“jungle overlevingsuitrusting zweedse overlevingsuitrusting”

Het lijkt me sterk dat die er zijn, want jij neemt ook alleen maar de standpunten over van de schrijvers die jij hebt gelezen en voorts kun je niet jouw eigen ervaringen direct of analogisch op haar toepassen. Bummer
‘Zeg maar wat je hebben moet! Zeg het me maar!’ Hij slaat met zijn vuist op de bar zodat de glazen rinkelen, maar verder is het stil in de Lustvolle Zwaardvis. De toog is hun niemandsland geworden, waar niemand zich nog op wil houden. De waard poetst glazen, zo ver moge­lijk bij de echtelieden vandaan. Aan de tafeltjes staren de andere klanten in hun glazen.
49. Tweevoudig procesmodel (Stroebe, Schut) Gericht op aanpassing / herstel Naar school gaan/werken Contact met vrienden Meedoen aan activiteiten Sociale netwerken Toekomstgerichtheid Vertrouwen in de therapie Vermijden van confrontatie met de ziekte Gericht op verlies Weinig vertrouwen op goede afloop Toelaten van angst voor de dood Geen aandacht meer school/werk Informatie zoeken over ziekteverloop bij recidief Wanhoop
Het binnenwerk van haar koffers was volledig aan stukken gesneden, haar linnen door vreemde handen grof teruggepropt in de koffers. De schade aan haar persoonlijke bezittingen gaf aanzienlijk meer reden voor woede dan de onverschillige aanvallen op haar persoonlijke waardigheid. Maar Meyago hield zich in toen ze naar de zijkamer werd gevoerd om zich tot haar ondergoed uit te kleden; zodat ze betast kon worden door kille handen in rubber handschoenen.
25. Op zoek naar wakkerschudmomentenrie, waar ik ooit zo door gefascineerd was dat ik er een thesis over maak-te, zijn we vandaag via de kwantummechanica bij de snaartheorie aanbe-land, die ons vertelt dat er veel meer is dan Newtons zwaartekracht.Materie (en is het wel materie?) valt niet noodzakelijk altijd naar bene-den. We zitten met de natuurkunde vandaag op een punt waar we tegende grenzen aanlopen van wat we ons kunnen voorstellen, als we er al nietvoorbij zijn.Maken we de sprong naar de ontwikkeling van het management enbekijken we de afgelopen 30 jaar, dan stellen we eenzelfde patroon vast.Sinds organisaties industriële vormen hebben aangenomen, zijn we zebeginnen bestuderen. We hebben ons hiervoor heel sterk laten inspire-ren door Newton. Een bedrijf is immers ook een stukje habitat, waaromzouden we de natuurkundige wetten van actie en reactie, van zwaarte-kracht en deeltjes niet op ons bedrijfsbeleid toepassen? We kunnenbedrijven in deeltjes opsplitsen en de aantrekkings- of afstotingskrachtbeschrijven. We spreken over oorzaken en gevolgen, die via een uniekerelatie met elkaar verbonden zijn, als we die relatie vinden. Aanvankelijkwas deze aanpak zowel succesvol als onschuldig. Machines en goederenzijn inderdaad materie en zo mag Newton zijn werk doen. Later begon-nen we ons ook op mensen te concentreren. Mensen als human resour-ces. Daar hebben we het weer. De oplossingen voor al dat ‘mensengedoe’zochten we bij de psychologie en later de sociologie, de antropologie. Deopleidingen in humanresourcesmanagement hebben dan ook hun wiegstaan in de wereld van de psychologie. En hoe zit die ‘wetenschap’, als weze zo mogen betitelen, dan in elkaar? Welaan, de psychologie, wat aan-vankelijk een niche van de filosofie was, zocht haar eigen identiteit,scheurde zich af en zocht haar heil in, wat had u gedacht, de natuurwe-tenschap. Menselijk gedrag werd geanalyseerd. We gingen op zoek naarde elementaire deeltjes die het gedrag van mensen bepaalden. We zoch-ten naar basiswetten en opnieuw, tot op zekere hoogte, waren we hierinsuccesvol. De mens is immers een stukje natuur. Een hoop cellen,samengehouden in een lichaam, wandelend door de straat. DeNewtoniaanse natuurwetten zijn ook op de materiële kant van de mensvan toepassing. En met de laatste ontwikkelingen inzake neuroweten-schappen, waarbij we middels allerlei scanningmethodes zoals de fMRI,onze hersenactiviteit zichtbaar kunnen maken, besluiten we blijkbaardat de niet-materiële kant van de mens, zijn gedrag, zijn bewustzijn, zichook Newtoniaans gedraagt. Maar klopt dit wel? Mogen we besluiten datons bewustzijn, ons gemoed, onze emotie enkel wat chemische activiteitis, wat neurotransmitters, die ook de atomaire Newtondans uitvoeren? 15
éér dan een café! méér dan een café! Grand Café Cambrinus is meer dan een café. In de loop der jaren, sinds 1980, heeft Cambrinus zich ontpopt tot een sfeervol Grand Café waar u, met de muziek op de achtergrond,
De uitbater van Het Spuigat is een kleine man die Mumbai genoemd wordt, naar de stad waar hij ooit geboren was. Hij doet denken aan een poetsgarnaal met zijn kruiperige, springerige bewegingen. Ook zijn stekelige doorgegroeide bakkebaarden en de sprietige spierwitte wenkbrauwen- herinneren aan de kleinste der kreeftachtigen.
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Van onze kindertijd verwachten we verzorgd te worden. Voor de rest van ons leven is dit het vertrouwen dat we hebben in de grote samenleving. Er is echter één bedenking: je mag niet accepteren zonder de toestemming tot wederkeer. Mensen plegen zelfs zelfmoord als ze hun wederkeer ontkend zien. Rijpheid houdt nemen en geven in. Als we dan alleen maar de Supermarkt mogen accepteren en niets anders komt ten eerste de persoonlijke eer ten val en ten tweede het hele systeem. Ieder mens moet op één of andere manier dienst leveren en alleen door uitbreiding van het begrip dienstbaarheid kan de samenleving zich ontwikkelen. Zo moet iedereen uitgaand zijn terwille van het dienst leveren. Afspreken met de andere sexe moet geen oefening tegen deze regel zijn. Heel gemakkelijk inspireert het dierlijk motief tot heimelijkheid in de privésfeer. Toch heet de menselijke samenwerking cultuur. Men moge dan af en toe ontsnappen naar de slaapkamer om de natuurlijke aandrang kwijt te raken, maar nog steeds heeft men erop uit te gaan en de eigen cultuur onder ogen te zien. Zonder dit zal geen enkele relatie werken. De poging een vrouw te vangen en haar met een paar kinderen op te sluiten zal mislukken. Vroeg of laat zal er de roep om emancipatie en een meer of minder spiritueel/psychologische en religieuze zelfverwerkelijking zijn. Hoe meer het wordt ontkend, des te pijnlijker de realiteit zal zijn. Alle geestesziekte kan worden begrepen als een mislukken van zelfrealisatie. Het is dus van het grootste belang zich het belang ter harte te nemen door de regel van het buitenshuis gaan te volgen. De uitgaande mentaliteit noodzaakt regulatie. De wereld is heel verleidelijk terwijl het vermogen met deze complexiteit overweg te kunnen beperkt is. Dus heeft men een aktieplan nodig. Men mag zich vastklampen aan de gregoriaanse kalender of een alternatief schema volgen dat alle dagen van de week systematisch dekt (zie tabellen van dit boek voor het alternatieve schema van sterrendatum-afspraken waartoe ook de klok kan worden gecorrigeerd voor een alternatief van zonne-timing). Ieder schema schijnt perfekt te werken met het bestaan van een alternatief. Maar gevangen in één systeem zonder ontsnappingsmogelijkheid kan de ernstigste culturele claustrofobie creëren: men verliest het bewustzijn altijd in dezelfde tredmolen van arbeid en vrije tijd lopend. 
Het Laboratorium was er op vrijdag ineens voor om het bloed eerst af te nemen het pas in tweede instantie te testen op HIV en hepatitis en dan het bloed van mensen met HIV en hepatitis gewoon weg te gooien. Alleen het testen op gewicht en lengte (BMI) en bloeddruk en bloedgehalte zou dan al vóór het afnemen van een halve liter bloed hoeven te gebeuren en dan hoefde er veel minder personeel mee. Dat je dan een aantal patiënten met HIV en Hepatitis B en C voor niets een halve liter bloed zou afnemen, dat was dan blijkbaar gewoon pech voor die mensen.
Btw: ik las in Dawkins’ Voorwoord dat zijn vrouw hem bij het schrijven van zijn boek “met zachte hand door al zijn aarzelingen en alle twijfels aan zichzelf had geloodst”. Er is dus nog hoop voor de man!
Het spirituele wat de mens heeft en wat de dieren niet hebben is dat zij in hun genen de herinnering blijven meedragen aan de tijd dat onze verre voorouders vanuit elders in het heelal op deze planeet kwamen en toen hadden gedacht een wezen te scheppen met de zelfde biologische eigenschappen als die van de aardse levens, dus volledig is overeenstemming met deze planeet, die hun eigen evenbeeld zou kunnen zijn.
Gaetan volgde de vinger van Samuel. ‘Inderdaad. Hoe meer de anderen zich herinneren, hoe moeilijker zij het hebben om nog een band met hen te voelen. Het gebruikelijke probleem. Jammer, ze waren allemaal behoorlijk hecht, al kunnen ze nog goed met elkaar overweg.’
Een zekere Don Carlos Gesell overnachtte in 1931 in Viejo hotel Ostende. Hij moest binnenkomen door een terrasdeur op de eerste verdieping omdat het gelijkvloers geblokkeerd was door het zand.  Andere toeristen vertelden dat ze het hotel dikwijls binnen moesten komen door een raam. Dit maakte van een verblijf in dit hotel toch iets opwindends en avontuurlijk. Omdat het ganse Ostende en Hotel Viejo Ostende project als een grote fantasy overkwam is het niet verwonderlijk dat een schrijver zoals Antoine de Saint-Exupéry zijn sprookje “De Kleine Prins” in kamer 51 van dit hotel schreef. De roman ‘Los que aman, odian’ van de bekende Argentijnse schrijver Adolfo Bioy Caseres speelt zich in dit hotel af. Hij verbleef hier regelmatig met zijn vrouw Ocampo.
In het duister van Gwendolens binnenste tekende zich een gestalte af. De donkere, slanke en rijzige gestalte van een vrouw. Ze zat roerloos op een brokkelige zetel van gebakken aarde, de handen in de schoot, maar opende ineens haar ogen. Donkere, haast zwarte ogen die de bezoekers kalm, zonder schrik of bespeurbare emotie opnamen.
Op de afdeling kindergeneeskunde worden de komende tijd de muggen buiten de deur gehouden met deuren, horrengaas en extra tussendeuren, dank zij de diverse giften van de familie. Ook dit project is netjes afgerond, een hele toer, want iedereen die als timmerman, metselaar of zo in het ziekenhuis werkt grijpt alle mogelijkheden aan om traag of niet te werken, omdat ze niet anders dan dat gewend zijn. Mensen die van buitenaf worden ingehuurd dan maar, dat kost dan 40 euro per dag, mar dan gebeurt er tenminste wat.
(1) Wat bv. iTunes in zijn “store” vraagt voor muziek is pure winst. Ze zou de muziek in principe volledig gratis kunnen ter beschikking stellen. Als ik het goed heb, is dit één der voornaamste programmapunten van de sinds een paar jaar opererende Piratenpartij.
Natuurlijk had ik ook mijn dagboek met afdrukken. Het was al oud, het had een muffe geur, natuurlijk verval had zijn werk gedaan. Verbleekt door licht, aangetast door zilvervisjes en vocht, doorgelopen inkt en om zich heen vretende lijm, papier dat van nature organisch was en dus tot stof verging, het was allemaal niet voor de eeuwigheid.
Het gaat om de verschillende dynamieken en daartussen moet balans zitten en ze volgen elkaar logisch op. Dus ja, het zoeken van leegte, en vandaaruit komen tot diepere verbindingen in de kennis, grotere ‘verbanden’ zien, wat zich al dan niet kan uiten in het materiele, op wat voor manier dan ook, als een weerspiegeling. Sommigen hebben contact met alleen het broodnodige en misschien wat internet-contacten. Alles gaat in golfbewegingen en vertaalt zich dan in hogere golven. Ook in dit is het dus heel dubbel.
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Sterre staarde naar de locomotief die geduldig wachtte op zijn nieuwste prooi. De tentakels hieven de dronkenlap hoog op en meer ten­takels grepen zijn ledematen en droegen hem naar de gloeiende muil van de vuurkist die zich langzaam opende. Met een onaards brullen ver­dween hij in het vuur en de muil sloot zich. Een zwarte damp steeg op terwijl de rode koplampen opgloeiden.
46. 44 Gevolgen voor de partner Het uitkomen van het geheim en het belanden in een crisis heeft grote gevolgen voor de partner van een seksverslaafde. In eerste instantie raak je een groot deel van je vertrouwen kwijt, vooral in je partner. Ook ga je hem en vaak ook de wereld op een andere manier bekijken. Daarnaast heeft een breuk in vertrouwen grote gevolgen voor de rela- tie met je partner, zoals veranderingen in de intimiteit ( Hier is al eer- der onderzoek naar gedaan door Roel en Jan Elderhuis, mei 2014). Deze bovenstaande gevolgen lijken logisch. Daarnaast kan het kwijtra- ken van het vertrouwen in je partner ook grote invloed hebben op het vertrouwen in jezelf, dat vaak gekoppeld is aan je eigen zelfbeeld. Bijna de helft (45%) van de ondervraagden ervaart voor zichzelf ook zulke gevolgen. In de enquête is de volgende vraag gesteld: “Als u kijkt naar wat voor gevolgen het uitkomen van het geheim op uzelf en de part- ner heeft gehad, hoe zou u dat het beste kunnen omschrijven?” Het uitkomen van een seksverslaving heeft niet altijd alleen negatieve gevolgen. Vaak blijkt dat het meemaken van de crisis uiteindelijk ook emotionele groei met zich mee kan brengen: voor jezelf, en mogelijk ook in de partnerrelatie. In de enquête schrijft 30% van de partners dat ze veel bewuster zijn geworden van hun eigen emoties: “Het uitkomen heeft er voor gezorgd dat mijn band met mijn partner beter is geworden. We communiceren meer en beter en dieper. Ook mijn band met God is nog nooit zo sterk geweest. Het heeft aan de andere kant ook gezorgd door een vorm van angst.” Naast de bewustwording van deze emoties is het belangrijk dat deze emoties er ook mogen zijn. Zij moeten in het toegestane deel worden geplaatst, hoe heftig het verdriet en de boosheid ook zijn. Het uiten
Ik heb al best wat tijd met TWOM doorgebracht, en soms is het echt even doorzetten (want niet altijd leuk), maar toch heb ik nog het idee nog lang niet alles gezien en beleefd te hebben. Bij iedere sessie beleef je andere verhalen, en hoewel je in dezelfde omgeving speelt, met dezelfde locaties (de supermarkt, het ziekenhuis en dergelijke) zijn het de interacties met die omgeving die steeds ander zijn, en het verhaal steeds een andere kant op duwt. De keuzes die je maakt (beroof je dat oude echtpaar, ga je het gevecht aan met andere overlevers) hebben een enorme invloed op datzelfde verhaal. De sfeer wordt steeds grimmiger, en als je uiteindelijk het einde van de oorlog meemaakt, is de opluchting groot. Eén ding is zeker: na het spelen van TWOM speel je nooit meer ‘zomaar’ een Call of Duty, zonder dat stemmetje in je achterhoofd dat zegt: “Jamaar, MOET ik dat gebouw nu echt in puin schieten?” En dat was precies de bedoeling.
De centrale idee is dat het socialisme weer een toekomstproject kan opstellen dat veel verder reikt dan de eerste 2 of 3 parlementsverkiezingen. Welk project heeft eigenlijk niet zo veel belang als er maar één is en het coherent overkomt. Als het maar aanleiding geeft tot discussie in de media en opiniemakers, bij competente mensen én bij de man/vrouw in de straat. Mijn voorstel is alleen maar mijn voorstel gebaseerd op wat ik denk dat zo ongeveer de economische, sociale en culturele situatie zal zijn rond 2030-2040. Ik vel over die situatie geen moreel oordeel in de zin van “wenselijk” of “onwenselijk”, want dat is een oordeel vanuit verleden waarden, normen en perspectieven. Hoe dan ook, die evolutie in de komende 20-25 jaar zal niet rechtlijnig zijn maar stapsgewijs of schoksgewijs. Maar de kans is reëel dat ik verkeerd zit, al denk ik van niet. Spectaculaire gebeurtenissen, bijvoorbeeld een bijzonder zware milieuramp of een Derde Wereldoorlog die 5 jaar duurt, mag geen reden zijn om de ontwikkelingslijnen in vraag te stellen. Belangrijk is daarom voorbereid te zijn. Dan riskeert men niet onmiddellijk uit zijn lood te worden geslagen wanneer een item plots het “nieuws” maandenlang gaat domineren. Zoals nu het geval is met de zogenaamde vluchtelingencrisis (waaromtrent ik mijn mening maar voor mij houd, ze is in ons vertoog niet relevant).
Naar het individu toe die dit wil onderschrijven, aangezien wereldorde zich alleen vanuit hem kan ontwikkelen, betekent dit in praktisch opzicht dat een gemeenschappelijke tweede wereldtaal moet worden geleerd welke het Engels zal zijn, de taal van de nieuwe informatiekultuur. Alleen met een gemeenschappelijk taalbeheersing kan een gemeenschappelijke wet worden bereikt. Ten tweede mag het individu zich identificeren met het systeem van statusoriëntatie (zie ook afb.) zoals geformuleerd in voorgaande hoofdstukken om de identiteit te vestigen als zijnde een kandidaat zonder enige verdere inwijding of kontrole. Ten derde mag men naar het hart sublimeren door formele erkenning van elkaar als zijnde een kandidaat om verplicht te raken aan de orde zoals men dat zelf wil. Dit formeel engageren kan ten vierde worden bevestigd door inwijding, dat wil zeggen publieke bekentenis tot de fundamentele waarden op alle drie de nivo’s van betrokkenheid (aspirant, erkend, en gevorderd)(afb.): ‘trouw en eerlijk zal ik zorgen en delen naar de eer van mijn betrokkenheid’. Ten vijfde mag het individu zich verdiepen in meditatie op de schrift en zelf bijdragen in het schrijven en/of daartoe onderrichten terwijl ten zesde, hij of zij zich volledig mag overgeven aan de dienst van de ziel door gehoor te geven aan de vragen van de orde en haar associatie. Deze uiteindelijke overgave zou logischerwijze betekenen dat zo’n persoon alle zorg mag verwachten van anderen zoals men zelf voor anderen zorg draagt zonder verdere uitwisseling van geld of goederen. In de ideale situatie met vele deelnemers van volledige overgave zou de orde volledig zorg dragen voor alle behoeften van het individu, zoals een gezin zorgt voor de kinderen.
The CellVault protects batteries and other critical gear while keeping it accessible and organized. The integrated webbing clip allows you to access the CellVault’s contents without removing it, or you can quickly detach it for more control.
Deugdzame burgervrouwen onderwierpen zich een halve eeuw geleden nog aan hun echtgenoot. Nu onderwerpen ze zich aan hun kinderen. (Over de mannen moeten we het hierbij niet hebben: die tellen niet meer mee – of vechten ergens aan één of ander ver-van-mijn-bed-front!)
31. 29 Toch blijkt dat steeds meer verslaafden (31%), ook door het doorbre- ken van het taboe op seksverslaving, zelf met het probleem bij hun partner komen. Opvallend is, dat 67% van degenen die de verslaving zelf openbaarden jonger is dan 40 jaar. Vrouwen boven de leeftijd van 40 ontdekten de verslaving van hun partner eerder zelf. Figuur 6: Hoe kwam de seksverslaving aan het licht? Er is nog een kleine groep respondenten (5%) die aangaf door iemand anders met de seksverslaving geconfronteerd te zijn. Hierbij kun je denken aan vrienden of familie, maar ook bijvoorbeeld aan personen met wie door de verslaafde gechat of gedatet heeft. Daarbij zijn er ook nog een aantal overige reacties gegeven, waarvan hieronder een selectie is weergegeven: “Al van voor ons huwelijk speelde dit, maar steeds vonden we het woord verslaving te beladen voor de situatie, totdat hij afgelopen zo- mer met nieuwe details uit zijn verleden kwam, toen was daar ineens 31% 53% 5% 11% Hij kwam er zelf mee Ik ontdekte het zelf Iemand anders confronteerde mij ermee Overige reacties

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *