“essentiële wildernis overlevingsuitrusting beste plaats om overlevingsuitrusting”

Gezien de mogelijkheden oneindig zijn, wordt het excessieve volmaakte saaiheid, een vorm van verkeerd begrepen dandyisme. Beter werken op beperkt materiaal waar het vertrouwde en het nieuwe nog onderling “converseren”. Zoals bv. Brian Eno stelde voor computermuziek:
Vuurwapens baren me weinig zorgen. Steek- en slagwapens evenmin. Maar vuur, vuur is een probleem, vermoed ik. Ik heb nog niet getest in hoeverre mijn nieuwe lichaam hittebestendig is, maar mijn bots zijn waarschijnlijk te klein om meer dan een paar stand te houden.
‘Ik zal het noteren. Nu eerst de laatste trein uit Amster­dam binnen­halen en dan gaan we dicht voor vannacht. Grondige schoonmaak. Snap je nou dat mensen dat doen? Voor een trein springen bedoel ik?’
Ik denk dat ze gelijk hebben in het feit dat er een uitbarsting gaat plaatsvinden, de vraag is van welke kant en wat verder. Ik vrees dat een oorlog voor de deur staat door debiele laffe politici die het daar op laten aankomen.
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
Een ander element is dat de programma’s van de diverse partijen de laatste decennia steeds sterkere overeenkomsten vertonen. De electorale prestatie kan zo door toevallige gebeurtenissen in de laatste weken van de verkiezingscampagne worden beslecht, zoals met de dioxinecrisis in 1999.
Volhardend had Urendel westwaarts gepeddeld, uren­lang, en hij had zich voorgenomen zo ver mogelijk van de steiger bij de verwoeste her­berg te landen. Ver in de middag koerste hij eindelijk langs uitge­strekte mod­der­vlakten en rietlanden, waartussen smalle geul­tjes naar de oever leken te voeren. Urendel probeerde er een paar; de muggen staken hem bijna blind en hij verdwaalde keer op keer. Steeds wan­hopiger wrikte hij zijn bootje uit zuigende en stinkende modder, zocht zijn weg uit het zoveelste verraderlijke geultje terug naar de open vlakte van het meer.
Het was schemerig in de slaapkamer. Haar handen waren nog steeds ijskoud. Sterker nog, het hele huis voelde koud. Laura staarde voor zich uit, armen slap langs haar zijden. Ze stond midden in de slaapkamer met haar gezicht naar de deur die op de gang uit kwam. Ze wist niet hoe ze hier gekomen was. Het leek of haar lichaam los stond van haar geest, dat haar persoon – alles wat ze was – hulpeloos tegen de tralies van haar schedel bonkte.
Een reusachtig verticaal silhouet schoot aan de linkerkant voorbij. Even later scheerden ze rakelings langs een huizengrote ronde vorm aan de rechterkant. De mist dunde uit tot losjes samenhangende flarden. Hij ving glimpen op die hij vooralsnog weigerde te geloven.
Meer dan bovenstaande had ik een dik jaar geleden (toen ik dus nog eens met de gedachte speelde iets van lange adem te schrijven) als aanhef en intentie niet neergetoetst. En ondertussen heb ik links en rechts al zo veel in flarden uitgestrooid dat wat ik er nog aan toe zou kunnen voegen mezelf alleen als déjà-vu zou gaan terroriseren. En op terrorisme staan zware straffen. Zelfs al heb je er zelf niet echt aan meegedaan. Dat een pakketje van die flarden, samengebundeld, best subversief kunnen zijn: daar hoeft nu ook niet iedereen op te letten. Heroïsme en martelaarschap zijn me vreemd – al zijn ze menselijk. Je hebt er ook flink wat startkapitaal voor nodig. En met die indexsprong heb ik dat niet meer!
Zo vertelde mijn angst voor het huis, dat huis met die grote ramen aan de straatkant waar ik overigens nog steeds woon (en met veel plezier), mij uiteindelijk over de angst in mijn eigen innerlijk, over wat er concreet aan de hand was. Ik leerde zien, erkennen en aanvaarden wat er in mijzelf werkelijk leefde. Pas toen ik dat geleerd had verdween de klacht en werd mijn huis veilig en voelde ik mij thuis in mijzelf.
‘Verbaast je dat? Yuun Kuhalin was niet de enige Lleroh met deze technologie. Ik had je hier liever buiten gelaten, maar ik kan niet zonder jouw unieke blik op deze zaken. Je bent één van de weinige mensen die ik ken die beide voeten op de grond heeft staan en hier werkelijk iets zinnigs over kan zeggen. Ik wil de mening van iemand die niet haar tijd verdoet aan die paranoïde samenzwerings-onzin van de Kiteh. Ik wil dat jij gaat uitzoeken waarom Yuun Kuhalin pogingen heeft gedaan om bij de kweekfabriek van Yin-Ghuel te komen.’ Haar wijsvinger raakte even de lippen van Meyago. ‘Uiterst vertrouwelijk uiteraard,’ zei ze zacht. ‘Niet gebonden aan een harde deadline. En niet iets dat je met de Kiteh gaat delen in je dagelijkse rappor­tages. Behandel dit voor de Kiteh vooralsnog als een normale zaak, met de gebruikelijke ingre­diënten. Moord. Landverraad. Diefstal.’
Het voorgaande laat logischerwijze toe een ophefmakende stelling te formuleren: alleen wie van zichzelf vindt dat hij/zjj een “apart persoon” is die verschilt van al zijn/haar medemensen, bloed- en stamverwanten incluis, kan zich vervelen. Alleen dat soort mensen kunnen zichzelf bij het wachten op een trein of in een wachtzaal de duvel aandoen met zich af te vragen: “Wat zit ik hier in godsnaam te doen?” Verveling is dan ook typisch voor mensen met een bijzonder particulier beroep dat hen anders maakt dan de “gemene mens”. Boeren en bouwvakkers als sociaal type vervelen zich bijvoorbeeld zelden. Wel: kunstenaars allerhande, alle mensen dus die zich geroepen voelen een talent dat hen persoonlijk eigen is, te oefenen en tot vervolmaking te brengen. Dat soort lieden en enkelingen komt uiteraard als eerste in aanmerking om zichzelf ten prooi te geven aan een energieverslindende verveling die hen, het mag paradoxaal lijken, ook nog een bijzonder dubbelzinnig masochistisch genot verschaft. (Je moet een “verheven” mens zijn, een halve al of niet vervallen edelman, om je de luxe te kunnen permitteren de verveling over je te laten neerdalen. Net zoals je rond de jaren 1900 een sociale mislukkeling waart als je niet opgezadeld zat met een “neurose” of van je dokter niet de diagnose “neurasthenie” had meegekregen! Neuroticus of neurasthenicus zijn betekende toen zoveel als rijk genoeg zijn om ziek en dus zonder te moeten gaan werken door het leven te kunnen gaan. In de marge van die Belle Epoque had je dan natuurlijk van die mafketels en niet al te slimme fraudeurs die dachten van de gelegenheid te kunnen profiteren. Zij poogden met heel matig succes te “trichen” met die oorzakelijkheidsketen “eigenzinnigheid => verveling”. Zo van: “Ik verveel me, dus ik moet een kunstenaar zijn!” Anderzijds geldt eerlijkheidshalve natuurlijk ook: wie over de ganse lijn uitblinkt door gebrek aan talent, mag zich met recht en reden publiekelijk voorstellen als een “heel bijzonder en apart persoon”. Al ontbreekt hun dan weer het talent om zich dat zelfbesef effectief eigen te maken.)
Als je kiest om mee te willen doen met deze volle maan meditatie, kun je eventueel onderstaande tekst als leidraad gebruiken. Je kunt je ook overgeven aan de leiding van jouw Hoger Zelf voor deze gezamenlijke meditatie.
Het gaat niet over namen, maar over inhoud. Natuurlijk, een naam is een code die toegang verschaft tot een zeker kennis-gebied. Maar een naam is ook valsheid: het leidt tot het materiële lichaam en geen enkele Heer houdt dezelfde vorm. Het heeft geen zin je vast te klampen aan dit of dat lichamelijk concept. Ieder lichaam van kennis refereert aan een manier van leren, een school. Ze vormen hiërarchische piramides waarbij toegang in toenemende mate moeilijker wordt onder aan de piramide. Piramiden storten in als het geloof is uitgeput en er meer moet worden geïnvesteerd dan er wordt teruggegeven. Dit lichamelijk aspect van leraren en scholen behoort tot het slagveld van het ego. Ego voert oorlog in de begoocheling van de macht te beheersen en te genieten. Oplossing voor dit probleem moet en kan het erboven plaatsen van de onpersoonlijke orde zijn. Het gaat er niet om de persoon en zijn autoriteit te ontkennen, het gaat erom allen onderhevig te zien aan de werkelijkheid die we niet kunnen veranderen. Als we de hele wereld plat branden zal de aarde nog steeds rond draaien. Het is die ene revolutie die alle andere de baas is. Zijn orde te onderkennen en respecteren in zijn volle relativiteit is een missie van hervorming, aangezien de twintigste eeuwse mens zich nog steeds vastklampt aan een antieke romeinse kalender en een verwrongen begrip van klokkentijd dat ver verwijderd is van de natuurlijke situatie. Trouw aan leraren betekent trouw aan de bron van de leringen (afb.) op de eerste plaats: de kosmische werkelijkheid en ziel van al de werelden die vrede vinden met de orde in de vorm van de tijd (afb.).
“Het liefst springt men een drenkeling achterna, wanneer er toeschouwers zijn die het zelf niet durven”, sprak Nietzsche en misschien heeft dat wel een rol meegespeeld toen ik graag zonder de steun van een uitzendorganisatie en gewoon op een locaal salaris, en zonder franje als reiskosten, pensioenpremies en ziektekostenverzekering weg wilde.
Overleven het onverwachte gaat over voorbereid zijn, en het Bear Grylls compacte vaste mes overtreft de norm. Weinig mensen weten meer over overleven dan Bear Grylls, voormalig Britse Special Forces-officier, ervaren bergbeklimmer en gerespecteerde overlevingscoach. Door gebruik te maken van de jarenlange ervaring van Gerber en de avontuurlijke kennis van Bear Grylls, biedt het agile compacte vaste blad u de mogelijkheid om in de eeuwigdurende overlevingsmodus te communiceren met uw omgeving.
Je zult op vele manieren datgene wat je eet door je hele systeem voelen bewegen.  De ervaring van het leven!  Je zicht zal beginnen te combineren met flitsen van inzicht, zodat wanneer je iets ziet, je de essentie of het idee achter de vorm ziet.
Stichting de Kerk in Klooster Secretariaat: Postbus 1 4587 ZG Kloosterzande (Ned.) Bank: RABO-Bank rek.nr.: 1421.38.371 Anbi verklaring aanwezig Kloosterzande, september 2011 Geachte Lezer, Bij dezen ontvangt
Bedoeling van de nieuwe structuur was de politie ‘dichter bij de burger te brengen’. En de politie kwam dicht, heel dicht. Kwam de burger vroeger in zijn dagelijks leven nauwelijks met de politie in aanraking, nu is de politie alomtegenwoordig. Ze staat overal klaar. Toegegeven: de politie bouwde inderdaad een aantal meer humanitaire taken uit, zoals slachtofferhulp. Bizarre perverte monsters worden psychologisch tactvol en zelfs met een merkbaar respect benaderd, zeker vergeleken met een doordeweekse allochtone winkeldief. En de selectiecriteria voor de aanwerving van politiemensen en ook hun opleiding zijn, in hun geheel genomen, meer afgestemd op een democratische en minder autoritaire opdracht. Maar met de toegenomen sociale ongelijkheid, gevolg van een beleid dat de economie quasi volledig teruggaf aan de vrije markt, kreeg de politie ook de belangrijke opdracht de potentiële criminalisering van achtergestelde bevolkingsgroepen te neutraliseren. Daarvoor moest er natuurlijk eerst en vooral politie zijn. Er kwam meer politie op straat (maar ook in de politiebureaus en ook in de huizen van de mensen)! Het hele land werd onder cameratoezicht geplaatst. En bedenken wij daarnaast dat er ondertussen in België anno 2006 ook 18.000 privé-bewakers aan het werk zijn. Zij mogen wettelijk gezien geen wapens dragen, maar het aantal overtredingen op deze regelgeving is legio.
De geest zou altijd gericht moeten zijn op het doel van de aktie dat kan worden gedefinieerd als dienst aan de onderliggende orde. Een dwalende geest mag invloeden en zaken van buitenaf ontdekken, maar dergelijke speculatie open voor intuïtieve suggestie zou onderworpen moeten zijn aan de orde van het eigen leven. Het hiërarchisch principe zou intern moeten werken in bewustzijn van het belang van de eigen onafhankelijkheid en persoonlijke keuze.
In eerste instantie kan worden vertrouwd op afspreken met het andere geslacht of je verhouden in een meer gevorderde staat op voorwaarde van een privéplek, kamer of stoel waar men zich kan terugtrekken en recapituleren. Praktisch betekent dit dat sociaal ondernemen zal falen zonder een eigen plek te hebben. Het is wat kan worden waargenomen in apartementengebouwen waar het het eerste belang van de mensen is om de aanwezigheid van de anderen te ontkennen. Alleen als je erin slaagt je privé te realiseren kan de sociale realiteit als een spel zijn dat je kan winnen of verliezen. Met haar overeen stemmen over het privé en het sociale belang zal het succes verzekeren van de verhouding. Noch het benadrukken van het eenzijdig privé of het sociale alleen zal de totale behoefte aan overeenkomst dekken. Politiek moeten het socialistische en liberale motief overeenstemmen in een parlement om zich aan te passen aan de behoeften van de tijd. Deze democratische verworvenheid kan niet worden afgeblazen, noch voor het parlement, noch voor de woonkamer, zonder de vrede en orde te verliezen van multicultureel samenleven. 
Alle intellectuele (“waar” vs. “vals”), morele (“goed” vs. “kwaad”) en esthetische (“schoon” vs. “lelijk”) oordelen zijn in hun geldigheid relatief en aan voortdurende veranderingen onderhevig. Wat vandaag waar, goed of schoon is, kan morgen vals, kwaad of lelijk zijn. De veranderingen in deze oordelen, of beter gezegd in de dominantie en hegemonie van zekere oordelen, berust op wijzigingen in de machtsverhoudingen tussen de verschillende “kampen” die zich tot een bijzonder en specifiek oordeel bekennen. Machtsverhoudingen die hun grond kunnen vinden in beleefde sympathie, aangevoeld charisma, aanvaard gezag of ondergane dwang. Wie de morele macht heeft om te verklaren en af te kondigen wat waar, goed en schoon is, wie deze oordelen bij anderen met geweld kan afdwingen, bepaalt de impact en het effect van deze oordelen, wat mensen er in hun dialoog met zichzelf ook mogen over denken. Mensen handelen niet op basis van hun “geweten”, maar op basis van een inschatting van de toereikendheid van de middelen waarover ze beschikken om volgens hun geweten te handelen. En oordelen die zich niet uiten in het handelen van mensen, zijn irrelevant en loos. Het maakt niet uit of ze deze oordelen al dan niet koesteren. Gewetensnood is, of we het willen toegeven of niet, een relatief uitzonderlijk verschijnsel en misschien komt het als thema daarom zo frequent voor in oeverloze ethische discussies en in het genre van de minder kwaliteitsvolle (maar bijzonder uitgebreide) romanliteratuur.
74. Aanbevelingen Bij diagnose • Gewicht, lengte, gewichtsverlies (gegevens groeiboekje) • Spreek streefgewicht af Tijdens behandeling • Gewicht min. wekelijks, lengte 1x p maand • Monitor data in groeicurves (gewicht-naar-lengte, <1 jaar gewicht-naar- leeftijd) • Let op gewichtsverlies >0.5 SDS of >5%
Hij keek op, recht tegen een heuvel aan. Dat moet hem dan zijn, dacht hij. Met een schep in de aanslag klom hij tegen de helling op, op zoek naar een plek waar hij eenvoudig naar binnen zou kunnen gaan. Hij vond een reeks openingen waar betonnen balkons naar buiten staken en groef zich een weg naar binnen toe. Een stalen deur was zo weggeroest dat hij hem met een paar stevige trappen open kreeg.
Good and bad can be found everywhere. No nation or religion is above the other in that sense. This is why we have to judge things “vertically” instead of “horizontally”. The spoilt, parasiting “christian” West has polarized everything, which is the sign of the nazi, and it has summoned the isis-ghost from the bottle. It hasn’t done justice to things as a whole.
2. in de succesvolle jagersvolkeren hadden de mannen het min of meer voor het zeggen. De jacht op groot wild maakte van de man de voornaamste kostwinner. In die jacht ontwikkelde hij ook een grotere atletische kracht, een bijzondere agressiviteit en een handigheid die leidde tot een (beperkt) maatschappelijk overwicht van de man op de vrouw. Het voedsel zoeken, het bezig zijn met plantengewassen, bleef een zaak voor de vrouwen. Nieuwe wijzen om met deze planten om te gaan moesten van de vrouwen komen en zo’n initiatief maakte in de mannenwereld van de Grote Jagers geen schijn van kans. Landbouw kan alleen ontstaan zijn in samenlevingen waar het voedsel zoeken nog een belangrijk aandeel vormde in de voedselproductie.
Verder zijn er volop mango’s, groter dan twee vuisten tegen elkaar (koud laten worden in de koelkast) en avocado’s (zo groot als één vuist) voor op brood, die precies zo rijp zijn als je in Nederland graag zou willen maar daar vaak niet zo te koop zijn.
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Haar laatste kus aan Loheij was een kus van verlangen geweest, van beloftes naar de toekomst. Van: ‘ik mis je nu al’ en: ‘ik kom zo snel mogelijk weer terug’. Haar laatste afscheid van haar moeder was een afscheid vol goede intenties geweest: ‘ik probeer meer bestellingen binnen te krijgen’. Al die intenties. Al die beloftes. Al het verraad. Dat alles kon over een paar momenten tot een einde komen.
Craft your raft and survive in this island survival game by rafting. Hungry wild animals will never give up on you, so keep your senses active in this rafting survival game. You have to complete different raft survival missions and take your woody raft from one point to another. Survive wilderness by swimming and find water and food to eat. Be the best survival man by applying rules of ocean survival and use hunter arrows and master bow to kill savage beasts. These wild savage beasts are quite deadly. Hunt underwater whales and earn coins to buy more hunting tools. Make your escape story in this surviving game which includes crafting building and island adventures. You can even buy a hunting rifle to shoot down dangerous sharks. Enjoy the calmness of sea during the night and build your rafting career in this hunting survival simulator game. Start your rafting career with survive raft using plenty of survival techniques.

One Reply to ““essentiële wildernis overlevingsuitrusting beste plaats om overlevingsuitrusting””

  1. Trend Micro. (2015, 12 19). trendmicro. Retrieved 1 20, 2016, from trendmicro.com: http://www.trendmicro.com/cloud-content/us/pdfs/securityintelligence/reports/rt_europe_privacy_and_security_in_a_connected_life.pdf
    De stichting Vrienden van Bawku zendt regelmatig specialisten en een operatieassistent naar Bawku om een aantal weken hier te opereren. Zij vinden het leuk om hier een poosje te werken en veel grovere pathologie te zien dan in Nederland en ze hopen zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen en ook nog veel aan kennisoverdracht te kunnen doen.
    Wij, de inheemse volken, zijn niet vergeten dat de mens deel is van de natuur, zegt Davi Kopenawa. Als we de natuur beschadigen, beschadigen we ook onszelf. Wij weten hoe de bossen te beschermen. Geef ze terug aan ons, voordat ze doodgaan.
    Er is op dit moment een grote oorlog gaande in de op twee na grootste stad van Irak, die al lang bezet wordt gehouden door ISIS. Mosul is als het ware het “Rotterdam van Irak”. ISIS begint uit woede massa’s mensen te vermoorden in die stad, ook kinderen. De inwoners pikken het niet langer en strijden terug. Sommige mensen hebben al dagen niets gegeten en gedronken. De armoede door deze oorlog is groot, en denk je eens in alle vluchtelingen. Nog steeds zijn er in het Westen mensen die hier niets om geven, en zij blijven hun verjaardagjes vieren met mooie kleren en ‘hoera, hoera’ roepende en geld aanbidden. Zij zijn zombies zonder hart, zonder ziel. “God en de engelen” (Mag je natuurlijk ook anders noemen) zijn dit spuugzat, kun je je dat voorstellen ? Iedereen die nog tranen laat om alle kinderen in oorlogslanden en arme landen krijgen een merkteken op hun hart van God en de engelen. Zij zijn in God’s hand. Je kan er soms wat van oppikken wat er gebeurt, als je je soms somber voelt. Het is voor onze eigen bescherming zodat we geen deel hebben aan de valse feestjes van het parasitaire westen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *