“groothandel drop schip survival gear overlevingsuitrusting denver”

Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Zo op het eerste zicht, kunnen we 2 manieren bedenken waarop vormen zich weten te manifesteren of zich laten manifesteren. De eerste gaat uit van de potentiële vorm zelf, ze gaat uit van het “begin”, van de “bron”. We kunnen haar aanduiden met de term openbaring. Hierbij onthult de vorm zichzelf vanuit haar voor ons vormloze gedaante. Ze opent zich, toont zich en maakt zich zichtbaar, ze treedt uit haar verborgenheid of vergetelheid. Of in de letterlijk betekenis: de vorm laat zich ont-dekken. Een voor de hand liggend voorbeeld hiervan zijn ontluikende bloemen en soortgelijke fenomenen. Deze “openbaring” sluit omzeggens perfect aan bij het Griekse woord voor ”waarheid”, alètheia, i.e. dat wat niet (meer) verborgen is, ontsluierd is en haar/zijn “ware natuur” laat zien. De tweede wijze gaat van haar kant uit van de menselijke actor die in het spel is en bekijkt de zaak eerder vanuit het eindresultaat dat het werk is van een menselijke tussenkomst. We kunnen ze best etiketteren met de term constructie. De werkelijkheid van de vorm is nu het resultaat van “constructieve” menselijke operaties, van actieve creatieve vormgeving als gevolg van gemaakte onderscheiden, bepalende beslissingen of ook wetenschappelijk inzicht, waarbij telkens een vooraf in geen enkele gedaante bestaande werkelijkheid of een relatie in die werkelijkheid in het leven wordt geroepen, en dit door het werk van als dusdanig bedoelde menselijke interventies. Bijvoorbeeld: twee mensen zijn pas daadwerkelijk gehuwd wanneer een ambtenaar van burgerlijke stand (of een priester) het koppel bedenkt met een toverformule in de trant van: “Ik verklaar u tot man en vrouw.” We hebben hier te doen met een zuivere “constructie” en die is puur mensenwerk. “Openbaring” en “constructie” verschijnen echter niet zo maar als tegengestelden. Het verschil ligt erin dat “constructie” geen onderliggende versluierde “ware aard” vooronderstelt. De “openbaring” is wezenlijk geen resultaat van menselijke creatie, het is geen zuiver mensenwerk zoals dat effectief het geval is bij “constructie”. Maar in beide gevallen gaat het om fenomenen waaromtrent over de onderliggende aard alleen maar onbewijsbare veronderstellingen kunnen worden gemaakt. De eventuele verborgen aard, zoals die verondersteld wordt bij “openbaring”, is immers in geen enkel opzicht toegankelijk voor waarneming of onderzoek.
‘Meeuw heeft een autonoom gerobotiseerd systeem, ken je dat?’ Lars manoeuvreerde zijn pendel naar het aansluitpunt. Toen hij de raketten vuurde om af te remmen, werden we even in de cockpitstoelen gedrukt.
Ik gromde en greep hem bij zijn kraag. Met een bevredigende klap sloeg hij tegen een scheefgezakte cateringkar. Voordat ik echter iets kon zeggen, wrong hij als een slang in mijn handen en draaide zich met een grom los, om me vervolgens in een houdgreep klem te zetten.
Het is vooral dit gezag om wetten op te schorten dat de nazifilosoof en jurist Carl Schmitt benadrukte in zijn pleidooi om de staatssoevereiniteit te baseren op ‘auctoritas’ en in zijn afwijzing van de democratie. Autoriteit krijgt dan de betekenis van het gezag hebben om de noodtoestand of de uitzonderingstoestand af te kondigen (let op het woord ‘afkondigen’, wat weer een vorm van ‘spreken namens’ is). Zo ontstond het begrip ‘autoritair regime’ dat de soeverein (in de historische werkelijkheid Mussolini en Adolf Hitler) de macht en het gezag gaf om beslissingen te nemen niet in naam van het werkelijk bestaand volk maar in naam van een Idee en desnoods tegen het volk. Gezien de wreedheid van het naziregime werd ‘autoritair’ zo synoniem met ‘willekeurige repressie’ en werd de fascist na de 2de Wereldoorlog door kritisch filosoof Theodor Adorno en zijn medewerkers in hun sociaal-politiek onderzoeksprogramma om (potentiële) fascisten en antisemieten via vragenlijsten op te sporen (de F-scale, F voor fascism, de meest empirisch gebruikte meetschaal in mens- en maatschappijwetenschappen ooit) aangeduid met de term ‘autoritaire persoonlijkheid’. Het was de politieke filosofe Hannah Arendt die in 1961 wees op deze betekenisverschuiving van het begrip autoriteit en die stelde dat gezag in de Romeinse betekenis uit de moderne samenleving was geband en verdwenen.
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Verbeeld je nu in dat een roofdier de grootste cirkel wil verorberen, dan hebben de kleine cirkels het meeste kans om te overleven. Deze kunnen dan kleintjes krijgen en die overleven dan ook weer. De grotere hebben maar heel weinig kans om in leven te blijven.
Mijn omvangrijk manuscript is voor een belangrijk deel jammerlijk verloren gegaan. Vermoedelijk zal het toch ook op veel punten totaal achterhaald zijn. Had ik wel oog voor de sociale positie van de vrouw, dan ging ik toch grotendeels voorbij aan verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke psychologieën op basis van hun verschillende productieve en reproductieve bezigheden. Ik bekeek de psychosociale ontwikkeling van de mens eerder als een vrij homogeen over de samenleving verspreid gegeven, althans vóór het ontstaan van de grove sociale ongelijkheden met de intrede van de grote landbouwmaatschappijen. In de jaren 1970 waren er ook nauwelijks of geen gekende vrouwelijke primatologen en antropologen die oog hadden voor praktijken waarin primatenwijfjes of mensenvrouwen betrokken waren en zeker geen die deze praktijken ook effectief vanuit een vrouwelijk perspectief bekeken. Nu beschikken we over een overvloed aan materiaal op dat vlak.
Het vuur maakt dat alles anders wordt. Vuur transformeert wat oud en stoffig is naar iets nieuws en levendigs. In vuur zie je weer helder wat er aan de hand is. In vuur ervaar je het leven niet vanuit een emotie: het gaat veel verder dan dat. De emotie is een bepaalde laag. Daaronder zit een echtheid, een eerlijkheid. Je weet weer wat je te doen staat. Je weet weer waar je voor leeft. Het kan een kracht in jezelf zijn dat je weer durft te gaan staan voor wat werkelijk belangrijk voor je is.
In een special ontwikkelde kamer gaan ouderen terug naar de tijd van hun jeugd.In deze special aandacht voor maatregelen op het gebied van hygiëne, infectiepreventie en wondzorg. Wetenschappers moeten beter luisteren naar patiënten en onderzoek op hun vragen afstellen.
[ii] Het werk van de Franse antropoloog Pierre Clastres (1934-1977) is weliswaar in veel details achterhaald, maar de basisconclusies uit zijn observaties bij diverse Amazone-volkeren staan nog steeds overeind. Zie in het bijzonder: Pierre Clastres “La société contre l’État.”, Paris, Minuit, 1974.
Waarom me te pletter werken en maandenlang rug & schouders in een gespannen houding krommen, om met iets voor de dag te komen dat alleen maar open deuren intrapt en inhoudelijk zelfs banaal is geworden? Eerst en vooral moet je tegenwoordig al iets heel uitzonderlijks schrijven opdat het gelezen zou worden. Of je moet al gekend zijn en een heel ruime supportersclub hebben. En dan moet je schrijfsel ook nog juist gelezen worden. Dat is geenszins gegeven in de Lage Landen met hun beperkt publiek van moraliserende en actualiteits-geobsedeerde opiniemakers. Bovendien wil dat publiek onmiddellijk inwerken op beleidsmakers, mediahoofdredacteurs en (aspirant)ministers met heel korte carrières, en viesse verça. Kortom: waar je werk onmiddellijk (zonder dat men er meer dan 10 blz. van gelezen heeft) gevild wordt door de scherpe messen van in wezen eng-politieke breuklijnen, volgens het principe “De vrienden van mijn vijand zijn ook mijn vijanden”, ook al viesse verça. Het is me ooit nog overkomen dat een hoog aangeschreven heerschap een boek van me recenseerde in Knack onder de titel “Dit (boek) is een publiek schandaal”. Meneer Regenboog meende dat ik een vriendje van hem (een heel bekende opiniemaker, aan wiens werk en opvattingen ik een hoofdstuk had gewijd) genadeloos onderuit wou halen. Dat vriendje – zijn bureau bevond zich aan de overkant van het mijne – had wel elke zin die ik had geschreven, woord voor woord nagelezen en aan het geheel zijn volle fiat gegeven; alles – i.e. heel heel weinig – wat ie geschrapt wou zien, werd zonder tegenpruttelen geschrapt. Kortom: niet te doen om een boek uit te geven als je niet sexy bent, of geen lid bent van de juiste Bisschoppenconferentie, van de juiste Partij of van de juiste Loge of van het juiste Diamantforum. Niet omdat mensen alhier zo’n slecht karakter hebben (dat hebben ze hoe dan ook), maar omdat een boek hier meteen onder de aandacht komt van mensen die door hun positie op dat punt volkomen misplaatste en ergerlijke bedoelingen hebben. En omdat alhier een boek alleen maar onder de aandacht van dat soort mensen kán komen, er zijn nl. amper andere. Mensen die geen boeken maar auteurs beoordelen. Want in de Lage Landen weet iedereen van iedereen alles wat in het geheel niet ter zake doet.
In the sphere of industrial production, abstract labour time was embodied in a worker of flesh and bone, with a certified and political identity. When the boss was in need of human time for capital valorization, he was obliged to hire a human being, and was obliged to deal with the physical weaknesses, maladies and rights of this human being; was obliged to face trade unions reclaims and the political demands of which the human was a bearer.
Voedsel: In tegenstelling tot water kan een mens voor een langere tijd zonder eten. Terwijl men maar drie dagen zonder water kan, kan een mens ongeveer drie weken zonder voedsel. Verwacht wel geen mirakels, want al na een paar dagen zal je heel goed het effect van ondervoeding al voelen. Je zult je moe en futloos voelen, en in een later stadium gedesoriënteerd, barstende hoofdpijn en uiteindelijk zal je sterven. Wanneer je probeert te jagen of dieren probeert te vangen met vallen, zal het je ook heel duidelijk worden dat het allemaal niet zo gemakkelijk is dan dat ze laten uitschijnen op TV. Een welbekende regel om voedsel te verzamelen is:”verspil minder energie om het voedsel te verzamelen of te vangen, dan dat het je energie oplevert!” In vele gevallen moet je het simpel houden slakken, insecten en planten zullen je een goede bron van proteïnen en vitaminen geven. Let op! In vele gevallen kan je beter honger lijden dan zomaar iets op te eten, als je niet zeker bent van wat je in je mond gaat stoppen, blijf er dan af! Wederom is een goede voorbereiding hier van groot belang, boeken over eetbare planten en insecten zijn er van alle soorten op de markt. Er bestaan zelf pocket uitgaven die zonder probleem in een broekzak passen.
De vage gestalte in de stoom werd tastbaarder. De omtrekken werden duidelijker, er kwam zelfs wat kleur in de vorm en Peters gezicht kwam naar voren uit de stoom. Hij had overduidelijk geen lichaam van vlees en bloed, maar hij was daar. Reëel. Ze twijfelde er geen seconde aan.
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
Het is niet zozeer de vingers die het moeten doen, maar ook de combinaties van snaren, posities en akkoorden in jouw solopartijen. Het vergt heel wat geduld en oefening en het geeft je meer inzichten in het gebruik van de gitaarhals.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.
Nu moet ik erbij vertellen dat ze al ziek is sinds ze bij ons kwam met 1 jaar. Ze heeft Leishmania/Erlichia en een schildklier probleem. Dus ze krijgt al haar hele leven medicatie. Nu is het einde in zicht, alleen is nu mijn vraag hoe weet ik dat het genoeg is. Ze is nu in twee weken 2 kilo afgevallen, omdat ze niet alles meer eet. Ze is dus duidelijk misselijk. Wel wil ze nog naar buiten en speelt ze af en toe nog met haar vriendjes en dan zou je echt niet zeggen dat er iets aan de hand is. Ze krijgt altijd al pijnstillers voor de andere ziektes, dus ik vind het heel lastig om te zien wanneer ik de beslissing moet nemen. Is er iemand die hier ervaring mee heeft en mij kan vertellen op welke symptomen ik verder moet letten, om te zien dat ze echt pijn gaat krijgen.
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Ze plaatste verschillende objecten op haar tafel: een karaf van gegra­veerd kristalglas, een stalen brief­opener, een dobbelsteen, een beker van porselein met delicate schilderingen in het glazuur, een kiezelsteen, elk een representatie van de meest relevante aspec­ten. Kiteh. Timbesh. De recente moord op vier soldaten. Computer. Ze plaatste een vijfde object in de cluster, een godonmot in een blok van kunsthars. De kweek­machine. Een zesde object: een ring met een steen van obsidiaan. De Eerste mensen, de Tweede Generatie. De draden woven patronen over tijd en afstand, plaats en aard van de ontmoetingen.
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
Ezel snoof alleen maar huiverend door zijn masker en schudde zijn kop tot zijn lange oren heen en weer flapten. Hij zag er behoorlijk onnozel uit voor zo’n slim beest, maar dat is van de meeste intellectuelen hun listige leest. Je denkt dat je hen aankunt, tot je te laat ontdekt dat het niet zo is. Ik vroeg me af wat het zou worden tussen de ezel en de vos en ik grijnsde. Wat zouden ze dansen, die twee.
Dit zal je op meer eenheid voorbereiden, met onderlinge afhankelijkheid, geen mede-afhankelijkheid.  Verbinden, delen, geven en ontvangen waar beiden vrije individuen zijn.  Gehechtheid, anderzijds, is gebaseerd op de agenda van narcisme/zelfzucht.  Dit houdt geen rekening met beide personen of beide kanten/behoeften.
Het gebod van het medeleven verplicht de leden van een orde van de ziel allerlei soorten verlangende mensen te accepteren. Deze mensen zijn niet altijd bekend met de regels en kunnen onderworpen gedrag ontwikkelen naar anderen. Hier moet men zorg voor dragen door het verschaffen van informatie en eventuele begeleiding in de studie. Soms noodzaakt verdere communicatie educatieve interaktie van leraren en leerlingen. Voor normale volwassenen is dit ongewenst. De volwassen persoon wordt verondersteld in staat te zijn voor zichzelf te kunnen studeren en de verloren discipline te herwinnen. Slecht opgevoede mensen, laag van intelligentie genoemd, moeten de schade inhalen door tijdelijke regressie naar de jeugdige staat. Dit is een groot probleem. Regressie is in strijd met de stelregel der onafhankelijkheid en vaak gaan mensen slecht gedisciplineerd verder tot de arts of de dood er een eind aan maakt. De dokter biedt een kans op herstel in algemene boete ter wille van de vooruitgang, maar de dood biedt op z’n best een nieuw lichaam in een veranderde familie om weer van voren af aan te beginnen met het zelfde (kultureel overgeërfde) aangeboren karakter van de ziel. Daarom wordt initiatie in en heropvoeding tot een ander begrip van orde een tweede geboorte genoemd. Dit verduidelijkt ook het begrip van de dood als zijnde niet alleen maar de vernietiging van het lichaam. ‘Een ander lichaam’ kan ook betekenen dat men een andere orde heeft.

One Reply to ““groothandel drop schip survival gear overlevingsuitrusting denver””

  1. ‘Goed genoeg.’ Ze gaf Meyago twee oorbellen in een klein doosje. ‘Hier heb je alles wat we van hem weten. Lees je in. Breng vandaag je rapport uit naar het Paleis. Laat dit stuk over de kweektanken en de andere machines er–graag–buiten. Het broeit in Yin-Beh en als iemand zich daarboven bedreigd gaat voelen door wat we mogelijk te weten gaan komen kan het allemaal erg vervelend voor ons worden. Om die reden: rappor­teer alles dat buiten je routine valt eerst naar mij. Rapporteer alles wat je leert over Y.K. naar mij en op het moment dat ik zeg dat je moet stoppen met dat andere onderzoek, stop je. Begrepen? Je dagelijkse plichten en je normale leven gaat gewoon door.’
    14. 12 Het ergste vind ik het dat hij het verbergt voor mij en er niet/nauwelijks ook achteraf mee komt. Daarnaast vind ik het moeilijk dat het altijd achter je rug om gebeurt (logisch, maar pijnlijk en destructief voor ons huwelijk), een paar meter bij mij vandaan, als ik boven op bed lig, of als hij op zolder (thuis) werkt. Het ‘ja’ zeggen, maar ‘nee’ doen – valse beloftes doen….” Het doel van het verhelderen van het probleem en de definitie is voor- namelijk bewustwording. Helaas gebeurt dat vaak pas wanneer je geconfronteerd wordt met het probleem. Als je op voorhand helder voor je ziet wanneer het gedrag van een seksverslaafde partner voor jezelf problematisch wordt, zorgt dit ervoor dat je van daaruit je ver- antwoordelijkheid en je grenzen heel helder richting je partner kunt stellen. Maar wat nu als je als partner de enige bent die het gedrag ziet als een probleem en daarbij merkt dat de ander eigenlijk niet eens wil veran- deren – is er dan wel sprake van een probleem? Dit zijn veel voorko- mende vragen en gedachtes. Voor je het weet sta je als partner onvol- doende sterk in je schoenen en wordt het probleem verdund door reacties van je verslaafde partner, zoals: ‘Iedereen kijkt wel eens por- no.’ Het is daarbij belangrijk om vast te houden aan je eigen gevoel van normen en waarden. Stel van daaruit grenzen die voor jou belangrijk zijn en laat je niet afzwakken met opmerkingen als, ‘Iedere man doet het’, of ‘Het is toch normaal?’ Door zeer duidelijke grenzen te stellen, aangevuld met acties die nodig zijn om je partner te activeren, zorg je ervoor dat de verantwoordelijkheid ook bij je partner komt te liggen. Zeker in het begin als je midden in de crisis zit (bij het uitkomen van het probleem) zijn dit de belangrijkste stappen om te nemen.
    Deze volksvergadering besprak misdrijven die door de families zelf niet geregeld konden worden: het Germaanse ‘ding’, de Romeinse ‘res (publica)’. De volksvergadering nam ook beslissingen met betrekking tot oorlog en vrede met naburige stammen. Misdrijven tussen families betroffen vooral diefstal, kinderloos huwelijk en het zich vergrijpen aan een vrouw van een andere familie. De misdrijven konden verzoend (vergeven) worden óf gewroken. In het eerste geval werd er een soort schadevergoeding betaald, in het tweede geval werd de vermeende dader gewoonlijk vermoord (in het geval van verkrachting dikwijls ook het slachtoffer; verkrachting gold immers als overspel, niet omdat men vond dat de vrouw de zaak had uitgelokt maar omdat het vaderschap bij een eventuele zwangerschap niet strookte met de huwelijksverbintenis). Misdrijven binnen een familie werden niet beslecht en eigenlijk niet als ‘juridisch’ misdrijf of misdaad beschouwd: je kon niet van je vader of moeder stelen en je mocht je partner slaan. Die geplogenheid is tot op vandaag nog grotendeels geldig. Een handgemeen op café wordt nog altijd sneller geverbaliseerd dan een uit de hand gelopen echtelijke ruzie. Ook met een verkrachting binnen een familie moest de familie maar zijn plan zien te trekken: zij kon van niemand verzoening of wraak eisen. Slechts wanneer families het niet onderling eens geraakten of één van de partijen vond dat de schadevergoeding of de wraak niet in overeenstemming was met de zwaarte van het misdrijf, werd de zaak voorgelegd aan de volksvergadering van de ganse stam. De stam kon dan bijvoorbeeld oordelen of bij de kinderloosheid van een huwelijk (die altijd geweten werd aan de onvruchtbaarheid van de vrouw, zij bracht namelijk geen vrucht voort, terwijl de man blijkbaar toch zijn werk had gedaan) de familie van de man door de familie van de vrouw moest worden vergoed en zo ja, op welke manier. De aanklagende familie kreeg het woord en de familie van de ‘dader’ het tegenwoord (ant-woord). Wie sprak stond recht en hief vermoedelijk de (rechter)hand, waardoor de anderen bleven zitten. De volksvergadering besliste daarna bij mondelinge stemming: dit werd gemeten aan het overheersen van de goedkeurende of afkeurende stemmen. Daarna stond de stamoudste recht (de latere ‘rechter’) en sprak het vonnis uit (de ‘rechtsvinding’, i.e. de ‘vondst’, etymologisch ‘de te gane weg’, cf. het Chinese tao, de ‘weg’). Uit dit overleg rond het kampvuur ontstond het gewoonterecht, de Wet waaraan iedereen onderworpen was en waarnaar iedereen zich te schikken had op risico uit de gemeenschap gestoten te worden. Het kampvuur werd later getransponeerd in de ronde tafel die binnenshuis werd neergepoot en is mythisch opgevoerd in de Ronde Tafel van koning Arthur en zijn ridders. En in deze eeuw nog gerepliceerd in zogenaamde Rondetafelconferenties, waarbij de ronde tafel de gelijkwaardigheid van de partijen symboliseerde.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *