“apocalyps overlevingsuitrustinglijst zonnepaneel overlevingsuitrusting”

Het nieuwste Hoverboard heeft nog maar één wiel! Deze One Wheel is een skateboard met slechts één wiel in het midden.Net als bij het traditionele hoverboard of Segway bepaal je de richting van je verplaatsing door een bepaalde kant op te leunen.
Ze hadden het boegbeeld met zijn vieren maar net kunnen torsen. De kapitein had geen hand uitgestoken, had hen slechts aanwijzingen toegesnauwd toen ze de kapiteinshut eenmaal binnen waren. Drijfnat hadden ze het in het bed van de kapitein geschoven. Daarna werd Edward Teach plotseling joviaal. Hij had ieder van de mannen een dukaat en een platte fles rum in de handen gedrukt. ‘Mondjes dicht, brave jongens.’ Zijn gezicht vlak bij dat van hen, met zijn uitwaaierende woeste baard en blikkerende tanden leek hij meer dan ooit op een weerwolf.
Samuel stapte uit de deuropening en liep toen stap voor stap in een cirkel om Erwin heen, weg van de kinderen en Gaetan. Hij zag dat zijn vriend langzaam wegzakte, nauwelijks nog zijn handen op de wond kon houden. Concentreer je! Hij stak zijn armen op en toonde Erwin zijn open handen. ‘Blijf rustig, Erwin. Alles komt wel in orde.’
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Bevend haalde ze adem. Ze stond op kousenvoeten, haar hakken lagen beneden in de woonkamer. En nu? Zachtjes naar beneden sluipen of de confrontatie aangaan? Ongewapend? Ging ze echt zo stom zijn? Een flard van haar droom kwam terug, het gevoel in een horrorfilm te zijn beland. De heldin die altijd het domste deed, de trap opliep in plaats van het huis de rug toe te keren, ook al was het duidelijk dat er boven geen vluchtwegen waren. Ging ze écht dat cliché zijn?
In 2011 zal het niet creëren van de verticale as energetisch niet ondersteund worden.*5 Als we alleen scheppen vanuit de horizontale verbinding werkt dit niet echt vernieuwend. Er wordt steeds een nieuw sausje gegoten over dat wat in wezen hetzelfde is. Feitelijk verandert er niet echt iets wezenlijks. Dit is de gekopieerde ‘ik ook’ creatie. Vaak gaat er veel geld om in deze wereldse manier van scheppen. Waar je ook kijkt, zo is de structuur in onze zakelijke wereld meestal opgebouwd. Zoals in de financiële markten; de aandelenhandel, de televisie- en filmwereld en in alle markten waar het draait om creaties, producten en geld. Er wordt niet echt iets wezenlijks nieuws geproduceerd. Ook word je in deze gekopieerde ‘ik ook’ manier van creëren opgeslokt om alle impulsen in goede banen te kunnen leiden. Het leven organiseren wordt een dagtaak met het hoog houden van vele ballen tegelijk. Genialiteit, helderheid, vernieuwing en de helende en voedende werking van Uranus en Jupiter zijn bij deze methode van creëren niet meer beschikbaar en daardoor kan men vervallen in chaos. Het leven is dan zo ingewikkeld geworden en zo uit verbinding met het hier en nu, dat het niet meer te organiseren is. *5 Voorbeelden op het persoonlijke vlak van het creëren vanuit de gekopieerde ‘ik ook’ creatie, is het overnemen van ideeën en het niets authentieks tot stand kunnen brengen.
Harrald knikte. ‘Ik had artikelen gelezen over de experi­menten met incubators en kunstmatige zwanger­schappen en ik hoopte dat het een oplossing voor ons kinderprobleem kon zijn. Ik zocht al een paar jaar naar deze plek.’
Van de klanten wordt slechts verlangd dat zij vooraf betalen en dat zij zich verder niet storen aan het rochelachtig geknor van de zwart-witte zeug in haar modderige kot, of aan de zurige geur van de uitgekookte rats die in haar trog ligt te zweten.
Op het moment dat de eerste stukken vlees de messen raakte, greep Berend naar zijn oren en slaakte een hartverscheurende kreet. Het vlees gilde. Het schreeuwde. De lamskarbonades krijsten zo hard ze konden, in de oorverdovende stilte in Berends hoofd.
De omvorming van primaire agressie in doelgericht gedrag is vermoedelijk de eerste vorm van gedragsstilering geweest. Wild om zich heen slaan zal nu meer en meer de vorm, de stijl gaan aannemen van een hand- en vuistgemeen, een kaakslag of een schoppen met de voet. Met andere woorden ook de agressie tegen groepsgenoten, zowel van de eigen als van de andere sekse, krijgt een nieuwe dimensie. En het contact met andere mensengroepen verwordt tot oorlog. De eerste Homo’s beschouwden andere mensengroepen die ze ontmoetten, ongetwijfeld niet als soortgenoten, maar als ook een soort dieren en in ieder geval als rivalen voor dezelfde voedselbronnen. Ze zullen andere mensengroepen dan vermoedelijk op dezelfde manier behandeld hebben als hinderlijke wilde dieren. Oorspronkelijk veel wederzijds agressief gebrul zonder winnaar of verliezer, in een later stadium vermoedelijk afslachting door de groep die het best de jachttechnieken beheerste en over de doeltreffendste wapens (werktuigen) beschikte. In deze context is kannibalisme eerder voor de hand liggend dan immoreel. Het contact tussen diverse mensengroepen moet dan in bepaalde omstandigheden langzaam en schoorvoetend tot pacificatie hebben geleid, verzoening die steeds ritueel werd vastgelegd. Rituelen zijn inderdaad niets anders dan culturele gedragsvoorschriften om ‘natuurlijke’ vooral agressieve neigingen te onderdrukken. Die pacificatie was zeker vereist wanneer men, bij gelijke oorlogskracht, tot uitwisseling van goederen wou komen en men deze dus niet kon roven (uiteraard pas in een later stadium toen de mensengroepen reeds een surplus inruilbare goederen hadden geproduceerd).
Wanneer een hond dus brokvoer eet en regelmatig een goede kluif krijgt zal hij meestal geen andere vorm van gebitsverzorging nodig hebben. Het is echter zo dat sommige honden extra gevoelig zij voor tandbederf en tandsteen. Het is dan zeer verstandig regelmatig de tanden van de hond te poetsen.
3. Inhoudsopgave 1. Inleiding……………………………………………………………………… 3 2. De enquête…………………………………………………………………. 6 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd?…………………………. 8 4. De invloed van seksverslaving op de partner ………………… 27 5. Op weg naar herstel…………………………………………………… 51 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? ………………………………………………………….. 65 7. Conclusie ………………………………………………………………….. 76 8. Referenties……………………………………………………………….. 79 Bijlage 1 enquête……………………………………………………………… 81 Bijlage 2 definities van de termseksverslaving ingevuld door de partner……………………………………………………………………….. 87 Bijlage 3 proces van herstel van vertrouwen………………………..91
De jongen stond op en pakte een stuk papier waarop streepjes en data stonden. Het viel Leaf op dat Qwerty geen geavanceerde technologie in zijn trunomische schuilkelder had. Slim, biologische scanners konden niet door het trunomium heendringen, maar de sig­nalen van apparaten konden soms wel worden opge­vangen. Het verklaarde waarschijnlijk waarom de veegtroepen Qwerty niet hadden gevonden. Alleen het antieke muziekspelertje speelde vrolijk door.
Ik grijnsde. ‘Sighile Roodstaart, aangenaam kennis met u te maken.’ Een walm donkere mineraalrum kwam me tegemoet en ik stopte met ademen tot de wolk over me heen was gedreven. De lucht van dure, maar daarom niet per se betere of minder schadelijke drank bleef echter om de man heen hangen. Dat was niet zo leuk. Een hele rits passagiers kwam gelukkig ook in ons treinstel zitten, waardoor ik tenminste niet gedwongen was met hem te praten. Hij knikte ter aanvaarding van mijn groet, maar verder dan ver­plichte beleefdheid ging zijn interesse niet.
Elzas en Lotharingen dat was een soort Siamese tweeling, leerden we op school. Ter plekke vinden ze dat onzin. De streken grenzen weliswaar aan elkaar, maar verschillen enorm. Tegenwoordig presenteert Lotharingen zich trots als de Lorraine. Het is er prachtig, je kunt er interessante dingen zien en je kunt er lekker eten. Met de TGV naar Metz, here I come!
Overleven heeft te maken met op welke manier iemand omgaat met zijn stress en zijn angsten in noodsituaties. Dikwijls is het zo dat wanneer iemand zich aanpast en rationeel nadenkt over zijn noodsituatie in leven blijft. Wie een positieve ingesteldheid heeft maakt meer kans op overleven dan de doemdenker. In je peniebele situatie zul je geconfronteerd worden met allerlei tegenslagen die zal moeten overwinnen als je wil blijven leven en je verhaal wil navertellen. Ook het luisteren naar je eigen lichaam is van groot belang, wanneer je helemaal uitgeput en oververmoeid bent zul je fouten maken die je jezelf niet kan veroorloven. Warmte/koude, honger, dorst, pijn, etc. zijn allemaal factoren die ervoor zorgen dat je lichaam uitgeput geraakt. Rusten wanneer je de kans krijgt is de boodschap.
Informatie is namelijk geen schaars goed: ze kan eindeloos zonder kosten gekopieerd worden en daarbij verdwijnt het verschil tussen model en kopie. Informatie staat daardoor gratis ter beschikking van iedereen (1). In deze context vervalt op de duur de winstvorming die eigen is aan het kapitalisme doordat het waarde toevoegt aan bv. schaarse grondstoffen en surplus-arbeid (in verhouding tot het uitbetaalde loon) weet af te dwingen. De nulkost van informatie is wat de leefbaarheid en vitaliteit van “commons”, “open source-systemen”, enzovoort mogelijk maakt. Informatie kan probleemloos worden gedeeld (“sharing”). Als voorbeelden van degelijke analyses gebaseerd op de extreme “ruilwaardeloosheid” van informatie gelden: Paul Mason “Postcapitalism” (2015) en het reeds vermelde Michel Bauwens & Jean Lievens “De Wereld Redden” (2013).
De tweeling van vorige week is ’s maandags met een keizersnede geboren, twee forse babies, allebei gezond. Ze snapten allebei meteen dat moesten drinken bij de moeder. Vrijdag gingen ze naar huis. Maar met de moeder, die vloeide en injecties kreeg voor de longrijping, liep het minder goed af. Ze begon harder te bloeden, ik deed een keizersnede, een deel van de nageboorte lag los, de baby was er slecht aan toe en is vrijwel direct overleden. Een ander deel van de nageboorte zat muurvast, was doorgegroeid in de baarmoeder, en toen moest ik de baarmoeder ook (voor een groot deel) verwijderen. De vrouw zelf is wel in leven gebleven en ging donderdag naar huis. Maar ze weet dat ze geen kinderen meer kan krijgen. En dat is hier nog veel erger dan in Nederland.
‘Dat kun je wel zeggen,’ viel Aochai hem bij, nu in een verstaanbare variant van de lingua franca die rond heel de Noordzee werd verstaan. ‘Wij dienen de Toren al sinds de dagen van Gwendolen. Wijzelf of in elk geval ons voorgeslacht, dat is straks onderhevig aan discussie tussen generaties boekgeleerden. Wij kunnen daar niet op wachten. Dus vragen wij nog eens naar het doel van uw komst. En dat kleine ventje is welzeker een broer van ons.’ Ze wees met haar toorts op Eochaid en Oachai, de middelste zuster, vuurde een symbolisch, minachtend spuugje op de leugenachtige dwerg af. ‘Hij wil ons vast niet meer kennen. Hij zwerft liever overal doelloos rond, die draaikont.’
Dat soort aangematigde kloof tussen auteur en lezer, die geen afstand is maar een echte kloof, stoot me altijd tegen de borst, die gelukkig niet zo breed is. In dezelfde zin heb ik ook nooit begrepen dat maatschappijcritici die ons haarfijn uit de doeken doen hoe de “consumptiemaatschappij” ons allemaal genadeloos manipuleert en onze hersens spoelt, zelf ontsnappen aan deze alomvattende en alomtegenwoordige manipulatie. Het kan alleen betekenen dat ZIJ het zijn die leven in de vreugde en de pijn om ons dagelijks te manipuleren en onze hersens te spoelen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *