“nieuw overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting nucleaire apocalyps”

Maar wat er na de wittebroodsweken komt? Het beeld van een huwelijk dat al te lang geduurd heeft? Neem bij­voorbeeld Mackie Messer en zijn Polly, ze zitten samen aan de bar van de Lustvolle Zwaardvis.
Er wordt elke keer een aantal evaluatie-sessies gepland met de Vrienden van Bawku en het ziekenhuis management, maar al worden deze sessies naar locaal gebruik onder aanroeping van de Naam des HEEREN geopend en gesloten, van alle afspraken tijdens die sessies gemaakt wordt het meeste niet uitgevoerd en van alle ergernissen en alle (in Westerse ogen) wantoestanden wordt nog niet eens alles besproken. Je wilt, als Nederlanders, ook nog vriendelijk en hoffelijk blijven.
Vasthoudendheid in het doen van oefeningen is belangrijk. Van het fundamentele belang van buigen en strekken kan men vele oefeningen meer hebben om vaardigheid en kracht te ontwikkelen met een zekere uitkomst op het oog. Al deze oefeningen moeten later weer worden opgegeven daar men ouder wordt en/of zijn doelen heeft bereikt. Men mag zelfs hopen dat de oefening geen schade heeft aangericht daar overontwikkelde spieren zullen vervetten als ze hun funktie verliezen. In het bijzonder is dat gevaarlijk voor de hartspier. Dus moet men aan de ene kant opgeven terwijl anderzijds men door moet gaan met basisoefeningen die kunnen doorgaan tot je dood. Eenvoudig buigen en strekken voor zover het gaat zal het lichaam fit houden voorzover dat ook op hoge leeftijd mogelijk is. Met de standvastigheid van oefenen zal de kunst van het zich gelijkrichten daarop volgen.  
De gang van de hond Wanneer je je Staffordshire Bull terrier uitlaat bekijk dan eens even hoe hij zich beweegt. Een sprierontsteking, gewrichtsproblemen maar ook buikklachten kunnen zorgen voor een andere manier van bewegen.
Kortom: de vrouwen deden heel wat van het landbouwwerk maar de allocatie van de opbrengst ging volkomen aan hun neus voorbij. Na hun landbouwarbeid wijden zij zich aan de kinderzorg en de huishoudelijke taken zoals het bereiden van voedsel of het weven van ruw linnen. Al oefenden zij in huis dus wel ambachtelijke activiteiten uit zoals brood bakken, weven en zelfs pottenbakken en keramiek vervaardigen, zij brachten doorgaans niet zelf hun waar aan de man. De openbare ruimte werd grotendeels een mannelijke ruimte. De mannen moeten het belang van de landbouw snel hebben erkend. Zij gingen stilaan zelf de eigenlijke landbouwtaken op zich nemen en verdreven de vrouwen hierbij dus uit hun initiërende positie. De mannen verdeelden ook de grond als overerfbaar privé-eigendom, waarbij de gemeenschappelijke grond in rechte toekwam aan het stamhoofd. In het Egypte van de farao’s zou de farao (het woord ‘farao’ betekent ‘het grote huis’) gewoonweg eigenaar zijn van alle bebouwde land. Op die manier ontstonden serieuze sociale ongelijkheden: bij misoogsten moesten dan dikwijls armere boeren zaaigoed gaan lenen van meer welgestelden waardoor ze hun sociale zelfstandigheid verloren en in horigheid of schuldslavernij terechtkwamen. De nog resterende rechten van de Babylonische horigen worden bijvoorbeeld vermeld in de Codex van Hammoerabi (ca. 1780 v. Chr.). Overal waar het privé-bezit opdook in positieve vorm, verscheen het ook in de zijn negatieve gedaante als schuld en horigheid. Hoe dan ook, bezit (en schuld) was een mannenzaak en in de landbouwsamenlevingen zien we dat de man om zijn bezit te consolideren en over te dragen op zijn kinderen, zijn vrouw als werktuig gebruikte. Voor de vrouw betekende dit dat ze het sociaal statuut van haar man volgde, zonder enige mogelijkheid van verweer. Werd de man horig, dan ook de vrouw en de kinderen. Werd de man opgenomen in de hofhouding van het stamhoofd of koning, dan kreeg zij een evenwaardige sociale status. De sociale bescherming van de egalitaire paleolithische samenlevingen werd omzeggens volledig uitgehold.
Het vrouwtje aarzelde, liep wat achteruit maar gaf tenslotte toch toe. Met een vermoeid gebaar wees ze op een van de stoelen die om een aftands bureau gegroe­peerd stonden. ‘Zit. Natsuko.’ Haar naam. Ze gaf Laura een kort knikje.
De natuur is de grote genezer daar moeder natuur aan ons allen het leven geeft. Ook de kultuur kan worden beschouwd als een speciale vorm van natuur met helende eigenschappen. Veel zieke mensen er perfecte genezing in vinden zo nu en dan eens uit te gaan en te socialiseren in een café. Natuurlijke dingen eten, de voorkeur geven aan echte mensen vóór kunstmatige en virtuele representaties in de media, een echte bloem ruiken in plaats van een geurtje uit een spuitbus etc. kunnen het verschil uitmaken tussen een zieke en een gezonde persoon. In de kring der holistische geneeswijzen doet het zelfs niet ter zake wat voor een soort van bijzonder programma men volgt zolang de mensen eenvoudigweg genezing kunnen vinden door te ontsnappen aan de stress en de liefdeloosheid van kunstmatige en dode routines. Samen zijnd op die manier is het veel makkelijker om tijdschema’s te vergeten dan als men alleen is. Ook met het hebben van een tuin b.v. kan het veel makkelijker zijn om kontakt te hebben met de natuur als met het hebben van een balkon in een flatgebouw ver weg van een park. Daarmee kan de grote stad een ernstige hindernis vormen in de zelfverwerkelijking je nooit toestaande je meer dan strikt noodzakelijk te ontspannen met alle geluid, denken en nabijheid van andere manieren van leven. De natuur en het echte van het leven weer terug vinden kan zelfs een serieus economisch probleem vormen daar de kultuur perfect ieder klein beetje van de natuurlijke bevrijding weet uit te buiten. De kunst van de natuurgenezing schijnt te liggen in het een perfekte kulturele escapist zijn. Men ontsnapt aan het kunstmatige in een religie van vrije associatie jezelf herinnerend als een harmonie van tijdkonditioneringen en herkonditioneringen. De vijanden van de natuurlijke genezing zijn verdringing en escapisme: nooit moet de weg terug naar de werklast waar men het mee te doen heeft worden geblokkeerd, noch moet de daar tegenover gestelde plichten en dienovereenkomstige kulturen worden verdrongen om een respektvolle en rechtgeaarde herwinning van de heelheid te hebben. Zolang de angst niet de leiding heeft en niemand het slachtoffer wordt, het zwarte schaap is of wordt zwart gemaakt, zijn liefde en vrede geen zwakheid, ketterij of een perversie. Wie is er bang voor moeder natuur als de revolutie groen heet te zijn? 
Het duurde heel lang voor we enige aandacht besteedden aan een zacht mummelen in onze hoofden. Aarzelende prevelwoordjes, smiespelend gebazel. Op één moment na. ‘Red me,’snerpte een falsetto jongensstem, voor het lispelen weer terugzonk in onverstaanbaar fezelen.
Het valt niet mee om elke keer weer afscheid van elkaar te nemen, als je zolang (35 jaar) bijna voortdurend samen bent geweest. Als je elkaar een poos niet hebt gezien en ook nog over heel wat dingen een verschillende mening, moet je ook eerst weer aan elkaar wennen. Dan volgen er leuke dagen en de laatste dagen staan weer in het teken van het naderende vertrek, dat zijn ook niet de leukste dagen. Ik kan het niemand aanraden. Maar goed, we hebben weer afscheid van elkaar genomen en op 6 mei hoop ik weer terug te zijn voor een paar weken.
We gaan verder. De in het rustige en sneeuwwitte yoghurtbed drijvende bananenplakjes geven een heerlijke zoete geur af. Ze zijn mooi lichtgeel en glanzen een beetje. Naast de kom ligt een lepel. U neemt de lepel in uw hand en neemt een hapje van de yoghurt. Die is zurig of romig? Misschien een beetje gezoet? Hoe voelt de structuur in uw mond. Is ze dik of juist dun? Hoe is de temperatuur? U neemt de tijd en geniet. Rustig slikt u uw eerste hap yoghurt door. Daarna schept u een stuk banaan op uw lepel en brengt die naar uw mond. Op weg naar uw mond wordt de geur van de banaan sterker. U hapt de banaan van de lepel. Wat voelt u? Is ze hard of zacht, ruw of glad? Bijt er in en laat uw tong langs het vruchtvlees gaan… hoe smaakt ze? Zacht, zoet en melig of juist stevig?
Het is zondagmorgen, 11 uur. Gisteren ben ik voor mijn “kerstverlof” door de hoogste baas hier naar Tamale gebracht en daarna hebben we nog lekker gegeten en een poos gepraat over van alles en nog wat. Hij heeft ooit een cursus gedaan in het tropeninstituut in Amsterdam en hij begrijpt wat beter dan sommige anderen wat onze ideeën zijn. Vanmorgen ben ik van Tamale hierheen gevlogen. Dat gaat altijd prima.
Ik weet dat het me allemaal zou moeten schokken en verontrusten. Maar ik voel alleen een urgente drang om uit te vinden wat er is gebeurd. Om te ontdekken of deze nieuwe ontwikkeling onze plannen bedreigt.
Afgelopen dinsdag (6/1) was het in de Belgische Oostkantons zo’n -1o graden Celcius bij helder, zonnig weer. Hoewel er maar net voldoende sneeuw lag waren de pistes open. Hierbij  een reportage die ik voor het ANP maakte.
‘Stralingsniveau, biodreiging, mutatiegraad, veilige plekken, klimaat­verandering, migratiepatronen, geologische verschui­vingen, geboorte- en sterfte­cijfers?’ vroeg Ariadne. Haar gezicht bleef onbewogen tijdens de opsomming.
Voor mijzelf verdwenen al mijn interessante en “rare” symptomen toen ik volledig in een hoger rijk “arriveerde”… en het zal voor jullie ook zo zijn. Deze symptomen blijken te gebeuren wanneer wij door de transitie gaan of wat ik vergelijk met de “tunnel”. Weet dat er een einde is en een ongelooflijk mooie, vredige en met liefde gevulde werkelijkheid die op je wacht. Moge jullie evolutionair vreugdevol, vredig en gevuld met liefde en verwondering zijn! (Nota: Natuurlijk kunnen niet al deze symptomen toegeschreven worden aan het ascensieproces. Volg asjeblieft je eigen innerlijke leiding en raadpleeg professionele medische hulp indien nodig)
De man draaide zich om. Had hij de strijd opgegeven? Zijn logge lichaam kwam langzaam maar zeker weer in beweging, op weg naar het platform. Zijn schoenen knerpten. Net wanneer Zohra dacht dat ze zijn schim weer voorbij zou zien komen, werd het stil. Ze durfde niet meer te kijken en sloot haar ogen.
+ voldoende zou ik zeggen. Daar dit beoordeelcriterium m.i. niet echt tot een heldere invulling leidt. De trends en drijvende krachten zijn helder beschreven en onderbouwd met actuele en relevante (wetenschappelijke) literatuur
En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators in de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden.
Het mooie is dus dat het systeem (en de wetten) niet langer opgelegd worden vanuit de top der hiërarchie door leiders met een eigen ego-agenda( zoals nu). Nee, de mensen kiezen en creëren zelf een nieuwe manier van omgaan en uitwisselen met elkaar. En dat doen ze samen. Wat ons bij een ander begrip brengt: Crowd Power. Het betekent dat we de kracht niet langer halen bij instanties, wetten, externe bronnen,…maar uit de mensen zelf en hun vrije samenwerking, uit een groep mensen die hun talenten en mogelijkheden samenbrengen en delen onder elkaar.
Sexualiteit is een zeer belangrijk onderwerp voor het behoud van een huwelijk of het bij elkaar houden van de familie der mensheid. Sex is de grootste liefde die de mens kent. Van God is het het meest gewilde populaire kenmerk. Het goddelijke van de sex is ieders ideaal en droom. De nuchtere werkelijkheid echter dikteert het een beetje anders: de kultuur frustreert de primaire drift van de sex om ons echt broeders en zusters te houden en eenmaal bezig met sex bemerken geliefden zeer snel de gevaren van het elkaar zelfzuchtig misbruiken. Liefde en lust verwart men makkelijk met elkaar en niet het verschil weten kan aanleiding geven tot heel wat relationele moeilijkheden. Niet zelden worden allerlei soorten spanning kunstmatig gecreëerd vanwege het rechtvaardigen van de sexuele ontlading. Sex kan dwangmatig en neurotisch worden alle zelfvertrouwen en persoonlijke zekerheid verliezend. Het kan een slechte gewoonte of een verslaving worden. Wat is er erger dan het bederven van het mooiste van de lichamelijke liefde dat er is.
Het drinken van alcohol geschied traditioneel terwille van de ontspanning en het je laten gaan. In het bijzonder moeten vleeseters hun lichamen bovenmatig inspannen om af te komen van hun giftige afvalstoffen. Op een onnatuurlijke manier gestresst zijn ze geneigd de kulturele omstandigheid ervan te beschuldigen en ontlenen ze daar in een snobistische verheffing in de aard van het roofdierachtige een wrokkige houding aan van minachting jegens de samenleving om hun alcoholmisbruik te rechtvaardigen. Zware verslaving volgt op de mislukking zich aan te passen in de negativistische benevelde toestand. Men kan jaren lang liegen om de schijn van gezondheid op te houden, maar het proces is moeilijk terug te draaien zonder een serieuze omslag naar de hogere waarden van de ziel.(afb.) Om te handhaven en succesvol te zijn in de sport en de samenleving in het algemeen, is helemaal niet roken en drinken het beste. Praktisch gezien zal een bewuste bekentenis naar de eeuwige waarden met een wijze houding van matiging wat betreft ieder bedwelmend middel (ook thee, cacao, koffie en softdrugs) een acceptabel resultaat opleveren. 
Geest: Het mentale van het zich gelijkrichtend ego, richting van het mentale; eveneens vergeleken met programma. Beschreven als leven gevend en van een zekere gemoedstoestand. Een manier van zien, een conditionering. Men spreekt in het Nederlands ook wel van verstand en verstandhouding (zie verder een artikel over de definitie van spiritualiteit).
MAANDKALENDER WOON-ZORGCENTRUM April 2014 Dinsdag 01 Woensdag 02 Donderdag 03 09.15-10.15 uur Bibliotheek is geopend Bibliotheek 09.30 uur-10.30 uur Inschrijven Diner Rustorant. Het diner is op 8 April
Harrald keek vol bewondering hoe haar borsten omhoog getrokken werden door die beweging. Hij voelde lust en tegelijkertijd schaamte. Hij strekte een hand naar haar uit terwijl hij in de andere hand de handdoek omhooghield, zodat ze wist wat hij bedoelde. Zou ze eigenlijk wel kunnen praten, bedacht hij zich. ‘Hoi, ik ben Harrald,’ zei hij. Kan het nog stommer? ‘Eh, ik bedoel, ik neem aan dat je wel een handdoek kunt gebruiken?’
Doken herinneringen soms ‘spontaan’ op, men kon de herinnering ook actief oproepen door zich te concentreren of door gebruik te maken van een hulpmiddel, een effigies of evenbeeld in hout of steen. Een effigies is een metafoor (iets wat op het reële gelijkt, zoals de afbeeldingen in de grotten van Altamira en Lascaux), maar de herinnering kon ook opgewekt worden door een metonymie (iets wat aanleunt bij het reële, zoals bijvoorbeeld het gewaad of het huis van een overledene). Metaforen en metonymieën fungeren dus als een soort ‘fetisj’: etymologisch is het woord ‘fetisj’ dat uit het Portugees stamt, overigens verwant met de fi- wortel van ‘effigies’, zoals in het Latijnse ‘fio’, ‘ik word’, ‘facio’, ‘ik maak’ en ‘fingo’ of ‘effingo’, ‘ik boetseer, ik vorm’ of ‘ik beeld uit’). Later zou op die manier ook op basis van afbeeldingen het pictografisch schrift ontstaan (zoals het Chinese beeldschrift en de Egyptische hiërogliefen), waaruit zich dan nog vele eeuwen later ons letterschrift heeft ontwikkeld. In plaats van in hout te kerven, ging men op een rol papyrus krassen (‘schrijven’, Latijn ‘scribere’ = krabben, schrijven; zoals het Griekse ‘grafô’ = kerven, schrijven). Het zelf oproepen van herinneringen (al of niet met behulp van een effigies) kon lustvol zijn: de lustervaring kwam ongeveer overeen met de omgang met een reëel lustvol object). Vandaar onze tegenwoordige obsessie voor het maken van foto’s van al wie we kennen, van alle gebeurtenissen die we hebben meegemaakt en van alle plaatsen waar we geweest zijn. Spontane herinneringen konden echter ook pijnlijk zijn (‘kwade geesten’), zoals de herinnering aan het gegeven dat men door iemand vernederd of geslagen is geweest. Om zich te beschermen tegen kwade invallen ging men amuletten gebruiken, om een blij gemoed op te wekken werden talismans aangewend.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *