“overlevingsuitrusting en voedsel einde der tijden overlevingsuitrusting”

Pijn is niet simpelweg een lichamelijk fenomeen. Vaak kan er met pijn niets worden gevonden dat mis is met het lichaam. Het lichaam kan lijden onder één of andere kramp waarvoor geen mechanische oorzaak te vinden is: het kan uit het denken voortkomen. Een konflikt in het denken kan zichzelf uitdrukken in het lichaam als een kramp of een vorm van pijn. Pijn is een alarm dat waarschuwt tegen een bedreiging van de integriteit van het lichaam. Voor veel mensen is het moeilijk te aanvaarden dat het denken of de geest die het denken leidt, of zelfs de ziel die de geest stuurt, moet worden gerekend onder de oorzaken van pijn. Een integriteitskonflikt kan zuiver fysiek zijn en als zodanig kan pijn van een zuiver fysieke aard zijn. Maar het is niet altijd zo. Een integriteitskonflikt kan ook zuiver iets van de geest zijn zoals zovele (gehuwde) paren weten. Er kan een integriteitskonflikt zijn in de geest waardoor men lichamelijk pijn kan lijden. De pijn in het hart b.v. is berucht bij verbroken liefde. Ook hoofdpijnen staan erom bekend vaak van psychologische aard te zijn: een bepaalde gehechtheid, konditionering of een konflikt in de motivatie kan tot onverenigbare aandriften leiden welke door het brein als pijn worden weergegeven of waargenomen. Ook kunnen identificaties met dieren of andere materiële vormen die niet harmoniëren met het eigen lichaam een oorzaak van pijn zijn. Pijn als zodanig is een psychosomatisch fenomeen waar tegenover men alert moet blijven om werkelijke schade aan het lichaam te voorkomen. Langdurige en verwaarloosde pijn kan leiden tot fysieke dysfunctie: een hoofdpijn kan een kankergezwel worden, een gebroken hart kan een hartaanval worden: een pijnlijke plek kan zich ontwikkelen tot een serieuze aandoening. Als de dokter op een bepaald punt een chemisch tekort opmerkt in het lichaam, bij voorbeeld niet genoeg vitaminen, kan hij voorspiegelen dat de (oorzaak van de) pijn of een ziekte kan worden overwonnen door het innemen van dergelijke vit aminen. Dit sluit echter niet het feit uit dat van een dysfunctionerende geest een mentaliteit van verwaarlozing kan uitgaan die de ware oorzaak van de aandoening zou zijn. Als zodanig zullen medicijnen niet echt helpen bij het overwinnen van de algemeen destructieve houding van verwaarlozing. Het feit dat een arts niet een gedragswetenschapper is en in die zin niet in staat is gedragsstoornissen te behandelen mag het feit niet verduisteren dat in vele gevallen het probleem van de pijn bij de bron behandelen: het denken, de geest en de ziel, een veel meer belovend en duurzamer resultaat kan geven dan enkel te redeneren naar materiële oorzaken. Het moet gezegd echter dat interdisciplinaire samenwerking de grootst mogelijke kans op gezondheid biedt, hetgeen voor het zelfverantwoordelijke individu dat nog geen behoefte heeft aan hulp betekent dat de eigen integriteit te checken, bij wijze van routine-meditatie, op alle nivo’s van functioneren het meest wijs zou zijn, zelfs voordat men problemen heeft. 
Het gaat niet over namen, maar over inhoud. Natuurlijk, een naam is een code die toegang verschaft tot een zeker kennis-gebied. Maar een naam is ook valsheid: het leidt tot het materiële lichaam en geen enkele Heer houdt dezelfde vorm. Het heeft geen zin je vast te klampen aan dit of dat lichamelijk concept. Ieder lichaam van kennis refereert aan een manier van leren, een school. Ze vormen hiërarchische piramides waarbij toegang in toenemende mate moeilijker wordt onder aan de piramide. Piramiden storten in als het geloof is uitgeput en er meer moet worden geïnvesteerd dan er wordt teruggegeven. Dit lichamelijk aspect van leraren en scholen behoort tot het slagveld van het ego. Ego voert oorlog in de begoocheling van de macht te beheersen en te genieten. Oplossing voor dit probleem moet en kan het erboven plaatsen van de onpersoonlijke orde zijn. Het gaat er niet om de persoon en zijn autoriteit te ontkennen, het gaat erom allen onderhevig te zien aan de werkelijkheid die we niet kunnen veranderen. Als we de hele wereld plat branden zal de aarde nog steeds rond draaien. Het is die ene revolutie die alle andere de baas is. Zijn orde te onderkennen en respecteren in zijn volle relativiteit is een missie van hervorming, aangezien de twintigste eeuwse mens zich nog steeds vastklampt aan een antieke romeinse kalender en een verwrongen begrip van klokkentijd dat ver verwijderd is van de natuurlijke situatie. Trouw aan leraren betekent trouw aan de bron van de leringen (afb.) op de eerste plaats: de kosmische werkelijkheid en ziel van al de werelden die vrede vinden met de orde in de vorm van de tijd (afb.).
De oude dierlijke territoriale driften zitten nog in de genen van de mens, wat altijd al vanaf het begin van de mutering zich kenmerkt door strijd te voeren, de strijd om het bestaan die hoe langer hoe beter verfijnd werd naarmate de mens evolueerde.
Hoe ziet de biologische erfenis van de primaten er ongeveer uit? Hier kunnen we slechts aanduidingen geven. Voor wat betreft de directe erfenis van het sociaal gedrag van de chimpansees of van welke andere soort mensapen ook zijn we, zoals de lezer ondertussen reeds zal hebben gemerkt, bijzonder sceptisch. De verschillen tussen chimpansees en bonobo’s zijn op sommige punten zo frappant dat we ons er niet toe moeten laten verleiden het menselijk gedrag op één van beide soorten af te stemmen of op die aspecten die ze dan wel weer gemeenschappelijk hebben. We houden het hier dan ook bij een erfenis die voor het geheel van mensapen, zo mogelijk zelfs voor het geheel van de primaten en voor het geheel van de zoogdieren geldt. Zo konden de mensen bijvoorbeeld rood licht zien, een eigenschap die de primaten vermoedelijk hebben ontwikkeld omdat rijpe vruchten er dikwijls rood uit zien. Maar zagen de primaten rode objecten of zagen ze ‘roodheid’ waaraan ze dan gingen ruiken en proeven om uit te maken of het rode ook eetbaar was? De mensen konden ook, zoals bijvoorbeeld chimpansees, voorwerpen inschakelen in hun gedrag als een soort werktuig om voedsel (b.v. insecten) op te diepen of op te zuigen. Ze konden, zoals gorilla’s en chimpansees, met stenen gooien om aanvallers te verjagen maar mensapen kunnen doorgaans niet mikken. Vermoedelijk had seks reeds meer functies dan enkel de procreatieve: te zien valt hoe chimpanseevrouwtjes hun achterste aanbieden ook op tijdsperiodes dat ze niet vruchtbaar zijn en hoe bonobo’s seks gebruiken om sociale interactie vlotter te laten verlopen. Verder konden de mensen reageren op gezichtsuitdrukkingen en geuite geluiden en klanken van soortgenoten en beschikten ze dus over een niet-linguïstische taal. Gebleken is dat zelfs schapen gezichten van soortgenoten herkennen en erop reageren door rustig te worden (het gevoel dat ze niet alleen zijn, dat ze bij de kudde zijn) . Het moet wel gezegd worden dat die schapen reageren op emotionele gezichtsuitdrukkingen maar daarom nog niet op gezichten als dusdanig, in de zin dat ze schaap A van schaap B kunnen onderscheiden (dus wanneer de emotionele expressie van A en B dezelfde is). De gezichtsherkenning is dus soortspecifiek en niet persoonsspecifiek. Alleen bij chimpansees is hier onduidelijkheid: het lijkt erop dat chimpansees hun eigen gezicht herkennen. Als een chimpansee zijn gezicht eerst in een spiegel te zien krijgt waarna in zijn slaap een gekleurde stip op zijn gezicht wordt aangebracht, dan zal hij bij een nieuwe blik in de spiegel die stip trachten weg te wrijven. Primitievere apen gaan tegen de spiegel dreigen of willen achter de spiegel zien waar de rivaal zit. Deze primitievere apen herkennen dus in het met de stip gemarkeerde beeld in de spiegel eerder een rivaal, dus in ieder geval ook een soortgenoot. En de vraag is dan ook: herkent de chimpansee werkelijk zichzelf of alleen maar het beeld van zijn soort zonder er echter vijandig op te reageren en door op details te letten zoals de stip die er teveel aan is? Zelfs de mens, Narcissus met name, herkende in het beeld in het wateroppervlak zijn eigen gezicht niet, wel dat van een naamloze Ander: wij stellen dan ook hier de vraag of het drama van Narcissus en zijn weigering om nog water te drinken (waardoor het beeld in het water immers verdwijnt) wel slaan op de perversie van zijn eigenliefde (zijn ‘narcisme’). Is het niet eerder zijn onwil om de Ander te doden (wanneer hij door te drinken het beeld van de Ander vernietigt), zijn onwil om een moord te plegen op een soortgenoot? Zit Narcissus niet gevangen in een dialectiek van zelfbehoud (drinken) en respect voor de Ander? Is zijn onvermogen om Echo lief te hebben, waarvoor hij door de wraakgodin Nemesis juist gestraft blijkt te worden met een verliefdheid op een beeld op het canvas van het wateroppervlak dat hij niet als zijn zelfbeeld herkent, niet de tragiek van iemand die wil houden van een abstract beeld van de Ander, van alle anderen van zijn stam of soort, en niet enkel van één concreet exemplaar? Een tragiek die door de echo van Echo’s stem de ganse mensheid zal achtervolgen en daarom nog zo hedendaags is?
‘Ontvangen,’ zei ze. ‘Ik wil eten tot ik neerval. Ik wil vroeg pensioen en een huis bij de zee én een huis in het binnenland. Ik wil mooier kunnen zingen dan, beter kunnen spelen dan’ en ze noemde een naam.
De trap leek eindeloos en zoals altijd had ze een gevoel van kilte terwijl ze er tegenop klom. Ze wist dat het een psychisch ding was, de kou en het idee dat er geen einde aan leek te komen, dat had de psycholoog haar ook verteld, maar ze bleef het ervaren. Het was inmiddels al twee en een half jaar geleden dat Fleur hier op deze trap was gestorven, maar het gevoel was nog steeds niet weggeëbd.
Een ander punt van belang is definitie van arbeid. Werkeloosheid is een relatief begrip. Iedereen die niet het werk doet dat ik doe is niet als zodanig werkzaam. Ik heb mijn eigen waarden over aan wat en hoe te werken. Werk verricht ter wille van de ziel lijkt futiel in de ogen van diegene die op winst uit is. Van de andere kant bekeken is uit zijn op profijt precies dé manier om geen enkel effect te hebben in de ogen van degene die voor de ziel leeft. Als succes wordt gedefinieerd als tevredenheid met de aktiviteit van je voorkeur, winstgevend of niet, dan is de wereld bevrijd van de slavernij van zijn strijdige dwangmatigheden.
Deels is deze verwarring het werk van naïeve onwetenden die zich graag koesteren in hun onwetendheid: deze past immers in hun kraam. Anderzijds het opzettelijke werk van kwaadwilligen of minstens toch van opportunisten.
Harrald staarde naar de naakte vrouw in de tank voor hem. Voor zover hij kon zien was ze compleet, waren er geen elektrische of elektronische compo­nenten zichtbaar en kon ze volledig doorgaan voor een echt mens. Het leek even alsof hij moeite had met ademen en hij bedacht zich dat hij Ariadne een bijzonder mooie vrouw vond. Ze was ook de enige vrouw van zijn leeftijd die hij kende, vrijwel alle andere waren de veertig gepasseerd, meestal flink.
Naar het westen strekten de restanten van Delft zich uit in het stervende duister van de ochtend. Even stelde hij zich voor dat hij de windmolens kon zien waarmee dit alles was begonnen, voorbij de stad, over de velden en achter de duinen.
Samuel grinnikte toen hij gegiechel in de gang hoorde. Hoofd­schud­dend ruimde hij het klaslokaal verder op. De houten creaties van zijn studenten deed hij zonder erbij na te denken in een doos. Zijn hand verstarde boven een beeldje dat op de tafel in de hoek van de klas stond. De tafel waar Erwin gewerkt had. De jongen was al een tijdje bezig met dit werk en nu leek het af te zijn. Dat was niet zo vreemd, ze waren al zes weken met dit project bezig. Toch was er iets speciaals aan. Hij pakte het voorzichtig op en bestudeerde de groeven die in het hout aangebracht waren. Op het eerste gezicht leek alles chaotisch te zijn, maar er was wel degelijk orde terug te vinden, een patroon dat alles met elkaar verbond. Hij voelde de gladheid van het hout, dat tot in de diepe groeven terug te vinden was. De detaillering en afwerking waren van een hoog niveau. Samuel wist niet zeker of hij dit zo gemakkelijk na zou kunnen doen, niet met de gebrekkige middelen waarmee Erwin dit gemaakt had.
TE HUUR OPSLAGRUIMTE BIEDT UW EIGEN ONDERNEMING TE WEINIG RUIMTE OF HEEFT U ANDERE DOELEINDEN BEHOEFTE AAN (MEER) OPSLAGRUIMTE DAN IS DEZE BEDRIJFSHAL VOOR U PERFECT. HET PAND IS DEGELIJK GEBOUWD,
2) Vandaar dat ik een paar sneeuwlaarzen heb overgenomen, die gegarandeerd worden tot -50 C! Waarom dan toch zoveel moeite gedaan om mukluks te maken? Omdat die lopen als sloffen, heerlijk! En het maakproces is leuke voorpret.
Overigens begrijp ik wel dat een GT/GD het advies geeft om er niet tussen te komen. Stel je voor dat een GT zegt dat je dat wel moet doen, je raakt zwaar gewond en gaat vervolgens die GT aanklagen omdat je dat advies had gekregen…
Maar er is meer aan de hand met de trauma-bedoening dan louter een kwestie van psychologie of geestelijke gezondheid. Economische en politieke crisissen voorstellen als een plots en onverwacht trauma is een ware beleidsstrategie geworden voor regeringen. Een voorbeeld levert ons de overtuigende analyse van James Brassett & Nick Vaughan-Williams met betrekking tot de Britse regeringsaanpak van de subprime-crisis (“kredietcrisis”) van 2008. Deze subprime-crisis vormde, zoals algemeen geweten, de aanzet van een wereldwijde financiële en economische crisis, die ondertussen nog steeds niet helemaal is verteerd, zeker niet in Europa als gevolg van de erop aansluitende staatsschuldencrisis en de beklemmende “euro-crisis” (J. Brassett & N. Vaughan-Williams “Crisis in Governance: Sub-prime, The Traumatic Event, and Bare Life.” Global Society, 2012, vol.26, n°1, p.19-42). De Britse overheid wist de evenementen voor te stellen als een traumatiserende catastrofale natuurramp (een “tsunami”). Hierdoor kregen de spaarders en de getroffen huiseigenaars het statuut van getraumatiseerde slachtoffers die “gered” moest worden als passieve ontvangers van “humanitaire slachtofferhulp” en “therapeutische opvang en begeleiding”. Het is een procedé dat meer en meer opduikt bij het beheer en de beheersing van crisissituaties: de overheid werpt zich op als een soort neutrale en onschuldige therapeut van mensen en instellingen die in de rol van passieve slachtoffers gedwongen worden en zich hebben neer te leggen bij de inhoud en de vorm van de aangeboden “hulp”. Op deze manier verdwijnen de oorzakelijke machinaties van de “grote spelers” achter de schermen (in de Britse casus: de verantwoordelijke banken en de overheid zelf) geheel buiten beeld. De aanpak door de Belgische regering van haar bankencrisis (najaar 2008 – voorjaar 2009) kan op analoge wijze worden geanalyseerd, met deze keer niet alleen de spaarders en beleggers maar ook en vooral de “banken” zelf mooi neergezet in een heuse meelijwekkende slachtofferrol.
Af en toe denk ik dat ik hier beter weg kan gaan. Het erg jammer voor de wél geïnteresseerde werkers hier. Tot op zekere hoogte is het ook jammer van al het werk dat ik aan mijn huis heb gedaan om het bewoonbaar te maken. Maar aan mijn huis zit ik niet vast. Als ik elke keer weer genoegen moet nemen met loze beloften en toezeggingen, van hoge pieten in Accra  tot aan de schoonmakers hier in Bawku toe dan houd ik dat niet vol met een vrolijk gezicht.
Nog eentje apart voor een eigen kamer in de inrichting, Arnon Grunberg deze man is zo gestoord als maar kan en moet echt apart worden behandeld om enige kans op genezing te hebben. Lees zijn stukken op de voorpagina van de Volkskrant maar eens, de man vindt zichzelf de humanist van de eeuw en heeft een lading vooroordelen waar zelfs de grootste fascist jaloers op kan zijn.
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
‘En als ik daar dan in de winkel sta, met één hand en één verminkte stomp die nog het meest op droge worst lijkt – denk je dat de klanten zo’n slager dan nog serieus nemen? En komen ze ooit van het idee af dat mijn vingers misschien wel in hun gehakt zitten?’
Goed. Na snel de ronde langs de kinderafdeling en de spoed afdeling te hebben gelopen was er ook een chauffeur beschikbaar. In Bolgatanga haalden we op het kantoor van de baas de nodige documenten op (die ik zelf ook wel had gehad trouwens)
De blinde wand van de woonkamer werd volledig uit zichg genomen door een enorme boekenkast waarvan elke plank twee rijen diep was volgezet. Ze liet haar vingers over de ruggen glijden. Boeken over de ver­schillende continenten, de verschillende talen, de ver­schillende landen, diersoorten en culturen van de wereld, van Isomé. Boeken van Loheij, van haarzelf, van Ujhalin. Boeken over management, organisatie­vormen en organisatiestructuren, boeken over wis­kundige principes, kunst­matige levensvormen en ana­tomie; boeken over de geschiedenis van Yin-Beh, Yin-Ghuel en de omliggende landen; boeken over de werel­den buiten Isomé en de gekoloniseerde werelden in andere zonne­stelsels.
Het was Willy’s idee daar te overnachten (want in één dag kunnen we niet alles regelen vanwege heel beperkte openingstijden), maar omdat het nieuwe huis bijna helemaal leeg is valt het een beetje tegen hoeveel we moeten meenemen. Het is wel zo dat we buiten de deur warm eten, maar het is verbazend hoe groot een minimale overlevingsuitrusting toch nog is. Maar het gaat lukken!
Boven, in haar eigen kantoor sloot Meyago zorgvuldig de deur. Het schraapte over de vloer net voordat het in het slot viel. Meyago plaatste de contracten op haar bureau, haalde Beijjuns oorbellen uit haar oren, knipte ze open.
‘Nee,’ zei de man. ‘Je hebt natuurlijk je fundamentele overlevings­drijf­veren nog. Je zelfbescherming, je behoefte om aan energie te komen als je accu’s leeg zijn en om gerepareerd te worden als je defect gaat.’ Hij begon het controlestation weg te duwen. Met erbovenop mijn telecom­module.
12. Welke evidence Pubmed Complicerende factoren bij aantonen effectiviteit • verschillende systemen • verschillende eindpunten • gelijktijdige -implementatie RRT/MET -aanpassing protocollen -scholing en non-technical skills Pubmed studies: validering +++ outcome –
Hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer één bij vrouwen. Per dag sterven 57 vrouwen in Nederland hieraan. Dat is meer dan bij mannen. Bij een hartaanval krijgen mannen over het algemeen plotseling een beklemmende of drukkende pijn op onder meer de borst. Vrouwen hebben echter meestal minder duidelijke klachten bij een hartaanval. Hierdoor leggen zijzelf en artsen niet direct een verband met deze dodelijke ziekte. Het is tijd dat bij vrouwen de signalen eerder  worden herkend en dat de behandeling hierop wordt aangepast. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc onderzoeks-fonds Hart voor Vrouwen een beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten. De onder zoeken, waarvoor het Radboud Onder-zoeksfonds Hart voor Vrouwen fondsen werft, overschrijden grenzen van medische vak-gebieden. Met het onderzoeksfonds wordt beoogd dat artsen met verschillende discipli-nes kennis met elkaar delen, zodat zij nog betere diagnoses kunnen stellen en op nog effectievere wijze deze vrouwen kunnen be-handelen. Meer informatie over Hart voor  Vrouwen is te vinden op www.hartvoor- vrouwen.nl. Aanmelden voor de sponsorloop kan op www.devierdaagsesponsorloop.nl.
67. Factoren van invloed op verandering BMI -0,8 -0,6 -0,4 -0,2 0,0 0,2 0,4 0,6 0,8 1,0 0 3 6 9 12 BMISDS time hematological solid brain Met sondevoeding snellere stijging dan zonder sv Lage initiële BMI snellere stijging Daling BMI bij hematologisch en solid, stijging bij hersen tumoren Stijging BMI SDS hangt niet samen met: Leeftijd, geslacht, BMI ouders, intake, klachten, zwaarte/fase behandeling, corticosteroiden

One Reply to ““overlevingsuitrusting en voedsel einde der tijden overlevingsuitrusting””

  1. Vreemd om er zo over te denken, niet? Wat een totaal nieuw gezichtspunt. Niet status, werk, bezit of geld rechtvaardigt en ondersteunt het bestaan op Aarde. Nee, ieder mens komt iets unieks brengen op Aarde en dat alleen al betekent overvloed, waar een basisinkomen tegenover kan staan. En gezien het leven in wezen gratis is, zijn ook de 750 equi gratis. Dit basisinkomen geeft iedereen even veel en genoeg toegang tot het leven. Alle andere constructies, zoals belastingen, uitkeringen, subsidies, sociale zekerheid,…vallen dan weg. Niet alleen wordt op die manier alles plots veel eenvoudiger, maar ook zijn alle controlesystemen niet langer nodig. En dat betekent vrijheid. Niemand hoeft nog afstompend, zinloos en vervelend werk te doen, maar kan zich nu richten op het ontwikkelen en delen van de talenten, passies en creativiteit. Niemand is nog afhankelijk van de verzorgingsstaat. Wie hulpbehoevend is, wordt opgevangen door familie, vrienden of de lokale gemeenschap. Wie meer euro’s of equi’s wenst, kan blijven werken of een tijdelijke job zoeken, die wellicht zelfs een beter loon zal opleveren omdat er minder kandidaten zullen zijn. Het aspect ‘overleven’ valt weg en maakt plaats voor creatief leven en in vrijheid jezelf kunnen zijn.
    Weliswaar krijgt bijna iedereen die door een verpleegkundige of medical assistant is opgenomen wel onwijs veel antibiotica, maar bij een acute buik moet je vaak een operatie doen in plaats van antibiotica geven en bij meningitis is de dosering van de antibiotica veel hoger.
    In die jaren van de Belle Époque is het voor de leden van de bovenlaag een must om te lijden aan een of andere zenuw- of geestesziekte. Vooral dan bij jongvolwassenen. Mannen schepen zichzelf op met neurasthenie, vrouwen met melancholie, een zenuwinzinking of een onduidelijke “hysterie”. Ook nymfomanie is aardig meegenomen. Dit soort ziekten geldt als een privilege, als een erezaak en als een bewijs van hogere sociale status. Wie voor zijn overleving moet werken of afhankelijk is van liefdadigheid kan zich geen dergelijke ziekten veroorloven. Neurasthenie e.d. fungeren dus als een manifest teken dat je je het, dankzij geërfde rijkdommen, kan permitteren in het geheel niets te doen. De Belle Epoque zijn ook de hoogdagen van allerhande alcohol- en drugverslavingen: van absint tot opium en cocaïne. Zonen en dochters van geboren rijkelui doen er alles aan om zich artistiek en intellectueel voor te doen (“dandyisme”). Zij brengen graag hun tijd door in de brede marge van de artistieke en intellectuele avant-garde, die net tijdens de periode van de Belle Epoque haar hoogtepunt bereikt.
    Boven de horizon gloeiden de met zonnepanelen bezette daken als kolen en zwiepten de windmolens door de lucht als brandende zwaar­den. De zonsonder­gang strekte zich zoals altijd hoog uit in de hemel­koepel, aangewakkerd door het koelende stof dat sinds decennia in de atmosfeer werd geblazen.
    Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *