“open water overlevingsuitrusting eindtijdoverlevingstoestellen”

In de parallel met het echte leven zou het spelen met de hand gelijk staan met constructieve, vruchtdragende aktiviteit: iets maken, knutselen. Het verdedigingsgebied zou gelijk staan met de privé-sfeer waar geen opponent het elkaar toewerpen van de bal, om elkaar of de kinderen te trainen, kan verstoren. Iemand uit het veld trappen zou gelijk staan aan beschuldigen, erin luizen, projecteren, misbruiken en dergelijke. Op de reservebank zitten zou gelijk zijn aan het zitten zonder een vaste dienstbetrekking. Het besturen van de samenleving naar de ideeën van het ‘nederlands voetbal’ zou betekenen dat iedereen fit zou blijven in de sociale zekerheid klaar om iemand te vervangen die beschuldigd wordt, gebrandmerkt, misbruikt of anderszins het slachtoffer wordt. Het spelen van de bal buiten het veld zou gelijk staan met niet-reageren-op zonder dat men de bal voor het team kwijtraakt. Niet verplicht zijnde om te reageren is men vrij zich terug te trekken in de reserve positie erop vertrouwend dat vroeg of laat vervanging bij tourbeurt nodig is. De bal raakt men niet kwijt, alleen de speler is vervangen. De bal zelf zou een vorm van betrokkenheid bij het werk zijn: een kontrakt, een overeenkomst, een projekt, een voorstel, etc. Dit alles betekent dat het essentiëel voor een gezonde samenleving zou zijn om het werk gaande te houden door het behouden van overeenkomsten, het maken van nieuwe afspraken, de tijd afspreken voor het scoren van doelpunten, het vaststellen van beleidsmaatregelen, etc. Een zieke samenleving zou ofwel in ernstige mate nergens op reageren (zoals b.v. tijdens vakanties), het spelen van de bal buiten het spel, of het niet in staat zijn overeen te stemmen over het werk door het onvermogen om de bal in het team te houden of de capaciteiten van het team te onderkennen. Een zieke samenleving of een slecht team kunnen worden herkend aan de lust anderen uit het veld te trappen (op die manier de bal voor het team verliezend), het zonder onderscheid willen scoren in het doel van de ander (er zelf buiten vallen anderen in de verdediging drukkend) of binnen de sfeer van het prive-belang blijven (overmatig defensief het spel helemaal niet spelend door het diskwalificeren van de tegenstander). Heb uw tegenstander lief betekent het spel te spelen naar de volle capaciteit alle mogelijke spelers erbij betrekkend. 
Het vergt moed de werkelijkheid, datgene wat geweest is en wat nu nog is, onder ogen te zien en te herbeleven. Je bewust te zijn van oude angsten, kwaadheid, van machteloosheid of verdriet over wat je is overkomen. Maar het gaat ook om waardering op te brengen voor je overlevingsstrategie waartoe je je toevlucht hebt genomen en waarmee je je wist te beveiligen en die haar nut toen heeft bewezen. Daarmee kun je je ook bewust worden van je kracht, van je intellectuele en creatieve begaafdheid die tot nu toe nodig was om je ‘agressie’ -omgeven met angst, kwaadheid, paniek, somberheid en hulpeloosheid
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Ze schakelde de computer opnieuw aan, keek met meer aandacht naar het afbeelding op de muur, de subtiele wisselingen in kleur en in de achtergrond. Een venster. Een venster naar een wereld vol ab­strac­ties. De fluisteringen leken deze keer nog dringender. Alsof het contact met haar zocht.
Heer Buma (afgekort) een veilige Samenleving creëert men niet door vooraan in de Kerk te zitten en te luisteren, maar vooral te gehoorzamen wat een ‘Geestelijke’ U opdraagt te doen ! Als U die ‘Geestelijke’ voor U ziet staan met zijn Sinterklaaspakje aan. Met zijn tierlantijntjes om zich heen hangen. Met zijn paarse schoentjes aan. Met zijn witte sokjes en witte handschoentjes aan. En last but not least met zijn kanten onderbroekje aan. Heer Buma gaat dan bij U geen ‘lichtje’ branden ! Deze Kerkelijke dwazen sturen het CDA alsook U dus aan. Een hoop onzin en leugens over asielzoekers worden vervolgens als waarheid verkondigd en Heer Buma brengt de boodschap verder het land in. Heer Buma dan dient U toch niet het belang van het Eigen Volk, dan bent U toch bezig om diensten te verrichten voor ‘Geestelijken’ in Sinterklaaspakjes. Het gaat ook nog eens met zo’n enorme geestdrift, dat men gerust mag spreken van Opoffering en Genocide op de Eigen Bevolking. Dat U dit niet ziet zegt ons, dat U een totale moorddadige Vol-Idioot bent.
Dat de uitvinding van de landbouw een vrouwenzaak was vloeit voort uit het gegeven dat vrouwen historisch instonden voor het verzamelen van voedsel in de onmiddellijke nabijheid van het kampement. Zij moeten hebben geobserveerd dat uit zaden die men onderweg verloor, later nieuwe planten groeiden en vermoedelijk zullen zij dan dit verliezen van zaden hebben geënsceneerd. Dit impliceerde dat de vrouwen de vrijheid hadden bepaalde zaden niet voor consumptie ter beschikking te stellen maar voor een volgend seizoen te bewaren en opzij te leggen. De econoom Ernest Mandel vermeldt dat de vrouwen van de Indische Winnebago-stam zich genoodzaakt zagen het rijst- en maiszaaigoed voor hun mannen te verbergen opdat deze het niet onmiddellijk zouden opeten. Waren de goden van herdersvolkeren mannelijk (zoals Jahwe), dan figureerden in de landbouw tal van vruchtbaarheidsgodinnen (de Griekse godin Demeter= ‘Da-matèr’ = Moeder Aarde). Op veel plaatsen gingen die ‘godinnen’ met open vagina boven de akker gaan staan om zo de vruchtbaarheid van de grond te bevorderen. Uiteraard waren ook voorheen vruchtbaarheidsidolen vrouwelijk, zoals blijkt uit de talrijke paleolithische Venusbeeldjes met hun voluptueuze borsten, heupen, billen en dijen (de oudste worden op 30.000 jaar gedateerd; de meest bekende is de Venus van Willendorf): vrouwen waren het immers die het leven voortbrachten.
Veeteelt was een uitvinding van de man, landbouw een uitvinding van de vrouw. De jagers moeten vermoedelijk hebben vastgesteld dat jonge dieren die men niet onmiddellijk doodde, tot volwassen dieren opgroeiden en dus op termijn meer vlees gaven. Tevens moet zijn gebleken dat men relatief tamme en trage dieren zoals schapen en ook bepaalde runderen, die in kuddes leefden, in de buurt van het kampement kon houden, mogelijk met de hulp van honden. Op deze manier begon men kuddes te bewaken en te hoeden. Een deel van de kudde werd als slachtvee gebruikt, een ander deel als leverancier van melk en een derde deel als fokdieren. De herder was geboren. Niet alleen een nieuw sociaal personage, ook een totaal nieuwe cultuur (de pastoraliteit). Van vitaal belang is ook te beseffen dat voor het hoeden van de kudde, het melken van de dieren en het slachten geen groep mannen nodig was zoals bij de jacht (waar soms tot vijftig man werden ingezet) en dat de opbrengst volstond om een kleine familie-eenheid te onderhouden. De herderscultuur leidt zo sociologisch tot een individualisering en een verdere opsplitsing van de verwantschapsfamilies. Dit op zijn beurt maakt dat de coöperatieve banden losser werden en dat voor de eerste keer in de de mens er soms alleen voor stond, dat hij beslissingen moest nemen zonder met wie dan ook te kunnen overleggen.
Vanavond is er een vaste klant aangetreden: de Griekse bultenaar Karagiozis. (Van de schaduw die hem al de nodige tijd volgt door de drukke straatjes van Wurm­water heeft hij geen weet.) Hij is gekomen voor zijn pleziertjes. Hij heeft eerst zijn blaas geleegd op het achter­plaatsje en propt nu zijn van anticipatie aanzwel­lende olifantslid door een spuigat dat zich voor hem op praktische hoogte bevindt. Zo wacht hij af, terwijl Mumbai op straat een meisje van de nacht probeert te regelen. Het ongewisse van zo’n uitwisseling is wat Karagiozis zo bevalt.
20. Wat is de toekomst Pediatric Risk Evaluation & Stratification System (PRESS) Indeling op grond van •PEWS •AVPU •PRESS risicofactoren Afspraken t.a.v. •Zorg •Communicatie •Management High risk Medium risk Standard risk Worried sign HR behandeling Overplaatsingen
Met zijn vingers streek hij over de zijkant van de doos waarop zes andere symbolen aangebracht waren. Opnieuw graan, merkte hij. Daar­naast ook een hond, een bloem, iets wat leek op een wolk, een huis en nog een symbool dat hij niet kon thuisbrengen. Vijf golvende lijnen die boven elkaar lagen. Water, dacht hij opeens. Zijn ademhaling versnelde bij die gedachte. Als de doos wedergeboorte als thema heeft, wat betekenen die zes andere symbolen dan?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *