“elite camping en survival gear overlevingsriem en uitrusting van de berg mannen video’s”

Met die speculaties over een transcendente wereld verzeilen we in het mijnenveld van de metafysica, een terrein waar het volgens velen zware zonde is er een voet neer te zetten. Er is en er wordt nog bikkelhard gevochten tussen mensen die de dingen zoals we ze met onze ogen zien tot schijn en illusie verklaren en anderen, eveneens mensen, die onze ideële denkbeelden en begrippen tot onnozele hersenschimmen verklaren. Over één zaak is men het dus wel eens: dat er zoiets als misleidende ficties bestaan! Nu is het eigenlijk niet zo moeilijk je in de opvatting van beide strijdende partijen in te leven. Het hangt er inderdaad maar van af vanuit welk perspectief of punt je de werkelijkheid benadert, van de positie waar je de werkelijkheid wenst te situeren. En de wens is toch de vader van de gedachte, nee? Het is niet zo dwaas om jezelf op het niveau van de concepten en de begrippen te plaatsen. Zij sturen immers onze omgang met de wereld. “In den Beginne was het Woord” schreef ooit een man wiens ware naam we weliswaar niet kennen maar waarvan we toch weten dat die met die zin tot op vandaag uitermate beroemd is gebleven en dat hij tijdens zijn leven van zijn naasten gratis voedsel en drank kreeg zonder enige verplichting zich te “activeren” door tien keer per dag met de tong uit de mond sollicitatiebrieven te schrijven of een beroepsopleiding te volgen. Die populariteit mag ons er echter niet zo maar toe verleiden om te stellen dat die opvatting over de werkelijkheid van “Ideeën”, opvatting die daarom ook “idealisme” wordt genoemd, daarom ook juist en waar zou zijn. Klassiek worden de mensen die dat “idealisme” bestrijden, “materialisten” genoemd. Je hebt in dat kamp verschillende soorten: naïeve, monistische, historische, dialectische, realistische, naturalistische. Zoals in het andere kamp verkeren de verstandigen er in een knellende minderheidspositie.
De wortels voor de humane ontwikkeling worden in een dergelijke schets zoals de bovenstaande niet gelegd bij de gelijkenis tussen mensapen en mensen maar bij hun xx verschil. Het is op het eerste zicht misschien geen buitengewoon groot verschil, maar het heeft wel zeer verstrekkende gevolgen gehad. Dit verschil tussen mensapen en mensen ligt in het feit dat xxde mensvorming samengaat met het opzoeken van een compleet nieuwe habitat, onder invloed van de aanhoudende klimaatswisseling. Doordat de bossen inkrompen waren sommige proto-mensen omwille van de zo groter geworden concurrentie voor dezelfde voedselbronnen gedwongen de wouden te laten voor wat ze waren en in de savannes op zoek te gaan naar voedsel. Waarschijnlijk zijn in dezelfde context de bavianen de savannes ingetrokken. De menswording wordt hierbij dus gesitueerd binnen het actuele levenskader van de hominiden en niet binnen hun erfelijke verwantschap met de primaten. Dit betekent echter niet dat de erfenis van de primaten terzijde moet geschoven worden, wel dat we met een dubbele oorzakelijkheid te doen hebben. De hominiden en de mensen liggen enerzijds in het verlengde van de primaten, anderzijds gaapt er een onoverbrugbare kloof tussen beiden. Aan de éne kant hebben we de gedragspatronen die de mensen als xxxbiologische erfenis van de primaten hebben meegekregen; aan de andere kant de nieuwe gedragsvormen die we als xxxarbeid moeten karakteriseren. Arbeid zijnde die gedragingen waarbij in een maatschappelijke context iets ‘klaargemaakt’ wordt voor consumptie, met alle tussenstappen die dit klaarmaken veronderstelt (cf. de definitie die we aan het begin van dit hoofdstuk hebben vooropgesteld). Daartoe behoren binnen onze thematiek zowel het doelgericht verzamelen van voedsel als de jacht. Het is niet vanzelfsprekend dat die biologische erfenis en de arbeid altijd even vlot bij elkaar aansloten. En dan verschijnt ons natuurlijk het beeld van de mens als een soort verdeeld Zelf: de menselijke “natuur” versus de “cultuur”.
++In je tekst maak je op heldere manier duidelijk wat je visie is. Hierin gebruik je verschillende perspectieven. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
De man stak zijn handen uit en maakte wilde bewe­gingen boven het controlestation. Hij bediende duide­lijk knoppen in een holoveld dat alleen hij kon zien. Ik zag nog net de eerste commando’s via de navel­streng binnenkomen en verloor weer het bewustzijn.
Met name in de liefde is niet handelen één van de beste dingen. Niet ook maar iets ondernemend kan men open staan voor alles en zo echte liefde voor wat dan ook zijn. Hierom gaan criminelen naar de gevangenis. Welke onderneming ook is expliciet verboden voor gevangenen en dat is de manier waarop ze door inaktiviteit leren de liefde te herwinnen die ongerecht verloren ging. Alhoewel het idee van rechtgeaardheid kultureel relatief is, wat goed is volgens de één is onrecht volgens de ander, scoort de waarde hoog op de lijst van de eeuwige waarden. Het is de tweelingbroer van het houden van de waarheid die bereikt wordt door een duidelijk (e.g. onbeneveld) beeld van de werkelijkheid. Rechtgeaardheid is de term voor de juiste aktie en liefde zonder kan alleen een meditatie terwille van de waarheid zijn. Als men ervan houdt niets te doen kan het de grootste liefde zijn voor de wereld die er mogelijk is: alleen het werk voor een goede geest blijft over. Maar altijd moet men in gedachten houden dat men alleen maar succesvol kan en mag mediteren nadat de plichten zijn vervuld: daarvóór contempleert men eenvoudigweg op de rechtgeaardheid van de aktie om niet in één of andere gevangenis te belanden. Meditatie zonder is niets dan solliciteren naar de psychiater: men wordt gek van de rusteloze geest die aandringt naar gelang de verwaarloosde verplichtingen. Zo voor de sex vluchtend wordt men gekweld door het denken van de lust, vluchtend voor de pacificatie zal men met zichzelf vechten, en ontsnappend aan de konfrontatie zal men stemmen horen die je zeggen wat je niet wilt horen. Psychiatrie is alleen maar een ander soort gevangenis voor een andere soort van misdaad: de verwaarlozing van de plicht of mislukking in te zien wat dat zou kunnen zijn.
De machinist probeerde uit alle macht te remmen, vonken sprongen van het spoor in een surrealistisch inferno begeleid door een angstaan­jagend gillen van gemarteld metaal. Sterre zette haar eerste stappen naar het spoor al terwijl de trein in aanraking kwam met de dronken man, die in elkaar vouwde als een lappenpop, waarbij bloed uit zijn hoofd en lichaam spatte door de kracht van de botsing.
Het kabinet wil dat ouderen veel langer thuis blijven wonen of intrekken bij anderen zoals hun kinderen. Maar vervolgens krijgen die anderen minder toeslagen, of de bijstand  vervalt of er wordt gekort op aow.
De dronkenlap sjorde aan haar mouw en begon tegen haar te schreeuwen. Ze verstond geen woord van wat hij zei, zo werd ze opgeslokt door haar eigen zintuigen. Ze staarde naar zijn grijze arm op haar jasje. Dat was nog steeds mintgroen, alleen leek het alsof de kostbare zijde al honderden keren te heet was gewassen. Maar er was kleur en het voelde als hoop. De mist uit haar hoofd trok langzaam op en geluiden van buitenaf drongen weer tot haar door.
In sommige landen is er totaalverbod op de “pedagogische tik”, ook in de privésfeer. Maar het betreft hier wel degelijk een verbod op het “slaan van kinderen”, m.a.w. op geweldpleging. Er wordt op gewezen dat dit totaalverbod heeft geleid tot minder geweld tegenover kinderen. Dat wil ik best geloven, maar vind ik in zijn geheel uiterst eenzijdig en verdacht naïef. Of ook de zgn. “morele wreedheid” tegenover kinderen thuis of op school – en onder mensen in het algemeen, bv. op de “werkvloer” – teruggelopen is, is een andere vraag. Hoewel moeilijk “empirisch” na te gaan: wanneer ben je “wreed” geweest? Bij fysiek geweld kunnen door een arts letsels worden vastgesteld die moeilijk aanvechtbaar zijn. “Schade” die een kind of een volwassene oploopt als gevolg van morele wreedheid is evenwel nauwelijks precies vast te stellen of te “objectiveren”. Maar of onze kinderen er tegenwoordig beter aan toe zouden zijn dan pakweg 50 jaar geleden, is maar zeer de vraag. Dat zoiets als kinderpsychiatrie al een decennium in de lift zit spreekt misschien wel voor zichzelf. Het grote en steeds maar toenemend aantal kinderen dat “deskundig” begeleid wordt voor allerhande psychische problemen, zij het dikwijls in zeer vage termen gesteld, zoals het vage en vrijblijvende begrip “gedragsproblemen”, is al meermaals als een zorgwekkend fenomeen op zichzelf aangekaart geworden. Zelfmoorden, zelfmoordpogingen, zelfverminking en aanverwanten: de cijfers hieromtrent overtreffen verre deze van de frequentie van buitensporig fysiek geweld op kinderen.
Moe van nooit het vinden van de perfecte rugzak voor u? Dit Instructable zal u tonen hoe u kunt ontwerpen en naai je eigen aangepaste rugzak! Het bestrijkt een breed scala van onderwerpen van het naaien. Alles van de tekenen van uw ontwerp, een proto
4. © Academia Press Eekhout 2 9000 Gent Tel. 09/233 80 88 Fax 09/233 14 09 Info@academiapress.be www.academiapress.beDe uitgaven van Academia Press worden verdeeld door:J. Story-Scientia nv Wetenschappelijke BoekhandelSt.-Kwintensberg 87B-9000 GentTel. 09/225 57 57 Fax 09/233 14 09info@story.be www.story.beEf & EfEind 36NL-6017 BH ThornTel. 0475 561501 Fax 0475 561660Opmaak: bvba Le Pur et l’ImpurDE KIKKER EN DE OCEAANOver het belang van emotie in een wereld van kennisGent, Academia Press, 2009, XIV + 188 p.ISBN 978 90 382 1507 5D/2009/4804/206NUR1 809U 1354Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of vermenigvuldigd doormiddel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook, zon-der voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
Klaarblijkelijk is het handhaven van het lichaam terwille van de langlevendheid een kwestie van continentie in discipline. De regel der matiging is hiertoe zeker essentiëel, in gedachten houdend dat abstinentie ook tot de dood kan leiden door verwaarlozing of tot waanzin in geval van fanatisme en dogmatisme. De regels, principes en waarden van de orde zijn richtlijnen of een kapstok voor de jas van het ego die men draagt. Filognostisch moet men nooit vergeten dat men alleen maar een profiteur is die het voordeel van het alternatieve en de opofferingen van iemand anders geniet. Dit onthoudend kan er de bescheidenheid en dankbaarheid zijn om alle verleidingen en beproevingen van de ontmoedigende kultuur te tolereren. Zo kan men overleven en zelfs deze liefde van de kennis op prijs stellen als de smaak van het leven zelf. Nauwgezet zijn naar de belangen van het lichaam betekent in te zien wat de praktijk van de filognosie allemaal inhoudt: het is praten en mediteren terwille van de orde van de ziel die door het lichaam tot uitdrukking wordt gebracht. Het is niet enkel naar het initiatief van een aquariaanse of meer wetenschappelijk begrepen tegenkultuur dat men dit inziet. Het is naar het volledige van de menselijke kultuur dat dit alles wordt ingezien. 
krant/reageer op www.de-eenling.nl 4 nr. 1 september oktober Hooguit Mijn eerste column die ik mezelf gegeven heb. Het idee van de krant is van mij voortgekomen, subsidie aangevraagd, alles geregeld, en de tweede editie wil ik met adver- tentiegeld en bijdrage van vrijwilligers maken. Maar dan ook een column en nu ik het zit te schrijven vraag ik me echt af waarom dat altijd zo speciaal heeft gevoeld. Te kunnen zeggen dat je een column schrijft, daarom dat ik het maar Hooguit noem want het enige dat ik kan bedenken is om hier en daar wat commentaar te leveren alsof ik van hoog af neerkijk. Eenlingen zijn mensen die iets compleet zelf doen. Eenzame mensen doen alles zelf want als zij het niet doen dan flikkert alles in elkaar. Het huishouden, de boodschappen, de administratie, de loodgieter bellen als er een lekkage is, een lekke band van een fiets, het eten ‘s avonds maken, de vuilnisbak buiten zetten, alles altijd maar zelf doen. Er is nooit eens iemand anders die dat voor je doet. Dat vraagt discipline, verantwoordelijkheid, en men- tale volharding. En gebrek aan sociale contacten verhard. Daardoor krijgt het een eigen identiteit. Een geïsoleerde persoonlijkheid in een zowat onontkoombare positie. Het blokkeert. Sociale vaardigheden roesten vast en dat tezamen creëert een neerwaartse spiraal zonder alarmbel- len. Eenzame mensen zijn echter niet zielig of van porse- lein. Maar er zijn meer eenlingen in deze wereld. Iemand die een eenling activiteit heeft, zoals een schrijver van boeken of een schilder van schilderijen. Joris van Huijstee En anders maak ik er een wisselcolumn van. Op uitnodiging erland is te klein om verdeeld te zijn. Bijna 40% lijdt aan of geschreven door een medewerker van De Eenling. Ned- Mijn weg naar isolatie was een onbewuste. Doordat er eenzaamheid, 8% altijd, en de rest vaak. Vergeleken met tegenwoordig internet is, sociale media, en er vlucht mo- Engeland en Duitsland staan we qua eenzaamheid nog gelijkheden als gamen zijn, besef je niet dat je vereen- maar pas in de kinderschoenen. Echter is het voor een klein zaamt. De angst om te vereenzamen neem je van je zelf land relatief duurder. Een kleinere groep van mensen doen weg. De onrust wordt geneutraliseerd en als je dan een- het zonder de eenzamen. Onder de groep van bijna 40% maal eenzaam bent en alle menselijke sociale contacten zitten ook veel niet werkers. Niet werkers die gehaat en van je af gevallen zijn, ik was in dit proces niet onschuldig, geboycot worden voor niet werken. Die terug in hun woning het is geen verwijt, maar dan is vanuit eenzaamheid de weg gejaagd worden. Die als outcast naar een geïsoleerd besta- terug niet of nauwelijks te maken en te vinden. Ik zelf heb an geleid worden. Mensen die hun woning amper uitkomen. wel eens gezegd dat ik iemand ben die met sociale con- Er zijn werklozen en werklozen maar er zijn ook werkers en tacten de middelbare school doorloopt, zijn studietijd, werkers. De ene is de andere niet. Waar ik tijdens mijn lev- vanuit daar het werkleven in en een levenmoet hebben van ensweg me groen en geel aan geërgerd heb is het appels ononderbroken zijn van een sociaal leven. Maar ik raakte in met peren vergelijken. Werkers moeten omhoog kijken en een psychose, begin twintig, en op mijn 24ste zat ik een niet na hun eerste baantje beginnen met naar beneden te jaar in een inrichting, en daarna is alles van me afgevallen. trappen. Omhoog kijken en de geïsoleerde mensen wat Het was een proces van een jaar of vijf begonnen met mari- ruimte geven om uit hun schulp te kruipen en het leven aan huana en drugsgebruik. Die onderbroken continuïteit heeft te gaan. Dat is op de lange termijn goedkoper en prettiger. bij mij later een onherstelbaar gevoel voor een sociaal Voor iedereen. Nederland is te welvarend om met een zwart leven gemaakt. Vanaf na die periode een doorlopen in tijd wit mening rond te lopen. Verbindingen tussen alle gele- die mijn persoonlijkheid vaster en meer naar binnen dingen. We komen uit de crisis, het inwoner zijn van een gekeerd maakte. groot EU met één munteenheid heeft zijn verhardende cul- turele aanpassingen gehad, maar ligt achter ons. Neder- Op zes jarige leeftijd is mijn overlevingsleven begonnen en land is toe aan een nieuwe vorm van nationalisme. Het helaas was op latere leeftijd de basis van nul tot zes vrij loslaten van groepsvorming en verstotingen. Het leven is van geest zijn een te kleine basis om het harnas leven, het grijs en we leven in een participatiemaatschappij. werkleven, aan te kunnen. Ik heb veel gewerkt en ook tijden dat ik geen betaald werk kon doen. Wel heb ik altijd mijn Die 6,4 miljoen mensen hebben bijna allemaal stemrecht. verantwoordelijkheden opgepakt. Veel vrijwilligerswerk Het wordt tijd dat een politieke partij vereenzaming tot gedaan en me altijd afgevraagd wat ik dan wel kon doen en speerpunt van de agenda maakt. met overtuiging actief en ondernemend nageleefd. Joris van Huijstee …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
In ‘Het Opene: Mens en Dier’ vertrekt Agamben van een Joodse miniatuur uit de 13de eeuw waarbij de Rechtvaardigen op de Dag des Oordeels afgebeeld staan als mensenlichamen met dierenhoofden. Uitgaande van deze bevreemdende voorstelling bezint hij zich over de vraag of de ‘mens’ bij het Einde der Tijden, als de Geschiedenis is voltooid en de mensheid haar historische opdrachten heeft volbracht, weer ‘dier’ zal worden. Hij eindigt dan met een verhelderende analyse van Heidegger’s opvattingen over het wezensverschil tussen mens en dier zoals Heidegger die in zijn filosofiecursussen en in honderden pagina’s wereldkundig maakte. Voor Heidegger blijft de wereld voor het dier gesloten, hij is in de ‘ban’ van zijn Umwelt, erdoor geboeid (in de boeien), maar deze Umwelt openbaart zich niet aan het dier, ze opent zich niet voor het dier: “zelfs de leeuwerik kent de openheid van de hemel niet”. Het klassieke voorbeeld is de teek, het insect dat zich vanuit struiken en boomtakken laat vallen op passerende zoogdieren om zich te voeden met hun bloed. Van de wereld ‘kent’ de teek maar drie ‘dingen’: de geur van boterzuur die wordt verspreid door het zweet van zoogdieren, de temperatuur van 37.5° C van het zoogdierenbloed en een bepaalde huidkenmerk van de gastheer.
Wordt onze samenleving één kamp waar geestelijke ‘ondervoeding’ ons brengt tot een toestand waar wij op een prikkel reageren met het juiste gedrag zonder dat er nog een tussenfase is van ‘vrije wil’, zonder dat er nog een moment is waarbij men binnen een reeks mogelijkheden kan kiezen welke van deze al of niet zal worden gerealiseerd? Waar alle neuzen in één richting worden geduwd zodat niemand nog kan bougeren zonder het risico te lopen als pestlijder of paria te worden gestigmatiseerd. Waar de commerciële goedhartigheid van Sinterklaas niet in vraag gesteld kan worden, de politieke keurigheid van Yves Leterme boven elke twijfel verheven is, het duivels karakter van Jean-Marie Dedecker niet ontkend kan worden, de onvervangbaarheid van de moeder in de opvoeding van haar kind tot maatschappelijke grondwet is verheven, de neutraliteit van de VRT-berichtgeving buiten kijf staat of waar de sclerose van de Parti Socialiste en de onbekwaamheid van Laurette Onkelinx wetenschappelijke waarheden zijn? Waar iedereen uniform denkt en handelt en men mensen met een voorbeeldfunctie maar te imiteren heeft? Waar vrije wil en morele vaardigheden totaal overbodig geworden zijn? Waar wij door de verstomming van het spreken het uitzicht op zelfbeschikking, op overleg met onszelf en met onze medemensen verloren hebben? Boven onze samenleving zweeft een aanzwellende wolk van onfeilbare mythes die lijken op de opschriften boven de ingang van de concentratiekampen. Dat wij het eens zijn dat de aarde rond is (hoewel: zo volmaakt rond is ze niet!), tot daar aan toe, maar dat sociaal-culturele constructies, mythes dus, zoals de boven alle mensen verheven godheid van figuren die men niet met de handen mag aanraken, zoals b.v. onze beminnelijke Rik Torfs (zie hieronder), de dopingzuivere Tom Boonen, het beeld van de jobcreërende UNIZO-ondernemer of de morele onkreukbaarheid van 11.11.11, dat deze mythische figuren genieten van een natuurlijke onaantastbaarheid die hen boven elke kritiek verheft, dat wordt stilaan onrustwekkend. Of hebben wij dat uitzicht op de vrije mens opgegeven omdat wij op weg zijn een nieuw soort mens te worden? Was onze ‘vrije wil’ maar een historische periode geweest die wij nu afsluiten op weg naar een superhumane of posthumane fase waarin wij onze emotionele lichamelijkheid zullen hebben ingeruild voor die van een puur rationele, ‘wetenschappelijke’ geest die voor elk probleem de passende oplossing produceert zonder dat er nog van menselijk lijden, van menselijke passie sprake is? Zal ons leven eruitzien als dat van een team kosmonauten die zich niet kunnen permitteren aan boord van hun ruimteschip ruzie te hebben met elkaar noch elkaar lief te hebben? Of zijn wij – de schrijver dezes – conservatief? Worden wij oud en kunnen wij niet meer mee met onze tijd? Ik ga in een hierna komend essay dieper in op de vraag of wij ons moeten neerliggen bij een lotsbestemming als on-mens of na-mens: het post-humane dat meer en meer in de belangstelling komt van kunstenaars, filosofen en wetenschappers.
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Door het rijden in de regen zonder paraplu begonnen de lagers van twee van mijn wielen te kraken en piepen toen ik het centrum passeerde. Terwijl ik kleurige winkelgevels en reclameholo’s passeerde, werd het rijden steeds moeilijker.
Activiteitenkrant augustus 2015 12 en 19 augustus Bustocht en Pannenkoeken eten Bij Pannenkoekenboerderij De Ponthoeve in Vianen Kijk voor meer informatie in deze krant. ZOMERMARKT 2015 GROOT SUCCES. Mooi
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Wekelijkse Packet of “Package Semanal” is zoals het is bekend in Cuba een term gebruikt door Cubanen om te beschrijven de informatie die is verzameld vanaf het internet buiten Cuba en opgeslagen op harde schijven worden vervoerd in Cuba zelf. Per pakketten worden vervolgens verkocht aan de Cubaanse zonder internettoegang, toestaand hen om informatie te verkrijgen …

One Reply to ““elite camping en survival gear overlevingsriem en uitrusting van de berg mannen video’s””

  1. winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur tuinen oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
    In Visby, eeuwenlang de voornaamste handelsstad van Noord-Europa, krijgen we een voorbeeld van de invloed van het Hanzeverbond, letterlijk en figuurlijk op ons (gebaks)bordje geschoven. In de foyer van het Gotlands Fornsal, het zeer bezoekwaardige museum vol goud- en zilverschatten van de Vikingen, staat onder andere op de kaart: Gotlädsk Saffranspannkaka. Geserveerd met, zoals dat hoort, vispgräde, geslagen room en salmbässylt, bramenjam van een soort die alleen op de kalksteenbodem van Gotland groeit. De Zweedse natuurkundige Carl Linnaeus (1707–1778) maakte op zijn botanische reis al in 1741 kennis met deze Rubusachtige. Saffranspannkaka, is een soort rijstevlaai waar ingrediënten als kardemom, zoete en bittere amandel en kaneel in verwerkt zijn. De gele kleur komt van saffraan.
    Uiteraard degouteer ik van milieuvervuiling zoals bijvoorbeeld de overmatige productie van fijn stof en de rest van de bataclan. Maar ik ben een koele minnaar van het begrip vervuiling wanneer het lukraak en omwille van het emo-effect buiten de menselijke context wordt gehanteerd. O.a. daarom ben ik om strikt politiek-filosofische redenen een anti-ecologist. Een paar jaar geleden hoorde ik op het tv-journaal een wetenschapper uitleg geven bij de toen recent opgedoken grootste supernova (ontplofte ster) ooit waargenomen. De man zei: de metalen die de supernova uitstoot, vervuilen hun ganse omgeving. Ik heb vergeten te checken wat hij in het Engels precies zei maar de journaal-ondertiteling vertaalde het in ieder geval als vervuiling. Wat bedoelt hij met supernovametalen die “vervuilen”? Heeft de omgeving van de supernova “rechten” die haar moeten beschermen tegen “vervuilende” metalen? En hebben die metalen dan niet het “recht” te “vervuilen”? Op welke basis kiezen wij blijkbaar in een interactie tussen natuurelementen partij voor de éne of de andere? Moet de maan veroordeeld worden omdat ze zich soms tussen de zon en de aarde plaatst en ons het licht ontneemt? Ah nee, we vinden een zonsverduistering juist een bijzonder spektakel. Moet de zon veroordeeld worden omdat ze bij een te hoge en te lange hittegolf zekere planten, dieren en verzwakte bejaarden doodt? Hier klopt iets niet. Maar wat? Wij vinden allen dat het leven, elke vorm van leven, moet beschermd worden. Maar het HIV-virus is ook leven: moet het HIV-virus door de minister voor Leefmilieu gesubsidieerd worden om zich vrij en vrolijk te verspreiden?
    Mijn hartslag was ondertussen weer genormaliseerd. Ik keek heen en weer tussen de strak geklede man en de bol. Er verscheen een geamu­seerde twinkeling in zijn ogen. ‘Dat is inderdaad waar ik me bevind. Mijn systeem prikkelt direct je visuele en auditieve centra. En de rest vullen je hersenen voor je in.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *