“overlevingsuitrusting van militaire klasse nieuw overlevingsuitrusting 2018”

Een probleem is dat een misstand die allang bestaat normaal wordt gevonden. Een ander probleem is dat ik niet de eerste ben die een “misstand” aan de orde stelt. Anderen weten zich nog te herinneren dat hun voorstel tot verbetering werd afgepoeierd, of dat het maar half werd uitgevoerd, of dat het geld dat ervoor bestemd was ineens op was, enzovoort. Jammer genoeg hoort het tot de overlevings-strategie om je vooral nergens druk om te maken, want dan stoot je je hoofd ook niet zo vaak en raak je misschien niet verder gedesillusioneerd.
Ok… dus ik onlangs verhuisd en het duurt een tijdje voordat ik zal krijgen van een desktop en paar grote displays, dus ik gedwongen ben te werken vanuit mijn ThinkPad. Nu begrijp me niet verkeerd dat ik denk dat als je moet werken van laptop die Th
De autoriteit over dit alternatief mag aanvankelijk niet zo belangrijk zijn: men mag b.v. er de voorkeur aan geven iedere vierde dag de was in de wasmachine te doen ongeacht de datum of dag van de week. Maar hiermee moet men in overweging nemen waar men mee harmoniseert, anders zal het alternatief alleen maar tot verdere verwarring, neergang en mislukte aanpassing leiden. Het doel is duidelijker te worden en niet meer verward te raken. Daartoe vormt het bewandelen van de veilige weg van gevestigde alternatieven de beste garantie voor een harmoniserend, verhelderend effect. Bij voorbeeld een beginnende popmuzikant kan beginnen met het uitbrengen van allerlei bekende songs alleen maar hier en daar een lied van eigen makelij of zijn eigen stijl van interpretatie toevoegend. Van het niet verdringen kan men vooruitgang boeken in de richting van het vestigen en accepteren van een alternatief. het tijdschema voorgesteld onder tabellen op deze site zal regelmatig harmoniseren met de bestaande weekorde alleen maar om het volledige van de week te dekken er subtiel in ritme mee te verschuiven. Op die manier harmoniseert men zowel als opponeert men met alles zodat het denken niet in staat zal zijn een vals ego te ontwikkelen tegen het normale tijdbewustzijn van aanpassing. Natuurlijk zijn er vele truuks in het bestuur van de konditionering en dekonditionering van de tijd.
67. Factoren van invloed op verandering BMI -0,8 -0,6 -0,4 -0,2 0,0 0,2 0,4 0,6 0,8 1,0 0 3 6 9 12 BMISDS time hematological solid brain Met sondevoeding snellere stijging dan zonder sv Lage initiële BMI snellere stijging Daling BMI bij hematologisch en solid, stijging bij hersen tumoren Stijging BMI SDS hangt niet samen met: Leeftijd, geslacht, BMI ouders, intake, klachten, zwaarte/fase behandeling, corticosteroiden
De pier was een van de mooiste van Zuid-Amerika. Ze werd gebouwd door de firma Lloyd uit Oostende in België. Ondanks zijn sterke bouw verdween de pier rond 1942 quasi volledig door de aanhoudende zuidoostenwind (de sudesta).  De Fransman Bourel had aan de pier een pittoreske pub “ El Viejito de Acordéon”. Resten van de pier kunnen nu nog enkel bij laagwater gezien worden.
Fieseler kreeg de opdracht tot de bouw van vijf prototypen. In het voorjaar van 1936 vloog de Fi 156 V-1. Dit eerste prototype was uitgerust met een Argus As-10C motor met een vermogen van 240 en een tweebladige metalen propeller. De Fi 156 V-2 volgde kort hierop met een houten propeller. De Fi 156 V-3 volgde na de eerste proefnemingen als eerste volledig militair uitgeruste prototype. Het proefprogramma werd vervolgd met de Fi 156 V-4 met Ski’s en de Fi 156 V-5, welke nagenoeg gelijk was aan de V-3.
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 15 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
39. Het model van Ulrich Libbrecht Vrij g Ke vin nn le Be Informatie is Ratio Emotie Energie GebondenAls ik opgroei, dan verwerf ik kennis. Ik leer schrijven en rekenen, ik leereen vak. Via deze weg ben ik in staat om me op termijn vrijer te bewe-gen. Immers, als ik leer waarom een aardappel groeit, ben ik niet meeraangewezen op het toevallig vinden van mijn levensmiddelen, maar ikkan ze planten waar ik dat wil. Ik maak meteen een vertaling naar debedrijfswereld: als we de kennis van een medewerker neerschrijven inprocedures, dan is het bedrijf minder afhankelijk van de medewerker.Het bedrijf heeft meer bewegingsvrijheid omtrent die medewerker. Deweg van de kennis stelt me in staat vrijer te worden.Mijn groeiproces bestaat echter niet alleen uit het verwerven van kennis.Meer nog, kennis begint meestal als gevolg van een ervaring of een bele-ving. Ik ervaar dat waar ik achteloos de pitten gooide van een appel dieik opat, er enkele jaren later plots een boom met appelen staat. Ik ganadenken over deze vaststelling en bouw dus kennis op als gevolg vaneen ervaring. Ik ontwikkel mezelf dus ook via ervaring. Ook hier is eeneenvoudig bedrijfsvoorbeeld verduidelijkend. Om vlot met een heftruckin een magazijn rond te rijden, volstaat het niet om te weten op welkeknoppen en pedalen je moet duwen om het ding te besturen en de las-ten omhoog te tillen. Je moet ook oefenen, of anders gezegd, ervaringverwerven, om een goede heftruckchauffeur te worden. Jezelf ontwikke- 29
Welkom op de informatieavond Rabo Clubkas Campagne Rabobank Noord en West Twente Even voorstellen NAAM Rabobank Noord en West Twente Functie 2 Wat gaan we vanavond doen? Waarom de Rabo Clubkas Campagne?
Bibberend, beducht voor de stekels, pakte ze de steel aan. Over de witte huid van haar hand lag een netwerk van fijne rimpeltjes, waar­onder blauwe aders opbol­den. Haar trouwring zat ruim om haar ring­vinger, maar ik wist dat ze hem niet meer over haar knokkel heen kon krijgen.
‘Geen probleem!’ riep Helga terug. En het was beter dan geen pro­bleem. Ze was dol op de kleurige drukte van de Goodelieve markt, het jodelen van de nachtmeeuwen op de Admiraal Schuyvertoren, de stank van roosterende zeekomkommers.
Schizofrenie: de mentale toestand de resulteert uit bevrijding zonder discipline. Het wordt beschouwd als een ernstige geestesziekte waarvoor geen medische genezing bestaat daar de realisatie van spirituele zelfreflectie niet ongedaan kan worden gemaakt tenzij zwaar geblokkeerd door psychopharmaca die een andere hel van bestaan vormen. Afkerig van discipline en de autoriteit de erbij hoort vervreemd het individu van de spirituele werkelijkheid die wordt waargenomen als zijnde ongecontroleerd en demonisch. Deze mensen werden vroeger tevens bezeten door boze geesten genoemd. Een andere manier het te definiëren is de staat van verdeeld en begoocheld zijn in het bewustzijn van tijd en plaats geen gevoel van richting hebbend in het leven. Kan ook de ziekte genoemd worden van de misvatting van het niet-dit-bewustzijn van materiële identificatie. De genezing ligt in het aanvaarden van de geestelijke uitdaging de discipline lerend van het zich gelijkrichten naar de ziel in het hier en nu van een geestelijke autoriteit.

“overlevingsuitrusting van de overleving minimum survival gear lijst”

Het gezicht kwam nog verder naar voren, totdat hun neuzen elkaar bijna raakten. De substantie van het wezen veranderde subtiel en vervluchtigde als een zwart gas. Met iedere hijgende ademteug zoog Laura de materie naar binnen. Met iedere ademhaling nam het gevoel van onbehagen toe. Het leek of er mieren op de paden van haar brein rondliepen, haar gedachten ver­vaagden en haar eigen ego werd steeds verder naar de achterkant van haar bewustzijn gedrukt. Ze wilde hoesten, het smerige spul naar buiten werken maar de Shinigami stond het niet toe. In een mum van tijd was de volledige entiteit door Laura’s longen opgenomen. Het raasde rond in haar bloed, deed haar hartslag nog verder toenemen en liet haar zowat pulseren op haar voeten. Zoveel opgekropte woede!
Samuel probeerde zich koortsachtig meer te herinneren over de man die voor hem stond. Ze waren vrienden, dat wist hij, voor de rest kwam er niets. ‘Het spijt me,’ zei hij. ‘Mijn geest heeft zich nog niet volledig aangepast aan de wedergeboorte.’
Trend Micro. (2015, 12 19). trendmicro. Retrieved 1 20, 2016, from trendmicro.com: http://www.trendmicro.com/cloud-content/us/pdfs/securityintelligence/reports/rt_europe_privacy_and_security_in_a_connected_life.pdf
Hij bracht zijn rechterhand, met het grootste gedeelte van het wensbotje, richting zijn rechteroor. Met iets meer moeite kreeg hij het recht voor zijn gehoorgang. Hij sloot zijn ogen en prikte. De pijn was verblindend: het was alsof iemand met de punt van een scherp mes langs de binnenkant van hoofd schraapte. Een plotselinge duizeligheid overviel Berend en hij verloor zijn evenwicht. Hij probeerde de rand van de werktafel nog vast te pakken maar maaide alleen stukken vlees op de grond terwijl hij neerging.
We kunnen moeilijk diep ingaan op de vraag welke genetische structuur de eerste mensen natuurlijkerwijs hebben geërfd en welke ze eventueel nieuw zouden hebben gevormd als aanpassing aan het nieuwe leven buiten de wouden. We weten immers niet waar de mens evolutionair precies vandaan komt. We kunnen enkel aangeven welke elementen (met als meest in het oog springende rechtop staan, werktuigen maken, grotere hersenen en taal) zelf zijn ontstaan als een complex proces van interactie tussen die natuur en de noodwendigheid van de arbeid die in de nieuwe leefomstandigheden vereist of aangewezen was. We kunnen niet zomaar vertrekken van de gedragsgewoontes van de huidige chimpansees en bonobo’s (dwergchimpansees) die genetisch het meest met ons zijn verwant. Het genoom van de chimpansee, zo is in 2005 via het Human Genome Project gebleken, komt voor 98.7% overeen met dat van de mens. Dat lijkt enorm veel, maar toch betekent dit ruwweg 40 miljoen afzonderlijke mutaties die zich bij de mens hebben moeten laten selecteren in ruwweg 300.000 generaties. Het merendeel van die mutaties zou echter veroorzaakt zijn door neutrale of willekeurige ‘genetische drift’, junk DNA dus. Mens en chimpansee gelijken 60 maal meer op elkaar dan mens en muis, tien keer meer dan mens en rat. Twee mensen lijken tien keer meer op elkaar dan mens en chimpansee. Twee mensen hebben 0.1% verschillend genoom, i.e. 3 miljoen verschillen (het DNA dat geen gen is en niet voor eiwit codeert, meegerekend; zoals gezegd is slechts 5% van het DNA echt ook gen, de functie van de rest is onduidelijk). Toch zien we veel verschil tussen twee mensen. Ook slechts 0.1 % van de hondengenen zou verantwoordelijk zijn voor het ganse bonte gezelschap van de hondenrassen. Dit betekent dat de 98.7% genetische verwantschap tussen mens en chimpansee ruimte laat voor enorme verschillen, zeker in het sociaal gedrag (we mogen er immers van uitgaan dat hart, longen, enz. bij de chimpansee ongeveer functioneren zoals bij ons). Kortom, de genetische verwantschap tussen mens en chimpansee of andere mensapen vormt op zichzelf dus geen argument om deze als vertrekpunt te nemen voor de evolutie of de geschiedenis van de mens. En daarbij moeten we ook nog bedenken dat mens en chimpansee al ongeveer 10 miljoen jaar uit elkaar zijn gegroeid, dus vroeger moeten ze wel meer genetische gelijkenis hebben vertoond. De vraag is dan hoeveel de huidige chimpansee genetisch verschilt van de oorsprongschimpansee. Opmerkelijk in de onderzoeken van het Human Genome Project is ook dat de verschillen binnen populaties groter zijn dan deze tussen populaties. De onderlinge verschillen lopen het hoogst op bij de oudste bosbewoners in Afrika: dat geeft mogelijk aan dat bij het begin van de evolutie mutaties een sterke rol speelden maar dat in een latere fase nieuwe mutaties uitgeselecteerd werden. Heeft cultuur de zaak overgenomen in die mate dat nieuwe mutaties een geringere rol speelden? Doen zich tegenwoordig minder mutaties voor? Of is er een feedback-systeem aan het werk bij het ontstaan van zogenaamde ‘toevallige’ mutaties? Daarbij zou dan in een crisisperiode, zoals het ontstaan van de mens er zeker één was, een soort interactie opgetreden kunnen zijn tussen genetische structuur en ‘omgeving’, zodat we daar nog de sporen van terugvinden bij die Afrikaanse bosbewoners.
Voorlopig werk ik maar weer vrolijk verder in Ghana, tot half augustus. Dan is het klaar, heb ik voor mezelf besloten. Dan wil ik ergens anders verder. Het besluit voelt als een grote teleurstelling en als een grote opluchting.
Meyago liet de Timbesh-agent haar papieren zien, de stempel met nummers op haar pols. De stempels waren het bewijs van haar eerdere passage richting het hart van de stad. Ze opende haar tas; ze liet de kaarten zien die in de zoom van haar mouw lagen, toonde de namen van haar klanten, toonde de aan­tekeningen voor twee nieuwe bestellingen, haar buidel met geld, spreidde haar armen, liet schijnbaar onaangedaan de handen van één van de mannelijke Timbesh-agenten over haar lichaam gaan. Reageerde niet toen hij haar onbetamelijk in haar kruis betastte.
Amsterdam Centraal was een immense koepel van donkere ijzeren platen met bizarre uitsteeksels, over meerdere verdiepingen waar sporen op verschillende niveaus samenkwamen. Het stroompje naast het spoor was een vaart geworden en aan één kant van Centraal verdween een staalgrijze vlakte van kil water in de dichte mist, alsof de rivier genaamd zich oneindig ver uitstrekte voorbij hun gezichtsveld.
1. mannen, niet vrouwen, hebben GPA’s voor oorlog op basis van coalitievorming. Het blijkt dat mannen regelmatig hun vechtlust en hun vechterscapaciteiten testen en evalueren. Mannen zijn ook beter uitgerust voor oorlog: ze zijn sterker, kunnen verder en accurater met stenen of speren gooien. We hebben dit aspect reeds besproken bij het ontstaan van de jacht. En we hebben toen ook gezien dat jacht en oorlog inderdaad beide gevormd zijn uit het verjagen van vijanden, dieren of mensen. Verder blijkt uit onderzoek dat mannen meer de neiging hebben coalities te vormen waar vrouwen uitgesloten zijn. En vrouwen worden op de vooravond van een raid dikwijls geweerd, zodat geen seksuele rivaliteit tussen de mannen optreedt (vandaar dat ook voetbalploegen vóór een topmatch in afzondering gaan).
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
‘We betalen met tijd, als we iets willen bezitten dat we niet zo kunnen printen.’ Ik dacht aan mijn koffie. Er kwam ondertussen nauwelijks nog damp van de mok. Ik zette mijn lippen aan de rand en nam een slok. Lauw. Had ik me maar niet moeten laten afleiden. ‘Meestal heb ik dat niet nodig.’
Vliegen is niet gelimiteerd door dingen als honger, wat wel het sprinten tegengaat. De speler gaat vliegen wanneer twee keer op de “spring”knop (meestal de spatiebalk) wordt gedrukt en kan worden geactiveerd op elke hoogte in het spel. De speler kan omhoog en omlaag gaan door respectievelijk de “spring”knop of de “sluip”knop (meestal shift) ingedrukt te houden. Vliegen wordt automatisch uitgeschakeld wanneer de speler op een oppervlakte landt. Vliegen vergroot het zicht met 10. Een manier om te kijken of je vliegt of loopt is door naar de zon of maan te kijken, zij zullen in of uit zoomen tijdens het veranderen van modus. Vliegen is handig in het gevecht, omdat de speler niet alleen ongezien zijn slachtoffer kan benaderen, maar ook voor een voltreffer kan zorgen als de speler net omlaag is gegaan.
De bootsman heet Barnabas Wade. Hij snuift en kwaakt. Hij heeft kopergroene schubben in zijn hals. Zijn oren zijn verdwenen. Hij heeft kieuwen als rafelige openingen in zijn hals. Er hangen vlezige snorharen langs zijn mond omlaag. Heel zijn onmen­selijke gelaatsuitdrukking ademt afkeer. Zijn ont­blote bovenlijf is overdekt met tatoeages.
Met lichte tred keert Mackie Messer terug naar het krot dat hij met zijn Polly deelt. Zijn trofee draagt hij mee in een stuk oliedoek. Hij wast zijn kleverige handen bij de geitenkop fontein, het melkwitte water dat uit de rots sijpelt ruikt naar zwavel. Dan daalt hij het steegje af waarin hij zijn huis heeft. Er zijn geen straatlantaarns hier, maar hij kent de weg. Twee treden omlaag, op de tast de sleutel in het slot.
Heer Buma zit op de eerste rij in de Kerk met de handjes gevouwen omhoog kijkend naar zijn ‘lichtend’ voorbeeld, de man in Sinterklaaspakje. Vol ontzag opkijkend naar de man in het kanten onderbroekje. Een gezegende hostie is zijn Zondagsbrood zo kan hij maandag vol moed wetgeving goedkeuren, die de Genocide op Autochtonen zal versnellen !
We denken dat we een heel leuke verhuizer hebben gevonden. Het is een interessante man en een ongelofelijke kletsmeier. Hij is in zijn stad Nepi “caporione”, wat zoiets betekent als wijkhoofd (in één van de vier wijken) in het kader van allerlei activiteiten zoals de jaarlijkse “middeleeuwse” wedstrijden, optochten etc. De Italianen zijn werkelijk geniaal op het gebied van het maken van historische kledingstukken. De vrouw van de verhuizer maakt deze kleding. Omdat we een verhuizing hebben gevraagd waarbij wij bijna niets zelf doen, viel de prijs ons erg mee. De verhuizers demonteren en monteren bijvoorbeeld onze grote linnenkast, ze pakken alles in en uit en ze hangen verlichtingselementen op, kortom, het wordt een makkie (maar in de praktijk blijft er natuurlijk voor ons een heleboel te doen). 
Onze aandacht zal hier dus in de eerste plaats gaan naar de enorm toegenomen rol van de visuele waarneming en haar rol in de ontwikkeling van het denken. Wordt het oog bij de primaten steeds belangrijker, bij de mensen zal het gezichtszintuig de reuk bijna helemaal verdringen. In een donkere ruimte kunnen we ons weliswaar op de tast oriënteren, maar in het dagelijks leven zijn onze ogen steeds onverminderd actief: elke identificatie van een voorwerp en elke duiding van een gebeurtenis gebeurt in laatste instantie op basis van visuele informatie. Als we een plots geluid horen, dan kijken we onmiddellijk in de richting van het geluid; als we een vreemde geur waarnemen, dan gaan we kijken wat er loos is. Het woord ‘zien’, zoals ook ‘zeggen’ (wat de samenhang tussen zicht en spraak bevestigt), komt van een Indogermaanse wortel sekw ‘volgen’ (Latijn ‘sequi’, Engels ‘sue’, Frans ‘suivre’; Latijn ‘secundus’ en Frans ‘second’ = de volgende, de tweede). Zien betekent dus eigenlijk ‘met de ogen volgen’ (de beloerde prooi of een spoor van een dier op de grond). Zien staat centraal in al onze menselijke mentale activiteiten. Het woord ‘weten’ (en dus ook ‘wet’, ‘wijs’, ‘wis’ in wiskunde, ‘wijten’ en ‘verwittigen’) is Indogermaans voor ‘zien’: Indisch ‘veda’, Gotisch ‘witan’, Latijn ‘videre’, Grieks ‘idein’ waarvan ‘idee’ (aanblik, voorstelling). Het belang van zien in onze mentale architectuur wordt geïllustreerd door termen zoals inzien en inzicht, doorzien, overzien en iemand ontzien. Het woord ‘gezicht’ is hetgeen we samen zien (het prefix ge- wijst steeds op een gemeenschappelijkheid of een collectiviteit, ook van voorwerpen, zoals in ge-berg-te). Als we naar elkaar kijken, zien we ook elk een gezicht (al zijn we later in de geschiedenis en na het uitvinden van spiegels tot het besef gekomen dat we elk een heel eigen gezicht hebben). Het zal u opvallen dat we in deze context en vermoedelijk in mijn ganse betoog nog geen enkele keer het woord ‘intelligentie’ hebben gebruikt. Inderdaad, een overroepen woord. Intelligentie betekent in oorsprong selectief verzamelde inlichtingen: dat dus wat de Britse Intelligence Service en onze Inlichtingendiensten doen. Intelligent zijn is dus het inwinnen van de juiste inlichtingen (maar wat juist is, weet je natuurlijk pas achteraf). Het is niet meer dan het inwinnen van relevante informatie. Is dat erfelijk? Uiteraard niet! Maar je moet er wel hersenen voor hebben natuurlijk en best hersenen die connecties en verbanden kunnen leggen tussen verschillende informatiebronnen: en de materiële basis van deze hersenconnecties is uiteraard voor een deel erfelijk. Iemand die uit de combinatie van een knal en een brand besluit dat er een aanslag is gepleegd, zullen we maar matig intelligent noemen. Je zal pas echt intelligent genoemd worden als je ook iemand op een verdachte manier zag wegrennen én als naderhand blijkt dat het inderdaad om een aanslag gaat. Ik zie dus intelligentie niet als een afgebakend denkproces dat van andere minder intelligente denkprocessen (zoals een ‘dwaling’ of een ‘waan’) kan afgezonderd worden: we doen steeds beroep op informatie om tot een duiding of een handelingsbeslissing te komen, ook bij een waan. Intelligentie berust bovendien steeds op de kwalificatie van de denkhandeling door een ‘derde’ (ouder, leraar en dergelijke; desnoods je eigen Ego). Iemand intelligent noemen is een moreel oordeel.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
‘Dit is bizar,’ sprak de stem en er klonk een diepe verbazing in door. ‘Honderd procent compatibel. Dat heb ik nog nooit meegemaakt: mensen die zo perfect bij elkaar passen.’ Trompetten schalden. ‘Gefeliciteerd! Jullie zijn het soort gelieven dat de kwallen als parels ziet glanzen in het maanlicht. Die jubelen met de futen.’
Culinaire arrangementen bij de Eeshof Januari 2014 Wilt u uw verjaardag, familiefeestje of een andere gelegenheid vieren? Dan bent u bij de Eeshof aan het juiste adres. Met onze speciale arrangementen
Giorgio Agamben (1942- ), één der grootste filosofen van deze tijd, maakte eerst naam op diverse eerder gespecialiseerde terreinen zoals de Middeleeuwse esthetica en de filosofie van het Romeinse Recht, maar hij heeft zich sinds 1990 vooral ontpopt als politiek filosoof en criticus van wat tegenwoordig in zijn fundamenten politiek aan de orde is. Hij engageert zich ook meer publiekelijk. Zo zegde hij zijn speciaal hoogleraarschap aan de universiteit van New York op uit protest tegen de nieuwe ‘veiligheidsmaatregelen’ van de regering Bush: vingerafdrukken en irisscans voor alle (vliegtuig)passagiers die het territorium van de USA betreden. Hij is een groot kenner van Martin Heidegger (1889-1976), algemeen beschouwd als de meest invloedrijke filosoof van de 20ste eeuw (Agamben volgde in zijn jonge jaren diens seminaries), Walter Benjamin (de Joodse-Duitse marxistische cultuurfilosoof, 1892-1940) en Carl Schmitt (1888-1985), de staatsrechtfilosoof van het nazisme (met de zinsnede: “De Staat heeft een Vijand nodig!”). Maar hij beheerst eigenlijk het ganse spectrum van wat de laatste decennia filosofisch aan de orde is in Frankrijk, Duitsland en Italië. Foucault, Deleuze, Negri & Hardt, Sloterdijk: het is hem allemaal maar al te goed bekend.
‘De ouderen verspilden enkel kostbare voorraden energie en voedsel. Onacceptabel. De jongere mannen waren gevaarlijk, want niet alleen sterk maar ook gevormd naar patriarchale standaar­den. Dat strookt met de zienswijze van mijn bouwers voor de opvoeding van de kinderen, dus moest ik ze opruimen. Van de vrouwen had ik eieren nodig met jullie specifieke genetische weerstand tegen de virussen die in de lucht zweven. Het oogstproces in deze omstandigheden is niet optimaal, ze hebben het niet overleefd, maar ik heb gelukkig voldoende eieren geoogst.’ Ariadne glim­lachte naar hem. ‘Het zaad dat ik op het oog had, dat heb jij me gegeven. Dus ben je niet nuttig meer, gewoon het laatste obstakel. Maar niet lang meer.’ Ze drukte een korte kus op zijn voor­hoofd en liet daarna zijn slappe lichaam op de grond glijden.
Wie als kijker leep en bedreven is, kan dan ook gemakkelijk in zijn of haar omgeving een eigen “kleine oorlog” opstarten. Sinds de eerste afleveringen van “Charles & Michel …” neemt elke dag het aantal meldingen toe van bizarre zij het veeleer kleine misdrijven. Vergiftigde huisdieren, kranten die verdwijnen uit de brievenbussen van abonnees of die vervangen zijn door Arabische of Turkse equivalenten, inbraken op smartphones, mensen die overtuigd waren dat ze bij de beenhouwer een varkensgebraad hadden gekocht maar blijkbaar opgescheept zitten met lamskoteletten, en dergelijke meer. Er is zelfs een geval gemeld van een dame die ’s morgens voor het werken gaan nog haar katholieke echtgenoot had gekust, maar bij haar thuiskomst ’s avonds moest vaststellen dat de plaats van haar man ingenomen was door een gebaarde profeet die, braafjes in de zetel, in jelleba naar een Arabische tv-zender aan het kijken was! Maak dat mee!
Naarmate het leven zich op die manier op onze planeet tot ontwikkeling kwam begon men van buiten onze aarde zich te bemoeien met de ecologie hier op deze planeet en zette een kruising in van intelligent wezen met een aardswezen.
Soms is het tijd voor iets nieuws. Een master Leraar Geschiedenis volgen aan de Hogeschool van Amsterdam biedt je de uitgelezen kans om meer uit jezelf en je carrière te halen. Je ontwikkelt je tot eerstegraadsleraar geschiedenis.
Kleine Mirjam is al een heel dametje geworden. Ze kijkt me verlegen aan en steekt twee vingers op. Ik kijk ze allemaal aan: Meneer, Mevrouw, de tweeling, kleine Mirjam. Ik ben 100% gelukkig. Vaag voel ik weer de drijfveer om voor hen te zorgen. En deze keer komt die vanbinnen.

“uitrustingsoverblijfselen voor overleving pinterest overlevingsuitrusting”

3-delige outdoor survival bestekset in nylon hoesje. De opvouwbare bestekset is gemaakt van metaal met een plastic handvat en bestaat uit een vork, mes en lepel. Met handige lus op de achterzijde waarmee u de set om uw riem van max 7 cm breed kunt schuiven. Formaat in hoesje: 12 x 7,5 x 2 cm.
‘Prima. Verwacht in dat geval morgen een spoed­bestelling van een bekende klant uit Ebyon,’ zei Beijjun en ze schoof weer tegen Meyago aan. ‘Gebruik code mala zeven, drie, vier, als je je reisvisum aanvraagt,’ fluisterde ze. ‘Zodat er geen onnodige vertragingen optreden. Nog iets anders dat van belang is aan jouw zijde?’
Muziek overstemde de gesprekken. De geur van vers bakwerk was sterker dan al het andere. De achter­kamers, die in betere tijden de gelegenheid hadden gegeven voor interraciale seks, werden nu gebruikt voor zakelijke ontmoetingen.
Grote etui van gerecycled leer – elk exemplaar is uniek Heb je behoefte aan een grote etui- Een waarin je veel teken- en schrijfgerei in kwijt kunt. Of juist veel make-up spullen. En dan het liefst een die niemand anders heeft- De Astuccio van het merk Pivvicci biedt de ruimte die je nodig hebt. Bovendien is deze etui gemaakt van reststukjes
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Door je fysieke conditie te verwaarlozen zal je reactie snelheid op een levensbedreigende situatie drastisch verminderen. Logisch nadenken en juiste beslissingen nemen zullen moeilijker en moeilijker worden. Doe zelf de test maar eens, ga fitnessen en drijf je lichaam tot het uiterste. Wanneer je helemaal afgemat bent, begin dan met reken sommetjes te maken. Je zult echt verstomd staan dat de eenvoudigste rekensommetjes heel wat tijd nemen om te berekenen. In mijn voorbeeld sta je op een toestel in de fitness zaal en in ideale omstandigheden, beeld je in dat je op een godvergeten plaats bent, helemaal uitgeput, kou en honger hebt en dat de beslissing dat je moet nemen van levensbelang is. Geloof me wanneer ik zeg dat het feit van nog fysieke reserves te hebben dan van levens belang is.
‘Dit moet ongeveer de goorste plek zijn waar we ooit geslapen hebben.’ Zohra grinnikte. ‘Weet je nog, al die keren dat we onder de ijzeren brug lagen? Tussen de gebruikte condooms en heroïnenaalden? Of die keer toen we een huis gekraakt hadden in Doel? Gerrit en Savannah hadden er een echte smeerboel van gemaakt. Overal lagen sigarettenpeuken en scherven van bier­flesjes. En net toen je dacht dat het niet erger kon, liep Karstens LSD-trip helemaal fout en begon hij in zijn broek te schijten tot de bruine drab uit zijn broeks­pijpen stroomde.’
Vliegen is niet gelimiteerd door dingen als honger, wat wel het sprinten tegengaat. De speler gaat vliegen wanneer twee keer op de “spring”knop (meestal de spatiebalk) wordt gedrukt en kan worden geactiveerd op elke hoogte in het spel. De speler kan omhoog en omlaag gaan door respectievelijk de “spring”knop of de “sluip”knop (meestal shift) ingedrukt te houden. Vliegen wordt automatisch uitgeschakeld wanneer de speler op een oppervlakte landt. Vliegen vergroot het zicht met 10. Een manier om te kijken of je vliegt of loopt is door naar de zon of maan te kijken, zij zullen in of uit zoomen tijdens het veranderen van modus. Vliegen is handig in het gevecht, omdat de speler niet alleen ongezien zijn slachtoffer kan benaderen, maar ook voor een voltreffer kan zorgen als de speler net omlaag is gegaan.
‘Ik denk dat het niet volgen van het pad hem eerder in de kaart zou hebben gespeeld dan het wel volgen ervan,’ verklaarde Harbrand. ‘Juist omdat hij ver­wachtte dat ik zijn advies om het pad wel te volgen in de wind zou slaan.’
Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.
‘U heeft veel staan en alles is prima onderhouden. Ik stel voor dat u zelf de meting uitvoert.’ Ze diept een vouwscherm op uit haar tasje en klapt het uit. ‘Ik heb alles op de foto, dus niet smokkelen, hoor.’
Onze hond had een volledig nierfalen, maar kreeg speciale voeding zonder eiwitten waardoor de nieren eigenlijk zo goed als niet hoeven te werken.Kreeg ze wel eiwitten dan moest het wel door de nieren en vergiftigde ze zichzelf.Wij hebben dit een half jaar lang kunnen doen maar ze was al 12jaar en voor een grote hond is dit stokoud.En zoals ik hier nog gelezen hab,ken je je maatje dan zie je het aan haar snuitje en met veel pijn hebben we toen besloten haar te laten inslapen. Maar we hadden pas een paar dagen ervoor nog een zak van dat dure spul gekocht en nu staat dat hier nog, dus als ik er iemand van jullie een plezier mee kan doen,graag.Men kan hem gratis komen afhalen.
Deze website vereist cookies om gebruik te kunnen maken van bepaalde functies. Voor meer informatie over de cookies, zie ons Privacybeleid. Om cookies van deze site te accepteren, klikt u op de knop “Toestaan”.
‘Dit heeft uw zoon in de les gemaakt,’ zei Samuel. Hij zag dat de vrouw eerst apathisch naar het houten werkje keek en hem dan aanstaarde met een blik waar hij zenuwachtig van werd. ‘Het is een prachtig stuk,’ zei hij snel. ‘Ik ben echt onder de indruk van het talent dat Erwin heeft.’ Nog altijd staarde de vrouw hem zonder iets te zeggen aan. Samuel schoof het beeldje dichter naar de vrouw, onzeker over waarom ze hem zo aankeek.
Interculturele conflicten “The more people know about fraud, the more they discuss it, and the better society can fight it” (OLAF, Deterring Fraud by In-forming the Public, 2005, 2006). Wij wensen in deze bijdrage een overzicht te geven van inbreuken die gepaard gaan met de migratie van personen. Het begrip ‘migratie’ kan echter binnen de definitie ‘ondergrondse economie’ heel breed ge-interpreteerd worden. 1 Daarom beperken we ons tot de materies tewerkstelling van buitenlandse werknemers en mensenhan-del. Binnen deze context stellen de soci-ale-inspectiediensten immers dagelijks inbreuken vast. In de meest extreme vorm situeren deze inbreuken zich binnen een criminele context. Op basis van een recente enquête naar zwartwerk in de EU-27, georganiseerd op vraag van de Europese Commissie, is vast te stellen dat de Belgische bevolking de ‘irreguliere immigranten’ als een vatbare categorie voor zwartwerk beschouwt (zie tabel 1) (Europese Commissie, 2007b). In tegenstelling tot werklozen en zelf-standigen is het verschil in opinie tussen Vlaanderen en Wallonië inzake ‘irregu-liere immigranten’ minimaal. De Euro-pese Commissie beschouwde reeds in haar eerste Mededeling betreffende zwartwerk de ‘illegale immigranten’ als één van de hoofdgroepen van zwartwerkers (Europese Commissie, 1998, p. 2).
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).
Omdat het een enorme klus is om zo’n lijst van aan te klagen Collaborateurs samen te stellen, roepen wij uw hulp in. En om er geen puinzooi van te maken, moet daar enige mate van uniformiteit in zitten.
31. Doel KLIK • Het KLIK PROfiel helpt het behandelteam bij het signaleren van ‘kwaliteit van leven’ problemen • Het KLIK PROfiel helpt het behandelteam bij het systematisch bespreken van ‘kwaliteit van leven’ onderwerpen
Het vuur maakt dat alles anders wordt. Vuur transformeert wat oud en stoffig is naar iets nieuws en levendigs. In vuur zie je weer helder wat er aan de hand is. In vuur ervaar je het leven niet vanuit een emotie: het gaat veel verder dan dat. De emotie is een bepaalde laag. Daaronder zit een echtheid, een eerlijkheid. Je weet weer wat je te doen staat. Je weet weer waar je voor leeft. Het kan een kracht in jezelf zijn dat je weer durft te gaan staan voor wat werkelijk belangrijk voor je is.
Valstrik of niet, het verandert weinig aan mijn benadering. De kans is niet groot dat Mook over krachtige explosieven beschikt. Langs de route van mijn positie naar de ingang is in het duister bovendien voldoende beschutting van het verwilderde struik­gewas. Ik kan veilig zo dicht naderen dat Mook de schade aan de Mast niet kan riskeren.
Smachtend keek Zohra toe. Toen Lieven klaar was, griste ze het pijpje uit zijn handen. ‘Nu ik,’ zei ze. Lieven stak de rest van de kristallen in de bol, verwarmde ze en Zohra inhaleerde tot het genot haar longen en elke vezel in haar lichaam binnendrong. Onmiddellijk daarna schakelde haar hart een versnel­ling hoger. Ze kreeg het warm. De vermoeidheid verdween. Ze werd volgepompt met energie en kreeg het gevoel dat ze de wereld aankon. ‘Fuck, wat heb ik dit gemist,’ zuchtte ze voldaan.
Gevangen in de dualiteit van materiële oppositie loopt iedere sportieve of professionele wedijver de kans op een ‘niet-dit’-realisatie van begoocheling. Deze staat is algemeen ongewenst, destructief en verzwakkend. Men vervreemdt, lijdt verlies en verliest kwaliteit als gevolg van de ‘niet-dit’-realisatie. De hele betekenis van een spiritueel begrip van orde gaat over het verslaan van de illusies van het ‘niet-dit’-soort van bewustzijn. Het gaat er niet om de standaardmanier zelf begoochelend te noemen. Het is door het gebrek aan bewustzijn van het complementerende en uitbreidende alternatief dat de misvatting post vat. Het negatieve gebrek aan respekt dat het kent als ‘niet-dit’ ruïneert alle respekt en vooruitgang van iedere goedheid van de standaardgemeenschap een nachtmerrie van verslaving, gevangenschap, en ziekte makend. De sleur hatend, het doorzettingsvermogen missend, mist men het niet wetende wat. Dat is misère. Om uit de oude misère te geraken van het ‘voetbal’ dat altijd lijden kende in misconcepties van oppositie, is de positie van de scheidsrechter nodig. De scheidsrechter zou niet gefixeerd moeten zijn op het turven van overtredingen en doelpunten, maar zou degene moeten zijn die beslist over de tijd om het vermogen tot beheersing te beoordelen. Aldus zal de scheidsrechter door de spelers worden gewaardeerd die een positieve sanctie nodig hebben voor hun spel. De onpartijdige beoordelaar zou niet de God moeten zijn die wordt gehaat en gevreesd daar hij altijd de zondaars zou straffen. De onpartijdige beoordelaar zou de medemens moeten zijn die in staat is boven de dualiteit te staan van de tegenstellingen beoordelend wanneer het spel terecht van deze of gene persoon en team is. De beoordelaar is onpartijdig als hij zelf niet in oppositie met het spel zelf verkeert dat vals zou zijn zonder hem. De beoordelaar zou enkel beoordelen en niet lijden onder de misvattingen van het ‘niet-dit’-spel denkende dat hij de spelers kan kontroleren door middel van bestraffing. Het spel wordt gekontroleerd door zijn regels en de regels worden ontleend aan de natuurlijke werkelijkheid zoals God die gewild heeft. Een spel dat voortdurend de bestraffende autoriteit nodig heeft is eenvoudigweg een slecht spel dat revisie behoeft. En deze notie betreft niet alleen het engelse voetval. Ook b.v. in het politieke veld vermag de onpartijdige beoordelaar het de kwaliteit van een team te waarderen naar de duurzaamheid van zijn heerschappij. 
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. verjaardag van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).

“pilot overlevingsuitrusting surplus en survival gear”

Trend Micro. (2015, 12 19). trendmicro. Retrieved 1 20, 2016, from trendmicro.com: http://www.trendmicro.com/cloud-content/us/pdfs/securityintelligence/reports/rt_europe_privacy_and_security_in_a_connected_life.pdf
In the 1920’s, after the war (in fact already during the war), women were needed to rebuild society and its economy, especially to expand the service sector. So, nothing was allowed to hinder their self-realisation. Now, men became dangerous animals.
Marzieh Afkham, die de eerste Ministerie van buitenlandse zaken van het land woordvoerster, zal het hoofd van een missie in Oost-Azië, de staat news agency gemeld. Het is niet duidelijk aan welk land zal ze als haar benoeming heeft nog worden aangekondigd officieel worden geboekt. Afkham zullen alleen de tweede vrouwelijke ambassadeur Iran heeft …
Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important.
Hij had de hele dag lopen zeulen en ook al werd zijn last lichter, ze leek elke dag moeilijker te dragen. ‘Iemand moet het doen, toch?’ kaatste hij terug. ‘En we moeten hulp halen voor de stakkers daar in die monorail. Wij kunnen dit, Sighile! Ik kan dit! Die ranke gazelles niet, en die arme kippen nog minder. Je moet het groter zien dan enkel de idioterie van een vos vol streken!’
Die laatste is natuurlijk essentieel, zeker als één van je overlevers gewond geraakt is. Zeker in de eerste dagen is het van groot belang dat je veel, en vooral de juiste grondstoffen zoekt. Het is leuk om wapens en –onderdelen te zoeken, maar als je geen eten kan koken omdat je te weinig hout hebt, heb je nog weinig aan je goede verdediging. Het is dus constant zoeken naar het minimaal noodzakelijke, en het vermijden van overbodige luxe. Hoewel, ook wat luxe lijkt, zoals een radio of toch die sigaret, kan een depressie vermijden, en daarmee op langere termijn toch essentieel zijn.
‘Uw echtgenote heeft bepaald dat er na haar over­lijden een stichting wordt opgericht ten behoud van uw gemeens­chappelijke huishoudrobot Botje.’ De notaris kijkt me over haar bril aan. ‘Zodat er eeuwig goed voor hem wordt gezorgd. Ze heeft haar aandeel van het gespaarde kapitaal in die stichting laten storten.’
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
Men moet verantwoordelijkheid nemen te helpen en dus te begeleiden indien de permissie daartoe is gegegeven. Natuurlijk is ongewenste hulp een overtreding tegen de volwassen optie: de enige geestelijke gezondheid is de zelfverantwoordelijke; alle kinderen zijn een beetje crazy min of meer, net als alle mensen die zich het bestaan van een opperwezen genaamd de Heer realiseren. Hieruit zou men kunnen afleiden dat alle serieuze pogen geestelijk gezond te zijn ketterij is: alleen in ontkenning van de Heer Zijn persoon, kan men rijp en zelfverantwoordelijk zijn. Maar dat is een verwarring van buiten af. Zoals eerder gezegd, is het een andere fundamentele wet van de psyche dat onafhankelijkheid alleen kan bestaan op basis van positieve identificatie met de ‘vader’, het ideale zelf of het gezag van buitenaf in het algemeen. Alle kinderen spelen vadertje met kleine speelgoed-autootjes, alle meisjes spelen moedertje met poppen: zo werkt de volwassenheid. En niemand zal dat ontkennen, hoewel het altijd in de valkuil van de ‘erfzonde’ of het ontevreden overheersen van de materiële natuur schijnt te lopen. De aap leerde gedrag te imiteren: het is onze misère, het is onze liefde. Het is ook de positieve identificatie met de minder gewenste autoriteit van de dierlijke geneigdheid die moeilijkheden geeft en het zuivere van de menselijke intelligentie verduistert dat nodig is om een juiste begeleider voor anderen te zijn. We willen niet alleen zoals de Heer zijn, we willen ook als katten en honden zijn, gieren en haaien, konijnen en vlooien. Mannen scheren hun baarden uit angst er als een leeuw uit te zien en zullen eerder vechten dan huilen uit angst zelf als een loeiende koe te worden. Vrouwen beschilderen hun gezichten en parfumeren hun lichaam uit angst op op een varken te lijken en een meer natuurlijke geur af te geven. Dat is de mensheid: we lijden niet alleen onder onze gelijkenis met de Heer maar ook onder onze geneigdheden met het koninkrijk der dieren. Begeleiden en sturen zal dus altijd onder deze onzuiverheden gebukt gaan en alleen een bewuste bekentenis tegen het poseren als de Superpersoon of het bezorgd zijn over de dierlijke natuur zal ons weerhouden van het gekkenhuis van de oorlog en de schizofrenie. 
Hoe gaat het nu met jullie ? Ben je weer terug of ben je ergens anders ? Wij zullen voor jullie bidden en mediteren en luisteren naar jou verhaal om zo mogelijk tot een oplossing te komen, want wij kunnen ons voorstellen dat het niet in je koude kleren gaat zitten. De muziek en energie van Talk Talk is verder om rust te geven en het hele probleem tussen de energie van de man en de vrouw in goede banen te brengen, ook voor bescherming tegen demonie.
Precarity is the general condition of semio-workers. The essential feature of precarity in the social sphere is not the loss of regularity in the labour relation, since labour has always been more or less precarious, notwithstanding legal regulations. The essential transformation induced by the digitalization of the labour process is the fragmentation of the personal continuity of work, the fractalization and cellularization of time. The worker disappears as a person, and is replaced by abstract fragments of time. The cyberspace of global production can be viewed as an immense expansion of depersonalized human time.
Hoe meer je je uitslooft voor een ander, des te meer angsten je dan kunt blijven verstoppen. Net zo lang, totdat je er zelf in blijft geloven, dat er niets is om bang voor te (hoeven) zijn (zo getraind om het kwaad automatisch weg te werken). Geprepareerd en steeds paraat om daar al bij voorbaat mee bezig te zijn, xc3xa9n te blijven. Alles draai je voortdurend om, xc3xb3m maar angst, en zo ook de waarheid niet te hoeven voelen, plus alle pijn die ze je doen, steeds meer!
Ja, ik vind het wel eerlijk als de mensen kunnen weten dat het geld dat aan ontwikkelingshulp wordt besteed niet automatisch 100% goed terecht komt. Mensen denken dat het met de twee euro die je aan ontwikkelingshulp besteedt net zo gaat als wanneer je met twee euro naar de HEMA gaat om een theedoek te kopen. Terwijl eerder de vergelijking zou opgaan met de JSF, de Betuwe lijn of de HSL /Fyra gelden waarvan de geldstromen onoverzichtelijk zijn en de uitkomst van de bestedingen onzeker.

“overlevingsuitrusting doos metalen gear solid 3 survival viewer”

zelf heb ik eens bij een stel vechtende honden gestaan, mijn eigen honden.. was voor het eerst dat ik dit mee maakte.. en vond het vreselijk.. ik ging er boven staan en ging razend snel met een vlakke hand richting de kopjes en tikte ze zo onverwachts aan.. niet slaan, maar gewoon even een korte tik zeg maar.. beiden waren ze verrast en lieten gelijk los.. dus dat werkte voor dat moment goed..
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’
Het dragen van gezag en het uitoefenen van macht zijn nooit bevorderlijk geweest voor de gezondheid. Zowel de machthebbers als de machtelozen weten dit maar al te goed. De woorden spreken al voor zichzelf: gezag wordt gedragen als een last en macht uitoefenen vergt uitputtende oefeningen en inspanningen. Naar koningen & co werd in de vroegste tijden niet opgekeken en dikwijls moesten ze zelfs tegen hun zin tot deze rang “verheven” worden (op een fysiek gezien hoge plaats zaten ze echter wel degelijk).[ii] Vandaar dat de lijdende gezagsdragers en machthebbers doorheen de geschiedenis steeds ondersteund dienden te worden door weliswaar niet altijd evidence-based kruidenmengsels en soortgelijke medicijnen. Ze waren voortdurend niet zozeer door lijfwachten omringd dan wel door één of meerdere geneesheren of heelkundigen. Gekend is het gegeven dat bij de Inca’s alleen de hoogste elite de pijnstillende en verdovende cocabladeren mocht kauwen. Het gaat hier helemaal niet om een etnologische uitzondering: in alle samenlevingen waren zekere wel omschreven “gewoonten”, waaronder ook het nuttigen van bepaalde etenswaren en dranken, voorbehouden voor de militaire en religieuze leiders. Dat soort praktijken die strikt gereserveerd waren voor de machtigen en de ceremoniemeesters, zien wij doorgaans als benijdenswaardige privileges die iedere gezonde jongeling tijdens zijn leven hoopte in de wacht te kunnen slepen of, wat realistischer was, te mogen erven. Tot een dikke kwarteeuw geleden zouden ook in onze “geciviliseerde” samenlevingen “gewone” volkse mensen er niet aan gedacht hebben de positie van koningen, prinsen, ministers of bisschoppen te ambiëren. Arrivisten en carrièristen werden bespot en min of meer verstoten en “uitgesloten”. De zucht naar opwaartse sociale mobiliteit, die geassocieerd wordt met de 18de eeuw en vooral met de 2de helft ervan (met een eindeloos gefrustreerde Jean-Jacques Rousseau als dé topscorer qua aantal mislukkingen)[iii], was tot de verregaande verbreiding van de dienstensector en de wildgroei van de staatsbureaucratie met hun solitaire en individualistische white-collar loopbanen een vrij marginaal verschijnsel. Stendhal’s roman “Le Rouge et le Noir” (met de tomeloos ambitieuze Julien Sorel als de hero van het verhaal), verschenen in 1830, was geen boek dat door “gewone mensen” werd gelezen. Het is pas in de 20ste eeuw (bijna een eeuw na publicatie dus) een werkelijke “klassieker” geworden. Eerst en vooral gewone mensen nogal erg afkerig tegenover boeken en tegenover de luie lichaamshouding waarin deze koopwaar geconsumeerd werd. Deze traditionele maar daarom niet bepaald ondoordachte afkerigheid hebben veel van onze jongeren nog tot in de 2de helft van de 20ste eeuw aan lijf en geest mogen ondervinden.
“Het liefst springt men een drenkeling achterna, wanneer er toeschouwers zijn die het zelf niet durven”, sprak Nietzsche en misschien heeft dat wel een rol meegespeeld toen ik graag zonder de steun van een uitzendorganisatie en gewoon op een locaal salaris, en zonder franje als reiskosten, pensioenpremies en ziektekostenverzekering weg wilde.
Zoals ik al eerder beschreef heeft Mars een speciale rol in de jaarhoroscoop van 2011. Mars ontvangt alle energie van de noordelijke Maansknopen, Pluto, Zon en Diamant. Daarom wil ik toch graag even de betekenis van de 19de graad van Steenbok waar Mars staat, beschrijven. Het eerste beeld geeft het uiterlijke symbool weer en wat zich in de dagelijkse praktijk wil ontwikkelen. Het beeld is:
Ik ben niet zo stuk van duo’s, trio’s etc., die met een bandje meezingen, ik hou meer van het echte werk, de band met zijn onvolkomenheden en verrassingen die voortkomen uit de menselijke emoties van het muziek maken, dan bedoel ik muziek maken middels de instrumenten die je bespeelt.
Toevallig zag ik zondagavond laat (12 april 2015) op Canvas de 1ste aflevering van “Real Humans” [“Äkta människor”, “Echte Mensen””], een Zweedse geromantiseerde sciencefiction serie over het samenleven van mensen en androïde robots (“hubots” – human-robots), met alle entertainende problemen die dit samenleven met zich meebrengt. De serie zou dezer dagen “the talk of the town” zijn in Zweden, wat ik toch wel enigszins betwijfel, maar soit. Het is niet echt een doordachte SF, maar de serie geeft blijkbaar wel enige amusante voorafbeeldingen van een toekomstige, in wezen reeds hedendaagse, wereld van de omgang van gerobotiseerde mensen met vermenselijkte robots, en van de onderlinge interactie tussen leden binnen deze twee “groepen” zelf. Wat me bijzonder opviel in de styling was het cleane, hoekig en gefragmenteerd gedrag van robots én mensen via orgaan-interactie (in plaats van persoonsinteractie). Het waren geen personen die “acteerden”, maar verzelfstandigde ogen, handen, vingers, etc.
They gave you the honeymoon talk, but did you get the kit to go with it? Prepare for any and every emergency with this Honeymoon Survival Kit, which offers the bare necessities for your first 2 weeks of marriage.
I could use this as an outdoor pack or emergency pack. Multi-Purpose 1 day pack ( FirstSpear is a brand created by former U. servicemen, they develop enhanced light-weight load carriage solutions for the US Special Forces )
‘Ik werkte vanuit een kantoor. Schema’s op papier. Ik vertrouwde het niet meer. Het was de eerste keer dat ik daadwerkelijk de trein kwam inspecteren.’ Hij haalde zijn handen door zijn grijze haren en staarde in de mist. ‘Ik was geschokt, verdoofd. Er kwam een trein langsrijden. Ik zag haar springen.’ Hij haalde zijn mouw langs zijn ogen. ‘Ik kwam te laat. Als ik niet geaarzeld had dan was ze misschien…’
Ostende is een toeristische badplaats met ongeveer 6000 inwoners in de provincie Buenos Aires aan de Argentijnse kust. In het noorden wordt Ostende begrensd door de badplaats Mar de Ostende, in het zuid-oosten door Valeria en de Argentijnse zee en in het westen door Gral Madariaga. Het landschap wordt gekenmerkt door hoge duinen en brede stranden omzoomd met schaduwrijke tamarisken. De bewoners zijn grotendeels werkzaam in de toeristische sector en de bouw.

“gevechtsoverlevingsuitrusting minimum survival gear lijst”

Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
De film die ik heb gekeken heet: La nuit a dévoré le monde. Dit betekent: de nacht eet de wereld. Het gaat over een man die na een feest wakker wordt en erachter komt dat de wereld is overgenomen door zombie’s. Deze zombie’s spelen echter alleen een bijrol. De film gaat over het eenzame overlevingsleven van deze man. Langzamerhand vind hij steeds meer trucjes om in leven te blijven. Hij kan alleen zijn appartementencomplex nooit uit, want buiten dit complex zijn duizenden zombie’s. De zombie’s zijn in deze film dus alleen belangrijk omdat ze het isolement van deze man veroorzaken, en de film draait om dit isolement. 
‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
Ik bekeek mijn eigen, pover gespierde ledematen en die van de overige leden van mijn schriele soort. Zelfs met zijn allen samen zouden we de slee nog geen halve dag kunnen trekken. Er zat nog steeds leeftocht op.
Ze beklom volgens haar instructies de treden naar de poort die naar de bazaar leidde. Een plek voor Lleroh en een paar genetische neven en nichten. Haar mantel gleed van haar schouders en toen ze in een drukke hal een zijgang insloeg keerde ze het met een slag van haar arm binnenstebuiten.
Café – Restaurant – Partycentrum Aurora Buffetkaart Koude en warme buffetten vanaf 50 personen Meerprijs buffet 40 personen 1,50 pp Meerprijs buffet 30 personen 2,50 pp Koud Warm buffet 1 14,50 Gevulde
Opmerking: op dit moment ondersteunen we Rembours naar Saudi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. We sturen je een bevestigingscode naar je telefoon om te veriferen dat je contactdetails juist zijn. Zorg ervoor dat je alle instructies uit het bericht opvolgt.
Met het verzaken van initiatief zal de wet van oorzaak en gevolg een vermindering van aktiviteit gebieden. Dit leert dat de liefde die je krijgt gelijk is aan de liefde die je geeft. Niemand houdt van je als je down bent en eruit ligt. Spelletje afgelopen. Ook kan men veel energie investeren en bemerken niets in wederkeer te ontvangen. Dat is als het betalen van een rekening: een bepaalde liefde moet in wederkeer betoond worden. De zaken af te handelen, tot een konklusie komen is belangrijk. Zonder zal het verlangen voortduren als een eeuwigdurend vuur. De kunst om zaken af te doen impliceert het derde soort van arbeid: liefdadigheid (afb.). Werkend, niet voor de vruchten, maar uit liefde voor de mensheid, worden verlangens overwonnen komt men tot konklusies. Alleen een karwei afronden geeft een karwei geklaard. Het verlangen naar de vruchten handhavend, raakt het werk in feite nooit afgerond. Men mag bidden voor een eeuwigheid, maar zonder een konklusie wat betreft de zonde zal de wereld niet een betere plaats zijn. Dus veranderen relaties: mensen verdwijnen en andere mensen komen in zicht. De associatie verandert, evenals de kwaliteit van het werk. Vooruitstrevend zal de kwaliteit toenemen. Moe van de oude manier, verfrist door de nieuwe benadering, gaat het initiatief voor de mindere kwaliteit verloren. Alleen het achten van de dynamiek zal de vooruitgang geven. Gehecht aan en gefixeerd op de oude manieren (en mensen) gaat de kwaliteit verloren. Gaand voor meer van hetzelfde, zal kwantiteit het probleem niet oplossen. Alleen met mensen gelijk in het belang van de vooruitgang kan men doorgaan. Het gevolg van mensen achterlaten is dat men school moet maken. Er kan geen diefstal zijn, men moet een spoor achterlaten: dit is de manier vooruit te streven. Anderen mogen die weg volgen. Zonder dit zou de wereld voortdurend instorten als leiders dood gaan of zich terugtrekken. De leiders bouwen het systeem op dat werkt als een school waar ze zelf van af kunnen studeren. 
Nog een oudje, van 8 jaar geleden. November 2007 om precies te zijn. Zware kost, maar, behalve het slot met de ‘Geredde Nacht’, kan ik daar nog altijd achter staan. Dat slot versta ik nu inhoudelijk nog nauwelijks. Of ik dat slot toen gewoon overgeschreven heb zonder het eigenlijk te verstaan, weet ik niet meer. Maar nu ontsnapt het eigenlijk wel aan mijn helder begripsvermogen. M.a.w. ik zou het niet in andere woorden kunnen uitdrukken. Kortom: ik snap zelf amper wat er geschreven staat, zoals ik dikwijls het hoofd moet buigen als ik Walter Benjamin lees. Misschien deed ik toen maar alsof, om mezelf een indruk te geven. Te meer daar deze tekst nooit ergens geëxposeerd werd, mogelijk omwille daarvan. Ik hield de tekst als het ware in ‘het verborgene’.
Op de één of andere manier moet ik altijd even terugdenken aan een binnenlandse vlucht in Nigeria waar ik meemaakte dat het vliegtuig van Kano naar Jos al de startbaan  opreed toen het werd teruggeroepen: er moest nog een belangrijke Nigeriaan mee. Het vliegtuig reed terug en de deur ging open. Er werd iemand, voor mijn gevoel zo maar een willekeurig iemand, te verstaan gegeven dat hij onmiddellijk moest opsodemieteren, het vliegtuig uit, en op de lege plaats kwam een corpulente, zeer welgedane, belangrijke man te zitten. Toen vertrok het vliegtuig pas echt. Dit tafereel heb ik in Ghana nog niet meegemaakt, en daarbij, we zijn ook 35 jaar verder in de tijd.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Liefde doet pijn: het open hart van de sexuele toeschietelijkheid verandert in een zware steen waarachter de Heer gekweld door pijn ligt. Zoals gezien, zal dwangmatig vasthouden aan sex alleen maar een andere pijnlijke werkelijkheid afdwingen. Niettemin heeft niemand behoefte aan pijn, behalve sommige sexuele perversies die ook weigeren er echt serieus over te zijn. Hoe voor altijd in de liefde te leven is een aardige vraag terwijl het antwoord altijd hetzelfde is: alleen als je inziet hoe pijnlijk de schaduw kan zijn, is men gemotiveerd voor de eeuwige waarden van de liefde. Tegenover de sadomasochistische perversie staat de boete van het vrijwillig lijden in onthouding waarbij men ontsnapt aan de meer pijnlijke plotselinge confrontaties die per ongeluk tot standkomen. Eén stap in de richting van de ziel in vrijwillig lijden kan de grootste en pijn afwenden. Toch zal er altijd een beetje pijn zijn met de tandarts, bij de geboorte of bij het aanvaarden van het vertrek van een geliefde etc.. Normaliter heeft men een keuze tussen in waanzin vervallen of leven in pijn, hetgeen de geestelijk gezonde evenwichtige persoon altijd een beetje krankzinnig maakt over iets en ook een beetje wat betreft normale dingen in pijn doet leven. Ook bevrijd naar een alternatief van tijdbeheer kan men nog steeds niet ontsnappen aan de pijnlijke notie van het moeten accepteren van anderen die er tegenin leven. Pijn als een integratiekonflikt doet denken aan het feit dat het moeilijk is te kiezen in het leven en dat men niet de enige is die de baas is in het universum. Veel mensen in de moderne wereld klagen over pijnen die niet een duidelijke oorzaak schijnen te hebben. Het is ook tussen het belang van de materie en de geest in dat het lichaam een waarschuwing van pijn kan geven. Noch ontsnappen in de geest, noch ontsnappen in het lichaam zal effectief zijn. Alleen het juiste uitbalanceren van belangen kan een acceptabel nivo van ongemak en stress geven dat afdoende is om de aanpassingen te handhaven. Sommige stress moet er zijn, enig signaal moet kunnen alarmeren, men kan niet zonder enige tolerantie. Een goede vuistregel is opnieuw de tijdfaktor. Als na een week ongeveer de pijn niet weggaat kan men een chronische aandoening hebben opgelopen die behandeling behoeft. Geregelde lichamelijke oefening (niet alleen de sexuele) zal eveneens de stress van normale integratie aanvaardbaar en gezond helpen houden. Bepaalde voedingspatronen zijn meer stressbestendig dan andere. Met een teveel van dit of dat eten, zout b.v., kan stress dodelijk worden terwijl dezelfde stress eenvoudig stimulerend zou zijn voor een persoon die verstandiger eet. Belangrijk om te onthouden is dat ook (sexuele) liefde zelf veel stress met zich mee kan brengen. Ware liefde is confrontaties vaak goedgezind.  
Naast al deze formaliteit op een realistisch nivo van niets te hebben gerealiseerd van deze idealen van persoonlijke bevrijding, kan ieder huwelijk niettemin trachten stand te houden met de sublimatie van het bezig zijn in een verdeling van arbeid, formeel bevestigd door een wettelijk huwelijk en uitgesproken zijn in morele bekentenis, met inachtneming van geestelijke kennis en positief zijn naar iedere congregatie van het goddelijke. Een gemeenschappelijke cultuur hebben is de beste garantie van continentie.  
Vanuit de studeerkamer kwam een zachte ping! Het was het geluid van de schrijfrol die het einde van een regel aangaf, wist ze. Het kippenvel stond onmiddellijk weer huizenhoog op haar armen. En aan de andere kant leek het een bevestiging op haar vraag. Struike­lend haastte ze zich naar de kamer aan het einde van de hal.
Nieuwsbrief 2 e jaargang nr. 1 winter 2013. Beste Vrienden van de stichting, Nog een paar weken en dan is het zover, dan staat ons tweede event voor de deur. Let op zoals eerder vernoemd is de datum gewijzigd
En dat was ook zo. De gigant begon te brokkelen; beeldfragmenten maakten zich van hem los, kletter­den op elkaar en buitelden naar de grond. Zwijgend zakte de gestalte door een been, viel om en was een paar tellen later verworden tot een slordige hoop puin, wachtend op de steenkloppers.
Ook maar even langs de Casualty: Er was nog iemand met buikpijn, die wél huilde van de buikpijn, maar eerst niet onderzocht wilde worden. Die heb ik toen op een kamertje 20 meter verderop maar nagekeken: geen specifieke afwijkingen. Toen kon ik naar huis: de vogels beginnen alweer te zingen, uit wel tien moskeeën klonk een kakofonie van moslim gebeden die half gezegd, half gezongen worden. Eerst de bloes met korte mouwen in een emmer sop gezet, anders wil het bloed niet meer uit de mouwen. En toen maar weer eens naar bed om kwart voor vijf.. Ik had tot kwart over twaalf al een half uur geslapen.
Toen Berend was uitgegeten, ruimde hij af en zette koffie, zoals elke avond. Willem haalde de boeken uit de eikenhouten kast in de zitkamer en legde deze met de pennendoos op tafel, zoals elke avond. Hij sloeg twee schriften open en hield zijn hand op naar Berend. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen.
Kan de toekomst, althans in Europa, alleen maar onheil en rampen brengen? Is het niet langer zinvol te ijveren voor een toekomstbeeld waaromtrent destijds socialisten en communisten eigenlijk in de eerste plaats maar verschilden met betrekking toch de te volgen weg? Aan de ene kant vreedzaam en geleidelijk via parlementaire meerderheden en regeringsdeelname en aan de andere kant de gewelddadige bestorming van winterpaleizen van keizers en koningen. Een staatsgreep dus via democratische weg of via de alras mythisch geworden “Revolutie”.
Nieuwsbrief 12 05-03-2015 De nieuwsbrief komt deze keer op donderdag uit; morgen, vrijdag 6 maart, hebben de kinderen zoals u weet een dagje vrij, i.v.m. een studiedag. Leerlingtevredenheidspeiling Tussen
Zohra begon samen met Lieven aan haar tocht naar de top. De hele tijd hield ze de glazen machete voor zich uit. Ze merkte dat haar handen beefden, maar wist niet zeker of het door angst of opwinding kwam. Of allebei. In de trappenhal hing een vochtige hitte, alsof de zomer zich tijdens de afgelopen dagen in elke porie van het gebouw genesteld had.
Laura twijfelde even wat ze moest doen, maar beende toen veront­waardigd het gangpad door. De vloer trilde onder haar hakken en hier en daar sprongen porse­leinen snuisterijtjes met een zacht getinkel op. Het winkeltje stond stampvol met Japanse prullaria die op het eerste gezicht waardeloos leken. De deur naar het kantoor was groezelig en stond vol handafdrukken. Ze duwde hem open en stond oog in oog met het vrouwtje.
De heuvels waaronder Eindhoven lag, strekten zich tot de horizon uit. Vanaf de heuvel die hij vorige keer beklom, kon hij heel in de verte het lijntje van de zee zien, ver weg, maar wel zo dichtbij dat een hoge vloed de stad zou raken. Als er nog iets onder het Sciencepark ligt, dan is dit echt de laatste kans. Van binnen voelde het als een soort lotsbestemming dat hij juist op dit moment op zoek ging naar het kweeklaboratorium van De Philips om uit te vinden of hij de vermoede kostbare apparatuur kon redden. Zijn verstand vertelde hem dat de kans klein was, de mogelijkheid dat niets meer werkte groot, maar zijn hart, dat hoopte op een wonder, sprak harder tegen hem.
Even merkwaardig (of niet) als het feit dat socialisten geen toekomstbeeld meer hanteren is: juist de partij die de voorbije jaren in Vlaanderen mobiliseerde rond een toekomstproject, namelijk “een onafhankelijk Vlaanderen”, slaagde erin, als eerder klein partijtje, verkiezingen te winnen met bijzonder hoge scores. Is daar een les uit te trekken voor onze socialisten?
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan ten einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten. 
Ik zou de zaak eens moeten herschrijven en een poging doen om Walter Benjamins idee te vatten. Wat leesbaarder maken en de zware zinnen wat opvrolijken, zowel qua stijl als inhoud. Dan kan Patrick C. zich eindelijk eens de moeite getroosten om onze teksten tot het einde toe te lezen.
Er was inmiddels een programma. Onze bijdrage om iets over ziektes te vertellen, tja, daar leken ze niet echt op te zitten wachten, de vier ziektes konden ook wel samen in 15 minuten. Wanneer? Dat was nog niet bekend, ergens tussen twaalf en drie.
Zoals wij allen onder onze ogen kunnen zien, wordt de sociale ongelijkheid, in naam van de Vrijheid, opgedreven en de samenleving valt meer en meer uiteen in een rijke ‘middenklasse’ die zich vergenoegt in zijn zelfgenoegzaamheid, en armen die hun vingers verkneukelen en die van overal ter wereld naar hier komen om, desnoods met enig geweld, terug te nemen wat wij ze eeuwen lang hebben afhandig gemaakt. Dan moet tussen die twee groepen een muur worden opgetrokken, een menselijke muur. Want onze open economie verdraagt natuurlijk niet dat wij hier ook een metershoog metselwerk van stenen en prikkeldraad neerpoten zoals aan de grens tussen Mexico en de States of tussen Israël en Palestina, al krijgt de zuidkust van Spanje toch al min of meer het uitzicht van zo’n muur. Nee, Berlijnse Muren kunnen wij binnen Europa natuurlijk niet meer hebben. De mensen moeten een eerlijke kans krijgen om hier in onze Nieuwstraten, Delhaize’s en Aldi’s onze weelde en prullaria te kopen en natuurlijk ook gewone levensnoodzakelijkheden.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden is om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.

“metalen uitrusting vaste 5 online overlevingsmodus lopen over de weg om te overleven ultieme uitrusting”

Her en der steken er nog masten boven het groene water uit, van gezonken en nooit geborgen schepen die als koraal­riffen vlak onder de waterlijn verstoken liggen. De wrak­ken maken de binnenhaven ondiep en verraderlijk.
Het zijn visioenen van de andere kant, ook door die nieuwe muziek en de verbindingen die je daarmee voelt. Het is inderdaad een verhaal, waar de Vur ook over gaat. Alles is al opgetekend. De visioenen zijn de illustraties van het verhaal en dat gaat dieper en dieper. Je ziel schrijft het boek of leest het weer opnieuw, als een herinnering, juist doordat je aan de andere kant bent gekomen. Daar ligt ook zoveel opgeborgen van het verhaal. Het zijn inderdaad aparte, vreemde verhalen. Het is allemaal veel grootser dan het huidige verstand laat doorschemeren. Er schuilt een machtige intelligentie achter met oog voor groot detail. Daartoe mag je ontwaken.
Zij geeft de mannelijkheid de ruimte, net zoals Moeder Aarde toegeeflijk is wat betreft het kulturele experiment. Niettemin, zoals de natuur zich wild uitleeft in storm en aardbeving, zal zij ook haar vrijheid opeisen. Men kan met de waan leven van een perfekt aardige vrouw die zich altijd zou neerleggen bij de wensen van de man. Maar dat is juist de sexuele houding. Ze is even zo goed een volwassen ziel als hij, met dezelfde neiging te domineren, manipuleren, liegen, en afwijzen als hij. Natuurlijk kan men een kontrakt hebben om de taken te verdelen en de grenzen vast te leggen van kontrole over de ander, maar dergelijke overeenkomsten houden niet in dat ze haar vrijheid niet zal claimen om het kontrakt te wijzigen of eenvoudig te verscheuren. De garantie, de zekerheid wordt niet gevonden in deze of gene relatie. De zekerheid waar iedereen naar op zoek is is die van de dienstbaarheid. Een persoon die zijn favoriete wijze van het dienen van de orde van de samenleving heeft gevonden heeft zekerheid bereikt, of hij nu wordt gehinderd door een relatie of niet. Tot het idee van vrijheid behoort zeker de notie van boete. De wereld, noch de dame zal altijd je dienstbaarheid verwelkomen. Je moet in staat zijn een lange tijd vol te houden zonder bevestiging of bekrachtiging. Dit is moeilijk en het onvermogen dit te volbrengen is gedefinieerd als sociopathie. lastigvallen (stalken) en demonisch. Als zij, of het merendeel van de samenleving onverschillig zijn, kan teleurstelling tot woede leiden. Zonder de bereidheid en het vermogen tot het doen van boete, welk niets anders is dan het voortzetten van het leven zonder verdere waardering met het betreuren van je mislukkingen, kan je hele leven vernietigd worden. Een lastpak worden, een stalker, of een psychopaat, zal zeker de kans van terugkeren te niet doen. Van belang voor het vermogen te boeten is te begrijpen waarom dingen fout gaan. Je kan worden gehinderd door je eigen karakter, door de zeden en gebruiken der samenleving en de direkte omgeving, en men kan worden gehinderd door de vrije natuur (afb.) Je kan vele theorieën van toeschrijving (attributie) hebben hebben waarom de continentie van dienst te loor ging en spijt noodzakelijk zou zijn. Maar de les is altijd die der volwassenheid: een zuivere ziel is niet echt afhankelijk van wie, behalve het ware zelf, dan ook. Alle tegenslag ziend als een uitdaging tot zelfverwerkelijking, voegen de dingen zich eerdaags samen. Vele talenten kunnen zich ontwikkelen en vele wegen kunnen worden uitgeprobeerd. Het is de aard van de wereld bij afwisseling zijn alternatieven te presenteren en nieuwe constellaties te vormen van de werkelijkheid aller tijden. Aldus afspraken makend houdt van het begin af aan in dat in achting voor haar vrijheid de eigen zelfverwerkelijking in gedachten moet worden gehouden 
En in zijn rechterhand of wat daarvoor moest door­gaan, kreeg de steengigant nu als laatste object een bijna gaaf hoofd geslingerd van – inderdaad – een Gor­gonen­beeld, met opengesperde ogen en wild uiteen­spattende slangen als haren. Met een nieuwe kreet van opperste desolaatheid strekte het monster zijn arm zo ver mogelijk naar achteren en wierp het Medusahoofd met grote kracht in de richting van Harbrands met­gezellen. Werkte de relikwie van Sint-Walburga? Urendel bleef ongedeerd, hij wankelde alleen van schrik, maar Harbrands laatste krijger werd vol op zijn hoofd getroffen. Toen hij de grond raakte met zijn verpletterde kop was hij al dood. Nu kliefde Harbrands zwaard woedend de lucht, maar de watervlugge Aochaid stond er allang niet meer. Met haar zusters rende ze naar het verse lijk; ze duwden de perplexe Urendel aan de kant en pakten de soldaat met één hand bij een voet of pols. Kwiek sleepten ze de dode krijger weg, de velden in. Harbrand volgde hen niet, bevreesd als hij toch was geraakt door de kracht van hun spreuk. Hij staarde naar de reus, die vuilwit en grijzig afstak tegen de nu bijna duistere lucht, wankelend alsof die ene worp de zin en het doel van zijn bestaan was geweest.
Naast me begonnen de ratten zich ook overal te krabben, alsof ik hen met een instant-luizenplaag had aangestoken. Het was me wat met al dat zand. Het leidde tot een pak gedans met een zekere cadans. De cadans van ik-wil-niet-stoppen-maar-ik-zou-eigenlijk-wel-moeten.
Je hebt een situatie gecreërd die op je ergste nachtmerrie lijkt met vele “ergste nachtmerrie” aspecten eraan. Je ziel begeleidt je naar het “uitstrekken” naar aspecten van jezelf waar je tekort kwam, of naar het “afzwakken” van aspecten waar je teveel van had. Je energie brengt zich gewoon in evenwicht. je weg naar vrede vinden via deze situatie is de test die je opgezet hebt voor jezelf. Dit is JOUW reis, jouw ziel zou het niet opgezet hebben als je er niet klaar voor was. Jij bent degene die jouw weg naar buiten vindt en je zult hem vinden. Terugkijkend zul je dankbaar zijn voor de ervaring en een andere persoon zijn
Vliegen is niet gelimiteerd door dingen als honger, wat wel het sprinten tegengaat. De speler gaat vliegen wanneer twee keer op de “spring”knop (meestal de spatiebalk) wordt gedrukt en kan worden geactiveerd op elke hoogte in het spel. De speler kan omhoog en omlaag gaan door respectievelijk de “spring”knop of de “sluip”knop (meestal shift) ingedrukt te houden. Vliegen wordt automatisch uitgeschakeld wanneer de speler op een oppervlakte landt. Vliegen vergroot het zicht met 10. Een manier om te kijken of je vliegt of loopt is door naar de zon of maan te kijken, zij zullen in of uit zoomen tijdens het veranderen van modus. Vliegen is handig in het gevecht, omdat de speler niet alleen ongezien zijn slachtoffer kan benaderen, maar ook voor een voltreffer kan zorgen als de speler net omlaag is gegaan.
Kortom: het probleem met filosofen als Hans Schnitzler is dat er in hun werk bitter weinig filosofie wordt bedreven, maar vooral opinies worden geproduceerd en ook nog een beetje stemmingmakerij. De Lage Landen hebben er zo een beetje een patent op om filosofie te verwarren met betwistbare moraal, ondoordachte ethiek en elegante levenskunst, wat dan voor “kritische analyse” (in de filosofische zin) moet doorgaan. Concentratie dus op zaken die voor de lezer nuttig zijn om zijn/haar persoonlijk leven in te richten en opnieuw in te richten. Niet te verwonderen dat Hans Schnitzler vooral naam heeft gemaakt als columnist. M.a.w. het soort teksten waarin je eens langs je neus weg een referentie kunt maken naar een Karl Marx of een Martin Heidegger, een beetje op een wijze zoals sommigen op de sociale media gretig citaten van Friedrich Nietzsche in het Engels posten. Nog niet eens in de taal van Nietzsche, en zelfs niet in hun eigen moedertaal.
en dat vind ik zo grandioos fout, geld maakt ongelukkig. des te meer geld, des te meer goed, des te ongelukkiger. daar gaat het ook juist om: WAT IS GELUK? mss heb ik er een andere definitie van en verklaart dat een hoop. geluk bestaat niet, niet op deze wereld iig. het is al ijdelheid. en dat is gewoon zo. ook liefde is betrekkelijk en leeg. ieder mens streeft naar geluk en dat is ook het doel van je leven, de bezigheid waar je je dagen mee vult. maar dan vraag ik mij af: hoe kom je op het idee om meer te willen als eten en drinken? waarom wil je een goedbetaalde baan? WAAR DOE JE HET VOOR? hoe haal je het in je kop je leven te vullen met geboren worden – studeren – werken – dood gaan? of ben ik de enige die daar niet bij kan? anders kun je toch net zo goed gewoon dood gaan? of net zo goed, veel beter eigenlijk.
Electric Vehicle Direct Mail Nederland, Tsjechië, Hongarije, Polen, België, Frankrijk, Denemarken, Zweden, Duitsland, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Litouwen, Bulgarije, Spanje, Oostenrijk, Kroatië, Canada 12-19 werkdagen
Intersectionality is a term coined by American civil rights advocate Kimberlé Williams Crenshaw to describe overlapping or intersecting social identities and related systems of oppression, domination, or discrimination.
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
Jullie hebben eind 2010 al een voorspelling had.  De Verenigde Naties zullen bij deze verschuivingen betrokken zijn, de wijze waarop zij gearbitreerd hebben is veelal eenzijdig geweest.  Ook de onevenwichtige benadering van de VS zal blootgelegd worden.  Velen zijn bang voor deze onthullingen.
De motieven van het duistere verzaken definiëert verlichting als de realiteit van gereguleerde liefde. De angst komt voort uit de identificatie met het men kan er levenslang niet aan ontsnappen en vroeg of laat zal men het gevolg van de zelfrealisatie moeten dragen. Hoe meer men mediteert op de werkelijkheid van de ziel, hoe minder zin het heeft om de funktie van het lichaam te ontkennen. Bevrijding wordt dan gevonden in dienstbaarheid ter wille van de ziel: daar het in ieders belang is, omdat het betrekking heeft op de eeuwige waarden (afb.), de ondoorgrondelijke Heer, de alvermogende alomtegenwoordige God, het volkomen geheel van het kosmische en de totaliteit van verleden en toekomst in één (afb.), zal men ophouden zich zorgen te maken over dat kleine beetje materie dat het tijdelijke lichaam uitmaakt dat altijd moet lijden onder geboorte, ziekte, ouderdom en dood. Daarop gefixeerd zijn is het angst-complex genaamd neurose: van materie kan men nooit zeker zijn, maar van het accepteren van de Tijd als de vorm van God om zich mee te verzoenen vindt men verlichting en bevrijding. Uiteindelijk heeft iedereen dezelfde konklusie: het lichaam verandert, maar niet de getuigenis van de ziel. Die gelijkheid neemt alle angst voor het leven, de verlichting en de bevrijding weg. Iedereen leert aldus de geest te dienen en zal stoppen weg te vluchten voor de innerlijke stem van God. 
Leaf rende de tunnel door en duwde het luik omhoog. Ze graaide in haar rugzak en vond helemaal onderop de luchtkwaliteitsmeter. Waarom had ze de hoop opgegeven? Ze had moeten blijven meten. Ze had zich alleen nog maar gericht op het ontlopen van de vegers en het plannen van persmomenten. Stomme muts. Met een piep kwam het apparaat tot leven. ‘Korte meting, vergelijken met vorige meting,’ com­man­deerde Leaf.
‘Ik ken wel een paar redenen,’ antwoordde Samuel. Hij liep naar de werktafel van de jongen en pakte het onafgewerkte houten beeldje op. Hij draaide het om in zijn handen om het te bestuderen en zette het terug op de tafel. ‘Kijk naar de inkervingen die het gezicht gevormd hebben.’ Hij wreef liefdevol over het hout. ‘Je hebt het heel slordig gedaan, gehaast.’
Het duurde even voor ze besefte dat zij degene was die krijste. Het gezicht van de dronkenlap was nu vertrokken van pijn, zijn ogen groot en angstig. Hij wierp iets naar haar toe voor de klauwen hem achteruit trokken. ‘Ga nu! Vlucht! Te laat voor mij!’ Hij gleed nu snel in de richting van de trein.
The bruises sustained by the pilot’s head during the emergency landing, the backward inclination of the pilot’s seat which caused the passenger behind him to be trapped as well as the problems regarding the life jackets indicated by the passengers were reason for an investigation on the survival aspects. onderzoeksraad.nl
Naast me fluistert ‘kromme’ Antje Geilvoet met de echtgenote van drogist Gramsma. Die twee ouwe tangen hebben net hun laatste restje kleur verloren. Ze lijken op gevlekte schaduwen in het sepia van oude foto’s. Hun donkere kapothoeden willen me be­springen, hun vleermuis­zwarte rokken en hesjes willen me verstikken, tot ik zelf ook een kleur­loze, rimpe­lige mummie zal worden. Negeer Janneke’s angsten! Ik heb afgelopen nacht wel heel erg veel van Janneke in me opgenomen, daar in de weide. Veel voor mij, maar is het genoeg geweest?
Ego: Het bewustzijn van een zelf. Het begrip van een ik. Het wordt onderscheiden van een ziel als potentiëel zijnde zonder een geweten. Het wordt vaak vals genoemd als het geïdentificeerd is met materie. Het ware van het ego is gevonden in de zelfrealisatie van ziel die rijpt naar zelfverantwoordelijkheid niet langer afhangend van gezag van buitenaf. Het is de zetel van de angst daar de geneigdheid zich te identificeren met de materie de garantie is voor mislukking aangezien niets materiëels zijn vorm voor eeuwig behoudt. De notie van een superego heeft betrekking op een sociale konstruktie van gedragsregels die de maatschappelijke werkelijkheid moet definiëren.
In deze precaire context konden de eerste mensengroepen zich onzes inziens weinig intra-sekse competitie en inter-sekse vijandigheid veroorloven. Het zoeken van voedsel primeerde vermoedelijk op de reproductie en in dat voedsel zoeken waren mannen relatief egalitair en vrouwen ook, en bovendien ook mannen versus vrouwen en omgekeerd. Zeker bij de jacht was rechtstreekse samenwerking onontbeerlijk. In de oorsprongssituatie was het uitgesloten dat een solitaire jager op zijn eentje buit kon binnenhalen. Het is dus mogelijk dat de vormen van competitie en agressiviteit die we bij mensapen veelal aantreffen bij de hominiden enigszins tot beduidend getemperd waren. Bovendien stelde de befaamde antropoloog en bio-archeoloog Clark Spencer Larsen vast dat het seksueel dimorfisme (de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen) bij onze Afrikaanse voorouders, met name bij de Australopithecus afarensis (3,8 à 2,8 miljoen jaar geleden; skeletten gevonden in Ethiopië, de bekendste is de ophefmakende Lucy), veel minder uitgesproken waren dan voorheen algemeen werd aangenomen. De mannen waren nauwelijks groter dan vrouwen (15% verschil zoals bij ons). Gering seksueel dimorfisme betekent doorgaans minder intra-seksuele competitiviteit en meer coöperatie zowel binnen als tussen de geslachten. Zoals we reeds hebben aangehaald, is er bij primaten een duidelijke correlatie tussen dimorfisme en competitie en rivaliteit tussen mannen. Groepsselectie kan dus zeker hebben gewerkt: mensengroepen waar de leden coöperatief met elkaar omgingen, hadden in de precaire situatie waarin deze groepen zich bevonden, een evolutionair voordeel op groepen die door hun competitie en interne rivaliteit een soort collectieve zelfmoord pleegden. De groepssamenwerking was nodig zowel voor de jacht als voor de bescherming tegen andere stammen of tegen roofdieren. Coöperatieve groepen hadden dus een evolutionair voordeel op groepen van zelfzuchtigen en wedijveraars. Binnen dergelijke groepen konden vrouwen voor hulp bij de kinderzorg beroep doen op omzeggens alle vrouwen, zij het vooral hun directe verwanten: mogelijk zoogden jonge moeders elkanders kinderen. Vrouwen speelden dus gemakkelijk allo-ouder voor elkanders kinderen. Dit hangt ongetwijfeld ook samen met het gegeven dat in de eerste verwantschapsstelsels omwille van de seksuele ongeregeldheid (in een eerste fase alleen incestverbod tussen de generaties, tussen ‘vader’ en ‘dochter’ en tussen ‘moeder’ en ‘zoon’ dus) alle vrouwen van eenzelfde generatie zusters waren en alle vrouwen van de oudere generatie moeders (en analoog voor mannen). Die bijna onmiddellijke verwantschap met elkaar hield ook duidelijk zekere plichten in. En de vrouwen konden ook rekenen op alle mannen, zowel directe verwanten als minder directe verwanten, voor bescherming tegen indringers, want de bedreiging van die indringers trof eigenlijk steeds het geheel van de groep. We moeten goed beseffen dat de leden van de heel eerste mensengroepen ook biologisch allen min of meer verwant waren met elkaar.
Vroeg of laat moet iedereen die werkt aan een materiëel leven van verplichtingen en genoegens terugtreden en bij zichzelf te rade gaan. Gegeven een juiste identificatie in de religieuze, wetenschappelijke en de politieke sfeer, zal de persoon er in slagen de tijdelijke schizofrenie te boven te komen. Het moet worden geleerd dat om succesvol te mediteren een zeker programma moet worden gevolgd: zekere lichamelijke oefeningen moeten worden gedaan om het lichaam onder de kontrole te houden van een stabiele konditionering naar de tijd, zodat de opstandige geest ontregeld door de materiële aantrekking tot rust kan komen, geen direkte uitdrukking krijgt en leert het meditatieprogramma en de daarbij inbegrepen God van de Tijd te dienen. Ook moet het duidelijk zijn dat dat alleen maar succesvol kan geschieden met behulp van de leerspreuken van de meditatie die het belang benadrukken van hartelijkheid en bescheidenheid zoals ‘breng de parel van de geest in de lotus van het hart’ en ‘alle eer aan Hem die de vorm van de Tijd heeft aangenomen, de rustplaats is van alle leefwerelden, de onderwerper is van alle levende wezens en de hoogste goddelijkheid waarop ik mediteer’. Naast de algemene gebeden voor de vader die in de hemel is en de heilige moeder kunnen andere elementaire begrippen van waarheid het denken zichzelf helpen te reorganiseren om vrede, goedheid en associatie te vinden, de sociale problemen uitwerkend in de geest. Het is ook van belang om te hebben geleerd niet het innerlijke, spirituele te gebruiken als vlucht uit de sociale werkelijkheid. In feite is het alleen maar na het naar behoren gewerkt te hebben dat men goed rust. Met een slecht geweten is het moeilijk om te mediteren. Meditatie is een hoger stadium van persoonlijke evolutie die hogere eisen stelt aan de individuele verantwoordelijkheid. Voor iedere tempel en kerk is er een ritueel van toenadering en een tijdslimiet. B.v. langer mediteren dan één uur, lichamelijke oefening of niet, kan aanleiding geven tot ernstige psychiatrische moeilijkheden de noodzakelijke werkelijkheidstesten missend. Experimenteel is het aangetoond dat iedereen kan hallucineren onder omstandigheden van sensorische deprivatie en sociale isolatie. Het is een straf die gebruikt wordt voor gevangenen en psychopaten en om dat te ervaren als een positieve bevrijding moet men zich ontwikkelen tot een onbuigzame kluizenaar. Verstorven naar ontzeggingen kan de asceet tot veel inzicht komen aangaande God en zijn eigen ziel, maar zonder de juiste voorbereiding onder leiding van een geestelijke leidsman zal men zeker een mislukking zijn qua zelfbeheersing. Om alleen te kunnen zijn moet men zeer sociaal zijn daar de hele wereld moet worden geïnternaliseerd. Niettemin zal alleen het alleen zijn het lichaam en de besturende geest alle vrijheid geven om de eer, de geestelijke en de lichamelijke gezondheid te ontwikkelen en te handhaven die de gerijpte optie eigen is. Zoals de ene helft van de lichamelijke aandoening kan voortkomen uit disharmonieuze konditionering, kan de andere helft zijn voortgekomen uit de afhankelijkheid in de onrijpe staat. Uiteindelijk zal iedereen het er over eens zijn dat niemand volledig vrij is van de misère en dat er alleen maar een gelegenheid bestaat om het lichaam en de geest zich te laten herstellen, terwijl er nooit een echte kans bestaat te ontkomen. Zelfs de dood biedt geen garantie van niet-continuering in het hiernamaals. Gewoonlijk bereikt men datgene waar men wilde zijn terwijl niet-zijn moeilijk voorstelbaar is. Men kan het lichaam verliezen maar niet het spoor dat men achterlaat. 
34. DE KIKKER EN DE OCEAANHet is een structuur die hij als canvas gebruikt om de verschillende vor-men of manifestaties van het levensbeschouwelijk denken op te plaat-sen. Die ziet er als volgt uit: Vrij Informatie Ratio Emotie Energie GebondenDe verticale as is de as van de Energie. De horizontale as is de as van deInformatie.6 Energie en Informatie gebruikt Libbrecht als uitgangspun-ten7 om het Aardse leven en hoe het zich uiteindelijk als een cultuurorganiseert, mee te beschrijven. Zijn assenstelsel is orthogonaal, hetgeenin de wiskunde wil zeggen dat Energie en Informatie twee ‘onafhankelij-ke’ variabelen zijn. Dit zijn variabelen waarbij als je de één verandert, deandere niet via een wetmatigheid beïnvloed wordt. Zo zijn de variabelenlengte en gewicht quasi onafhankelijke variabelen om een mens tebeschrijven. Het gewicht van een persoon zegt niets over de mogelijke6 Het snijpunt van de assen is geen ‘nulpunt’. Zoals later in de toelichting zal blijken, duidt de horizontale as een dichotomie of tweedeling aan. Het nemen van een positie op deze as duidt dan aan in hoeverre er in de informatie veel emotionele of rationele informatie aanwezig is.7 Met uitgangspunten bedoel ik dat deze parameters aan de basis van de beschrijving van wat wij werkelijkheid noemen liggen. Deze parameters zijn paradigmavrij, zoals Libbrecht zegt. Noch energie, noch informatie zijn een gevolg van een specifiek inge- nomen cultureel standpunt. Deze beide begrippen komen overal voor en zijn door iedereen gekend, weliswaar in verschillende bewoordingen. 24
Een rots en een schram daarentegen? Nou, de rots schoof weg. En een groter blok kwam naar beneden, en nou denk je, ai! Ze worden geplet. Maar nee. Het blok reduceerde onze leeftocht tot smos, en de slee was de klos.
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
U zal zeggen: het is technisch niet haalbaar iedereen bij deze besluitvorming te betrekken. Maar het is technisch blijkbaar wel mogelijk bij iedereen belastingen te innen en om iedereen die wat mispeutert of serieus over de schreef gaat de gevangenis in te stoppen en desnoods nog te folteren ook! Men zal zeggen: de mensen zijn te dom, dit is een zaak van experts. De experts mogen beslist hun rol spelen, maar de Afrikanen weten best zelf wel, indien ze over de nodige resources zouden beschikken, hoe ze de met droogte bedreigde streken moeten bevloeien en irrigeren. Men zal dus zeggen: de arme landen hebben de middelen niet om hun aandeel in de problemen aan te pakken, we moeten ze onder een soort curatele plaatsen. En zo zien we dat de arme landen voor de aanpak van de ecologische rampen die hen bedreigen, volledig afhankelijk zullen zijn van de goodwill van de rijke landen en zo feitelijk van hun recht op leven worden beroofd. Of met andere woorden: de mondiale aanpak van de milieuproblemen die op ons afkomen (de ernst ervan zal wel nog moeten blijken) staat of valt met de opheffing van de machtsongelijkheid en het verschil in levensstandaard tussen de rijke en de arme landen. Bij de “consensus” over hoe de zaken op wereldniveau zullen moeten gemanaged en beheerst worden, zullen de meest direct betrokkenen anders nauwelijks geraadpleegd worden. Als ze in opstand komen, zal mogelijk ook nog op hen geschoten worden.
Permanente connectie aan digitale systemen en technologieën geldt wel voor mensen die in het kader van hun gezondheidsmonitoring en preventie sensoren en andere digitale meetinstrumenten aan hun lichaam hebben gehecht (bv. armbanden die de drager informeren over zijn/haar bloeddruk, hartslag, enzovoort).
In het bijzonder nadat het eerste van de liefde voorbij is en de sexuele drift is teruggebracht tot zijn normale proporties, kan de liefde veranderen in haar tegendeel. Agressie is het gevolg van frustratie. Denkend dat men bevrijd is van frustraties terwijl men van een liefdesaffaire geniet zal men dezelfde verplichtingen en beperkingen nadien terugvinden. Het beeld van de sexuele hemel is ontleend aan de Hoogste Persoonlijkheid die niemand kan zijn. Sex is ook van God, maar God is niet altijd sex. God kan heel goed zonder enig sexueel gedrag bestaan. Nuchter gesproken is God simpelweg orde en kan geregelde sex heel goed plaats maken voor een geregelde fitnesstraining (ook goed voor het buikje). Zo lang men in orde is, doet het er eigenlijk niet zo toe hoe men die orde respekteert, of men nu een crimineel is die (materiëel) in orde is, of een rechtgeaarde persoon: fysieke gezondheid is synoniem met in orde zijn (misschien dat de rechtgeaarde persoon in vrijheid iets langer zal leven). Haten is het tegendeel van de liefde: het volgt de liefde als een schaduw en wordt geen plaats gegund elders te verblijven. Van het ene houdend is men geneigd aan het andere een hekel te hebben. Ervan houdend iemand te houden, is men geneigd een hekel te hebben in bezitsdrang. Ervan houdend onafhankelijk te zijn is men geneigd een hekel te hebben aan afhankelijkheids-claims. Ook groepen mensen tesamen kunnen b.v. houden van de kleur van hun huid door eenvoudigweg al het andere te haten. Liefde is geneigd tot valsheid te vervallen een tegendeel van de begeerte hatend, gehecht zijnde aan de manifestatie van het object van de liefde. Derhalve zou men in feite alleen van de ziel moeten houden daar de ziel niet materiëel kan worden gezien. Men kan in het denken zich alleen herinneren hoe men is, was of zou moeten zijn. God zou de Heer kunnen zijn maar het enige visueel zekere over Hem is Zijn in de Tijd aanwezig zijn waarmee hij van vorm verandert. Men mag een zekere interpretatie van orde van de tijd toeschrijven aan het echte van de Tijd (ook de ondoorgrondelijke duur genoemd) maar dat zal altijd ten koste gaan van van een andere schaal van meting. Om niet op hatelijkheid uit te komen is het de vraag welke vorm het best het belang van de ziel zou representeren. Gehechtheid aan het eigen lichaam zal angst voor de dood en ziekte geven terwijl anderen, behalve voor de duur van een opleiding b.v., ook niet in hun vorm kunnen worden vastgehouden. Voor de tijd als een duurzame vorm van God is er het probleem van de representatie: welke representatie geeft het beste idee van uniciteit van het moment? Achterin dit boek wordt een ontwerp gegeven van een klok die slechts na één jaar zijn aanduiding herhaalt in plaats van na één dag zoals met de gebruikelijke klok, de schaal wegdraaiend van de middagaanduiding van de zon overeenkomstig de datum. het is een beetje beter (366 keer) in het differentiëren van het moment* maar ook moeilijker af te lezen zodat eerst moet worden geleerd het te waarderen als een juiste referentie of gemeenschappelijke basis voor iedere andere (in dit ontwerp digitaal aangegeven) vorm van tijdrespekt. Praktisch gesproken mag men zich gelukkig prijzen als de mensheid de oude differentiatie van lokale timing hervindt die er in het begin was van de heerschappij van het uurwerk. Hoe dan ook, bevrijd naar een alternatief begrip van de Tijd kan het niet werkelijk ongedaan worden gemaakt. Reëel gezien kan men alleen maar een ander tijdbegrip toevoegen en niet verwachten dat de oude chaos van de standaardtiming zal verdwijnen. Zo komt men uit op de wetenschappelijke conclusie van een gecomputeriseerde tijd welke een vrije keuze is van tijdbeheer tegenover een geldige (zogenaamde astrarium-) referentie van optimale representatie. De orde van de ziel van deze vorm van God afleidend, geen andere vorm uitgesloten hebbend, mag men verwachten vrij te blijven van hatelijkheid. Op deze manier kan een liefdesaffaire een succes zijn in gedachten houdend dat met de stabiele fixatie op de (vorm kennis en orde van de ) ziel de sexuele band kan worden gewaardeerd, gegeven een afwezigheid van verdringing van alternatieven. 

“overlevingsvoedseluitrusting biohazard overlevingsuitrusting”

‘Goedemiddag. Wat is uw naam?’ Mijn woede groeide. Het was mijn beleefdheidsmodule die dicteerde dat ik aan die overbodige vraag priori­teit gaf. Die dwong me ook om minimaal twee seconden op antwoord te wachten.
Binnen een huwelijk is het nogal duidelijk wat zorg voor emancipatie betekent: de vrouw heeft dezelfde rechten als de man. Ondanks het biologische verschil mogen beiden werken, studeren, stemmen en thuis blijven met de kinderen. Het scheiden van de wegen van het aannemen van een andere religie, politieke partij of wetenschappelijk denkmodel leidt niet noodzakelijk tot verwijdering, hoewel dat vaak wel het geval is. Emancipatie brengt altijd het risico van de vervreemding met zich mee. Ontnuchterend van de regressies van de lust kan men ontdekken geen partner te hebben of zelf geen geschikte partner te zijn. Men kan besluiten voor de ziel te gaan en het verschil van de vervreemding te tolereren of er zelfs van te houden, of men kan beslissen te gaan voor de kultuur, te hertrouwen en de vervreemding niet te tolereren. In emancipatie kunnen kultuur en de persoonlijke ziel tot tegengestelden uitgroeien. Niet zelden gaan mensen de last van de emancipatie vrezend door op hun regressies eventueel ziekten koesterend met het blokkeren van hun energieën. Gehechtheid is de wortel van alle lijden als zodanig. De grootste kans op succes is te emanciperen naar kulturen die vast houden aan traditionele wegen van zielsbehoud. Hoe meer experimenteel, sectarisch en speculatief de sublimatiekultuur, des te groter de kans op echtscheiding en vervreemding. Het ideaal is kulturele vooruitgang die de hele samenleving beslaat. Daarvoor is een eenvoudig begrip van de ziel nodig met een concrete algemeen aanvaarde vorm van God. Samenvattend schijnt het antwoord te zijn dat het bereiken van een gewetensvolle (bezielde) heugenis van de orde van de tijd (God) een juiste basis is voor de menselijke vooruitgang. Praktisch zouden man en vrouw het er over eens moeten zijn wie wat doet op welk tijdstip. Naar het bredere begrip van de emancipatie van een wereldkultuur, zou de mensheid in relatie tot de natuur het er ook over eens moeten zijn wie wat moet doen op welke tijd (afb.). Het is niet eenvoudigweg dezelfde rechten hebben en dan wedijveren tot de dood erop volgt. Emancipatie met een ziel betekent gewetensvol rekening houden met elkaar en zo het voornoemde. 
Vooral, adoeh, probeer toch niet altijd te kopiëren, laat jouw collega’s nu eens doen waar zij mee succes hebben en zoek een modus voor jouw eigen capaciteiten als muzikant om jouw eigen aandeel te leveren.
De aanklager riep getuigen op. Stuk voor stuk vertelden deze mensen hoe ze De Tilleul kenden uit het verleden. Bedrijfsspionage. Belangen­verstrenge­lingen. Contacten met mensen van buitenlandse, vijandige veiligheidsdiensten. Gezocht door de AIVD, de Securité, de CIA, de Mossad.
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Ik klauter op de kade die het park aan de voet van de Mast omgordt, hand- en voetsteun vindend aan brok­kelend beton en verroeste beton­ijzers, gaten en kieren, en zo nodig een Gekko-directief. Met mijn elle­bogen op de rand peil ik de omgeving.
Zo belangrijk als het is om niet egoïstisch te zijn na sexuele bevrediging is het ook belangrijk het succes te delen van realisatie op een hoger nivo van ontlading. Vele mensen gebruiken simpelweg mensen ‘op weg naar de top’. Maar de ander is niet simpel een trap of een sexobject om ter zijde te schuiven na het succes. Het is vanwege de steun van de regering, de echtgenoot, de leraren, de religie, de kultuur van wat je ook maar zou kunnen bereiken. Dankbaarheid is een zeer belangrijke waarde in de waardering van zowel het sexuele orgasme als een sociaal succes. In feite kunnen alleen mensen die niet diegenen ontkennen die hen meehielpen een aanhoudend succes zijn. Als zodanig zijn succesvolle mensen vaak getrouwd of gaan ze trouwen zo gauw zo gauw ze een bepaald nivo bereiken: ze zorgen voor diegenen die hen ondersteunden. Sexueel orgasme en maatschappelijk succes gaan ook samen hoewel het een beetje een paradox is om tegelijkertijd een kultureel en intiem succes te zijn. Gewoonlijk wordt het succes van sexuele mensen gemaakt door celibatairen die achter de schermen werken. In dezen wordt de Hoogste Persoonlijkheid, geestelijk leider of leider gewoonlijk bedankt daar geen ander er toe in staat zou zijn om de dankbaarheid op prijs te stellen of te verdienen. Bij het naspel komt zo dus heel wat meer kijken dan alleen maar aardig blijven met de liefde die je had. In feite kan de hele ontlading van de sex een hoop emoties teweeg brengen daar alle energie wordt weggetrokken van andere nivo’s van leven. Dit kan een test zijn voor de integriteit van niet alleen het individu maar ook van de kultuur gehecht aan een zeker nivo van beheersing. Vaak kunnen collectief parallellen worden gevonden die dienovereenkomstig werken: de sexuele revolutie van de zestiger jaren b.v. viel samen met oorlog en revolutie niet wetende wat wat veroorzaakte. Een te grote kulturele druk kan aanzetten tot sex terwijl een sexueel zware aandrang de aanzet kan vormen voor een verschrikkelijk konflikt. Aangezien niemand dit echt kan beheersen mag men met deze regel alleen maar bidden en liefhebben het belang benadrukkend van de waarde van de dankbaarheid. Of men nu zwaar een soort van kultuur of sex benadrukt, van belang is niet te vergeten aan wie of wat we dat eigenlijk te danken hebben. B.v. moeder natuur liefhebben en respekteren door middel van een verbeterd tijdbegrip in dankbaarheid voor alles dat ze ons gegeven heeft kan eenvoudig de enige overlevingsstrategie zijn die er voor de mensheid over is. De moderne tijd kan als een sexueel orgasme zijn geweest maar in hoeverre het postmoderne naspel een herstel van het respekt voor moeder natuur inhoudt valt nog te bezien. 
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: has there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
Het is zondagmorgen, 11 uur. Gisteren ben ik voor mijn “kerstverlof” door de hoogste baas hier naar Tamale gebracht en daarna hebben we nog lekker gegeten en een poos gepraat over van alles en nog wat. Hij heeft ooit een cursus gedaan in het tropeninstituut in Amsterdam en hij begrijpt wat beter dan sommige anderen wat onze ideeën zijn. Vanmorgen ben ik van Tamale hierheen gevlogen. Dat gaat altijd prima.
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
En zo stond ze nu hier in het winkeltje. Ze was net lang genoeg in de studeerkamer geweest om het papier met de tekening onder de boekenkast vandaan te vissen en het notitieboekje mee te grissen. Beiden had ze bij zich. Een snel rondje Google had wel wat resul­taten opgeleverd voor het woord ‘Shinigami’ maar ze wilde liever even met iemand praten.
De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
Praktisch komt identificatie neer op het idee van wat heilig, in wording , zelf-evident en vaderlijk zorgend zou zijn. Heiligheid volgt uit de waarde van de reinheid. Niet enkel materiëel maar ook spiritueel gezien is het geestelijk zuivere gedefiniëerd als heiligheid voor zover het eerbetoon waardig is. Daar wat betreft de gerijpte optie geen namen kunnen worden verraden is men terwille van de wereldorde overgeleverd aan het onpersoonlijke object van eerbetoon. In feite moet de klok leren de individuele identiteit te representeren. God onpersoonlijk bezien in de vorm van de tijd kan en is aanbeden middels het uurwerk. Er is geen zinnig mens religieus of niet die zou twijfelen aan de status van de klok als de regisseur van de orde van de samenleving. We kunnen eenvoudigweg niet zonder. Derhalve de voorgenoemde serieuze bezorgdheid over alternatieven van klokkenbestuur en een voorstel voor een verbeterd ontwerp. Wat betreft de wording kijken we naar de geschiktheid van een goede vorm hetgeen ook een religieuze definitie is. Voor de zelf-evidentie van de natuurlijke optie zouden we geen verdere toelichting nodig hebben, kortweg validatie definiërend als een wetenschappelijk het-is-zoals-het-(van nature)is waarbij de discussie over welke vaderlijke zorg zou zij beëindigd met de waarde van de vrijheid. Het is de bedoeling een vrije keuze van tijdbewustzijn te hebben door middel van een instrumenteel respekt voor alternatieven. Het onpraktische van de natuurlijke chaos gekontrasteerd met een vrije keuze van pragmatische, religieuze, politieke of psychologische geïnspireerde paradigmata van tijdbeheersing (afb.) zou uiteindelijk eruit zien als een computerklok maar praktisch uitgewerkt zijn in de vorm van een eenvoudige aanduiding op de bestaande kalender en een alternatief gebruik van bestaande uurwerken en schema’s zoals afgebeeld onder tabellen en ontwerpen. Zij die de liefde voor het alternatieve neurotisch noemen zijn erop gewezen dat hun eigen bekentenis naar het gemak van de standaardtijd ook als een dwangneurose kan worden aangemerkt. Zolang het hart niet de lagere konditioneringen van het lichaam naar het ego van een groep, de macht van een positie of het sexuele van de liefde domineert, is neurose (de ziekte van de zenuwen) de werkelijkheid. 
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
Zwarte maan conj. Uranus in het 11de huis in Weegschaal conj. Pluto in Maagd. Priapus in Ram in het 5de huis en Cheiron in het 6de huis in Ram. Noordelijke maansknoop in het 4de huis conj. Mars in Waterman.
‘Erwin!’ Samuel bereidde zich voor om zich op de jongen te werpen als hij nog een stap dichter bij de kinderen kwam. Tot zijn verbazing draaide de jongen zich weer om. ‘Je moet mij toch hebben?’ zei Samuel. ‘Laat de anderen gaan, ik blijf hier.’
‘Steriele naalden, verband, zoutoplossingen, medi­cijnen, antibiotica en nog veel meer. Neem een paar flinke rugzakken mee. Het is niet zwaar, maar wel veel.’ Ariadne glimlachte naar hem en Harrald voelde zijn wangen weer heet worden. ‘Dan kan ik intussen de gebouwen inspec­teren en de beste plek uitzoeken,’ ging ze verder.
Berend sloot zijn ogen en haalde diep adem. De pijn was er nog, maar niet meer zo hevig als eerst. Het suizen werd minder en minder en maakte plaats voor een diepe, dikke stilte. Berend glimlachte en opende zijn ogen. Hij zag hoe zijn broer de stukken vlees in grote schalen had verzameld, die nu op de werkbank naast de vleesmachine stonden, klaar om als gehakt te eindigen.
Het is een algemene regel in het leven dat zaken alleen maar goed kunnen zijn als ze kunnen worden weerlegd. Zonder het vermogen om nee te zeggen is er geen sprake van een vrije keuze. Vrijheid van keuze is iets om voor te werken, te vechten en om mee te worstelen. Vrijheid is niet een vanzelfsprekende zaak terwijl de opvoeding door ouders dat wel is. De hele samenleving speelt de ouderlijke rol trachtend de verantwoordelijkheid van het individu over te nemen. Vrede door sociale zekerheid is gebaseerd op deze paternalistische houding van de regering. Geenszins kan enkel het liberale motief van het zich ontdoen van de ouderlijke bezorgdheid het redden. Zich van de kontrole ontdoen maakt mensen nog niet onafhankelijk of vrij. Alleen zelf gewilde vrijwillige emancipatie zal bevrijding brengen. Ook moet de emancipatie geen dwangmatigheid zijn. Het moet toegestaan zijn om de zorg van anderen te genieten en te waarderen. Ook dit is essentiëel voor een gezonde samenleving die weet te nemen en te geven. Dit geeft het beeld van een evenwicht: aan de ene kant moet het mogelijk zijn afhankelijk te zijn terwijl anderzijds men in staat moet zijn voor de vrijheid te kiezen. Samenlevingen zijn gezond op die manier en zo ook de sexuele betrekkingen. Sex als een dwang vernietigt zo in feite relaties terwijl anderzijds geforceerde onafhankelijkheid ook niet in staat zal zijn om mensen bij elkaar te houden. Derhalve moeten er grenzen worden getrokken. Het is als het eten uit de koekjestrommel of geld verdienen: alleen tijdens de theepauze is een koekje toegestaan en alleen als je belasting betaalt mag kapitaal zich opeenhopen. Dienovereenkomstig is er voor sexuele onthouding de verplichting offers te brengen: de energie moet zijn uitweg vinden op een ander nivo in een sociaal aanvaardbare vorm. Zonder zal men niet in staat zijn het denken te beheersen dat wordt geaktiveerd door de natuurlijke aandrang tot zelfverwerkelijking. Veel geestesziekten kunnen worden herleid tot een frustratie van het brengen van offers: de meest bekende diktator b.v was niets dan een gefrustreerde kunstschilder zonder succes. Hiermee is het idee van wat succes is essentiëel. De definitie van succes kan niet liggen in de waardering door anderen daar dat nog steeds de afhankelijke modus is. De werkelijkheid van succes ligt in de continentie van de goedheid die wordt bereikt door vasthoudendheid in het offeren zonder het koesteren van verwachtingen van wederkeer. Op deze manier kan zelfs iemand die overleden is een aanhoudend succes zijn. Van de andere kant bezien kan men met het vasthouden aan sexuele aktiviteit een limiet stellen op het nivo van aanpassing binnen een subliminale kultuur: Zolang er genoeg energie en denken over is voor het kulturele, kan beperkte sex de filosofie van het ‘laden en ontladen van de batterij’ zijn. 
De rechter schortte de zitting op. Ik bleef verbijsterd op het puntje van mijn stoel zitten. Wat zou de rechter zwaarder laten wegen? Archieven of het menselijk geheugen? Een team van deskundigen reflecteerde de zaak in de televisiestudio. Een jonge vrouw gaf een toelichting bij het algoritme, hoe de variabelen werkten en hoe het gericht een deel van het verleden kon verwijderen.
Heinrich sloeg een klauw van zijn lijf weg. ‘Ik heb daar niets, jij wel! Zoek me op als je daar bent. Geef me mijn rust.’ Hij draaide zich om, sprong op haar af en duwde haar hard in de richting van het licht. Terwijl ze een wolk van witte watten inviel zag ze de beide handen van de man met de holle ogen Heinrichs schouders grijpen en hem hulpeloos optillen. Alles werd wit voor ze kon zien wat er met hem gebeurde.
Werktuigen zijn verlengstukken van de ledematen: de steen is een verlengstuk van vuist en tand, de stok van de arm, de buidel en de mand van de hand of de mond. Werktuigen werden eerst occasioneel gebruikt: na het gebruik gooide men het weg zoals ook chimpansees doen. Pas in een tweede fase ging men het werktuig bewaren. Het werktuig kreeg een bijzondere vorm als men het buiten het lichaam bracht, zoals bij het gooien met een steen of een speer of bij het schieten met een boog. Het gebruik en vervaardigen van werktuigen werd geleerd: men onderrichte anderen (jongeren) in het gebruik en maken van werktuigen. De traditie zorgde dus voor een bijzondere standaardisatie van de werktuigen, een standaardisatie die quasi-universeel was. Naast eigenlijke werktuigen begon men ook instrumenten te maken: werktuigen om werktuigen te maken. Behalve harde materialen (steen) werden ook zachtere materialen zoals hout, been en huiden bewerkt. Losse objecten werden aan elkaar gevoegd door spelden en naalden: ze werden gebonden, gevlochten en geweven. Zo hielden bont en pels het lichaam warm in koude nachten en in de winter: met pelsjakken en leren voetbeschermers konden de mensen opereren op allerlei terreinen en onder alle weersomstandigheden. Door twijgen te vlechten of stukken huid bijeen te naaien maakte men ook buidels voor water en manden voor voedsel. Bij het vlechten (en later het weven) doken nieuwe niet-natuurlijke vormen op zoals bijvoorbeeld het vierkant en de rechthoek. Verder werden windschermen gevlochten uit boomtakken en twijgen: zo ontwierp men schuilplaatsen waaruit later hutten en huizen zijn ontstaan. Omdat men bepaalde dingen op de tocht mee moest nemen begon men daar waar dat mogelijk was (in het haar, om het middel, rond de polsen en de enkels) voorwerpen te hangen waarmee men dingen kon transporteren. Later werden die voorwerpen blijvend gedragen als sieraden en onderscheidingstekens.
Velen hebben het over een maatschappij die op verschillende gebieden steeds sneller gaat. Op scholen leer je dit ingewikkelde netwerk van een afstand kritisch te bekijken. Je hebt er een mening over en maakt keuzes voor jezelf wat hoofdzaak of bijzaak is. Hiermee oefen je invloed uit op de maatschappij. Je opgedane kennis en ervaringen deel je met mensen die je opzoekt in authentieke omgevingen. Je werk bestaat uit doen en reflectie, waar jij, jij bent en blijft.
Voeten vallen onder Vissen en in de afbeelding heeft de man twee voeten en 10 tenen aan ieder been. De voeten staan als geworteld in de rots. De stabiliteit van de man komt dus voort uit Vissenzaken, zoals het universele, het etherische – niet zichtbare – achter de stof, de religie, het geloof, de eenheid, het grote geheel en collectieve zaken. Het bovenstaande beeld van de 19de graad waar Mars staat in de jaarhoroscoop, laat zwaar weer zien, storm en een vastberaden man ferm en energiek. De macht en onmacht van Pluto en de 3de graad van Steenbok die de noordelijke Maansknoop laten zien, zet dus aan tot het zoeken van stabiliteit in geloof, spiritualiteit en eenheid om van daaruit te handelen. *4
Willem keek weer naar buiten. ‘Ik zie hem zo weer voor me. Ritmische halen aan die ouderwetse gehaktmolen. Zekere, geoefende handen die de worst draaien.’ Willem drukte zijn verbonden hand tegen zijn borst.
VIER UW FEEST BIJ ONS Gezelligheid en sfeer, alles tot in detail verzorgd, een passende zaal en een catering met de heerlijkste hapjes en gerechten. De kinderen hoeven zich ook niet te vervelen, want voor

“lichtgewicht overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting dropshippers”

Er hing een rare geur in de ruimte, vond Samuel. De woonkamer was netjes onderhouden en de vrouw die voor hem zat en aandachtig naar Gaetan luisterde, leek hem niet een persoon te zijn die rare geurtjes zou verdragen. Net als de woonkamer was ze netjes. Het leek Samuel echter een geforceerd soort van netheid, iets dat zo is omdat het verwacht werd, niets meer. Misschien is het gewoon een speciale geurkaars, dacht hij. Met een glimlach probeerde hij de aandacht van Erwin te trekken. De jongen, die naast zijn moeder aan tafel zat, keek schichtig naar hem en wendde daarna zijn blik weer af. Net als altijd schrok Samuel van de priemende ogen en de uitdrukking van eenzaamheid die ze uitstraalden. Hij nam nog een slok van de waterige koffie.
Meditatie: Serieuze overweging overeenkomstig een plan. De bewuste handeling van het gelijkrichten van de geest met de (waarden, kennis, individuele en sociale werkelijkheid van de) ziel. Omdat met mediatie een proces van deconditionering op gang wordt gebracht, wordt de energie die door het proces vrijkomt gewoonlijk gebonden middels oefeningen: gebed, lichaamshoudingen,en rituelen. De klassieke waarschuwing is dat meditatie zonder het juiste binden van de energie het gevaar geeft mentaal en sociaal te ontsporen. Het vormt het alternatief voor afreageren dat het ego met het lichaam verbindt de energie zonder plan loslatend (afb.).
De eerste regel van de liefde is dat men moet durven dromen. Liefde is gevaarlijk daar ze sympathiseert met illusie. Het geloof in de liefde, is het verlangen van de liefde, is de fictie van de liefde, is de realiteit van de liefde die creatief zijn uitwerking kan hebben of in destructieve en rampzalige zin kan mislukken. iedereen is het erover eens: zonder liefde hebben de orde, God, moraliteit het materiële leven , sex en geld geen betekenis. Dit alles zonder liefde is betekenisloos en zelfs een ziekte of een pest om van weg te sterven. De bron van de liefde is natuurlijke onschuld: men moet een kind worden om je geliefde levensspel te spelen, niet echt bezorgd over al de ernst van mislukkingen, zwakheden en andere onzin. Geloof in de liefde, niet alleen in de eigen liefde, betekent dat men niet te bezorgd is of angstig, eenmaal ver genoeg gerijpt, moet het leven eenvoudigweg geconsumeerd worden als en goede maaltijd. O.k. er is altijd het risico van een verliefdheid of een ineenstorting die, uitlopend op pijn en tranen,je konfronteert met de ernst van het leven. Maar niemand zou aan die ervaring ontkomen alleen maar om er volledig zeker van te zijn dat er niets zou misgaan.
Ik keek naar buiten. Daar veranderde de wereld ook steeds. Niets was voor de eeuwigheid, ondanks de talloze cloudservers waarop we poogden onze herinneringen te bewaren. Ik keek naar de blauwe lucht van die zomerdag die me met weemoed aan Texel deed herinneren. Wolken zeilden over dat blauw. Vliegtuigen doorkruisten die azuren hemel. Ze lieten lange, witte sporen achter die vervaagden alsof ook daar de pixelpest zijn werk deed.
Alles moet kunnen: oneindige aantallen mogelijkheden waardoor juist de realisatie van een mogelijkheid geen bevrediging meer schept. Integendeel, juist doordat de uitgeprobeerde mogelijkheid toch niet “dat” is waarvan men finaal droomde. Omdat elke gerealiseerde mogelijkheid zich toch maar eindeloos aandient als de obsessie om de goegemeente weer op te schrikken met de verwerkelijking van weer nieuwe mogelijkheden. In een soort spiraalbeweging worden zo steeds verdere en meer absurde mogelijkheden uitgeprobeerd. Op de duur kunnen ze uiteraard alleen nog maar als des te saaier en des te frustrerender worden beleefd, naarmate ze excentrieker en bewust shocking zijn. Alles in een gemarket vacuüm dat naar geen enkele context meer verwijst. Het “nieuwe” blijkt hooguit een herhaling te zijn, steeds meer “more of the same”. Wat hebben we ondertussen niet aan seksuele standjes, aan Femen-borsten, aan porno-op-maat, aan “ludiek” gedoe bij betogingen of acties om de aandacht van het publiek te trekken. In de poëzie verwerd typografie tot een ad random selectie van letters, woorden en halve zinnen, niet alleen inhoudsloos maar ook al even vormloos. Heel wat poëzie anno 2014 is loutere replicatie van dadaïst Tristan Tzara’s parodie “Comment écrire un poème”. Kortom, dat gedoe lachte zichzelf eigenlijk al een kleine eeuw geleden vierkant uit.
Met het weinige dat me restte aan bezittingen in een koffer gepakt, en de herinneringen aan mijn job, mijn vrienden en mijn ex-vrouw zoveel mogelijk weggestopt tussen de plooien van mijn hersenkwabben, plofte ik neer op de bank. Tot mijn eer en glorie kan ik zelfs stellen dat ik niet in mijn staart beet, en me ook niet de haren uit de vacht trok, ook al had ik meer last van mijn Marszandallergie dan ooit te voren. Mijn schouders jeukten als een hel die een regenbui te verduren kreeg. Ik krabde. Een paar groene haren landden op het verschoten paars van de zetels en vloekten er vreselijk mee.
Wanneer je aan iets gehecht bent, biedt je weerstand aan al het andere dat deze gehechtheid zou kunnen uitdagen.  Dit zal een krachtige tijd om deze gehechtheden op een diepgaandere manier te zien …  om te zien wat je dient en wat niet.
Buiten kwam Nemesis6 steeds dichterbij. Het zwarte gat zag er hetzelfde uit als bij de simulaties: een kolossale draaikolk van lichtjes om een gitzwarte bol heen waarachter de sterrenhemel uitgewist leek. Meeuw voegde in de draaikolk in.
In het begin van de dertiende eeuw plantten de Cisterciënzer monniken hun eerste wijnstokken in de buurt van het stadje Werder, iets ten zuidwesten van Berlijn, ruwweg op dezelfde breedtegraad als Amsterdam en Zwolle. Halverwege de achttiende eeuw produceerde het gebied 1650 hectoliter wijn per jaar van ongeveer honderd hectare wijnstokken. Goed, er ging wel eens een oogst verloren als het vroor en in de negentiende eeuw schakelden de meeste telers over op consumptiefruit, maar tot op de dag van vandaag is het gebied officieel de noordelijkste appellation van Europa.
56. Relevantie voedingstoestand Goede voedingstoestand: • Groei en ontwikkeling • Minder complicaties1 • Betere survival2 • Betere kwaliteit van leven? 1 Bauer Adv Nutr 2011 2 Inaba Cancer 2012; Butturini J Clin Oncol 2007; Lange JAMA 2005
In het door de stofmist gelige ochtendlicht fiets ik iedere dag om kwart voor acht in vijf minuten naar mijn werk in het ziekenhuis. Ik kom dan gemiddeld twintig neger-kinderen tegen tussen de drie en de twaalf jaar, allemaal in een schooluniform, dus in een oranje bloes met een bruine broek of rok, of in een hemelsblauwe bloes en broek of jurk met een witte bies. Als de kinderen mij zien beginnen ze in koor te roepen: “Nasaaraa, (blanke man) I want ball”, of “I want pen” of “give me money” of “give balloon” en meisjes van een jaar of zes hoor je nog wel eens roepen: “give me baby” (met Baby wordt hier dan een barbie-pop bedoeld) Soms rennen ze me zelfs een stukje na.
De slachter deed een stap naar voor zodat hij omhuld werd door maneschijn. Langzaam gleed Zohra’s blik naar zijn gezicht. Het was geen man. Het was een vrouw: dubbele kin, slecht gebit en sliertjes zwart krulhaar die haar bezweet gezicht craqueleerden.
Waarschuwing: deze pagina is een automatische vertaling van deze pagina oorspronkelijk in het Engels. Let op: aangezien de vertalingen worden gegenereerd door machines, zullen niet alle vertalingen perfect zijn. Deze website en haar webpagina’s zijn bedoeld om gelezen te worden in het Engels. Elke vertaling van deze website en haar webpagina’s kan onnauwkeurig en onnauwkeurig zijn bij geheel of gedeeltelijk. Deze vertaling is bedoeld als een service.
Het is mijn bedoeling om geregeld naar ginder te gaan om het project te ondersteunen en verder uit te bouwen. U kunt er zeker van zijn dat uw gift zal bijdragen tot het redden van levens. Indien de afrikaanse moeders dagelijks Bertram in het eten verwerken, hoeven er geen kinderen, noch volwassenen, meer te sterven aan malaria, en aids-patiënten zullen terug sterker worden en een nog volwaardig leven kunnen leiden.
Na duizenden jaren zou een gerijpte kultuur niet het uitgekauwde opnieuw herkauwen uitdraaiend op dezelfde oude soort van oorlog etc. Als een schaakcomputer die de wereldkampioen verslaat, kan de wetenschap een programma van bestuur vormen dat niemand in het bijzonder meer is. De leiding die niemand is, is de accumulatie van onze ervaring. Net als met computers, is alles wat er nodig is geheugen, een hoge snelheid en een dynamisch programma van aanpassing aan de tijd en omstandigheden. De psychologie doet zich voor als de autoriteit niet wordt herkend of als men de filognosie, de liefde voor de kennis, mist. De uitdaging van een psychologisch spel aanvaardend heeft de winnaar altijd de ware autoriteit ontdekt van het zijn van een toegewijde en democratische rebel. 
58. Prevalentie overgewicht • Leukemie: 9-15%1 • Andere maligniteiten: ??? Survivors kinderkanker • Leukemie: 8-46%2 1 Co-Reyes Ped Blood Cancer 2012; 2 Brouwer CROH 2007 Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen)
Beide hebben ze een grote impact op het onderwijs en een hoge mate van onzekerheid. Dit komt het scenario denken ten goede. Omdat er veel aandacht naar deze trends uitgaat is er makkelijk informatie over te vinden. Dit zijn tevens trends die aansluiten bij de rapportage van OECD (2013), die trends in het onderwijs expliciteerde.
Zoals we even teruggekomen zijn op de Chaos die door vormgeving Kosmos wordt, zo kunnen we ook verder ingaan op wat we reeds geopperd hebben omtrent bindende en ontbindende krachten waaraan vormen en entiteiten voortdurend onderhevig zijn. Hoezeer we ook graag vasthouden aan de idee dat we in een wereld van vaste objecten leven en hoezeer tegenwoordig ongeveer iedereen politiek correct de mond vol heeft met het leeggezogen woord “duurzaamheid”, geen enkele vorm is werkelijk solide, duurzaam of stabiel, hooguit quasi-stabiel. Het grote merendeel van de vormen en entiteiten die we onderscheiden, zijn uiterst vluchtig. Ze komen en gaan, verschijnen en verdwijnen. De continuïteit van het samenspel van levens en niet-levens, van levens onder elkaar en niet-levens onder elkaar, wordt permanent op de proef gesteld door perturbaties uitgaande van (ver)bindende en ontbindende krachten. Ons “Ik” is bijvoorbeeld een vorm op basis van bindende krachten, van connecties en fixaties met onderscheiden objecten in onze omgeving. Net dat “Ik”, dat we geneigd zijn te beschouwen als de ultrastabiele vorm bij uitstek, is één en al vluchtigheid van eerder kortstondige momenten van binding met externe vormen of waargenomen interne toestanden of processen in ons lichaam. Ons “Ik” duikt even op en is dan meteen weer even verdwenen, enz.[ii] Het is nooit echt nieuw, maar al evenmin treedt er ooit loutere herhaling op. Liefde, m.a.w. elke tijdelijk vastgehouden connectie met vormen buiten ons (dingen of mensen), is het prototype van de vorm die het resultaat is van de werking van bindende krachten. Maar vormen zijn altijd het product van bindingen. Zo voegen wij delen samen tot een geheel. Niettemin lijden al dat soort totaalcomposities aan een verregaande willekeur, ze zijn wezenlijk arbitrair. Zo construeren wij een boom met een stam, takken en bladeren, maar de lucht en de wind die in die takken speelt of de vogels die zich in de boom nestelen, integreren wij niet in de boom zoals we deze als vorm waarnemen. Die compositie die wij ons voorstellen als een boom, is echter zuiver arbitrair. Uiteraard vliegen de vogels op en aan, maar ook de bladeren hangen maar tijdelijk aan de takken. Hoort onze kledij tot de vorm van ons lichaam? En ons zweet dat aan het verdampen is? Of het snot uit onze neus?
Gemakzucht, dacht hij. Het wordt nog eens onze dood. Maar diep van binnen had hij begrip voor zijn medemensen die er het nut niet meer van inzagen. Een hele generatie was opgegroeid met enkel de verhalen van hun ouders en grootouders en de moralistische boodschappen over het voortbestaan van het menselijk ras. Die oudste generatie was nu bijna verdwenen. Harrald zuchtte. Hij was de laatste tiener in het dorp. Na hem waren er geen kinderen meer geboren. Zoals het er nu uitzag zouden die ook niet meer komen en het inwoneraantal van het dorp was alleen maar geslonken.
De dronkenlap sjorde aan haar mouw en begon tegen haar te schreeuwen. Ze verstond geen woord van wat hij zei, zo werd ze opgeslokt door haar eigen zintuigen. Ze staarde naar zijn grijze arm op haar jasje. Dat was nog steeds mintgroen, alleen leek het alsof de kostbare zijde al honderden keren te heet was gewassen. Maar er was kleur en het voelde als hoop. De mist uit haar hoofd trok langzaam op en geluiden van buitenaf drongen weer tot haar door.
Samuel liep langs de mannen naast de tractor. Zijn plan om snel weg te gaan, zonder ze een kans te geven een opmerking te maken, werd verstoord door een spontaan applaus. Hij verstarde, maar zag toen de pret in hun ogen. Begeleid door een sierlijke beweging van zijn armen, boog hij diep. Dat leverde hem hartelijk gelach op. Met een laatste zwaai liep hij van het veld en verder op de zandweg die naar de vijver leidde.
Veel kinderen, met name hier uit Bawku en omgeving mankeren gelukkig niet zoveel: malaria, koorts zonder een duidelijke oorzaak (een virus, denken we dan maar), anderen hebben diarree of moeten hoesten. Maar meestal zijn ze niet uitgedroogd en hebben ze geen longontsteking. Een enkele keer is er sprake van wél iets ernstigs: buiktyfus, longontsteking, een hersenvliesontsteking, tuberculose of een HIV-infectie. Ook kinderen met botbreuken worden bij ons ondergebracht totdat de traumatoloog / orthopaedisch chirurg er weer is. (Meestal hooguit een paar dagen later). Soms komt een ernstig ziek kind binnen, waar je ook weinig aan kunt doen: ik heb twee keer een kind gezien met een uitgezaaid gezwel van een nier. Dat overleed dan enkele dagen later hier of inmiddels thuis. Meestal gaat het met hersenvliesontsteking goed, maar soms gaat het superslecht, ondanks de netjes uitgevoerde ruggenprik, en de standaardbehandeling met hydrocortison en ceftriaxon.
Langzaam trok de klauw haar de schaduw in, waar ze nu in de weer­kaatsing van het licht het emotieloze gezicht van de man met de holle ogen zag, zijn oogkassen in het halfdonker grote gaten die eindeloos diep leken. De horizontale streep van zijn mond opende zich en rij na rij naaldscherpe tanden stulpte naar buiten op kaken die uit zijn gezicht naar voren kwamen.
Op de tweede dag van de afschuwelijke dienst overleed op de Casualty overleed onverwacht een kind van nog geen jaar aan waarschijnlijk een acute buik, maar ik had geen duidelijk idee wat er aan de hand was, misschien een invaginatie. Ik was er tevoren zeker van geweest dat er zich alleen wat ontlasting had opgehoopt.  Ook een volwassen vrouw met waarschijnlijk een stuk ischaemische darm, die de dag ervoor al te slecht was om te opereren was die nacht overleden.
Ik zou zeggen: probeer het gewoon, het kost niks en ondersteunt de nieuwe wereld. Een goede aanzet is de Equi Place website eens bekijken. Je hoeft de internetlinks die je daar ziet staan in eerste instantie nog niet per se te volgen, dat kan je in een latere fase doen, wanneer je aan wat meer verdieping toe bent.
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
Toen hij de hele lende had versneden, merkte hij dat er tranen over zijn wangen liepen. Zijn handen trilden en zijn vingers waren verkrampt. Hij keek op. Vanuit de deuropening stond Willem naar hem te kijken, een plastic doos met oerhammetjes in zijn handen. Even was het stil, op de hevige piep in Berends oren na. Het mes viel uit zijn hand met een scherpe klang op de tegels en nog voordat Willem iets kon zeggen, snelde Berend de slagerij uit, de straat op, naar huis. In de piep in zijn oren echode het geluid van de gillende lende.
In het bijkeukentje trok Berend zijn jas uit en deed zijn slagersschort om. Hij haalde twee handen door zijn natte haren en veegde ze af aan het schort. Vanuit de winkel hoorde hij de kassa, een groet, het belletje en een ‘Kom!’, door trippelende nagels op de tegels. De voordeur viel dicht en Berend hoorde Willem vragen wie er dan aan de beurt was. Hij haalde diep adem, en ging aan het werk. Hij werkte de bestellijst bij, zette koffie en wilde net de schoonmaakspullen pakken toen hij een ijselijke gil hoorde vanuit de winkel. Berend zocht steun aan de werkbank. ‘W-w-willem?’
‘Geef me zo snel mogelijk een rapport over wat je zojuist in handen hebt gehad. Waar dit ding vandaan kan zijn gekomen, wat de mogelijk­heden zijn, welke implicaties het gebruik van deze technologie kan hebben, welke literatuur hierover beschikbaar is. Alles dat van belang is voor de Kiteh, voor de Lleroh en voor je Moederland.’
Ze passeerden weelderige huizen, grote fabrieks­hal­len, kantoren van import- en exportbedrijven, kleine parkjes vol bomen, bloemen en steen­zwammen, rook de weelderige geuren van voedsel waarvan de vreemde specerijen haar diarree zouden geven. (Ze had het een paar keer geprobeerd, ondanks de waar­schu­wingen.)
Heel voorzichtig drukte Berend de klink naar beneden, zijn oren tot het uiterste gespitst. Toen hij de deur opende, rinkelde boven hem vrolijk de winkelbel. Hij zoog zijn adem naar binnen en sprak zichzelf nogmaals toe. ‘Kom op Berend, het is gewoon de slagerij, de oude vertrouwde slagerij waar verdorie je eigen naam op staat, niets om bang voor te zijn.’
In de ziel wordt het goede herinnerd en het slechte vergeten: zo kunnen we vergeven en vergeten. Ware onafhankelijkheid is het resultaat van het afhankelijk zijn van de ziel en zijn waarden. Vandaar dat alle afhankelijkheid in relaties binnen of buiten het huwelijk onderworpen zouden moeten zijn aan het motief van de eeuwige waarden die het juiste geweten garanderen.(afb.). Ertegen samenzwerend kan de illusie van een band geven maar vormt in feite een verslaving in dienst aan de zinnen: de afhankelijkheid waarover altijd konflikten ontstaan. Deze afhankelijkheid zou men niet moeten scheppen. Praktisch gezien zou men elkaar niet tot vrije sex, vleeseten, speculeren, en gokken terwille van enkel bezitten en het verraden van de waarheid met bedwelmende middelen moeten verleiden. Voor de frustratie van de sex hebben we kulturen van sublimatie. Voor de frustratie van het vleeseten hebben we de geneugten van de vegetarische keuken, voor de frustratie van het op de winst uit zijn, hebben we de wereld van de spelletjes, en voor de frustratie van het niet-bedwelmen hebben we de kulturen van het bewustzijn die men aantreft in de alternatieve werkelijkheid. De genezing voor de verlangens van de de ziekmakende afhankelijkheid die alle huwelijken en andere partnerrelaties ruïneert, is in één zin: geniet van het subliminale, eet met mededogen, speel voor het spel en ga voor het alternatieve. Eenmaal deze stelregel waarderend, de doe-dingen onthoudend en de niet-dingen vergetend , zal de frustratie worden getolereerd en men de rebellie te boven komen. 

“survival buitenuitrusting nieuw overlevingsuitrusting 2018”

” Ik laat m nooit uit in drukke gebieden, en hij zit altijd vast, hoop nooit een heftig gevecht mee te maken, de enige keren dat Buddha heeft gevochten was als er lopslopende honden bij ons kwamen buurten ”
51. 49 druk sociaal leven, in hobby’s, in een carrière of in buitenechtelijke relaties. De reden om niet uit elkaar te gaan ligt altijd elders en vaak niet in de waarde van de partner: de kinderen hebben jullie nodig, je wilt je eigen sociale positie niet kwijtraken of de financiële consequen- ties zijn te groot. Als je altijd hebt geleerd om vooral voor jezelf te zorgen, gaat dit vaak ten koste van de verbondenheid met de ander. Je hebt geleerd terug te grijpen op het stellen van grenzen, wat ten koste kan gaan van je partner: ‘Het is zijn probleem niet dat van mij!’ Zulke partners hebben over het algemeen veel eigenwaarde, maar ze zorgen meer voor zich- zelf dan voor de ander en staan minder toe dat hun eigenwaarde wordt aangetast. Evenwichtig gezin (+A, +Z): Als kind heb je ervaren dat je ouders res- pect hadden voor je eigen wensen en behoeften. Ze lieten dat merken door zowel het stellen van grenzen als het geven van vrijheid om je eigen gang te gaan. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een evenwichtige relatie, waarin partners in staat zijn zowel negatieve als positieve ge- voelens uit te wisselen om zowel de eigen identiteit als de kwaliteit van de relatie in stand te houden. Er is sprake van een wederkerigheid, waarbij elk evengoed voor zichzelf als voor de ander zorgt. In een dergelijke relatie zal de crisis wel aankomen, maar je weet daar- in voor jezelf te zorgen door je grenzen aan te geven zonder dat deze ten koste gaan van de ander. Het zien van je man als slachtoffer in plaats van alleen als dader zal gemakkelijker zijn: als hij zijn probleem onderkent en ermee aan de slag gaat, leer je de behoefte van je part- ner zien. Het feit dat je goed voor jezelf zorgt, houdt je hierbij staande,
VAN ZOGGEL CATERING CREATIEF & COMPLEET 2013 2014 Uniek, Gastvrij & Ambachtelijk Warm en koud buffet Complete feestverzorging Vers vlees Brunches Party-service Barbecue Walking diner Gourmet Fondue Echte
Wees klaar voor alles met deze draagbare meerdere gereedschappen. Of u nu thuis bent of op de weg, in de bossen kampt of op het meer kunt vissen, de Compact kan u helpen om u veilig en klaar te houden voor alles wat u opkomt.
En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden.
Naar het idee van de sport is hetzelfde waar: men moet een overeenkomst hebben over regels die de juiste bemiddeling vertegenwoordigen tussen de ziel (eeuwige waarden,) en de materiële natuur (de regels van het spel). Zonder het eerste zal het ego vervalsen en zal de sport een neergang inhouden. Dus moeten de regels op één of andere manier de eeuwige waarden weerspiegelen. Het idee van het vormen van een team moet voorafgaan aan het spel, zoals iedereen weet. Het spel kan eruit bestaan dat men samenwerkt of oppositie voert, maar om te beginnen moet men één zijn. Om het voorbeeld van het voetbal te nemen: men zou allemaal goede voetballers moeten zijn, maar voor een spel moeten de teams daaraan voorafgaande worden samengesteld, niet lang van te voren zijn gefixeerd als een ego van oppositie. Een andere regel van gelijkheid is dat de reserve een gelijke kans van spelen moet hebben. Zo kan men b.v. met 32 spelers zich vlak voor het spel opsplitsen in twee teams , zeg maar rood en blauw uitgedrukt in armbanden en/of zweetbanden, terwijl ieder willekeurig gekozen team in tweeën zou moeten worden gedeeld met elf spelers en vijf reserves, terwijl de regel van het spel kan zijn dat een ieder die de bal uit het veld speelt moet worden vervangen door een reserve. Op die manier heeft iedereen een gelijke kans om te spelen terwijl de motivatie om de bal in het spel te houden ook versterkt is. Op deze manier kan geen valsheid van ego de teamspirit bederven terwijl iedereen een kans heeft zijn vaardigheid om de bal in het veld te houden kan bewijzen. De mensen komen dan ook voor een goede wedstrijd met goede spelers en niet zo zeer voor dit of dat team.  
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
3. Inhoudsopgave 1. Inleiding……………………………………………………………………… 3 2. De enquête…………………………………………………………………. 6 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd?…………………………. 8 4. De invloed van seksverslaving op de partner ………………… 27 5. Op weg naar herstel…………………………………………………… 51 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? ………………………………………………………….. 65 7. Conclusie ………………………………………………………………….. 76 8. Referenties……………………………………………………………….. 79 Bijlage 1 enquête……………………………………………………………… 81 Bijlage 2 definities van de termseksverslaving ingevuld door de partner……………………………………………………………………….. 87 Bijlage 3 proces van herstel van vertrouwen………………………..91
Een stapel boeken lag op een stalen tafel, naast een zwart rechthoekig object dat even lang was als haar hand. Meyago bevroor. Het was echt! Kostbaarder dan goud. Hebzucht vlamde op in haar hart, in haar buik. Jaloezie greep haar bij haar keel. Een jaloezie waar­voor ze moorden kon plegen.
Ik heb mijn eigen doosjes instrumenten voor bevallingen set voor set gemerkt met steeds een andere kleur officiële tape. Uit alle setjes zijn dingen weg, die liggen dubbel te zijn in een ander doosje. Na gebruik wordt instrumentarium in bleekwater gelegd om de HIV virussen te doden, daarna worden de instrumenten weer in doosjes gedaan en naar de sterilisatieafdeling gebracht, maar ondanks de verschillende kleurtjes tape dus niet in het goede doosje. Dit werk wordt blijkbaar uitbesteed aan iemand die nog maar net uit het ei is. De midwives vinden het geen probleem dat de setjes onvolledig zijn. Ik laat hier één setje achter en neem de rest weer mee naar mijn spreekkamer. Misschien probeer ik het over een jaar nog eens weer.
De mensen applaudisseerden toen een meisje op het balkon stapte. Samuel herkende Ilse meteen. Net als alle kinderen die aan de ceremonie deelnamen, droeg ze zelfgemaakte kleding en versieringen, gebaseerd op haar vorige leven, of wat ze er zich op dit moment al van kon herinne­ren.
Van 1) tot 4) neemt de gradatie van ‘heropvoedbaarheid’ toe: de kans dus dat van de misdadiger een niet-misdadiger kan worden gemaakt. Bij positie 3) en 4) heeft ofwel het individu ofwel de ‘maatschappij’ als een reeks ervaringen die een individu meemaakt of ondergaat, vat op de maakbaarheid van mens en samenleving. Het ‘humanistische’ individu kan zichzelf in handen nemen, het ‘marxistische’ individu kan in een maatschappelijke situatie worden geplaatst waar misdaad geen zinvol perspectief is en het criminele motief wegvalt (in het algemeen: door het sleutelen aan sociale ongelijkheden en wantoestanden). Opgemerkt moet worden dat in het ‘marxistisch’ standpunt de persoon en zijn lijfelijkheid deel uitmaken van de krachten die vorm geven aan de persoonlijkheid, maar het probleem blijft dat vooraleer maatschappelijke veranderingen en hervormingen effect sorteren, er op korte termijn ‘iets’ moet gebeuren met de probleemgevallen die de veiligheid en de integriteit van anderen bedreigen. Bij het ‘psychoanalytische’ individu ligt de basisstructuur van de persoonlijkheid bij tieners al vast: de ontwikkelingsgeschiedenis van het kind resulteerde reeds in een basismoulure, een neurotische, psychotische of perverte basisstructuur van in het leven staan en omgaan met anderen. Die basisstructuur kan nog nauwelijks bijgestuurd worden, maar een verschuiving van positie op de zogenaamd ‘aktual-psychopathologische’ as blijft mogelijk: van acting-out naar symbolisatie (b.v. in het spreken in de psychoanalytische kuur) en/of sublimatie. Die verschuiving kan ook gerealiseerd worden via politieke of maatschappelijke actie, m.a.w. door politieke maatregelen die de levenskwaliteit van de jeugddelinquent en van de jongeren (en meer in het algemeen de mensen) die in gelijkaardige sociaal-economische condities leven, gevoelig verbeteren. Het ‘neurobiopsychologische’ individu is het minst soepel: in de mate dat zijn genoom zijn fenotype (en dus zijn gedrag) determineert, is hij als dusdanig amper beïnvloedbaar door sociale en pedagogische maatregelen. Bij het ‘neurobiopsychologische’ individu is er in wezen een strikte theoretische scheiding tussen genetische bepaaldheid en omgevingsinvloeden, hoezeer men ook de mond vol heeft over interactie tussen beide.
We kunnen moeilijk diep ingaan op de vraag welke genetische structuur de eerste mensen natuurlijkerwijs hebben geërfd en welke ze eventueel nieuw zouden hebben gevormd als aanpassing aan het nieuwe leven buiten de wouden. We weten immers niet waar de mens evolutionair precies vandaan komt. We kunnen enkel aangeven welke elementen (met als meest in het oog springende rechtop staan, werktuigen maken, grotere hersenen en taal) zelf zijn ontstaan als een complex proces van interactie tussen die natuur en de noodwendigheid van de arbeid die in de nieuwe leefomstandigheden vereist of aangewezen was. We kunnen niet zomaar vertrekken van de gedragsgewoontes van de huidige chimpansees en bonobo’s (dwergchimpansees) die genetisch het meest met ons zijn verwant. Het genoom van de chimpansee, zo is in 2005 via het Human Genome Project gebleken, komt voor 98.7% overeen met dat van de mens. Dat lijkt enorm veel, maar toch betekent dit ruwweg 40 miljoen afzonderlijke mutaties die zich bij de mens hebben moeten laten selecteren in ruwweg 300.000 generaties. Het merendeel van die mutaties zou echter veroorzaakt zijn door neutrale of willekeurige ‘genetische drift’, junk DNA dus. Mens en chimpansee gelijken 60 maal meer op elkaar dan mens en muis, tien keer meer dan mens en rat. Twee mensen lijken tien keer meer op elkaar dan mens en chimpansee. Twee mensen hebben 0.1% verschillend genoom, i.e. 3 miljoen verschillen (het DNA dat geen gen is en niet voor eiwit codeert, meegerekend; zoals gezegd is slechts 5% van het DNA echt ook gen, de functie van de rest is onduidelijk). Toch zien we veel verschil tussen twee mensen. Ook slechts 0.1 % van de hondengenen zou verantwoordelijk zijn voor het ganse bonte gezelschap van de hondenrassen. Dit betekent dat de 98.7% genetische verwantschap tussen mens en chimpansee ruimte laat voor enorme verschillen, zeker in het sociaal gedrag (we mogen er immers van uitgaan dat hart, longen, enz. bij de chimpansee ongeveer functioneren zoals bij ons). Kortom, de genetische verwantschap tussen mens en chimpansee of andere mensapen vormt op zichzelf dus geen argument om deze als vertrekpunt te nemen voor de evolutie of de geschiedenis van de mens. En daarbij moeten we ook nog bedenken dat mens en chimpansee al ongeveer 10 miljoen jaar uit elkaar zijn gegroeid, dus vroeger moeten ze wel meer genetische gelijkenis hebben vertoond. De vraag is dan hoeveel de huidige chimpansee genetisch verschilt van de oorsprongschimpansee. Opmerkelijk in de onderzoeken van het Human Genome Project is ook dat de verschillen binnen populaties groter zijn dan deze tussen populaties. De onderlinge verschillen lopen het hoogst op bij de oudste bosbewoners in Afrika: dat geeft mogelijk aan dat bij het begin van de evolutie mutaties een sterke rol speelden maar dat in een latere fase nieuwe mutaties uitgeselecteerd werden. Heeft cultuur de zaak overgenomen in die mate dat nieuwe mutaties een geringere rol speelden? Doen zich tegenwoordig minder mutaties voor? Of is er een feedback-systeem aan het werk bij het ontstaan van zogenaamde ‘toevallige’ mutaties? Daarbij zou dan in een crisisperiode, zoals het ontstaan van de mens er zeker één was, een soort interactie opgetreden kunnen zijn tussen genetische structuur en ‘omgeving’, zodat we daar nog de sporen van terugvinden bij die Afrikaanse bosbewoners.