“high-tech overlevingsuitrusting verkopen overlevingsuitrusting”

Schnitzler (b)lijkt een reeks waarden en normen zoals individualisme, onbelemmerde zelfontplooiing, expressiviteit en creativiteit, ongedwongen uiting van gevoelens en moties, “jezelf kunnen zijn”, post-materialisme, persoonlijke spiritualiteit in plaats van collectief beleefde religie, enzovoort, te beschouwen als universeel. In zijn algemene morele afwijzing van de huidige ICT-werkelijkheid baseert hij zich alvast op universaliteiten, zoals de onaantastbaarheid van de “menselijke waardigheid“. Wat dat moet zijn, die “menselijke waardigheid” is me altijd een raadsel geweest. Vermoedelijk iets à la tête du client. Die universele waarden en normen zouden blijkbaar afleidbaar zijn uit de menselijke constitutie, uit de “menselijke natuur” dus. Ik poneer eerder de mening dat deze waarden en normen pas vrij recent min of meer dominant zijn geworden, namelijk na WO II en vooral na het débâcle van Mei 68.
Het bewustzijn van deze dingen is ter preventie tegen het materialisme en het overdramatische. Er zijn een heleboel mensen die het leven, het waken, zien als de ultieme realiteit, terwijl het nacht-illusies zijn, de cryptische schaduwen van het hogere leven. Dus als er iets gebeurt tijdens het waken dan worden ze er helemaal door geobsedeerd en geabsorbeerd en kunnen ze zich niet loskoppelen, dus dan zouden ze ook in het dagelijks leven lucide moeten worden als in het beseffen dat alles maar een droom is die naar hogere realiteiten wijst. Het kan dan wel een onderdeel worden van een soort van virtual reality zapper, dat je dan over kan skippen van het ene naar het andere kanaal, en ook menu’s kan hebben met overzichten, als onderdeel van het ‘onthechten’, maar dan wel als onderdeel van ‘begeleid dromen’ of ‘begeleid virtual dream reality’, als een soort van robotische chip die zorgt dat alles aan de voorwaardes voldoet zodat het hele zaakje niet instort of corrupt wordt. vandaar dat de twee kernen ‘robotologie’ (heilige gebondenheid, janilogie in esoterisch-theologische termen) en ‘demonologie’ moeten zijn om dit soort van virtual reality te doen slagen.
Veeteelt was een uitvinding van de man, landbouw een uitvinding van de vrouw. De jagers moeten vermoedelijk hebben vastgesteld dat jonge dieren die men niet onmiddellijk doodde, tot volwassen dieren opgroeiden en dus op termijn meer vlees gaven. Tevens moet zijn gebleken dat men relatief tamme en trage dieren zoals schapen en ook bepaalde runderen, die in kuddes leefden, in de buurt van het kampement kon houden, mogelijk met de hulp van honden. Op deze manier begon men kuddes te bewaken en te hoeden. Een deel van de kudde werd als slachtvee gebruikt, een ander deel als leverancier van melk en een derde deel als fokdieren. De herder was geboren. Niet alleen een nieuw sociaal personage, ook een totaal nieuwe cultuur (de pastoraliteit). Van vitaal belang is ook te beseffen dat voor het hoeden van de kudde, het melken van de dieren en het slachten geen groep mannen nodig was zoals bij de jacht (waar soms tot vijftig man werden ingezet) en dat de opbrengst volstond om een kleine familie-eenheid te onderhouden. De herderscultuur leidt zo sociologisch tot een individualisering en een verdere opsplitsing van de verwantschapsfamilies. Dit op zijn beurt maakt dat de coöperatieve banden losser werden en dat voor de eerste keer in de geschiedenis de mens er soms alleen voor stond, dat hij beslissingen moest nemen zonder met wie dan ook te kunnen overleggen.
Berend pakte de twee uiteinden van het wensbeentje vast en sloot zijn ogen. Hij trok zijn handen uit elkaar en het botje knapte in twee ongelijke stukken. Met zijn blik op het kermende vlees, bracht Berend langzaam zijn linkerhand richting zijn linkeroor. Toen hij het halve beentje in zijn oor voelde, stootte hij het daad­krachtig met de scherpe punt naar binnen. Het botje prikte door zijn trommelvlies en Berend hapte naar adem. De pijn was plotseling en hevig en zijn oor begon te suizen, maar het gejammer en geblèr leek zachter.
‘Jij, jij, en jij, verzamel de lichtgewonden aan deze kant van de coupé,’ zei ik’ Zorg eerst en vooral voor de stikstofmaskers! En jullie vijven, controleer de zwaargewonden, geef hen maskers als ze die nog niet hebben. Snel!’ De vijf ratten knikten ijverig en schoten ervandoor. Pionnen werden altijd graag gestuurd.
Met een mes wrikte hij net zo lang aan de rand van het paneel dat het op een gegeven moment losschoot en de printplaat met bedrading tevoor­schijn kwam. Harrald herkende een aantal van de circuits en chips, maar het merendeel was hem onbekend. Hij pakte het tablet en startte zijn zoekprogramma op.
‘Goedemorgen, slager,’ knikte een oudere dame in een geruite jas en bijpassende sjaal. Zonder op ant­woord te wachten, bracht ze haar neus vlak bij de vitrine voor de toonbank en fronsde naar de vele lege schaaltjes. ‘U heeft niet zoveel keus vandaag, hm?’
Ariadne liep door de verlaten gangen van het klooster naar de kraamkamers die ze had ingericht. Ze had alle bewoners van het dorp naar de grote hal gebracht en daar omgebracht. In de komende dagen zou ze de lichamen begraven. Nu inventariseerde ze wat ze nodig had en hoe ze de eerste kinderen zou opvoeden en trainen, conform de richtlijnen die haar waren meegegeven. Een nieuwe start voor de mensheid, vol wetenschap, nuttige tijdsbesteding, perfectionisme en intelligentie, een vredig samenzijn van gelijk­ge­stemden.
De smalle straatjes die omhoog slingeren en klimmen naar de woningen van de beter gesitu­eer­den op de top van de rots vormen een stenen laby­rint met overhellende muren. Een wirwar van benauwde kloven die splitsen en kronkelen, ze komen samen en scheiden zich weer af. De huizen hier zijn tegen en soms gedeeltelijk in de karst gebouwd, zodat niet goed meer te duiden valt waar de natuur eindigt en de bouwkunst begint. De huts­pot van bouwstijlen ademt een vergane glorie en antiquiteit uit die de Oude Wereld suggereert.
Enfin. Zo komt het dat die titel omtrent de aan de gang zijnde oorlog me een stout stukje voor de geest bracht dat ik enkele maanden geleden schreef. Maar dat ik vermoedelijk terecht aan zelfcensuur onderwierp. Dat was in het najaar 2014, en toen had ik nog geregeld stoute oprispingen van schaamteloosheid die zich de dag erop wel reeds tot schaamte had gemetamorfoseerd. We drukken hier een flink gekuiste versie af.
30. DE KIKKER EN DE OCEAANhij gewoon een opportuniteit gegrepen heeft. De ondernemer nam dezaak van zijn vader over. De ondernemer werd plots geconfronteerd meteen falende werkgever en besloot zelf de handen uit de mouwen te ste-ken. Het lijkt erop dat je de start gewoonlijk kunt toeschrijven aan eentoevalligheid, vaak zelfs banaal. Maar wat maakte dat de ondernemer destap durfde te zetten en uiteindelijk echt gepassioneerd werd? Wat is pas-sie? 20
Schnitzler beseft terdege dat ICT zoveel voordelen biedt dat de meeste mensen de ondervonden nadelen zullen wegwuiven. Dat is een enorme belemmering voor de technotherapie die hij voorstaat. Behalve enkele geïsoleerde initiatieven van personen of groepen die weerwerk bieden tegen de ontmenselijkende impact eigen aan de actuele ICT, blijft hij voor de rest bijzonder vaag over zijn technotherapie. Het blijft bij een onzekere indruk dat meer en meer mensen zich bewust worden van de gevaren die inherent zouden zijn aan ICT en bereid zijn enige actie te ondernemen. Maar of dat bewustzijn echt in intensiteit of in aantal mensen is toegenomen, dat wordt niet hard gemaakt. Nu: wie spreekt over therapie, zegt therapeuten. Maar Schnitzler maakt geen melding van therapeuten en dus ook niet wie of wat dat zou kunnen zijn. Blijkbaar is de bewustwording van de ongewenste effecten van ICT en de netwerken waarin ze ons opneemt, al therapie of zichzelf.
Wat wij als afspraken en beloftes zien, ervaren de mensen hier vaak niet als een morele verplichting. En van de tekst: “Heeft de rechtvaardige gezworen tot zijn schade, evenwel verandert hij het niet” uit Psalm 15 hebben de mensen hier nog nooit gehoord.
Toen we op één steen wat langer bleven staan, werden de beelden meer dan flitsen. Een stel opgewonden vrouwen in lange zwarte rokken en witte schorten kwam op me af en begon te schelden. Één zwaaide met een pollepel! Ik dook instinctief ineen.
Cullmann Panama Vario 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-rep
Algemene conditie Er zijn een aantal punten die je wekelijks kunt controleren om een goed beeld van de conditie van je Staffordshire Bull terrier te krijgen, problemen op tijd te kunnen signaleren en adequaat op te treden. Voor al deze punten geldt dat je van tevoren moet vaststellen wat normaal is voor je hond. Pas als je al deze dingen regelmatig controleert leer je de normaalwaarden kennen voor je hond. Alleen dan valt het je op wanneer er iets afwijkends gebeurt. Dus bestudeer je hond en leer hem kennen.
Samuel negeerde de rillingen die over zijn rug liepen steeds wanneer de vrouw sprak. De schrille stem deed hem aan iemand denken die hij in zijn vorig leven gekend had, maar een gezicht kon hij op die herinnering niet plakken. Misschien had hij les aan haar gegeven? Haar leeftijd leek wel te kloppen. Hij haalde het beeldje uit de tas die hij naast zich had neergezet en zette het op tafel. De reactie van Erwin verbaasde hem. De jongen werd rood en schuifelde op zijn stoel, alsof hij overwoog om vlug weg te lopen.
Aan de balie werd ik verwelkomd door een pseudomens. Haar gladde grijze gezicht, met maar een vage aanduiding van ogen, neus en mond, vertoonde geen uitdrukking, maar haar stem klonk warm toen ze me condoleerde. ‘Hij heeft vijf perfecte uitzettingen voor NonVitae uitge­voerd, we hopen dat u zijn goede werk zult voortzetten.’
Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
Muziek verzachtte ook de zeden. Het gebruiken van de hersenen, het spreken en het oordelen was op het niveau van de hersenconnecties nog niet afgezonderd van de passie en ging dus gepaard met een algehele verhitting van het zenuwstelsel, incluis een toegenomen seksuele excitatie, al beoogde het brein eigenlijk het hart af te koelen, zoals Aristoteles al besefte. Deze nerveuze bezigheid, deze algemene cerebralisering waarbij ook de passies werden geactiveerd, verstoorde op de duur de rust en de slaap. Meer en meer ging men uit een soort noodzaak planten en kruiden gebruiken die de geest tot rust brachten, zoals men hallucinerende planten gebruikte om bepaalde visoenen op te roepen. Drugs dus. Met als gevolg en ook als oorzaak dat men bij het aanbreken van de dag dan weer opwekkende stoffen nodig had. En in de landbouwsamenlevingen zou men dan oog krijgen voor de gisting die ontstond in te lang bewaarde gerst en druiven: alcoholische gisting die we nu kennen als bier en wijn. Babylonische teksten wijzen erop dat men in Babylon zeker reeds bier brouwde rond 4.000 v. Chr. Ook de Egyptenaren dronken bier: farao Ramses III was eigenaar van een brouwerij die de tempels bier leverde. Wijn die ontstaat door de omzetting van de druivensuiker in alcohol, moet men ook al duizenden jaren geleden hebben gekend. De alcohol was dubbel krachtig: in eerste instantie exciteerde zij en maakte de mensen vrolijk, daarna liet zij hen zalig (maar snurkend) in slaap vallen.
Ontwrichting (zowel op de psychische dimensie als de sociale) is echter een misleidend woord. Het is een woord vanuit een bepaald perspectief: het perspectief van de ‘neutrale’ deskundige die zou weten wat de juiste of politiek correcte ‘wrichting’ of wrong is. Ontwricht zijn is niet alleen een negatieve manier van zijn, maar ook de positieve creatie van een subversieve tegencultuur die het Establishment aanvalt en provoceert. Die subversieve cultuur is jammer genoeg dubbelzinnig en dit in twee opzichten. De ontwrichten, die vanuit alle hoeken van de samenleving komen, kunnen niet anders dan reageren vanuit een dikwijls heel persoonlijke en met weinig anderen gedeelde ervaring (al geldt dit niet voor mensen die behoren tot een groep die in zijn geheel wordt ‘uitgeschakeld’, zoals b.v. ongeschoolde werkloze jonge allochtonen). De ontwrichten vormen dus een heterogene menigte die de meest diverse ‘signalen’ uitstuurt. Sommigen begeven zich steeds dieper in de spiraal van de criminalisering, anderen geven zich aan één of andere vorm van religieus integrisme over, nog anderen dolen gewoon wat rond en uiten af en toe een moeilijk verstaanbare kreet. Samenhangend daarmee is de complexe en veelzijdige ideologische inhoud van de boodschap van de ontwrichten. Zoals alle mensen die wanhopig en naamloos zijn, teren zij dikwijls op een stuk rancune en zinnen zij zeker gedeeltelijk op wraak. De positieve sociale en culturele bijdrage van de uitgeslotenen en de ontwrichten zwalpt altijd heen en weer tussen de ideologische legitimering van nieuwe samenlevings- en solidariteitsvormen (een spreken dat doorgaans niet op papier wordt gezet), messianisme (het wachten en het werken aan de komst van de Messias, de Verlosser) en het optreden als een soort stoottroepen van een onverbloemd brutaal fascisme (het fascisme is natuurlijk altijd brutaal).
Als jij ooit een gevecht meegemaakt had met vijf bv groenlandhonden of twee kaukasische herders enz. en je had er met je twee handen, in vol vertrouwen van jouw theorie, tussen lopen zwaaien; had je nu niet met diezelfde handen hier op dit forum geantwoord.
Berend stak de straat over en stak de sleutel in het slot, maar hij duwde de deur niet open. Hij twijfelde. Om de slagerij maandag weer open te hebben, moest hij vandaag de boel opruimen, schoonmaken en in orde krijgen. Maar dan? Voorlopig zou Willem niet aan het werk kunnen. De verpleegster die elke dag het verband verschoonde sprak steeds van ‘als’, maar Berend zag aan zijn broer dat Willem niet geloofde in ‘wanneer’. Wat nou, als ze de slagerij niet meer open zouden doen? Wat nou, als ze de slagerij zouden verkopen? Op het moment dat hij het dacht, voelde Berend zich lichter worden. Hij draaide de deur weer op slot en zette koers naar huis. Heel voorzichtig klampte hij zich vast aan het idee, dat langzaam meer vorm kreeg.
Zijn kantoorgebouw had een zalmroze gevel, een transparant dak en een door lotuszuilen gedragen bal­kon. Het lag aan een drukke laan tegenover een super­markt. Ik stelde me op bij de supermarkt. Een paar keer moest ik van plaats wisselen om niet op te vallen. Dan weer stond ik op de parkeerplaats boven op het gebouw, dan weer achter de boom naast de oprit tot de supermarkt. Na 2 uur en 23 minuten kwam ze. Ik her­kende haar gezicht meteen in de passagierscabine van de Jaguar die de oprit naast het advocatenkantoor in reed. Ik draaide me om, reed een stukje het trottoir af naar het zebrapad en stak over.
‘Geen goed idee,’ antwoordde ik hoofdschuddend. ‘Geen goed idee, echt niet, Jonas.’ Ik vertikte het ook om hem met meneer aan te spreken. Hij was gewoon Jonas, niks meer dan dat, de hufter. Ik zuchtte. ‘Dus jij wilt al die Marsdieren te voet op pad sturen? Ze gaan dagen, misschien wel weken moeten stappen om de afstand af te leggen naar Euphrat. Heb je enig idee hoe ver we al van de stad verwijderd zijn? Wat is je functie eigenlijk?’
Productie en verdeling zonder winst doel of eigen belang. Gewoon met zijn allen produceren en verdelen zonder verdienen. Geen territoriaal of soortbesef. Ieder een gelijk. Daarbij moet bezitsdrang en het ego worden uitgebannen. De intelligentie gebruiken voor het ontwikkelen van het leven op deze aarde en de schoonheden die het leven kan brengen, de uitbanning van ziekten, het sterven en alles wat een intelligent wezen in den goede kan doen.
limpiar fuente de alimentacion de pc sacar ruidos notas importantes: 1)hacer el procedimiento con la fuente desconectada por cuestiones de seguridad. 2)recomiendo hacer el procedimiento con calzado puesto y con una pulsera antiestatica. lista de materiales a utilizar:fuente de alimentacion o fuente de poder,aceite multi-uso o w40,brocha,destornillador philips,cinta aisladora,un paño,alcohol isopropilico Link…
PvdA – Kandidaat Provinciale Staten – Marleen Barth met gemeenschapsgeld huis verbouwen en sociaal scheefhuren, ontelbare nevenfuncties, commissariaatjes en via oldboysnetwork verworven plucheposities.
Het is een trieste evolutie, zo triest en ondraaglijk dat ik ze wel wat moet ridiculiseren. Want er is meer aan de hand dan het voor enkele jaren opsluiten van een duizendtal gevangenen meer of minder. Wat erger is, want niemand kan voorzien waar dit zal eindigen, is dat de idee dat criminelen heropvoedbaar zijn stilaan wordt opgegeven. En het begrip ‘crimineel’ wordt steeds ruimer geïnterpreteerd. Er wordt bij de politie niet meer gelachen met een kind dat een appel steelt uit meneer pastoors boomgaard. En op wie over zijn toeren raakt en voor wat overlast zorgt wordt niet meer ingepraat. Dat soort canaille wordt dadelijk in de boeien geslagen en afgevoerd, een evolutie die je ook in de psychiatrie ziet. Daar heeft men ook steeds minder tijd en minder personeel om stijgende hartslagen en lichaamstemperaturen te pareren: de cleane isoleercellen mogen toch niet in leegstand vervallen. Je vraagt je af of mensen echt agressiever zijn dan wel of wij de minste agressie niet meer verdragen. Zoals je riskeert sneller crimineel verklaard te worden, word je tegenwoordig ook sneller geestesziek, mentaal gestoord, psychopaat of pervert verklaard. Het aantal gedwongen opnames in de psychiatrie neemt ieder jaar toe: meer zotten of meer dokters en procureurs des Konings die een probleemgeval gek verklaren? Zoals het begrip criminaliteit omvattender wordt, zo wordt de lijst psychiatrische syndromen steeds langer. Zelfs de holebi’s lijken aan te voelen dat de homofobie weer zou kunnen oprukken. M.a.w. er is een vreemd soort monsterverbond aan het groeien: wij vinden van anderen sneller dat hun bizar gedoe eigenlijk een geestesziekte of een misdrijf is, deskundigen zijn het daarmee eens én wij vinden van onszelf ook dat ons bizar gedoe eigenlijk ziekelijk of crimineel is. (Ik heb het even uitgerekend: het aantal lieden dat mijn persoon in de 2de helft van 2006 – wij schrijven nu eind november – van een psychiatrisch etiket voorzag is met 100% gestegen in vergelijking met de 1ste helft van 2006 en met 300% in vergelijking met de 2de helft van 2005. Opvallend is dat het vooral universitair geschoolden zijn die me gek verklaren: je zou verwachten dat die gediplomeerden wat genuanceerder dachten, nee dus. Ik moet er wel aan toevoegen dat het aantal mensen dat me exceptioneel menselijk vindt ook verdubbeld is: zoals in de Nederlandse politiek implodeert dus ook het centrum.)
‘Mijn slagerswerk is inspannend genoeg geweest. Ik handelde inventief en doortastend, om de Marsh broers te brengen waar zij om verzochten. Goud voor bloed, want woord is woord bij de Marsh, dat weet iedereen.’
Bijltjesdag: absoluut, kort door de bocht en vol erop. De hardste straf voor graaiers is het ontnemen van bezit, zowel in het nu als in de toekomst. Verder een verplichte woonplek aanwijzen en enkelband. Geen uitreisdocument meer, geen stemrecht, geen rijbevoegdheid of enige functie waarbij men zeggenschap heeft over een ander, verplicht werk in een zorginstelling en constante controle op enig welvaartsartikel. Kortom, de gaaiers en machtsmisbruikers pakken zoals men criminelen aanpakt en dan met een paar extratjes…..

One Reply to ““high-tech overlevingsuitrusting verkopen overlevingsuitrusting””

  1. Buiten in de dorpsstraat vloeit sepia als een dreigende schaduw over de gevels. Ik ren naar huis door straten die met de seconde vernauwen. Voorbijgangers staren me vernietigend aan en de winkelpuien zelf buigen zich naar voren om hun uithangborden tegen me aan te zwiepen. Alsof niet alleen de stugge dorpelingen, maar het dorp zelf weet wat we gedaan hebben en ons ervoor haat.
    Anderzijds kan de evolutie van interpersoonlijke relaties en contacten moeilijk door een overheid (centraal of lokaal) ter hand worden genomen. Hoe de concrete uitingen van liefde en vriendschap (en hun tegenpolen haat en vijandigheid) zullen worden beïnvloed is niet duidelijk. Emoties en affectie zijn moeilijker in hun mogelijke evolutie te voorspellen dan de ontwikkelingen in de robotica. De inhoud en de vorm van contacten tussen mensen onderling zullen vermoedelijk “spontaan” mee-evolueren. Misschien lopen we allemaal rond met een chip of met ingeplante elektrodes in ons hoofd om zo al te heftige of negatieve emoties (haat, woede, enzovoort) tot een minimum te reduceren. Hoe de omgang met robots onze onderlinge communicatie zal kleuren is moeilijk in te schatten. De creatie van een “mind” (geest), als een artificiële overstijging en uploading van kennis ver boven onze biologische fundamenten, kan in wezen alleen slaan op gecreëerde humanoïde super-robots en Artificiële Intelligentie-systemen (15). Niet echt op ons, gewone mensen, zelf. Toch niet zoals we onszelf kennen. Post-humanisme en transhumanisme blijven echter vooralsnog een zaak van fantasie en speculatie. Maar dat kan in de toekomst snel veranderen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *