“overlevingsuitrusting fabrikanten vrouw in overlevingsuitrusting”

Water: Een mens kan ongeveer 3 dagen zonder water, daarom is het van groot belang om zo spoedig mogelijk een bron van water te vinden. Ga er altijd van uit dat water niet drinkbaar is. Er zijn twee manieren om water drinkbaar te maken, enerzijds door het te koken (ideaal is 5 à 10 min koken). Anderzijds kan men het water chemisch zuiveren (chloor tabletten). In beide gevallen is het aan te raden om het water eerst te filteren door een stoffen doek, zodat de grote onzuiverheden er reeds uit zijn. In de meeste gevallen zal je water van bronnen, beekjes, stromen en vijvers vinden, maar ook in boomholtes kan je kleine hoeveelheden water aantreffen.
De eerst versie staat onder deze tweede versie. Hierin heb ik feedback van collega’s en leidinggevende verwerkt. Nieuw hierin zijn de 4 kwalitatieve tegengestelde krachten, onderbouwing uit andere (bredere) literatuur. In mijn volgende stap kies ik een scenario, en beschrijf mijn kijk op een wereld waar de drijvende krachten invloed op hebben.
Het blijft bouwen door gnosis, door situaties te onderkennen, te leren plaatsen, door dingen heen te prikken, en de waarde in te zien van ogenschijnlijke tegenslagen. Die hebben we nodig om er doorheen te komen. Als er nog iets van ‘Saveer-wand’ in ons blijft als oude monumenten die nog geeerd of zelfs aanbeden worden door de oude natuur (en dat kan heel subtiel gaan), dan moet de zwarte hond nog blijven rennen. Wij moeten onze behoudenis bewerken in vreze en beven. In die zin is het dus zelfs waar dat er schatten zijn in het christendom die we niet zomaar overboord mogen gooien. Vandaar dat de Bilha is gekomen die dit uitsorteert. Zowel christendom als islam wordt door de moeder gnosis gebruikt als tucht, en om haar kinderen te hoeden tegen het grotere kwaad.
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
9. 7 Van de respondenten heeft 85% een relatie met de (ex-)verslaafde en heeft 14% geen relatie meer met de man; 1% heeft deze vraag niet beantwoord. Bij de meeste respondenten (39%) is het langer dan vijf jaar geleden dat zij ontdekte dat haar partner seksverslaafd is of Bij 12% is dit minder dan een jaar geleden. Figuur 2: tijdspad uitkomen verslaving. Bovenstaande statistieken geven een kort beeld van de achtergrond van de respondenten. Deze zijn representatief genoeg om reacties met elkaar te vergelijken, te analyseren en te verwerken in dit onderzoek. De resultaten van de enquête zijn in verschillende vormen verwerkt in dit onderzoek. 13% 17% 30% 40% minder dan een jaar 1-2 jaar 2-5 jaar meer dan 5 jaar
‘Wat denk je? Al je grootspraak over eerlijke ver­deling van energie, maar intussen de dikst mogelijke kabel naar het oude nanolab in 020? Zo ingewikkeld was het niet. Het leuke is,’ zegt hij, terwijl hij terug loopt naar de witte bank, ‘dat jullie nanoveld letterlijk alles doorlaat behalve nanodeeltjes. Alles.’ Hij gaat op zijn knieën op de bank zitten en buigt over de rugleuning. Met gemoffelde stem gaat hij verder. ‘Mensen. Dingen. Lucht. En…’ Met een zwierig gebaar komt hij weer overeind en naar me toe. ‘Vuur.’ Hij toont me de lasbrander die hij tevoorschijn heeft gehaald. Hij ontsteekt het apparaat en draait aan de regelaar tot zich een ijzingwekkend blauwe vlam aftekende.
Een ander groot gevaar voor de liefde is de gehechtheid aan sex. Gehecht aan sexualiteit is men niet werkelijk geïnteresseerd in het natuurlijk resultaat van het krijgen van een kind. Er kan zelfs een sterke afkeer en leugenachtigheid zijn tegen het krijgen van kinderen met het excuus dat men er niet klaar voor is of niet in staat is om een wereld te vinden die gelukkig genoeg is voor de kwetsbare baby. Sommigen kunnen eenvoudigweg dermate jaloers zijn over het krijgen van nageslacht, wetende dat nadat de baby er is veel liefde naar de kleine zal worden afgeleid, dat echtscheidingen kunnen volgen op zwangerschap. Sommige zeer mooie vrouwen willen simpelweg geen kinderen vanwege dezelfde jaloezie stellend dat hun carrière belangrijker is dan het krijgen van kinderen. Maar niettemin sexueel zijnd lijkt hun liefde niets meer dan misbruik van de mannelijke ondersteuning te zijn. Sexuele gehechtheid is een bijprodukt van de materiële verbijstering die zichzelf uit in de vorm van jaloezie. De remedie zit hem natuurlijk in het beoefenen van het tegendeel: men zou moeten ondernemen, verkennen en ontdekken in het spirituele/religieuze psychologische bereik en uitdrukking moeten zoeken in mededogende zelfrealisatie. In plaats van voor de sex en het geld te gaan zou men voor de zelfverwerkelijking en de liefde moeten gaan. In deze tegenstelling schijnt geld een perversie van de zelfverwerkelijking te zijn; een vijand die in feite blokkeert en hindert en kulturele openheid en vooruitgang vertraagt terwijl sex op zichzelf wordt herkend als de doder van het mededogen en de liefde. Natuurlijk is de werkelijkheid niet zo zwart wit als kan worden beschreven daar zowel zelfrealisatie en geld als sex en liefde heel goed samen kunnen gaan. Het doel dat de middelen rechtvaardigt echter kan nog niet hun corrupte rechtvaardigen. Het belang van deze regel gaat over het krijgen van kinderen op de tedere en liefdevolle manier. Het idee is dat kinderen geboren als bijprodukt van materiële ambitie minder verzorgende en liefhebbende ouders zullen treffen en geneigd zullen zijn uit te groeien tot erger dan dat. Alleen door het streven naar liefdevolle sex in plaats van sexuele liefde kan dit zo zijn. Als eenmaal de prioriteit van de liefde duidelijk is kan niet alleen de persoon maar ook de hele wereld bevrijd zijn van de corruptie die het gelukkige ruïneert. 
Als ik dat wilde voorkomen, kon ik mijn bezoeker maar beter niet te woord staan. Ik zuchtte diep. Het was niet de eerste keer dat dit me geflikt werd. De vrouw die ik destijds had gesproken, had erom moeten lachen. De computers hadden nog steeds moeite met kunstenaars, was haar verklaring. Die begrepen ze niet. Ik besloot het risico op nog zo’n afspraak maar te nemen. Als ik weer aan dezelfde psychiater werd toe­gewezen, zou dat geen enorme ramp zijn.
Ik kom trouwens weer met meer plezier in de keuken: Ik heb de deuren van alle acht kastjes weer gangbaar gemaakt, overal een paar millimeter afgeschaafd, de grendels (die toch niet pasten) heb ik er afgehaald, de deuren heb ik geschuurd en geverfd en ik heb een ander soort houten schuif  gemaakt op iedere deur. Nu kunnen de deurtjes gewoon open en dicht. Dat had  vanaf december, toen ik hier kwam wonen, nog niet gekund. Nu nog een klein stukje muur schoonmaken en verven, dan is het klaar in de keuken.
Deze morgen (vrijdag) moest ik vaststellen dat de modem voor mijn tv- en internetaansluiting ’s nachts moet bestookt zijn geweest met vreemde kosmische stralen. Het ding heeft het compleet laten afweten en een Belgacom-technicus kan zich niet vόόr dinsdag vrijmaken. Ik vrees een regelrechte ramp. Drie à vier dagen zonder computer: wat moet ik met al die lege uren aanvangen? En mijn beste vriendin is ook al door de vijand van de mensheid geïmmobiliseerd. Die is zo waar gistermiddag geopereerd: galblaas weggenomen, een handeling die noodzakelijk bleek om de hinderlijke opeenstapeling te neutraliseren van een reeks galstenen in grootte variërend van een knikker tot een kleine pingpongbal. Na 2 minuten telefoneren moet ze al uit amechtigheid de hoorn neerleggen en een paar uur volharden in een horizontale en ook nog zwijgende houding. Mezelf een paar uur verliezen met koffie slurpen en mateloos roddelen over politici en andere succesvolle seriemoordenaars, om finaal te eindigen met smeuïge verhalen over verdronken kalveren en omvergereden of van de trap gevallen familieleden en kennissen, dit allemaal bij een glas porto, un petit dernier pour la route: het zit er de komende dagen ook niet in.
In Nederland hebben deze maand dan [oktober 2014 dus, nvdr] naar jaarlijkse seizoengewoonte de 2 traditionele idiotie-varianten hun incubatieperiode doorlopen: Sinterklaas en Zwarte Piet. In de stad Gouda heeft men al blanken uit Friesland moeten invoeren om het intelligentiepeil van de stadspopulatie op niveau te houden en om te garanderen dat er in kaaswinkels wel degelijk kaas werd verkocht, en geen marsepeinen appeltjes en citroentjes. En straks, als het hard begint te vriezen, zal men zo in Friesland nog holderdebolder een reeks Noren of Finnen moeten importeren om voldoende deelnemers aan de start te krijgen voor “hun” Elfstedentocht. Voor het geval het toch eens écht zeven dagen naeen min 10 graden krakend zou vriezen.
In de liefde kan men makkelijk het belang van de celibataire discipline vergeten of zelfs ontkennen. Niettemin is deze discipline het fundament van de kultuur. De grootste misère van de wereld werd veroorzaakt door getrouwde mensen, en altijd heeft het celibataire respekt voor God en de Heer de mensheid moeten redden van de vuren der materiële hartstocht. Als het vuur van de lust eenmaal brandt met de hartstochten van de hel is de enige oplossing je terug te trekken in jezelf, God en de celibataire discipline. Hartstocht die niet van ophouden weet wordt gekend door zijn waanzin en oorlog welke rampzalig uitgroeit als een besmettelijke ziekte die de hele wereld aansteekt in een verschrikkelijke val. Ten koste van alles moet dit worden voorkomen. De enige manier om dit te doen is deze regel te volgen van het hebben van de celibataire discipline als de basis voor relaties. Gehuwd of niet, de ziel van het celibaat staat voorop. Men wordt ermee geboren en na de liefdesaffaire en als de kleine oorlogen van arriveren in de samenleving voorbij zijn moet men terugkeren naar huis naar het belang van de authentieke ziel eventueel met behulp van pelgrimages, religieuze retraite en dergelijke. Alleen in het vrijwillig lijden van deze boetedoening ter wille van het oorspronkelijk celibataire kan een duurzame persoonlijke en wereldvrede worden gevonden. In feite is het een stadium van leven waar iedereen door heen moet gaan ten einde tot de slotsom te komen van het verwekken en opvoeden van kinderen (of andere bijprodukten van het leven) en open te staan voor de onthechting die nodig is om de angst voor de dood e overwinnen. Dit wetende is het wijs van het afspreken in het begin af aan, de celibataire vriendschap en orde te onthouden en te respekteren die eraan vooraf ging, ermee instemde en nog steeds de gekoesterde liefdesaffaire met haar en de wereld geambiëerd ondersteunt.  
Duidelijkheid is liefde. Dingen onduidelijk houdend in de geheimzinnigheid van verborgen kulturen die verzot zijn op hun kostbare continentie, ontbreekt er heel wat liefde in de wereld. Geheimhouding, inwijding en verraad zijn de dominante thema’s van de mensheid. Hoe twijfelachtiger de kultuur is, hoe meer verborgen de werkelijkheid. Openheid wordt algemeen beschouwd als een teken van kracht: zeg de wereld dat de Heer de last van zijn eigen schaduw op zich nam (afb.), vertel de wereld over de uitvinding die in het belang van iedereen is. Geen kopen en verkopen is het ideaal. Geen prijskaartje aan het belang van de waarheid. Dit is het ideaal van een open kultuur waar iedereen alles mag weten uit bibliotheken en informatie-netwerken. De betekenis van de geheimhouding vindt men in de stilte die de zwakheden omgeeft. De zwakheid mag niet worden verraden: het is privé, een beroepsgeheim of een beroepsafwijking waarop de voorgaande regel van zelfverantwoordelijk niet-beschuldigen van toepassing is. Het is zelfs een psychologische wet: een persoon kan alleen doorgaan met een positief zelfbeeld, ondanks de zwakheden, eventueel het meest onwaarschijnlijke van de overeenstemming verdedigend. De advocaat zal het in de rechtszaal verdedigen, de psycholoog in de therapiekamer, de echtgenoot zal het in zijn huwelijk verdedigen en de priester zal het vergeven op de biecht. Duidelijkheid is liefde en duidelijk te zijn over je trouw is van het grootste belang. Daarom is bewijs leveren van trouw aan de orde van de ziel van primair belang, de bevrijding in dienstbaarheid het grondmotief van het handelen makend. Deze duidelijkheid stelt niet alleen de heiligheid van het huwelijk veilig maar ook de verlossing van de mensheid. In deze zin is de sensatielustige hang naar roddel niets dan verraad terwijl de bekentenissen van diegenen herboren voor de orde de realiteit van het geloof in het echte ware uitmaken.
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
‘We betalen met tijd, als we iets willen bezitten dat we niet zo kunnen printen.’ Ik dacht aan mijn koffie. Er kwam ondertussen nauwelijks nog damp van de mok. Ik zette mijn lippen aan de rand en nam een slok. Lauw. Had ik me maar niet moeten laten afleiden. ‘Meestal heb ik dat niet nodig.’
In Nederland hebben we als huisartsen hetzelfde probleem. Daar denken we dan het probleem op te lossen met een spoed-CRP. Maar dan weet je bij een matig hoog CRP toch niet echt helemaal zeker of het om een bacterie of om een virus gaat en of je het wel of niet moet behandelen met een antibioticum.
Bij een nieuwe baan zoals voorgesteld zou ik nog steeds, maar dan nog veel meer te maken krijgen met dit hogere management en zou dan nog veel meer moeten luisteren naar hun lege toezeggingen en loze beloften. En ik zou mijn mensen in Bawku kwijt zijn. IK kan me vandaag niet voorstellen dat ik in Garu zou willen werken.
Trainingspak foutKleur: zwart en zilverMateriaal: 100% polyesterInhoud: broek en jasjeThema: new kids, fout feest, 80’s party, feestkleding, verkleedkledij, carnavalskleding, feestkleren, kostuums, goedkopeart.nr. fin73391

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *