“meest bruikbare overlevingsuitrusting Overlevingsonderwerpen Gear”

Een overmatige bezorgdheid over winst en verlies is bewijs van onwetendheid over de werkelijkheid van de ziel. Men kan zeer gestoord zijn door deze onwetendheid zich niet bewust zijnde van de wereld van illusies waar men zich in bevindt. Hoewel goede sport een kwestie van vaardigheid lijkt te zijn is het de realiteit dat een goed spel alleen kan bestaan met mensen die bekend zijn met de wetenschap van de ziel. Het levensspel is gecompliceerd en niemand weet alle regels maar zeker is dat het duidelijk moet zijn, waar en wanneer men is, om een spel van tegenstellingen te kunnen spelen. Het is ook een spel om te ontdekken, waar en wanneer de meester van het spel zich bevindt. Om naar de meester toe gelijkmoedig te zijn is altijd het menselijk probleem uit zijnde op oppositie of niet. In te storten schijnt het onvermijdelijk gevolg te zijn van het leven daar niemand het volledige van het menselijk spel kan beheersen. Een sportief iemand kan geen andere mogelijkheid zien dan te lachen over de missers in het stripboek van het leven. Op een goede dag zal iedereen ermee klaar zijn te treuren over gedane zaken. Het spel onder ogen zien betekent ook het leven niet al te serieus nemen. 
Er is tegenwoordig in de politieke filosofie weer veel belangstelling voor het begrip ‘autoriteit’, veelal op basis van het werk van de nazi-filosoof Carl Schmitt (1888-1985), bv. in het werk van de Italiaanse filosoof Giorgio Agamben. Het begrip autoriteit zit een beetje gewrongen tussen de “Franse” conceptie van de Natie als een uiting van de mondige burgers (citoyens, citizen in English, zoals in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring, die eigenlijk een “Franse” oorsprong heeft) en de “Duitse” conceptie van de volksgemeenschap, waar het individu maar een inferieure uitdrukking is van een ‘Volkswil’. (De dreigende splitsing van België is filosofisch gezien misschien een splitsing volgens deze Frans-Duitse tegenstelling!). In de Franse conceptie van de liberale democratie moeten de politieke leiders zich baseren op de wijze waarop de burgers hun stem hebben gehad in het debat (m.a.w. hun stem hebben uitgebracht via verkiezingen). In de Duitse conceptie komt erop aan dat de leiders het volk ervan overtuigen dat hun verwoording van de Volkswil de beste vertaling is van wat de mensen ‘eigenlijk’ willen.
72. Impact op kwaliteit van leven Ondervoede kinderen • Meer fysieke en kankergerelateerde klachten (vermoeidheid, pijn, misselijkheid) • Slechter sociaal functioneren Kinderen met overgewicht • Meer emotionele problemen (angst, verdriet, boosheid) • Slechter sociaal functioneren
‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
Natuurlijk kan er egotripperij zijn maar dat zal niet volstaan. Bij wijze van experiment kan iedereen van alles proberen, net als een kunstenaar. Om een huwelijk of een betrokkenheid bij de grote wereld echt werkzaam te hebben echter, hebben we afspraken nodig. Verliefde mensen mogen privé in hun belangen zijn, maar vroeg of laat zal de betrokkenheid met de grotere samenleving behoefte tonen aan bevestiging. Daar niemand een eiland is, kan noch een echtpaar of een andere ‘folie a deux’ doorgaan zonder verdere aanpassing en integratie. Sociale kontrole kan een groot obstakel zijn als allerlei soorten van doofheid, lafheid en vooroordeel het privé-experiment van ontwikkeling kunnen veroordelen en blokkeren. Ontwikkeling betekent ofwel pijn ofwel waanzin, dood ofwel ziekte en er tussenin koorddansen is niet een enkel een sociale of antisociale aangelegenheid. In feite is er naar de God van de Tijd een voortdurend amenderen nodig met een stevige greep op de wetenschap van de ziel als beste garantie van voortzetting.
Bijltjesdag: absoluut, kort door de bocht en vol erop. De hardste straf voor graaiers is het ontnemen van bezit, zowel in het nu als in de toekomst. Verder een verplichte woonplek aanwijzen en enkelband. Geen uitreisdocument meer, geen stemrecht, geen rijbevoegdheid of enige functie waarbij men zeggenschap heeft over een ander, verplicht werk in een zorginstelling en constante controle op enig welvaartsartikel. Kortom, de gaaiers en machtsmisbruikers pakken zoals men criminelen aanpakt en dan met een paar extratjes…..
Dat soort maatschappijkritiek lijkt me de visie van lieden die geen voeling hebben met de aparte cultuur van industriearbeiders, lagere bedienden en ambtenaren, laat staan werklozen. De cultuur dus van “gewone mensen”. Hoogstens kennen ze daar mensen die zich hebben “opgewerkt” tot straffe antikapitalistische militanten. In het bijzonder deze militanten die zelf wat simplistische analyses en denkschema’s hebben overgenomen van extreem-linkse partijen of bewegingen. Sommige schrikken er niet voor terug om gewone mensen die ze beweren te willen emanciperen, af te doen als te dom om het systeem te doorzien. Want gehersenspoeld door de media zonder enige poging noch vermogen om zich daartegen te verzetten. Dit is een merkwaardige minachting voor gewone werknemers en gewone mensen. Maar deze attitude en opinie is in de geschiedenis van de socialistische en vooral communistische bewegingen niet zo zeldzaam. Het is de klassieke visie van communistische grootheden als Lenin, Stalin, Mao en vele anderen. Het proletariaat zou nood hebben aan een voorhoede die hen het licht en de “waarheid” zal laten zien, en hen zal leiden en onderwijzen. Alles en allen in de richting van de wijzende hand van de leiders.
Het witte licht in het midden van het koepeltje was meteen zichtbaar. De binnenkant van het gebouw leek veel groter dan de buitenkant. Er hing een muffe lucht, dierlijk bijna. Af en toe klonk er zacht gerinkel van metaal op metaal.
Met de verzelfstandiging van het Ego, de Geest en de Maatschappelijke Orde werd het individu meer en meer een gespleten schizo individu. Tegenover zijn natuurlijke neigingen stond zijn Ego, stond de Orde klaar om deze in de juiste aangewezen banen te leiden. Het lichaam werd meer en meer een probleem in de mate dat de overgave aan de natuurlijke neigingen van het vlees het contact met de goden of de godheid, het luisteren naar de stem van het geweten, verhinderde. Meer en meer zouden lichaam en geest tegen elkaar worden opgezet: door de goden die zich in de geest manifesteerden én door de goddelozen die zich overgaven aan de geneugtes van het vlees en doorhadden dat de geest een fictie was die hoogstens om redenen van praktische nuttigheid moest worden geprezen. In Paulus’ Brieven (aan de Romeinen, aan de Korinthiërs) kunnen we lezen hoe het ware geloof, de ware gehoorzaamheid aan God bestaat in de onverschilligheid tegenover het vlees en de overgave aan de geest van het vergoddelijkte Woord. Ook dit zijn dus ontwikkelingen die zich pas in de landbouwsamenlevingen zouden doorzetten, maar waarvoor de kiem te vinden is in de paleolithische samenlevingen. Het natuurlijke genot (van het voedsel, van seks) krijgt de banbliksems van het Kwaad over zich en wie hoopt het Rijk Gods binnen te treden, hoort zo veel mogelijk dit natuurlijke genot te mijden en zich over te geven aan een hogere Orde, een hogere Macht. Maar de hogere Orde van de Geest schept zo haar eigen kwaad en boosaardigheid: de leugen en de veinzerij. Zoals Immanuel Kant immoraliteit zag in het instrumenteel aanwenden van de zedenwet voor eigenbelang, zo duikt het Kwaad op de duur overal op. Geloochend moest dus worden dat de Geest slechts een instrument was van de natuurlijke drang tot zelfbehoud: de Geest kwam te voorschijn als een afgezonderd principe dat tegen het lichaam werd gesteld. Praktisch kwam men ertoe in het openbaar de natuur geweld aan te doen en in de publieke ruimte die natuur zo veel mogelijk te verbergen in houding, kledij en gebaren. In het openbaar diende men de geest ‘vrij’ te hebben. Het natuurlijke van zijn kant werd verbannen naar de privé-vertrekken, hoogstens nog toegelaten in drankgelegenheden en bordelen, vermomd als obsceniteit. De Wet die het natuurlijke genieten verbood, kon echter niet slagen: niet alleen drong het natuurlijke zich aan de geest op, de geest die immers zelf maar een stuk lichaam was, de Wet suggereerde in al zijn uitspraken ook de mogelijkheid van dat natuurlijk genot. Bovendien zag elk kind dat niet iedereen zich aan de Wet hield, dat er uitzonderingen waren: doorgaans hielden zij die de Wet instelden zich zelf niet aan de Wet. De Wet leidde aldus tot een fundamentele gespletenheid van de samenleving, tot een fundamentele gespletenheid van elk individu dat onderdaan was van die Wet. Verdringing en transgressie, ascese en excessief genot wisselden elkaar voortdurend af. En de Wet diende dan ook voortdurend bijgesteld en herzien te worden, een proces waaraan vandaag nog steeds geen einde is gekomen.
Na een warm maal van gestoofd konijn en een grote beker sterke thee stalde Harrald zijn vondsten uit op de eettafel: de kunststof plaat, een oude glazen bierpul, een paar lichtverroeste steakmessen met kunststof handvaten, een verweerde autospiegel en een stapeltje vergeelde ‘Autoweek’ bladen.
Het antwoord kwam van achter haar. ‘Dat ben ik.’ Ze voelde haar hart in haar keel springen. Ze draaide zich om en schrok weer. De eigenaar van de stem stond vlak achter haar en het eerste dat ze van hem zag waren waterige, dofblauwe ogen. Ze struikelde achteruit tot bij het vuur. De man bleef staan.
Een klant van, neerbuigend behandeld worden, onder de kontrole van de regering of van een baas staan moet met de grootste zorg worden overwogen. De zorg van een vader is belangrijk; noch persoonlijk; noch collectief moet dit worden genegeerd. Niettemin zegt de regel der onafhankelijkheid ons dat het volwassene niet onder toezicht van anderen staat maar zelfverantwoordelijk is. Een ieder mag leren van een andere persoon. Een ieder mag voordeel trekken uit ondersteuning door de regering. Als een manier van wording is dit geaccepteerd maar als een manier van zijn zou men niet zijn afhankelijkheid moeten verraden. De regering is afhankelijk van het volk net zoals het volk afhankelijk is van de regering. Geen volwassen persoon is volledig onafhankelijk. De meester is eveneens van de dienaar afhankelijk. De verkoper is afhankelijk van de klant. De volwassen optie is een houding die de trouw en geestelijke gezondheid weerspiegelt van het respekteren van het ideaal. Maar pretenderen dat bereikt te hebben moet worden beschouwd als de meest algemene leugen. Het is een fundamenteel psychologisch konflikt: de relatie met de ‘vader’, of het nu vadertje tijd is, de echtgenoot, de biologische vader, de priester, de Heer, de regering of een leraar of een baas, staat gelijk aan de relatie met de ziel. Het ego van materiële identificatie moet zich gelijkrichten met de ziel om zich te bevrijden van de neurotische twijfels en angsten van het ontkennen van de werkelijkheid van de tijd(afb.). De werkelijkheid van de tijd is de absolute heerschappij over alle materie waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Deze werkelijkheid (afb.) ontkennen is het echte probleem. Structuur behoevend ruziën mensen en voeren ze oorlog ego’s vormend van betuttelende kultuur ieder het absolute van de ziel claimend. Maar het absolute van de ziel is het volkomen geheel van alle ziel, materie, werk (afb.) en tijd tesamen. Het is niet enkel deze Heer of die God. Noch is het enkel deze of gene sterveling of mijn materie alleen. Noch is het alleen vruchtdragende arbeid of standaardtijd alleen. Het is het zelf èn zijn ideaal, het is de materie hier èn daar, het is de natuurlijke èn de culturele tijd. Dit alles tesamen zijn we geneigd te reduceren en tegenover elkaar te plaatsen de ander betuttelend minder noemend zonder ons… Het antwoord op dit probleem wordt gevonden in het zich gewetensvol verhouden tot het ware zelf door rechtmatig de bezitsdrang te weerstaan, ons begrip van arbeid en tewerkstelling te emanciperen, en de volledigheid van de tijd te besturen in een meer ontwikkelde vorm dan enkel de standaardtijd en de romeinse kalender.
Barbara Smuts schuift, niet ten onrechte, vooral één factor naar voren die bepalend is voor de indamming van de mannelijke agressie, met name de sociale steun die een vrouwtje kan krijgen van verwanten en vriendinnen. Deze steun wordt in de hand gewerkt door matrilokaliteit en de al of niet bestaande geneigdheid en gelegenheid om bindingen met lotgenoten aan te gaan. Barbara Smuts leidt uit het gegeven van de patrilokaliteit van heel wat tegenwoordige jager-verzamelaars, waarbij het meisje dus haar moedergemeenschap en haar kring van verwanten verlaat, af dat ook onze hominide voorouders patrilokaal zijn geweest. De overheersing van patrilokale residentie plus de weinig sterke neiging of het gebrek aan gelegenheden van huwende meisjes om in hun nieuwe vreemde gemeenschap coalities met lotgenoten uit te bouwen was dan een eerste stap naar het machtsoverwicht van mannen, het patriarchaat dus. Het is overigens in een soortgelijke situatie dat Chinese vrouwen de enig ooit gekende gesproken en vooral geschreven vrouwentaal ontwikkelden, het Nüshu. Het Nüshu, letterlijk ‘vrouwenschrift’, werd, waarschijnlijk in de 3de eeuw n. Chr. in de provincie Hunan ontwikkeld door vrouwen die thuis ‘niets’ zaten te doen en nauwelijks contact hadden met andere vrouwen. Vrouwen werden niet geacht te leren schrijven. In die context ontwikkelden ze hun eigen schrift, dat ze in het geheim aan elkaar leerden en dat dus alleen door vrouwen werd gebruikt. Anders dan het gewone Chinese schrift waarin elk karakter een woord of een deel van een woord is, was het vrouwenschrift fonetisch. Er zijn maar een paar manuscripten in het vrouwenschrift bewaard gebleven, want het gebruik was een ontvangen boodschap na het lezen te vernietigen. De laatste vrouw die de taal schreef en sprak, Yang Huanyi, overleed op 20 september 2004.
De USAMS EP-12 Stereo Oordoppen laten u ongestoord genieten van uw favoriete muziek. Deze oordoppen hebben HiFi stereo, zodat het geluid in hoge kwaliteit afgespeeld wordt. Dankzij het stijlvolle design hoeft u zich ook niet te schamen om de USAMS EP-12 Stereo Oordoppen te dragen en kunt u optimaal van uw muziek genieten.Handige afstandsbedieningMe
Het duurde heel lang voor we enige aandacht besteedden aan een zacht mummelen in onze hoofden. Aarzelende prevelwoordjes, smiespelend gebazel. Op één moment na. ‘Red me,’snerpte een falsetto jongensstem, voor het lispelen weer terugzonk in onverstaanbaar fezelen.
Ze keek over haar schouder, vervolgens naar de inkt­zwarte leegte die zich voor haar uitstrekte, en weer over haar schouder. Opeens werd ze overvallen door een gevoel van beklemmende angst. In flarden van kranten had ze gelezen over de seriemoordenaar. Antwerpen werd al maanden geteisterd door mys­terieuze moorden en verdwijningen. Over­al in de stad had het onzichtbare kwaad toegeslagen. Op sommige plaat­sen werden bloedeloze lichamen teruggevonden, op andere plaatsen waren mensen gewoonweg ver­dwenen.
Naarmate het leven zich op die manier op onze planeet tot ontwikkeling kwam begon men van buiten onze aarde zich te bemoeien met de ecologie hier op deze planeet en zette een kruising in van intelligent wezen met een aardswezen.
Elzas en Lotharingen dat was een soort Siamese tweeling, leerden we op school. Ter plekke vinden ze dat onzin. De streken grenzen weliswaar aan elkaar, maar verschillen enorm. Tegenwoordig presenteert Lotharingen zich trots als de Lorraine. Het is er prachtig, je kunt er interessante dingen zien en je kunt er lekker eten. Met de TGV naar Metz, here I come!
Tooby & Cosmides’ theorie levert verschillende predicties. Een verrassende betreft de invloed van de mortaliteitsgraad op de evolutionaire selectiekrachten voor GPA’s (Geëvolueerde Psychische Adaptaties) die mannen ertoe brengen oorlog te voeren. Stel dat tien man een ‘coalitie’ vormen en bij een raid op een naburige stam vijf vrouwen kunnen roven. Als alle tien mannen de raid overleven, dan is de gemiddelde winst in seksuele toegang per man .50 (vijf vrouwen gedeeld door tien mannen). Nemen we nu dat vijf van de tien man sterven in de raid maar dat toch evenveel (vijf) vrouwen worden geroofd. Nu is de winst per man 1.0 (vijf gedeeld door vijf). De gemiddelde winst voor het geheel van de mannen die aan de raid deelnamen, blijft evenwel .50: onafhankelijk van het aantal doden blijft het aantal geroofde vrouwen door de inzet van tien mannen gelijk. Met andere woorden, de reproductieve baten van de beslissing om de raid uit te voeren zijn identiek voor beide gevallen, of er nu geen dan wel vijf van de tien mannen zijn gedood. De ‘hulpbronnen’ die de gedode mannen zouden verworven hebben, zijn nu toebedeeld aan de overlevenden. De gemiddelde reproductieve baten veranderen dus niet als de helft van de mannen in de raid sterft. Op die manier kan natuurlijke selectie GPA’s bevorderen die mannen ertoe brengen oorlog te gaan voeren, zelfs als deze GPA’s hen blootstellen aan het risico te sterven. KAN, zouden we zeggen: want opdat zo’n GPA’s echt zouden geselecteerd worden moet het risico op sterfte leiden tot een grotere in plaats van een gelijke reproductieve winst. Hoe dan ook, Tooby & Cosmides’ redenering lijkt ons niet veel meer dan een knap staaltje logica. De hypothese wordt dan ook met geen enkel onderzoeksgegeven onderbouwd. Ze is in se overigens niet testbaar: men kan immers nooit van vooraf weten hoeveel manschappen zullen sterven. Maar men kan het eventueel wel inschatten. En dan lijkt de hypothese een beetje te vloeken met een andere hypothese van Tooby & Cosmides die stelt dat mannen in paniek zullen slaan en zullen deserteren wanneer dood hoogstwaarschijnlijk is als men in de oorlogscoalitie blijft. Dit houdt ook in dat mannen niet zullen beslissen ten oorlog te trekken als de kans hoog is dat ze in grote getallen zullen afgeslacht worden. Maar dat wisten we reeds.
Teken Teken komen mischien niet zo vaak voor als vlooien maar ze kunnen in de zomermaanden toch voor heel wat overlast zorgen. Vaak worden teken opgelopen na een wandeling in het bos of de duinen. Teken houden zich daar op in de begroeing en zodra ze een warmbloedig dier voelen laten ze zich vallen. Er zijn meer dan 1000 verschillende soorten teken waarvan sommige ziekten over kunnen brengen (waaronder de ziekte van Lyme, die ook bij de mens kan worden overgebracht door een tekenbeet). Zeker wanneer je de Staffordshire Bull Terrier meeneemt naar een zuidelijk vakantieland is het daarom noodzaak je Engelse Stafford tegen teken te beschermen.
‘Ja,’ zei ze tenslotte. Ze keek nors en ook een beetje bedroefd. Met haar hoofd schuin leek ze net een vogeltje. ‘Jij hebt … jij hebt Shinigami om je heen. Gaat met je mee. Je bent besmet. Het is lelijk en zwart en het wordt steeds groter als jij niet stopt met zielig doen.’
Giechelend namen we zogenaamd afscheid in de Elevatorsatelliet. Ik zweefde door de slurf, die uit veiligheidsoverwegingen maar één persoon tegelijk doorliet, naar de deur van de pendelsluis terwijl Lars met gespitste oren wachtte in de satelliet. Zodra ik de pendelsluis binnen zweefde, weerklonk ‘ping’. Lars zette keihard af en lanceerde zichzelf met zijn armen naar voren door de slurf.
‘Nee,’ zei de man. ‘Je hebt natuurlijk je fundamentele overlevings­drijf­veren nog. Je zelfbescherming, je behoefte om aan energie te komen als je accu’s leeg zijn en om gerepareerd te worden als je defect gaat.’ Hij begon het controlestation weg te duwen. Met erbovenop mijn telecom­module.
Vanavond is er een vaste klant aangetreden: de Griekse bultenaar Karagiozis. (Van de schaduw die hem al de nodige tijd volgt door de drukke straatjes van Wurm­water heeft hij geen weet.) Hij is gekomen voor zijn pleziertjes. Hij heeft eerst zijn blaas geleegd op het achter­plaatsje en propt nu zijn van anticipatie aanzwel­lende olifantslid door een spuigat dat zich voor hem op praktische hoogte bevindt. Zo wacht hij af, terwijl Mumbai op straat een meisje van de nacht probeert te regelen. Het ongewisse van zo’n uitwisseling is wat Karagiozis zo bevalt.
Dus verbind je met je talenten, capaciteiten en kwaliteiten van het Zelf.  Jullie hebben tijdens het eerste deel van het jaar tijd besteed om je meer met deze aspecten van het zelf te verbinden.  Nu kun je ze meer binnen het goed van de groep beginnen te brengen.

One Reply to ““meest bruikbare overlevingsuitrusting Overlevingsonderwerpen Gear””

  1. Meyago liet de Timbesh-agent haar papieren zien, de stempel met nummers op haar pols. De stempels waren het bewijs van haar eerdere passage richting het hart van de stad. Ze opende haar tas; ze liet de kaarten zien die in de zoom van haar mouw lagen, toonde de namen van haar klanten, toonde de aan­tekeningen voor twee nieuwe bestellingen, haar buidel met geld, spreidde haar armen, liet schijnbaar onaangedaan de handen van één van de mannelijke Timbesh-agenten over haar lichaam gaan. Reageerde niet toen hij haar onbetamelijk in haar kruis betastte.
    ‘Ik ook,’ mompelde ik. Het idee dat zo-even bij me was opgekomen, was met het uitvallen van de machine verdwenen als een schichtige ree. Ik kon alleen maar hopen dat het uit zichzelf weer uit het kreupelhout van mijn onderbewuste tevoorschijn zou komen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *