“beste overlevingsuitrusting voor zombie-apocalyps overlevingsuitrusting kickstarter van wazoo”

Visueel aardig, maar niet heel erg opzienbarend. Ook de soundtrack is niet heel erg opvallend. De structuur is leuk bedacht, met de vragen waarvan de antwoorden de aanknopingspunten vormen voor het levensverhaal van de hoofdpersoon. Wel werd dat voor mijn gevoel wat lang uitgesponnen, waardoor ik de aandacht er niet altijd bij had. Hierdoor kom ik uiteindelijk uit op 3,5*.
Op het eind van mijn relaas schrijft Wauso altijd een advies: Waarde Heer Sybrand van Haersma Buma, U heeft in de 2e Kamer een controlerende functie, die U volkomen negeert. De gevolgen, de voornoemde Genocide, het interesseert U geen bal. Huichelachtige Farizeeër word het niet hoog tijd om Uw koffertje te pakken.
‘Maar we kunnen er niet van uitgaan,’ zei Harrald. ‘We zijn dus nu echt helemaal op onszelf aangewezen.’ De sfeer in de kamer werd neer­slachtig. Er was stilte tot Maria zei: ‘Vertel ons maar eens wat je gezien hebt. Ik hoorde iets over de zee?’
Wilde hartstocht is de liefde voor chaos en natuur. Liefde kan een storm- en bliksem-affaire zijn. Grote donder kan volgen met met zware wolken en regenbuien. Dit kan allemaal privé en intiem zijn zonder dat een ander er iets vanaf weet. Het is als de informatie-kultuur waar iedereen kan dromen en maken wat hij ook maar wil zonder het dagelijks leven rechtstreeks te beïnvloeden. Niemand kan de creatieve mens tegenhouden in het virtuele van de werkelijkheid. Het is ook als met denken zonder iets te zeggen. Men kan een aardig en glimlachend individu zijn terwijl er een brainstorm in het hoofd plaats vindt. Het is buitengewoon belangrijk een veiligheid van aktiviteit te hebben tussen denken en schrijven, tussen schrijven en spreken, en tussen je iets voorstellen en iets bewerkstelligen. Een complete storm in het brein van de samenleving kan in de bioscoop eindigen als een volkomen fantasie. Ook subtiel denken dat nooit enige pers, vertoog of aktie zal vinden kan de weg van de mensheid in één minuut veranderen. Niemand weet werkelijk hoeveel van het denken door de mens op het moment gedeeld wordt. In de geest kan men zich inbeelden te delen met historische persoonlijkheden, ‘verblijvend in het eeuwige’, maar hoeveel akteurs kunnen niet die rol spelen alleen maar om het volledig contemporaine van iedere gedachte te verduisteren? Misschien zijn ook dromen veel collectiever dan wie ook maar vermoedde. Het is moeilijk om de synchroniciteit te bewijzen van het collectief bewuste daar ieder bewijs een kontrolestrategie zou inhouden die niet aanvaardbaar is voor het dynamisch begrip van vrijheid. Deze tekst schrijvend b.v. zou de halve mensheid erbij betrokken kunnen zijn op het moment van het schrijven zelf. Maar het in de winter nalezend e.g. zou misschien één procent van de bevolking zich erin herkennen, om niet te spreken van de onmogelijkheid om hetzelfde moment collectief te herleven. Hieruit zou volgen dat het vrijwel futiel zou zijn om iets te lezen, maar dat rechtstreeks spreken in plaats daarvan mogelijk een grotere ramp zou zijn. De liefde voor de chaos bevechtend met geschriften zou wel eens de minst effectieve manier van besturen kunnen zijn, terwijl het zo langzaam zijnd het de meest wijze en achtingsvolle manier kan zijn om de wilde hartstochten van de mensheid tegenwicht te bieden. Vandaar de regel: hartstochten kunnen, maar moeten niet worden geaccepteerd. Ze vormen een uitdaging voor de geest van trouw aan de orde. Je verstand verliezen in de hartstochten van een liefdesaffaire kan nooit een verplichting zijn voor het individu of een kultuur voor het collectief zoals soms tijdens een oorlog wordt gezien. Hoewel onredelijkheid de wereld schijnt te beheersen met hartstochten, besturen niettemin de redenen en redeneringen der wijsheid, vitaal gedacht naar het moment of gefixeerd voor de stabiliteit van het zelfbewustzijn, de essentie van de ziel waar niemand buiten kan. 
41. Winst: Aanvulling of leidraad gesprek (géén vervanging!) • Kwaliteit van Leven ‘labuitslag’, voorafgaand aan gesprek • Sneller tot de kern in gesprek: korter consult • Meer informatie van kind zelf: eigen visie • Vervolgen in tijd • Gericht adviseren en verwijzen • Consult duurt NIET langer KLIK PROfiel
Ik dwing mezelf mijn armen uitnodigend voor haar te openen en we treffen elkaar aan het nabije einde van het bedieningspaneel. Ze beant­woordt mijn gespreide armen met de hare. Vaag merk ik de bewapende figuren op die in de hoeken van de brug toekijken, dan sluit ik haar tegen mijn borst. Haar armen vouwen zich om mijn flanken, terwijl ik bijna haar volledige gestalte omvat. De grauwzwarte hoed tuimelt naar achteren en stuit van het paneel op de grond; ik snuif de zoute, dierlijk-frisse geur van haar wilde kroes.
‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
Hij nam een besluit en ging weer aan tafel zitten. Zijn handen trilden toen hij de doos weer oppakte. Het graan was dus het eerste deel van de puzzel, welke nu? Zijn vingers gleden over de vijf overblijvende symbolen. Opnieuw namen zijn handen de beslissing en hij drukte op de bloem. Weer gaf het symbool mee en hoorde hij een tik, luider dan de vorige. Samuel sloot zijn ogen toen de woonkamer gevuld werd met de geur van een bloem. Er was geen twijfel over welke bloem het was, zijn lichaam reageerde duidelijk genoeg. De koren­bloem, dezelfde die Machteld in haar haar droeg toen hij haar voor het eerst zag, voor het eerst kuste, voor het eerst met haar naar bed ging. Tranen gleden over zijn wangen bij de herinneringen die ongevraagd in hem opkwamen.
Helaas zaten al deze zoekers op een verkeerd spoor. Immers: aan de orde was niet de scheiding tussen mens en dier en tussen soorten onderling in het algemeen. Dat samenstellen van classificaties en catalogi van afzonderlijke soorten was een 18de-19de eeuwse liefhebberij in een tijd toen postzegels en sigarenbandjes nog hun intrede niet hadden gemaakt. Biologen durven ondertussen schaamteloos toegeven dat soorten naadloos in elkaar overvloeien en niet van elkaar af te zonderen zijn. Of zoiets als de “soort” bestaat en als zinvol begrip kan ingezet worden, wordt zelfs onomwonden in twijfel getrokken.
De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen.

One Reply to ““beste overlevingsuitrusting voor zombie-apocalyps overlevingsuitrusting kickstarter van wazoo””

  1. Cullmann Panama Maxima 120. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-re
    Niet alleen de actuele impact van de digitale technieken en netwerkstructuren is onderwerp van discussies en meningsverschillen. Ook moet onze aandacht gaan naar het soort mensen en het soort samenleving die op halflange termijn vorm zullen krijgen door het gebruik, de toepassing en de verdere verfijning en uitbreiding van onze digitale connecties. Met name zouden we de contouren moeten kunnen schetsen omtrent de vraag in hoeverre onze face-to-face contacten met andere mensen eventueel zullen wijken voor interacties via digitale mediums. Op korte en halflange termijn, laat ons zeggen 2030-2050, zal de post-humane mens wel nog geen volwaardige realiteit geworden zijn. Doorheen de periode 2050-2100 misschien wel, althans wanneer de zaken zich verderzetten volgens de actuele trends. Als de wereld ondertussen niet vergaan is, natuurlijk! De kwestie of we in 2030-2050 een flinke stap zullen hebben gezet in de richting van de “productie” van een post-humane mens en een post-humane samenleving, wordt beslist door de wegen die we – het mensdom eigenlijk – vandaag inslaan. En vermoedelijk ook door de eventuele sociale conflicten die omtrent het gebruik van digitale technologie – bv. bij een quasi totale automatisering van de menselijke arbeid – zullen beslecht worden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *