“topkwaliteit overlevingsuitrusting ultieme zombie overlevingsuitrusting”

Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Dit als een soort van grote ontwaking in multi-virtual reality, wat als een fundament is voor het verslaan van Saveer die mensen voor dit alles blind wil houden. Het gaat dus om de technologische gnosis waartoe de mens moet ontwaken om aan Saveer te kunnen ontkomen.
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
In de pauze van deze activiteit zouden we iets aan de leraren kunnen vertellen over en aantal besmettelijke ziektes. En die zouden dan met materiaal van onze kant er weer les over kunnen geven. Ik werd twee dagen ervoor erbij betrokken om iets over tyfus en over hersenvliesontsteking te kunnen vertellen. Een andere arts kon dan meteen bij mij op Internet surfen naar mooie sites over de diverse ziektes en e.e.a. bij mij uitprinten.
‘Steek dat kot in de fik!’ gilde de monnik, die zijn handwerk had voltooid en nu buiten was gekomen. ‘Dat geeft ze wat te doen, dan komen ze ons niet na.’ Hij had het nog niet gezegd of een pijl boorde zich vanuit het duistere riet in de hals van de derde krijger van Harbrand. Hij greep naar zijn keel en zakte reutelend op zijn knieën.
73. Belangrijkste conclusies • Een slechte voedingstoestand heeft ernstige gevolgen − Hogere sterfte, meer infecties, slechtere kwaliteit van leven • Zowel ondervoeding als overvoeding is een probleem − Bij diagnose is voedingstoestand slechter dan gedacht − Gewichtsverlies in begin van de behandeling − Daarna toename van gewicht, vetmassa en overgewicht • Sondevoeding en inactiviteit spelen rol bij toename overvoeding
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
Ariadne pakte zijn hand en stond in een vloeiende beweging op. Haar grip voelde krachtig aan. Harrald slikte. Voorzichtig stapte ze over de rand en nam de handdoek van hem aan. Ze droogde zich af met lang­zame bewegingen, alsof ze haar lijf ook zelf eerst wilde onderzoeken. Ze kleedde zich in de spullen die hij haar aanreikte. Broek en tuniek pasten alsof ze voor haar gemaakt waren. En dat zal ook wel zo zijn, dacht Harrald. Verdraaid, ze ziet er goed uit.
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
Coen Stehouwer geniet bekendheid vanwege zijn hypothese dat een haperende microcirculatie leidt tot ziekten zoals diabetes. Tien jaar geleden ontmoette hij vooral veel scepsis, nu bestaat er meer en meer consensus over deze theorie. Stehouwer vertelt over zijn onderzoek en de vooruitgang van de behandeling van diabetes type 2.
Een klassieker uit het assortiment van het Zwitserse merk Sigg is de Traveller. Deze waterfles is gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Omdat deze waterfles licht en robuust is, is deze ideaal voor bij het sporten of survivallen. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft daa
Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Het probleem, zoals gezegd met zowel positief als negatief misbruik is de defectieve of begoochelde machtstrategie. Zowel als met de de lust als met de abstinentie kan de duivel van de lagere drift van simpelweg domineren met agressie blijven hangen. Met een bewuste bekentenis tot de liefde; de wil om verstandig te spenderen en/of voorstander zijn van gereguleerde sexualiteit, kan de misvatting van de macht worden overwonnen die leidde tot de onevenwichtigheid en het onrecht van het blinde winstmotief van meer te verwachten dan men bereid is te geven. 
De jonge vrouw in de studio verbleekte. Toen een traan over haar wang rolde, voelde ik de pijn, ik proefde het zout. Ik herkende mijn dochter die hoorde hoe haar algoritme niet voldoende van het verleden kon wissen om het helemaal te vergeten.
Hij stapte van de verhoging af en wandelde erom­heen, op zoek naar een oneffenheid, iets dat uit de toon viel. Uiteindelijk vond hij een gleuf aan de zijkant van de treden die het platform op gingen. Hij pakte de kaart en draaide hem een paar keer om en om in zijn handen. Is dit het antwoord? vroeg hij zich af. Als ze kan helpen kinderen op de wereld te zetten, dan is er een kans voor de mensheid. Resoluut stak hij de kaart in de gleuf. Het kan niet zomaar eindigen. Een nieuw begin, met normen en waarden die de mensheid verenigen.
Sinds ongeveer een kwarteeuw is dat onderscheid komen te vervallen. De media zijn geen kanalen meer waarlangs nieuwsfeiten tot bij de lezer of de kijker worden gesluisd. De media zijn de feiten zelf geworden. Ik trap hier voor communicatiedeskundigen alleen maar open deuren in, maar soit. En ook in de filosofie bezweek het onderscheid tussen werkelijkheid schijn aan felle en hoogst assertieve alternatieve visies, doorgaans samengevat onder de containernaam “postmodernisme” (Jean Baudrillard, Brian Massumi en de rest van de bataclan). Er waren geen feiten meer. Alleen nog verhalen, “stories”, sprookjes en ficties. De media zijn in die zin een en zelfs dé hoofdactor geworden binnen het sociaal, cultureel en politiek (en zelfs sportief!) gebeuren. Zij brengen de verhalen en bepalen aldus het “debat” en de manier waarop met het verhaalthema wordt omgegaan (het “beleid”).

“goedkope survival gear gratis verzending uitrusting voor overlevingslijst”

Afspraken makend verkent men nieuwe relaties. Dit kan betekenen dat men moet rekenen met onverwachte zaken, invloeden, levensgewoonten, associaties, politiek overwegingen, overtuigingen en dergelijke. Vanwege dit bezeten zijn door de fascinatie van iets nieuws, kan men makkelijk de eigen regelementen uit het oog verliezen. Dit kan verfrissend zijn en een goede leerschool, maar het kan ook betekenen dat men de kontrole verliest. De familie kan in paniek raken en het nieuwe saboteren als een bedreiging en ook kan de eigen onafhankelijkheid zich ernstig verzetten tegen de nieuwe invloeden. Van algemeen belang is de wetenschap van de ziel te handhaven, hetgeen een zeer persoonlijke zaak is. De te checken regels worden aangereikt door de ervaring en niet door een boek. In dit geval zijn andere regels belangrijk daar ze een bedreiging vormen voor de reeds bekende. De kontrole verliezen betekent dat men een bekende regel moet aanpassen of een andere regel moet aannemen. Ten einde de beheersing te behouden is altijd een andere benadering van de regels het resultaat: men is in evolutie op weg naar iets als de Absolute Regel. Men kan proberen dit de baas te worden door het lichaam zijn zin te geven, te gaan voor de geest, de intelligentie te voeden, of te gaan voor de ziel van een zuiver geweten. De Absolute Regels is van de laatste positie: alles van de kontrole ontwikkelt zich uit de gewetensvolle zelfherinnering van de ziel. 
U zal zeggen: het is technisch niet haalbaar iedereen bij deze besluitvorming te betrekken. Maar het is technisch blijkbaar wel mogelijk bij iedereen belastingen te innen en om iedereen die wat mispeutert of serieus over de schreef gaat de gevangenis in te stoppen en desnoods nog te folteren ook! Men zal zeggen: de mensen zijn te dom, dit is een zaak van experts. De experts mogen beslist hun rol spelen, maar de Afrikanen weten best zelf wel, indien ze over de nodige resources zouden beschikken, hoe ze de met droogte bedreigde streken moeten bevloeien en irrigeren. Men zal dus zeggen: de arme landen hebben de middelen niet om hun aandeel in de problemen aan te pakken, we moeten ze onder een soort curatele plaatsen. En zo zien we dat de arme landen voor de aanpak van de ecologische rampen die hen bedreigen, volledig afhankelijk zullen zijn van de goodwill van de rijke landen en zo feitelijk van hun recht op leven worden beroofd. Of met andere woorden: de mondiale aanpak van de milieuproblemen die op ons afkomen (de ernst ervan zal wel nog moeten blijken) staat of valt met de opheffing van de machtsongelijkheid en het verschil in levensstandaard tussen de rijke en de arme landen. Bij de “consensus” over hoe de zaken op wereldniveau zullen moeten gemanaged en beheerst worden, zullen de meest direct betrokkenen anders nauwelijks geraadpleegd worden. Als ze in opstand komen, zal mogelijk ook nog op hen geschoten worden.
Uiteraard worden de keuzes steeds lastiger. Er komen steeds mensen aan de deur, soms om handel te drijven, soms met een voorstel om gezamenlijk een nachtelijk avontuur aan te gaan (met risico, maar ook met grote opbrengsten), maar soms ook met slechte bedoelingen. Als de winter je overvalt, wordt voedsel alleen maar schaarser, en zal je je huis goed moeten verwarmen, wil je niet doodvriezen. En dan nog The Little Ones. Deze kinderen zijn een toevoeging aan het originele spel, die de Playstation-versie er standaard bij krijgt. De kinderen trekken pas later in het spel bij je in het huis, en eerlijk gezegd heb ik het zelf nog niet eens zover overleefd. Ik kan daar dus nog niet veel over zeggen, behalve dat dat een duidelijke extra emotionele dimensie aan het spel geeft. Kinderen zijn immers vaak de eerste, en meest onschuldige slachtoffers van oorlog, en daar wordt je op deze manier wel heel erg mee geconfronteerd.
Ze kreeg een rood waas voor haar ogen. De woorden van Heinrich, dat Mike een nietsnut was, galmden in haar oren. Ze besefte ineens dat Mike als de engelen was. Valse hoop. Klootzak. Ze deed een stap terug en greep zijn overhemd vast. Met al haar kracht ramde ze haar knie tussen zijn benen. Mike sloeg dubbel en braakte zijn maaginhoud op het perron.
4. © Academia Press Eekhout 2 9000 Gent Tel. 09/233 80 88 Fax 09/233 14 09 Info@academiapress.be www.academiapress.beDe uitgaven van Academia Press worden verdeeld door:J. Story-Scientia nv Wetenschappelijke BoekhandelSt.-Kwintensberg 87B-9000 GentTel. 09/225 57 57 Fax 09/233 14 09info@story.be www.story.beEf & EfEind 36NL-6017 BH ThornTel. 0475 561501 Fax 0475 561660Opmaak: bvba Le Pur et l’ImpurDE KIKKER EN DE OCEAANOver het belang van emotie in een wereld van kennisGent, Academia Press, 2009, XIV + 188 p.ISBN 978 90 382 1507 5D/2009/4804/206NUR1 809U 1354Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of vermenigvuldigd doormiddel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook, zon-der voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
Funny pictures about How to easily escape if you’re being held captive. Oh, and cool pics about How to easily escape if you’re being held captive. Also, How to easily escape if you’re being held captive.
Ik zet een derde streep bij de mentale turfjes die ik al heb. Terwijl ik haar opvang als ze in mijn armen springt, en haar omhelzing in ont­vangst neem, worste­len mijn emoties met de afwezigheid van traan­klieren.
Daarnaast heeft de zombiecrisis-moordenaar gratis spel te spelen uniek en realistisch 3D-grafisch, hopen dat u van de verlaten zombie-vrije schieten met moderne wapens zal genieten, met inbegrip van sniper geweren, geweren, pompwapens en shortguns.
Als je gaat om het maken van projecten die u nodig hebt het juiste gereedschap voor de job. Gereedschap kan dure ik langzaam begonnen met het verzamelen hulpmiddelen zoals ik ze nodig had voor projecten. Ook het houden van uw gereedschap georganiseerd is erg belangrijk in de tijd besparen wanneer u het nodig te vinden en te gebruiken. Ik heb een belangrijke tool box, dat is goed voor het vervoer. mount elektrisch gereedschap is een goede organisator en cool om te laten zien en makkelijk om mee te vinden met besparing kamer
kreeg een twee delige video serie hier tonen wat al ik kiezen om te zetten in mijn camping rugzak, en de vriend van mijn man de camping rugzak.Met betrekking tot de grondbeginselen, voedsel, water, EHBO/overleving, hulpmiddelen en enkele andere versc
Er zijn in Bawku veel scholen, en veel leraren. De leraren hebben samen een Credit Union, een soort boerenleenbank. Als ze elke maand een deel van hun salaris storten op rekening van de Credit Union komen ze na een half jaar in aanmerking voor een lening. De Credit Union bestaat nu 25 jaar. Afgelopen week vierden ze dat al met het aanbieden van een gift aan onze kinderafdeling: veel eten, verder brood, gecondenseerde melk, stukken zeep, WC rollen, chocolademelk poeder. Dit weekend is er een manifestatie in de grootste middelbare school van Bawku voor alle leraren uit de wijde omgeving. Ons ziekenhuis zou daar ook een bijdrage aan leveren.
De twee trends sluiten aan op het vraagstuk die veel scholen beantwoordt willen hebben: ‘Wat leren we onze lerende om voorbereid te maatschappij in te kunnen?’. En ‘Wat kunnen we verwachten van de digitale mogelijkheden op het gebied van communicatie?’
Samuel keek op en zag dat hij zonder na te denken een zijstraat was ingeslagen. Zijn onderbewustzijn stuurde zijn lichaam naar de plek waar hij zo lang gewoond had. De smalle straat was geplaveid met kinder­kopjes en kronkelde voorbij oude arbeiders­huizen. Het was er stil. Zelfs voor een dorp waar nauwelijks auto’s reden, dat zo ver van enige industrie lag, was het er echt stil. De sfeer en rust bevielen Samuel wel. Het was er tijdloos. Bijna zoals toen hij haar voor het eerst ontmoette.
Heb je het niet zo breed als Olga, dan poep je gewoon buiten in een houten hok, met je billen op wat piepschuim met een gat er in. Lekker midden in de pikdonkere nacht, met een kapot peertje. Hoor ik daar wolvengehuil in de buurt van het meer?
JILONG Camping luchtbed flocked queen, Blauw, Vinyl, Volwassenen, 3 min, 1520 mm, 2,03 m Luchtbed Flocked Queen is een extra groot 2-persoons luchtbed met een sterke constructie van vinyl. De waterdic
Onze gedragingen worden wel eens gemeenzaam opgedeeld in ‘emotioneel’ versus ‘cognitief’. Cognitief gedrag betreft de nuchtere ‘koele’ verwerking van informatie en het formuleren van een keuze of een oplossing bij een bepaalde taak of opdracht. Emotioneel gedrag zou gekenmerkt worden door onrust: hetzij euforische opwinding, hetzij angst. Onze gevoelens zijn evenwel veel meer geschakeerd dan de emoties waarmee psychologen doorgaans werken. Die beperken zich dikwijls tot de polariteit tussen ‘plezier’ (geluk, welzijn, opwinding) en ‘pijn’ (angst, verdriet, depressie). Daniel Kahneman’s [9] hedonistische psychologie van geluk en welzijn bv. gaat expliciet uit van deze tweedeling tussen plezier en pijn, tussen aangename en onaangename ervaringen. Het gamma gevoelens, m.a.w. de ervaringen die we kunnen hebben van onze eigen lichamelijke toestand, is echter zeer ruim. Naast opwinding en angst hebben we bijvoorbeeld vreugde, euforie, blijheid, het gevoel in ‘vorm’ te zijn, het gevoel alles aan te kunnen, trots, enthousiasme, aangetrokken zijn door een ander persoon, verliefdheid, ontroering, opluchting, ontspannen zijn, onverschilligheid, ontgoocheling, verdriet, frustratie, schuldgevoelens, onzekerheid, huiver, woede, walging, haat, en ga zo maar door. Dit gamma aan gevoelens is niet zomaar onder de noemer van plezier en pijn te vatten. Verdriet zoals dit zich uit in huilen lucht dikwijls op. Angst is dikwijls vermengd met hoop.
Ze duwde de achterdeur open die naar een kleine tuin leidde. Op dat moment zag ze de pijp. De kleine uitlaat van een trunomische schuil­kelder lag verbor­gen tussen gebroken tegels en een berg zand, maar Leaf herkende de driehoekige vorm direct. Dan moest er ook ergens een ingang zijn. Ze volgde haar oren en begon puin te verschui­ven. Kakker­lakken, gelukkig aanzienlijk kleiner dan het exem­plaar dat ze eerder was tegen­gekomen, schoten alle kanten op. Een spin van zo’n vier centimeter doorsnede wandelde er traag achter­aan. Leaf bekeek het insect met verbazing. Het was maanden geleden dat ze een dergelijk exemplaar had gezien en dacht dat ze waren uitgestorven. Daar! Het luik naar de schuilkelder. De muziek klonk nu helder­der. Tragedy, when the feeling’s gone… zongen hoge mannenstemmen. Wat of wie zat er in die kelder? De muziek kwam haar vaag bekend voor en bracht een herinnering aan stoffige lessen kunst­ge­schiedenis naar boven. Leaf trok het luik open en tuurde naar binnen. Er brandde licht aan het einde van de gang. Ze liet zich de gang in zakken, sloot het luik, en sloop zachtjes naar voren. Er hing een zurige, penetrante lucht. Ze her­kende de geur maar kon hem niet direct thuisbrengen. Een mannenstem zong mee met de muziek. Er was daar iemand! De geur was die van een ongewassen mens. Verbazing en woede schoten door Leaf heen. Verdomme, zij was de laatste op aarde. Wie was dat en wat wilde hij?
‘Je bent niemands eigendom.’ Ze was me in de rede gevallen. Niet alleen een misdadigster, maar ook nog onbeleefd. ‘Jij bent een prachtig, vrij denkend, volledig autonoom schepsel en dus heb jij op zelfbe­schik­king.’ Ze keek me nog meer vertederd aan. Dacht ze soms dat ik een baby was?
‘Sinds we niet meer in het zelfde bed slapen als de Kiteh en de Timbesh,’ zei Beijjun zuur, ‘valt hier weinig meer tegen in te brengen… Geef de Kiteh nog een paar jaar en onze status is even laag als dat van de Oba en de Gehina.’
Het vuur maakt dat alles anders wordt. Vuur transformeert wat oud en stoffig is naar iets nieuws en levendigs. In vuur zie je weer helder wat er aan de hand is. In vuur ervaar je het leven niet vanuit een emotie: het gaat veel verder dan dat. De emotie is een bepaalde laag. Daaronder zit een echtheid, een eerlijkheid. Je weet weer wat je te doen staat. Je weet weer waar je voor leeft. Het kan een kracht in jezelf zijn dat je weer durft te gaan staan voor wat werkelijk belangrijk voor je is.
Electric Vehicle Railway Direct Mail Nederland, Verenigd Koninkrijk, Italië, Duitsland, Polen, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije, België, Zwitserland, Hongarije, Frankrijk, Spanje, Portugal, Denemarken, Litouwen, Letland, Estland, Zweden, Finland 25-35 werkdagen
Het sleutelwoord van de ecologisten van de 21ste eeuw is nu duurzaamheid: een woord dat eigenlijk ook al dadelijk verwijst naar de conservatieve illusie dat er ook maar zo iets kan zijn dat wezenlijk duurzaam is en dat het bestaande een manifestatie is van eeuwige onvergankelijkheden. Ik frons dan ook altijd mijn wenkbrauwen als de Groenen zich opmaken voor armoedebestrijding (wat bij de samenstelling van het verkiezingsprogramma van Groen! In 2005 overigens voor een niet onbelangrijke fractie niet prioritair was!). Waarom de armoede bestrijden als wat die armen zullen kopen wanneer ze niet meer arm zullen zijn, toch maar “vals”, plat materialistisch en niet-duurzaam is? De Groenen noemen zich progressief omdat ze opkomen voor de zwakkeren, maar links heeft niets met caritas te maken, maar met het streven barmhartigheid en Samaritaans gedoe overbodig te maken. Waar de barmhartigheid toe leidt hebben we reeds in de Vietnamtijd gezien: de keuze voor de underdog omdat hij de underdog is, verviel al snel in onverschilligheid en zelfs afkeer, wanneer de underdog plots de zaken naar zijn hand zette en de overwinnaar werd. Mijn linkse opstelling stamt niet uit een afkeer voor bazen: ik wil dat we allemaal bazen zijn, m.a.w. dat de salariaatsarbeid (de relatie “arbeider-kapitalist”) opgeheven wordt. Voor het ecologisme is de uitbuiting maar een secundair probleem. En als ecologisten uitbuiting centraal stellen, zoals wanneer het gaat om de “kleine boeren” in Zuid-Amerika (ze hebben het zelden of nooit over Zuid-Amerikaanse loonarbeiders), dan blijkt hun standpunt overlegd te zijn met de Boerenbond en slaat het begrip “winsthonger” niet op een economisch mechanisme, maar op de moraliteit en het slecht karakter van de managers van de multinationals.
Hij greep één van de computers. ‘Stel dat u dit Yin-Ghuel binnen­smokkelt. Stel dat u een agent bent van een vijandige mogendheid. Hypothetisch. Stel dat dit werkt. Stel dat u door weet te dringen tot de kweek­machines. Wat zou u kunnen of willen doen met dit ding?’
de mens, als schaapherder van al het zijnde (zoals Agamben schrijft), neemt zijn natuurlijke verborgenheid en zijn dierlijkheid in zich op, zodanig dat deze dierlijkheid niet langer voor hem gesloten en verscholen blijft. En in dit perspectief herleidt de mens zijn dierlijkheid niet tot een voorwerp van bemeestering, maar denkt en aanvaardt haar als dusdanig, zoals ze werkelijk is. Zijn dierlijkheid wordt niet ontkend en vernietigd maar ze krijgt toelating (Italiaans ‘abbandonamento’; Oud-Frans ‘à bandon’ = met permissie). De mens laat zijn dierlijkheid toe: let it be! Het is niet meteen duidelijk hoe we ons dit moeten voorstellen, maar ik breng het in verband met Agamben’s denken over de doelloosheid van het leven, een thema dat we ook bij Nietzsche al terugvinden. Het leven als ‘middel zonder doel’ (ook al de titel van een boekje van Agamben), m.a.w. leven als leven en niet als middel voor een (illusoir en ingebeeld) in de toekomst gelegen einddoel.
Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.

“uitrusting voor overlevingsuitrusting basis overlevingsuitrusting voor kamperen”

2. De opzichtige geldbesteding van de rijke elite, gekoppeld aan een totaal onproductief bestaan. De Noors-Amerikaanse econoom en socioloog Thorstein Veblen heeft in zijn klassieker “The Theory of the Leisure Class” (1899) reeds gewezen op de ontwikkeling van een niets-doende klasse die zich volledig overgeeft aan wat hij conspicuous consumption noemt, i.e. de consumptie van luxegoederen om zo zijn/haar status publiekelijk te etaleren. Ook voor het oog van de sukkelaars die net door toedoen van die elite sukkelaars zijn geworden of het blijven. Kortom: de 1% versus de 99%, zoals dat anno 2015 heet.
Alles was warrig. Het laatste dat ze zich echt heel helder kon herinneren was dat ze thuisgekomen was van Natsuko’s winkeltje, ontzettend over­stuur, bang om naar huis te gaan maar tegelijkertijd wetend dat het niet uitmaakte waar ze heen ging. Natsuko had heel duidelijk gezegd dat de Shinigami aan haar vast zat, niet aan het huis. Laura had zelfs het gevoel dat het Japanse vrouwtje het verschijnsel had kunnen zien – want wat was anders de reden geweest dat ze haar zonder uitleg de winkel uit had willen zetten?
Hebben we bij het autoritair gezag een communicatie die uitgaat vanwege een persoon, dan herkent het volk in het charisma van een leider zijn wil, wensen en verlangens en laat hij deze door een gezaghebber verwoorden. Zo lijkt de communicatie tussen volk en charismatische leider uit te gaan van de charismaticus zelf, die erin slaagt zichzelf voor te stellen als de belichaming van wat de mensen willen (‘willen’ hier in de zin van Schopenhauers Wille, die de Vorstellung (of Rede) als werktuig gebruikt om zich te manifesteren. De charismaticus blijk echter vooral succes te hebben bij mensen die het niet meer weten, die niet meer weten wat ze willen. Vandaar dat charisma tegenwoordig geassocieerd wordt met populisme. Wat de charismaticus dan inhoudelijk zegt of lijkt te zeggen, moet dan blijkbaar aansluiten bij een dieper onuitspreekbaar verlangen van zijn volgelingen, een verlangen dat dikwijls agressieve aspecten vertoont (‘we geven ze er eens goed van langs’). Vandaar dus dat het optreden van een charismatische politicus/a doorgaans gezien wordt als populistisch. De vier politieke succesvolle Belgische charismatische figuren die sinds 1990 in de Belgische politiek zijn opgetreden, met name Jean Pierre Van Rossem, Jean-Marie De Decker, Yves Leterme en Bart De Wever, getuigden of getuigen inderdaad van een pregnant populisme (vanuit hun perspectief in positieve zin). Zij haalden of halen hun stemmen veel meer op basis van hun uitstraling dan op basis van een verstandig begrepen programma. Zo verwacht(t)en de kiezers van Bart De Wever van hem dat hij de Franstaligen en in het bijzonder de Parti Socialiste een lesje zou leren, zonder precies te weten wat ze daarmee bedoelden (hoewel: op Internetfora kon je goed lezen wat sommigen zich fantaseerden met Laurette Onkelinx in een of ander duister steegje te doen). Het lijkt erop dat wat charismatische figuren beloven en hun volgelingen verwachten eigenlijk niet geheel kan uitgesproken worden en in ieder geval niet op papier kan worden gezet. Populistische groeperingen drijven meestal op revanchegevoelens zowel bij de leiders (met een verborgen agenda van machtswellust) als bij de volgelingen (wraak). Dit verklaart waarom ‘normale’ democratische politici zo’n angst en afkeer hebben van populistische bewegingen of figuren. Hetzelfde patroon vinden we trouwens dikwijls bij sekten, waar we zien dat de sekteleider zich doorgaans aardig weet te verrijken met giften van leden die in de boodschap van de charismatische leider troost en levenszin vinden. Ik houd eraan te melden dat de relatief populair wordende katholiek-religieuze charismastiche beweging, die ik van binnen uit nauwelijks ken, teruggaat op het oorspronkelijke kerkwoord ‘charisma’, meer in het bijzonder op de ‘gaven van de Heilige Geest’. In de mate dat het me niet bekend is dat deze charismatische beweging een bijzondere maatschappelijke of politieke visie zou hebben, spreek ik me over haar niet uit en mijn mening over haar is gelijkwaardig aan mijn mening over andere godsdienstige stromingen. Overigens is, op basis van de informatie waarover ik beschik, de charismatische beweging ook niet opgehangen aan één dominante en fascinerende leidersfiguur.
Ademhaling Een normale ademhalingsfrequentie ligt tussen de 10 en 30 maal per minuut. Dit geldt voor een hond in rust. Na heftige actie neemt de ademhaling natuurlijk toe. Wanneer de hond zonder veel activiteit zeer snel ademt kan dat wijzen op hartklachten maar ook, afhankelijk van de situatie, op pijn of heftige stress.
En: ‘Vandaag, nee, deze hele week was ook voor mij even te veel… Ik wil eindelijk weer eens vrij zijn, dansen. Ik wil eindelijk weer eens goeie, echte seks. Niet dat haastige, gezamenlijke gemasturbeer dat we nu doen. Ik wil slapen tot de zon hoog in de hemel staat.’ Ze greep zacht Meyago’s linkerpols, drukte de spons verder naar beneden, liet Meyago’s middel­vinger en ringvinger even tussen haar dijen glijden.
‘Verder, kom op, ik daag je uit!’ Hand in hand hinkelden we van steen tot steen. In mijn hoofd flitsten bij elke sprong beelden van ons dorp in de meest uiteenlopende perioden. Een modderdoorlopen dorpsstraat zonder asfalt of verlichting. In het Duits vloekende soldaten. Adembenemend. Levensecht!
Een belangrijke vraag is of het toekomstproject in zijn geheel openbaar moet worden gemaakt of stapsgewijs volgens de bekende salamitechniek. Het eerste heeft het voordeel van de volledigheid, het tweede zorgt ervoor dat het project met een zekere regelmaat in het nieuws komt. Dit geldt voor om het even welk toekomstproject.
Moeder natuur is poëzie: alles rijmt en gaat in harmonie voor de waarheid van vreedzame coëxistentie. De waan wordt veroorzaakt door de angst voor de dood die zich met het lichaam identificeert: de natuur kan je lichaam verslinden, alles moet sterven. Gaan voor de ziel bevrijdt van de angst voor de dood, de liefde sterker makend dan de lust tegen de regulatie. Bij dieren wordt dat instinct genoemd en voor mensen heet het wet en orde. Haar konflikt handelt altijd over handhaving: zal haar natuur handhaven met de dreiging van de dood. Vrouwen meer gebonden aan de aarde dan de mannen vanwege hun sexueel ontvankelijke houding zijn afhankelijk van het initiatief van mannen. Als een man haar niet vraagt, haar kent of aandacht heeft voor haar behoeften, is het spel van de samenleving als geheel verloren. Op het lagere nivo van de dierlijke natuur is dit duidelijk genoeg. Voor het hogere van de kultuur raken zaken verward: mannen moeten worden als vrouwen en omgekeerd. Het materiële als geheel wordt vrouwelijk en de Heer van de Tijd moet worden weergegeven als het mannelijk initiatief of de beweger van het universum. Het sexuele vergetend worden zowel vrouwen als mannen menselijk, de wereld liefhebbend in achting voor de orde van de tijd. De orde behoudt de ziel en geeft zekerheid van handhaving. Sexueel moet men voor die orde gaan, meer verplicht zijnde door de fysieke werklast van dienstbaarheid aan de orde terwijl niet-sexueel men eenvoudigweg de dingen te accepteren heeft zoals ze zijn, de bestaande orde dienend en herstellend minder materiëel verplicht zijnde. Dat is wat ze wil: zijn initiatief en haar natuurlijke orde, ten opzichte waarvan mannen hun alternatieven van bestuur opperen. Als mannen trouw zijn aan haar orde, dan zal de ziel de mannen van konflikten weerhouden. Oorlog als zodanig is een mislukken van overeenkomst over de gerechtigheid en de vorm die de orde moet aannemen. Afspreken met haar betekent dat men voor haar moet gaan en haar moet respekteren, haar vragen wat ze wil, er achter komen of haar wensen overeenkomen met je persoonlijke orde en aandachtig zijn voor zover dat wil lukken. In feite moeten mannen er altijd naar verlangen met haar in harmonie te komen daar haar natuur altijd door de tijd bewogen wordt. Op dezelfde manier moet zij altijd verlangen de tijd te voelen daar de tijd wordt bestuurd door konstrukten van de mannelijkheid. 
Terrorisme zal een druk onderwerp zijn, wanneer diepere waarheden aan het licht komen.  Je zult beginnen te zien hoe deze dingen ontworpen werden om een wereldwijde agenda te steunen, om te eisen dat jullie allen in de angst blijven om zo de controle te kunnen behouden.  Deze waarheden zullen nog meer naar buiten komen als je bereid bent om de diepere waarheid te zien.
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
Het complex van symptomen dat in meer of mindere mate valt waar te nemen bij mensen die slachtoffer waren van geweld of andere schokkende gebeurtenissen, heeft de naam van post-traumatisch stressstoornis gekregen.
Wanneer er een behoeftige klant zijn broek had laten zakken en plaats nam voor een van de gaten, was het slechts een kwestie van tijd voordat Mumbai iemand vond om plaats te nemen aan de andere zijde van de schutting om de overeenkomst te bezegelen. Ofwel een van de tippelaars die hier over straat zwalkten, of wanneer hij het met de lichtekooien niet eens kon worden over de vergoeding dan stuurde nog wel eens de doof­stomme keukenhulp, die hij dreigde met slaag.
Het vuur brand het oude vertrouwde ‘zelf’ weg. Je wordt wakker geschud. Je ziet daardoor duidelijker wat in je binnenste is. Je ziet het geheel en de context waarin dingen zin hebben. Onze ware natuur komt tevoorschijn. Je ontdekt een innerlijk vuur waar de waarheid ‘ik ben wie ik ben’ de realiteit is. Het transformeert zelfs de oudste diepste dingen in je. Zelfs dat wat je eerst als ‘slecht’ betitelde, krijgt een context.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Signalen: Probeer op zoveel mogelijk manieren de aandacht te trekken van reddingswerkers. Drie bundels takken klaar zetten in een driehoek, klaar om in brand te steken is een van de beste manieren om aandacht te trekken. Het vuur zal ’s nachts van heel ver zichtbaar zijn en overdag kan je er groene bladeren en takken op gooien om rookontwikkeling te verkrijgen. Takken of stenen gebruiken om een boodschap te maken op de grond is ook een mogelijkheid. Hou er rekening mee dat je bij deze manier van signalisatie de boodschap groot genoeg maakt (minimum 10 meter). Probeer stenen te gebruiken die een lichte kleur hebben, zodat ze in contrast zijn met de ondergrond van het bos. Wanneer je een boodschap op de grond tekent of legt moet je ervoor zorgen dat je de boodschap zo eenvoudig mogelijk houd.(SOS)
Met potloden de donkere lucht licht kleuren, een gesprek voeren met een duif die al veel van de wereld heeft gezien en vriendschap sluiten met de krokodil onder het bed. ‘Kinderspel’ noemen wij dat. Kinderen fantaseren en spelen. Volwassenen worden verondersteld te denken en te werken vanuit een objectieve werkelijkheid. Binnen die opvatting is geen plaats voor de gedachte dat de werkelijkheid wel eens veelvormig kan zijn – dat ‘echt en onecht’, ‘waar en onwaar’ vaak een kwestie van perspectief is. Werkelijkheid wordt geconstrueerd in een web van grote en kleine, abstracte en concrete menselijke samenlevingsverbanden. Dit boek laat zien dat spelen met werkelijkheden een krachtig therapeutisch instrument is. Door middel van reflectie op praktijk en theorie worden speelse methoden voor systeemtherapeuten toegankelijk gemaakt. Het boek zet aan tot nadenken over speelsheid als therapeutische interventie en therapeutische attitude. Hierbij staat steeds de vraag centraal hoe een systeemtherapeut kan aansluiten bij de leefwereld van kinderen en jongeren.In deze bundel komen diverse systeemgeoriënteerde psychotherapeuten uit België en Nederland aan het woord. Zij werken met kinderen en jongeren, individueel, in gezins- of in groepsverband. Hun bijdragen zijn gefundeerd in de klinische praktijk en belichten een fijnmazige veelheid van systeemtheoretische perspectieven en therapeutische ingangen. Ze bieden praktijkgerichte handvatten voor de systeemtherapeutische praktijk met kinderen en jongeren
Het verlangen als uiterlijke bron zal het steeds meer laten afweten. Dit zal in de eerste twee kwadranten van het jaar meer voorbereid worden.  Je zult beginnen te denken, voelen en ervaren, alsook keuzes te maken vanuit dienstbaarheid aan het geheel.
De moritat-zinger besluit toch een andere plaats te zoeken om haar liederen ten gehore te brengen. Ze haalt haar juist vastgespijkerde doek weer los, rolt hem behendig op, hangt haar kleine draaiorgeltje weer aan de leren band over haar schouder en maakt zich dan uit de voeten, het kwetterende aapje in haar kielzog.
Ik heb de “store” dat wil zeggen de planken in de keuken al aardig vol blikken met eten staan  en de keukenkast waar vliegen en muizen niet zomaar naar binnen kunnen staat ook al vol plastic dozen met koekjes, havermout, macaroni, spaghetti, jam, locaal gemaakte pindakaas en zo voort. Inmiddels heb ik voor alle kookgerei waar een gat in het handvat zit een spijker in een lange plank geslagen zodat daar nu een vaste plaats voor is.
Kortom: die roep om energiebesparing komt me over als weer zo’n vorm van collectieve boetedoening die men de mensen ongevraagd wil opleggen. Vandaar het in de publieke opinie bestaande beeld van het “vingertje” en de regelneverij van de Groenen. Mijn kijk op de milieuproblemen vertrekt dan ook niet van begrippen zoals de erfzonde en ook niet van het oedipuscomplex. Ik zie niet in waarom we zouden moeten leven à la merci van de natuur (of Natuur).
Het Spuigat is zo’n kroeg met kerven op de borrelglazen die een borrel of een dubbele mar­keren. De waard put zich uit in excuses terwijl hij aan het inschenken is. Hij spreekt in een onver­staanbaar binnensmonds pidgin, zodat zijn klanten nooit begrijpen waarvoor hij zich precies veront­schuldigt.
Maar de tijd is sinds de 19de eeuw uiteraard niet blijven stilstaan. En Down’s classificatie is nu aangevuld met een recent type, de “normale idioot”. Zij het dat een hardnekkige subgroep van dit type zich liever aanduidt als “abnormale idioot”, kwestie van veilig afstand te nemen. In tegenstelling tot het algemene “normale idiote type” zoekt deze subgroep obsessioneel naar middelen om publiekelijk op te vallen en de aandacht te trekken door excentrieke kledij (zoals hoeden met een scheepsmaquette erin verwerkt), het zeer luidruchtig uitslaan van wartaal en het maken van allerlei obscene gebaren. Heel wat kunstenaars, schrijvers en tv-presentatoren vallen onder dit type, al heeft zich in het merendeel van deze gevallen nog geen gelegenheid voorgedaan waar tot een deskundige diagnostiek kon worden overgegaan. Deze high-educated handarbeiders blijken in hun dagelijkse  beroepsuitoefening inderdaad sterk beperkt te zijn door hun mentale handicap. Zij proberen er als het ware alles aan te doen om te lijken op lijders aan het syndroom van Gilles de la Tourette. Maar constitutioneel blijven het hoe dan ook “idioten” zoals de rest van de “normale idioten”. Zoals jij en ik dus.
Doordat fabrieken in Frankrijk en Tsjechoslowakije op last van de bezetter tijdens de oorlog de Fi 156 hadden moeten bouwen waren de bouwtekeningen na de bevrijding nog steeds aanwezig en hebben beide landen de toestellen nog in groten getale gebouwd.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
Ik heb onlangs wel een heel dik prenten- en kleurenfotoboek over de alhier gelegen stad cadeau gekregen. Omzeggens elk gebouw, elke zogenaamde bezienswaardigheid of curiositeit is er in beeld gebracht vanuit hoeken en perspectieven waar je zonder levensgevaarlijke acrobatentoeren of zonder hulp van een helikopter onmogelijk bij kan. Maar dat cadeau heeft nog niet één keer mijn aandacht kunnen kapen! In lawaaierige winkelstraten vertrappeld worden door een mensenvloed die je in alle mogelijke richtingen voor de voeten loopt? Naar een tentoonstelling gaan, in een museum rondslenteren en daar de betweterige kunstliefhebber uithangen? Kom, zeg! Zondag de match KV Oostende – Anderlecht gaan zien?
Met veel gespetter baande de opgelapte dinghy zich een weg door de branding. Zout water prikkelde Ferdi’s lippen; zijn ogen knipperden. De roestige buiten­boord­motor brulde, haperde, sloeg weer aan, terwijl achter ze vette blauwe rook walmde. Met één hand hield hij zich vast aan de tros die langs de oranje rubber boorden was gespannen; met zijn andere wees hij naar de einder.
Conclusie van het onderzoek: succesvolle investeerders kunnen aangeduid worden als ‘functionerende psychopaten’. Zij laten zich nauwelijks door hun emoties leiden of beleven ze minder intens. Emoties kunnen investeerders ertoe brengen het ‘spel’ té veilig te spelen. Zo verklaren de onderzoekers waarom in tijden van beursbaisse heel wat investeerders gaan beleggen in obligaties eerder dan in aandelen. Obligaties brengen op korte termijn meer op, maar hun rendement op lange termijn is lager dan dat van aandelen. Door hun emoties (vrees voor verlies, negatieve verwachtingen) te volgen durven beleggers dan minder risico te nemen zelfs als de mogelijke baten de kans op verlies sterk overstijgen. Dit fenomeen staat gekend als ‘kortzichtige verliesafkeer’, myopic loss aversion. De onderzoekers haasten zich om te benadrukken dat de studie niet wil insinueren dat het hebben van hersenletsels een goede zaak zou zijn. In het algemeen blijken mensen met hersenletsels echter ‘slechtere’ beslissingen te nemen dan mensen met een intact brein. In hun eigen onderzoek was risico-nemend gedrag het meest voordelig: de testpersonen met de minste angst (de mensen met letsels) neigden er dus toe optimaler te presteren. Uit ander onderzoek blijkt dat wanneer risico-nemend gedrag minder voordelen biedt, mensen met intacte hersenen beter presteren: de mensen met letsels worden door hun emoties niet tegengehouden om teveel risico te nemen. De onderzoekers onderstrepen ook dat emoties een normaal en essentieel onderdeel zijn van het menselijk gedrag. Toch raden de onderzoekers beleggingsmaatschappijen aan om het persoonlijkheidsprofiel van hun beleggingsadviseurs in de gaten te houden, met andere woorden ze te selecteren op basis van ‘functionele psychopathie’.
Restaurant Parkheuvel is een monument. Niet alleen vanwege uiterlijk,locatie, het intieme park en de Maas die vlak langs stroomt, maar vooral omdat hier, op deze heilige plek voor het eerst in de Nederlandse culinaire geschiedenis een derde ster in de Michelin gids werd binnen gehaald. In de editie van 2003 is het Cees Helder die voor deze historische score zorgt. Meteen is daarmee de huidige eigenaar, Erik van Loo, de eerste Nederlander die het aandurft om een drie sterren restaurant over te nemen. Dat is in de zomer van 2006, midden in het seizoen nog wel. Het hele verkooptraject heeft zich in het grootste geheim afgespeeld, waardoor de heren van Michelin in Brussel en Parijs niet bepaald pleased zijn, want dat zijn ze nooit als hun gids door de actualiteit wordt ingehaald. Misschien dat Van Loo en zijn vrouw Anja het daarom extra te verduren krijgen bij de 2007 editie, dat najaar. Van de drie sterren blijft er nog maar één over, terwijl hij in de keuken van De Zwetheul toch een klein decennium goed is geweest voor twee sterren.
72. 70 kan gaan om de band met je eigen partner, maar net zo goed om fami- lie of vrienden die weer dichterbij mogen komen. Een lotgenotengroep kan daarin een belangrijk onderdeel zijn, maar vooral als je er alleen voor staat. Juist in een dergelijke groep krijg je erkenning door vooral veel te praten, te luisteren en emoties te uiten. Daarin kun je ook met anderen werken aan herstel van vertrouwen en wordt een hele basale behoefte vervuld, namelijk die aan liefde. Het is helaas niet om al je angsten, negatieve gevoelens en twijfels zomaar weg te stoppen in een doos die je op zolder kunt zetten. Hefti- ge gevoelens laten zich niet zomaar opsluiten, maar komen naar bo- ven. Met andere woorden: gevoelens kun je wel bevriezen, en dat kan tijdelijk helpen, maar als je ze kunt laten ontdooien en kunt delen – het liefst met je partner – dan kan de ander met je meevoelen en be- grijpen wat je echte pijn en nood is. Misschien nog wel het belangrijk- ste is dat je dan erkenning krijgt: jouw gevoelens mogen bestaan. Dit is een belangrijke eerste stap op weg naar herstel. Een (nieuwe) veilige, hechte band helpt daarbij om de volgende redenen: • Deze band troost en verzacht je pijn. Lichamelijke en emotio- nele nabijheid werkt kalmerend op ons zenuwstelsel en helpt ons weer in balans te komen. • Een veilige, hechte band helpt om de strijd tegen de bestaan- de problemen vol te houden; • De band helpt je ervan overtuigd te raken dat de ‘nieuwe’ persoon die je bent geworden nog steeds gewaardeerd en ge- respecteerd wordt; • Een hechte verbintenis helpt ons zin te geven aan wat er is gebeurd, en helpt orde te scheppen in chaos.
‘Dit is namelijk een strijd tussen twee andersoortige culturen, die hun geschillen op andersoortige manieren beslissen. En alle idealen ten spijt, verliezen grafiet en inkt het toch van Full Metal Jackets en Hollow Points.’

“kampeer- en overlevingsuitrusting survival zelfgemaakte uitrusting”

Via je verlangen kun je weer bij je vuur komen. Waar wordt je warm van? Waar wordt je enthousiast van? Waarvoor ben je hier op deze aarde? Je voelt het als je contact met je vuur hebt. Het wegstoppen van je verlangen is het wegstoppen van je levensenergie. Het ‘gat’ van het verlangen is niet op te vullen door een persoon of een voorwerp. Het enige wat echt vervullend is, is het met je eigen energie, je eigen vuur, te vullen. Dat betekent contact te maken met dat onbekende in jezelf.
We vreeën, lachten en zaten elkaar nakend na totdat Meeuw begon te versnellen. Lars klapte voorover, kotste de cockpit onder en werd zo ruimteziek dat ik hem, met behulp van heel veel handjes, naar zijn bed moest slepen. Pas toen we in positie boven de waar­nemings­horizon van Nemesis6 gingen, kwam hij er weer uit, om lijkbleek te vertellen dat hetgeen ik deed, vergelijkbaar was met het werk van de beul vroeger.
Ik vind het persoonlijk niet iets waar ik mee uit de voeten kan. Ben er wel eens voor gevraagd, maar het spelen op de tijd dat het bandje afloopt, afwachten op mijn tijd om een solootje in te brengen, en dan nog bepaald in lengte door de duur die het bandje je toelaat, nee dat is niets voor mij.
Met een mes wrikte hij net zo lang aan de rand van het paneel dat het op een gegeven moment losschoot en de printplaat met bedrading tevoor­schijn kwam. Harrald herkende een aantal van de circuits en chips, maar het merendeel was hem onbekend. Hij pakte het tablet en startte zijn zoekprogramma op.
In de begeleiding gaat het erom de manier te leren die ieder vanuit zijn eigen gezond innerlijk kan aanwenden om steeds weer, ook als er van buitenaf aanleidingen zijn die aan de traumatische gebeurtenissen herinneren, de opkomende belevingen en verschijnselen te aanvaarden als signalen van het eigen geestelijk erfgoed en deze bewust te integreren in de eigen leefstijl. De mens is dus nooit klaar met deze manier van ‘leren uit eigen ervaring.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Natuurlijk is afhankelijkheid een ruim begrip als het aankomt op voedsel. Men kan voor de voeding afhankelijk zijn van andere mensen, dieren of zelfs plantaardig leven. De kinderen zullen er geen bezwaar tegen hebben van mensen afhankelijk te zijn, de volwassenen zullen het niet bezwaarlijk vinden afhankelijk te zijn van dieren terwijl de zelfgerealiseerden er geen bezwaar tegen zullen hebben van planten afhankelijk te zijn. Net zoals een kind moet rijpen om niet afhankelijk te zijn van mensen, moeten volwassenen leren zich niet afhankelijk van het dierlijke op te stellen. In feite handelt het overgrote deel van de religie over de afhankelijkheid van dieren: het is een voortdurende prediking terwille van de menselijke waarden die vergeten worden voor het dierlijke gaand. De zuivere vegetariër mag dan gerijpt zijn en niet besmet zijn met dierlijke motieven, maar moet nog steeds oefenen om van zijn plaats te komen en niet gehecht te raken aan de vrede en inertie van de plantaardige natuur. Het kan een mystiek zijn je spiritueel te verenigen met het bewustzijn van planten. Het is zeker een vorm van spirituele therapie voor rusteloos jagende en verzamelende vleeseters. Maar eenmaal dat groene anker gevonden hebbend moet het aktief worden herinnerd dat men de verleiding van de inertie moet weerstaan. Naar behoren volwaardig gevoed is de vegetariër niet zwakker dan de vleeseter en zal mogelijk zelfs langer leven zijn energie niet verspillend aan niet-noodzakelijke destructieve levensgewoonten. Daar afhankelijk zijn van het kunstmatige en chemische het menselijk wezen te snel kan maken, niet geïntegreerd met de grotere natuur, kan de afhankelijkheid van planten te langzaam maken overmatig geïntegreerd met het plantaardige motief. Men is wat men eet, zegt men. Noch kunstmatig, noch inert zijn behoort tot de definitie van een evenwichtige geestelijk en lichamelijk gezonde persoon. Met het definiëren van het ongeluk en zijn schaduw van ziekte in de kunstmatige, dierlijke en passieve modus, bestaat het geheim van naar behoren eten eruit je te heugen dat geluk betekent dat je echt, menselijk en aktief bent. 
Cel Mai Sarac Milionar 2016Super Hit*. 9 Ferran Torrent. Download Audio Books. Hector Malot H. Caitlyn feat Mr Diliman Milionar de vara. Beecher-Stowe Henry Gilbert Edmondo de Amicis Rudyard Kipling Rudyard Kipling Louis Stevenson Jonathan. Wisconsin Httpanime777 Filme Online Free Mp3 Download Mp3 Download Little Shop. Animatie. Ellen Langford este o tanara ce a dus o viata lipsita de griji pana in prezent datorita afacerii tatalui sau. filme dupa romanele ei. is a family of online transparent internet marketing place with a mission to make it easy for Advertiser Network Publisher anywhere in the world. It is combining results from many milionar torrent sites , . Filme Online Gratis, filme noi, subtitrate in romana, Seriale Online gratis, Seriale tv online, . Weekend Earnings; Certified Fresh Movies; On Dvd Streaming.
Gedachten aan de gebeurtenissen van deze avond spookten door haar hoofd. Ze dacht aan de dronkenlap, het meisje op het perron en vooral aan Heinrich. Ze miste hem, miste zijn rechtschapenheid, zijn opoffe­ring, zijn behulpzaamheid. Hij was een goed mens, voor zover ze dat in hun korte samenzijn kon beoor­delen.
13. 11 Figuur 3: samenvatting definities partners. Een aantal definities die partners gaven (zie bijlage 2 voor meer defini- ties): “Het gedrag was problematisch omdat zijn hele gedrag en emotionele wereld erop was gericht zonder dat hij dit kon stoppen. Liegen, mas- turberen en buitenechtelijke relatie(s). Veranderde uiting van zijn emo- ties en zijn seksualiteit met mij. Ik was de man kwijt waarmee ik was getrouwd.” “Wanneer hij een blijkbaar onweerstaanbare drang heeft om dit ge- drag te beleven en hij niet aarzelt om hiervoor leugens en uitvluchten te verzinnen.” “Als het de seksualiteit en intimiteit verstoord. Maar ook (stiekeme) zelfbevrediging is heel kwetsend en vernederend. Seksualiteit is een intiem bindmiddel tussen man en vrouw en alles wat daar tussen komt heeft hoe dan ook een effect”. “Als het de relatie met het gezin/partner negatief beïnvloedt, min- der/geen aandacht meer voor gezinsactiviteiten vanwege de constante hunkering naar porno/daten/fysieke contacten etc.
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
Vlooien bestrijding Allereerst is het goed om je hond regelmatig te controleren op de aanwezigheid van vlooien. Dit doe je met een fijne kam. Je kamt dan de haren uit waarbij je begint op de favoriete vlooien plaatsen.
De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn. 
Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
‘Dat maakt niet uit, Qwerty. Ik ben zo ongeveer mijn hele leven al aan het vechten voor de aarde, geloof me, ik ken de regels. Daarnaast… Die spin. Misschien zijn het niet eens jouw filters… Misschien wordt het echt beter. Kom!’
Parasieten Parasieten zijn dieren voor hun overleving afhankelijk zijn van andere dieren en hun gastheer daarbij schade kunnen toebrengen. Er zijn drie typen parasieten die bij de hond vaak voor komen, te weten: vlooien, teken en wormen. Omdat deze ongenode gasten veel ongemak en soms zelfs medische problemen kunnen veroorzaken is het belangrijk om besmetting te voorkomen.
30. Effect van terugkoppeling van PROs • Toename KvL gespreksonderwerpen (Detmar et al. 2002) • Verbetering KvL (Velikova et al.2004, de Wit et al. 2008, Gutterling et al. 2008) • Toename van tevredenheid over de zorg (de Wit et al. 2008) • QLIC-ON studie (Engelen et al. 2009, Engelen et al. 2010) Toename in signalering van emotionele problemen Belangrijk: geen toename van consultduur
‘Hebben we haast?’ vroeg hij. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. ‘Jij hebt gemene nagels, dame.’ Hij grijnsde. ‘Lekker hoor.’ Ineens voelde hij zich koud worden en hij trok snel zijn kleren aan.
Gelukkig was er vlak voor het einde van het dorp een druk tankstation met een grote luifel. Auto’s reden af en aan om stroom te tanken terwijl hun baasjes in de bijbehorende shop aten, dronken of sanitaire behoeftes vervulden. Mijn accu’s waren nog bijna halfvol dus zodra de regen over was, zou ik verder kunnen.
Het voordeel van deze shemagh is dat je deze in verschillende lagen kan dragen hoe kouder de weer is hoe dikker je hem kan maken en hoe warmer het wordt hoe dunner je hem kan maken de volgende voordeel van deze shemagh is dat als het regent dat alleen de buitenste laag nat wordt en dat de binnenste laag droog blijf zodat je nog steeds warm blijft. 
Blijkbaar zijn wij mensen enorm gefascineerd door tegenstellingen. Zeker in de new-age ‘cultuur’ spelen deze dingen een belangrijke rol. Voor sommigen is het idee dat een begrip pas inhoud krijgt door de wisselwerking met het tegengestelde begrip een diep inzicht. Hoe komt dat?
De geldautomaten in Bawku hebben het een periode niet gedaan, maar nu werken ze weer. Ik heb gisteren een tweedehandse magnetron gekocht en een tweedehandse elektrische waterkoker. Ze doen het allebei. Van de magnetron was het een heel gezoek voordat ik wist hoe ik het ding aan de gang kon krijgen. Ik kon op internet geen gebruiksaanwijzing vinden. Een wanhoopte ik er al aan of de magnetron het wel deed, maar hij doet het toch goed. De waterkoker kookt het water zoveel sneller dan de fluitketel op gas dat het weer meer aanlokkelijk wordt om “even vlug” wat af te wassen met heet water. Ik liet anders de afwas wel eens een dag of drie staan. Zeker nu de muis die hier woonde dood is. De muizenval staat in de aanslag met lekkere pindakaas, maar gelukkig is er geen muis meer. Gekko’s lusten blijkbaar geen pindakaas, want die lopen gewoon rond hier en lopen niet in de val.
Om sociaal hogerop te klimmen en zelf ook minister, prins of koning te worden dienden jonge mensen zich over te geven aan een bijzondere praktijk die we in Vlaanderen mogen omschrijven als “anders gaan denken”, anders in ieder geval dan hun doorgaans eerder behoudsgezinde ouders. (Het scheelde niet heel veel of deze Stürm und Drang jongeren hadden een nieuwe politieke partij opgericht met als naam het wel klinkende lettergreepwoord Agaden). Nu is écht denken een redelijk vermoeiende activiteit, in de grond vermoeiender dan de eenvoudige arbeid op het veld, het kantoor of de fabriek. De beroepsdenkers, ook gekend onder de naam wijsgeren of filosofen, werden tijdens hun leven zelf doorgaans niet veel beter van hun professionele activiteiten. De “groten” onder hen werden door succesvolle mensen wijselijk pas ingeroepen nadat deze hun successen hadden behaald. De toch wel zeer grote filosoof Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) beleefde het moment van zijn leven toen hij in 1806 in zijn Duitse verblijfsstad Jena Napoleon Bonaparte als de incarnatie van de Weltgeist op zijn wit paard onder zijn balkon zag passeren, maar Napoleon zelf was zich van Hegels bestaan in het geheel niet bewust en had ook niet bepaald last van deze onwetendheid. Met aankomende adolescenten die het in hun hoofd haalden om een filosoof tot hun levensvoorbeeld uit te roepen, is het zelden goed vergaan. Dit geldt vandaag nog steeds en dat zal wel altijd zo blijven. En vergeten we niet: denken is twijfelen. En twijfelen is aarzelen en niets doen.[iv] Denken maakt mensen gelukkig die goed weten dat wie tirannen wil verjagen, dat alleen maar doet om zelf tiran te spelen. Als iedereen koning is, dan wordt het pas echt rotzooi. Zoals de Franse filosoof en vooral filosofiecriticus Vincent Descombes het mooi en gevat wist te verwoorden in zijn commentaar op het Nietzscheaanse en Deleuziaanse ideaal van het soevereine individu: “Het autonome individu zou het niet kunnen stellen zonder heteronome individuen. Soeverein zou diegene zijn die het lukt zich op te werpen als meester over mensen die bereid zijn hem te gehoorzamen.”[v] Iedereen wordt tiran: een bijzonder stralende toekomst ligt voor ons![vi]
Nogmaals: het mag merkwaardig heten dat net het socialisme niet langer beschikt over een concreet uitgetekend toekomstproject op (half)lange termijn. Helaas is het een Europese ziekte. In Europa ontbreekt momenteel zo ongeveer bij iedereen een optimistische kijk op de toekomst. Meer nog: de Europese Unie dreigt ten onder te gaan aan nieuwe vormen van nationalisme en particularisme. Het neoliberalisme drukt velen in het verweer, maar ook in de gelatenheid en de berusting. Het gat wordt gevuld door single-issue actiegroepen en voorvechters van een “goede zaak”: deze hoeven zich van de bredere achtergrond van hun “zaak” of “issue” weinig aan te trekken en scoren precies daarom en zeker ook door de media-aandacht vrij goed.
Soortgelijke journalistieke vormen worden steeds meer legio: de 45-jarige Xavier G., die via deelname aan halve en hele marathons zijn burn-out heeft overwonnen. Of Manu, één der partners van een gehuwd homokoppel met een adoptiekindje, die een nieuw opgezette workshop of cursus “moederliefde” volgt; Yves W., een gokverslaafde, die met een begeleide reiki-therapie zijn verslaving heeft gecounterd; vrouwelijke CEO Marian Ceustermans, die haar peperdure BMW heeft ingeruild voor een democratische Kia Picanto om zo haar ondergeschikte personeelsleden het gevoel te geven dicht bij hen te staan; en nog veel meer van dergelijke fraaie psychoblablabla.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Een tweede manier waarbij organismen elkanders gedrag kunnen modifiëren bestaat in niet-fysische interacties waarbij de interagerende organismen elkaar oriënteren binnen hun respectievelijk cognitief domein (het geheel van mogelijke interacties tussen een individu en zijn omgeving waarover dat individu beschikt). Zulke oriënterende interacties zijn communicatief: organisme A oriënteert het gedrag van organisme B naar een deel van zijn cognitief domein, zonder echter het verloop van diens gedrag te specifiëren. Hierbij wordt geen aaneengekoppelde keten van interacties uitgelokt zoals bij gedragskoppeling: immers het eventuele gedrag van beide organismen hangt af van de uitkomst van hun onafhankelijke maar toch parallelle interacties binnen hun eigen respectievelijke cognitieve domeinen. Het eerste organisme genereert met zijn gedrag een perturbatie die het tweede organisme ertoe brengt zich in zijn eigen cognitief domein te gaan oriënteren. De niet-linguïstische oorsprong van communicatief gedrag is merkbaar aanwezig bij veel dieren die met hun zichtbaar of hoorbaar gedrag coöperatief handelen bij een soortgenoot of soortgenoten uitlokken: b.v. een alarmgsignaal bij het waarnemen van een vijand; de coöperatie bij vogels, dolfijnen en primaten. Communicatief gedrag kan zich alleen ontwikkelen als de cognitieve domeinen van de interagerende organismen (hun ‘leefwereld’) in ruime mate samenvallen en vergelijkbaar zijn: een consensus-domein van coöperatieve interacties kan worden gevormd (een natuurlijke taal). Het gaat hierbij niet om de transmissie van informatie en al evenmin om de beschrijving van een onafhankelijk van ons bestaand universum waarover de dieren ‘spreken’. Taal is niet denotatief: het verwijst naar niets, het oriënteert de aangesprokene in zijn cognitief domein maar verwijst als dusdanig niet naar entiteiten die onafhankelijk buiten ons bestaan. Communicatieve interacties zijn intrinsiek niet-informatief, in de zin dat de ‘informatie’ geenszins de vorm bepaalt (‘in-form-eert’) van het antwoord van de aangesprokene. Vermits binnen de visie van de autopoiesis de activiteit van een zenuwstelsel nooit met een ander zenuwstelsel kan worden gedeeld, kan er niets ‘gecommuniceerd’ of overgedragen worden. De wijze waarop de aangesprokene zich oriënteert binnen zijn cognitief domein, is onafhankelijk van wat de ‘boodschap’ voor de spreker betekent. De consensualiteit gebaseerd op de vergelijkbaarheid van de cognitieve domeinen van de sprekers, komt wel over alsof de communicerende organismen een gemeenschappelijke wereld delen. Maturana & Varela’s analyse is een biologische, geen psychologische: het doet dan ook niets af van wat wij in onze schets van de mentalisering over gemeenschappelijkheid hebben gezegd. Dus, om samen te vatten: in de oriënterende interactie veroorzaakt het sprekend gedrag van organisme A in het zenuwstelsel van organisme B een specifieke activiteitstoestand dat de relaties belichaamt die in de interactie zijn gegenereerd en zo het gedrag van organisme B ‘representeert’. Als organisme B dan doorheen zijn structurele plasticiteit kan interageren met deze ‘representaties’, dan heeft zich een linguïstisch domein gevormd. Als een jager vingerwijzend tegen een ander zegt: ‘Zie, een beest’, dan gaat de andere jager zich oriënteren en richten binnen zijn mogelijkheid aan gedragingen en coöperatief gaan kijken in de richting van de uitgestoken vinger van de eerste (maar in principe kan hij evengoed niet kijken).
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.

“waar te kopen overlevingsuitrusting lederen overlevingsuitrusting”

Oren Controleer regelmatig de binnenkant van het oor. Dit dient schoon te zijn met eventueel wat haar er in. Wanneer je een bruinige smeer of korstjes in het oor ziet, maak het oor dan met een gaasje gedrenkt in lauw water schoon en check dit een aantal dagen daarna weer. is het oor dan weer vuil dan kan is er waarschijnlijk sprake van oormijt. De dierenarts kan dit snel en afdoende verhelpen. Een gezond oor is schoon en reukloos. Is het oor aan de binnenkant fel rood of komt er een zwarte of groene substantie uit, ga dan even langs de dierenarts. Grote kans dat de hond een oorontsteking heeft. Vaak is een oorontsteking ook te ruiken, er komt dan een vieze geur uit het oor.
Die avond maakte Berend een simpele stamppot, waar Willem commentaar op leverde. Na het eten waste hij niet direct af, wat Willem afkeurde. Berend wilde niet over de slagerij praten, maar Willem bleef vragen of er nog genoeg voorraad was voor morgen. Hij had een bestellijst gemaakt die hij onder Berends neus schoof en hem op het hart drukte daar morgen­ochtend direct mee aan de slag te gaan. Berend knikte en ging naar boven.
Boven, in haar eigen kantoor sloot Meyago zorgvuldig de deur. Het schraapte over de vloer net voordat het in het slot viel. Meyago plaatste de contracten op haar bureau, haalde Beijjuns oorbellen uit haar oren, knipte ze open.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Ik moet altijd bijna hardop lachen wanneer ik in een roman (zijnde Louis-Ferdinand Céline “Mort à credit”) lees dat manlief en vrouwlief tijdens een hoogmis van echtelijke ruzie of partneroorlog met borden of vazen naar elkaar gooien. Zelf heb ik het nooit mogen meemaken. Ken het fenomeen in zijn gevisualiseerde vorm alleen vanop 1960-ste televisie, in die zwart-witfilms uit de pionierstijd van de “cinema”. Komedies zoals die van de “dikke en de dunne”. Verklaart vermoedelijk waarom ik me nu nog altijd hartelijk vermaak wanneer borden en vazen heen en weer vliegen.
De periode 2015-2040 zal één zijn van weeral nieuwere dan nieuwe technologieën: massale inzet van “intelligente” robots; automatisering van allerlei diensten; gesofisticeerde en geavanceerde medische technologieën.  Verwacht wordt dat tegen 2030 1 op 3 of zelfs 1 op 2 banen zouden sneuvelen. In deze situatie openen zich nu reeds, anno 2015, voor het socialisme twee wegen: 1) hopen dat de werkloos geworden slachtoffers die vrezen of dreigen in miserie en ellende te verzeilen en in een sukkelstraatje terecht te komen, zich zullen wenden tot het socialisme, m.a.w. de socialistische aanhang zou fors toenemen; of 2) de technologische vooruitgang nu reeds inrekenen in het socialistische denken en acties. Zo staat men immers klaar om de technologische ontwikkelingen en hun effecten op te vangen. En meer nog: de technologische revolutie van den beginne politiek te kunnen kaderen met de integratie van allerlei socialistische basiswaarden in die alomvattende technologische veranderingen die er zitten aan te komen. De optie om ervoor te kiezen om één en ander op zijn beloop te laten en om passief en gelaten af te wachten, is bijzonder riskant. Men rekent er dan op dat de “slachtoffers” zich tot het socialisme zullen wenden, terwijl men zelf door de eigen passieve opstelling medeplichtig is aan de “productie” van massa’s slachtoffers. Alsof we als socialisten gewoon maar wantrouwig en klagerig zouden neerkijken op onafwendbare maar lang te voren te voorziene evoluties. Alsof we te doen hebben met een vreemde, valse en vijandige indringer die men zo lang mogelijk buiten moet houden. Dat zou een zeer conservatieve houding zijn, socialisten onwaardig. Want in dat geval zal het kalf natuurlijk al verdronken zijn voordat men op die ontwikkelingen een amorele nuchtere visie gaat formuleren. Dan zitten die slachtoffers van de technologische revolutie al lang bij “extreem rechts”.
De paarse wagen stond waar Eijjon Eijsson hem had neergezet. Ze trok de deur open, dook de cabine in. Ze werd diep met haar rug in de stoel gedrukt toen ze het acceleratiepedaal tot de bodem intrapte. Felle pijn schoot door haar schouder toen ze de wagen met een wilde slinger op de hoofdweg bracht.
Geen van de drie opties lijkt op zich bevredigend. We houden het bij een combinatie van optie 1 en optie 3. Optie 1 kan een hersenarchitectuur impliceren die toelaat dat alles maar werkelijk alles kan geleerd worden, zoals de geschiedenis van de mensheid bewezen heeft. Coöperatie vergt dan alleen een genetische structuur die ervoor kan zorgen dat we openstaan voor de wereld en voor elkaar, maar geen specifiek overgeërfde coöperatieve gedragingen. Zoiets als een algemene capaciteit tot leren. Optie 3 impliceert dan dat er wel degelijk gedragsmodules of gedragsschema’s aangeboren en erfelijk zijn, modules of schema’s waar we in oppositie met een ander komen te staan zoals in agressie, maar ook in seks: doorgaans zeggen we niet ‘we hebben samen gevrijd’ zoals we zeggen ‘we zijn samen naar de film geweest’, maar ‘ik heb met haar gevrijd/ik heb met hem gevrijd’ of brutaler nog ‘ik heb haar gepakt/hij heeft mij gepakt’. Deze omschrijving van agressie als ‘tegenover elkaar’ versus ‘samen’ is misschien nog niet zo slecht gesteld: ook in een oorlog of een gevecht staat men, zoals bij seks, tegenover elkaar. Agressie is niet per definitie wreedheid. Ook kennis kan dan als een vorm van agressie worden beschouwd: zich stellen tegenover het ‘object’ in plaats van erin op te gaan. Vandaar ‘begrijpen’, greep krijgen op. Het woord ‘grijpen’ heeft immers hoe dan ook een agressieve inslag. Van een onderdrukking van agressie kunnen we in ieder geval spreken voor wat het betreft het aangaan van vreedzame contacten met andere mensengroepen. Ook het later verbod op moord op een groepsgenoot moet als een onderdrukking van agressie worden beschouwd, temeer daar deze in de eerste stadia van de menswording immers ook een moord op een bloedverwant betekende.
Het is een trieste evolutie, zo triest en ondraaglijk dat ik ze wel wat moet ridiculiseren. Want er is meer aan de hand dan het voor enkele jaren opsluiten van een duizendtal gevangenen meer of minder. Wat erger is, want niemand kan voorzien waar dit zal eindigen, is dat de idee dat criminelen heropvoedbaar zijn stilaan wordt opgegeven. En het begrip ‘crimineel’ wordt steeds ruimer geïnterpreteerd. Er wordt bij de politie niet meer gelachen met een kind dat een appel steelt uit meneer pastoors boomgaard. En op wie over zijn toeren raakt en voor wat overlast zorgt wordt niet meer ingepraat. Dat soort canaille wordt dadelijk in de boeien geslagen en afgevoerd, een evolutie die je ook in de psychiatrie ziet. Daar heeft men ook steeds minder tijd en minder personeel om stijgende hartslagen en lichaamstemperaturen te pareren: de cleane isoleercellen mogen toch niet in leegstand vervallen. Je vraagt je af of mensen echt agressiever zijn dan wel of wij de minste agressie niet meer verdragen. Zoals je riskeert sneller crimineel verklaard te worden, word je tegenwoordig ook sneller geestesziek, mentaal gestoord, psychopaat of pervert verklaard. Het aantal gedwongen opnames in de psychiatrie neemt ieder jaar toe: meer zotten of meer dokters en procureurs des Konings die een probleemgeval gek verklaren? Zoals het begrip criminaliteit omvattender wordt, zo wordt de lijst psychiatrische syndromen steeds langer. Zelfs de holebi’s lijken aan te voelen dat de homofobie weer zou kunnen oprukken. M.a.w. er is een vreemd soort monsterverbond aan het groeien: wij vinden van anderen sneller dat hun bizar gedoe eigenlijk een geestesziekte of een misdrijf is, deskundigen zijn het daarmee eens én wij vinden van onszelf ook dat ons bizar gedoe eigenlijk ziekelijk of crimineel is. (Ik heb het even uitgerekend: het aantal lieden dat mijn persoon in de 2de helft van 2006 – wij schrijven nu eind november – van een psychiatrisch etiket voorzag is met 100% gestegen in vergelijking met de 1ste helft van 2006 en met 300% in vergelijking met de 2de helft van 2005. Opvallend is dat het vooral universitair geschoolden zijn die me gek verklaren: je zou verwachten dat die gediplomeerden wat genuanceerder dachten, nee dus. Ik moet er wel aan toevoegen dat het aantal mensen dat me exceptioneel menselijk vindt ook verdubbeld is: zoals in de Nederlandse politiek implodeert dus ook hier het centrum.)
Desondanks was ze dankbaar dat ze haar laatste dagen samen met dit fragiele leven kon doorbrengen. Moeder Aarde had wederom voor haar gezorgd. Ze knielde neer en verzonk in een diep en dankbaar gebed.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 4 nr. 1 september oktober Hooguit Mijn eerste column die ik mezelf gegeven heb. Het idee van de krant is van mij voortgekomen, subsidie aangevraagd, alles geregeld, en de tweede editie wil ik met adver- tentiegeld en bijdrage van vrijwilligers maken. Maar dan ook een column en nu ik het zit te schrijven vraag ik me echt af waarom dat altijd zo speciaal heeft gevoeld. Te kunnen zeggen dat je een column schrijft, daarom dat ik het maar Hooguit noem want het enige dat ik kan bedenken is om hier en daar wat commentaar te leveren alsof ik van hoog af neerkijk. Eenlingen zijn mensen die iets compleet zelf doen. Eenzame mensen doen alles zelf want als zij het niet doen dan flikkert alles in elkaar. Het huishouden, de boodschappen, de administratie, de loodgieter bellen als er een lekkage is, een lekke band van een fiets, het eten ‘s avonds maken, de vuilnisbak buiten zetten, alles altijd maar zelf doen. Er is nooit eens iemand anders die dat voor je doet. Dat vraagt discipline, verantwoordelijkheid, en men- tale volharding. En gebrek aan sociale contacten verhard. Daardoor krijgt het een eigen identiteit. Een geïsoleerde persoonlijkheid in een zowat onontkoombare positie. Het blokkeert. Sociale vaardigheden roesten vast en dat tezamen creëert een neerwaartse spiraal zonder alarmbel- len. Eenzame mensen zijn echter niet zielig of van porse- lein. Maar er zijn meer eenlingen in deze wereld. Iemand die een eenling activiteit heeft, zoals een schrijver van boeken of een schilder van schilderijen. Joris van Huijstee En anders maak ik er een wisselcolumn van. Op uitnodiging erland is te klein om verdeeld te zijn. Bijna 40% lijdt aan of geschreven door een medewerker van De Eenling. Ned- Mijn weg naar isolatie was een onbewuste. Doordat er eenzaamheid, 8% altijd, en de rest vaak. Vergeleken met tegenwoordig internet is, sociale media, en er vlucht mo- Engeland en Duitsland staan we qua eenzaamheid nog gelijkheden als gamen zijn, besef je niet dat je vereen- maar pas in de kinderschoenen. Echter is het voor een klein zaamt. De angst om te vereenzamen neem je van je zelf land relatief duurder. Een kleinere groep van mensen doen weg. De onrust wordt geneutraliseerd en als je dan een- het zonder de eenzamen. Onder de groep van bijna 40% maal eenzaam bent en alle menselijke sociale contacten zitten ook veel niet werkers. Niet werkers die gehaat en van je af gevallen zijn, ik was in dit proces niet onschuldig, geboycot worden voor niet werken. Die terug in hun woning het is geen verwijt, maar dan is vanuit eenzaamheid de weg gejaagd worden. Die als outcast naar een geïsoleerd besta- terug niet of nauwelijks te maken en te vinden. Ik zelf heb an geleid worden. Mensen die hun woning amper uitkomen. wel eens gezegd dat ik iemand ben die met sociale con- Er zijn werklozen en werklozen maar er zijn ook werkers en tacten de middelbare school doorloopt, zijn studietijd, werkers. De ene is de andere niet. Waar ik tijdens mijn lev- vanuit daar het werkleven in en een levenmoet hebben van ensweg me groen en geel aan geërgerd heb is het appels ononderbroken zijn van een sociaal leven. Maar ik raakte in met peren vergelijken. Werkers moeten omhoog kijken en een psychose, begin twintig, en op mijn 24ste zat ik een niet na hun eerste baantje beginnen met naar beneden te jaar in een inrichting, en daarna is alles van me afgevallen. trappen. Omhoog kijken en de geïsoleerde mensen wat Het was een proces van een jaar of vijf begonnen met mari- ruimte geven om uit hun schulp te kruipen en het leven aan huana en drugsgebruik. Die onderbroken continuïteit heeft te gaan. Dat is op de lange termijn goedkoper en prettiger. bij mij later een onherstelbaar gevoel voor een sociaal Voor iedereen. Nederland is te welvarend om met een zwart leven gemaakt. Vanaf na die periode een doorlopen in tijd wit mening rond te lopen. Verbindingen tussen alle gele- die mijn persoonlijkheid vaster en meer naar binnen dingen. We komen uit de crisis, het inwoner zijn van een gekeerd maakte. groot EU met één munteenheid heeft zijn verhardende cul- turele aanpassingen gehad, maar ligt achter ons. Neder- Op zes jarige leeftijd is mijn overlevingsleven begonnen en land is toe aan een nieuwe vorm van nationalisme. Het helaas was op latere leeftijd de basis van nul tot zes vrij loslaten van groepsvorming en verstotingen. Het leven is van geest zijn een te kleine basis om het harnas leven, het grijs en we leven in een participatiemaatschappij. werkleven, aan te kunnen. Ik heb veel gewerkt en ook tijden dat ik geen betaald werk kon doen. Wel heb ik altijd mijn Die 6,4 miljoen mensen hebben bijna allemaal stemrecht. verantwoordelijkheden opgepakt. Veel vrijwilligerswerk Het wordt tijd dat een politieke partij vereenzaming tot gedaan en me altijd afgevraagd wat ik dan wel kon doen en speerpunt van de agenda maakt. met overtuiging actief en ondernemend nageleefd. Joris van Huijstee …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
We hebben het mentale ontleed als een afleiding van het visuele en daarbij reeds benadrukt dat deze transformatie samenhing met de taalvorming. De samenwerking tussen meerdere individuen die met hun blote handen of met ruwe stokken het jachtwild achtervolgden, was alleen mogelijk door communicatieve gebaren en geluiden. De eerste primaire vorm van taal zal dan ook vermoedelijk ouder of minstens even oud zijn als het vervaardigen van werktuigen of wapens. Omvat het coördinatiecomplex van kijken en grijpen meer dan de helft van de anatomische structuur van de hersens en is het als dusdanig overgeërfd van aapachtigen, dan is het complex van horen en spreken wel minder groot maar quasi volledig nieuw. Alle zoogdieren hebben een soort natuurlijke taal voor het uitdrukken van emoties en zekere gedragsintenties en het horen van deze signaalgeluiden lokt een bijpassende, aangepaste reactie uit. In de menselijke taal worden gebaren evenwel gekoppeld aan woorden: wijzen met de vinger + ‘daar’. De woorden hebben een arbitraire en conventionele relatie met de ‘dingen’ waarnaar ze verwijzen. Samenwerken is het beïnvloeden van andermans gedrag en het open staan voor beïnvloeding door anderen. De emotionele gedragsintentionele kracht van woorden is nog aanwezig in poëzie, zang en muziek, terwijl het puur descriptieve typisch is voor het wetenschappelijke of journalistieke verslag. Maar in wezen zijn het emotionele en het descriptieve niet van elkaar te scheiden. Woorden kunnen nog altijd aanmoedigen, ophitsen of opruien. In wezen is taal een verbale symboliek of kortschrift. ‘Daar!’ wordt in de meest diverse situaties gebruikt voor ‘Kijk daar, daar is iets te zien!’. De objecten en situaties waar de taal betrekking op heeft, zijn altijd veel gecompliceerder dan de klanken die de taal gebruikt. Vandaar dat het symboliseren eigenlijk altijd te kort schiet in de weergave van het Reële, wat één van de fundamenten is van Lacans psychoanalyse. Het hanteren van taalsymbolen in de hersenen en de directe visuele verbeeldingskracht zullen dan samen het denken uitmaken, zowel het ‘dwalen’ als het ‘wetenschappelijke’ kennen. Ligt het accent van de taal op het dwingend en emotioneel aspect van de woorden, dan krijgen we magische toverspreuken. Nemen de symbolen de plaats in van materiële objecten of van handelingen, dan wordt de instrumentele basis gelegd voor een logica.
Samengevat een duidelijke drang en ontwikkeling in digitale technieken. Scholen menen hier op in te moeten spelen en zien de voordelen hierbij. Vooral in het socialiseren. In de maatschappij is ook een tegen trend te zien. Ondanks de vele nieuwe mogelijkheden die digitale hulpmiddelen ons bieden socialiseren mensen ook expliciet offline. Dit heeft als grondslag de veiligheid en privacy problemen van online zijn.
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
Btw: ik las in Dawkins’ Voorwoord dat zijn vrouw hem bij het schrijven van zijn boek “met zachte hand door al zijn aarzelingen en alle twijfels aan zichzelf had geloodst”. Er is dus nog hoop voor de man!
En weet je wat? In al hun haarloze naaktheid, in al hun steeds maar toenemende uniformiteit in vorm en bouw, leken ze niet enkel op elkaar, ze leken ook op die roodachtige woestijn, met een kleur variërend van geronnen bloed tot die van die rozerood beschimmelde omelet onder die veel te kille, onver­schil­lige zon, alsof het niemand iets kon schelen wat we deden, wij, als vagebonden schurkend in het zand. Anders en toch allemaal hetzelfde.
H.F ++% 6%4+#96+: 6%4+# #).* ,S/ *+%;+% *+2 “BB+*””B 9+; F””# 4+ 4.”$%6;+ MTD 5B++: 4″2 @+2 5#+.% =”% 4+ *”%%+% +#$+# ?”; $+:#6*A+% 4″% 4″2 =”% 4+ =#6)?+%C 1+2 @+#;+%%+2?+#: =”% *”%%+B.F:+ A”2.U%E2+% ?+#:2+ *.%4+# +
e. Aseksuele reproductie? Ik wil deze onvolledige reeks argumenten contra Schnitzler en gelijkgezinde aanverwanten (voorlopig) afsluiten met een heel specifiek punt. Het betreft zijn stelling dat de digitale proletariërs als levenszin in wezen niets anders kunnen doen dan zich seksueel te reproduceren. Ik geloof/vrees dat we al flink op weg zijn naar vormen van een aseksuele productie van kinderen. De technologie om vrouwen zwanger te maken zonder tussenkomst van mannelijk sperma staat reeds min of meer op punt. En ook aan de technologie om bevruchte eicellen in labo-situaties te laten uitgroeien tot levensvatbare embryo’s wordt op heel wat medische faculteiten hard gewerkt. Het is zeer de vraag hoe mannen deze uitholling van hun seksuele rol zullen verwerken. En misschien zal geslachtelijke voortplanting ooit eens als een vorm van folklore in ere worden gehouden. Ze kan dan als een “kunst & cultuur” performance door de overheid worden gesubsidieerd. Net zoals volksdansen bijvoorbeeld.
Ja, ze moet wel heel veel hebben doorgemaakt om zo te zijn! Die gedachte was niet eerlijk, dat wist Samuel. En als Helena gelijk had, had hij er ook schuld aan. Niet echt een leuke gedachte, maar wat als? Zover hij zich kon herinneren, waren er nooit problemen geweest, leken alle studenten kort voor zijn dood goed met elkaar overweg te kunnen. Ze was er echter heel overtuigd van. Er moest toch iets van waar zijn. En wat had hij tot nu toe al voor Erwin gedaan? En wat kon je dan al doen? Weer die rationele stem, deze keer zonder veel overtuiging. Hij had met Aaron kunnen spreken, de ouders van alle kinderen samenroepen, iets doen! Hij versnelde zijn stap, maakte zichzelf wijs dat hij dit deed om warmer te worden, maar wist dat hij dit deed om zo snel mogelijk weg te zijn van dat huis en vooral die vrouw. ‘Wat zei Erwin toen jullie buiten stonden?’
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden is om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.
Als je denkt dat je als Indo gitarist het wel effe doet, dan bega je een enorme blunder, want dit circuit vergt wel effe een ander manier van spelen. Techniek heeft weinig te maken met het inleven in de soort van muziek. Je kunt het afraffelen, maar het spelen zoals het eigenlijk structuur is, dat valt tegen. De rockabilly muziekstijl vergt effe een andere aanpak en solostijl.
Projectontwikkelaar Jorge Bunge slaagt er een paar km verderop wel in om de duinen door bebossing te fixeren. Zo wordt in 1943 Pinamar ingehuldigd als badplaats. Hierdoor raakt het oude project “Ostende” wat in de vergetelheid.
Civilized Charlie’s and female intriguers, however, precisely act that way, albeit deploying fine diplomatic manners. Surely, they do not believe in theories of social heredity and other nazi forms of biological racism. But their sophisticated subtleties bring these theories effectively into action as a most poisonous weapon against your innocence: “YOU gave birth to your mother, and YOU are responsible for all her earthly doings!” That’s what they say, without any shame or shyness. That sort of humans is really very disgusting people, very mean people. Very very mean people indeed!
39. Data voor onderzoek • Bij de eerste keer invullen wordt akkoord gevraagd voor gebruik gegevens voor wetenschappelijk onderzoek (optioneel) • Gemiddeld geeft 92% toestemming • Dit levert veel waardevolle data op voor onderzoeksdoeleinden
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Over drie weken hoop ik weer terug te vliegen. Dat is voor mij nu wel zo ongeveer zeker na 5½  maand hier als “vrijwilliger”. Ik ben nu erkend als specialist huisartsgeneeskunde. In Ghana betekent dat ook dat je de verloskunde en de kindergeneeskunde goed beheerst en daar ook onderwijs in kan geven aan medisch studenten en artsen die hun verplichte twee jaar werken onder toezicht doen.
Verder mogen we niet vergeten dat mensen altijd ambivalent en dubbelzinnig gestaan hebben tegenover veranderingen. Aan de ene kant staan we open voor vernieuwingen, voor betere levens- en arbeidscondities, voor een verhoogde levensstandaard en levenskwaliteit (welvaart & welzijn zoals dit heden ten dage heet). En we worden graag verrast door nooit eerder geziene schoonheden, hoe subjectief kleuren en smaken ook mogen zijn. Veranderingen aanvaarden en ondersteunen we gemakkelijker en soms zelfs met enthousiasme wanneer we actief kunnen meewerken aan hun conceptie en implementatie. Aan de andere kant bieden we gewoonlijk weerstand wanneer deze veranderingen ons opgedrongen worden en we ze passief moeten ondergaan,  of wanneer het risico op “verlies” of “kosten” groter is of lijkt dan de verwachte “winst” of “baten”.
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
‘Staat er een jaartal op?’ Laura snuffelde rond in de grote boekenkast waar boeken, losse papieren en multo­mappen lukraak bovenop elkaar gestapeld waren. Je kon van alles van Peter zeggen, maar opge­ruimd was hij niet geweest. Het leek wel of hij nooit echt een systeem had gehad om orde te scheppen in de kamer. Alleen de notitieboekjes waren een vast, terug­kerend item. En de Bic balpennen waar zonder uitzon­dering heftig op geknaagd was. Die twee dingen waren de constanten in Peters leven geweest. Nou ja, op haar, Fleur en zijn typemachine na dan. De rest was bijzaak.
Vasten is niet alleen iets van het lichaam. Iedere gewoonte heeft het kontrast van abstinentie nodig zodat men zich bewust wordt van de werking en werkelijkheid ervan. Dit schept de volledige complexiteit van het leven: allerlei gewoonten hebben een kontrast en bewustzijn nodig terwijl ze allemaal afhankelijk van elkaar vervlochten zijn. Wat is de invloed van het vlees-eten, onder welke omstandigheden is sex bevorderlijk of destructief? Wanneer stort ik in of bloei ik op? Wanneer kom ik uit op argumenteren en meningsverschillen en hoe verhoudt zich dat tot de collectieve aangelegenheid? Waar draag ik toe bij in welk seizoen, etc. etc. De gewone leek is een chaos van speculatie: niemand weet het precies, maar allen begrijpen het min of meer. Vele theorieën van toeschrijving verklaren waarom en hoe dingen fout gaan , subtiel corrumperend naar hun secundaire winst. Sommigen zweren bij moraliseren als de enige oplossing, terwijl anderen zweren bij standvastig en zwijgzaam werken. Natuurkundigen zoeken naar een verenigde veldtheorie die alles verklaart en religies voeren er strijd om welke het meest omvattend is. Wat ook het geval of de aspiratie mag zijn, vroeg of laat moet het worden opgegeven. Met die kennis fluistert de wijsheid de term vrijwillig lijden of boete: gehaat door de gewone man en het liefst door allen behalve de serieuze kandidaten der heiligheid vergeten. Niettemin heeft de regel een plaats als een hoeksteen van de vooruitgang. Zonder oprechte boete is er geen echte kennis, bewustzijn of vooruitgang op welk levensterrein dan ook mogelijk. Vele mensen moeten ervaren dat men alleen met schade en schande wijs wordt. Slechts na een uitputtende ziekte of een rampzalige mislukking dempt men de put waarin het kalf verdronk. En de mens is collectief een trage leerling. Zwaar gehecht aan alle illusies van beheersen en genieten doet zich keer op keer de totale (en zeer dure) ramp van voor die alle winstmotieven en weerleggingen van boete afstraft. Oorlog is de gesel van de God die in onze oren schreeuwt dat het gezond is om hongerig te zijn, goed is om te vechten voor de zaak en een doodzonde om je naaste te verraden.
7° Stimulatie van creatieve en verrijkende vrijetijdsbesteding. Zoals nu reeds bij veel personen het geval is, zullen arbeid en vrije tijd gemakkelijk in elkaar overvloeien, afhankelijk van hoe de 20 à 25 uren arbeid is georganiseerd. Heel wat monitoring-werk kan thuis of om het even waar op afstand uitgevoerd worden. Misschien zijn we de ganse dag en de ganse week actief, hetzij met die noodzakelijke arbeid, hetzij met niet-noodzakelijke bezigheden waarbij werk en creatieve vrijetijdsbesteding (zelfs sport) amper van elkaar zijn te onderscheiden. Maar dat zal geen veralgemeende dag-en-nacht uitbuiting zijn zoals dit er onder het kapitalisme eventueel zou kunnen uitzien (14). Mogelijk hebben we inderdaad voldoende aan 5 à 6 uur slaap in plaats van 7 à 8 nu.
Het drinken van alcohol geschied traditioneel terwille van de ontspanning en het je laten gaan. In het bijzonder moeten vleeseters hun lichamen bovenmatig inspannen om af te komen van hun giftige afvalstoffen. Op een onnatuurlijke manier gestresst zijn ze geneigd de kulturele omstandigheid ervan te beschuldigen en ontlenen ze daar in een snobistische verheffing in de aard van het roofdierachtige een wrokkige houding aan van minachting jegens de samenleving om hun alcoholmisbruik te rechtvaardigen. Zware verslaving volgt op de mislukking zich aan te passen in de negativistische benevelde toestand. Men kan jaren lang liegen om de schijn van gezondheid op te houden, maar het proces is moeilijk terug te draaien zonder een serieuze omslag naar de hogere waarden van de ziel.(afb.) Om te handhaven en succesvol te zijn in de sport en de samenleving in het algemeen, is helemaal niet roken en drinken het beste. Praktisch gezien zal een bewuste bekentenis naar de eeuwige waarden met een wijze houding van matiging wat betreft ieder bedwelmend middel (ook thee, cacao, koffie en softdrugs) een acceptabel resultaat opleveren. 
Als je leeft op de lagere octaaf van het bestaan dan wordt de energie waar de zwarte maan staat ontoegankelijk. In dit geval dus Ram. Deze mensen, instituten enz. komen dan in het overlevingsmechanisme van Weegschaal (Priapus).
Het meesterschap dienen we te ontwikkelen over onze persoonlijkheid, om in overgave te kunnen zijn aan het Goddelijk Plan. Wij kunnen dit nu, de tijd is hiervoor rijp. Onze zielen hebben nu zoveel ervaren dat wij, de lichtwerkers, hiervoor klaar zijn.
Activiteitenkrant augustus 2015 12 en 19 augustus Bustocht en Pannenkoeken eten Bij Pannenkoekenboerderij De Ponthoeve in Vianen Kijk voor meer informatie in deze krant. ZOMERMARKT 2015 GROOT SUCCES. Mooi

“saratoga-zadelmakerij en outback-overlevingsuitrusting nieuw overlevingsuitrusting 2018”

‘Zie je daar de stortkoker?’ Lieven scheen met zijn hoofdlamp naar een vierkanten schacht die uit het plafond kwam. Onder de schacht stond een grote, ijzeren container. De ruimte bood verder geen recht­streekse toegang tot het flatgebouw. ‘Dit is de plaats waar de bewoners hun afval dumpten.’
Ik zie dat Krapuul reclame voor Fenixx maakt en de weg naar ons wijst. Als het links-fascistische ongedierte van de Breedveldkerk zich aan ons gaat ergeren, betekent dat we op de goede weg zijn. Helaas is de site van Krapuul niet druk bezocht en mag ik tot nu toe jammer genoeg een schamelijke bedroevende 70 hitjes van die kant in de statistieken scoren.
Wél ziet hij een rol weggelegd voor inderdaad een soort eilanden van “ironische autonomie”, die “can allow us to create the conditions for a renaissance to follow the apocalypse which we are currently undergoing.” Deze “ironische autonomie” stoelt op een doorleefde afstandname, een weigeren te participeren aan een spel waarbij we onze toekomst investeren in net de onmogelijke bescherming van die toekomst (bv. door een dure lening aan te gaan “om een veilige schuilkelder te bouwen”). Bovenal stoelt die “ironische autonomie” op het besef dat wanhoop en vreugde (maar eigenlijk dus ook verdriet, treurnis, melancholie, …) niet onverenigbaar zijn met elkaar. Wanhoop is een zaak van kennis, van het intellectueel begrip van de situatie waarin we leven. En iedereen weet best dat deze wereld ons allen graag, zonder scrupules en zonder omkijken, nerveus uitput en ongelukkig maakt – dat hoeven verlichte politieke activisten ons echt niet aan het verstand te brengen. Vreugde daarentegen is een “emotionele” zijnswijze, die niet afhangt van kennis, maar van ons vermogen tot liefst met anderen gedeelde verbeelding. En onze verbeelding is altijd, als afstandname van onze “kennis van de reële wereld”, een verbeelding van een andere, “betere” wereld. En ironie (vs. cynisme dat niet meer is dan medeplichtigheid met de catastrofale machtsbronnen) is precies een zaak van verbeelding, van het gegeven dat onze geest onafhankelijk is van kennis. Er althans onafhankelijk van kan worden gemaakt.
Terwijl hij bezig was met het implementeren van chemtrails die de mensheid het verleden zouden doen vergeten, vocht zij tegen haar nederlaag in de zaak Eugène de Tilleul. Het algoritme verwerkte ze in haar muziekstukken. Subliminale brainwaves, gedragen door tonen die het gevoel openden voor de niets­ver­moedende toehoorders, zodat de muziek met zijn trojan volop viral kon gaan. De avant-garde smulde van deze soundscapes, empathofoniën vol bluestoon­ladders, hoewel ook zij zich achteraf slechts ruis konden herinneren en niemand kon zeggen of het ooit meer dan dat was geweest.
Impliciet heb ik in deze bijdrage al gesproken over de begeleider. Iemand die niet uitgaat van diagnose en behandeling zoals bij psychische stoornissen die in ‘ziektekaders’ worden geplaatst maar iemand die de klachten weet te plaatsen als een zeer persoonlijke en gezonde reactie op het ondervonden leed.
Haar vlakke, brede gezicht verwijst naar haar Poly­nesische afkomst. Haar oogleden zijn altijd ge­slo­ten, de krulling van haar wimpers in de juk­been­deren gekerfd. Ze is een prinses van het eiland Kokovoko, heeft ze hem eens toegefluisterd, al bleven haar brede lippen onbeweeglijk gesloten in een uit­druk­king die hem soms pruilend, soms trots voor­komt. Hij moet op zijn tenen staan om haar lippen te kunnen bereiken.
Een deel van het platform schoof in elkaar en een brede spiraaltrap werd zichtbaar. Hij liep naar beneden en waar hij kwam scheen diffuus, warm licht uit panelen in de muren. De ruimte waar hij uitkwam bevatte een laboratorium en een constructie met buizen en ventielen die een derde van de ruimte vulde. Op de constructie stond het felgele logo dat nucleaire energie aanduidde. Een reactor, dacht Harrald. Daarom brandt het licht nog, daarom wordt de lucht gezuiverd. Een paneel met groene lampjes gaf aan dat het apparaat waarschijnlijk binnen normale grenzen opereerde. Wat als de zee hier binnenkomt? vroeg hij zich af, tot hij de term ‘thoriumpercentage’ tegenkwam en hij slaakte een zucht van verlichting. Een thoriumreactor, dus mini­maal gevaar. Dozijnen kabels verlieten de constructie en liepen via het plafond naar de verschil­lende afdelingen en de incubators. Een dikke bundel liep het labora­torium in en hij volgde die.
Nu is er iemand geweest die zich heeft laten ontvallen dat er ook nog wel een nieuw verloskamercomplex zou kunnen worden gebouwd. Het ziekenhuis zou zelf dan ook wat moeten bijdragen. Ja, ja, dat zal wel.
Stap 1: Laten we beginnen met de kleine dingen ……. Paint.Net Nu mevrouw verf is goed en alles behalve Paint.net is ontworpen om een MS Paint competor zijn, maar ziet eruit als photoshop 2. Rating voor programma —— 8.7 Hier wordt Paint.net
13. Een korte voorstelling Rood Blauw OranjeIk zou graag een spotlight ophangen in de kantoren van mijn klant. Zo’n rode,oranje of zelfs een blauwe. Waarom zelfs geen setje van vier eigenlijk?Vorige week had ik de eer vier evenementen op rij te bezoeken. Dat daar inspi-ratie voor een schrijfsel uit moest komen, lag voor de hand. Ik was achtereen-volgens op donderdag te gast op het communie-/lentefeest van de school vanmijn zoon, waar ik acht kinderen zag percussie spelen, met zon in de ogen.Vrijdag herkende ik diezelfde glinstering bij Mark Knopfler en Emmy, die zichkostelijk amuseerden in Vorst. Zaterdag zat ik naast mijn zoon in Oostende tegenieten van de voorlaatste voorstelling van Pinokkio en zondag dan weer 3
Naar een minder materiële definitie van het huwelijk geldt hetzelfde voor het krijgen van andere materiële bijprodukten dan kinderen. Voor het schrijven van boeken, toneelstukken, het schilderen van schilderijen, het bouwen van huizen etc. is het niet nodig sexueel te zijn. In tegendeel zal het uitstellen van de daad de subliminale kultuur van het scheppen tonen als een spel van sexuele aantrekking zonder met de sexuele daad bezig te zijn (aldus de sex in feite bevrijdend van zijn kulturele isolement). Dezelfde manier als waarop een haan veren kan hebben om zijn sexuele uiterlijk te verbeteren, kan de kultuur religie hebben om de sexuele belangen te beschermen. Door de kultuur van het celibaat kan het dierlijke belang van het materiële huwelijk worden gedekt. Religieus wordt dit het sacrament genoemd, wetenschappelijk professionele betrokkenheid en politiek lidmaatschap van de partij. Alles tesamen brengt de kultuur heel wat meer voort dan het enkel overeenstemmen naar het natuurlijk instinct terwille van nageslacht. Ook falend kultureel bij te dragen omdat de eigen ontvankelijkheid is geblokkeerd, de vitaliteit van de continentie niet funktioneert of kulturele invloeden de inspiratie hinderen, kan men zijn toevlucht zoeken in de hulp van ‘doktoren’ of adoptie van de kulturele produkten van een ander. Op deze manier kreeg het Westen allerlei buitenlandse leraren, terwijl de vreemde landen allerlei westerse hulp en uitrusting kregen. Hoewel eveneens net zo betwijfeld, kan iedereen kortgezegd door integratie van de wereldkultuur vooruitgang boeken ondanks de vruchteloze huwelijken van een eenzelvige kultuur. Wat geldt voor artsen die fysiek vruchteloze echtparen helpen kan ook waar zijn voor leraren en autoriteiten die andere kulturen helpen om vooruit te komen: als er een gemeenschappelijk begrip van orde is naar het goddelijke van de eeuwige waarden kan al het vreemde en betwijfelde worden getolereerd.  
Als je even langs alle emotie heen kijkt, zie je dat TWOM een goed uitgevoerde overlevings-sim is in de sfeer van The Sims of Fallout Shelter. Maar, waar het bij The Sims vooral om humor en plezier draait, en Fallout Shelter om een zo groot mogelijke shelter, met vele tientallen bewoners, ligt hier de focus heel sterk op het micro-management van de behoeften van je drie start-personages, plus wie er dan ook komt aanwaaien. Daarbij worden er voldoende stokken tussen de wielen gestoken om ervoor te zorgen dat je je micro-economie nooit helemaal lekker lopend gaat krijgen. Winter, overvallers, honger of een kleine onverzorgde wond die uitgroeit tot een etterende zweer, het is van begin tot eind op je tenen lopen, echt comfortabel achterover leunen kan je nooit. En dat is precies wat TWOM probeert te bereiken.
Een goed sexleven te hebben met deze regel hangt af van het talent om iets te regelen dat verondersteld wordt spontaan te zijn. Een goed sexleven hebben is een beetje een paradox. Voor de hoogste Persoon zou het niet zo moeilijk zijn. Maar geen normaal mens zou durven beweren dat hij de vrouw de baas is. Van nature heeft de vrouw zo haar voorkeuren als ze ovuleert b.v. en de zaak ertegenin forceren zal haar waardering niet bevorderen. Misschien zal ze in het begin geheel tolerant zijn om een partner door instinct aan zich te binden, maar vroeg of laat zal ze ook overeenkomstig haar wensen de dingen regelen. Langdurig gebruik van voorbehoedmiddelen b.v. kan resulteren in overspel van haar kant, alleen maar om haar instinct te volgen om bevrucht te raken door een man die meer bereid is haar kind te ontvangen. Statistieken wijzen uit dat de biologie een sterke faktor is die makkelijk de kultuur van de huwelijkstrouw overtroeft. Wat men ook moge denken over sexuele bevrijding dit of dat kultiverend, uiteindelijk is de sex er simpelweg voor het krijgen van kinderen en hierin mislukken zal alle relaties aan een test van intelligentie en kultuur om de frustratie te overleven onderwerpen. Men kan de hele kultuur zien als slechts een ander soort van parings-ritueel van alleen maar een ander dier in het paradijs. Voor het vinden van vrede door regulatie echter, is deze notie slechts een paradigmatische relativering. 
Een forensische polikliniek zoals de Ambulante Forensische Polikliniek Noord Nederland (AFPN) te Groningen is in eerste instantie opgezet om mensen te behandelen die een delict hebben of dreigen te begaan. Vanouds lag de nadruk op de behandeling van ‘daders’ van partnergeweld. De laatste jaren is er een toenemende belangstelling voor een meer systemische invalshoek. Onze ervaring is inmiddels dat partnerrelatietherapie een effectieve manier is om echtparen te helpen die kampen met relationeel geweld. In dit artikel wordt beschreven hoe bij de AFPN Groningen relationeel geweld systemisch wordt benaderd.
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken 
Een tweede punt waarop de mannen het voortouw namen was de bevloeiing, de irrigatie. De landbouw ontplooide zich vooral langs rivieren omdat de gewassen water nodig hadden voor een snelle en welige groei. Regelmatige en voorspelbare seizoensgebonden rivieroverstromingen zorgden er daarbij voor dat grote oeverstroken met hoog rendement konden worden bebouwd. En wanneer de overstromingen uitbleven, dan ensceneerde men ze: door bevloeiing en het wijzigen van de loop van de rivier. Dit was mannenwerk, want ze vergde verplaatsing waar de aan de habitat gebonden vrouwen niet voor uitgerust waren. De irrigatie of de modificatie van de loop van de rivier impliceerde ook dat men zich ging moeien met het leven van stammen stroomafwaarts of stroomopwaarts, niet om ze in woeste verwarde agressie aan te vallen of hun vrouwen te verkrachten maar om ze te overtuigen op een bepaalde manier met de rivier om te gaan, b.v. om bepaalde irrigatiewerken uit te voeren. Weigerden deze naburige stammen dit, dan werden ze met geweld gedwongen. Ze verloren hun vrijheid, ze werden in slavernij gebracht. Een deel van hun bevolking werd meegenomen om als dienaars te gaan fungeren in de stad van de aanvallers: als wachters, als een soort politieagenten avant la lettre, als tempeldienaars en –dienaressen, als prostituees, als werklieden op het land of als hoeders van de kudden. Was de oorlog in de jachtsamenleving in wezen nog een doelloos gebeuren en wisten de manschappen niet precies waarom ze oorlog voerden en hun leven op het spel zetten, dan krijgen we nu oorlog met een doel, oorlog als arbeid. Strategie en tactiek worden nu essentieel: het doel is het ander volk te onderwerpen en in te lijven in zijn eigen maatschappelijk project. Samen met de behoefte zich het surplus van zwakkere stammen zonder veel inspanning toe te eigenen, wordt oorlog voor de nieuwe stadstaten een permanente bezigheid. Een deel van de jonge mannen van de onderworpen stam wordt zelfs voor het eigen leger gerekruteerd. Hier ontstaat de Staat in zijn repressieve gedaante plus het idee van een maatschappij die gerealiseerde sociale verhoudingen moet reproduceren. Zo ontwikkelen zich uit de stadstaten werkelijke (zij het nog relatief kleine) rijken: in Mesopotamië Soemer aan de monding van Tigris en Eufraat (één van de zes wereldstreken die door de UNESCO is erkend als ‘wieg van de beschaving’), later Akkad en nog later Babylon; in Egypte Neder- en Opper-Egypte, die onder de farao’s dan tot één geheel worden gemaakt, waarbij de stamgoden Horus en Seth worden samengevoegd. Die rijken verenigen grote aantallen stadstaten. Vanuit hun oorsprong brengen zij andere stammen gedeeltelijk in slavernij (in de mate dat men die slaven kan absorberen), in ieder geval onder een soort dwingelandij, en intern binnen de stadstaten heerst de terreur van de horigheid. Wetten worden uitgevaardigd die niet langer betrekking hebben op de leden van de eigen stam, maar op al wie op een bepaald territorium aanwezig is. De eerste landbouwbeschavingen stoelen op een eenheid die in wezen totaal ontbreekt. De samenleving is langs diverse scheidingslijnen bijna onherstelbaar gespleten. Van de relatief vreedzame egalitaire samenlevingen van het paleolithicum bleef niets over.
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid als noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.
Minstens een uur zeulden ze nog over het pad naar de Toren. Het was niet meer dan een drassig spoor, hier en daar versterkt met wat puin, stenen of hout. Het land om hen heen was vrijwel boomloos en onge­cultiveerd, alhoewel er veel tekenen van vroegere bewoning waren: resten van omheiningen, greppels om oude erven, staketsels van ver­laten behuizingen, ingezakte graanschuurtjes op hoge palen, akker­tjes met onkruid overwoekerd. De schemer was gevallen toen het pad een flauwe glooiing op voerde; op de top priemde de kam van een grote rots door het ruige gras. Zodra ze de top hadden bereikt bleven ze even staan en zagen in de verte beneden zich de door een paar kleine opstallen omringde Toren, waar Cynethryth haar toevlucht had gezocht.
‘Sinds we niet meer in het zelfde bed slapen als de Kiteh en de Timbesh,’ zei Beijjun zuur, ‘valt hier weinig meer tegen in te brengen… Geef de Kiteh nog een paar jaar en onze status is even laag als dat van de Oba en de Gehina.’
Mijn dochter. Ik bewonderde haar bevlogenheid, maar haar naïviteit beangstigde me. Het artikel was nauwe­lijks gepubliceerd, of degenen met de meeste belangen wierpen zich op de doorontwikkeling van het algo­ritme, op de implementatie ervan op diverse systemen en het ontrollen ervan op het internet, inclusief de cloudservers. Overheden gebruikten het algoritme gericht om te wissen wat ze volgens de privacy­wet­geving niet langer mochten bewaren. Top­crimi­nelen kregen een brandschoon verleden, evenals oorlogs­misdadigers en politici. Beroemdheden wisten onwel­gevallige episoden uit hun roemruchte verleden, daarna werden de gaten opgevuld met wensbeelden van een fictief verleden.
Ansalaam Grimpeerd-de Boevere was net als ik een half-bionische eekhoorn, want ja, hoe je het ook draait of keert: soort zoekt soort, vroeg of laat. Ze had geen krimp gegeven toen ik aankondigde er even tussenuit te moeten om mijn leven op een rijtje te zetten en te bedenken wat ik nu moest aanvangen, wat enkel mooie woorden waren om te zeggen dat ik naar een nieuwe werkgever op jacht ging. Ansalaam hoorde graag mooie woorden, wat dat betreft was ze een eersteklas­reiziger op de monorail van het Marsiaanse leven, mentale behoeften en materiële realiteit perfect in evenwicht. Ze had geen traan gelaten, had haar staart (prachtig, lang, dik en zacht) voor haar borst gevouwen nadat hij een huivering over mijn rug had gejaagd, en ze had begrijpend geknikt.
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Mijn staart zwiepte heen en weer. ‘De boel organiseren. Wat anders? Heb je er al een idee van hoe we Euphrat kunnen waarschuwen? Jij zat toch bij de admini­stratie, zo te zien? Dan zou ik maar snel proberen of je nog contact kunt leggen met Casanova, niet?’
Wetenschappers wereldwijd zijn het er wel over eens; muzikant zijn is goed voor je brein. Kinderen kunnen er niet vroeg genoeg mee beginnen, maar ook pensionado’s profiteren van een ongekend positief effect op de hersenpan bij het bespelen van een instrument.
Ze plaatste haar vinger op de kiezelsteen, de com­puter. Ben je er één van ons? Een speciaal project om de ontwikkeling in Yin-Ghuel te versnellen? Werkte je voor één van de Kiteh? Wat hoopte je te bereiken?
Er zijn drie soorten van werk: materiëel werk, ongewenst werk en werk voor de ziel. Dezen worden normaal werk , misdaad en liefdadigheid genoemd. (afb.) Maar de zaken zijn niet zo eenvoudig verdeeld. Voor de ziel werkt men ook met een materiële uitkomst. Voor de ziel is het werk ook niet altijd gewenst. Noch is ongewenste arbeid zonder materiële motieven of zonder een ziel. Belangrijk is niet de ziel te verzaken op de eerste plaats en ten tweede te werken in overeenstemming met bij voorkeur de wetten van het land in het algemeen en op afspraken met mensen in het bijzonder. Het belang van enkel het ego bevorderend, wordt werk een last, een stoornis voor anderen, een konflikt van motief en identiteit. Het belang van enkel de ziel bevorderend strandt men vaak op theologische debatten en het ego van de bevrijding: traditie. Op geen enkele manier kan het geheel van de samenleving worden onderworpen terwille van deze of gene religie, Godheid of systeem. De enige reële manier is een keuzevrijheid te ontwikkelen, regelend welke alternatieven in overeenstemming zijn met de wet en welke crimineel. Alleen het gelijktijdig naast elkaar bestaan van verschillende systemen maakt een gezonde samenleving. Daarom zou de overeenkomst van de wet altijd op de eerste plaats moeten staan, er in het parlement voor amenderend om de tijd te dienen. Ten tweede om te ontsnappen aan egoïsme en zijn waanzin, relaterend aan anderen, werkend of niet naar welke definitie van arbeid dan ook, zou het belang van de ziel moeten prevaleren. In een welvaartsstaat betekent ziel het dierlijke principe van het overleven van de sterkste los te laten. De basis van de sociale zekerheid is er in het belang van iedereen. Geen weelde is gelukkig zonder de wettelijke regeling van het belonen van fundamentele aanpassing. Zonder dit is het spel van de samenleving een dwangneurose elkaar hatend voor de winst levend in angst. Ziel betekent ook onafhankelijkheid en emancipatie. Dit zou niet moeten worden verward met het individualisme van ego-verlangens: bezitsdrang en valse trots. In plaats daarvan heeft de persoonlijke openheid de overhand daar de ziel geweten ontwikkelt jegens iedereen. Naar een meer wetenschappelijk begrip van de ziel ligt de nadruk van zijn belang meer op opvoeding dan op religie of politiek alleen. Religie en politiek vinden hun plaats binnen de opvoeding, waarbij het het het belang van de educatie is vrij beschikbaar voor iedereen te zijn zonder winstmotieven. Het laatstgenoemde is het ideaal van een informatiecultuur: alle informatie is netjes geprogrammeerd en beschikbaar voor de gewone man in ieder huis als een belang van de staat. Het kopen en verkopen van informatie of het beperken ervan binnen één school alleen maakt valse elites en eilanden die alle werkelijke sociale vooruitgang blokkeren. Kennis is eigendom van het gewone volk. Het volledige van de culturele fixatie te digitaliseren en het beschikbaar te hebben in een centrale computer (netwerk) schijnt de enige oplossing te zijn voor het probleem van het bereiken van een vrije keuze, bewustzijn, vooruitgang en ziel. Zoals iedereen weet, is het enige ware geluk dat geluk wat aan de ziel wordt ontleend. 
Dit zijn vragen die wij onszelf als Indische gemeenschap moeten stellen, vragen die dringend een antwoord nodig hebben, als wij niet de moeite nemen, iedereen binnen onze gemeenschap of je nu wel of geen muzikant of organisator bent, zal onze eigen muziekcultuur, onze stijl muziek, verdwijnen met de vergrijzing, maar niet alleen daarom, ook door gebrek aan innovatie en variatie.
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
Precies de tegenovergestelde sfeer hing er in het KultuurKaffee van de VUB. Ik heb het gekend vanaf zijn ontstaan in 1981 tot het jaar 2000 of zo. Het is wel rond 2005 van een praatcafé verworden tot een muziekcentrum en ruimtes voor andere culturele hoogstanden.
De kilometers die volgden, zweeg Harrald. Zijn hoofd was druk. Hij verbaasde zich over de opmerkzaamheid van Ariadne. Tegelijk proefde hij in haar doen en laten een mechanische kwaliteit die hem voorzichtig deed twijfelen aan haar menselijkheid. Dan keek hij weer naar haar soepele bewegingen en bewonderde hij haar lichaam. Dat was voldoende om de verschillen te bagatelliseren en excuses te bedenken. Ze heeft alleen in virtuele werelden geleefd, zonder echte mensen, zonder contact. Alsof ze door wolven is opgevoed.

“oer-uitrusting compacte opvouwbare overlevingsboog essentiële apocalyps overlevingsuitrusting”

De container was gevuld met lichaamsdelen, inge­wanden, beenderen, spierweefsel, hersenen en ondefi­nieer­bare menselijke resten, zowel rot als vers. Iemand had dit alles in de stortkoker gekieperd. Zohra keek naar Lieven, wiens tranen over zijn wangen biggelden. ‘Zou dit de dump­plaats van de seriemoordenaar zijn?’
Het boek “Rapport traktaat van Wassenaar” €  50 exclusief verzendkosten, donaties boven € 50 ontvangen het boek kosteloos. Deelnemers  die zich inschrijven voor ACTW66 kosteloos. Boek wordt vrijgegeven nadat deze aan het nieuwe kabinet is overhandigd
Sterre besefte dat ze ook naar hem staarde. Hun blikken kruisten. Hij kwam dichterbij de rand van het perron staan en hield haar blik vast. Ze voelde zich wegglijden in die diepe, donkere poelen die een einde aan alle pijn beloofden. Bijna wilde ze naar voren stappen, maar hij ver­dween uit zicht achter de trein die net langs het perron reed. Ze knipperde met haar ogen, haalde diep adem. Godverdomme, wat was dat?
ARRANGEMENTEN Ontvangsten Om uw evenement goed te beginnen zijn er verschillende opties met betrekking tot de ontvangst in onze Herberg. * Koffie of thee 1,70 * Koffie of thee met een stuk echte Limburgse
Ik vrees dat door meer en meer toegeven bovenstaand automatisch gaat volgen. Als je minkukels die met anderen geen rekening willen houden in alles hun zin geeft lijkt mij dat je dan daar de basis voor legt.
‘Als je eenmaal rijk genoeg bent, kun je doen en laten wat je wilt.’ Een brede grijns vervormde Roberts gezicht. Het leek op een masker uit een Grieks theater, dat er vrolijk uitzag, maar waarachter iets heel anders schuilging. ‘Zonder je om je score druk te maken. Regels zijn er om te omzeilen. Mensen zijn bereid dingen door de vingers te zien, waar ze anders enorme ophef om maken, zolang je ze maar genoeg betaalt. Je zou alle vissen kunnen houden die je wilt.’
De Spork van Wildo is stijlvol en van hoge kwaliteit eetgereedschap voor onderweg. Het product is gemaakt van BPA-vrij kunstof en is milieuvriendelijk geproduceerd in Zweden. Een Spork met een goede en comfortabele grip. Ideaal voor onderweg tijdens een hike, survival tocht, scouting of bushcraft activititen. De Spork is een mes, vork en lepel in 1
In de jaren 1970 en 1980, en nu nog, huiverden linkse kringen in Europa bij de mogelijke invoering van de Sterke Staat. Het is niet meteen duidelijk of we dit als een zuivere vorm naast autoriteit en dictatuur moeten plaatsen. De Sterke Staat stoelde veleer op een gemeenschappelijke wil van de democratisch verkozen meerderheidspartijen om de interne verdeeldheid binnen de samenleving aan te pakken niet door het instellen van een dictatuur (want die berustte op een akkoord van allen om de macht aan een éénstemmige dictator over te dragen), maar door het intern verzet met repressie, maar niet meer dan nodig, de kop in te drukken. De Sterke Staat is in zekere zin een perversie van de democratie, want de regeringspartijen beschikken over een democratische legitimering. De volmachten voor de uitvoerende macht, de regering, worden door het parlement goedgekeurd.
Wat telt in het gevecht ter wille van de waarheid van de ziel is de aanpassing aan de Tijd en omstandigheden zo dat geen fixatie de liefde van de mens zal overheersen. Van kennis houdend vormen boeken het tweede medium, het eerste medium van de waarheid is de persoon zelf. Daarom komen de boeken, de media, op de tweede plaats t.o.v. de mens die de kennis zelf overdraagt. Als hij kan kiezen tussen het theater en de bioscoop zal hij het theater kiezen. Als hij moet kiezen tussen een tijdschema en een dynamische improvisatie op dat schema zal hij improviseren. Ook kiezend tussen de priester en de bijbel zal hij voor de priester kiezen. Als hij kan kiezen tussen vasthouden aan drugs en ze opgeven terwille van de orde van de ziel, zal hij het laatste kiezen. Een persoon die van de kennis houdt, een filognost, zal altijd praten en mediteren met mensen zo direkt als mogelijk is zonder wie of wat dan ook te verheerlijken. Daar zijn de drugs bij inbegrepen. Tijdelijk kan het zijn dat er drugs nodig zijn, maar chronisch gebruik ervan om te ontsnappen aan de uitdaging van de waarheid zal hij afwijzen. Geen beneveling van het bewustzijn mag worden gezien als de horizon waar men voor gaat hoewel men vaak de benevelde mistbanken van de neergang als uitgangspunt kan hebben. 
‘Natuurlijk wel, u bent een ervaren leraar. Ik hoop dat u zich niet teveel laat leiden door wat er gebeurd is. Erwin was een jongen die geplaagd werd door proble­men. Het bestuur houdt u voor niets verantwoordelijk, ook niet voor de pesterijen die misschien wel tot deze tragedie geleid hebben.’
De ochtend van de volgende dag begon met zware regenval die geen einde leek te hebben. Lijven pakten zich samen onder de hoge zwammen van het Helden­plein: lange Lleroh (optimistisch en blij van hart); korte, donkere Kiteh (alledrie de geslachten aan­wezig, samengedrongen en ernstig); slanke, rode Timbesh (voornamelijk ondoorgrondelijk); een kleine groep bleke Oba (uitgescholden en met minachting en wan­trouwen op afstand gehouden).
Je wilde niets anders dan dat het moment lang duurde, en waar je mee begonnen was om haar uit te nodigen op de dansvloer, de snelle los van elkaar dans, was al snel veranderd in het verlangen naar een slow dance. De eigenlijke dans in mijn ogen. Haar in jouw armen nemen en genieten van de warmte en nabijheid van haar lichaam.
Dr. Diwan gaf een beschrijving van de nanomedicinetechnologie waarop het het productplatform van het Bedrijf gebaseerd is. Hij ging toen de succesvolle ontwikkeling van verscheidene drugkandidaten in een vrij korte kalender en met de zeer kleine uitgaven van R&D bespreken dat Inc. NanoViricides heeft kunnen bereiken. „Onze verwezenlijkingen hebben duidelijk dat wij drugkandidaten tegenover nieuwe virusdoelstellingen kunnen ontwikkelen zeer snel,“ hij zeiden aangetoond. Hij verklaarde dat de band met meerdere balies die van een nanoviricide™, door het onderliggende polymeer TheraCour® wordt toegelaten, in een nanoscale „velcro“ of ritssluiting-als effect resulteert. Dit staat het Bedrijf toe om met succes virus-bindt ligands met vrij lage affiniteiten aan te wenden. „Andere benaderingen van de drugontwikkeling vereisen ontdekking van antilichamen of chemische producten met zeer hoge affiniteiten, sub-micromolar of beter, die heel wat tijd en geld neemt,“ hij zei, het toevoegen, „In tegenstelling, maakt onze technologie ons het mogelijk om nabootsers van de natuurlijke en behouden bandplaatsen van de virussen te gebruiken. Dit staat snelle ontwikkeling toe. Ook, betekent het dat een virus veel minder waarschijnlijk zal aan een nanoviricide ontsnappen in vergelijking met zijn vluchttarief tegen een hoogst specifieke ontdekt drug die een conventionele methodologie gebruiken.“
Afhankelijke mensen zijn verslaafd door hun zwakheid en sympathie: ze zijn gehecht geraakt vanwege hun ongeregelde levens en de daaruit resulterende begeerten. Men gaat uit, om wat afleiding te hebben, maar niet om nieuwe mensen te ontmoeten. Men beperkt zich tot één persoon of enkele personen alleen onfris zijnde in de psychologie lijdend aan vooroordelen, doofheid en lafheid, vrezend en projecterend in een negatieve begoochelde geestestoestand. Dit is de niet-bevrijde staat van mensen getraumatiseerd door uniform en identiteitskonflikt een formeel begrip van bevrijding missend. Het formele concept van bevrijding komt met de dienst aan de wetenschappelijke notie van kosmische orde: vrede door de dynamiek van de coëxistentie. Naar de tijd is het geen probleem een duidelijk beeld te krijgen, naar het ruimere begrip van de cultuur en de natuur maakte het altijd indruk als een chaos, een doolhof om voor de rest van je leven in rond te waren. Daarom is de ziel gegrondvest op een helder begrip van de dynamiek en diversiteit van de tijd die de orde vormt in de chaos. De chaos kan niet ongedaan of ontkend worden: men is vrij wat dan ook te zijn (afb.). Een vernieuwing van de wereldorde kan zich niet ten gunste van deze of gene religie of politiek systeem van staatsbestuur vestigen. Een nieuwe wereldorde is eenvoudigweg het herkennen van het onpersoonlijke van God in de orde van tijd. Dit kosmisch bewustzijn zal de mensen onafhankelijk en in veel opzichten vrij maken van psychologische instabiliteit. Het persoonlijke belang, emotioneel, politiek of religieus, zal niet zo’n dwangmatige last zijn met de oppositie van een keurig georganiseerd begrip van de tijd die de ziel bij zijn natuurlijke grond houdt. Met deze bevrijding van alle persoonlijke belang is de mensheid in staat een dag vrij te maken om open te staan voor het ontmoeten van mensen die je nog niet kent, aldus de paranoïdie en vrees overwinnend van het ongereguleerde. 
Om ons heen schuifelden lichtgewonden bedrukt heen en weer om de zwaarder gewonden te helpen. Het ge­schreeuw van die laatsten was vervaagd tot kermen en snikken. Meestal geen goed teken. Een paar waren dood. Gestikt, of de nekken gebroken door de klap. Een scheur in het plafond kraakte en werd groter. We zouden hier niet kunnen blijven, verdomme. We moes­ten dringend op zoek naar een treinstel dat nog intact was.
De volksvergadering nam in den beginne beslissingen met betrekking tot alles wat het stamleven betrof: recht, politiek, oorlogsvoering. Bij de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen vergaderde de clan nog in zijn geheel, maar voor de vergadering van de stam zelf werd met afgevaardigden, de stamoudsten of de clanhoofden, gewerkt. De 19de-eeuwse antropoloog Lewis Morgan beschreef deze organisatie bij het verbond van de Irokezen, een Indianenstam ten oosten van de Amerikaanse Grote Meren. Er wordt een Raad gevormd die vergadert in tegenwoordigheid van het volk: het volk, mannen en vrouwen, heeft spreekrecht maar de Raad beslist. Morgan stelt de zaak zo voor dat afzonderlijke niet-verwante ‘naties’ samenkomen en een Statenbond oprichten, maar in onze visie gaat het om stammen die zich van elkaar hebben afgesplitst en met de Raad hun eenheid kunnen bewaren. Het kan natuurlijk dat ook niet-verwante stammen zich bij dit verbond hebben aangesloten. Federatie van stammen die geleerd hadden in vrede met elkaar te leven was zeker niet onmogelijk en ook bij zo’n federatie werd een overkoepelende Raad gevormd bestaande uit afgevaardigden van de gefedereerde stammen (het woord ‘federatie’ komt van het Latijnse ‘foedus’, dat ‘vertrouwen’ betekent). Maar in veel gevallen is de Raad een restant van een oorsprongsstam die door bevolkingstoename is opgedeeld geraakt in afzonderlijke stammen en daarbinnen dan weer in familiegemeenschappen. De dialectiek tussen Volksvergadering en Raad vinden we ook bij de Grieken: ‘agora’ (‘verzameling’) versus ‘boulè’ (‘raad, beleid, volkswil’) en al evenzeer bij de Romeinen: ‘comitium’ (‘samenkomst’) en ‘senatus’ (‘senaat’, ‘raad der ouderen’). In principe bestonden de eerste Raden mijns inziens uit de familiehoofden van de stam. Onze parlementaire geplogenheid om met twee kamers te werken (in België de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat , in Nederland gewoon de Eerste en de Tweede Kamer) heeft dus hoe dan ook een lange voorgeschiedenis. In België moest je nog niet zo lang geleden als kandidaat-senator minstens 40 jaar zijn. Niet toevallig heeft de Belgische Senaat een bevoegdheid als bezinnings- of reflectiekamer; in Nederland ziet men de zaak ook zo in die zin dat de Eerste Kamer te overhaaste, door de ‘waan van de dag’ genomen besluiten van de Tweede Kamer moet kunnen tegenhouden.
39. Data voor onderzoek • Bij de eerste keer invullen wordt akkoord gevraagd voor gebruik gegevens voor wetenschappelijk onderzoek (optioneel) • Gemiddeld geeft 92% toestemming • Dit levert veel waardevolle data op voor onderzoeksdoeleinden
Laura’s hart bonsde hard in haar keel op een tempo dat dodelijk leek. Haar geest klauwde in pure paniek aan de gevangenis waar ze in zat, maar ze kreeg geen vat op haar lichaam. Er rolde een traan tussen haar trillende wimpers vandaan. Was dit ook met Peter gebeurd? Had hij ook zulke doodsangsten uitgestaan? De adrenaline raasde door haar lijf maar ze kon er niets mee, behalve naar adem snakken.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Als honden in gevecht zijn dan zijn ze blind voor de rest van de omgeving, als jij als baas de hond beet pakt, denkt de hond dat hij door een ander wordt aangevallen en bijt van zich af, ook al is het zijn eigen baas. Dus het is zaak dat je een hond goed vast pakt als ze in een gevecht zijn zodat ze jou niet kunnen bijten, want je loopt het op.
Conclusie: alle socialistische (én communistische) dromen lijken deel te zijn gaan uitmaken van een glorierijk verleden. Het Algemeen Stemrecht bleek een tweesnijdend zwaard. Heel wat kon op die basis gerealiseerd worden, zij het vooral met betrekking tot een brede sociale bescherming voor loon- en weddetrekkenden enerzijds en uitkeringsgerechten (zieken, werklozen, gepensioneerden) anderzijds. Al mogen ook de christendemocraten een nogal ruim deel van die verwezenlijkingen op hun palmares schrijven. Maar het gebrek aan een absolute of relatieve meerderheid knipt de vleugels van de socialistische partijen. Het is vooral in de Scandinavische landen dat de socialisten het meest slagen binnenhaalden – deze landen staan vandaag bovenaan de lijst van meest welvarende naties.
Deugdzame burgervrouwen onderwierpen zich een halve eeuw geleden nog aan hun echtgenoot. Nu onderwerpen ze zich aan hun kinderen. (Over de mannen moeten we het hierbij niet hebben: die tellen niet meer mee – of vechten ergens aan één of ander ver-van-mijn-bed-front!)
‘Oooh, ooh, is dat waar het allemaal om draait. De aandacht, dat jij de geschiedenisboekjes in gaat als de laatste mens op aarde. De grote Leaf, weldoener voor de aarde. Je wilt helemaal niet bij je geliefde aarde­moeder zijn. Je geilt gewoon op aandacht.’

“mini survival gear overlevingsuitrusting waterfilter”

Het maken van een werktuig of het leren van welke handeling ook berustte veelal op imitatie. Het vermogen te imiteren is de mens blijkbaar gegeven. Ongeveer tien jaar geleden stelde Giacomo Rizzolatti vast dat makaken in hun hersenen uitgerust zijn met ‘spiegelneuronen’ (mirror neurons), waarmee een gedrag van een andere aap of van de onderzoeker kan worden geïmiteerd: wanneer een aap iets probeerde vast te grijpen werden bij hem een aantal specifieke zenuwcellen geactiveerd, maar dat hersengedeelte werd ook actief bij een tweede aap die naar de eerste keek maar zelf niets deed. Dergelijke spiegelneuronen konden ook bij mensen worden teruggevonden. Het leren van anderen door nabootsing moet dus relatief gemakkelijk zijn geweest. Werktuigen konden zich zo snel verspreiden in gestandaardiseerde vorm. Maar de geïmiteerde hoefde helemaal niet meer aanwezig te zijn bij het maken van een volgend werktuig. De geïmiteerde bleek in de herinnering van de imitator op te duiken of kon in de herinnering worden opgeroepen. Zo kon men het beeld of de stem van de leermeester volgen en uitvoeren. De herinnering leverde dus een reeks instructies en bevelen op, een mare (tijding of bericht, zoals in ‘nachtmerrie’). De eerste mensen werden, zoals Julian Jaynes schitterend maar controversieel heeft betoogd , bewogen door auditieve en visuele hallucinaties waarin leermeesters (‘goden’, met als oppergod de stammoeder of stamvader, of ‘helden’) optraden als instructeurs (vandaar Latijnse ‘fas’ = ‘het gesprokene, de goddelijke wet’). De ‘goden’ spraken dus letterlijk tot de mensen, ook tot de stam in zijn geheel wanneer deze in volksvergadering verzameld was en de priesters de god of de goden aanriepen, zoals nu nog in een misviering gebeurt.
Als je kiest om mee te willen doen met deze volle maan meditatie, kun je eventueel onderstaande tekst als leidraad gebruiken. Je kunt je ook overgeven aan de leiding van jouw Hoger Zelf voor deze gezamenlijke meditatie.
De verschillende bevolkingslagen werden geïnfec­teerd met de roddel. De filosofen en dichters die tot diep in de nacht aan de toog hingen om hun onto­logische dorst te lessen, ook zij hoorden van het kop­geld. Met hun verhitte fantasie groeide Kara­giozis uit tot een schurk van formaat, voort­vluchtig en ongrijpbaar. Iedereen kon wel een schanddaad van dit mispunt opdissen. De meesten hadden uit eerste hand onder zijn doortraptheid geleden (ook al hoor­den ze vanavond voor het eerst zijn naam).
Het beeld is volgens Koppejan: ‘De ziel als een dralende geest is vurig verlangend ervaring op te doen‘. Dane Rudhyar beschrijft het beeld zo; ‘Een menselijke ziel, verlangend naar nieuwe ervaringen, streeft naar belichaming.’*3
De mogelijkheid om vrij op wild te jagen is vrijwel geheel verdwenen, net als de moestuinen waar ze maniok en maïs plantten. In plaats daarvan worden ze omringd door veeboerderijen, sojavelden, en suikerrietplantages.
3-delige outdoor survival bestekset in nylon hoesje. De opvouwbare bestekset is gemaakt van metaal met een plastic handvat en bestaat uit een vork, mes en lepel. Met handige lus op de achterzijde waarmee u de set om uw riem van max 7 cm breed kunt schuiven. Formaat in hoesje: 12 x 7,5 x 2 cm.
Als links al ergens voor staat dan is het voor moord en doodslag, genocide, uitroeiing, etnische zuivering, und immer de Finale Oplossing voor waar hun bloederige oog maar op valt. En voor een ieder die hen tegen durft te spreken.
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten. 
Het draait in de wereld van ICT ook steeds meer rond “levende dingen” met ingebouwde cognitieve schema’s en mechanismen die allen bij levende wezens, in het bijzonder de mens, voorkomen. Zoals een Smartphone en andere dingetjes die “smart” zijn, al is de populariteit van het woord “smart” ondertussen weer flink gezakt. Sensoren e.d. waren oorspronkelijk attributen van robots, maar tegenwoordig opereren ze meer en meer “autonoom” en dat niet alleen in het kader van gezondheidsmonitoring. De Google Glass geeft ons een idee van het soort post-humane transformaties die mogelijk binnen 5 à 10 à 20 jaar gemeengoed zullen zijn geworden. We vinden de digitale spulletjes voorlopig in de eerste plaats bij de uitrusting van “combat soldiers” (2).
Hij staart omhoog naar de maan, die als een uitgeslagen wiel kaas aan de hemel schimmelt. Hij laat zijn kale schedel rusten tegen zijn bult alsof hij een kussen meedraagt tussen zijn schouderbladen. Zijn vingers verkennen het ruwe oppervlak van de schutting waar hij tegenaan leunt. Hij probeert een liedje te neuriën dat hij eerder die dag uit een draaiorgel gehoord heeft, maar zijn mond is te droog. Hij likt aan zijn gebarsten lippen.
In Nederland, altijd al een ‘slimmer’ land geweest dan Vlaanderen, is de tocht naar de oprichting van kampen reeds een eind verder op weg. In december 2006 werd het juridisch voor correct verklaard dat jongeren verplicht opgenomen kunnen worden in opvoedkampen. Nee, geen criminelen; wel mensen die ‘moeten verhinderd worden crimineel te worden’. De zogeheten prep camps (preparatory camps) betreffen jongeren die niet werken, geen diploma hebben en geen opleiding volgen, maar ook niet iets onwettelijks hebben gedaan. In de prep camps moeten ze een opvoedprogramma ondergaan. Het juridisch advies draagt de titel ‘Juist nu doorbijten’ en werd op 12 december door een academische Taskforce Jeugdwerkloosheid aangeboden aan premier Balkenende. Nederland telt een 13.000-tal ‘probleemjongeren’ tot 23 jaar zonder diploma. Formeel doen ze niets onwettigs, waardoor ze ‘ongrijpbaar’ zijn. Balkenende zei vroeger al dat „zo nodig met dwang” moet worden geprobeerd hen uit de criminaliteit te houden. Zijn kabinet heeft het budget voor experimenten met opvoedkampen verdubbeld. De leerplichtleeftijd wordt verhoogd met twee jaar tot 18 jaar en er komt een leerwerkplicht tot 23 jaar.)
Hoe is de aarde ontstaan en hoe oud is deze? Hoe zag het leven er toen uit? Waarom stierven bepaalde dierensoorten en waarom konden anderen blijven bestaan? Waaruit zijn levende wezens opgebouwd? Waarom gaat iedereen dood?
‘Zomaar, heer,’ zei Eochaid. ‘Gewoon een praatje om de tijd te doden.’ Hij draaide zijn hoofd om zijn onschuldige lach te laten zien, en stopte even met peddelen. Aangezien Harbrands soldaat aan het andere eind van de boot gewoon doorpeddelde, maakte het scheepje onmiddellijk een zwenking naar stuurboord. Urendel greep in paniek beide boorden vast, verhief zich een eindje van zijn doft, zag in dat dit zinloos was en zakte weer neer. Dit alles verhoogde de instabiliteit nog; het bootje schommelde en dreigde even te kapseizen, zodat Harbrand vloekend orde moest scheppen. ‘Blijf zitten!’ schreeuwde hij tegen de monnik, en tegen Eochaid: ‘Doorroeien, hondsvot!’
Het stadsgebouw zelf was een allegaartje van vormen en stijlen. Heerlijk lelijk vonden de inwoners het, Samuel inbegrepen. Het had een rechthoek als basis en bijgebouwen die eromheen gesmeten leken. Veel glas zodat het erbinnen altijd helder en vrolijk was. Op de gevel waren stenen ornamenten aangebracht en veel bakstenen hadden een afbeelding ingekerfd gekregen van plaatsen die een indruk nagelaten hadden tijdens een vorig leven van de vele ambachtslieden die aan dit gebouw gewerkt hadden. Het geheel was speels, een effect dat nog versterkt werd door de spitse toren die dertig meter hoog was en zo uit een sprookje leek te komen.
Alleen de zinnen dienend en de ziel vergetend verdwijnt de genade. Dat is egoïsme: geen genade. Intelligentie is genade. Het is in je eigen belang de belangen van een ander te behartigen. Het vormt de hoeksteen van alle beschaafde mensen. Het definieert werkverschaffing, economie, welvaart en vrede. Jonge en primitieve kulturen voeren oorlogen in de begoocheling van eigenaarschap terwijl eigenaarschap alleen maar zin heeft met de eeuwige waarde van het delen. Alleen als de privésfeer is gegrondvest in soberheid (een bed, een stoel, een raam) kan van de rest van de kulturele glorie worden genoten. Als op alles een beroep wordt gedaan als persoonlijk bezit, zal niemand veel bezitten en de kultuur ontoegankelijk zijn. Niemand bezit de hele wereld, noch zijn kulturen. De mens kan, behalve voor een eenvoudige plek om zich privé te kunnen terugtrekken, alleen bidden voor vrije toegang. Met het idee van werk en geld verdienen eveneens geëmancipeerd naar het vruchteloze en gevangengenomene, werkt niemand echt of verdiend echt geld, noch is enig iemand zonder functie of voorziening. Het komt allemaal neer op de werkelijkheid van het dienen van de orde van de volledigheid van tijd, materie, werk en ziel. Iedere relatie (met een vrouw) is gebaseerd op het delen van bezittingen en de soberheid van je eigen privé. Afspraken makend deelt men het uitgaanscentrum en trekt men zich privé terug. Men werkt voor het privé van het houden (door het te overbruggen) van afstand, maar men spreekt af de wereld te delen en aanwezig te zijn in eigen persoon. In het huwelijk is dit ook de succesformule voor welstand en vooruitgang. Tesamen werkt men ook voor het privé en het draaglijk maken van een afstand tot anderen, terwijl samen sociaal zijn alleen kan zijn door uit te gaan en de wereld te delen in eigen persoonlijke aanwezigheid. De neiging om alles in de privésfeer af te handelen is zeker onwijs daar altijd een vluchtplaats uit de wereld nodig is voor het behoud van de geestelijke gezondheid. Onmatigheid in de privésfeer kan leiden tot leiden tot ongewilde afsplitsing en scheiding vanwege de eeuwige roep om de vrijheid die altijd aanwezig is in ieder volwassen schepsel. Uitgaand zijn is een definitie van genade, terwijl het onbeperkte privé het egoïsme definiëert.  
9. Woord voorafmenten, omdat wij en misschien ook wel andere bedrijven, tot op ‘heteinde’ blijven volhouden dat alles goed gaat of goed komt, om dan plotsgeconfronteerd te worden met het feit dat het voorbij is.Wat u in dit boek leest, is hoe ik via de wereld van de comparatieve filo-sofie tot een inzicht ben gekomen omtrent het leiden van bedrijven. Eeninzicht dat mij vertelt dat we misschien iets over het hoofd gezien heb-ben in onze ijver om steeds beter te worden in management, waardoorwe af en toe tegen de lamp liepen. We hebben met ons bedrijfsbeleidimmers een hele weg afgelegd. Het product dat ik op dit ogenblikgebruik om dit boek te schrijven is er een voorbeeld van. Een bijzonderingenieus stuk elektronica voorzien van software dat quasi automatischmijn tikfouten corrigeert, en dit in een taal naar keuze. Wat er ook vanzij, je moet toch een knap bedrijf zijn dat de wereld leerde tekstverwer-ken. Maar zelfs dergelijke bijzonder knappe bedrijven stellen op een dagvast dat er iets fout is gegaan; ‘is gegaan’, want meestal zien ze het pasnadat het is gebeurd.Het inzicht betreft het belang van emoties in ons bedrijfsbeleid. In ditboek hou ik de hypothese voor dat we over de afgelopen 30, misschienwel 40 jaar een zeer grote evolutie hebben doorgemaakt op het vlak vanhet organiseren en leiden van bedrijven. We hebben het begrip ‘manage-ment’ uitgevonden en zijn professioneler geworden. De evolutie situeertzich echter bijna uitsluitend in het domein van de ratio, de objectiviteit.Door steeds meer en beter te kunnen meten wat er in een bedrijf gebeurt– het begon met het meten van de productiviteit van een machine en zitvandaag bij het meten van de performantie van de medewerkers – heb-ben we onze manier van werken verbeterd. In onze evolutie hebben weechter weinig of geen aandacht besteed aan de emotie, de subjectiviteit.Meer nog, we hebben de subjectiviteit proberen uit te schakelen doorvoor alles een objectieve meetschaal te verzinnen. Zo zijn medewerkersvandaag geen mensen meer met verschillende karakters. Het zijn humanresources met een verschillend persoonlijkheidsprofiel die in een ofander vooraf objectief gedefinieerd karakterieel hokje worden geplaatst.Het is mijn bewering dat we hier een fundamentele denkfout makendoor aan te nemen dat een mens kan worden gereduceerd tot een aantalobjectief te definiëren persoonlijkheidseigenschappen en dat we metdeze reductie onze personeelsleden kunnen aansturen.Het zou van een grote arrogantie getuigen te beweren dat ik iets nieuwsheb ontdekt. Dat is niet zo. Het zou een zware onderschatting zijn van XI
Hij is ook geen dwaas, geen brulboei die een scheepsslag ontketent omdat hij zijn eigen kleine pleziertjes najaagt. Om tussen die gebroeders Marsh te laveren is om jezelf te positioneren tussen hamer en aambeeld. Maar hij is ook geen lafaard!
Houdt u van kamperen, klimmen, wandelen of andere activiteiten in de buitenlucht? Welnu, met de zomer aan de horizon op het noordelijk halfrond is het nu tijd om klaar te zijn om van de natuur te genieten. Ben je echter voorbereid als er iets misgaat? Buitenveiligheidsexperts raden aan dat je tot 72 uur kunt overleven in geval van nood, zoals ernstig letsel, slecht weer of verdwaald raken. Het bedrijf Wisdom Survival Kits werd in 2012 opgericht door “de visie om mensen te helpen zich voor te bereiden op het ergste, zodat ze hun best kunnen doen”. Het is een klein winkelbedrijf dat zich richt op de behoeften van het milieu in Edmonton, Alberta, Canada. Wees voorbereid Wisdom Survival is ontworpen om mensen te helpen bij het voorbereiden van een noodpakket, te beginnen met de belangrijkste dingen, zoals voedsel, water en een op batterijen werkende of opwindende zaklamp, en organiseer het zodat het gemakkelijk te vinden is. Een breed scala aan overlevingspakketten is beschikbaar op de web-site van de winkel. U kunt een reeks eerstehulpkits, speciale noodkits voor voertuigen, boeken, overlevingshulpmiddelen, tandwielen en gadgets vinden om veilig te reizen. Je kunt zelfs je eigen overlevingspakket samenstellen en aanpassen met items zoals water en voedsel, mes, lucifers, persoonlijke hygiëne, slaapzak of tent en andere dingen waarvan je denkt dat die nuttig zouden zijn in geval van een onverwacht scenario of die de merkkits met wijsheid aanpassen. . “Wij zijn een geautoriseerde dealer voor zowel Berkey als Katadyn; we dragen de volledige lijnen van deze merken, zelfs als ze nog niet in de lijst staan, aarzel niet om ons een e-mail te sturen en we zullen een artikel voor uw aankoop vermelden. ”
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Verpakt in een handige mess tin is Het Survival Handboek de perfecte gids voor in de wildernis. Dit handboek is geschreven door de voormalig SAS Combat Survival-instructeur Colin Towell. Het staat boordevol tips, technieken en essentiële informatie over hoe je overleeft in de vrije natuur en je je op elke outdoorsituatie voorbereidt. Over het plan
Kortom: die roep om energiebesparing komt me over als weer zo’n vorm van collectieve boetedoening die men de mensen ongevraagd wil opleggen. Vandaar het in de publieke opinie bestaande beeld van het “vingertje” en de regelneverij van de Groenen. Mijn kijk op de milieuproblemen vertrekt dan ook niet van begrippen zoals de erfzonde en ook niet van het oedipuscomplex. Ik zie niet in waarom we zouden moeten leven à la merci van de natuur (of Natuur).
Heer Buma zit op de eerste rij in de Kerk met de handjes gevouwen omhoog kijkend naar zijn ‘lichtend’ voorbeeld, de man in Sinterklaaspakje. Vol ontzag opkijkend naar de man in het kanten onderbroekje. Een gezegende hostie is zijn Zondagsbrood zo kan hij maandag vol moed wetgeving goedkeuren, die de Genocide op Autochtonen zal versnellen !
Dat is ook wel eens makkelijk. Er zijn in het begin heel wat mensen geweest die tegen mij gezegd hebben: “Ik kom vanavond bij u langs”, ook al zat ik daar niet om te springen. Die mensen zijn vrijwel nooit komen opdagen.

“overlevingsuitrusting pak sos overlevingsuitrusting”

‘Fantastisch!’ zei Des Moheij van onder haar scha­duw. ‘Ik hoor dat er in mijn kringen ook steeds meer belangstelling komt voor Lleroh-onder­ne­mingen, van investeerders uit welgestelde Timbesh- en Kiteh-kringen. Zeker nu de crisis de industrie in uw wijken zo onder druk zet. Wees niet verbaasd als iemand uw moeder binnenkort een bod gaat doen.’
‘Ik zei dat je vrienden gelijk hadden. Ik kom inder­daad uit de ruimte. De zelfstandige satelliet Neo-Eden om precies te zijn. Bevindt zich op Lagrangepunt L2. Hij is vlak voor de oorlog daarheen gebracht middels een geheime lancering van een drijvend plat­form.’
Het mooie is dus dat het systeem (en de wetten) niet langer opgelegd worden vanuit de top der hiërarchie door leiders met een eigen ego-agenda( zoals nu). Nee, de mensen kiezen en creëren zelf een nieuwe manier van omgaan en uitwisselen met elkaar. En dat doen ze samen. Wat ons bij een ander begrip brengt: Crowd Power. Het betekent dat we de kracht niet langer halen bij instanties, wetten, externe bronnen,…maar uit de mensen zelf en hun vrije samenwerking, uit een groep mensen die hun talenten en mogelijkheden samenbrengen en delen onder elkaar.
De sociaal noodzakelijke arbeid zal een heel eenvoudig patroon vertonen: monitoring van die automatische system (bv. robots of de nieuwste generatie quantum-computers) en troubleshooting (detectie van storingen), met herstel van de storing of ze signaleren aan een bevoegde technicus/a. Met universele robots (die overal kunnen ingezet worden) en andere technologieën zoals 3D-printing moet het mogelijk zijn de productie van goederen en diensten helemaal te herbekijken en op een radicaal andere leest te schoeien. Het verschil tussen arbeider, bediende en zelfstandige (éénmansonderneming in Nederland) zal compleet verdwijnen. De kapitalistische eigendomsverhoudingen zullen geen rol meer spelen of geen invloed meer hebben (zie ook sub). De nieuwe technologieën kunnen immers informatie eindeloos kopiëren zodat ze ongeveer gratis voor iedereen beschikbaar is (11). Patenten worden afgeschaft: elke innovatie is te danken aan een coöperatie van heel wat mensen.
Welkom bij De Lichtboei in Harlingen. Hét adres in Harlingen voor bruiloften, recepties, bedrijfspresentaties en live muziek. Of gewoon voor een drankje of een hapje eten in ons café… De keuken van de
limpiar fuente de alimentacion de pc sacar ruidos notas importantes: 1)hacer el procedimiento con la fuente desconectada por cuestiones de seguridad. 2)recomiendo hacer el procedimiento con calzado puesto y con una pulsera antiestatica. lista de materiales a utilizar:fuente de alimentacion o fuente de poder,aceite multi-uso o w40,brocha,destornillador philips,cinta aisladora,un paño,alcohol isopropilico Link…
Daar identificatie zowel het probleem is als de oplossing, is het van het grootste belang er de nodige aandacht aan te besteden. Als probleem heeft identificatie betrekking op de valsheid van de duurzaamheid van de materiële vorm terwijl wat betreft het positieve religieus de eer van de heiligheid, politiek de eer van het worden en wetenschappelijk de eer van de vaderlijke zorg. Aan dit positieve van de identificatie zou de natuurlijke optie moeten worden toegevoegd van de eer der zelf-evidentie. Om het volkomen geheel te respekteren in dezen is de werkelijkheid van het heilige, zelf-evidente, vaderlijk zorgdragende worden het object van de identificatie. Religieus mag men de Heer aanroepen, wetenschappelijk de biologische vader en politiek het hoofd van de staat. Maar van de natuurlijke zelfevidentie volgt men zijn hekel en liefde om te volgen of oppositie te voeren van het persoonlijke naar het onpersoonlijke. Hoewel het persoonlijke de weg van het leren in identificatie is, dwingt de gerijpte optie in de richting van de onpersoonlijke normen en waarden van het zich gelijkrichten met de onzichtbare verbindende ziel van de ziel: de superziel religieus God, wetenschappelijk de ware tijd of het ideale, ware zelf en politiek de bedoeling van de utopie genaamd.
Het succes van de poll kan zeker mede hierdoor verklaard worden dat er elke dag een aantrekkelijke prijs wordt verloot onder de kijkers die een smsje hebben verstuurd. Een elektrische fiets, een etentje met de minister van Oorlog of met het hoofd van de Staatsveiligheidsdienst, een zakloze stofzuiger, een gesigneerd truitje van de Rode Duivels, een gratis jaarabonnement van het weekblad Knack, enz.
Hoeveel Lleroh waren door haar woorden, door haar verslagen in de problemen gekomen? Hoeveel had ze, met haar afgedwongen loyaliteit, bijgedragen aan de langzame status-val van haar eigen volk in haar eigen moederland?
Na veel zoeken vond Samuel aan de oever van de vijver een paaltje waar een touw aan hing dat in het water verdween. Hij viste de linnen tas uit het water en haalde er twee flesjes bier uit. De tas liet hij weer in het water zakken om de overige flessen niet warm te laten worden.
De neiging bestaat de daarbij behorende klachten en symptomen in een ziektekader te plaatsen als een afwijking of een stoornis die vraagt om een diagnose en symptoombestrijding. Het gevaar schuilt er dan in dat de klachten worden gereduceerd tot een ziekte. Dan komt de aandacht meer te liggen op het pathologische dan op gezonde stuk van de persoon.
Zo komen we bij het begrip charisma, dat sinds het werk van de veelzijdige en invloedrijke socioloog Max Weber (1864-1920) met leiderschap wordt geassocieerd. Bij een charismatische figuur vertolkt de wil van een individu, een groep of het volk zich niet in het spreken van de ‘auctor’, integendeel. De charismatische figuur slaagt erin via zijn optreden (stem, lichaamstaal, kledij) mensen te ‘begeesteren’, ze (een soort ‘armen van geest’) een ‘geest’ te geven. Dit impliceert natuurlijk dat een vonk van deze geest reeds bij de mensen aanwezig is, anders zouden ze het charisma van de leider niet ‘herkennen’ en zich niet kunnen laten begeesteren. Bart De Wever, Yanis Varoufakis, Marine Le Pen, Geert Wilders en paus Franciscus zijn charismatische figuren.
Her en der steken er nog masten boven het groene water uit, van gezonken en nooit geborgen schepen die als koraal­riffen vlak onder de waterlijn verstoken liggen. De wrak­ken maken de binnenhaven ondiep en verraderlijk.

“dropship survival gear beste overlevingsuitrusting abonnement box”

Welkom op de informatieavond Rabo Clubkas Campagne Rabobank Noord en West Twente Even voorstellen NAAM Rabobank Noord en West Twente Functie 2 Wat gaan we vanavond doen? Waarom de Rabo Clubkas Campagne?
De bands zijn veel meer identiek aan de stijl die zij spelen dan de onze die veelal een eigen stijl willen hanteren en, bovendien een veelal eenzijdig repertoire keuze hebben. In ieder geval zo dat vele band hetzelfde brengen en in feite kopieën zijn van hun goedlopende collega’s. Niet allemaal maar wel vele.
Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Je moet je realiseren dat het leven bestaat uit de aaneenrijging van verwezenlijkte en onverwezenlijkte doelen, als een gigantische ketting, tot de kaars dooft om het doel te verwezenlijken dat de natuur heeft met jouw lichaam. Wie hier geen vrede mee neemt zal nooit gelukkig zijn, tenzij hij zich dingen gaat wijsmaken, zoals een leven na de dood waarvan de kwaliteit afhangt van de kwaliteit van je geleide leven, allemaal zeer stompzinnig en ironisch genoeg de oorzaak van veel kwaad.
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
De inferieure kwaliteit van zijn drank? De glazen vol vingerafdrukken? Het feit dat er slechts een enkele olielamp brandde en de zaak donker als een graf was? Misschien omvat de voortmeanderende mea culpa de algehele smoezelige staat van het etablissement of de gastheer?
Mook heeft een van de oorspronkelijke hotelsuites, negentig meter boven het park, in gebruik als zijn kan­toor en ontvangstkamer. Als de lift met een vervaarlijk piepen tot stilstand komt, trekt Paul de schuifdeuren open en gebaart me de foyer in. De dubbele deuren naar de suite staan uitnodigend open.
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
De animatie was zo gedetailleerd dat er een zweempje zweet op het voorhoofd van de man ver­scheen. Zijn ogen flitsten heen en weer alsof hij een uitweg zocht. Ik legde mijn hand op zijn bol. De bood­schap van dat gebaar was duidelijk. Robert stak een vinger achter zijn kraag alsof hij benauwd was.
Hier spelen natuurlijk belangrijke culturele verschillen mee. Een gift van de ene partij verplicht hier in principe de andere partij tot helemaal tot niets. Je kunt wel iets geven maar de ontvangende partij dan ook tot reparaties of onderhoud te verplichten, dat is gewoon niet aan de orde, al wordt dat in Nederland wel gedacht.
Maar wat had dat alles nu met vroeger te maken? Ik wilde toch alleen maar weg uit dat rotte huis in dat rotte dorp? Maar als ik dan naar een ander huis in een ander dorp ging kijken raakte ik in een bijna onbeheersbare paniek. Totdat die therapeut met zijn ambachtelijke wijsheid in mijn leven kwam.
Kijk naar mijn rolprenten. Luister naar mijn liederen. De bloeddorstigheid ervan zou de daders zelf verstommen. Ze weten niet wat ze doen…. Er is meestal geen band tussen slacht­offer en dader, geen lichtend koord dat ze aan elkaar verbindt. In deze boosaardige stad kunnen het passanten zijn, die om schijnbaar niets verwikkeld raken in een bloedvete. Voorzienig­heid was nooit zo banaal. In stad struikelen de schik­godin­nen en raken verward in hun eigen weefsel.
Laura wilde gillen, krijsen. Het raam openrukken en desnoods van de drie verdiepingen naar beneden springen om maar te ontkomen aan dit ding dat het op haar gemunt had. Maar haar lichaam beantwoordde niet meer aan haar geest. Het was geen angst die haar aan de vloer genageld hield, het was onvermogen. Ze was de controle over haar lijf compleet kwijt.
[i] Humberto R. Maturana & Francisco J. Varela “Autopoiesis and Cognition: The Realization of the Living.” Dordrecht, D. Reidel Publishing Company, 1980. Zie ook: http://www.inteco.cl/articulos/004/texto_ing.htm . [Humberto R. Maturana “Ontology of Observing: The Biological Foundations of Self Consciousness and the Physical Domain of Existence.” 1988]
In het holst van de nacht glipt Tobias overboord. Hij neemt niets mee dan de kleren aan zijn lijf. Daarvoor zullen ze hem niet hoeven najagen. Hij wacht tot de wachtposten hem passeren op hun ronde en laat zich dan aan een touw overboord zakken. Bijna geluidloos ont­vangt het water hem.
Uit stokken en stenen ontwikkelden zich de speer, de werpspies, de bolas, de boemerang en de slinger. Pijl en boog, die samen de eerste machine vormden, doken pas op tegen het einde van de Oude Steentijd. De met een veer of klap uitgeruste val gaat van hetzelfde principe uit als pijl en boog. Het trillen van de boogpees inspireerde wellicht tot het maken van snaarinstrumenten. Ook blaasinstrumenten zoals de hoorn en de fluit (blazen in een uitgehold bot of riet) gaan terug tot de Oude Steentijd. Tegen het einde van het paleolithicum beschikte elke familie reeds over een gans arsenaal huishoudelijke voorwerpen: jachtuitrusting, wapens, harpoenen, hutten, genaaide bontkleren, buidels en emmers. Men kon vloeistoffen bewaren en transporteren, manden vlechten, grof weefsel fabriceren en klei bewerken. Dat al deze vaardigheden zich niet verder ontwikkelden tot echte ambachten moet verklaard worden vanuit de semi-nomadische levenswijze. Aardewerk was te zwaar om te dragen en ingewikkelde werkzaamheden zoals spinnen, weven, vollen en verven vereisten een volkomen sedentair bestaan.
Willem deed een stap achteruit zodat de man de slage­rij kon verlaten. Hij knikte vriendelijk, maar de man zette zijn kraag op en mopperde dat ze de slagerij niet open moesten doen als er niemand was om hem te helpen. Willem keek de man verward na en liep naar binnen. Het belletje rinkelde. Er stond niemand achter de toonbank en hij hoorde geen geluid vanuit de keuken of het slachthok.
Misschien leed Vitalie Cuif aan zoiets wat nu ‘betrekkingswaan’ wordt genoemd. Bijvoorbeeld: dat wanneer Frédéric het waagde eens een lelijk woord te zeggen over welke vrouw dan ook, Vitalie dacht dat het haar en alleen haar betrof.
Dat brengt me meteen bij de dag/nacht-cyclus van TWOM. Overdag is iedereen thuis, en kan je sims-like taken uitvoeren. Al betekent dit in dit geval niet dat iedereen lekker tv gaat kijken en dansen, maar komt het erop neer zo veel mogelijk essentiële klusjes te doen om de aankomende nacht weer te overleven: koken, puinhopen in het huis doorzoeken, bouwen en repareren van een gasfornuis, werkbank, regenwatervanger, allerhande hulpmiddelen als een schep, koevoet of mes, en dergelijke. Ofwel, er veel werk te verzetten, en weinig tijd om dat te doen, en nog minder grondstoffen om te gebruiken. Je zal dus constant moeten schipperen tussen de vele (on-)mogelijkheden die er zijn. En dan komen er nog de behoeften van je die ‘overlevers’ bij. Eten en slaap zijn essentieel, maar vaak hebben ze ook een eigen verslaving, zoals roken of alcoholische drank. Geef je daaraan toe, of laat je ze cold-turkey afkicken? Dat laatste bespaart natuurlijk tijd en grondstoffen, maar is al snel een enkeltje richting depressie.
Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.
Een kwartiertje later stond ze nog wat wiebelig midden in de studeer­kamer. Het geluid was verklaard – de stofkap van Peters type­machine lag op onverklaarbare wijze op de grond naast de stoel. Ze had altijd moeten gniffelen om zijn eigenwijsheid wat dat betreft. Alle schrijvers die ze kende maakten gebruik van een laptop of desktop. En ze kende er aardig wat, want ze ging vaak mee naar feestjes en inmiddels had Peter behoorlijk wat vrienden gemaakt in het schrijvers­wereldje. De software die ze gebruik­ten varieerde nogal, van speciaal voor auteurs ont­wikkelde program­ma’s tot gewoon Word of zelfs Notepad. Maar Peter had niets willen weten van computers. Hij schreef zijn verhalen nog gewoon op een typemachine.