“edc overlevingsuitrusting versnelling pods survival kit”

Gemakzucht, dacht hij. Het wordt nog eens onze dood. Maar diep van binnen had hij begrip voor zijn medemensen die er het nut niet meer van inzagen. Een hele generatie was opgegroeid met enkel de verhalen van hun ouders en grootouders en de moralistische boodschappen over het voortbestaan van het menselijk ras. Die oudste generatie was nu bijna verdwenen. Harrald zuchtte. Hij was de laatste tiener in het dorp. Na hem waren er geen kinderen meer geboren. Zoals het er nu uitzag zouden die ook niet meer komen en het inwoneraantal van het dorp was alleen maar geslonken.
De 3de graad Steenbok wordt ook wel de Asculaapgraad genoemd. De asculaap is een oud Grieks symbool dat wordt geassocieerd met astrologie, de Griekse halfgod Asclepius en met medicijnen en genezing. Het bestaat uit een slang die zich rond een staf draait. De halfgod Asclepius werd onderwezen door de centaur Cheiron. Cheiron inspireert ons om meesterschap te krijgen over ongeneeslijke wonden. Asclepius was zo kundig dat hij soms patiënten mee terug nam uit de dood. 2011 belooft dus een jaar van heling te worden. De zwarte Maan in Vissen in 6de huis in de jaarhoroscoop van 2011 laat zien dat de instroom van kosmische energie de nadruk legt op heling.*5 De energie van de Bron is de lijm tussen losse facetten, zoals organen, cellen en DNA. De organisatie van ons lichaam is in de huidige evolutie aan het reorganiseren en dit kan nogal wat ongemakken en pijn opleveren. Er wil ontspanning en een andere manier van stromen ontstaan in de organisatie van ons lichaam. Een manier van stromen van energie die van binnenuit komt. Lees verder in het artikel over de ontwikkeling van dualiteit naar polariteit. Hier vind je meer informatie hoe je dit proces van verandering kunt ondersteunen.
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. verjaardag van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).
Geen enkel regelement heeft het eeuwige leven. Deze opzet schrijvend verving de ene regel de andere. Iedere opzet pretendeert absoluut en finaal te zijn, maar de waarheid is anders. De ziel moge absoluut en finaal zijn, maar zijn materiële uitdrukking is dat niet. Het is in beweging, het is onderhevig aan de werkelijkheid van de tijd (afb.) die alles verandert. Derhalve is voortdurende aanpassing aan tijd en omstandigheden noodzakelijk. Daarom worden regels steeds gebroken en geschapen, weer gebroken en opnieuw gecreëerd. Dit is vanzelfsprekend voor de integriteit van het leven en de persoon. Alles is onderhevig aan het gewetensvolle van de aanpassende zichzelf verwerkelijkende ziel. Zekerheid wordt gevonden in de eeuwige waarden van rein waarheidlievend delen en zorgen (afb.) Zo lang de mens bestaat zullen ze de basis zijn van de menselijke integriteit en zullen ze nodig zijn hoewel de interpretatie ver uiteen zal lopen. Voor altijd.
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
Electric Vehicle Direct Mail Nederland, Tsjechië, Hongarije, Polen, België, Frankrijk, Denemarken, Zweden, Duitsland, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Litouwen, Bulgarije, Spanje, Oostenrijk, Kroatië, Canada 12-19 werkdagen
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Als je dan kijkt hoe Denemarken de zaken had aangepakt……dan schaam je jezelf als Nederlander rot. En kijk je hoe aan het eind van de oorlog het Nederlands communistisch verzet aan de Duitsers is uitgeleverd door Oranje…..of de belofte aan de Molukse bevolking.
32. DE KIKKER EN DE OCEAANzich. Hij was gevuld met een amandelnoot. Hij kreeg aan zijn ogenschijnlijkesoortgenoten maar niet uitgelegd dat hij ook een suikerboon was, van een andertype. De bruine bonen konden er zich moeilijk in vinden. Ze hadden dan maarbesloten dat hij, de Witte, een boon met 0 % cacao was. De Witte voelde erzich niet goed bij. Hij was een suikerboon en had inderdaad 0 % cacao in zich.Maar hij vond die manier om zich te beschrijven fout, zeker als je status er ooknog eens van ging afhangen.Plots voelde hij een vorm van geluk en zelfbevestiging. Hij werd als enige gegre-pen door het kind dat de boon in de mond stak. Zachtjes zuigend aan de sui-kermantel. Hij wist weer waarom hij er was.In dit hoofdstuk zullen we even de wereld van de comparatieve filosofieinduiken. Ik wil u laten zien hoe men, en dan bedoel ik vooral Prof. Dr.Ulrich Libbrecht, daar de begrippen ratio en emotie, kennis en belevingintegreert in één raamwerk dat dient om de levensbeschouwelijke hou-dingen die de mens in verschillende culturen aanneemt, te vergelijken.Libbrecht ontwikkelde een model dat ik dan verder in dit boek vertaaldheb naar een managementmodel.Het verhaal van de suikerboon heb ik geschreven om het onderwerp vande comparatieve filosofie samen te vatten. De wereld van de comparatie-ve wijsbegeerte probeert levensbeschouwingen uit alle hoeken van dewereld met elkaar te vergelijken. Om deze vergelijking te maken heeftLibbrecht een model ontwikkeld. Het valt buiten het bestek van dit boekom de motivatie voor het model toe te lichtenvii, maar het verdient wel-iswaar de vermelding dat Libbrecht gezocht heeft naar een objectiefmodel dat losstaat van de cultuur waarin het werd ontwikkeld, in hetgeval van Libbrecht de westerse cultuur (aangezien Libbrecht een wester-ling uit Zulzeke, Oost-Vlaanderen, België is). Dit om te vermijden dat deculturele achtergrond van de wetenschapper de vergelijking zou beïn-vloeden. Ons eigen wereldbeeld is immers het onbewuste referentieka-der waarmee we andere wereldbeelden vergelijken. De geschiedenistoont aan dat we, meestal zonder het te beseffen, andere culturen sneleen lagere waarde geven dan de onze. Zo vonden we zowel de ‘negers’ inzwart-Afrika als de Indianen in Noord-Amerika primitief vanwege deuiterlijkheden van hun cultuur zoals hun kledij, eetgewoontes en ritue-len. Ons westerse wereldbeeld met één christelijke god beschouwden weals superieur, met als gevolg dat we zwart-Afrika zo nodig moesten beke-ren, dito Amerika, Australië, … Dit doet me denken aan mijn bezoek 22
Het blijft bouwen door gnosis, door situaties te onderkennen, te leren plaatsen, door dingen heen te prikken, en de waarde in te zien van ogenschijnlijke tegenslagen. Die hebben we nodig om er doorheen te komen. Als er nog iets van ‘Saveer-wand’ in ons blijft als oude monumenten die nog geeerd of zelfs aanbeden worden door de oude natuur (en dat kan heel subtiel gaan), dan moet de zwarte hond nog blijven rennen. Wij moeten onze behoudenis bewerken in vreze en beven. In die zin is het dus zelfs waar dat er schatten zijn in het christendom die we niet zomaar overboord mogen gooien. Vandaar dat de Bilha is gekomen die dit uitsorteert. Zowel christendom als islam wordt door de moeder gnosis gebruikt als tucht, en om haar kinderen te hoeden tegen het grotere kwaad.
Zoals ik al eerder beschreef heeft Mars een speciale rol in de jaarhoroscoop van 2011. Mars ontvangt alle energie van de noordelijke Maansknopen, Pluto, Zon en Diamant. Daarom wil ik toch graag even de betekenis van de 19de graad van Steenbok waar Mars staat, beschrijven. Het eerste beeld geeft het uiterlijke symbool weer en wat zich in de dagelijkse praktijk wil ontwikkelen. Het beeld is:
Vóór het 19uur-journaal op VRT-Eén wordt je dagelijks een aflevering aangeboden van het volkse en populaire quizprogramma Blokken. Normaliter maakt Ben Crabbé er een gezellige en gezapige bedoening van. Genietbaar voor jong en oud, rijk en arm. Alvast gezelliger en leerrijker dan het Journaal zelf.
Er zijn drie soorten van werk: materiëel werk, ongewenst werk en werk voor de ziel. Dezen worden normaal werk , misdaad en liefdadigheid genoemd. (afb.) Maar de zaken zijn niet zo eenvoudig verdeeld. Voor de ziel werkt men ook met een materiële uitkomst. Voor de ziel is het werk ook niet altijd gewenst. Noch is ongewenste arbeid zonder materiële motieven of zonder een ziel. Belangrijk is niet de ziel te verzaken op de eerste plaats en ten tweede te werken in overeenstemming met bij voorkeur de wetten van het land in het algemeen en op afspraken met mensen in het bijzonder. Het belang van enkel het ego bevorderend, wordt werk een last, een stoornis voor anderen, een konflikt van motief en identiteit. Het belang van enkel de ziel bevorderend strandt men vaak op theologische debatten en het ego van de bevrijding: traditie. Op geen enkele manier kan het geheel van de samenleving worden onderworpen terwille van deze of gene religie, Godheid of systeem. De enige reële manier is een keuzevrijheid te ontwikkelen, regelend welke alternatieven in overeenstemming zijn met de wet en welke crimineel. Alleen het gelijktijdig naast elkaar bestaan van verschillende systemen maakt een gezonde samenleving. Daarom zou de overeenkomst van de wet altijd op de eerste plaats moeten staan, er in het parlement voor amenderend om de tijd te dienen. Ten tweede om te ontsnappen aan egoïsme en zijn waanzin, relaterend aan anderen, werkend of niet naar welke definitie van arbeid dan ook, zou het belang van de ziel moeten prevaleren. In een welvaartsstaat betekent ziel het dierlijke principe van het overleven van de sterkste los te laten. De basis van de sociale zekerheid is er in het belang van iedereen. Geen weelde is gelukkig zonder de wettelijke regeling van het belonen van fundamentele aanpassing. Zonder dit is het spel van de samenleving een dwangneurose elkaar hatend voor de winst levend in angst. Ziel betekent ook onafhankelijkheid en emancipatie. Dit zou niet moeten worden verward met het individualisme van ego-verlangens: bezitsdrang en valse trots. In plaats daarvan heeft de persoonlijke openheid de overhand daar de ziel geweten ontwikkelt jegens iedereen. Naar een meer wetenschappelijk begrip van de ziel ligt de nadruk van zijn belang meer op opvoeding dan op religie of politiek alleen. Religie en politiek vinden hun plaats binnen de opvoeding, waarbij het het het belang van de educatie is vrij beschikbaar voor iedereen te zijn zonder winstmotieven. Het laatstgenoemde is het ideaal van een informatiecultuur: alle informatie is netjes geprogrammeerd en beschikbaar voor de gewone man in ieder huis als een belang van de staat. Het kopen en verkopen van informatie of het beperken ervan binnen één school alleen maakt valse elites en eilanden die alle werkelijke sociale vooruitgang blokkeren. Kennis is eigendom van het gewone volk. Het volledige van de culturele fixatie te digitaliseren en het beschikbaar te hebben in een centrale computer (netwerk) schijnt de enige oplossing te zijn voor het probleem van het bereiken van een vrije keuze, bewustzijn, vooruitgang en ziel. Zoals iedereen weet, is het enige ware geluk dat geluk wat aan de ziel wordt ontleend. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *