“marine survival gear winter auto overlevingsuitrusting”

Zohra hing met haar hoofd en borst boven de rand. Haar licht bescheen het afval. Omdat ze zich met beide handen vasthield, kon ze niet anders dan de stank inademen. Het was het vreselijkste wat ze ooit geroken had. Nog erger dan de ingewanden van de dode kat die ze ooit had bestudeerd, nog erger dan de biefstuk die ze bij wijze van experi­ment had laten ontbinden in de zon, tot de maden tussen de vezels van het vlees krioelden. Ze kokhalsde. De enige reden waarom er niets uit haar keel kwam, was omdat ze een hele dag niets had gegeten.
Harrald dacht niet dat hij ooit tranen in de ogen van zijn vader zou zien, maar bij deze gelegenheid vloeiden ze rijkelijk en hij kreeg meer omhelzingen dan hij in lange tijd had gehad. Hij keek opzij naar Ariadne die geamuseerd leek, hoewel hij haar uitdrukkingen, voor zover ze die had, nog niet zo goed kon lezen als hij zou willen.
‘Wacht eens even!’ Ik sta met haar mee op. ‘Dus u zegt dat we het arbeidspotentieelvermogen van onze robots moeten doorgeven, zodat u daar arbeids­potentieel­belasting over kan heffen, maar u verbiedt ons tegelijker­tijd de robots in te zetten voor arbeid, zodat we er geld mee kunnen verdienen?’
+ de verantwoording is helder. De twee uiterste kunnen wat kwalitatiever omschreven worden. Nu is het alleen meer tegenover minder. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Dit kan je inspireren om je leven te gebruiken om nieuwe vormen op te bouwen en nieuwe verbeteringen te creëren.  Het kan zijn dat je dingen wilt manifesteren die voordien enkel interesses waren. In de buitenwereld zul je een revaluatie van vele systemen zien.  Er zal eerst een Onthulling zijn over het niet werken van deze systemen.
Jullie hebben de wereld, het groepsbewustzijn al met het internet opgezet.  Nu moeten jullie leren om de systemen van jullie wereld die eenmaking en gelijkheid en waarde creëren, te verfijnen.  Er zal minder controle, dominantie en geheimhouding zijn.  In persoonlijke relaties zul je uitbarstingen krijgen als er sprake is van mede-afhankelijkheid.  Dit is een teken van onevenwichtigheid en het vervult niet.
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
Een harpoenier uit Nantucket vertelde het tegen een paar stuwadoors. En even later werd er op de visafslag, waar de kade glibberig was van de inge­wanden, ook al druk gespeculeerd over de ware toe­dracht. Wat waren de motieven van de betrokken partijen? Zelfs de gekluisterde kraankinderen in de tredmolens die de grote hijskraan aandrijven, hoor­den het aanzwellende gerucht aan, al konden ze er niets mee, voort­stappend als muildieren.
Zohra deed een poging om op te staan. Ze wankelde. De wond aan de zijkant van haar hoofd pulseerde in een scherp, brandend ritme. Ze legde haar hand erop en voelde dat het bloed gedeeltelijk gestold was. Ze had meer geluk gehad dan Lieven. Het moest een afscham­per geweest zijn, voldoende om haar bewuste­loos te slaan, maar niet hard genoeg om haar te vermoorden. Toen Zohra eenmaal stevig op haar benen stond en haar ogen een beetje aan het schemerduister begonnen te wennen, drong het panorama van de verdorven stad tot haar door. Alles leek heel ver weg.
News-Medical.Net provides this medical information service in accordance with these terms and conditions. Please note that medical information found on this website is designed to support, not to replace the relationship between patient and physician/doctor and the medical advice they may provide.
Maar ik vind het vooral ook raar dat ‘vreemd’ nog bestaat in dit connected digitale tijdperk. We leven in de global village, die Marshal McLuhan in het midden van de vorige eeuw voorspelde. Over deze mediadenker van wie ook de uitspraak is: “The medium is the message” heeft de schrijver Copeland, bekend van de X-generation, overigens juist recent een interessant boek geschreven. Het medium heet alleen nu social en je had mogen hopen dat social inmiddels ook de boodschap was. Ik heb op Linked al meer dan vijfhonderd connecties en op Facebook loopt mijn rij vriendschappen ook al lekker op. Er zijn daarentegen ook vrienden die mij niet meer als vriend willen hebben omdat ze er al genoeg hebben! Iedereen twittert en chat met elkaar en zelfs premier Rutte vertrouwt ons digitaal toe uit armoe in de politiek te zijn gegaan omdat hij niet goed genoeg piano speelde. Ik las in een interview met een actrice dat zij getwitterd had over haar twee miskramen, terwijl niemand in haar intieme omgeving daarover wist. Onthulling all over, we vertrouwen elkaar zoveel toe, dat we er zelfs tegen gewaarschuwd moeten worden. Kennelijk voelen we ons nu digitaal allemaal familie van elkaar, ongehinderd door afstand, ras, opleiding, gender en andere verschillen. Dat zou mooi zijn, maar er is dus toch nog een verschil met real life. Want krijg je van twitteren ook oxytocine? En voel je je echt loyaal naar al die followers? En reken je omgekeerd op echte loyaliteit bij de reddingsboot?
Mook brengt de vlam steeds dichter bij mijn rechter­hand, die in mijn eigen blikveld ingeklemd zit tussen de twee nanovelden. Hij concentreert de punt van de vlam op de basis van mijn pink. Pijn als zodanig voel ik niet meer, maar de ontelbare signalen van oververhitting en verlies van eenheden zijn erg genoeg. Mijn nieuwe lichaam schreeuwt om een vlucht terwijl mijn bots met duizenden tegelijk uitvallen. De rook passeert het nanoveld, maar genoeg ervan blijft hangen om mijn sensoren te irriteren. Veel te snel heeft hij door de knokkel heen gebrand en tuimelt mijn pink naar beneden.
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
Wilde hartstocht is de liefde voor chaos en natuur. Liefde kan een storm- en bliksem-affaire zijn. Grote donder kan volgen met met zware wolken en regenbuien. Dit kan allemaal privé en intiem zijn zonder dat een ander er iets vanaf weet. Het is als de informatie-kultuur waar iedereen kan dromen en maken wat hij ook maar wil zonder het dagelijks leven rechtstreeks te beïnvloeden. Niemand kan de creatieve mens tegenhouden in het virtuele van de werkelijkheid. Het is ook als met denken zonder iets te zeggen. Men kan een aardig en glimlachend individu zijn terwijl er een brainstorm in het hoofd plaats vindt. Het is buitengewoon belangrijk een veiligheid van aktiviteit te hebben tussen denken en schrijven, tussen schrijven en spreken, en tussen je iets voorstellen en iets bewerkstelligen. Een complete storm in het brein van de samenleving kan in de bioscoop eindigen als een volkomen fantasie. Ook subtiel denken dat nooit enige pers, vertoog of aktie zal vinden kan de weg van de mensheid in één minuut veranderen. Niemand weet werkelijk hoeveel van het denken door de mens op het moment gedeeld wordt. In de geest kan men zich inbeelden te delen met historische persoonlijkheden, ‘verblijvend in het eeuwige’, maar hoeveel akteurs kunnen niet die rol spelen alleen maar om het volledig contemporaine van iedere gedachte te verduisteren? Misschien zijn ook dromen veel collectiever dan wie ook maar vermoedde. Het is moeilijk om de synchroniciteit te bewijzen van het collectief bewuste daar ieder bewijs een kontrolestrategie zou inhouden die niet aanvaardbaar is voor het dynamisch begrip van vrijheid. Deze tekst schrijvend b.v. zou de halve mensheid erbij betrokken kunnen zijn op het moment van het schrijven zelf. Maar het in de winter nalezend e.g. zou misschien één procent van de bevolking zich erin herkennen, om niet te spreken van de onmogelijkheid om hetzelfde moment collectief te herleven. Hieruit zou volgen dat het vrijwel futiel zou zijn om iets te lezen, maar dat rechtstreeks spreken in plaats daarvan mogelijk een grotere ramp zou zijn. De liefde voor de chaos bevechtend met geschriften zou wel eens de minst effectieve manier van besturen kunnen zijn, terwijl het zo langzaam zijnd het de meest wijze en achtingsvolle manier kan zijn om de wilde hartstochten van de mensheid tegenwicht te bieden. Vandaar de regel: hartstochten kunnen, maar moeten niet worden geaccepteerd. Ze vormen een uitdaging voor de geest van trouw aan de orde. Je verstand verliezen in de hartstochten van een liefdesaffaire kan nooit een verplichting zijn voor het individu of een kultuur voor het collectief zoals soms tijdens een oorlog wordt gezien. Hoewel onredelijkheid de wereld schijnt te beheersen met hartstochten, besturen niettemin de redenen en redeneringen der wijsheid, vitaal gedacht naar het moment of gefixeerd voor de stabiliteit van het zelfbewustzijn, de essentie van de ziel waar niemand buiten kan. 
Waar ook iedereen het over eens is: dat iedere vergadering wordt geopend en gesloten met een gebed, hoe slecht die vergadering ook is voorbereid en hoe belachelijk die ook verder verloopt of wordt getraineerd en hoe er ook tijdens die vergadering wordt gelogen. Zo hadden we de afgelopen week twee vergaderingen over maternale sterfte (= sterfte in en vlak na de zwangerschap): eerst op zaterdag een vergadering om na te denken over drie gevallen van moederlijke sterfte in de zwangerschap (in ons ziekenhuis, het afgelopen half jaar). Die vergadering was een voor-vergadering voor een definitieve vergadering van de woensdag erna toen op Regionaal Niveau een onderzoeksteam uit Bolgatanga kwam horen wat er was misgegaan en wat er voor verbeterpunten waren. De vergadering van woensdag verliep nog chaotischer dan die van de zaterdag ervoor: Het hoofd van de verloskundigen, die de casussen zou presenteren zei tijdens de definitieve vergadering ineens dat ze de verslagen niet goed kon lezen, en toen was de assistant-matron (plaatsvervangend verpleegkundige directrice) de bok: die moest geheel onvoorbereid en amper op de hoogte van verloskunde ineens uit diverse dossiers een verhaal uit de mouw schudden dat alle fouten die er waren gemaakt verhulde. Daarin slaagde hij niet en hij kreeg een reprimande omdat hij zijn presentatie niet goed had voorbereid. En de verloskundige loog dat we een protocol hadden voor de behandeling van hoge bloeddruk in de zwangerschap. Daar had ik wel naar gevraagd, na de voorbereidende vergadering van zaterdag, en ze had steeds gezegd dat ze het me zou geven, maar de dag na de vergadering van woensdag kwam eindelijk het hoge woord eruit: er was helemaal geen protocol. Nu heb ik dat gemaakt. En eind januari wordt dat dan ingevoerd. Zo komt er toch wat goeds uit zulke vergaderingen voort.
Zoals ook met de voorgaande regel is de verbindende en verenigende kracht de ziel die sociaal moet worden gezekerd middels formele overeenkomsten. Met een ieder naar behoren gelijkgericht, zal omschakelen en werken om de verwarring tot een helder einde te brengen succes brengen. Met de realiteit van compensatie en verdringing echter, niet op de juiste wijze gelijk gericht op het belang van de ziel en zijn klaarblijkelijke orde, zal er vroeg of laat een ineenstorting plaats vinden die de aanpassingen vernietigt en er collectief gezien als een oorlog en individueel als een geestesziekte uit ziet. Tot nu toe heeft de twintigste eeuw de werkelijkheid hiervan bewezen alsof het de middeleeuwse zwarte builenpest betreft die de levens van miljoenen mensen wegvaagt. De vlo die de oorzaak van de problemen bleek te zijn wat betreft de pest (of ons gebrek aan weerstand ertegen) zou voor de ziekte van het oorlogvoeren de vervreemding van de werkelijkheid van de ziel kunnen zijn (of ons onvermogen mondiale overeenstemming te bereiken over de uitdrukking ervan in de zin van een formele orde). Noch religieus, noch politiek, noch wetenschappelijk, is het twintigste eeuwse ego-begrip dermate gedienstig dat de valsheid en oorlog ervan kon worden voorkomen. Het voor dit doel niet hebben van de periodieke waanzin van de ‘pest’, is een mondiale hervorming van de formele orde in dienst van de belangen van de ziel absoluut nodig. Laksheid in dezen, ontkenning, compensatie en uitstel zal nooit tot een betere garantie leiden van het handhaven van de sociale orde, vrede en veiligheid. Geblokkeerd in de vooruitgang zal de mensheid alleen nieuwe ziekten, waanzin, afwijkend gedrag en misère ontwikkelen. ontwikkelen. Een andere definitie van ziekte is het te zien als gevolg van een blokkering van vooruitgang. 
Moeder zag mijn verdriet en pakte mijn gezicht vast. Haar duim veegde teder over mijn wang. ‘Ik snap je, lieverd. Het spijt me dat ik alleen aan mijn eigen eenzaamheid denk, terwijl jij je allereerste uit­zetting alleen moet doen.’ Haar betraande ogen keken me begripvol aan. ‘Papa had erbij moeten zijn.’
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Winter survival voorbereiding: Ik ga dan wel naar een plek waar het goed koud kan worden. Ikzelf wordt niet graag koud. Zeker ‘s nachts niet.(en de nachten zijn daar extra lang). Ik neem het volgende mee.
Ah. Peters enige poging tot het schrijven van een sci-fi. Aliens, close encounters of the fourth kind, de hele rambam. Ze waren er zelfs voor naar Area 51 geweest – of in ieder geval zo dicht als ze erbij hadden kunnen komen.
Dit beeld wil ik vasthouden, dacht hij. Sal op de kade, Delft sluimerend in de ochtendschemer, en de wilde, juichende kleurenrijkdom van de opkomende zon. dit het laatste zijn wat ik zie. Laat me dit vasthouden. Laat m
Ik heb ze nog niet veroordeeld. Ik kan moeilijk aanklager, rechter en beul tegelijk zijn, al denkt de held van Pechtold, Abu-Bakr-Al-Baghdadi Erdogan, daar heel anders over. Ik ben tenslotte Pechtold niet, ik ontken en financier de Turkse genocides niet, ik beschrijf ze.
‘Het verbaasde me dat je zo snel al terugkwam,’ zei Gaetan. ‘Je bent nog maar achttien jaar. De meeste mensen wachten tot ze hun herinneringen geheel onder controle hebben voor ze beslissen wat ze gaan doen.’

One Reply to ““marine survival gear winter auto overlevingsuitrusting””

  1. Een vrouw is gecharmeerd door zijn hoffelijkheid. Afspreken met het andere geslacht een duurzame relatie willend, moet een man zich verplicht voelen bewijs te leveren van zijn vermogen voor haar te kunnen zorgen. Zelfs de meest geëmancipeerde vrouw heeft een klein hoekje in haar hart voor de prins op het witte paard. Zelfs een prostituée zal bewijs eisen in de vorm van geld. Op één of andere manier, welke vrouw er ook gewild is, moet de verantwoordelijkheid voor de situatie duidelijk zijn. Zonder dit bewijs kan ze de man beschouwen als een jongere broer of een hond die ze aan de lijn moet houden en na gebruik laat zitten. Een man moet er niet intrappen voor klein broertje of hond door te gaan niets te bieden hebbend en zoveel mogelijk gebruik makend. Ze zal beledigen, kleineren en hem afwijzen als hij tekort schiet in het leveren van het bewijs van zijn vermogen zorg te dragen. Daarom heeft iedere man een plan, een motief en een onderneming, of hij zal doen alsof alles duidelijk zou zijn. Het is niet slecht naar een ideaal toe te leven. Zij zal ook voorwenden onafhankelijk te zijn terwijl ze het absoluut niet is. Het bewijs van de mannelijkheid kan sexueel zijn, maar moet niet zo zijn. In het bijzonder in het begin moet men er voor zorgen dat het hogere motief overheerst. Het is heel makkelijk elkaar te misbruiken en het respect te verliezen. Het is vallen, en verliefd worden is het meest algemene iets om je in te verliezen. Niettemin moet deze regel herinnerd worden. Het gaat er niet om te doen alsof je heilig bent, of van een perfecte zelfbeheersing. Het is van belang niet het doel van zorgen en delen naar de waarheid en reinheid van het ideaal uit het oog te verliezen. Daarom doet men alsof men maagdelijk is, alsof men de waarheid spreekt, alsof het gehele leven zou kunnen worden gedeeld, en alsof je eeuwig zou zorg dragen. Men mag ermee beginnen ideaal te zijn ervoor vechtend zoveel mogelijk ervan te behouden, maar iedereen zal toegeven dat het niet makkelijk is heilig te blijven naar de lust en God te blijven naar het ware. Een vrouw is gemakkelijk te toegevend terwijl een man makkelijk uit zijn doen is afgeleid van zijn orde. 
    25. 23 seksueel gedrag, gokken, overwerken, overeten, overspel, roekeloos rijden, of dwangmatige handelingen. Wanneer deze brandblussers geactiveerd worden, kunnen zij de persoon zo te overheersen, dat deze een urgente dwang voelt om zich met de zelf verstikkende activi- teit te verbinden (Bouwkamp 2009). Zulke symptomen hebben een drietal functies (De Vries 1987): • Het symptoom signaleert dat er een probleem is dat wij niet kunnen oplossen. • Het symptoom beschermt ons en onze omgeving voor het onder ogen zien van dat probleem: het beschermt ons tegen pijn. • Het symptoom stelt ons in staat om te kunnen blijven functi- oneren in een impasse. Door ervaringen in relaties kan de verbindingslijn tussen het toegesta- ne en niet-toegestane deel meer openingen gaan vertonen en kunnen niet-toegestane delen bewerkbaar worden. Daardoor kan ook wat eerst niet toegestaan was, ontwikkeld worden en bijdragen aan het gevoel van autonomie, het mogen zijn wie je bent, en aan verbonden- heid met anderen. Zo kunnen uiteindelijk meer volledige relaties aan- gegaan worden. Een groot deel van de hulpverlening in Nederland lijkt gebaseerd op het seksverslaving-als-ziekte-model. Dit model ziet seksverslaving als equivalent van alcoholisme en drugsverslaving, als een ziekte met een vaak progressief verloop. Daaruit vloeit een behandelnadruk voort op het wegnemen van de seksuele symptomen (Van Zessen 2011).
    In het duister van Gwendolens binnenste tekende zich een gestalte af. De donkere, slanke en rijzige gestalte van een vrouw. Ze zat roerloos op een brokkelige zetel van gebakken aarde, de handen in de schoot, maar opende ineens haar ogen. Donkere, haast zwarte ogen die de bezoekers kalm, zonder schrik of bespeurbare emotie opnamen.
    Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *