“bush overlevingsuitrusting uitrusting overlevingsuitrusting”

Halverwege de suite loopt een smalle band van glanzend blauw metaal langs de muren, over het plafond, zelfs op de vloer, een rechthoek van metaal en plastic die de suite omgordt als een portaal. Het portaal triggert een herinnering. Voor ik die scherp kan krijgen, zie ik een tweede identiek portaal voor me.
Wij waren veel te duur, maar wij konden het ons veroorloven, onze agenda was twee jaar van te voren vol geboekt en als men onze prijs niet kon betalen ging het gewoon over, de grote bedrijven betaalden heel goed en dus had je de keuze mogelijkheden.
Het gevoel hebben alsof je in een hoge drukkoker of in intense energie zit en stress voelen. Denk eraan dat je je aanpast aan een hogere vibratie en je je geleidelijk aan zult aanpassen. Oude patronen, gewoonten en geloofssystemen worden ook naar de oppervlakte geduwd. Er is heel wat gaande binnen jezelf!
Het ene inzicht volgt uit het andere: wetend dat de geest niet kan worden gescheiden van de anderen, wetend dat men er niet aan kan ontkomen zich te interesseren voor anderen, realiseert men zich ook dat elkaar helpen de enige manier is de realiteit te hebben zoals ze wil zijn. Het natuurlijk vermogen om te helpen ontkennend, zal de geschiktheid aanleiding geven tot doodsangst. Als je je handen niet gebruikt om te helpen zal je bang zijn ze te verliezen aangezien je heel goed weet dat alles wat wordt verwaarloosd er op achteruit gaat. Alleen maar je eigen belang dienend mag, zoals gezegd, het feitelijk motief naar anderen verduisteren, maar niet weerleggen. Het is in essentie de angst voor bevrijding en verlichting die het ego in de motieven van het duistere zal houden. Maar geen mens kan enkel in duisternis leven: men wordt gedwongen tot de werkelijkheid van het licht, de liefde en de mensheid.
Plots verandert het klimaat in mijn omgeving. Het wordt kouder en er valt sneeuw. Mijn twee witte lievelingetjes weet ik bijna niet meer te vinden en mijn twee bruintjes werden door een boze vogel opgegeten.
2) Ik ben niet tegen de cursus wel dat hij in het land van herkomst, in dit geval dan Brazilie behaald moet worden, omdat het vaak onmogelijk is om te studeren en te overleven tegelijkertijd. Mijn idee is dan ook om het ook mogelijk te maken deze cursus in nederland te doen, studie en examen in de 3 maanden toeristenvisumtijd bijvoorbeeld en dan voor rekening van de uitnodigende partij.
Ik heb er eigenlijk niets tegen dat mensen hun zuur verdiende euro’s besteden aan gadgets en prullaria. Ik heb er zelfs niets tegen dat, als de mensheid in voltallige volksvergadering bijeengekomen beslist de aarde op te blazen, dat ze dat dan ook doet. Waar ik als socialist iets tegen heb is dat onze levenscondities en ons leefmilieu dus bepaald worden door krachten waar wij als mensen geen vat op hebben, de “markt” dus. En dat het die krachten zijn die tonnen CO2 de lucht in stoten, niet ik die met mijn auto rijd (ik heb overigens geen auto). Het zijn deze krachten waar de Afrikanen geen vat op hebben die hun savannes zullen doen uitdrogen. Ik sta bijzonder wantrouwig tegen de onderliggende nadruk van de Groenen op een individueel gekozen moraal en ethiek (een individualisme dat een perfecte variant is van het neoliberaal individualisme; cf. de peace of mind als ultiem levensdoel; en dat ons ook dat vreselijke ding “ethisch bankieren” heeft opgeleverd). Deze moraliserende benadering heeft een verfijnde analyse van de dynamiek van onze samenleving meer belemmerd dan bevorderd. De Groenen van nu zijn natuurlijk niet langer Pater Versteylen, al lopen er nog heel wat van die oorspronkelijke soort rond, zeker in Vlaanderen (er zijn duidelijk meer dan accentverschillen tussen Groen! en Ecolo). Stellen de politieke mandatarissen zich op als onderlegde technici in bepaalde domeinen (energie b.v.), binnen de achterban wemelt het nog van New Age figuren, pseudo-boeddhisten, allerhande shoppers op de markt van spiritualiteit, spiritualisme, esoterie en occultisme (met veel mensen die dwepen met de psychoanalyticus Carl Gustav Jung, die voor de nazi’s werkte en een gans denkstelsel uitwerkte over het verschil tussen Joodse en Arische psychologie, waar hij na de oorlog nooit afstand heeft van genomen: niet te verwonderen dat Jung op het einde van zijn leven veel contacten had met subtiel racistische Apartheidsfiguren in Zuid-Afrika).
In het begin kan er heel wat kritiek zijn.  Je zult merken dat het moeilijker zal zijn om te blijven stilzitten, zelfgenoegzaam te zijn of afstand te houden voor wat er zich voor velen afspeelt. Je relatie met de wereld van vorm, het besef dat dit NIET je bron van vervulling is, zal in deze tijd tot stand komen.
‘Ze wachten af, we hebben de tijd.’ Heinrich gebaarde dat ze bij het vuur moest gaan zitten. Hijzelf ging naast de pan zitten en roerde erin. Uit zijn tas haalde hij een paar versleten schoenen en gooide die naast haar in het zand. ‘Vul ze met wat gras, ze zullen wel te groot zijn.’
70. Overleving en infecties (n=269)1  zBMI< -2  kans overlijden 3x zo groot (15% vs 43%) 1 Loeffen Supp Care Cancer 2014 goede voedingstoestand slechte voedingstoestand  Ernstig gewichtsverlies (> 5%)  meer infecties
Hallo uitvinders, dit is mijn eerste instructable. Hoop dat dit bewijst nuttig zijn voor sommige mensen zoals ik, die de deur van hun hp printer scharnier brak en maakte het stukje plastic van geen enkel nut. Deze begeleidt u hoe u een kapotte deur p
27. 25 Als je als partner betrokken wordt in de therapie en daarin duidelijk- heid krijgt over waar het symptoomgedrag van de partner voor staat, leert de praktijk dat er gemakkelijker een omslag kan plaatsvinden in hoe je aankijkt tegen je partner: je kunt hem gaan zien als slachtoffer in plaats van als dader. Je partner is vaak niet seksverslaafd omdat hij enkel een drang heeft naar seks; het obsessieve seksuele gedrag staat ergens anders voor. Met dat inzicht ontstaan er tevens mogelijkheden voor jou als partner om bij te dragen in het veranderen van dit gedrag, zonder dat je verantwoordelijk wordt voor het probleem. Symptoomgedrag bij de partner Ook als partner heb je vaak symptoomgedrag ontwikkeld als antwoord op het verslavingsgedrag van je man, en voor je het weet reageer je vanuit dit (aangeleerde) patroon. Zulke patronen zijn voor beide part- ners destructief en leiden vrijwel altijd tot een impasse (Bouwkamp 2010). Dit uit zich bij de vrouw vaak in een controlerende of verwijten- de houding. Een veel voorkomend patroon is dat je als vrouw op een controlerende manier (als control freak) gaat reageren op je partner. Maar waarom wil je het gedrag van je partner controleren? Omdat je bang bent. Door controle probeer je grip op deze angst te krijgen. Maar de reali- teit is anders: de controle roept extra angst op, of je nu wat vindt of niet. Want ook als je niets vindt, heeft de praktijk bewezen dat je man alsnog tegen je kan liegen. Controle dwingt hem daarnaast in de kind- positie: Hij zal je of braaf geruststellen, of hij zal niets meer durven te zeggen om je niet bang te maken. Op beide manieren kan hij je toch niet geruststellen. Het symptoomgedrag is de controle: dit verhult het niet-toegestane deel, namelijk angst – en angst heeft iets anders nodig
Trommelaar, deunenmaker, marketeer, wijnboer, auteur en filosoof, Ilja Gort (1951) is van alle markten thuis. Goed thuis, want alles wat hij aanraakt, levert vrolijk klinkende munt op. Wie per jaar 1 miljoen flessen wijn aan grootgrutter Albert Heijn slijt, kan normaal gesproken grijnzend aan een naaktstrand gaan liggen. Gort niet. Die werkt zich een versukkeling, vooral ook door het vele schrijven dat hij doet. Zijn laatste boek Het Merlot Mysterie, een echte roman nog wel, oogst veel lof en daar is hij net zo blij mee als toen hij elf was en van zijn vader een drumstel kreeg.
De vrouw lachte. ‘Dit is correct. Goedemiddag, Cora.’ Ze had felblauwe ogen: met 92 procent waarschijn­lijkheid de ogen die ik in het skimasker had gezien. Haar glimlach was ontzettend vriendelijk, ja zelfs lief­lijk. Zo’n zelfde uitdrukking als de holoverkopers in advertenties, reclames en etalages. Volgens mijn non-verbale analysator was die glimlach met 67 procent waarschijnlijkheid nep.
In de zakenwereld geld de stelregel dat de zaken voor het meisje gaan. Maar het genot van werken is hier niet echt mee begrepen. Dus, heeft verleiding meer betrekking op het verschil in de houding wat betreft het lustprincipe in het algemeen. Lust en liefde kunnen worden onderscheiden naar hun regelingen. Lust is primair en verdraagt nauwelijks of geen uitstel en kontrole. Liefde is trouw aan het secundaire en bereid zich in goedheid te onderwerpen aan schema en kondities. Hieruit volgt dat de onvermijdelijke konklusie moet zijn dat alle verlangen reguleren in goedheid de oplossing is voor het probleem van het plezier dat de zaken bederft. Niet alleen het lustprincipe loopt het gevaar van het irreguliere, ook het werkelijkheids-principe voor het zakelijk bestuur staat bloot aan de dreiging der verleiding. Voor een vooruitstrevende onderneming is het moeilijk al te strikt te zijn in haar schema: men moet dynamisch zijn ten einde zich snel te kunnen aanpassen. De dingen kunnen niet altijd middels het uurwerk worden geregeld e.d. Hier is de regel van de samenwerking geldig. De verleiding van het werkelijkheids-principe is verloren te gaan in een machts-trip van het eigen ego. Het geweten en de moed hebben twijfels en vreugde te delen met medewerkers zal de zaak terug brengen tot het nivo van werkelijkheid dat nodig is om in zaken te kunnen overleven (afb.). 
Maar Giorgio Agamben is niet zo pessimistisch als wij hier. Hij biedt in zijn conclusies twee scenario’s aan. Hij gaat hierbij uit van de stelling dat in onze cultuur het doorslaggevende politieke probleemdomein dat alle andere conflicten overheerst, het conflict is tussen de dierlijkheid en de menselijkheid van de ‘mens’. Of met andere woorden: in zijn oorsprong is de Westerse politiek in wezen steeds een vorm geweest van wat Michel Foucault biopolitiek noemde. Biopolitiek omschrijven wij hier graag als de beheersing van het verborgen onuitspreekbare ‘mysterie’ van het leven en de omvorming ervan tot een logisch-rationeel gekende, ‘volledig open’ en voorspelbare machine. Foucault argumenteerde dat de komst van de moderne tijden kan omschreven worden als een overgang van ‘laisser vivre et faire mourir’ (de Macht of de Staat besliste of mensen dienden te sterven, bv. misdadigers, maar moeide zich als dusdanig niet met het leven) naar ‘faire vivre et laisser mourir’ (de Macht of de Staat organiseert en beheert ons leven tot in de cellen van alle organen, en laat ons dan doodgaan). We merken inderdaad dat met de moderne tijden alle wetenschappen ‘politiek’ zijn geworden en instrumenten zijn geworden van deze ‘biopolitiek’. Op alle terreinen heeft gespecialiseerde kennis wijsheid vervangen. Foucault gaf zelf het voorbeeld van de seksuologie die niet is opgezet om het seksuele te begrijpen maar om het te beheren en te beheersen. Zo ook is de psychologie verworden tot een reeks dressuurtechnieken waarbij de doelen voor de gedresseerden verzwegen worden. De biologie en de geneeskunde nemen steeds meer de allure aan van een posthumaan ontwerp van het lichaam op basis van anorganisch materiaal en zuiver mechanische implantaten. En de sociologie: tja, die heeft altijd al te horen gekregen dat ze weinig meer was dan de waan van een elite die hoopte een samenleving of beter een ‘maatschappij’ op te bouwen zonder dat de ordeningsprincipes ervan doorzichtig waren voor de samenlevingsleden. Kortom: wetenschap is (bio)technologie, en een wezenlijk onderdeel van een biopolitiek die greep wil krijgen op het leven en dat leven compleet voorspelbaar wil maken door elk ‘toeval’, elk ‘accident’ uit te sluiten.
In geval van storm deinen de schepen op de golven en ze botsen en schuren en klappen tegen elkaar, terwijl de beman­ningsleden als opgeschrikte mieren over het dek zwermen, touwen vastsjorrend, enterhaken gereed houdend, verwen­singen schreeuwend die weggevoerd worden door de wind.
Zohra besefte dat ze weleens gelijk kon hebben. Wat als dit de plek was waar hij zijn slachtoffers naartoe bracht, tenminste, diegene die hij niet liet rond­slinge­ren in de ondergrondse en bovengrondse straten van Ant­werpen? Eerder nieuwsgierig dan bang of gechoqueerd zei ze: ‘Wacht.’
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
De machinist probeerde uit alle macht te remmen, vonken sprongen van het spoor in een surrealistisch inferno begeleid door een angstaan­jagend gillen van gemarteld metaal. Sterre zette haar eerste stappen naar het spoor al terwijl de trein in aanraking kwam met de dronken man, die in elkaar vouwde als een lappenpop, waarbij bloed uit zijn hoofd en lichaam spatte door de kracht van de botsing.
6. 4 Hoofdvraag De centrale vraag van mijn onderzoek is: Wat is het effect van seksverslaving op de partner en kan systeemge- richt werken leiden tot herstel? Om de centrale vraag te beantwoorden is het van belang om deze op te delen in verschillende deelvragen: • Wanneer is mijn partner seksverslaafd? • Waar ligt mijn verantwoordelijkheid als partner? • Wat voor invloed heeft de seksverslaving op mij als partner en hoe ga ik daarmee om? • Hoe kan een seksverslaving het beste behandeld worden als de partner erbij betrokken is? Het doel van het onderzoek is om meer te weten te komen over de situatie van de partner: wat heeft hij of zij nodig, waarin kan de man of therapeut iets betekenen? Het uiteindelijke doel van de therapeut is tenslotte, zichzelf overbodig te maken door naar herstel toe te wer- ken. Ten behoeve van de eenvormigheid wordt in dit onderzoek steeds uitgegaan van een heterorelatie, waarbinnen de seksverslaafde als mannelijk wordt voorgesteld, en de partner als vrouwelijk. In de prak- tijk hoeft dit natuurlijk niet zo te zijn. Het is bekend dat er ook vrou- wen met een seksverslaving te maken hebben, en dat ook homostellen worstelen met dit probleem.
Projectontwikkelaar Jorge Bunge slaagt er een paar km verderop wel in om de duinen door bebossing te fixeren. Zo wordt in 1943 Pinamar ingehuldigd als badplaats. Hierdoor raakt het oude project “Ostende” wat in de vergetelheid.
Van de idolen van de kampbewakers wordt niet verwacht dat ze waarheid spreken: alleen dat ze meningen en gratuite uitspraken presenteren als universele waarheden die niet inwerken op het verstand maar de oververhitting van het gemoed temperen. Ben je nog geneigd bij het aanhoren van Elio di Rupo en zelfs Koning Albert enige tegenspraak te verzinnen, het komt niet bij je op Rik Torf’s uitspraken te toetsen. Al is hij maar professor Kerkelijk Recht (een maatschappelijk weinig relevant vak waar vooral buitenlandse katholieken die hopen in hun thuisland ooit kardinaal te worden, naar komen luisteren; of misschien precies omwille van de irrelevantie van dat vlak), Rik Torfs weet gewoon alles: over de betekenis van buitenlandse pausbezoeken tot de wijze waarop een vrouw een vent moet versieren. Nochtans is bij nader toezien elk van zijn uitspraken bijzonder bedenkelijk. ‘Zelf wanneer een man [door op bordeelbezoek te gaan] zijn vrouw bedriegt, wordt hij bedrogen [namelijk door de prostituee die zegt dat hij knap en viriel is]’: daarmee wint Rik Torfs de gunst van een paar dames die naast hem met opgeschoven rok in de tv-studio zitten. Bedriegt een hoerenloper zijn vrouw? Dat is helemaal niet vanzelfsprekend: volgens de evolutionaire psychologen (die Rik Torfs ongetwijfeld kent) zal een vrouw zich vooral bedrogen voelen als haar partner een emotionele band aangaat met een andere vrouw. En dat doet een man niet met een prostituee. En is het niet de man die in de geschiedenis altijd hoorndrager was? Terwijl hij fluitend op bordeelbezoek ging, deed zijn vrouw het vroeger met de melkboer en nu met de verzekeringsagent die wat nieuwe polisvoorwaarden komt bespreken. En wie hoe dan ook steeds bedrogen wordt, is de prostituee: zij moet het geld van de man afgeven aan een pooier en ze mag al blij zijn dat ze daarbij niet afgetroefd wordt. Alleen happy hookers zoals Xaviera Hollander er in onze mannelijke hoogdagen één was, kunnen dat bedrogen worden ontlopen. Kortom bij alles wat Torfs zegt kan je eigenlijk onmiddellijk zeggen: ‘Hei man!’ B.v. over de interreligieuze dialoog: ‘De Paus spreekt als belichaming van de universele waarheid van de katholieke kerk met islamleiders en orthodoxe hoogheden en vindt dus dat zijn gespreksgenoten zich eigenlijk fundamenteel vergissen. Een vreemd uitgangspunt voor een dialoog.’ Maar is dat niet het uitgangspunt van elke dialoog en onderhandeling (tussen politieke partijen over de staatshervorming of bij een regeringsvorming; tussen de sociale partners als ze het eens moeten worden over een nieuw interprofessioneel akkoord; tussen twee samenlevenden die ruzie maken over waar het zout moet staan op tafel): dat de ander zich vergist (maar dat hij of zij macht heeft en dat je dus met hem of haar moet praten)? ‘De paus is met Johannes-Paulus II een politicus geworden!’ Is de paus dat niet altijd geweest, behalve in de 2de helft van de 19de eeuw toen Garibaldi hem in op zijn plaats had gezet? En je kan Torfs soms ook moeiteloos op ordinaire foutjes betrappen, zoals toen Siegfried Bracke hem zijn mening vroeg over Benedictus’ beruchte uitspraak over de islam aan de Universiteit van Regensburg. ‘De Paus heeft over de islam strategisch gezien niet bepaald slimme dingen gezegd.’ ‘Is dat daarom ook verkeerd?’ werpt Bracke op. ‘Nee, niet alles wat slim is is verkeerd.’ (Wat natuurlijk moet zijn: Niet alles wat dom is, is verkeerd.)

“uts overlevingsuitrusting stroomuitval overlevingsuitrusting”

Maar nu lag de kap op de grond en dat was eigenlijk onmogelijk. Hij sloot af met twee klepjes aan iedere kant en die raakten niet zomaar los. En al raakten ze los, dan nog was het onmogelijk dat de kap vervolgens op eigen houtje van de typemachine los zou raken. Het ging in tegen alle wetten van de zwaartekracht.
Het tij keert en de jeugd heeft de toekomst, voor ons oudere muzikanten, misschien kunnen wij nog wat meepikken en kunnen wij weer eens ons zelf zijn, onze eigen muzikaliteit ontwikkelen als is dat vanwege onze jaren vertroebelt.
Huidkanker is een van de meest voorkomende huidziekten in Nederland en tevens de meest  voorkomende vorm van kanker. Huidkanker is een chronische ziekte: eenmaal huidkanker-patiënt, altijd huidkankerpatiënt. Bovendien blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) dat in vergelijking met andere Europese landen Nederlanders er niet goed voor staan. Nederland staat op de tweede plek als het gaat om sterfte aan melanoom.  Alleen in Slovenië sterven meer mensen aan deze ziekte.
Ik had hem er eindelijk van kunnen overtuigen me Sighile te noemen, in plaats van mijnheer. Zelf noemde ik hem echter nog altijd Ezel, maar nu op een aange­name manier. Op een samenzweerderige manier. Op een manier die zei dat ik hem eigenlijk wel mocht, en maar deed alsof dat niet zo was, om anderen voor de gek te houden.
Een frettenvrouwtje met een cateringkarretje kwam luid kwetterend door het gangpad, en de passagiers kregen spijs en drank en waren gelukkig. Hun reis­chagrijn smolt als kraterijs op een Marszomerdag en werd vervangen door de vooruitblik op het beloofde plezier en de diversiteit van hun reisbestemming: de nieuwe stad Bequerel, incluis superheldere koepel (een nog grotere joekel) en aangepaste atmosfeer, en niet onbelangrijk: de naar het schijnt groene plantenvelden die sinds enkele honderden jaren daar waren beginnen te groeien, nadat het ijs op de polen smolt. Dat was iets wat we nog steeds niet opgelost hadden: waarom waren die polen gesmolten en was de temperatuur gestegen, en waren er hier en daar planten gaan groeien die we kenden vanuit de databanken van de bronplaneet? Sommigen dachten dat de scheppers met grote spiegels de zon op de polen hadden gericht, en het ijs hadden doen smelten. Maar ik was van mening dat de scheppers zich niet veel van ons aantrokken, zolang we maar ertsen leverden. Tja, hoe en waarom dat allemaal ook gebeurde, Bequerel was anders dan alles wat wij Euphraters kenden. En als het anders is dan gewoonlijk, is het altijd goed. En als het moeilijk is om eraan te komen, en het is nog duur ook, is het altijd het beste dat er te krijgen valt. Ze werkten voor niks anders. Exclusiviteit deed Mars rondjes draaien.
Er is een eerlijke reden. Maar eerlijkheid hoort bij de wereld van de prehistorische werkelijkheid. In de lang vervlogen Middeleeuwen slaagde men er nog in wat restanten ervan te bewaren. Toen waren u en ik nog niet geboren. Bijlange niet.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
Secretele mintii de milionar. Sewende laan youtube downloader. Actiune. Iulia. May 16th, 2013 at 13:1721 lumii Un film simplu2008) Weekend cu mama. Akcent Dilemmafeat Meriem) 194. download o vara in provincie film online subtitrat, . 2 Test pc driver download— development. 366. Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend2004) Mimetism. Torrof cool meta-search engine for torrents. -_viata_ca’n_filme_(rimaru, _nai’gh’ba. Download Muzica Noua 2014 Gratis Free. mp3 de. Filme online 2017 hd gratis subtitrate in limba romana. Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf- Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf NEW, MP3, DOWNLOADS.
Voortgaan zonder enige bevestiging kan een tijd lang bestaan, maar geheel buiten de samenspraak van de goegemeente zal men zeker opbranden in het eigen initiatief. Derhalve is het van groot belang dat zowel het individu als de samenleving in zijn geheel alert blijven voor de uitdrukkingen van de zelfverwerkelijking die opstandig mogen schijnen, ketters of immoreel en afwijkend. Elkaar veroordelen is makkelijk, maar begrijpen is ietwat moeilijker. Een samenleving of individu die niet ontvankelijk is voor de werkelijkheid van de vooruitgang in het algemeen, of de tekenen van individuele groei, kan zichzelf niet corrigeren, noch zichzelf beheersen of bevestigen en in ere houden. Binnen ieder huwelijk en tussen de samenleving en de gehuwden is deze houding van waakzaamheid aangaande de werkelijkheid der verandering gelijkelijk belangrijk. Zonder positieve ontwikkeling zouden ten minste de tekenen van een geblokkeerde ontwikkeling tijdig moeten worden opgemerkt om waanzin en ziekte te voorkomen. 
2 weken geleden ging ik naar landgoed Quadenoord daar kwam ik Esther tegen. Mijn zus was ook mee. We gingen een weekendje overlevings dingen leren. (Maar het was niet echt overleven.) Het ging die week over stel je wordt geteleporteerd naar een onbekend bos. Wat moet je dan doen….. het was heel leuk we hebben onze eigen Thee gemaakt En dat was best wel lekker ik had er een wilgenroosje in g…edaan.. we hadden ook nog een lepel gemaakt dat was heel grappig want terwijl ik mijn lepel aan het maken was gingen we een verhaal maken. De mensen die klaar waren gingen ook een bakje maken. Esther en Sonja hebben ook nog een medische cursus gedaan want ik was gestoken door een wesp toen gingen we in een koud riviertje staan. Dat hielp echt heel erg. Het leukste vond ik het konijnenjagen. Niet op echte konijnen hoor. Maar we gingen oefenen op houtblokken. Dan moest je een stok zoeken die een stuk korter was als je arm. We hadden allemaal manieren om hem te raken. Bijvoorbeeld bovenlangs als de stok tussen twee bomen door moet. We hebben ook nog veel verschillende vogels gezien en gehoord zoals de specht die zagen we heel vaak.Ik heb ook geleerd hoe je touw moet maken. Maar daar was ik niet zo goed in. Zaterdag middag gingen we een blader hut maken.. Eerst moesten we twee stokken met op het einde een v. die iets groter was dan tot je middel. Daarna moest er een grote stok tegenaan. Dan heb je de basis. Dan hoef je er alleen maar nog heel veel takken en blaadjes tegenaan te zetten. We hebben ook nog manieren geleerd om het warm te houden. Ik vond het heel leuk en leerzaam.
Dit leuke zwarte stretch broekje heeft een rits met mooie zilveren knoop en achterzakken. De zwarte stof is stretch en heeft een chique glans. Heel stijlvol broekje voor de zomer, een festival of de club. Een hoogwaardige productie van Roma Costume. Set bestaat uit:- Zwart Broekje
Liefde ontsnapt aan de rede, daarom moet men uit de gedachtenvolle hemel naar de gedachtenloze aarde afdalen en niet andersom naar het schijnt. Dit zijn de processen die men inductief noemt, van het het specifieke van een materiële positie naar het algemene van een gemeenschappelijke ziel en deductief, van het algemene gelijk gericht zijn naar het specifiek aangepaste.(afb.). Religieus, politiek en wetenschappelijk is het deductieve proces de weg van de zelfverwerkelijking. Religie verafschuwt een God of een toegewijde die niet uit de hemel wil nederdalen en geen offers wil brengen, politiek verafschuwt men diktators die induceren naar een algemeen begrip dat als een angst, een diktatuur, een absolute vorm van oplegging of een verlies van de individuele vrijheid van expressie uitwerkt. Wetenschappelijk wordt de induktie gekoesterd om algemene natuurwetten te vinden, maar de naturalistische aandrift van de wetenschap die aanzet tot aanpassingen, toepassingen en specifieke uitkomsten en gebruik suggereert dat wetenschap zonder een effect niets dan bedrog is. Wetenschappelijk is het gekonkludeerd dat induktie alleen maar naar de ziel en zijn ethiek voor zichzelf mag bestaan terwijl de rest eenvoudigweg is gebonden aan zijn deductieve feitelijkheid in bij voorkeur een waardevrije keuzewerkelijkheid. Het doel van het niet-denken in de liefde geeft klaarblijkelijk een overmaat aan filosofische en ethische complicaties aan de wijsheid die aan het handelen vooraf dient te gaan. Voor moeder natuur is het allemaal relatief en tijdelijk daar ze haar werkelijkheid zou voortzetten wat onze kulturele complicaties ook mogen wezen. De konklusie van allen die de liefde bedrijven is ook hetzelfde: laat de natuur zijn gang gaan, alle moeilijkheden komen er voort uit als je dat blokkeert. Oudere kinderen zouden dus liberaal moeten worden behandeld ze voor zichzelf ervaring laten opdoend met wat goed en slecht is. Vertrouwen en de relatie behouden is het allereerste belang. Daartoe is het gezegde ‘de tijd zal het leren’ de gemeenschappelijke overtuiging. Filognostisch kan het vage worden overwonnen door de waarheid op te merken dat de mens eerst induceert naar de orde van de ethische discipline (God) en dan nederdaalt naar zijn eigen persoonlijke en uniek deductief gelijkrichten van de plicht. 
Berend liep naar de koelcel en keek om zich heen. Zijn hoofd klopte. Hij begon tournedos, steaks, runder­lendes, oerhammetjes en kalfs­niertjes in zijn armen te laden. Achterovergeleund draaide hij zich om, liep naar de keuken en stortte alles uit op de grote werktafel. Terug in de koelcel legde hij lamsbouten, lamsschouder en gepikeerd gebraad op de grote bak met al gemalen gehakt en zette dit bij de rest. Berend ver­zamelde de worsten die aan het rek naast de deur hingen en haalde de rij gevilde konijnen en geplukte kippen van de haken. Hij bekeek de smalle, kale dieren die in twee enorme vleestrossen hulpeloos aan zijn vingers hingen en plofte ze op het werkblad.
Dat vind ik vreemd. Ik heb altijd begreep en geloof nog steeds, dat als de stres TE groot wordt, en er sprake is van extreme angst, een hond niet meer ‘toerekingsvatbaar’ is. Dat is net zoiets als achter een paard gaan staan dat in paniek is, dan kun je er ook op rekenen dat je een trap krijgt.
Hij haalde laatdunkend zijn schouders op. ‘Misschien, maar dat wil nog niet zeggen dat we geen honger­gevoel krijgen. Al eens een bende hongerige dieren onder de duim gehouden? We willen geen conflicten tussen de overlevenden, toch? Nog een geluk dat er niet al te veel predatoren van oorsprong tussen zitten. Alhoewel… die rattenvrouwen en fretten, dat zijn soorten om voor op te letten,’ eindigde Jonas bedacht­zaam.
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
Een geur van bier deed een alarmbelletje rinkelen. Ze voelde zijn aan­wezig­heid voor ze hem zag. Hij stonk naar alcohol en zweet, een man van begin veertig, met kort, stekelig haar, grijzend aan de slapen, dure schoenen, modieuze jeans, lekker strak T-shirt maar een ladderzatte kop met bloeddoorlopen ogen. Hij had duidelijk gehuild. Ze voelde mede­lijden, zelfs een aan­drang hem aan te spreken.
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
Men moet waar zijn naar de eigen oorspronkelijke aard. Men kan een ware en eerlijke leugenaar zijn: ik sympathiseer, ik ontken mezelf in mededogen, ik leef voor jou. Maar dat is God niet, dat kan God zijn maar kan ook de hypocriet zijn, de leugenaar of de lafaard. Als God mededogen is, houdt mededogen God nog niet in. Het is een fundamentele fout om een element van een categorie aan te zien als exclusief voor de categorie, terwijl ze zeer goed eveneens kan behoren tot een andere categorie. Naar het idee van God denken we dat God alles is, dus is er niets uitgesloten van God en derhalve is mededogen God. Maar God is onomkeerbaar wat betreft zijn schepping. De schepping is deel van God, maar nooit volledig God. Het medium is niet de boodschap. Iedereen weet dat de verpakking niet de inhoud is. Als God de inhoud is, spreken van de duivel, de andere categorie, als het alleen maar om de verpakking gaat. Dus alleen voor het mededogen is net zo goed van de duivel van het materialisme en egoïsme. Zo ook oprecht en waar naar de discipline, de persoon, de orde, het ritueel, het sexuele, het boek etc. etc. kan net zo goed van de duivel zijn. De verpakking is nog niet de inhoud. Het is de eerste fout de waarheid van God om te draaien daar God altijd meer is dan welk afgeleide ook. Zelfs de ziel is niet God, daar zielen zeer goed in onwetendheid kunnen verkeren.
11. Woord voorafDeel 1 beschrijft wat ik het ‘Groeimodel’ ben gaan noemen. Het is eenmodel dat het me mogelijk maakt de evolutie van een bedrijf, een carriè-re, een leven te beschrijven op basis van ratio en emotie, hetgeen hetonderwerp van dit boek is. Dit model is gebaseerd op het gedachtegoedvan Prof. Ulrich Libbrecht. Zijn gedachtegoed wordt in dit deel tevenskort toegelicht. Ook een korte voorstelling van wie ik ben en wat ik doe,komt aan bod om zo mijn inzichten en ervaringen te kunnen kaderen.Deel 2 gaat in op verschillende werksituaties (vergaderen, beslissingen,leiding geven, …) of onderdelen van het bedrijfsleven (creativiteit, dewerkplek, het personeel, …) en hoe we die op basis van ratio en emotiekunnen evalueren. Hier bespreken we waar we typisch emoties vergetenaandacht te geven en hoe we meer aandacht voor emotie kunnen latenontstaan. XIII
Dit zijn vragen die wij onszelf als Indische gemeenschap moeten stellen, vragen die dringend een antwoord nodig hebben, als wij niet de moeite nemen, iedereen binnen onze gemeenschap of je nu wel of geen muzikant of organisator bent, zal onze eigen muziekcultuur, onze stijl muziek, verdwijnen met de vergrijzing, maar niet alleen daarom, ook door gebrek aan innovatie en variatie.
Vannacht sloop ik, ongezien, langs de rand van het dorp, het bos in, tot ik de weide bereikte. Ik aarzelde een minuut, mischien slechts vijf seconden, voor ik neerknielde op de sombere grafsteen met Janneke’s naam, en me liet overspoelen door Janneke’s indrukken.
Cateringservice `t Noorden Brood & meer Ontbijt – Brunches – Lunches High tea – Picknick Introductie: Ook voor een lunch op maat bent u bij ons op het juiste adres. Door de jaren heen is brood het basis
De regelmatige buig- en strekoefeningen om lichaam en geest te integreren kunnen de huidige staat van gekonditioneerd zijn waar men zich in bevindt weergeven. Het verschaft een kontrole om er zeker van te zijn welke konditioneringen resulteren in welke stijfheid of breuk in de kontinentie. Op deze manier is de privé-persoon een wetenschapper van zijn eigen levenswijze experimenterend met de best mogelijk aanpassing aan tijd en omstandigheden. Gedurende de winter zouden de zaken anders uit kunnen werken dan in de zomer. Ook zou konditionering aan aktiviteiten in het weekend volledig anders kunnen uitwerken dan schema’s die dezelfde aktiviteiten plannen gedurende doordeweekse dagen. Er is ook een collectief bewustzijn dat bepaalde onthoudingen of handelingen op bepaalde tijden begunstigt ten opzichte waarvan men zich kan aanpassen of afwijken. Op deze manier kunnen religieuze vieringen door de week ook het geloof opfrissen terwijl anderzijds werken op zaterdagen en zondagen ook de samenleving kan vitaliseren. Eenvoudig ter wille van het lichaam en de psychologie van het bewustzijn is het bevorderlijk te breken met het dode van stijve schema’s van konditionering vitaliserend naar alternatieven.
Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn het enige publiek.
De meeste van onze handelingen in de interpersoonlijke en maatschappelijke sfeer dragen dus ook in heel wat gevallen een risico-dimensie. En we zien daarbij dat ‘risico’ ook cognitief iets ingewikkelder is dan doorgaans in de meeste beslissingsexperimenten wordt ingebouwd. Dikwijls zeggen we ‘misschien loop ik het risico dat …’. Daarbij zijn dus twee vragen aan de orde:
Meeuw was geweldig. In het schip heerste een comfortabele constante zwaartekracht terwijl het naar zijn topsnelheid van bijna de licht­snel­heid accelereerde. Het bleef mogelijk om erin rond te lopen, eten te maken, voor de gevangenen te zorgen en allerlei trut-dingen te doen waar ik op aarde nooit aan was toegekomen. Zoals een cursus wecken volgen.
De deelname aan die poll is zeker geen sinecure. Heel wat kijkers bezorgen zich (nodeloos, zie sub) tal van hoofdbrekens. Want hoe moet je een aanslag van de vijand op het Museum Aan de Stroom (waarbij de terroristen niet verder zijn geraakt dan de vestiaire en de loketten voor de ticketverkoop) nu vergelijken met de beelden waarop Franse elite-eenheden in Toulouse een vijandelijk exemplaar uitschakelen nadat die een verlaten en vervallen legerkazerne heeft opgeblazen, maar zonder dat geweten is of het kadaver al of niet alleen handelde? Hoe moet je een afweging maken van een verklaring van Angela Merkel dat vandaag in Duitsland vijf geplande aanslagen zijn verijdeld, versus een videoboodschap van Ben Ali Benghali die met het zwaard in de hand aankondigt dat binnen de week nieuwe aanslagen zullen volgen in drie niet nader genoemde Europese grootsteden? De meeste kijkers hebben echter wel door dat het er niet om gaat gesofisticeerde berekeningen te maken. Je moet enkel intuïtief je gevoel aangeven. De poll wil alleen het “moreel” van de bevolking en het thuisfront meten.
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Hieronder vat ik mijn 3 fundamentele bezwaren samen tegen een boek als “Het Digitale Proletariaat” van Hans Schnitzler (2015). Voor een korte voorstelling van deze bezwaren zie het slot van het vorig hoofdstuk.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Terug naar de genetische make-up van de eerste mensen. We mogen aannemen dat naast het reeds genoemde de hominide mensen ook nog uitgerust waren met een aantal emotionele circuits. Veel gegevens vinden we hier reeds bij Darwins uitgebreide studies van emotionele uitdrukkingen bij dieren en mensen. Neurowetenschapper en psycholoog Jaak Panksepp onderscheidt en bestudeerde zelf zeven emotionele basiscircuits, o.a. aan de hand van hersenscans: lachen, angst, woede, lust, zorg, exploratiedrang en scheidingsleed (paniek) . Het lach-circuit zal hier misschien het meest de wenkbrauwen doen fronsen, maar Panksepp stelde bijvoorbeeld vast dat als ratten gekieteld worden ze een getjirp van ongeveer 50 kHz produceren, een soort gegiechel. Ook andere dieren, van honden tot chimpansees, ‘lachen’ wanneer ze aan het spelen zijn. Darwin had reeds vastgesteld dat mensapen ook giechelend lachen wanneer ze gekieteld worden, vooral onder de oksels. Lachen is dus hoe dan ook evolutionair eerder opgedoken dan spreken. Het combineren van lachen en spreken treedt bij ons nu vooral op in de vorm van het vertellen van een mop en dat heeft inderdaad ook een speels karakter. Maar we lachen ook nog steeds wanneer we gekieteld worden, al geven we verbaal aan dit eigenlijk niet plezant te vinden. Het is merkwaardig dat hoewel kietelen reeds Plato, Aristoteles, Francis Bacon, Galilei en Darwin intrigeerde en voor raadsels plaatste (waarom kun je jezelf niet kietelen? waarom zijn sommige kietelingen aangenaam en andere onverdraaglijk?), er de ganse vorige eeuw amper onderzoek is gebeurd naar kietelen, vergeleken met heel wat andere minder relevant lijkende onderzoeksdomeinen. We kunnen op deze interessante topic jammer genoeg niet ingaan. ’
Leaf begon te rennen. De vegers zouden het gebied minutieus uitkam­men en ze moest zover mogelijk weg zien te komen. Terwijl ze rende, zocht ze de verlaten straten af naar een zwotor of ander vervoermiddel. De straten lagen er relatief opgeruimd bij in tegen­stelling tot de geplunderde puinhopen in andere delen van de stad. De deuren en ramen van de statige bruine huizen waren veelal nog intact. Een glimlach verscheen om Leafs lippen toen ze een zwotor tegen een hek zag staan. Ze haalde de oude zonnecel eruit en duwde haar eigen zonnecel erin. Er ging een groen lampje op de cel branden.
De blinde wand van de woonkamer werd volledig uit zichg genomen door een enorme boekenkast waarvan elke plank twee rijen diep was volgezet. Ze liet haar vingers over de ruggen glijden. Boeken over de ver­schillende continenten, de verschillende talen, de ver­schillende landen, diersoorten en culturen van de wereld, van Isomé. Boeken van Loheij, van haarzelf, van Ujhalin. Boeken over management, organisatie­vormen en organisatiestructuren, boeken over wis­kundige principes, kunst­matige levensvormen en ana­tomie; boeken over de geschiedenis van Yin-Beh, Yin-Ghuel en de omliggende landen; boeken over de werel­den buiten Isomé en de gekoloniseerde werelden in andere zonne­stelsels.
Wordt onze samenleving één kamp waar geestelijke ‘ondervoeding’ ons brengt tot een toestand waar wij op een prikkel reageren met het juiste gedrag zonder dat er nog een tussenfase is van ‘vrije wil’, zonder dat er nog een moment is waarbij men binnen een reeks mogelijkheden kan kiezen welke van deze al of niet zal worden gerealiseerd? Waar alle neuzen in één richting worden geduwd zodat niemand nog kan bougeren zonder het risico te lopen als pestlijder of paria te worden gestigmatiseerd. Waar de commerciële goedhartigheid van Sinterklaas niet in vraag gesteld kan worden, de politieke keurigheid van Yves Leterme boven elke twijfel verheven is, het duivels karakter van Jean-Marie Dedecker niet ontkend kan worden, de onvervangbaarheid van de moeder in de opvoeding van haar kind tot maatschappelijke grondwet is verheven, de neutraliteit van de VRT-berichtgeving buiten kijf staat of waar de sclerose van de Parti Socialiste en de onbekwaamheid van Laurette Onkelinx wetenschappelijke waarheden zijn? Waar iedereen uniform denkt en handelt en men mensen met een voorbeeldfunctie maar te imiteren heeft? Waar vrije wil en morele vaardigheden totaal overbodig geworden zijn? Waar wij door de verstomming van het spreken het uitzicht op zelfbeschikking, op overleg met onszelf en met onze medemensen verloren hebben? Boven onze samenleving zweeft een aanzwellende wolk van onfeilbare mythes die lijken op de opschriften boven de ingang van de concentratiekampen. Dat wij het eens zijn dat de aarde rond is (hoewel: zo volmaakt rond is ze niet!), tot daar aan toe, maar dat sociaal-culturele constructies, mythes dus, zoals de boven alle mensen verheven godheid van figuren die men niet met de handen mag aanraken, zoals b.v. onze beminnelijke Rik Torfs (zie hieronder), de dopingzuivere Tom Boonen, het beeld van de jobcreërende UNIZO-ondernemer of de morele onkreukbaarheid van 11.11.11, dat deze mythische figuren genieten van een natuurlijke onaantastbaarheid die hen boven elke kritiek verheft, dat wordt stilaan onrustwekkend. Of hebben wij dat uitzicht op de vrije mens opgegeven omdat wij op weg zijn een nieuw soort mens te worden? Was onze ‘vrije wil’ maar een historische periode geweest die wij nu afsluiten op weg naar een superhumane of posthumane fase waarin wij onze emotionele lichamelijkheid zullen hebben ingeruild voor die van een puur rationele, ‘wetenschappelijke’ geest die voor elk probleem de passende oplossing produceert zonder dat er nog van menselijk lijden, van menselijke passie sprake is? Zal ons leven eruitzien als dat van een team kosmonauten die zich niet kunnen permitteren aan boord van hun ruimteschip ruzie te hebben met elkaar noch elkaar lief te hebben? Of zijn wij – de schrijver dezes – conservatief? Worden wij oud en kunnen wij niet meer mee met onze tijd? Ik ga in een hierna komend essay dieper in op de vraag of wij ons moeten neerliggen bij een lotsbestemming als on-mens of na-mens: het post-humane dat meer en meer in de belangstelling komt van kunstenaars, filosofen en wetenschappers.

“overlevingsuitrusting voor overlijden win-vrij overlevingsuitrusting”

b. Gebruikers niet permanent online. Hans Schnitzler (b)lijkt te suggereren dat de doorsnee internetgebruiker 24 op 24 uur geconnecteerd is aan de digitale media. Dit zal misschien voor heel wat mensen waar zijn voor hun beroepsmatig tijdsgebruik maar alvast niet het geval zijn voor de vrijetijdsbesteding van het doorsnee individu. Uiteraard zijn er internetverslaafden (bv. aan games). Net zoals er altijd al gokverslaafden, seksverslaafden, alcoholverslaafden en drugsverslaafden zijn geweest en nog steeds zijn (al kunnen bv. gokken en seksuele activiteiten ook op internet hun beslag krijgen).
Zwijgend ging hij hen voor door een fel verlichte gang, met hoge, betonnen bogen, dieper het gebouw in; over een brede trap met hoge ramen, die uitzicht gaven op een enorme volière (waarin prachtige, fel­gekleurde vogels opstegen uit bomen, met gespreide vleugels door de lucht scheerden, weer op lange takken neerstreken) verder naar beneden; langs donker­groene, gesloten deuren waarachter grote hallen lagen waarin enorme kasten stonden, vol schake­lingen, vol elektronen­buizen. Rekken vol trans­formatoren zo groot in aantal dat het zoemen hier hoorbaar was; con­densatoren zo groot dat ze ze nauwelijks in haar handen kon houden. Krachtige computers die meer dan driehonderd jaar oud waren, meer dan vijf jaar geleden uit de Lleroh-universiteit waren gehaald (gestolen!) en drie jaar geleden door de Kiteh hier geplaatst.
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een akelig, onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
Then, when worldly perspectives were open again to men and women, after World War II, women reconquered their rôle as the real life-creating instead of life-destroying source of energy. As portrayed in the 1950 movies (Marilyn Monroe, and more particularly Liz Taylor). Even to the development of a 21st-century world where men shined in complete absence.
Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important. What If Your Trip Takes An Unexpected Turn For The Worst? DIY And Homemade Tools, Weapons, And Cool Backpacks To Help You Be Survival Ready. #survivalaxe #backpackingtools #survivalgearbugoutbag #survivalgadgets #coolcampinggear
Als wij als mensen denken dat wij zonder God kunnen leven is dat een van de leugens die de vijand ons laat geloven. God heeft de mens geschapen met de behoefte om verbonden te zijn aan Hem en met onze medemens. Als Hij de plek in ons hart niet mag opvullen ontstaat er een leegte die wij dan gaan vullen, maar die ons niet gelukkig zullen gaan maken.
De jongen knipperde met zijn ogen, staarde verbaasd naar het mes in zijn handen, het bloed op het lemmet. Zijn lippen begonnen te trillen. ‘Mama?’ Hij knipperde met zijn ogen, bracht zijn hand naar zijn mond.
Berend vluchtte de straat op. Hij deed een paar passen richting het plein, deed weer een paar passen terug en zonk door zijn benen. In de miezerregen, gehurkt tegen de gevel van de slagerij, probeerde Berend zijn gedachten te ordenen. Hij begreep niet waar dat allesdoordringende geluid vandaan was gekomen – en vooral, waarom Willem het niet had gehoord. De band trok weer strak om zijn voorhoofd.
Hij nam een besluit en ging weer aan tafel zitten. Zijn handen trilden toen hij de doos weer oppakte. Het graan was dus het eerste deel van de puzzel, welke nu? Zijn vingers gleden over de vijf overblijvende symbolen. Opnieuw namen zijn handen de beslissing en hij drukte op de bloem. Weer gaf het symbool mee en hoorde hij een tik, luider dan de vorige. Samuel sloot zijn ogen toen de woonkamer gevuld werd met de geur van een bloem. Er was geen twijfel over welke bloem het was, zijn lichaam reageerde duidelijk genoeg. De koren­bloem, dezelfde die Machteld in haar haar droeg toen hij haar voor het eerst zag, voor het eerst kuste, voor het eerst met haar naar bed ging. Tranen gleden over zijn wangen bij de herinneringen die ongevraagd in hem opkwamen.
Urendel greep de bloedbevlekte peddel en stak hem diep in het water. Met de grootste haast voer hij weg van deze plek, alsof Eochaid hem vanonder het opper­vlak nog altijd gadesloeg, allesziend, glim­lachend, huiveringwekkend toegeeflijk.
43. Het model van Ulrich LibbrechtFysiek is er natuurlijk altijd een grens (de grenzen van ons lichaamonderscheiden ons van onze omgeving), maar emotioneel gaan we op inhet geheel. Voorbeelden zijn “opgaan in de uitvoering van muziek en dithelemaal beleven, los van tijd en ruimte”, “vol zijn van verdriet of vanvreugde”, ons gevoel bij een orgasme tijdens een seksuele betrekking.De Nederlandse Cabaretier Toon Hermans maakte in de laatste fase vanzijn leven twee theatershows die naar mijn gevoel zeer juist illustrerenhoe we mystiek toch kunnen uitdrukken. De eerste show, Ik Heb Je Lief,maakte Hermans in 1993, enkele jaren na de dood van zijn zeer geliefdevrouw Rietje. Aanvankelijk kon hij na haar dood de kracht niet vindenom opnieuw op te treden en grappen te maken. De aantrekkingskrachtom opnieuw het publiek te kunnen aanvoelen13 was uiteindelijk sterkerdan het verdriet en zorgde ervoor dat hij zijn mooiste show maakte dievolledig was opgedragen aan zijn overleden vrouw. Hermans moest ech-ter na enige voorstellingen de show stilleggen omdat het hem gewoon teveel werd. Hij kon tijdens het lied ‘Lente Me’ plots geen woord meer uit-brengen. Ik citeer een stukje uit de begeleidende tekst bij de dvdx vandeze show: de echtheid waar Toon z’n hele carrière in zijn werk naar hadgestreefd, had hem ingehaald. Hij wilde steeds dichter het punt naderenwaar geen sprake meer was van ‘spelen’, maar van ‘zijn’. Einde citaat.Een kort fragment van de tekst van het lied Lente Me:Lente me, zomer meSeptember me en winter meWant ik heb je onophoudelijk liefMorgen me, middag meAvond me en nacht meMet andere woordenBlijf bij me, alsjeblieft13 Toon Hermans trad het liefst alleen live op. Veel van zijn shows kwamen toch op tele- visie, een medium dat aan het opkomen was tijdens zijn carrière, maar Hermans zal er zijn hele leven naar verwijzen als een instrument dat hem niet ligt en dat niet echt geschikt is voor wat hij doet. Hij kon immers de kijker thuis, in de sofa, niet bereiken, niet voelen, niet in interactie komen. 33
‘We kunnen klimmen. Vooruit,’ zei hij gemoedelijk, het loeder. De rattendame die het object van zijn gemoedelijkheid was, knipperde haar lange wimpers loom over haar kraalogen, greep de kabel en liet zich sierlijk, blik onafgebroken op Grimpeerd gericht, naar de grond zakken.
c. Analogieën met vroeger. Allerlei fenomenen en toestanden die vrij algemeen met ICT, internet en de sociale media worden geassocieerd en als intrinsieke facetten van de digitale technieken worden beschouwd, kwamen voorheen evenzeer voor, weliswaar in een ander kader en format, en met andere expressievormen. Kwalitatieve verschillen tussen vroeger en nu zijn er dikwijls in het geheel niet. Aan de digitale schandpaal gezet worden: iemands reputatie kon destijds ook als resultaat van “geruchten” ernstig en onomkeerbaar worden beschadigd; alleen is het betrokken publiek nu van een andere aard; overigens was ook de middeleeuwse schandpaal “universeel”, voor “iedereen” dus, zichtbaar. Amazon.com en bol.com dringen ons boeken op die qua onderwerp aansluiten bij onze vorige aankopen: dat denkschema zou eertijds ook een bibliothecaris volgen wanneer iemand op zoek is naar een boek in een specifiek genre of een kleermaker bij zijn vaste klanten. “Haatmisdrijven” en scheldpartijen op sociale media als gevolg van het gegeven dat je anoniem kunt blijven en je je richt tegen mensen die je eigenlijk niet kent: wat werd er destijds aan de toog van een dorpscafé niet allemaal naar elkaars hoofd geslingerd? Iedereen op de aardbol zou de weinig verheffende woorden die op het internet gespuid worden, kunnen lezen of horen, maar dat is vooralsnog niet correct. Niet iedereen begrijpt de specifieke taal waarin berichten of comments zijn neergeschreven of uitgesproken. Net zo had een Limburger vroeger weinig verstaan van het dialect dat in een West-Vlaams café werd gehanteerd, en vice versa. Censuur op het internet: die was er vóór ICT ook, en vermoedelijk in een veel ruimere mate. Inbreuken op de privacy: destijds hadden huis-aan-huis verkopers er ook een handje van weg en de woning als puur privé-gegeven is historisch gezien een recent verschijnsel bij de lagere klassen. Verder geloof ik niet dat Facebook enzovoort mensen verleidt om aan zelfopenbaring te doen en hun intiemste gevoelens of hun kleine en grote geheimpjes te kijk te zetten. De communicatie overstijgt zelden het niveau van koffieklets en toogpraat. En mensen doen nu eenmaal altijd en overal aan zelfpresentatie: in interpersoonlijke relaties, in de publieke ruimte zoals bijvoorbeeld bij het flaneren in stedelijke winkelstraten, en zelfs wanneer men alleen thuis is en dit niet enkel voor de spiegel. M.i. zet niemand zijn diepste geheimen op Twitter of Facebook, zoals men die vroeger aan de cafétoog ook niet prijsgaf. Wat mensen op Facebook plaatsen is doorgaans ook in hun eigen ogen relatief oppervlakkig, soms zelfs banaal. Je kunt op Facebook de aandacht trekken door te posten dat je met voorbedachten rade 100 pillen hebt genomen, zoals je dat op veel andere manieren kunt.
Met roken verliest men longcapaciteit daar de longen zich met slijm vullen terwille van de reiniging van de rookresten. Regelmatig roken zal het lichaam in ernstige mate belemmeren zich te herstellen tot de schone conditie en op die manier kunnen allerlei ziekten het gevolg zijn. Daarvan is kanker het meest berucht. Het wordt gezegd dat roken niet alleen tien jaar op je levensduur kan schelen maar dat het ook in ernstige mate het normale funktioneren belemmert vanwege een verminderde konditie en een geest geagiteerd door de gifstoffen. Nicotine vernauwt de bloedvaten en vervalst de concentratie. Men zal zelfs geconcentreerd zijn als het niet gewenst is, zodat gevangen in toxische stress men zijn normale positieve levenshouding zal verliezen. Verslavingen hebben een aparte psychologie voor zichzelf. De algemene noemer is ongeluk vanwege de intoxicatie. De ware oorzaak van het roken en andere intoxicaties is het onvermogen zich op de juiste wijze gelijk te richten met het belang van de waarheid: de ziel. Omdat men niet weet hoe zich te binden en de energieën te bundelen houdt men vast aan kunstmatige middelen hetgeen natuurlijk nooit zal bevredigen voorbij een zeker oppervlakkig effect of vervalsen. Het is escapisme met een onvermogen om te gaan met de waarheid van het leven.
Rollende donder rukte Zohra brutaal uit een onrustige slaap. Het gerommel klonk eerst ver weg, maar zwol aan tot een hels kabaal. Het kwam van boven, baande zich een weg naar beneden en kwam steeds dichter, alsof het flatgebouw doormidden werd gescheurd door een monumentaal onweer. Het duurde een volle seconde voor Zohra besefte dat er iets niet klopte. Dit was niet hoe onweer klonk. Nog een seconde later werd haar vermoeden bevestigd. Een eigenaardig geluid vulde de afvalkamer, een ware zondvloed van smerige klanken. Het klonk als diarree, maar dan een vlezige, metalige exponent daarvan.
Laura wilde om het bureau heen lopen maar Natsuko bewoog met haar mee, het meubelstuk tussen hen in houdend. ‘Nee,’ zei de Japanse vrouw resoluut. ‘Niet dichter in de buurt. Ik heb al genoeg van jou, ik wil niet ook besmet worden. Te veel dingen waar ik schuldig over voel. Shinigami neemt het, pakt het, laat het groeien. En dan jij zo ongelukkig dat jij niet meer wilt leven.’ Ze schudde haar hoofd en schoof nog een stukje opzij.
Een klein uur later was iedereen van eten voorzien, en zaten de meeste passagiers te lezen, via hun op Casanova ingeplugde Marsnetboeken de laatste nieuw­tjes uit de andere kwadranten binnen te halen in hun brein­uitbreidingen, of hier en daar zacht te conver­seren, of beiden, zoals gewenst.
Het voorgaande laat logischerwijze toe een ophefmakende stelling te formuleren: alleen wie van zichzelf vindt dat hij/zjj een “apart persoon” is die verschilt van al zijn/haar medemensen, bloed- en stamverwanten incluis, kan zich vervelen. Alleen dat soort mensen kunnen zichzelf bij het wachten op een trein of in een wachtzaal de duvel aandoen met zich af te vragen: “Wat zit ik hier in godsnaam te doen?” Verveling is dan ook typisch voor mensen met een bijzonder particulier beroep dat hen anders maakt dan de “gemene mens”. Boeren en bouwvakkers als sociaal type vervelen zich bijvoorbeeld zelden. Wel: kunstenaars allerhande, alle mensen dus die zich geroepen voelen een talent dat hen persoonlijk eigen is, te oefenen en tot vervolmaking te brengen. Dat soort lieden en enkelingen komt uiteraard als eerste in aanmerking om zichzelf ten prooi te geven aan een energieverslindende verveling die hen, het mag paradoxaal lijken, ook nog een bijzonder dubbelzinnig masochistisch genot verschaft. (Je moet een “verheven” mens zijn, een halve al of niet vervallen edelman, om je de luxe te kunnen permitteren de verveling over je te laten neerdalen. Net zoals je rond de jaren 1900 een sociale mislukkeling waart als je niet opgezadeld zat met een “neurose” of van je dokter niet de diagnose “neurasthenie” had meegekregen! Neuroticus of neurasthenicus zijn betekende toen zoveel als rijk genoeg zijn om ziek en dus zonder te moeten gaan werken door het leven te kunnen gaan. In de marge van die Belle Epoque had je dan natuurlijk van die mafketels en niet al te slimme fraudeurs die dachten van de gelegenheid te kunnen profiteren. Zij poogden met heel matig succes te “trichen” met die oorzakelijkheidsketen “eigenzinnigheid => verveling”. Zo van: “Ik verveel me, dus ik moet een kunstenaar zijn!” Anderzijds geldt eerlijkheidshalve natuurlijk ook: wie over de ganse lijn uitblinkt door gebrek aan talent, mag zich met recht en reden publiekelijk voorstellen als een “heel bijzonder en apart persoon”. Al ontbreekt hun dan weer het talent om zich dat zelfbesef effectief eigen te maken.)
Voor de sex is er een standaardbegrip van ontwikkeling in emancipatie. De transformatie van lagere sex in hogere ervaringen van transcendentie vindt naar verluid plaats op drie nivo’s.: de dierlijke band, de heroïsche band en de goddelijke band. De eerste band bestaat uit het vasthouden aan één partner. Transformeren vanaf dit nivo van type c en d sex naar type a sex mediteert men op de sexuele ervaring totdat de kulturele aandrift sterker is. Vanwege de bezitterige aard staat dit nivo bekend als dierlijk. De heroïsche band is de band typisch voor type b mensen die geleidelijk bevrijd raken door het opgeven van het verlangen naar een partner en sexuele bevrediging. Dit zijn de helden daar ze de missie van de onafhankelijkheid op hun schouders hebben. Niet gehecht aan een enkele partner neemt geleidelijk aan het belang van de ziel het over van het belang van de sex. Daar de helden sociaal van aard zijn kunnen ze zelfs sterker zijn dan type a mensen die vaak zich eenvoudig terugtrekken van de ‘slechte en zondige’ wereld in negatief denken over alle sex (en voortplanting). Het goddelijk nivo is de transcendentie kenmerkend voor type a mensen. De sex niet in de praktijk brengend moet men nog steeds liefde zijn om in staat te zijn om te leven. Van dit nivo af wordt de werk-verslaafde of de kluizenaar een meedogende dienaar van de een of andere idealistische non-profit organisatie die overwegend geïnteresseerd is in vrede en harmonie.

“overlevingsuitrusting voor overlevingsuitrusting of overlevingsuitrusting beste plaats om overlevingsuitrusting”

Handen die zich tot elkaar richten via het openvouwen van opgevouwen menukaarten. Rimpels die met heideggeriaanse blik heil zoeken in verre nevelige verten of in het kleurloos plafond. Aldaar bezocht worden door het besef van hun Sein zum Tode. Bevende vingers die, op zoek naar menswording, trommelen op koud nephout dat halsstarrig weigert in te gaan op elke uitnodiging tot gesprek en dialoog. Waar onderworpen onderbuikgevoelens botsen op de waarheid: Utopia, de niet bestaande plek, is geen stralende toekomstige tijd, maar helaas maar een “andere plaats”, onbereikbaar voor het heden van de tot huisdier getemde gedachte, van het voortschrijdend inzicht.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Ze stalen een fiets. Lieven klom op het zadel, Zohra op het bagagerek. Zo reden ze de zwoele, vochtige ochtend in, naar de rand van de stad die ze zo verachtten. Antwerpen ontwaakte langzaam. Haar eerste bewoners begaven zich in de stinkende straten, klaar voor een nieuwe dag van verderf en verruk­kingen. In het oosten klom een pastelgele zomerzon moeizaam boven de grijze skyline. De lucht had de kleur van urine, waterig en vies.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
5. Zoveel menseneen directeur in zijn bureaustoelde managers in de vergaderzaaleen receptioniste met een glimlacheen man drukt een knop inde anderen laden de vracht uitde boekhouder schrijft het opde poetsvrouw met haar karde kok in het bedrijfsrestaurantde jurist kijkt het contract nade magazijnier telt alle rekkende secretaresse checkt de agendade bediende vult het rapport inde personeelschef betaalt de lonenZoveel mensen, zoveel meningenZoveel mensen, zoveel karaktersZoveel mensen, zoveel misverstandenZoveel mensen, zoveel passieZoveel mensen, zoveel mogelijkhedenZoveel mensen, één bedrijf
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
Voor mijn tweede vrije culturele activiteit heb ik een film op het IFFR (international filmfestival rotterdam) bezocht. Ik ga graag naar films op dit evenement omdat er voornamelijk alternatieve films worden weergegeven. Dus geen thriller uit hollywood, maar bijvoorbeeld een zuid-koreaanse thriller, of een Noord-Afrikaanse documentaire. Dit zijn films die je zonder dit festival niet zou tegenkomen, en je misschien wel hierdoor zo enorm verassen (kan zowel positief als negatief). 
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard
‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
Een half uur verstreek. Ze passeerde een aantal wagens, inmiddels op maximale snelheid. De zon gleed langzaam richting zee. Enorme steen­zwammen staken als okergele schijven uit de zwarte rots boven haar. Elektrische auto’s stoven voorbij op de andere weg­helft, geschei­den van haar door een stenen rand. Meyago schoot door een kleine stad, kwam ongedeerd aan de andere zijde weer naar buiten, zag een blauwe wagen in haar spiegel.
maart 2011 ongeveer een jaar lang door het dierenriemteken Ram heen. De uit evenwicht zijnde mannelijke kracht kan in deze periode zijn slagkracht verliezen en vervallen in extremen. Waar de mannelijke kracht wel in evenwicht is, wordt deze mogelijk naar de kosmische octaaf van het ‘Goddelijke mannelijke’ getild.*5
De pijn was ondraaglijk. Ik ging al mijn systemen na en probeerde ze te activeren. Maar de signalen van mijn centrale processor leken niet meer aan te komen bij mijn actuatoren. Niets werkte. Niets gehoorzaamde aan de commando’s van mijn processor. Ik begreep dat ik gevangen moest zitten in een hoogspannings­flux­veld. Gelukkig hield de dubbele afscher­ming mijn processor nog veilig.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Urendel keek naar hen en zij keken naar hem. Met een zwarte steen van wanhoop waar een hart had moeten zitten, keerde de monnik moeizaam zijn schuitje, om het weer op te gaan. Nog geen kwart van de draai was voltooid toen de vuurgeharde punt van een pijl hem in zijn hals trof. Urendel ging staan, zwaaide afwerend zijn peddel, zijn andere hand desperaat aan de schacht van de pijl. Meer pijlen raak­ten hem; enkele bleven hangen in zijn pij, andere drongen in zijn vlees. De boot schommelde mee met zijn wankelen en toen een zoveelste pijl hem in zijn oog trof, sloeg Urendel overboord en dreef onmidde­llijk af. Vanaf de steiger klonk gejuich. Als iemand zijn naar de diepte gerichte gezicht nog had kunnen zien, had hij daarop een uitdrukking van in de dood be­vroren, uiterste verbijstering waargenomen. Ach, Urendel wist immers niet wat er met zijn talis­man was gebeurd, kort na aankomst uit het Franken­land. De schandknapen in het badhuis van Hamwih hadden, toen de monnik uitgeput van zijn genietingen lag te snurken, Walburga’s kostbare haren uit hun kokertje bevrijd en vervangen door een plukje van Urendels eigen schaamhaar.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).

“openluchtoverlevingsuitrustingcatalogus militair overschot en overlevingsuitrusting”

mijn witje is gisteren overleden aan nierfalen. ze had al 5 dagen niets meer gegeten toen ik de dierenarts verwittigde. ben maandag onmiddelijk naar daar mogen gaan. we dachten dat ze een darmontsteking had omdat ze ook diarree had. ik ben dan medicatie beginnen te geven en woensdag morgen was ze heel zwak en had toen 2 dagen niet gedronken. ik heb toen onmiddelijk terug contact met dierenarts opgenomen en ze zei van onmiddelijk naar dierenkliniek te gaan. ben naar daar gegaan en ze hebben haar onmiddellijk aan infuus gehangen en bloed getrokken. ze was wel wat zwakjes maar ze reageerde nog op alles. donderdag morgen heb ik dan gebeld voor de uitslag van het bloed en toen zeiden ze dat witteke nierfalen had. ze zou tot maandag moeten daar blijven en haar niertjes zouden 3x per dag gespoeld worden. ik ben haar dan om 11u gaan bezoeken. ze reageerde bijna helemaal niet meer. tegen 11u45 ben ik er vertrokken en om 12u45 kreeg ik telefoon dat ik onmiddelijk moest opkomen omdat ze heel slecht was. ik zou normaal rond 17u terug gaan maar dat ging ze niet meer halen. toen ik er binnen kwam zag ik dadelijk dat ze heel veel slechter was. ze reageerde op niets meer en haar tong hing al uit haar bekje. de dierenarts zei dat ze al heel eventjes weg was geweest. we hebben toen besloten om haar in slaap te doen. zo dat ze gelukkig naar de hondenhemel kon gaan. het is zoals jullie lezen heel snel met haar gegaan. hou aub jullie hondjes goed in het oog, want je verliest ze heel snel
Het is heel belangrijk om het mentale aspect van een overlevingssituatie niet te onderschatten. Leer omgaan met je angsten, door ze te herkennen en er onmiddellijk iets aan te doen. Door een positieve houding te hebben zal je versteld staan van de dingen die je kan doen in nood situaties.
Het zelf samenstellen van je overlevingskit verplicht je enerzijds om na te denken over welke onderdelen je toevoegt, en anderzijds ontwikkel je zo de handigheid om deze elementen te leren gebruiken. Niemand is zo dom om een element te gaan toevoegen dat hij niet kan gebruiken of zelf niet weet voor wat het dient!
‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
Cognitive activity has always been involved in every kind of human production, even that of a more mechanical type. There is no process of human labour that does not involve an exercise of intelligence. But today, cognitive capacity is becoming the essential productive resource. In the age of industrial labour, the mind was put to work as a repetitive automatism, the neurological director of muscular effort. While industrial work was essentially repetition of physical acts, mental work is continuously changing its object and its procedures. Thus, the subsumption of the mind in the process of capitalist valorization leads to a true mutation. The conscious and sensitive organism is subjected to a growing competitive pressure, to an acceleration of stimuli, to a constant exertion of his/her attention. As a consequence, the mental environment, the info-sphere in which the mind is formed and enters into relations with other minds, becomes a psychopathogenic environment.
Wij zien dus de eerste succesvolle mensengroepen als in wezen coöperatief en vrij egalitair. We kunnen zonder meer bedenkingen uiten ten aanzien van de theorie van het reciprocal altruism, waarbij wederzijdse samenwerking zou ontstaan zijn uit welbegrepen eigenbelang, het geven van een gunst met de verwachting dat de ander in de nabije toekomst een wederdienst zal bewijzen. We betwijfelen ten zeerste of de menselijke coöperatie zich op basis van dergelijke ‘economistische’ modellen ontwikkeld heeft. Deze modellen suggereren dat de coöperatie zich in de eerste plaats tussen twee personen gevormd heeft én daarenboven dat het niet gaat om een gezamenlijke activiteit, maar om daad en wederdaad. Wij geloven niet dat de samenwerking primair dyadisch was: de enige echt dyadische handeling was seks. Wij achten de kans veel groter dat de mensengroep omzeggens in zijn geheel achter de eerste jachtprooien aanging. Coöperatie is het afstemmen van elkaars gedrag op elkaar, geen ruil van een gunst voor een tegengunst. Een aantal mannen jaagt het wild op, enige anderen omsingelen het en versperren het de uitweg, een paar anderen maken de prooi af: iets in deze trant. Dit is geen kwestie van (wederkerig) altruïsme waarbij de ander de één later iets teruggeeft. De meeste evolutionaire psychologen geven de indruk alsof de jagers van meet af aan individueel jaagden en eventueel hun buit, als die te groot was, deelden met een andere jager, opdat de volgende keer die andere jager, als die zijn buit nu groter was, hetzelfde zou doen. Maar jagen gebeurde in groep en de buit was collectief. Slechts later als technologieën zoals pijl en boog stevig ontwikkeld waren, konden jagers individueel gaan jagen. xxDus zelfs al waren individuen voor hun survival en reproductief succes genetisch geprogrammeerd op basis van zelfzuchtige genen: de vorm die het productief leven aannam was een collectieve zaak. En dit maatschappelijk, cultureel gegeven heeft o.i. de biologische preprogrammatie gekanaliseerd, gestileerd, bijgestuurd of onderdrukt, afhankelijk van de situatie.
De politici bekommeren zich blijkbaar niet erg over onze toekomst, wel over hun persoonlijke. Als ze overmorgen maar herkozen raken en weer minister van si of minister van la zijn. Nu, dat is misschien te cynisch of te populistisch, maar toch. De tijd van de ineengestuikte alomvattende ideologieën en van de “Grote Verhalen” is blijkbaar nog niet afgelopen. Toch wordt niet alleen de verdere evolutie van het klimaat maar ook ons lichamelijk uitzicht en onze geest, naast heel wat andere aspecten, bepaald door het soort beslissingen dat we vandaag of morgen (in de letterlijke zin) zullen of zouden kunnen nemen. Zullen de politici ter verantwoording geroepen worden wanneer in 2050 de ganse mensheid aartslelijk is en overal flaporen heeft? De kwestie van onze antropologische evolutie, van de toekomst van de arbeid, enzovoort blijft een discussieonderwerp van wetenschappelijke en minder wetenschappelijke specialisten en excentrieke denkers: topbiologen, topmedici, topingenieurs die zich onledig houden met robotica, toppsychologen die het gemunt hebben op ons brein en onze geest (“mind”) die in dat brein zou schuilen, enzovoort (de traditionele sociologie stelt in een neoliberale samenleving begrijpelijkerwijs niet veel meer voor; immers à la Margaret Thatcher: “And you know, there is no such thing as society.”). Politici blijken niet langer greep te hebben op de krachten die het maatschappelijk uitzicht op halflange termijn bepalen, zelfs niet op de korte termijn. Dat is zo, niet omdat ze dom zijn, maar omdat een concrete langetermijnvisie hen amper interesseert. Ze staren zich blind op de eerstvolgende verkiezingen en op de vraag hoe ze zich best profileren in de vluchtige en wispelturige media.
De woorden werden herhaald en verhaspeld , ze kwamen terecht bij zovelen die er niets mee konden, maar zo nu en dan ook bij een man die er het zijne van dacht. Een nerveuze man die iedereen Black Dog noemde, vertelde het tegen een van zijn kompanen, terwijl ze zaten te drinken in de Lustige Zwaardvis. Oh voor­zienigheid! Een sluimerende, beschonken Mackie Messer lag te slapen op een houten bank in de nis ernaast. Hij was niet wakker, maar hij was ook niet in slaap. Hij was volkomen droomloos, zoals alle doden in deze stad. De woorden vonden zijn oren, weefden zich door zijn bijna-maar-net-niet bewustzijn.
Een oplossing uit de huidige diepe malaise en gapende afgrond lijkt en blijkt echter onvermijdelijk af te hangen van het doormaken en overleven van een complete, brutale en barbaarse globale (burger)oorlog zowel op lokaal als op wereldniveau: een échte oorlog van allen, elk afzonderlijk, tegen allen, ook elk afzonderlijk. Een oorlog die daarom ook volkomen onoverzichtelijk is. Waar je dus als persoon in het geheel geen kant of partij kunt kiezen. Maar hoeft dat ook nog, een kant kiezen, wanneer we geen personen meer zijn maar een losse assemblage en combinatie van “zelfstandig” opererende organen en lichaamsfragmenten?
’s Nachts word ik wakker van de koude plek naast me. Of is het van de vreemde geur? Ik heb nog nooit van mijn leven alleen geslapen en zo te voelen is Fiona al lang geleden opgestaan. En wat hoor ik toch?
Rond 8.000 v. Chr. kan in Mesopotamië gesproken worden van systematische landbouw en veeteelt. Ze zouden later ook verschijnen rond de Nijl-delta, langsheen de Chinese Gele Rivier, de Indus-vlakte en geheel buiten dit gebied in Midden-Amerika. Vanuit deze centra verbreiden landbouw en veeteelt zich relatief snel naar andere streken, alhoewel het mogelijk is dat de agriculturele praktijken in de Nijl-delta en de Indus-vlakte vanuit Mesopotamië zijn geïmporteerd. Of veeteelt en landbouw gelijktijdig op dezelfde plaatsen zijn ontstaan is onduidelijk. In China zou de veeteelt na de landbouw zijn ontstaan. In Mesopotamië gewaagt men eerder van een synchronische ontwikkeling. De rivaliteit tussen de landbouwer Kaïn en de schaapherder Abel suggereert echter dat het samengaan van landbouw en veeteelt niet altijd even rimpelloos is verlopen. Het eerste landbouwwerktuig, de sikkel, wordt in zijn vorm wel geassocieerd met de kaak van een schaap. Zowel landbouw als veeteelt stoelden op een systematische observatie van de natuur en de mogelijkheid deze observaties in innovatief gedrag te integreren. Landbouw en veeteelt moeten in den beginne relatief occasionele secundaire activiteiten zijn geweest. De landbouw bijvoorbeeld zal pas in de nabijheid van rivieren zoals de Nijl met haar jaarlijkse zes weken durende overstroming in de maand augustus tot bloei komen.
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, waarin de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
Via je verlangen kun je weer bij je vuur komen. Waar wordt je warm van? Waar wordt je enthousiast van? Waarvoor ben je hier op deze aarde? Je voelt het als je contact met je vuur hebt. Het wegstoppen van je verlangen is het wegstoppen van je levensenergie. Het ‘gat’ van het verlangen is niet op te vullen door een persoon of een voorwerp. Het enige wat echt vervullend is, is het met je eigen energie, je eigen vuur, te vullen. Dat betekent contact te maken met dat onbekende in jezelf.
De spaakverwonding staat in de top vijf van meest voorkomende ongevallen bij kinderen  van drie tot vijf jaar. Bij een spaakverwon-ding raakt het voetje tussen de spaken van een (brom)fiets. Naar schatting overkomt dit jaarlijks tussen de 2800 en 4600 kinderen in de leeftijd van nul tot veertien jaar. Zowel de  ANWB als het Juliana Kinderziekenhuis (JKZ) in Den Haag vragen er aandacht voor. Op de SEH van het JKZ kwamen in 2013 in totaal 128 kinderen binnen die met hun voetje tussen de spaken hadden gezeten. Spaakver- wondingen zijn eenvoudig te voorkomen door hardplastic voetbeschermers op de fiets.
‘Dit heb je natuurlijk nog niet gezien,’ zei Gaetan lachend. ‘Tien jaar geleden heeft een kunstenaar het bestuur overtuigd om iets moderns te doen. Je kunt op tien plaatsen dergelijke meesterwerkjes vinden. Nie­mand is er gelukkig mee, maar het heeft zoveel geld gekost dat het be­stuur er niet overheen durft te schilderen.’ Hij liep dichter naar de gevel. ‘Dit werk is nog een van zijn betere. En natuurlijk heeft de kunste­naar geen van zijn werken een naam gegeven.’ Hij stak zijn borst vooruit, hief zijn hand in een dramatische pose en proclameerde: ‘Het is aan de toe­­schouwer om zelf te bepalen wat hij ziet. Een kunste­naar mag hierin geen beperkingen opleggen.’ Nu lachte hij tot hij tranen in zijn ogen kreeg.
De vrouw in het midden fluisterde achter haar hand naar de andere twee. Mijn verbale analysator inter­pre­teerde het gefluister met 58 procent waarschijn­lijkheid als: ‘Gelukkig, ze is niet beschadigd. Alles lijkt te werken. Het is toch wel veilig?’ De fluisterstem was met 64 procent waarschijnlijkheid dezelfde als in het skimasker.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Maar Giorgio Agamben is niet zo pessimistisch als wij hier. Hij biedt in zijn conclusies twee scenario’s aan. Hij gaat hierbij uit van de stelling dat in onze cultuur het doorslaggevende politieke probleemdomein dat alle andere conflicten overheerst, het conflict is tussen de dierlijkheid en de menselijkheid van de ‘mens’. Of met andere woorden: in zijn oorsprong is de Westerse politiek in wezen steeds een vorm geweest van wat Michel Foucault biopolitiek noemde. Biopolitiek omschrijven wij hier graag als de beheersing van het verborgen onuitspreekbare ‘mysterie’ van het leven en de omvorming ervan tot een logisch-rationeel gekende, ‘volledig open’ en voorspelbare machine. Foucault argumenteerde dat de komst van de moderne tijden kan omschreven worden als een overgang van ‘laisser vivre et faire mourir’ (de Macht of de Staat besliste of mensen dienden te sterven, bv. misdadigers, maar moeide zich als dusdanig niet met het leven) naar ‘faire vivre et laisser mourir’ (de Macht of de Staat organiseert en beheert ons leven tot in de cellen van alle organen, en laat ons dan doodgaan). We merken inderdaad dat met de moderne tijden alle wetenschappen ‘politiek’ zijn geworden en instrumenten zijn geworden van deze ‘biopolitiek’. Op alle terreinen heeft gespecialiseerde kennis wijsheid vervangen. Foucault gaf zelf het voorbeeld van de seksuologie die niet is opgezet om het seksuele te begrijpen maar om het te beheren en te beheersen. Zo ook is de psychologie verworden tot een reeks dressuurtechnieken waarbij de doelen voor de gedresseerden verzwegen worden. De biologie en de geneeskunde nemen steeds meer de allure aan van een posthumaan ontwerp van het lichaam op basis van anorganisch materiaal en zuiver mechanische implantaten. En de sociologie: tja, die heeft altijd al te horen gekregen dat ze weinig meer was dan de waan van een elite die hoopte een samenleving of beter een ‘maatschappij’ op te bouwen zonder dat de ordeningsprincipes ervan doorzichtig waren voor de samenlevingsleden. Kortom: wetenschap is (bio)technologie, en een wezenlijk onderdeel van een biopolitiek die greep wil krijgen op het leven en dat leven compleet voorspelbaar wil maken door elk ‘toeval’, elk ‘accident’ uit te sluiten.
Samuel huiverde bij het horen van die woorden. Opnieuw kreeg hij het gevoel alsof Erwin hier niet echt was, alsof hij een traumatische herinne­ring herbe­leefde die de jongen niet meer kon bedwingen. Hij stapte achteruit toen het mes flitsend op zijn keel afkwam. Bij elke zwaai van het mes stapte Samuel naar achteren, tot ze allebei op het balkon stonden. Toen Samuel de reling op zijn rug voelde, wist hij dat hij iets moest doen. Een blik in de kamer wees uit dat de kinderen weg waren, de twee mannen stonden nu bij Gaetan die geen teken van leven meer gaf.
Het toestel is in een oplage van ongeveer 2835 exemplaren gebouwd, waarbij Fieseler er zelf 1900 voor haar rekening heeft genomen. Morane Saulnier in Frankrijk bouwde op last van de bezetter 784 toestellen en in Tsjechoslowakije werden ca 150 Fi 156 Storch’s geproduceerd.
De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 15 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een zon aan de bovenkant?
Deze landverraders hebben er allemaal aan mee gedaan op een of andere manier, net zoals de oud nazi’s en kampbewaarders welke op hoge leeftijd zijn kunnen toch ook een gevangenisstraf uitzitten. Er staan er ook een flink aantal op die nu al over de zeventig zijn, nou daar geldt het zelfde laken en pak voor, na hun dood in een naamloos graf dumpen want de mens heeft niets geleerd van de geschiedenis.
49. Een managementmodel in de diepteultieme illustratie hoe men zich langs de kennisweg ontwikkelt. Als wedeze weg langs het kennispad volgen, dan komen we volgens Libbrechtin de Rationaliteit terecht. De dualiteit tussen mijzelf en mijn omgevingis hier totaal. Naar bedrijfstermen vertaald is een ISO-gecertificeerdbedrijf perfect in staat zichzelf objectief te beschrijven ten opzichte vanzijn omgeving. Het bedrijf heeft een grote graad van vrijheid ontwikkeld,maar die is zeer doelgericht, met name datgene waarvoor processenzijn ingericht. Bedrijven in de rationaliteit zijn perfect geoliede machinesdie effectief en efficiënt hun producten en diensten aan de buitenwereldafleveren. Meteen voelen we hier aan dat in zijn extremiteit geen enkelbedrijf zich volledig rationeel kan positioneren. Mensen zijn immersveel meer dan rationele zoogdieren. Een mens die in een uitsluitend rati-onele context moet opereren, gaat ten onder. Nemen we een kleinextreem, maar tekenend voorbeeld. De meeste bedrijven werken gedu-rende een goeie tien uur per dag. Tussen 8u ’s morgens en pakweg 18u ’savonds situeert zich het gros van het bedrijfsleven (even de ploegarbeidbuiten beschouwing gelaten). Indien we volledig rationeel nadenken,dan kunnen we zeer makkelijk de efficiëntie van een onderneming ver-dubbelen door gewoon de werktijd 24u te maken. Immers, die 14 uurdat er niets gedaan wordt, zelfs geslapen, zijn volslagen nutteloos voorhet doel van de onderneming. Deze redenering in ogenschouw nemend,merken we meteen dat dit niet mogelijk is in bedrijven waar mensenactief zijn (zijn er andere?). Niet alleen vanwege een sociale context,maar puur natuurlijk is de mens niet in staat om 24u 7 op 7 te functio-neren. Rust en recuperatie zijn nodig, om nog maar te zwijgen van deruimte die allerlei vormen van gevoel opeisen. Een goedgehumeurdewerknemer is meer productief dan een slechtgehumeurde. En hij kandaar zeer weinig aan veranderen, ook al is hij het zich bewust.Het kennispad is echter wel de best ontwikkelde weg die een bedrijfmeestal volgt. Bedrijven zweren bij het kennispad. Kennis, cijfers, getal-len, neergeslagen informatie worden als het hoogste goed beschouwd.Medewerkers van bedrijven ondertekenen uitgebreide contracten, waarinstaat dat die medewerkers hun verworven kennis niet voor anderen zul-len aanwenden. In België betalen bedrijven vergoedingen in overeenstem-ming met tot zes maanden salaris om een concurrentiebeding bij hunwerknemers af te dwingen. Aan patenten en octrooien besteden bedrijvensignificante budgetten. Het zijn voorbeelden van het ‘levens’belang datwe hechten aan kennis. De gigantische ontwikkeling van de computerin-dustrie die grotendeels over het beheer van kennis gaat, bevestigt dat ken-nis onze nieuwe religie is. Hele MIS(Management Information Systems)- 39
‘Nee heer, zeker niet, wat een opmerkelijke ver­onder­stelling. Maar ze willen graag de reden van ons bezoek kennen, zodat ze vrouwe Cynethryth in kennis kunnen stellen. Geen absurd verlangen, dunkt mij. Deze vrouwen en hun voorgeslacht zijn al sinds men­sen­heugenis en langer aan de Toren verbonden.’

“firestarter overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting om video’s in je zakken mee te nemen”

Als je zeker moet zijn van de ziel, moet je ook zeker zijn van de regels. Naar de eeuwige waarden van de ziel is er een basis set van principes voor de beheersing waarover geen verdere speculatie moet bestaan. Verdere speculatie doet de garantie vervallen van de ziel waardoor het vertrouwen in het produkt zal afnemen. De basiswaarden worden uitgedrukt in de zegswijze: naar waarheid delen en zorgen is een schone zaak. Uit deze uitspraak volgen de basisprincipes zoals uitgedrukt in het eerste gebod van een succesvolle onderneming: zonder intoxicatie (waarheid), noch door anderen schade te berokkenen (zorgen), en zonder te gokken (delen) moet men een legale liefde bereiken (reinheid) van produceren en consumeren. (afb.) Aldus is het drinken van alcohol, het mislukken in medeleven en gokken op het verkeerde paard in ontucht, precies de manier om het kontakt te verliezen met de ziel en de onderneming te torpederen. Derhalve zou speculatie over dit gebod moeten worden vermeden. Er kunnen variaties qua interpretaties zijn van onderneming tot onderneming, maar het basisgebod verdraagt geen amendering. Het kontakt verloren hebbende met het basisgebod noodzaakt boetedoening en/of pelgrimage. 
ic timers and multivibrators by sondevlc player insluiten in webpaginasock donutsmonogram jewelry box hoeveelkokosbladeren weven lereniternetopen xenderdoodskist van pallethoutkoffiezeep maken rebatch methodepapieren vliegtuigje kent hovindnaaldvilten
Willem zette de radio aan. Wat er precies was gebeurd, zou hij nog wel vragen, maar nu moest hij eerst maar opruimen. Gelukkig was de dokter onder­weg. Vreemd, hoe tevreden zijn broer er uit zag, zittend op de keukenstoel, met bloed op zijn kaken en in de haren van zijn nek. Willem stak de stekker van de vleesmachine in het stopcontact, controleerde of de plug goed in het apparaat zat en zette hem aan. Even, met een blik op zijn verbonden hand, huiverde hij bij het geluid, maar wat moest gebeuren, moest gebeuren. Hij pakte de schaal met lamsvlees en kieperde deze in de bak van de vleesmolen.
‘Dit is tijdverspilling,’ zei de jongen. ‘Binnen een paar jaar herinneren we ons precies hoe het allemaal moet, de meesten onder ons toch.’ Hij keek ostentatief naar een tafel in de hoek van het leslokaal, waar Erwin zich focuste op het beeldje dat voor hem stond. Het leek er niet op dat hij luisterde, toch kon Samuel zien dat de jongen krampachtig slikte en zijn kaken opeenklemde.
Sterre trok haar arm los en draaide zich om. Ze was vastbesloten het meisje niet alleen achter te laten. Ze keek naar het perron, maar in het geweld van rook, vleugels en tentakels was het arme kind niet te zien. ‘Waar is ze gebleven?’
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Mijn benen werden zo slap als overgare asperges. Hoe wisten ze het? Ik had alles zo goed gepland! De pendelpiloot die me had opgehaald, was een andere dan die me had weggebracht. Ik had Lars buiten het zicht van Meeuws camera’s gehouden. ‘Hoe…?’ stamelde ik alleen maar.
Wetenschappers wereldwijd zijn het er wel over eens; muzikant zijn is goed voor je brein. Kinderen kunnen er niet vroeg genoeg mee beginnen, maar ook pensionado’s profiteren van een ongekend positief effect op de hersenpan bij het bespelen van een instrument.
Op de afdeling ligt één kind dat ik zaterdag heb geopereerd: 5 dagen braken en geen ontlasting en een niet pijnlijke mobiele zwelling links naast de navel. Toch maar “gekeken”:  een groot pakket lymfeklieren in het mesenterium, maar géén afsluiting, geen “ileus”. Hier is geen PA en geen kweek mogelijk. Conclusie: geen “invaginatie” maar hopelijk een virusinfectie.
Die afgescheiden nieuwe soort is ondertussen, sinds een kleine halve eeuw, officieel geregistreerd onder de naam “robot“. De Robot: een volmaakt redelijke soort, zij het dat de exemplaren niet “denken”. Toch niet zoals dieren en mensen plegen te denken.
Een schone pan stond op de metalen stoof. Drie boeken waren door iemand uit de kast gehaald. Twee andere boeken stonden iets schuiner dan ze die ochtend waren achtergelaten. Twee nieuwe boeken lagen naast het grote bed, aan Loheijs zijde.
Ouder en wijzer wordend door ervaring begint men de ervaring zelf uit te bannen altijd corrupt zijnde op het hedendaagse van een generatiekonflikt. Dit is in het geheel niet wat er bedoeld was: het zou niet moeten uitlopen op een generatiekonflikt van hippies die de volgende generatie verwerpen terwijl die generatie op zijn beurt later zichzelf op dezelfde manier weer verwerpt. In plaats daarvan was er een bevrijding over de generaties heen beoogd in een gezonde liefde voor sexuele partnerrelaties, het vieren van goede en populaire (dans)muziek vrij van misdaad, geestesziekte en verslaving. Spelen die corrumperen moeten worden vergeten daar slecht gezelschap je leven zal ruïneren. Maar daarbij moeten idealen niet worden opgegeven. Na generatiegewijze these en antithese moet natuurgewijs een synthese plaatsvinden. Het goede van de moderne generaties zal worden behouden in de stijl van b.v. een ‘straight edge’-mentaliteit getemperd tot een minder fanatiek nivo, terwijl de bezieling van de voorgaande tegenkultuur een gezuiverde versie zal bieden van de zelfde oude manier. Op die manier kan de ervaring van de tegenkultuur worden gehandhaafd voor alle mensen van alle generaties als een welkome uitbreiding van het menselijk potentïeel: naar ons voorbeeld – het vermogen om bevrijding te vinden in het dansen in vrijheid zonder vrees. 
11. 9 helemaal niet voor. Vanaf mei 2013 zouden deze problemen voor het eerst sinds 1980 weer een plekje krijgen in deze diagnosebijbel voor psychiaters; ‘zouden’, want op het laatste moment is de diagnose ‘hyperseksuele stoornis’ uit de vijfde editie van dit invloedrij- ke werk geweerd. In verschillende veldonderzoeken was geprobeerd onafhankelijk vast te stellen of het mogelijk was de diagnose ‘hyper- seksuele stoornis’ te stellen, maar dat stuitte op teveel kritiek om dit eenduidig te kunnen vaststellen. Na dertig jaar discussie lijkt er nog steeds geen overeenstemming te zijn over de aard en exacte definiëring van seksverslaving. Elke manier van kijken heeft zijn waarde, al is het maar omdat het gaat om een complex en veelvormig geheel aan klachten, achtergronden, conse- quenties en mogelijke therapeutische ingangen. Definitie seksverslaving Goodman (1998) geeft een definitie die de lading van een seksversla- ving lijkt te dekken: hij heeft het over ‘gedrag dat buiten de actieve controle valt en dat negatieve consequenties heeft’. Hierbij gaat het in eerste instantie om de negatieve consequenties voor de persoon zelf, evenals voor de omgeving (partner, gezin et cetera). Van Zessen (2011), die er zelf overigens geen voorstander van is om het complexe probleem te definiëren, maakte hier een uitgebreide versie van: ‘Seks- verslaving is het vastzitten in een repeterend gedragspatroon dat de betrokkene wel wil, maar niet kan veranderen, terwijl het patroon tot overwegend negatieve consequenties leidt voor de persoon zelf of de omgeving.’ Een ander passende en zeer sprekende definitie is: Het gevoel dat seksueel gedrag sterker is dan jezelf.
11. Wat doen we PEWS in de praktijk Andere verschillen Rapid Response Systems Afferente poot Activatie criteria: one-tier vs two-tier Efferente poot Beschikbaarheid & samenstelling RRT/MET Inconsistente implementatie met grote variatie in gebruikte systemen Bemoeilijkt aantonen effectiviteit PEWS
Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes.
Nationaal worden in verkiezingen al 20 jaar door de Vlaamse socialisten geen echt hoge scores meer gehaald. Bij eventuele regeringsdeelname kan de sp.a dan maar een paar programmapunten afdwingen van de andere coalitieleden, doorgaans niet de speerpunten. De deelname en het mee uitvoeren van een uit socialistisch oogpunt verwaterd regeerakkoord wordt niet altijd door haar achterban geapprecieerd. En dat begint de partij (ook de PS in Franstalig België) zuur op te breken. De groeiende inkomensgelijkheid en de duidelijke daling van het aandeel van de lonen in het nationaal inkomen geeft de partij zeker geen zuurstof. En dat is het geval over gans Europa. Zoals ik aanhaalde, partijen in het defensief krijgen bitter weinig applaus. Wanneer mensen het moeilijker krijgen ergeren ze zich en worden ze wat boos op alles en iedereen, ook op wie voor hen nog de meubelen tracht te redden. Een beetje sociaal-psychologie helpt om deze reflex te begrijpen. Het wordt “elk voor zich”. Een eenmalige betoging van 100.000 die maandenlange voorbereiding heeft gevraagd, maakt dan op een regering nog heel weinig indruk.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
Voor mijzelf verdwenen al mijn interessante en “rare” symptomen toen ik volledig in een hoger rijk “arriveerde”… en het zal voor jullie ook zo zijn. Deze symptomen blijken te gebeuren wanneer wij door de transitie gaan of wat ik vergelijk met de “tunnel”. Weet dat er een einde is en een ongelooflijk mooie, vredige en met liefde gevulde werkelijkheid die op je wacht. Moge jullie evolutionair vreugdevol, vredig en gevuld met liefde en verwondering zijn! (Nota: Natuurlijk kunnen niet al deze symptomen toegeschreven worden aan het ascensieproces. Volg asjeblieft je eigen innerlijke leiding en raadpleeg professionele medische hulp indien nodig)
Niet enkel de toekomst van de mensheid als geheel beschouwend maar ook het belang van het handhaven binnen een huwelijk in acht nemend, schijnt het afzwakken van de hartstocht met de leidraad van het mededogen een essentieel punt te zijn geboren uit de eeuwige waarden van de ziel (afb.) Praktisch betekent dit dat als je verwanten lief hebt, je in kontakt staat met een breder begrip van het voorouderlijke en je enig respekt hebt voor de kulturele traditie , het aangewezen is eenvoudig het vegetarisch motief te volgen en het vleesprodukt te vervangen voor bonen- en melkprodukten. Minder de hartstocht en meer het mededogen, zal er minder overspelig afwijkend gedrag zijn, meer interesse in menselijke emancipatie, minder vervreemding van verwanten en het belang van harmonie met de grote natuur en meer continentie in relatie tot de voorouderlijke grondvesting van het geestelijke deel van de kultuur.  
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Soms, ja zelfs regelmatig, culmineren deze gestolen ontmoetingen, als het verlangen ziedend in hem brandt, in een dierlijk schurken, hij maakt woest en onstuimig zijn riem los, trekt zijn kleren opzij en wrijft zijn tumescente onderlijf tegen haar buik, tot hij iets van verlichting heeft bereikt.
Harbrand, de ridder die voor zijn vrome koning Karel de zee was over­gestoken, maar die zelf alleen in de dood geloofde, zat het dichtst bij het vuur en dommelde al bijna in. Wel merkte hij nog dat zijn met­gezellen als vanzelf in maritieme termen, voor­beelden en metaforen waren vervallen. Het volgende stadium van hun reis, het grote meer van Ana dat zich een boogscheut verderop spiegelend en zwijgend overgaf aan het strelende licht van de Maan, had zich kennelijk al in hun gesprekken genesteld. Was dit een goed of een euvel teken?
In het holst van de nacht glipt Tobias overboord. Hij neemt niets mee dan de kleren aan zijn lijf. Daarvoor zullen ze hem niet hoeven najagen. Hij wacht tot de wachtposten hem passeren op hun ronde en laat zich dan aan een touw overboord zakken. Bijna geluidloos ont­vangt het water hem.
Mijn bodem onder mijn bestaan valt aardig veel weg de laatste tijd, en ik moet zeggen, dat mijn vrienden, man, en werk met de hondjes me er keer op keer weer door heen slepen. Dat is mijn overlevings plan.
Deze week spelen evenwel Bekende Vlamingen tegen elkaar, ten voordele van één of ander verondersteld “goed doel” (het jaarlijkse hoogfeest van Music for Life). Er zullen ondertussen wellicht al 1 miljoen goede doelen zijn in Vlaanderen en ik overweeg me zelf ook kandidaat te stellen gezien mijn talrijke erfelijke karakteriële gebreken.
Jullie hebben allen dezelfde behoeften.  Dit kan leiden tot een expansie van gevoelens van liefde die opgewekt worden als je in staat bent om je evenwichtig te voelen, op nieuwe manieren bewogen door de menselijke conditie.  Dit is weer een teken van de ziel die aantoont dat jullie allemaal verbonden zijn.  Jullie zintuiglijke uitrusting zal diepgaander worden.
Ondanks zijn woedende woorden ging er zoveel rust van Peter uit. De verdrietige depressieve echtgenoot die treurde om zijn gestorven dochter was verdwenen. In plaats daarvan kwam een sterke, zelf­verze­kerde man terug. Langzamerhand nam Peter de Shinigami compleet over. Hij groeide in omvang terwijl de Japanse geest afnam, totdat er nog maar een klein rookpluimpje over was. Dat spatte uiteen in zwarte stofdeeltjes die flakkerden en doofden.
Binnen laten Paul en zijn makkers hun vlammen­werpers doven. Ik vroeg het me al af, en glimlach inwendig. Mook heeft misschien een goed wapen gevonden tegen mijn kennelijke onkwets­baarheid, maar de inherente zwakte ervan niet goed doordacht. Ik laat me gewillig de rechter lift in diri­geren. Een van de soldaten trekt een knuppel met twee stalen punten. Terwijl hij naar de tredmolen loopt, laat hij een blauw­witte boog tussen de punten knetteren; de liftslaven zetten zich in beweging. De snurker krijgt de stok in zijn flank en komt tot een bruut schokkend ontwaken. Paul en een van de anderen voegen zich bij me in de lift, en kreunend en krakend begint de lange weg naar boven terwijl de buisverlichting met een glasachtig tingelen aanspringt.

“overlevingsuitrusting van de elite man vs wilde overlevingsuitrusting”

Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Hij sprak het niet uit, maar Zohra bespeurde in zijn stem het verlangen om weg te gaan, om te vergeten wat ze gezien hadden. Maar Zohra wilde die container niet vergeten. Ze kon de lichaamsdelen en de stank niet uit haar hoofd zetten. Nee, zij moest weten wat er zich aan de andere kant van de stortkoker bevond. Peinzend keek ze om zich heen. ‘Volg het bloed,’ zei ze opeens, en ze wees naar een spoor van vlekken op de vloer.
In een gematigd klimaat kan ik me wel enige tijd in leven zonder hulpmiddelen mee te brengen. Maar als het echt koud wordt, -25 graden Celsius is mogelijk, heb je goede kleding en kampeeruitrusting nodig.
Een kriebel kronkelde door haar ingewanden. Het deed haar denken aan toen ze als kind met een tak in het opengereten lichaam van een kat had gepord. Enerzijds had ze medelijden met dat beest gehad. Het was overreden en lag ergens langs de kant van de weg. Anderzijds had ze zich niet kunnen bedwingen om met de tak in de organen te prikken, waar de maden en vliegen zich reeds genesteld hadden.
Religieus gezien is tijd de vorm van God die in zijn totaliteit het bestaan van alle levende wezens overheerst eveneens orde en vrede gevend aanbiddelijk zijnde als de Heer zelve. Wetenschappelijk wordt de term dualistisch beheerst reductionistisch slechts refererend aan een absolute meeteenheid (de electromagnetische definitie Tk) of refererende aan de draaiing van hemelse objecten (de dynamische definitie Tw). De filognostische definitie benadrukt de psychologische aard van de tijd het dualistisch konflikt van wetenschappelijke benaming beëindigend door simpelweg een praktijk van respekt te beschrijven terwille van het bewustzijn van beide begrippen van wetenschappelijke tijd. Op die manier wordt het psychologisch probleem van de tijdidentiteit opgelost.
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
Laura draaide in een reflex om naar Peters kant van het bed. Ze wist niet precies waarom ze het deed, om hem wakker te maken en even te knuffelen, of misschien samen te lachen om haar domme droom … wat het ook was, het verdween uit haar gedachten zodra ze de lege plek zag. Hij was er niet.
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Vergetend dat men misschien niet gewenst is vanwege het voornoemde kan men een last en ergernis worden zonder het te beseffen. Daarom moet men altijd bereid zijn zich terug te trekken. Zoals het leven het ons leert zal dit vroeg of laat iedereen overkomen die ijverig ondernam op een persoonlijke ambitie. Achteraf bezien kan men zich afvragen in hoeverre is bijgedragen tot oorlog en misère het probleem vormend in plaats van bijgedragen hebben tot vrede en geluk deel uitmakend van De Oplossing. Het is zeker moeilijk voor een mens om, enerzijds in zichzelf te geloven terwijl anderzijds hij te allen tijde bereid moet zijn het op te geven als ware hij de duivel zelve. Het onvermogen te stoppen (zie ook 3h) karakteriseert de zwakheid die begeerte heet die zo makkelijk in woede omslaat voor het individu of oorlog voor het collectief. Niettemin kan veel van je leven worden gered door regelmatige retraite ten einde de angst te weerstaan je te bezinnen op de schaduw van het handelen. Alle lust om door te zetten kan in liefde worden veranderd door in te zien wat men doet in vrijwillige retraite. Een vakantie hebben is wellicht dan niet de ideale strategie: men gaat te lang door en breekt ook te lang af. De behoefte over het jaar te spreiden in de vorm van aparte dagen voor socialiseren, studie en festiviteit schijnt wijzer te zijn. Op die wijze het levenstempo terug brengend kan een betere continuiteit van dienstbaarheid en sociale en spirituele positiviteit garanderen. Ook in het proces van verhouden en afspreken op het individuele nivo is het verstandig niet door te gaan totdat men tot terugtrekken of een misschien minder gewenste vakantie die de hele relatie kan beëindigen wordt gedwongen. 
Hoewel tegenslagen mij niet vreemd zijn geweest is de bodem nog nooit weggeslagen onder het bestaan. Maar ik denk wel dat ik als controlfreak aardig in de war zou raken als het ddw zou gebeuren. Ben niet voor niets een Steenbok, die willen omhoog en niet terug naar beneden…
Ariadne liep naar de computer in de hoek van het laboratorium en hield haar hand op een van de apparaten. ‘Straling acceptabel. Biodreiging van niveau vier. De buitenlucht bevat schadelijke virus­sen.’ Ze keek hem aan. ‘Jij lijkt er geen last van te hebben. Waarom niet?’
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.

“ark overleving geëvolueerde rel uitrusting multi tool set verstelbare schroevendraaier moersleutel kaak tang overleving noodgevallen versnelling”

Eén aspect moeten we desalniettemin even scherp stellen: chimpansees gaan soms op jacht in coöperatieve groepen. Niet alleen eten chimpansees regelmatig vlees, soms tot 100 kg. per jaar, ze gaan er ook zelf op zoek naar. Chimpansees jagen soms op hun eentje op kleine dieren, maar Craig Stanford stelde in de jaren 1990 ook vast hoe ze in coöperatieve groepen (parties) van een tiental volwassen mannetjes, aangevuld met een paar vrouwtjes en jonge knapen, erop uit trokken om te gaan jagen op franjeapen (colobus), een soort smalneusapen (monkeys in het Engels, geen apes). Soms blijven zij een ganse week lang jagen en houden dan met hun buit regelrechte braspartijen. Zij delen hun vlees met andere mannetjes om een soort ‘politieke’ bondgenootschappen te smeden of met receptieve vrouwtjes om hun gunsten te winnen. Dit lijkt allemaal zeer menselijk, al te menselijk. Maar ze jagen niet op groot wild en beperken zich blijkbaar tot prooien die voor hen geen enkel gevaar opleveren. Ze gebruiken bij die jachtpartijen wel zekere geluidssignalen, maar die hebben geen linguïstische betekenis. En al bij al blijft vlees een klein gedeelte van hun dieet uitmaken. We kunnen wel besluiten dat bij chimpansees (jachtgedrag is bij bonobo’s niet vastgesteld) de evolutionaire basis voor de jacht aanwezig is. Maar of ze 5 miljoen jaar geleden, toen chimpansee en mens zich onafhankelijk van elkaar gingen ontwikkelen, ook al jaagden, kan in twijfel getrokken worden. Wij gaan er dus van uit dat naarmate de bossen krompen, de mensen gedoemd waren te jagen wilden ze overleven, terwijl de chimpansees als het ware de vrijheid hadden om min of meer speels en occasioneel op jacht te gaan op prooien die nauwelijks een uitdaging vormden. Van een werkelijk coöperatief doelgericht gedrag is, als we Stanfords beschrijvingen lezen, bij dit jachtgedrag van de chimpansees geen sprake. Hun jagen lijkt ook meer op een raid dan op een ‘inzichtelijk’ verschalken van de prooi. En dat chimpansees soms in groep aanvallen uitvoeren op één of meer chimpansees van een ander territorium of een andere groep: dat was reeds geweten.
Samuel zei niets. Wat kon hij zeggen? Het bestuur en de mensen hadden gelijk. Dat besefte hij maar al te goed. En toch … Misschien kwam ze deze keer wel. Misschien klopte er morgen iemand op zijn deur met een glans in de ogen die hij nog maar bij één persoon gezien had.
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
De ratten, fretten, vossen en eekhoorns om me heen waren op de zandbodem neergezegen. Vunzig en ranzig kronkelden ze uit hun kleren, uit hun vachten. Ze kronkelden over elkaar heen, naakt als pasgeboren jongen, strelend, grabbelend, hebberig naar elkaar in hun nood, in hun vastklampen aan leven, vrouwen en mannen door elkaar heen over elkaar heen in elkaar en uit elkaar vulgair en geliefd.
Niet alleen moet je iets uitzonderlijks schrijven (of juist iets heel stupide). En daar heb ik de mogelijkheden niet meer voor. Het heeft aan de andere kant ook geen zin om maanden en maanden te werken aan een boek omtrent de redenen waarom de 3de Wereldoorlog voorlopig nog niet is uitgebroken. Wanneer dan bij publicatie (nadat ook nog de uitgever weken gezeurd heeft om overal je pluralis majestatis – “we” – te vervangen door een zelfverzekerd “ik”) blijkt dat reeds 34 steden in puin & as zijn gelegd en de Duitsers & de Russen Polen al onder elkaar hebben verdeeld.
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Dit is in grote tegenstelling tot hetgeen wetenschappers denken. Zij argumenteren dat er geen bewijzen zijn van het scheppingsverhaal. De enig informatiebron waarop creationisten steunen, is de Bijbel.
Positieve factoren: humor, wil om te leven, toekomst plannen, vertrouwen hebben in jezelf en in je capaciteiten, zijn een paar van de positieve aspecten die je in staat zullen stellen om mentaal niet in elkaar te storten. Mijn drinkfles is half vol in plaats van half leeg. Een uitdrukking die iedereen wel kent, maar zo een gedachte in een uitzichtloze situatie kan je heel wat hoop geven, en hoop doet leven! Het positief denken begint weer al bij een goede voorbereiding. Als je weet dat je kunt vertrouwen op je capaciteiten omdat je de nodige training gehad hebt of dat je heel wat tijd gestoken hebt in het kiezen van het materiaal in je overlevingskit zul je een goed gevoel hebben wanneer het noodlot toeslaat.
100% katoen, hele leuke tiener/ dames shortama met 3/4 broek licht getailleerd grijs/wit gestreept shirt met Inspired bij a Dream tekst ronde hals en mouwtjes afgewerkt met uni zwart biesje uni zwarte 3/4 broek die aan onderkant is afgewerkt met sculprandje
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
In de verhitte drukte die ontstaat, is matroos Tobias ook in het gat gesprongen. Gehurkt als honden klauwen en graven de vismensen de kist vrij. De bootsman blijft hen aansporen vanaf de aarden wal. ‘Voorzichtig met de relieken. Voorzichtig.’
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
Waarbij ik onmiddellijk in mijn feilloze verbeelding de perverse associatie maakte met een passage die ik me herinnerde uit Gerard Reve’s debuutroman “De Avonden” (1947). De hoofdpersoon Frits, zo meende ik het me te mogen voorstellen, tilt ergens een baby’tje bij het hoofdje op uit zijn badje. Laps, lijfje valt eraf.
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’
Dit is het, mijn 40e Instructable. Hurah.Voor deze verjaardag-I’ble wilde ik iets om speciaal te maken.Ik houd van bier, ik houd van hout, ik hou van de buitenlucht, dus heb ik besloten om mezelf een plezier: heb ik besloten om een goede oude ‘viking
Terwijl mijn ogen het laboratorium scannen op zoek naar mijn inge­nieur en minnaar, dringt een nog urgen­tere vraag zich aan mij op. Waarom ben ik über­haupt in het lab wakker geworden? De kamer met de per­soonlijkheidsrecorder ligt verderop aan de gang, gescheiden van de cleanrooms, ver van het lab. Daar ben ik in slaap gebracht, met de opnamekap op mijn hoofd en Sal aan mijn bed, zijn hand in de mijne. Ik kan geen enkele goede reden bedenken waarom Sal me naar het laboratorium zou hebben verplaatst. We waren het erover eens dat mijn aanwezigheid waar­schijnlijk verstorend zou werken op Nanoferdi’s…

“alaskan survival gear nieuw high-tech overlevingsuitrusting”

Ja, ja ik zag een paar clips en waande mij weer helemaal in die tijd, alleen de meisjes die op de clip zo onschuldig voorkomen met hun witte enkelsokjes zijn veel volwassener geworden en weten inmiddels wel waar pietje de pindakaas vandaan haalt.
Na elke revolutie of omwenteling is het goed gebruik af te rekenen met het ancien regime. Soms worden de nekwervels gekraakt omdat de guillotine te lang niet uit het vet geweest is, en soms gaat de kop er clean af en rolt rechtvaardig in het mandje. Een geoefende beul kan het verschil maken tussen leven en dood, tussen lijden of een vlotte terechtstelling.
Rijbroek Heren Coolstar Zwartn- Met leren zitvlakn- Kleur: ZwartnnDeze comfortabele rijbroek voor heren is geheel van stretch en voorzien van een leren zitvlak voor extra comfort. Aan de voorkant van de broek zitten twee steekzakken. Bij de enkel sluit de broek met klittenband.
Die menselijke hoogmoed noemden de Oude Grieken “hubris”, door ons niet-Grieken doorgaans uitgesproken als “hybris”. De gedachte dat de Mens met Gods eer en glorie zou gaan lopen, komt vooral ter sprake bij kwesties zoals het produceren van leven in het laboratorium, of het kweken van embryo’s uit eicellen. (Daar wordt weliswaar ietwat in het geheim hard aan gewerkt.) En dan herinnert men aan het lot van de Griekse halfgod Prometheus die zo stoutmoedig was het vuur te stelen op de berg Olympus, verblijfplaats van de mythologische goden, en het aan de mensen te geven. Tot woede van oppergod Zeus. Prometheus werd voor zijn hybris door Zeus ongemeen hard gestraft. Hij werd aan de Kaukasus vastgeklonken en elke dag kwam een adelaar zijn lever opeten. Die groeide elke nacht weer aan, zodat zijn straf eeuwig duurde. Daarnaast zond Zeus een vrouw, Pandora, naar de stervelingen. Zij moest onheil over hen brengen. Zeus gaf haar een gesloten vat mee, de beruchte doos van Pandora, waarin alle rampen, ongelukken en ziekten zaten opgesloten. Pandora kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en opende het vat. Alle rampen, ziekten en zorgen ontsnapten uit het vat en verspreidden zich over de aarde. Pandora poogde nog het vat dicht te klappen, maar alleen de Hoop bleef nog in het vat toen het weer gesloten was. Het is niet duidelijk of Zeus met die doos en in het bijzonder met de Hoop goede of slechte bedoelingen had. Nietzsche alvast vond de hoop de slechtste kwaal van allemaal: ze betekent immers dat het niet goed met ons gaat. Hoe dan ook: de goden verdragen niet dat de mensen zich goddelijke privileges zouden toe-eigenen. Want het vuur werd geassocieerd met de bliksem. En de hemel doen bliksemen was een voorrecht van oppergod Zeus.
Ze schakelde de computer opnieuw aan, keek met meer aandacht naar het afbeelding op de muur, de subtiele wisselingen in kleur en in de achtergrond. Een venster. Een venster naar een wereld vol ab­strac­ties. De fluisteringen leken deze keer nog dringender. Alsof het contact met haar zocht.
Niettemin ervaren we de werkelijkheid en haar “onderdelen” steevast als kwaliteiten en niet als kwantiteiten, als hoedanigheden en niet als hoeveelheden van hoedanigheden. Wij zien steeds afgelijnde figuren tegenover achtergrond. Zo intensief is deze neiging van onze visuele apparaten dat we in een wazig of schemerig totaalbeeld gemakkelijk, spontaan en onbedwingbaar bijzondere vormen ontwaren. Dat we zelfs in vlakke schaduwen min of meer herkenbare figuren gaan profileren. Evenzo voelen wij “toestanden” als gegevens die op zichzelf rechtstreeks en zonder omweg betekenisvol zijn. En wat we effectief horen zijn “dingen” en geen graduele golflengtes van geluiden en luchtverplaatsingen. Hetzelfde geldt onverkort voor reuk en smaak. Wanneer wij over kwaliteiten spreken in termen van hoeveelheden of gradaties, dan hebben we telkens reeds in een second move een wiskundige operatie uitgevoerd. Doorgaans een eenvoudige mentale vergelijking die toch de grond vormt van meer verfijnde en technologisch geüpdatete operaties zoals meten, wegen en dergelijke. In eerste instantie is er hoe dan ook een kwalitatieve uitgangservaring die aan dat soort operaties voorafgaat. Merk je bijvoorbeeld op: “Het is warmer dan gisteren!”, dan is dit een secundair oordeel die vertrekt van een strikt kwalitatieve temperatuurgewaarwording.
Misschien is er ondertussen een soort democratisch verkozen wereldregering met afgevaardigden uit alle continenten en subcontinenten. Een soort veredelde en echt functionerende Verenigde Naties met reële bevoegdheden en slagkracht. De verhouding tussen de nationale entiteiten en deze wereldregering zal pas na een nieuwe wereldcrisis duidelijk worden. De vraag is dus of een land of regio op zijn eentje en eigenmachtig een radicaal programma kan uitvoeren. Vermoedelijk niet en dus zal ons voorstel (of welk ander voorstel ook) een gezamenlijk initiatief moeten zijn van meerdere naties, bv. al de Europese landen. Ongetwijfeld zullen rond 2020 vele andere soortgelijke toekomstbeelden circuleren. (Misschien dat Europa dat nu een krabbenmand is geworden, zich in de periode 2020-2040 juist door de actuele stagnatie weet te herpakken en weer bijzonder veerkrachtig zal worden.)
Zodanig dat ik eigenlijk niet graag een poot zet in het min of meer gelijknamige CultuurCafé van het Cultureel Centrum De Grote Post in mijn stad Oostende. Nou ja, Centrum: eerder culturele periferie. De betere middenklasse komt er “bijpraten” over privézaken en andere relatieproblemen. Het soort volk dat erop staat “zichzelf” te zijn en zich overgeeft aan verheven vormen van “zelfontplooiing”. Would-be creatievelingen die aan afgezonderde aartslelijke half-kantinetafeltjes zichzelf moreel superieur zitten te wanen. Aan de toog staat niemand. Nergens in het gebouw mag je een sigaret opsteken. Ook met een elektronische sigaret in de mond of in de hand vlieg je buiten. Dat dit laatste tegen de Europese regelgeving is, helpt je geen bal. ”Kom op Tegen Kanker” heerst hier. Types die lijken op Serge Gainsbourg, Jacques Brel, Jane Birkin of Nico (van de Velvet Underground) of zelfs Herman Brusselmans zal je hier niet vinden, al loopt iedereen hoog op met de muziek of de boeken van die kastaards en bohémiennes. Wel vind je er deftige tweede-rangschrijvers zoals het Amsterdams-Oostends groot licht Charlotte Mutsaers, al zit die liever 70 meter verder in de “bar” (nou ja, koffiehuis) van het elitaire Hotel du Parc. Er is totaal geen “ambiance” in het Oostendse CultuurCafé. Als je alleen binnenkomt, is het onmogelijk met iemand een gesprek te beginnen. Niemand is aanspreekbaar. Alleen al de bijzondere vermelding van drie nieuwe cocktails op het bord geeft aan dat gewone mensen niet welkom zijn in deze lelijke cultuurtempel die pretendeert “cultuur voor iedereen” aan te bieden. Alles is hier inderdaad pretentie. Meer dan driekwart van de Oostendse mensenpopulatie wordt hier gewoon buitengesloten.
Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen.
7 KOOPZONDAG 22 MAART Maak nu kans bij aankoop van een paar kinderschoenen op een Rockboard Scooter PME CORNER vol met nieuwe collectie Zomercollectie damesen herenschoenen is binnen! Volop nieuwe lente-/zomercollectie dames & heren kleding UUR Heldensedijk 32, Meijel Verberne Gronden Sloopwerk Gebruikte bouwmaterialen tegen aantrekkelijke prijzen De ideale partner voor een compleet tuinpakket Tuinontwerpen (nu ook in 3D) Aanleg tuinen Snoei- en onderhoudswerkzaamheden Sierbestratingen Neerkant – Tel. (077) Beringe – Tel. (077) Tegelvloeren Badkamer en wc renovatie – Erkende VT wonen Dealer, tegels in onze showroom te bezichtigen – Meer dan 60 soorten houtstructuur – Slopen van bad en inloopdouche maken – Leggen en zetten van alle soorten tegels Zaterdag 21 maart CHILL ACOUSTIC Aanvang uur – gratis inkom Chill Acoustic, is een band die rock/pop klassiekers vanaf de seventies tot heden op een acoustische wijze ten gehore brengt. Tuinberegening/tuinverlichting Tuinadvies/begeleiding Klein grondwerk Jaaronderhoudscontracten Tegelwerken P. Slaats Dorpsstraat AN Neerkant Tel: (077) Fax: (077) Elke dag open vanaf uur, zaterdag vanaf 9.00 uur. Vrijdag koopavond tot uur, woensdag gehele dag gesloten! Alweer een avondje genieten Biej Mieke Met pure live acoustic muziek see you! Café Maneslust Biej Mieke NEER
Een rokende, stinkende, geel-oranje vlag, zeker vijf meter lang, snijdt me schuin de weg naar links af. Een tweede voegt zich erbij in de andere richting. Tegenover me, door de trillende hitte van het benzine­vuur, zie ik nog twee soldaten die ik niet ken. Hun gezichten, zwetend in het licht van de vlammen, grijn­zen als ze zich in beweging zetten.

“diy overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting winkelen”

‘Nooit!’ riep Leaf. ‘Ik laat haar niet alleen sterven.’ Met een klap kwam ze tegen de muur aan. Ze draaide zich om en trok zich het laatste stukje zelf omhoog. Een blauwe flits ging rakelings langs haar heen toen ze zich aan de andere kant naar beneden liet zakken. Ze abseilde verder de muur af en bevond zich op een soort binnenplaatsje. De enige uitgang was een nauw steegje tegenover haar. Ze greep naar de misleider aan haar riem en activeerde het apparaatje. De lucht om haar heen trilde een kort moment. Op het scherm van de misleider knipperde een rood batterijtje met daar­naast seconden die aftikten. Ze zou hoogstens een kwartier onzichtbaar zijn op de scanners van de vegers.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Om me een houding te geven, autoriseerde ik het uploaden van de vluchtgegevens, vrachtbrieven en paklijsten. Daarna keek ik in de ondiepe holtes die ogen moesten voorstellen. ‘Ik ben van plan meer dan vijf uitzettingen te doen.’
Ik vind het wel leuk om zulke artsen erbij te hebben in ons team. Ze zijn vaak enthousiast, weten best veel, kunnen goed lange dagen maken en accepteren dat deze periodes er een zekere mate van supervisie is. Als mijn papieren helemaal in orde zijn kan ik ook zulke basisartsen begeleiden, in verloskunde en in kindergeneeskunde.
De schrijvers René Nauta en Beke Olbers zijn de eigenaren van Extra survival en bushcraft. Extra survival en bushcraft is al sinds 1997 actief in het organiseren van vele cursussen. De ervaring en kennis die ze in al die jaren hebben opgebouwd hebben ze verwerkt in het eerste Nederlandstalige handboek over bushcraft. Alle basisvaardigheden voor bus
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt door een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid als noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.
Het nieuwste Hoverboard heeft nog maar één wiel! Deze One Wheel is een skateboard met slechts één wiel in het midden.Net als bij het traditionele hoverboard of Segway bepaal je de richting van je verplaatsing door een bepaalde kant op te leunen.
Hand in hand renden Zohra en Lieven de ingewanden van Antwerpen in. Als ze zich daarnet in het keelgat bevonden, dan waren ze nu op weg naar de maag, en de darmen. Zohra hijgde. Ondanks de steken in haar zij probeerde ze Lievens tempo te volgen, maar ze wist dat ze het niet lang meer zou volhouden. De kille, vochtige tunnelstank nestelde zich in haar longen. Ze werd misselijk van de inspanning. ‘Lieven, ik kan niet meer.’ Zohra stond stil en nog voor Lieven iets kon zeggen, begon ze te braken. Met een onwezenlijk geluid klet­terde haar maaginhoud op de sporen.
Maar meestal is het water kalm in de vergeten binnen­haven van Wurmwater. De seizoenen zijn hier gelijkmatig. En de bemanning van piraten, moordenaars en plunde­raars, schoften van allerlei allooi houdt zich ook kalm. De bootsmannen zien erop toe dat de schepen onderhouden worden, ook al hebben ze er geen hoop meer op ooit nog uit te varen. En tussendoor wordt er gedobbeld, gedronken, gesnoefd en geslapen. De landerige stemming die zich van de zeebonken meester maakt baart de verstandigste kapiteins zorgen. Uit dit soort doelloos gelummel kunnen plots muiterijen ontkiemen.
De zon staat op zijn hoogst boven deze gedroomde en verdronken stad, een onverbiddelijk zengend oog van een wraakzuchtige oud-testamentische god. Op dit uur is de heerschappij van de zon volledig en zijn zegetocht is vol pracht en praal. De aangekoekte zoutkorsten op de ducdalfen schitteren alsof ze bepoederd zijn met diamantstof. De schaduwen van de overstekende daken zijn verdrongen, nestelen zich hoog tegen de gevels als sluimerende vleer­muizen dromend over hun nachtelijk bewind.
17. Een korte voorstellinggaderen, de drie gulden regels om aan timemanagement te doen. Een let-terwoord, SWOT, SMART, RACA1 enz. Kernachtige begrippen waarmee jeconcreet kunt handelen. Ze zijn zeker zinvol, die modellen. Het zijnezelsbruggetjes die je helpen onthouden wat je moet doen. Helaas wor-den ze vaak niet als geheugensteuntjes gebruikt, maar als letterlijk uit tevoeren taken, als een checklist. Ik heb de neiging me altijd af te vragenwaarom, wat is de redenering die erachter schuilgaat? En als ik dan datinzicht verworven heb, heb ik die letterwoorden of zeven stappen nietmeer nodig. Meer nog, ik kan mijn eigen aanpak en structuur bedenken,op basis van dat inzicht. Ik koester de hoop dat anderen met mij ookgraag dat inzicht willen ontdekken. Zo gaan mijn seminaries meestalover de ontdekkingstocht naar een inzicht. Waarbij ik trouwens vaak toteen punt kom en de toehoorder vertel dat hij of zij er nu zijn eigen aan-pak moet uit destilleren. Anders gezegd, het ontwikkelen van een oplos-sing begint pas na een workshop of seminarie. Niet iedereen is evenenthousiast met deze benadering. Sommigen staan er voor open, maarwie gehaast is en snel een oplossing voor zijn vraagstuk wil, die houdtmeer van een concreet stappenplan, dat bij voorkeur tijdens de les werduitgewerkt. Maar goed, dit is nu de aard van het beestje en het is welis-waar schoorvoetend dat ik mij neerleg bij het feit dat ik een reflecteren-de consultant ben. Eentje die vooral zit te denken, mogelijke oplossin-gen zit te vergelijken en naar verbanden zoekt tussen de meest uiteenlo-pende disciplines.Wat ik doe, lijkt soms meer op zijn plaats in een academische instelling,een universiteit of een businessschool. Nu kwam ik als gastdocent enke-le keren in aanraking met deze instellingen en ik kon daar niet zo goedaarden. Ik amuseerde me te pletter met de studenten met wie ik meestaleen goeie band kon opbouwen. Ik vond het fijn les te geven en had deindruk dat de studenten er ook hun plezier in hadden. Ik doceerde ooiteen curriculum en kondigde aan dat mijn lessen geheel vrijblijvendwaren. Je moest enkel komen als je vond dat het de moeite waard was.De studenten waren aanvankelijk nogal argwanend. Wat zat daarachter?Zou dit op het examen geen impact hebben enz. Maar ik beloofde hendat hun aan- of afwezigheid voor mij geen rol speelde. Het heeft tochgeen zin om willens nillens fysisch in een auditorium te zitten terwijl jegedachten ergens op de Bahamas in een hangmat hangen. Mijn klas zat1 SWOT: Strengths, Weaknesses, Opportunities en Threats; SMART: Specific, Measurable, Actionable, Real, Timely; RACA: Responsibility, Authority, Controllability, Accountability. 7
Impliciet heb ik in deze bijdrage al gesproken over de begeleider. Iemand die niet uitgaat van diagnose en behandeling zoals bij psychische stoornissen die in ‘ziektekaders’ worden geplaatst maar iemand die de klachten weet te plaatsen als een zeer persoonlijke en gezonde reactie op het ondervonden leed.
Een kilometer onder Delft is de Schie verwijd tot een rommelig meertje. Brokstukken van Mooks sloep liggen verspreid rond de nieuwe water­massa. Een paar hoopvolle jutters neuzen door de restanten. De scherpe geur van explosieven besmeurt zelfs nu nog de lucht.
Je niet kunnen herinneren aan de betekenis van alles. Toen ik mij in een intense periode van het transitieproces bevond en we ons in de worp van een flinke energiestoot de hogere rijken bevonden, herinner ik mij dat ik naar een vuilnisbak keek en niet wist waarvoor hij diende. Ik moest mijn geheugen van het “oude” binnengaan en ver terug reiken. Wat er gebeurde was dat ik op een punt vibreerde waar alles alleen de betekenis en identiteit bezit die wij eraan geven. In de hogere rijke is energie gewoon energie zonder etiket of betekenis. Alles is fris en nieuw. Een beetje zoals een Cursus in Wonderen ongedaan maken proces, zonder het “proberen”.