“coolste overlevingsuitrusting basale stedelijke overlevingsuitrusting”

Stel je voor, je hebt een groot huis, een moeie auto, lieve vrouw en kinderen, veel vrienden. Je bent erg gelukkig. Maar dan gebeurd er wat, je verliest je baan, ruzie met je vrouw, schijding, huis verkopen, kinderen mag je niet meer zien, je raakt in de put, verliest je vrienden. Hoe gelukkig ben je dan nog? Geld kan wel gelukkig maken, alleen maar als je zelf denkt dat je geld nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar dan moet je oppassen dat je niet onverzadigbaar bent, dat je altijd meer nodig denkt te hebben om gelukkig te zijn. Maar dit kun je allemaal maar zo verliezen, zonder dat je er zelf schuldig aan bent, en dan ben je niet gelukkig meer.
De gang was leeg en nog net zo stil als daarvoor. Laura glipte door de deuropening en hield halverwege de hal stil, tussen de deur van de kinderkamer rechts en de grote ramen die uitzicht boden op het balkon links. De dag was al aan het tanen – het licht begon wat grauw te worden en aan de voorbij dwarrelende bladeren te zien was er een fikse wind opgestoken. De maisonnette was goed geïsoleerd, binnen was het aangenaam en er was niets te horen van de storm buiten. Ze deed haar best om haar ademhaling rustig te houden, maar slaagde daar totaal niet in. De lucht zaagde haar keel in en uit en haar hartslag speelde de horlepiep. Nog zo’n cliché – ‘het was vast te horen buiten haar lichaam om’. Bah, ze had veel te veel van Peters horrorverhalen onthouden.
Of er gebeuren zo’n heftige dingen dat je leven op z’n kop staat. Het leven slaat soms plotseling gaten in het ‘kabbelende’ bestaan. Je probeert nog wat houvast te vinden. De eindjes weer aan elkaar te knopen. Krampachtig probeer je de boel weer terug bij het oude te krijgen. De angst voor het nieuwe onbekende is groot. We vallen graag weer terug in het oude vertrouwde. Dat is wat je kent, ook al is het niet bevredigend.
Je leest soms dingen die je dwingen een klein halfuurtje stil te staan bij één en ander. Zo bijvoorbeeld: “De meeste Oude Romeinen waren van oordeel dat de gewoonte onder verwanten om elkaar te kussen alleen maar in zwang gekomen was om vrouwen erop te onderzoeken of ze geen wijn gedronken hadden. Een kus betekende zoiets als: ‘Ruikt ze naar wijn?’. De kus was dus een soort politionele controle. Bij de Oude Romeinen zou immers hebben gegolden dat vrouwen voor twee misdaden ter dood konden worden veroordeeld: echtbreuk en wijn drinken.”
De bek Wanneer je de binnenkant van de bek bekijkt dan moeten de lippen en tandvlees goed doorbloed uitzien. Zeer bleek tandvlees is een indicatie dat de doorbloeding niet goed is. Fel rood tandvlees is een indicatie voor een ontstekking. Wanneer je met je vinger op het tandvlees boven de hoektand drukt ontstaat een bleke vlek. Deze moet binnen 2 seconden weer zijn weggetrokken. Is dat niet het geval raadpleeg dan de dieren arts. Er kan iets mis zijn met de bloedsomloop. Het gebit moet schoon zijn zonder al te veel aanslag. Ruik ook de adem van je hond. Een slechte adem kan een indicatie zijn voor een ontsteking.
De relatie tussen oorzaak en gevolg is hier niet uit te drukken als een lijn, valt niet als een pijl te symboliseren. Hier is de causaliteit meer als het slappe koord dat sommige potsen­makers bewandelen. En velen vallen er voortijdig af. Of ze vallen naar de kant van de schuld, of naar de onschuld, doet nauwelijks ter zake. Niemand maalt erom. Hier niet.
Racisme is het exceptionalistische idee dat rassen gerangschikt kunnen worden als superieur en inferieur ten opzichte van elkaar. Daaruit voortvloeiend kunnen voor het ene ras andere maatstaven worden aangelegd dan voor het andere
Dieptekaarten gaven haar de lijnen, die ze zorgvuldig overtrok op dunne vellen papier. Van de negen zeeën gingen er vier dieper dan tien kilo­meter. Ze nam lengte- en breedtegraad over, bleef een tijd naar het papier staren, terwijl ze in gedachten schepen liet uitvaren.
Enkele van de alleroudsten herinnerden zich nog de zwervende bendes die plunderend en moordend door de omgeving trokken. Of de melaat­sen, levend of dood, die al dan niet moedwillig de inwoners van het dorp probeerden te infecteren.
Baby Shower Gift: Mommy’s Hospital Survival Kit: Headbands, Floss, Gum, Trail Mix, Chocolate, Lotion, Hand-sanitizer, Chap Stick, Facial Cleaning Cloths, Wisps…things to help Mommy be a little bit more comfortable.
Zwarte maan conj. Uranus in het 11de huis in Weegschaal conj. Pluto in Maagd. Priapus in Ram in het 5de huis en Cheiron in het 6de huis in Ram. Noordelijke maansknoop in het 4de huis conj. Mars in Waterman.
De jongen sprong van de steiger en redde de buit die de monnik van de overkant had meegebracht. Hij waadde terug en zwaaide het pakket opgetogen boven zijn hoofd. Op de steiger vouwden de kinderen het gretig open, om de schat te zien die hen misschien eindelijk wat geluk zou brengen. En ver weg, in de Hal van Offa, sloeg koningin Drida plots haar ogen open en haar bovenlijf rees steil omhoog uit het bed dat zolang haar gevangenis was geweest.
Uit mijn sensorhoeken zag ik hoe ze me betastten. Een nieuwe para­meter die ik nooit eerder had gevoeld begon te groeien: boosheid, woede… Ze betastten me! Met hun smerige vingers. Wilden ze me iets aandoen?
Weekend. Ateliere De Creatie Ore Suplimentare 2015. view torrent source pages , download. d3dd< 56ade758b5d79487f02f3dublado world filme download Jurassic mega. hey baby download descarca costica boieru romica puceanu download album torrent. iar cine reuşeşte să profite de această dorinţă a lor devine milionar. Download placut si bine ati venit pe acest forum. Filme Romanesti facute format DVD de bibescu01. c. Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen. Met de systematische landbouw en veeteelt ontstonden op de duur het maatschappelijke surplus, het kapitaal en het privébezit. Voorheen hadden families en min of meer ook de individuen een vorm van persoonlijk bezit in de vorm van hun werktuigen en het huisraad. Maar dat was geen kapitaal, al kan men het instrument, het werktuig om werktuigen te maken, als de eerste primaire vorm van kapitaalsgoed bestempelen. Het maatschappelijke surplus ontwikkelde zich omdat de landbouw en de veeteelt toelieten veel meer te produceren dan onmiddellijk noodzakelijk was. Het gezaaide graan leverde snel meer op dan de familie nodig had om te overleven: daar men het als voorraad kon opslaan, was er geen rem op de hoeveelheid die geproduceerd kon of moest worden. Men moest hoe dan ook meer produceren dan het levensnoodzakelijke want een deel moest opnieuw als zaaigoed worden aangewend. Hetzelfde gold voor de veestapel. De kuddes werden groter dan de hoeveelheid nodig voor de slacht of voor het vervangen van deze geslachte dieren. Het zaaigoed en vooral de kudde fungeerde als kapitaal: in het Engels wordt voor kapitaal nog altijd het woord stock (veestapel, in engere zin de fokdieren) gebruikt. Daar de stam reeds opgesplitst was in deelfamilies, werd dit kapitaal en in het bijzonder de kudde familiebezit, privébezit dus, al waren de weiden en landerijen waarop de kuddes graasden veelal gemeenschappelijk. De landbouwgrond werd in den beginne doorgaans elk jaar onder de families herverdeeld, met daarnaast een stuk gemeenschapsgrond (het Latijnse woord ‘imperium’ zou oorspronkelijk het voorschrift aanduiden waaronder de gronden werden herverdeeld). Maar al snel slaagden de families erin, althans in sommige stammen, hun akkers als privébezit te laten optekenen. Het surplus kon voor diverse doelen aangewend worden: om binnen de familiekring de productiviteit van huisgenoten op te drijven (meer bepaald het weven); om binnen de stam ambachtslieden voltijds te laten werken en zich te specialiseren, waardoor later ook de metaalbewerking zich kon ontwikkelen (in het bijzonder belangrijk voor de wapenproductie); om zowel binnen als buiten de stam handel te voeren en delen van het surplus uit te wisselen tegen het surplus van andere min of meer geciviliseerde stammen en volkeren. Het surplus van de landbouw en de veeteelt veroorzaakte zo een bijzonder snelle omwenteling waarbij ambachtslieden hun productie en hun productiviteit quasi ongeremd konden opvoeren en handelskaravanen van de éne kant van de wereld naar de andere trokken. Nog geen 5.000 jaar na de introductie van de systematische landbouw en veeteelt stond de wereld op zijn kop. De roep om het echte en eerlijke ligt in dezelfde redeneertrant als hierboven. Ter wille van de sex, het geld, de status (afb.), schoonheid, kennis etc. kan men een bepaalde partner of onderafdeling van de kultuur begeren alleen maar om te ontdekken dat na een tijdje er geen echte liefde blijkt te zijn. Het kan zijn dat je al geld verdienend of een sexueel of kultureel iets najagend alleen maar een lesje leert. Het is eenvoudigweg moeilijk jezelf te kennen. Veel dingen moeten op de proef worden gesteld en geprobeerd. Soms moeten vele plaatsen en vele boeken worden onderzocht. Oost, West, thuis best. Altijd zal iedereen weer terugkeren naar huis wat dat ook moge wezen voor de dolende ziel. Zelfs buitenaardse wezens in een vliegende schotel kunnen alleen gelukkig zijn als ze weer naar huis terug kunnen. Als hun voertuig alleen maar een ander soort van grafkist is waarin ze zijn begraven, zullen ze alleen maar versteld staan over de manier waarop men in die kultuur sterft. De vraag hoe men die kultuur moet leven is niet beantwoord totdat men terugkeert naar huis waar het hart ligt. Dit kan je inspireren om je leven te gebruiken om nieuwe vormen op te bouwen en nieuwe verbeteringen te creëren.  Het kan zijn dat je dingen wilt manifesteren die voordien enkel interesses waren. In de buitenwereld zul je een revaluatie van vele systemen zien.  Er zal eerst een Onthulling zijn over het niet werken van deze systemen. Met zijn hoofd zwaar in zijn handen leunde Berend op de toonbank. Er was nog geen enkele klant geweest, hoewel het briefje niet meer op de deur hing. Willem zou die middag nog even langskomen, had hij gezegd, maar Berend vroeg zich af of zijn broer het had gemeend. Berend zuchtte en keek op de klok. Zijn ogen schoten onwillekeurig naar links, naar het portret dat ernaast hing. Pa staarde hem doordringend aan in zwart-wit. Berend keek terug, zonder te knipperen. Hij draaide bij, hief zijn kin op en keek het portret strak aan. 18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond dat de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8 Met de verzelfstandiging van het Ego, de Geest en de Maatschappelijke Orde werd het individu meer en meer een gespleten schizo individu. Tegenover zijn natuurlijke neigingen stond zijn Ego, stond de Orde klaar om deze in de juiste aangewezen banen te leiden. Het lichaam werd meer en meer een probleem in de mate dat de overgave aan de natuurlijke neigingen van het vlees het contact met de goden of de godheid, het luisteren naar de stem van het geweten, verhinderde. Meer en meer zouden lichaam en geest tegen elkaar worden opgezet: door de goden die zich in de geest manifesteerden én door de goddelozen die zich overgaven aan de geneugtes van het vlees en doorhadden dat de geest een fictie was die hoogstens om redenen van praktische nuttigheid moest worden geprezen. In Paulus’ Brieven (aan de Romeinen, aan de Korinthiërs) kunnen we lezen hoe het ware geloof, de ware gehoorzaamheid aan God bestaat in de onverschilligheid tegenover het vlees en de overgave aan de geest van het vergoddelijkte Woord. Ook dit zijn dus ontwikkelingen die zich pas in de landbouwsamenlevingen zouden doorzetten, maar waarvoor de kiem te vinden is in de paleolithische samenlevingen. Het natuurlijke genot (van het voedsel, van seks) krijgt de banbliksems van het Kwaad over zich en wie hoopt het Rijk Gods binnen te treden, hoort zo veel mogelijk dit natuurlijke genot te mijden en zich over te geven aan een hogere Orde, een hogere Macht. Maar de hogere Orde van de Geest schept zo haar eigen kwaad en boosaardigheid: de leugen en de veinzerij. Zoals Immanuel Kant immoraliteit zag in het instrumenteel aanwenden van de zedenwet voor eigenbelang, zo duikt het Kwaad op de duur overal op. Geloochend moest dus worden dat de Geest slechts een instrument was van de natuurlijke drang tot zelfbehoud: de Geest kwam te voorschijn als een afgezonderd principe dat tegen het lichaam werd gesteld. Praktisch kwam men ertoe in het openbaar de natuur geweld aan te doen en in de publieke ruimte die natuur zo veel mogelijk te verbergen in houding, kledij en gebaren. In het openbaar diende men de geest ‘vrij’ te hebben. Het natuurlijke van zijn kant werd verbannen naar de privé-vertrekken, hoogstens nog toegelaten in drankgelegenheden en bordelen, vermomd als obsceniteit. De Wet die het natuurlijke genieten verbood, kon echter niet slagen: niet alleen drong het natuurlijke zich aan de geest op, de geest die immers zelf maar een stuk lichaam was, de Wet suggereerde in al zijn uitspraken ook de mogelijkheid van dat natuurlijk genot. Bovendien zag elk kind dat niet iedereen zich aan de Wet hield, dat er uitzonderingen waren: doorgaans hielden zij die de Wet instelden zich zelf niet aan de Wet. De Wet leidde aldus tot een fundamentele gespletenheid van de samenleving, tot een fundamentele gespletenheid van elk individu dat onderdaan was van die Wet. Verdringing en transgressie, ascese en excessief genot wisselden elkaar voortdurend af. En de Wet diende dan ook voortdurend bijgesteld en herzien te worden, een proces waaraan vandaag nog steeds geen einde is gekomen. Het complex van symptomen dat in meer of mindere mate valt waar te nemen bij mensen die slachtoffer waren van geweld of andere schokkende gebeurtenissen, heeft de naam van post-traumatisch stressstoornis gekregen. De negentiende verdieping was sneller bereikt dan ze had gedacht. Ze spitste haar oren, in de hoop een geluid op te vangen. Eender wat, gekrijs van een slacht­offer of een ronkende kettingzaag die lichamen in stukken sneed. Maar het was onheilspellend stil in de top van de wolkenkrabber. In het begin van de dertiende eeuw plantten de Cisterciënzer monniken hun eerste wijnstokken in de buurt van het stadje Werder, iets ten zuidwesten van Berlijn, ruwweg op dezelfde breedtegraad als Amsterdam en Zwolle. Halverwege de achttiende eeuw produceerde het gebied 1650 hectoliter wijn per jaar van ongeveer honderd hectare wijnstokken. Goed, er ging wel eens een oogst verloren als het vroor en in de negentiende eeuw schakelden de meeste telers over op consumptiefruit, maar tot op de dag van vandaag is het gebied officieel de noordelijkste appellation van Europa. Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen. Deze regel komt overeen met de voorgaande, maar is niet hetzelfde. Verwachtingen vormen een hoofdstuk apart in het boek der psychologie. Gefixeerd in een zekere rol verliezen mensen hun vrijheid gevangen door hun eigen verlangen iemand te zijn. Het leven wordt een hel als men veranderd is in een dienaar van andere mensen i.p.v. een bevrijde ziel in dienst van de orde van God. Natuurlijk is de orde van God niet zonder anderen zodat het dienen van anderen op zichzelf niet het probleem is, noch als het hebben van verwachtingen met hen altijd een probleem zou zijn. Mensen scheppen er ook behagen in hoge verwachtingen op te bouwen over een reis naar de planeten b.v.. Het probleem ligt in de onderliggende orde waarvoor geen enkelvoudige oplossing bestaat. Er kan alleen maar een diversiteit aan oplossingen zijn met geen verwachting van het domineren van de ene over de ander. Oplossingen kunnen de van rebellie, conformering of hervorming in overeenstemming aannemen. In feite werken alle drie tesamen uit op de juiste wijze: conformerend aan een vergeten optie van orde staat men op tegen de bestaande orde om die te hervormen middels overeenstemming. De kunst van de revolutie ligt in het vermogen te complementeren en niet te verdringen wat voorheen tekort schoot. Zoals de tijd het leert: men hoeft alleen maar het oude niet vergetend, het nieuwe te accepteren. Astronomisch: de planeten nemen een nieuwe positie in maar behouden hun oorspronkelijke aard. Dienovereenkomstig kan men van haar verwachten iedere afspraak nieuw te zijn maar men moet accepteren dat ze dezelfde persoon blijft. Een andere persoon zoeken zal niet de oplossing brengen voor het probleem dat iedereen dezelfde blijft. De tijd aanvaardend die alles nieuw maakt zal de gelijkblijvendheid meer welkom en wonderbaarlijk zijn.  Ze stonden stil op de trappen. Het enige geluid was afkomstig van hun zwoegende longen. Ze hijgden een tijdje zonder iets te zeggen. Uitein­delijk knikte Lieven weifelend. ‘Je weet dat ik jou hier niet kan achter­laten.’ Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood. Leaf trilde over haar hele lichaam. Ze voelde tranen achter haar ogen branden. Verdomme, ze wilde niet janken. Ze kon die jongen toch niet neerschieten? Ze kon hem toch niet dood laten gaan? Maar ze kon ook haar missie niet opgeven. Het idee om meegevoerd te worden naar één van de trunomium woonschepen, kneep haar keel dicht en maakte haar misselijk. Ik heb ervaren dat het leven een voortdurende beweging is tussen twee polen. Een doorlopend zoeken naar evenwicht binnen een spanningsveld waar het leven van de mens en dus ook mijn leven zich afspeelt. Eijjon Eijsson had gelijk gehad. Ze was een verrader. Van haar eigen deugdelijkheid. Van haar eigen moeder, van haar eigen zus, van haar eigen mensen. Ik heb actief meegewerkt aan de veroordeling en dood van tientallen Lleroh. De andersdenkenden, de subver­sieven. De mogelijke samen­zweerders tegen de Kiteh, tegen de Timbesh. Lieven stond als eerste terug bij de voordeur. Voorzichtig keek hij om het muurtje de gang in. ‘Kom,’ fluisterde hij, en geruisloos liep hij naar buiten. Zohra volgde hem. Op hetzelfde moment ging er tegenover hen een deur open. ‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’ Walter Benjamin, die met dezelfde problematiek worstelde, bekeek de zaak nog anders en kwam tot het idee van de ‘Geredde Nacht’. Hij ziet zoals Heidegger de natuur als de wereld van de geslotenheid (Verschlossenheit) en van de ‘nacht’, terwijl hij de geschiedenis daartegenover stelt als de sfeer van de ‘openbaring’ (Offenbarung). Maar tot deze gesloten wereld rekent Benjamin ook ideeën en kunstwerken. Kunstwerken omschrijft hij als: “modellen van een natuur die niet wacht op de dag, en dus ook niet wacht op de Dag des Oordeels; zij zijn de modellen van een natuur die noch het theater van de geschiedenis is noch de woonplaats van de mens. De geredde nacht [Die Gerettete Nacht] .” De poll zelf is echter al meteen een onderdeel van de oorlog geworden. Voor ICT-experts, cybercriminelen en ervaren hackers moet het een klein kunstje zijn om het sms-verkeer te onderscheppen. Ongetwijfeld kunnen ze snel detecteren wie wat heeft gestemd en weten ze zo ook wie geen smsje heeft verzonden. Misschien kunnen ze dat ganse sms-verkeer wel vervalsen. Hebben de vijanden er geen baat bij om ons euforisch te maken en in de waan te brengen dat ze vandaag weer eens in het woestijnzand hebben gebeten? Of om ons net andersom te demoraliseren door bij elke geïsoleerde kijker de indruk te wekken dat de bevolking in haar geheel de oorlog een “hopeloze zaak” begint te vinden? Vormt een deel van de kijkers geen vijfde kolonne die zo handig opereert dat niemand erop let dat de binnenlandse vijand zelf misschien veel actiever en effectiever is dan de buitenlandse? Et cetera! [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

One Reply to ““coolste overlevingsuitrusting basale stedelijke overlevingsuitrusting””

  1. Ze dook op, haar gezicht naar de hemel. (Niemand op de rand van de klif.) De beloofde boot lag verborgen in de schaduw van een rots; twee Lleroh-vrouwen op het dek, één wijdbeens met een vierkante reddings­boei in haar hand, klaar om te gooien. Meyago stak haar hand hoog op, wierp een nieuwe, angstige blik omhoog naar het gat in de muur. Zonder twijfel was de blauwe auto al tot stilstand gekomen, waren de twee mannen uitge­stapt. Elk moment nu, elk moment kon iemand z’n hoofd over de rand steken en zien dat ze hier was, hier. Hier in het water! Seconden! Seconden slechts. De enige vraag was waarom het zo lang duurde. Waarom stónden ze daar nog niet?
    67. 65 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? Voor het werken aan herstel vanuit EPT is het ten eerste belangrijk te weten en te benoemen wat een gezonde partnerrelatie is. Zoals eer- der al is genoemd, is het belangrijk dat de partners gelijkwaardig zijn en een volwassen relatie met elkaar hebben. Een relatie waarin de zorg voor zichzelf zowel als de zorg voor de partner serieus genomen wordt (+Z, +A). Dat individuele verschillen in wensen, gevoelens en verlangens worden gerespecteerd, betekent niet dat ze van elkaar ook geaccepteerd wor- den. Door strijd en overleg hierover verdiept de relatie. Als ervarings- gerichte therapeut kijk je naar de interactie, het proces tussen de partners. Als therapeut dien je als voorbeeld: hoe geef je persoonlijk leiding aan een gesprek? Het is goed om als therapeut een eigen visie op de cliënt en zijn probleem te hebben. Je moet goed zicht hebben op datgene wat de cliënt in moeilijkheden heeft gebracht, en wat er nodig is voor de cliënt om daar weer uit te komen. Daarbij is het van belang dat je concreet te weten komt wat zijn probleem is. Zo kun je vervolgens een eigen visie ontwikkelen op basis van je eigen hypotheses en conclusies. Je zoekt als therapeut naar de verschillen tussen de cliënt en jezelf in een aantal aspecten: • tussen wat de cliënt waarneemt en wat je zelf waarneemt; • tussen wat de cliënt ervaart en wat je zelf ervaart; • tussen wat de cliënt denkt en wat je zelf denkt; • Tussen wat de cliënt vindt en wat je zelf vindt.
    Al die tijd had Cynethryth als verstard op haar ver­hoogde eiken zetel naast die van Offa gezeten, haar onderarmen majesteitelijk op de leunin­gen, maar met haar brandende zwarte ogen gericht op het krijgs­gewoel. Nu stond bisschop Hygeberht vóór haar, keek naar haar op, richtte het uiteinde van zijn staf op haar. ‘Zij!’ schreeuwde hij naar achteren, naar de strijders. ‘Ziet u niet dat zij de rot in de appel is, de bron der twee­spalt, de vernietiger van jonge mannen, de ware vergieter van hun bloed? Met deze Frankische heks kwam de klad in het land! Zij moet weg! Cynethryth, een hoer van Babylon!’ De staf trilde, maar bleef op haar gericht.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *