“prepping overlevingsuitrusting twd weg naar overlevingsuitrusting”

Als je even langs alle emotie heen kijkt, zie je dat TWOM een goed uitgevoerde overlevings-sim is in de sfeer van The Sims of Fallout Shelter. Maar, waar het bij The Sims vooral om humor en plezier draait, en Fallout Shelter om een zo groot mogelijke shelter, met vele tientallen bewoners, ligt hier de focus heel sterk op het micro-management van de behoeften van je start-personages, plus wie er dan ook komt aanwaaien. Daarbij worden er voldoende stokken tussen de wielen gestoken om ervoor te zorgen dat je je micro-economie nooit helemaal lekker lopend gaat krijgen. Winter, overvallers, honger of een kleine onverzorgde wond die uitgroeit tot een etterende zweer, het is van begin tot eind op je tenen lopen, echt comfortabel achterover leunen kan je nooit. En dat is precies wat TWOM probeert te bereiken.
De VS, Rusland, Korea en China zullen alle sleutelfiguren zijn in het omvormen van relaties.  Ze zullen de mogelijkheid krijgen om elkaars wederzijdse behoeften te zien, waardoor internationale relaties kunnen verschuiven. Er zullen ook heel wat conflicten in religieuze oorlogen en bij tegenstanders zijn.
‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Dan zit jij verkeerd. Het is inderdaad voor de meeste mensen onmogelijk om gelukkig te worden van alleen bezit. Maar ze heeft naast bezit ook nog vriendschap, kijk maar naar jezelf. Daarnaast wordt niet iedereen gelukkig van hetzelfde, mensen die alleen bezit nodig hebben om gelukkig te zijn bestaan ook, maar dat zijn grote uitzonderingen.
Nog eentje apart voor een eigen kamer in de inrichting, Arnon Grunberg deze man is zo gestoord als maar kan en moet echt apart worden behandeld om enige kans op genezing te hebben. Lees zijn stukken op de voorpagina van de Volkskrant maar eens, de man vindt zichzelf de humanist van de eeuw en heeft een lading vooroordelen waar zelfs de grootste fascist jaloers op kan zijn.
Op de werkbank voor Berend lag het vlees dat Willem uit de bak had gevist: grote brokken rund, met daarop dikke glimmende rode spetters. Het RVS van de machine blonk in het TL-licht. Berend boog zich iets voorover en keek in de mond van de molen. Tussen de met bloed bevlekte messen van het maalmechanisme hingen flarden van iets, als afgestroopte worstevellen. Met trillende hand haalde Berend een stuk flard uit de machine en staarde naar het dunne, rozerode streepje vinger van zijn broer.
Leaf liet het muziekspelertje van Qwerty door haar handen gaan. Ze bevond zich al maanden alleen op aarde, maar nu voelde ze zich voor het eerst ont­zettend eenzaam. Er waren altijd de ontmoetingen met de journalisten geweest om naar uit te kijken. Nu was er niks meer.
Although British they were once launched by a Dutch millionaire at the end of the 60s, but since the breakthrough didn’t come he stopped supporting them, but after that they broke through being one of the biggest bands in the 70s. Of course fame doesn’t mean anything, but it was God invading and taking over. Even though they were famous they always led a life on the background, not acting like superstars.
Het gerucht gaat dat wanneer Mumbai geen ge­schikte knieler kan vinden, hij zich dan maar ver­ontschuldigt in de kroeg, zijn kunstgebit uit de mond neemt en in een bakje achter de toog verstopt, waar­bij hij zelf naar het achterterrein gaat.
Daarom blijf ik juist in de wereld waarin niemand meer meetelt als hij niet in iedere zin enthousiast het begrip social media laat vallen, pleiten voor wat ik noem platforming: het verzinnen van leuke aantrekkelijke excuses om verschillende mensen fysiek in real life bij elkaar te brengen. Je schept hierdoor ook gelegenheid om te matchen. Excuus kan een open discussie ergens over zijn, een brainstorm, een lezing, een festival, dansen, straatdiners, gezellige winkelformules, kunst, groot in een zaal of klein in een huiskamer. Tussen de schuifdeuren, ik juich de initiatieven hier en daar van harte toe, want ik ben er erg voor improvisatie, temidden van al die techo-luxury. Het goede van platforming is dat je in het echt kennis maakt met onverwachte anderen, zodat ze alsnog familie van je kunnen worden in je cognitieve systeem. En dat je in de stemming wordt gebracht voor liefde: je komt in the mood for love. Jawel, veel bezongen, van Sinatra tot Bono tot Brian Ferry.
Haar mobiel was zo goed als dood. Geen enkel bereik. Ze nam wat foto’s die allemaal op oude zwart-wit plaatjes van vroeger leken. Ze liep over de verschil­lende perrons op zoek naar informatie, een aanwijzing voor waar ze zich nu bevond. De naamplaats ‘Haarlem’ stond in grote, witte letters op een muur geschilderd, maar dat was het dan wel. Het was niet haar eigen vertrouwde Haarlem, zoveel wist ze zeker. Wat het wel was, ze wist het niet en de angst die hierdoor in haar opborrelde, kon ze slechts met moeite verdringen. Concentreer je, zei ze tegen zichzelf. Er was hier helemaal niets in het station om voor te blijven en ze besloot op onderzoek uit te gaan.

“overlevingsuitrusting voor bushcraft buiten militair overlevingsuitrusting”

Alle intellectuele (“waar” vs. “vals”), morele (“goed” vs. “kwaad”) en esthetische (“schoon” vs. “lelijk”) oordelen zijn in hun geldigheid relatief en aan voortdurende veranderingen onderhevig. Wat vandaag waar, goed of schoon is, kan morgen vals, kwaad of lelijk zijn. De veranderingen in deze oordelen, of beter gezegd in de dominantie en hegemonie van zekere oordelen, berust op wijzigingen in de machtsverhoudingen tussen de verschillende “kampen” die zich tot een bijzonder en specifiek oordeel bekennen. Machtsverhoudingen die hun grond kunnen vinden in beleefde sympathie, aangevoeld charisma, aanvaard gezag of ondergane dwang. Wie de morele macht heeft om te verklaren en af te kondigen wat waar, goed en schoon is, wie deze oordelen bij anderen met geweld kan afdwingen, bepaalt de impact en het effect van deze oordelen, wat mensen er in hun dialoog met zichzelf ook mogen over denken. Mensen handelen niet op basis van hun “geweten”, maar op basis van een inschatting van de toereikendheid van de middelen waarover ze beschikken om volgens hun geweten te handelen. En oordelen die zich niet uiten in het handelen van mensen, zijn irrelevant en loos. Het maakt niet uit of ze deze oordelen al dan niet koesteren. Gewetensnood is, of we het willen toegeven of niet, een relatief uitzonderlijk verschijnsel en misschien komt het als thema daarom zo frequent voor in oeverloze ethische discussies en in het genre van de minder kwaliteitsvolle (maar bijzonder uitgebreide) romanliteratuur.
Een beetje later zei Zohra: ‘Het is veilig, denk ik.’ Voorzichtig keek ze om het muurtje en liep daarna de gang in. Ze wenkte Lieven, die haar volgde terwijl hij glassplinters uit zijn handpalmen trok. Het was koel in de gang en het rook er naar schimmel. Overal vielen gekartelde bundels maanlicht door gebroken vensters naar binnen. Instinctief hielden Zohra en Lieven halt bij de eerste lift die ze tegenkwamen.
Het is een algemene regel in het leven dat zaken alleen maar goed kunnen zijn als ze kunnen worden weerlegd. Zonder het vermogen om nee te zeggen is er geen sprake van een vrije keuze. Vrijheid van keuze is iets om voor te werken, te vechten en om mee te worstelen. Vrijheid is niet een vanzelfsprekende zaak terwijl de opvoeding door ouders dat wel is. De hele samenleving speelt de ouderlijke rol trachtend de verantwoordelijkheid van het individu over te nemen. Vrede door sociale zekerheid is gebaseerd op deze paternalistische houding van de regering. Geenszins kan enkel het liberale motief van het zich ontdoen van de ouderlijke bezorgdheid het redden. Zich van de kontrole ontdoen maakt mensen nog niet onafhankelijk of vrij. Alleen zelf gewilde vrijwillige emancipatie zal bevrijding brengen. Ook moet de emancipatie geen dwangmatigheid zijn. Het moet toegestaan zijn om de zorg van anderen te genieten en te waarderen. Ook dit is essentiëel voor een gezonde samenleving die weet te nemen en te geven. Dit geeft het beeld van een evenwicht: aan de ene kant moet het mogelijk zijn afhankelijk te zijn terwijl anderzijds men in staat moet zijn voor de vrijheid te kiezen. Samenlevingen zijn gezond op die manier en zo ook de sexuele betrekkingen. Sex als een dwang vernietigt zo in feite relaties terwijl anderzijds geforceerde onafhankelijkheid ook niet in staat zal zijn om mensen bij elkaar te houden. Derhalve moeten er grenzen worden getrokken. Het is als het eten uit de koekjestrommel of geld verdienen: alleen tijdens de theepauze is een koekje toegestaan en alleen als je belasting betaalt mag kapitaal zich opeenhopen. Dienovereenkomstig is er voor sexuele onthouding de verplichting offers te brengen: de energie moet zijn uitweg vinden op een ander nivo in een sociaal aanvaardbare vorm. Zonder zal men niet in staat zijn het denken te beheersen dat wordt geaktiveerd door de natuurlijke aandrang tot zelfverwerkelijking. Veel geestesziekten kunnen worden herleid tot een frustratie van het brengen van offers: de meest bekende diktator b.v was niets dan een gefrustreerde kunstschilder zonder succes. Hiermee is het idee van wat succes is essentiëel. De definitie van succes kan niet liggen in de waardering door anderen daar dat nog steeds de afhankelijke modus is. De werkelijkheid van succes ligt in de continentie van de goedheid die wordt bereikt door vasthoudendheid in het offeren zonder het koesteren van verwachtingen van wederkeer. Op deze manier kan zelfs iemand die overleden is een aanhoudend succes zijn. Van de andere kant bezien kan men met het vasthouden aan sexuele aktiviteit een limiet stellen op het nivo van aanpassing binnen een subliminale kultuur: Zolang er genoeg energie en denken over is voor het kulturele, kan beperkte sex de filosofie van het ‘laden en ontladen van de batterij’ zijn. 
Daarom blijf ik juist in de wereld waarin niemand meer meetelt als hij niet in iedere zin enthousiast het begrip social media laat vallen, pleiten voor wat ik noem platforming: het verzinnen van leuke aantrekkelijke excuses om verschillende mensen fysiek in real life bij elkaar te brengen. Je schept hierdoor ook gelegenheid om te matchen. Excuus kan een open discussie ergens over zijn, een brainstorm, een lezing, een festival, dansen, straatdiners, gezellige winkelformules, kunst, groot in een zaal of klein in een huiskamer. Tussen de schuifdeuren, ik juich de initiatieven hier en daar van harte toe, want ik ben er erg voor improvisatie, temidden van al die techo-luxury. Het goede van platforming is dat je in het echt kennis maakt met onverwachte anderen, zodat ze alsnog familie van je kunnen worden in je cognitieve systeem. En dat je in de stemming wordt gebracht voor liefde: je komt in the mood for love. Jawel, veel bezongen, van Sinatra tot Bono tot Brian Ferry.
Een man moet zijn gegrondvest in zijn dienstbaarheid om een stabiel persoon te zijn. Emotioneel afhankelijk zijnde moet men in staat zijn te stoppen. Vroeg of laat zal de andere persoon afwijzen: ‘Ik ben niet de jouwe’, ‘Ik moet mijn eigen weg vinden’. Afwijzing moet worden geaccepteerd. Zonder dit is er geen samenleving mogelijk. Het recht tot weerlegging van de ander is fundamenteel voor de menselijke vrijheid. en een hoeksteen van het maatschappelijk welbehagen. Er bestaat altijd de neiging zichzelf te verliezen in de valstrikken van de materiële natuur en die gehechtheid voor waar aan te zien. Begoocheld door de verschijningen gaat men voor dit en dat, hem en haar. Maar de wereld is geen speelgoedje om mee te spelen zoals je wilt. De wereld is een vrouw die moet worden gerespecteerd. het typisch mannelijke is de onafhankelijkheid van het behoud van dienst aan het belang van de ziel.
44. DE KIKKER EN DE OCEAANIn zijn volgende en uiteindelijk laatste theatertournee in 1997-1998,bracht Toon zo niet een nog hogere graad van mysticiteit. Hij was 80 jaargeworden. Zijn liedjes zoals ‘Zee zijn met de zee’ zijn perfecte illustratiesvan volledig opgaan in het bestaansmysterie. Hij bracht ook in die showenkele van zijn oude komische acts, zoals een goochelnummer, maar nuontdekte je een bijzondere diepgang die al die tijd verborgen had geze-ten in de anders vooral visuele onderhoudende clown. Hij had nu geenmasker op, toonde zijn kunstje dat nog steeds even grappig was, maarplots besefte je dat Toon eigenlijk vooral toonde dat alles, het hele leven,eigenlijk een spel, een grap was. Ik herken in de laatste shows van ToonHermans de uitspraak van Ulrich Libbrecht: “Het leven is een boeiendevorm van tijdverlies. En dan maar liever op een boeiende wijze mijn tijd verlie-zen, dan hem op een vervelende wijze nuttig doorbrengen”. Ik denk dat hetleven van Toon Hermans daar een mooie illustratie van was. ToonHermans overleed op 22 april 2000. 34
Toen Samuel het geluid van het klokkenspel hoorde, begaf hij zich naar de ingang van het gebouw. De ceremonie stond op het punt te beginnen. Halverwege de toren was er een balkon met twee glazen deuren die naar binnen leidden. De deuren werden geopend en het werd stil op het plein. Samuel vond een geschikte plek net naast de groep ouders wiens kinderen zo dadelijk naar buiten gingen komen om zich formeel voor te stellen aan de dorpelingen. Hij knikte naar de ouders van Aaron en ontweek met dezelfde beweging ook de blik van Helena die, leunend op haar stok, hem koud aanstaarde.
Het creëren van het maandelijks basisinkomen en het faciliteren van de equi transacties tussen de deelnemers gebeurt allemaal via computer en internet, namelijk via de site Equi Place. Maar internet is niet de enige manier, ook andere systemen kunnen ontstaan om de transacties op te volgen, als mensen daar voor willen kiezen.
Ik doe ook nooit aan de achterpoten trekken, vaak maak je de situatie alleen maar erger. Ook ik pak een hond tussen de oren of net achter de oren en trek de hond rustig omhoog met het commando los. 9 van de 10 keer werkt dat aardig goed!
Zelf vuur maken is in basis niet erg lastig. Echter, zelf vuur maken op een veilige wijze, is een heel ander verhaal. Het vraagt om goed materieel en een zorgvuldig beleid. Zelf vuur maken op een veilige wijze kunt u doen met behulp een tuinhaard. Een tuinhaard is doorgaans een volledig afgesloten kachel met enkel een opening aan de voorkant en een schoorsteen aan de bovenkant om rook af te voeren. De kans op uitspattende stukken brandend hout is met een tuinhaard minimaal. Ook de vuurschaal is een veilig hulpmiddel waarmee u op veilige wijze zelf vuur maken kan. De vuurschaal geeft u de beleving van een open vuur, zonder de dreiging dat het vuur zou kunnen verspreiden. Het vuur ligt immers op de schaal! Een andere veilige oplossing die zelf vuur maken mogelijk maakt, is de vuurkorf. Let wel op dat er met een vuurkorf,  gloeiende delen houtskool tussen de vuurkorf  zouden kunnen vallen schroeiplekken kunnen veroorzaken. Dit kan simpel voorkomen worden door een metalen plaat onder de vuurkorf te plaatsen. Heel soms worden deze grondplaten inclusief meegeleverd, dus let hier altijd goed op!
Deeltjes knalden tegen de romp en gloeiden op als wonderkaarsen. Het klonk als een hagelbui op een tentdak. Meeuw schoof in de draaikolk langzaam op naar binnen, steeds dichter bij dat grote, gapende niets… totdat de zwarte bol alle sterren leek te hebben opgeslokt.
Mijn buur en naaste werd deze morgen wakker met een atavistische schreeuw: “Het is niet lang meer wachten tot hoofd en voeten weer van plaats wisselen. Dat de liefdesoffers weer plaats maken voor werken van trots en eer; het schijngeluk van de gemakzucht het weer moet afleggen tegen de vreugde van de moeizame inspanning; het zuigen op de werkelijkheid weer vervangen wordt door het uitblazen van de droom; de nog overblijvende vrouwen zich weer verheugen in de zekerheid dat er minstens één man zich opmaakt om ze zonder expliciete instemming te verkrachten; gans die misleidende nevel van emancipatie en “rechten van minderheden” (getelde en ongetelde) wordt straks genadeloos gerecycleerd. De twee vroegmoderne instituten die de 21ste eeuw hebben overleefd, zijnde de school en het parlement: naar Bokrijk ermee – alle twee vervangen door iets dat voor zich uit kijkt, en zo dat niet kan: de eeuwige ascese! Die ganse rotzooi die gewauwel breit overheen het simpele feit dat 2+2=4. Al die daders die zich met hun mooi praatjes tot slachtoffer verheffen (maar eigenlijk zich verlagen), en daarvoor vergoed willen worden, alleen maar roven en stelen!” – “Hé, opstaan. Je moet gaan werken, het is pas vrijdag vandaag.”
Ze passeerden drie Timbesh vrouwen die haar zorg­vuldig opnamen, hun semiautomatische geweren naar de grond gericht. Ze gingen dieper over brede treden, door een lange, grijze gang met zestien metalen deuren op regelmatige afstand van elkaar, elk sterk genoeg om een milde explosie te weerstaan. Diep onder de stad nu, dieper waarschijnlijk dan de lange tunnels van de riolering. De muren en de vloer waren donkergrijs. De enige verlichting bestond uit TL-balken.
Commentaar van Dr. Dirk Van Duppen, arts Geneeskunde voor het Volk: ‘In het licht van de dramatische gebeurtenissen bij Volkswagen-Vorst is dit cijfer zeer veelzeggend. Als het mentale lijden in een doorsnee bevolking in België zo hoog is, hoe groot is dit dan niet bij de 10.000 arbeiders en gezinnen die nu met afdanking worden bedreigd? Onderzoek toont aan dat jobverlies in zeer belangrijke mate geassocieerd is met het voorkomen en aanslepen van ernstige psychische stoornissen van de patiënt en zijn directe omgeving. Deze arbeiders en hun gezinnen lijden momenteel gezondheidsschade. Het antwoord van een ex-Sabénien? De enige methode om weer een beetje mens te worden is je te organiseren met de anderen!’
Ze spreken over vele dingen. Over hun gevangenschap in deze verstikte baai. Over hun verlangen om het zeegat uit te varen. Ze spreken over hun levens, over de handel, de walvisvaart en de piraterij. Ze lijken het eens. Een man moet zijn weg in het leven vinden. Neem je lot in eigen handen.
Consequent zijn, volhouden, vasthouden aan het principe van de ziel, moet niet betekenen dat je vervalt in materiële nalatigheid. In feite is men in het complexe van oorzaak en gevolg, verplicht gewetensvol te handelen ten einde de meditatie ter wille van de zelfherinnering te realiseren. Alleen met alle respekt wordt de ziel gevonden, niet met de excuses van nalatigheid die nooit vrede met de materiële wereld kunnen brengen en dus niet behouden. Dus, eenmaal de show gestolen hebbende, moet men doorgaan, maar hoe? Het geheime antwoord van de know how is niet te verraden. Verraden deed je al, maar verraad kan niet doorgaan. Evenals het sterven van datgene wat werd verraden, moet ook de verrader sterven. De vraag is dus, hoe je terug te trekken zonder de vertoning kwijt te raken. In de evolutie van de ziel is onthechting het mechanisme waarin het verloop van het zich opnieuw gelijkrichten de voortzetting van de vertoning uitmaakt. Dit kan alleen bestaan bij de gratie van het ontwikkelen van kracht. Het onttrekken van je energie aan het begrip van materiële bezitterigheid noodzaakt de herintegratie van lichamelijke en geestelijke kracht. Oude integraties die reeds lang vergeten waren doemen weer op en nieuwe capaciteiten ontwikkelen zich in de transformatie van de gelijkrichtende vertoning. Het geheim van het weten hoe wordt gevonden in het zich herverbinden van het oude ego-belang ,met het nieuwe belang van de orde van de ziel. De vertoning gaat door, de verschijning verschilt. Van vervreemd raakt men gelijkgericht. 
This is a forward. For those interested in Supertramp I would suggest to check out “Gone Hollywood” and “Fool’s Overture” by the same band, but that’s just the tip of the iceberg of Supertramp. Anyone who knows me knows I wouldn’t forward trash. I only forward ammunition, as antidotes against present day matrix/ illuminati programming. When I go to the supermarket I sometimes want to put my fingers in my ears because of the meaningless trash they play to make people reckless consumers. It’s a battle about the ears. Much more than it was in the 70s and 80s. The new generations have opened the pits of hell, as was predicted. Arm yourself. It simultaneously goes along with ISIS.
In die jaren van de Belle Époque is het voor de leden van de bovenlaag een must om te lijden aan een of andere zenuw- of geestesziekte. Vooral dan bij jongvolwassenen. Mannen schepen zichzelf op met neurasthenie, vrouwen met melancholie, een zenuwinzinking of een onduidelijke “hysterie”. Ook nymfomanie is aardig meegenomen. Dit soort ziekten geldt als een privilege, als een erezaak en als een bewijs van hogere sociale status. Wie voor zijn overleving moet werken of afhankelijk is van liefdadigheid kan zich geen dergelijke ziekten veroorloven. Neurasthenie e.d. fungeren dus als een manifest teken dat je je het, dankzij geërfde rijkdommen, kan permitteren in het geheel niets te doen. De Belle Epoque zijn ook de hoogdagen van allerhande alcohol- en drugverslavingen: van absint tot opium en cocaïne. Zonen en dochters van geboren rijkelui doen er alles aan om zich artistiek en intellectueel voor te doen (“dandyisme”). Zij brengen graag hun tijd door in de brede marge van de artistieke en intellectuele avant-garde, die net tijdens de periode van de Belle Epoque haar hoogtepunt bereikt.
Survival combat kit doos waterproof.Inhoud:verbandzaag lucifers firestarterkompaspotloodwaxine kaartdraadwatten condoom (waterzak)zoutvishaakjesnaaisetjepaperclipsscheermesjeBinnen één dag geleverdKom ook eens langs in onze winkel in Kampen, Burgwalstraat 16
Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis.
‘Ach, zolang jij de onderste planken doet en ik me bezig kan houden met alles wat zich ongeveer ter hoogte van mijn navel bevindt, vind ik het best. Echt, Ik bleef je maar voor me zien, alleen in dit huis met alle rommel. Ik moest naar je toe.’
Vertrouwen is een plicht van de mens en verraad aan dat vertrouwen is de ziekte waar de mensheid onder lijdt. Gelegenheid maakt de dief. Voorzorgen zijn er, maar bang voor misdaad raakt men net zo opgesloten met zijn bezittingen als de crimineel in de gevangenis. Het probleem schuilt in de waakzaamheid. Het moet geen vrees zijn, maar een bewuste poging om aan een hoge kulturele standaard te voldoen. Een gevallen kultuur die zwakheden koestert erin gelovend dat dat de vrede zou bewaren is het spoor van het zelfverwerkelijkingsproces (afb.) bijster. Stap voor stap moeten begeerten en lusten regulatie en onthechting vinden zodat verlichting aan bevrijding in dienst aan de orde vooraf kan gaan. Eenmaal inziend dat de juiste regulatie het geluk brengt, kan dat geluk verstandiger dan voorheen worden geïnvesteerd in dienstbaarheid. Hoewel ieder systeem van dienstbaarheid vroeg of laat uitgeput zal raken aldus opstandigheid en rebellie als een teken van goede gezondheid definiërend, is er nog steeds geen ontkomen aan het vasthouden aan de vooruitgang van ieder systeem. Buiten de boot vallen betekent eenvoudig terugkeren naar school om de les te leren die werd gemist. Alleen dan is men bewust genoeg om de nodige waakzaamheid te handhaven. Soms zijn allerlei schijnbaar ridicule kulturele rituelen absoluut nodig om het evenwicht te houden en het ergste te voorkomen. Het is als een zekeringenkast in een electrisch circuit: eerst schijnt het niet veel nut te hebben totdat een overbelasting het bestaansrecht ervan bewijst. T.v. kijken b.v. kan een aangenaam iets zijn terwijl niemand begrijpt waarom men er regelmatig een dagje van moet afzien in een ander tijd-ritme dan de standaardhypnose ervan. Nog steeds kan dat iets ook contraproduktief werken als het ten tijde van oorlog b.v. de waanzin van een klein konflikt versterkt tot een collectieve wereldoorlog of individueel leidt tot een echtscheiding. Het begin van radio in de veertiger jaren, televisie in de zestiger jaren en de computer in de negentiger jaren correleerde met expliciete internationale geweldskonflikten. Hoewel de causale suggestie niet kan worden beproefd of bewezen, zal het gezonde verstand zeggen waakzaam te zijn met dit soort effecten. Zeker is het individueel verstandig de beheersing te hebben in het gebruik van de media of welk middel dan ook. Ook minnaars weten dit, elkaar beproevend door simpelweg sex te weigeren voor de verandering. Wat betreft de materie moet men bewijzen de zaak meester te zijn, terwijl voor de ziel altijd de werkelijkheid van de dienstbaarheid moet worden bewezen. Dit vergetend kan een jongere, vertrouwend op de goddelijkheid van de sexuele liefde weerzin hebben tegen de strategieën van zich gelijk richten van de ouders, zo in verkeerde handen terecht komen, misbruikt worden en mogelijk zelfs ongeneeslijk ziek raken. Daarvan kan men de regel begrijpen van het niet hebben van sexuele gemeenschap met vreemden in het algemeen als de schijnbaar niet noodzakelijke zekering die men er niet door moet jagen.  
Misschien heeft u al van me gehoord? Shilpa de moritat-zanger? Luister naar mijn lied en stop een penning in het bakje van Herr Stumm, mijn aapje. Is hij niet schattig? Zie: hij is gekleed als een klein mensje. Ik maak mijn ronde over de zompige pieren van dit stadje. Met mijn draai­orgeltje begeleid ik de moord­ballades die ik zing, terwijl Stumm springt en danst.
15. Een korte voorstellingLaat ik mezelf eerst even voorstellen. Ik ben Jens Pas. Wat ik doe? Hmm,ik krijg dat niet altijd goed uitgelegd, maar laat ik het houden op het feitdat ik me, samen met mijn enige collega Linda, bezig hou met de vraagwat mensen motiveert, hen betrokken maakt, hoe het komt dat sommi-gen echt leven voor hun werk, waarom een goeie samenwerking plotsverzuurt of waarom er in ondernemingen een soort interne verlammingoptreedt. Ik geef seminaries, workshops over motivatie en help bedrijvendie zoeken naar een nieuwe dynamiek in hun werking of die een verlam-de situatie willen oplossen.Ik vertel over hoe ik denk dat mensen zich enthousiast of niet enthou-siast gaan gedragen afhankelijk van de wijze waarop ze behandeld wor-den. Gaat het dan over leiderschap of humanresourcesmanagement?Mijn antwoord op deze vraag is meestal neen, hoewel dit voor sommi-gen eerder als ‘ja’ zal klinken. Veel hangt af van wat je met die begrippen‘leiderschap’ en ‘humanresourcesmanagement’ bedoelt. Ik hou niet vandie woorden. Leiderschap is een samentrekking van leiding geven enmeesterschap. Alsof leiding geven een soort verheven discipline is, eenkunstvorm bijna. Voor mij is leiding geven er gewoon voor zorgen dat,als je drie mensen iets samen laat doen, ze elkaar niet in de weg lopen,maar samen het resultaat realiseren dat moet worden gerealiseerd. Deleider is diegene die het algemene doel in de gaten houdt, terwijl debetrokkenen zich vooral op hun taak concentreren. Er wordt naar mijngevoel te verheven gepraat over leiding geven en het woord ‘leiderschap’past bij deze hype. Het uitvoeren van de taken krijgt op den duur min-der aandacht dan het organiseren ervan. Leiding geven is volgens mij eenzeer discreet taakje dat ten dienste moet staan van de taken.Ik hou ook niet van het woord ‘humanresourcesmanagement’ (HRM). Ikkom daar later nog op terug, maar wil alvast aangeven dat ik in HRM teveel ‘resource’ hoor. Human resource betekent menselijk werktuig. Nu isde mens zeker en vast een handelend dier dat een taak uitvoert, bijvoor-beeld “hij schaaft een plank”, maar het lijkt mij een kapitale fout om demens die werkt, te gaan aansturen (= managen) vanuit het uitgangspuntdat zijn werktuiglijke eigenschap centraal moet staan. Een mens schaaftde plank, maar niet als een schaafmachine. Hij schaaft die plank alsmens, zijnde een zoogdier dat een bewustzijn heeft. En dat bewustzijnbepaalt wat en hoe hij schaaft. Een werktuig (= resource) zoals we datkennen van bij de machineparken in onze fabriek, heeft geen bewust-zijn, geen wil, geen motivatie. Het begint gewoon te draaien als de knopomdraait. Het is nodig om de mens als mens te benaderen. En hoewel 5
35. Resultaten KLIK studie • Significant meer gespreksonderwerpen besproken binnen het emotionele en sociale domein in de interventie groep • Significant meer tevredenheid bij artsen over het consultgesprek in de interventie groep • Geen verschillen in tevredenheid over controlegesprek ouders tussen controle en interventie groep (plafond effect) • Ouders en artsen zijn positief over het gebruik van het PROfiel
Vlak voor de eerste huizen van het dorp schoot een tiener op een hoverboard vlak langs me voorbij. ‘Kijk uit waar je loopt, ouwe,’ riep ze, haar stem vervormd. Een vuurwerk van graffitivirussen en spookbeelden flakkerde over mijn gezichtsveld. Haar lachen stierf weg achter me, zonder dat ik had kunnen zien wie het was. Mopperend zette ik de reinigings­programma’s aan het werk. Toen ik jonger was, hadden mensen hun eigen uitzicht niet steeds virtueel schoon hoeven boenen.
Herinnerd men nog de gevleugelde woorden uit mijn jeugd over de WO2: Dat nooit meer! Nu wordt vanaf 2014 langs de grenzen van de Baltische staten, Polen en de grenzen van de Russische Federatie NAVO troepen samengetrokken, zegt dat dan niets meer? Pure provocatie welke absoluut uit de hand gaan lopen.
Tijd: De opeenvolging van momenten. Heel nuchter is tijd afstand gedeeld door snelheid daar snelheid wordt uitgedrukt door het delen van de afstand door de tijd. Voor statische objecten is tijd dus een uitdrukking van afstand. In zekere mate is het culturele begrip van tijd problematisch dat een gemeenschappelijke snelheid negeert en de afstand ontkent en electronisch overbrugt aangezien noch afstand, noch de dynamiek of het bewustzijn van snelheid aan het begrip gerelateerd schijnt te zijn. Derhalve, psychologisch gezien, wordt de tijd cultureel gekend als een identiteits-konflikt waarin de persoon is gedesoriënteerd naar de getimede plaats en de ware tijd van de gebeurtenissen in de natuur. De instabiliteit van de tijd-ervaring wordt psychologische tijd genoemd terwijl de gemeenschappelijke beweging van de draaiende planeet het ware van de tijd aangeeft. Culturele tijd wordt gekend als de klokkentijd. De drie begrippen van tijd die tesamen zijn totale definitie uitmaken kunnen worden verenigd in de formule Tp=Tw-Tk. In normale taal: psychologische tijd kan worden herkend als het produkt van de negatieve relatie, het verschil, tussen klokkentijd en natuurlijke tijd (afb.)
Je kunt met je geestesoog de eigenlijke vorming van een afbeelding beginnen te zien, een completere visie.  Wanneer de lagere chakra’s over manifestatie handelen, zal de ziel beginnen door te dringen en je in de richting van nieuwe creaties en manifestaties inspireren.
Net zoals bij Lets systemen, kunnen mensen die aangesloten zijn bij het equi netwerk transacties van goederen en diensten doen die dan betaald worden met het nieuwe ruilmiddel. Dus in plaats van met euro’s te betalen, gebruik je equi. In eerste instantie en vanuit praktisch oogpunt gebeurt dit best eerst lokaal. Een groepje vrienden, familie of werkcollega’s kunnen aansluiten en onderling met equi beginnen werken. Naarmate meer mensen aansluiten, uit alle landen, groeit de groep en vergroten ook de mogelijkheden. Zo ontstaat er een complementair ruilmiddel-systeem naast de euromarkt. Mocht het monetaire bankstelsel crashen, dan is er dadelijk een (rechtvaardig en transparant) alternatief beschikbaar. Het equi systeem staat los van het huidige geldsysteem, het is bewust kiezen voor iets nieuws. Door je energie te onttrekken aan het oude systeem, verlaat je de oude wereld en creëer je mee de nieuwe tijd. Er is dus helemaal geen strijd nodig of de opdracht om tegen iets te zijn. Het is heel gewoon een nieuwe keuze. Het brengt de kracht weer helemaal terug bij de mens zelf. Jij bepaalt of je met equi wilt werken of niet.
‘Vannacht gescoord, terwijl jij lijken aan het bewon­de­ren was.’ Lieven ging naast Zohra op de grond zitten. Uit zijn rugzak haalde hij een glazen pijpje. Daarna pakte hij voorzichtig de kristallen uit het zakje en duwde ze in de bol aan het uiteinde van het pijpje. Zijn aansteker hield hij onder de bol. De vlam likte aan de onderkant van het glas. Na een tijdje begon­nen de kristallen te smelten. Lieven inhaleerde de rook die vrij­kwam. Zijn eerste haal duurde ongeveer een halve minuut.
Het vreemde is evenwel dat de overgrote meerderheid der mensen nog altijd bij het oude systeem blijft en de nieuwe wereld niet bewust kiest. De echte crisis op Aarde is eigenlijk niet het huidige systeem dat aan het instorten is, maar het feit dat de meeste mensen niet aansluiten bij de nieuwe ontwikkelingen. Ze houden vast aan de bestaande systemen en aan hun vertrouwde leven, hopend op verandering. Denk bvb. aan de bankrun van 7 december die een flop was, omdat bijna niemand bereid was zijn geld uit het misdadige monetaire systeem te halen. Maar het systeem, de regering, de macht,…die gaat de verandering nooit brengen. Die willen de huidige machtsverhoudingen behouden en zelfs versterken. Alleen mensen die bereid zijn tot nieuwe keuzes en daar ook naar handelen (!), kunnen een nieuwe Aarde creëren voor zichzelf en hun kinderen. En dat vraagt moed, want er is veel tegenkanting en obstructie vanuit vele hoeken. Mensen ervaren veel weerstand om de oude systemen te verlaten omdat er angst is voor materiële onzekerheid (onderdak, energie, voeding,…), en omdat de verzorgingsstaat zo aanlokkelijk blijft en de beïnvloeding door de media zo overweldigend is. Maar de crash is onvermijdelijk en het kan raadzaam zijn het zinkend schip te verlaten en je energie zoveel mogelijk te richten op de oplossingen. In deze turbulente tijden zijn drie dingen belangrijk: blijf in je hartekracht , verbind je met zielsgenoten en maak de juiste keuzes. Laat ik enkele nieuwe keuzes en alternatieve oplossingen belichten.
Ja, je maakt deel uit van het soort mensen die “rijk van geest” zijn, het soort mensen die naar de zee kijken om zich voor te wenden dat ze communiceren met een spirituele oneindigheid. De “armen van geest” wuiven je uitnodiging om zelf ook deze kick op te doen, met onverholen onverschilligheid weg. Ze doezelen liever gewoon verder in hun zetel die op dat eigenste moment in het centrum van wel vijfenzestig kosmossen staat.
Hij nam een besluit en ging weer aan tafel zitten. Zijn handen trilden toen hij de doos weer oppakte. Het graan was dus het eerste deel van de puzzel, welke nu? Zijn vingers gleden over de vijf overblijvende symbolen. Opnieuw namen zijn handen de beslissing en hij drukte op de bloem. Weer gaf het symbool mee en hoorde hij een tik, luider dan de vorige. Samuel sloot zijn ogen toen de woonkamer gevuld werd met de geur van een bloem. Er was geen twijfel over welke bloem het was, zijn lichaam reageerde duidelijk genoeg. De koren­bloem, dezelfde die Machteld in haar haar droeg toen hij haar voor het eerst zag, voor het eerst kuste, voor het eerst met haar naar bed ging. Tranen gleden over zijn wangen bij de herinneringen die ongevraagd in hem opkwamen.

“waar te kopen overlevingsuitrusting houten overlevingsuitrusting”

De Fi 156E is beperkt gebleven tot één enkel toestel voor het beproeven van het landingsgestel voor de Fieseler Fi 333, een transporttoestel op rupswielen. De volgende en laatste productieserie werd de Fi 156F, welke maar in enkele exemplaren is geproduceerd.
Als je een film offline wilt bekijken dan moet je eerst film downloaden. Ben je moe om in de rij te wachten om je favoriete films te bekijken?. Op welke manier zit het met luidruchtige bioscoopbezoekers die alles lijken te weten en jouw filmervaring vernietigen?
Wat heb ik met Santiago? Ik heb geen katholieke wortels, maar ben wel erg geïnteresseerd in hoge energie. De route naar Santiago, el Camino, loopt over leylijnen, de meridiaanbanen van de aarde. Daarnaast is Galicië al duizenden jaren geleden door de Kelten ontdekt. Hier leefden hun druïden, de heilige mannen die veel wisten van hoge energie. Hun geest waart nog rond in Galicië. Hun gebruiken, die altijd in het teken stonden van vuur, water en wind, leven hier nog steeds. Men gelooft aan heksen, geesten en zielsverhuizing. De aarde is heilig. Makelaars verdienen een karig belegde boterham, want je eigen grond verkoop je nooit. Eten en drinken is de bron van hun leven. De producten die hier op tafel komen, zijn met pijn en moeite aan land of zee ontfutseld en dat geploeter verguldt de prachtige schotel met schaal- en schelpdieren of het mooie stuk vlees op je bord. De taal, meer een soort zingen, is het Galego, een mengelmoes van Spaans en Portugees. Veel X-en in de woorden, de J is X, Juan wordt Xoan, Pesces zijn Peixes en Pobo is pueblo. Als je het door hebt, wordt het makkelijk. De vriendelijkheid van alle mensen die we ontmoeten, is bijna shocking. Komt dat door leylijnen en de positieve energie?
Sterre stak een sigaret op, staarde naar het bran­dende staafje en gooide het op de rails. Het landde vlak naast de heupflacon van de dronkenlap. Ze pakte haar mobiel. Vijf berichten. Van Mike. Snel opende ze haar berichten. ‘Ik hoorde van een ongeluk en moest aan je denken. Ik kom naar huis.’ Een warm gevoel stroomde door haar lichaam. Ze herkende het als hoop. Voor ze haar mobiel wegstopte keek ze naar de foto’s die ze in het wachthokje had gemaakt. Het gaf haar nare herinne­ringen dus ze besloot ze allemaal te wissen. Op het moment dat ze de laatste foto wilde verwijderen, viel haar telefoon uit. Klotending.
Met trillende handen dronk hij zijn koffie, leunend tegen het aanrecht. Na de laatste slok zette hij de ontbijtboel op het aanrecht en trok zijn jas aan. Toen Berend de deur achter zich dicht trok, rolde de leverworst tegen de plint.
Mensen als Schnitzler verwijt ik dus dat ze mensen voorstellen als wezens die passief reageren op een omgeving, in casu ICT, die ze niet zelf hebben gemaakt noch gewild. Deze stelling is al te gemakkelijk en overigens helemaal niet echt sociologisch of psychologisch correct, en zeker is het geen propere filosofische antropologie. De actuele stand van zaken is hoe dan ook mensenwerk en miljoen en miljoenen mensen over de ganse wereld hebben ICT vorm gegeven. Niet alleen mensenwerk van de vorige generaties, maar ook van onszelf als gebruikers van de digitale technieken. Het gebruik bepaalt minstens zekere modificaties en een regelmatige updating van ICT. Allen werken we op één of andere manier actief mee aan het handhaven van de maatschappij, incluis ICT, en anderzijds aan haar verbetering, aanpassing en perfectionering. In de mate dat mensen gebrekkige wezens zijn, wezens met een tekort, zal geen samenleving ooit volledig kunnen voldoen aan de onuitputtelijke menselijke verlangens. Echt en volledig gelukkig (als het begrip “geluk” nog zin heeft wanneer “ongeluk” niet langer zou bestaan) kan alleen de post-humane mens zijn in een post-humane samenleving. We hebben dan echter opgehouden de mensen te zijn die we zijn. Dat onze samenlevingen maar deels beantwoorden aan de idealen die onze verbeelding bevolken, verklaart de onvrede die we, minstens minimaal, hebben met het actueel bestaande door ons voortdurend verlangen onze levenscondities en de wereld “beter” te maken, in zoverre dat er overeenstemming is m.b.t. wat nu eigenlijk “beter” is. Die onvrede zal blijven zolang wij mensen blijven. Ze bepaalt tot op zekere hoogte de meer duistere achtergrond van sociaalpolitieke of ideologische meningsverschillen, sociale en intermenselijke conflicten, burgeroorlogen en wereldoorlogen. Want de onvrede van de ene groep is niet dezelfde onvrede als deze van een andere groep. Alle mensen zullen pas broeders zijn wanneer we iets anders zullen zijn geworden dan het soort mensen die we nu zijn. Zijn we daarnaartoe op weg?
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 15 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
‘Nee! Mij moet je hebben! Laat hem met rust!’ Een verschrikkelijke woede kwam naar boven, een gevoel dat ze allang niet meer had gehad. Alles was ver­drongen geweest door verdriet en pijn. ‘Hey! Bitch! Hierzo!’ De tekening van de Shinigami lag op Peters bureau en ze pakte het ding op en wapperde er mee. ‘Weet je wat ik van je denk? DIT!’ Ze scheurde de tekening woest doormidden, verkreukte het papier en maakte er snippers van die ze de lucht in smeet.
Wie het slachtoffer is, wanneer dit zou hebben plaatsgevonden en hoeveel jaar cel ik daarvoor het gekregen heeft de politie nooit kunnen vertellen, maar ooit heeft iemand mij dus een stempel gegeven die totaal niet klopt. Valt niets aan te doen.
– Wellicht aan peers voorgelegd? Niet uit blog duidelijk te op te maken De gekozen trends zijn voorgelegd aan peers in onderwijsinnovatie-trajecten (bv in landelijke/regionale netwerken of digitale fora)
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
Dit waren krasse beweringen, die een diepe beledi­ging van de koningin inhielden en dus strafbaar waren met de dood, bisschop of niet. Maar Offa, die man met het labyrint in zijn hoofd, greep niet in. Hij besefte dat de bisschop gelijk had. Hygeberht had hem gespaard, die wilde immers aartsbisschop worden. Hij had ook makkelijk een deel van de schuld kunnen afwentelen op hém – en dat zou terecht zijn, Offa zelf had immers zijn eerste vrouw Drida verstoten. Offa had geen keus, als hij niet als tiran terzijde geschoven en vermoord wilde worden. ‘Hygeberht spreekt waarheid!’ riep de bretwalda dus. ‘Broeders, neven! Laat de vrede onder ons terugkeren. Laat de betovering die over ons was wijken. Dood aan de bedriegster die ons koninkrijk verscheurt!’ Ook zijn be­bloede zwaard wees nu op Cynethryth. De res­terende twijfel en arg­waan onder de krijgers werden vervolgens verpletterd onder het donde­rende anathema dat Hygeberht over Cynethryth uitsprak, zijn meest uitvoerige vervloeking in de naam van de Drieëenheid, de heiligen, de Kerk, al haar dienaren en de volledige gemeenschap der gelovigen. Onder deze ver­schrikkelijke verwensing en vervloeking stond Cyne­thryth langzaam op, alsof een gewicht als de zoldering zelf op haar schouders rustte. Maar ze wankelde niet. En toen eindelijk de galm van Hygeberhts maledictie was weggestorven deed ook zij haar mond open. Iedereen staarde haar aan, armen neerhangend, zwaarden met de punten naar de grond gericht.
Bewustzijn: staat van zijn; gewaarzijn van verschil. Men is op een zekere golflengte, tijd-modus of paradigma gewaar met een manier van differentiëren afhankelijk van kennis van het zelf (identificaties), het lichaam (relaties) en de cultuur (vertoog).(afb.)
De krant grondig lezen levert soms verrassende berichten op. In een tijd waarin alles je aandacht vraagt maar je onmogelijk alles zijn verdiende aandacht kunt geven, vind je soms in de krant de bevestiging van wat je reeds vermoedde, stoot je op nieuwe wetenschappelijke bevindingen op terreinen waar je niet over de nodige bagage beschikt om de vakliteratuur zelf uit te spinnen. In de Times van 19 september 2005 (overgenomen in De Morgen van 20 september 2005) stond onder de titel ‘Wanted: psychopaths to play the stock market’ een bijdrage van Martin Waller over een experimenteel onderzoek van een groep neurologen van drie Amerikaanse universiteiten naar het investeringsgedrag van ‘gewone’ mensen en mensen met hersenletsels waardoor die hun emotionele reacties grotendeels zijn uitgevallen [1]. Hieruit blijkt dat de mensen met hersenletsels ‘betere’ financiële beslissingen nemen dan gewone mensen met ‘normale’ hersenen. Het onderzoeksteam bestudeerde 41 testpersonen met een vergelijkbaar normaal IQ: van die 41 leden er 15 aan een letsel in de hersendelen die emotionele reacties regelen. De testpersonen namen deel aan een eenvoudig investeringsspel, bestaande uit 20 gokrondes. Bij de aanvang kregen de deelnemers 20 dollar en bij elke ronde dienden ze te beslissen of ze 1 dollar wilden inzetten bij het opgooien van een muntstuk. Was hun voorspelling verkeerd, dan verloren ze de 1 dollar, maar zaten ze goed, dan wonnen ze 2.50 dollar. ‘Logischerwijze’ zou je dus bij elke ronde investeren. Maar naarmate de rondes vorderden, werden de ‘normale’ testpersonen voorzichtiger en waren ze er meer op gesteld de reeds behaalde winst niet in gevaar te brengen. De hersenpatiënten deden dit niet en bleven investeren: zij eindigden het spel met gemiddeld 25.70 dollar, bijna 3 dollar meer dan de ‘normale’ testpersonen, een statistisch significant verschil. De onderzoekers besluiten dat emotioneel gehandicapten gemakkelijker risico’s zullen nemen om een hogere winst te behalen. De vrees behaalde winsten weer te verliezen weerhield de ‘normale’ testpersonen ervan om nog verdere risico’s te nemen.
Zo’n hippe oproepen zijn in mijn ogen hoe dan ook het werk van een halve of hele goeroe die erop uit is slaafse volgelingen te ronselen. En inderdaad blijkt ook onze eerbare Dawkins in zijn Voorwoord iedereen aan te manen om als atheïst “uit de kast te komen” en als trotse militante atheïst door het leven te gaan.  Nu heb ik, als 100% ongelovige zonder verdere pretenties naar anderen toe, niet bijzonder veel respect voor mensen die er trots op zijn hun wezen te herleiden en te verengen tot één identiteitscategorie, zij het geslacht, “ras”, nationaliteit, seksuele geaardheid, politieke of religieus-levensbeschouwelijke overtuiging, DSM-V diagnose, voetbalclub of wat dan ook. Dat soort trots en zelfinperking lijkt mij een bedenkelijk symptoom van een of ander quasi-pathologisch defect.
Dr. John Langdon Down poogde in het midden van de 19de eeuw enige orde te scheppen in de bonte wereld van de Londense blanke zwakbegaafde kinderen die hij onder zijn hoede had en die hij met liefdevolle zorg omringde. Kortom: hij bedacht een coherente en sluitende classificatie voor (blanke, “Westerse”) idioten, zoals kinderen met een verstandelijke beperking in die heerlijke tijd van Verlichting en Vooruitgang werden genoemd. Binnen de toen heersende visies op verschillende soorten mensen (“rassen”) beschreef hij de idiote kinderen die hij had kunnen observeren, in termen van “inferieure” niet-blanke mensensoorten. Zo onderscheidde hij de Ethiopische, de Maleise, de Indiaans-Amerikaanse en de Mongoolse idioot. Die laatste heeft de Griekse kalender overleefd en kennen we nu nog als het Downsyndroom of trisomie-21. De andere types hebben de wrede slagen van de verdere moderniteit vermoedelijk niet doorstaan, want sinds Dr. Down’s publicatie van zijn bevindingen heeft niemand ooit nog wat van hen gehoord.
De vrouw op de brancard was de laatste. Ze mom­pelde. Ik verstond het niet en wilde afdalen naar het laadruim om te kijken of alles goed met haar ging, maar besloot het niet te doen. Haar vitale organen functio­neerden. had alles wat ze moest zeggen op aarde kunnen doen.
Organiseren en bandjes opzetten is een bedrijfje opzetten, je moet een product leveren, en je moet alert blijven, niet op oude vergane roem teren, want vergane roem is dodelijk voor jouw muzikale kwaliteiten.
De dwerg draafde al aan. ‘Ach, ja, de versteenden,’ zei hij, duim en vinger in peinzende pose aan de kin. ‘Zij die ooit recht in de ogen keken van de hoedsters van de Toren: gorgonische schepsels uit de grens­landen, van eeuwen her. Misschien rekening mee houden – in het achterhoofd.’ Hij lachte weer zijn aantrekkelijke, kwetsbare lachje.
Mijn Laika is al een tijdje niet zo super, veel drinken, binnenshuis plassen. Een tijd terug zat er zelfs bloed in haar urine.. Hier heeft ze dan pilletjes voor gekregen, net diezelfde tijd ontdekten we dat ze een gezwel heeft.. Gelukkig is het goedaardig maar er is een mogelijkheid dat het uitbreidt naar haar baarmoeder.. Dus waren ze van plan om tijdens het wegnemen van het gezwel ook haar baarmoeder te laten wegnemen. Maar nu blijkt dat ook haar nieren niet in orde zijn.. Ook haar pootje is niet super, ze mankt en loopt helemaal niet veel meer.. Ze eet ook niet meer fatsoenlijk. Ze heeft wel speciaal eten gekregen voor haar nieren. Ik heb enorm hard schrik.. Ze is nog maar 11 jaar en ik wil haar echt niet kwijt.. ='( =S
Het tweede kwadrant zal mogelijk tot problemen met de spijsvertering leiden. Een brandend gevoel in de dikke darm.  Ook nieren en milt zullen getroffen worden.  Maagproblemen.  Maagzweren.  Deze komen als je je lichaam emotioneel nog niet gezuiverd hebt.
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
‘Fantastisch!’ zei Des Moheij van onder haar scha­duw. ‘Ik hoor dat er in mijn kringen ook steeds meer belangstelling komt voor Lleroh-onder­ne­mingen, van investeerders uit welgestelde Timbesh- en Kiteh-kringen. Zeker nu de crisis de industrie in uw wijken zo onder druk zet. Wees niet verbaasd als iemand uw moeder binnenkort een bod gaat doen.’
Wat de stijl of het karakter van het zelfverwerkelijkingsproces ook is, beslissend is echter of de lust is overwonnen of niet. Het is niet een denkbeeldig probleem om velen aan te treffen die zich bekeerd hebben maar nog steeds dezelfde oude lust koesteren of vele geliefden aan te treffen in absoluut onvermogen om samen te rijpen en onafhankelijker te zijn. Men kan gemakkelijk van kleding wisselen en nog steeds dezelfde leugenaar zijn. Het is ook makkelijk om jezelf, ouder wordend als minaar, te ontdekken als dezelfde oude dwaas. liefde kan, net als God, vele vormen aannemen en wordt gekenmerkt door zijn vitaliteit van verandering. Derhalve kan men, met de zelfde oude lust eenvoudig getransformeerd enkel qua leeftijd of kultuur, die manier van bestaan veilig vaarwel zeggen kiezend voor een beter begrip van planning en begrijpen. In een kasteel leven kan heel aantrekkelijk zijn maar om die glorieuze woning in de lucht te zien hangen kan een diepe val ten gevolge hebben niet alleen voor een enkel stel geliefden, maar ook voor de mensheid in zijn geheel. 
De zware koperen bel in de schelpentoren blijft maar luiden. De houten pier staat inmiddels in lichterlaaie. Het vuur brandt met een giftige groene vlam. De kolom van vettige, zwarte wolken die ervan af komt stijgt langzaam en statig hemelwaarts. De zware regenval lijkt de brand niet te willen doven. En de aanlandige wind jakkert de vlammen alleen maar aan.
Het is een proces van groei en van ontwikkeling waarbij – in tegenstelling tot de gebruikelijke behandeling bij ziekte – de klacht niet bestreden wordt, maar juist te zien valt als een noodzakelijk onderdeel van het verwerkingsproces en niet als een voorbode van een ernstige psychische aandoening. Dit alles heeft belangrijke gevolgen voor de kijk op de eigen situatie van het slachtoffer en op de verhouding tot de dader of de schokkende gebeurtenis en is in het verwerkingsproces van de getroffene van essentieel belang.
This ultra-limited bundle contains items straight from the Wasteland and a hardcover guide – all the necessities for survival for the ultimate Fallout® 4 collector!Zap That Thirst! With these Nuka Cola collectibles: a Nuka Cola metal bottle opener, five magnetic bottle caps, and a Nuka Cola embroidered patch.It pays to know the date when the apocal
‘Dit is namelijk een strijd tussen twee andersoortige culturen, die hun geschillen op andersoortige manieren beslissen. En alle idealen ten spijt, verliezen grafiet en inkt het toch van Full Metal Jackets en Hollow Points.’
Hartstocht is een natuurlijk gevolg van het leven; een geaardheid van de natuur (afb.) De wereld is verleidelijk, het hart smachtend, en de geest in vervoering. Dit is passie; ze wordt gekoesterd en bevorderd als de essentie van het leven en de schepping en niemand kon zonder leven. Het moge allemaal zo zijn, van het indolente van de onwetendheid,kan niet worden ontkend dat de verantwoordelijkheid van de hartstocht het betere is. Maar passie kan niet een doel in zichzelf zijn. Passie leidt ook tot misdaad en oorlog. Ze kan worden herkend als de gezonde weerzin tegen passieve onbeweeglijkheid en de daaruit volgende waanzin. Niettemin, op zich zelf kan ze niet zuiveren van de besmetting van de waanzin: verstandig zijn wordt opgeofferd in naam der liefde en zonder de afremmende kracht loopt dit vroeg of laat uit op oorlog. Daarom is God, of de kultuur van de goddelijke inhibitie, gedefinieerd als het absolute van de goedheid, waarin de duivel de gepersonifieerde werkelijkheid van het niet zo willen zijn is. Goedheid is de fundamentele aard van de ziel terwijl het fundamentele aard van het ego bekend staat als zijnde de hartstocht. Voor de hartstocht is er altijd het materiële motief zoals er voor de ziel geen andere waarde echt betekenisvol is dan de continentie der goedheid. Woede als de schaduw der hartstocht, is zo bezien een vorm van onwetendheid, terwijl de verzotte goedheid der gehechtheid kan worden herkend als soortgelijk groeiend in dezelfde tuin. Waarheid, mededogen en ontzeggingen zijn altijd de secundaire waarden van de ziel die onderworpen is aan het gebod der eeuwige goedheid.
Zonder iets tegen elkaar te zeggen legden ze hun handen over de rand van de container. Die was te hoog om zo in te kunnen kijken, dus moesten ze zich eraan optrekken. ‘Help eens,’ zei Zohra. Ze gebruikte Lievens handen als trapje en klom omhoog.
Op de zestiende dag begon Meeuw de rem­manoeuvre. Zittend in de cockpitstoel liet ik de zwaarte­kracht­wisselingen over me heen komen en opende het proce­dure­boek. Ik had het niet nodig, kende iedere stap uit mijn hoofd. Eindeloos vaak gesimuleerd, met draden op mijn hoofd en lijf geplakt om te meten of mijn geweten dit wel aankon.
De tragiek van hun bestaan, als een worm die zich door een appel knaagt, is dat ze elkaar in Wurmwater ook weer tegen zijn gekomen. Ze zijn weer samen gaan wonen, in een klein huisje in de binnenstad. Polly werkt in een her­berg als kamermeisje en af en toe pikt ze nog een klant op, maar dat wordt moeilijker nu het haar grijs wordt en haar tanden slecht. Ze heeft nog steeds haar ranke figuur, de hoge billen en puntvormige borsten, en daar is Mackie blij mee.
Ooit waren de straten van Yin-Ghuel verzadigd van kleuren. Kleding vol rijke patronen, gemaakt van weelderige stoffen voor stralende mensen van honder­den verschillende mensensoorten. Gewone mensen woonden in huizen met voorzieningen die nu alleen voor de rijken waren.
Tranen vulden haar ogen. Ze moest hier weg, maar opstaan was gelijk aan een doodsvonnis. De dood door zijn hand, de dood van haar familie door zijn agenten. Blijven betekende de rest van haar leven in een cel in Yig-Masuul. De macht lag bij hem.

“overlevingsuitrusting blog overlevingsuitrusting voor koud water”

Het valt niet mee om elke keer weer afscheid van elkaar te nemen, als je zolang (35 jaar) bijna voortdurend samen bent geweest. Als je elkaar een poos niet hebt gezien en ook nog over heel wat dingen een verschillende mening, moet je ook eerst weer aan elkaar wennen. Dan volgen er leuke dagen en de laatste dagen staan weer in het teken van het naderende vertrek, dat zijn ook niet de leukste dagen. Ik kan het niemand aanraden. Maar goed, we hebben weer afscheid van elkaar genomen en op 6 mei hoop ik weer terug te zijn voor een paar weken.
Nee, even serieus, dat kun je natuurlijk niet doen, maar tsja, ik zou zeggen, ze komt het dan nog wel te weten, als haar een keer iets naars overkomt. Ik denk dat het virj moeilijk is om van zo’n “verslaving” aan bezit e.d. af te komen als je nog in de waan leeft dat het gelukkig maakt.
Ik ben anderen altijd onbevangen tegemoet getreden, nooit iets vermoedend van enig kwaad. En vind het eerlijk gezegd nxc3xb3g enorm moeilijk om van iemand iets kwaads te moeten geloven. Ik denk altijd : ‘waarom zouden ze dat dan doen’?
Een gevoel van desoriëntatie; niet weten waar je bent; een verlies van gevoel van plaats. Je bent niet meer in 3D gezien je verschoven bent of in het proces bent van verschuiving naar de hogere rijken.
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
2. De opzichtige geldbesteding van de rijke elite, gekoppeld aan een totaal onproductief bestaan. De Noors-Amerikaanse econoom en socioloog Thorstein Veblen heeft in zijn klassieker “The Theory of the Leisure Class” (1899) reeds gewezen op de ontwikkeling van een niets-doende klasse die zich volledig overgeeft aan wat hij conspicuous consumption noemt, i.e. de consumptie van luxegoederen om zo zijn/haar status publiekelijk te etaleren. Ook voor het oog van de sukkelaars die net door toedoen van die elite sukkelaars zijn geworden of het blijven. Kortom: de 1% versus de 99%, zoals dat anno 2015 heet.
Voor de muzikanten onder ons die inmiddels wat passiever zijn en met name de oudere muzikanten die het denken allemaal wel te hebben gehad is nu natuurlijk de periode aangebroken om mee te kunnen doen.
Verlangen is verbonden aan pijn en genot, proberen te manipuleren, te verdedigen en je te verzetten tegen alles wat in de weg van bevrediging staat.  Dit houdt jullie in je wereld in weerstand.  Wanneer je de gehechtheden loslaat en je meer met je Zelf verbindt, bereid je je voor op de verbinding.  De ziel begint de persoonlijkheid op een emotioneel en relationeel niveau te doordringen.
Ik beet op mijn lip tot hij bloedde, maar voelde hem toch trillen. Hij had erbij moeten zijn. Hij had me moeten inwerken, me moeten helpen en me moeten opvangen als het uitzetten me te veel werd. Al die jaren dat ik werkte en studeerde terwijl hij weg was, was mijn doel geweest om met hem samen mijn eerste reis te maken. Samen weg. Met zijn tweeën vijf weken de ruimte in, voor het eerst zonder dat onze leeftijden zouden verspringen.
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Wij, de idioten hebben dit laten gebeuren omdat we in slaap waren gesust met wereldvoetbal, de familie De Mol met ‘mooie’ programma’s, loterijen, spelletjes, vakanties, talentenshows, overwaarde op het huis en ga maar door. Het leeuwendeel slaapt nog steeds en zal pas wakker worden als de moordenaars met hakmessen voor hun neuzen staan.
Sterre besefte dat ze ook naar hem staarde. Hun blikken kruisten. Hij kwam dichterbij de rand van het perron staan en hield haar blik vast. Ze voelde zich wegglijden in die diepe, donkere poelen die een einde aan alle pijn beloofden. Bijna wilde ze naar voren stappen, maar hij ver­dween uit zicht achter de trein die net langs het perron reed. Ze knipperde met haar ogen, haalde diep adem. Godverdomme, wat was dat?
Voor het eerst sinds de gebeurtenissen in de herberg verkeerde Urendel in opperbeste stemming. Nu hij als Cynethryths overwinnaar haar hoofd aan de voeten van koning Offa zou leggen, lag toch minstens een diaco­naat of gelijksoortig beneficium in het verschiet. Ineens weer misnoegd keek hij over het netjes verpakte hoofd op de bodem van het bootje naar de rug van de trouw voortpeddelende dwerg, die weer één van zijn binnensmondse liedjes zong. Dat manne­tje was erbij geweest, kende de ware toedracht. Altijd vrolijk en meegaand, intussen alles beglurend, nooit de frons van het zondebesef op zijn afzichtelijke voorhoofd. Dat mannetje was als een alf. Een wezen zonder ziel, eeuwig buitengesloten van de genade.
Deze vraag komt voor in een reeks onderzoeken van de Zwitserse economiste Renate Schubert en haar medewerkers [7]. De vraagstelling is gebaseerd op keuze- en beslissingsexperimenten van de hierboven reeds genoemde Daniel Kahneman en Amos Tversky [8] en in veel landen herhaald, in Nederland met name door Henriëtte Prast in Tilburg. Omzeggens 90% van de ondervraagde personen blijkt voor keuzemogelijkheid 1) te kiezen. Wiskundig gezien is dit niet de meest ‘rationele’ keuze. 1) betekent namelijk zowel een hoger verlies (3200 versus 3000) als meer ‘risico’. Hoe moeten we deze ‘irrationaliteit’ verklaren? Over het algemeen wordt gesproken in termen van ‘risico-aversie’, een afkeer voor het nemen van risico’s. Maar welk risico is hier verbonden met het kiezen van het ‘correcte’ alternatief 2)? De bevragers gaan er blijkbaar van uit dat een minimum aan geld verliezen het ‘doel’ is, maar verstaat de testpersoon dat wel zo? Laten we eens kijken hoe ik mezelf voel bij het beantwoorden van deze keuzevraag. Eerst en vooral spreekt het vraagstuk me helemaal niet aan, het probleem boeit me geenszins en ik voel me dan ook niet gemotiveerd om er veel energie in te stoppen. Ik vermoed dan ook dat de betrokkenheid van heel wat mensen bij het oplossen van zo’n vraagstukken vrij laag zal zijn, zelfs al worden ze als proefpersoon betaald om aan het onderzoek mee te werken. Verder ervaar ik dat ik wel wil inschatten hoeveel 80% van 4000 is, dat de uitkomst wel ongeveer in de buurt van 3000 zal liggen, maar ik heb geen zin om met het nodige hoofdwerk uit te rekenen hoeveel 80X4000/100 precies is, ik heb andere dingen aan mijn hoofd. Maar ik moet antwoorden en eigenlijk gooi ik er maar met mijn pet naar in het besef dat het verschil tussen de twee keuzes vrij minimaal is: ik kies voor 2) want dit is voor mij het meest duidelijk geformuleerd.
Hi-Tec Para Mud Snow Boot is a heavy duty warm neoprene insulated heavy duty boot with all the waterproof protection of a wellington, but with the added benefit of a proper walking boot fit and a genuine heavy mud and snow walking Vibram sole.
Laura legde haar hand op de bureaustoel en keek peinzend naar buiten. ‘Ik weet het niet,’ zei ze uitein­delijk. ‘Ik dacht ook dat het beter ging. We hadden hartstikke veel aan de nieuwe therapeute, Peter vond dat ook. Tijdens de vakantie hadden we voor het eerst in tijden weer seks.’ Ze bloosde lichtelijk. ‘Sorry, dat is meer informatie dan waar je behoefte aan hebt waarschijnlijk, maar voor ons was het een door­braak. Ik kon hem heel lang gewoon niet in mijn buurt ver­dra­gen. Afschuwelijk, ik weet het, en ik probeerde er echt wel tegen te vechten, maar dat lukte moeilijk.’ Ze wreef haar handen tegen elkaar, het was ineens koud in de kamer. ‘En die muur had ik eindelijk afgebroken. En toen… dit. Ik weet het niet. Ik begrijp het zelf ook totaal niet.’
De volgende ochtend vroeg stak hij de Maas over, hoewel de scheidslijn tussen rivier en vennen vaag was, zodat hij maar zo ver mogelijk doorpeddelde. Tegen de tijd dat hij vaste grond bereikte waren zijn broek en mouwen kletsnat en koud geworden en zijn handen leken wel ijspegels. Zelfs met zijn dikke wollen wanten duurde het bijna een uur voor hij zijn vingers weer voelde.
Het gezicht van de jongen was lijkbleek, zweet stroomde over zijn wangen en zijn mond was verwrongen in een brede grijns. Hij kneep zijn ogen dicht en richtte het punt van zijn mes op het hoofd van Samuel. ‘Ik weet wie jij bent! Het is tijd om te boeten.’ Hij stond op het punt naar Samuel te lopen, toen een paar kinderen naar buiten probeerden te lopen. Erwin draaide zich bliksemsnel om, de kinderen drukten zich gillend tegen de muur.
‘Boegbeeld? Zijn jullie je boegbeeld verloren? Zo hard heeft het vannacht toch niet gestormd? Het is de vloek van ons verblijf in deze baai. Schepen zijn bedoeld om te varen, niet om te verrotten in dit akelig klimaat.’
Harrald liep terug naar de bureaus met de schermen en vond daar nog een verhoging achter een batterij schermen waar een grote stoel stond. Hij liep de trap op en duwde tegen de stoel om hem naar zich toe te draaien. Het skelet dat erop zat, zakte in elkaar. Harrald sprong achteruit en trok bij het neerkomen zijn machete tevoorschijn en hield die verdedigend voor zich. Pas toen hij zag dat het skelet verder niet bewoog, haalde hij weer adem. Dat moet een van de laatsten zijn geweest. Gestorven in het harnas. Er lag een stapeltje papier op het bureau, een ouderwetse schrijfpen en een plastic chipkaart waarop ‘Ariadne’ stond. Hij tilde het geraamte uit de stoel en legde het onderaan de trap.
Deze regel impliceert het hogere belang van de reflektie. Minder gericht op het lichaam en meer op de geest legt een grotere druk op het vermogen de gedachten te ordenen . Alleen een gewetensvol persoon is echt in staat tot een rustige levensstijl. Voor verwaarlozing bestaat er geen positieve en rustige geest. Een negatieve en rusteloze geest betekent ontevredenheid en desoriëntatie. Als je b.v. hongerig bent en niet weet wat te doen, moet je allereerst de juiste aktie ondernemen om de primaire behoeften te bevredigen van het lichaam en de persoon in zijn status en levensoriëntatie (afb.). Alle gezonde reflektie is gebaseerd op op deze fundamentele zekerheid. Oorlog bij voorbeeld kan worden herkend als een vicieuze cirkel: vanwege een ontbrekende zekerheid is er een conflict, en vanwege het conflict is er een gebrek aan de zekerheid.
Het maken van een werktuig of het leren van welke handeling ook berustte veelal op imitatie. Het vermogen te imiteren is de mens blijkbaar gegeven. Ongeveer tien jaar geleden stelde Giacomo Rizzolatti vast dat makaken in hun hersenen uitgerust zijn met ‘spiegelneuronen’ (mirror neurons), waarmee een gedrag van een andere aap of van de onderzoeker kan worden geïmiteerd: wanneer een aap iets probeerde vast te grijpen werden bij hem een aantal specifieke zenuwcellen geactiveerd, maar dat hersengedeelte werd ook actief bij een tweede aap die naar de eerste keek maar zelf niets deed. Dergelijke spiegelneuronen konden ook bij mensen worden teruggevonden. Het leren van anderen door nabootsing moet dus relatief gemakkelijk zijn geweest. Werktuigen konden zich zo snel verspreiden in gestandaardiseerde vorm. Maar de geïmiteerde hoefde helemaal niet meer aanwezig te zijn bij het maken van een volgend werktuig. De geïmiteerde bleek in de herinnering van de imitator op te duiken of kon in de herinnering worden opgeroepen. Zo kon men het beeld of de stem van de leermeester volgen en uitvoeren. De herinnering leverde dus een reeks instructies en bevelen op, een mare (tijding of bericht, zoals in ‘nachtmerrie’). De eerste mensen werden, zoals Julian Jaynes schitterend maar controversieel heeft betoogd , bewogen door auditieve en visuele hallucinaties waarin leermeesters (‘goden’, met als oppergod de stammoeder of stamvader, of ‘helden’) optraden als instructeurs (vandaar Latijnse ‘fas’ = ‘het gesprokene, de goddelijke wet’). De ‘goden’ spraken dus letterlijk tot de mensen, ook tot de stam in zijn geheel wanneer deze in volksvergadering verzameld was en de priesters de god of de goden aanriepen, zoals nu nog in een misviering gebeurt.
Hoe jullie het lezen is niet mijn schuld. Zoals ik zei mijn waarheid is mijn waarheid ik ga daar niet moeilijk over doen ik geloof dit.. Ga mijn excuses er niet voor aanbieden. Ik ben verantwoordelijk voor wat ik zeg, niet voor wat jullie horen of hier opvatten.. Sorry als ik iemand beledig
Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 
‘Mijn vader is dijkgraaf,’ begon de jongen. ‘Een van de negen. Dijk Europa is zestig meter hoog, met diamanten stootplaten en een kern van geschuimd titanium maar een vloedgolf… Nu, die komen verdraaid hard aan. Mijn vader heeft twintig duizend cyber­spinnen onder zich die elk gat meteen dicht­weven en meer drones dan er zeemeeuwen boven de visafslag vliegen. Mijn moeder, ze is een Telefunken von Eind­hoven. Oude elektronica adel. En jouw ouders?’
In Visby, eeuwenlang de voornaamste handelsstad van Noord-Europa, krijgen we een voorbeeld van de invloed van het Hanzeverbond, letterlijk en figuurlijk op ons (gebaks)bordje geschoven. In de foyer van het Gotlands Fornsal, het zeer bezoekwaardige museum vol goud- en zilverschatten van de Vikingen, staat onder andere op de kaart: Gotlädsk Saffranspannkaka. Geserveerd met, zoals dat hoort, vispgräde, geslagen room en salmbässylt, bramenjam van een soort die alleen op de kalksteenbodem van Gotland groeit. De Zweedse natuurkundige Carl Linnaeus (1707–1778) maakte op zijn botanische reis al in 1741 kennis met deze Rubusachtige. Saffranspannkaka, is een soort rijstevlaai waar ingrediënten als kardemom, zoete en bittere amandel en kaneel in verwerkt zijn. De gele kleur komt van saffraan.
Zo is er ook geen reactie mogelijk op de “feiten” en de gebeurtenissen zelf op het Keulens stationsplein op oudejaarsnacht, maar enkel op “stories” die omtrent die nacht de wereld zijn ingestuurd. Onze droefheid, ontzetting, verontwaardiging, en eventueel ook leedvermaak, zijn reacties op één of meerdere van de circulerende verhalen. En die “verslaggeving” omtrent Keulen is symptomatisch voor de manier waarop de zgn. “Vierde Macht” ons leven en dat van onze verkozenen nu al een paar decennia bepaalt.
Achteraf gezien ben ik blij dat ik deze film heb gekozen. Er zit bij het IFFR ook best vaak rommel tussen, maar deze film was echt bijzonder sterk. Wel deprimerend, maarja het is maar een film. Ik raad u aan om eens een dagje films te gaan kijken op het IFFR. Ze zullen u ongetwijfeld verassen.
Eijjon Eijsson had gelijk gehad. Ze was een verrader. Van haar eigen deugdelijkheid. Van haar eigen moeder, van haar eigen zus, van haar eigen mensen. Ik heb actief meegewerkt aan de veroordeling en dood van tientallen Lleroh. De andersdenkenden, de subver­sieven. De mogelijke samen­zweerders tegen de Kiteh, tegen de Timbesh.
Deze regel heeft betrekking op de werkelijkheid van het eeuwige principe der soberheid. Vrede kan er alleen zijn met tevredenheid: wees gelukkig met wat je bent en hebt, verlang niet naar nog meer. Niettemin zet de evolutie aan tot een hogere, zeg meer gecompliceerde, staat. Deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt begrepen vanuit de noodzaak niet te verdringen; de assertieregel die stelt dat iedere verdediging van het eigen belang niet ten koste mag gaan van anderen. Dienovereenkomstig mag de evolutie niet ten koste gaan van wat voorheen bestond. Van een zich ontwikkelende foetus leren we dat in de mens alle voorgaande stadia van de evolutie nog steeds behouden zijn. Van een amoebe ontwikkelen we ons tot een volledig aangepaste homo sapiens die niet stopt bij het vis of reptiel zijn. In de psychoanalyse wordt het mislukken van een gezonde evolutie gekend als verdringing terwijl het spirituele de persoonlijke emancipatie benadrukt vóór een collectieve omwenteling. De economie benadrukt het idee van een gerechte competitie sociaal-darwinistisch zijnde: hoewel het geen spijt heeft van verdringing en monopolie is het niettemin de overtuiging dat wedijver nodig is om te komen tot de best mogelijke dienstbaarheid. Het probleem van de economie in het bijzonder en de mensheid in het algemeen is, voor zover het het de waarde van de soberheid of het delen betreft, de neiging om te gokken; te speculeren op een uitkomst. Zoals eerder uitgelegd is in de misvatting van materiëel gewin het idee van het winnen vervat dat indicatief is voor de werkelijkheid van de overtreding. De speculant verdedigt niet, maar valt aan. Hij steekt zijn geld, energie en vermogen in het bouwen van luchtkastelen met als enig mogelijke werkelijke levensuitkomst de behoefte aan alsmaar meer. Dit definiëert het verlangen vóór de dienstbaarheid en haar schaduw van agressie (oorlog) vóór aanvaarding van dienstbaarheid (vrede). Daarom staat soberheid en de uitkomst van het delen ervan bekend als een basisprincipe of eeuwige waarde van de ziel met behulp waarvan men speculatie en gokken uit de weg gaat (afb.). In tegenstelling tot het vermijden van speculatie voor een uitkomst is er de speculatie ten gunste van de ziel: het definiëert intuïtie, inspiratie, het zesde zintuig, metafysische kennis, de intelligentie van het mededogen, de liefde van God en de wijsheid van de heilige geest. Zonder deze speculatie kon niemand een idee hebben van zijn oorspronkelijke aard. Strevend naar dienstbaarheid bestaat de missie van de zelfverwerkelijking eruit de authentieke relatie bloot te leggen, de eeuwige aard van de individuele ziel. Psychologen definiëren het, niet speculerend over de mogelijkheid van wedergeboorte, als de identiteit gevormd in positieve identificatie  
Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen.
En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators in de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden.

“oeruitrusting overlevingsboog beoordelingen stedelijke survival gear armband”

Haar mobiel was zo goed als dood. Geen enkel bereik. Ze nam wat foto’s die allemaal op oude zwart-wit plaatjes van vroeger leken. Ze liep over de verschil­lende perrons op zoek naar informatie, een aanwijzing voor waar ze zich nu bevond. De naamplaats ‘Haarlem’ stond in grote, witte letters op een muur geschilderd, maar dat was het dan wel. Het was niet haar eigen vertrouwde Haarlem, zoveel wist ze zeker. Wat het wel was, ze wist het niet en de angst die hierdoor in haar opborrelde, kon ze slechts met moeite verdringen. Concentreer je, zei ze tegen zichzelf. Er was hier helemaal niets in het station om voor te blijven en ze besloot op onderzoek uit te gaan.
Mooi klein handzaam survival bijltje van 101 inc. Scherp geslepen en zeer stevig. Foudraal van kunststof waar het bijltje in geklikt kan worden. Het hoesje kan gemakkelijk aan de koppel riem of rugzak bevestigd worden.Afmetingen: L 20,5cm x B 10cm (bij de kop) Lengte snijvlak 6,5cmGewicht: 340 gramGeleverd in een mooi doosje.Binnen één dag geleverd
Ik vind het wel leuk om zulke artsen erbij te hebben in ons team. Ze zijn vaak enthousiast, weten best veel, kunnen goed lange dagen maken en accepteren dat deze periodes er een zekere mate van supervisie is. Als mijn papieren helemaal in orde zijn kan ik ook zulke basisartsen begeleiden, in verloskunde en in kindergeneeskunde.
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een zon aan de bovenkant?
De volksvergadering nam in den beginne beslissingen met betrekking tot alles wat het stamleven betrof: recht, politiek, oorlogsvoering. Bij de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen vergaderde de clan nog in zijn geheel, maar voor de vergadering van de stam zelf werd met afgevaardigden, de stamoudsten of de clanhoofden, gewerkt. De 19de-eeuwse antropoloog Lewis Morgan beschreef deze organisatie bij het verbond van de Irokezen, een Indianenstam ten oosten van de Amerikaanse Grote Meren. Er wordt een Raad gevormd die vergadert in tegenwoordigheid van het volk: het volk, mannen en vrouwen, heeft spreekrecht maar de Raad beslist. Morgan stelt de zaak zo voor dat afzonderlijke niet-verwante ‘naties’ samenkomen en een Statenbond oprichten, maar in onze visie gaat het om stammen die zich van elkaar hebben afgesplitst en met de Raad hun eenheid kunnen bewaren. Het kan natuurlijk dat ook niet-verwante stammen zich bij dit verbond hebben aangesloten. Federatie van stammen die geleerd hadden in vrede met elkaar te leven was zeker niet onmogelijk en ook bij zo’n federatie werd een overkoepelende Raad gevormd bestaande uit afgevaardigden van de gefedereerde stammen (het woord ‘federatie’ komt van het Latijnse ‘foedus’, dat ‘vertrouwen’ betekent). Maar in veel gevallen is de Raad een restant van een oorsprongsstam die door bevolkingstoename is opgedeeld geraakt in afzonderlijke stammen en daarbinnen dan weer in familiegemeenschappen. De dialectiek tussen Volksvergadering en Raad vinden we ook bij de Grieken: ‘agora’ (‘verzameling’) versus ‘boulè’ (‘raad, beleid, volkswil’) en al evenzeer bij de Romeinen: ‘comitium’ (‘samenkomst’) en ‘senatus’ (‘senaat’, ‘raad der ouderen’). In principe bestonden de eerste Raden mijns inziens uit de familiehoofden van de stam. Onze parlementaire geplogenheid om met twee kamers te werken (in België de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat , in Nederland gewoon de Eerste en de Tweede Kamer) heeft dus hoe dan ook een lange voorgeschiedenis. In België moest je nog niet zo lang geleden als kandidaat-senator minstens 40 jaar zijn. Niet toevallig heeft de Belgische Senaat een bevoegdheid als bezinnings- of reflectiekamer; in Nederland ziet men de zaak ook zo in die zin dat de Eerste Kamer te overhaaste, door de ‘waan van de dag’ genomen besluiten van de Tweede Kamer moet kunnen tegenhouden.
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie of geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
6. 4 Hoofdvraag De centrale vraag van mijn onderzoek is: Wat is het effect van seksverslaving op de partner en kan systeemge- richt werken leiden tot herstel? Om de centrale vraag te beantwoorden is het van belang om deze op te delen in verschillende deelvragen: • Wanneer is mijn partner seksverslaafd? • Waar ligt mijn verantwoordelijkheid als partner? • Wat voor invloed heeft de seksverslaving op mij als partner en hoe ga ik daarmee om? • Hoe kan een seksverslaving het beste behandeld worden als de partner erbij betrokken is? Het doel van het onderzoek is om meer te weten te komen over de situatie van de partner: wat heeft hij of zij nodig, waarin kan de man of therapeut iets betekenen? Het uiteindelijke doel van de therapeut is tenslotte, zichzelf overbodig te maken door naar herstel toe te wer- ken. Ten behoeve van de eenvormigheid wordt in dit onderzoek steeds uitgegaan van een heterorelatie, waarbinnen de seksverslaafde als mannelijk wordt voorgesteld, en de partner als vrouwelijk. In de prak- tijk hoeft dit natuurlijk niet zo te zijn. Het is bekend dat er ook vrou- wen met een seksverslaving te maken hebben, en dat ook homostellen worstelen met dit probleem.
De stemming van Mackie Messer is grillig: hij wisselt van opgetogen naar humeurig. Als hij larmoyant over zijn glas gebogen zit, zijn kop zo rood aangelopen als de port die hij heel de middag heeft laten weglopen in de bodem­loze put van zijn keel, dan plotseling weer vocaal en roffelend op zijn borst als een mensaap. Kenners weten dat Mackie nu op zijn gevaarlijkst is, maar Polly is zelf te beschonken en door de wol geverfd om er nog om te geven.
In deze precaire context konden de eerste mensengroepen zich onzes inziens weinig intra-sekse competitie en inter-sekse vijandigheid veroorloven. Het zoeken van voedsel primeerde vermoedelijk op de reproductie en in dat voedsel zoeken waren mannen relatief egalitair en vrouwen ook, en bovendien ook mannen versus vrouwen en omgekeerd. Zeker bij de jacht was rechtstreekse samenwerking onontbeerlijk. In de oorsprongssituatie was het uitgesloten dat een solitaire jager op zijn eentje buit kon binnenhalen. Het is dus mogelijk dat de vormen van competitie en agressiviteit die we bij mensapen veelal aantreffen bij de hominiden enigszins tot beduidend getemperd waren. Bovendien stelde de befaamde antropoloog en bio-archeoloog Clark Spencer Larsen vast dat het seksueel dimorfisme (de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen) bij onze Afrikaanse voorouders, met name bij de Australopithecus afarensis (3,8 à 2,8 miljoen jaar geleden; skeletten gevonden in Ethiopië, de bekendste is de ophefmakende Lucy), veel minder uitgesproken waren dan voorheen algemeen werd aangenomen. De mannen waren nauwelijks groter dan vrouwen (15% verschil zoals bij ons). Gering seksueel dimorfisme betekent doorgaans minder intra-seksuele competitiviteit en meer coöperatie zowel binnen als tussen de geslachten. Zoals we reeds hebben aangehaald, is er bij primaten een duidelijke correlatie tussen dimorfisme en competitie en rivaliteit tussen mannen. Groepsselectie kan dus zeker hebben gewerkt: mensengroepen waar de leden coöperatief met elkaar omgingen, hadden in de precaire situatie waarin deze groepen zich bevonden, een evolutionair voordeel op groepen die door hun competitie en interne rivaliteit een soort collectieve zelfmoord pleegden. De groepssamenwerking was nodig zowel voor de jacht als voor de bescherming tegen andere stammen of tegen roofdieren. Coöperatieve groepen hadden dus een evolutionair voordeel op groepen van zelfzuchtigen en wedijveraars. Binnen dergelijke groepen konden vrouwen voor hulp bij de kinderzorg beroep doen op omzeggens alle vrouwen, zij het vooral hun directe verwanten: mogelijk zoogden jonge moeders elkanders kinderen. Vrouwen speelden dus gemakkelijk allo-ouder voor elkanders kinderen. Dit hangt ongetwijfeld ook samen met het gegeven dat in de eerste verwantschapsstelsels omwille van de seksuele ongeregeldheid (in een eerste fase alleen incestverbod tussen de generaties, tussen ‘vader’ en ‘dochter’ en tussen ‘moeder’ en ‘zoon’ dus) alle vrouwen van eenzelfde generatie zusters waren en alle vrouwen van de oudere generatie moeders (en analoog voor mannen). Die bijna onmiddellijke verwantschap met elkaar hield ook duidelijk zekere plichten in. En de vrouwen konden ook rekenen op alle mannen, zowel directe verwanten als minder directe verwanten, voor bescherming tegen indringers, want de bedreiging van die indringers trof eigenlijk steeds het geheel van de groep. We moeten goed beseffen dat de leden van de heel eerste mensengroepen ook biologisch allen min of meer verwant waren met elkaar.
De politicus/a verwordt van een persoon tot een image en de helft van zijn activiteiten vallen onder de noemer image-building. Zijn of haar optreden onder het volk wordt grote of kleine show die dan door de televisie als louter ‘image’ wordt gebracht. Verkiezingsmeetings zijn weinig meer dan een onderdeel van deze image-building; het wordt puur show en vrij goedkoop theater, doorgaans perfect ingestudeerd en geregisseerd. Partijcongressen scoren al niet beter: ze nemen meer en meer de vorm aan van multimediaal spektakel waarbij de politieke chefs zich presenteren aan een voetvolk waarvan heel wat exemplaren direct uit hun hand eten als parlementaire medewerkers, partijfunctionarissen of kabinetsmedewerkers (als de partij deel uitmaakt van de regering). De achterban in de zin van gewone militanten hebben hier nog nauwelijks een echte plaats. De politieke partijen zijn dan ook verworden tot dode machines (het ‘apparaat’) waarvan iemand alleen lid is uit traditie of uit opportunisme of als onderdeel van een ruil (want het cliëntelisme is eigenlijk geenszins verdwenen, maar blijft onder de noemer van het veel meer immorele verschijnsel van de politieke benoemingen voortbestaan). Het creëren van een ‘image’ (zoals ook het kiezen van een verkiezingsslogan) is echter een riskante bedoening in deze wereld waarin men de bevolking alleen kent op basis van vluchtige opiniepeilingen en bedenkelijk sociologisch onderzoek waar de diepgang steeds opgeofferd wordt aan de eis tot grootschaligheid en representativiteit. De ‘images’ waarvoor de bevolking eventueel gevoelig is, zijn immers niet homogeen en bijzonder veelvoudig en dus ook dikwijls met elkaar in tegenstrijd. Marketeers kunnen rond het beleid of een politicus/a een ‘image’ bouwen van nuchterheid (‘degelijk bestuur’, Bart De Wever), expertise (minister Koen Geens), of recht voor de raap (Jean-Marie De Decker destijds). Die ‘images’ slaan echter niet altijd aan: nog niet zo lang geleden was experte Christine Van Broeckhoven een compleet fiasco (en dat had men kunnen weten natuurlijk). En het ‘image’ van ex-senator Rik Torfs als professor en tv-vedette was eveneens een totaal verkeerd geslagen bal.
Door het raam in de keuken zag Samuel de goed onderhouden tuin waar twee appelbomen, gebogen als grijsaards, hun last droegen. Het was het goede seizoen wist hij, dus liep hij de tuin in en plukte een glinsterende groene appel. Gretig beet hij in het harde vlees van de vrucht, bijna even snel spuugde hij de hap weer uit. Met een lach smeet hij de rest van de appel in het gras. De geest herinnerde zich de lekkere smaak, het lichaam had meer moeite met zijn eerste kennismaking. Hij was in dit leven opgegroeid met de zoete smaak van mango’s en bananen, niet echt te vergelijken met de zure smaak van de appel. Dat kwam nog wel, de kans dat hij hier tropische vruchten te pakken kreeg, was klein dus veel keuze had hij niet. Milieu en economische noodzaak waren in een eeuwig gevecht verwikkeld. Op dit moment lag de nadruk op milieu: geen onnodig transport. Als het niet gekweekt kan worden in de plaats waar je woonde, moet je het maar niet eten.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
Ik keek blijkbaar dom, want Lars vervolgde en­thousiast: ‘Je kunt hem tot beperkt niveau zelf pro­gram­meren. Je weet wel: een naam geven, comman­dootjes laten uitvoeren zoals koffie zetten of de bladzijden van je boek omslaan. Je kunt niks wijzigen aan zijn hoofdprogramma, maar da’s maar goed ook. Je zou zelf de bonen niet van de kabels willen haken, lijkt me.’
25 jaar (2015-2040) is lang en met de snelheid waarmee tegenwoordig alles verandert, kunnen er in die periode enorm veel radicale of revolutionaire gebeurtenissen plaats grijpen met een massale impact op mens en samenleving. Het huidig cultureel klimaat leent zich echter niet voor verrijkende discussies en de evoluties voltrekken zich dan ook dikwijls stiekem terwijl de zogenaamde kwaliteitsmedia zich graag en braaf focussen op allerlei neveneffecten. De wereld van de politiek is een gesloten wereld geworden waar alles reeds van vooraf beslist is voordat Belga of Reuters er een communiqué over krijgen. Erger is nog dat het niet meer getolereerd wordt wanneer je qua mening of opinie een beetje buiten de mainstream kleurt (een mainstream die mee georganiseerd wordt door de media zelf, met de zogezegd betere media à la VRT, De Standaard of De Morgen voorop). Hoe dan ook, een beetje deviantie kan ertoe leiden dat je meteen wordt uitgemaakt, ook door hoger opgeleiden, voor “vuile communist” of andersom voor “Vlaams Blokker”, “neonazi” of “fascist”. Vraag je die lieden, zelfs de hoog geschoolden, wat dat is een “fascist”, dan blijkt het gewoon een synoniem voor “slechterik” of “schurk”. Zelfs op lokaal niveau zie je oppositieleden die het schepencollege en de burgemeester van hun gemeente uitschelden voor “bende fascisten”. Tegenwoordig wordt er meer dan dikwijls geredeneerd in termen van de “good guys” versus de “bad guys” (waarbij de “ugly ones” even vergeten worden). Veel van dit soort mensen maken zich sterk dat ze de waarheid in pacht hebben en verdragen amper dat je het niet met hen eens bent. Met mensen die de waarheid in pacht hebben, valt gewoon geen open discussie te voeren. Het zal wachten zijn tot na de oorlog voor de goedkope emoties achterwege worden gelaten. Want ook het heersend cultureel klimaat bewijst dat we leven in oorlogsomstandigheden. De media organiseren een zachte censuur op wat gezegd mag worden en wat niet, een censuur met ongeschreven regels. U zal zeggen dat ik overdrijf. Helemaal niet. Want alle gewone mensen die ik ontmoet, gaan nog veel verder. Behalve dat verdergaande zou ik hen 100% gelijk geven. De mensen zijn veel slimmer dan wat een Martine Tanghe op tv doorgeeft als objectieve verslaggeving. Wat Martine Tanghe denkt, weten we natuurlijk niet.
De hulpmiddelen van de overlevingDe hulpmiddelen van de overleving in openluchtkampToolbox van overlevingshulpmiddelen Vaardighedenkennis hoe te overleven Uitstekende overlevingshulpmiddelenOverlevingshulpmiddelenOpenluchtoverlevingshulpmiddelen en materiaalOpenluchtoverlevingshulpmiddelen en materiaalOverleving De Houten Vloer van overlevingskit laid out on the
Een wezen dat in aanmerking kwam door de reeds aanwezig genetische elementen, Het was redelijk intelligent dat boven de andere wezens uitstak met daarbij een sociale groepsstructuur, herkenbaar aan de eigen vorm van buiten onze planeet.
Een exacte definitie of omschrijving is haast onmogelijk om te geven als het op overlevingskits aankomt. Er zijn zoveel verschillende toepassingen waarbij overlevingskits gebruikt worden dat één definitie geven onmogelijk lijkt.
20 Zorg- en Welzijnsbeurs Heythuysen vrijdag 20 maart a.s. van uur HEYTHUYSEN – De seniorenvereniging Heythuysen gaat op vrijdag 20 maart een uitgebreide voorlichtingsdag verzorgen over de vele mogelijkheden welke actueel blijven en worden binnen het kader van de nieuwe zorgwetgeving. De vereniging doet dit door de organisatie van een breed opgezette beurs waar vrijwel alle organisaties en bedrijven, waarmee men met het vorderen der jaren geconfronteerd kan worden, vertegenwoordigd zijn. Zo vinden bezoekers bijvoorbeeld meerdere voorzieningen op het gebied van intramurale zorg, denk daarbij aan orthopedie en aan geriatrie. Maar ook thuiszorgvoorzieningen zijn ruim vertegenwoordigd. Verder treft men voorlichtingsstands over onder meer fysiotherapie, chiropractie, voetzorg, diabetes, gehoor, gezichtsvermogen, verantwoord medicijngebruik, gezonde voeding, Alzheimercafé, Huis voor de Zorg, op deze beurs aan. Ook een groot aantal hulpmiddelen en middeltjes die het leven veel makkelijker maken, zullen worden getoond. Denk daarbij ook aan het gebruik van moderne communicatiemiddelen, zoals een IPad om contact te onderhouden met de buitenwereld. Ook zijn er stands waar bezoekers voorlichting kunnen krijgen over de vele mogelijkheden om de woning levensbestendig te maken, waarbij men kan denken aan domotica- en beveiligingsvoorzieningen. Bij een aantal stands van makelaars en bouwverenigingen kunnen belangstellenden zich laten adviseren over het kopen of huren van een passende woning. De bank en het notariaat is eveneens aanwezig voor informaties over bijvoorbeeld een hypotheek(verhoging) of voor een (levens-)testament. Uiteraard is er ook aan ontspanning gedacht met mogelijkheden van (aangepaste) vakantiereizen, sporten, fietsen, enzovoorts. Tijdens de beurs is er in een tweetal zalen een continuprogramma met interessante presentaties over meerdere onderwerpen, zoals de mogelijkheden van een knie- of heupprothese, gezonde voeding, fysiotherapie, enzovoorts. Deze voorlichtingsbeurs vindt plaats van tot uur in De Bombardon, St. Antoniusstraat 2 in Heythuysen. De toegang is geheel gratis. Bijgaande deelnemers heten u van harte welkom Staat graag voor u klaar met: – Senioren yoga – Mindfulness – Pijnbestrijding – Muziekwaterbed – Rouwverwerking – Stervensbegeleiding St. Antoniusstraat GB Heythuysen Tel. (0475) Groene Kruis Ledenorganisatie, voor iedereen, voor elke levensfase. Bezoek onze stand en maak kennis met de vele voordelen en het gemak van Groene Kruis Ledenorganisatie T: Dorpstraat 16Dorpstraat EC Heythuysen 6093 EC Heythuysen T: (0475) T: (0475) T: 49 (0475) E: E: I: I: Proteion Thuis neemt deel aan de beurs zorg en welzijn. Van onderstaande deelnemers zijn vertegenwoordigers aanwezig ter beantwoording van vragen: Proteion Welzijn/de zorgondersteuner Proteion Behandelcentrum Proteion Zorg op afstand Proteion Thuiszorg team Leudal Proteion Thuisservice Proteion Revalidatiezorg Zorgcentra: Proteion Hornerheide, Proteion St. Magdalena en Proteion De Kreppel (088) Dorpsstraat 15, Heythuysen Tel Staat 1, Nederweert Tel Ook bij Oorzaak Hoorkliniek krijgt u GRATIS hoortoestellen Wij zijn een familie bedrijf dat zich onderscheidt door service en kwaliteit te leveren. Graag nodigen wij u uit voor een Vrijblijvend Hooradvies tijdens de beurs.
Je bent ze dus kwijt. Als ondernemer/organisator moet je risico’s nemen, begin er anders niet aan. Geld verdien je nauwelijks met kumpulans etc. het kan goed lopen en dan is er ineens iets aan de hand, men is jouw avondjes beu bijvoorbeeld, dan sta je met lege handen, met een verlies dus.
Door de lang hal van het mortuarium naar de uitgang. Meyago zette haar zonnebril op, opende haar parasol toen ze buiten stond. Een aankondiging van haar regering bedekte de zijgevel van het gebouw vóór hen. Een peinzende Kiteh die naar de hemel keek. ‘Weest Waakzaam! De Aarde observeert ons!’
In deze context verdampt de socialistische klemtoon op het beheersen en beheren van de economische hefbomen. Zoals zo veel linkse partijen in Europa schakelde de sp.a dan over op “identity politics”: m.a.w. het opkomen voor de rechten van “gediscrimineerde minderheden” (ondertussen is de bewuste discriminatie als feitelijk gegeven een kwestie van hoe je de zaak bekijkt). Klassiek hierbij is het trio vrouwen, holebi’s en allochtonen. Aangezien deze klemtoon amper verschilt van deze van andere partijen (liberalen, groenen, …), levert deze oriëntatie programmatorisch noch electoraal veel op. Resultaat: nog een reden voor meer traditioneel denkende mensen, waaronder heel wat industriearbeiders, om dan maar naar meer extreme partijen uit te wijken.
Helga’s tante kweekte sierkwallen en Helga rolde zoals gewoonlijk elke ochtend als eerste uit haar hangmat en stommelde naar het grote aquarium op de voorplecht van hun woonboot. De zon wipte net boven Dijk Europa uit en verschoof in een paar hartenkloppen van bloedrood naar zengend wit.
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
De school zoals we ze nu kennen zal geleidelijk plaats maken voor zelfstudie en studie in kleine netwerken (plusminus 5 personen). Het leren zal dus veel intenser zijn. De nieuwe pedagogische en didactische methodes zullen voor ons niet meer herkenbaar zijn. Leerkrachten zullen ook vooral aan monitoring doen en eerder optreden als mentor dan als opzichter. Iedereen zal tot zijn 16de grosso modo dezelfde leerstof voorgeschoteld krijgen, zij het dat de zelfstudie één en ander zal individualiseren. De leervakken zullen in een aantal modules worden gegroepeerd. Bijvoorbeeld 4 basismodules: 1) voorbereiding op de wereld van de arbeid; 2) wetenschap en technologie; 3) opvoeding tot burgerschap (van filosofie over communicatieve vaardigheden tot inrichting van de samenleving; 4) creatieve vrijetijdsbesteding.
Bij een nieuwe baan zoals voorgesteld zou ik nog steeds, maar dan nog veel meer te maken krijgen met dit hogere management en zou dan nog veel meer moeten luisteren naar hun lege toezeggingen en loze beloften. En ik zou mijn mensen in Bawku kwijt zijn. IK kan me vandaag niet voorstellen dat ik in Garu zou willen werken.
De moritat-zinger besluit toch een andere plaats te zoeken om haar liederen ten gehore te brengen. Ze haalt haar juist vastgespijkerde doek weer los, rolt hem behendig op, hangt haar kleine draaiorgeltje weer aan de leren band over haar schouder en maakt zich dan uit de voeten, het kwetterende aapje in haar kielzog.
In 2011 zal het niet creëren van de verticale as energetisch niet ondersteund worden.*5 Als we alleen scheppen vanuit de horizontale verbinding werkt dit niet echt vernieuwend. Er wordt steeds een nieuw sausje gegoten over dat wat in wezen hetzelfde is. Feitelijk verandert er niet echt iets wezenlijks. Dit is de gekopieerde ‘ik ook’ creatie. Vaak gaat er veel geld om in deze wereldse manier van scheppen. Waar je ook kijkt, zo is de structuur in onze zakelijke wereld meestal opgebouwd. Zoals in de financiële markten; de aandelenhandel, de televisie- en filmwereld en in alle markten waar het draait om creaties, producten en geld. Er wordt niet echt iets wezenlijks nieuws geproduceerd. Ook word je in deze gekopieerde ‘ik ook’ manier van creëren opgeslokt om alle impulsen in goede banen te kunnen leiden. Het leven organiseren wordt een dagtaak met het hoog houden van vele ballen tegelijk. Genialiteit, helderheid, vernieuwing en de helende en voedende werking van Uranus en Jupiter zijn bij deze methode van creëren niet meer beschikbaar en daardoor kan men vervallen in chaos. Het leven is dan zo ingewikkeld geworden en zo uit verbinding met het hier en nu, dat het niet meer te organiseren is. *5 Voorbeelden op het persoonlijke vlak van het creëren vanuit de gekopieerde ‘ik ook’ creatie, is het overnemen van ideeën en het niets authentieks tot stand kunnen brengen.
Zohra gluurde door het rooster van een ventilatie­chacht. Aan de rand van het dak ontvouwde zich een macaber schouwspel. Het beeld was gefrag­enteerd als een mozaïek. Heel even hoopte Zohra dat ze nog steeds bewusteloos was en door duistere dromen gekweld werd, maar het had geen zin om de werkelijkheid te ontkennen. Ze kon niet ophouden met staren. Een gevoel van herkenning ontlook in haar binnenste, als een lang vervlogen herinnering aan een speciale ont­moeting.
Wormen Wormen vormen een groep parasieten die inwendig bij de hond voor overlast kunnen zorgen. Het kan voorkomen dat pasgeboren Staffordshire Bull Terrier pups al wormen met zich mee dragen. Daarom is het van belang dat een fokker de hondjes op tijd laat ontwormen. Honden kunnen wormen oplopen door het eten van ontlasting van andere honden, via vlooien, via contact met andere honden of door het eten van dode dieren zoals ratten of muizen. Besmetting van hond op mens is ook mogelijk.
Ze herinnerde zich de bittere woorden die Ujhalin, lang geleden gesproken had: Het belang van mijn lei­ding­gevenden is niet het belang van mijn volk. Gevaarlijke gedachten die haar mogelijk in handen hadden ge­speeld van de Timbesh. Woorden die ze gerappor­teerd had naar de Kiteh omdat ze bang was voor het alter­natief, bang was voor de straf voor on­ge­hoor­zaam­heid. Een mes tussen haar ribben, sterven in gevangen­schap.
‘Hoelang nog, Eochaid!’ vroeg Harbrand. In weerwil van zijn dreige­ment was hij tot dusver erg spaarzaam geweest met zijn schoppen, aan­ge­zien zijn sombere natuur hem had gehard tegen elk ongemak en elke valse hoop. Zijn gade Madalgarde lag nu vermoedelijk in de sponde van de vrome maar altijd geile koning Karel; onbelemmerde beschik­baar­heid van Madal­garde was vermoedelijk voor zijn vorst de belang­rijkste reden geweest om Harbrand als zijn paladijn overzee te sturen. Maar zelfs hierover kon Harbrand zich niet opwinden. Zijn laatste grote gemoeds­aan­doening was geweest in Roncevalles, toen hij in het gevolg van zijn koning de jonge markgraaf Roland had gezien: aan de Aarde geprikt door een Baskenspeer, zelfs in de dood en ondanks de roos van bloed op zijn borst verblindend mooi, de hoorn Oliphant en zijn zwaard Durandal aan zijn zijden als eveneens gesneuvelde, maar ooit levende en bezielde voor­werpen. Harbrand had met zijn koning gehuild toen, op dat verse slagveld vol lijken en kermende gewon­den die nog afgemaakt moesten worden; maar later was het net alsof de liederen van de hofdichters zich tussen hem en zijn ware herinnering hadden ge­plaatst, en had hij zich afgevraagd of hij daardoor zo mismoedig was gewor­den, of dat juist zijn mismoedig­heid deze gedachte in hem had opge­roepen.
De warme ademtocht blies langs haar oor en een lok van haar haar dreef loom mee naar voren op de lucht­verplaatsing. Verdwaasd keek ze ernaar. Achter haar, in de studeerkamer, klonk het ratelende geluid van de typemachine, maar ze registreerde het amper.
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.

“militaire overlevingsuitrusting beste wildernisoverlevingsuitrusting”

De waarheid van jullie heilige identiteit en persoonlijke kracht zal toenemen.  Het heeft niets met controle te maken.  Ze neemt meer verantwoordelijkheid op voor je hele zelf en de mogelijkheden die van binnenuit zullen ontwaken.  Er zal meer en meer verlangen naar vrede zijn, zowel individueel als collectief.
6° Radicale hervorming van opvoeding en onderwijs. Ouders zullen vrij gemakkelijk kunnen worden gemotiveerd om de opvoeding van hun kinderen af te stemmen op de nieuwe werkelijkheid en de mogelijkheden die ze bieden. Vermoedelijk zullen de gezinsvormen nog gevarieerder zijn dan nu al het geval is. Jongeren zullen vroeger rijp zijn maar niet zoals nu soms tot hun 20ste of zelfs tot hun 25ste als kleuters worden behandeld. De meerderjarigheid zal op 16 jaar liggen en de jongeren zullen veel sneller hun thuis verlaten. De sociale werkelijkheid laat hen immers toe zelfstandig te leven gezien de combinatie van hun arbeidsplicht van 10 è 12 jaar met hun studies. Het onderscheid tussen de thuissituatie en de school zal veel minder scherp zijn dan nu. Studies zullen veel meer vermengd zijn met ervaringen in de “realiteit”: de school zal niet langer een eiland zijn.
De evolutionaire psychologie beschouwt de mannelijke jaloezie (en de ermee gepaard gaande agressiviteit) als genetisch geprogrammeerd, als een geëvolueerde psychologische adaptatie (GPA). Mannen blijken, overal ter wereld, een voorkeur te hebben voor een vrouw die seksueel onvoorwaardelijk trouw is. Het hoorndragerschap, het bedrog van de vrouw, doet de man het risico lopen te investeren in een kind dat niet het zijne is en dus zijn genen niet draagt, een situatie die inderdaad zal gepaard gegaan zijn met een ernstig verlies aan reputatie en status in de gemeenschap. Jaloezie is het GPA-wapen dat de man helpt seksuele ontrouw van zijn vrouw vóór te zijn. De jaloezie verhoogt zijn waakzaamheid en hij zal zijn vrouw nauwlettender in het oog houden (of laten houden). Het contact van de vrouw met andere mannen wordt beperkt. Kapers op de kust worden desnoods hard aangepakt. En misschien zal de man geneigd zijn zelf ook meer in de relatie te investeren. De jaloezie geldt niet alleen gepleegd overspel maar ook de perceptie van potentiële rivalen. Vrouwen lijden ook wel onder de ontrouw van hun echt, maar ze weten steeds dat de kinderen die ze hebben hoe dan ook hun kinderen zijn. Vrouwen zouden, blijkens onderzoeksresultaten van de evolutionaire psychologie, gevoeliger zijn voor de mogelijkheid dat een man zich emotioneel gaat binden aan een andere vrouw en dus resources naar die andere vrouw en haar kinderen zal toeschuiven. Dus de vrouwelijke jaloezie betreft niet in de eerste plaats het seksuele overspel zelf, maar de emotionele ontrouw die erin besloten kan liggen. De studies laten wel zien dat ook mannen niet geheel ongevoelig zijn voor emotionele ontrouw van hun partner en vrouwen van hun kant staan ook niet geheel onverschillig tegenover seksuele ontrouw van hun man. Andere onderzoeken geven aan dat mannen eerder dan vrouwen geneigd zijn hun partner verborgen te houden, haar tijdverdrijf te controleren, haar eeuwige trouw te zweren, fysieke signalen van een bezitsverhouding uit te zenden (arm over de schouder leggen van de partner) en geweld te gebruiken tegen de partner of tegen de potentiële rivaal. Vrouwen zullen eerder hun fysieke schoonheid opkrikken of hun man licht tot heftig jaloers maken om zo diens trouw en relatiegehechtheid te testen of te versterken. Hierbij treedt wel een zekere context-specificiteit op: mannen doen meer echtelijke inspanningen naarmate zij rekening houden met de mogelijkheid van ontrouw van de partner of wanneer de partner hoge reproductieve waarde heeft (dus jong en mooi is). Vrouwen perken hun man eerder in als hun partner ambitieus is en alles in het werk stelt om zijn sociale status te verhogen. Verder blijkt dat jonge, attractieve vrouwen eerder af te rekenen hebben met jaloezie van de partner, alsmede van het erbij horend geweld. Vrouwen met veel verwanten in hun omgeving hebben daarentegen minder te lijden onder seksueel geweld. En tenslotte blijken mannen die over weinig resources beschikken, zich gemakkelijker te buiten te gaan aan geweld tegen de partner.
Het laatste onderwerp dat ik toch even wil aanhalen is het element paniek! Waarschijnlijk een van de gevaarlijkste dingen om te doen is panikeren, paniek vloeit voort uit ongecontroleerde angst van het onbekende. Je gaat je dingen inbeelden die er niet zijn en je zal heel vlug al je mogelijkheden verliezen en zo de verkeerde beslissingen nemen. Hierna volgen een aantal punten die iedereen zou moeten in acht nemen wanneer ze in een overlevingssituatie terecht komen:
Het grootste deel van de menselijke moeilijkheden komt voort uit escapisme. Bang voor de zelfconfrontatie in de geest, raakt het geweten verwrongen om het materiëel motief te dienen. Met de materie alleen is men dus nooit echt in orde hetgeen zich zal uiten als een vorm van lust. Uit die lust komt een strijd om de macht voort waardoor men vroeg of laat de kontrole verliest. Zo komt de profiteur ten val en verliest hij zijn intelligentie. Het ‘niet-dit’ bewustzijn van de misvatting is het resultaat van de materiële begoocheling. Het bestaat uit illusies over het de beheerser en genieter zijn terwijl tegelijkertijd het geweten het tegendeel fluistert van lijden voor opofferingen en onderwerping terwille van de samenwerking. De geest zoals tot uitdrukking gebracht door kulturen van beheersing kan ontmoedigend zijn. Iedereen weet het zo goed voor zichzelf dat de ander wordt gezegd en veroordeeld hetzelfde te doen. Maar feit is dat niet iedereen hetzelfde is of hetzelfde kan doen. Eén moet verschillend zijn zijn terwijl twee hetzelfde moeten wezen. Dat is het probleem van het leven. De ontologische vraag van hoe met God te zijn, de Heer en de orde, staat gelijk aan het beantwoorden aan en beslissingen nemen over leven in harmonie (e.g. één bewustzijn van de tijd) of dat men de konfrontatie moet aangaan en moet leven overeenkomstig winnen en verliezen in het konfliktmodel (b.v. het aanvaarden van twee soorten van tijd). Om vrede te hebben moeten twee mensen de zelfde orde of harmonie (God) hebben. Om werk te hebben moet men zich altijd bewust zijn van het verschil tussen het ideale van de totale opoffering voor de harmonie en de onvolkomen confrontaties van het winstmotief. Noch zou men er bang voor moeten zijn zich op te offeren, noch zou men er voor moeten terugdeinzen om in oppositie met het imperfecte te verkeren. Het is als met werken en vrije tijd: het één lukt niet zonder het andere. Zonder het konflikt kan men niet werken en zonder het werk kan men niet gemotiveerd zijn voor de harmonie van het onverschillig zijn met de genade van God en de natuur. Wat de doorslag geeft is of men weet wie men is of niet. De ziel is een vergaarbak van identificatie met alle soorten van menselijkheid. Hiervan ontwikkelt zich een zekere samenhang van denken of een geest. Deze geest wordt gezekerd middels emoties die waarschuwen of men gelijk gericht is of niet. Hiervoor moet men regelmatig naar zichzelf luisteren, b.v. in de vroege ochtend vóór het ontbijt. Meditatie voorafgaande aan de aktie is onmisbaar om de zelfkennis en samenhang van de geest te bereiken nodig om de kontrole te houden. Veel mensen gaan ‘s zondags naar de kerk de priester de stem van het geweten gevend. Maar dit als een externe vorm van kontrole hebbend is nog steeds het zelfverantwoordelijke van een dagelijkse meditatie en een aparte dag (b.v. de vijftiende of aquariaanse zondag) nodig.. 
Hij wandelde om de eerste heuvel heen. Varens, wingerds en stiletto­doorns vormden een dichte haag die het lopen bemoeilijkte en hij kon nu al zien dat de andere heuvels minstens net zo moeilijk begaanbaar waren. Op deze manier kon hij weken, zo niet maanden blijven zoeken naar een ingang en dan moest het maar net de juiste ingang zijn.
Cateringservice `t Noorden Brood & meer Ontbijt – Brunches – Lunches High tea – Picknick Introductie: Ook voor een lunch op maat bent u bij ons op het juiste adres. Door de jaren heen is brood het basis
‘En als ik daar dan in de winkel sta, met één hand en één verminkte stomp die nog het meest op droge worst lijkt – denk je dat de klanten zo’n slager dan nog serieus nemen? En komen ze ooit van het idee af dat mijn vingers misschien wel in hun gehakt zitten?’
‘Tja, een meisje van hier kent dat natuurlijk niet. Het is een dating site. Log in en toon twee foto’s. Het programma vertelt dan of we bij elkaar passen.’ Hij tikte zijn oorlel aan. ‘Mijn zegt dat het program­ma onfeilbaar is. Een Turing zestien AI bestuurt het.’
As we move into the age of info-labour, there is no longer a need to invest in the availability of a person for eight hours a day throughout the duration of his or her life. Capital no longer recruits people, but buy packets of time, separated from their interchangeable and occasional bearers. In the internet economy, flexibility has evolved into a form of fractalization of work.
Het kamp bestond uit twee groepen. De eerste was groot, zeker twee derde van de overlevenden die niet gewond waren. Dat was Jonas’ groep. Ze dansten als kleine wilden rond de smeulende en vlammende resten van de cockpit, schaduwen op de rotsen werpend, joelend als knaapjes op hun eerste avontuur, en net als die knapen overmoedig, onbevreesd en onvermoeibaar. Ondoordacht en jong.
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Daarnaast heeft de zombiecrisis-moordenaar gratis spel te spelen uniek en realistisch 3D-grafisch, hopen dat u van de verlaten zombie-vrije schieten met moderne wapens zal genieten, met inbegrip van sniper geweren, geweren, pompwapens en shortguns.
De tweede keer dat ik naar die soundscape luisterde, klonk die veel doffer. Ik besefte dat het algoritme het geluidsbestand al had aangetast. Na enkele dagen hoorde ik slechts ruis als de branding die zich op het strand krult.
De paracord overlevingsriem wordt elke dag gebruikt, waar een zware riem nodig is om je broek vast te houden! de unieke weefpatronen van twee snaren van paracord laten de riem meer instelbaarheid in plaats van de vijf gaten of de aanpassingsbereik
Tranen vulden haar ogen. Ze moest hier weg, maar opstaan was gelijk aan een doodsvonnis. De dood door zijn hand, de dood van haar familie door zijn agenten. Blijven betekende de rest van haar leven in een cel in Yig-Masuul. De macht lag bij hem.
Hij kampeerde op een klein heuveltje waar een paar bomen groeiden. Toen hij de haringen de grond in dreef raakte hij iets hards. Hij groef de losse aarde op en vond een klein metalen pannetje. Er waren eerder mensen op deze plek geweest. Hij groef verder en vond verschillende verweerde en verroeste voor­werpen, bijna onherkenbaar, en een versleten, plastic Barbie met lang, blond nephaar. Hij veegde de modder eraf en zette de pop rechtop tegen een van de bomen.
De makkelijke broek van Zusss in zwart is een fijne basic om in je kledingkast te hebben. De broek in maat L/XL is gemaakt van nylon en elastane en heeft een naad aan de voorzijde van de pijpen. Zo kun je hem eenvoudig omtoveren van relax broek tot zakelijke outfit. Je kunt de Zusss broek wassen op 30 °C, hij mag niet in de droger.
Vroeg of laat moet iedereen die werkt aan een materiëel leven van verplichtingen en genoegens terugtreden en bij zichzelf te rade gaan. Gegeven een juiste identificatie in de religieuze, wetenschappelijke en de politieke sfeer, zal de persoon er in slagen de tijdelijke schizofrenie te boven te komen. Het moet worden geleerd dat om succesvol te mediteren een zeker programma moet worden gevolgd: zekere lichamelijke oefeningen moeten worden gedaan om het lichaam onder de kontrole te houden van een stabiele konditionering naar de tijd, zodat de opstandige geest ontregeld door de materiële aantrekking tot rust kan komen, geen direkte uitdrukking krijgt en leert het meditatieprogramma en de daarbij inbegrepen God van de Tijd te dienen. Ook moet het duidelijk zijn dat dat alleen maar succesvol kan geschieden met behulp van de leerspreuken van de meditatie die het belang benadrukken van hartelijkheid en bescheidenheid zoals ‘breng de parel van de geest in de lotus van het hart’ en ‘alle eer aan Hem die de vorm van de Tijd heeft aangenomen, de rustplaats is van alle leefwerelden, de onderwerper is van alle levende wezens en de hoogste goddelijkheid waarop ik mediteer’. Naast de algemene gebeden voor de vader die in de hemel is en de heilige moeder kunnen andere elementaire begrippen van waarheid het denken zichzelf helpen te reorganiseren om vrede, goedheid en associatie te vinden, de sociale problemen uitwerkend in de geest. Het is ook van belang om te hebben geleerd niet het innerlijke, spirituele te gebruiken als vlucht uit de sociale werkelijkheid. In feite is het alleen maar na het naar behoren gewerkt te hebben dat men goed rust. Met een slecht geweten is het moeilijk om te mediteren. Meditatie is een hoger stadium van persoonlijke evolutie die hogere eisen stelt aan de individuele verantwoordelijkheid. Voor iedere tempel en kerk is er een ritueel van toenadering en een tijdslimiet. B.v. langer mediteren dan één uur, lichamelijke oefening of niet, kan aanleiding geven tot ernstige psychiatrische moeilijkheden de noodzakelijke werkelijkheidstesten missend. Experimenteel is het aangetoond dat iedereen kan hallucineren onder omstandigheden van sensorische deprivatie en sociale isolatie. Het is een straf die gebruikt wordt voor gevangenen en psychopaten en om dat te ervaren als een positieve bevrijding moet men zich ontwikkelen tot een onbuigzame kluizenaar. Verstorven naar ontzeggingen kan de asceet tot veel inzicht komen aangaande God en zijn eigen ziel, maar zonder de juiste voorbereiding onder leiding van een geestelijke leidsman zal men zeker een mislukking zijn qua zelfbeheersing. Om alleen te kunnen zijn moet men zeer sociaal zijn daar de hele wereld moet worden geïnternaliseerd. Niettemin zal alleen het alleen zijn het lichaam en de besturende geest alle vrijheid geven om de eer, de geestelijke en de lichamelijke gezondheid te ontwikkelen en te handhaven die de gerijpte optie eigen is. Zoals de ene helft van de lichamelijke aandoening kan voortkomen uit disharmonieuze konditionering, kan de andere helft zijn voortgekomen uit de afhankelijkheid in de onrijpe staat. Uiteindelijk zal iedereen het er over eens zijn dat niemand volledig vrij is van de misère en dat er alleen maar een gelegenheid bestaat om het lichaam en de geest zich te laten herstellen, terwijl er nooit een echte kans bestaat te ontkomen. Zelfs de dood biedt geen garantie van niet-continuering in het hiernamaals. Gewoonlijk bereikt men datgene waar men wilde zijn terwijl niet-zijn moeilijk voorstelbaar is. Men kan het lichaam verliezen maar niet het spoor dat men achterlaat. 
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
18. 16 • een sociale en seksuele buitenstaanderspositie in de tiener- tijd; • een ‘hoekige’ seksuele leercurve (niet geleidelijk aan leren experimenteren met verliefdheid, zoenen, opwinding, enzo- voort, maar plotseling geïnitieerd worden. Zoals in een eerdere scriptie door Ferdinand Bijzet (Collums ring 2004) is beschreven, is het verslavingsgevaar van cyberseks zeer groot. Dit wordt bevorderd door de grote beschikbaarheid van seks op internet, op tv, via de telefoon en zelfs op straat. Veel cliënten geven aan dat er langzaam een patroon is ontstaan, vooral in de puberteit, en dat zij erachter kwamen dat het een ge- woonte werd om seks, in welke vorm dan ook, te gebruiken als een verdovend middel. Door een herhalend patroon zijn de hersenen ge- wend geraakt om pijn, stress en allerlei andere negatieve gevoelens te parkeren en er een kortstondig genot van te maken. Geleidelijk aan raak je zo verslaafd aan een patroon om seks te gebruiken als een ‘pornocetamol’ (www.pornocetamol.nl) waardoor vervelende en pijn- lijke gevoelens tijdelijk worden verdoofd. In de huidige praktijk is een daadwerkelijke oorzaak vaak moeilijk te vinden. Het lijkt dan ook niet zinvol om daar uitgebreid naar te graven. De ervaring leert dat het in de beginfase uitgebreid ingaan op de oor- zaak zelden verklaringen oplevert, en dat dit weinig tot geen effect heeft op het symptoomgedrag zelf. Het is belangrijker om de focus te leggen op waar het in het hier en nu werkelijk om moet gaan, name- lijk: wie is de man of vrouw achter het symptoom? De onderliggende oorzaak kan voor de partner en de therapeut vaak wel zinvol zijn om degene die de symptomen vertoont beter te begrijpen of te leren kennen.
In deze bloedstollende first person shooter, gebaseerd op de gelijknamige TV-reeks, kruip jij in de huid van Daryl Dixon. Samen met zijn broer Merle beleven ze een griezelig, onvergeeflijk avontuur tijdens hun tocht doorheen het landelijke Georgia op weg naar het veilige – of dat is tenminste toch het gerucht – Atlanta. Onderweg krieoelt het van de

“ultra zeldzaam uitrustingsstuk om te overleven militaire buiten survival uitrusting”

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.
Ja, en misschien zou Utrecht morgen weer oprijzen uit het Glas. Dat Mook hem zou laten leven was nauwe­lijks waarschijnlijker. Ferdi grinnikte door zijn tranen. Dit was niet de manier om zijn laatste minuten door te brengen.
Van die verraderlijke, kloterige, spekgladde houten trap waarvan ze al zo vaak tegen elkaar hadden gezegd dat ze die veiliger moesten maken. Wat ze niet hadden gedaan. Wat ze geen van beiden hadden gedaan, en het had net zo goed haar kunnen overkomen in plaats van hem, maar toch bleef ze het hem verwijten. Misschien niet zozeer in woorden, maar zeker wel in daden, met een koude houding en een stilzwijgen en een gepast op afstand houden waar ze maar niet van af had kunnen komen, hoe graag ze het ook had gewild… het verdriet dreigde haar te over­spoelen en ze voelde het, letterlijk, als een koude zwarte wolk boven haar hoofd, een vettige zwarte materie die haar helemaal omhulde, in alle poriën en huidplooien kroop, in haar longen drong met iedere beverige ademteug die ze naar binnen liet gieren, haar verstikte en tegen haar fluisterde …
In de gang was niets te zien. Ja, de trap. Die vervloekte klotetrap. Voor de zoveelste keer vroeg ze zich af waarom Peter en zij hier in dit huis waren blijven wonen nadat … nou ja, erna. Natuurlijk waren er duidelijke redenen geweest, voornamelijk financiële, maar wat had ze graag weg gewild. Niet meer iedere dag geconfronteerd met die houten trap naar boven, naar de kinderkamer. Zoveel plekken in dit huis waar ze niet meer wilde komen. Die trap. Het kamertje boven. En nu dus ook de studeerkamer. Het kippenvel kroop haar armen weer op en haar maag knoopte zich samen. Ze snakte naar adem, gezicht vertrokken in verdriet.
Hij zucht. ‘Zoals je wilt. We hebben het er een vol­gende keer wel over.’ Hij wijst op een figuur in de  uiteenvallende menigte. ‘Zeg eens, die grote vent daar, met die bochel als een dromedaris, dat is Karagiozis de Griek, toch? Met die lelijke kale kop en die haakneus.’
Ik had net kleine Mirjam nog eens verschoond en haar weer in slaap gezongen. Ik weet nog hoe ik naar haar stond te kijken. Ze lag daar zo lief met haar oogjes stijf dicht en dat snottebelletje dat bij elke adem­tocht op en neer ging. Ik kreeg helemaal een warm gevoel van­binnen. Dat klinkt misschien raar want natuurlijk zorgt mijn tempera­tuur­controle dat ik constant op 36 tot 38 graden word gehouden. Maar mijn emotionele registers waren geprogrammeerd om dat te voelen. Dat was zo’n fijn gevoel.
Trauma-lijders zijn nu “slachtoffers”. En slachtoffers hebben dan deskundige psychotherapeutische begeleiding en zorg nodig (“slachtofferhulp”). Ze worden geleerd te “rouwen”, een depressie te kweken, zich met hun slachtofferschap te identificeren en zich als dusdanig publiekelijk te presenteren. En uiteraard: er ook letterlijk munt uit te slaan. In vervlogen tijden grepen ouders een trauma aan om hun kinderen te leren zich te herpakken en weerbaar te worden zodat ze in hun verder leven adequaat met tegenslagen, pech of verlies van geliefden zouden kunnen omgaan zonder eraan ten onder te gaan. Nu hoort het eerder dat je als kind of jongere (én volwassene) na een trauma onrustwekkende zelfmoordgedachten ontwikkelt. Dan pas zou je immers “normaal” reageren en dus recht hebben op respect van je omgeving en de ganse bredere gemeenschap. Wie zich na een trauma gedraagt alsof hem of haar niets ergs is overgekomen, integendeel alsof het trauma hem of haar meteen qua zelfvertrouwen heeft gesterkt, wordt nu bekeken als een gevoelloze cynicus of een halve psychopaat met wie het ongetwijfeld verkeerd zal aflopen. Eerst een aantal maanden of jaren lijden en wegkwijnen: dat is de boodschap! Voor zorgverstrekkers en menslieverds allerhande een ideale aangelegenheid om zich financieel en/of moreel te verrijken. Zij staan dan ook op de eerste rij om dat evangelie te verkondigen.
Een schaduw bewoog boven hen door de mist en een engel materiali­seerde. Met onvermoede gratie dook het wezen naar de koepel en landde daar op een dicht kluwen uitsteeksels. Vanaf hun beschutte plek tussen een paar lage gebouwtjes zagen ze hoe de engel een klein figuurtje tussen de uitsteeksels propte en vervolgens vastmaakte.
Ik ken hun spel, iets wat een politicus nimmer doet is ongelijk erkennen, dat staat gelijk aan politieke zelfmoord. Ik denk daar anders over, vind dat het wel moet kunnen, de kiezer duidelijk maken dat je iets verkeerd hebt ingeschat en dus op je schreden terugkeert.
Lars vloog door de slurf alsof hij weer jong was. Gewichtloosheid kent geen leeftijd. Gierend van het lachen botste hij vlak voor het sluiten van de buiten­sluisdeur tegen de binnendeur van de pendel.
Welcome to Islands of Adventure!! Can you survive in this most strategic and epic island survival 2017 game? Do you want to see the ocean life and enjoy the perks of living on the water with dangerous shark attacks? Rules of Ocean Raft Survival: Last Day on Island is the perfect game play you need. Start your Survival life on the surface of the deep ocean with a handcraft made of wood raft. Your home is endless ocean so you have to save yourself from ocean animals to live your on Island freely. Move your craft in any direction you want. The only objective is to save yourself from ruthless sharks and killer whales who can destroy your dream of aquatic life in a blink of an eye. Escape shark ocean capture with excellent raft control skills, survival techniques and drive in a zigzag manner to find a safe escape. Reach to the island as quickly as possible and survive on island with your survival techniques. Experience challenging survival escape story after a ship crash which made this rafting life possible.
vormt van dit instrueren-in staat is op het maken van pop can tops hang je foto’s. Als uw beeld valt, het is niet mijn schuld bij alles wat je geprobeerd de instructeur-staat. Stap 1: dingen die je nodig zult hebben. -2, Pop, soda, cola blikjes ….
Voor het eerst sinds de gebeurtenissen in de herberg verkeerde Urendel in opperbeste stemming. Nu hij als Cynethryths overwinnaar haar hoofd aan de voeten van koning Offa zou leggen, lag toch minstens een diaco­naat of gelijksoortig beneficium in het verschiet. Ineens weer misnoegd keek hij over het netjes verpakte hoofd op de bodem van het bootje naar de rug van de trouw voortpeddelende dwerg, die weer één van zijn binnensmondse liedjes zong. Dat manne­tje was erbij geweest, kende de ware toedracht. Altijd vrolijk en meegaand, intussen alles beglurend, nooit de frons van het zondebesef op zijn afzichtelijke voorhoofd. Dat mannetje was als een alf. Een wezen zonder ziel, eeuwig buitengesloten van de genade.
Gevolgen van onderdrukking, vervolging, verzet en geweld verdwijnen niet maar gaan behoren tot het leven van de mens die deze indringende ervaringen heeft ondergaan, maar hij kan verwachten dat hij er niet meer weerloos aan ‘onderdoorgaat’.
De bootsman Barnabas Wade heeft de leiding over de excursie. Hij heeft vier matrozen bij zich, met pikhouwelen en scheppen in de hand. Aan wal verhullen ze hun onmenselijke trekken met petten en sjaals. Een jonge matroos genaamd Tobias heeft de dubieuze eer om het lid van de Griek te dragen.
De roodharige reus drinkt nog meer, en bestelt nog een kruik, en nog een. Hij zuipt alles op. Ik heb nauwelijks de sake van mijn kom aangeraakt. Hij leegt nog eens twee kruiken, wat hem de bewondering van de dienjongens oplevert.

“marine survival gear wandelende dode weg om te overleven zeldzame uitrusting”

40. 38 Vaak proberen vrouwen hun gevoelens alleen te verwerken, en het kan lastig zijn om op die manier uit de achtbaan van gevoelens te ko- men. Een eerste valkuil voor de seksverslaafde is dat hij zich een oordeel vormt over deze eerste reactie. Hij vind het overdreven, hij wilt niet bij pijn uit het verleden stilstaan maar wilt het liever samen over de toe- komst hebben. Erkenning en stilstaan bij emoties zijn echter wezenlij- ke eerste stappen op weg naar herstel. Een andere valkuil is dat je als man snel overgaat tot oplossingsgericht handelen. Je wilt als man graag iets kunnen doen. Natuurlijk is verdere hulp en jouw beschikbaarheid belangrijk; dit is middenin de crisis ech- ter niet de eerste stap richting verwerking. De crisis mag er zijn, hoe pijnlijk ook! Derde fase: controle In deze fase is er nog steeds pijn en verdriet, maar deze kun je gemak- kelijker controleren en verwerken. Er is ruimte ontstaan om meer aan te kunnen. In deze fase van het proces bestaan onder andere de vol- gende stappen: • informatie verzamelen over seksverslaving; • (dwingend) informatie voorleggen aan de partner; • controle uitoefenen en het gedrag van de partner controleren; • de partner verantwoordelijk stellen en bij hem aandringen op afspraken. Een seksverslaving bij de een kan tot een jarenlange posttraumatische stressstoornis bij de ander leiden, met een voortdurende herbeleving van de pijn die leidt tot ernstig lijden. Huwelijken gaan vooraf aan,
Langzaam aan kon ik samen met die therapeut een fundamentele aanzet geven voor een duidelijk opbouwende lijn waarbij crisismomenten sneller hanteerbaar werden, uitbleven en tenslotte een nieuw evenwicht ontstond en daarmee een nieuw toekomstperspectief.
Hij wilde zeggen dat dit net de bedoeling was, dat hij er alles aan wilde doen om Erwin te helpen, maar zijn keel zat dichtgesnoerd. Hij kreeg geen klank over zijn lippen, ook niet om Gaetan om hulp te roepen. Zijn hand begon pijn te doen, nog altijd kon hij zich niet lostrekken. Toen ze haar hoofd naast het zijne hield, rook Samuel die rare geur weer. Het was toch geen geurkaars. Die gedachte deed hem bijna hardop lachen, net op tijd kon hij het tegenhouden. Misschien ver­moordt ze me dan wel.
Mijn dochter. Ik bewonderde haar bevlogenheid, maar haar naïviteit beangstigde me. Het artikel was nauwe­lijks gepubliceerd, of degenen met de meeste belangen wierpen zich op de doorontwikkeling van het algo­ritme, op de implementatie ervan op diverse systemen en het ontrollen ervan op het internet, inclusief de cloudservers. Overheden gebruikten het algoritme gericht om te wissen wat ze volgens de privacy­wet­geving niet langer mochten bewaren. Top­crimi­nelen kregen een brandschoon verleden, evenals oorlogs­misdadigers en politici. Beroemdheden wisten onwel­gevallige episoden uit hun roemruchte verleden, daarna werden de gaten opgevuld met wensbeelden van een fictief verleden.
66. 64 • “Ik ben bang dat er geen kans is op volledig herstel en dat we uiteindelijk elkaar gaan, scheiden.” • “Ik ben bang voor nieuwe leugens en dat ik er zelf achter moet komen.” • “Kan hij vrij blijven? ik ben bang voor een terugval!”
‘Nou, dat is een mond vol,’ kaatste ik terug, en ik leunde ontspannen tegen een scheefgezakte wand. Vanbinnen kookte ik echter. Om ons heen begon er een beetje structuur in de chaos te komen. De meeste dieren hadden nu een stikstofmasker op, wat wou zeggen dat diegenen die het niet droegen, nu zeker dood waren. De atmosfeer was tegen­woordig zo stikstofarm dat je het zonder masker niet langer dan vijf minuten uithield. Na drie minuten verloor je al het bewustzijn.
Een leuke uitgebreide set van Playgo voor de kleine survival specialist. Deze set bestaat uit een Survivalriem, drinkbeker, opbergbox, kompas, plastic zakmes(niet scherp !) een karabijn-haak en een ve
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 6 nr. 1 september oktober Eenling niet genoeg beschermd Joris van Huijstee Doordat psychotherapie van het eigen risico afgaat, minder mensen geestelijke hulp hebben aangevraagd, en doordat Bart van U. zijn verschrikkelijke daad gedaan heeft maar wel al in beeld was bij GGZ, zijn er niet alleen meer verwarde mensen, maar is er ook de drang deze mensen tot zorg te verplichten. Twee varianten bestonden al en er komt een derde bij. IBS (In beschikking stelling) en R.M. Wat erbij komt is verplichte zorg buiten een kliniek. Men heeft een behan- deling te accepteren als daartoe Eenling toekomstige melkoe van de GGZ besloten is. Hoe zat het ook alweer met IBS? Tristan van der V. die een bloedbad in een winkelcentrum in tijd erna, wapen vergunning aanvraag niet geweigerd kon Alphen aan de Rijn had aangericht en erna zichzelf van het worden omdat iemand eens IBS voor hem had aangevraagd leven had beroofd had een tijd ervoor IBS (verplichte dwango- die niet wettelijk bekrachtigd geweest was. Als het onterecht pname) gekregen. Iemand in zijn omgeving had de Burge- aangevraagd is geweest kon het nooit reden zijn tot weigering meester gewaarschuwd met dat Tristan een gevaar voor zich- aanvraag wapenvergunning. Maar na mijn bellen bleef men bij zelf was. IBS kan door een burgemeester uitgevaardigd hoog en laag volhouden dat de dienstdoende agent enkel zijn worden als omgeving vreest dat de persoon een gevaar voor IBS over het hoofd had gezien. Het delicate punt is dat IBS in zichzelf of voor anderen is. Tot dan had Tristan zich alleen principe vrijheidsberoving is zonder dat de persoon een delict uitgelaten over een gevaar voor zichzelf te zijn. De burge- gepleegd heeft. Dat is bijna niet goed toe te passen. Het lijkt meester besluit IBS uit te gaan voeren. De persoon krijgt eerder een instrument zonder echte macht te zijn om zo de bezoek van een psychiater en wordt vervolgens opgehaald en persoon tot inzicht te brengen. Ik zou wel eens willen weten op een afgesloten afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis wie toen de rechter commissaris en Tristans advocaat is geplaatst. Echter heeft de persoon rechten en dus moet de geweest. burgemeester gaan communiceren met de rechter commissa- ris. Die kan de IBS officieel en wettelijk verklaren en vanaf bekrachtiging is de duur van de IBS 21 dagen. Vindt de behan- delend arts na 21 dagen dat de persoon nog steeds een gevaar voor zichzelf of voor anderen is dan kan het vervolgd worden. R.M. rechterlijke macht is voor een duur van drie maanden. Wanneer iemand een overtreding maakt zoals op een spoor gaan staan en de trein tot stilstand manen dan komt dat voor de rechter en die kan de persoon op verwardheid tot een opname van minimaal drie maanden veroordelen. Er komt nu een derde mogelijkheid en dat is de persoon dwingen tot behandeling. Er komt een contactpersoon en een familielid die communiceert namens betrokkene. Het is nog in wetsvoors- tel en een woordvoerder van de rijksvoorlichting heeft mij een zaak nummer doorgegeven waarmee ik het in de gaten kan houden. Het doel van de opgelegde zorg aan huis is om de per- soon te integreren met de maatschappij. Dat lijkt me grondwet- telijk en juridisch onjuist. Iemand die een eenling bij keuze is mag hier nooit an sich op aangesproken worden. Op mijn vraag hoe lang deze opgelegde zorg duurt en of het van het eigen risico afgaat kon dus nog geen antwoord op gegeven worden. Dus voor hetzelfde geld wordt het een jaar later van de rekening afge- boekt vanwege eigen risico kosten. Tevens is het zo dat als de Burgemeester een IBS afvaardigt, een psychiater de persoon opzoekt voor wederhoor. Om te kijken of de persoon inderdaad een gevaar voor zichzelf of voor een ander is. Anders kan er mis- Tristan was met IBS na een week alweer ontslagen uit de bruik van gemaakt worden. Het recht van wederhoor. In het inrichting. Ik heb wel eens navraag gedaan en de officiële wetsvoorstel van verplichte zorg is nergens een paragraaf over verklaring is dat de rechter commissaris toen de IBS wederhoor te vinden. Dit zou betekenen dat de persoon vogelvrij bekrachtigd heeft. Wat ik opmerkelijk vond gezien zijn korte is. Wanneer de buurman zijn als verward overkomende buurman duur, volgens de wet had hij minstens drie weken opgenomen als vervelend in het oog vindt springen, is dat nog geen reden moeten worden. Tevens is het zo dat antidepressiva pas na voor de persoon verplichte zorg bij de burgemeester aan te drie weken pas gaat werken. En iemand die zelfmoordneigin- vragen. Daar is de wederhoor voor bedoeld. Is de persoon wel of gen of plannen heeft, is ongelukkig. Het leek er eerder op dat niet een gevaar voor zichzelf of voor de omgeving is de enige de rechter commissaris toen een deal met de advocaat van rechtvaardige afweging. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Toen ik gisteravond bij hen zat te praten in het Guesthouse kwam er een Ghanees gezin binnen, samen met de Hospital Administrator, de baas van het ziekenhuis. Die vertelde me: “Dit is een gynaecoloog en hij komt hier werken”. Er was zelfs nooit eerder sprake van geweest dat zo iemand zou komen.
De Spork van Wildo is stijlvol en van hoge kwaliteit eetgereedschap voor onderweg. Het product is gemaakt van BPA-vrij kunstof en is milieuvriendelijk geproduceerd in Zweden. Een Spork met een goede en comfortabele grip. Ideaal voor onderweg tijdens een hike, survival tocht, scouting of bushcraft activititen. De Spork is een mes, vork en lepel in 1
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
30 jaar geleden was het nog the great white north maar nu denk hier klopt iets niet als je weer eens een kamele neuker op de witte steppen betrapt. Als het hier te gek wordt ga ik beslist weer verhuizen, ik ga niet ten onder aan een kinderneuk geloof.
Af en toe waait het behoorlijk. Soms is de lucht lei-blauw. Soms is er onverwacht nu al een regenbui, al een keer of vijf in een maand. Maar nu is er ineens geen water meer in mijn huis. Niemand kan me precies uitleggen waarom, maar ik moet me nu redden met een paar emmer water per dag. Inmiddels vijf dagen
Om het spel in orde te hebben moeten er sancties zijn wat betreft de basis waarden. Mensen die de orde respekteren zouden moeten worden beloond terwijl overtredingen bestraft zouden moeten worden. Een spel dat de eeuwige waarden vertegenwoordigt, de kwaliteit en het karakter, kan niet zonder deze sancties. Het spelen van de bal is, met het voorbeeld van ‘nederlands voetbal’ beloond, maar alleen team-gewijs en buiten het eigen verdedigingsgebied. Scoren in het eigen doel wordt op zichzelf niet beloond, terwijl scoren in het doel van de andere partij wordt beschouwd als het buiten het veld spelen en wordt dus gesanctioneerd. De bal mag niet worden gespeeld met de handen en het uit het veld spelen of scoren via het lichaam van iemand anders zal worden beschouwd alsof er gespeeld is door de laatste persoon die de bal aanraakte. Daarom telt het scoren van een doelpunt niet als een tegenstander de bal heeft aangeraakt. In het verdedigingsgebied mag de tegenstander de bal aanraken. Er is geen vaste doelman: alle spelers kunnen een keeper zijn en kunnen elkaar in het verdedigingsgebied zelfs de bal toegooien. Dit resulteert ook in het feit dat het buiten het veld trappen van de bal via het lichaam van een tegenstander er toe zal leiden dat men die uit het veld trapt. Zo kan het spel ook ruig zijn. Aangezien men op tijd speelt kan het team met de langste tijd zoveel scoren als ze willen en het spel beëindigen om zich van de overwinning te verzekeren. Dit garandeert de motivatie om doelpunten te scoren. Van de andere kant bezien kan het verliezende team alleen gemotiveerd zijn om tijd te winnen in het beheersen van de bal zonder te scoren daar scoren de overwinning van de tegenpartij zou veilig stellen.
In onze visie treden de eerste mensengemeenschappen dus naar voren als oorspronkelijk in hun geheel voedselzoekers: zowel mannen als vrouwen brachten hoofdzakelijk hun dag door met het zoeken naar relatief klein eetbaar voedsel. Pas in een latere fase ontwikkelde zich een duidelijke taakverdeling waarbij mannen (alhoewel ze ook nog aan voedsel zoeken overwegend in groep gingen jagen, terwijl de vrouwen zich verder toelegden op het vergaren van voedsel (hoewel er stammen waren waar vrouwen mee op jacht gingen; misschien is er zelfs ooit wel eens een vrouwensamenleving geweest: niet voor niets spelen de Amazonen zo’n belangrijke rol in veel Griekse mythes – ze werden gesitueerd tussen de Zwarte Zee en de Kaukasus). Mogelijk begonnen sommige stammen zich ook reeds in een vroeg stadium van de menselijke geschiedenis te specialiseren in visvangst. Maar in die eerste fases werd er eigenlijk niet echt verzameld: men at tot men geen honger meer had en legde zich daarna te rusten of gedroeg men zich wat speels, zoals chimpansees. Men beschikte in een eerste fase immers niet over de recipiënten zoals gevlochten manden om vruchten e.d. te verzamelen en het nomadisch leven liet ook niet toe om veel van dergelijke werktuigen, instrumenten en hulpmiddelen mee te sjouwen. In een eerste fase was de jacht niet dominant en bleef het bijeenrapen van plantaardig voedsel en kleine dieren en insecten de bovenhand houden. De verhouding tussen voedsel vergaren en jacht hing onder andere af van wat de natuur bood, hoewel we zonder risico ons te vergissen mogen aannemen dat in gebieden rijk aan plantaardig voedsel ook wel het meest prooidieren te vinden zullen zijn geweest. Naarmate de technieken beter werden (eerst puntige stenen en stokken, later steenbijlen en een soort spiezen of speren) werd de jacht belangrijker, maar verbeterde jachttechnieken hingen doorgaans samen met efficiëntere voedselvergaringsmethoden (gebruik van stenen werktuigen om knollen uit te graven maar vooral het gebruik van manden en buidels om inderdaad voedsel te verzamelen). Beide impliceren een vorm van kampement waar men minstens een tijdje verbleef. Helen Fisher schat het aandeel van het verzamelen van voedsel bij tegenwoordige jager-verzamelaars op 70%. We moeten hieruit niet afleiden dat er in de Oudheid geen ware jagersvolkeren zijn geweest wiens leven volkomen gecentreerd was rond de jacht. De veelvoud van jagersmythes die hun oorsprong moeten hebben in het paleolithisch tijdperk, bewijst hoezeer voor veel volkeren, zoals bijvoorbeeld bij de Noord-Amerikaanse Roodhuiden, de jacht het ganse leven beheerste. De explosie van de jacht (haar collaps) was nodig opdat landbouw en veeteelt zouden kunnen doorbreken (zie sub). Het relatief geringe aandeel van de jacht bij de actuele jager-verzamelaars verklaart mijns inziens eerder waarom ze het niet verder dan hun huidig stadium hebben gebracht.
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de macht van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
Hij probeert zoveel mogelijk op zijn zijde te slapen. De striemen op zijn rug beginnen nu te helen, maar blijven nog steeds pijnlijk. De woede van de bootsman om zijn onzorgvuldigheid was uitbetaald met vijf venijnige zweepslagen.

“overlevingsuitrusting voor houtbewaarder metalen gear solide zombie survival”

Als eenmaal de woede is losgelaten is die moeilijk te stoppen. Het is niet zo makkelijk meteen los te laten en geen vuiltje meer aan de lucht te hebben. Het trekt maar langzaam weg. Als donder en bliksem razen, moeten mensen op hun hoede zijn voor vernietiging. Laat dan de storm een boom vellen of een schuurtje omver blazen. Zolang het huis stevig op zijn grondvesten staat en goed gefundeerd is, storten de muren niet zo snel in. Zo ook moet de persoonlijkheid stevig en goed gefundeerd zijn in de vastbeslotenheid niemand schade te berokkenen. Het is o.k. om met mensen te vechten en wat emotie te tonen. Maar het is slecht om je aan een aanval en vernietiging over te geven. Geweld kan noodzakelijk zijn voor de zelfverdediging, dus: val niet aan. Vecht met mensen en niet tegen mensen. Praktisch gesproken betekent dit dat vertrouwen nog niet verloren is na de uitdrukking van kwaadheid in een aanval van woede als er geen feitelijke aanval plaats vindt. Derhalve zijn het de woorden die het vechten doen. Fysiek vechten is het einde van de rede en kan eveneens de relatie beëindigen. Zelfs een hopeloze poging het met woorden af te handelen staat in dienst van de rede. Men hoeft niet redelijk te wezen om de rede van dienst te zijn. Delirante nonsense is er ook terwille van de geest. Niemand gelooft alles wat er gezegd of gedacht wordt, maar iedereen gelooft in fysieke pijn en de noodzaak daaraan te ontkomen. Dus, zolang woede in woorden wordt omgezet kan men blijven, maar als woede in een fysieke aanval overgaat, is het spel verloren als de voorgaande regel (lk) is verwaarloosd. Oorlog is het resultaat van het onvermogen zich terug te kunnen trekken.
Met de verzelfstandiging van het Ego, de Geest en de Maatschappelijke Orde werd het individu meer en meer een gespleten schizo individu. Tegenover zijn natuurlijke neigingen stond zijn Ego, stond de Orde klaar om deze in de juiste aangewezen banen te leiden. Het lichaam werd meer en meer een probleem in de mate dat de overgave aan de natuurlijke neigingen van het vlees het contact met de goden of de godheid, het luisteren naar de stem van het geweten, verhinderde. Meer en meer zouden lichaam en geest tegen elkaar worden opgezet: door de goden die zich in de geest manifesteerden én door de goddelozen die zich overgaven aan de geneugtes van het vlees en doorhadden dat de geest een fictie was die hoogstens om redenen van praktische nuttigheid moest worden geprezen. In Paulus’ Brieven (aan de Romeinen, aan de Korinthiërs) kunnen we lezen hoe het ware geloof, de ware gehoorzaamheid aan God bestaat in de onverschilligheid tegenover het vlees en de overgave aan de geest van het vergoddelijkte Woord. Ook dit zijn dus ontwikkelingen die zich pas in de landbouwsamenlevingen zouden doorzetten, maar waarvoor de kiem te vinden is in de paleolithische samenlevingen. Het natuurlijke genot (van het voedsel, van seks) krijgt de banbliksems van het Kwaad over zich en wie hoopt het Rijk Gods binnen te treden, hoort zo veel mogelijk dit natuurlijke genot te mijden en zich over te geven aan een hogere Orde, een hogere Macht. Maar de hogere Orde van de Geest schept zo haar eigen kwaad en boosaardigheid: de leugen en de veinzerij. Zoals Immanuel Kant immoraliteit zag in het instrumenteel aanwenden van de zedenwet voor eigenbelang, zo duikt het Kwaad op de duur overal op. Geloochend moest dus worden dat de Geest slechts een instrument was van de natuurlijke drang tot zelfbehoud: de Geest kwam te voorschijn als een afgezonderd principe dat tegen het lichaam werd gesteld. Praktisch kwam men ertoe in het openbaar de natuur geweld aan te doen en in de publieke ruimte die natuur zo veel mogelijk te verbergen in houding, kledij en gebaren. In het openbaar diende men de geest ‘vrij’ te hebben. Het natuurlijke van zijn kant werd verbannen naar de privé-vertrekken, hoogstens nog toegelaten in drankgelegenheden en bordelen, vermomd als obsceniteit. De Wet die het natuurlijke genieten verbood, kon echter niet slagen: niet alleen drong het natuurlijke zich aan de geest op, de geest die immers zelf maar een stuk lichaam was, de Wet suggereerde in al zijn uitspraken ook de mogelijkheid van dat natuurlijk genot. Bovendien zag elk kind dat niet iedereen zich aan de Wet hield, dat er uitzonderingen waren: doorgaans hielden zij die de Wet instelden zich zelf niet aan de Wet. De Wet leidde aldus tot een fundamentele gespletenheid van de samenleving, tot een fundamentele gespletenheid van elk individu dat onderdaan was van die Wet. Verdringing en transgressie, ascese en excessief genot wisselden elkaar voortdurend af. En de Wet diende dan ook voortdurend bijgesteld en herzien te worden, een proces waaraan vandaag nog steeds geen einde is gekomen.
Hij werd er zelfs een beetje idioot door. Ik bedoel maar, welke ezel gaat er nou achter een ranke gazelle aan met de allure van een fotomodel? Diversiteit is een zegen, maar eveneens een uitdaging. Ik kon ervan meespreken. Voor we het weten willen we te hoog mikken. Of te buitenissig.
34. 32 angst in eerste instantie vooral gericht is op de concrete gevolgen: het gaat om angst voor de toekomst en de consequenties voor de relatie en het gezin. Deze angst kan soms verlammend werken en voorbijgaan aan een persoonlijk emotionele Dit is niet erg, maar een aan- passing om te kunnen omgaan met de eerste schok, zie onderstaande voorbeelden: “Ik was eerst in een soort shock. Ik hoorde het wel, maar het kon het niet laten doordringen. Het kon niet echt zijn. Pas na twee á drie maanden drong het verder door en toen raakte ik buiten mezelf van verdriet, paniek, gekwetstheid, gevoelens van afwijzing, verraad en angst.” “Op mij was het effect dat ik me lamgeslagen voelde en mijn emoties jarenlang diep weggestopt heb. Dat wegstoppen had ook te maken met onze gezinsomstandigheden: ik kon het me niet veroorloven (voor de kinderen) om het onder ogen te zien, zij hadden me nodig.” Daarnaast kunnen er nog andere oorzaken zijn waardoor er geen eer- ste emotionele reactie optreedt, zoals in de onderstaande reactie: “Niet zo veel, ik zag toen nog niet erg in wat dit o.a. voor gevolgen voor mij had.” “Ik dacht eerst hij heeft een probleem, ik niet. Later bleek dat ik mij door de jaren heen steeds meer was gaan afsluiten voor hem en ook ik moeite had om bij m’n emoties te komen.” De onthulling, al dan niet getypeerd als een traumatische ervaring, is ingrijpend. Het ritme van alledag wordt plotseling verstoord. Vaak ontstaat er in eerste instantie een gevoel van verdoving (de ‘bevrie- zing’ die zorgt voor primaire overleving). Deze werkt als een soort
Zohra opende ook haar andere oog en zag het nu duidelijk. De vrouw die daar lag was dood. Ze was geperforeerd met gaten ter hoogte van belangrijke slagaders. Het lichaam was spookachtig wit in de duisternis, alsof het helemaal leeggebloed was.
‘Geen goed idee,’ antwoordde ik hoofdschuddend. ‘Geen goed idee, echt niet, Jonas.’ Ik vertikte het ook om hem met meneer aan te spreken. Hij was gewoon Jonas, niks meer dan dat, de hufter. Ik zuchtte. ‘Dus jij wilt al die Marsdieren te voet op pad sturen? Ze gaan dagen, misschien wel weken moeten stappen om de afstand af te leggen naar Euphrat. Heb je enig idee hoe ver we al van de stad verwijderd zijn? Wat is je functie eigenlijk?’
67. Factoren van invloed op verandering BMI -0,8 -0,6 -0,4 -0,2 0,0 0,2 0,4 0,6 0,8 1,0 0 3 6 9 12 BMISDS time hematological solid brain Met sondevoeding snellere stijging dan zonder sv Lage initiële BMI snellere stijging Daling BMI bij hematologisch en solid, stijging bij hersen tumoren Stijging BMI SDS hangt niet samen met: Leeftijd, geslacht, BMI ouders, intake, klachten, zwaarte/fase behandeling, corticosteroiden
Dit zal alles wat je hebt geleerd vergen en nu beginnen jullie een nieuwe werkelijkheid te creëren vanuit innerlijke en uiterlijke gemeenschap.  Dit zal jullie helpen om je gebruikelijke afscheiding te helen en je naar eenwording te bewegen.  De Goddelijke Wil kan beginnen de persoonlijkheid meer aan te sturen, terwijl je je naar de 3de chakra beweegt voor haar transformatie.
Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis.
TE HUUR DIT ROYALE APPARTEMENT (200 M2) IS VOORZIEN VAN MAAR LIEFST VIJF SLAAPKAMERS EN IS GELEGEN IN HET GEZELLIGE CENTRUM VAN HEYTHUYSEN. VANUIT HET RIANTE DAKTERRAS GRENZEND AAN DE WOONKAMER KIJKT U
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard

“overlevingsuitrusting voor overlijden gratis overlevingsuitrusting gewoon betalen verzendkosten”

Wat de stijl of het karakter van het zelfverwerkelijkingsproces ook is, beslissend is echter of de lust is overwonnen of niet. Het is niet een denkbeeldig probleem om velen aan te treffen die zich bekeerd hebben maar nog steeds dezelfde oude lust koesteren of vele geliefden aan te treffen in absoluut onvermogen om samen te rijpen en onafhankelijker te zijn. Men kan gemakkelijk van kleding wisselen en nog steeds dezelfde leugenaar zijn. Het is ook makkelijk om jezelf, ouder wordend als minaar, te ontdekken als dezelfde oude dwaas. liefde kan, net als God, vele vormen aannemen en wordt gekenmerkt door zijn vitaliteit van verandering. Derhalve kan men, met de zelfde oude lust eenvoudig getransformeerd enkel qua leeftijd of kultuur, die manier van bestaan veilig vaarwel zeggen kiezend voor een beter begrip van planning en begrijpen. In een kasteel leven kan aantrekkelijk zijn maar om die glorieuze woning in de lucht te zien hangen kan een diepe val ten gevolge hebben niet alleen voor een enkel stel geliefden, maar ook voor de mensheid in zijn geheel. 
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Maria liet hem los en haalde haar schouders op. ‘We hebben al bijna twintig jaar niemand gezien, Harrald.’ Ze sloot de poort achter hem. ‘Je vader en ik denken dat er weinig dreigingen meer zijn daarbuiten. Die tijd is geweest.’
Ten tijde van oorlog en ziekte stort alles in: menselijk vertoog, socialisatie, huwelijk, sociale zekerheid en het maken van afspraken kan allemaal gefaald hebben. Dit vormt een enorme breuk in het vertrouwen. Alles was gebaseerd op de vrede en kontinentie van het luisteren naar elkaar, samen zijn,getrouwd zijn, sociaal zeker zijn in een aangename dagelijkse orde. Opnieuw beginnen is onvermijdelijk na mislukking. Het leven moet worden geleefd wat de mislukking ook is. Niettemin zal er de nodige aandacht zijn over wat de oorzaak van de mislukking zou zijn geweest. Misschien teveel sex ondanks het huwelijk? Misschien te bang om uit te gaan en onder vreemden te verkeren? Misschien teveel vooroordelen tegen alternatieve levensgewoonten en opvattingen? Misschien te weinig respekt voor de sociale zekerheid? Misschien werd de verkeerd soort van tijd gerespekteerd? Van iedere mislukking gaat er druk uit een juist antwoord te vinden op deze vragen. Alleen met een zekere conclusie van berouw kan men opnieuw beginnen en het weer proberen. Hiertegen vechten is hetzelfde als vechten tegen ervaring en evolutie vechten. De mens is een evolutionair proces omdat het een brein ontwikkelde en het succesvol zal blijven niet het gebruik van dat vermogen tot aanpassing ontkennende. Vertrouwen zal voortkomen uit het zich bedachtzaam gelijkrichten met de orde van het ware zelf, in gedachten houdend dat vergeetachtig en repressief zijn gelijk staat aan het verloren hebben van (het zicht op) die goddelijkheid (afb.). 
16. 14 ving. Voor je het weet zit je net als je verslaafde partner in een isole- ment, omdat je nergens met je vraag naartoe kunt en durft. Bepaald gedrag, zoals het kijken van porno, dat in de ene relatie zon- der probleem of zelfs met plezier wordt geïntegreerd, kan in een ande- re relatie reden vormen voor scheiding of diepe onzekerheid bij de partner. Het kijken van porno wordt door veel partners als vreemd- gaan ervaren (Van Rijsingen, 2008). Of het gedrag nu het bekijken van pornobeelden betreft of echte sek- suele contacten, of het kortdurend of jarenlang wordt beoefend, of het om romantische relaties gaat of alleen maar om seks, maakt voor de mate van kwetsing niet zo veel uit. Vrouwen kunnen door het stie- kem plaatjes kijken van hun man net zo van slag zijn als anderen die horen dat hun man al twintig jaar andere vriendinnen heeft. Al de statistieken en feiten maken iemand nog niet seksverslaafd. Juist de enorme anonimiteit zorgt ervoor dat het niet goed te kwantificeren is hoeveel mannen en vrouwen daadwerkelijk verslaafd zijn. Het feit dat iemand überhaupt af en toe porno kijkt zou al problematisch kun- nen zijn binnen een relatie. Waar ligt de grens? In conclusie is de belangrijkste vraag die een partner zich moet stellen, hoe je het probleem zelf definieert en hoe groot het probleem binnen jullie relatie is. Seksverslaving behandelen als symptoom Er zijn diverse online vragenlijsten verschenen (zoals http://www.ben- ik-seksverslaafd.nl/heb-ik-hulp-nodig.html) die zich vooral richten op symptomatische klachten. Zulke vragenlijsten zijn in eerste instantie belangrijk om het probleem te constateren. Als er daadwerkelijk een probleem is, behandel je dit dan als een symptoom, zoals in het 12-
Toen ik gisteravond bij hen zat te praten in het Guesthouse kwam er een Ghanees gezin binnen, samen met de Hospital Administrator, de baas van het ziekenhuis. Die vertelde me: “Dit is een gynaecoloog en hij komt hier werken”. Er was zelfs nooit eerder sprake van geweest dat zo iemand zou komen.
Onderdak: Na dat je jezelf de eerste zorgen hebt toegepast ben je toe aan je tweede prioriteit. Bescherming van de natuurlijke elementen zal je toelaten om voor een langere periode je overleving voort te zetten. Zorg er voor dat je onderdak zo compact mogelijk is, een schuilplaats bouwen voor 4 personen terwijl je alleen bent is een verspilling van werk en warmte. Je onderdak moet waterdicht, winddicht en zo goed mogelijk geïsoleerd zijn. De locatie van je onderdak of schuilplaats is ook van groot belang. Bouw nooit je schuilplaats naast een stroom of riviertje, bij hevige regenval kan de rivier buiten zijn oevers treden en je schuilplaats doen onderlopen. De ideale locatie bestaat niet, maar wanneer je rekening houd met een aantal belangrijke punten kan je een min of meer comfortabele schuilplaats bouwen. Ten eerste, zorg voor een veilige locatie die je bescherming biedt tegen barre weersomstandigheden (wind, regen, sneeuw, zon, etc.). Ten tweede, zorg er voor dat je genoeg natuurlijke middelen ter beschikking hebt om je vuur aan te houden en je van drinkwater te voorzien. Begin steeds met je voorzieningen zo ver mogelijk van je schuilplaats te ontginnen, wanneer je dan zwakker wordt zal het makkelijker zijn om de materialen dichter bij je onderdak te gebruiken. Ten derde, kijk uit voor een open plek dicht bij je schuilplaats om de aandacht te trekken van de reddingswerkers.
‘Ik mag blij zijn dat ik toestemming kreeg voor deze,’ mompelde ik. ‘De meeste mensen vinden het niet oké meer om dieren te houden voor voedsel of voor plezier. Ik moest een uitgebreid betoog indienen dat een vis me zou helpen geïnspireerd te blijven.’
Our employees across the world responded quickly by donating money to help their colleagues, and also helped find and pay for temporary housing, survival kits, lifejackets and other necessary equipment. demasterblenders1753.com
Helaas had ik geen rekening gehouden met het feit dat ik ook de huur voor het kamertje achter in de garage zou moeten betalen. En de dage­lijkse energie. En dat na een maand mijn schoudergewricht kapot zou gaan…
‘Gezegend zou de gedroomde beer zijn. Kijk naar de afmeting, kijk naar de vorm. Gezegend is de Griek, zoals het verteld wordt, want hij heeft niet alleen een bult op zijn rug, maar ook één tussen zijn benen. Hij is kameel in plaats van dromedaris. Of althans dat was hij tot ik hem ontmande.’
‘Eerlijk gestolen. Ik liep de hamam in en trok hun spullen in de kleed­kamer aan. De mijne liet ik achter.’ Ze trok een tweede sarong uit haar tas. ‘Ik heb er ook eentje voor jou.’ Haar glimlach werd een brede grijns. ‘Voor het komende uur zijn we twee Wallenkanters­trutjes.’ Ze trok aan Helga’s arm. ‘We gaan gewoon bij Tantoretti zitten.’ Ze knikte naar de uitkijktoren met het roterende terras.
Wat telt in het gevecht ter wille van de waarheid van de ziel is de aanpassing aan de Tijd en omstandigheden zo dat geen fixatie de liefde van de mens zal overheersen. Van kennis houdend vormen boeken het tweede medium, het eerste medium van de waarheid is de persoon zelf. Daarom komen de boeken, de media, op de tweede plaats t.o.v. de mens die de kennis zelf overdraagt. Als hij kan kiezen tussen het theater en de bioscoop zal hij het theater kiezen. Als hij moet kiezen tussen een tijdschema en een dynamische improvisatie op dat schema zal hij improviseren. Ook kiezend tussen de priester en de bijbel zal hij voor de priester kiezen. Als hij kan kiezen tussen vasthouden aan drugs en ze opgeven terwille van de orde van de ziel, zal hij het laatste kiezen. Een persoon die van de kennis houdt, een filognost, zal altijd praten en mediteren met mensen zo direkt als mogelijk is zonder wie of wat dan ook te verheerlijken. Daar zijn de drugs bij inbegrepen. Tijdelijk kan het zijn dat er drugs nodig zijn, maar chronisch gebruik ervan om te ontsnappen aan de uitdaging van de waarheid zal hij afwijzen. Geen beneveling van het bewustzijn mag worden gezien als de horizon waar men voor gaat hoewel men vaak de benevelde mistbanken van de neergang als uitgangspunt kan hebben. 
Hij stapte van de verhoging af en wandelde erom­heen, op zoek naar een oneffenheid, iets dat uit de toon viel. Uiteindelijk vond hij een gleuf aan de zijkant van de treden die het platform op gingen. Hij pakte de kaart en draaide hem een paar keer om en om in zijn handen. Is dit het antwoord? vroeg hij zich af. Als ze kan helpen kinderen op de wereld te zetten, dan is er een kans voor de mensheid. Resoluut stak hij de kaart in de gleuf. Het kan niet zomaar eindigen. Een nieuw begin, met normen en waarden die de mensheid verenigen.
In deze context verdampt de socialistische klemtoon op het beheersen en beheren van de economische hefbomen. Zoals zo veel linkse partijen in Europa schakelde de sp.a dan over op “identity politics”: m.a.w. het opkomen voor de rechten van “gediscrimineerde minderheden” (ondertussen is de bewuste discriminatie als feitelijk gegeven een kwestie van hoe je de zaak bekijkt). Klassiek hierbij is het trio vrouwen, holebi’s en allochtonen. Aangezien deze klemtoon amper verschilt van deze van andere partijen (liberalen, groenen, …), levert deze oriëntatie programmatorisch noch electoraal veel op. Resultaat: nog een reden voor meer traditioneel denkende mensen, waaronder heel wat industriearbeiders, om dan maar naar meer extreme partijen uit te wijken.
bedankt in iedergeval voor jullie tips en medeleven. En inderdaad zolang er twijfel is dan is het haar tijd nog niet en zeker met haar, hebben we al vaker op het randje gestaan en knapte ze weer op. Nu weten we dat dat niet meer zal gebeuren, vooral omdat ze ook nog drie andere aandoeningen heeft. Vanmorgen was ze niet te porren en at met kleine beetjes en ging dan weer liggen. Met in het achterhoofd dat het oud en nieuw eraan komt en we weten dat ze dan onder de tafel en in de kelderkast kruipt van angst. heb ik de dierenarts gebeld en gezegd dat ik dit niet wil voor haar. Afspraak gemaakt voor morgenavond. Na dit telefoontje naar buiten gegaan met haar en gaat ze me daar toch even zich lekker te buiten aan een rol partij in de sneeuw????? Ik was met stomheid verslagen…. Vervolgens na 10 minuten redelijk actief te zijn geweest was het ook wel weer klaar dus een ronde van een uur zit er ook echt niet meer in. Vervolgens thuis wel weer wat gegeten en toen zat ze bibberend op de bank. Temp gedaan en die bleek 37.4. Na een uur was deze weer 37.9. Toen mijn man net thuis kwam kon er zelfs weer een poot van af. Dat heeft ze al 3 dagen niet meer gedaan. We wachten maar even af wat ze morgen doet, want er is even geen pijl op te trekken met deze dame. en misschien bel ik de afspraak wel weer af. In iedergeval nogmaals bedankt voor alle lieve reacties.
Wat zagen de allereerste mensen? Stel: ze kijken neer op drie buffels die staan te drinken aan een waterplas. Op hun geur konden ze geen beroep doen zoals bij het verzamelen van voedsel. Zagen ze reeds scherp gerande vormen of zagen ze eerder kleurenvlekken? Of hadden ze vóór hun ogen een waas? In ieder geval konden ze niet zeggen: ‘We zien drie buffels’. Want ze konden niet tellen. En bovendien konden ze nog niet volmondig spreken. Ze waren zich niet bewust van de drie buffels! Wat zagen ze dan? Misschien zagen ze gewoon NIETS, d.w.z. ze zagen niet-iets, ze hadden misschien nog niet geleerd de wereld te zien als een verzameling figuren tegen een achtergrond. Hun cognitieve apparaat reageerde immers in eerste instantie sensomotorisch: een prikkel triggerde een gedrag of een gemoed (als een toestand van het lichaam). Ze hadden zich nog geen echte perceptuele ruimte eigen gemaakt, geen ‘innerlijke’ ruimte van voorstellingen. Zoals gezegd, ze konden in ieder geval niet tellen. Ook nu nog, als wij een troep dieren zien, zijn wij niet meteen geneigd deze te tellen: we nemen ze als troep waar. Zo blijken ook de basisgetallen niet gevormd te zijn door er telkens één of een ander getal bij op te tellen (zoals elf = rest van één plus tien; twaalf = rest van twee plus tien; of de reeks tientallen zoals twintig, dertig, enz.). De basisgetallen zijn hoogstwaarschijnlijk in verschillende situaties gevormd. Eén en twee zijn in de oeroude pythagoreïsche traditie geen echte getallen of telwoorden: ‘één’ slaat op het geheel dat de oorsprong is van alles, ‘twee’ op de oerdeling; ook bij Plato staat het ondeelbare Eén (‘hèn’) tegenover het Onbepaalde Twee (‘ahoristos duas’). ‘Drie’ betekent gewoon ‘een hoop, veel’ (Frans ‘trois’ of ‘très’ = ‘zeer, veel’). We vinden ‘drie’ terug in het Latijnse ‘tribus’ = (volks)stam, wat betekent ‘één van de drie of vele stammen’. ‘Vier’ is afgeleid van ‘varen’ en verwijst naar de vier wielen van een wagen (‘veer’). Vijf heeft dezelfde stam als vinger en verwijst dus naar de vijf vingers van de hand. Duizend is b.v. samengesteld uit ‘gezwollen, sterk’ + ‘honderd’ (centum) en betekent dus meer dan honderd, enige honderdtallen. Honderd betekent zoals bij de Grieken en de Romeinen nog vooral ‘veel’ en duizend betekent ‘zeer veel’, bijvoorbeeld als we zeggen ‘ik heb er wel duizend gezien’ (we bedoelen dan niet ‘ik heb er één meer dan negenhonderd negenennegentig gezien’). Pas later (in de stedelijke beschaving met de explosie van de handel) is men de getallen gaan zien als een reeks elkaar opvolgende telwoorden, met telkens één als verschil, waarbij de gaten tussen de basisgetallen zijn ingevuld (zoals b.v. honderd drieënnegentig).
God heeft mijn hart veranderd en is mij noch steeds aan het genezen van verlorene tijd die ik niét meer terug kan draaien. Ik mag mij ook zelf vergeven en vergeving schenken als er pijn van vroeger omhoog komt. Dan mag de Heer erbij komen om de pijn te verwerken en samen met Hem geef ik het een plek.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
IK heb daar geen last of gemak van want ik ga gewoon over de kinderafdeling, en dat zijn opgenomen patiënten. En ik ga over de kinder-OPD, en dat kúnnen allemaal ernstig zieke kinderen c.q. spoedgevallen zijn. Dus ik doe gewoon kinder-OPD.
De Swiss Emblem waterflessen zijn gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium. Door het gebruik van dit materiaal heeft Sigg gezorgd voor een erg lichte waterfles die extreem sterk is. Door de combinatie van robuustheid, maar toch licht, is deze ideaal om te gebruiken in zwaardere omstandigheden zoals bijvoorbeeld survivallen of sporten.
Links is het hokje waar zijn privaat gesitueerd is. Rechts de toegangs­deur tot zijn hut, die hij openlaat om extra beschutting te creëren. De boeg van de Baal ontneemt vrijwel alle zicht op de rest van de baai. Boven zijn hoofd torent het overdreven hoge voorkasteel.
Die menselijke muur tussen sukkelaars allerhande en de modieus geklede upper middle class wordt door politie en justitie gevormd. Er is het jongste decennium sterk geïnvesteerd in ons politiewezen. Er werd voorheen inderdaad nogal wat afgelachen met de slogan “De Rijkswacht, Uw Vriend!” De uitbreiding en modernisering van de politie werd op basis van het Pinksterplan van 5 juni 1990 ingezet met de demilitarisering van de Rijkswacht. Op 23 mei 1998 keurde het Belgische federale parlement dan het Octopusakkoord goed dat de bestaande politiediensten grondig hervormde. Dit akkoord werd vertaald in de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst. De klassieke politiediensten op dat ogenblik, zijnde de rijkswacht, de gemeentepolitie en de gerechtelijke politie bij de parketten, werden vervangen door een volledig nieuwe politiestructuur volgens twee niveaus, het federale niveau en het lokale niveau. Op 1 januari 2001 trad de zaak organisatorisch in voege. De affaire-Dutroux versnelde in 1996 alleen maar die ontwikkeling naar een nieuwe conceptie van de politiediensten omdat ze liet zien dat de demilitarisering van de Rijkswacht niet voldoende was om een operationele efficiëntie op het terrein te waarborgen: de samenwerking tussen de verschillende politiediensten liep volledig mank.
We staan in een onstuimige, kille wind, duizeling­wekkend hoog boven het dek van het Schip Stad en nog hoger boven het wateroppervlak van de haven. Va heeft me met afgemeten gebaren de externe brug­extensie aan bakboord op gedirigeerd, en houdt me kalmpjes onder schot. Achter mij weet ik de reling; ver achter Va lonkt de toegang tot de brug.
Mijn benen werden zo slap als overgare asperges. Hoe wisten ze het? Ik had alles zo goed gepland! De pendelpiloot die me had opgehaald, was een andere dan die me had weggebracht. Ik had Lars buiten het zicht van Meeuws camera’s gehouden. ‘Hoe…?’ stamelde ik alleen maar.
Although British they were once launched by a Dutch millionaire at the end of the 60s, but since the breakthrough didn’t come he stopped supporting them, but after that they broke through being one of the biggest bands in the 70s. Of course fame doesn’t mean anything, but it was God invading and taking over. Even though they were famous they always led a life on the background, not acting like superstars.
Lieven trok haar overeind. Haar lichaam voelde slap. Haar sprint had haar zoveel energie gekost dat ze wankelde. Lieven duwde haar voor­zichtig tegen de wand. Er zat een scheur in het beton, smal en lang­werpig, net groot genoeg voor een slank meisjes­lichaam om in te verdwijnen. ‘Verstop je daarin,’ zei Lieven. Zohra wilde protesteren, uit angst voor de moordenaar, maar er was geen tijd. Bovendien kon ze slechts happen naar adem. Woorden bleven hangen in haar keel. Als ze niet in de klauwen van de moordenaar terecht wilde komen, zat er niets anders op dan zich te verstoppen. Zohra wurmde zich naar binnen.
Samuel zag de rode wangen van de oude man, wist dat de gespeelde verontwaardiging diende om zijn verlegenheid te verbergen. ‘Ik heb hier ergens wel een spiegel liggen als je jezelf eens goed wilt bekijken.’
Dit is een scherven bril binnen defensie gebruikt wordt militairen krijgen deze ook niet direct in hun AMO maar later als ze in hun functie opleiding zitten voor infanterist of voor tank bestuurde enz.
De Traveller White van het Zwitserse kwaliteitsmerk Sigg is een klassieker. De waterfles is vervaardigd uit een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Deze fles heeft een inhoud van 0,6 liter en is 100% waterdicht, ook bij koolzuurhoudende dranken. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft d
‘Maar is dat niet dat spul dat adrenaline bevat? En alcohol? En…’ Mijn ademhaling versnelde toen ik me de reclamefoto’s ervan voor de geest haalde. Pure energie. ‘Maar da’s hartstikke gevaarlijk!’ Ik keek van Lars naar moeder. ‘Ze is pas twaalf!’