“overlevingsuitrusting 2017 maak zelfgemaakte survival gear”

VEILIG EN MODERN BANKIEREN, MET OF ZONDER PINAUTOMAAT? Leefbaarheidsgroep Knegsel Presentatie: Jan Pasmans 22 februari 2016 in De Leenhoef PROGRAMMA Welkom Geld in Knegsel door de jaren heen Resultaten
‘Spaar mijn hoofd. Ik heb mijn tuig in de hand.’ Cynethryth trad opzij en leek nu op haar zachte zwarte muilen een cirkel om hem te beschrijven. ‘Ze zeiden dat jij mijn hengst zou zijn.’ Harbrand draaide traag mee, als verdoofd. ‘Ik leg mijn leidsels om je hals,’ zei Cynethryth met haar vlakke stem, liefkozend bijna, terwijl de cirkel ineens nauwer werd, zodat ze zo dicht bij hem stond dat hij haar muffe, onwereldse geur kon ruiken en haar slanke, albasten hand naar zijn kruis voelde tasten.
Sterre zette haar fiets in de verlaten fietskelder van station Haarlem en liep op haar veel te hoge hakken richting perron drie, waar de laatste trein haar naar het nachtleven van Amsterdam zou brengen. Alle rotzooi van die dag, nee van de afgelopen zeven jaren, drie maanden en twaalf dagen, wilde ze deze nacht van zich afgooien. Mike, de klootzak.
Schnitzlers maatschappijkritische ingesteldheid die voor politiek “links” of “progressief” moet doorgaan komt ons voor als steriele traditioneel “linkse” ouwe koek. En die koek is aan bederf onderhevig.
Rationaliteit wordt doorgaans omschreven in termen van de meest optimale middelen om een gegeven doel te bereiken. ‘Economisch’ gesproken (en ik bedoel hier inspanningseconomie) komt dit neer op het inzetten van een minimum aan input voor het bekomen van een maximale output. Rationaliteit wordt in de meeste wetenschappelijke kringen dan steevast geoperationaliseerd in rekenkundige en kwantitatieve termen, op een logisch-wiskundige basis: 10 euro winnen in plaats van 5 euro; 5 doden in plaats van 1, zoals in het treinexperiment. Dit is uiteraard de kapitalistische logica van de winstmaximalisatie, van een logica waar alles met alles vergeleken kan worden, in het bijzonder via het veralgemeend ruilmiddel dat geld is. Dit geldt met name voor beleggers en investeerders die bij hun beslissingen wel soms enorm veel informatie tegelijk moeten verwerken, maar al deze informatie is van hetzelfde kwantitatieve niveau. Beslissingen hier vragen inderdaad weinig meer dan rekenen en cijferen en dus normaliter ook alleen de activering van die specifieke hersendelen die zich inlaten met reken- en cijferwerk. Wat niet aan deze rationaliteitsopvatting beantwoordt, wordt bijna automatisch als ‘irrationeel’ of niet ‘sociaal optimaal’ gekenschetst (zoals in het treinexperiment waar het niet-duwen van een man als de niet sociaal optimale oplossing wordt voorgesteld). Het doel, één dode in plaats van vijf, blijft in de ogen van de onderzoekers het doel van alle testpersonen.
46. 44 Gevolgen voor de partner Het uitkomen van het geheim en het belanden in een crisis heeft grote gevolgen voor de partner van een seksverslaafde. In eerste instantie raak je een groot deel van je vertrouwen kwijt, vooral in je partner. Ook ga je hem en vaak ook de wereld op een andere manier bekijken. Daarnaast heeft een breuk in vertrouwen grote gevolgen voor de rela- tie met je partner, zoals veranderingen in de intimiteit ( Hier is al eer- der onderzoek naar gedaan door Roel Bruintjes en Jan Elderhuis, mei 2014). Deze bovenstaande gevolgen lijken logisch. Daarnaast kan het kwijtra- ken van het vertrouwen in je partner ook grote invloed hebben op het vertrouwen in jezelf, dat vaak gekoppeld is aan je eigen zelfbeeld. Bijna de helft (45%) van de ondervraagden ervaart voor zichzelf ook zulke gevolgen. In de enquête is de volgende vraag gesteld: “Als u kijkt naar wat voor gevolgen het uitkomen van het geheim op uzelf en de part- ner heeft gehad, hoe zou u dat het beste kunnen omschrijven?” Het uitkomen van een seksverslaving heeft niet altijd alleen negatieve gevolgen. Vaak blijkt dat het meemaken van de crisis uiteindelijk ook emotionele groei met zich mee kan brengen: voor jezelf, en mogelijk ook in de partnerrelatie. In de enquête schrijft 30% van de partners dat ze veel bewuster zijn geworden van hun eigen emoties: “Het uitkomen heeft er voor gezorgd dat mijn band met mijn partner beter is geworden. We communiceren meer en beter en dieper. Ook mijn band met God is nog nooit zo sterk geweest. Het heeft aan de andere kant ook gezorgd door een vorm van angst.” Naast de bewustwording van deze emoties is het belangrijk dat deze emoties er ook mogen zijn. Zij moeten in het toegestane deel worden geplaatst, hoe heftig het verdriet en de boosheid ook zijn. Het uiten
Tegelijk voelt het wat verdrietig om misschien(!!!!) afscheid te moeten nemen van een afdeling waarin ik veel energie heb gestoken en waarvan ik het personeel redelijk ben gaan kennen en de meesten ook ben gaan waarderen.
De zwotor stopte en de veger klapte zijn vizier omhoog. ‘Leaf Heywood, in naam van evacuatiedienst aarde verplicht ik je de aarde met mij te verlaten. En dat geldt ook voor jou.’ De veger knikte richting Qwerty.
Met deze stoere riem hoes van het merk Victorinox kunt u uw zakmes op een veilige manier meenemen of opbergen. Tevens zorgt het hoesje voor bescherming van het zakmes. Het is gemaakt van een uitstekende kwaliteit synthetisch leer en is geschikt voor zakmessen van 2 tot 4 lagen. Door de lus aan de achterkant van het hoesje kunt u deze gemakkelijk aa
Leaf lachte zelfverzekerd. ‘Al zes maanden lang ben ik de patrouilles te slim af geweest. Ik laat me nu echt niet meer gevangen nemen.’ Ze trok haar gezicht in een ernstige plooi en legde haar handen op haar borst voor een extra dramatisch effect. ‘Ik zal als enige mens samen met de aarde sterven en niemand, ik herhaal, helemaal niemand kan mij daar vanaf houden.’
Ogen De ogen van een Staffordshire Bull Terrier moeten schoon en helder zijn. De oogleden hebben als functie de oogbol vochtig en schoon te houden. Door als een wisser eventuele vuiltjes weg te vegen kunnen deze zich ophopen in de ooghoeken. maak dit schoon met een doekje bevochtigd met uigekookt water. Wanneer er binnnen 24 uur weer veel afscheiding is te zien, ga dan naar de dierenarts.
Bauer – IJshockey – Bescherming – Broek Vapor X700 zwart/rood. Ontworpen voor: ijshockey, om de billen, dijen en onderrug te beschermen. Beschermt de billen, onderrug en dijen. Platsic schalen en gevulde zones voor een betere bescherming. Aanspanriem om de broek beter te laten aansluiten op de lichaamsbouw.
De Fi 156F was speciaal bedoeld voor politiedoeleinden binnen Duitsland zelf. Het was een speciale versie van de Fi 156C-3 met twee 7,92 mm mitrailleurs vurend vanuit de cabine en onder de vleugels rekken voor maar liefst 48 SD-2 fragmentatiebommen van 2 kg.
Dat soort maatschappijkritiek lijkt me de visie van lieden die geen voeling hebben met de aparte cultuur van industriearbeiders, lagere bedienden en ambtenaren, laat staan werklozen. De cultuur dus van “gewone mensen”. Hoogstens kennen ze daar mensen die zich hebben “opgewerkt” tot straffe antikapitalistische militanten. In het bijzonder deze militanten die zelf wat simplistische analyses en denkschema’s hebben overgenomen van extreem-linkse partijen of bewegingen. Sommige schrikken er niet voor terug om gewone mensen die ze beweren te willen emanciperen, af te doen als te dom om het systeem te doorzien. Want gehersenspoeld door de media zonder enige poging noch vermogen om zich daartegen te verzetten. Dit is een merkwaardige minachting voor gewone werknemers en gewone mensen. Maar deze attitude en opinie is in de geschiedenis van de socialistische en vooral communistische bewegingen niet zo zeldzaam. Het is de klassieke visie van communistische grootheden als Lenin, Stalin, Mao en vele anderen. Het proletariaat zou nood hebben aan een voorhoede die hen het licht en de “waarheid” zal laten zien, en hen zal leiden en onderwijzen. Alles en allen in de richting van de wijzende hand van de leiders.
‘Je vader is een optimist, Harrald,’ zei Maria. ‘Volgens de verhalen en dagboeken van de afgelopen decennia verloren we elk jaar wel een of meer van de dorpjes. Het bereik van de radio is inderdaad beperkt.’
Notice: Undefined index: t in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 44 Warning: mysqli_fetch_assoc() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 402 Warning: mysqli_fetch_row() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 419
De maatschappij veranderd en scholen streven naar het bijhouden van de snelheden waarmee veranderingen gaan. Focus ligt op kennis en kennisverwerking. Kennis is omvangrijk en door technologie steeds toegankelijker. Op internet zoeken mensen elkaar op en kunnen op deze manier tijd en plaats ongebonden te leren en te werken. Je werkt eigenlijk niet meer voor een baas, soms bij jijzelf de leider over een groep, of heb je de verantwoordelijk over een deelproduct. Vaak heb je meerdere klussen tegelijk.
Harrald voelde zijn ogen branden. Armena woonde met haar ouders en enkele familieleden in een dorpje ergens de Italiaans-Zwitserse grens. Die aan­duiding had niet veel zin meer tegenwoordig, nu landen waren verdwenen en de laatste plaatsen waar mensen woonden één voor één ten onder gingen. Ze was ongeveer zijn leeftijd en hij had de ijdele hoop gehad haar ooit te zien. ‘Dan zijn we waarschijnlijk de laatste mensen op Aarde.’

“survival gear urban de divisie survival gear set”

Vooral in Europa lijken de politieke partijen nog niet eens verder te kijken dan hun neus lang is. Geen enkele partij , van welke “ideologische” signatuur ook, heeft een programma dat manifest bestaat uit een toekomstvisie, een doel op (half)lange termijn plus een overgangsprogramma om dat doel te bereiken en die toekomst waar te maken. En zeker huivert iedereen bij de gedachte dat de Mens het in zijn/haar hoofd zou halen om God te spelen. Er mag dan worden gelachen met de paus maar als hij waarschuwt voor de menselijke hoogmoed, knikt iedereen instemmend.
‘Weet ik.’ Gaetan nam een slok, bleef nog even stil en zei toen: ‘De laatste jaren is er minder interesse in de oude manier. Met alle nieuwe technologieën is het niet zo belastend meer voor het milieu. Voor de bestuursleden is het niet praktisch genoeg en steeds meer mensen geven ze gelijk.’ Hij hief zijn fles naar de hemel. ‘We moeten het verleden laten rusten, zeggen ze. Leven in het heden en altijd met onze blik op de toekomst gericht!’ Zijn arm verstijfde en met rode wangen vermeed hij de blik van Samuel.
Er was geen strategie bedacht voor het meedelen van de bloeddruk aan de mensen en wie moest terugkomen bij een dokter. De bloeddrukken waren in het eerste uur wel gemeten en opgeschreven maar hoe iedereen zijn bloeddruk aan de weet moest komen was onbekend.
‘Jeetje, wat is het koud hier ineens, is de verwarming uitgevallen of zo?’ Miranda huiverde in haar positie­jurk, kwam overeind uit de stoel. ‘Eh, Lau? Gaat het wel? Je ziet echt lijkbleek. Oh sorry, echt, ik had het er niet over moeten hebben, het is allemaal nog zo vers en ik vraag je er gewoon naar met mijn stomme kop.’
Met extra lidocaïne en pethidine iv ging dat wel goed. Alleen het scheurtje ter plaatse van de clitoridectomie van 25 jaar geleden viel niet te hechten, vlakbij het plasgaatje en ze was nog steeds zo panisch dat ze al rechtop wilde zitten als ik er maar naar keek.
De zon staat op zijn hoogst boven deze gedroomde en verdronken stad, een onverbiddelijk zengend oog van een wraakzuchtige oud-testamentische god. Op dit uur is de heerschappij van de zon volledig en zijn zegetocht is vol pracht en praal. De aangekoekte zoutkorsten op de ducdalfen schitteren alsof ze bepoederd zijn met diamantstof. De schaduwen van de overstekende daken zijn verdrongen, nestelen zich hoog tegen de gevels als sluimerende vleer­muizen dromend over hun nachtelijk bewind.
Helaas had ik geen rekening gehouden met het feit dat ik ook de huur voor het kamertje achter in de garage zou moeten betalen. En de dage­lijkse energie. En dat na een maand mijn schoudergewricht kapot zou gaan…
De geur van drank was vlak achter haar en verstoorde niet alleen haar gedachten. Het verstoorde haar evenwicht en ze werd bang. ‘Wat moet je van me? Donder op.’ Ze had gehoopt dat haar stem krachtiger zou klinken.
Sinds de eerste aflevering van “Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen“, sinds het uitbreken van de oorlog dus, zijn in Vlaanderen alleen al 463 doden gevallen, waaronder heel wat vrouwen en kinderen, zoals Martine niet nalaat te benadrukken. 137 aan de kant van de daders, en 326 aan de kant van de slachtoffers.
Ujhalin smeet haar kleding op de grond, boog zich voorover zodat de huid van haar lange, slanke rug zich spande, het wit van de inktlijnen op haar huid on­bedekt, onverhuld: een menselijke schedel, omringd door narcissen en de bloemen van een andorion. Over haar kuiten liepen dunne lijnen in sierlijke krullen, met bladeren en bloemen.

“topeak survival versnellingsbak tool kit lederen overlevingsuitrusting”

Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
Onze getallen bestaan maar in onze gedachten, zoals ook het oneindige, het grenzeloze, het eeuwige, etc. Ook die bestaan alleen maar in onze gedachten. Als gedachten! Als gedachten die ons de kans bieden verder te denken dan onze neus lang is. Gedachten die ons toelaten de lengte, de breedte, de hoogte, etc. van iets zo uit te rekken tot dat het vermogen van onze zintuigen en dat van ons verstand elk hun eigen onverenigbare en onverzoenbare weg opgaan. Maar telkens we iets voorstelbaars willen zeggen omtrent dat eindeloos uitgerekte “ding”, moeten we het net zoals de wind, het zonlicht, de integriteit van een staatsman of de barmhartigheid van een heilige zien te vangen in een vast of bewegend voorwerp of in een beeld van x meter lang, y meter breed en z meter diep. Een sluw en geslepen voorwerp dat het ons niet gunt ons verder te amuseren met spelletjes van rekbaarheid en onrekbaarheid. Meten, zo heet dat in de natuurkunde en in de wetenschappen in het algemeen. De liefde die Romeo en Juliet bindt, blijkt dan meer weg te hebben van een aankomend schip dan van een oneindige niet zichtbare horizon.
Over drie weken hoop ik weer terug te vliegen. Dat is voor mij nu wel zo ongeveer zeker na 5½  maand hier als “vrijwilliger”. Ik ben nu erkend als specialist huisartsgeneeskunde. In Ghana betekent dat ook dat je de verloskunde en de kindergeneeskunde goed beheerst en daar ook onderwijs in kan geven aan medisch studenten en artsen die hun verplichte twee jaar werken onder toezicht doen.
We hebben dit eenvoudige, makkelijk te maken, draagbare, pallethout planter om zo te kunnen planten beginnen in de warme keuken en vervolgens transplantatie ze in de kas met minimale verstoring wortel. Wij maken gebruik van de ene in de film te groei
Met collega’s ben ik opzoek gegaan naar trends binnen onze organisatie ROC Nijmegen. Wij kwamen uit op digitalisering van het onderwijs en duurzaam leren. Door observaties en literatuur kon ik de trends beschrijven en drijvende krachten benoemen. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt en tot slot voor deze stap heb ik een scenario sjabloon ontworpen. In de volgende stap kies ik een scenario, en beschrijf mijn kijk op een wereld waar de drijvende krachten invloed op hebben.
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
Maar Willem reageerde niet en bleef naar buiten staren. Berend schonk wat water in en zette het glas op het tafeltje naast Willems stoel. Zelf ging hij op de andere stoel zitten, en keek naar zijn broer. Willems ogen waren glazig, de huid onder zijn ogen was grauw en slap.
Er is dan vandaag ook een Ghanese gynaecoloog gekomen, een aardige enthousiaste kerel, net klaar, met wat andere gewoontes en inzichten, maar goed, voor mij nog geen beletsel om goed met hem te kunnen samenwerken. Daarover in een volgend verhaal meer.
‘Zij die vinden dat ze hier horen,’ zei Heinrich somber. ‘Ze maakte me los toen mijn engel weg was en nam me mee naar deze tunnel. Hier hebben we een tijd gezeten. Ze legde me deze hel uit, voor ze me naar de uitgang bracht.’
Enkele tientallen meters verderop, aan boord van de Baal, zwermen de vismensen uit over het dek om naar de brand te kijken. Om aan het gewemel op het dek te ontvluchten is Tobias in het want geklauterd. Hij wordt heen en weer geschud door de wind en heeft geen droge draad meer aan zijn lijf, maar toch kan hij zijn ogen niet van het spektakel afhouden.
Juist in kalmerende signalen leer je dit. Een hond gaat pas bijten of happen als de stress te hoog is, anders doen ze namelijk andere dingen. Maar ze weten wel wat ze doen. Ze gaan alles uit de kast halen om te overleven, dus ook bijten. En waar ze bijten, dat weten ze.
Vier dagen zijn voorbij, heb ik boven gezien. Vier verloren dagen, dagen die we nodig hadden. En zelfs zonder de klok in ons lab had de groenige tint van Sals huid me genoeg gezegd. Sal had mijNanoferdimeteen na mijn dood moeten activeren. Nu Sal dood is, en zoveel tijd verloren is gegaan, heb ik weinig vertrouwen meer in ons oorspronkelijke plan. Dat lijkt nu sowieso belachelijk naïef. Ik zal een actievere rol spelen in het afzetten van Mook.
Lieven volgde haar naar binnen, maar gleed uit over de plas van scherven bij de deur. Met een doffe klap viel hij op de tegelvloer. Brokjes glas schoten rinkelend en fonkelend alle kanten uit. Door de adrenaline merkte hij de pijn in zijn staartbeentje en bloedende handen nauwelijks. Wel schrok hij van zijn eigen kabaal. ‘Shit,’ fluisterde hij.
Ja, ja ik zag een paar clips en waande mij weer helemaal in die tijd, alleen de meisjes die op de clip zo onschuldig voorkomen met hun witte enkelsokjes zijn veel volwassener geworden en weten inmiddels wel waar pietje de pindakaas vandaan haalt.
Hun botanische kennis is buitengewoon groot. De ‘riemen’ om baby’s te dragen zijn gemaakt van gevlochten zijdegras en pijlschachten van de stengels van pampasgras. Zout wordt gewonnen uit het as van de grote Taurari boom.
Ze dook op, haar gezicht naar de hemel. (Niemand op de rand van de klif.) De beloofde boot lag verborgen in de schaduw van een rots; twee Lleroh-vrouwen op het dek, één wijdbeens met een vierkante reddings­boei in haar hand, klaar om te gooien. Meyago stak haar hand hoog op, wierp een nieuwe, angstige blik omhoog naar het gat in de muur. Zonder twijfel was de blauwe auto al tot stilstand gekomen, waren de twee mannen uitge­stapt. Elk moment nu, elk moment kon iemand z’n hoofd over de rand steken en zien dat ze hier was, hier. Hier in het water! Seconden! Seconden slechts. De enige vraag was waarom het zo lang duurde. Waarom stónden ze daar nog niet?
De film die ik heb gekeken heet: La nuit a dévoré le monde. Dit betekent: de nacht eet de wereld. Het gaat over een man die na een feest wakker wordt en erachter komt dat de wereld is overgenomen door zombie’s. Deze zombie’s spelen echter alleen een bijrol. De film gaat over het eenzame overlevingsleven van deze man. Langzamerhand vind hij steeds meer trucjes om in leven te blijven. Hij kan alleen zijn appartementencomplex nooit uit, want buiten dit complex zijn duizenden zombie’s. De zombie’s zijn in deze film dus alleen belangrijk omdat ze het isolement van deze man veroorzaken, en de film draait om dit isolement. 
De gang was leeg en nog net zo stil als daarvoor. Laura glipte door de deuropening en hield halverwege de hal stil, tussen de deur van de kinderkamer rechts en de grote ramen die uitzicht boden op het balkon links. De dag was al aan het tanen – het licht begon wat grauw te worden en aan de voorbij dwarrelende bladeren te zien was er een fikse wind opgestoken. De maisonnette was goed geïsoleerd, binnen was het aangenaam en er was niets te horen van de storm buiten. Ze deed haar best om haar ademhaling rustig te houden, maar slaagde daar totaal niet in. De lucht zaagde haar keel in en uit en haar hartslag speelde de horlepiep. Nog zo’n cliché – ‘het was vast te horen buiten haar lichaam om’. Bah, ze had veel te veel van Peters horrorverhalen onthouden.
De Traveller White van het Zwitserse kwaliteitsmerk Sigg is een klassieker. De waterfles is vervaardigd uit een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Deze fles heeft een inhoud van 0,6 liter en is 100% waterdicht, ook bij koolzuurhoudende dranken. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft d
De mengeling van zwart en wit knalde tegen het badkamerkastje aan en deed dat op zijn poten wanke­len. Laura zag haar kans schoon en klauterde zo snel ze kon uit de badkuip, haar pijnlijke pols negerend. De bloeddruppels vlogen in het rond en ze gleed bijna uit door haar natte sokken op de badkamervloer. Half kruipend, half glijdend bereikte ze de deur aan de andere kant, die naar de studeerkamer. Die duwde ze open en met moeite hees ze zich over de drempel, verder de studeerkamer in. Toen ze het gevoel had dat ze ver genoeg van de badkamer verwijderd was, draaide ze zich om.
59. 57 Hulpaanbod Welke mogelijkheden heb je, en wat ligt voorhanden om met het de moeizame en pijnlijke gevolgen van de verslaving van je partner om te gaan? Het grote voordeel ten opzichte van tien à twintig jaar geleden is dat het probleem steeds meer onderkend wordt, en dat er veel meer kennis en mogelijkheden voorhanden zijn zowel op internet als in behandelingsopties. ´Ik heb het voornamelijk zelf gedaan, lang geleden was er nog geen hulp. Dat begint nu gelukkig meer te komen, het krijgt ook meer aan- dacht, komt meer in de openheid.” Daar moet wel bij gezegd worden dat de nadruk en de focus nog voor- al liggen op de aanpak van de verslaafde zelf: de behandelingen zijn vooral individueel gericht zonder de partner erbij echt te betrekken. Uit dit onderzoek komt naar voren dat het merendeel van de respon- denten hulp zocht via een netwerk op internet, zoals Kostbaar Vaat- werk (54%), of binnen een professionele organisatie (56%: er waren meerdere antwoorden mogelijk). Veel partners geven aan dat hun religie zeer belangrijk is geweest. Naast hulp vanuit de kerk of van de predikant is persoonlijk contact met God voor hen een belangrijke manier om met de pijn en de moei- te die ervaren wordt om te gaan. Een van de reacties luidde zelfs: “God is de beste Therapeut”. Daarnaast wordt ook de eigen huisarts (als onderdeel van een profes- sionele organisatie) vaak genoemd als iemand bij wie hulp is gezocht. Diegenen die aangeven dat zij het vooral zelf hebben gedaan, noemen onder andere dat zij veel hebben gelezen over de problematiek, dat zij een dagboek hebben bijgehouden enzovoort.
Waarom me te pletter werken en maandenlang rug & schouders in een gespannen houding krommen, om met iets voor de dag te komen dat alleen maar open deuren intrapt en inhoudelijk zelfs banaal is geworden? Eerst en vooral moet je tegenwoordig al iets heel uitzonderlijks schrijven opdat het gelezen zou worden. Of je moet al gekend zijn en een heel ruime supportersclub hebben. En dan moet je schrijfsel ook nog juist gelezen worden. Dat is geenszins gegeven in de Lage Landen met hun beperkt publiek van moraliserende en actualiteits-geobsedeerde opiniemakers. Bovendien wil dat publiek onmiddellijk inwerken op beleidsmakers, mediahoofdredacteurs en (aspirant)ministers met heel korte carrières, en viesse verça. Kortom: waar je werk onmiddellijk (zonder dat men er meer dan 10 blz. van gelezen heeft) gevild wordt door de scherpe messen van in wezen eng-politieke breuklijnen, volgens het principe “De vrienden van mijn vijand zijn ook mijn vijanden”, ook al viesse verça. Het is me ooit nog overkomen dat een hoog aangeschreven heerschap een boek van me recenseerde in Knack onder de titel “Dit (boek) is een publiek schandaal”. Meneer Regenboog meende dat ik een vriendje van hem (een heel bekende opiniemaker, aan wiens werk en opvattingen ik een hoofdstuk had gewijd) genadeloos onderuit wou halen. Dat vriendje – zijn bureau bevond zich aan de overkant van het mijne – had wel elke zin die ik had geschreven, woord voor woord nagelezen en aan het geheel zijn volle fiat gegeven; alles – i.e. heel heel weinig – wat ie geschrapt wou zien, werd zonder tegenpruttelen geschrapt. Kortom: niet te doen om een boek uit te geven als je niet sexy bent, of geen lid bent van de juiste Bisschoppenconferentie, van de juiste Partij of van de juiste Loge of van het juiste Diamantforum. Niet omdat mensen alhier zo’n slecht karakter hebben (dat hebben ze hoe dan ook), maar omdat een boek hier meteen onder de aandacht komt van mensen die door hun positie op dat punt volkomen misplaatste en ergerlijke bedoelingen hebben. En omdat alhier een boek alleen maar onder de aandacht van dat soort mensen kán komen, er zijn nl. amper andere. Mensen die geen boeken maar auteurs beoordelen. Want in de Lage Landen weet iedereen van iedereen alles wat in het geheel niet ter zake doet.
De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen.
Zo ontstaat ruimte voor een psychische instantie die ons gedrag over ruimte en tijd gaat coördineren en van consequentie voorziet. De ‘persoonlijke god’ zegt welke particuliere doelen we moeten nastreven, terwijl het nog altijd andere gemeenschappelijke goden zijn die ons bijvoorbeeld zeggen hoe we ons lichaam moeten verzorgen. Vandaar dat iedereen behept blijft met ‘universele’ begrippen van Goed en Kwaad en zich houdt aan de Wet, maar in sommige omstandigheden toch vindt dat hij of zij die Wet mag overtreden, te meer daar er op die Wet hoe dan ook altijd een uitzondering is, nl. ‘Nood breekt Wet’. Onze ‘persoonlijke god’ komt dus dikwijls in botsing met ons ‘moreel gevoel’ en om die botsing te vermijden gaan we proberen consequent te handelen, ons dus zoveel mogelijk onafhankelijk te maken van ruimte en tijd. Zo schrijft onze persoonlijke god, ons Zelf ons dagelijks handelen in in een levensloop. Tot op grote hoogte geldt deze situatie vandaag nog altijd, al spreken de ‘goden’ nu via boeken, DVD’s en televisie. In de persoonlijke identiteit kwamen aldus verschillende aspecten samen. In de eerste plaats de naamgeving die verwees naar de verwantschapsfamilie of clan. Deze naam sloeg op het levende lichaam en de persoon gebruikte zijn naam als aanduiding van dat lichaam: ‘Lachende Wolf gaat slapen’ (en niet ‘ik ga slapen’). Het is niet toevallig dat het Grieks en het Latijn (en veel andere oude talen) geen persoonlijke voornaamwoorden gebruiken: de vervoeging van het werkwoord was voldoende om aan te geven wie een handeling verrichtte of een beweging uitvoerde of onderging. Persoonlijke voornaamwoorden werden alleen gebruikt als de betrokkene extra benadrukt moest worden en ze verwezen dan naar de lichamelijke eenheid van de spreker of aangesprokene, niet naar een psychische instantie die nu als het Ego wordt aangeduid. Ten tweede werd men benoemd volgens de categorie waartoe men behoorde, dus volgens geslacht of leeftijd. Ook de bijzondere functie binnen de stam als men die had natuurlijk (het ‘beroep’ dus, bijvoorbeeld sjamaan, priester, vroedvrouw of later smid, geneesheer, enz.) leverde een naam aan een persoon. En ten derde de ‘persoonlijke god’, het Ego als de motor van iemands handelen. Deze motor waardoor men persoonlijk controle kreeg over zijn handelingen, ging later ook impliceren dat men beschikte over een ‘vrije wil’ en dat men psychisch en juridisch ‘verantwoordelijk’ was voor zijn gedrag. Het handelen vond zijn oorzaak in het Zelf van de persoon, in de wijze waarop hij met zichzelf overlegde. Het Ego of Zelf is dus niets meer dan een zelfdialoog die men zoveel mogelijk consistent wou houden: in die zin werd het Ego min of meer permanent. Het Ego is in die zin dus ook maar een slide-in tussen de waargenomen situatie en het handelen (of niets doen). In het Boeddhisme is het Zelf, het Ego nog altijd een vluchtig gegeven dat komt en gaat. De ‘persoonlijke god’ was vooral belangrijk voor mensen die beslissingen moesten nemen en keuzes moesten maken, leidinggevende figuren dus en demiurgen (‘mensen die voor de gemeenschap werken’, zoals ambachtslieden, werktuigmakers en sjamanen), en dat waren historisch gezien voornamelijk mannen.
Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om iemand effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken.
Die 2 problematische punten beperken Schnitzlers aandacht wezenlijk tot de moraalpsychologische impact van ICT op individuen. Zo staat hij bijvoorbeeld zeer negatief tegenover wat hij datasubjectivisme noemt: het gegeven dat we onze zelfervaring herleiden tot een self-monitoring van onze gezondheid via feedback van allerlei sensoren die diverse aspecten van onze gezondheid meten zoals hartslag, bloeddruk, het aantal vandaag gezette stappen, suikerspiegel, slaapkwaliteit en eventueel snurken, enzovoort en deze dus omzetten in data die ons toelaten onze levensstijl eventueel te richten naar zekere standaarden. Dit moet dan een voorbeeld zijn van de neoliberale ideologie van persoonlijke verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van ons leven. Wie succes heeft, heeft dat uitsluitend aan zichzelf te danken, en wie pech heeft natuurlijk ook. Dat de beschikbaarheid van gezondheidsgegevens tot een obsessie met onze gezondheid en welzijn zou leiden is echter betwijfelbaar. Het kan ook onzekerheid wegnemen. De kwestie is dus analoog met het probleem van een dokter die bij een patiënt kanker vaststelt: wil de patiënt het weten of verkiest hij de onzekerheid in de hoop dat het allemaal niet zo erg zal uitvallen.

“ultieme survival alaska uitrusting gebruikt lifeworks overlevingsuitrusting”

Net zoals bij Lets systemen, kunnen mensen die aangesloten zijn bij het equi netwerk transacties van goederen en diensten doen die dan betaald worden met het nieuwe ruilmiddel. Dus in plaats van met euro’s te betalen, gebruik je equi. In eerste instantie en vanuit praktisch oogpunt gebeurt dit best eerst lokaal. Een groepje vrienden, familie of werkcollega’s kunnen aansluiten en onderling met equi beginnen werken. Naarmate meer mensen aansluiten, uit alle landen, groeit de groep en vergroten ook de mogelijkheden. Zo ontstaat er een complementair ruilmiddel-systeem naast de euromarkt. Mocht het monetaire bankstelsel crashen, dan is er dadelijk een (rechtvaardig en transparant) alternatief beschikbaar. Het equi systeem staat los van het huidige geldsysteem, het is bewust kiezen voor iets nieuws. Door je energie te onttrekken aan het oude systeem, verlaat je de oude wereld en creëer je mee de nieuwe tijd. Er is dus helemaal geen strijd nodig of de opdracht om tegen iets te zijn. Het is heel gewoon een nieuwe keuze. Het brengt de kracht weer helemaal terug bij de mens zelf. Jij bepaalt of je met equi wilt werken of niet.
Verwar monotonie nooit met verveling. Ik ben in mijn jeugd (o nostalgie!) bijna zelf in die val van de gelijkstelling van verveling met monotonie getrapt toen ik mijn afstudeerscriptie wijdde aan een diepgaand onderzoek naar vermoeidheid en verveling bij lopende-band-arbeiders in de Volkswagenfabriek in Vorst-Brussel. Want het vervelingsaspect sloeg uiteraard deels ook op mezelf. Ik verveelde me mateloos tijdens mijn studiejaren en ik keek met een eerder somber gemoed tegen mijn verder leven aan. Althans toch wanneer ik even de tijd nam om te pogen dat verder leven onder de loep te nemen. Aan de andere kant schiep de projectie van een theoretisch doorwrochte verveling op de gemakkelijk aanwijsbare monotonie van de assemblagearbeid aan de “ketting” (of “la chaîne”) een onmiskenbare band met mijn sociale afkomst. Naast het doden dus van mijn eigen verveling als arme student die meestal amper geld op zak had en meestal ook zonder lief in zijn bed, wou ik natuurlijk ook nog wel, zij het in alle bescheidenheid, een megalomane bijdrage leveren aan de opheffing van die “geestdodende” lopende-band-arbeid. We schreven toen immers 1972 en iedereen, zelfs een paar verzopen journalisten, had de mond vol over de “vermenselijking” of de “humanisering van de arbeid”.
Volgens Guther Elsen, baas van de piste in Ovifat, kwamen er dinsdag zo’n tweehonderd mensen langs de kassa. Op een drukke dag zijn dat er duizend tot wel tweeduizend. Ovifat was dinsdag de enige plek in België waar geskied kon worden. ,,Helaas was er maar één lift open”, aldus Loeke Bergstein.
Inderdaad, als je besluit dat je geen vrede hebt met het feit dat leven twee zijden heeft, genot en pijn, dan heb je inderdaad een probleem. Genot en pijn zijn twee kanten van dezelfde munt, het een kan niet zonder de ander.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 4 nr. 1 september oktober Hooguit Mijn eerste column die ik mezelf gegeven heb. Het idee van de krant is van mij voortgekomen, subsidie aangevraagd, alles geregeld, en de tweede editie wil ik met adver- tentiegeld en bijdrage van vrijwilligers maken. Maar dan ook een column en nu ik het zit te schrijven vraag ik me af waarom dat altijd zo speciaal heeft gevoeld. Te kunnen zeggen dat je een column schrijft, daarom dat ik het maar Hooguit noem want het enige dat ik kan bedenken is om hier en daar wat commentaar te leveren alsof ik van hoog af neerkijk. Eenlingen zijn mensen die iets compleet zelf doen. Eenzame mensen doen alles zelf want als zij het niet doen dan flikkert alles in elkaar. Het huishouden, de boodschappen, de administratie, de loodgieter bellen als er een lekkage is, een lekke band van een fiets, het eten ‘s avonds maken, de vuilnisbak buiten zetten, alles altijd maar zelf doen. Er is nooit eens iemand anders die dat voor je doet. Dat vraagt discipline, verantwoordelijkheid, en men- tale volharding. En gebrek aan sociale contacten verhard. Daardoor krijgt het een eigen identiteit. Een geïsoleerde persoonlijkheid in een zowat onontkoombare positie. Het blokkeert. Sociale vaardigheden roesten vast en dat tezamen creëert een neerwaartse spiraal zonder alarmbel- len. Eenzame mensen zijn echter niet zielig of van porse- lein. Maar er zijn meer eenlingen in deze wereld. Iemand die een eenling activiteit heeft, zoals een schrijver van boeken of een schilder van schilderijen. Joris van Huijstee En anders maak ik er een wisselcolumn van. Op uitnodiging erland is te klein om verdeeld te zijn. Bijna 40% lijdt aan of geschreven door een medewerker van De Eenling. Ned- Mijn weg naar isolatie was een onbewuste. Doordat er eenzaamheid, 8% altijd, en de rest vaak. Vergeleken met tegenwoordig internet is, sociale media, en er vlucht mo- Engeland en Duitsland staan we qua eenzaamheid nog gelijkheden als gamen zijn, besef je niet dat je vereen- maar pas in de kinderschoenen. Echter is het voor een klein zaamt. De angst om te vereenzamen neem je van je zelf land relatief duurder. Een kleinere groep van mensen doen weg. De onrust wordt geneutraliseerd en als je dan een- het zonder de eenzamen. Onder de groep van bijna 40% maal eenzaam bent en alle menselijke sociale contacten zitten ook veel niet werkers. Niet werkers die gehaat en van je af gevallen zijn, ik was in dit proces niet onschuldig, geboycot worden voor niet werken. Die terug in hun woning het is geen verwijt, maar dan is vanuit eenzaamheid de weg gejaagd worden. Die als outcast naar een geïsoleerd besta- terug niet of nauwelijks te maken en te vinden. Ik zelf heb an geleid worden. Mensen die hun woning amper uitkomen. wel eens gezegd dat ik iemand ben die met sociale con- Er zijn werklozen en werklozen maar er zijn ook werkers en tacten de middelbare school doorloopt, zijn studietijd, werkers. De ene is de andere niet. Waar ik tijdens mijn lev- vanuit daar het werkleven in en een levenmoet hebben van ensweg me groen en geel aan geërgerd heb is het appels ononderbroken zijn van een sociaal leven. Maar ik raakte in met peren vergelijken. Werkers moeten omhoog kijken en een psychose, begin twintig, en op mijn 24ste zat ik een niet na hun eerste baantje beginnen met naar beneden te jaar in een inrichting, en daarna is alles van me afgevallen. trappen. Omhoog kijken en de geïsoleerde mensen wat Het was een proces van een jaar of vijf begonnen met mari- ruimte geven om uit hun schulp te kruipen en het leven aan huana en drugsgebruik. Die onderbroken continuïteit heeft te gaan. Dat is op de lange termijn goedkoper en prettiger. bij mij later een onherstelbaar gevoel voor een sociaal Voor iedereen. Nederland is te welvarend om met een zwart leven gemaakt. Vanaf na die periode een doorlopen in tijd wit mening rond te lopen. Verbindingen tussen alle gele- die mijn persoonlijkheid vaster en meer naar binnen dingen. We komen uit de crisis, het inwoner zijn van een gekeerd maakte. groot EU met één munteenheid heeft zijn verhardende cul- turele aanpassingen gehad, maar ligt achter ons. Neder- Op zes jarige leeftijd is mijn overlevingsleven begonnen en land is toe aan een nieuwe vorm van nationalisme. Het helaas was op latere leeftijd de basis van nul tot zes vrij loslaten van groepsvorming en verstotingen. Het leven is van geest zijn een te kleine basis om het harnas leven, het grijs en we leven in een participatiemaatschappij. werkleven, aan te kunnen. Ik heb veel gewerkt en ook tijden dat ik geen betaald werk kon doen. Wel heb ik altijd mijn Die 6,4 miljoen mensen hebben bijna allemaal stemrecht. verantwoordelijkheden opgepakt. Veel vrijwilligerswerk Het wordt tijd dat een politieke partij vereenzaming tot gedaan en me altijd afgevraagd wat ik dan wel kon doen en speerpunt van de agenda maakt. met overtuiging actief en ondernemend nageleefd. Joris van Huijstee …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Op scholen leer je werken met de veranderlijkheid van banen en wat hoofd en bijzaak is. Kennis en verschillende skills om met flexibel te kunnen zijn voeren te boventoon. Mensen zoeken elkaar op en hebben authentiek contact om van elkaar te leren en met elkaar te samen te werken. Omdat kennis makkelijker te bereiken is van persoon tot persoon en omdat mensen gebonden zijn aan tijd en plaats. Informatie is niet makkelijk toegankelijk dus mensen worden niet zo snel overladen met nieuwe kennis.
Voorzorgen zijn er om te voorkomen dat men de kontrole verliest. Zodoende moet een schema van aktiviteiten worden aanvaard dat middels de tijd de behoefte aan de juiste educatie, vooruitgang, identiteit, gelijkrichting, binding en onafhankelijkheid regelt. De levensstadia zouden moeten worden gerespecteerd zowel als de dagelijkse routines nodig om iedere kultuur voor zichzelf te kunnen regelen. Zo ook kan een bepaalde sport voor zichzelf worden beschouwd als een voorzorg; het voorkomt dat mensen vervreemden van de ware structuur en de aard van het spelen zelf. Men zou, door het spel, zich moeten realiseren dat het hele leven een spel is waarbij er vele complicaties van interaktie tussen het ‘gehoor’ of het ‘publiek’ en de tegengestelde partijen zijn waarbij men niettemin zijn eigen identiteit behoudt. 
Huiselijk geweld komt veel voor en vormt een groot maatschappelijk probleem. Sinds een jaar of tien zijn er behandelprotocollen voor huiselijk geweld ontwikkeld, waarin slachtoffer(s) en dader doorgaans een apart hulpverleningstraject aangeboden krijgen. Omdat er redenen zijn om aan te nemen dat een gezamenlijke benadering van partners vaak meer resultaten oplevert als het om partnergeweld… [Show full abstract]
Een glazen buis met een luchtsluis voerde naar het centrale deel. Weer zag hij sloten die geforceerd waren. De centrale ruimte bevatte een verhoogde vloer met bureaus waarboven rijen schermen waren inge­bouwd. Eromheen stonden dozijnen transparante, eivormige con­struc­ties, een soort capsules, die via buizen en slangen aan de vloer gekoppeld waren. Ze deden hem denken aan de incubators zoals hij die op een oude Discovery aflevering gezien had. Zo te zien waren ze alle­maal leeg. Hij liep naar de dichtstbijzijnde. Het deksel stond omhoog en de binnenkant bevatte wat blauwe drab, een lang geleden uitgedroogd residu. Hij wandelde door de ruimte en telde uiteindelijk vijftig van de eivormige capsules. Allemaal leeg. Hij tikte tegen een paar van de kunststof slangen die bij het minste al afbraken. Poreuze rotzooi, niet geschikt voor wat dan ook.
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance.
Profiteur: Filognostisch equivalent voor zondaar of gevallen ziel. Naar het ideaal van volle zelfverantwoordelijkheid is iedereen een profiteur die meer neemt dan teruggeeft. Zoals met het klassieke begrip zonde wordt profijt trekken verondersteld de motor te zijn van het morele geweten: het maakt schuldig morele en materiële belastingpenningen te betalen in de vorm van betrokkenheden en geld.

“overlevingsuitrusting voor alle weersomstandigheden gratis overlevingsuitrusting gewoon betalen verzendkosten”

Voor de definitie van de waarheid is er overeenstemming nodig. Men moet een team vormen en saamhorig zijn. Een nieuwe (wereld)orde in overweging nemende is het meest waarschijnlijke geschrift van overeenstemming het (engelse) woordenboek. Wetend waar men over spreekt is er de kracht en het gevaar van een groepsego. Ego scheidt zichzelf als een kultureel specifiek iets af in verzet tegen anderen. Het is geïdentificeerd met het lichaam, een uniform, een geschrift, een stijl van viering etc. Het ego is zelfachting van de bemiddelaar tussen de ziel en de stoffelijke werkelijkheid (afb.). Geïdentificeerd met de materiële doelstelling en de plicht van het bemiddelen van het belang van de ziel vergetend wordt het vals en gevaarlijk. B.v. in het belang van de filognosie kan men een voorstel doen voor een nieuw ontwerp voor een klok. Maar voor de werkelijkheid van de ziel moet men eerlijk zeggen dat een dergelijke materiële onderneming voor een individu die de zaak zeer wel aankan met een normale klok en kalender als het aankomt op het regelen van alternatieven van tijdbeheer (zie tabellen), niet nodig is. Het materiële effect op de tweede plaats zettend is het belang van handhaving ter wille van de ziel gegarandeerd en het gevaar van de gewelddadige valsheid van het ego omzeild.
Net als mijn medepassagiers zat ik ingegord. Ze keuvelden en genoten van het uitzicht: de zon die het wolkendek veranderde in oplichtende watten. Door gaten erin waren al stukken groen en bruin zichtbaar. In de verte scheidde de gekromde horizon het zeeblauw van het ruimtezwart.
Harrald liet haar voor gaan de trap op. Haar eerste stappen waren houterig, maar werden heel snel vloeiend en krachtig. Terwijl hij achter haar liep dacht hij: Ik heb jou gevonden, dat is alles wat ík nodig heb.
zoals zo veel voor mij, ik heb gedroomd van het bezitten van het perfecte Tent. Jaar van teleurstellend winkel kocht tenten, de kreupelheid van beschikbare ontwerpen en workwomanship, en de brandende schaamte elke moderne utilitaire voelt op het bezi
Toen ik gisteravond bij hen zat te praten in het Guesthouse kwam er een Ghanees gezin binnen, samen met de Hospital Administrator, de baas van het ziekenhuis. Die vertelde me: “Dit is een gynaecoloog en hij komt hier werken”. Er was zelfs nooit eerder sprake van geweest dat zo iemand zou komen.
Boven, in haar eigen kantoor sloot Meyago zorgvuldig de deur. Het schraapte over de vloer net voordat het in het slot viel. Meyago plaatste de contracten op haar bureau, haalde Beijjuns oorbellen uit haar oren, knipte ze open.
‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’
The islamic world is divided against each other like christianity is. In both religions the sword cuts right through the middle. Islam’s main denominations are the “Sunni” and the “Shia”. ISIS is an extreme wing of orthodox Sunni for example. The general Sunni’s are not supporting it. Most muslims are fortunately against ISIS. I knew a lot of muslims throughout my life who were peaceful people, quoting from the Koran : “when you kill one person, you have killed the whole world.” When so many people are trash-talking the islam prematurely as a whole, I want to do justice to their wisdom, for it’s also a weapon against this cancerous tumor in the sense that when an organ (islam) has a tumor, the tumor should be removed, and not the whole organ (as then the whole body would die). In order to remove a tumor from an organ, one needs to have a good understanding of the organ and of the healthy part of the organ.
Alles in jullie werkelijkheid gaat over relatie.  Alles is met elkaar verbonden en in verhouding met elkaar.  Dit alles zal in deze tijd beginnen te verschuiven.  Verbinding zal tot nieuwe verbintenissen leiden.  Er zal meer gelijkwaardige uitwisseling zijn die zowel personen als groepen dient.
4 in 1 Laser Pen met Balpen Functie Deze laserpen heeft naast de laserfunctie ook nog een LED licht, een balpen en kan als touchscreen pen fungeren. De laser pointer heeft 2 knoppen waarmee je de laser of het LED licht kunt activeren. ER zit een handige clip op om de pen aan je broek of bijvoorbeeld notitieblok te bevestigen. De pen is verkrijgb
Om sociaal hogerop te klimmen en zelf ook minister, prins of koning te worden dienden jonge mensen zich over te geven aan een bijzondere praktijk we in Vlaanderen mogen omschrijven als “anders gaan denken”, anders in ieder geval dan hun doorgaans eerder behoudsgezinde ouders. (Het scheelde niet heel veel of deze Stürm und Drang jongeren hadden een nieuwe politieke partij opgericht met als naam het wel klinkende lettergreepwoord Agaden). Nu is écht denken een redelijk vermoeiende activiteit, in de grond vermoeiender dan de eenvoudige arbeid op het veld, het kantoor of de fabriek. De beroepsdenkers, ook gekend onder de naam wijsgeren of filosofen, werden tijdens hun leven zelf doorgaans niet veel beter van hun professionele activiteiten. De “groten” onder hen werden door succesvolle mensen wijselijk pas ingeroepen nadat deze hun successen hadden behaald. De toch wel zeer grote filosoof Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) beleefde het moment van zijn leven toen hij in 1806 in zijn Duitse verblijfsstad Jena Napoleon Bonaparte als de incarnatie van de Weltgeist op zijn wit paard onder zijn balkon zag passeren, maar Napoleon zelf was zich van Hegels bestaan in het geheel niet bewust en had ook niet bepaald last van deze onwetendheid. Met aankomende adolescenten die het in hun hoofd haalden om een filosoof tot hun levensvoorbeeld uit te roepen, is het zelden goed vergaan. Dit geldt vandaag nog steeds en dat zal wel altijd zo blijven. En vergeten we niet: denken is twijfelen. En twijfelen is aarzelen en niets doen.[iv] Denken maakt mensen gelukkig die goed weten dat wie tirannen wil verjagen, dat alleen maar doet om zelf tiran te spelen. Als iedereen koning is, dan wordt het pas echt rotzooi. Zoals de Franse filosoof en vooral filosofiecriticus Vincent Descombes het mooi en gevat wist te verwoorden in zijn commentaar op het Nietzscheaanse en Deleuziaanse ideaal van het soevereine individu: “Het autonome individu zou het niet kunnen stellen zonder heteronome individuen. Soeverein zou diegene zijn die het lukt zich op te werpen als meester over mensen die bereid zijn hem te gehoorzamen.”[v] Iedereen wordt tiran: een bijzonder stralende toekomst ligt voor ons![vi]
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
Maar hoe kwam de landbouw, die toch een vrouwelijke uitvinding was, dan in mannenhanden? Wij gaan ervan uit dat de mannen in de landbouw oorspronkelijk niet veel meer waren dan een soort handlangers die zich onledig hielden met wat eerst maar randactiviteiten waren: we denken met name aan het voorraadbeheer en de bevloeiing (irrigatie).

“dual survival gear tactische buiten survival uitrusting”

‘Jij daar, struise kerel,’ riep hij. ‘Jij lijkt me geschikt voor zo’n helden­karwei, wat denk je?’ en hij beende met fiere passen op Ezel af, die achteruitschoof en zich achter mij en de andere eekhoorns probeerde te ver­stoppen. Een hilarische zaak die me enkel met tragiek vervulde, zijn omvang in acht genomen.
Laura trok een van de lades van Peters bureau open, de lade waarvan ze wist dat hij er altijd zijn kantoor­artikelen in veegde. In de wirwar van paperclips, gummetjes, potloden en lege kauwgom­wikkels vond ze wat ze zocht – de briefopener. Deze klemde ze in haar zweterige hand en op trillende benen liep ze naar de deur van het kantoor.
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
Civilized Charlie’s and female intriguers, however, precisely act that way, albeit deploying fine diplomatic manners. Surely, they do not believe in theories of social heredity and other nazi forms of biological racism. But their sophisticated subtleties bring these theories effectively into action as a most poisonous weapon against your innocence: “YOU gave birth to your mother, and YOU are responsible for all her earthly doings!” That’s what they say, without any shame or shyness. That sort of humans is really very disgusting people, very mean people. Very very mean people indeed!
De oppervlakte van het meer was vloeibaar zilver geworden, roerloos. De peddels lieten kringen achter in het water, die zich verwijdden en oplosten, geen spoor achterlieten. In de boot heerste al lang een dof zwijgen, je hoorde alleen het zwakke ploempen van de peddels, het moeizaam ademen van de peddelaars. Eindelijk doemde een donkere, rafelige lijn op aan de einder. Tergend langzaam werd die lijn een strook: de oever van het land aan de overzijde. Tussen riet en een enkele in het water hangende struik tekende zich een verwaarloosd steigertje af. De andere kant van het onheuglijke veer over het Meer van Ana. Het zou tijd worden; de middag was oud, de nevel begon zijn deken alweer over het water te werpen.
Verschillende langlaufpistes waren open en in Ovifat kon zelfs geskied worden. Aangezien de kerstvakantie voorbij is en er maar net voldoende sneeuw lag, was het rustig op de pistes. Toch waren er dinsdag enkele Nederlanders te vinden op de lange latten.
Maar ik vind het vooral ook raar dat ‘vreemd’ nog bestaat in dit connected digitale tijdperk. We leven in de global village, die Marshal McLuhan in het midden van de vorige eeuw voorspelde. Over deze mediadenker van wie ook de uitspraak is: “The medium is the message” heeft de schrijver Copeland, bekend van de X-generation, overigens juist recent een interessant boek geschreven. Het medium heet alleen nu social en je had mogen hopen dat social inmiddels ook de boodschap was. Ik heb op Linked al meer dan vijfhonderd connecties en op Facebook loopt mijn rij vriendschappen ook al lekker op. Er zijn daarentegen ook vrienden die mij niet meer als vriend willen hebben omdat ze er al genoeg hebben! Iedereen twittert en chat met elkaar en zelfs premier Rutte vertrouwt ons digitaal toe uit armoe in de politiek te zijn gegaan omdat hij niet goed genoeg piano speelde. Ik las in een interview met een actrice dat zij getwitterd had over haar twee miskramen, terwijl niemand in haar intieme omgeving daarover wist. Onthulling all over, we vertrouwen elkaar zoveel toe, dat we er zelfs tegen gewaarschuwd moeten worden. Kennelijk voelen we ons nu digitaal allemaal familie van elkaar, ongehinderd door afstand, ras, opleiding, gender en andere verschillen. Dat zou mooi zijn, maar er is dus toch nog een verschil met real life. Want krijg je van twitteren ook oxytocine? En voel je je echt loyaal naar al die followers? En reken je omgekeerd op echte loyaliteit bij de reddingsboot?
Wij, de idioten hebben dit laten gebeuren omdat we in slaap waren gesust met wereldvoetbal, de familie De Mol met ‘mooie’ programma’s, loterijen, spelletjes, vakanties, talentenshows, overwaarde op het huis en ga maar door. Het leeuwendeel slaapt nog steeds en zal pas wakker worden als de moordenaars met hakmessen voor hun neuzen staan.
Daarna kon ik weer verder het bloeddruk meten. Bij boven de 140 of boven de 90 kregen de mensen een briefje mee met hun bloeddruk en de raad om het na een maand nog eens weer te laten meten. Om kwart voor vier kwam een ziekenhuisauto ons weer ophalen. We kregen nog een warme maaltijd met rijst en kip in een restaurant onderweg naar huis. En toen kon ik visite gaan lopen op de kinderafdeling. Tot half zeven. Om half acht werd ik weer gebeld voor een stuitbevalling. De dokter die dienst heeft en hier een half jaar is voor de chirurgie wil graag van mij leren hoe zoiets moet worden begeleid. In de wachttijd op volledige ontsluiting typ ik de eerste versie van dit verhaal.
Cateringservice `t Noorden Brood & meer Ontbijt – Brunches – Lunches High tea – Picknick Introductie: Ook voor een lunch op maat bent u bij ons op het juiste adres. Door de jaren heen is brood het basis
De USAMS EP-12 Stereo Oordoppen laten u ongestoord genieten van uw favoriete muziek. Deze oordoppen hebben HiFi stereo, zodat het geluid in hoge kwaliteit afgespeeld wordt. Dankzij het stijlvolle design hoeft u zich ook niet te schamen om de USAMS EP-12 Stereo Oordoppen te dragen en kunt u optimaal van uw muziek genieten.Handige afstandsbedieningMe
Oorspronkelijk werd er alleen gesproken als er iets te zeggen viel. Stilte was toen nog geen probleem zoals nu. Spreken gebeurde vooral de ervaren leden van de stam die met hun woorden richting konden geven aan de jongeren. Het spreken was als het ware nog niet gedemocratiseerd. In deze context wordt het aannemelijk dat de mannen meer zakelijk spraken, daar zij meer bezig waren met de fysieke en culturele omgeving van de stam. Bij de volksvergadering namen zij meer het woord, de vrouwen waren dikwijls bezig met hun kinderen. De mannen ‘onderhandelden’ ook met andere stammen. Vrouwen gingen meer om met kinderen, ouderen en zieken die niet aan de jacht konden deelnemen en daardoor gebruikten zij meer en voor langere tijd éénwoordzinnen die dikwijls nog dicht bij de niet-linguïstische taal stonden (‘o!’, ‘psst’, ‘ksst’, ‘hoor’, ‘stil’ en dergelijke). Met de scheiding tussen voedsel zoeken en jacht was de leefwereld van mannen en vrouwen uiteen gaan lopen. Het is mogelijk dat binnen een zelfde stam vrouwen en mannen naast een gemeenschappelijke taal ook nog hun eigen taal ontwikkelden. Bij heel wat volkeren blijken mannen en vrouwen verschillende dialecten te hanteren . Ook nu nog spreken vrouwen en mannen anders. Mannen hebben over het algemeen minder woorden nodig dan vrouwen en mannen doen meer aan report talk (verslag uitbrengen over iets), terwijl vrouwen zich meer overgeven aan rapport talk (spreken over je verhouding tot de andere) en gemakkelijker hun gemoedstoestand uitdrukken. Cate Poynton geeft ons een duidelijk overzicht. Zo blijkt dat: mannen veel sneller vrouwen onderbreken in geslachtsgemengde conversaties; mannen verwerpen vaak de onderwerpen die vrouwen aanbrengen maar niet omgekeerd; mannen gebruiken veel vaker de gebiedende wijs dan vrouwen die vlotter omgaan met de vragende of aantonende wijs; mannen vloeken meer dan vrouwen. De ontlichaming van taal op het World Wide Web, waar ‘gesproken’ wordt zonder klank en zonder gezichtsuitdrukkingen, werd eertijds door feministen verwelkomd als een mogelijkheid tot het ontwikkelen van een taal die genderverschillen in de communicatie zou doen verdwijnen. Zowel Sherry Turkle als Sadie Plant hoopten als cyberfeministen dat vrouwen hun ‘concrete, associatieve en niet-lineaire’ manier om met computers om te gaan zouden doorzetten en zo hun stempel zouden kunnen zetten op de communicatievormen: het Internet is immers principieel anoniem, gender-neutraal en democratisch. Maar de verschillen bleven bestaan . Computercommunicatie blijkt geenszins tot een diepgaande egalisering van communicatiestijlen te leiden. Mannen communiceren over de computer eerder breedsprakerig, assertief, agressief en minder beleefd; mannen poneren opinies vaker als feiten en schuiven zichzelf naar voor als experts; mannen geven zich veel gemakkelijker over aan flaming, boos reageren op mededelingen van andere computergebruikers. De numerieke overmacht van de mannen bepaalt blijkbaar welke communicatiestijl als norm geldt. Ook de hogere tewerkstellingsgraad van vrouwen en hun doorstroming naar hogere functies heffen sekseverschillen in taalgebruik niet op. In Nederland wordt tegenwoordig zelfs gewaagd van een door hoger opgeleiden en avant-gardisten maar vooral door vrouwen gesproken Poldernederlands. Poldernederlands is Algemeen Nederlands, met een opvallend wijdere of meer open articulatie van de diftongen: de ei/ij is aai; de ui is ou; de au/ou is aau.
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
Berend probeerde zijn aandacht erbij te houden: bij de man die vroeg of hij ook voor aankomend weekend nog een rollade kon bestellen, bij de hond die zijn riem had uitgerekt en nu om de hoek van de toonbank naar de vleesresten op Berends hand stond te grommen, bij de nieuwe klant die binnenkwam en het winkelbelletje deed rinkelen en bij Willem die vanuit de keuken riep of hij even kon helpen met de molen. Berend gebaarde dat iedereen even moest wachten en liep naar achte­ren, waar de kreten waren opgehouden.
De roep om het echte en eerlijke ligt in dezelfde redeneertrant als hierboven. Ter wille van de sex, het geld, de status (afb.), schoonheid, kennis etc. kan men een bepaalde partner of onderafdeling van de kultuur begeren alleen maar om te ontdekken dat na een tijdje er geen echte liefde blijkt te zijn. Het kan zijn dat je al geld verdienend of een sexueel of kultureel iets najagend alleen maar een lesje leert. Het is eenvoudigweg moeilijk jezelf te kennen. Veel dingen moeten op de proef worden gesteld en geprobeerd. Soms moeten vele plaatsen en vele boeken worden onderzocht. Oost, West, thuis best. Altijd zal iedereen weer terugkeren naar huis wat dat ook moge wezen voor de dolende ziel. Zelfs buitenaardse wezens in een vliegende schotel kunnen alleen gelukkig zijn als ze weer naar huis terug kunnen. Als hun voertuig alleen maar een ander soort van grafkist is waarin ze zijn begraven, zullen ze alleen maar versteld staan over de manier waarop men in die kultuur sterft. De vraag hoe men die kultuur moet leven is niet beantwoord totdat men terugkeert naar huis waar het hart ligt.

“best beoordeelde overlevingsuitrusting twd weg naar overlevingsuitrusting”

Uit de cijfers van DJS blijkt dat de uitstroom  van jonge medisch specialisten naar het buitenland, dit jaar uitkomt op vijf procent. Dat is een vervijfvoudiging ten opzichte van een jaar eerder. In totaal zijn er volgens DJS circa 3000 jonge medisch specialisten, ook  wel ‘jonge klaren’ genoemd. Het aantal jonge klaren dat een WW-uitkering ontvangt is met  vijf procent gelijk gebleven in vergelijking tot  vorig jaar. De OMS stelt dat het huidige pro-bleem van jonge klaren van tijdelijke aard is.  Volgens de OMS is er veel financiële onzeker-heid in de ziekenhuiswereld waardoor de doorstroming op de arbeidsmarkt is dicht-geslibd. Die onzekerheid wordt onder andere  veroorzaakt door aanhoudende bezuinigin-gen en voortdurende stelselwijzigingen. “De vlucht naar het buitenland is begrijpe-lijk”, zegt OMS-voorzitter Frank de Grave. “Maar het kan niet zo zijn dat we met Neder-lands belastinggeld specialisten opleiden voor het buitenland.” De Grave doet een beroep op de solidariteit van alle partijen binnen de sector. “Dit tijdelijke probleem kunnen  we niet alleen oplossen. Het behoud van de registratie van jonge medisch specialisten staat voorop. We zullen constructies moeten bedenken waardoor specialisten niet achter de geraniums verdwijnen en hun registratie kwijtraken.” De Grave wijst erop dat medisch specialisten de afgelopen jaren tientallen miljoenen euro’s hebben bespaard omdat zij doelmatiger zijn gaan werken. “De minister  van VWS zou zorgverzekeraars een aanwijzing kunnen geven om deze besparingen uit het macrobudget van 2012 aan te wenden voor een banenplan”, suggereert De Grave.
There are hundreds of cool paracord projects floating around the prepper and survival community. Weve pulled together 101 of our favorite 550 paracord projects for you to get stuck into. There really is something for everyone in this article.
Meyago ging opnieuw door zijn dossier. Minaars en minnaressen, van de laagste regionen tot de hoogste standen. Gezonken schepen, gezonken ladingen, scha­duw­levens, onderschat vanwege zijn geslacht. Goud, graan, opiaten, slaven, exotische diersoorten, ver­boden literatuur. Een man zonder onderscheid: Oba, Kiteh, Lleroh, Timbesh, Gehina. Ze schoot over de namen van bedpartners, zijn handlangers (veel Oba-vrouwen, vooral voor het smerige werk) leveranciers, afnemers.
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.
3. ‘repressie en verdringing van geërfde agressie en competitie’ door aangeleerde en niet biologisch overgedragen coöperatie. In deze optie zou agressie een soort freudiaans onbewuste zijn geworden, voortdurend erop gesteld aan de bewuste oppervlakte te komen. M.a.w. de samenleving zou min of meer doordrenkt zijn geweest van vormen van verdoken agressie (verkrachtingen, moorden). Agressie zou in deze optie ook het meest merkbaar zijn bij kinderen die nog niet volledig sociaal zijn ingepast.
Ik zou de zaak eens moeten herschrijven en een poging doen om Walter Benjamins idee te vatten. Wat leesbaarder maken en de zware zinnen wat opvrolijken, zowel qua stijl als inhoud. Dan kan Patrick C. zich eindelijk eens de moeite getroosten om onze teksten tot het einde toe te lezen.
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in zijn of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant musique!
Peter mengde zich opnieuw in het gevecht en nu was het de studeer­kamer die het moest ontgelden. De dozen papier in het midden van de kamer, die daar nog stonden om uitgezocht te worden, ontploften in een wirwar van papier. Het leek wel of er een confetti-kanon werd afge­schoten. Lijsten met foto’s van plaatsen waar ze samen waren geweest vlogen van de muren en sloegen in een chaos van glas en hout tegen de vloer. De typemachine begon als een razende te typen, vrat het papier op dat nog op de rol zat, draaide om zijn as en spuugde tenslotte de schrijfrol uit als een rotte kies die was losgeraakt. Het ding knalde met een laatste harde ping! tegen de muur en bleef daar halverwege een gipsplaat hangen.
‘Wat is dit?’ Het klonk wat weifelend. Miranda was inmiddels weer terug­gelopen naar de verzameling dozen die midden in de studeerkamer opgestapeld stonden. Ze hield een stuk papier vast dat zo te zien een haastig geschetste tekening bevatte met veel zwart. Het kwam Laura op het eerste gezicht niet bekend voor.
48. 46 Hoe ga je als partner om met het probleem? Hoe groot de impact van een seksverslaving op de partner is, hangt natuurlijk van allerlei zaken af: de verwachting die bij de partner heer- sen over de relatie en de seks verslaafde partner en het beeld dat zij daarvan heeft, de kwaliteit van de relatie, of het probleem nieuw is of dat het al veel vaker heeft gespeeld, en natuurlijk de achtergrond van de partner zelf. Hoe is bijvoorbeeld de balans in autonomie en verbon- denheid in haar leven? Hoe reageer je als vrouw wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je ineens de verbondenheid met je partner kwijt bent? Hoe ga je om met een verstoord evenwicht? Je zult herkennen dat je gaat reageren zoals je gewend bent, vanuit je eigen aangeleerde patroon. Gezins- en relatiepatronen Om het bovenstaande meer te laten leven zijn in deze paragraaf per gezinstype en relatietype de verschillende patronen uitgewerkt vol- gens de theorie uit hoofdstuk 2 (zie figuur 4 daar). In de uitwerkingen van deze types zou de problematiek van individuele relaties herkend moeten kunnen worden. Zulke beschrijvingen van relatiepatronen zijn belangrijk om bepaald gedrag te kunnen herkennen en plaatsen, zodat therapie gebaseerd kan worden op een herkend patroon. In de typolo- gieën vindt eerst een vertaling plaats naar het oude gezinspatroon waar je in bent opgegroeid. Hierbij kunnen verschillende gezinspatro- nen in mindere of meerdere mate bekend lijken. Daarna worden deze gezinspatronen gekoppeld aan je partnerrelatie, en aan de gevolgen die deze patronen kunnen hebben voor je reactie in een crisissituatie, waarbij je de verbondenheid met je partner bent kwijtgeraakt. Verwaarloosd gezin (-A, -Z): Als kind heb je ervaren dat een ouder je gebruikt heeft voor zijn of haar eigen behoeftes en doelen. Je hebt
De gebruikelijke manier om voorzorgsmaatregelen te nemen is uittesten en uitproberen in trainingen en onderricht. Daartoe bestaat één van die voorzorgen eruit om niet een junior of aspirant lid van de orde toe te staan het spel te domineren, vast te leggen of te bepalen. Ten minste zou er een eerste inwijding in het leven, de uitgerijpte leeftijd, een erkende betrokkenheid, een toegegeven status (afb.), zoals onderkend middels een zekere leeftijd, diploma, speciale verdienste of een prijs (een ‘zilveren ster’) moeten zijn voordat de status (afb.) van onafhankelijkheid kan worden ondersteund (pict.). Alleen van onafhankelijke mensen, gerijpt in de filognosie van de orde, kan een verantwoordelijke houding worden verwacht. Ze kunnen instaan voor hun eigen betrokkenheid en identiteit en een waardig lid zijn van een partij van samenwerking. Om te leren is geduld de belangrijkste voorzorg. Het is de waarheid van de mens die wikt en God die beschikt. Natuurlijk mag iedere groep jongeren een spelletje ‘nederlands’ voetbal spelen voor zichzelf, maar naar de parallel in de samenleving kan het nou eenmaal je hele leven duren om zoiets te bereiken..
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Boven Berend zoemde de TL-buis. Op het hakblok, in een dikkig plasje bloed en vocht, lagen twee nette konijnebouten. De kleinere delen, de niertjes en de lever waren iets apart gelegd. De kop lag er ontveld naast. Berend keek ernaar en slikte weer. Met een boog schuifelde hij om het hakblok heen, naar de stalen werktafel. Naast de runderlende lag het grote snijmes, het scherpste dat ze hadden in de slagerij. Berend wist dat Willem niet veel op had met carpaccio, maar dat de klanten het graag kochten. Heel dun snijden, dat was de truc.
Op die plaats een nieuwe stad bouwen was in die tijd zeker geen evidentie. De aangekochte gronden lagen ver van alle bestaande infrastructuur en bovendien moesten de kilometers brede en hoge duinen gefixeerd worden. De Belgen besloten maar om alles tegelijk te doen, de enorme wandelende duinen fixeren en beginnen bouwen.
Op de één of andere manier moet ik altijd even terugdenken aan een binnenlandse vlucht in Nigeria waar ik meemaakte dat het vliegtuig van Kano naar Jos al de startbaan  opreed toen het werd teruggeroepen: er moest nog een belangrijke Nigeriaan mee. Het vliegtuig reed terug en de deur ging open. Er werd iemand, voor mijn gevoel zo maar een willekeurig iemand, te verstaan gegeven dat hij onmiddellijk moest opsodemieteren, het vliegtuig uit, en op de lege plaats kwam een corpulente, zeer welgedane, belangrijke man te zitten. Toen vertrok het vliegtuig pas echt. Dit tafereel heb ik in Ghana nog niet meegemaakt, en daarbij, we zijn ook 35 jaar verder in de tijd.
57. 55 “Belangrijkste motivatie in het beginstadium waren de kinderen. Door de kinderen zijn we in gesprek gegaan. Dat was een belangrijke stap. Ik wilde begrijpen wat er gebeurd was. Om mijn man te begrijpen en Ook om mezelf te begrijpen. Later veranderde dat. Toen zag ik eindelijk wat voor een persoon hij werkelijk was. En toen groeide onze band, omdat er eerlijkheid was en hij zich kwetsbaar opstelde. Toen wilde ik en hij werken aan de relatie.” Een vervolgstap is het zoeken en vinden van hulp. Dit is vaak een direct gevolg van het aangeven van goede grenzen door de partner. Het zoeken van hulp heeft meerdere doelen en redenen, maar een belang- rijke factor is het krijgen van erkenning voor het probleem van een professional, vriend, predikant of wie dan ook. Dit haalt je uit je eigen isolement. “Ik heb mijn man buiten de deur gezet en hem voor de keuze gesteld: Je gaat nu hulp zoeken, eerder kom je er niet meer in. Heb zelf (met zijn toestemming) hulp gezocht voor hem en mijzelf. Na 3 weken een ge- sprek gehad, waarin hij aangaf dat hij er spijt van had. Hij laat nu in alles zien, dat de hulp effect heeft en heeft (tot nu toe) totaal geen lust meer om naar andere vrouwen te kijken. Hij waardeert mij zeer,veel meer dan voorheen, en dat geeft mij mijn zelfvertrouwen en vertrou- wen in hem en onze relatie terug.” De belangrijkste raad die gegeven wordt door diegenen die deze situa- tie zelf hebben meegemaakt, is het niet wegstoppen van het probleem maar het blijven praten over de situatie, en het zoeken van hulp. Een stapje dieper Als er uiteindelijk ruimte ontstaat om de partner anders te gaan bekij- ken en daarin stappen te zetten, dan hangt het pad van herstel ook weer van veel factoren af. Het belangrijkste wat hierbij helpt, is dat de
poeh…..uh, in en rond de tijd van m,n scheiding enkele jaren terug kwam alles tegelijk op me af.er gebeurde dus heftige dingen in die tijd en zoals zo vaak…komt het in driexc3xa9n,althans bij mij was dat zo.
Ze spreken over vele dingen. Over hun gevangenschap in deze verstikte baai. Over hun verlangen om het zeegat uit te varen. Ze spreken over hun levens, over de handel, de walvisvaart en de piraterij. Ze lijken het eens. Een man moet zijn weg in het leven vinden. Neem je lot in eigen handen.
Wat deze nacht haar zou brengen, was nog een open vraag. Ze wilde zich laten gaan. Vastberaden liep ze door het poortje naar de roltrap, die haar naar het perron bracht. De oude bogen van het gewelfde dak van het station waren gehuld in schaduwen die de felle lantaarns en de schelverlichte reclameposters niet konden verdringen.
We amuseren ons anno 2015 nog steeds met de mogelijk meer dan een legende dat de hondse filosoof Diogenes (de man die “in een ton woonde”), in de 4de eeuw v. Chr., de aanvangsfase van onze Joods-Grieks-Christelijke beschaving, bij volle daglicht met een lantaarn door de straten van Athene liep, roepend: “Ik zoek een mens!” (of: “Ik zoek dé Mens!”). We denken daarbij doorgaans dat hij een opwelling had van pre-existentialistische inzichten, die onze eigen 20ste eeuw zo’n dubieus mooie filosofische kleur hebben gegeven.
Ik heb ervaren dat het leven een voortdurende beweging is tussen twee polen. Een doorlopend zoeken naar evenwicht binnen een spanningsveld waar het leven van de mens en dus ook mijn leven zich afspeelt.
Boven, in haar eigen kantoor sloot Meyago zorgvuldig de deur. Het schraapte over de vloer net voordat het in het slot viel. Meyago plaatste de contracten op haar bureau, haalde Beijjuns oorbellen uit haar oren, knipte ze open.
De smalle straatjes die omhoog slingeren en klimmen naar de woningen van de beter gesitu­eer­den op de top van de rots vormen een stenen laby­rint met overhellende muren. Een wirwar van benauwde kloven die splitsen en kronkelen, ze komen samen en scheiden zich weer af. De huizen hier zijn tegen en soms gedeeltelijk in de karst gebouwd, zodat niet goed meer te duiden valt waar de natuur eindigt en de bouwkunst begint. De huts­pot van bouwstijlen ademt een vergane glorie en antiquiteit uit die de Oude Wereld suggereert.

“overlevingsuitrusting bug out tas nood- en overlevingsuitrusting”

Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
Het gebouwtje waarin ze zich had verschanst leek op een wachtruimte zoals ze die van verschillende sta­tions kende. Nu ze binnen was reali­seerde ze zich dat het licht weliswaar fel was, maar kleurloos. Wat nu, hoe kom ik hier weg? Haar oog viel op een verweerd stuk bruin papier, het enige stukje kleur, dat hier al lang op de verder lege grond leek te liggen. Ze pakte het op. In grove houtskoolletters stond een boodschap geschre­ven: ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’
‘Verdomme! Onze voorraad eten!’ riep ik. De catering met de stock aan leeftocht (of wat er van over was) zat net achter de cockpitrestanten en rookte gretig. Maar wat konden we doen? Vlamvuur was een ongekend fenomeen op Mars. We kenden het enkel van in onze schoolbanken, van de bronplaneetlessen.
Lieven trok haar overeind. Haar lichaam voelde slap. Haar sprint had haar zoveel energie gekost dat ze wankelde. Lieven duwde haar voor­zichtig tegen de wand. Er zat een scheur in het beton, smal en lang­werpig, net groot genoeg voor een slank meisjes­lichaam om in te verdwijnen. ‘Verstop je daarin,’ zei Lieven. Zohra wilde protesteren, uit angst voor de moordenaar, maar er was geen tijd. Bovendien kon ze slechts happen naar adem. Woorden bleven hangen in haar keel. Als ze niet in de klauwen van de moordenaar terecht wilde komen, zat er niets anders op dan zich te verstoppen. Zohra wurmde zich naar binnen.
Het Hollandse Rock and Roll circuit is bijna net zo groot als de onze, die van de Indo’s, alleen moet ik stellen dat het daar anders wordt aangepakt, men durft te ondernemen en vaak is het zo dat men daar meer respons op krijgt dan bij menig Indisch evenement.
Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend. torrent] cele mai noi filme. Free download pc suite for symphony w605. Download as XLS, PDF, . Directed by Danny Boyle, Loveleen Tandan. Iti multumim ca ai descarcat Shania Twain From This Moment. Marti decizi ca e timpul sa treci la treaba, ca vrei nu vrei da nu ai ce face. 14. MiLiOnAr De WeEkEnD Data de inscriere. Solar Mexico 20 De Mayo Download A. Download as RTF, . , TXT , PDF Must De neat. 1979) Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend.
In het hotel zijn onder meer een drukbezochte nachtclub en een bar gevestigd. Voor een biertje of wat anders is er daarnaast nog de Barentsz-Bar. Er zijn veel Scandinaviërs  en ook enkele mooi uitgedoste Russische ‘jongedames’,  die duidelijk wachten op klandizie. Aangezien dit een plek is waar veel buitenlanders komen, liggen de bierprijzen er duidelijk hoger dan elders
Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken wil de tapstatistieken van de AIVD opnieuw niet vrijgeven, zo heeft hij in een brief aan het radioprogramma Reporter Radio laten weten. Volgens de minister is dit namelijk een risico voor de nationale veiligheid. De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) had eerder gesteld dat het openbaren van de gegevens geen risico voor de staatsveiligheid zou zijn.
Ik wilde net een uitgebreid commentaar toevoegen, toen ik werd gewaar­­schuwd dat de autostuurder was gearriveerd. Het apparaat kon bovendien maar een kwartier blijven staan. Daarna moest hij een pakket ophalen bij iemand anders in het dorp. Ik gaf de jongen uit Rusland snel een vijf sterren-beoordeling en sloot de discussie. Gehaast trok ik de kapotte bladen uit hun zettingen, wikkelde ze in een stuk plas­tic en rende naar de rand van het veld. Toen ik arri­veerde, begon de onbemande wagen al weer op te trekken. Ik holde er achteraan. Ik kon nog net het pakket in de open achterbak gooien. De pijn in mijn zij over­tuigde me ervan dat de gezondheidssignalen wel eens gelijk konden hebben. Ik wachtte tot ik op adem was gekomen en gaf mijn planner toen de opdracht gezondere maaltijden op mijn schema te zetten. Ver­volgens liep ik terug naar de maaimachine. Niet veel later arriveerde de drone met de nieuwe onderdelen.
We kunnen deze mensenplicht ethisch bekijken of economisch. Ethisch in de zin dat we onze omgang met dieren zien als de uiting van een zweverige moraal, waarbij we ons dikwijls laten leiden door schuldgevoelens. Zoals mensen die geen vlees meer eten omwille van de toestanden in de fokkerijen, net zoals ze wat euro’s geven aan 11.11.11 als vergoeding voor wat wij Belgen indertijd de negertjes hebben aangedaan. schuldgevoelens zijn verderfelijk voor het beheer van je geestelijke gezondheid, ze zijn dat ook in de politiek. Ik verkies dus een “economische” aanpak boven een benadering op basis van een goedkope of simplistische moraal. Met “economisch” bedoel ik dat we moeten kijken onder welke voorwaarden de menselijke soort kan leven en overleven zonder de natuur, het leven en eigenlijk ook zichzelf de duvel aan te doen. En daar een aangepast beleid op baseren eerder dan op een (toch niet nageleefde) moraal. Al mag een beetje moraal wel: gezien de hygiëne in onze woningen, is b.v. het doodtrappen van spinnen niet meer te rechtvaardigen. Maar de meeste kwesties zijn in wezen “economisch”. Is het nodig dat wij gaan boren in de bodem van de Maan? En die satellietfoto’s van de ringen van Saturnus, de manen van Neptunus, de bodem van Pluto of van supernova’s kunnen me amper boeien en geven me een zuiver déjà-vu: in de psychedelische Golden Sixties fabriceerden de popart kunstenaars wel wat duizelingwekkendere toestanden. En bij een zonsverduistering heb ik meer oog voor al dat gekke gedoe errond dan voor die verduisterde zon zelf, misvormd psycholoog die ik ben. Wat is me dat met dat spurten van massa’s van examens bevrijde jongeren naar Werchter met als gevolg verkeersfiles: is er dan wel een leven vóór Rock Werchter? Indertijd trokken wij op onze dode gemak naar Jazz Bilzen. En rond 29 juni staan 50.000 Belgen op Zaventem te trappelen om het land uit te vluchten naar de tot industriële toeristische centra omgebouwde natuur van de Spaanse en Turkse zonnige kusten: is het hier nog wel leefbaar als het geen vakantie is? En het dragen van bont waarmee onze Bekende Vlamingen weer hun rijkdom etaleren als ze hun intrede doen op het Sportgala van het Jaar: een flinke vermogensbelasting en bijzonder hoge luxetaksen verdienen ze! En natuurlijk zouden die tv-reporters die dames en heren beter vragen naar hun mening over de sportman/vrouw van het jaar eerder dan hen te vleien met complimentjes over hun dress en hun juwelen.
Nylabone en Kong bieden een keur aan verschillende kluiven voor honden van elk type en formaat. Nylabone en Kong hebben een aantal voordelen boven buffelleer of echte beenderen. Een belangrijke eigenschap is de veiligheid. Ze breken niet af en kunnen het spijverteringstelsel niet verstoppen. Ook zijn ze gemakkelijk af te wasen of even met kokend water te overgieten voor de hygiëne. Door het kauwen wordt de Nylabone kluif ruw en komen er kleine borsteltjes op die het gebit en tandvlees schoon en gezond houden. De Nylabone kluiven zijn met een speciaal procedé geïmpregneerd met een kip- of vleessmaak zodat ze goed door de hond worden geaccepteerd.
We hebben dit eenvoudige, makkelijk te maken, draagbare, pallethout planter om zo te kunnen planten beginnen in de warme keuken en vervolgens transplantatie ze in de kas met minimale verstoring wortel. Wij maken gebruik van de ene in de film te groei
Naschrift: Ik hoop met bovenstaande te hebben aangegeven hoe moeilijk het is geld in ontvangst te nemen en daarna ook wijs te besteden. Het geld dat ik heb gekregen is inmiddels voor een groot deel goed besteed aan het muggenvrij maken van de kinderafdeling.
I N F O & M E N U K A A R T 2 0 1 4 1 Kerkstraat 1 7641 BS Wierden Tel: 0546-571535 Tel:0546-571535 Welkom Het St. Jansgebouw Is een gezellige en zeer gunstig gelegen horecagelegenheid in hartje Wierden.
April 2017 Deze maand hebben we weer tal van activiteiten voor u, o.a.: l Koningsfilm l Spelletjesmiddag l Bingo l Dansavond Zaterdag 15 april Paasbrunch met medewerking van de Donjongens foto Aanvang:
‘Een weddenschap. Als ik het hier drie maanden zou volhouden, zou ik tienduizend credits van een paar vrienden krijgen.’ Qwerty had al die tijd zijn ogen strak op de loop van haar wapen gehouden. ‘Zeg, ik weet niet op welke stand je dat ding hebt staan, maar ik zou het erg op prijs stellen als je het niet op mij richt. Wie ben jij trouwens?’
‘Mijn vader is dijkgraaf,’ begon de jongen. ‘Een van de negen. Dijk Europa is zestig meter hoog, met diamanten stootplaten en een kern van geschuimd titanium maar een vloedgolf… Nu, die komen verdraaid hard aan. Mijn vader heeft twintig duizend cyber­spinnen onder zich die elk gat meteen dicht­weven en meer drones dan er zeemeeuwen boven de visafslag vliegen. Mijn moeder, ze is een Telefunken von Eind­hoven. Oude elektronica adel. En jouw ouders?’

“medische overlevingsuitrusting aangepaste overlevingsuitrusting”

Niettemin ervaren we de werkelijkheid en haar “onderdelen” steevast als kwaliteiten en niet als kwantiteiten, als hoedanigheden en niet als hoeveelheden van hoedanigheden. Wij zien steeds afgelijnde figuren tegenover een achtergrond. Zo intensief is deze neiging van onze visuele apparaten dat we in een wazig of schemerig totaalbeeld gemakkelijk, spontaan en onbedwingbaar bijzondere vormen ontwaren. Dat we zelfs in vlakke schaduwen min of meer herkenbare figuren gaan profileren. Evenzo voelen wij “toestanden” als gegevens die op zichzelf rechtstreeks en zonder omweg betekenisvol zijn. En wat we effectief horen zijn “dingen” en geen graduele golflengtes van geluiden en luchtverplaatsingen. Hetzelfde geldt onverkort voor reuk en smaak. Wanneer wij over kwaliteiten spreken in termen van hoeveelheden of gradaties, dan hebben we telkens reeds in een second move een wiskundige operatie uitgevoerd. Doorgaans een eenvoudige mentale vergelijking die toch de grond vormt van meer verfijnde en technologisch geüpdatete operaties zoals meten, wegen en dergelijke. In eerste instantie is er hoe dan ook een kwalitatieve uitgangservaring die aan dat soort operaties voorafgaat. Merk je bijvoorbeeld op: “Het is warmer dan gisteren!”, dan is dit een secundair oordeel die vertrekt van een strikt kwalitatieve temperatuurgewaarwording.
Meyago liet de hoorn zakken, keek even naar de kale, donkergrijze muur voor haar, slaakte toen een diepe zucht. (Vijf:) Ze vlakte alle emoties uit haar gedachten. (Vier:) Ze strekte haar armen, dwong haar schouders naar beneden. (Drie:) Ze haalde diep adem. (Twee:) Ze sloot haar ogen en dompelde zich een moment in een witte leegte. (Eén:) Ze controleerde haar hartslag. Kalm. (Nul.)
Dat brengt me meteen bij de dag/nacht-cyclus van TWOM. Overdag is iedereen thuis, en kan je sims-like taken uitvoeren. Al betekent dit in dit geval niet dat iedereen lekker tv gaat kijken en dansen, maar komt het erop neer zo veel mogelijk essentiële klusjes te doen om de aankomende nacht weer te overleven: koken, puinhopen in het huis doorzoeken, bouwen en repareren van een gasfornuis, werkbank, regenwatervanger, allerhande hulpmiddelen als een schep, koevoet of mes, en dergelijke. Ofwel, er veel werk te verzetten, en weinig tijd om dat te doen, en nog minder grondstoffen om te gebruiken. Je zal dus constant moeten schipperen tussen de vele (on-)mogelijkheden die er zijn. En dan komen er nog de behoeften van je die ‘overlevers’ bij. Eten en slaap zijn essentieel, maar vaak hebben ze ook een eigen verslaving, zoals roken of alcoholische drank. Geef je daaraan toe, of laat je ze cold-turkey afkicken? Dat laatste bespaart natuurlijk tijd en grondstoffen, maar is al snel een enkeltje richting depressie.
Woensdag was druilerig. Willem vertrok al vroeg naar de slagerij, zoals elke ochtend. Berend sleepte zich naar de badkamer, naar de keuken, naar de voordeur. Hij had aan één stuk door geslapen, maar was doodop wakker geworden. Zijn hoofdpijn was gelukkig groten­deels weggezakt en wat overbleef, een zeurende pijn laag in zijn achterhoofd, was te negeren.
Tweeduizend en zeven was een slecht garnalenjaar. De aanvoer van garnalen aan het begin van het garnalenseizoen was gering. Handelaren konden daardoor niet, zoals gebruikelijk, tegen redelijke  prijzen voorraad aanleggen. ,,In 2008 was het daardoor zo dat in januari/februari tegen elke prijs ingekocht werd met als resultaat veel te hoge garnalenprijzen, die lang aanhielden”, zegt  Cees Machielsen, commercieel manager bij Klaas Puul.
The worker (a machine endowed with a brain that can be used for fragments of time) is paid for his or her occasional, temporary services. Work time is fragmented and cellularized. Cells of time are put up for sale online, and business can purchase as many of them as they want without being obligated in any way to provide any social protection to the worker. Depersonalized time has become the real agent of the process of valorization, and depersonalized time has no rights, no union organization, and no political consciousness. It can only be either available or unavailable – although this latter alternative remains purely theoretical inasmuch as the physical body still has to buy food and pay rent, despite not being a legally recognized person.
Met extra lidocaïne en pethidine iv ging dat wel goed. Alleen het scheurtje ter plaatse van de clitoridectomie van 25 jaar geleden viel niet te hechten, vlakbij het plasgaatje en ze was nog steeds zo panisch dat ze al rechtop wilde zitten als ik er maar naar keek.
Baby Shower Gift: Mommy’s Hospital Survival Kit: Headbands, Floss, Gum, Trail Mix, Chocolate, Lotion, Hand-sanitizer, Chap Stick, Facial Cleaning Cloths, Wisps…things to help Mommy be a little bit more comfortable.
IMDb (8,0 / 705980)trailer (Apple)trailer (YouTube)boek (BoekMeter)filmscore (MusicMeter)iTunes: koop € 5,99 / huur vanaf € 3,99Pathé Thuis: vanaf € 5,99 / huur € 3,99Videolandhuur bij Ziggo On Demandkoop soundtrack voor € 13,28koop dvd voor € 4,69
8. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Identificatie van risico patiënten is mogelijk MAAR… In hoeverre draagt dit bij veiligere zorg? Aanname dat vroegtijdige herkenning via vroege behandeling leidt tot reductie van mortaliteit Identificatie moet leiden tot actie: rol van rapid response teams Aandacht voor cultuur aspecten & Crisis Resource Management
Als Tobias de slaap niet vatten kan, zal hij weer een ongemakkelijke nacht doorbrengen, zoekend naar een comfortabele houding in zijn hangmat. Vruchteloos trachtend om het concert van gesnurk, gefluit en gerochel uit te bannen.
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
Harbrand, de ridder die voor zijn vrome koning Karel de zee was over­gestoken, maar die zelf alleen in de dood geloofde, zat het dichtst bij het vuur en dommelde al bijna in. Wel merkte hij nog dat zijn met­gezellen als vanzelf in maritieme termen, voor­beelden en metaforen waren vervallen. Het volgende stadium van hun reis, het grote meer van Ana dat zich een boogscheut verderop spiegelend en zwijgend overgaf aan het strelende licht van de Maan, had zich kennelijk al in hun gesprekken genesteld. Was dit een goed of een euvel teken?
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Eén fundamentele erfenis van de primaten hebben we vooralsnog achter de hand gehouden: de oog-hand coördinatie. Die ontwikkelde zich bij de hominiden snel tot een echte kijk-grijp coördinatie. De eerste mensen zagen niet alleen, ze begonnen vooral te kijken. En ze grepen niet alleen dingen uit hun omgeving vast, ze leerden ze hanteren (b.v. stokken of keien). In plaats van reactief waar te nemen, gingen ze op basis van de reeds rudimentair aanwezige exploratiedrang bij zoogdieren en primaten hun wereld proactief tegemoet treden. De kijk-grijp coördinatie vormt nu nog steeds de psychofysiologische basis van ons arbeidshandelen, ingebed in een doel-middelrelatie. Daarbij kwam dat de mensen vergeleken met de andere primaten nog een belangrijke nieuwe lichamelijkheid hadden ontwikkeld: door hun rechtopstaande houding konden ze lopen en waren ze enorm beweeglijk. Ze konden grote afstanden afleggen.
Van de klanten wordt slechts verlangd dat zij vooraf betalen en dat zij zich verder niet storen aan het rochelachtig geknor van de zwart-witte zeug in haar modderige kot, of aan de zurige geur van de uitgekookte rats die in haar trog ligt te zweten.
De ontbijttafel was nog niet afgeruimd, op Willems bord en koffiekopje na. Met wantrouwen keek Berend naar de boterhamworst die in een plasticje naast de botervloot lag. Hij trok de koelkast open om melk voor in de koffie te pakken maar schrok van de leverworst die naar hem toe rolde en op de grond viel. Berend begon zenuwachtig te lachen. Absurd, was het woord dat de halve nacht door zijn hoofd had gespookt.
‘Nee. Dat had ik niet toegestaan.’ Met een laatste blik op de schuur, die als een kaartenhuis naar links opzij helt, zegt ze: ‘Ze zijn van mij. Van mij! Ik doe ermee wat ik wil. Jij hoeft je niet kapot te werken of in de armoede te steken voor mij.’ Ze wenkt Botje en loopt naar de keuken terug.
We staan in een onstuimige, kille wind, duizeling­wekkend hoog boven het dek van het Schip Stad en nog hoger boven het wateroppervlak van de haven. Va heeft me met afgemeten gebaren de externe brug­extensie aan bakboord op gedirigeerd, en houdt me kalmpjes onder schot. Achter mij weet ik de reling; ver achter Va lonkt de toegang tot de brug.
De uitbater van Het Spuigat is een kleine man die Mumbai genoemd wordt, naar de stad waar hij ooit geboren was. Hij doet denken aan een poetsgarnaal met zijn kruiperige, springerige bewegingen. Ook zijn stekelige doorgegroeide bakkebaarden en de sprietige spierwitte wenkbrauwen- herinneren aan de kleinste der kreeftachtigen.
Ik gaf het paard als voorbeeld om een reden. Namelijk als je weet wat een dier gaat doen bij hoge stress, moet je het ‘gevaar’ dan opzoeken? Het was een voorbeeld ter verduidelijking. verder niks. Hoef je niet zo fel op te reageren.
Het actuele socialisme en de sociaaldemocratie lijden in Europa (vergeleken met Zuid-Amerika bijvoorbeeld) al jaren onder een ambivalente ingesteldheid. Wanneer we ons beperken tot de regio’s die we het best kennen, met name Vlaanderen, België, Nederland en Frankrijk, dan merken we een dreigende bloedarmoede, zonder bloedtest vast te stellen. De laatste 10 jaar kregen we een combinatie te zien van reacties op de actualiteit plus een meer algemene visie gecondenseerd in de notie van een “warme samenleving”. Nauwelijks een concrete invulling en dus eerder een zeer vage visie. Niet bepaald een toverspreuk. Integendeel: relatief inhoudsloos, tenzij defensief: het behoud van de sociale zekerheid, van het gelijke-kansenbeleid in het onderwijs en van een betaalbare gezondheidszorg. Allemaal defensief vis-à-vis het desastreuze geweld van het neoliberalisme met zijn accenten op loonkostendaling en afbouw of privatisering en vermarkting van allerlei openbare diensten en opdrachten die normaliter door de overheid worden uitgevoerd. Zelfs de gevangenissen en de politie zou men desnoods privatiseren. In de USA is een deel van het leger reeds geprivatiseerd: een privéleger (Blackwater) was actief in Irak. Voordeel: er komen geen “jongens” terug in een body bag.
Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important.
Ja ben het met je eens BD, er broeit iets, het volk weet alles en dat weten de politici óók. Vooralsnog denk ‘k dat wanneer er grootschalige ongeregeldheden komen dat deze uit Duitsland maar meer vanuit Frankrijk worden geïnitieerd. De Fransozen hebben een veel grotere actiebereidheid dan de getraumatiseerde Duitsers die nog met het schuldcomplex lopen van het Nazisme, enfin er valt voor de authentieke Nederlanders niet veel meer over dan afwachten….
Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, lezen) en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
De Roodjassen hebben een prooi gegrepen. Het trom­geroffel roept de menigte van toeschouwers bijeen. Nieuwsgierig dromt het volk samen rond het schavot, terwijl de Roodjassen hun gevangene vastketenen. Ze laten de ongelukkige knielen, drukken zijn hoofd op een houtblok, kluisteren kettingen om zijn armen en benen die ratelend strak getrokken worden door vier metalen ogen. Zo uitgespreid is het nog slechts wachten op de beul.
Pooier is misschien een onaangename term. Mackie zou zichzelf niet zo omschrijven: hij is een entre­preneur. Hij doet wat hij moet doen om aan zijn duiten te komen, of hij nu zijn vrouw de straat op moet sturen, of zelf zijn handen vuil moet maken. Hij draait zijn hand ook niet om voor afpersing, mis­han­de­ling of brandstichting. Lang geleden, toen ze nog leefden, hebben Polly en hij nog opgetreden met een messen­werper-act, maar daar zijn ze mee gestopt toen de handen van Mackie teveel gingen trillen.
Een creatieve start van het nieuwe seizoen Deze herfst staat in het teken van creativiteit bij het ZRCN. Zo kun je toneelspelen bij Trias en zijn wij benieuwd naar jouw ervaringsverhalen. Wil je liever
Sexueel kan het gebeuren dat een bepaald soort van geweld erbij betrokken is. Twee mensen kunnen corrumperen en in dezen de beheersing verliezen hun relatie hierbij verloren zien gaand. Sex kan worden geforceerd door extra stimulatie in de vorm van boeken, films en andere middelen. Dwangmatige sex echter is een andere definitie van neurotische sex: sex vervreemd van de liefde en de ziel. Sexuele fixaties zijn het resultaat van psychische konflikten die volgen op de obstructie van het zelfrealisatieproces. Zelfrealisastie mislukt als het idee van de emancipatie niet goed begrepen is. Emancipatie betekent bevrijding, maar niet wetend waar men vrij van moet komen corrumpeert men makkelijk in een lustmotief. Emancipatie is niet eenvoudig rolomkering van mannen en vrouwen: een ieder mag bewijzen net zo kundig te zijn als de ander: niettemin kan men nog net zo afhankelijk zijn staande in de schoenen van de andere persoon. Het idee van onafhankelijkheid staat centraal voor de werkelijkheid van de emancipatie. De vraag is: hoe relaties te behouden als men onafhankelijk wordt. Het antwoord schuilt in de manier waarop men zich gelijk richt. Iedereen moet zich gelijkrichten met de ziel om de intelligentie en het geluk te behouden ondanks de opofferingen. Maar verschillend in de politiek van het zich gelijkrichten betekent emancipatie vaak het verlies van met wie men in de lust verbonden was. Sex-vrienden zijn geen echte vrienden, net als drugs-vrienden of vrienden in de misdaad. Alleen als twee sex- drugs- of misdaadverslaafden samen besluiten te genezen en zich gelijk te richten met de ziel met bij voorkeur dezelfde methode zal de relatie gehandhaafd blijven. De wereld te genezen van zijn corruptie is zodoende dus een zeer twijfelachtige onderneming. Gewoonlijk behoudt men het evenwicht van corruptie en verlossing daar het geen moed voor de vooruitgang van allen inhoudt. Het gevaar van het kweken van oppositie weegt op tegen het lijden onder het handhaven van het onvervulde. Niettemin zijn oorlogen het resultaat van een gebrek aan de juiste vooruitgang. Het handhaven van misère betekent dat men een bepaald soort onrecht handhaaft dat de gemeenschap tot waanzin voert hetgeen dan weer resulteert in een blind idee van vijandschap. Moeder natuur geen recht doend b.v. kunnen we de mensheid in een staat van oorlog aantreffen voor het heil van elementaire behoeften als water of energie. Niet in staat te ontkomen aan het diktaat van de emancipatie is het enige goede antwoord zich op zo’n manier gelijk te richten dat de oorspronkelijke lust herkend is en veranderd is in liefde voor hetzelfde object. Als men zich b.v. verlustigde over de sex, is het onvermijdelijke gevolg daarvan dat men een werklast moet accepteren in het zijn van liefde voor de sexualiteit. Als b.v. de mensheid zich heeft verlustigd in een arbitrair en geperverteerd tijdsbegrip, is de enige uitweg daaruit de Tijd recht te doen door de werklast te accepteren die een meer ontwikkeld idee gebiedt. Op deze manier wordt de afleiding in de richting van andere onderwerpen voorkomen en vijandschap belet. Het marcheren met een swastika b.v. zal het probleem niet oplossen van een geperverteerde sexualiteit en een wanbestuur van de tijd. 
Schnitzlers maatschappijkritische ingesteldheid die voor politiek “links” of “progressief” moet doorgaan komt ons voor als steriele traditioneel “linkse” ouwe koek. En die koek is aan bederf onderhevig.
mijn witje is gisteren overleden aan nierfalen. ze had al 5 dagen niets meer gegeten toen ik de dierenarts verwittigde. ben maandag onmiddelijk naar daar mogen gaan. we dachten dat ze een darmontsteking had omdat ze ook diarree had. ik ben dan medicatie beginnen te geven en woensdag morgen was ze heel zwak en had toen 2 dagen niet gedronken. ik heb toen onmiddelijk terug contact met dierenarts opgenomen en ze zei van onmiddelijk naar dierenkliniek te gaan. ben naar daar gegaan en ze hebben haar onmiddellijk aan infuus gehangen en bloed getrokken. ze was wel wat zwakjes maar ze reageerde nog op alles. donderdag morgen heb ik dan gebeld voor de uitslag van het bloed en toen zeiden ze dat witteke nierfalen had. ze zou tot maandag moeten daar blijven en haar niertjes zouden 3x per dag gespoeld worden. ik ben haar dan om 11u gaan bezoeken. ze reageerde bijna helemaal niet meer. tegen 11u45 ben ik er vertrokken en om 12u45 kreeg ik telefoon dat ik onmiddelijk moest opkomen omdat ze heel slecht was. ik zou normaal rond 17u terug gaan maar dat ging ze niet meer halen. toen ik er binnen kwam zag ik dadelijk dat ze heel veel slechter was. ze reageerde op niets meer en haar tong hing al uit haar bekje. de dierenarts zei dat ze al heel eventjes weg was geweest. we hebben toen besloten om haar in slaap te doen. zo dat ze gelukkig naar de hondenhemel kon gaan. het is zoals jullie lezen heel snel met haar gegaan. hou aub jullie hondjes goed in het oog, want je verliest ze heel snel

“coolste overlevingsuitrusting skyrim overlevingsuitrusting uunp”

Ergens in een vrouwenblad las ik verder ook een melding van een onderzoek waaruit zou blijken dat knappe en aantrekkelijke ouders evenveel dochters als zonen voortbrengen, terwijl lelijke ouders meer zonen op de wereld zetten. Ik wed er mijn kerst-, verjaardags- en nieuwjaarscadeaus op dat een herhaling van dit onderzoek zo ongeveer het omgekeerde resultaat zou opleveren.
De autoriteit over dit alternatief mag aanvankelijk niet zo belangrijk zijn: men mag b.v. er de voorkeur aan geven iedere vierde dag de was in de wasmachine te doen ongeacht de datum of dag van de week. Maar hiermee moet men in overweging nemen waar men mee harmoniseert, anders zal het alternatief alleen maar tot verdere verwarring, neergang en mislukte aanpassing leiden. Het doel is duidelijker te worden en niet meer verward te raken. Daartoe vormt het bewandelen van de veilige weg van gevestigde alternatieven de beste garantie voor een harmoniserend, verhelderend effect. Bij voorbeeld een beginnende popmuzikant kan beginnen met het uitbrengen van allerlei bekende songs alleen maar hier en daar een lied van eigen makelij of zijn eigen stijl van interpretatie toevoegend. Van het niet verdringen kan men vooruitgang boeken in de richting van het vestigen en accepteren van een alternatief. het tijdschema voorgesteld onder tabellen op deze site zal regelmatig harmoniseren met de bestaande weekorde alleen maar om het volledige van de week te dekken er subtiel in ritme mee te verschuiven. Op die manier harmoniseert men zowel als opponeert men met alles zodat het denken niet in staat zal zijn een vals ego te ontwikkelen tegen het normale tijdbewustzijn van aanpassing. Natuurlijk zijn er vele truuks in het bestuur van de konditionering en dekonditionering van de tijd.
Toen hij de hele lende had versneden, merkte hij dat er tranen over zijn wangen liepen. Zijn handen trilden en zijn vingers waren verkrampt. Hij keek op. Vanuit de deuropening stond Willem naar hem te kijken, een plastic doos met oerhammetjes in zijn handen. Even was het stil, op de hevige piep in Berends oren na. Het mes viel uit zijn hand met een scherpe klang op de tegels en nog voordat Willem iets kon zeggen, snelde Berend de slagerij uit, de straat op, naar huis. In de piep in zijn oren echode het geluid van de gillende lende.
Volgens de minister zouden kwaadwillenden hier hun gedrag op kunnen aanpassen. Verder stelt Plasterk dat er na het openbaren van de tapstatistieken geen principiële bezwaren meer zouden kunnen zijn tegen het openbaren van statistieken over andere bijzondere bevoegdheden, zoals hacken, volgacties en brieven openen.
Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
Wilde hartstocht is de liefde voor chaos en natuur. Liefde kan een storm- en bliksem-affaire zijn. Grote donder kan volgen met met zware wolken en regenbuien. Dit kan allemaal privé en intiem zijn zonder dat een ander er iets vanaf weet. Het is als de informatie-kultuur waar iedereen kan dromen en maken wat hij ook maar wil zonder het dagelijks leven rechtstreeks te beïnvloeden. Niemand kan de creatieve mens tegenhouden in het virtuele van de werkelijkheid. Het is ook als met denken zonder iets te zeggen. Men kan een aardig en glimlachend individu zijn terwijl er een brainstorm in het hoofd plaats vindt. Het is buitengewoon belangrijk een veiligheid van aktiviteit te hebben tussen denken en schrijven, tussen schrijven en spreken, en tussen je iets voorstellen en iets bewerkstelligen. Een complete storm in het brein van de samenleving kan in de bioscoop eindigen als een volkomen fantasie. Ook subtiel denken dat nooit enige pers, vertoog of aktie zal vinden kan de weg van de mensheid in één minuut veranderen. Niemand weet werkelijk hoeveel van het denken door de mens op het moment gedeeld wordt. In de geest kan men zich inbeelden te delen met historische persoonlijkheden, ‘verblijvend in het eeuwige’, maar hoeveel akteurs kunnen niet die rol spelen alleen maar om het volledig contemporaine van iedere gedachte te verduisteren? Misschien zijn ook dromen veel collectiever dan wie ook maar vermoedde. Het is moeilijk om de synchroniciteit te bewijzen van het collectief bewuste daar ieder bewijs een kontrolestrategie zou inhouden die niet aanvaardbaar is voor het dynamisch begrip van vrijheid. Deze tekst schrijvend b.v. zou de halve mensheid erbij betrokken kunnen zijn op het moment van het schrijven zelf. Maar het in de winter nalezend e.g. zou misschien één procent van de bevolking zich erin herkennen, om niet te spreken van de onmogelijkheid om hetzelfde moment collectief te herleven. Hieruit zou volgen dat het vrijwel futiel zou zijn om iets te lezen, maar dat rechtstreeks spreken in plaats daarvan mogelijk een grotere ramp zou zijn. De liefde voor de chaos bevechtend met geschriften zou wel eens de minst effectieve manier van besturen kunnen zijn, terwijl het zo langzaam zijnd het de meest wijze en achtingsvolle manier kan zijn om de wilde hartstochten van de mensheid tegenwicht te bieden. Vandaar de regel: hartstochten kunnen, maar moeten niet worden geaccepteerd. Ze vormen een uitdaging voor de geest van trouw aan de orde. Je verstand verliezen in de hartstochten van een liefdesaffaire kan nooit een verplichting zijn voor het individu of een kultuur voor het collectief zoals soms tijdens een oorlog wordt gezien. Hoewel onredelijkheid de wereld schijnt te beheersen met hartstochten, besturen niettemin de redenen en redeneringen der wijsheid, vitaal gedacht naar het moment of gefixeerd voor de stabiliteit van het zelfbewustzijn, de essentie van de ziel waar niemand buiten kan. 
De ladder naar boven leek vrij in de lucht te hangen. Sterre hield de sporten angstvallig stevig vast en dwong zich naar de voeten van Heinrich te kijken die langzaam voor haar uit klom naar het donkere gat in de bodem van het koepeltje dat bij elke stap die ze naar boven deed, leek te groeien.
Restaurant en Grand-café Ter Valcke Restaurant Erasmuspark Grand-café Poelwijck Iets te vieren? Neem deze folder met ons aanbod mee! Iets te vieren? Neem deze folder met ons aanbod mee Heeft u iets te
Zoals ook met de voorgaande regel is de verbindende en verenigende kracht de ziel die sociaal moet worden gezekerd middels formele overeenkomsten. Met een ieder naar behoren gelijkgericht, zal omschakelen en werken om de verwarring tot een helder einde te brengen succes brengen. Met de realiteit van compensatie en verdringing echter, niet op de juiste wijze gelijk gericht op het belang van de ziel en zijn klaarblijkelijke orde, zal er vroeg of laat een ineenstorting plaats vinden die de aanpassingen vernietigt en er collectief gezien als een oorlog en individueel als een geestesziekte uit ziet. Tot nu toe heeft de twintigste eeuw de werkelijkheid hiervan bewezen alsof het de middeleeuwse zwarte builenpest betreft die de levens van miljoenen mensen wegvaagt. De vlo die de oorzaak van problemen bleek te zijn wat betreft de pest (of ons gebrek aan weerstand ertegen) zou voor de ziekte van het oorlogvoeren de vervreemding van de werkelijkheid van de ziel kunnen zijn (of ons onvermogen mondiale overeenstemming te bereiken over de uitdrukking ervan in de zin van een formele orde). Noch religieus, noch politiek, noch wetenschappelijk, is het twintigste eeuwse ego-begrip dermate gedienstig dat de valsheid en oorlog ervan kon worden voorkomen. Het voor dit doel niet hebben van de periodieke waanzin van de ‘pest’, is een mondiale hervorming van de formele orde in dienst van de belangen van de ziel absoluut nodig. Laksheid in dezen, ontkenning, compensatie en uitstel zal nooit tot een betere garantie leiden van het handhaven van de sociale orde, vrede en veiligheid. Geblokkeerd in de vooruitgang zal de mensheid alleen nieuwe ziekten, waanzin, afwijkend gedrag en misère ontwikkelen. ontwikkelen. Een andere definitie van ziekte is het te zien als gevolg van een blokkering van vooruitgang. 
(Die vuile oorlog die je voelt, die aan je lijf kleeft, maar die je niet ziet. Toch niet alhier: hier kennen we geen Diamantwijken, geen in sociaaleconomische quarantaine geplaatste banlieues, ook geen heftige, compromisloze en politie-geleide uitgeverijen die weekbladen drukken op 60.000 exemplaren, niemand hier die weet over welke profeet men nu eigenlijk spreekt of schrijft of tekent (er zijn er zo veel, van die profeten!), hier ook geen zo groot geconcentreerd kapitaal dat op zijn eentje ergens in Libië of in Syrië een ganse militie op de been weet te houden. Hier wordt hoogstens voor wat catering gezorgd: broodjes met noordzeesalade.
‘Wakker worden.’ De woorden werden gevolgd door een paar indringende zoemtonen. Harrald was meteen klaarwakker, hoewel nog gedesoriënteerd. Hij greep als eerste zijn machete en rolde de tent uit. Het vuur was een hoopje gloeiende as en in het rode licht zag hij Ariadne gehurkt vlak naast zijn tent zitten.
‘Ik wil graag een reispermissie aanvragen,’ zei ze. ‘Code? Mala zeven, drie, vier. Bestemming? De stad Ebyon op het eiland Yig-Masuul. Zake­lijk. Spoed. Sorry? Kunt u dat herhalen? Ah! Uiteraard. Duizend­maal dank.’
Als je een apparaat koopt krijg je een gebruiksaanwijzing. Het is normaal deze instructies te volgen, hoewel altijd de verleiding sterk is te experimenteren zonder enige gebruiksaanwijzing te lezen. Met het apparaat van het menselijk lichaam is er met het spelen van de het levensspel dezelfde verleiding.: het is normaal te lezen over al de ‘geboden’ maar liever ontdekken we door schade en schande voor onszelf hoe het spel eigenlijk werkt. Eenmaal voorbij de leeftijd van 21 is de aandrang van de rijpe optie dermate sterk dat niet zelden kinderen, dociel als ze zijn, het er beter van afbrengen dan de ouders. Volwassenen maken hun eigen regels samenlevingen creërend die in het geheel niet overeenkomen met de bedoelingen van de boeken van instructie. Niemand zou willen beweren dat het gooien van atoombommen de ideale manier is om een gewapend konflikt te beëindigen. Niettemin gebeuren dergelijke dingen omdat de geschriften niet naar behoren zijn geraadpleegd en in de praktijk gebracht. Een ander aardig voorbeeld is onze juliaans/gregoriaanse romeinse kalender: het is werkelijk een chaotische puinzooi die we alleen maar met de zon in overeenstemming hebben weten te brengen middels één reformatie. De puinhoop van het hebben van twee indelingen van de tijd die door elkaar heen lopen (datum en dag, week en maand), was nooit zo bedoeld in de oude geschriften van b.v. het Verre Oosten. Daarvandaan is de sobere notie afkomstig om één indeling te hebben voor zowel de dag als het jaar (tabellen). Maar alleen recentelijk kon dit worden opgemerkt daar niemand van die geschriften afwist terwijl degenen die er wel van afwisten afgezien van een maankalender zich niet echt verantwoordelijk voelden voor dergelijke technische details en de prioriteit gaven aan een aanpassing aan de romeinse stijl.
Electric Vehicle Direct Mail Nederland, Tsjechië, Hongarije, Polen, België, Frankrijk, Denemarken, Zweden, Duitsland, Verenigde Staten, Verenigd Koninkrijk, Italië, Portugal, Litouwen, Bulgarije, Spanje, Oostenrijk, Kroatië, Canada 12-19 werkdagen
Het was Willy’s idee daar te overnachten (want in één dag kunnen we niet alles regelen vanwege heel beperkte openingstijden), maar omdat het nieuwe huis bijna helemaal leeg is valt het een beetje tegen hoeveel we moeten meenemen. Het is wel zo dat we buiten de deur warm eten, maar het is verbazend hoe groot een minimale overlevingsuitrusting toch nog is. Maar het gaat lukken!
Op dinsdag ben ik teruggevlogen naar Tamale. Vandaar met een taxi naar het busstation en daarna met een minibusje in 5 ½ uur naar Bawku en het laatste stukje achterop een bromfiets met aanhanger naar huis. Daar was alles hetzelfde gebleven. Alleen hadden twee dieren mijn afwezigheid niet overleefd: een muis en een gekko lagen dood in een vensterbank
Het plan was om iedereen een gratis test op HIV en hepatitis B en C aan te bieden, het Hb te meten, en de BMI en de bloeddruk en dan meteen bloed te laten doneren. Dan zouden we heel wat bloed kunnen hebben voor de bloedbank van ons ziekenhuis.
De enige twee kritiekpuntjes die ik kan bedenken zijn dat ten eerste alles te positief wordt voorgesteld. Het mocht bij momenten iets harder. Men heeft er iets te veel (naar mijn mening) een feelgood-movie van gemaakt. Tweede kritiekpuntje is dat ik het jammer vind dat zowel de vragen als zijn flashbacks chronologisch zijn. Dat zou betekenen dat hij het antwoord op de eerste vraag op zijn 5 jaar heeft meegemaakt, de volgende vraag een paar weken later, en de laatste vraag als hij (jong)volwassen is. Dat stoorde me, en maakt het onrealistische nog onrealistischer (het feit dat hij zover komt in die wedstrijd).
Ik poetste dan liever het al wat oudere vehikel van Meneer. Dat gevoel van trots als hij dan weer netjes ermee voor de dag kon komen… Ja, die fijne gevoelens lagen misschien allemaal aan de drijfveren die ze er bij mij in hadden geprogrammeerd, die mij zijn afgepakt door die onbe­leefde dame. Maar soms denk ik dat het toch meer was.
Osnabrück, negentig kilometer voorbij Enschede, is een mooie stad, met een robuuste basiliek, oude stadsmuren, een uit de kluiten gewassen wandelgebied vol historische gebouwen en een monumentaal stadhuis. Ten tijde van de Vrede van Münster, het einde van onze tachtigjarige oorlog met de Spanjaarden, tekenden vertegenwoordigers van de vechtende partijen in de dertigjarige Oorlog er de Vrede van Osnabrück. Er woonden toen zo’n tienduizend mensen. Anno 2008 telt de stad pakweg 300.000 inwoners, waarvan er dertigduizend student zijn aan een van de twee universiteiten.
De stem klonk van vlak achter mij. Ik draaide me om, zo snel dat mijn stoel omviel, en hapte naar adem. Een magere man, iets langer dan ik, keek mij minzaam glimlachend aan. Zijn gezicht was glad, met nauwe­lijks opvallende rimpels rond zijn ogen, maar in zijn haar stonden grijze strepen afgetekend. Hij had het in een strakke scheiding gekamd. In zijn vierkante kin bevond zich een klein kuiltje. Zijn kleding was op maat gemaakt, maar zag er niet uit als wat er uit mijn printers kwam rollen. De stof glansde en er fonkelde goud aan zijn manchetten. Aan zijn pols droeg hij een ouderwetse smartwatch met een bandje van groen slangenleer.
‘En als ik daar dan in de winkel sta, met één hand en één verminkte stomp die nog het meest op droge worst lijkt – denk je dat de klanten zo’n slager dan nog serieus nemen? En komen ze ooit van het idee af dat mijn vingers misschien wel in hun gehakt zitten?’
Leugenaars, allemaal, stuk voor stuk. Van mensen weten alleen de verdoemden, de vervloekten, de verraders en lafaards hun weg naar het RodeWolken Huis te vinden. En ze zijn ook nog eens morsdood. Ik vraag mij af wat de misdaad van deze krijgers was, al die eeuwen geleden. Lieten zij hun heer op het slagveld in de steek, verraadden zij hun strijdmakkers aan de buitenlandse duivels, sloegen ze eerloos op de vlucht?
Nee, even serieus, dat kun je natuurlijk niet doen, maar tsja, ik zou zeggen, ze komt het dan nog wel te weten, als haar een keer iets naars overkomt. Ik denk dat het virj moeilijk is om van zo’n “verslaving” aan bezit e.d. af te komen als je nog in de waan leeft dat het gelukkig maakt.
De chaos om ons heen was compleet. De rat die voor me had gezeten, zat met zijn been klem onder het verwrongen bankstel. Alarmen aller­hande schreeuw­den het ondertussen uit: oververhitting, atmosfeer­lekken, monorailinstabiliteit en nog wel wat toeters en bellen die er niet meer toe deden. Een hoestbui over­viel me en mijn longen veranderden van zacht gloeiende as in dieproodgloeiende mijnbranden. Ik grab­belde naar mijn masker en plaatste het snel op mijn snuit. Ik drukte op een knop aan de zijkant en het ding zoog zich zo hard rond mijn hoofd vast dat mijn vacht waarschijnlijk door mijn huid gedrukt werd. Met gierende teugen stroomde stikstof mijn longen in. De scheppers zij dank.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
Willem stond te wrikken aan de vleesmolen, die was gestopt met malen. ‘Hij hapert,’ zei Willem. ‘Er zit denk ik iets vast.’ Toen Berend niet direct reageerde, zei Willem: ‘Kom dan helpen, sta daar niet zo.’ Het zweet stond op zijn voorhoofd.
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
Ah. Peters enige poging tot het schrijven van een sci-fi. Aliens, close encounters of the fourth kind, de hele rambam. Ze waren er zelfs voor naar Area 51 geweest – of in ieder geval zo dicht als ze erbij hadden kunnen komen.
Samuel zat in het bureau van de gewestelijke psychologe. De vrouw was het gesprek begonnen met dezelfde woorden die hij de hele week al gehoord had. Zo jammer wat er gebeurd was, maar het was niet zijn schuld. Het was een ongeluk. Zelf was Samuel daar niet zo zeker van. Die ogen… Hij had sneller moeten reageren, Erwin meteen overmeesteren. Voor Gaetan had dat niet meer uitgemaakt, maar misschien leefde de jongen dan nog wel.
Ik had hem er eindelijk van kunnen overtuigen me Sighile te noemen, in plaats van mijnheer. Zelf noemde ik hem echter nog altijd Ezel, maar nu op een aange­name manier. Op een samenzweerderige manier. Op een manier die zei dat ik hem eigenlijk wel mocht, en maar deed alsof dat niet zo was, om anderen voor de gek te houden.
“Het is heel eenvoudig,” zei Louis, “en zo gewoon, helemaal niet gezocht. Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en – tik! – de nek breekt. Dood. Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet, zegt de vader, we stoeiden. Maar dan moet u toch iets bijzonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, – zo – en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. Toen wisten ze in elk geval waar het vandaan kwam. Aardig hè?” Zij lachten.