“oceaanoverlevingsuitrusting vrouw overlevingsuitrusting”

‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
Ik heb een vijver mijn hele leven wilde. Toen ik zeven was ik smeekte mijn moeder om me te laten bouwen een. en hield bedelen voor de komende negen jaar. Toen ik zestien, ze eindelijk zei ja. Vijf minuten later was ik in de achtertuin met een schop.
Jullie zullen meer mensen voor hun rechten zien opkomen om gezien en gehoord te worden.  Na de conflicten zal het tot de noodzaak leiden om meer te luisteren.  Mensen zullen moediger worden en groepen vormen om in de waarheid te staan voor het hogere goed.
1. Sinds ongeveer 1890 neemt de sociale ongelijkheid fors toe. De kloof tussen een bovenlaag van superrijken en de lagere klassen vergroot en verdiept zich jaar per jaar. Alleen voor de aristocratische en economische elite is de Belle Époque dus een periode waarin begeertes en verlangens quasi grenzeloos kunnen worden vervuld. De oorlogsdreiging kan worden vergeten met frivole feestjes in kuuroorden en toeristische badplaatsen die rond 1900 tot volle wasdom komen (Oostende, Monaco, Marienbad, Davos, etc.; uiteraard ook de Côte d’Azur en allerlei eilandjes zoals Capri en Malta). Sex, drugs & rock ’n roll avant la lettre dus. De bovenlaag kijkt met diepe minachting en zonder schaamte neer op le bas peuple (“boerkes”, “paysans”, “peasants”, etc…). Al sluimert onder deze minachting wel een vage angst voor een uitbarsting van geweld van de foule.
De pomphouder was aardig. Hij schoot me het geld voor de reparaties voor en liet zijn monteur ze uitvoeren. Het zou maar tien dagen duren om dat terug te verdienen met mijn baantje bij de wasstraat. Dan zou ik er twee keer zo lang over doen om thuis te komen. Jammer, maar niet onoverkomelijk.
– als reactie op de oorlog – katholiek. Met mij gebeurt dus hetzelfde. Twee jaar na hun doop verongelukt mijn vader doordat een auto met militairen op hem inrijdt. Er volgt een katholieke begrafenis. Moeder ziet het ongeluk als straf omdat ze zich heeft laten dopen en reageert vaders dood af door mij met de gaskraan te dreigen. Niet vader, maar ik had dood moeten zijn en ik vond toen ook dat ze daar gelijk in had: wat had ze nu aan mij en ze had al zo veel meegemaakt. Contacten met de buitenwereld worden door moeder veelal onmogelijk gemaakt. Het lijkt erop dat zij haar kind gegijzeld houdt: een beeld dat beantwoordt aan de beleving van haar onderduiktijd; geprojecteerd op mij als dochter.
In het wetenschappelijk tijdschrift dat na haar afstuderen verscheen, liet ze meer los over het afstudeerproject waarvoor ze summa cum laude was geslaagd. ‘Het is een psychologisch proces dat we dat wat van vroeger is beter waarderen dan wat in het heden is. Het gaat over herinneringen, over weemoed en melancholie, nostalgie. ‘Vroeger was alles beter’. Wij vinden dat belangrijk, het benadrukt dat wij sterfelijk zijn en van het heden moeten profiteren door een herinnering na te laten. We kopen vintage voorwerpen met defecten, roest, beschadi­gingen, verwering omdat ze ons de vergankelijkheid laten zien. Onze foto’s bewerken we met een filter om er een ouderwetse glans aan te geven, alsof de foto met een camera obscura is gemaakt, of een polaroid­camera, of zelfs is geschilderd in een of andere prehistorische stijl. We geven onze muziek een extra kraak mee, alsof we luisteren naar een naald in een groef terwijl we slechts naar een digitaal bestand luisteren. Met mijn algoritme krijgen digitale foto’s wel het patina van vroeger met een filter, maar dan langzaam, door de jaren heen. Zo verweren de digitale foto’s op een natuurlijke manier.’ Op internet was korte tijd een time-lapse filmpje te vinden van haar experiment met een foto op een smartphone, die langzaam op het schermpje verging terwijl zij haar doctoraalscriptie schreef. Ze verzekerde dat het proces ook langzamer kon verlopen, afhankelijk van enkele variabelen in het algoritme, zo had ze ook voorzien in een aansluiting met een vochtsensor: bij vochtige omstandigheden verliep de verwering sneller.
Het 12de huis in Maagd waar het aardingspunt van de kosmische instroom van energie staat voor 2011, laat zien dat we de mogelijkheid krijgen om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen over wat de losse facetten zijn van de eenheid en het universele zijn.*5 Een belangrijk thema is het mannelijke en vrouwelijke en hoe deze zich tot elkaar verhouden. Pas als we kunnen waarnemen dat het mannelijke en vrouwelijke gepolariseerde facetten van de eenheid zijn, die niet los van elkaar kunnen functioneren en beide hun eigen bedoeling hebben in het geheel, kunnen we werkelijk heel worden. Het ontvankelijke van het vrouwelijke, verbonden met het innerlijke van de mens, kan niet voldoende tot haar recht komen zonder de mannelijke actieve pool die de rijkdom naar buiten laat stromen. En bij te weinig verbinding met het vrouwelijke wordt een mens hard, afgesloten en krijgt een te grote focus op de buitenwereld. Het is heilzaam om beide polen in ons te ontwikkelen, om een dynamische schepper te zijn van je leven.
Als je even langs alle emotie heen kijkt, zie je dat TWOM een goed uitgevoerde overlevings-sim is in de sfeer van The Sims of Fallout Shelter. Maar, waar het bij The Sims vooral om humor en plezier draait, en Fallout Shelter om een zo groot mogelijke shelter, met vele tientallen bewoners, ligt hier de focus heel sterk op het micro-management van de behoeften van je drie start-personages, plus wie er dan ook komt aanwaaien. Daarbij worden er voldoende stokken tussen de wielen gestoken om ervoor te zorgen dat je je micro-economie nooit helemaal lekker lopend gaat krijgen. Winter, overvallers, honger of een kleine onverzorgde wond die uitgroeit tot een etterende zweer, het is van begin tot eind op je tenen lopen, echt comfortabel achterover leunen kan je nooit. En dat is precies wat TWOM probeert te bereiken.
Teken voeden zich met bloed va hun gastheer. Om dat te kunnen doen dringen ze met hun kop in de huid en zetten zich daar met behulp van weerhaken vast. Het overbrengen van ziekten gebeurt meestal pas na ongeveer 48 uur. Je kan door je hond te inspecteren voelen waar een teek zich vastgezet heeft. Met behulp van een tekentang is de teek te verwijderen waarna je het plekje wat achterblijft met wat een ontsmettende tissue oplossing kan schoonmaken. Probeer niet om de teek eerst te verdoven met alcohol of ether. Dat kan er alleen maar voor zorgen dat hij eerder overgaat tot het besmetten van z’n gastheer. Gelukkig zijn er goede remedies tegen teken te krijgen. Het middel Frontline Combo Hond beschermt niet alleen tegen vlooien maar ook tegen teken.
Voorzorgen zijn er om te voorkomen dat men de kontrole verliest. Zodoende moet een schema van aktiviteiten worden aanvaard dat middels de tijd de behoefte aan de juiste educatie, vooruitgang, identiteit, gelijkrichting, binding en onafhankelijkheid regelt. De levensstadia zouden moeten worden gerespecteerd zowel als de dagelijkse routines nodig om iedere kultuur voor zichzelf te kunnen regelen. Zo ook kan een bepaalde sport voor zichzelf worden beschouwd als een voorzorg; het voorkomt dat mensen vervreemden van de ware structuur en de aard van het spelen zelf. Men zou, door het spel, zich moeten realiseren dat het hele leven een spel is waarbij er vele complicaties van interaktie tussen het ‘gehoor’ of het ‘publiek’ en de tegengestelde partijen zijn waarbij men niettemin zijn eigen identiteit behoudt. 
April 2017 Deze maand hebben we weer tal van activiteiten voor u, o.a.: l Koningsfilm l Spelletjesmiddag l Bingo l Dansavond Zaterdag 15 april Paasbrunch met medewerking van de Donjongens foto Aanvang:
Zouden mensen van buiten Isomé werkelijk op deze manier handelen? Mogelijk. Maar niet waarschijnlijk. Niet als je de macht bezat het universum naar je eigen wil te buigen. Niet als de toekomst teruggebracht kon worden tot permutaties van mogelijkheden. Niet als de technologieën die deze rangschikkingen mogelijk maakten met gemak in haar vuist kon worden gehou­den. Het zal nooit kloppen.
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Sterre trok haar arm los en draaide zich om. Ze was vastbesloten het meisje niet alleen achter te laten. Ze keek naar het perron, maar in het geweld van rook, vleugels en tentakels was het arme kind niet te zien. ‘Waar is ze gebleven?’
Op haar berichten adequaat reageren was onmoge­lijk. Ik was vertederd door een foto van het katje, dat met zijn mollige pootjes in zijn bak water was gesprongen, maar toen ik mijn antwoord (‘Aaaaaaaaaaaaah! Schattig!’) verstuurde, ontving ik al een foto van een stevige kater met een kikker in zijn bek. ‘Geschenk van Drommel voor zijn baasje’, luidde moeders bijschrift.
In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance.
Dit artikel gaat over hoe bij de Ambulante Forensische Psychiatrie Noord Nederland (AFPN) in Groningen een (index)incidentanalyse diagnostisch en therapeutisch ingezet wordt bij de behandeling van paren die kampen met symmetrisch relationeel geweld. Eerst wordt het verband tussen relationeel geweld en gehechtheid toegelicht en de doelgroep die baat heeft bij partnerrelatietherapie (PRT)… [Show full abstract]
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
28. DE KIKKER EN DE OCEAAN Zoogdierenbrein Cognitief brein Limbisch stelsel Neocortex Gevoelens Intellectuele taken Reptielenbrein Zelfbehoud, agressieEn hoewel zijn model aanvankelijk bijzonder algemeen was en we van-daag veel meer gedetailleerd de werking van onze hersenen in beeld kun-nen brengen, helpt MacLeans eenvoudige model ons nog altijd inzicht tekrijgen in ons menselijk gedrag. Hij deelde de hersenen op in drie grotezones of structuren, die hij bovendien in een evolutie plaatste. Allereerstwas er het reptielenbrein, aldus MacLean. Daarmee doelde hij op diedelen van de hersenen die zorgen voor al datgene dat we ongemerkt con-stant doen: ademhalen, onze lichaamstemperatuur meten en dies meer.Hij situeerde deze zone aan de hersenstam, de thalamus. Boven en ronddeze hersenstam zit wat hij noemde het ‘limbisch stelsel’. Hiermee kun-nen we emoties ervaren. Om het met de mooie beeldspraak van PietVroonv te zeggen: als we huilen ontstaan onze tranen om fylogenetische3redenen in onze hersenstam, maar met ons limbisch stelsel koppelen weer een emotie aan vast. Dit is wat zoogdieren kunnen. Een koe kan ver-driet hebben. Maar er is nog een derde zone in het model van MacLean:ons cognitieve brein, de neocortex, dat zich situeert in en om de hersen-schors. Daarmee zijn we in staat, Vroon verder citerend, om een idee overde aard en herkomst van ons verdriet te formuleren. Hiermee onder-scheiden we ons trouwens van de hierboven geciteerde herkauwendeviervoeter. Anders gezegd: ons reptielenbrein zorgt er letterlijk voor datwe handelen. Ons zoogdierenbrein (het eerder gemelde limbisch stelsel)3 Fylogenetisch: studie van de ontstaansgeschiedenis van een groep organismen (Phyle: stam, Geneis: wording). 18
Schnitzlers maatschappijkritische ingesteldheid die voor politiek “links” of “progressief” moet doorgaan komt ons voor als steriele traditioneel “linkse” ouwe koek. En die koek is aan bederf onderhevig.
66. 64 • “Ik ben bang dat er geen kans is op volledig herstel en dat we uiteindelijk elkaar gaan, scheiden.” • “Ik ben bang voor nieuwe leugens en dat ik er zelf achter moet komen.” • “Kan hij vrij blijven? ik ben bang voor een terugval!”
De leefomstandigheden van de eerste mensen zijn onzes inziens eerder te vergelijken met die van bavianen in savannes en rotsachtige gebieden. Bavianentroepen, een tiental tot een tweehonderdtal eenheden groot, bewonen uitgestrekte maar begrensde territoria, die elkaar wel vaak overlappen. Bavianen brengen de nacht door in bomen of op moeilijk toegankelijke rotsen. Zij voeden zich met ongeveer alles wat er te rapen valt: zaden, vruchten, schorpioenen, insecten, enz. Ook kleine zoogdieren (zoals hazen en jonge antilopen) worden, meestal door de mannetjes, te grazen genomen. Dit lijkt sterk op het dieet waarmee de eerste mensen in de savannes genoegen moesten nemen. De bavianentroep heeft een welbepaalde structuur. De wijfjes met de kinderen houden zich op in het midden van de troep. Rondom deze kernen leven de jonge dieren. De volwassen mannetjes en de wijfjes zonder jongen vormen de buitenkant. Bij gevaar vallen doorgaans alle mannelijke dieren gezamenlijk aan. Ook deze groepsstructuur komt vermoedelijk sterk overeen met de wijze waarop de eerste mensen zich door de savannes verplaatsten en ook de eerste mensengroepen worden qua grootte geschat op een paar tiental tot een honderdtal eenheden.
‘Hm, geen bloed,’ mompelt hij tegen zichzelf. ‘Zeg eens eerlijk, Ferdi: verwachtte je echt dat het de mensen zou boeien dat ik je had vermoord? Dacht je echt dat ze in opstand zouden komen? De Mast zouden bestor­men?’ Hij doet een stap opzij om me te kunnen aankijken. ‘Me zouden omverwerpen?’
‘Kom.’ Lieven liep naar het flatgebouw. De ingang was dichtgetimmerd met spaanplaten. Blijkbaar had de overheid maatregelen genomen om ongewenste be­zoekers op een afstand te houden. Het zou geen een­voudige klus zijn om binnen te geraken. Zohra beeldde zich de verlaten inkomhal in. Honderden belletjes voor evenveel piepkleine apparte­menten, ooit volgestouwd met mensen die door het systeem waren uitgebraakt.
Soortgelijke journalistieke vormen worden steeds meer legio: de 45-jarige Xavier G., die via deelname aan halve en hele marathons zijn burn-out heeft overwonnen. Of Manu, één der partners van een gehuwd homokoppel met een adoptiekindje, die een nieuw opgezette workshop of cursus “moederliefde” volgt; Yves W., een gokverslaafde, die met een begeleide reiki-therapie zijn verslaving heeft gecounterd; CEO Marian Ceustermans, die haar peperdure BMW heeft ingeruild voor een democratische Kia Picanto om zo haar ondergeschikte personeelsleden het gevoel te geven dicht bij hen te staan; en nog veel meer van dergelijke fraaie psychoblablabla.
In de schaduwen, vlak bij de uitgang van het perron, stond een man met holle ogen. Hij keek naar de ambulance die net vertrok. Prooi die hij ooit gezien had, kon hij overal volgen. En hij had alle tijd.
Er glansde iets in Marks binnenzak. Mijn hand gleed ernaartoe nog voor ik bewust doorhad dat het een Mag.3 was, met geladen magazijn, alles erop en eraan. Waarom liep een ezel daarmee rond? Omdat hij nou eenmaal een ezel was?
Schizofrenie: de mentale toestand de resulteert uit bevrijding zonder discipline. Het wordt beschouwd als een ernstige geestesziekte waarvoor geen medische genezing bestaat daar de realisatie van spirituele zelfreflectie niet ongedaan kan worden gemaakt tenzij zwaar geblokkeerd door psychopharmaca die een andere hel van bestaan vormen. Afkerig van discipline en de autoriteit de erbij hoort vervreemd het individu van de spirituele werkelijkheid die wordt waargenomen als zijnde ongecontroleerd en demonisch. Deze mensen werden vroeger tevens bezeten door boze geesten genoemd. Een andere manier het te definiëren is de staat van verdeeld en begoocheld zijn in het bewustzijn van tijd en plaats geen gevoel van richting hebbend in het leven. Kan ook de ziekte genoemd worden van de misvatting van het niet-dit-bewustzijn van materiële identificatie. De genezing ligt in het aanvaarden van de geestelijke uitdaging de discipline lerend van het zich gelijkrichten naar de ziel in het hier en nu van een geestelijke autoriteit.
Alles was warrig. Het laatste dat ze zich echt heel helder kon herinneren was dat ze thuisgekomen was van Natsuko’s winkeltje, ontzettend over­stuur, bang om naar huis te gaan maar tegelijkertijd wetend dat het niet uitmaakte waar ze heen ging. Natsuko had heel duidelijk gezegd dat de Shinigami aan haar vast zat, niet aan het huis. Laura had zelfs het gevoel dat het Japanse vrouwtje het verschijnsel had kunnen zien – want wat was anders de reden geweest dat ze haar zonder uitleg de winkel uit had willen zetten?
Ik leerde Hem toe te laten in alles wat mij triggerde en de Heilige Geest liet mij naar 4,5 maanden zien dat ik een boek, dat ik al jaren in huis had moest gaan lezen. De stem van God was zo duidelijk en 12 januari was de dag van omkeer. Door het lezen van het boek kreeg ik hoop en God liet mij gelijktijdig mijn blinde vlekken zien waar door ik zicht op mijn overlevingsleven kreeg.
Notice: Undefined index: t in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 44 Warning: mysqli_fetch_assoc() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 402 Warning: mysqli_fetch_row() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 419
Lieven greep haar pols vast. ‘Kom, we moeten hier weg.’ Hij trok haar dieper de tunnel in. Met hun hoofd­lampjes als gids ontweken ze de troep op de grond. Ze moesten snel zijn, want de opzichter was van het platform gekropen en had de achtervolging inge­zet. Zijn lichtbundel schoot alle kanten uit. Zijn zware passen weergalmden tussen de betonnen muren. Hij schreeuwde iets, maar zijn woorden klonken als één langgerekte echo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *