“overlevingsuitrusting armband survival uitrusting bedrijf”

Onderweg door de Nieuwe Maas heb ik talloze benaderingen opnieuw overwogen en verworpen. De eenvoudigste lijkt me uiteindelijk de meest effectieve: doodgemoedereerd naar de entreehal wandelen waar­uit de schacht van de Mast oprijst als een kolos­sale betonnen boomstam. Misschien boog ik daar­mee te zeer op Mooks arrogantie en nieuws­gierigheid; mis­schien ga ik te gemakkelijk uit van mijn eigen robuust­heid. Het schot van Rami heeft me misschien over­moedig gemaakt. Maar ik merk dat ik niet bang ben. Ik geloof niet dat Mooks mensen me veel kunnen doen.
‘Breng dit naar koning Offa,’ zei de ridder. Hij maakte een nog grauwere indruk dan anders. ‘Ik blijf hier.’ Zijn ogen gingen rond. Toen liep hij op het grote aarden beeld af, stapte door het deurtje en trok het achter zich dicht.
‘Ik zei dat je vrienden gelijk hadden. Ik kom inder­daad uit de ruimte. De zelfstandige satelliet Neo-Eden om precies te zijn. Bevindt zich op Lagrangepunt L2. Hij is vlak voor de oorlog daarheen gebracht middels een geheime lancering van een drijvend plat­form.’
Beslist.nl maakt gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Wij gebruiken onder meer analytische cookies voor optimalisatie van jouw gebruik van onze website. Daarnaast plaatsen ook derden tracking cookies om jou bijvoorbeeld gepersonaliseerde advertenties te tonen. Ook social media-netwerken plaatsen tracking cookies. Deze cookies volgen je gedrag op internet. Lees ook ons cookiestatement voor meer informatie. Ga je verder met een bezoek aan onze website door een klik te plaatsen, of door hierna op akkoord te klikken, stem je in met het plaatsen van cookies en het verwerken van de gegevens die wij en onze partners daardoor verkrijgen.
De Sony Cyber-shot DSC-WX350 is een compactcamera met 20x optische zoom. Dankzij dit grote beeldbereik is geen onderwerp nog te ver weg. Ondanks dit grote bereik past de camera moeiteloos in je broek- of jaszak. De krachtige Bionz X beeldprocessor zorgt voor een snelle verwerking van de foto’s en levert haarscherpe beelden met weinig ruis, zelfs bi
Anderzijds kan de evolutie van interpersoonlijke relaties en contacten moeilijk door een overheid (centraal of lokaal) ter hand worden genomen. Hoe de concrete uitingen van liefde en vriendschap (en hun tegenpolen haat en vijandigheid) zullen worden beïnvloed is niet duidelijk. Emoties en affectie zijn moeilijker in hun mogelijke evolutie te voorspellen dan de ontwikkelingen in de robotica. De inhoud en de vorm van contacten tussen mensen onderling zullen vermoedelijk “spontaan” mee-evolueren. Misschien lopen we allemaal rond met een chip of met ingeplante elektrodes in ons hoofd om zo al te heftige of negatieve emoties (haat, woede, enzovoort) tot een minimum te reduceren. Hoe de omgang met robots onze onderlinge communicatie zal kleuren is moeilijk in te schatten. De creatie van een “mind” (geest), als een artificiële overstijging en uploading van kennis ver boven onze biologische fundamenten, kan in wezen alleen slaan op gecreëerde humanoïde super-robots en Artificiële Intelligentie-systemen (15). Niet echt op ons, gewone mensen, zelf. Toch niet zoals we onszelf kennen. Post-humanisme en transhumanisme blijven echter vooralsnog een zaak van fantasie en speculatie. Maar dat kan in de toekomst snel veranderen.
Om de vergelijking door te trekken met het grotere spel van de samenleving mag iedere persoon zich een doel stellen met andere mensen: b.v. een theaterproduktie te hebben. Als het gezelschap na tien producties nog steeds bestaat mag men zeggen dat het spel is beëindigd wat betreft het concept van het bereiken van een strategie en een type bal. De tegenstander uitnodigen zou het adverteren zijn om een publiek te trekken dat op zichzelf ook een gemeenschap van mensen kan zijn die besturen naar hun eigen materiële doelstellingen van productie en beheer. Als die tien theater-produkties het uithouden met hetzelfde gezelschap in dezelfde gemeenschap, zou het aan onze lieve Heer van de Tijd, de scheidsrechter, zijn om te beslissen wie het gewonnen zou hebben op het scoren naar het concept van echte publieke speeltijd. Aldus bezien is uitnodigen tot een spel niet hetzelfde als het achter je laten van de privésfeer om naar het theater te gaan b.v.. Om dat ook zo te hebben is er een arbeids-overeenkomst nodig om te kunnen werken naar die uitgaande houding. Het spel winnen zou erkenning van het uitnodigende danwel uitgenodigde team inhouden: naar het theater b.v. kunnen mensen ertoe komen elkaar socialiserend te herkennen of te onderkennen dat een zeker uitvoerend gezelschap van een meer betekenisvolle sociale continentie is.  
‘Zo somber,’ zei Beijjun en ze schoof dichterbij. Een glimlach schoot even over Meyago’s gezicht. Het was niet moeilijk de grens tussen hen beiden verder te laten zakken. Het was niet dat ze een hekel had aan Beijjun Niam. Het was gelukkig niet zo dat de preutsheid van de Kiteh ook haar volk besmette.
Wie het Rode Wolken Huis bereikt, is een gast, zolang ze kunnen betalen natuurlijk. De ponbiki Hayate verwelkomt hen, buigend en slijmend: ‘Welkom! Welkom! U vereert ons met uw aanwezigheid o-kyaku-sama. Welkom! Welkom! Wij hebben rijstwijn en meisjes, muziek en dobbelstenen.’
As we move into the age of info-labour, there is no longer a need to invest in the availability of a person for eight hours a day throughout the duration of his or her life. Capital no longer recruits people, but buy packets of time, separated from their interchangeable and occasional bearers. In the internet economy, flexibility has evolved into a form of fractalization of work.
10 De Specialist Wij doen alles voor uw auto! Auto wassen? Dat kan bij ons in de carwash Wij doen alles voor uw auto! Autocenter MEBO bv Bevelantstraat 20a Roggel T VOORJAARSACTIE Automatische sectionaaldeur 1249,- incl. plaatsen Noordervaart 5 I Beringe I (077) I Mindfulness en verslaving LEUDAL – Het Mindfulness Based Relapse Prevention is zo n twintig jaar geleden ontwikkeld door Alan Marlatt en in de VS wetenschappelijk onderzocht en effectief bevonden. In Nederland wordt deze training geïntroduceerd door deskundigen op het gebied van verslaving én Mindfulness. Indachtig biedt dit acht-wekentraject aan. Hierin wordt geleerd de kracht van Mindfulness (opmerkzaamheid) in te zetten om je neiging tot verslavingsgedrag om te buigen. Je leert anders omgaan met het trekkende gevoel dat kan ontstaan als je niet meer toegeeft aan je impuls. Tenslotte leer je om verslavingsgedrag te vervangen met gedrag dat meer voedend, rijk en prettig is. In de greep van een gewoonte Verslaving is te omschrijven als het in de greep zijn geraakt van (genots)middelen of van gedrag dat constant moet leiden tot bevrediging. Kenmerkend hierbij is dat deze behoefte zo bepalend is, dat deze je beperkt in je levensvreugde, relaties en werk. Kortom: je kwaliteit van leven. De oplossing is het probleem geworden. Als de gewoonte je vrijheid en welzijn beperkt, dan mag je gerust spreken van een verslaving. Het maakt niet zoveel uit om welk middel of gedrag het gaat. Door verslaving neemt je zelfvertrouwen af en daarmee het plezier en vermogen om te functioneren. Effectieve hulp Je eigen, informele, pogingen zijn vaak niet afdoende om verslavingsgedrag definitief een halt toe te roepen. Als je dat merkt, en je wilt je niet neerleggen bij de beperkingen die de verslaving oplegt, dan is het tijd om te kiezen voor een ondersteunend programma dat je helpt om de moedeloze slingerbeweging tussen goede voornemens en terugval te doorbreken. Mindfulness Based Relapse Prevention is een bewezen effectief programma. Meer info hierover is te verkrijgen via tel en/of Wij zijn hét adres voor Luxaflex Terraszonwering Een goede voorbereiding loont… Nu bij ons 20% korting alleen voor snelle beslissers… Voor heerlijke lentes Designed by Luxaflex. Inspired by you. en (na)zomers! Zonwering Rolluiken Horren Pieter Hendriks Kunststof kozijnen Overkappingen Lindenstraat 42, Neer – Tel Mindfulness Aandachtgerichte training Regelmatig starten er nieuwe trajecten in de regio Mindfulness – Based Stress Reduction Acceptance and Commitment Therapy (ACT) Compassievol leven (nieuwe training) Mindfulness bij volwassenen met autisme (A. Spek) Mindfulness bij kanker (Trish Bartley) Mindfulness – Based Relapse Prevention (bij verslavingsproblematiek) Ga voor meer info naar Locaties: Huisartsenpraktijk Habets Heythuysen Chiropractie Leudal Heythuysen De Kern Maasbracht Angelique Didderen Mobiel Website
Trouwens wanneer je het nieuws volgt op de alternatieve sites dan ziet men alle problemen welke Europa teisteren, convergeren naar een bepaald punt dat het niet meer gaat, zo simpel is dat mijns inziens. Het laat mij totaal onverschillig hoe er met landverraders wordt omgesprongen in de toekomst alles is goed om deze arrogante slinkse graaiers en hun kinderen een flink lesje te leren.
‘Het occulte’ is ook typisch zo’n bangmaak woord van zwaar orthodoxe christenen. Occult is latijns voor ‘verborgen’, en dat is iets waar boze geesten bang voor zijn, en niet verzot op zijn, want de boze geest leeft namelijk door het openlijk pronken, het publieke leven, het verblindend licht, waardoor de demoon zichzelf volvreet. In hun eigen boek, de bijbel, in de Latijnse versie die vooraf ging aan het onstaan van de Engelse versie en andere westerse versies, ging Jezus tot het occulte, waar hij werd begraven in verborgenheid, dus zelfs hun eigen boek in de oudere talen spoort de christenen aan om Jezus te volgen, ook in het occulte, het verborgene. Zelfs ‘gnosis’ is een bangmaak woord in zwaar christelijke kerken. Het wordt gebruikt door lieden die totaal niets afweten van de grondteksten. Jezus waarschuwde letterlijk dat de farizeeers zouden komen om ‘de sleutel der gnosis’ weg te nemen, zodat mensen niet behouden zouden worden. Er is in de oude talen geen behoudenis door het bloed van Jezus of welk ander goocheltruukje dan ook. Er is in de woorden van Jezus alleen behoudenis door de gnosis, door de wet van de gnosis, en door het overwinnen van het kwaad door de gnosis (dus in principe gewoon door het bloed van de vijand, wat wijst op ‘door de demonologie’).
Moeder leefde helemaal op. Ze redderde met opruimen en de was, verwende mij met bruin bier en leerde ons hoe we konden vaststellen of Ella huilde om een darmkrampje of uit eenzaamheid. ‘Oppakken, oppak­ken, oppakken,’ was het devies. ‘Een huilend kind laat je nooit liggen.’ Maar hoe snel we er de zeld­zame keren dat Ella huilde ook bij waren, moeder won steevast van ons. Echter niet van Drommel: de kater gedroeg zich als een waakhond en was nooit verder dan drie meter bij de baby vandaan. Hij sliep zelfs in haar wieg als we er niet op beducht waren. Hij was haar trekpop, knuffelbeer en vuileluier-alarm ineen.
Sport is gedefiniëerd als fysieke aktiviteit waar men uit plezier mee bezig is. Waar het in de ware sport allemaal om draait is de kontrole over het lichaam. M.b.v. de geest wordt het lichaam beheerst door de ziel (afb.). Dus is het allereerst van belang niet je ziel te verliezen, maar je er naar behoren mee gelijk te richten. Het ware genoegen, geluk, wordt gevonden in het zich gewetensvol herinnerende zelf. Dus moet men op de eerste plaats spelen volgens de regels van de ziel. Vandaar kan de goedheid van de sport er zijn: het succes van geen woorden meer hebben, maar daden. 
In een context waarin sociale en pedagogische maatregelen blijken te falen (o.i. in eerste instantie omwille van hun ondoordachtheid) en waarin het neurogenetische discours via allerlei megafonen in de media overheersend is, zien wij dat de jongste jaren een duidelijke tendens kan waargenomen worden naar de oprichting van nieuwe kampen. Het enige tastbare antwoord dat de politici in de zaak Joe Van Holsbeeck weten te verzinnen is de oprichting van een nieuwe jeugdgevangenis. Stilaan staat ons land zo vol concentratiekampen: de gewone gevangenissen, de gesloten asielcentra, de transitzones in Zaventem, de psychiatrische inrichtingen, de heropvoedingsgestichten allerhande en wij mogen daar ook een deel van de rusthuizen bijtellen waar weinig animatie is voorzien en waar zorgbehoevende bejaarden nogal gemakkelijk op hun bed worden vastgebonden. Terwijl de rijken zich gaan verschansen in ‘gated communities’ zoals Bokrijkpark, wordt al wie de maatschappij kan verstoren in kampen geconcentreerd. Criminaliteit blijkt dan in zijn naakte vorm uiteindelijk een vorm van burgeroorlog te zijn, zij het dat de criminelen geen politieke eisen stellen maar hun sociale problematiek door het plegen van een individuele misdaad pogen op te lossen. Het hyperindividualisme van de rijken wordt op die manier door het hyperindividualisme van de arme delinquenten bestreden. Dat hele kluwen van denkbeelden en praktijken is o.i. het resultaat van de depolitisering van de samenleving zoals wij die de jongste decennia hebben meegemaakt en waarbij, zoals Slavoj Žižek het stelt, politiek verworden is tot het administratieve beheer van de sociale problemen. Wie problemen stelt, wordt een politieke stem ontzegd. Hij/zij wordt herleid tot naakt leven. Het is daarbij opvallend dat juist die mensen die het meest gevaar lopen slachtoffer te worden van de criminaliteit (zoals handelaars, winkeliers, e.d.) de hardst roepen om deze uitzichtloze praktijk.
Er zijn twee dingen die mensen geneigd zijn te vergeten in de filosofie van bidden en werken. spelen en elkaar waarderen. Opgroeiend leren mensen snel dat te leven betekent dat je op een bepaald voordeel uit bent, of het nu gaat om geld verdienen of de vrede bereiken. Maar eenmaal de goederen verkregen hebbend en de vreedzame regeling van hun verlangens, moeten ze nog steeds leren te waarderen en te spelen. Voor je eigen zaak gaan doet het ego in weerlegging van al het andere gaan: de openheid gaat verloren, en wedijver steekt de kop op. Ook serieus in je eigen spel geloven, er een beroep en een strategie van overheersing van gemaakt hebbend gaat de zin voor het speelse eveneens verloren. Men is een stuk chagrijn geworden die niet langer gevoelig is voor de lol van het leven. Degene die altijd wilde winnen blijkt het kostbaarste verloren te hebben: de onschuld van de kinderziel die speelt en zich overal over verwondert. Zo is het erg belangrijk de schema’s die men hanteert in te richten ten behoeve van de waardering van de naaste en de tijd te nemen een spel te spelen dat vrij is van voordeelrekeningen.
Strategie is het resultaat van de ervaring: men heeft geleerd respekt te oefenen overeenkomstig bepaalde principes. Naar het uiterlijk effect zijn er even zoveel principes als er mensen zijn: ieder heeft zijn eigen versie van het idee van mens zijn. Dit kan heel verwarrend zijn. Jezelf zijn is een vaag idee van behoud van integriteit waarvoor er niets absoluuts bestaat, geen wetten of regels in het algemeen naar het schijnt. Maar bij nadere bestudering moet worden gezegd dat jezelf blijven een waarde is: het is een bekentenis naar de kultuur van de kontinentie. Kontinentie schijnt de essentie van de ware leer te zijn. Het betekent dat men zichzelf trouw zou moeten blijven; jezelf niet moet verraden. Dit is de helft van de eeuwige waarden: lieg niet en bedrieg niet terwille van het waar en rein zijn. De andere helft van delen en helpen is een sociale notie. Naar de eerste notie van continentie kan men egoïstisch zijn aangezien het betrekking heeft op het omgaan met jezelf. Maar aangezien niemand een eiland is kan de sociale optie niet worden ontkend. Wat dit betreft is het eerste ‘ego-onderwerpende’ principe het religieus algemeen bekende principe van het mededogen. Ter wille van het mededogen is het andere principe van de soberheid, de bereidheid te delen, aanvaard. Aldus realiserend dat het belang van het ego slechts de halve werkelijkheid is kan men niet ontkomen aan de zelfverloochenende liefdesprincipes van het mededogen en het niet bezitterig zijn. Het is niet een gebod maar een psychologische werkelijkheid waar niemand aan ontkomt. Liefde kan niet individueel worden afgeroepen, maar collectief kunnen we niet ontsnappen aan aan delen en helpen zonder in oorlog te raken. Individueel kan men uitkomen op geestesziekte falend in de psychologische behoefte om zèlf te helpen en je leven te delen. Men mag voor patiënt spelen en hulp van anderen afdwingen delend in ziekte. Niettemin worden de waarden bekrachtigd hoewel niet uitgeoefend naar het ideaal van de zelfverwerkelijking. De gerijpte optie van onafhankelijkheid kan het heel moeilijk maken om te ontdekken hoe we moeten delen en helpen zonder anderen de afhankelijkheid in te betuttelen en te manipuleren. Het is heel gemakkelijk om een valse autoriteit te worden die claimt beter te zijn dan degenen die behoeftig zijn. Maar om de ander een profiteur te noemen is onrechtvaardig daar iedereen profiteert van de verworvenheden van de voorvaderen. Dankbaarheid neemt heel natuurlijk de vorm aan van helpen en delen: men voelt zich schuldig zonder beschuldigd te zijn. Alleen op frustratie van dienstbaarheid en onvermogen om te delen doemen problemen op. Aldus worden werkeloosheid en individualisme als grote bedreigingen gezien in de moderne samenleving.
Voor Harrald iets kon doen, stak ze haar rechter­wijsvinger in de wond die hij zojuist gemaakt had. In een vloeiende beweging likte ze vervolgens het puntje van haar vinger af. ‘Wat doe je nu?’ vroeg hij geschokt. ‘Van melaatsen moet je afblijven, voor je ’t weet ben je besmet!’
Als Tobias de slaap niet vatten kan, zal hij weer een ongemakkelijke nacht doorbrengen, zoekend naar een comfortabele houding in zijn hangmat. Vruchteloos trachtend om het concert van gesnurk, gefluit en gerochel uit te bannen.
Ik keek blijkbaar dom, want Lars vervolgde en­thousiast: ‘Je kunt hem tot beperkt niveau zelf pro­gram­meren. Je weet wel: een naam geven, comman­dootjes laten uitvoeren zoals koffie zetten of de bladzijden van je boek omslaan. Je kunt niks wijzigen aan zijn hoofdprogramma, maar da’s maar goed ook. Je zou zelf de bonen niet van de kabels willen haken, lijkt me.’
“De Derde Wereldoorlog moet gefaciliteerd worden doordat de ‘agenten’ van de Illuminatie de verschillen tussen de politieke Zionisten en de leiders van de Arabische wereld aanwakkeren. De oorlog moet op zo’n manier gevoerd worden dat de islam (de Arabische wereld) en de politieke Zionisten (de staat Israël) elkaar over en weer vernietigen. Intussen zullen de andere landen die dan meer verdeeld zijn over dit kwestie, gedwongen worden zich te vechten, fysiek, moreel, spiritueel en economisch uitgeput.. We zullen de Nihilisten en de Atheïsten loslaten en we zullen een enorme sociale ramp veroorzaken, die de landen duidelijk in al zijn afschrikwekkenheid het effect toont van absolute atheïsme, oorsprong van barbaarsheid en verschrikkelijke onlusten. Vervolgens zullen overal de burgers die gedwongen zijn zich te verdedigen tegen de minderheid van werelds revolutionairen, deze vernietigers van de beschaving uitroeien. En de meerderheid, teleurgesteld in het christendom, wiens gelovige zielen vanaf dat moment stuurloos zijn, wanhopig zoekend naar een ideaal, maar niet wetend waar de aanbidding is, zal het ware licht ontvangen door de universele openbaring van de pure leer van Lucifer, die dan uiteindelijk aan het publiek wordt getoond. Deze manifestatie zal het resultaat zijn van de algemene tegenbeweging, die volgt op de vernietiging van het christendom en het atheïsme, beiden tegelijkertijd overwonnen en uitgeroeid.”
Wat zagen de allereerste mensen? Stel: ze kijken neer op drie buffels die staan te drinken aan een waterplas. Op hun geur konden ze geen beroep doen zoals bij het verzamelen van voedsel. Zagen ze reeds scherp gerande vormen of zagen ze eerder kleurenvlekken? Of hadden ze vóór hun ogen een waas? In ieder geval konden ze niet zeggen: ‘We zien drie buffels’. Want ze konden niet tellen. En bovendien konden ze nog niet volmondig spreken. Ze waren zich niet bewust van de drie buffels! Wat zagen ze dan? Misschien zagen ze gewoon NIETS, d.w.z. ze zagen niet-iets, ze hadden misschien nog niet geleerd de wereld zien als een verzameling figuren tegen een achtergrond. Hun cognitieve apparaat reageerde immers in eerste instantie sensomotorisch: een prikkel triggerde een gedrag of een gemoed (als een toestand van het lichaam). Ze hadden zich nog geen echte perceptuele ruimte eigen gemaakt, geen ‘innerlijke’ ruimte van voorstellingen. Zoals gezegd, ze konden in ieder geval niet tellen. Ook nu nog, als wij een troep dieren zien, zijn wij niet meteen geneigd deze te tellen: we nemen ze als troep waar. Zo blijken ook de basisgetallen niet gevormd te zijn door er telkens één of een ander getal bij op te tellen (zoals elf = rest van één plus tien; twaalf = rest van twee plus tien; of de reeks tientallen zoals twintig, dertig, enz.). De basisgetallen zijn hoogstwaarschijnlijk in verschillende situaties gevormd. Eén en twee zijn in de oeroude pythagoreïsche traditie geen echte getallen of telwoorden: ‘één’ slaat op het geheel dat de oorsprong is van alles, ‘twee’ op de oerdeling; ook bij Plato staat het ondeelbare Eén (‘hèn’) tegenover het Onbepaalde Twee (‘ahoristos duas’). ‘Drie’ betekent gewoon ‘een hoop, veel’ (Frans ‘trois’ of ‘très’ = ‘zeer, veel’). We vinden ‘drie’ terug in het Latijnse ‘tribus’ = (volks)stam, wat betekent ‘één van de drie of vele stammen’. ‘Vier’ is afgeleid van ‘varen’ en verwijst naar de vier wielen van een wagen (‘veer’). Vijf heeft dezelfde stam als vinger en verwijst dus naar de vijf vingers van de hand. Duizend is b.v. samengesteld uit ‘gezwollen, sterk’ + ‘honderd’ (centum) en betekent dus meer dan honderd, enige honderdtallen. Honderd betekent zoals bij de Grieken en de Romeinen nog vooral ‘veel’ en duizend betekent ‘zeer veel’, bijvoorbeeld als we zeggen ‘ik heb er wel duizend gezien’ (we bedoelen dan niet ‘ik heb er één meer dan negenhonderd negenennegentig gezien’). Pas later (in de stedelijke beschaving met de explosie van de handel) is men de getallen gaan zien als een reeks elkaar opvolgende telwoorden, met telkens één als verschil, waarbij de gaten tussen de basisgetallen zijn ingevuld (zoals b.v. honderd drieënnegentig).
Projectontwikkelaar Jorge Bunge slaagt er een paar km verderop wel in om de duinen door bebossing te fixeren. Zo wordt in 1943 Pinamar ingehuldigd als badplaats. Hierdoor raakt het oude project “Ostende” wat in de vergetelheid.
De vrijwel unanieme conclusie van de intellectuele oefening van deskundige sociologen, journalisten en politici luidde: ‘Elke gemeenschap heeft zijn rotte appels!’. Doorheen de hele affaire rond de mp3-roofmoord en zeker erna, toen bleek dat de daders Polen waren en geen kutmarokkaantjes, klonk deze stelling kritiekloos in de hele mediawereld: van het zich als progressief aandienende maar eigenlijk ‘onafhankelijke’ De Morgen tot De Standaard en de meer populistische Het Laatste Nieuws tot op radio en tv. De commentaren getuigen niet alleen van een criminalisering van de leefcultuur van de ‘rotte appels’, maar ook van een psychologisering en een psychiatrisering van de ‘harde kern’ van boefjes en kruimeldieven. De ‘rotte appels’ of de leden van de ‘harde kern’ zouden zich kenmerken door een specifieke psychopathologische antisociale persoonlijkheidsstructuur waardoor ze binnen hun bredere gemeenschap moeten kunnen geïsoleerd worden. ‘Harde kern’ is echter een term die te pas en te onpas wordt gebruikt zonder dat er overeenstemming is over wat daar eigenlijk precies mee wordt bedoeld of over waar de ‘kern’ eindigt en de ‘periferie’ begint. Je hebt een harde kern (rotte appels dus) bij de werklozen, maar ook bij voetbalhooligans en bij allochtone herrieschoppers wanneer b.v. een ‘rasgenoot’ op een verdachte manier of duidelijk als gevolg van een racistische daad is overleden (b.v. bij de rellen en brandstichtingen tijdens de revolte in de Parijse banlieue eind oktober, begin november 2005). De term ‘harde kern’ wordt internationaal gebruikt (‘hard core’, ‘noyau dur’ of ‘noeud dur’, ‘harte Kern’). Is deze psychologisering en psychiatrisering verantwoord of is het niet meer dan een nieuwe theoretische en praktische verschuiving van het probleem?
Harrald zocht zacht zingend zijn eigen bed op, maar hij kon niet in slaap komen. In het donker van zijn kamer besefte hij dat hij met een robot, een kunst­matige mens, gekust had. Wat hem het meest aan zichzelf deed twijfelen was dat hij er plezier aan beleefd had. Haar lichaam tegen het zijne wond hem meer op dan Lotte ooit gedaan had en zijn interesse voor de andere vrouw was geheel verdwenen.
Jonas Grimpeerd gromde van diep achter in zijn keel, een grom die echter in een allervriendelijkste glimlach eindigde. ‘Ik ben directeur van de onderzoeksafdeling van de onafhankelijke controledienst op bodem­ont­ginning van het Arabia Terra Kwadrant.’
De Bijbel verhaalt de herinneringen van het verleden, het wezen voor de mutatie en de levensvorm voor de mutatie. Het heeft vele waarheden maar is door de dierlijke ontwikkeling die in de mens is blijven bestaan verkeerd begrepen en uit de vage herinnering van wat eens was voor de mutatie, verteld en geschreven zoals de mens het kan bevatten.

One Reply to ““overlevingsuitrusting armband survival uitrusting bedrijf””

  1. In deze bloedstollende first person shooter, gebaseerd op de gelijknamige TV-reeks, kruip jij in de huid van Daryl Dixon. Samen met zijn broer Merle beleven ze een griezelig, onvergeeflijk avontuur tijdens hun tocht doorheen het landelijke Georgia op weg naar het veilige – of dat is tenminste toch het gerucht – Atlanta. Onderweg krieoelt het van de
    had het niet over geld had het over het feit dat de zuid amerikaanse vrouw een leven kan leiden met overlevingsproblemen, zoals geldzorgen, en dergelijke, en dat in dat kader bezien het moeilijker is om te studeren voor een dergelijke cursus, mevr vogelaar van de nieuwe regering heeft namelijk de opdracht gekregen uit te zoeken waarom de resultaten van dergelijke examens zo slecht zijn terwijl ze niet zo heel erg moeiliujk zijn, dat komt volgens mij doordat de persoon in het land van herkomst moet studeren voor de cursus en daar het examen moet afleggen, tuurlijk zou ik dergelijke kosten voor mijn eigen rekening nemen, denk alleen dat als een brasileira, in dit geval, meer kans van slagen heeft als ze het examen kan afleggen in Nederland tijdens een drie maanden toeristenvisum bijvoorbeeld, maar dan uiteraard voor mijn kosten, maar over kosten gepraat; wie betaalt dan die cursus in het land van herkomst? Dan toch ook vaak degene die de persoon uitnodigt.
    Ik bekeek mijn eigen, pover gespierde ledematen en die van de overige leden van mijn schriele soort. Zelfs met zijn allen samen zouden we de slee nog geen halve dag kunnen trekken. Er zat nog steeds leeftocht op.
    Karagiozis sleept zijn peervormig lijf voort. Hij draagt een strooien hoed om zijn kale schedel tegen de zon te beschermen, maar de druppels glijden al omlaag over de spekrollen die weelderig zijn nek bedekken. De bochel die tussen zijn schouders oprijst wiegt heen en weer als de bult van een dromedaris. Hij heeft gekoelde groene thee zitten drinken op de achterplecht van zijn woonboot, zitten drinken en zitten dommelen, totdat hij weer ontwaakte door het gerommel van zijn maag. Zijn hechtingen jeuken wat en hij heeft een branderig gevoel bij het urineren, maar verder lijkt alles benedendeks in orde. Het heeft hem een aanzienlijk deel van zijn spaar­geld gekost om zijn lid weer vast te laten naaien. Die chirurgijn Johann Faust die praktiseert in de Altstadt heeft verzekerd dat zijn toverfluit binnen enkele dagen weer naar behoren zou moeten functioneren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *