“beste overlevingsuitrusting 2015 winkel survival gear”

DIY your Christmas gifts this year with 925 sterling silver photo charms from GLAMULET. they are compatible with Pandora bracelets. always thought of this for bridesmaids not Groomsmen. Love this idea.
103 103 HOOFDSTUK 7 Wat gaan we doen? WOORDEN 1 Kies uit: bijzondere dagelijks gratis aanstaande praktisch 1 Dick en Anna gaan vrijdag trouwen. Dat is over twee dagen. 2 Op 22 november zijn we 25 jaar
Regulatie om te vasten is in feite een overeenkomst die de basis is voor alle goede gezondheid. Gedurende de nacht of een andere vastgestelde periode kan men vasten. Deze regel breken door de koelkast te plunderen de overeenkomst van discipline vergetend zal resulteren in een ontregeling. Voedsel is een beloning voor het lichaam en voor de geest moet het lichaam eenvoudig zijn beloning verdienen. Dit zal het lichaam alert houden en gemotiveerd zoals iedere hond die getraind is om een koekje te krijgen. Mensen die ‘s nachts niet kunnen slapen b.v. kunnen nachteters blijken te zijn die hun lichamen beloond hebben om te ontwaken gedurende de rustperiode. Geen slaappillen zullen hen genezen tenzij ze hun voedselinname reguleren. Mensen die er moeite mee hebben gedurende de dag werk te vinden kunnen ook eetstoornissen ontwikkelen de bevrediging van de beloning aanziend voor het werk voor de beloning zelf. De eetstoornis kan een symptoom van psychologische verstoring zijn. Het symptoom behandelen zal resulteren in een andere uiting van dat psychologische konflikt. Terwijl er geen garantie is dat die uiting van strijdigheid minder destructief zou zijn dan de eetstoornis zelf, is het altijd belangrijk te breken met een slechte gewoonte als eenmaal de psychologische basis bekend is.
Ik beet op mijn lip tot hij bloedde, maar voelde hem toch trillen. Hij had erbij moeten zijn. Hij had me moeten inwerken, me moeten helpen en me moeten opvangen als het uitzetten me te veel werd. Al die jaren dat ik werkte en studeerde terwijl hij weg was, was mijn doel geweest om met hem samen mijn eerste reis te maken. Samen weg. Met zijn tweeën vijf weken de ruimte in, voor het eerst zonder dat onze leeftijden zouden verspringen.
Moeder was honderdzestien toen ze stierf. Ik was drieënveertig en halverwege een uitzetting toen het nieuws me bereikte. Mijn dochter nam de moeite een bericht te sturen. Haar roodomrande ogen staarden in de camera. Ik wilde naar haar toe en haar troosten en samen huilen, maar bevroor toen ik werd getroffen door de kilte in haar stem.
Naar muziek luisteren is fijn en muziek maken is zowaar nog fijner. Los van het sex-drugs-en-rock-n-roll-imago schijnt muziek ook nog eens goed te zijn voor je hersenen en voor je gezondheid in het algemeen. Hierbij een verhaal over dat wat je allang wist: je instrument bespelen is goed voor je.
Dat hangt er helemaal vanaf. Soms moeten er dingen gebeuren en is het niet eens zozeer de duivel die dwarszit, maar de moeder gnosis die initieert. Ook creeeren de hersenen obstakels zelf om zo zichzelf daaraan te kunnen ontwikkelen, als een soort overlevings-strategie en te beschermen tegen veel ergere dingen. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er een daadwerkelijke strijd is tegen boze machten en de noodzaak deze te ontmaskeren. Ergens in de komende tijd hopen wij meer te laten doorschemeren over Saveer en Lark, omdat dit te maken heeft met een nieuwe vorm van genealogische en sociale demonologie (o.a. familie-banden) die nogal diep gaat en waarvoor eerst voldoende voorbereiding moet zijn. We zullen hier in de serie naartoe gaan werken.
‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
Ze had net haar vliegbrevet gehaald en stuurde de capsule door het verkeer alsof ze het al jaren deed. Ik keek opzij, naar haar mooie gezicht, en zei niets van haar haardracht of make-up. Kennelijk was van oor tot oor een baan weggeschoren de mode, net als gele rouge. Ook probeerde ik opgewekt de neontatoeages in haar nek te negeren en niet te staren naar de implantaten boven haar linkerwenkbrauw, die aan­gaven of ze wilde dat ik sprak (groen) of zweeg (rood). Ze was volwassen, ik moest haar wensen respecteren. Dus hield ik mijn mond.
Kortom, de situatie van de eerste mensengroepen was vergeleken met de mensapen in de oerwouden precair op drie vlakken: 1) het voedsel was niet zomaar te vinden; 2) ze werden belaagd door vijandige en gevaarlijke dieren en 3) ze kwamen in aanraking met ook al vijandige andere mensengroepen. In heel wat kringen wordt vermeld dat de uitbarsting van de Toba-vulkaan op Sumatra, gedateerd op 71.000 jaar geleden, met een zes jaar lange vulkanische winter als gevolg, de menselijke bevolking zou hebben gedecimeerd, ook de Homo Sapiens die toen al meer dan 50.000 jaar in Afrika leefde. In Afrika heerste door die vulkaanuitbarsting een ondraaglijke droogte, de inlandse meren verdampten. In die situatie zouden de resten van Homo Sapiens, geschat op nog amper een 10.000-tal, zich hebben verspreid langs de kustlijn en zou een deel van hen begonnen zijn aan de tocht naar Arabië en Azië, waarna de mens over de ganse aardbol zou zijn uitgezwermd.
Het begin van zijn hersenstam was een glad en helder blauw. Ze bestudeerde de dikte van de schedel­wand, de wasachtige glans van het vlees in de holte; de bobbels en vloeiende randen van de schedel­basis.
Cotton Balls lichtslinger Candy, een slinger met mooie zoete en donkere kleuren. De lampjes slinger bestaat uit vier verschillende kleuren cotton balls, namelijk; dutch orange, bright pink, dark red en cream. De Cotton Balls bevestigt u eenvoudig aan de lichtslinger om zo het gewenste effect te creëeren.
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
Terwijl mijn ogen het laboratorium scannen op zoek naar mijn inge­nieur en minnaar, dringt een nog urgen­tere vraag zich aan mij op. Waarom ben ik über­haupt in het lab wakker geworden? De kamer met de per­soonlijkheidsrecorder ligt verderop aan de gang, gescheiden van de cleanrooms, ver van het lab. Daar ben ik in slaap gebracht, met de opnamekap op mijn hoofd en Sal aan mijn bed, zijn hand in mijne. Ik kan geen enkele goede reden bedenken waarom Sal me naar het laboratorium zou hebben verplaatst. We waren het erover eens dat mijn aanwezigheid waar­schijnlijk verstorend zou werken op Nanoferdi’s…
Helga’s tante kweekte sierkwallen en Helga rolde zoals gewoonlijk elke ochtend als eerste uit haar hangmat en stommelde naar het grote aquarium op de voorplecht van hun woonboot. De zon wipte net boven Dijk Europa uit en verschoof in een paar hartenkloppen van bloedrood naar zengend wit.
Met extra lidocaïne en pethidine iv ging dat wel goed. Alleen het scheurtje ter plaatse van de clitoridectomie van 25 jaar geleden viel niet te hechten, vlakbij het plasgaatje en ze was nog steeds zo panisch dat ze al rechtop wilde zitten als ik er maar naar keek.
‘Erwin!’ Samuel bereidde zich voor om zich op de jongen te werpen als hij nog een stap dichter bij de kinderen kwam. Tot zijn verbazing draaide de jongen zich weer om. ‘Je moet mij toch hebben?’ zei Samuel. ‘Laat de anderen gaan, ik blijf hier.’
Aochai, Oachai en Iochai waren al een eind weg met hun buit; hun toortsvlammen werden weer licht­puntjes, hun opgewonden gekwetter verstierf. En Eochaid leek opgeslokt door de duistere, stompe Toren die in de verte zwak afstak tegen een sterloze hemel.
Verhoogde gevoeligheid voor je omgeving. Menigtes, lawaai, eten, TV, of andere menselijke stemmen en verschillende andere stimuli zijn bijna niet te tolereren. Je bent vlug overweldigd en overgestimuleerd. Je wordt afgestemd! Weet dat dit met de tijd voorbijgaat.
De digitale versie vindt u op www.wzh.nl/transvaal Onder nr 2 – maart/april 2014 ons magazine voor cliënten van WZH Transvaal 2 Inhoud: 2 Berichten 3 Op de koffie bij Gerard Haasnoot 4 Puzzel 5 Nieuwbouwrubriek
De prioriteiten lijst is louter informatief, deze punten zijn de basis van elke overlevingssituatie en worden beschreven in elke overlevingsgids op de markt. Het aankaarten van deze punten in dit werk dient enkel om duidelijk te maken dat met een minimum aan middelen en voorbereidingen je de overlevingssituatie waarin je jezelf bevind heel wat minder levensbedreigend en aangenamer kan maken. Door een degelijke overlevingskit samen te stellen kunnen al deze prioriteiten veel eenvoudiger opgelost geraken. Beeld je gewoon in hoeveel tijd en energie je zou kunnen besparen door een aansteker te gebruiken in plaats van een vuurboog om vuur te maken!
‘Nee, hoor. Het is de regel nu eenmaal. De belasting wordt geheven over het potentiële vermogen. Het woord zegt het al.’ Ze steekt haar hand uit naar Fiona. Die schudt hem slap, zonder het mens aan te kijken.
Wat deze nacht haar zou brengen, was nog een open vraag. Ze wilde zich laten gaan. Vastberaden liep ze door het poortje naar de roltrap, die haar naar het perron bracht. De oude bogen van het gewelfde dak van het station waren gehuld in schaduwen die de felle lantaarns en de schelverlichte reclameposters niet konden verdringen.
‘O, we zouden er veel mee opschieten, geloof me maar, halsbontje!’ zei ik. Even knipperde hij verbaasd met zijn ogen. Nee, hij wist het niet, van Ansalaam en mij, anders had hij nu allang de trekker overgehaald.
huiswerk altijd verdwaalt in mijn puinhoop van een rugzak. Spullen verloren alleen te vinden bij de bodem van mijn tas een maand later ophalen Ik heb gevraagd voor een binder voor het afgelopen jaar maar mijn ouders willen me gewoon schoon uit mijn r
In de begeleiding gaat het erom de manier te leren die ieder vanuit zijn eigen gezond innerlijk kan aanwenden om steeds weer, ook als er van buitenaf aanleidingen zijn die aan de traumatische gebeurtenissen herinneren, de opkomende belevingen en verschijnselen te aanvaarden als signalen van het eigen geestelijk erfgoed en deze bewust te integreren in de eigen leefstijl. De mens is dus nooit klaar met deze manier van ‘leren uit eigen ervaring.
Ze kopen een tweedehands benzineslurpende, Chevy Suburban, laden hem vol met overlevingsuitrusting zoals een zuurstoftank (Jane denkt die in bergstaten nodig te hebben) en gaan op weg. Autopech, sjofele motels en gemiste afslagen kunnen hen geen moment ontmoedigen.
‘Hebben we haast?’ vroeg hij. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. ‘Jij hebt gemene nagels, dame.’ Hij grijnsde. ‘Lekker hoor.’ Ineens voelde hij zich koud worden en hij trok snel zijn kleren aan.
Met potloden de donkere lucht licht kleuren, een gesprek voeren met een duif die al veel van de wereld heeft gezien en vriendschap sluiten met de krokodil onder het bed. ‘Kinderspel’ noemen wij dat. Kinderen fantaseren en spelen. Volwassenen worden verondersteld te denken en te werken vanuit een objectieve werkelijkheid. Binnen die opvatting is geen plaats voor de gedachte dat de werkelijkheid wel eens veelvormig kan zijn – dat ‘echt en onecht’, ‘waar en onwaar’ vaak een kwestie van perspectief is. Werkelijkheid wordt geconstrueerd in een web van grote en kleine, abstracte en concrete menselijke samenlevingsverbanden. Dit boek laat zien dat spelen met werkelijkheden een krachtig therapeutisch instrument is. Door middel van reflectie op praktijk en theorie worden speelse methoden voor systeemtherapeuten toegankelijk gemaakt. Het boek zet aan tot nadenken over speelsheid als therapeutische interventie en therapeutische attitude. Hierbij staat steeds de vraag centraal hoe een systeemtherapeut kan aansluiten bij de leefwereld van kinderen en jongeren.In deze bundel komen diverse systeemgeoriënteerde psychotherapeuten uit België en Nederland aan het woord. Zij werken met kinderen en jongeren, individueel, in gezins- of in groepsverband. Hun bijdragen zijn gefundeerd in de klinische praktijk en belichten een fijnmazige veelheid van systeemtheoretische perspectieven en therapeutische ingangen. Ze bieden praktijkgerichte handvatten voor de systeemtherapeutische praktijk met kinderen en jongeren
Ze herinnerde zich de bittere woorden die Ujhalin, lang geleden gesproken had: Het belang van mijn lei­ding­gevenden is niet het belang van mijn volk. Gevaarlijke gedachten die haar mogelijk in handen hadden ge­speeld van de Timbesh. Woorden die ze gerappor­teerd had naar de Kiteh omdat ze bang was voor het alter­natief, bang was voor de straf voor on­ge­hoor­zaam­heid. Een mes tussen haar ribben, sterven in gevangen­schap.
Verzwarende Omstandigheden: Ondanks dat bewezen is dat de claim van de Marokkanen niet deugt, heeft hij toch toestemming gegeven en bejubelt zelfs de werkzaamheden van die Oranjevereniging. Een bewuste leugenkeuze dus……
[i] Cf. Giorgio Agamben “Le règne et la gloire: Pour une généalogie théologique de l’économie et du gouvernement. Homo Sacer, II, 2.” Paris, Seuil, 2008; origineel Italiaans 2007. Giorgio Agamben “Opus Dei: Archéologie de l’office. Homo Sacer, II, 5.” Paris, Seuil, 2012; origineel Italiaans 2011.
Ik heb al best wat tijd met TWOM doorgebracht, en soms is het echt even doorzetten (want niet altijd leuk), maar toch heb ik nog het idee nog lang niet alles gezien en beleefd te hebben. Bij iedere sessie beleef je andere verhalen, en hoewel je in dezelfde omgeving speelt, met dezelfde locaties (de supermarkt, het ziekenhuis en dergelijke) zijn het de interacties met die omgeving die steeds ander zijn, en het verhaal steeds een andere kant op duwt. De keuzes die je maakt (beroof je dat oude echtpaar, ga je het gevecht aan met andere overlevers) hebben een enorme invloed op datzelfde verhaal. De sfeer wordt steeds grimmiger, en als je uiteindelijk het einde van de oorlog meemaakt, is de opluchting groot. Eén ding is zeker: na het spelen van TWOM speel je nooit meer ‘zomaar’ een Call of Duty, zonder dat stemmetje in je achterhoofd dat zegt: “Jamaar, MOET ik dat gebouw nu echt in puin schieten?” En dat was precies de bedoeling.

“ultra zeldzaam uitrustingsstuk om te overleven lifestraw draagbare waterfilter overlevingsuitrusting”

Niet alleen de objecten in de buitenwereld, ook het lichaam ging men als een ‘vreemd’ object waarnemen en visualiseren. Handelingen werden waargenomen en in woorden uitgedrukt. En veranderingen in de eigen lichaamstoestand werden als gemoedstoestanden en emoties benoemd. Het woord ‘vrolijk’ gaat etymologisch bijvoorbeeld terug op ‘opspringen, dansen’. ‘Blij’ (van dezelfde stam als ‘blik’) slaat op de glans in de ogen, de lichtstraal die ontspringt in de ogen van de ander en dus ook in de eigen ogen. ‘Angst’ gaat terug op een stam ‘eng’ met de betekenis ‘de keel dicht knijpen of dicht geknepen worden’. ‘Moed’ betekent ‘in beweging zijn’. ‘Woede’ verwijst naar een extatische gemoedstoestand en een razend lichaam (Latijn ‘vates’ = ‘ziener’, een ziener ging bij zijn voorspellingen altijd razend tekeer; ‘woede’ komt ook terug in de naam Wodan, de Germaanse god die in verband staat met het dodenrijk). Ook de stam en de familiegemeenschap waarvan men deel uitmaakte, krijgen hun visualisatie en hun naam: zo betekent Franken ‘de mensen die behoren tot de stamgemeenschap’ en het woord ‘volk’ moet betrekking hebben op ‘de kring van gewapende mannen binnen de omheining’, terwijl het Griekse ‘dèmos’ (volk) gelezen met worden als ‘de mensen onder wie het voedsel verdeeld wordt’ (later: het land). Uiteindelijk ging men ook zichzelf als een biologisch autonome entiteit gaan zien die anders was dan de medemensen en die dus een eigen naam kreeg, in eerste instantie niet door de betrokkene zelf, maar door de gemeenschap. Het was doordat men door de anderen als een afzonderlijk ‘voorwerp’ werd gezien, dat men ook zichzelf als een entiteit is gaan zien. Zoals een kind zichzelf als een totaliteit leert ontdekken doorheen het feit dat voortdurend naar hem gewezen wordt.
Een goed punt om een stadsrondrit door Moermansk te beginnen is bij ‘Alyosha’. Met dit reusachtige beeld van een soldaat die vanaf een heuvel uitkijkt over Moermansk worden de Russische soldaten herdacht die tijdens WO II het Russische grondgebied boven de poolcirkel verdedigde.  Aan de voet van de enorme betonnen soldaat is er een prachtig uitzicht over de haven en de stad. Een bruidspaar met gevolg komt bloemen voor het monument neerleggen  en laat vervolgens de Russische Champagne knallen. Ook de toevallige passant krijgt een plastic bekertje en een halve fles in de handen gedrukt. Het bruidspaar moet verder want de traditie in Moermansk wil dat bruidsparen alle belangrijke monumenten langsgaan.
Gaand voor de ziel kan men het komplete van de eigen familie ontkennen. Dit kan een tijdje de dienst uitmaken, alleen om te ontdekken dat de ene familie wordt ingewisseld voor de andere, niet het probleem van de verwachtingen, de sociale kontrole en de persoonlijke druk opgelost hebbend. De familie als onvermijdelijk ziend moet men zich neerleggen bij zijn wetten: ontken niet je liefde en edelmoedigheid, ze verplicht. Uiteindelijk is de hele mensheid je familie en het ontkennen van je nobele verplichtingen staat gelijk aan het jezelf je eigen leven ontzeggen. Men moet de last van de eigen keuze dragen, het alternatief is de vlucht in de dierlijke staat welke altijd angst en kontroleverlies zal geven. De juiste strategie is niet deze of gene familie te ontkennen, maar de werklast te verminderen. Door konditionering aan het materiële, ongereguleerd zijnde en beheerst door de waanzin van instabiele psychologie, is men gevangen in compensaties en aanhoudende zwakheden als jaloezie, woede, begeerte, bezitsdrang, misvatting en valse trots (afb.) Deze konditioneringen aan het materiële lichaam en hun degraderend effect eisen alle energie en intelligentie voor zich op die nodig is om een uitweg te vinden. Ze hebben een economie en een zich verzettend ego van zichzelf. Men schijnt verslaafd en bezeten te zijn door de demonen van de zwakheid.
Karagiozis sleept zijn peervormig lijf voort. Hij draagt een strooien hoed om zijn kale schedel tegen de zon te beschermen, maar de druppels glijden al omlaag over de spekrollen die weelderig zijn nek bedekken. De bochel die tussen zijn schouders oprijst wiegt heen en weer als de bult van een dromedaris. Hij heeft gekoelde groene thee zitten drinken op de achterplecht van zijn woonboot, zitten drinken en zitten dommelen, totdat hij weer ontwaakte door het gerommel van zijn maag. Zijn hechtingen jeuken wat en hij heeft een branderig gevoel bij het urineren, maar verder lijkt alles benedendeks in orde. Het heeft hem een aanzienlijk deel van zijn spaar­geld gekost om zijn lid weer vast te laten naaien. Die chirurgijn Johann Faust die praktiseert in de Altstadt heeft verzekerd dat zijn toverfluit binnen enkele dagen weer naar behoren zou moeten functioneren.
 Er is vandaag een probleem met het netwerk van Airtel, wat betekent dat bellen af en toe een periode niet mogelijk is. Extra makkelijk dat ik dan nog wel een snelle internetverbinding heb. Dus ik mail af en toe maar iemand… en dus nu iedereen.
Een kind “slaan” is niet hetzelfde als het geven van een “pedagogische tik”. En met een “pedagogische tik” wordt, zo meen ik toch, door weldenkende mensen tegenwoordig ook wel iets anders bedoeld dan de lijfstraffen die eertijds voorzien waren in niet alleen Engelse kostscholen. Het zal geen toeval zijn dat een doordeweekse pedagogische tik die door een ouder “spontaan” wordt uitgedeeld, betrekking heeft op een niet echt harde klap op de wang of op de bil. “Een pak voor de broek” dus. Bij zo’n klap loop je geen letsel op, niet eens een heel tijdelijk letsel. Je kunt de zaak in het geheel niet gelijkstellen met een vuistslag of met zaken die juridisch onder “slagen en verwondingen” vallen. Een pedagogische tik op de wang of op de billen gooit alleen de bloeddoorstroming in de betrokken lichaamsregio wat door elkaar. Bil en wang vormen een soort stootkussen dat effectief beschermt tegen onmiskenbaar letsel. Voor mij mag dit soort tikjes best vervangen worden door verbale verwijten of door “praten”. Maar of daarmee de kous af is, nee, dat maak je me niet wijs. Het fysiek geweld op kinderen, ook in zijn softe vormen, zal dan wel afgenomen zijn, maar daarmee is de kwestie van de schade die kinderen kunnen oplopen in de omgang met hun ouders, leerkrachten en uiteraard ook van kinderen onder elkaar, niet van de baan. (De actuele hysterie rond “pesten” versluiert op een voor mij toch doorzichtige wijze veel ander kinderleed waar de schreeuwerige hysterici liever niet mee geconfronteerd worden.)
Daar is een andere mentaliteit aan de gang, men is misschien minder getalenteerd en moet misschien alles eerst bestuderen, maar men komt er wel en vaak beter geschoold en beter in kennis van hun eigen kunnen en nivo.
Ik ging toen, terwijl ik dacht: dit is wat ik altijd tegen de mensen zeg dat ze uitdrukkelijk niet! moeten doen, meteen met mijn handen ertussen, greep de mechelaar, werdt gigantisch in mijn hand gebeten, maar redde wel mijn hond. Met de bibbers en een gat door mijn hand met een zakdoek erom, moest ik toen in mijn eentje nog een half uur verder trainen, honden uitspannen. Betreffende eigenaar van de mechelaar was hem gevlogen, hij kon niet tegen bloed en viel bijna flauw, dus was ook niet echt geschikt om te helpen.
Wat betreft het ontmoeten van de ander voor een duurzame relatie zal gewoonlijk afspreken in stadium acht het beste werken daar het mensen verenigt in een gemeenschappelijk begrip. Ook is zo duidelijk dat slecht ontwikkeld zijn in de vroegere stadia het afspreken minder succesvol zal maken. Eerst de zaken en dan het meisje zal altijd beter zijn. De klassieke held bevrijdt de gevangen vrouwe of verstoorde wereld. Dit is hoe mensen elkaar respekteren: door de kwaliteit van de dienst aan het ware. Hiertoe wordt men gevormd door de beproeving van de afwijzing. 
Uit beleefdheid heb ik wat bedenktijd gevraagd. Ze snappen nog steeds niet waarom ik hier na een jaar weg wil: niet het ziekenhuis in Bawku is de oorzaak, maar het hogere management, vooral de mensen buiten Bawku, dat voor mijn gevoel nooit op tijd iets voldoende heeft geregeld voor mij.
De eerst versie staat onder deze tweede versie. Hierin heb ik feedback van collega’s en leidinggevende verwerkt. Nieuw hierin zijn de 4 kwalitatieve tegengestelde krachten, onderbouwing uit andere (bredere) literatuur. In mijn volgende stap kies ik een scenario, en beschrijf mijn kijk op een wereld waar de drijvende krachten invloed op hebben.
36. 34 denkt en alles gewoon lijkt. Deze afwisseling heb je nodig en behoort tot het proces dat verwerking mogelijk maakt in de eerste fase. Tweede fase: emotionele reacties In de enquête is aan de partners gevraagd wat voor emotioneel effect het op hen had, toen zij geconfronteerd werden met de verslaving van hun partner. De reacties zijn niet eenduidig samen te vatten in een bepaald gevoel, maar zijn vaak op te vatten als ‘een draaimolen aan gevoelens’ of ‘een emotionele achtbaan’. De verschillende emotionele reacties kunnen naast elkaar voorkomen, of zich afwisselen. Golven van verdriet kunnen zich bijvoorbeeld afwis- selen met golven van woede. Een aantal reacties waren bijvoorbeeld: “Ik was totaal van slag, ik wist niet wat ik mee maakte en ik had het ook niet verwacht. Ik voelde me in de steek gelaten, verdrietig, ge- kwetst, onaantrekkelijk, angstig en boos.” “ik schrok enorm toen ik het voor de eerste keer hoorde. Het drong pas langzaam tot mij door wat er ECHT aan de hand was… een dag later was ik heel erg verdrietig. Daarna werd ik super boos. Weer later werd ik heel achterdochtig en vertrouwde ik hem niet meer.”
Het is verdomd vreemd. Maar het maakt me tegelijk blij en het is zeker rustgevend. Het doet zalig aan. En bij het woord “zalig” denk ik pas nu bij het herlezen aan het zogenaamde kerstfeest. Dat “zalig kerstfeest” heb ik in mijn leven geen enkele keer over mijn lippen gekregen, ik moest mij daarvoor ook in het geheel niet inhouden. Het is een uitdrukking die haaks staat op wie ik ben (was) en wie ik niet ben (was). Wie ik kan zijn en wie ik niet kan zijn. En wie ik kan niet zijn.
‘Dat was de verbindingslijn tussen de zendunit en de besturing. We kunnen dus ook geen contact meer opnemen met wie dan ook. En vergeet de satelliet­verbindingen, die zijn er enkel in de steden. Onze marsnetbooks zijn waardeloos zonder Casanova. We zullen de gewonden sneller hulp kunnen geven en zelf hulp vinden als we te voet terugkeren.’
Zo’n hippe oproepen zijn in mijn ogen hoe dan ook het werk van een halve of hele goeroe die erop uit is slaafse volgelingen te ronselen. En inderdaad blijkt ook onze eerbare Dawkins in zijn Voorwoord iedereen aan te manen om als atheïst “uit de kast te komen” en als trotse militante atheïst door het leven te gaan.  Nu heb ik, als 100% ongelovige zonder verdere pretenties naar anderen toe, niet bijzonder veel respect voor mensen die er trots op zijn hun wezen te herleiden en te verengen tot één identiteitscategorie, zij het geslacht, “ras”, nationaliteit, seksuele geaardheid, politieke of religieus-levensbeschouwelijke overtuiging, DSM-V diagnose, voetbalclub of wat dan ook. Dat soort trots en zelfinperking lijkt mij een bedenkelijk symptoom van een of ander quasi-pathologisch defect.
‘We betalen met tijd, als we iets willen bezitten dat we niet zo kunnen printen.’ Ik dacht aan mijn koffie. Er kwam ondertussen nauwelijks nog damp van de mok. Ik zette mijn lippen aan de rand en nam een slok. Lauw. Had ik me maar niet moeten laten afleiden. ‘Meestal heb ik dat niet nodig.’
Bijltjesdag: absoluut, kort door de bocht en vol erop. De hardste straf voor graaiers is het ontnemen van bezit, zowel in het nu als in de toekomst. Verder een verplichte woonplek aanwijzen en enkelband. Geen uitreisdocument meer, geen stemrecht, geen rijbevoegdheid of enige functie waarbij men zeggenschap heeft over een ander, verplicht werk in een zorginstelling en constante controle op enig welvaartsartikel. Kortom, de gaaiers en machtsmisbruikers pakken zoals men criminelen aanpakt en dan met een paar extratjes…..
Er stond een zachte bries. Een eigenaardige, niet te definiëren geur dreef Zohra’s kant op. Intuïtief wist ze dat ze die geur moest volgen, ook al walgde ze ervan. Ze probeerde een overzicht te krijgen van het dak. Het was zo groot als een voetbalveld en ingericht als een doolhof met ventilatieschachten, antennemasten, lift­okers en trappenkamers die het zicht belem­erden. Ze strompelde naar de dichtstbijzijnde mast en verschool zich erachter. Het inademen van de buitenlucht deed haar deugd. Langzaam voelde ze het leven weer in haar lichaam sijpelen.
Laura trok een van de lades van Peters bureau open, de lade waarvan ze wist dat hij er altijd zijn kantoor­artikelen in veegde. In de wirwar van paperclips, gummetjes, potloden en lege kauwgom­wikkels vond ze wat ze zocht – de briefopener. Deze klemde ze in haar zweterige hand en op trillende benen liep ze naar de deur van het kantoor.
‘We moeten nu wel naar de stad terug,’ zei hij met een treurige onder­toon die zo gemaakt was dat ik op zijn smoel kon slaan. Ik zag in mijn verbeelding zijn roze tong geperforeerd worden door al die veel te puntige tanden, zalig was dat.
41. Winst: • Aanvulling of leidraad gesprek (géén vervanging!) • Kwaliteit van Leven ‘labuitslag’, voorafgaand aan gesprek • Sneller tot de kern in gesprek: korter consult • Meer informatie van kind zelf: eigen visie • Vervolgen in tijd • Gericht adviseren en verwijzen • Consult duurt NIET langer KLIK PROfiel
Tegelijk voelt het wat verdrietig om misschien(!!!!) afscheid te moeten nemen van een afdeling waarin ik veel energie heb gestoken en waarvan ik het personeel redelijk ben gaan kennen en de meesten ook ben gaan waarderen.
Ik dacht na en maakte een plan. De route terug naar de familie Steiner was ongeveer 127 kilometer: 25 uur op kruissnelheid. Zij hadden een back-up van mijn drijf­veren, dus daar moest ik naartoe. Mijn accu’s waren vol. Daarop kon ik 15 kilometer ver komen. Een keer of tien stoppen om bij te laden en in een paar dagen moest ik er zijn.
Afzonderlijk, stelde Dr. Anil R. Diwan, Voorzitter van het Bedrijf, een bespreking op 18 November op de Nano en Schone die Conferentie van Technologie voor 2009 (http://www.chemshow.com/includes/nano.pdf) in de Stad van New York, in combinatie wordt gehouden en het vennootschap met Chem Tonen 2009 (http://www.chemshow.com).
Bedoeling van de nieuwe structuur was de politie ‘dichter bij de burger te brengen’. En de politie kwam dicht, heel dicht. Kwam de burger vroeger in zijn dagelijks leven nauwelijks met de politie in aanraking, nu is de politie alomtegenwoordig. Ze staat overal klaar. Toegegeven: de politie bouwde inderdaad een aantal meer humanitaire taken uit, zoals slachtofferhulp. Bizarre perverte monsters worden psychologisch tactvol en zelfs met een merkbaar respect benaderd, zeker vergeleken met een doordeweekse allochtone winkeldief. En de selectiecriteria voor de aanwerving van politiemensen en ook hun opleiding zijn, in hun geheel genomen, meer afgestemd op een democratische en minder autoritaire opdracht. Maar met de toegenomen sociale ongelijkheid, gevolg van een beleid dat de economie quasi volledig teruggaf aan de vrije markt, kreeg de politie ook de belangrijke opdracht de potentiële criminalisering van achtergestelde bevolkingsgroepen te neutraliseren. Daarvoor moest er natuurlijk eerst en vooral politie zijn. Er kwam meer politie op straat (maar ook in de politiebureaus en ook in de huizen van de mensen)! Het hele land werd onder cameratoezicht geplaatst. En bedenken wij daarnaast dat er ondertussen in België anno 2006 ook 18.000 privé-bewakers aan het werk zijn. Zij mogen wettelijk gezien geen wapens dragen, maar het aantal overtredingen op deze regelgeving is legio.
22. DE KIKKER EN DE OCEAANIk stel me dezelfde vraag wat ondernemingen betreft. Moeten we met deregelmaat van de klok wakker geschud worden voordat we ons handelenbijstellen? Moeten we eerst een schandaal ontketenen voordat we allerleiethische codes ontwikkelen? Zonder hiermee te suggereren dat de aange-brachte oplossingen dan ook de juiste zijn. Crisissen zijn immers zeldeneen goeie voedingsbodem voor gezonde en vooral duurzame beslissin-gen. Ik geloof niet in ethische codes. Het zijn geen veiligheidsgordels,maar autobrandblusapparaten. Ze geven een vals veiligheidsgevoel. Zezijn ontoereikend, of erger nog, onbruikbaar bij branden. Maar met een-tje aan boord volgen we wel de wet en als we er eentje in de keuken han-gen, dan hebben we zelfs het gevoel een voorbeeldfunctie te hebben.Een wakkerschudmoment is het moment waarop de realiteit ons verteltdat onze theorie niet klopt. Voor we aan een wakkerschudmoment toezijn, leven we met een theoretisch beeld van de werkelijkheid. We heb-ben plannen bedacht en voor zover mogelijk zullen we ze uitvoeren. Eenvoorbeeld: stel, ik bedenk hoe verstandig het kan zijn om ijsblokjes teserveren in de woestijn. Een frisdrank zal daar zeker welkom zijn. Maarik stel proefondervindelijk vast dat ik na een half uur met gesmoltenlauw water loop rond te zeulen.Laat ons even op dit voorbeeld inzoomen. Ik kan met veel inzicht enkennis een berekening maken over de houdbaarheid van ijs in een hetewoestijn en op basis daarvan een geïsoleerde draagtas ontwerpen. Dekans is klein dat ik in mijn berekeningen voldoende accuraat rekeninghou met de tijd die ik nodig heb om door het mulle zand van consumentéén naar twee te wandelen, met het feit dat ik af en toe eens moet uitrus-ten, dat ik de isolerende tas af en toe zal openmaken om mijn handels-waar te laten zien zonder dat er gekocht wordt. Anders gezegd, eenmodel dat ik gebruik om de toekomstige realiteit te voorspellen is meest-al een zeer beperkte en halfslachtige beschrijving van wat de werkelijk-heid echt zal zijn. Hoezeer we ook ons best doen, hoe goed we ooknadenken en hoe slim we ook zijn, modellen slagen er nooit in de wer-kelijkheid echt te vatten. Iedereen die een nieuw product op de marktbracht, weet dat het prototype een prototype is dat ons zal helpen hetjuiste echte product te maken, nadat we geëxperimenteerd hebben.Iedereen die met een computer werkt, weet dat je best niet aan de slaggaat met de eerste versie van een nieuw softwareprogramma. Er moetenimmers nog veel fouten uit verwijderd worden die blijkbaar alleen proef-ondervindelijk kunnen worden vastgesteld. Ik heb een tiental jaar in dewereld van het testen van software gewerkt en heb er vastgesteld hoeveel 12
In de moeder-kind relatie vinden we nog een combinatie van gedragskoppeling en taal. Bij jagers, die geen fysiek contact hebben, worden door gebarentaal en woorden de gedragingen gecoördineerd en op elkaar afgestemd. De werktuigelijke efficiëntie van de taal maakt dat ze zich bijzonder snel zal verspreiden en zich ontwikkelt tot de complexe systemen die wij nu als natuurlijke talen kennen. Klankverbindingen worden woorden en woordafleidingen, woorden worden aaneengeregen tot zinnen, waarbij diverse uitingen kunnen worden gecombineerd. ‘Zie daar dat beest’ combineert de aansporing aan de ander om te kijken met de mededeling dat er iets te zien valt, wat er te zien valt en waar iets te zien valt. De basis van de zinnen vormen werkwoorden (handelingen, bewegingen, veranderingen) en zelfstandige naamwoorden (wezens of voorwerpen), maar daarnaast worden ook relaties tot uitdrukking gebracht met behulp van wat we nu voorzetsels noemen, eigenschappen via bijvoeglijke naamwoorden, enzovoort. De voorstelling van de wereld in termen van wezens/objecten en handelingen/bewegingen kan echter op verschillende manieren worden uitgedrukt. Zo spreken sommige Afrikaanse talen niet van ‘het paard loopt’, maar er wordt gezegd ‘het lopen paard-t’.
Gelijkmoedigheid is een grote verworvenheid. Het staat populair bekend als ‘being cool’, niet erg bezorgd zijn over de uiterlijke wereld of het materiële effect: hij die zijn kalmte verliest is de ware verliezer. Psychologisch is het je bedaardheid waarmee je het evenwicht bewaart. Winnen is een relatieve zaak en verliezen ook. De ziel is het mysterie van de kontinentie die ongeacht de toestand van het lichaam in werking blijft. Een dode persoon of een verliezer (van het leven) kan nog steeds zijn werking hebben in het hart van anderen en een pasgeboren baby kan nog steeds de hele wereld willen winnen een karakter tonend dat voor de rest van zijn leven niet verandert. Gelijkmoedigheid refereert rechtstreeks aan de werkelijkheid van God, de Heer, zelfverwerkelijking, persoonlijke interesse, ziel en rijpheid. Een jong kind kan zo rijper zijn dan een volwassene waardoor we geen standaardrecepten kunnen hebben voor het beoordelen van mensen.
In het hotel zijn onder meer een drukbezochte nachtclub en een bar gevestigd. Voor een biertje of wat anders is er daarnaast nog de Barentsz-Bar. Er zijn veel Scandinaviërs  en ook enkele mooi uitgedoste Russische ‘jongedames’,  die duidelijk wachten op klandizie. Aangezien dit een plek is waar veel buitenlanders komen, liggen de bierprijzen er duidelijk hoger dan elders
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen er omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
De eigen onwetendheid niet herkennend worden kinderen vaak gehaat door de ouders die, worstelend met het volwassen gebod der zelfverantwoordelijkheid ergernis ontdekken bij de afhankelijkheid en diktaten van het kinderlijke. In plaats van vrije zelfverwerkelijkende geëmancipeerde individuen te worden, moeten de ouders lijden onder de slavernij van de werklast van hun voorgaande lusten. Het lustprincipe is niet in één dag overwonnen: het brengt een wereld aan consequenties met zich mee die natuurlijk wordt geregeld door het hebben van kinderen. De meest eenvoudige dingen als eten, je gedragen, zindelijkheidstraining etc. moeten telkens opnieuw worden geleerd totdat een gezonde werkelijkheidszin de onschuld van het leven domineert (afb.). Er niet in slagen deze werklast te dragen en vervreemd van de ouderlijke autoritaire houding gaan mensen naar de hel heropvoeding behoevend in instituten voor geestelijke gezondheid, kloosters, therapiekamers en andere trainingen. Veel van het menselijke leven gaat over deze aangelegenheid van het dragen van de werklast van de voorgaande lusten. Het is heel normaal en niets om je voor te schamen. De mensheid heeft altijd pelgrimages gehad, religies en andere bezigheden om ermee in het reine te komen en in de toekomst zal het blijven voortbestaan in één of andere vorm. Ook de orde voorgesteld in dit schrijven in de vorm van een andere klok en discipline van statusoriëntatie vormt een werklast die een intermediair is tussen de oude lust en de nieuwe uitkomst van simpelweg een andere kalender en dezelfde oude klok bestuurd naar de zon zoals het zou zijn. Het kan eenvoudig wel duizend jaar duren vooraleer de hele wereld kultureel verenigd is in een verbeterde tijdpolitiek. Vanwege het feit dat iedereen zijn eigen manier erop na houdt moet worden gewerkt aan een grote complexiteit terwijl het uiteindelijk niets meer blijkt te zijn dan de evolutionaire pijn van het doen van één stap voorwaarts in het bestuur van tijd en identiteit. Met deze last in de persoonlijke sfeer van het opvoeden van kinderen of zorgen voor de dierbare artefacten van de eigen kultuur, moet geweld vermeden worden. Geweld is het resultaat van frustratie gekonfronteerd met meer moeilijkheden en werk dan men behoefte aan heeft, gewenst is of naar verlangde. De onderliggende begeerte die de geestelijke gezondheid weg rooft in goede banen leiden, wordt zoals gezegd gedaan door regulatie in de politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke, persoonlijke sfeer. 
Verbeeld je nu in dat een roofdier de grootste cirkel wil verorberen, dan hebben de kleine cirkels het meeste kans om te overleven. Deze kunnen dan kleintjes krijgen en die overleven dan ook weer. De grotere hebben maar heel weinig kans om in leven te blijven.
Heel het ruim, evenals de ruimen erboven en onder, zijn gevuld met hangmatten vol slapende broeders. De Baal is overvol sinds de Sumatra Queen van kapitein Obed Marsh verbrand en gezonken is, de bemanning is meer dan verdubbeld. De oudere broeders, degenen wiens trans­formatie voltooid is, slapen niet meer aan boord van de Baal. Ze leven in het water, dichter bij Vader Dagon, en komen nog slechts zelden aan boord.

“Amerikaans overlevingsuitrusting arkoverleving is geëvolueerd hoe je ascendant-uitrusting kunt spawnen”

Even later klonken zware, bedaarde stappen op de trap. Ridder Harbrand daalde af en zette iets op de vloer tussen de dwergman en de monnik, die zich met zijn rug tegen de muur drong, prevelend en zijn relikwie bepotelend.
Voedsel: In tegenstelling tot water kan een mens voor een langere tijd zonder eten. Terwijl men maar drie dagen zonder water kan, kan een mens ongeveer drie weken zonder voedsel. Verwacht wel geen mirakels, want al na een paar dagen zal je heel goed het effect van ondervoeding al voelen. Je zult je moe en futloos voelen, en in een later stadium gedesoriënteerd, barstende hoofdpijn en uiteindelijk zal je sterven. Wanneer je probeert te jagen of dieren probeert te vangen met vallen, zal het je ook heel duidelijk worden dat het allemaal niet zo gemakkelijk is dan dat ze laten uitschijnen op TV. Een welbekende regel om voedsel te verzamelen is:”verspil minder energie om het voedsel te verzamelen of te vangen, dan dat het je energie oplevert!” In vele gevallen moet je het simpel houden slakken, insecten en planten zullen je een goede bron van proteïnen en vitaminen geven. Let op! In vele gevallen kan je beter honger lijden dan zomaar iets op te eten, als je niet zeker bent van wat je in je mond gaat stoppen, blijf er dan af! Wederom is een goede voorbereiding hier van groot belang, boeken over eetbare planten en insecten zijn er van alle soorten op de markt. Er bestaan zelf pocket uitgaven die zonder probleem in een broekzak passen.
20. 18 De uitwerking van het tweedimensionale classificatiesysteem van autonomie en verbondenheid is verder uitgewerkt in de scriptie van Bijzet (2004) en heb ik in figuur 4 samengevat. Figuur 4: classificatiesysteem van autonomie en verbondenheid. Het belangrijkste wat uit deze diagram naar voren komt is dat kinderen die uit verwaarloosde gezinnen komen, zich weinig autonoom (-Z) en weinig verbonden (-A) voelen. Zij hebben vaak de boodschap meege- kregen dat zij het niet waard zijn om tijd in te steken, en dat ze zelf moeten zorgen voor de bevrediging van hun eigen behoeften: ze krij- gen een laag zelfbeeld. Hierdoor leren kinderen af om afhankelijk te zijn van anderen, maar leren ze ook niet zichzelf lief te hebben en te waarderen. Als kinderen niet langer behoeftevervulling van een ander verwachten, stoppen ze met het zoeken van verbondenheid en gaan ze zelf zorgen voor hun eigen behoeftebevrediging. Deze kinderen
Deze technieken kregen een complement in de sociale technologie waarvan we veel aspecten reeds besproken hebben. Het zoeken van voedsel, het klaarmaken en uitdelen ervan waren stuk voor stuk sociale handelingen. De maaltijden namen de vorm aan van een regelrechte ceremonie die aangaf dat je niet zomaar als het eerste het beste dier altijd at als je honger had en daarbij anderen zo veel mogelijk uit de buurt hield. Eten is in die zin al 100% opvoeding. De magie vulde de techniek aan: met magie misleidde men de natuur, men poogde dit althans. Het totemisme (een antropologisch gezien bezwaarde term die nog weinig wordt gebruikt omdat ze te veel verschijnselen ineens moet bevatten) was een poging de vruchtbaarheid van planten of dieren te verhogen door hen als totem aan een stam of familie toe te wijzen en ze na te bootsen in symboliek, dansen en afbeeldingen. Tussen verschillende totemgroepen werd voedsel uitgewisseld, wat het begin van ruil en handel kan zijn geweest. Een ganse serie regels en voorschriften werd ingesteld met betrekking tot de omgang met personen en voorwerpen en van die voorschriften mocht niet worden afgeweken om het voortbestaan van de groep niet in het gedrang te brengen. Macht (‘mana’) werd toegeschreven aan personen, dieren of voorwerpen: die zijn dan taboe of heilig en moeten volgens strikte regels behandeld worden. Meer en meer handelingen werden ingepast in een sociaal ritueel: ceremonieën waren er vooral bij geboortes, initiatie van jongeren en begrafenissen. De initiatie, die een complement was op het aanleren van productieve technieken, werd muzikaal begeleid door hymnen die het expliciete wereldbeeld en de mythes van de stam of familie bezongen. Bij de initiatie kreeg men ook zijn of haar naam. Deze legde de verwantschap vast en de relatie van de geïnitieerde tot de wereld. Ook geboorten en begrafenissen werden met muziek opgeluisterd.
6. Inhoudstafel WOORD VOORAF IXDEEL 1 1 EEN KORTE VOORSTELLING 3 OP ZOEK NAAR WAKKERSCHUDMOMENTEN 9 HET MODEL VAN ULRICH LIBBRECHT 21 EEN MANAGEMENTMODEL IN DE DIEPTE 35 EEN PERSOONLIJKE GETUIGENIS IN DE DIEPTE 49DEEL 2 59 OVER CIJFERS, LETTERS EN RAPPORTEN 61 OVER VERGADEREN, BESLISSEN… EN EMOTIONELE INTELLIGENTIE 79 OVER INNOVEREN, CREATIVITEIT EN ONDERNEMEN 89 OVER CHANGE MANAGEMENT, FUSIES EN REORGANISATIES 105 OVER EFFICIËNTIE EN TIJD 119 OVER DE WERKPLEK 127 OVER HET PERSONEEL 133 OVER ORGANISATIE EN LEIDING GEVEN 137 OVER ETHIEK (EN CORPORATE SOCIAL RESPONSIBILITY) 153CODA 159 OP ZOEK NAAR ZEKERHEID 161 SLOTWOORD 169DANKWOORD 173APPENDIX 175 VERHALEN 177 INDEX 179 BIOGRAFIE 183 BRONNEN 185 VII
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
In het wetenschappelijk tijdschrift dat na haar afstuderen verscheen, liet ze meer los over het afstudeerproject waarvoor ze summa cum laude was geslaagd. ‘Het is een psychologisch proces dat we dat wat van vroeger is beter waarderen dan wat in het heden is. Het gaat over herinneringen, over weemoed en melancholie, nostalgie. ‘Vroeger was alles beter’. Wij vinden dat belangrijk, het benadrukt dat wij sterfelijk zijn en van het heden moeten profiteren door een herinnering na te laten. We kopen vintage voorwerpen met defecten, roest, beschadi­gingen, verwering omdat ze ons de vergankelijkheid laten zien. Onze foto’s bewerken we met een filter om er een ouderwetse glans aan te geven, alsof de foto met een camera obscura is gemaakt, of een polaroid­camera, of zelfs is geschilderd in een of andere prehistorische stijl. We geven onze muziek een extra kraak mee, alsof we luisteren naar een naald in een groef terwijl we slechts naar een digitaal bestand luisteren. Met mijn algoritme krijgen digitale foto’s wel het patina van vroeger met een filter, maar dan langzaam, door de jaren heen. Zo verweren de digitale foto’s op een natuurlijke manier.’ Op internet was korte tijd een time-lapse filmpje te vinden van haar experiment met een foto op een smartphone, die langzaam op het schermpje verging terwijl zij haar doctoraalscriptie schreef. Ze verzekerde dat het proces ook langzamer kon verlopen, afhankelijk van enkele variabelen in het algoritme, zo had ze ook voorzien in een aansluiting met een vochtsensor: bij vochtige omstandigheden verliep de verwering sneller.
De paleolithische mens parasiteerde op de natuur, des te meer naarmate zijn techniek verbeterde. Het aantal dieren en planten schommelde en was soms zeer gering. Misschien ook werd de techniek te goed: het wild dunde uit en de groep was zo steeds verplicht ergens anders heen te trekken. Dit is het zwakke punt van de jacht: de jacht parasiteert op haar jachtwild. Zij kan de aanwezigheid van voedsel niet positief beïnvloeden. Zij kan dieren niet tot in het oneindige doden omdat het aantal dieren niet oneindig is. Om het in tegenwoordige termen te stellen: grondstoffen waren niet onuitputtelijk. Hoe efficiënter de jachttechnieken, hoe meer de jacht zichzelf ondermijnde. Ongetwijfeld hebben de geperfectioneerde technieken tot een laatste productiviteitsstijging geleid, met de mogelijkheid tot solitaire en geïndividualiseerde jacht (in plaats van in groep) en een verdere opsplitsing van de familiegemeenschappen, met als eventueel gevolg van beide een verzwakking van de samenwerkingsverbanden. Vermoedelijk zijn het niet de stammen geweest die zich succesvol hadden gespecialiseerd in de jacht, die aan de wieg stonden van systematische landbouw en veeteelt. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren:
Een privécapsule van NonVitae GmbH haalde me thuis op en bracht me, laag over de aarde scherend, naar de Makoua Elevator in Congo-Brazzaville. Ik was de afgelopen jaren al vaker met de lift de ruimte in gegaan, toch ging mijn hart sneller kloppen toen ik de machtige kabels zag die als bergen in de aarde verankerd waren en hoog boven mijn hoofd vervaagden. Deze keer was anders. Deze keer was echt.
OverlevingsuitrustingdoosOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingReisoverlevingsuitrusting in de wildernis Overlevingsuitrusting De Houten Vloer van overlevingskit laid out on the
lieve wilma, ik weet dat ik er elke keer weer bovenop kom, ook al is ’t moeilijk…..en dan is het zelfs soms nog mooier en fijner dan de vorige keren….ik leef met je mee en je zult zien als je huis klaar is: zit je rond te kijken van pure verbazing…dikke knuf van mij liefs rietje
De politicus verliest in deze evolutie zijn ‘auctoritas’. Hij is niet langer een ‘auctor’. De band met de kiezer gaat verloren en het is niet langer duidelijk namens wie hij spreekt. Op de tv en in de kranten spreekt hij tot een kijkers- of lezerspubliek dat hij op dit moment niet ziet en waarmee hij dus ook niet mee communiceert. Hij raadpleegt noch hooguit de topleden van zijn partij die al evenmin hun visie niet meer bepalen op basis van hun kennis over diegenen namens wij zij spreken. Dat blijkt bv. in Nederland waar de sociaaldemocratische PvdA massa’s kiezers zagen en zien overlopen naar de SP en Wilders’ PVV, die veel meer voeling (b)lijken te hebben met de dagdagelijkse verzuchtingen van de echt bestaande mensen die de samenleving vormen. Kiezers en politici zijn totaal van elkaar vervreemd geraakt en de burgers hebben heel goed door dat in de ‘politiek’ soms een schimmig spel wordt gespeeld. Hij of zij herkent zich doorgaans niet als de politici het hebben over ‘de mensen’ of ‘de burger’ die hij of zij dan zou moeten zijn. Het verklaart waarom in de jaren 1990 de antipolitiek snel om zich heen heeft gegrepen. In de kranten en op de sociale media verschijnen alsmaar meer lezersbrieven en posts die de ‘politiek’ hekelen, zowel van gewone mensen als van intellectuelen. Zij betogen dat wij niet langer in een democratie leven, en ze hebben in wezen gelijk. De kiezer is van een hoofdrolspeler vervallen tot een consument die een electorale boodschap lust of niet lust. En de politici laten zich voortdurend meeslepen door de waan van de dag: incidenten en spectaculaire feiten die één of twee dagen het nieuws beheersen, maar die de mensen eigenlijk snel vergeten (tenzij ze gestuurd door één of andere instantie voortdurend weer opgerakeld worden door de media) en snel weer verdampen in hun dagelijkse veel meer permanente verzuchtingen en kommer. De mensen weten wel dat spektakels uitzonderingen zijn en juist daarom halen ze het nieuws: het nieuws gaat steeds over datgene dat het dagelijkse doorbreekt, m.a.w. over de uitzondering, het monsterlijke, de barbarij. Ondertussen spenderen de politici in hun commissies uren en dagen met het behandelen van wetsvoorstellen die dergelijke spektakels in de toekomst moeten voorkomen en vergeten ze de reële problemen van de mensen aan te pakken (zoals bv. de toenemende en stilaan onhoudbaar wordende stress in de samenleving, die precies verklaart waarom mensen zo gevoelig zijn voor spektakel en monsterachtige misdaden).
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Giechelend namen we zogenaamd afscheid in de Elevatorsatelliet. Ik zweefde door de slurf, die uit veiligheidsoverwegingen maar één persoon tegelijk doorliet, naar de deur van de pendelsluis terwijl Lars met gespitste oren wachtte in de satelliet. Zodra ik de pendelsluis binnen zweefde, weerklonk ‘ping’. Lars zette keihard af en lanceerde zichzelf met zijn armen naar voren door de slurf.
Gelukkig ben ik als (ex-)huisarts breed inzetbaar en ook op de kinderafdeling en op de poli kan ik wel veel doen, al is het minder spectaculair. In de diensten (twee dagen per tien dagen zou dat dan worden) zou ik nog wel te maken hebben met de verloskunde.
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
Mensen kunnen nu alleen ‘degelijk bestuur’ of wat dan ook verwachten, maar ze kunnen niet verifiëren wat de députés of ministers echt voor hen doen: ze zijn volkomen afhankelijk van de wijze waarop de politici de zaken op tv en in de kranten weten voor te stellen of van de wijze waarop journalisten met een verborgen agenda die politici een aureool geven of kraken. In de zin zijn de media inderdaad mediums: een midden (de publieke opinie) tussen volk en politici. Maar het medium werkt maar in één richting, tegenovergesteld aan de richting waarin de beïnvloeding oorspronkelijk verliep. Autoriteit was inderdaad een relationeel begrip: het was een relatie tussen het Romeinse volk en de Senaat, en de ‘auctoritas’ was het medium daarvan geworden die de volkswil vertaalde in wetten. In de private sfeer was de ‘auctor’ het medium tussen cliënt en de instantie waar zijn belangen dienden verdedigd te worden. En de augur was het medium tussen ‘natuur’ en mens. De augur sprak als medium in naam van de mensen tegen de ‘natuur’, vandaar dat de zinnen die hij uitsprak veelal totaal onverstaanbaar waren voor de mensen. En ook de Pythia in het orakel van Delphi ontving de boodschap van de god Apollo in onverstaanbare klanken, woorden en zinnen die ze nadien voor de raadvrager diende te vertalen in begrijpbare adviezen of voorspellingen.
Maar Berend kreeg geen antwoord over zijn lippen. Hij staarde, met ogen zo wijdopen gesperd dat zijn hele iris wit was omrand, naar de saucijs op Willems bord. Zijn mes had een snee in het vel gemaakt, waar het vlees zich nu doorheen perste. Een klein plasje jus breidde zich eronder uit. Het was een korte maar harde kreet geweest, rauw en vol wanhoop.
En als we deze strijd om ons voortbestaan winnen dan is het beter om maar vast een lijst bij de hand te hebben van hen die berecht moeten worden. Onder Linksen, Socialisten, Stalinisten, Nazis, Islamieten, is de straf steevast de doodstraf. Voor eenieder die hun ideologie eventueel zou kunnen bedreigen. Zo ver wil ik niet gaan, bovendien moet ik een beetje oppassen met wat ik zeg.
Kontakt verliezend met het belang van de ziel, begoocheld door de aantrekkelijkheid van de materiële natuur, kunnen paren afdwalen van het rechte pad der emancipatie (afb. & afb. ) en de minder gerechte bereiken van menselijke aktiviteit verkennen. Daarvan leert men zeker over de limieten en grenzen die men niet moet overschrijden. Een ander ongewild effect van een dergelijke ervaring is het machtskonflikt. Experimenterend verliest men makkelijk het gezag en de zekerheid van de kultuur en orde van de ziel. Proberen zelf de macht te krijgen in een begoocheld en verwrongen idee van gezag en rijpheid, kan men in een relationele hel belanden. De geliefde beminde wordt een diktator en het gekoesterde leventje wordt een leugen. Om een veilige weg terug te vinden, terug naar het goede en echte van de tijd, kan men tijdelijk aanvaarden terug te vallen in een situatie van leerlingschap ten einde de verloren discipline weer teug te vinden. Daar is vaak hulp bij nodig. Enkel door boeken alleen is het moeilijk ook maar iets vooruit te komen. Sommige dingen zijn zuiver sociaal en veel kennis en regelgeving is ongeschreven. Om iets te leren is er ook de bron van het gezag van buitenaf en andere zoekers van de waarheid van persoonlijke emancipatie (afb.). Daarvoor zijn er priesters, politici en wetenschappelijke therapeuten die onderrichten en helen overeenkomstig hun geloofsovertuiging, politiek en paradigmata. Ieder systeem mag claimen exclusief en de enige en ware oplossing te zijn, maar de politieke werkelijkheid leert ons dat klaarblijkelijk het naast elkaar bestaan van allen de behoefte is. Welk systeem van bestuur ook aangenomen, ieder zal vast houden aan zijn eigen overeenkomsten. Men mag meedoen voor zover men ertoe in staat is maar het veranderen zal moeilijk of onmogelijk zijn. Er is een natuurwet die de coëxistentie en continuering gebiedt van de diversiteit van alle levende wezens en alleen bij het verlies van funktie en aanpassing sterft de soort uit.
Laura trok een van de lades van Peters bureau open, de lade waarvan ze wist dat hij er altijd zijn kantoor­artikelen in veegde. In de wirwar van paperclips, gummetjes, potloden en lege kauwgom­wikkels vond ze wat ze zocht – de briefopener. Deze klemde ze in haar zweterige hand en op trillende benen liep ze naar de deur van het kantoor.
Hij danste niet meer. Hij lag daar als een zielig hoopje. Zand begon zich al in zijn vacht te nestelen, daar waar hij niet als een buffet was aange­sneden en aangevreten en het zand zich donker in half-geronnen bloed baadde. Zijn nette jasje, ondertussen gescheurd en vuil van al het sleur­werk dat hij had gedaan, zat als een groteske tent om hem heen gevouwen, flapperend in de wind. Hij was namelijk een groot deel van zijn tonrondte kwijtgeraakt onderweg, en zeker gisteren­avond.
The CellVault protects batteries and other critical gear while keeping it accessible and organized. The integrated webbing clip allows you to access the CellVault’s contents without removing it, or you can quickly detach it for more control.
‘Je weet dat ik niet terug kan.’ Zohra keek Lieven vast­beraden aan. ‘Ik snap best dat je weg wil gaan, maar ik moet weten wat hier aan de hand is. Ik moet het zien met mijn eigen ogen.’ Ze wiste het zweet van haar neus. ‘Alsjeblieft, Lieven, zeg me dat je dat begrijpt.’
Bij het praktijkonderdeel in het zwembad werden diverse scenario’s behandeld waaronder het juiste gebruik van de overlevingsuitrusting, procedures bij het verlaten van een schip, persoonlijke- en groepsoverlevingstechnieken, vlot lanceren en kennis van de uitrusting van het reddingsvlot. Tot besluit van de praktijkoefening werd er een hoist oefening gedaan.
Het was schemerig in de slaapkamer. Haar handen waren nog steeds ijskoud. Sterker nog, het hele huis voelde koud. Laura staarde voor zich uit, armen slap langs haar zijden. Ze stond midden in de slaapkamer met haar gezicht naar de deur die op de gang uit kwam. Ze wist niet hoe ze hier gekomen was. Het leek of haar lichaam los stond van haar geest, dat haar persoon – alles wat ze was – hulpeloos tegen de tralies van haar schedel bonkte.
Het boegbeeld belichaamt de ziel van het schip, zeggen zij met een romantische inborst. Maar de Baal is een kraak, een hoge beroete kolos en zij is daarvan juist de antithese. Haar fijne ivoren beelte­nis is gesneden uit walvisbot.
Lieven duwde de deur open, maar het was Zohra die als eerste naar binnen ging. Het was er pikdonker. Ze zette haar hoofdlampje op. Een weeë, rotte stank deed haar longen verschrompelen. De tegelvloer zat vol ranzige vlekken. Dit had evengoed een slachthuis kunnen zijn. ‘Wat moet dit voorstellen?’ vroeg ze.
Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.
Als in een droom draaide Laura’s lichaam zich lang­zaam om. De armen die nog steeds langs haar zijden hingen, bungelden slap. Ze voelde hoe ze een paar slepende stappen naar de badkamer zette en was machte­loos om er iets tegen te doen. Het geluid van stromend water werd luider en Laura besefte dat de kraan boven de badkuip open stond. Ze kon zich totaal niet herinneren dat ze dat gedaan had. Afgrijzen bekroop haar.
Monotonie is iets dat duidelijk buiten ons ligt. Verveling is een puur subjectieve ervaring. Er zijn mensen die zich nooit vervelen. En inderdaad bleek ook dat het aantal Volkswagenarbeiders dat zich verveelde aan hun lopende-band bijzonder miniem was. Monotonie is een eigenschap die wij, op ons eentje of gezamenlijk, toeschrijven aan een bepaalde specifiek gegeven. Monotone situaties hebben als doorslaggevend kenmerk dat hun verloop bepaald of ondersteund wordt door een vast aanhoudend metronoomachtig ritme, waarbij niets gebeurt dat het ritme breekt of verstoort of dat de moeite loont er iets over naar huis te schrijven. De wereld is hoe dan ook monotoon. Er gebeurt zelden iets, al schrijf ik dit vermoedelijk vanuit mijn existentiële toestand als gepensioneerde die er immers elke morgen zelf voor moet zorgen dat er iets zou gebeuren. Maar ook voor mensen die regulier werk verrichten, hoe boeiend en gevarieerd ook, gebeurt er zelden echt iets. Af en toe is er eens een Franse Revolutie, vermoordt een kind zijn beide ouders (wat eigenlijk ook niet langer echt ophef maakt), valt eens de elektriciteit uit en moet je op zoek naar kaarsen, wordt een president door zijn eigen lijfwachten doodgeschoten en wordt een neef betrapt die in zijn onderdanige houding tegenover zijn bisschop iets al te knielend is te werk gegaan. De structurele monotonie van de wereld (de politieke Groenen die ijveren voor “duurzaamheid”, hebben naar mijn aanvoelen niet veel reden tot klagen) betekent echter geenszins dat we ons allemaal 24 op 24 uur en 365 op 365 dagen doodvervelen. Er is geen enkel verband tussen de graad van monotonie van een tijd-ruimte-kader en de mate waarin we ons in dit kader vervelen. Om je te vervelen moet je eerst jezelf als “te veel” ervaren. Je moet jezelf qua lijf en zenuwen “ambetant” voelen en vurig wensen dat je elders waart, zij het dat je niet weet waar je dat “elders” zou moeten zoeken. Vandaar dat verveling dikwijls ook nog uitloopt in allerlei zelfbeschuldigingen, dat je maar een “lul” bent, een “lafaard” of iets in die trant.
Verwar monotonie nooit met verveling. Ik ben in mijn jeugd (o nostalgie!) bijna zelf in die val van de gelijkstelling van verveling met monotonie getrapt toen ik mijn afstudeerscriptie wijdde aan een diepgaand onderzoek naar vermoeidheid en verveling bij lopende-band-arbeiders in de Volkswagenfabriek in Vorst-Brussel. Want het vervelingsaspect sloeg uiteraard deels ook op mezelf. Ik verveelde me mateloos tijdens mijn studiejaren en ik keek met een eerder somber gemoed tegen mijn verder leven aan. Althans toch wanneer ik even de tijd nam om te pogen dat verder leven onder de loep te nemen. Aan de andere kant schiep de projectie van een theoretisch doorwrochte verveling op de gemakkelijk aanwijsbare monotonie van de assemblagearbeid aan de “ketting” (of “la chaîne”) een onmiskenbare band met mijn sociale afkomst. Naast het doden dus van mijn eigen verveling als arme student die meestal amper geld op zak had en meestal ook zonder lief in zijn bed, wou ik natuurlijk ook nog wel, zij het in alle bescheidenheid, een megalomane bijdrage leveren aan de opheffing van die “geestdodende” lopende-band-arbeid. We schreven toen immers 1972 en iedereen, zelfs een paar verzopen journalisten, had de mond vol over de “vermenselijking” of de “humanisering van de arbeid”.
Elke ouder weet dat de hardste tijd voor een ziek kind wanneer hij of zij van een ziekte herstelt en nog te ziek voor contact met andere kinderen is is, maar goed genoeg bored en gefrustreerd is te voelen. De Ambtenaren bij A.C. Moore Kunsten & de Ambachten, Inc., het bedrijf gewijd aan het bijeenbrengen van families voor pret en creativiteit, adviseren dat, naast opslag omhoog op koortsverlichters, weefsels en handdesinfecterend middel, de ouders plannen ook en vooruit een Zieke Overlevingsuitrusting van de Dag voor elk kind in hun familie bouwen.

“unieke overlevingsuitrusting antarctische overlevingsuitrusting”

Onbewust tel ik de vermogens bij elkaar op gedurende de avonden dat ik de metingen invul, maar ik schrijf nergens het totaalgetal op. Ik verzend de for­mu­lieren zonder uit te rekenen hoe hoog de aanslag zal zijn, want ik weet allang dat we die nooit zullen kun­nen betalen.
Ons projectvoorstel viseert als doelstelling een “radicale” hervorming van de samenleving tegen 2030-2040. (Ikzelf zal het dus helaas of gelukkig niet meer meemaken.) Het gaat om doelstellingen die zich geleidelijk kunnen ontvouwen doorheen de te voorziene sociale evoluties op de meest diverse vlakken. Daarvan hebben we er een paar reeds besproken en dit kan volstaan. Gewelddadige “revoluties” vormen geen onderdeel van het project, maar kunnen natuurlijk het werk zijn van andere sociaalpolitieke krachten.
‘O, we zouden er veel mee opschieten, geloof me maar, halsbontje!’ zei ik. Even knipperde hij verbaasd met zijn ogen. Nee, hij wist het niet, van Ansalaam en mij, anders had hij nu allang de trekker overgehaald.
In de visserij zorgt de lage prijs, die in november onder de twee euro -ver onder de kostprijs- lag, voor veel onrust. ,,Onze grootste zorg is de slechte uitgangspositie voor 2009. De ervaring leert dat een lage  prijs slechts heel moeizaam weer omhoog gaat. Ik verwacht zeker voor de rest van het jaar problemen in de garnalenvisserij”, aldus Johan Nooitgedagt, voorzitter van de Nederlandse Vissersbond.  Over het hele jaar genomen, was 2008 volgens hem voor de garnalenvissers overigens ‘best een goed jaar’. En ook voor de toekomst is hij positief  ,,Ik ben er van overtuigd dat de blijvers en volhouders over een zekere periode een riant leven hebben dankzij goed en slim ondernemerschap.” MSC-certificering hoort daar in zijn visie zeker bij.
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
8. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Identificatie van risico patiënten is mogelijk MAAR… In hoeverre draagt dit bij veiligere zorg? Aanname dat vroegtijdige herkenning via vroege behandeling leidt tot reductie van mortaliteit Identificatie moet leiden tot actie: rol van rapid response teams Aandacht voor cultuur aspecten & Crisis Resource Management
Harrald zocht zacht zingend zijn eigen bed op, maar hij kon niet in slaap komen. In het donker van zijn kamer besefte hij dat hij met een robot, een kunst­matige mens, gekust had. Wat hem het meest aan zichzelf deed twijfelen was dat hij er plezier aan beleefd had. Haar lichaam tegen het zijne wond hem meer op dan Lotte ooit gedaan had en zijn interesse voor de andere vrouw was geheel verdwenen.
Ik zie ook meer en meer indo muzikanten het circuit verlaten en manifesteren zich in andere circuits, niet omdat ze niet mee kunnen komen, maar om hun eigen artistieke waarden te blijven handhaven en niet de neergang van gezapigheid willen mee maken.
Onderdak: Na dat je jezelf de eerste zorgen hebt toegepast ben je toe aan je tweede prioriteit. Bescherming van de natuurlijke elementen zal je toelaten om voor een langere periode je overleving voort te zetten. Zorg er voor dat je onderdak zo compact mogelijk is, een schuilplaats bouwen voor 4 personen terwijl je alleen bent is een verspilling van werk en warmte. Je onderdak moet waterdicht, winddicht en zo goed mogelijk geïsoleerd zijn. De locatie van je onderdak of schuilplaats is ook van groot belang. Bouw nooit je schuilplaats naast een stroom of riviertje, bij hevige regenval kan de rivier buiten zijn oevers treden en je schuilplaats doen onderlopen. De ideale locatie bestaat niet, maar wanneer je rekening houd met een aantal belangrijke punten kan je een min of meer comfortabele schuilplaats bouwen. Ten eerste, zorg voor een veilige locatie die je bescherming biedt tegen barre weersomstandigheden (wind, regen, sneeuw, zon, etc.). Ten tweede, zorg er voor dat je genoeg natuurlijke middelen ter beschikking hebt om je vuur aan te houden en je van drinkwater te voorzien. Begin steeds met je voorzieningen zo ver mogelijk van je schuilplaats te ontginnen, wanneer je dan zwakker wordt zal het makkelijker zijn om de materialen dichter bij je onderdak te gebruiken. Ten derde, kijk uit voor een open plek dicht bij je schuilplaats om de aandacht te trekken van de reddingswerkers.
Rami laat me probleemloos binnen en loopt met me mee naar de opbouw. Ze slaagt er bewonderens­waardig goed in om haar verbazing te verbergen over mijn naakte, seksloze verschijning. Mooks kleren waren te klein; het was praktischer om fatsoen te betrachten met een Ken-directief.
Niet voor niets roept men hier, dat als dit gebeurd het spel voorbij is. Leer je hond respect voor lijf en leden. En zelfbeheersing. als dit niet express zou gebeuren, zou je hond het ook niet kunnen afleren
Er is dan vandaag ook een Ghanese gynaecoloog gekomen, een aardige enthousiaste kerel, net klaar, met wat andere gewoontes en inzichten, maar goed, voor mij nog geen beletsel om goed met hem te kunnen samenwerken. Daarover in een volgend verhaal meer.
Het schrapende geschuif zet door en ik word vooruit geduwd. Al gauw sta ik vastgeklemd in de tussenruimte tussen twee van Kims nanobarrières. Mijn pogingen om bewegingsvrijheid te houden hebben er alleen toe geleid dat ik met armen en benen wijd klem sta.
Het gerucht gaat dat wanneer Mumbai geen ge­schikte knieler kan vinden, hij zich dan maar ver­ontschuldigt in de kroeg, zijn kunstgebit uit de mond neemt en in een bakje achter de toog verstopt, waar­bij hij zelf naar het achterterrein gaat.
Een ander probleem is de verslaving aan stress. De regulatie niet accepterend kan de lust een leven van stress en een staat van bewustzijn in de hand werken waar men plotseling uit kan vallen alsof je uit een droom ontwaakt. Veel van de (door drugs veroorzaakte zelf-)hypnose is gebaseerd op dit principe. De kontrole van de persoon overnemend is er nauwelijks een bewuste ziel over om de handelingen van het lichaam te kontroleren of om bij te houden wat er zich afspeelt op het nivo van de beheersing. Weerstand tegen hypnose als zodanig kan als een teken van geestelijke gezondheid en integratie worden beschouwd. De persoon ontvankelijk voor kontroleverlies in een andere staat van bewustzijn is geestelijk niet minderwaardig maar kan worden herkend als een compenseerder of een minder stabiel persoon. Er zal meer gehechtheid aan aktie zijn als men rusteloos is naar een lustmotief en derhalve zal zo’n persoon een groter risico lopen zichzelf te verliezen. Onrijpe adolescenten en kinderen kunnen dit als een normaal gevolg hebben van aanpassing in een familie, maar rijpend op een oudere leeftijd zullen ze zich schuldig voelen aan het handhaven van een ongereguleerde staat van zijn naar hun zielen. De bedoeling en betekenis van emancipatie is gevonden in het bevechten van de rusteloosheid der materiële motieven: de geïntegreerde persoon straalt kalmte en beheersing uit. Komedianten die dit weten doen bewust alsof ze rusteloos en instabiel zijn om de eigenaardigheden van een ongereguleerd bestaan te kijk te zetten.
Karagiozis kan er in zijn huidige penibele situatie nog niet echt om treuren. Hij ligt nu vastgespijkerd op een zware tafel in de kajuit van de Baal, de ijzeren nagels zijn tussen de botten van zijn polsen en door zijn voeten geslagen. Bij de ondervraging is zijn rechteroog al uit de kas gehaald met een vishaak. Karagiozis wilde wel antwoord geven op de vragen die hem gesteld werden, maar zijn longen en maag zaten vol met water en slijk, zodat hij niet anders kon dan overgeven en hoesten. De visman die hem ondervraagt, dezelfde bootsman Barnabas Wade die hij enkele dagen daarvoor te snel af was, lijkt mede­dogen noch geduld te kennen.
Going back to school? Make a New Teacher Survival Kit for a colleague, a student teacher or a teacher’s aide. Use this FREE printable to create a sticker, buy a few treats and you will be all set to help someone start the year with a smile!

“overlevingsuitrusting doos echt cool overlevingsuitrusting”

Daar gaat Mackie Messer, de pooier. Hij heeft betere dagen gekend. Zijn haar wordt dun en hier en daar grijs. De praalhans in zijn ooit dure, maar nu gelapte heren­jas. Verborgen in die jas draagt hij zijn messen, met lemmeten die je pas ziet blikkeren als het te laat is.
‘Wat is dit?’ Het klonk wat weifelend. Miranda was inmiddels weer terug­gelopen naar de verzameling dozen die midden in de studeerkamer opgestapeld stonden. Ze hield een stuk papier vast dat zo te zien een haastig geschetste tekening bevatte met veel zwart. Het kwam Laura op het eerste gezicht niet bekend voor.
Een aangrijpende film vond ik het dus vooral. Daarnaast is het genieten van de mooie cinematografie. Er is zichtbaar veel aandacht besteed aan het camerawerk, want alles lijkt op de juiste manier in beeld te zijn gebracht. Dit in combinatie met de montage levert een aantal erg mooie plaatjes op. Ook het kleurgebruik viel me in positieve zin op. Visueel is er dus wat mij betreft niks aan te merken op de film. Het zag er allemaal erg goed doordacht uit en het resultaat is een lust voor het oog.
Medewerkers van Meander Medisch Centrumin Amersfoort bereiden zich voor op deel-name aan de Marathon Amersfoort. Op 15 juni verschijnen meer dan honderd zieken-huismedewerkers aan de start van de vijf- of tien kilometer, de halve of hele marathon. De  Vrienden van Meander Medisch Centrum zijn samen met het Longfonds het goede doel van de Marathon Amersfoort. Het goede doelen project is dit jaar een vaccin tegen astma en extra voorzieningen voor patiënten op de longafdeling van het ziekenhuis. Wie deze projecten wil steunen, kan een donatie over-maken op www.ikloopvoorgezondelongen.nl. De Evangelische Omroep en I Care Producties startten vrijdag 16 mei om exact 00.00 uur met één van de grootste tv-producties in Nederland ooit: ‘Zij houden Nederland in leven’. In ruim dertig zorginstellingen werd 24 uur lang gefilmd met meer dan zeventig camera’s. Tientallen regisseurs, camera- engeluidsmensen registreerden geboortes, trauma’s, operaties op het scherp van de snede, verpleegkundige en psychiatrische be-handelingen en complexe medische beslis-singen. Vanaf woensdag 3 september ziet de kijker al deze gebeurtenissen in vijf afleve-ringen op Nederland 1. De medische serie is gebaseerd op Keeping Britain Alive van de BCC.In Travel Clinic Vivre, verbonden aan Zieken-huis Gelderse Vallei in Ede, wordt de komende tijd een schare Oranjesupporters verwacht:  voor hun reis naar het WK in Brazilië zijn vaccinaties nodig. Vaccinaties tegen Hepatitis-A en DTP (difterie, tetanus en polio)  worden aangeraden, ruim voor vertrek naar Brazilië. Niet iedereen weet dat voor bepaalde gebieden in Brazilië ook vaccinatie tegen gele koorts nodig is. In enkele speelsteden wordt aangeraden om malariatabletten te slikken en anti-muggenmaatregelen te nemen. Boven-dien is de gevreesde virusinfectieziekte dengue aan het toenemen in de Braziliaanse stad São Paulo, een van de speelsteden van het Neder-lands elftal.
Water: Een mens kan ongeveer 3 dagen zonder water, daarom is het van groot belang om zo spoedig mogelijk een bron van water te vinden. Ga er altijd van uit dat water niet drinkbaar is. Er zijn twee manieren om water drinkbaar te maken, enerzijds door het te koken (ideaal is 5 à 10 min koken). Anderzijds kan men het water chemisch zuiveren (chloor tabletten). In beide gevallen is het aan te raden om het water eerst te filteren door een stoffen doek, zodat de grote onzuiverheden er reeds uit zijn. In de meeste gevallen zal je water van bronnen, beekjes, stromen en vijvers vinden, maar ook in boomholtes kan je kleine hoeveelheden water aantreffen.
Al die opwinding over de truffel, waar gaat het eigenlijk over? Sinds tien jaar woon ik in een Franse streek, vergeven van deze ondergrondse zwam: de Aude, het Katharenland van Carcassonne, aan de voet van de Pyreneeën. Van een truffel-mania zal hier ook deze winter weer geen sprake zijn, maar het tij is wel aan het keren.
Het zal de lezer opgevallen zijn dat we in dit hoofdstuk vrij weinig gerefereerd hebben aan andermans werk. Onze schets (ze is nog niet af, verre van) is dan ook niet echt overgenomen of gebaseerd op andermans verhaal. Het is een originele voorstelling van zaken, in die zin dat we geen weet hebben van een gelijkaardige totaalvisie op de psychosociale ontwikkeling van de eerste mensengemeenschappen. Het komt anderzijds natuurlijk niet uit de lucht gevallen. Het is het resultaat van veertig jaar observeren, lezen en nadenken. Onze schets verwijst ook nauwelijks nog naar evolutiepsycholoog David Buss of de evolutionaire psychologie in haar geheel. Dat is zeker geen toeval: de evolutionaire psychologie heeft over geschiedenis gewoon bitter weinig te vertellen. De doorsnee evolutiepsycholoog zal ons verhaal vermoedelijk afdoen als een antropologisch vertoog. So what? Als we zekere zaken maar beter begrijpen. En we zijn ervan overtuigd dat ons verhaal wel degelijk over psychologische gegevenheden handelt. Overigens zijn ook evolutiepsychologen er niet vies van om hier en daar antropologisch materiaal te gebruiken en het desnoods te herinterpreteren. Maar dat zaken een geschiedenis hebben is een besef dat amper tot evolutiepsychologen is doorgedrongen.
Het neuro-economisch onderzoek heeft echter weinig toegevoegd aan de resultaten die vroeger reeds werden bekomen bij onderzoek naar beslissingsprocessen zonder meting van de hersenactiviteit. We wisten reeds dat keuzes in morele dilemma’s zwaar door ‘emotionele’ componenten werden beïnvloed en dat mensen (consumenten, jury’s, beleggers, politici, enzovoort) in veel gevallen ‘irrationele’ beslissingen nemen die ingaan tegen de ‘logica’ van de ‘rationaliteit’ die ernaar streeft om met inzet van een minimum aan middelen (inputs) maximale resultaten te halen of een doel optimaal te bereiken (outputs). Waarom handelen mensen zo ‘irrationeel’ en zijn ze wel degelijk effectief ‘irrationeel’?
‘Ik verwacht dat de Mast nog niet van mijn terugkeer weet, maar de tijd dringt. Mook moet weten dat ik nog leef, dat ik nog Groot-Alloceur ben, en dat zijn tijd voorbij is. Maar die confrontatie moet ik wel zo snel mogelijk aangaan, voor hij gelegenheid heeft gehad om een vervanger naar voren te schuiven.’
De kernkwaliteit van Assange staat in Weegschaal (met Pluto erbij *9) en het is daarom ook niet vreemd dat de bewustmakende en transformerende informatie die de website Wikileaks publiceert een focus heeft liggen op internationale diplomatieke betrekkingen en deze bewust maakt. Saturnus staat tussen half juli 2010 tot begin oktober 2012 in het dierenriemteken Weegschaal en daarmee wordt van ons gevraagd om relaties en verbindingen onder de loep te nemen.*11 Op internationaal niveau zijn dit diplomatieke betrekkingen en communicatie tussen regeringsleiders en diplomaten. De schaduwkant van Weegschaal is diplomatie, de geit en de kool willen sparen. Als dit te ver doorschiet worden verbindingen vertroebeld en onecht. Websites zoals Wikileaks hebben daarin een bewustmakende rol en leggen bloot wat zich werkelijk afspeelt achter de maskers van bestuurders. De keerzijde is dat door het openbaar maken van deze informatie officiële en diplomatieke betrekkingen kunnen bekoelen of dit zelfs tot strijd kan leiden. *12 Maar het zal ook de internationale communicatie op gang brengen en diplomaten inspireren om positiever en authentieker *1 te communiceren en voor waarachtige hogere doelen te gaan. *13
Uit de cijfers van DJS blijkt dat de uitstroom  van jonge medisch specialisten naar het buitenland, dit jaar uitkomt op vijf procent. Dat is een vervijfvoudiging ten opzichte van een jaar eerder. In totaal zijn er volgens DJS circa 3000 jonge medisch specialisten, ook  wel ‘jonge klaren’ genoemd. Het aantal jonge klaren dat een WW-uitkering ontvangt is met  vijf procent gelijk gebleven in vergelijking tot  vorig jaar. De OMS stelt dat het huidige pro-bleem van jonge klaren van tijdelijke aard is.  Volgens de OMS is er veel financiële onzeker-heid in de ziekenhuiswereld waardoor de doorstroming op de arbeidsmarkt is dicht-geslibd. Die onzekerheid wordt onder andere  veroorzaakt door aanhoudende bezuinigin-gen en voortdurende stelselwijzigingen. “De vlucht naar het buitenland is begrijpe-lijk”, zegt OMS-voorzitter Frank de Grave. “Maar het kan niet zo zijn dat we met Neder-lands belastinggeld specialisten opleiden voor het buitenland.” De Grave doet een beroep op de solidariteit van alle partijen binnen de sector. “Dit tijdelijke probleem kunnen  we niet alleen oplossen. Het behoud van de registratie van jonge medisch specialisten staat voorop. We zullen constructies moeten bedenken waardoor specialisten niet achter de geraniums verdwijnen en hun registratie kwijtraken.” De Grave wijst erop dat medisch specialisten de afgelopen jaren tientallen miljoenen euro’s hebben bespaard omdat zij doelmatiger zijn gaan werken. “De minister  van VWS zou zorgverzekeraars een aanwijzing kunnen geven om deze besparingen uit het macrobudget van 2012 aan te wenden voor een banenplan”, suggereert De Grave.
Toen de stam zich opsplitste in verwantschapsfamilies (en dit gebeurde pas wanneer een staat van semi-sedentariteit bereikt was, m.a.w. een hoger productieniveau van voedsel verzamelen en van de jacht door verbeterde technieken en het neerstrijken in streken rijk aan planten en dieren), vermeerderde het aantal mogelijke misdrijven van minder ontwrichtende aard. De familie had reeks zekere bezittingen (werktuigen, huisraad) en dus kon diefstal voorkomen. Er kon onenigheid zijn over de ‘wettigheid’ van een huwelijk of van de adoptie van een jongere in de familie. Op dit ogenblik konden de mensen reeds behoorlijk spreken en werd er al rond het kampvuur over van alles en nog wat gepalaverd en overlegd. Het kampvuur zelf moet zeer vroeg ontstaan zijn als een middel om de avond en de nacht te verwarmen en dieren weg te houden van het kampement (zie supra, paragraaf 5). Oorspronkelijk werd er niet zoveel gesproken, vermoedelijk vooral stil geneuried of gezongen. Het waren vooral de mannen die rond het kampvuur zaten: de vrouwen waren dikwijls bezig met hun kinderen of gingen met hun kroost vroeger slapen. Later prepareerden ze als behoeders van het kampement het voedsel en deelden het voedsel rond in de kring, de cirkel (het Griekse ‘kirkos’ is een soort havik die boven krengen cirkelde en het woord kreeg later ook de betekenis van het Romeinse ‘circus’). Daarna gingen de vrouwen achter de mannen in de kring zitten. Met de versplintering in familiegemeenschappen en met min of meer van elkaar verwijderde woningen kwamen de mannen nog geregeld samen zonder de vrouwen (die immers niet zo mobiel waren), maar voor belangrijke aangelegenheden verzamelde zich de ganse stam in een volksvergadering. Daar de mannen en de ouderen (Latijn ‘seniores’, Grieks ‘presbuteroi’, vanwaar ons woord ‘priester’) beter het zakelijke woord hanteerden, namen zij het meest het woord, maar in principe had eenieder, zowel man als vrouw, spreek- en beslissingsrecht.
Een klant zijn van, neerbuigend behandeld worden, onder de kontrole van de regering of van een baas staan moet met de grootste zorg worden overwogen. De zorg van een vader is belangrijk; noch persoonlijk; noch collectief moet dit worden genegeerd. Niettemin zegt de regel der onafhankelijkheid ons dat het volwassene niet onder toezicht van anderen staat maar zelfverantwoordelijk is. Een ieder mag leren van een andere persoon. Een ieder mag voordeel trekken uit ondersteuning door de regering. Als een manier van wording is dit geaccepteerd maar als een manier van zijn zou men niet zijn afhankelijkheid moeten verraden. De regering is afhankelijk van het volk net zoals het volk afhankelijk is van de regering. Geen volwassen persoon is volledig onafhankelijk. De meester is eveneens van de dienaar afhankelijk. De verkoper is afhankelijk van de klant. De volwassen optie is een houding die de trouw en geestelijke gezondheid weerspiegelt van het respekteren van het ideaal. Maar pretenderen dat bereikt te hebben moet worden beschouwd als de meest algemene leugen. Het is een fundamenteel psychologisch konflikt: de relatie met de ‘vader’, of het nu vadertje tijd is, de echtgenoot, de biologische vader, de priester, de Heer, de regering of een leraar of een baas, staat gelijk aan de relatie met de ziel. Het ego van materiële identificatie moet zich gelijkrichten met de ziel om zich te bevrijden van de neurotische twijfels en angsten van het ontkennen van de werkelijkheid van tijd(afb.). De werkelijkheid van de tijd is de absolute heerschappij over alle materie waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Deze werkelijkheid (afb.) ontkennen is het echte probleem. Structuur behoevend ruziën mensen en voeren ze oorlog ego’s vormend van betuttelende kultuur ieder het absolute van de ziel claimend. Maar het absolute van de ziel is het volkomen geheel van alle ziel, materie, werk (afb.) en tijd tesamen. Het is niet enkel deze Heer of die God. Noch is het enkel deze of gene sterveling of mijn materie alleen. Noch is het alleen vruchtdragende arbeid of standaardtijd alleen. Het is het zelf èn zijn ideaal, het is de materie hier èn daar, het is de natuurlijke èn de culturele tijd. Dit alles tesamen zijn we geneigd te reduceren en tegenover elkaar te plaatsen de ander betuttelend minder noemend zonder ons… Het antwoord op dit probleem wordt gevonden in het zich gewetensvol verhouden tot het ware zelf door rechtmatig de bezitsdrang te weerstaan, ons begrip van arbeid en tewerkstelling te emanciperen, en de volledigheid van de tijd te besturen in een meer ontwikkelde vorm dan enkel de standaardtijd en de romeinse kalender.
Eigenlijk is het een soort filosofie waarin niet het “figuratieve” of “creatieve” gedrag van individuele personen centraal staat maar een situatie, een sfeer, een scène of een ruimte op basis van een compositie van “dingen” en “mensen”. Zonder dat de familiaire achtergrond overweldigd en verzopen raakt door het opgeblazen bizarre van in wezen mediocre persoontjes. De figuur-achtergrond is in de schilderkunst als schema overigens al meer dan een volle eeuw opgeheven. Ook de muziek heeft doorheen de 20ste eeuw, met de proliferatie van minimal music naar steeds meer muziekgenres, dat figuur-achtergrond schema van zich afgeworpen. In wezen is dit een uitdrukking van een gegeven dat alle elementen even waardevol (of beter: waardeloos) zijn.
Deescaleren…..ofwel, uitstellen en het probleem onze kinderen in de schoenen schuiven. Ieder jaar is een jaar waarin de moslims sterker worden en meer macht nemen, oa bij de politie is er nu een vacaturelijst die enkel voor allochtonen is…..
Vrij los van de discussiespeeltjes van de filosofen waarop leerkrachten en opiniemakers allerhande ons hebben gewezen, gingen we er tot het eind van de vorige eeuw met betrekking tot de wereld van de journalistiek toch ook nog van uit dat het nieuwsfeiten zelf waren die bij ons zekere reacties opwekten. Emotionele reacties zoals blijheid, verrassing, droefheid, verontwaardiging, enzovoort. Al waren er concurrerende duidingen mogelijk, over de “feiten” was iedereen het eigenlijk eens. Inderdaad: tot ongeveer het eind van de vorige eeuw genoten wij van het comfortabele onderscheid tussen nieuwsberichtgeving en nieuwsduiding, zoals dat toen werd genoemd.
En blijkbaar slaagt men er niet in deze klassiekers te actualiseren in een nieuw wervend en mobiliserend project. De sociaaleconomische thema’s verdwijnen steeds meer naar de achtergrond ten voordele van voorgestelde oplossingen voor ad hoc actualiteitsproblemen. Bij verkiezingen vult de actualiteit grotendeels het programma dat daardoor een gefragmenteerd karakter krijgt, net zoals de fragmentering van de samenleving zelf. Dit geldt evenwel ook voor omzeggens alle andere politieke partijen. Men weet dus niet in hoeverre een centraal gestelde langere termijnvisie “ideologisch” en electoraal zou lonen. Zeker wanneer men over geen model beschikt van zo’n toekomstbeeld.
Een belangrijke vraag is of het toekomstproject in zijn geheel openbaar moet worden gemaakt of stapsgewijs volgens de bekende salamitechniek. Het eerste heeft het voordeel van de volledigheid, het tweede zorgt ervoor dat het project met een zekere regelmaat in het nieuws komt. Dit geldt voor om het even welk toekomstproject.

“survival tactische uitdossing slag staking uniforme broek overlevingsuitrusting op ebay”

20. DE KIKKER EN DE OCEAANontwikkeld. Hij sprak zelden over zijn werk. De woordenschat alleen al wasvermoeiend om te gebruiken. Maar vader voelde er zich in thuis. Hij wasWetenschapper met een grote W. Voor hem zekerheden in de wereld.Feiten die konden worden verklaard door hypotheses met experimenten te latenbevestigen. Dat was zijn wereld. Heel anders dan die van zijn vrouw. Zij wasaltijd al gefascineerd door horoscopen, tarotkaarten en een enkele keer door eenhandlezer. Ze waren toen op reis in het verre zuiden en ze had zich laten ver-leiden door een gitane.Meermaals hadden ze ruzie gemaakt over de onzin van dat soort prietpraat. Zeraakten het er nooit over eens. Ook nu niet. Maar dit keer was het anders. Dediscussie ging over wat hen allebei zeer nauw aan het hart lag, hun zoon. Daarstap je niet zomaar overheen.Opnieuw argumenteerde hij dat de stand van de maan helemaal niet bepalendkon zijn voor de ontwikkeling van je karakter, zoals hij het beschreef. Zij vanhaar kant beschreef hoe ze vorige week inderdaad een moeilijke dag had gehad,die haar in haar horoscoop voorspeld was. “Toeval”, had hij gezegd, of “voorbe-dacht handelen”.Op haar vraag waarop hij zich beriep om zijn ultieme gelijk te rechtvaardigen,argumenteerde hij dat hij proefondervindelijk te werk ging. Fenomenen zijn eengevolg van een te vinden oorzaak. Dat was zijn handelwijze. En tot op hedenwaren zowat alle fenomenen op deze wijze verklaard. Waarop zij natuurlijk ver-wees naar de kip en het ei, of noem het de Oerknal. Wat was daar dan wel deoorzaak van geweest?Haar wereld en haar methodes gaven haar houvast. Ze gaven haar de rust ommet de gebeurtenissen van morgen, de onzekerheden voor de toekomst om tegaan. Zijn methodes gaven hem houvast om de wereld zoals die zich aandien-de, te verklaren. Waarom zou hij dan zeggen dat zijn aanpak juist is en die vanhaar fout? Het hangt ervan af wat je ermee doet.Hij zei dan weer dat ze zich liet drijven door subjectiviteit en emotie, terwijlzijn wereld er één was van objectiviteit en ratio. Hij bande elk vooroordeel ommet wetenschappelijke juistheid de waarheid vast te stellen.Toen zette ze hem schaakmat. “Waardoor word jij gedreven?”, vroeg ze hem.Hij probeerde te antwoorden: “door de ratio”. De vraag was echter retorisch. “Jijwordt gedreven door je passie, je belangstelling in het zoeken, in het proberenweten. Je beseft niet eens dat je constant in ‘de wereld van het geloven’ vertoeft.Je gelooft dat er een oorzaak te vinden is voor een fenomeen. En door dat rots- 10
3-delige outdoor survival bestekset in nylon hoesje. De opvouwbare bestekset is gemaakt van metaal met een plastic handvat en bestaat uit een vork, mes en lepel. Met handige lus op de achterzijde waarmee u de set om uw riem van max 7 cm breed kunt schuiven. Formaat in hoesje: 12 x 7,5 x 2 cm.
Een enkele parlementaire vraag indienen over het bovengestelde heeft U nog nooit gedaan. En dat terwijl U lid bent van de commissie inlichtingen- en veiligheidsdienst van de 2e Kamer der Staten Generaal.
‘Hallo ma, ik ben veilig aangekomen in het hotel… Zoals gewoonlijk. Ja. De stalen zijn wat gekreukt maar Nee. Dat zit goed. Morgen, hoop ik. Ik ga zo bellen. Volledig.’ Ze deed alsof ze moest lachen. ‘Hoe staat het met de Oba-rellen? Niet? Gelukkig! Ja. Het is vreselijk. De doden Ik begreep dat Geen graan en rijst, ja. En water? De branden. Ja. Ik hoorde daarover, van Loheij. Goed. Oké. Ja mam. Dat komt goed. Ik bel zodra ik meer nieuws heb. Ik ga nu wat eten.’ Drie piepjes. ‘Het geld is op. Kus!’
4. 2 Beste Jaco Ik ben nu vijf jaar getrouwd met mijn man. Twee jaar geleden kwam ik er achter dat hij seksverslaafd is. Hij keek veel porno en had een twee- de msn-adres waarop hij met heel veel vrouwen camde. Hij beloofde het nooit meer te doen, ik probeerde hem te vertrouwen, hem te ver- geven. Een half jaar geleden kwam ik er achter dat hij weer porno keek. Deze keer wilde ik hem laten vallen, maar ik ben zwanger, daarom kon ik voor mijn gevoel niet weg. Emotioneel ben ik een wrak. Is hij even naar een andere kamer dan kijk ik direct of hij zijn gsm mee heeft. Is dat nog een leven? En wat komt er nog? Wat is zijn volgende stap? Zal hij me echt bedriegen met een andere vrouw? Ik zoek waar ik de fout in ging, wat ik misdaan heb. We hadden het goed samen, en hij kreeg veel liefde en seks. Ik weet echt niet meer hoe ik moet omgaan met de seksverslaving van mijn man! Inmiddels zit mijn man in therapie. Maar nu komt mijn verdriet naar boven, mijn gevoel van verraad en ook mijn eenzaamheid. Want wie vertel je nu dat je wel van je man houdt, maar dat hij je gewoon , om- dat hij verslaafd is een aantal keren heeft bedrogen. Kun jij me verder helpen? Ilse
Dit is een overlevingpakket van het korps mariniers dit pakket en vele meer zijn bedoelt om 24 uur me te kunnen overleven in het veld de landmacht krijgt deze pakketen ook maar er zit 1 klein verschil in die krijgen blikken als warm eten en het korps mariniers hebben zakken waar ze warm eten mee kunnen maken.
Skipas jojoIs uw skipas regelmatig zoek? of het pasje van de slagboom op uw werk?Met deze handige pasjes jojo kunt u uw pasje vastmaken aan bijv. uw broek maar deze gemakkelijk naar voren bewegen.De noemer van dit artikel is skipashouder, maar nog vaker verkopen wij deze aan mensen uit de horeca of het ziekenhuis.
‘Gegroet, Agent-Voyeur bela nola 716,’ sprak de neutrale Kiteh, zeh perfecte gezicht uitgesneden in prachtige vlakken licht en schaduw. Generaties van selectieve paring in elitekringen, drie stippen op zeh voorhoofd een markering van zeh status. ‘Rappor­tages, graag.’
Van die verraderlijke, kloterige, spekgladde houten trap waarvan ze al zo vaak tegen elkaar hadden gezegd dat ze die veiliger moesten maken. Wat ze niet hadden gedaan. Wat ze geen van beiden hadden gedaan, en het had net zo goed haar kunnen overkomen in plaats van hem, maar toch bleef ze het hem verwijten. Misschien niet zozeer in woorden, maar zeker wel in daden, met een koude houding en een stilzwijgen en een gepast op afstand houden waar ze maar niet van af had kunnen komen, hoe graag ze het ook had gewild… het verdriet dreigde haar te over­spoelen en ze voelde het, letterlijk, als een koude zwarte wolk boven haar hoofd, een vettige zwarte materie die haar helemaal omhulde, in alle poriën en huidplooien kroop, in haar longen drong met iedere beverige ademteug die ze naar binnen liet gieren, haar verstikte en tegen haar fluisterde …
De meeste van hen hebben voor generaties vooruit alles wat los en vast zat gejat, zou je willen dat de kinderen van deze lieden op dezelfde manier het volk bestelen, verraden en berooid achter laten? Nee toch, volgens mij is Nederland over het kantelpunt heen, normen en waarden stellen niets meer voor en door de constante import van van de zogenaamde immigranten wordt Nederland alleen maar armer.
Ze dook ineen, hapte naar adem en trilde over haar hele lichaam. Ze staarde naar de plek op het perron waar hij even daarvoor nog had ge­legen. Wat ligt daar? Ze zag een vierkante sleutelhanger, zo een waar je een foto in kunt doen, en pakte die. Daarna schuifelde ze snel het ge­bouwtje in en bleef daar hijgend en met snel kloppend hart met haar rug tegen de muur zitten. Wat is dit voor hel waarin ik beland ben? Uit haar tas pakte ze een sigaret die ze bijna niet aankreeg, zo trilden haar handen.
‘In de oude tijden, toen de Eerste Mensen nog in leven waren, was dit soort technologie – onder andere – cruciaal voor het bouwen van de zes manen die rond Isomé hangen. Nu zou het de Gehina volledig over­bodig maken voor een Kiteh-administratie. Het kan de Kiteh en de Timbesh helpen om rapportages binnen enkele minuten te verwerken en te koppelen. Op manieren die onmogelijk zijn voor menselijke her­senen. Zelfs als je een hele zaal vol Gehina hebt.’
Hallo uitvinders, dit is mijn eerste instructable. Hoop dat dit bewijst nuttig zijn voor sommige mensen zoals ik, die de deur van hun hp printer scharnier brak en maakte het stukje plastic van geen enkel nut. Deze begeleidt u hoe u een kapotte deur p
Hij moet met mededogen naar zichzelf leren kijken en alle facetten ervan in zichzelf leren inleven en aanvaarden als zijnde van zichzelf, bij hem horend. Dan ook kan hij de verantwoordelijkheid leren nemen voor zijn eigen leven, inclusief de beperkingen en frustraties die het leven nu eenmaal inhouden. Leren in de zin dat hij leert inzien dat hij zelf in staat is gedrag te ontwikkelen dat onafhankelijk is of los staat van het trauma.
‘Kraai heeft gekrast,’ zei Cynethryth zacht, maar met een heldere stem die klonk tot in de verste hoeken van de Hal. ‘Wijn is gemorst. Oliekruik val om, nevel kom!’ Ook Hygeberht liet verbluft zijn staf zakken en tastte vaag naar het kruis op zijn borst. ‘Nokbalk splijt, zwarte hond is gekomen,’ zei Cynethryth. ‘Nevel spreidt, slang kruipt in de hof.’
Welkom bij De Lichtboei in Harlingen. Hét adres in Harlingen voor bruiloften, recepties, bedrijfspresentaties en live muziek. Of gewoon voor een drankje of een hapje eten in ons café… De keuken van de
Daarom is het in 2011 van belang dat we het simpel houden. Bezig zijn met creatie van de stof en materie vormgeven geeft dan rust, helderheid en stabilisatie in het omgaan met polarisatie.*5 Het is een soort ijking van polariteit, zodat we dualiteit makkelijker kunnen loslaten.. Het lichaam of de stof het centrum te laten zijn is dus een manier om stabiliteit te verkrijgen en om dualiteit om te zetten naar polariteit. Het gaat om de eenvoud waarin de polarisatie van Geest en Stof tot uitdrukking kan komen. *5a Oftewel scheppingskracht een verbinding laten vinden met het bestaan en vormkracht geven door middel van eenvoudige hulpmiddelen die een pure uitdrukking kunnen geven van de Geest in de Stof.
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators in de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden.
Ik stuurde moeder iedere dag een berichtje en kreeg er gemiddeld zeven voor terug. Ze hield zich ver­moedelijk in en beperkte haar berichten tot eentje per aardse week. Ze gaf me uren plezier met geroddel over de buren, de capriolen van een gestreept katje dat ze had gekocht en de foto’s van het nieuw behangen huis. ‘Groen, mam? Hoe durf je!’
Zijn woord was wet. Zijn geest scherp als gebroken glas. Zijn gele ogen koud als ijs, hard als staal. Ze om­helsde hem alsof ze oude vrienden waren, begon te lachten toen hij een opmerking maakte, volgde hem naar de zijstraat waar een elektrische huurwagen stond. Paars met gele stroken, de zonnekap gedragen door krullend houtwerk.
De ambulancebroeder knikte naar de overkant. ‘Ramp­gluurders. Zie ze kijken daar. Hopen ze op bloed?’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Blijf hier, ik over­leg even.’ Hij stond op en liep naar de ambulance.
Wel een opmerking: vandaag is bekend gemaakt dat ” verwarde” mensen een rode vlag achter hun naam krijgen en direct door de politie met ” gepaste” middelen kunnen worden opgepakt. Hoe bepaald word wie een vlaggetje krijgt en wat de definitie is van verward is relatief en dus vrij invulbaar. Kortom, er is zojuist een vrijbrief gegeven om mensen direct van de straat te plukken. Met “gepaste” middelen, in mijn geval zal dat neekomen op worden neergeschoten want of een of andere manier heeft men achter mijn naam staan dat ik een moord zou hebben gepleegd.
I was reading some Japanese poetry and viewing some poetic Japanese paintings. It’s often about the different seasons a human has to go through in life. The Manyoshu is the oldest Japanese collection of poetry. One of the themes is the loss of a loved one. Basically at the end it gets clear that the lost loved one represents a weapon, metaphorically of course. By our dreams and memories we try to handle this weapon and decipher it. Before that moment that we master a weapon it will first cut us (Which is also coming back in Chinese Wisdom).
Trouwens wanneer je het nieuws volgt op de alternatieve sites dan ziet men alle problemen welke Europa teisteren, convergeren naar een bepaald punt dat het niet meer gaat, zo simpel is dat mijns inziens. Het laat mij totaal onverschillig hoe er met landverraders wordt omgesprongen in de toekomst alles is goed om deze arrogante slinkse graaiers en hun kinderen een flink lesje te leren.
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
De machinist probeerde uit alle macht te remmen, vonken sprongen van het spoor in een surrealistisch inferno begeleid door een angstaan­jagend gillen van gemarteld metaal. Sterre zette haar eerste stappen naar het spoor al terwijl de trein in aanraking kwam met de dronken man, die in elkaar vouwde als een lappenpop, waarbij bloed uit zijn hoofd en lichaam spatte door de kracht van de botsing.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 8 nr. 1 september oktober Willem de Vries: “ik kom door mijn eenzaamheid heen.” Naarden – Met zijn zesenzestig jaar oogt hij als een losse jongen. Iemand die altijd zijn eigen weg gegaan is. De aardigheid zelve. Enigst en geadopteerd kind was hij. Een atelier heeft hij op een industri- eterrein in Naarden. Op de eerste verdieping van een groothandel in schildersspullen. Hier schildert de Rietveld afgestudeerde zijn rust- gevende schilderijen. “ in de zeventiger jaren deed ik de Rietveld academie. Het waren roerige tijden maar ik ontrok me eraan. Ik was op mezelf gesteld. Kunstenaars vereenzamen makkelijk. Het zit in de aard van het beestje. In mijn Amster- dam tijd, ik heb er vijf jaar gewoond, voelde ik me eenzamer dan hier. Met mensen massa’ s had ik altijd het gevoel naar een tv scherm te kijken. Het isoleerde me. Ik heb veel gehad aan houtsnede technieken die ik daar geleerd heb. Na vijf jaar was ik afge- studeerd. We dronken dar veel bier, mari- huana, en snoven cocaïne, maar dat hoorde er gewoon bij. Nog steeds drink ik mijn biert- je maar niet meer zoveel.” Dus het beviel je niet in de stad. Vertel eens wat meer over je geschiedenis. “ Klopt, ik ben toen terug gegaan naar mijn eigen regio. Als je “Ja, ik zelf ben van 1948. Ik denk zo rond mijn vijfde ben ik teruggaat naar je roots dan is de eenzaamheid minder. Je met mijn vader, die ingenieur was, en moeder naar Brits leeft in een bekende omgeving. Dat geeft ook een bepaalde Indië/India gegaan. Ghandi was in 1947 vermoord en de onaf- rust. Toen ben ik gaan schilderen en heb altijd van de kunstu- hankelijkheid van India werd in dat jaar uitgeroepen. Wij itleen geleefd. Daar zeggen ze ook altijd dat ik de enige ben woonden met een bediende op een onbewoond eiland. Butch- die regelmatig blijft verhuren en verkopen. Alhoewel het de ers island ligt in de havenmond van Mumbai, toen New Dehli, laatste vijf, zes jaar minder geworden is maar dat had met de waar mijn vader pieren, dammen, en havens moest bouwen. crisis te maken. Ik heb toen een schoonmaakbijbaantje Voor internationale schepen om te kunnen laden en lossen. genomen. Op een middelbare school van drie tot negen ’s Olie tankers. We leefden daar een jaar of vijf. Ik was het enig- avonds. Ik heb zelfs nog een schoonmakers diploma gehaald. ste kind op het eiland en zat op de internationale school. De Ik kwam in de AOW en verloor mijn baantje. Momenteel zoek gemeenschap leefde in apartheid. Europeanen en Amerikanen ik weer iets voor twee uur per dag.” vormden een groep. Rond mijn tiende kreeg ik ziektes zoals rode hond. Ik kon niet tegen het tropenklimaat. Toen zij n we Je leeft alleen? teruggegaan. Momenteel heb ik een vriendenclub uit mijn “ Ja de drang naar liefde is weg gefilterd. Ik vind Nederlandse Rietveld tijd, niet veel hoor, maar die zie ik een paar keer per vrouwen arrogant. Ik kan er niet mee omgaan. Ik heb wel eens maand. Die wonen niet in de buurt.” wat aan dating gedaan maar dan spreek ik af en kom ik binnen en zeggen ze tegen me: ‘ ik zag al meteen dat je mijn type niet bent.’ Ik wil de liefde niet meer. Ik kan goed alleen zijn. Ik denk dat mijn levensgeschiedenis bepalend is geweest.” Schilderijen van Willem zijn te zien op www.willemdevries.net O.a. landschappen, uitstekend geschikte schilderijen voor aan de muur bij bedrijven, huisartsenpraktijken, of Butchers island in de havenmond van Mumbai, thuis aan de muur. ook bekend als Jawahar Deep. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
De fabel dat honden in het wilde weg bijten en niet zien waar ze bijten is dus echt een fabel. Honden weten dondersgoed waar ze bijten, als jij je hand er voor steekt terwijl de hond bijt, ja dan is het pech. Maar als de hond jou opeens grijpt in plaats van de andere hond, doet hij dit toch echt expres.
In deze context verdampt de socialistische klemtoon op het beheersen en beheren van de economische hefbomen. Zoals zo veel linkse partijen in Europa schakelde de sp.a dan over op “identity politics”: m.a.w. het opkomen voor de rechten van “gediscrimineerde minderheden” (ondertussen is de bewuste discriminatie als feitelijk gegeven een kwestie van hoe je de zaak bekijkt). Klassiek hierbij is het trio vrouwen, holebi’s en allochtonen. Aangezien deze klemtoon amper verschilt van deze van andere partijen (liberalen, groenen, …), levert deze oriëntatie programmatorisch noch electoraal veel op. Resultaat: nog een reden voor meer traditioneel denkende mensen, waaronder heel wat industriearbeiders, om dan maar naar meer extreme partijen uit te wijken.
Het kleine vrouwtje sloeg er geen acht op en tikte met haar lange nagels op de tekening die nog steeds tussen hen in op het bureau lag. ‘Hier. Shinigami. Dat is de oorzaak. Hij heeft – hoe zeg je dat? – zijn neus ergens ingestoken, niet slim. In Japan geweest?’
‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’
Het klinkt afgezaagd maar de situatie bepaald. Ik ben ondertussen een aantal keren tussenbeide gekomen als 2 honden aan het vechten waren (en ik klop het af, maar mijn Amstaff was daar slecht 1 keer bij betrokken, en toen had een Duitse herder haar achterpoot beet terwijl zij alleen maar weg wilde komen) en ben daarbij 2 keer gebeten. Zie ik het morgen kom ik zo weer tussenbeide, want niemand heeft er iets aan als honden elkaar zwaar verwonden. Ik zou graag willen zeggen wat ik doe, maar eerlijk gezegd gaat het altijd op gevoel en zijn de beten die ik heb gehad meer reflex hapjes geweest dan serieuze beten. Misschien wel mazzel gehad, wie weet, maar liever zo dan een hond dood weg moeten brengen.
2011 belooft een jaar te worden waarin de Bron en Moeder Aarde een nieuwe verbinding zullen aangaan, waardoor het etherische zich zal ontvouwen in onze dagelijkse realiteit. In deze nieuwe energie zullen we groeien van dualiteit naar polariteit, via acceptatie hoe het IS, dit schept het Niets, het Zijn. Het mannelijke in de mens, het handelen, kan maar moeizaam functioneren op de oude manier en vraagt om eenvoud en flexibiliteit. Verschillen in geniale en gekopieerde ‘ik ook’ creaties zullen duidelijk zichtbaar worden. Het pure scheppen zonder projecties kan geheeld worden. Onze acties zullen worden uitgetild boven ons normale ontwikkelingsniveau en het evenwicht en de dynamiek tussen mannelijk en vrouwelijk is een belangrijk thema voor 2011. Over deze onderwerpen en meer kun je lezen in dit astrologisch jaarartikel over 2011.
Het draait in de wereld van ICT ook steeds meer rond “levende dingen” met ingebouwde cognitieve schema’s en mechanismen die allen bij levende wezens, in het bijzonder de mens, voorkomen. Zoals een Smartphone en andere dingetjes die “smart” zijn, al is de populariteit van het woord “smart” ondertussen weer flink gezakt. Sensoren e.d. waren oorspronkelijk attributen van robots, maar tegenwoordig opereren ze meer en meer “autonoom” en dat niet alleen in het kader van gezondheidsmonitoring. De Google Glass geeft ons een idee van het soort post-humane transformaties die mogelijk binnen 5 à 10 à 20 jaar gemeengoed zullen zijn geworden. We vinden de digitale spulletjes voorlopig in de eerste plaats bij de uitrusting van “combat soldiers” (2).

“overlevingswagenuitrusting noodoverleving paraatheid uitrusting en uitrusting”

Her en der steken er nog masten boven het groene water uit, van gezonken en nooit geborgen schepen die als koraal­riffen vlak onder de waterlijn verstoken liggen. De wrak­ken maken de binnenhaven ondiep en verraderlijk.
Na een uur begonnen de sloten van de tank te draaien en Harrald telde twaalf doffe klikken op rij terwijl de sloten en zegels zich openden. Hij stond op en ging met een handdoek naast de tank staan. Het deksel splitste zich en een deel schoof naar boven, het andere deel naar beneden. De vloeistof waarin Ariadne gelegen had, was afgevoerd en haar lichaam leek schoon­gespoeld. De slangen vielen een voor een van haar lijf, haar huid sloot zich meteen. Zodra de laatste was losgekoppeld ging ze langzaam overeind zitten. Haar blauwe ogen knipperden, alsof ze voor het eerst haar omgeving kon zien.
Een herziening waar ik absoluut geen spijt van heb. Enkele scènes, bijvoorbeeld waar Jamal in de uitwerpselen springt voor een handtekening, stonden me nog wel bij. Verder was er vooral ontzettend veel verloren gegaan. Het was dus eigenlijk alsof ik de film opnieuw voor het eerst voor mijn neus kreeg. Ik kan wel zeggen dat het een aangename ervaring was. De wijze waarop het verhaal wordt uitgewerkt vind ik erg leuk. Middels de vragen in een spelshow word je meegenomen in het meeslepende levensverhaal van een jongeman die is opgegroeid in een Indiase sloppenwijk. Het afgrijselijke leven dat men moet leiden in deze slums wordt pijnlijk realistisch aan de kaak gesteld. Er zitten een aantal keiharde scènes, waarbij ik die waar het jongetje blind gemaakt werd om geld te verdienen, veruit het meest verafschuwde.
Nu: U zal zeggen dat ik altijd stukjes schrijf over zaken die me in het verkeerde keelgat zijn geschoten. Dat klopt. Schrijven is voor mij, zoals voor heel wat schrijvers, een uiting van wraak en weerwraak. Maar ook omdat ik als gevolg van een chirurgische ingreep een groter keelgat heb dan de doorsnee Vlaming, wie dat ook moge zijn. Misschien Tine Van De Velde, de winnares van de “Weetewa” wedstrijd.
Ze draaide, naar buiten, half van het pad af, en trok de ezel mee omdat hij de gazelle opzij had geduwd toen het rotsblok viel. Hij balkte en danste in de lucht toen hij over de rand werd getrokken aan de riemen die om zijn bovenlijf zaten, maar dat wou niet baten. Daar hing hij dan, wel honderd meter hoog en vooral droog aan de haak: de riemen bleven aan een rotspunt hangen, gleden naar zijn keel, geraakten er omheen gedraaid, knepen zijn strot fijn als een rietje… en wij stonden allen op een kluitje.
Emoties zijn daarbij geen storende factoren, maar zelf een middel om levensdoelen te bereiken en gevoelens zijn dikwijls doelen op zichzelf. De starheid waarmee de neuro-economie aan emoties en gevoelens een doelgerichtheid ontzegt, moet dringend worden bijgestuurd. Het nastreven van bepaalde gemoedstoestanden is even belangrijk in een mensenleven als outputmaximalisatie in al zijn vormen, en voor veel mensen of op veel momenten zelfs belangrijker. Wat ‘rationeel’ is wordt dan zeer onduidelijk, en wat ‘sociaal optimaal’ is een kwestie van de door een persoon gehanteerde mens- en maatschappijvisie. De voornamelijk in economische tijdschriften publicerende psychologen Amos Tversky en Daniel Kahneman, die in 2002 de Nobelprijs Economie kreeg (Tversky stierf in 1996), hebben wel algemeen aanvaard gekregen waarom mensen in hun keuzes en hun handelen afwijken van de logische en wiskundige modellen van rationele besluitvorming, maar hun prospect theory richt zich toch grotendeels op het nemen van beslissingen onder risico. Daarbij wordt mijns inziens teveel verondersteld dat risico alleen optreedt bij economische of economisch lijkende problemen, problemen die dus in principe ‘rationeel’ kunnen worden aangepakt. Risico blijkt voor veel besliskundigen iets te zijn dat alleen voorkomt als het gaat over geld verdienen, beleggen of investeren. Het vermijden van risico’s kan o.i. zelf ook als rationeel worden beschouwd, maar het wordt door de betrokken wetenschappers steevast niet met verstandelijke doelgerichtheid maar wel met ‘emotie’ (vrees met name) geassocieerd. Risico treedt echter niet alleen op bij economische of bestuurlijke problemen. Ook bij de wijze waarop het streven naar een bepaalde aangename gemoedstoestand waar wordt gemaakt, worden risico’s genomen. Wanneer ik voor de goede vrede tegen iemand lieg, dan loop ik het risico ontmaskerd te worden. Wanneer ik me overwerkt voel en overweeg een week ziekteverlof te nemen om terug op effen te komen, dan loop ik misschien het risico ontslagen te worden. Dit risico vermijden kan dus soms een verstandige beslissing zijn.
Het probleem, zoals gezegd met zowel positief als negatief misbruik is de defectieve of begoochelde machtstrategie. Zowel als met de de lust als met de abstinentie kan de duivel van de lagere drift van simpelweg domineren met agressie blijven hangen. Met een bewuste bekentenis tot de liefde; de wil om verstandig te spenderen en/of voorstander zijn van gereguleerde sexualiteit, kan de misvatting van de macht worden overwonnen die leidde tot de onevenwichtigheid en het onrecht van het blinde winstmotief van meer te verwachten dan men bereid is te geven. 
Dan zit jij verkeerd. Het is inderdaad voor de meeste mensen onmogelijk om gelukkig te worden van alleen bezit. Maar ze heeft naast bezit ook nog vriendschap, kijk maar naar jezelf. Daarnaast wordt niet iedereen gelukkig van hetzelfde, mensen die alleen bezit nodig hebben om gelukkig te zijn bestaan ook, maar dat zijn grote uitzonderingen.
Van de klanten wordt slechts verlangd dat zij vooraf betalen en dat zij zich verder niet storen aan het rochelachtig geknor van de zwart-witte zeug in haar modderige kot, of aan de zurige geur van de uitgekookte rats die in haar trog ligt te zweten.
Samuel herkende het patroon van de puzzel en met dat besef kwamen ook de antwoorden op sommige van de vragen die hij had. De oplossing van de puzzel lag in zijn verleden, met Machteld. Na de bloem kwam de hond. Hij glimlachte toen hij de tik hoorde. Nu leek de bovenkant van de doos los te komen. De hond… Een vondeling die Machteld zo wanhopig probeerde te redden. Zo was ze nu eenmaal. Pragmatisch en toch had ze een groot hart voor alles wat leefde. Toen de hond stierf was ze ontroostbaar. Het bracht hen echt dichter bij elkaar, deed ze besluiten om samen te wonen. Dat leidde tot het volgende deel van de puzzel, het huis. Dit huis. Ze werkten allebei voor lokale boeren, dus was het niet meer dan normaal dat ze ook hier zouden wonen.
Drie fabrikanten, Fieseler, Siebel en Messerschmitt schreven hier op in, terwijl Focke Wulf op eigen titel met de gevraagde specificaties een gewaagd experiment opzette voor de bouw van een autogyro (voorloper van de helikopter).
Hier is zo langzamerhand de regentijd weer aangebroken. Het heeft deze week ook weer een keer enorm gestortregend. Overal stonden uren lang grote plassen water. Nu begint er overal gras en onkruid op te schieten. Misschien is alles, na nog twee regenbuien, over een week prachtig groen, misschien was het onkruid toch te optimistisch van aard en is alles over een week weer verdord… Ook voor boeren is het lastig te bedenken of ze nu moeten gaan zaaien of toch nog maar niet, de eerstkomende maand. Voor hen heeft het wel veel weg van “gokken met je laatste geld”.
De ontwikkelingen rond de pelmachines worden natuurlijk ook door andere garnalenhandelaren in de gaten gehouden. ,,Wij kijken altijd wat er in de markt gebeurt maar zelfs al hadden we plannen in die richting, dan nog vertelde ik het u niet”, zegt Huub Lacor, eigenaar en directeur van Roem van Yerseke. Lacor vindt het goed dat er een correctie is gekomen op de te hoge garnaalprijzen, ,,maar het is wel zo dat de prijzen momenteel misschien wel te laag zijn voor de visserij.”
Het klinkt afgezaagd maar de situatie bepaald. Ik ben ondertussen een aantal keren tussenbeide gekomen als 2 honden aan het vechten waren (en ik klop het af, maar mijn Amstaff was daar slecht 1 keer bij betrokken, en toen had een Duitse herder haar achterpoot beet terwijl zij alleen maar weg wilde komen) en ben daarbij 2 keer gebeten. Zie ik het morgen kom ik zo weer tussenbeide, want niemand heeft er iets aan als honden elkaar zwaar verwonden. Ik zou graag willen zeggen wat ik doe, maar eerlijk gezegd gaat het altijd op gevoel en zijn de beten die ik heb gehad meer reflex hapjes geweest dan serieuze beten. Misschien wel mazzel gehad, wie weet, maar liever zo dan een hond dood weg moeten brengen.
De nieuwe religiositeit nam in eerste instantie nog de vorm aan van een pseudowetenschappelijke poging om terug te vallen op ersatz-biologie en -genetica (die al bij aanvang haaks stonden op de heersende inzichten in de “echte” biologische wetenschappen). Ons levenslot was onherroepelijk en onomkeerbaar bepaald door onze “genen” en door ons “DNA”, zo werd ons aangepraat. Zo heeft men in zogenaamd “baanbrekende” studies rasechte fundamentalisten en islamradicalen kunnen detecteren via hersenscans: fundamentalisme en radicalisering zouden we nu kunnen voorspellen en voorkomen door tijdig mensen hun hersens te screenen en te scannen. Je moet het als wetenschapper maar durven om ons op deze manier in het ootje te nemen. Want fundamentalisten via hersenscans detecteren is uiteraard nep, vermits men blijkbaar reeds vooraf over een criterium beschikte om mensen op te delen in een groep fundamentalisten met terrorismepotentieel en een controlegroep “ongevaarlijke normalen”. Wat kunnen die hersenscans ons dan nog leren? Zo ook heeft men bij zogenaamde Lone Wolf terroristen een specifieke aangeboren constitutie menen te mogen vaststellen, alsof Lone Wolf terroristen omdat ze geen lid zijn van een (gekende) terroristische cel of groepering, dus asociale eenzaten zouden zijn die geen familieleden, vrienden en kennissen hebben.
‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
Een prima adres is Malabar, het bestaat al jaren, zit achter Notting Hill Gate, en voldoet voor de locals. Redelijk sober ingericht met een pittige keuken, de gerechten worden geserveerd op ijzeren borden. Verder heb je natuurlijk op Brick Lane de Curry Mile, een enorm aantal restaurants bij elkaar. Wij probeerden Bengal Village, dat prima gerechten serveerde. De inrichting voelt alleen aan als een beetje een mislukte Ikea Hip Indiaas eten doe je bij Urban Turban, op Westbourne Grove. Je krijgt de voorgerechten als tapas in schaaltjes en papieren zakjes, nogal trendy maar ook goed. Alleen de hoofdgerechten vallen wat tegen. Bij Amaya is het vooral de spectaculaire inrichting en de grote keuze aan grill gerechten die indruk maken. In de Westend is Red Fort een vertrouwd adres. Je begint er beneden bij Akbar, voor een cocktail en je eindigt er voor de after dinner dance. Op straatniveau is het stijlvol ingerichte restaurant. Een zeer pittige keuken.

“controleschema voor stedelijke overlevingsuitrusting survival gear shopify”

Nogmaals, zoek de hulpmiddelen en ondersteuning om dit te kunnen doen, zodat je pro-actief wordt in het creëren van oplossingen.  Wanneer deze hogere energieën de onderste chakra’s doordringen, vindt er eerst een samentrekking plaats.  Dit komt omdat de energieën aanvoelen als een inbreuk op wat je hebt gekend.  Dit breidt zich uit en laat uiteindelijk los, als je met deze energieën werkt.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
‘Ben je niet bang dat ze je alsnog vinden en van de aarde halen?’ vroeg Ferry. Hij wierp een hooghartige blik richting zijn BBC collega. ‘Ik heb gehoord dat de veegtroepen hun scanners op jouw bio-signaal hebben afgestemd zodat ze een nog groter bereik hebben.’
Zohra opende ook haar andere oog en zag het nu duidelijk. De vrouw die daar lag was dood. Ze was geperforeerd met gaten ter hoogte van belangrijke slagaders. Het lichaam was spookachtig wit in de duisternis, alsof het helemaal leeggebloed was.
winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur tuinen oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
Ik ben anderen altijd onbevangen tegemoet getreden, nooit iets vermoedend van enig kwaad. En vind het eerlijk gezegd nxc3xb3g enorm moeilijk om van iemand iets kwaads te moeten geloven. Ik denk altijd : ‘waarom zouden ze dat dan doen’?
De studies werden uitgevoerd door Dr. Krishna Menon, Doctoraat, VMD, MRCS, bij Wetenschappelijke KARD, DOCTORANDUS IN DE LETTEREN. Één miljoen virusdeeltjes van Griep een Spanning A/WS/33 (H1N1) werden opgezogen direct in de longen van muizen. Een herhalings „hulp“ besmetting werd uitgevoerd bij 22 u. Dit is een hoogst dodelijk model, die de overlevingslevens toelaten om direct voor het weelderige opdracht geven tot van doeltreffendheid van drugkandidaten worden gebruikt.
Helaas brak de eerste wereldoorlog uit en moesten de Belgen terugkeren om te vechten. Ondertussen namen de duinen het land in. Het afgewerkte deel van de promenade en de meeste huizen verdwenen al snel onder het duinenzand. Een zekere Domino Repetto liet in 1917 een kerk bouwen die al  rond 1925 onder het zand begraven raakte. Er bleven slechts een paar huizen zichtbaar als bewijs dat Ostende in Argentinië niet slechts een droom was.
Door middel van banden kan de rugzak ook weer kleiner. Wie wat bewaard heeft wat, maar ik heb nu zoveel gespen nodig gehad dat er zelfs een kapotte op zit. Moeders maar eens vragen of zij nog wat heeft liggen.
Toen hij uiteindelijk de uitsparing vond die hij zocht, stond de zon hoog aan de hemel. Harrald zweette van de inspanning. Hij dronk lauw water uit zijn veldfles en een paar honingkoeken die zijn moeder voor hem had ingepakt.
Bezitsdrang is een groot struikelblok. Het is de ziekte die begeerte wordt genoemd. Van bezittingen raakt men bezeten. Er is nooit genoeg. Maar je kan niet de hele wereld onder controle krijgen en hem de jouwe noemen. Hoe meer je vergaart hoe meer je dit beseft. Je huis te hebben als een meubel-showroom annex museum voor moderne technologie, annex bibliotheek en kunstverzameling is een hopeloze onderneming. Materialisme is een geestesziekte in de categorie der gespletenheid. Iedereen weet dat geluk niet gekocht kan worden. Al waar je op mag hopen is een wereld die toegankelijk is zodat, hoewel niet de eigenaar, men de bezoeker kan zijn. Hoe meer we willen bezitten, hoe minder toegankelijk onze cultuur wordt. Je juiste vraag is aldus: hoe komen we van deze hindernis (afb.) af en hoe krijgen we een open cultuur. Eind twintigste eeuw is dit nog steeds science fiction. Er is een internet dat iedereen met iedereen verbindt en het ideaal van een open cultuur benadert. Maar nog steeds moet alles worden gekocht en bewaard. Dan zijn we eigenlijk nog als de Neanderthaler die niets anders wist dan te jagen en te verzamelen. Homo Sapiens is echt een andere soort. We hebben elkaar te kennen en niet te jagen en te bezitten. Aldus moeten bij private danwel overheids-inspanningen informatiebanken worden geschapen en toegankelijk gemaakt voor iedereen. Het is niet mogelijk noch bevredigend de lijn van vergaren en bezitten voort te zetten. Uiteindelijk moeten televisie, radio, stereo etc., boeken en computerprogramma’s worden gehanteerd met één venster op de wereld beschikbaar voor allen.
Een structuur hebbend raken mensen snel gevangen in verwachtingen en zien ze op die manier hun vrije associatie bedorven. Gefixeerd op deze of die literatuur kunnen ze niet anders denken, gefixeerd op deze of die persoon worden de anderen ontkend en gefixeerd op deze of die tijd elders of later verliest men het bewustzijn van het hier en nu en de vitaliteit van de vrije wil. Gefixeerd op de persoon, schept leiderschap de hartstocht die de goedheid van het verstandige verstoord. Gefixeerd op het ding voelt men zich vastgelopen in de materie en gefixeerd op de tijd lijdt men onder de keuze en starheid van een schema. Daarom is het verstandig geen verwachten te koesteren. Van een leider moet men niet verwachten te worden geëxcuseerd voor ondernomen aktiviteiten. Van artefakten moet men niet verwachten gelukkig te zijn en van het korset van een structuur van de tijd moet men niet het geheel van God verwachten. Samenvattend kan men zeggen dat zelfverantwoordelijk zijn, in opoffering voor de dingen die ter zake doen, en lijden onder de beperkingen van een schema tesamen de normale houding uitmaken van het omgaan met het onvermijdelijke van verwachtingen. Natuurlijk zijn er vele truukjes om de waanzin der verwachtingen te doorbreken. Vele mensen liegen en doen valse beloften, alleen maar om degene die verwacht tevreden te stellen. Spontaan zijn in het hier en nu is een algemene remedie, en het aanvaarden van uitnodigingen zonder een belofte te doen is ook algemeen. Niet op de laatste plaats leert iedereen de vrijheid voor zich zelf te vieren, of de ander nu reageert of niet. Als het de enige geldige verwachting is met de ziel gelijkgericht te zijn, dan kunnen al dit soort moeilijkheden worden verdragen en overwonnen worden. In staat zijn teleurstellingen en beledigingen te verdragen is een noodzaak. Standhouden is belangrijk. Het is te vergelijken met het immuunsysteem: men heeft weerstand nodig. Daarvoor moet men fit zijn, goed gevoed naar lichaam en geest en vrij van toxische en andere verstorende elementen. Een zwakheid koesterend verliest men dit: de duivel breekt door en ruïneert de discipline. Geen weerstand, geen tolerantie en de aanpassingen kunnen niet worden gehandhaafd: men moet zich terugtrekken en boeten, erbuiten vallen en weer invoegen op een andere manier, nieuwe kracht verzamelen en een betere strategie hebben; dit is de weg van de ervaring. Een boek kan het zo stellen, maar het niet ervaren hebbende, herkent men het niet en vergeet men. Ouders kunnen het de kinderen zeggen, maar als ze b.v. zelf liberaal van sex genieten, hoe kunnen ze dan de kinderen ervan weerhouden? Het is praktijkvoorbeeld en theoretische ondersteuning wat de samenleving bestiert. Van het aldus heilig zijn leiden we kultuurlijke behoorlijkheid af, stap voor stap onze begrippen van heiligheid ontwikkelend. 
Dit waren krasse beweringen, die een diepe beledi­ging van de koningin inhielden en dus strafbaar waren met de dood, bisschop of niet. Maar Offa, die man met het labyrint in zijn hoofd, greep niet in. Hij besefte dat de bisschop gelijk had. Hygeberht had hem gespaard, die wilde immers aartsbisschop worden. Hij had ook makkelijk een deel van de schuld kunnen afwentelen op hém – en dat zou terecht zijn, Offa zelf had immers zijn eerste vrouw Drida verstoten. Offa had geen keus, als hij niet als tiran terzijde geschoven en vermoord wilde worden. ‘Hygeberht spreekt waarheid!’ riep de bretwalda dus. ‘Broeders, neven! Laat de vrede onder ons terugkeren. Laat de betovering die over ons was wijken. Dood aan de bedriegster die ons koninkrijk verscheurt!’ Ook zijn be­bloede zwaard wees nu op Cynethryth. De res­terende twijfel en arg­waan onder de krijgers werden vervolgens verpletterd onder het donde­rende anathema dat Hygeberht over Cynethryth uitsprak, zijn meest uitvoerige vervloeking in de naam van de Drieëenheid, de heiligen, de Kerk, al haar dienaren en de volledige gemeenschap der gelovigen. Onder deze ver­schrikkelijke verwensing en vervloeking stond Cyne­thryth langzaam op, alsof een gewicht als de zoldering zelf op haar schouders rustte. Maar ze wankelde niet. En toen eindelijk de galm van Hygeberhts maledictie was weggestorven deed ook zij haar mond open. Iedereen staarde haar aan, armen neerhangend, zwaarden met de punten naar de grond gericht.
Onze gedragingen worden wel eens gemeenzaam opgedeeld in ‘emotioneel’ versus ‘cognitief’. Cognitief gedrag betreft de nuchtere ‘koele’ verwerking van informatie en het formuleren van een keuze of een oplossing bij een bepaalde taak of opdracht. Emotioneel gedrag zou gekenmerkt worden door onrust: hetzij euforische opwinding, hetzij angst. Onze gevoelens zijn evenwel veel meer geschakeerd dan de emoties waarmee psychologen doorgaans werken. Die beperken zich dikwijls tot de polariteit tussen ‘plezier’ (geluk, welzijn, opwinding) en ‘pijn’ (angst, verdriet, depressie). Daniel Kahneman’s [9] hedonistische psychologie van geluk en welzijn bv. gaat expliciet uit van deze tweedeling tussen plezier en pijn, tussen aangename en onaangename ervaringen. Het gamma gevoelens, m.a.w. de ervaringen die we kunnen hebben van onze eigen lichamelijke toestand, is echter zeer ruim. Naast opwinding en angst hebben we bijvoorbeeld vreugde, euforie, blijheid, het gevoel in ‘vorm’ te zijn, het gevoel alles aan te kunnen, trots, enthousiasme, aangetrokken zijn door een ander persoon, verliefdheid, ontroering, opluchting, ontspannen zijn, onverschilligheid, ontgoocheling, verdriet, frustratie, schuldgevoelens, onzekerheid, huiver, woede, walging, haat, en ga zo maar door. Dit gamma aan gevoelens is niet zomaar onder de noemer van plezier en pijn te vatten. Verdriet zoals dit zich uit in huilen lucht dikwijls op. Angst is dikwijls vermengd met hoop.
Harrald haalde diep adem en volgde haar, mateloos gefascineerd door het zachte wiegen van haar heupen. Voor hem opende ze de deur en stapte naar binnen. Ze ging in de deuropening staan, lachte naar hem en wenkte hem dichterbij met een gekromde wijsvinger.
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
Niet alleen de actuele impact van de digitale technieken en netwerkstructuren is onderwerp van discussies en meningsverschillen. Ook moet onze aandacht gaan naar het soort mensen en het soort samenleving die op halflange termijn vorm zullen krijgen door het gebruik, de toepassing en de verdere verfijning en uitbreiding van onze digitale connecties. Met name zouden we de contouren moeten kunnen schetsen omtrent de vraag in hoeverre onze face-to-face contacten met andere mensen eventueel zullen wijken voor interacties via digitale mediums. Op korte en halflange termijn, laat ons zeggen 2030-2050, zal de post-humane mens wel nog geen volwaardige realiteit geworden zijn. Doorheen de periode 2050-2100 misschien wel, althans wanneer de zaken zich verderzetten volgens de actuele trends. Als de wereld ondertussen niet vergaan is, natuurlijk! De kwestie of we in 2030-2050 een flinke stap zullen hebben gezet in de richting van de “productie” van een post-humane mens en een post-humane samenleving, wordt beslist door de wegen die we – het mensdom eigenlijk – vandaag inslaan. En vermoedelijk ook door de eventuele sociale conflicten die omtrent het gebruik van digitale technologie – bv. bij een quasi totale automatisering van de menselijke arbeid – zullen beslecht worden.
Cullmann Panama Maxima 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-re
Wanneer er een behoeftige klant zijn broek had laten zakken en plaats nam voor een van de gaten, was het slechts een kwestie van tijd voordat Mumbai iemand vond om plaats te nemen aan de andere zijde van de schutting om de overeenkomst te bezegelen. Ofwel een van de tippelaars die hier over straat zwalkten, of wanneer hij het met de lichtekooien niet eens kon worden over de vergoeding dan stuurde nog wel eens de doof­stomme keukenhulp, die hij dreigde met slaag.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 3 nr. 1 september oktober Transgender van de toekomst niemand nodig Binnenkort baar ik mijn eigen kloon Hoe gaat het met de levensverandering, mevrouw Bakker? Een transgender beauty Queen uit Engeland heeft haar eigen sperma laten invriezen. Wanneer haar verbouwing compleet is kan ze nog steeds kinderen krijgen. Geluiden gaan op dat men in de toekomst in staat is om transgenders kinderen te laten baren. Het betreft Talulah Eve Brown, 22, die geboren is als Aaron, en zich in haar kindertijd een- zaam en verward voelde. In 2014 werd ze gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Een diagnose waarbij men zich onprettig voelt met de seksualiteit. Ze begon met haar veranderingen in een vrouw en betaalde 800 pond om haar sperma te laten invriezen. Ze vertelde dat haar ideaalbeeld was te settlen in een relatie maar dat ze zich ook realiseerde dat ze alles zelf kon en dat niemand haar zou kunnen tegenhouden een kind zelf groot te brengen. “ En dat was pre- cies wat mijn moeder deed, mij in haar eentje opvoeden. Dus dan kan ik dat ook. Ik ben geboren als een sterke onafhankelijke vrouw en als een moeder.” Miss Brown, uit Burton-on-trent, Staffordshire, zei dat ze altijd geweten heeft anders te zijn. Tijdens schooltijd had ze bij vriendschappen met jon- gens innerlijke gevechten met zichzelf. “Ik wist gewoon niet hoe met ze om te gaan. Ik voelde me gedwongen in allerlei stereotype mannelijke activite- iten te vallen, zoals sporten, maar voelde me al die tijd veel meer op mijn gemak met het spelen met mijn Barbie poppen en met mijn moeders kleding dragen.” Zoon, het is tijd een serieus Op haar dertiende kwam ze uit de kast als homoseksueel en begon ze met make up te experimenteren. Toch bleef ze zich nog steeds onprettig voelen. gesprek te hebben Uiteindelijk realiseerde ze zich dat ze een verandering tot vrouw wilde aan- gaan nadat ze een openlijk transgender, Big Brother deelneemster op tv had gezien. “Toen ik begon met de studie schoonheidsverzorging besloot ik om full time te leven als de trotse vrouw die ik wist dat ik was.” We respecteren uw wens een In 2014 bezocht ze de kliniek Nottingham en werd uiteindelijk officieel gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Sinds het begin heeft ze hor- vrouw te zijn. Laten we beginnen moonbehandelingen en in de nabije toekomst krijgt ze borstimplantaten, een vagina, en wordt haar Adams appel kleiner gemaakt. En een laser haar met uw salaris met 20% te korten. verwijdering. Na twee van de acht sessies is ze erg tevreden. “Wat mijn zelfvertrouwen voornamelijk beïnvloedt is de aanwezigheid van een adam- sappel.” “Ik werk in een familie restaurant en soms merken kinderen het aan me en ik overhoor hun ouders dan of ik een jongen of een meisje ben. Het kan ongemakkelijk zijn als de ouders dan niet weten wat te zeggen. Soms willen ze niet dat hun kinderen door mij bediend worden. Mensen zouden niet zo moeten oordelen. Het maakt niet uit. We verdienen allemaal een gelijke behandeling. Haar droom is om gekroond te worden als de nieuwe Miss transgender United Kingdom. De eerste verkiezing in deze discipline. Op haar prof- ieltekst voor de miss verkiezing schrijft ze dat als gemeenschap transgen- ders zich te lang verborgen gehouden hebben. Maar nu in 2015 zijn we hier, trots, en zouden we gevierd moeten worden en niet slechts getolereerd. “Ik vertegenwoordig iedereen die moeilijkheden met het leven heeft gehad, iedereen die zich een minder persoon heeft gevoeld of voelt enkel vanwege de persoon die zij of hij is. Ik heb in mijn leven zoveel overwonnen, ik ben trots op wie ik ben en op de vouw die ik ga worden.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
De gebruikelijke manier om voorzorgsmaatregelen te nemen is uittesten en uitproberen in trainingen en onderricht. Daartoe bestaat één van die voorzorgen eruit om niet een junior of aspirant lid van de orde toe te staan het spel te domineren, vast te leggen of te bepalen. Ten minste zou er een eerste inwijding in het leven, de uitgerijpte leeftijd, een erkende betrokkenheid, een toegegeven status (afb.), zoals onderkend middels een zekere leeftijd, diploma, speciale verdienste of een prijs (een ‘zilveren ster’) moeten zijn voordat de status (afb.) van onafhankelijkheid kan worden ondersteund (pict.). Alleen van onafhankelijke mensen, gerijpt in de filognosie van de orde, kan een verantwoordelijke houding worden verwacht. Ze kunnen instaan voor hun eigen betrokkenheid en identiteit en een waardig lid zijn van een partij van samenwerking. Om te leren is geduld de belangrijkste voorzorg. Het is de waarheid van de mens die wikt en God die beschikt. Natuurlijk mag iedere groep jongeren een spelletje ‘nederlands’ voetbal spelen voor zichzelf, maar naar de parallel in de samenleving kan het nou eenmaal je hele leven duren om zoiets te bereiken..
De journalisten juichten bij het horen van haar iconische strijdkreet. De zwotor kwam in rap tempo dichterbij en Leaf herkende het blauw van de veeg­troepen. Ze draaide de hendel naar volle kracht en stoof weg.
De volksvergadering nam in den beginne beslissingen met betrekking tot alles wat het stamleven betrof: recht, politiek, oorlogsvoering. Bij de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen vergaderde de clan nog in zijn geheel, maar voor de vergadering van de stam zelf werd met afgevaardigden, de stamoudsten of de clanhoofden, gewerkt. De 19de-eeuwse antropoloog Lewis Morgan beschreef deze organisatie bij het verbond van de Irokezen, een Indianenstam ten oosten van de Amerikaanse Grote Meren. Er wordt een Raad gevormd die vergadert in tegenwoordigheid van het volk: het volk, mannen en vrouwen, heeft spreekrecht maar de Raad beslist. Morgan stelt de zaak zo voor dat afzonderlijke niet-verwante ‘naties’ samenkomen en een Statenbond oprichten, maar in onze visie gaat het om stammen die zich van elkaar hebben afgesplitst en met de Raad hun eenheid kunnen bewaren. Het kan natuurlijk dat ook niet-verwante stammen zich bij dit verbond hebben aangesloten. Federatie van stammen die geleerd hadden in vrede met elkaar te leven was zeker niet onmogelijk en ook bij zo’n federatie werd een overkoepelende Raad gevormd bestaande uit afgevaardigden van de gefedereerde stammen (het woord ‘federatie’ komt van het Latijnse ‘foedus’, dat ‘vertrouwen’ betekent). Maar in veel gevallen is de Raad een restant van een oorsprongsstam die door bevolkingstoename is opgedeeld geraakt in afzonderlijke stammen en daarbinnen dan weer in familiegemeenschappen. De dialectiek tussen Volksvergadering en Raad vinden we ook bij de Grieken: ‘agora’ (‘verzameling’) versus ‘boulè’ (‘raad, beleid, volkswil’) en al evenzeer bij de Romeinen: ‘comitium’ (‘samenkomst’) en ‘senatus’ (‘senaat’, ‘raad der ouderen’). In principe bestonden de eerste Raden mijns inziens uit de familiehoofden van de stam. Onze parlementaire geplogenheid om met twee kamers te werken (in België de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat , in Nederland gewoon de Eerste en de Tweede Kamer) heeft dus hoe dan ook een lange voorgeschiedenis. In België moest je nog niet zo lang geleden als kandidaat-senator minstens 40 jaar zijn. Niet toevallig heeft de Belgische Senaat een bevoegdheid als bezinnings- of reflectiekamer; in Nederland ziet men de zaak ook zo in die zin dat de Eerste Kamer te overhaaste, door de ‘waan van de dag’ genomen besluiten van de Tweede Kamer moet kunnen tegenhouden.
Maar stel je eens voor dat je elke avond helemaal alleen moet gaan slapen in dat grote huis, helemaal niemand om je heen. Stel je eens voor dat je een film wilt gaan kijken en dat je helemaal niemand hebt om een film mee te kijken.
2 WEEKAANBIEDINGEN SAUCIJZEN H.O.H. 500 gram ZWITSERSE REEPJES 500 gram 3,75 5,50 Geldig van di. 17 t/m za. 21 maart 2015 SLAGERIJ TRAITEUR JANSSEN Stationsstraat 10, 6093 BK Heythuysen Tel. (0475) Lannet IT feliciteert Geelen Counterflow met het meest duurzame kantoor van Nederland. Wij zijn trots de IT en telecom voor jullie te mogen verzorgen! T Weekendaanbieding Kruimelpuddingvlaai 9, 75 Tropical bavarois vlaai 14, 75 4 Maisbroodjes 1, 75 Thijs Koolen De Echte Bakker Sebastiaanstraat RD Ell Tel. (0495) SCHEIDEN? DAT DOE JE SAMEN! GEEN UURTARIEF, MAAR VOORAF PRIJS. GRATIS INTAKEGESPREK GOEDE VRIJDAG VRIJDAG 3 APRIL ROCK OP VRIJDAG IN JAKS TOEGANG GRATIS DE SCHEIDINGSWEG De juiste weg in de goede richting Hans Peeters of i.s.m. Ria Oomen Praktijk voor kindercoaching De gezelligste huiskamer van Heythuysen. Voor besloten feestjes, partijen en zakelijke ontmoetingen. Waar ouderwets goed nog een specialiteit is! Dorpstraat ED Heythuysen Tel. (0475) Dreigend ontslag? Goed voorbereid! Bel Scheers Advocaten Roermond OPHEFFINGS UITVER KOOP WEES ER SNEL BIJ! KEUKEN WEG, IS WEG! Mussenberg 1b, Herten. Ruime parkeergelegenheid Gefinancierde rechtsbijstand mogelijk Tel: Eerste gesprek gratis Mammoet Keukens Na vele jaren in Roermond gevestigd te zijn, sluiten de deuren van sluit haar deuren! Mammoet Keukens binnenkort definitief. Daarom houden wij ALLES nu een totale opheffingsuitverkoop. Alle showroomkeukens en -50% apparaten moeten weg en wel tegen bodemprijzen. Voor u een eenmalige kans! 20% EXTRA HOGE KORTINGEN OP: MÉÉR DAN 80 KEUKENS / MÉÉR DAN 30 VAATWASSERS / MÉÉR DAN 40 KOOKPLATEN / MÉÉR DAN 30 KOELKASTEN / MÉÉR DAN 35 AFZUIGKAPPEN! Mammoet Keukens Dr. Philipslaan 25, 6042 CT Roermond Tel. +31 (0) ma: gesloten di/wo/vr: uur do: uur za: uur zo: uur
Het gaat bij dierenrechten in wezen steeds over onze problematische omgang met andere (levende) wezens, en in die zin kunnen we ook over plantenrechten en zelfs rechten van rotsen spreken. De term dierenrechten verdoezelt die menselijke verantwoordelijkheid en suggereert dat wat dieren van ons mogen doen en laten voortvloeit uit hun “natuur”. Dit leidt tot een absurde kijk op de dingen. Want als wij een dier geen pijn mogen doen, heeft een vogel dan ook niet het recht om pijnloos door de kat opgepeuzeld te worden? Vissen leven niet in het water omdat ze “recht” hebben op water. Dierenrechten zijn dus eigenlijk mensenplichten, afspraken die wij maken om niet nodeloos de levende en levenloze natuur geweld aan te doen als dat niet voor ons eigen overleven en welzijn nodig is. En dat geldt m.i. dan als uitbreiding van wat we elkaar als mensen mogen aandoen. Wat voor zin heeft het een verbod op het doden van dieren uit te vaardigen als oorlog nog altijd wettelijk gewaarborgd is door het internationaal recht! Wat voor hypocrisie is het het ecosysteem van de gorilla’s te beschermen als we tegelijk de Afrikanen aldaar het leven zuur maken en hen quasi dwingen en masse te emigreren en in gammele bootjes te versukkelen ergens tussen Marokko, Libië en Fort Europa?
Veeteelt was een uitvinding van de man, landbouw een uitvinding van de vrouw. De jagers moeten vermoedelijk hebben vastgesteld dat jonge dieren die men niet onmiddellijk doodde, tot volwassen dieren opgroeiden en dus op termijn meer vlees gaven. Tevens moet zijn gebleken dat men relatief tamme en trage dieren zoals schapen en ook bepaalde runderen, die in kuddes leefden, in de buurt van het kampement kon houden, mogelijk met de hulp van honden. Op deze manier begon men kuddes te bewaken en te hoeden. Een deel van de kudde werd als slachtvee gebruikt, een ander deel als leverancier van melk en een derde deel als fokdieren. De herder was geboren. Niet alleen een nieuw sociaal personage, ook een totaal nieuwe cultuur (de pastoraliteit). Van vitaal belang is ook te beseffen dat voor het hoeden van de kudde, het melken van de dieren en het slachten geen groep mannen nodig was zoals bij de jacht (waar soms tot vijftig man werden ingezet) en dat de opbrengst volstond om een kleine familie-eenheid te onderhouden. De herderscultuur leidt zo sociologisch tot een individualisering en een verdere opsplitsing van de verwantschapsfamilies. Dit op zijn beurt maakt dat de coöperatieve banden losser werden en dat voor de eerste keer in de geschiedenis de mens er soms alleen voor stond, dat hij beslissingen moest nemen zonder met wie dan ook te kunnen overleggen.
Users are now asking for help:tum he gussa aaya hai (Hindi>English) | arschfotzen (German>English) | yarabi (Swahili>English) | write the numbers (English>Portuguese) | bangla 3x blue film (Bengali>English) | kunti konti (Tagalog>English) | paramedical (English>Welsh) | x x x new video open (Hindi>English) | marathi essay if earth started talking (English>Hindi) | fräswerkzeuges (German>English) | conducting wire (English>Greek) | x bf full hd video (Hindi>English) | do or do not , there is no try (English>Italian) | فیلم سوپر ایرانی ر (French>English) | i miss u a lot meaning (English>Hindi) | sekis (Azerbaijani>Russian) | menettelynmukaista (Finnish>English) | a home without a dog is just a house (English>Portuguese) | sax arab hifa wahbi (English>Arabic) | video za x za kiswahili (Swahili>English)
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, waarin de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
Spartan is de codenaam gegeven aan de nieuwe Microsoft Windows 10 browser die Microsoft Windows Internet Explorer vervangt. De nieuwe browser zal worden vanaf de grond opgebouwd en veronachtzaming van alle code uit het IE-platform. Heeft een nieuwe render-engine die is gebouwd om compatibel zijn met hoe het web vandaag is geschreven. …

“overlevingsuitrusting en tactiek uitrusting overlevingsuitrusting”

34. 32 angst in eerste instantie vooral gericht is op de concrete gevolgen: het gaat om angst voor de toekomst en de consequenties voor de relatie en het gezin. Deze angst kan soms verlammend werken en voorbijgaan aan een persoonlijk emotionele reactie. Dit is niet erg, maar een aan- passing om te kunnen omgaan met de eerste schok, zie onderstaande voorbeelden: “Ik was eerst in een soort shock. Ik hoorde het wel, maar het kon het niet laten doordringen. Het kon niet echt zijn. Pas na twee á drie maanden drong het verder door en toen raakte ik buiten mezelf van verdriet, paniek, gekwetstheid, gevoelens van afwijzing, verraad en angst.” “Op mij was het effect dat ik me lamgeslagen voelde en mijn emoties jarenlang diep weggestopt heb. Dat wegstoppen had ook te maken met onze gezinsomstandigheden: ik kon het me niet veroorloven (voor de kinderen) om het onder ogen te zien, zij hadden me nodig.” Daarnaast kunnen er nog andere oorzaken zijn waardoor er geen eer- ste emotionele reactie optreedt, zoals in de onderstaande reactie: “Niet zo veel, ik zag toen nog niet erg in wat dit o.a. voor gevolgen voor mij had.” “Ik dacht eerst hij heeft een probleem, ik niet. Later bleek dat ik mij door de jaren heen steeds meer was gaan afsluiten voor hem en ook ik moeite had om bij m’n emoties te komen.” De onthulling, al dan niet getypeerd als een traumatische ervaring, is ingrijpend. Het ritme van alledag wordt plotseling verstoord. Vaak ontstaat er in eerste instantie een gevoel van verdoving (de ‘bevrie- zing’ die zorgt voor primaire overleving). Deze werkt als een soort
In pure paniek probeerde ze zich schrap te zetten, naar achter te krabbelen over de spekgladde onderkant van het bad, maar ze leek wel verlamd. De spieren stonden als kabels in haar nek, maar er was geen beweging in haar lichaam te krijgen. Er kwam wel geluid over haar lippen, maar het kwam er vervormd en zwak uit. Ze kon niet gillen of zelfs maar woorden vormen. Niemand zou haar hier ooit horen.
74. Aanbevelingen Bij diagnose • Gewicht, lengte, gewichtsverlies (gegevens groeiboekje) • Spreek streefgewicht af Tijdens behandeling • Gewicht min. wekelijks, lengte 1x p maand • Monitor data in groeicurves (gewicht-naar-lengte, <1 jaar gewicht-naar- leeftijd) • Let op gewichtsverlies >0.5 SDS of >5%
De laatste tijd speel ik veel First Person Shooters. Call of Duty: Advanced Warfare, Medal of Honor: Warfighter, Battlefield 3/4. Prachtige games, waarbij vooral de single-player verhaallijn je meesleept in een verhaal van dood en destructie, aangericht door jou en je team-maten. Het (per ongeluk) doden van burgers wordt niet getolereerd (tenzij je het befaamde No Russian level van Modern Warfare 2 speelt), maar verder bekommer je je eigenlijk weinig over de destructie die je achter je laat, zolang je de missie maar succesvol afrondt.
29. 27 4. De invloed van seksverslaving op de partner Er is al veel geschreven over de gevolgen van seksverslaving voor de verslaafde zelf, maar deze raken ook de partner. In dit hoofdstuk staat het effect van de seksverslaving op de partner centraal. De effecten kunnen opgesplitst worden in verschillende fasen: • tijdens de verslaving; • bij het uitkomen/de onthulling; • tijdens de verwerking; • tijdens herstel. Hoewel deze effecten vooral toegespitst worden op de vrouw, richt dit onderzoek zich ook op de partnerrelatie zelf: hoe is de houding van de verslaafde geweest tijdens dit proces? Welke rol kan de verslaafde spelen in de verschillende stadia van herstel van de partner, en wat is daar voor nodig? Effect ten tijde van de verslaving Er zijn veel effecten van seksverslaving bekend die zich afspelen bin- nen de relatie, en die bewust en onbewust door de partner ervaren worden. Gevolgen op emotioneel en lichamelijk niveau (bijvoorbeeld op het vlak van de intimiteit), maar soms ook op financieel niveau raken altijd ook de partner.
12. Welke evidence Pubmed Complicerende factoren bij aantonen effectiviteit • verschillende systemen • verschillende eindpunten • gelijktijdige -implementatie RRT/MET -aanpassing protocollen -scholing en non-technical skills Pubmed studies: validering +++ outcome –
Het is een herenakkoord om respekt te houden voor de mensen die tegenstander waren in het spel, of ze nu werkelijk gewonnen hebben of alleen maar geloven dat dat zo is. Mensen die geloven dat ze kunnen verliezen of winnen wat betreft de realiteit van een eeuwige ziel, zijn vergeten dat gewetensvolle zelfherinnering niet beperkt is tot het eigen lichaam en dus niet werkelijk kan worden gewonnen of verloren. Het enige dat onwerkelijk is is de dood daar wat de tijd betreft verandering de feitelijkheid van het leven is. Maar niettemin zou er dankbaarheid voor het lichaam, het spel, de samenleving en de tegenstander in het spel moeten bestaan. Hoewel vorm niet eeuwig is, is materie zeker zo eeuwig als het bewustzijn ervan. Het enige ding dat telt is de continentie van de ziel door de veranderingen van de tijd heen. Het wonder ligt in de zelfherinnering die voortduurt over de dood heen. Het weerstaat de materiële logica die het discontinu verklaart. Het wonder bevestigt de principes van de liefde daar die de continuering van de zelfherinnering verkondigen. Eenmaal het ego geregeld hebbend zonder de valsheid en de ‘niet-dit’-realisatie van leugens en bedrog, kan de liefde er zijn met al zijn zorgen en delen. Dit volgend is het mogelijk en zelfs verplichtte etiquette respekt te tonen nadat het spel van het opponerende ego beëindigd is. Ieder sportief of anderszins gespeeld spel zou moeten worden erkend als een toegangsdeur voor de werkelijkheid van de menselijke liefde. Zonder zou het spel van het leven de moeite van het spelen niet waard zijn en zou verlies ondraaglijk zijn. Hoe kan je een spel verliezen als alle deelnemers er liefde bij winnen om erin te delen en te zorgen? Een spel verliezend zou men zijn tegenstander moeten bedanken zeggend: ‘dank je voor het spel’, wetende dat het enige werkelijke verlies het verlies van de liefde voor het spel is. Een spel is niet slecht omdat je het verliest, een spel is slecht omdat je de regels mist. 
Bezitsdrang is een groot struikelblok. Het is de ziekte die begeerte wordt genoemd. Van bezittingen raakt men bezeten. Er is nooit genoeg. Maar je kan niet de hele wereld onder controle krijgen en hem de jouwe noemen. Hoe meer je vergaart hoe meer je dit beseft. Je huis te hebben als een meubel-showroom annex museum voor moderne technologie, annex bibliotheek en kunstverzameling is een hopeloze onderneming. Materialisme is een geestesziekte in de categorie der gespletenheid. Iedereen weet dat geluk niet gekocht kan worden. Al waar je op mag hopen is een wereld die toegankelijk is zodat, hoewel niet de eigenaar, men de bezoeker kan zijn. Hoe meer we willen bezitten, hoe minder toegankelijk onze cultuur wordt. Je juiste vraag is aldus: hoe komen we van deze hindernis (afb.) af en hoe krijgen we een open cultuur. Eind twintigste eeuw is dit nog steeds science fiction. Er is een internet dat iedereen met iedereen verbindt en het ideaal van een open cultuur benadert. Maar nog steeds moet alles worden gekocht en bewaard. Dan zijn we eigenlijk nog als de Neanderthaler die niets anders wist dan te jagen en te verzamelen. Homo Sapiens is echt een andere soort. We hebben elkaar te kennen en niet te jagen en te bezitten. Aldus moeten bij private danwel overheids-inspanningen informatiebanken worden geschapen en toegankelijk gemaakt voor iedereen. Het is niet mogelijk noch bevredigend de lijn van vergaren en bezitten voort te zetten. Uiteindelijk moeten televisie, radio, stereo etc., boeken en computerprogramma’s worden gehanteerd met één venster op de wereld beschikbaar voor allen.
Gezond verstand in combinatie met een goed stel functionerende hersenen is een van de belangrijkste zaken dat iemand nodig heeft in een nood situatie. Vele die zich in noodsituaties bevinden en niet de wil hebben om te overleven zullen onvermijdelijk vroeg of laat aan hun einde komen. Het mentale aspect van een overlevingssituatie kan men onderverdelen in twee simpele delen:
Naar het idee van de sport is hetzelfde waar: men moet een overeenkomst hebben over regels die de juiste bemiddeling vertegenwoordigen tussen de ziel (eeuwige waarden,) en de materiële natuur (de regels van het spel). Zonder het eerste zal het ego vervalsen en zal de sport een neergang inhouden. Dus moeten de regels op één of andere manier de eeuwige waarden weerspiegelen. Het idee van het vormen van een team moet voorafgaan aan het spel, zoals iedereen weet. Het spel kan eruit bestaan dat men samenwerkt of oppositie voert, maar om te beginnen moet men één zijn. Om het voorbeeld van het voetbal te nemen: men zou allemaal goede voetballers moeten zijn, maar voor een spel moeten de teams daaraan voorafgaande worden samengesteld, niet lang van te voren zijn gefixeerd als een ego van oppositie. Een andere regel van gelijkheid is dat de reserve een gelijke kans van spelen moet hebben. Zo kan men b.v. met 32 spelers zich vlak voor het spel opsplitsen in twee teams , zeg maar rood en blauw uitgedrukt in armbanden en/of zweetbanden, terwijl ieder willekeurig gekozen team in tweeën zou moeten worden gedeeld met elf spelers en vijf reserves, terwijl de regel van het spel kan zijn dat een ieder die de bal uit het veld speelt moet worden vervangen door een reserve. Op die manier heeft iedereen gelijke kans om te spelen terwijl de motivatie om de bal in het spel te houden ook versterkt is. Op deze manier kan geen valsheid van ego de teamspirit bederven terwijl iedereen een kans heeft zijn vaardigheid om de bal in het veld te houden kan bewijzen. De mensen komen dan ook voor een goede wedstrijd met goede spelers en niet zo zeer voor dit of dat team.  
De Spork van Wildo is stijlvol en van hoge kwaliteit eetgereedschap voor onderweg. Het product is gemaakt van BPA-vrij kunstof en is milieuvriendelijk geproduceerd in Zweden. Een Spork met een goede en comfortabele grip. Ideaal voor onderweg tijdens een hike, survival tocht, scouting of bushcraft activititen. De Spork is een mes, vork en lepel in 1
De natuur saai? Niet met dit buitenspeel- en buitendoeboek van Floortje Zwigtman. Het wildste boek voor buiten staat boordevol originele buitenavonturen, zoals een zombie-aanval in het park en guerilla gardening in de betontuin van je ouders. Maar je vindt er ook fotoreportages in over het maken van je eigen natuurcosmetica, moestuinrecepten, een t
Vanavond is er een vaste klant aangetreden: de Griekse bultenaar Karagiozis. (Van de schaduw die hem al de nodige tijd volgt door de drukke straatjes van Wurm­water heeft hij geen weet.) Hij is gekomen voor zijn pleziertjes. Hij heeft eerst zijn blaas geleegd op het achter­plaatsje en propt nu zijn van anticipatie aanzwel­lende olifantslid door een spuigat dat zich voor hem op praktische hoogte bevindt. Zo wacht hij af, terwijl Mumbai op straat een meisje van de nacht probeert te regelen. Het ongewisse van zo’n uitwisseling is wat Karagiozis zo bevalt.
Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee?

“woestenij overlevingsuitrusting uitlandingsuitrusting voor de Australische outback”

‘Ik kan lang zonder slaap, maar er is een herstel­functie die mijn lichaam een paar uur uit­schakelt en alle energie aan reparaties besteedt. Je zou het een soort slaap kunnen noemen.’ Weer schudde ze haar hoofd. ‘Dus nee, ik hoef niet samen in een tent te liggen.’
2. seksuele toegang tot vrouwen is de voornaamste benefit. Leden van gangs rapporteren dat ze meer vrouwen hebben gehad door hun deelname aan de activiteiten van de gang. Bij Chagnons Yanomamö’s begint de oorlog steeds bij een vrouwenkwestie en zij die in de oorlog anderen hebben gedood, blijken meer vrouwen te hebben, dank zij hun reputatie als krijgers.
In het belang van de ziel en het materiële lichaam zweren mensen samen in allianties op het gebied van de politieke en religieuze werkelijkheid. Ter wille van het ego creëert de wetenschap anderzijds werkend in allianties van vriendschap en komplexen van ontkenning meer hoofdpijn en verbijstering dan er was voor die onderneming. Het is met vrienden op de eerste plaats van belang zich niet te bekennen tot enige andere alliantie dan de huiswetenschap van deze of gene vriendschap. Men zal naar het ego van de alliantie hoe dan ook roddelen over alles en iedereen, maar om samen te blijven, moet de infectie van de politiek en de religie er buiten gehouden worden. Religie is een zakelijke overeenkomst van opvoeding, net zoals politiek een zakelijke overeenkomst van materiëel bestuur vormt. Vrienden behoren elkaar niet de les te lezen, omdat dat gedefiniëerd is als een twist of gevecht. Noch behoort men samen te zweren ter wille van een materiële uitkomst daar die politiek misdaad of subversiviteit wordt genoemd zonder formele bevestiging. Men moet niet van zins zijn de werkelijkheid te veranderen door religie in te stellen of een politiek motief op te leggen als je vrienden wilt blijven. Waar vrienden over praten is het meer of minder huishoudelijke van de wetenschap. Dit zal hen ego brengen en intelligentie-spelletjes in confrontatie waarmee ze hun ziel kunnen verspillen ter wille van de lol. Materiëel kan het nooit meer zijn dan kunst wat wordt besproken daar kunst de wetenschap van de vervreemding is. Te veel ervan zal alle vrienden verdrijven aangezien het allemaal ego is. Minder ter wille van het kunstzinnige en meer voor de burgerlijke ziel van de huiswetenschap zal duurzame vriendschap geven. Natuurlijk zal het burgerlijke geen duurzame vrede en geluk geven. Of men sterft in mindere of meerdere mate de druk van het nageslacht weerstaand of men zal lijden onder de verspilling van de eigen kultuur en intelligentie vasthoudend aan het resultaat tot de dood al dat ego uit de ziel zal wissen. Het standhoudende burgerlijke is niet zo creatief behalve in het verwerven en bezitten, zodat op z’n best ze mooie verzamelingen vormt voor musea de vervreemding der kunsten in sympathie beschermend. Uiteindelijk zal de konklusie zijn: boven vriendschap is er alleen het principe van de volledige overgave aan het gebod van geëmancipeerde onafhankelijkheid in zelfgerealiseerde dienst aan de God en de ziel van de tijd. 
‘Nou, dat is een mond vol,’ kaatste ik terug, en ik leunde ontspannen tegen een scheefgezakte wand. Vanbinnen kookte ik echter. Om ons heen begon er een beetje structuur in de chaos te komen. De meeste dieren hadden nu een stikstofmasker op, wat wou zeggen dat diegenen die het niet droegen, nu zeker dood waren. De atmosfeer was tegen­woordig zo stikstofarm dat je het zonder masker niet langer dan vijf minuten uithield. Na drie minuten verloor je al het bewustzijn.
Hij schudde zijn hoofd terwijl hij een klant een provitaleringsdrankje aanreikte. ‘Gestoord wijf. Is met een wals een robodealer binnengereden en heeft dertig splinternieuwe oppasrobots vernield. Is net op borg­tocht vrij, maar nou wil ze niet voor vernieling terecht­staan maar voor moord.’
Ach, wat zijn we gelukkig als gepensioneerden (tenminste als we vrij zijn van dringende financiële kop- en lijfzorgen) dat het ons nog gegund is een soort eilandje voor ons zelf te scheppen, een eilandje waar het Goede Leven niet meer hoeft te zijn dan 1) het doelloos kunnen samenzijn met een paar geliefden, moreel integer en met een min of meer helder, afstandelijk en relativerend inzicht in het kader en de context waarin hun en onze zijnswijze zijn ingebed, en 2) het regelmatig maar bescheiden genieten van zekere ongeforceerde bezigheden die nog een ervaring van sociaal nut en zin opleveren.
Iedereen zal baat hebben aan de ander en dit zal steeds duidelijker geworden.  Wanneer je je zielsgroepen aantrekt, zal de dienstbaarheid van de groep versnellen en de potentiële ervaring van elk individu uitbreiden.  Je zult elkaar versnellen.  Je zult elkander helpen elkaar op te tillen naar nieuwe bewustzijnsniveaus en mogelijkheden!
Het beeld van de dubbele voeten laat zien dat ook het geankerd zijn op de aarde stabiliteit zal geven in de storm. Hiermee komt terug wat al eerder in dit artikel is besproken, hou het eenvoudig, val samen met wat je doet. Dit lukt het beste door de Geest direct te laten uitdrukken in de Stof, gebruik te maken van de polariteiten en dus praktisch bezig te zijn in het hier en nu.
Handige multitool voor survivalactiviteiten Deze multitool beschikt over een kniptang, een bijltje, een mes, een flesopener, een zaagje en een hamer. Uiterst geschikt voor buitenactiviteiten of camperen. Kenmerken: * Vervaardigd uit staal van een hoge kwaliteit, duurzaam, handvat van bakeliet. Comfortabele grip. * Productnaam: multitool
Soms is het tijd voor iets nieuws. Een master Leraar Geschiedenis volgen aan de Hogeschool van Amsterdam biedt je de uitgelezen kans om meer uit jezelf en je carrière te halen. Je ontwikkelt je tot eerstegraadsleraar geschiedenis.
Deze website vereist cookies om gebruik te kunnen maken van bepaalde functies. Voor meer informatie over de cookies, zie ons Privacybeleid. Om cookies van deze site te accepteren, klikt u op de knop “Toestaan”.
Het is een trieste evolutie, zo triest en ondraaglijk dat ik ze wel wat moet ridiculiseren. Want er is meer aan de hand dan het voor enkele jaren opsluiten van een duizendtal gevangenen meer of minder. Wat erger is, want niemand kan voorzien waar dit zal eindigen, is dat de idee dat criminelen heropvoedbaar zijn stilaan wordt opgegeven. En het begrip ‘crimineel’ wordt steeds ruimer geïnterpreteerd. Er wordt bij de politie niet meer gelachen met een kind dat een appel steelt uit meneer pastoors boomgaard. En op wie over zijn toeren raakt en voor wat overlast zorgt wordt niet meer ingepraat. Dat soort canaille wordt dadelijk in de boeien geslagen en afgevoerd, een evolutie die je ook in de psychiatrie ziet. Daar heeft men ook steeds minder tijd en minder personeel om stijgende hartslagen en lichaamstemperaturen te pareren: de cleane isoleercellen mogen toch niet in leegstand vervallen. Je vraagt je af of mensen echt agressiever zijn dan wel of wij de minste agressie niet meer verdragen. Zoals je riskeert sneller crimineel verklaard te worden, word je tegenwoordig ook sneller geestesziek, mentaal gestoord, psychopaat of pervert verklaard. Het aantal gedwongen opnames in de psychiatrie neemt ieder jaar toe: meer zotten of meer dokters en procureurs des Konings die een probleemgeval gek verklaren? Zoals het begrip criminaliteit omvattender wordt, zo wordt de lijst psychiatrische syndromen steeds langer. Zelfs de holebi’s lijken aan te voelen dat de homofobie weer zou kunnen oprukken. M.a.w. er is een vreemd soort monsterverbond aan het groeien: wij vinden van anderen sneller dat hun bizar gedoe eigenlijk een geestesziekte of een misdrijf is, deskundigen zijn het daarmee eens én wij vinden van onszelf ook dat ons bizar gedoe eigenlijk ziekelijk of crimineel is. (Ik heb het even uitgerekend: het aantal lieden dat mijn persoon in de 2de helft van 2006 – wij schrijven nu eind november – van een psychiatrisch etiket voorzag is met 100% gestegen in vergelijking met de 1ste helft van 2006 en met 300% in vergelijking met de 2de helft van 2005. Opvallend is dat het vooral universitair geschoolden zijn die me gek verklaren: je zou verwachten dat die gediplomeerden wat genuanceerder dachten, nee dus. Ik moet er wel aan toevoegen dat het aantal mensen dat me exceptioneel menselijk vindt ook verdubbeld is: zoals in de Nederlandse politiek implodeert dus ook hier het centrum.)
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
‘Ik verwacht dat de Mast nog niet van mijn terugkeer weet, maar de tijd dringt. Mook moet weten dat ik nog leef, dat ik nog Groot-Alloceur ben, en dat zijn tijd voorbij is. Maar die confrontatie moet ik wel zo snel mogelijk aangaan, voor hij gelegenheid heeft gehad om een vervanger naar voren te schuiven.’
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.