“lichtgewicht overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting dropshippers”

Er hing een rare geur in de ruimte, vond Samuel. De woonkamer was netjes onderhouden en de vrouw die voor hem zat en aandachtig naar Gaetan luisterde, leek hem niet een persoon te zijn die rare geurtjes zou verdragen. Net als de woonkamer was ze netjes. Het leek Samuel echter een geforceerd soort van netheid, iets dat zo is omdat het verwacht werd, niets meer. Misschien is het gewoon een speciale geurkaars, dacht hij. Met een glimlach probeerde hij de aandacht van Erwin te trekken. De jongen, die naast zijn moeder aan tafel zat, keek schichtig naar hem en wendde daarna zijn blik weer af. Net als altijd schrok Samuel van de priemende ogen en de uitdrukking van eenzaamheid die ze uitstraalden. Hij nam nog een slok van de waterige koffie.
Meditatie: Serieuze overweging overeenkomstig een plan. De bewuste handeling van het gelijkrichten van de geest met de (waarden, kennis, individuele en sociale werkelijkheid van de) ziel. Omdat met mediatie een proces van deconditionering op gang wordt gebracht, wordt de energie die door het proces vrijkomt gewoonlijk gebonden middels oefeningen: gebed, lichaamshoudingen,en rituelen. De klassieke waarschuwing is dat meditatie zonder het juiste binden van de energie het gevaar geeft mentaal en sociaal te ontsporen. Het vormt het alternatief voor afreageren dat het ego met het lichaam verbindt de energie zonder plan loslatend (afb.).
De eerste regel van de liefde is dat men moet durven dromen. Liefde is gevaarlijk daar ze sympathiseert met illusie. Het geloof in de liefde, is het verlangen van de liefde, is de fictie van de liefde, is de realiteit van de liefde die creatief zijn uitwerking kan hebben of in destructieve en rampzalige zin kan mislukken. iedereen is het erover eens: zonder liefde hebben de orde, God, moraliteit het materiële leven , sex en geld geen betekenis. Dit alles zonder liefde is betekenisloos en zelfs een ziekte of een pest om van weg te sterven. De bron van de liefde is natuurlijke onschuld: men moet een kind worden om je geliefde levensspel te spelen, niet echt bezorgd over al de ernst van mislukkingen, zwakheden en andere onzin. Geloof in de liefde, niet alleen in de eigen liefde, betekent dat men niet te bezorgd is of angstig, eenmaal ver genoeg gerijpt, moet het leven eenvoudigweg geconsumeerd worden als en goede maaltijd. O.k. er is altijd het risico van een verliefdheid of een ineenstorting die, uitlopend op pijn en tranen,je konfronteert met de ernst van het leven. Maar niemand zou aan die ervaring ontkomen alleen maar om er volledig zeker van te zijn dat er niets zou misgaan.
Ik keek naar buiten. Daar veranderde de wereld ook steeds. Niets was voor de eeuwigheid, ondanks de talloze cloudservers waarop we poogden onze herinneringen te bewaren. Ik keek naar de blauwe lucht van die zomerdag die me met weemoed aan Texel deed herinneren. Wolken zeilden over dat blauw. Vliegtuigen doorkruisten die azuren hemel. Ze lieten lange, witte sporen achter die vervaagden alsof ook daar de pixelpest zijn werk deed.
Alles moet kunnen: oneindige aantallen mogelijkheden waardoor juist de realisatie van een mogelijkheid geen bevrediging meer schept. Integendeel, juist doordat de uitgeprobeerde mogelijkheid toch niet “dat” is waarvan men finaal droomde. Omdat elke gerealiseerde mogelijkheid zich toch maar eindeloos aandient als de obsessie om de goegemeente weer op te schrikken met de verwerkelijking van weer nieuwe mogelijkheden. In een soort spiraalbeweging worden zo steeds verdere en meer absurde mogelijkheden uitgeprobeerd. Op de duur kunnen ze uiteraard alleen nog maar als des te saaier en des te frustrerender worden beleefd, naarmate ze excentrieker en bewust shocking zijn. Alles in een gemarket vacuüm dat naar geen enkele context meer verwijst. Het “nieuwe” blijkt hooguit een herhaling te zijn, steeds meer “more of the same”. Wat hebben we ondertussen niet aan seksuele standjes, aan Femen-borsten, aan porno-op-maat, aan “ludiek” gedoe bij betogingen of acties om de aandacht van het publiek te trekken. In de poëzie verwerd typografie tot een ad random selectie van letters, woorden en halve zinnen, niet alleen inhoudsloos maar ook al even vormloos. Heel wat poëzie anno 2014 is loutere replicatie van dadaïst Tristan Tzara’s parodie “Comment écrire un poème”. Kortom, dat gedoe lachte zichzelf eigenlijk al een kleine eeuw geleden vierkant uit.
Met het weinige dat me restte aan bezittingen in een koffer gepakt, en de herinneringen aan mijn job, mijn vrienden en mijn ex-vrouw zoveel mogelijk weggestopt tussen de plooien van mijn hersenkwabben, plofte ik neer op de bank. Tot mijn eer en glorie kan ik zelfs stellen dat ik niet in mijn staart beet, en me ook niet de haren uit de vacht trok, ook al had ik meer last van mijn Marszandallergie dan ooit te voren. Mijn schouders jeukten als een hel die een regenbui te verduren kreeg. Ik krabde. Een paar groene haren landden op het verschoten paars van de zetels en vloekten er vreselijk mee.
Wanneer je aan iets gehecht bent, biedt je weerstand aan al het andere dat deze gehechtheid zou kunnen uitdagen.  Dit zal een krachtige tijd om deze gehechtheden op een diepgaandere manier te zien …  om te zien wat je dient en wat niet.
Buiten kwam Nemesis6 steeds dichterbij. Het zwarte gat zag er hetzelfde uit als bij de simulaties: een kolossale draaikolk van lichtjes om een gitzwarte bol heen waarachter de sterrenhemel uitgewist leek. Meeuw voegde in de draaikolk in.
In het begin van de dertiende eeuw plantten de Cisterciënzer monniken hun eerste wijnstokken in de buurt van het stadje Werder, iets ten zuidwesten van Berlijn, ruwweg op dezelfde breedtegraad als Amsterdam en Zwolle. Halverwege de achttiende eeuw produceerde het gebied 1650 hectoliter wijn per jaar van ongeveer honderd hectare wijnstokken. Goed, er ging wel eens een oogst verloren als het vroor en in de negentiende eeuw schakelden de meeste telers over op consumptiefruit, maar tot op de dag van vandaag is het gebied officieel de noordelijkste appellation van Europa.
56. Relevantie voedingstoestand Goede voedingstoestand: • Groei en ontwikkeling • Minder complicaties1 • Betere survival2 • Betere kwaliteit van leven? 1 Bauer Adv Nutr 2011 2 Inaba Cancer 2012; Butturini J Clin Oncol 2007; Lange JAMA 2005
In het door de stofmist gelige ochtendlicht fiets ik iedere dag om kwart voor acht in vijf minuten naar mijn werk in het ziekenhuis. Ik kom dan gemiddeld twintig neger-kinderen tegen tussen de drie en de twaalf jaar, allemaal in een schooluniform, dus in een oranje bloes met een bruine broek of rok, of in een hemelsblauwe bloes en broek of jurk met een witte bies. Als de kinderen mij zien beginnen ze in koor te roepen: “Nasaaraa, (blanke man) I want ball”, of “I want pen” of “give me money” of “give balloon” en meisjes van een jaar of zes hoor je nog wel eens roepen: “give me baby” (met Baby wordt hier dan een barbie-pop bedoeld) Soms rennen ze me zelfs een stukje na.
De slachter deed een stap naar voor zodat hij omhuld werd door maneschijn. Langzaam gleed Zohra’s blik naar zijn gezicht. Het was geen man. Het was een vrouw: dubbele kin, slecht gebit en sliertjes zwart krulhaar die haar bezweet gezicht craqueleerden.
Waarschuwing: deze pagina is een automatische vertaling van deze pagina oorspronkelijk in het Engels. Let op: aangezien de vertalingen worden gegenereerd door machines, zullen niet alle vertalingen perfect zijn. Deze website en haar webpagina’s zijn bedoeld om gelezen te worden in het Engels. Elke vertaling van deze website en haar webpagina’s kan onnauwkeurig en onnauwkeurig zijn bij geheel of gedeeltelijk. Deze vertaling is bedoeld als een service.
Het is mijn bedoeling om geregeld naar ginder te gaan om het project te ondersteunen en verder uit te bouwen. U kunt er zeker van zijn dat uw gift zal bijdragen tot het redden van levens. Indien de afrikaanse moeders dagelijks Bertram in het eten verwerken, hoeven er geen kinderen, noch volwassenen, meer te sterven aan malaria, en aids-patiënten zullen terug sterker worden en een nog volwaardig leven kunnen leiden.
Na duizenden jaren zou een gerijpte kultuur niet het uitgekauwde opnieuw herkauwen uitdraaiend op dezelfde oude soort van oorlog etc. Als een schaakcomputer die de wereldkampioen verslaat, kan de wetenschap een programma van bestuur vormen dat niemand in het bijzonder meer is. De leiding die niemand is, is de accumulatie van onze ervaring. Net als met computers, is alles wat er nodig is geheugen, een hoge snelheid en een dynamisch programma van aanpassing aan de tijd en omstandigheden. De psychologie doet zich voor als de autoriteit niet wordt herkend of als men de filognosie, de liefde voor de kennis, mist. De uitdaging van een psychologisch spel aanvaardend heeft de winnaar altijd de ware autoriteit ontdekt van het zijn van een toegewijde en democratische rebel. 
58. Prevalentie overgewicht • Leukemie: 9-15%1 • Andere maligniteiten: ??? Survivors kinderkanker • Leukemie: 8-46%2 1 Co-Reyes Ped Blood Cancer 2012; 2 Brouwer CROH 2007 Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen)
Beide hebben ze een grote impact op het onderwijs en een hoge mate van onzekerheid. Dit komt het scenario denken ten goede. Omdat er veel aandacht naar deze trends uitgaat is er makkelijk informatie over te vinden. Dit zijn tevens trends die aansluiten bij de rapportage van OECD (2013), die trends in het onderwijs expliciteerde.
Zoals we even teruggekomen zijn op de Chaos die door vormgeving Kosmos wordt, zo kunnen we ook verder ingaan op wat we reeds geopperd hebben omtrent bindende en ontbindende krachten waaraan vormen en entiteiten voortdurend onderhevig zijn. Hoezeer we ook graag vasthouden aan de idee dat we in een wereld van vaste objecten leven en hoezeer tegenwoordig ongeveer iedereen politiek correct de mond vol heeft met het leeggezogen woord “duurzaamheid”, geen enkele vorm is werkelijk solide, duurzaam of stabiel, hooguit quasi-stabiel. Het grote merendeel van de vormen en entiteiten die we onderscheiden, zijn uiterst vluchtig. Ze komen en gaan, verschijnen en verdwijnen. De continuïteit van het samenspel van levens en niet-levens, van levens onder elkaar en niet-levens onder elkaar, wordt permanent op de proef gesteld door perturbaties uitgaande van (ver)bindende en ontbindende krachten. Ons “Ik” is bijvoorbeeld een vorm op basis van bindende krachten, van connecties en fixaties met onderscheiden objecten in onze omgeving. Net dat “Ik”, dat we geneigd zijn te beschouwen als de ultrastabiele vorm bij uitstek, is één en al vluchtigheid van eerder kortstondige momenten van binding met externe vormen of waargenomen interne toestanden of processen in ons lichaam. Ons “Ik” duikt even op en is dan meteen weer even verdwenen, enz.[ii] Het is nooit echt nieuw, maar al evenmin treedt er ooit loutere herhaling op. Liefde, m.a.w. elke tijdelijk vastgehouden connectie met vormen buiten ons (dingen of mensen), is het prototype van de vorm die het resultaat is van de werking van bindende krachten. Maar vormen zijn altijd het product van bindingen. Zo voegen wij delen samen tot een geheel. Niettemin lijden al dat soort totaalcomposities aan een verregaande willekeur, ze zijn wezenlijk arbitrair. Zo construeren wij een boom met een stam, takken en bladeren, maar de lucht en de wind die in die takken speelt of de vogels die zich in de boom nestelen, integreren wij niet in de boom zoals we deze als vorm waarnemen. Die compositie die wij ons voorstellen als een boom, is echter zuiver arbitrair. Uiteraard vliegen de vogels op en aan, maar ook de bladeren hangen maar tijdelijk aan de takken. Hoort onze kledij tot de vorm van ons lichaam? En ons zweet dat aan het verdampen is? Of het snot uit onze neus?
Gemakzucht, dacht hij. Het wordt nog eens onze dood. Maar diep van binnen had hij begrip voor zijn medemensen die er het nut niet meer van inzagen. Een hele generatie was opgegroeid met enkel de verhalen van hun ouders en grootouders en de moralistische boodschappen over het voortbestaan van het menselijk ras. Die oudste generatie was nu bijna verdwenen. Harrald zuchtte. Hij was de laatste tiener in het dorp. Na hem waren er geen kinderen meer geboren. Zoals het er nu uitzag zouden die ook niet meer komen en het inwoneraantal van het dorp was alleen maar geslonken.
De dronkenlap sjorde aan haar mouw en begon tegen haar te schreeuwen. Ze verstond geen woord van wat hij zei, zo werd ze opgeslokt door haar eigen zintuigen. Ze staarde naar zijn grijze arm op haar jasje. Dat was nog steeds mintgroen, alleen leek het alsof de kostbare zijde al honderden keren te heet was gewassen. Maar er was kleur en het voelde als hoop. De mist uit haar hoofd trok langzaam op en geluiden van buitenaf drongen weer tot haar door.
Samuel liep langs de mannen naast de tractor. Zijn plan om snel weg te gaan, zonder ze een kans te geven een opmerking te maken, werd verstoord door een spontaan applaus. Hij verstarde, maar zag toen de pret in hun ogen. Begeleid door een sierlijke beweging van zijn armen, boog hij diep. Dat leverde hem hartelijk gelach op. Met een laatste zwaai liep hij van het veld en verder op de zandweg die naar de vijver leidde.
Veel kinderen, met name hier uit Bawku en omgeving mankeren gelukkig niet zoveel: malaria, koorts zonder een duidelijke oorzaak (een virus, denken we dan maar), anderen hebben diarree of moeten hoesten. Maar meestal zijn ze niet uitgedroogd en hebben ze geen longontsteking. Een enkele keer is er sprake van wél iets ernstigs: buiktyfus, longontsteking, een hersenvliesontsteking, tuberculose of een HIV-infectie. Ook kinderen met botbreuken worden bij ons ondergebracht totdat de traumatoloog / orthopaedisch chirurg er weer is. (Meestal hooguit een paar dagen later). Soms komt een ernstig ziek kind binnen, waar je ook weinig aan kunt doen: ik heb twee keer een kind gezien met een uitgezaaid gezwel van een nier. Dat overleed dan enkele dagen later hier of inmiddels thuis. Meestal gaat het met hersenvliesontsteking goed, maar soms gaat het superslecht, ondanks de netjes uitgevoerde ruggenprik, en de standaardbehandeling met hydrocortison en ceftriaxon.
Langzaam trok de klauw haar de schaduw in, waar ze nu in de weer­kaatsing van het licht het emotieloze gezicht van de man met de holle ogen zag, zijn oogkassen in het halfdonker grote gaten die eindeloos diep leken. De horizontale streep van zijn mond opende zich en rij na rij naaldscherpe tanden stulpte naar buiten op kaken die uit zijn gezicht naar voren kwamen.
Op de tweede dag van de afschuwelijke dienst overleed op de Casualty overleed onverwacht een kind van nog geen jaar aan waarschijnlijk een acute buik, maar ik had geen duidelijk idee wat er aan de hand was, misschien een invaginatie. Ik was er tevoren zeker van geweest dat er zich alleen wat ontlasting had opgehoopt.  Ook een volwassen vrouw met waarschijnlijk een stuk ischaemische darm, die de dag ervoor al te slecht was om te opereren was die nacht overleden.
Ik zou zeggen: probeer het gewoon, het kost niks en ondersteunt de nieuwe wereld. Een goede aanzet is de Equi Place website eens bekijken. Je hoeft de internetlinks die je daar ziet staan in eerste instantie nog niet per se te volgen, dat kan je in een latere fase doen, wanneer je aan wat meer verdieping toe bent.
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
Toen hij de hele lende had versneden, merkte hij dat er tranen over zijn wangen liepen. Zijn handen trilden en zijn vingers waren verkrampt. Hij keek op. Vanuit de deuropening stond Willem naar hem te kijken, een plastic doos met oerhammetjes in zijn handen. Even was het stil, op de hevige piep in Berends oren na. Het mes viel uit zijn hand met een scherpe klang op de tegels en nog voordat Willem iets kon zeggen, snelde Berend de slagerij uit, de straat op, naar huis. In de piep in zijn oren echode het geluid van de gillende lende.
In het bijkeukentje trok Berend zijn jas uit en deed zijn slagersschort om. Hij haalde twee handen door zijn natte haren en veegde ze af aan het schort. Vanuit de winkel hoorde hij de kassa, een groet, het belletje en een ‘Kom!’, door trippelende nagels op de tegels. De voordeur viel dicht en Berend hoorde Willem vragen wie er dan aan de beurt was. Hij haalde diep adem, en ging aan het werk. Hij werkte de bestellijst bij, zette koffie en wilde net de schoonmaakspullen pakken toen hij een ijselijke gil hoorde vanuit de winkel. Berend zocht steun aan de werkbank. ‘W-w-willem?’
‘Geef me zo snel mogelijk een rapport over wat je zojuist in handen hebt gehad. Waar dit ding vandaan kan zijn gekomen, wat de mogelijk­heden zijn, welke implicaties het gebruik van deze technologie kan hebben, welke literatuur hierover beschikbaar is. Alles dat van belang is voor de Kiteh, voor de Lleroh en voor je Moederland.’
Ze passeerden weelderige huizen, grote fabrieks­hal­len, kantoren van import- en exportbedrijven, kleine parkjes vol bomen, bloemen en steen­zwammen, rook de weelderige geuren van voedsel waarvan de vreemde specerijen haar diarree zouden geven. (Ze had het een paar keer geprobeerd, ondanks de waar­schu­wingen.)
Heel voorzichtig drukte Berend de klink naar beneden, zijn oren tot het uiterste gespitst. Toen hij de deur opende, rinkelde boven hem vrolijk de winkelbel. Hij zoog zijn adem naar binnen en sprak zichzelf nogmaals toe. ‘Kom op Berend, het is gewoon de slagerij, de oude vertrouwde slagerij waar verdorie je eigen naam op staat, niets om bang voor te zijn.’
In de ziel wordt het goede herinnerd en het slechte vergeten: zo kunnen we vergeven en vergeten. Ware onafhankelijkheid is het resultaat van het afhankelijk zijn van de ziel en zijn waarden. Vandaar dat alle afhankelijkheid in relaties binnen of buiten het huwelijk onderworpen zouden moeten zijn aan het motief van de eeuwige waarden die het juiste geweten garanderen.(afb.). Ertegen samenzwerend kan de illusie van een band geven maar vormt in feite een verslaving in dienst aan de zinnen: de afhankelijkheid waarover altijd konflikten ontstaan. Deze afhankelijkheid zou men niet moeten scheppen. Praktisch gezien zou men elkaar niet tot vrije sex, vleeseten, speculeren, en gokken terwille van enkel bezitten en het verraden van de waarheid met bedwelmende middelen moeten verleiden. Voor de frustratie van de sex hebben we kulturen van sublimatie. Voor de frustratie van het vleeseten hebben we de geneugten van de vegetarische keuken, voor de frustratie van het op de winst uit zijn, hebben we de wereld van de spelletjes, en voor de frustratie van het niet-bedwelmen hebben we de kulturen van het bewustzijn die men aantreft in de alternatieve werkelijkheid. De genezing voor de verlangens van de de ziekmakende afhankelijkheid die alle huwelijken en andere partnerrelaties ruïneert, is in één zin: geniet van het subliminale, eet met mededogen, speel voor het spel en ga voor het alternatieve. Eenmaal deze stelregel waarderend, de doe-dingen onthoudend en de niet-dingen vergetend , zal de frustratie worden getolereerd en men de rebellie te boven komen. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *