“overlevingsuitrusting 2016 basis wandel survival uitrusting”

Helaas had ik geen rekening gehouden met het feit dat ik ook de huur voor het kamertje achter in de garage zou moeten betalen. En de dage­lijkse energie. En dat na een maand mijn schoudergewricht kapot zou gaan…
Soms gebeuren er een paar dagen geen heel bijzondere dingen. De meeste kinderen gaan gelukkig na een paar dagen weer als gezonde kinderen op de rug van de moeder, of aan de hand van de moeder weer de deur uit. En dat is soms een heel mooi gezicht. Soms zijn kinderen al tijdens de opname zo gezond dat ze alweer gewoon doen, ze zitten rustig te spelen, of ze bekijken vol interesse hun eigen voeten, en het geplooide lakentje dat er tussen zit en bestuderen dat geheel intens.
Deescaleren…..ofwel, uitstellen en het probleem onze kinderen in de schoenen schuiven. Ieder jaar is een jaar waarin de moslims sterker worden en meer macht nemen, oa bij de politie is er nu een vacaturelijst die enkel voor allochtonen is…..
De Casanova-monorailverbinding met de Bequerel­krater liep als een somber, grijs lint door de woestijn van Arabia Terra. De monorailtrein schoot er als een tampon overheen, een spoor van stof achter zich mee zuigend door een woestijn die veel weg had van een roodachtig beschimmelde omelet onder een veel te afstandelijke zon. Er was geen echte warmte op Mars. Ik schoof het bord met mijn diner – u krijge ene ticket inclusief ene deliciejeuze dienééé, meneer – van me af.
Wij weten inmiddels dat dit heeft geleid en nog leidt tot conflicten op grote schaal, ieder denkt dat hij het bij het rechte eind heeft en de ontstane profeten prediken de enige waarheid. In feite de eigen bedenksels en waarheden die toevallig de behoeften naar een superwezen voeden.
Ondanks de misdienst en de plechtige teraardebestelling van Janneke’s kist op het kerkhof, wist ik wat ik zou vinden: vanaf de bosrand zag ik een nieuwe, sombere steen, waarin Janneke’s naam, geboorte- en sterftejaar met lege, onbetwistbare letters waren uitgebeiteld.
Alleen met de moeder probeerde Samuel iets te bedenken om te zeggen. Voor hun vertrek, hadden Gaetan en hij alle mogelijke scenario’s proberen uit te werken. Geen ervan had hem voorbereid op de vrouw die tegenover hem zat. Druppels zweet vormden zich op zijn voorhoofd, hij durfde ze niet weg te vegen. Hij voelde zich gevangen in dit huis van opgelegde net­heid, van afgedwongen angst. ‘Ik ga eens zien of ik Gaetan kan helpen,’ zei hij. Het verbreken van de stilte hielp niet om zijn zenuwen onder bedwang te krijgen. Toen hij wilde opstaan, greep de vrouw naar zijn hand.
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie of geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde is dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
Maar hij ziet buiten wel iets dat hem interesseert. Een herinnering aan gefluisterde woorden kriebelt in zijn brein en vertaalt zich tot een glimlach. Het is zoals zijn moeder altijd placht te zeggen: sommigen zijn nu eenmaal voor het geluk geboren. Hij kruipt uit de alkoof, fatsoeneert zijn kleren en haar, zo goed en kwaad als dat gaat, en haast zich naar buiten.
Volgens de minister zouden kwaadwillenden hier hun gedrag op kunnen aanpassen. Verder stelt Plasterk dat er na het openbaren van de tapstatistieken geen principiële bezwaren meer zouden kunnen zijn tegen het openbaren van statistieken over andere bijzondere bevoegdheden, zoals hacken, volgacties en brieven openen.
Manuela heeft een gediplomeerde achtergrond in de psychologische astrologie. Haar huidige werk is gericht op het brengen van bewustzijn en groei naar heelheid en eenheid in de mens. Als je vragen hebt of je wilt meer weten over de werking en mogelijkheden van de kosmische horoscoop, het ontdekken van je eigen persoonlijke weg of je wilt andere artikelen van Manuela ontvangen kijk dan op www.inzichten.com.
De vraag is alleen of het happen of bijten is bewust naar jou toe, of als reflex. Dat vraag ik me alleen maar af. Ik denk een reflex, jij denkt bewust gericht. Dat kan volgens mij alleen als het via de kleine hersenen gaat, en dat kan alleen als er geen stress is. Anders is het een reflex en geen bewuste keuze.
Semiocapitalism is based on the exploitation of neural energy. Attention is under siege, both in the space of production and in that of consumption. Attention implies a constant investment of nervous energy, and this is much more difficult to manage and is much more unpredictable than the muscular effort required of workers on the assembly line.
‘Maar, wacht, ik moet u iets vragen, wacht!’ Laura zette haar voet dwars en haakte haar vingers om de deurpost. Ze keek met verbijstering naar het vrouwtje, of eigenlijk meer naar de zwarte haardos van de vrouw ter hoogte van haar eigen kin. Er liepen behoorlijk wat grijze draden door en ze besefte dat de zoete geur werd veroorzaakt door de haarolie die de vrouw gebruikte.
Een frettenvrouwtje met een cateringkarretje kwam luid kwetterend door het gangpad, en de passagiers kregen spijs en drank en waren gelukkig. Hun reis­chagrijn smolt als kraterijs op een Marszomerdag en werd vervangen door de vooruitblik op het beloofde plezier en de diversiteit van hun reisbestemming: de nieuwe stad Bequerel, incluis superheldere koepel (een nog grotere joekel) en aangepaste atmosfeer, en niet onbelangrijk: de naar het schijnt groene plantenvelden die sinds enkele honderden jaren daar waren beginnen te groeien, nadat het ijs op de polen smolt. Dat was iets wat we nog steeds niet opgelost hadden: waarom waren die polen gesmolten en was de temperatuur gestegen, en waren er hier en daar planten gaan groeien die we kenden vanuit de databanken van de bronplaneet? Sommigen dachten dat de scheppers met grote spiegels de zon op de polen hadden gericht, en het ijs hadden doen smelten. Maar ik was van mening dat de scheppers zich niet veel van ons aantrokken, zolang we maar ertsen leverden. Tja, hoe en waarom dat allemaal ook gebeurde, Bequerel was anders dan alles wat wij Euphraters kenden. En als het anders is dan gewoonlijk, is het altijd goed. En als het moeilijk is om eraan te komen, en het is nog duur ook, is het altijd het beste dat er te krijgen valt. Ze werkten voor niks anders. Exclusiviteit deed Mars rondjes draaien.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
Vóór het 19uur-journaal op VRT-Eén wordt je dagelijks een aflevering aangeboden van het volkse en populaire quizprogramma Blokken. Normaliter maakt Ben Crabbé er een gezellige en gezapige bedoening van. Genietbaar voor jong en oud, rijk en arm. Alvast gezelliger en leerrijker dan het Journaal zelf.
Wij moesten er ook overheen. We zwoegden en we puften, we hijgden en we tuften. Ezel vooral. Ik kon zweren dat zijn ton een tonnetje aan het worden was. Hij zag er eigenlijk niet zo goed uit, maar kweet zich plichtsbewust van zijn taak. Ik denk dat ik dat als enige besefte. De rest was te onzinnig, of wie weet begonnen ze allemaal aan woestijnziekte te lijden. Dat kon, weet je. De woestijnen van Mars zijn vreemd, of liever gezegd, ze hebben een vreemde uitwerking. Ze kunnen waanzin veroor­zaken, en het slechtste in een dier naar boven halen: overlevings­drang. Instinct.
De VS, Rusland, Korea en China zullen alle sleutelfiguren zijn in het omvormen van relaties.  Ze zullen de mogelijkheid krijgen om elkaars wederzijdse behoeften te zien, waardoor internationale relaties kunnen verschuiven. Er zullen ook heel wat conflicten in religieuze oorlogen en bij tegenstanders zijn.
Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen. Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte. De avond is nog jong, Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. Of erger.
Vandaag kwam het management met de vraag of ik dan niet verder wilde in een ander ziekenhuis. In Garu, 30 km van Bawku, staat een Health Clinic die ze graag willen opwaarderen naar een ziekenhuis. Of ik dat niet een leuke uitdaging zou vinden om dat te gaan doen, de komende jaren?
‘Erwin is een goeie jongen,’ vervolgde ze. ‘Jullie zouden hem moeten beschermen tegen die rotzakjes die hem iedere dag weer het bloed onder zijn nagels vandaan halen, in plaats van hierheen te komen om hem van liegen te beschuldigen!’
Samuel probeerde zich koortsachtig meer te herinneren over de man die voor hem stond. Ze waren vrienden, dat wist hij, voor de rest kwam er niets. ‘Het spijt me,’ zei hij. ‘Mijn geest heeft zich nog niet volledig aangepast aan de wedergeboorte.’
Hier spelen natuurlijk belangrijke culturele verschillen mee. Een gift van de ene partij verplicht hier in principe de andere partij tot helemaal tot niets. Je kunt wel iets geven maar de ontvangende partij dan ook tot reparaties of onderhoud te verplichten, dat is gewoon niet aan de orde, al wordt dat in Nederland wel gedacht.
Op die plaats een nieuwe stad bouwen was in die tijd zeker geen evidentie. De aangekochte gronden lagen ver van alle bestaande infrastructuur en bovendien moesten de kilometers brede en hoge duinen gefixeerd worden. De Belgen besloten maar om alles tegelijk te doen, de enorme wandelende duinen fixeren en beginnen bouwen.
In de komende periode is het bevorderlijk om tijd door te brengen in verbinding met deze ankers in de Stof zodat de pure polarisatie van Geest en Stof makkelijker tot stand kan komen en het etherische weefsel zich kan ontvouwen in het bestaan. De kern van wie je in Wezen bent (Godsvonk) kan zich dan direct uit gaan drukken in het dagelijks leven. Omdat straling zoals UMTS, GSM, Wifi, radio 2000 (politie enz.) en bijvoorbeeld radar ook in de etherische ruimte functioneren en deze verstoren, zijn deze communicatiemiddelen in dit proces schadelijk en geven een toename in het ervaren van chaos door gebrek aan de natuurlijke ordening van polarisatie. Ook macht en onmacht ervaren over deze communicatiemiddelen kan soms aan de orde zijn. *1
36. DE KIKKER EN DE OCEAANDit, zo zegt Libbrecht, is de essentie van ons aardse bestaan. We ontvan-gen energie en hiermee evolueren we in verschillende vormen.10Bekijken we nu beide assen en het spectrum dat ze beschrijven meer indetail.De energieas begint onderaan met wat gebonden (immanente) energiewordt genoemd. Bovenaan is de energie vrij, oftewel transcendent. Eenkorte verklaring.Een kind wordt geboren. Wie kinderen heeft, die weet dat kinderen volenergie zitten. Veel van deze energie kunnen we echter bij een pasgebo-rene, deels metaforisch, maar ook letterlijk, als gebonden energie benoe-men. Een baby is niet echt vrij. Veel vrije wil heeft een babytje niet. Hetzet energie om in geschreeuw als het honger heeft en het stopt als wij, endan vooral de moeders, het de borst geven. Laat ons het gedrag van debaby een voorbeeld van uiting van gebonden of immanente energie noe-men. Bij een baby is de emotionaliteit gericht op overleven. Dit noemenwe ego-intentionaliteit.viii Moeders hebben de vrije wil om al dan niet deborst te geven. De baby heeft dat niet. De baby wordt een kleuter dieondertussen al een stuk meer vrije energie bezit, want hij kan kiezen metwelk speelgoed hij nu gaat spelen. Als ouder beseffen we vooral via detiener- en puberjaren dat de vrije energie steeds meer om zich heenbegint te schoppen. Om een lang verhaal kort te maken, zodra hij vol-wassen is, heeft de mens de vrije wil over de wijze waarop hij of zij zijnleven inricht en leidt en kiest hij zelfs een eigen levensbeschouwing. Debeperkingen die hem begrenzen, betreffen de regels van de maatschappijwaarin hij leeft en uiteraard zijn genetische code (zoals bij de plant), diebijvoorbeeld dicteert dat de mens water nodig heeft om te overleven, ofhij wil of niet. Met dit voorbeeld zien we dus het verschil tussen gebon-den energie, energie waar alles wat buiten de ‘wil’ van het subjectgebeurt, is bepaald, en vrije energie, zijnde energie die het subject naareigen inzicht aanwendt en dit niet meer uitsluitend voor zijn persoonlij-ke (overlevings)behoeften. Hij kan ontroerd worden, empathie ontwik-kelen voor de gevoelens van de andere. Zo ontwikkelen de eerder vermel-de moeders, en bij uitbreiding ouders, een bijzondere empathie voorhun kinderen die niet meer in relatie staat tot hun eigen behoefte. Meernog, zoals Daniel Goleman beschrijft in zijn boek ‘Emotionele10 Later zal Libbrecht toelichten dat we niet alleen energie ontvangen, maar dat we zelf ook energie zijn, in de vorm van een mens gebracht. 26

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *