“biohazard overlevingsuitrusting zombie overlevingsuitrusting voor koken”

Wij hadden elkaar stiekem gekust die dag, zoals elke dag die week. We wilden meer, en waren diep tussen het geboomte op zoek naar een plek waar de loerende ogen van het dorp ons niet zouden vinden. Zo ontdekten we de weide. Vanuit de zonloze boomrand zagen we negen lange rijen van platliggende, sepiakleurige grafstenen die een centimer of twee boven het gemillimeterde gras uitstaken. Samen stapten we de weide in, bovenop een verweerde steen. Met moeite las ik de jaartallen 1440-1468 op de sober uitgevoerde steen. De praal van de stenen en tomben op het kerkhof achter de kerk ontbrak hier. Een rouwrand, een naam, twee data, dat was alles.
Al onmiddellijk op de eerste pagina van het Voorwoord struikelde ik over de verwijzing naar John Lennon’s song “Imagine”, met de bekende verzen “Imagine there’s no heaven … No religion too”. Niet dat ik mij stoor aan deze tekstinhoud. Wél heb ik altijd al een niet te remediëren hekel gehad aan Lennon’s zielig-ziekelijke behoefte om zich steeds zo maar ostentatief voor te stellen als een moreel voorbeeld, na te volgen door allen en iedereen. Ik vind “Working Class Hero” een heel heel mooie song, maar krijg het bij zijn slotzin: “If you want to be a hero well just follow me” (de aristocratisch geboren Marianne Faithfull was dan ook zo wijs in haar cover van de song dat afgrijselijk arrogante slotvers te schrappen). En al even megalomaan klinkt Lennon in “Imagine” met de zin “I hope someday you’ll join us”.
30 jaar geleden was het nog the great white north maar nu denk hier klopt iets niet als je weer eens een kamele neuker op de witte steppen betrapt. Als het hier te gek wordt ga ik beslist weer verhuizen, ik ga niet ten onder aan een kinderneuk geloof.
Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde.
Zie, het druppelt nog maar een beetje. Schichtige krielkippen beginnen in en uit de gapende deur­openingen te scharrelen. De eerste mensen schuifelen ook tevoorschijn uit hun krochten en schuilplaatsen. Een uitgestoken hand en een schattend oog. Blijft het nu droog? In de verte, achter de gespleten top van de karst die vanuit de juiste positie inderdaad iets wegheeft van een opgestoken krabbenklauw, rolt de donder zachtjes en geduldig. De druppels beginnen alweer te vallen.
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Je zult je verlangende natuur, wat via de vijf fysieke zintuigen als hoofdsensoren plaatsvindt, verliezen.  Je zult naar hogere niveaus van waarnemen gaan.  Zo zal bijvoorbeeld de smaak bevredigender worden en een dimensie toevoegen die niet langer over plezier gaat, maar meer over de zaligheid van de verbinding met het plantenrijk (meestal).
Ik had de projectleider voor Noord Ghana van de Presbyterian Church of Ghana gemaild met de vraag hoe het stond met mijn verblijfsvergunning (zonder welke je hier geen salaris mag ontvangen) Al in januari zou dat helemaal geregeld en afgehandeld zijn, met als sluitstuk een stempel in mijn paspoort. Maar ik hoorde maar niets en mailde hem dus maar.
Hij laat een lach horen die alleen zijn mond vervormt. In gedachten vloek ik terwijl ik mijn opties verken. Die zijn zorgwekkend dun gezaaid. Alles wat ik kan, alles wat ik ben, is nanotech. Ik heb niet eens een wapen bij me op macroschaal. Ik zou hoogstens mijn kleding naar hem kunnen werpen, als ik tenminste genoeg kon bewegen om me ervan te ontdoen. Ik zit vast. Ik zit vast, en ben overgeleverd aan de genade van een gangsterbaas die me al jaren haat.
Samuel liep langs de mannen naast de tractor. Zijn plan om snel weg te gaan, zonder ze een kans te geven een opmerking te maken, werd verstoord door een spontaan applaus. Hij verstarde, maar zag toen de pret in hun ogen. Begeleid door een sierlijke beweging van zijn armen, boog hij diep. Dat leverde hem hartelijk gelach op. Met een laatste zwaai liep hij van het veld en verder op de zandweg die naar de vijver leidde.
MAANDKALENDER WOON-ZORGCENTRUM April 2014 Dinsdag 01 Woensdag 02 Donderdag 03 09.15-10.15 uur Bibliotheek is geopend Bibliotheek 09.30 uur-10.30 uur Inschrijven Diner Rustorant. Het diner is op 8 April
Ze schakelde de computer opnieuw aan, keek met meer aandacht naar het afbeelding op de muur, de subtiele wisselingen in kleur en in de achtergrond. Een venster. Een venster naar een wereld vol ab­strac­ties. De fluisteringen leken deze keer nog dringender. Alsof het contact met haar zocht.
Wanneer mensen beslissen om er op uit te trekken plannen ze zelden om verloren te lopen of in benarde situaties terecht te komen. Wat deze situatie een overlevingssituatie maakt zijn de omstandigheden waarin je jezelf bevindt. In overlevingssituatie is het de kunst om in leven te blijven zolang het nodig is, onder eender welke omstandigheid en van je uitzichtloze situatie het beste proberen te maken. Welke uitrusting dat je ook bij hebt, je mag nooit vergeten dat 90 % van je overlevinguitrusting tussen je oren zit en dat verloren lopen en buiten moeten slapen in een tent met heel je rugzak bij je is geen overlevingssituatie maar gewoon kamperen.
Ik ben op tijd en veilig aangekomen in Accra. Omdat ik mijn gele koorts vaccinatiekaart bij de hand had kon ik als één van de eersten doorlopen naar de paspoortcontrole. Daar was geen probleem. Ik mocht weer twee maanden blijven.
Zijn boomstammen lagen nog op de plek waar hij ze had achtergelaten. Twee mensen bleek teveel. Ariadne loste het op door achter het vlot te gaan lopen en het voort te duwen, waarbij ze regelmatig tot haar nek in het water liep.
Minstens een uur zeulden ze nog over het pad naar de Toren. Het was niet meer dan een drassig spoor, hier en daar versterkt met wat puin, stenen of hout. Het land om hen heen was vrijwel boomloos en onge­cultiveerd, alhoewel er veel tekenen van vroegere bewoning waren: resten van omheiningen, greppels om oude erven, staketsels van ver­laten behuizingen, ingezakte graanschuurtjes op hoge palen, akker­tjes met onkruid overwoekerd. De schemer was gevallen toen het pad een flauwe glooiing op voerde; op de top priemde de kam van een grote rots door het ruige gras. Zodra ze de top hadden bereikt bleven ze even staan en zagen in de verte beneden zich de door een paar kleine opstallen omringde Toren, waar Cynethryth haar toevlucht had gezocht.
Exemplaren van die van de mens afgesplitste soort maken nu ondertussen ook al de dienst uit in de cafés en eethoekjes van de allernieuwste cultuurhuizen en andere tempels waar roken absoluut verboden is, ook op de terrassen in de open lucht. Kwestie van niet te uitnodigend te zijn voor de menselijke soort die qua aantal nog steeds de robot overtreft. De klanten worden op deze consumptieplekken bediend door strakke stijve wezens uit één stuk, die via een ICT-apparaatje communiceren met één of andere onzichtbare heidense godheid. Hooguit bij het afrekenen houden ze even met een metaalachtige glimlach – een kramp van de lippen – de schijn op dat ze een vorm van besef hebben gehad van de bio-dimensie van je bestaan op deze aardbol.
Alles wat wij als vorm, “figuur” of entiteit waarnemen, alles wat we onderscheiden als op zichzelf staande vorm, dankt deze status aan het gegeven dat wij die afgebakende entiteiten benoemen. Vormen dragen min of meer een naam. Wij bedenken ze met minstens één woord, zo nodig met een omschrijving die wezenlijk niet meer hoeft te zijn dan: “Ik heb er geen woorden voor!”, wat als dusdanig reeds 6 woorden is. De taal is de ware demiurg die vormloosheid vorm geeft. Niet toevallig was de eerste meest vooraanstaande Oudgriekse ambachtsman de dichter (de poëet; van het Griekse werkwoord “poiè-ein” = “doen, maken”). En het is via de woordjes en woorden (de “moedertaal”) die ouderlijke figuren het kind aanleren, dat het kind in zijn omgeving dingen begint te onderscheiden als afzonderlijke vormen (kind = in-fans = niet-sprekend). Zonder deze benoeming, zonder dit gebruik van woorden in plaats van klanken en kreten, zouden vormen en entiteiten voor ons mensen elke bestaansvoorwaarde of werkelijkheidsgrond missen. Ze zouden eenvoudigweg voor ons als dusdanig niet bestaan. Zonder hun weergave in de taal zouden ze ons nooit echt als geordende vormen verschijnen en zou onze omgeving een complete wanorde, een “chaos” blijven. Die koppeling van taal aan onderscheiden vormen wordt ons dus als kinderen aangeleerd zodra we als kind de wereld om ons heen onder ouderlijke begeleiding beginnen af te tasten en te verkennen. Via de taal kunnen we omgaan met de wereld die ons in haar realiteit gegeven is en die we van de voorgaande generaties erven.
Ik leerde Hem toe te laten in alles wat mij triggerde en de Heilige Geest liet mij naar 4,5 maanden zien dat ik een boek, dat ik al jaren in huis had moest gaan lezen. De stem van God was zo duidelijk en 12 januari was de dag van omkeer. Door het lezen van het boek kreeg ik hoop en God liet mij gelijktijdig mijn blinde vlekken zien waar door ik zicht op mijn overlevingsleven kreeg.
‘En, notenkraker?’ groette Grimpeerd me. ‘Wat zal het zijn? Gaan jullie met ons mee op weg naar Euphrat om ons te helpen waar nodig? Of blijven jullie als laffe puppy’s wachten tot de versterkingstroepen arriveren? Ere wie ere toekomt, knagers.’
Natuurlijk is afhankelijkheid een ruim begrip als het aankomt op voedsel. Men kan voor de voeding afhankelijk zijn van andere mensen, dieren of zelfs plantaardig leven. De kinderen zullen er geen bezwaar tegen hebben van mensen afhankelijk te zijn, de volwassenen zullen het niet bezwaarlijk vinden afhankelijk te zijn van dieren terwijl de zelfgerealiseerden er geen bezwaar tegen zullen hebben van planten afhankelijk te zijn. Net zoals een kind moet rijpen om niet afhankelijk te zijn van mensen, moeten volwassenen leren zich niet afhankelijk van het dierlijke op te stellen. In feite handelt het overgrote deel van de religie over de afhankelijkheid van dieren: het is een voortdurende prediking terwille van de menselijke waarden die vergeten worden voor het dierlijke gaand. De zuivere vegetariër mag dan gerijpt zijn en niet besmet zijn met dierlijke motieven, maar moet nog steeds oefenen om van zijn plaats te komen en niet gehecht te raken aan de vrede en inertie van de plantaardige natuur. Het kan een mystiek zijn je spiritueel te verenigen met het bewustzijn van planten. Het is zeker een vorm van spirituele therapie voor rusteloos jagende en verzamelende vleeseters. Maar eenmaal dat groene anker gevonden hebbend moet het aktief worden herinnerd dat men de verleiding van de inertie moet weerstaan. Naar behoren volwaardig gevoed is de vegetariër niet zwakker dan de vleeseter en zal mogelijk zelfs langer leven zijn energie niet verspillend aan niet-noodzakelijke destructieve levensgewoonten. Daar afhankelijk zijn van het kunstmatige en chemische het menselijk wezen te snel kan maken, niet geïntegreerd met de grotere natuur, kan de afhankelijkheid van planten te langzaam maken overmatig geïntegreerd met het plantaardige motief. Men is wat men eet, zegt men. Noch kunstmatig, noch inert zijn behoort tot de definitie van een evenwichtige geestelijk en lichamelijk gezonde persoon. Met het definiëren van het ongeluk en zijn schaduw van ziekte in de kunstmatige, dierlijke en passieve modus, bestaat het geheim van naar behoren eten eruit je te heugen dat geluk betekent dat je echt, menselijk en aktief bent. 
Drive a variety of advanced crafting tools and enjoy the wilderness of the island. You might experience ocean tornado in which it is impossible to keep you solo raft going, and you may lose vision of whats coming to you. In this raft sailing survival mission game, you have to keep your eyes open because there is no navigation map available just to keep it more challenging and exciting. You may come across mountains while driving raft or you may collide with another raft or ship crash. Enjoy island escape rafting in this sea animal combating game. Survive on adventurous island among wild animal and thick jungle. Apply all the land survival techniques in this wilderness to keep yourself alive.
Hij bergt zijn trofee op in zijn geldkistje, zodat de vliegen er niet bij kunnen. Hij ontkleedt zich en gooit zijn kleverige plunje achteloos op de zaagselvloer. Dan kruipt hij bij zijn echtgenote in de bedstee. Nog slapend, kruipt ze bij hem vandaan, instinctief, zo ver als ze kan, voordat de muur haar tegenhoudt. Hij kruipt tegen haar aan, duwt haar klem en begint haar slaapjurk omhoog te hijsen. Niets laat zijn eigen bloed zo stromen, als wanneer hij het bloed van anderen heeft laten stromen. Een probaat afrodisiacum.
In de jaren 1970 en 1980, en nu nog, huiverden linkse kringen in Europa bij de mogelijke invoering van de Sterke Staat. Het is niet meteen duidelijk of we dit als een zuivere vorm naast autoriteit en dictatuur moeten plaatsen. De Sterke Staat stoelde veleer op een gemeenschappelijke wil van de democratisch verkozen meerderheidspartijen om de interne verdeeldheid binnen de samenleving aan te pakken niet door het instellen van een dictatuur (want die berustte op een akkoord van allen om de macht aan een éénstemmige dictator over te dragen), maar door het intern verzet met repressie, maar niet meer dan nodig, de kop in te drukken. De Sterke Staat is in zekere zin een perversie van de democratie, want de regeringspartijen beschikken over een democratische legitimering. De volmachten voor de uitvoerende macht, de regering, worden door het parlement goedgekeurd.
Zij had net daarvoor een mooie vakantie in Australië gehad met een andere zus bij een derde zus op bezoek, In de buurt van Brisbane. Ze hebben heel wat mooie dingen gezien in Australië. Vooral het snorkelen op het Great Barrier Rif was prachtig geweest. Ze was anderhalve dag vóór mij weer thuis gekomen.
Haar hotelkamer was oppervlakkig schoongemaakt en in milde staat van verval. Het behang rook muf van de schimmel die het papier in de hoeken van de kamer donker kleurde. Ze schoof de koffers met een ruk van haar armen tegen de muur, liet het raam dicht. Dieven klommen ook hier in Ebyon met gemak tegen de muren op.
Bitcoinonair.com|Buy Bitcoin, Bitcoin Guides &; Reviews for Bitcoin NewbiesBitcoinonair.com levert video- en teksthandleiding over hoe u Bitcoins kunt kopen met Paypal, Creditcard, betaalpas en meer. Wij leveren u ook uw eerste Bitcoin
‘Zijn de gevoelssensoren nog intact? Ze konden de druk van hun grijpers aanpassen aan hetgeen ze vast­pakten. Heel vaak gebruikt als oogstmachine voor kwets­bare gewassen.’ Haar hakken klikken over de betonnen vloer terwijl ze keurend om de IOX 380 heenloopt. ‘Fantas­tisch dat u hem behouden heeft!’ Ze foto­grafeert de robot en loopt verder langs de rekken. ‘Oh! En die! Dat is een Nemonido! Een echte?’ Haar mond staat open van verbazing.
Hij herinnert zich de jonge vissenkop nog wel. Zijn naam is hij vergeten, evenals de precieze plek waar hij hem begraven heeft. Over de jaren heeft hij zoveel slachtoffers in de grond gestopt om de wormen te voeren. Ze zien in hem een veerman die ze terug naar het leven kan loodsen, maar hij is hun engel des doods.
Niet volgend, maar onderrichtend en zo niet wetend van deze aanwijzingen konden veel verdraaingen van kultuur in onwetendheid ontspruiten, van de wereldkultuur een vaag idee makend van wat het zou kunnen zijn. Dit treft men ook aan in de afdeling van de sport waar allerlei soorten van regels mensen tegen elkaar opzetten daarbij de oorspronkelijke definitie uit het oog verliezend. Men zou sporten voor het genoegen en niet voor de vijandigheid tussen tegengestelde partijen zoals blijkt uit b.v. het wederzijds elkaar doden van voetbalsupporters in serieuze veldslagen van gewapend konflikt. De eigenlijke regels van de sport voorzien nauwlijks in de meditatie van de waarden van het zich gelijkrichten gefixeerd als ze zijn op het verwerven van punten, geld en status meer dan op het realiseren van een opperste beheersing van de sport. Wat vergeten is is dat het een andere definitie van sportief zijn is niet alleen onderhoudend, gevat of aimabel te zijn maar ook iemand te zijn die veranderlijkheid toont. Men zou aanpassingen moeten ontwikkelen op een hoger nivo van zelfverwerkelijking die dichter liggen bij de waarden en waarheid van het zich gelijkrichten. Zo bezien zou het consequent volgen van de regels leiden tot betere regels, hogere spelen en slimmere spelers. 
In hebben deze maand dan [oktober 2014 dus, nvdr] naar jaarlijkse seizoengewoonte de 2 traditionele idiotie-varianten hun incubatieperiode doorlopen: Sinterklaas en Zwarte Piet. In de stad Gouda heeft men al blanken uit Friesland moeten invoeren om het intelligentiepeil van de stadspopulatie op niveau te houden en om te garanderen dat er in kaaswinkels wel degelijk kaas werd verkocht, en geen marsepeinen appeltjes en citroentjes. En straks, als het hard begint te vriezen, zal men zo in Friesland nog holderdebolder een reeks Noren of Finnen moeten importeren om voldoende deelnemers aan de start te krijgen voor “hun” Elfstedentocht. Voor het geval het toch eens écht zeven dagen naeen min 10 graden krakend zou vriezen.
Als je zeker moet zijn van de ziel, moet je ook zeker zijn van de regels. Naar de eeuwige waarden van de ziel is er een basis set van principes voor de beheersing waarover geen verdere speculatie moet bestaan. Verdere speculatie doet de garantie vervallen van de ziel waardoor het vertrouwen in het produkt zal afnemen. De basiswaarden worden uitgedrukt in de zegswijze: naar waarheid delen en zorgen is een schone zaak. Uit deze uitspraak volgen de basisprincipes zoals uitgedrukt in het eerste gebod van een succesvolle onderneming: zonder intoxicatie (waarheid), noch door anderen schade te berokkenen (zorgen), en zonder te gokken (delen) moet men een legale liefde bereiken (reinheid) van produceren en consumeren. (afb.) Aldus is het drinken van alcohol, het mislukken in medeleven en gokken op het verkeerde paard in ontucht, precies de manier om het kontakt te verliezen met de ziel en de onderneming te torpederen. Derhalve zou speculatie over dit gebod moeten worden vermeden. Er kunnen variaties qua interpretaties zijn van onderneming tot onderneming, maar het basisgebod verdraagt geen amendering. Het kontakt verloren hebbende met het basisgebod noodzaakt boetedoening en/of pelgrimage. 
Dingen moeten in orde worden gebracht, men moet samenwerken. Hierom wordt men geconfronteerd met de deskundigheid van anderen. Niet begrijpend het waarom en hoe van ieders positie en plicht, volgen moeilijkheden. Bij gevolg raken veel mensen teleurgesteld en vervreemd. Zonder instemming en overeenstemming ondernemen mensen ongekwalificeerde actie en vermindert de algemene levenskwaliteit in een meer en meer chaotische samenleving. In deze situatie ontwikkelen mensen uit frustratie weerzin tegen autoriteit, in het bijzonder tussen generaties, en begint autocratische macht te heersen met onrecht en opstandigheid jegens de anderen. Terwille van orde kan men niet zeggen dat de ene regel beter is dan de andere. Er is konflikt over zeggenschap en men kan niet kiezen tussen vechten tegen en vechten tegen. Iedere kant geeft hetzelfde probleem. Dus is er geen andere oplossing dan toevlucht te zoeken in het onpersoonlijke. Geen persoon geeft uitkomst behalve de volwassen persoon voor zichzelf, de diverse autoriteiten geïnternaliseerd hebbende. Hij kan niet zichzelf voorstaan als de oplossing maar hij kan de slotsom van de leringen voorstaan. Jezelf voorop stellen leidt onvermijdelijk tot het bewijs van de eigen onvolkomenheid en beperkingen. Je wenden tot het onpersoonlijke is dan de enige resterende praktijk die in feite bestaat uit positieve identificaties met het persoonlijke. Wat van belang is is je niet te keren tegen anderen, niet een ketter of wat dan ook te worden, maar om overtuigd te zijn van je eigen orde. Men kan kritisch zijn over andere vormen van orde maar met het constructieve voorstel van het eigene is dit hanteerbaar.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *