“overlevende overlevingsuitrusting win-vrij overlevingsuitrusting”

In deze precaire context konden de eerste mensengroepen zich onzes inziens weinig intra-sekse competitie en inter-sekse vijandigheid veroorloven. Het zoeken van voedsel primeerde vermoedelijk op de reproductie en in dat voedsel zoeken waren mannen relatief egalitair en vrouwen ook, en bovendien ook mannen versus vrouwen en omgekeerd. Zeker bij de jacht was rechtstreekse samenwerking onontbeerlijk. In de oorsprongssituatie was het uitgesloten dat een solitaire jager op zijn eentje buit kon binnenhalen. Het is dus mogelijk dat de vormen van competitie en agressiviteit die we bij mensapen veelal aantreffen bij de hominiden enigszins tot beduidend getemperd waren. Bovendien stelde de befaamde antropoloog en bio-archeoloog Clark Spencer Larsen vast dat het seksueel dimorfisme (de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen) bij onze Afrikaanse voorouders, met name bij de Australopithecus afarensis (3,8 à 2,8 miljoen jaar geleden; skeletten gevonden in Ethiopië, de bekendste is de ophefmakende Lucy), veel minder uitgesproken waren dan voorheen algemeen werd aangenomen. De mannen waren nauwelijks groter dan vrouwen (15% verschil zoals bij ons). Gering seksueel dimorfisme betekent doorgaans minder intra-seksuele competitiviteit en meer coöperatie zowel binnen als tussen de geslachten. Zoals we reeds hebben aangehaald, is er bij primaten een duidelijke correlatie tussen dimorfisme en competitie en rivaliteit tussen mannen. Groepsselectie kan dus zeker hebben gewerkt: mensengroepen waar de leden coöperatief met elkaar omgingen, hadden in de precaire situatie waarin deze groepen zich bevonden, een evolutionair voordeel op groepen die door hun competitie en interne rivaliteit een soort collectieve zelfmoord pleegden. De groepssamenwerking was nodig zowel voor de jacht als voor de bescherming tegen andere stammen of tegen roofdieren. Coöperatieve groepen hadden dus een evolutionair voordeel op groepen van zelfzuchtigen en wedijveraars. Binnen dergelijke groepen konden vrouwen voor hulp bij de kinderzorg beroep doen op omzeggens alle vrouwen, zij het vooral hun directe verwanten: mogelijk zoogden jonge moeders elkanders kinderen. Vrouwen speelden dus gemakkelijk allo-ouder voor elkanders kinderen. Dit hangt ongetwijfeld ook samen met het gegeven dat in de eerste verwantschapsstelsels omwille van de seksuele ongeregeldheid (in een eerste fase alleen incestverbod tussen de generaties, tussen ‘vader’ en ‘dochter’ en tussen ‘moeder’ en ‘zoon’ dus) alle vrouwen van eenzelfde generatie zusters waren en alle vrouwen van de oudere generatie moeders (en analoog voor mannen). Die bijna onmiddellijke verwantschap met elkaar hield ook duidelijk zekere plichten in. En de vrouwen konden ook rekenen op alle mannen, zowel directe verwanten als minder directe verwanten, voor bescherming tegen indringers, want de bedreiging van die indringers trof eigenlijk steeds het geheel van de groep. We moeten goed beseffen dat de leden van de heel eerste mensengroepen ook biologisch allen min of meer verwant waren met elkaar.
Op de achterplecht van de Queen of Spades vindt een overleg plaats tussen drie kapiteins. In de namiddag hebben ze Madeira-wijn zitten drinken in de schaduw van grote ronde parasols. Nu begint de zon onder te gaan en zijn kaarsen bijgezet op ijzeren standaards. Het flakkerende licht vormt het drietal tot wrakhouten boegbeelden, losgebroken van hun schepen en na een lange sluimertijd gedobberd te hebben in zout water, aangespoeld op een vreemde kust. Verweerde koppen, stulpend en wrattig als overdekt met zeepokken. Het schaduwspel verhult niet, maar benadrukt slechts hun inborst.
25. Op zoek naar wakkerschudmomentenrie, waar ik ooit zo door gefascineerd was dat ik er een thesis over maak-te, zijn we vandaag via de kwantummechanica bij de snaartheorie aanbe-land, die ons vertelt dat er veel meer is dan Newtons zwaartekracht.Materie (en is het wel materie?) valt niet noodzakelijk altijd naar bene-den. We zitten met de natuurkunde vandaag op een punt waar we tegende grenzen aanlopen van wat we ons kunnen voorstellen, als we er al nietvoorbij zijn.Maken we de sprong naar de ontwikkeling van het management enbekijken we de afgelopen 30 jaar, dan stellen we eenzelfde patroon vast.Sinds organisaties industriële vormen hebben aangenomen, zijn we zebeginnen bestuderen. We hebben ons hiervoor heel sterk laten inspire-ren door Newton. Een bedrijf is immers ook een stukje habitat, waaromzouden we de natuurkundige wetten van actie en reactie, van zwaarte-kracht en deeltjes niet op ons bedrijfsbeleid toepassen? We kunnenbedrijven in deeltjes opsplitsen en de aantrekkings- of afstotingskrachtbeschrijven. We spreken over oorzaken en gevolgen, die via een uniekerelatie met elkaar verbonden zijn, als we die relatie vinden. Aanvankelijkwas deze aanpak zowel succesvol als onschuldig. Machines en goederenzijn inderdaad materie en zo mag Newton zijn werk doen. Later begon-nen we ons ook op mensen te concentreren. Mensen als human resour-ces. Daar hebben we het weer. De oplossingen voor al dat ‘mensengedoe’zochten we bij de psychologie en later de sociologie, de antropologie. Deopleidingen in humanresourcesmanagement hebben dan ook hun wiegstaan in de wereld van de psychologie. En hoe zit die ‘wetenschap’, als weze zo mogen betitelen, dan in elkaar? Welaan, de psychologie, wat aan-vankelijk een niche van de filosofie was, zocht haar eigen identiteit,scheurde zich af en zocht haar heil in, wat had u gedacht, de natuurwe-tenschap. Menselijk gedrag werd geanalyseerd. We gingen op zoek naarde elementaire deeltjes die het gedrag van mensen bepaalden. We zoch-ten naar basiswetten en opnieuw, tot op zekere hoogte, waren we hierinsuccesvol. De mens is immers een stukje natuur. Een hoop cellen,samengehouden in een lichaam, wandelend door de straat. DeNewtoniaanse natuurwetten zijn ook op de materiële kant van de mensvan toepassing. En met de laatste ontwikkelingen inzake neuroweten-schappen, waarbij we middels allerlei scanningmethodes zoals de fMRI,onze hersenactiviteit zichtbaar kunnen maken, besluiten we blijkbaardat de niet-materiële kant van de mens, zijn gedrag, zijn bewustzijn, zichook Newtoniaans gedraagt. Maar klopt dit wel? Mogen we besluiten datons bewustzijn, ons gemoed, onze emotie enkel wat chemische activiteitis, wat neurotransmitters, die ook de atomaire Newtondans uitvoeren? 15
‘Weet ik.’ Gaetan nam een slok, bleef nog even stil en zei toen: ‘De laatste jaren is er minder interesse in de oude manier. Met alle nieuwe technologieën is het niet zo belastend meer voor het milieu. Voor de bestuursleden is het niet praktisch genoeg en steeds meer mensen geven ze gelijk.’ Hij hief zijn fles naar de hemel. ‘We moeten het verleden laten rusten, zeggen ze. Leven in het heden en altijd met onze blik op de toekomst gericht!’ Zijn arm verstijfde en met rode wangen vermeed hij de blik van Samuel.
‘Dit is tijdverspilling,’ zei de jongen. ‘Binnen een paar jaar herinneren we ons precies hoe het allemaal moet, de meesten onder ons toch.’ Hij keek ostentatief naar een tafel in de hoek van het leslokaal, waar Erwin zich focuste op het beeldje dat voor hem stond. Het leek er niet op dat hij luisterde, toch kon Samuel zien dat de jongen krampachtig slikte en zijn kaken opeenklemde.
‘Dit deel van de wereld is er nog relatief goed afge­komen,’ vertelde Harrald. ‘De grootmachten uit die tijd hebben ook nucleair vuur gebruikt. Via de radio heb ik gehoord over bizarre mutaties in de Russische bossen, soms gruwelijk, maar soms ook handig. Uit Amerika hebben we niets meer gehoord.’
Zohra knipte haar hoofdlamp uit. Lieven deed het­zelfde. Nu kwam het erop aan om geen fouten te maken. Geen bruuske bewegingen, geen geluid. Samen slopen ze de laatste trappen op. Zohra omklemde haar glazen machete met beide handen. Ze voelde de randen door haar trui in haar handpalm snijden, maar schonk geen aandacht aan de pijn. Onoplettendheid kon dodelijk zijn in deze fase.
Dingen moeten in orde worden gebracht, men moet samenwerken. Hierom wordt men geconfronteerd met de deskundigheid van anderen. Niet begrijpend het waarom en hoe van ieders positie en plicht, volgen moeilijkheden. Bij gevolg raken veel mensen teleurgesteld en vervreemd. Zonder instemming en overeenstemming ondernemen mensen ongekwalificeerde actie en vermindert de algemene levenskwaliteit in een meer en meer chaotische samenleving. In deze situatie ontwikkelen mensen uit frustratie weerzin tegen autoriteit, in het bijzonder tussen generaties, en begint autocratische macht te heersen met onrecht en opstandigheid jegens de anderen. Terwille van orde kan men niet zeggen dat de ene regel beter is dan de andere. Er is konflikt over zeggenschap en men kan niet kiezen tussen vechten tegen en vechten tegen. Iedere kant geeft hetzelfde probleem. Dus is er geen andere oplossing dan toevlucht te zoeken in het onpersoonlijke. Geen persoon geeft uitkomst behalve de volwassen persoon voor zichzelf, de diverse autoriteiten geïnternaliseerd hebbende. Hij kan niet zichzelf voorstaan als de oplossing maar hij kan de slotsom van de leringen voorstaan. Jezelf voorop stellen leidt onvermijdelijk tot het bewijs van de eigen onvolkomenheid en beperkingen. Je wenden tot het onpersoonlijke is dan de enige resterende praktijk die in feite bestaat uit positieve identificaties met het persoonlijke. Wat van belang is is je niet te keren tegen anderen, niet een ketter of wat dan ook te worden, maar om overtuigd te zijn van je eigen orde. Men kan kritisch zijn over andere vormen van orde maar met het constructieve voorstel van het eigene is dit hanteerbaar.
Deze zwarte pailletten broek glimt door alle verwerkte pailletten. De broek is zak loos, heeft een rits en zilveren knoop. Deze pailletten broek is een productie van Roma Costume. Set bestaat uit: – Pailletten Broek
11. Wat doen we PEWS in de praktijk Andere verschillen Rapid Response Systems Afferente poot Activatie criteria: one-tier vs two-tier Efferente poot Beschikbaarheid & samenstelling RRT/MET Inconsistente implementatie met grote variatie in gebruikte systemen Bemoeilijkt aantonen effectiviteit PEWS
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
De psychologe staarde hem aan alsof ze naar een krankzinnige keek. Samuel glimlachte nog eens naar haar en zei: ‘Een gedicht dat ik geschre­ven heb voor een goede vriend van me. Hij heeft me jarenlang wijs­gemaakt dat poëzie louterend kan zijn. Geen idee of het zo is, maar ik ben nog maar net begonnen natuurlijk.’ Hij hief zijn tas op zijn rug en verliet de kamer. De tas, gevuld met kleding en foto’s, die zwaar op zijn rug woog toen hij in Weerzel kwam, leek nu vederlicht.
Vooral in Europa lijken de politieke partijen nog niet eens verder te kijken dan hun neus lang is. Geen enkele partij , van welke signatuur ook, heeft een programma dat manifest bestaat uit een toekomstvisie, een doel op (half)lange termijn plus een overgangsprogramma om dat doel te bereiken en die toekomst waar te maken. En zeker huivert iedereen bij de gedachte dat de Mens het in zijn/haar hoofd zou halen om God te spelen. Er mag dan worden gelachen met de paus maar als hij waarschuwt voor de menselijke hoogmoed, knikt iedereen instemmend.
Deze regel heeft betrekking op de werkelijkheid van het eeuwige principe der soberheid. Vrede kan er alleen zijn met tevredenheid: wees gelukkig met wat je bent en hebt, verlang niet naar nog meer. Niettemin zet de evolutie aan tot een hogere, zeg meer gecompliceerde, staat. Deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt begrepen vanuit de noodzaak niet te verdringen; de assertieregel die stelt dat iedere verdediging van het eigen belang niet ten koste mag gaan van anderen. Dienovereenkomstig mag de evolutie niet ten koste gaan van wat voorheen bestond. Van een zich ontwikkelende foetus leren we dat in de mens alle voorgaande stadia van de evolutie nog steeds behouden zijn. Van een amoebe ontwikkelen we ons tot een volledig aangepaste homo sapiens die niet stopt bij het vis of reptiel zijn. In de psychoanalyse wordt het mislukken van een gezonde evolutie gekend als verdringing terwijl het spirituele de persoonlijke emancipatie benadrukt vóór een collectieve omwenteling. De economie benadrukt het idee van een gerechte competitie sociaal-darwinistisch zijnde: hoewel het geen spijt heeft van verdringing en monopolie is het niettemin de overtuiging dat wedijver nodig is om te komen tot de best mogelijke dienstbaarheid. Het probleem van de economie in het bijzonder en de mensheid in het algemeen is, voor zover het het de waarde van de soberheid of het delen betreft, de neiging om te gokken; te speculeren op een uitkomst. Zoals eerder uitgelegd is in de misvatting van materiëel gewin het idee van het winnen vervat dat indicatief is voor de werkelijkheid van de overtreding. De speculant verdedigt niet, maar valt aan. Hij steekt zijn geld, energie en vermogen in het bouwen van luchtkastelen met als enig mogelijke werkelijke levensuitkomst de behoefte aan alsmaar meer. Dit definiëert het verlangen vóór de dienstbaarheid en haar schaduw van agressie (oorlog) vóór aanvaarding van dienstbaarheid (vrede). Daarom staat soberheid en de uitkomst van het delen ervan bekend als een basisprincipe of eeuwige waarde van de ziel met behulp waarvan men speculatie en gokken uit de weg gaat (afb.). In tegenstelling tot het vermijden van speculatie voor een uitkomst is er de speculatie ten gunste van de ziel: het definiëert intuïtie, inspiratie, het zesde zintuig, metafysische kennis, de intelligentie van het mededogen, de liefde van God en de wijsheid van de heilige geest. Zonder deze speculatie kon niemand een idee hebben van zijn oorspronkelijke aard. Strevend naar dienstbaarheid bestaat de missie van de zelfverwerkelijking eruit de authentieke relatie bloot te leggen, de eeuwige aard van de individuele ziel. Psychologen definiëren het, niet speculerend over de mogelijkheid van wedergeboorte, als de identiteit gevormd in positieve identificatie  
67. 65 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? Voor het werken aan herstel vanuit EPT is het ten eerste belangrijk te weten en te benoemen wat een gezonde partnerrelatie is. Zoals eer- der al is genoemd, is het belangrijk dat de partners gelijkwaardig zijn en een volwassen relatie met elkaar hebben. Een relatie waarin de zorg voor zichzelf zowel als de zorg voor de partner serieus genomen wordt (+Z, +A). Dat individuele verschillen in wensen, gevoelens en verlangens worden gerespecteerd, betekent niet dat ze van elkaar ook geaccepteerd wor- den. Door strijd en overleg hierover verdiept de relatie. Als ervarings- gerichte therapeut kijk je naar de interactie, het proces tussen de partners. Als therapeut dien je als voorbeeld: hoe geef je persoonlijk leiding aan een gesprek? Het is goed om als therapeut een eigen visie op de cliënt en zijn probleem te hebben. Je moet goed zicht hebben op datgene wat de cliënt in moeilijkheden heeft gebracht, en wat er nodig is voor de cliënt om daar weer uit te komen. Daarbij is het van belang dat je concreet te weten komt wat zijn probleem is. Zo kun je vervolgens een eigen visie ontwikkelen op basis van je eigen hypotheses en conclusies. Je zoekt als therapeut naar de verschillen tussen de cliënt en jezelf in een aantal aspecten: • tussen wat de cliënt waarneemt en wat je zelf waarneemt; • tussen wat de cliënt ervaart en wat je zelf ervaart; • tussen wat de cliënt denkt en wat je zelf denkt; • Tussen wat de cliënt vindt en wat je zelf vindt.
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Hoi meis, wat een naar en triest verhaal . Ik heb vorig jaar mijn Dober moeten laten inslapen en ik dacht eerst dat mijn manneke gewoon door zou gaan voor mij en dat was ook een kleine week zo. Ik kwam s’middags thuis van een klein stukje wandelen en hij ging liggen met een blik in zijn ogen van baasje, het hoeft van mij niet meer, ik ben er nu aan toe, dat was voor mij het seintje om de dierenarts te bellen.
Wat betreft het winnen en verliezen met een spel is het belangrijkste om te onthouden niet je ziel te verliezen; niet het gewetensvolle op te geven. Willen winnen, maar het spirituele bederven mag je weliswaar materiële macht of een positie bezorgen, maar in feite is de essentie verloren. De verliezers zijn de kankeraars: corrumperend valt men voor de verleiding van de bedwelming met een winstmotief, het karakter bedervend met illegitieme praktijken. Daarom is niet de materiële uitkomst beslissend maar de ervaring van het spel zelf: in feite houdt het levensspel nooit op hoewel het voortdurend van vorm veranderd; b.v. deze generatie is bang voor sex, terwijl de voorgaande er bovenmatig positief over kon zijn. Beiden hebben een gebrek aan goede regulatie of planning van formele bevrijding en kultuur gemeen. Essentiëel voor de vooruitgang hierin is het afzwakken van het winstmotief: geld en dergelijke is niet werkelijk zo belangrijk als eenmaal bekend is met wie men te maken heeft en wat de mogelijkheden van spenderen en verdienen zijn. De kwaliteit van de speler en het spel is van belang, niet zozeer de hoeveelheid spelers of de winst die dat zou opleveren. Hieruit kan het belang worden afgeleid van het opwaarderen van de formele structuur van de samenleving en op die wijze bekrachtigen van de kwaliteiten van de daarbij betrokken mensen. 
Soldaat: ,,Rond juli/augustus was er een kentering en momenteel zijn er weer explosief veel garnalen. Wij hanteren dagprijzen maar het duurt soms lang voor de detailhandel de prijzen voor de consument aanpast.” Deels is dat volgens hem begrijpelijk. ,,Ze hebben eerder in het jaar ingeboet op ingecalculeerde marges en willen daar iets van goedmaken.”
11 Voor alle acties geldt OP=OP Extra weekend voordeel opvrijdag20&zaterdag21maart bij Jan Linders Runderriblappen voordeelpak 1000 gram Prijs per voordeelpak 1000 gram % KORTING Douwe Egberts pads of capsules alle varianten m.u.v. Senseo 10/36 stuks Prijs per pak/zak vanaf % KORTING DIEP VRIES Iglo vissticks 17+3 stuks 4.39 Prijs per pak % KORTING HeletrayPepsi, Sisi Orange of 7UP tray 6x 4×33 cl Prijs per tray % KORTING Jan Linders Haelen Linsenhof 5 Jan Linders Ittervoort Begoniastraat 12 Jan Linders Roggel Dorpstraat 11 Jan Linders. Het voordeel van het zuiden.
Veel natuurbeschermingsprogramma’s die tot doel hebben wildreservaten op te richten, ontkennen de landrechten van de inheemse stammen. Deze worden verdreven naar de grenzen van hun grondgebied; de Batwa-pygmeeën werden gedwongen verplaatst uit Oeganda’s Bwindi Forest om de berggorilla’s te beschermen.
Zohra deed een poging om op te staan. Ze wankelde. De wond aan de zijkant van haar hoofd pulseerde in een scherp, brandend ritme. Ze legde haar hand erop en voelde dat het bloed gedeeltelijk gestold was. Ze had meer geluk gehad dan Lieven. Het moest een afscham­per geweest zijn, voldoende om haar bewuste­loos te slaan, maar niet hard genoeg om haar te vermoorden. Toen Zohra eenmaal stevig op haar benen stond en haar ogen een beetje aan het schemerduister begonnen te wennen, drong het panorama van de verdorven stad tot haar door. Alles leek heel ver weg.
Ik had hem er eindelijk van kunnen overtuigen me Sighile te noemen, in plaats van mijnheer. Zelf noemde ik hem echter nog altijd Ezel, maar nu op een aange­name manier. Op een samenzweerderige manier. Op een manier die zei dat ik hem eigenlijk wel mocht, en maar deed alsof dat niet zo was, om anderen voor de gek te houden.
Edward Teach op vrijersvoeten. Hij heeft zijn woeste zwarte baard uitgekamd en in drie punten verdeeld, elk vastgezet met een gestrikt kleurig lint, zodat zijn baard de vorken van een drietand vormt, een symbolische daad die niet alleen zijn aangeboren ijdelheid bevredigt maar ook de goedkeuring van de zeegoden kan wegdragen. Hij bespren­kelt zich rijkelijk met reukwater en wikkelt een sjaal rond de littekens in zijn nek. In de wakende landen hadden zijn tegenstanders hem door­stoken, ze hadden zijn hoofd afgehakt en het aan de haren aan de boeg­spriet van zijn buitgemaakte galjoen geknoopt.
Reeds als kind, puber en aankomende adolescent verloor ik me in de meest uiteenlopende belangstellingen, nieuwsgierig als ik was naar het hoe en waarom van al dat mysterieus dat zich rondom me en in mijn eigen lijf en gemoed afspeelde. Daarbij kreeg ik om de haverklap te maken met onverenigbare of elkaar tegensprekende gegevens of visies, die me toch alle even aantrekkelijk of plausibel overkwamen. Veel van deze interessedomeinen of thema’s verwezen ook naar elkaar, anderen leken dan weer geïsoleerd te staan. Wanneer ik bijvoorbeeld de namen van landen met hun hoofdstad en hun staatshoofd leerde kennen, doken automatisch links op met wat ik reeds over deze landen gelezen of te horen had gekregen, bijvoorbeeld met de ophefmakende feiten of problematische toestanden zoals deze in het “nieuws” op de radio of in de krant werden of waren aangekaart.
Ik zie wat jongeren, even fanatiek mee doen en dat doet mij hoop geven, want ook dat is iets wat wij niet moeten vergeten, ook bij de jonge Indische mensen bestaat blijkbaar de behoefte voor het bij elkaar komen.

One Reply to ““overlevende overlevingsuitrusting win-vrij overlevingsuitrusting””

  1. Sterre keek in de richting die de dronkenlap aanwees. Daar aan de overkant van het perron stond een man die hen strak aankeek. Een moment dacht ze dat het de geilaard van daarnet was, maar de koude rillingen die deze figuur haar bezorgde was vele malen intenser. Nee, hem had ze niet eerder gezien. Een dergelijke blik zou ze zich herin­neren. Met donkere, holle ogen staarde hij hun kant op. Hij leek wel een geest met lange, magere ledematen die uit een gerafelde smoking staken, alsof het kledingstuk veel te klein voor hem was, handen met lange vingers en zwartglanzende nagels gekromd tot klauwen.
    Alles draai je voortdurend om, om maar die angst en het verdriet over de waarheid niet tot je door te hoeven laten dringen. Om maar de waarheid niet te hoeven bekennen voor jezelf. Want dan hoef je ook de pijn die ze je deden en doen, niet tot je door te laten dringen.
    Ego: Het bewustzijn van een zelf. Het begrip van een ik. Het wordt onderscheiden van een ziel als potentiëel zijnde zonder een geweten. Het wordt vaak vals genoemd als het geïdentificeerd is met materie. Het ware van het ego is gevonden in de zelfrealisatie van ziel die rijpt naar zelfverantwoordelijkheid niet langer afhangend van gezag van buitenaf. Het is de zetel van de angst daar de geneigdheid zich te identificeren met de materie de garantie is voor mislukking aangezien niets materiëels zijn vorm voor eeuwig behoudt. De notie van een superego heeft betrekking op een sociale konstruktie van gedragsregels die de maatschappelijke werkelijkheid moet definiëren.
    Waarom denken jullie dat die lijsten nodig gaan worden, we hebben de oorlog al verloren, sorry maar het is zo! De racist uit de VS heeft dit goed gepland, de totale uitroeiing van alle blanken en joden als ultieme wraak voor de slavernij! De massa labbekakken zal te laat wakker worden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *