwenden van de middelen die daarvoor worden ingezet, voor ‘nuttiger’ doeleinden. Het utilitarisme bevorderde wel de bevrijding van verlangen en genot uit de heersende ascetische moraal, maar het lost ons modern gevoel ‘onaf’ te zijn, onvolledig of juist teveel te zijn, niet op.
Ik swipete door mijn privé-fotocollectie. Verbleekte foto’s schoven aan mij voorbij. Soms herkende ik een vage omtrek, zoals de schaduwen van een verder lege couveuse, of de spitsbogen van een kerk. Ik weet niet hoe het algoritme zich verspreidde, maar hier en daar las ik dat het viral was gegaan. Het verspreide zich als een ziekte, mensen die werden getroffen door de nadelige effecten noemden het pixelpest. De pixelpest had ook mijn back-ups bereikt. Ergens wist ik dat het algoritme dat op de digitale bestanden was losgelaten misschien teruggerekend kon worden, zodat de gevol­gen ongedaan konden worden, maar veel hoop had ik niet. Toch bewaarde ik de bestanden, die uit een schrikbarend laag aantal bytes bestonden. Het werden er dagelijks minder.
Het tij keert en de jeugd heeft de toekomst, voor ons oudere muzikanten, misschien kunnen wij nog wat meepikken en kunnen wij weer eens ons zelf zijn, onze eigen muzikaliteit ontwikkelen als is dat vanwege onze jaren vertroebelt.
Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen.
4. 2 Beste Jaco Ik ben nu vijf jaar getrouwd met mijn man. Twee jaar geleden kwam ik er achter dat hij seksverslaafd is. Hij keek veel porno en had een twee- de msn-adres waarop hij met heel veel vrouwen camde. Hij beloofde het nooit meer te doen, ik probeerde hem te vertrouwen, hem te ver- geven. Een half jaar geleden kwam ik er achter dat hij weer porno keek. Deze keer wilde ik hem laten vallen, maar ik ben zwanger, daarom kon ik voor mijn gevoel niet weg. Emotioneel ben ik een wrak. Is hij even naar een andere kamer dan kijk ik direct of hij zijn gsm mee heeft. Is dat nog een leven? En wat komt er nog? Wat is zijn volgende stap? Zal hij me echt bedriegen met een andere vrouw? Ik zoek waar ik de fout in ging, wat ik misdaan heb. We hadden het goed samen, en hij kreeg veel liefde en seks. Ik weet echt niet meer hoe ik moet omgaan met de seksverslaving van mijn man! Inmiddels zit mijn man in therapie. Maar nu komt mijn verdriet naar boven, mijn gevoel van verraad en ook mijn eenzaamheid. Want wie vertel je nu dat je wel van je man houdt, maar dat hij je gewoon , om- dat hij verslaafd is een aantal keren heeft bedrogen. Kun jij me verder helpen? Ilse
Ik beet op mijn lip tot hij bloedde, maar voelde hem toch trillen. Hij had erbij moeten zijn. Hij had me moeten inwerken, me moeten helpen en me moeten opvangen als het uitzetten me te veel werd. Al die jaren dat ik werkte en studeerde terwijl hij weg was, was mijn doel geweest om met hem samen mijn eerste reis te maken. Samen weg. Met zijn tweeën vijf weken de ruimte in, voor het eerst zonder dat onze leeftijden zouden verspringen.
Tot iedere soort van sociale orde behoort een systeem van voorzieningen onderhouden dóór de mensen vóór de mensen. Dingen worden eenvoudigweg verstrekt in ruil voor lidmaatschap. Zoals er voor iedere familie of groter sociaal verband een tegenhanger zal zijn die de vrijheid verwoordt – b.v. zoals een zwerver tegenwicht biedt in tegenstelling tot sociale zekerheid – zal er ook interaktie zijn tussen de systemen. Het systeem zal de vrije mensen verleiden deel te nemen door gratis voorzieningen, terwijl de vrije mensen het systeem alleen maar tolereren als ze ook vrij zijn niet deel te mogen nemen. Het is de complicatie van de menselijke psyche die geen enkele inperking van alternatieven tolereert. Kultuur verlangt naar de vrijheid van de natuur die geformuleerd is als het paradijs. Aan de andere kant heeft vrijheid in het paradijs niet veel betekenis zonder de toestemming de kultuur van het plukken van de verboden vruchten der kennis te mogen genieten. God heeft alleen betekenis als het ons is toegestaan te handelen alsof we Hem zijn. Het ideaal zal altijd, per definitie onbereikbaar zijn, maar altijd willen we de machtsillusies genieten denkend dat we ons doel bereikt hebben en verder niets meer nodig hebben. Sommigen beweren dat vrede alleen bij gratie van het eerste is gegeven, anderen houden staande dat vrede alleen maar met het laatste ontstaat. De waarheid is dat het leven gedefiniëerd is door de vitaliteit van de vreedzame coëxistentie. De neiging ten koste van anderen te gaan mag dit niet verdoezelen. 
Wat de geliefde manier van leven ook is, de oefening van het lichaam terwille van de oefening is belangrijk en moet niet worden verwaarloosd als het over gezondheid gaat. Verloren in de spelen van het leven verliest men makkelijk de greep op de geest. Het hebben van dagelijkse oefeningen als gewoonte geeft het bewustzijn en de kontrole die niet afhankelijk is van het soort van leven dat men leidt. Voor ieder spel van tegenstellingen is het van belang de positie van onpartijdige beoordelaar te hebben die een oefening van discipline voor zichzelf heeft. Zo kan men zich gelijkrichten met de ziel met de basiswaarden (afb.) in gedachten niet uitzijnde op de resultaten van de oefening. Feitelijk stabiliseert het alleen maar als de discipline eenmaal licht genoeg is om op iedere leeftijd te kunnen worden volbracht: het kan dan de beproeving van de Tijd doorstaan. 
Notice: Undefined index: t in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 44 Warning: mysqli_fetch_assoc() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 402 Warning: mysqli_fetch_row() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 419

One Reply to ““overlevingsuitrusting groothandel dropshippers overlevingskleding kleding””

  1. Het moet binnen het stramien blijven van wat men denkt te kunnen behappen, angsten voor het ondernemen, spelen op zekerheden die er nooit zijn. Al heb je een maandsucces de volgende avond kan zo maar in het niets vallen, zonder enige aanwijzing want niets is zo onvoorspelbaar als de muziekscene.
    Eén van de belangrijkste regels is te werken voor het werk en niet voor de uitkomst ervan. Slagen of mislukken mag niet van enige invloed zijn op het feitelijke werk dat plichtmatig moet worden gedaan. Er zijn tijden van moeilijkheden en tijden van grote vreugde. Of het nu zomer is of winter, belangrijk is de voortzetting van de arbeid. Omdat we geneigd zijn ons afhankelijk op te stellen van de stimulering en bekrachtiging door anderen, zijn we ook geneigd van werken af te zien als die ander niet langer persoonlijk om ons geeft. Aangezien alles en iedereen zijn/haar eigen weg te volgen heeft moeten we vroeg of laat onze eigen gang gaan. Daarom is het belangrijker te ontdekken wat je plicht is dan deze of gene uitkomst als een voorwaarde te stellen.
    krant/reageer op http://www.de-eenling.nl 2 nr. 1 september oktober MATTHEUS 6 VERS 26, 34 BY AUTHOR NAME “Mijn eenzaamheid is anders.” Mattheus 6 vers 26, 34 26 Aanziet de vogelen des hemels, dat zij Bussum – Krystyna Piotrowska woont 22 jaar in Nederland. Zij spreekt zeer niet zaaien, noch maaien, noch ver- goed Nederlands. Ze is Poolse en komt uit de stad Poznan. Haar leven heeft zamelen in de schuren; en uw hemelse veel verschillende gezichten gekend. Ze heeft in Polen een universitaire Vader voedt nochtans dezelve; gaat opleiding afgerond. “Nederlanders kunnen arrogant zijn. Ze denken minder- gij dezelve niet zeer veel te boven? waardig over een universitaire opleiding in Polen en gaan er vanuit dat ik desti- jds uit economische motieven naar Nederland ben gekomen.” 34 Zijt dan niet bezorgd tegen den Een idee om in Nederland in te “Ik ben opgevoed in het Polen dat morgen; want de morgen zal voor het voeren? onderdrukt werd door de Sovjet Unie. zijne zorgen; elke dag heeft genoeg We hadden een regering buiten Polen aan zijn zelfs kwaad. “Mijn middelbare schooltijd zat ik in en een aangestelde door Moskou. Het een Sacre Coeur kostschool. Ik ben van huis uit katholiek. De nonnen waren was een socialistische staat. Mensen geen monsters, er gebeurden geen ver- denken dat het een hel was en in Oost werpelijke dingen, ik volgde daar het Europa denken ze dat het een paradijs Gymnasium. Ik was rebels, wou daar in Nederland is. Beide zijn niet waar. Bedrijven betaalden vakanties voor hun niet zijn. God heb ik daar nooit kunnen vinden. Katholicisme is voor mij meer werknemers.” kerkwetten en lithurgie, de gewoonten Je kwam 22 jaar geleden naar Ned- en rituelen. Ik had altijd heimwee. Elke twee weken mochten we een weekend erland. naar huis, mits je je goed gedragen “Ja. Het huwelijk met mijn man was had. Ik ben elitair en idealistisch niet goed. Een tijd waarover ik niet wil opgevoed. Mijn mogelijke aanpassing praten. Ineens zat ik in een wereld naar de maatschappij heeft daardoor waar ik niets vanaf wist.” niet tot wasdom kunnen komen. Ik was er gewon van vervreemd.” Goed. Toen begon je leven waar- Was het niet mogelijk god te “Ja. Na de scheiding was ik van de ene vinden? op de andere dag alleen. Ik leefde in “Jawel dat wel. De omgeving en leiding een andere cultuur. Ik sprak nog te blokkeerden dat niet met ontmoedi- weinig Nederlands. Begrijp me niet gend gedrag. Ik was er enkel niet klaar verkeerd, ik was blij verlost te zijn en voor. Mijn beste vriendin vond god, ik dat ik eindelijk mezelf kon zijn. Instan- was tegendraads, of die neiging had ik. ties waren voor mij totaal onbegri- Nog steeds is ze streng gelovig. Ze is jpelijk en ondoorgrondelijk. Angstig en BERG BEKLIMMER heel dapper, woont in een groot huis, onzeker over wat te doen. Ik had met paarden, en is zowat een non.” weinig sociale contacten. Toen begon mijn eenzaamheid. Maar voor mij is MARTIJN SEURER God overal.” Anders dus “Ja, het is niet zoals anderen eenzaam STERFT IN DE BERGEN kunnen zijn. Ik ben hier ontheemd. Dit Hoe pakte je het aan? is niet mijn cultuur. Ik mis vaak de diepgang. Mijn wortels zijn niet van “Ik realiseerde me dat hoe goed ik ook Hij zei altijd te sterven in de bergen. hier. Momenteel zie ik best regelmatig naar een mens kan zijn, het toch altijd Zijn gedachte is uitgekomen. De Ned- mensen, toch als ik thuis ben dan voel wel een bepaalde onrust had om ger- erlandse bergbeklimmer viel op 22 juli ik me eenzaam. Het maakt me verdri- aakt te worden. Ik hou nog steeds van 2015 op de Mont Blanc 300 meter naar etig. Door het leven ben ik in mensen mensen en de roeping mensen te beneden. Recentelijk had hij nog teleurgesteld geraakt.” helpen is er nog steeds toch wilde ik gezegd: “eigenlijk ga ik er vanuit in de iets anders. En toen begon ik te bergen te sterven. Ik hoop het niet, Heeft het geholpen? denken aan iets hogers. Een liefde die maar als het gebeurt, heb ik tenminste mij liet zijn zoals ik ben. Ik besloot mijn passie gevolgd.” “Ja, overigens mijn vriendin heeft het afstand van de katholieke kerk te me uiteindelijk vergeven dat ik nu nemen en me te wenden tot de protes- De Bredenaar verbleef het grootste Protestant ben. Ik heb er contacten tantse leer. De protestantse manier is gedeelte van het jaar in de bergen. Hij opgedaan. Elke week drinken we een meer van God, Jezus en de bijbel. Het wilde in de Alpen alle 82 bergen van kop koffie en praten nog wat na de schrift. Het heet bij ons ook een 4000 meter of hoger te beklimmen. De dienst. Ik heb een wandelmaatje. Het dienst en niet een mis. Elke zonda- Koninklijke Nederlandse Klim- en is fijn om iets hogers te geloven. gochtend ga ik naar de dienst. Ik zoek Bergsport Vereniging meldde dat hij Geven geeft het leven zin. Ik mis een god op mijn manier. De bijbel is erg aan zijn laatste klim bezig was. De familieleven, iemand die thuis op me mooi, mensen zouden het moeten feestelijkheden om het heugelijke feit wacht.” lezen.” te vieren waren al in voorbereiding. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
    BASISSCHOOL HET DAL Brede School Markeent St. Jozefslaan 102 6006 JN Weert Tel: 0495-534518 Nieuwsbrief 14 : 25 maart 2015 1. Agenda Datum tijd Voor wie Wat / Waar / Overige info Woe. 25 maart Alle groepen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *