“kampeer- en overlevingsuitrusting win-vrij overlevingsuitrusting”

Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
Zodra hij voor haar stond haakte ze haar vinger achter zijn riem en trok hem achter haar het huisje in. Hij legde de rugzak bij de anderen en ving haar vervolgens in zijn armen. Hij kuste haar, eerst zacht, maar al snel begerig. Zijn handen gleden over haar rug en billen en hij kneedde haar zachte vlees. Alle gedachten aan ‘kunstmatig’ en ‘robot’ waren ver­dwenen en Harrald liet zich meevoeren in het moment.
Dit is de oudste regel voor de beschaafde mensheid en het menselijke gezonde verstand. De krankzinnigen werken niet samen net als de ongeciviliseerden. De wilde natuur kan aantrekkelijk zijn en je uitleven kan een opluchting vormen. De beest uithangen is echter niet de definitie van beschaving. Helaas moeten we onze afgunst op koning leeuw beheersen en ons aan de regels houden die de juiste samenwerking en coördinatie verzekeren. Zonder dat bereik je niets dan oorlog en vernietiging. In geval van bezetting door vreemde strijdkrachten, kan men tijdelijk terugvallen op de dierlijke staat van het gebruik van animalistisch geweld ter zelfverdediging en overleven. Maar een normale burgerlijke bedreiging vormend voor de individuele vrijheid, moet men overeenstemmen en samenwerken naar het begrip van defensie. Naar de vrijheden van de formele orde van erkend maatschappelijk lidmaatschap (‘een ster hebben”) zijn er 32 mogelijke identificatiegroepen (de onvolgroeide aspirant”zonder een ster’ niet meegerekend) (afb.). Iedere groep zal zijn eigen defensie definiëren en ernaar handelen voor zover de wetboeken het toestaan. Zelfs de teruggetrokkenen moeten samenwerken om hun eigen plaats te krijgen en zich te verzekeren van hun voeding en hun aanpassingen. Problemen ontstaan als er geen samenwerking kan worden gevonden. Deze mensen vallen buiten de samenleving en vormen voor de formele orde een belediging aan de ene kant en een uitdaging aan de andere kant. Ieder mens is waardevol en vanwege de economie of de justitie mag dit niet worden ontkend. Het hoeft geen geld te kosten of buiten strafinrichtingen plaats te vinden. In feite betekent formele bevrijding dat je het kapitaal ter beschikking krijgt vanwege de overwegende invloed van de logica van de orde. Is er eenmaal samenwerking in formele orde dan vormt geld niet het probleem. Naar de formele orde verliest zelfs eigenaarschap zijn betekenis aangezien dienst aan de orde de filosofie is. Natuurlijk heeft iedere identificatiegroep zijn eigen materiële beheersings-systeem van verschaffing van kredieten en goederen. Het is aan de regering alles naar recht en orde te regelen om de private interessen van de verschillende belangengroeperingen te beschermen.
57. Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen) Prevalentie ondervoeding1 • Leukemie & lymfomen: 0-10% • Neuroblastoom: 20-50% • Medulloblastoom: 30% • Andere maligniteiten: 0-30% Probleem prevalentie cijfers • Cross-sectioneel, retrospectief • Weinig bekend solide en hersentumoren • Kleine aantallen (n< 20) 1 Brinksma CROH 2012 ‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’ Nu moet ik in de bib, toen ik Dawkins’ boek uit de rekken haalde, al meteen “onbewust” gezorgd hebben voor enig tegengif voor Dawkins’ “God als Misvatting”. Ik vond er namelijk ook een boekje met de aanlokkelijke titel “Dawkins als Misvatting”, van een theoloog met blijkbaar zo’n vreselijke McKweetnietwat achternaam, onverteerbaar voor een dementerende zoals ik. Ik weet niet wat dat boekje waard is, misschien is het wel luchtig-amusant. Tweede paasdag was hier het feest van de ricotta, georganiseerd door de Culturele Vereniging. Ik (Kees) was de trouwste van alle vrijwilligers tijdens de voorbereidingen (zei de man die fungeert als motor van deze evenementen). Omdat veel mensen inmiddels weten dat we hier weggaan, was het vooral een dag van afscheid nemen. Het was hartverwarmend: wat jammer dat jullie weggaan, want jullie waren zo sympathiek, betrouwbaar, netjes en ga zo maar door. Maar ook: jullie hebben groot gelijk, want zo’n huis en een grote tuin vragen zo veel werk, dat is op het laatst niet meer op te  brengen, ga nu maar lekker met pensioen.  Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes. Hoe dan ook, de homo sapiens is een dier dat pijn vermijdt en geluk nastreeft op een manier die algemener is dan velen denken. En om weer even terug te komen op geluk, wat mij betreft kun je zien dat er twee vormen van geluk zijn: de ene is vluchtig (en vaak gezien) en de andere is blijvend maar moeilijk te bereiken. Ik heb de “store” dat wil zeggen de planken in de keuken al aardig vol blikken met eten staan  en de keukenkast waar vliegen en muizen niet zomaar naar binnen kunnen staat ook al vol plastic dozen met koekjes, havermout, macaroni, spaghetti, jam, locaal gemaakte pindakaas en zo voort. Inmiddels heb ik voor alle kookgerei waar een gat in het handvat zit een spijker in een lange plank geslagen zodat daar nu een vaste plaats voor is. 69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen. Dit is een lastig punt. Niets is zo destructief als jaloezie en verwarring hierover. Een goede arbeidsverdeling vereist duidelijk gedefiniëerde sociale rollen en overeenkomstige verplichtingen (afb.). Een huisman of huisvrouw moet werken voor het onderhoud van de kinderen de huis. Een buitenshuis werkend individu moet de sociale positie van de beroepsoriëntatie en de burgerlijke status handhaven. Maar deze dingen zijn dynamisch. Ze komen in fasen en zijn ook vervlochten. Gehechtheid geeft aanleiding tot een hoop moeilijkheden gedurende de onvermijdelijke overgangen. Je kan niet altijd een student/vrijgezel zijn, een huwelijkspartner een zich heroriënterende teruggetrokken persoon of een onthechtte beijveraar van de traditie van de wijsheid van de oude dag zijn. Eveneens beroepsmatig kan men van oriëntatie veranderen van het intellectueel studieuze naar het bestuurlijke, naar het ondernemende en de tenslotte zwoegende roeping. Nog steeds is het nodig duidelijk te zijn zowel voor zichzelf als voor de ander, over wat men aan het doen is. Zonder dit zal er ongewilde verwarring zijn en konflikt zijn. Men heeft zijn eigen zaken te behartigen en daar duidelijk over te zijn. Dat is de betekenis van deze regel. Die afgescheiden nieuwe soort is ondertussen, sinds een kleine halve eeuw, officieel geregistreerd onder de naam “robot“. De Robot: een volmaakt redelijke soort, zij het dat de exemplaren niet “denken”. Toch niet zoals dieren en mensen plegen te denken. Het is ook volkomen te begrijpen dat de autochtone burgers hun stad, hun buurt, hun straat en hun huis liever niet op het spel willen zetten. En zich daarom, zij het mopperend en knarsetandend, door het moslimtuig laten intimideren en terroriseren en de overheid ook blijven gehoorzamen. Een ander groot gevaar voor de liefde is de gehechtheid aan sex. Gehecht aan sexualiteit is men niet werkelijk geïnteresseerd in het natuurlijk resultaat van het krijgen van een kind. Er kan zelfs een sterke afkeer en leugenachtigheid zijn tegen het krijgen van kinderen met het excuus dat men er niet klaar voor is of niet in staat is om een wereld te vinden die gelukkig genoeg is voor de kwetsbare baby. Sommigen kunnen eenvoudigweg dermate jaloers zijn over het krijgen van nageslacht, wetende dat nadat de baby er is veel liefde naar de kleine zal worden afgeleid, dat echtscheidingen kunnen volgen op zwangerschap. Sommige zeer mooie vrouwen willen simpelweg geen kinderen vanwege dezelfde jaloezie stellend dat hun carrière belangrijker is dan het krijgen van kinderen. Maar niettemin sexueel zijnd lijkt hun liefde niets meer dan misbruik van de mannelijke ondersteuning te zijn. Sexuele gehechtheid is een bijprodukt van de materiële verbijstering die zichzelf uit in de vorm van jaloezie. De remedie zit hem natuurlijk in het beoefenen van het tegendeel: men zou moeten ondernemen, verkennen en ontdekken in het spirituele/religieuze psychologische bereik en uitdrukking moeten zoeken in mededogende zelfrealisatie. In plaats van voor de sex en het geld te gaan zou men voor de zelfverwerkelijking en de liefde moeten gaan. In deze tegenstelling schijnt geld een perversie van de zelfverwerkelijking te zijn; een vijand die in feite blokkeert en hindert en kulturele openheid en vooruitgang vertraagt terwijl sex op zichzelf wordt herkend als de doder van het mededogen en de liefde. Natuurlijk is de werkelijkheid niet zo zwart wit als kan worden beschreven daar zowel zelfrealisatie en geld als sex en liefde heel goed samen kunnen gaan. Het doel dat de middelen rechtvaardigt echter kan nog niet hun corrupte rechtvaardigen. Het belang van deze regel gaat over het krijgen van kinderen op de tedere en liefdevolle manier. Het idee is dat kinderen geboren als bijprodukt van materiële ambitie minder verzorgende en liefhebbende ouders zullen treffen en geneigd zullen zijn uit te groeien tot erger dan dat. Alleen door het streven naar liefdevolle sex in plaats van sexuele liefde kan dit zo zijn. Als eenmaal de prioriteit van de liefde duidelijk is kan niet alleen de persoon maar ook de hele wereld bevrijd zijn van de corruptie die het gelukkige ruïneert.  Lieven duwde de deur open, maar het was Zohra die als eerste naar binnen ging. Het was er pikdonker. Ze zette haar hoofdlampje op. Een weeë, rotte stank deed haar longen verschrompelen. De tegelvloer zat vol ranzige vlekken. Dit had evengoed een slachthuis kunnen zijn. ‘Wat moet dit voorstellen?’ vroeg ze. Mijn buur en naaste werd deze morgen wakker met een atavistische schreeuw: “Het is niet lang meer wachten tot hoofd en voeten weer van plaats wisselen. Dat de liefdesoffers weer plaats maken voor werken van trots en eer; het schijngeluk van de gemakzucht het weer moet afleggen tegen de vreugde van de moeizame inspanning; het zuigen op de werkelijkheid weer vervangen wordt door het uitblazen van de droom; de nog overblijvende vrouwen zich weer verheugen in de zekerheid dat er minstens één man zich opmaakt om ze zonder expliciete instemming te verkrachten; gans die misleidende nevel van emancipatie en “rechten van minderheden” (getelde en ongetelde) wordt straks genadeloos gerecycleerd. De twee vroegmoderne instituten die de 21ste eeuw hebben overleefd, zijnde de school en het parlement: naar Bokrijk ermee – alle twee vervangen door iets dat voor zich uit kijkt, en zo dat niet kan: de eeuwige ascese! Die ganse rotzooi die gewauwel breit overheen het simpele feit dat 2+2=4. Al die daders die zich met hun mooi praatjes tot slachtoffer verheffen (maar eigenlijk zich verlagen), en daarvoor vergoed willen worden, alleen maar roven en stelen!” – “Hé, opstaan. Je moet gaan werken, het is pas vrijdag vandaag.” De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn.  Vanaf afgelopen zaterdag waren ineens beide ECHO apparaten stuk en de twee mensen die ze dagelijks bedienen waren tegelijk weggegaan naar Accra voor een nascholing. Vier werkdagen geen ECHO gehad. Op de poli stond nog ergens een oud ongebruikt ECHOapparaat. Ik dacht dat het kapot was. Dat ding heb ik donderdagmiddag maar weer in gebruik genomen. Er was geen gebruiksaanwijzing bij. Ik kon niet vinden hoe je de leeftijd van de vrucht kon meten, maar de plaatjes en de meetlat waren in orde. Voor tijdelijk is het mooi. Dikke betonnen pijlers ondersteunden een hoog dak en tussen de pijlers waren tientallen kantoortjes aangelegd rond een centrale glazen koepel. Overal waar hij keek zag hij het Philipslogo tevoorschijn komen. Dit moet het zijn, het kan niet anders, dacht Harrald. Opgewonden daalde hij de trappen naar de werkvloer af. Overal waar hij kwam werd het licht helderder en de gloed van de lampen warmer. Harrald vermoedde een automatisch systeem. Veel beter dan de kaarsen en fakkels in het oude klooster. We kunnen onze kijk op Schnitzlers maatschappijopvatting best als volgt samenvatten: gewone mensen zijn niet passief, maar geven net zoals andere bevolkingscategorieën vorm aan het maatschappelijk uitzicht en zijn dynamische evolutie. Industriearbeiders worden in de meeste media en zeker in de “kwaliteitsmedia” echter vergeten alsof ze geen bestaansrecht hebben. Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om iemand effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken. Het roffelen van de pauken doet Mackie wakker schrikken in de alkoof waarin hij zijn roes ligt uit te slapen. Hij drukt zijn warme gezicht tegen het kleine ronde glas-in-lood raampje en loert door het flessenbodem-glas naar buiten. Hij heeft geen inte­resse in een executie, zo lang het maar niet die van hemzelf betreft. Het lot van zijn medemens laat hem sowieso koud. De jongen stond op en pakte een stuk papier waarop streepjes en data stonden. Het viel Leaf op dat Qwerty geen geavanceerde technologie in zijn trunomische schuilkelder had. Slim, biologische scanners konden niet door het trunomium heendringen, maar de sig­nalen van apparaten konden soms wel worden opge­vangen. Het verklaarde waarschijnlijk waarom de veegtroepen Qwerty niet hadden gevonden. Alleen het antieke muziekspelertje speelde vrolijk door. Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt. We volgden Jonas. Met lede ogen zag ik hoe de plaats van de crash steeds kleiner werd. De gewonden in Casanova’s laatste intacte inge­wanden, die eenzijdige minnaar van alles wat buitenissig en exclusief was, waren er erg aan toe. We moesten haast maken, en haast maken dat deden we. Grimpeerd zette er stevig de pas in, de kippen trippelden, de eekhoorns dartelden en de ratten stoven om ons heen door het zand. Verpakt in een handige mess tin is Het Survival Handboek de perfecte gids voor in de wildernis. Dit handboek is geschreven door de voormalig SAS Combat Survival-instructeur Colin Towell. Het staat boordevol tips, technieken en essentiële informatie over hoe je overleeft in de vrije natuur en je je op elke outdoorsituatie voorbereidt. Over het plan Tooby & Cosmides’ theorie levert verschillende predicties. Een verrassende betreft de invloed van de mortaliteitsgraad op de evolutionaire selectiekrachten voor GPA’s (Geëvolueerde Psychische Adaptaties) die mannen ertoe brengen oorlog te voeren. Stel dat tien man een ‘coalitie’ vormen en bij een raid op een naburige stam vijf vrouwen kunnen roven. Als alle tien mannen de raid overleven, dan is de gemiddelde winst in seksuele toegang per man .50 (vijf vrouwen gedeeld door tien mannen). Nemen we nu dat vijf van de tien man sterven in de raid maar dat toch evenveel (vijf) vrouwen worden geroofd. Nu is de winst per man 1.0 (vijf gedeeld door vijf). De gemiddelde winst voor het geheel van de mannen die aan de raid deelnamen, blijft evenwel .50: onafhankelijk van het aantal doden blijft het aantal geroofde vrouwen door de inzet van tien mannen gelijk. Met andere woorden, de reproductieve baten van de beslissing om de raid uit te voeren zijn identiek voor beide gevallen, of er nu geen dan wel vijf van de tien mannen zijn gedood. De ‘hulpbronnen’ die de gedode mannen zouden verworven hebben, zijn nu toebedeeld aan de overlevenden. De gemiddelde reproductieve baten veranderen dus niet als de helft van de mannen in de raid sterft. Op die manier kan natuurlijke selectie GPA’s bevorderen die mannen ertoe brengen oorlog te gaan voeren, zelfs als deze GPA’s hen blootstellen aan het risico te sterven. KAN, zouden we zeggen: want opdat zo’n GPA’s echt zouden geselecteerd worden moet het risico op sterfte leiden tot een grotere in plaats van een gelijke reproductieve winst. Hoe dan ook, Tooby & Cosmides’ redenering lijkt ons niet veel meer dan een knap staaltje logica. De hypothese wordt dan ook met geen enkel onderzoeksgegeven onderbouwd. Ze is in se overigens niet testbaar: men kan immers nooit van vooraf weten hoeveel manschappen zullen sterven. Maar men kan het eventueel wel inschatten. En dan lijkt de hypothese een beetje te vloeken met een andere hypothese van Tooby & Cosmides die stelt dat mannen in paniek zullen slaan en zullen deserteren wanneer dood hoogstwaarschijnlijk is als men in de oorlogscoalitie blijft. Dit houdt ook in dat mannen niet zullen beslissen ten oorlog te trekken als de kans hoog is dat ze in grote getallen zullen afgeslacht worden. Maar dat wisten we reeds. [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

One Reply to ““kampeer- en overlevingsuitrusting win-vrij overlevingsuitrusting””

  1. Het kabinet wil dat ouderen veel langer thuis blijven wonen of intrekken bij anderen zoals hun kinderen. Maar vervolgens krijgen die anderen minder toeslagen, of de bijstand  vervalt of er wordt gekort op aow.
    Ouder en wijzer wordend door ervaring begint men de ervaring zelf uit te bannen altijd corrupt zijnde op het hedendaagse van een generatiekonflikt. Dit is in het geheel niet wat er bedoeld was: het zou niet moeten uitlopen op een generatiekonflikt van hippies die de volgende generatie verwerpen terwijl die generatie op zijn beurt later zichzelf op dezelfde manier weer verwerpt. In plaats daarvan was er een bevrijding over de generaties heen beoogd in een gezonde liefde voor sexuele partnerrelaties, het vieren van goede en populaire (dans)muziek vrij van misdaad, geestesziekte en verslaving. Spelen die corrumperen moeten worden vergeten daar slecht gezelschap je leven zal ruïneren. Maar daarbij moeten idealen niet worden opgegeven. Na generatiegewijze these en antithese moet natuurgewijs een synthese plaatsvinden. Het goede van de moderne generaties zal worden behouden in de stijl van b.v. een ‘straight edge’-mentaliteit getemperd tot een minder fanatiek nivo, terwijl de bezieling van de voorgaande tegenkultuur een gezuiverde versie zal bieden van de zelfde oude manier. Op die manier kan de ervaring van de tegenkultuur worden gehandhaafd voor alle mensen van alle generaties als een welkome uitbreiding van het menselijk potentïeel: naar ons voorbeeld – het vermogen om bevrijding te vinden in het dansen in vrijheid zonder vrees. 
    Pregnancy survival kit: Baby bath tub Pregnancy magazine Stretch mark cream Ginger ale Water Saltine crackers Protein bars EOS lim balm Bath salts Spa socks Nail polish- with baby related names The Belly Book What To Expect When Your Expecting Sonogram frame New mother Christmas ornament Prenatal vitamins Cold Stone gift card
    Na het huis kwam de wolk. Nee, dat niet. Te laat, zelfs al duwde hij niet op het symbool, de herinneringen bleven komen. Wat deed een jong koppel dat samen een leven wilde opbouwen? Ze hadden genoeg inkomen, een eigen huis en elkaar. De volgende stap was een kind. Machteld straalde toen ze zwanger was, al verliep de zwangerschap niet goed. Hij snikte luid toen hij het beeld van Machteld in een bed zag. Haar ogen gesloten en haar gezicht was even bleek als het laken. Het kind stierf een uur na zijn moeder. Een zoon die nauwelijks de warmte van de borst van zijn moeder gevoeld had. Het had niet mogen zijn, had de dokter gezegd. Samuel was op dat moment te verdoofd om te reageren. Een verdoving die jarenlang zou duren. Hij had tientallen kinderen gehad, zelf gebaard of als man zijn bijdrage geleverd. Meer dan een van zijn kinderen stierven jong, altijd pijnlijk, maar nooit zo pijnlijk als bij dit overlijden.
    Ja, ik vind het wel eerlijk als de mensen kunnen weten dat het geld dat aan ontwikkelingshulp wordt besteed niet automatisch 100% goed terecht komt. Mensen denken dat het met de twee euro die je aan ontwikkelingshulp besteedt net zo gaat als wanneer je met twee euro naar de HEMA gaat om een theedoek te kopen. Terwijl eerder de vergelijking zou opgaan met de JSF, de Betuwe lijn of de HSL /Fyra gelden waarvan de geldstromen onoverzichtelijk zijn en de uitkomst van de bestedingen onzeker.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *