“bug out levert overlevingsuitrusting beoordelingen essentieel stedelijk overlevingsuitrusting”

Materiële aktiviteit weerstaat het verstandige. denken zou er aktie moeten zijn, maar na de aktie zou er ook heroverweging moeten zijn. Vergissen is menselijk. Daarom is zwijgen goud en spreken zilver. Zonder te kiezen voor de stille wereld der gedachten waar alleen de innerlijke stem wordt gehoord in den beginne en ten slotte, is er geen berouw mogelijk en ook geen correctie. Dit is een ramp die zich niet mag voltrekken. Het gevolg van spreken en handelen zonder voorafgaande en erop volgende reflektie betekent gevangen te zitten in een neerwaartse spiraal van valpartijen die leiden tot oorlog en vernietiging. De essentiële dreiging van het zilver wordt gevormd door de onwetendheid. Voor de ander houdt men het beeld hoog van de wijsheid, maar zich ontwikkeld hebbende tot een diktator (de Schrift, de associatie in de geest en de innerlijke leraar missende) is de vernietiging een feit. Schepping zonder reflektie leidt tot vernietiging. Dat is de ware betekenis van het gouden stilzwijgen (afb..) De monniken zijn altijd doorgegaan met hun gebeden tot de politici zich hadden uitgeleefd en spijt hadden gekregen.
We kunnen op basis van de voorgaande analyses volgend probleem begrijpen: is het bewustzijn, zoals sommige idealistische filosofen menen, vergelijkbaar met een filmprojector in een bioscoop? Het bewustzijn projecteert de wereld op het witte doek, dat symbool staat voor de werkelijkheid. Deze werkelijkheid, dit witte doek blijft dan op zichzelf onveranderbaar en onaangedaan door de beelden die erop worden geprojecteerd. Alleen de waarnemer doet de film ontstaan. De film die wordt afgespeeld is dus eigenlijk maar een illusie. Het leven is volgens deze opvatting een film waarin naast kleurenbeelden en geluiden ook geuren, gevoelens, emotie en pijn worden geprojecteerd. Het bewustzijn kiest zijn illusoir bestaan: die film die het wil projecteren en tegelijkertijd wil ervaren. Het heeft daarbij de keuze tussen een oneindigheid van mogelijke illusies, van films die opgezet en beleefd kunnen worden, waarin het bewustzijn zijn ware aard kan vergeten en zich kan hechten aan de beelden. In het Indisch denken noemt men deze illusie Maya. Maar ook een idealistisch filosoof van het illusoire eet zijn bord van harte leeg.
Ik gromde en greep hem bij zijn kraag. Met een bevredigende klap sloeg hij tegen een scheefgezakte cateringkar. Voordat ik echter iets kon zeggen, wrong hij als een slang in mijn handen en draaide zich met een grom los, om me vervolgens in een houdgreep klem te zetten.
Vanaf 28 december is het leger dan anders. De epidemie van overgeven en diarree lijkt wat op zijn retour. De andere ziektes komen nu weer: bloedarmoede, van een flesje bestrijdingsmiddel gedronken en na 6 uren toch maar naar het ziekenhuis gebracht, dus te laat voor Norit, alleen maar afwachten tot het lichaam het heeft verwerkt. En longontstekingen, die zijn er nu ook weer. En dan was er nog een jongetje dat door zijn moeder in de steek was gelaten bij de geboorte en de afgelopen 6 jaar bij zijn blinde opa en ziende oma was opgegroeid en nu vier dagen alleen met opa was geweest omdat oma op reis was. Toen oma terug kwam was het kind inmiddels vier dagen ziek, Opa kon niet zien wat er aan de hand was. Oma ook niet maar die bracht hem wel bij ons, maar wist ook niets over “hoe lang gebraakt, hoeveel dagen koorts, meteen al buikpijn of pas na een paar dagen” enzo. Tenslotte hebben we het maar gehouden op een blindedarm ontsteking die geperforeerd en verwaarloosd was (en géén tyfus) en hij knapte op, kreeg daarna ook nog een echte longontsteking en knapte ook daarvan op. Nu is hij in goede toestand weer naar huis. Ik heb de grootmoeder maar uitgebreid verteld dat ik veel bewondering voor haar heb, dat ze zo goed zorgt voor haar kleinkind. Ze is al die tijd in het ziekenhuis bij hem geweest als een kloek bij haar kuiken. En ik heb mijn excuses aangeboden aan haar dat ik de eerste dag nogal kortaf tegen haar was geweest toen ze op geen enkele van al mijn vragen een duidelijk antwoord kon geven. Eigenlijk ben ik wel van het oude vrouwtje gaan houden….
krant/reageer op www.de-eenling.nl 3 nr. 1 september oktober Transgender van de toekomst niemand nodig Binnenkort baar ik mijn eigen kloon Hoe gaat het met de levensverandering, mevrouw Bakker? Een transgender beauty Queen uit Engeland heeft haar eigen sperma laten invriezen. Wanneer haar verbouwing compleet is kan ze nog steeds kinderen krijgen. Geluiden gaan op dat men in de toekomst in staat is om transgenders kinderen te laten baren. Het betreft Talulah Eve Brown, 22, die geboren is als Aaron, en zich in haar kindertijd een- zaam en verward voelde. In 2014 werd ze gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Een diagnose waarbij men zich onprettig voelt met de seksualiteit. Ze begon met haar veranderingen in een vrouw en betaalde 800 pond om haar sperma te laten invriezen. Ze vertelde dat haar ideaalbeeld was te settlen in een relatie maar dat ze zich ook realiseerde dat ze alles zelf kon en dat niemand haar zou kunnen tegenhouden een kind zelf groot te brengen. “ En dat was pre- cies wat mijn moeder deed, mij in haar eentje opvoeden. Dus dan kan ik dat ook. Ik ben geboren als een sterke onafhankelijke vrouw en als een moeder.” Miss Brown, uit Burton-on-trent, Staffordshire, zei dat ze altijd geweten heeft anders te zijn. Tijdens schooltijd had ze bij vriendschappen met jon- gens innerlijke gevechten met zichzelf. “Ik wist gewoon niet hoe met ze om te gaan. Ik voelde me gedwongen in allerlei stereotype mannelijke activite- iten te vallen, zoals sporten, maar voelde me al die tijd veel meer op mijn gemak met het spelen met mijn Barbie poppen en met mijn moeders kleding dragen.” Zoon, het is tijd een serieus Op haar dertiende kwam ze uit de kast als homoseksueel en begon ze met make up te experimenteren. Toch bleef ze zich nog steeds onprettig voelen. gesprek te hebben Uiteindelijk realiseerde ze zich dat ze een verandering tot vrouw wilde aan- gaan nadat ze een openlijk transgender, Big Brother deelneemster op tv had gezien. “Toen ik begon met de studie schoonheidsverzorging besloot ik om full time te leven als de trotse vrouw die ik wist dat ik was.” We respecteren uw wens een In 2014 bezocht ze de kliniek Nottingham en werd uiteindelijk officieel gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Sinds het begin heeft ze hor- vrouw te zijn. Laten we beginnen moonbehandelingen en in de nabije toekomst krijgt ze borstimplantaten, een vagina, en wordt haar Adams appel kleiner gemaakt. En een laser haar met uw salaris met 20% te korten. verwijdering. Na twee van de acht sessies is ze erg tevreden. “Wat mijn zelfvertrouwen voornamelijk beïnvloedt is de aanwezigheid van een adam- sappel.” “Ik werk in een familie restaurant en soms merken kinderen het aan me en ik overhoor hun ouders dan of ik een jongen of een meisje ben. Het kan ongemakkelijk zijn als de ouders dan niet weten wat te zeggen. Soms willen ze niet dat hun kinderen door mij bediend worden. Mensen zouden niet zo moeten oordelen. Het maakt niet uit. We verdienen allemaal een gelijke behandeling. Haar droom is om gekroond te worden als de nieuwe Miss transgender United Kingdom. De eerste verkiezing in deze discipline. Op haar prof- ieltekst voor de miss verkiezing schrijft ze dat als gemeenschap transgen- ders zich te lang verborgen gehouden hebben. Maar nu in 2015 zijn we hier, trots, en zouden we gevierd moeten worden en niet slechts getolereerd. “Ik vertegenwoordig iedereen die moeilijkheden met het leven heeft gehad, iedereen die zich een minder persoon heeft gevoeld of voelt enkel vanwege de persoon die zij of hij is. Ik heb in mijn leven zoveel overwonnen, ik ben trots op wie ik ben en op de vouw die ik ga worden.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Welke keizer regeert er momenteel in het land der levenden? Welke dingen gebeuren er buiten ons nachtelijke bestaan? Ik weet het niet. Misschien hoor ik die dingen een keer, misschien niet, het doet er allemaal niet toe. De beslommeringen van de sterfe­lijke wereld hebben zeer weinig invloed op ons bestaan. Er zijn altijd oorlogen en geesten, geweld en verdoemde zielen.
Het spel van de ziel wordt continentie genoemd: wie kan het meest, het langst en het best, het gelukkigst vasthouden. Die persoon die altijd wint wordt de Heer genoemd. Van Hem is bekend dat Hij in minachting van de materie leeft: we mogen Hem doden, maar Hij zal herrijzen, wetende dat het herinneren niet zo sterk is als datgene wat wordt herinnerd. We mogen Zijn materiële vorm respekteren, maar Hij zal de natuurwetten veranderen in een wonder om te bewijzen dat Hij de meester van het spel is. Datgene wat wordt herinnerd leeft eeuwig. Hij die zich perfekt herinnert is de Allerhoogste Heer, de Superziel. Mensen willen altijd het Heer-spel spelen; het is het spel van de zelfverantwoordelijke volwassenheid. Voor dit spel is continentie de sleutel. De uitdaging is de essentie van de continentie te vinden. Deze essentie is de kwaliteit van de goedheid. Hij die boos wordt is de verliezer. Velen denken dat de continentie van het zaad de essentie is daar de sublimatie van de drift de essentie van de kultuur is. Maar dat is de fundamentele fout. God mag dan de continentie van het zaad zijn,de gedachten en de kultuur, maar kan net zo goed het geven van het zaad, de gedachten en de kultuur zijn. Goedheid is de essentie en niet een biologisch mechanisme van het gekultiveerde celibaat. Anderen denken dat het de continentie van de macht is wat God is, aangezien God macht is, of de continentie van de liefde aangezien God liefde is. Maar macht is energie en liefde een handeling, beide zijn tijdgebonden en kunnen niet de kategorie vormen. Van de continentie met de tijd, de handhaving, wordt gezegd dat ze van de geaardheid goedheid is (afb.) en een basis-begrip van God (afb.). Maar God zullen we altijd kwijtraken vasthoudend aan een tijd-strategie. De Tijd mag dan eeuwig zijn, maar de strategie is dat niet. De strategie is ego, de goedheid der verandering is ziel en de realiteit van de ziel is God. Aangezien de Heer de sleutel van het spel in handen heeft, moeten we sportief zijn en tegen ons verlies kunnen. Het is om te lachen te weten dat we altijd verliezers kunnen zijn: het is de definitie van de humor. Zo wordt een heilige man meer erkend door zijn gevatheid dan door zijn lijden. Het is de Heer die niet lacht. Dat is de prijs van zijn overwinning. Al wat de mens wil zien is een lachende Heer. Hij zal ons ook laten winnen. Hij kan liefde zijn. Het spel spelend moeten we Hem ontkennen: Hij bestaat niet anders kunnen we het niet winnen, en àls Hij bestaat moeten we geloven dat Hij wil verliezen om liefde te zijn. Daarvoor moet Hij een handeling zijn, terwijl de Superziel niet werkelijk handelt behalve getuige te zijn. Daarom is ieder geloof in de Heer gegrondvest in de overtuiging dat Hij zal verschijnen als de messias van een specifiek kultureel spel van Heerschappij. Eenmaal verschenen, moet Hij opnieuw worden ontkend ten einde het spel te kunnen voortzetten. Sommigen worden hier gek van, anderen sterven er eenvoudigweg voor. De meeste mensen spelen de ontkenning zonder het geloof dat Hij ooit zal verschijnen in het eigen spel om er een eind aan te maken. Niettemin weten ze dat Hij bestaat, terwijl met het niet te weten men zijn eigen fantasie-God of idool creëert naar de psychologische noodzaak van het fixeren van het ideaal (domheid is gedefiniëerd als het weerstaan van het ideale). Naar de Andere Regels is het spel van de Heerschappij het godvrezende van de onafhankelijkheid: de Heer Zelve mag ook meedoen.  
De woestijn kreeg een paarsachtige tint, het geel werd groenig. Straks ging het hier op de bronplaneet van de scheppers lijken. Dat vond ik maar niks. Waren er ooit van die clichématige voorspellingen geweest over de scheppers die terug naar onze planeet zouden afdalen? Nee. Niet dat ik wist althans, maar ik weet verre van alles. Anders lag ik hier nu niet. Anders zou ik echt wel weten waarom die gaswolk over onze planeet werd verspreid.
Door de eeuwen heen hebben wij vanuit de geschiedenis kunnen zien dat soorten die met de beste wapens konden strijden en verbeterde strijd strategieën overwinaars worden en de andere soorten of geheel uitroeien of als slaven konden gebruiken.
Hij had dit eerder gezien, besefte hij opeens. De herinnering bleef net buiten zijn bereik, gaf alleen vage aanwijzingen over wat hij destijds gezien had. Het was lang geleden, in een van zijn eerste levens. Een ten­toonstelling van werk dat toen al oud was. Hetzelfde patroon, of toch bijna. En nu gemaakt door iemand die pas aan zijn eerste leven begonnen was.
Samenvattend heeft het sexuele altijd regulering nodig. We kunnen het niet zomaar op straat doen met iedere vreemde daar misbruik zeker moeilijkheden zal geven. Een vergunning is gebruikelijk om zich te verzekeren van de instemming van de gemeenschap: voor de sex trouwt men legaal en religieus. Zonder dat zijn er ook regelingen nodig: kontrakten om samen te leven of de band te houden zoals ze in onderlinge overeenstemming is. In feite wordt de lust in liefde veranderd door al dit soort van regelingen. Of het sexuele motief nu overheerst of het culturele motief, of men nu trouwt vóór het hebben van sex of er na, niemand houdt ervan misbruikt te worden en dus heeft iedereen behoefte aan een goede regeling van de sex. Vaak nemen mensen hun toevlucht tot masturbatie in het zicht van alle kulturele frustraties vanwege de planning van de sexuele aangelegenheid. Maar ook voor jezelf is de zelfde waarheid van toepassing. Is er echt een verschil in je sexueel verhouden tot jezelf of iemand bij de gewoonte betrekken? wat echt telt is het vermogen om te kunnen gaan met het dynamische en complexe van de kultuur. Het vermogen verliezend kan men perverteren of perverterend kan men het vermogen verliezen. Het kan een vicieuze cirkel zijn. Goede sex en goede kultuur is waar het ware huwelijk met haar en/of de wereld om draait.  
En dus dacht ik in die laatste ogenblikken als Mars­dier eigenlijk enkel aan Ansalaam. Dat strekt me tot eer, of niet soms? Mijn geliefde was bij me, daar in die koude, van elke vorm van mededogen verstoken woestijn. We hadden geleefd, Ansalaam en ik. Geleefd zoals zo velen van ons, in zonde, in het geheim, we hadden gelachen, we hadden gedanst. We hadden geneukt en de liefde bedreven, en nee, dat is niet helemaal hetzelfde.
De Fi 156F was speciaal bedoeld voor politiedoeleinden binnen Duitsland zelf. Het was een speciale versie van de Fi 156C-3 met twee 7,92 mm mitrailleurs vurend vanuit de cabine en onder de vleugels rekken voor maar liefst 48 SD-2 fragmentatiebommen van 2 kg.
De ter dood veroordeelde wordt alweer afgevoerd in zijn kruiwagen. De beul sjokt er vandoor. De menigte begint uiteen te vallen, te desintegreren. Kleinere kluitjes kiezen weer hun eigen pad. Straat­verkopers en temeiers proberen ze nog te onderscheppen om hun schamele waren te slijten.
Dat geldt voor alles hier. Ook bij mijn komst zijn allerlei “beloftes” gedaan door Ghanezen, Zoals binnen enkele maanden alle papieren voor elkaar, direct een salaris, binnen drie maanden huisvesting, alle medewerking bij de officials in Accra, enzovoort. Daar is er geen een van uitgekomen. Opnieuw is er geen erkenning als specialist voor 2013, geen verblijfsvergunning. OK, na 7 maanden heb ik mijn eerste salaris gehad (over februari), nadat ik nijdig was geworden omdat op 5 maart tegen mij werd gezegd: “We zijn er nog niet aan toe gekomen om over uw salaris van februari na te denken”. Toen had ik het 8 uren later ineens cash.
Het Theeblaadje Juni 2013 55+ ontmoetingscentrum is een wijklocatie van zorgorganisatie Het Spectrum. Ontmoetingscentrum is in het bijzonder een centrum waar senioren elkaar ontmoeten al dan niet gekoppeld
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
Een man moet zijn gegrondvest in zijn dienstbaarheid om een stabiel persoon te zijn. Emotioneel afhankelijk zijnde moet men in staat zijn te stoppen. Vroeg of laat zal de andere persoon afwijzen: ‘Ik ben niet de jouwe’, ‘Ik moet mijn eigen weg vinden’. Afwijzing moet worden geaccepteerd. Zonder dit is er geen samenleving mogelijk. Het recht tot weerlegging van de ander is fundamenteel voor de menselijke vrijheid. en een hoeksteen van het maatschappelijk welbehagen. Er bestaat altijd de neiging zichzelf te verliezen in de valstrikken van de materiële natuur en die gehechtheid voor waar aan te zien. Begoocheld door de verschijningen gaat men voor dit en dat, hem en haar. Maar de wereld is geen speelgoedje om mee te spelen zoals je wilt. De wereld is een vrouw die moet worden gerespecteerd. het typisch mannelijke is de onafhankelijkheid van het behoud van dienst aan het belang van de ziel.
Ik poetste dan liever het al wat oudere vehikel van Meneer. Dat gevoel van trots als hij dan weer netjes ermee voor de dag kon komen… Ja, die fijne gevoelens lagen misschien allemaal aan de drijfveren die ze er bij mij in hadden geprogrammeerd, die mij zijn afgepakt door die onbe­leefde dame. Maar soms denk ik dat het toch meer was.
Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.
Cultuuragenda Parc Imstenrade 7 e jaargang, nr. 28, september 2014 Door een technische storing kon deze agenda niet eerder gedrukt en bezorgd worden. Presentatie nieuwe Jaarprogrammaboek Kunst&Cultuur
Harrald voelde zijn ogen branden. Armena woonde met haar ouders en enkele familieleden in een dorpje ergens aan de Italiaans-Zwitserse grens. Die aan­duiding had niet veel zin meer tegenwoordig, nu landen waren verdwenen en de laatste plaatsen waar mensen woonden één voor één ten onder gingen. Ze was ongeveer zijn leeftijd en hij had de ijdele hoop gehad haar ooit te zien. ‘Dan zijn we waarschijnlijk de laatste mensen op Aarde.’
Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend.
Zoals wij allen onder onze ogen kunnen zien, wordt de sociale ongelijkheid, in naam van de Vrijheid, opgedreven en de samenleving valt meer en meer uiteen in een rijke ‘middenklasse’ die zich vergenoegt in zijn zelfgenoegzaamheid, en armen die hun vingers verkneukelen en die van overal ter wereld naar hier komen om, desnoods met enig geweld, terug te nemen wat wij ze eeuwen lang hebben afhandig gemaakt. Dan moet tussen die twee groepen een muur worden opgetrokken, een menselijke muur. Want onze open economie verdraagt natuurlijk niet dat wij hier ook een metershoog metselwerk van stenen en prikkeldraad neerpoten zoals aan de grens tussen Mexico en de States of tussen Israël en Palestina, al krijgt de zuidkust van Spanje toch al min of meer het uitzicht van zo’n muur. Nee, Berlijnse Muren kunnen wij binnen Europa natuurlijk niet meer hebben. De mensen moeten een eerlijke kans krijgen om hier in onze Nieuwstraten, Delhaize’s en Aldi’s onze weelde en prullaria te kopen en natuurlijk ook gewone levensnoodzakelijkheden.
Die is dood, schoot door haar heen. Ze kwam bij het spoor, rende langs de wagons tot de locomotief waarvan net de deur werd geopend. Bij de voorkant aangekomen keek ze, draaide direct haar gezicht weg en gaf luidruchtig over op de tegels. Ze voelde zich draaierig, de wereld om haar heen was mistig, kil en ze dacht dat ze flauw viel. Ze zakte op haar knieën en probeerde met haar hoofd omlaag lucht te happen.
Conclusie van het onderzoek: succesvolle investeerders kunnen aangeduid worden als ‘functionerende psychopaten’. Zij laten zich nauwelijks door hun emoties leiden of beleven ze minder intens. Emoties kunnen investeerders ertoe brengen het ‘spel’ té veilig te spelen. Zo verklaren de onderzoekers waarom in tijden van beursbaisse heel wat investeerders gaan beleggen in obligaties eerder dan in aandelen. Obligaties brengen op korte termijn meer op, maar hun rendement op lange termijn is lager dan dat van aandelen. Door hun emoties (vrees voor verlies, negatieve verwachtingen) te volgen durven beleggers dan minder risico te nemen zelfs als de mogelijke baten de kans op verlies sterk overstijgen. Dit fenomeen staat gekend als ‘kortzichtige verliesafkeer’, myopic loss aversion. De onderzoekers haasten zich om te benadrukken dat de studie niet wil insinueren dat het hebben van hersenletsels een goede zaak zou zijn. In het algemeen blijken mensen met hersenletsels echter ‘slechtere’ beslissingen te nemen dan mensen met een intact brein. In hun eigen onderzoek was risico-nemend gedrag het meest voordelig: de testpersonen met de minste angst (de mensen met letsels) neigden er dus toe optimaler te presteren. Uit ander onderzoek blijkt dat wanneer risico-nemend gedrag minder voordelen biedt, mensen met intacte hersenen beter presteren: de mensen met letsels worden door hun emoties niet tegengehouden om teveel risico te nemen. De onderzoekers onderstrepen ook dat emoties een normaal en essentieel onderdeel zijn van het menselijk gedrag. Toch raden de onderzoekers beleggingsmaatschappijen aan om het persoonlijkheidsprofiel van hun beleggingsadviseurs in de gaten te houden, met andere woorden ze te selecteren op basis van ‘functionele psychopathie’.
Giechelend namen we zogenaamd afscheid in de Elevatorsatelliet. Ik zweefde door de slurf, die uit veiligheidsoverwegingen maar één persoon tegelijk doorliet, naar de deur van de pendelsluis terwijl Lars met gespitste oren wachtte in de satelliet. Zodra ik de pendelsluis binnen zweefde, weerklonk ‘ping’. Lars zette keihard af en lanceerde zichzelf met zijn armen naar voren door de slurf.

One Reply to ““bug out levert overlevingsuitrusting beoordelingen essentieel stedelijk overlevingsuitrusting””

  1. Zijn kantoorgebouw had een zalmroze gevel, een transparant dak en een door lotuszuilen gedragen bal­kon. Het lag aan een drukke laan tegenover een super­markt. Ik stelde me op bij de supermarkt. Een paar keer moest ik van plaats wisselen om niet op te vallen. Dan weer stond ik op de parkeerplaats boven op het gebouw, dan weer achter de boom naast de oprit tot de supermarkt. Na 2 uur en 23 minuten kwam ze. Ik her­kende haar gezicht meteen in de passagierscabine van de Jaguar die de oprit naast het advocatenkantoor in reed. Ik draaide me om, reed een stukje het trottoir af naar het zebrapad en stak over.
    Ik aarzelde. Wat waren moderne zeden? Kon ik René al thuis uitnodigen of kwam dat pas in een later stadium? Mocht ik vragen in welk stadium hun relatie was? ‘Wat doet hij? Waar komt hij vandaan? Wat doen zijn ouders?’
    Ons grootste probleem in het nanolab was altijd insluiting geweest: hoe houden we autonome, vrijwel oneindig veelzijdige robots op nanoschaal binnen de muren van het laboratorium? Zolang we de omzetters inactief hielden, voldeden de muren, maar we moesten zelf wel in en uit. Kim had een manier bedacht om een veld te genereren dat macro-objecten doorlaat, maar niets op nanoschaal. Mook had kennelijk om zich heen gegraaid voor hij het lab verwoestte.
    Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
    Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby’s ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *