“krijg gratis overlevingsuitrusting verlaten overlevingsuitrusting voor het overbrengen van het schip”

‘Doe wat je niet laten kunt, maar wees voorzichtig. Ik ga slapen.’ Hij ging weer in zijn tent liggen. Heb ik er goed aan gedaan haar… het te wekken? Ze is wel heel erg anders. Zijn ogen dwaalden naar haar gezicht en hij betrapte zich erop dat hij met aandacht naar haar borsten staarde. Ze is ook wel erg mooi. Hoe zou ze voelen? Met die gedachte sliep hij weer in.
5. 3 1. Inleiding Aanleiding De brief van Ilse is een veelzeggend voorbeeld van hoe hoog de nood kan zijn als je eigen partner seksverslaafd is. Ik merk dat er in de prak- tijk voor degene die worstelt met zijn verslaving voldoende aanbod is in de hulpverlening. In de verschillende behandeltrajecten, voorname- lijk in groepstherapieën, gaat het ook over de partnerrelatie. Maar met anderen praten over je relatie is heel wat anders en soms gemakkelij- ker dan er samen met je partner over te praten. Dat een seksverslaving een grote impact heeft op de partnerrelatie is een feit, maar wat te doen wanneer je hiermee als partner geconfronteerd wordt? Systeemgericht werken met een ervaringsgerichte houding is een van de basishoudingen van de opleiding Ervaringsgerichte Psychosociale Hulpverlening en Gestalt Gezinstherapie van het Kempler Instituut. In mijn eigen praktijk, Puur Leven, begeleid ik veel gesprekken op het gebied van seksverslaving. Daarbij probeer ik de partner (de context) zo vroeg mogelijk in de gesprekken te betrekken; ik heb gezien hoeveel toegevoegde waarde dit heeft. Maar het lukt niet altijd om de partner te helpen en de relatie te red- den. Dat heeft enerzijds te maken met onduidelijkheid omtrent het precieze effect dat een seksverslaving heeft op de partner en de rela- tie; vaak is de breuk tussen de partners ook al zo groot dat uit elkaar te gaan de enige optie lijkt.
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie om zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
Bewustzijn: staat van zijn; gewaarzijn van verschil. Men is op een zekere golflengte, tijd-modus of paradigma gewaar met een manier van differentiëren afhankelijk van kennis van het zelf (identificaties), het lichaam (relaties) en de cultuur (vertoog).(afb.)
Jaargang 6: nummer 19 09-07-2015 Redactie: Lieke Akkermans/Petra Janssen.. Agenda 14 juli Musical, 19.30 uur in Overloon 15 juli Wisselochtend 16 juli Campingdag Picknick en ouderbedankactiviteit, 17.00
Dit is de oudste regel voor de beschaafde mensheid en het menselijke gezonde verstand. De krankzinnigen werken niet samen net als de ongeciviliseerden. De wilde natuur kan aantrekkelijk zijn en je uitleven kan een opluchting vormen. De beest uithangen is echter niet de definitie van beschaving. Helaas moeten we onze afgunst op koning leeuw beheersen en ons aan de regels houden die de juiste samenwerking en coördinatie verzekeren. Zonder dat bereik je niets dan oorlog en vernietiging. In geval van bezetting door vreemde strijdkrachten, kan men tijdelijk terugvallen op de dierlijke staat van het gebruik van animalistisch geweld ter zelfverdediging en overleven. Maar een normale burgerlijke bedreiging vormend voor de individuele vrijheid, moet men overeenstemmen en samenwerken naar het begrip van defensie. Naar de vrijheden van de formele orde van erkend maatschappelijk lidmaatschap (‘een ster hebben”) zijn er 32 mogelijke identificatiegroepen (de onvolgroeide aspirant”zonder een ster’ niet meegerekend) (afb.). Iedere groep zal zijn eigen defensie definiëren en ernaar handelen voor zover de wetboeken het toestaan. Zelfs de teruggetrokkenen moeten samenwerken om hun eigen plaats te krijgen en zich te verzekeren van hun voeding en hun aanpassingen. Problemen ontstaan als er geen samenwerking kan worden gevonden. Deze mensen vallen buiten de samenleving en vormen voor de formele orde een belediging aan de ene kant en een uitdaging aan de andere kant. Ieder mens is waardevol en vanwege de economie of de justitie mag dit niet worden ontkend. Het hoeft geen geld te kosten of buiten strafinrichtingen plaats te vinden. In feite betekent formele bevrijding dat je het kapitaal ter beschikking krijgt vanwege de overwegende invloed van de logica van de orde. Is er eenmaal samenwerking in formele orde dan vormt geld niet het probleem. Naar de formele orde verliest zelfs eigenaarschap zijn betekenis aangezien dienst aan de orde de filosofie is. Natuurlijk heeft iedere identificatiegroep zijn eigen materiële beheersings-systeem van verschaffing van kredieten en goederen. Het is aan de regering alles naar recht en orde te regelen om de private interessen van de verschillende belangengroeperingen te beschermen.
*Zonsverduistering gedeeltelijk op 1 juni 2011 22:02:30 MET Greenwich. De noordelijke Maansknoop heeft maar een 2 ۫ graden 30 afwijking van het Galactisch centrum. Bij samenstanden met sterren en dergelijke, mag de afwijking nog geen graad zijn, want met die afstanden zijn de afwijkingen enorm.
Heel het ruim, evenals de ruimen erboven en onder, zijn gevuld met hangmatten vol slapende broeders. De Baal is overvol sinds de Sumatra Queen van kapitein Obed Marsh verbrand en gezonken is, de bemanning is meer dan verdubbeld. De oudere broeders, degenen wiens trans­formatie voltooid is, slapen niet meer aan boord van de Baal. Ze leven in het water, dichter bij Vader Dagon, en komen nog slechts zelden aan boord.
Praktisch komt identificatie neer op het idee van wat heilig, in wording , zelf-evident en vaderlijk zorgend zou zijn. Heiligheid volgt uit de waarde van de reinheid. Niet enkel materiëel maar ook spiritueel gezien is het geestelijk zuivere gedefiniëerd als heiligheid voor zover het eerbetoon waardig is. Daar wat betreft de gerijpte optie geen namen kunnen worden verraden is men terwille van de wereldorde overgeleverd aan het onpersoonlijke object van eerbetoon. In feite moet de klok leren de individuele identiteit te representeren. God onpersoonlijk bezien in de vorm van de tijd kan en is aanbeden middels het uurwerk. Er is geen zinnig mens religieus of niet die zou twijfelen aan de status van de klok als de regisseur van de orde van de samenleving. We kunnen eenvoudigweg niet zonder. Derhalve de voorgenoemde serieuze bezorgdheid over alternatieven van klokkenbestuur en een voorstel voor een verbeterd ontwerp. Wat betreft de wording kijken we naar de geschiktheid van een goede vorm hetgeen ook een religieuze definitie is. Voor de zelf-evidentie van de natuurlijke optie zouden we geen verdere toelichting nodig hebben, kortweg validatie definiërend als een wetenschappelijk het-is-zoals-het-(van nature)is waarbij de discussie over welke vaderlijke zorg zou zij beëindigd met de waarde van de vrijheid. Het is de bedoeling een vrije keuze van tijdbewustzijn te hebben door middel van een instrumenteel respekt voor alternatieven. Het onpraktische van de natuurlijke chaos gekontrasteerd met een vrije keuze van pragmatische, religieuze, politieke of psychologische geïnspireerde paradigmata van tijdbeheersing (afb.) zou uiteindelijk eruit zien als een computerklok maar praktisch uitgewerkt zijn in de vorm van een eenvoudige aanduiding op de bestaande kalender en een alternatief gebruik van bestaande uurwerken en schema’s zoals afgebeeld onder tabellen en ontwerpen. Zij die de liefde voor het alternatieve neurotisch noemen zijn erop gewezen dat hun eigen bekentenis naar het gemak van de standaardtijd ook als een dwangneurose kan worden aangemerkt. Zolang het hart niet de lagere konditioneringen van het lichaam naar het ego van een groep, de macht van een positie of het sexuele van de liefde domineert, is neurose (de ziekte van de zenuwen) de werkelijkheid. 
Zohra stapte kreunend van de fiets. Haar schoot deed zeer, maar dat was slechts een kleine prijs voor dit geschenk. Vol ontzag keek ze omhoog. De wolken­krabber stond erbij als een verstoten kind, droevig en volledig afgesloten van de rest. Onkruid had het gelijkvloers gedeeltelijk overwoekerd. Het gebouw telde ongeveer twintig verdiepingen, schatte ze. Het was afgetakeld en al lang vergeten. Zelfs krakers en vandalen haalden er tegenwoordig hun neus voor op. Gek genoeg was Zohra nog nooit in dit deel van de stad geweest.
Wél ziet hij een rol weggelegd voor inderdaad een soort eilanden van “ironische autonomie”, die “can allow us to create the conditions for a renaissance to follow the apocalypse which we are currently undergoing.” Deze “ironische autonomie” stoelt op een doorleefde afstandname, een weigeren te participeren aan een spel waarbij we onze toekomst investeren in net de onmogelijke bescherming van die toekomst (bv. door een dure lening aan te gaan “om een veilige schuilkelder te bouwen”). Bovenal stoelt die “ironische autonomie” op het besef dat wanhoop en vreugde (maar eigenlijk dus ook verdriet, treurnis, melancholie, …) niet onverenigbaar zijn met elkaar. Wanhoop is een zaak van kennis, van het intellectueel begrip van de situatie waarin we leven. En iedereen weet best dat deze wereld ons allen graag, zonder scrupules en zonder omkijken, nerveus uitput en ongelukkig maakt – dat hoeven verlichte politieke activisten ons echt niet aan het verstand te brengen. Vreugde daarentegen is een “emotionele” zijnswijze, die niet afhangt van kennis, maar van ons vermogen tot liefst met anderen gedeelde verbeelding. En onze verbeelding is altijd, als afstandname van onze “kennis van de reële wereld”, een verbeelding van een andere, “betere” wereld. En ironie (vs. cynisme dat niet meer is dan medeplichtigheid met de catastrofale machtsbronnen) is precies een zaak van verbeelding, van het gegeven dat onze geest onafhankelijk is van kennis. Er althans onafhankelijk van kan worden gemaakt.
3. ‘repressie en verdringing van geërfde agressie en competitie’ door aangeleerde en niet biologisch overgedragen coöperatie. In deze optie zou agressie een soort freudiaans onbewuste zijn geworden, voortdurend erop gesteld aan de bewuste oppervlakte te komen. M.a.w. de samenleving zou min of meer doordrenkt zijn geweest van vormen van verdoken agressie (verkrachtingen, moorden). Agressie zou in deze optie ook het meest merkbaar zijn bij kinderen die nog niet volledig sociaal zijn ingepast.
Een mens loopt er immers niet mee te koop dat zij dement aan het worden is. Al is het haar meest levendige verlangen. Straks zal dementie de enige menselijke levensvorm zijn die langer dan 9 maanden levensvatbaar is. Waar vrijheid nog blijheid zal zijn.
Met die speculaties over een transcendente wereld verzeilen we in het mijnenveld van de metafysica, een terrein waar het volgens velen zware zonde is er een voet neer te zetten. Er is en er wordt nog bikkelhard gevochten tussen mensen die de dingen zoals we ze met onze ogen zien tot schijn en illusie verklaren en anderen, eveneens mensen, die onze ideële denkbeelden en begrippen tot onnozele hersenschimmen verklaren. Over één zaak is men het dus wel eens: dat er zoiets als misleidende ficties bestaan! Nu is het eigenlijk niet zo moeilijk je in de opvatting van beide strijdende partijen in te leven. Het hangt er inderdaad maar van af vanuit welk perspectief of punt je de werkelijkheid benadert, van de positie waar je de werkelijkheid wenst te situeren. En de wens is toch de vader van de gedachte, nee? Het is niet zo dwaas om jezelf op het niveau van de concepten en de begrippen te plaatsen. Zij sturen immers onze omgang met de wereld. “In den Beginne was het Woord” schreef ooit een man wiens ware naam we weliswaar niet kennen maar waarvan we toch weten dat die met die zin tot op vandaag uitermate beroemd is gebleven en dat hij tijdens zijn leven van zijn naasten gratis voedsel en drank kreeg zonder enige verplichting zich te “activeren” door tien keer per dag met de tong uit de mond sollicitatiebrieven te schrijven of een beroepsopleiding te volgen. Die populariteit mag ons er echter niet zo maar toe verleiden om te stellen dat die opvatting over de werkelijkheid van “Ideeën”, opvatting die daarom ook “idealisme” wordt genoemd, daarom ook juist en waar zou zijn. Klassiek worden de mensen die dat “idealisme” bestrijden, “materialisten” genoemd. Je hebt in dat kamp verschillende soorten: naïeve, monistische, historische, dialectische, realistische, naturalistische. Zoals in het andere kamp verkeren de verstandigen er in een knellende minderheidspositie.
Sport is gedefiniëerd als fysieke aktiviteit waar men uit plezier mee bezig is. Waar het in de ware sport allemaal om draait is de kontrole over het lichaam. M.b.v. de geest wordt het lichaam beheerst door de ziel (afb.). Dus is het allereerst van belang niet je ziel te verliezen, maar je er naar behoren mee gelijk te richten. Het ware genoegen, geluk, wordt gevonden in het zich gewetensvol herinnerende zelf. Dus moet men op de eerste plaats spelen volgens de regels van de ziel. Vandaar kan de goedheid van de sport er zijn: het succes van geen woorden meer hebben, maar daden. 
Grote etui van gerecycled leer – elk exemplaar is uniek Heb je behoefte aan een grote etui- Een waarin je veel teken- en schrijfgerei in kwijt kunt. Of juist veel make-up spullen. En dan het liefst een die niemand anders heeft- De Astuccio van het merk Pivvicci biedt de ruimte die je nodig hebt. Bovendien is deze etui gemaakt van reststukjes

One Reply to ““krijg gratis overlevingsuitrusting verlaten overlevingsuitrusting voor het overbrengen van het schip””

  1. Buffetten. Buffet de Meid: 14,- p.p. – Gemarineerde beenhammetjes, heerlijk gegrild en overgoten met whisky en bruine suiker. – Gegratineerde aardappelen met verse room en kaas. – Huzaren salade gegarneerd
    Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
    Op basis van de cognitiebiologen Maturana & Varela kunnen we zeggen dat er twee manieren zijn waarbij levende wezens (en dus ook mensen) elkaars gedrag kunnen beïnvloeden. De eerste vorm is gedragskoppeling (behavioral coupling), waarbij het gedrag van het éne dier (of mens) een trigger of een perturbatie vormt voor het gedrag van de ander. Het gedrag van organisme A fungeert als de oorsprong van een deformatie voor het tweede organisme B, dat met zijn eigen antwoordgedrag deze deformatie compenseert, wat dan weer de oorsprong is voor een deformatie bij organisme A, enzovoort tot de koppeling tussen A en B verbroken wordt. Hofmakerij is een voorbeeld van zo’n gedragskoppeling. Een keten van interacties ontstaat, waarbij elkeens gedrag toch constitutief onafhankelijk is van dat van de ander: het is uitsluitend gebaseerd op de eigen structuur (zie ons hoofdstuk ‘Over leven, evolutie en evolutieleer’).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *