“overlevingsuitrusting kopen overlevingsuitrusting axe”

De eerste ruimte die ze betraden was in betere tijden de woonkamer geweest. Nu stonden er slechts enkele meubels: een zitbank waarvan het schuimrubber uit de bekleding lekte als etter uit een puist en een grote tafel met daarop verroeste messen en beenzagen. Het tapijt onder de tafel was doorweekt met een smerige sub­stantie. Overal maakten vliegen abstracte schilde­rijen in de weeë lucht. Zohra besefte meteen dat ze in het atelier van de moordenaar stonden. Ze knipperde enkele keren met haar ogen om zich ervan te verze­keren dat het geen hallucinatie was. Kristallen hadden nu eenmaal de neiging om je zintuigen te bedriegen.
Ik had de projectleider voor Noord Ghana van de Presbyterian Church of Ghana gemaild met de vraag hoe het stond met mijn verblijfsvergunning (zonder welke je hier geen salaris mag ontvangen) Al in januari zou dat helemaal geregeld en afgehandeld zijn, met als sluitstuk een stempel in mijn paspoort. Maar ik hoorde maar niets en mailde hem dus maar.
Ten einde b.v. met geld of andere privileges of erkenning te kunnen bekrachtigen moet men eerst weten wat men dient zo dat wordt geweten wat gewenst is. Het democratisch principe is in zichzelf politiek van nut, maar om de leiding te nemen volstaat ze niet. Men kan niet botweg de onwetendheid der massa’s dienen en daar een ordelijke en rechtgeaarde wereld van verwachten. Het democratische wordt beheerst door het lustprincipe van het dionysisch motief: zij, terecht, willen feest vieren. Het werkelijkheidsprincipe van het apollinische motief schrijft de leiding van de samenleving haar waarden voor (afb.). Bekrachtiging moet dus worden gegeven aan het bewijs van de fundamentele kwaliteiten van de ziel: houdt men stand; beloning. Ondersteunt men het gelukkige: beloning. Overstijgt men: beloning. Zonder deze helderheid van bekrachtiging kan de werkelijkheid van de ziel nooit vooropgaan als de opzet van dienstbaarheid in de samenleving. Mensen die verdriet veroorzaken, slechts een schijn van goedheid handhaven, en wiens bewustzijn zelden boven de gordel uitkomt kunnen niet worden beloond boven een redelijke standaard van sociale zekerheid om hen te weerhouden van het vervalsen van het gezag. Maar fundamentele aanpassing moet echter wel onvoorwaardelijk worden beloond en dezelfde status van lidmaatschap in de samenleving krijgen. Vrede-bewarende mensen die van de sociale zekerheid leven zouden niet een mislukking om te werken moeten worden genoemd, om niet te zeggen werkeloos, maar moeten worden behandeld als gelijkwaardige leden van de samenleving hoewel niet met de hoogste achting voor hun minimale tot verwaarloosbare materiële bijdrage. De kansen keren en dit spel van bepalen wie waaraan bijdraagt ontkennen, is kostbaarder dan alle sociale zekerheids beloningen gegeven tesamen. Het roven van de eer van gelijksoortig aangepaste mensen is als moord of sociale zelfmoord met geen ander gevolg dan een burger- of internationale oorlog van mensen tegen mensen.
Berend waste zijn handen en plaatste het mes bovenop de lende. Onwillekeurig draaiden zijn ogen naar het konijn in stukken. Hij rilde en concentreerde zich weer op het vlees in zijn handen. Met kracht drukte hij het mes naar beneden en schreeuwde. Het mes viel uit zijn handen, net naast zijn voet. Berend deinsde achteruit. Voor hem lag de runderlende, met een heel dun lapje vlees er nog net aan vast.
Vol afschuw zag ze hoe haar zielsverwant in elkaar zakte. Zijn gelaat was getransformeerd tot een rode brij. Nog voor ze kon beslissen of ze zou vluchten, zich over hem zou ontfermen of de tegenaanval inzetten, voelde ze een klap op haar hoofd. Plots was de wereld stil en zwart.
Hij legde de slijpstaaf weg en hief het hakmes hoog. Recht voor hem, op het glanzende RVS, lag het grootste braadstuk dat de slagerij verkocht. Duivels­gebraad, dat zachtjes leek te ademen. Met alle kracht die hij in zijn armen had, liet Berend het hakmes neerkomen op het vlees. Het mes ging er bijna in één houw doorheen en de punt kraste schril op het werk­blad. De schreeuw van het braadstruk was zo luid dat Berend naar zijn oren wilde grijpen. Maar hij hield het mes vast en begon in te hakken op de konijnen, de kippen en de lamsbouten. Het vlees gilde en krijste en Berend krijste mee, probeerde het gegil te over­stemmen. Hij pakte een tweede mes en hakte met venijn in op elk stuk roze varken, rund of kalf wat hij onder zijn messen kon krijgen. Het gegil zwol aan en leek oneindig door te echoën. Hij liet het mes vallen en begon schreeuwend en huilend met zijn handen het vlees verder uiteen te rijten. Zijn hoofd was volledig gevuld met wanhopige kreten en het gebonk van zijn eigen hartslag.
Harrald haalde diep adem. Er waren meer teleur­stellingen geweest in zijn jonge leven. Er zouden er meer komen. Hij moest zich er maar overheen zetten, zoals hij al vaker had gedaan. ‘Ja, ik kon de zee zien vanaf de hoogste heuvel die ik beklom. Ver weg, maar er waren zeemeeuwen en ik kon het zout ruiken.’
Handige multitool voor survivalactiviteiten Deze multitool beschikt over een kniptang, een bijltje, een mes, een flesopener, een zaagje en een hamer. Uiterst geschikt voor buitenactiviteiten of camperen. Kenmerken: * Vervaardigd uit staal van een hoge kwaliteit, duurzaam, handvat van bakeliet. Comfortabele grip. * Productnaam: multitool
Het aantal gekko’s dat hier langs de muren neemt toe. Ik hoop maar dat mijn gasten er de komende tijd niet bang voor zijn, ze zijn groter dan muizen, maar ze bijten niet en ze zijn banger voor een mens dan dat een mens bang voor hen zou moeten zijn. Ze zouden insecten zoals muggen opeten, en dat is een goede reden voor mij om ze hier maar gewoon te gedogen en ze dan maar af en toe te bewonderen. Prachtige dieren dus eigenlijk, met zuignapjes aan alle twintig tenen. Wanneer je ze langs de wand of onder het plafond langs ziet rennen, snap je niet hoe het hun lukt zich zo snel vast te zuigen en zich weer los te laten. En ook is het mooi om te zien hoe ze van een wand overspringen op een wand haaks erop: ze lopen niet door te het einde maar maken op tijd een sprongetje en lopen dan zo verder in een nieuwe richting.
Dat geheel van zaken die zich aan mijn aandacht en nieuwsgierigheid wisten op te dringen, vormde op de duur uiteraard een onoverzichtelijke brij. Ik worstelde al snel met de uitdaging om in het zootje enige klaarheid, orde en eenheid aan te brengen, zonder echter op al te simplistische wijze afbreuk te doen aan het onvervreemdbaar bestaansrecht van elk van de afzonderlijke elementen. Op mijn 14de-15de hield ik reeds een “filosofisch dagboek” bij, een rapsodie van prille aanzetten om allerlei kleine vormen van een “theory of everything” op papier te zetten. Het Sein en het Sollen, het materiële en het immateriële, het dode en het levende: alles werd daarin onlosmakelijk op elkaar betrokken, al wrongen deze tentatieve werkstukken uiteraard aan alle kanten. Dat demiurgisch gedoe liet ik ergens op mijn 17de voor wat het was: ik raakte er nergens nog wijs uit en werd overwoekerd door een overvloed aan nieuwe elementen die ik in rekening hoorde te brengen. Waar ik had verwacht dat “alles” wel op haar of zijn plaats zou vallen en zich als een puzzel zou laten samenvoegen, dan bleek dit dik tegen te vallen. Dat weerbarstig “alles” en mijn bezwaarde geest raakten steeds meer out of joint.
Ze werd geboren toen we zeven maanden terug waren op aarde. We noemden haar Petronella, naar mijn vader. Al snel werd dat Ella. Ze was de eerste in de ruimte verwekte baby. Vooral Lars was daar heel trots op. Niet dat hij er iets mee kon: zijn reis was illegaal geweest, dus konden we niets claimen. Ook konden we nooit zeker weten of andere stellen ons niet waren voorgegaan.
Verlies van identiteit. Je probeert toegang te krijgen tot de Oude jij maar het is er niet meer. Mogelijk weet je niet naar wie je in de spiegel kijkt! Je heb veel van je oude patronen gezuiverd en belichaamt nu veel meer licht en een meer eenvoudige, gezuiverde goddelijke jij. Alles is in orde… je bent OK.
Het is een trieste evolutie, zo triest en ondraaglijk dat ik ze wel wat moet ridiculiseren. Want er is meer aan de hand dan het voor enkele jaren opsluiten van een duizendtal gevangenen meer of minder. Wat erger is, want niemand kan voorzien waar dit zal eindigen, is dat de idee dat criminelen heropvoedbaar zijn stilaan wordt opgegeven. En het begrip ‘crimineel’ wordt steeds ruimer geïnterpreteerd. Er wordt bij de politie niet meer gelachen met een kind dat een appel steelt uit meneer pastoors boomgaard. En op wie over zijn toeren raakt en voor wat overlast zorgt wordt niet meer ingepraat. Dat soort canaille wordt dadelijk in de boeien geslagen en afgevoerd, een evolutie die je ook in de psychiatrie ziet. Daar heeft men ook steeds minder tijd en minder personeel om stijgende hartslagen en lichaamstemperaturen te pareren: de cleane isoleercellen mogen toch niet in leegstand vervallen. Je vraagt je af of mensen echt agressiever zijn dan wel of wij de minste agressie niet meer verdragen. Zoals je riskeert sneller crimineel verklaard te worden, word je tegenwoordig ook sneller geestesziek, mentaal gestoord, psychopaat of pervert verklaard. Het aantal gedwongen opnames in de psychiatrie neemt ieder jaar toe: meer zotten of meer dokters en procureurs des Konings die een probleemgeval gek verklaren? Zoals het begrip criminaliteit omvattender wordt, zo wordt de lijst psychiatrische syndromen steeds langer. Zelfs de holebi’s lijken aan te voelen dat de homofobie weer zou kunnen oprukken. M.a.w. er is een vreemd soort monsterverbond aan het groeien: wij vinden van anderen sneller dat hun bizar gedoe eigenlijk een geestesziekte of een misdrijf is, deskundigen zijn het daarmee eens én wij vinden van onszelf ook dat ons bizar gedoe eigenlijk ziekelijk of crimineel is. (Ik heb het even uitgerekend: het aantal lieden dat mijn persoon in de 2de helft van 2006 – wij schrijven nu eind november – van een psychiatrisch etiket voorzag is met 100% gestegen in vergelijking met de 1ste helft van 2006 en met 300% in vergelijking met de 2de helft van 2005. Opvallend is dat het vooral universitair geschoolden zijn die me gek verklaren: je zou verwachten dat die gediplomeerden wat genuanceerder dachten, nee dus. Ik moet er wel aan toevoegen dat het aantal mensen dat me exceptioneel menselijk vindt ook verdubbeld is: zoals in de Nederlandse politiek implodeert dus ook hier het centrum.)
De mogelijkheid om vrij op wild te jagen is vrijwel geheel verdwenen, net als de moestuinen waar ze maniok en maïs plantten. In plaats daarvan worden ze omringd door veeboerderijen, sojavelden, en suikerrietplantages.
Waarom en hoe landbouw en veeteelt precies zijn ontstaan weten we niet. We kunnen hier ook onmogelijk de situatiespecifieke ontwikkelingen in hun buitengewone verscheidenheid schetsen. Zo bijvoorbeeld blijken de eerste nederzettingen aan de Nijl nog van semi-nomadische aard: de nederzettingen werden slechts in de lente en de zomer bewoond. Onze schets die volgt heeft dus een uitgesproken ideaal-typisch karakter. We kunnen slechts enkele facetten van de agrarische en de ermee verbonden stedelijke cultuur in beeld brengen. Het gaat ons om de lijn die moet uitmonden in de psychische structuur waarop de onze zich heeft geënt. Mogelijk hebben verdere klimaatswisselingen zoals de woestijnvorming in de savannes van Afrika en het Midden-Oosten, de landbouw volle kansen gegeven, zoals het zich later ook verbreidde in West-Europa waar open jachtgronden in wouden overgingen. Hoe dan ook was sedentarisatie, het wonen op min of meer vaste woonplaatsen, een min of meer noodzakelijke voorwaarde voor systematische landbouw en veeteelt. Alleen dan kon men in de natuur regelmatigheden gaan ontdekken in de groei van welbepaalde planten en dieren. De gemeenschappen die landbouw en veeteelt gingen beoefenen, mochten niet verzadigd zijn noch bitter arm. Ze moesten een bepaalde relatieve ontbering lijden die hen ertoe bracht oog te hebben voor nieuwe mogelijkheden, maar ze mochten niet aan de rand van het uitsterven staan en zo uitgeput en krachteloos zijn geweest dat ze niet meer konden reageren. Bovendien gaven landbouw en veeteelt geen onmiddellijk resultaat: dit impliceerde dat men over voldoende traditionele levensmiddelen beschikte om die tijdspanne van het agriculturele resultaat te overbruggen. De levenswijze van de eerste landbouwgemeenschappen moest dus voldoende energetische ruimte bieden opdat men creatief zou kunnen omgaan met de geobserveerde natuurlijke regelmatigheden. De mensen moesten inderdaad voldoende voedsel hebben om in staat te zijn bepaalde zaden of dieren niet onmiddellijk op te eten maar ze te offeren in de vorm van zaaigoed of fokbeesten. Zo moet men rond 10.000 v. Chr. interesse hebben betoond voor vroeger versmaad voedsel zoals bepaalde knollen en moet men hebben vastgesteld dat uit niet opgegeten zaden van bepaalde wilde grassoorten (graangewassen dus) nieuwe planten te voorschijn kwamen. De veeteelt van zijn kant zal geïnspireerd zijn geweest door de domesticatie van de hond die reeds rond 15.000 v. Chr. werd ingezet. Het gebruik van de hond als huisdier zou zijn aanvang hebben genomen in Voor-Indië, met het temmen van de wolvensoort Canis lupus pallipes. Deze hond zal waarschijnlijk aangetrokken zijn geweest door etensresten bij een kampement of een ‘dorp’. Mogelijk ‘hielp’ hij de jagers bij het opruimen van het aas van gedode jachtdieren en leerde de mens er zo mee omgaan en hem rond zich dulden. Op andere plaatsen werd hij als voedsel genuttigd, nu nog steeds in China. Vooral gingen de mensen de hond waarderen wanneer hij bleek door zijn waakzaamheid te waarschuwen voor dreigend gevaar. Verder was hij in staat kuddes een bepaalde richting op te jagen, zodat hij kon ingezet worden bij de jacht en later bij het hoeden van de kudden. Tenslotte bleek de hond bijzonder vatbaar voor dressuur. Hij kon derhalve voor diverse functies worden aangewend.
Al word ik gebeten, dat heb ik wel voor hem over. Liever leven met de pijn en de gedachte dat ik het in ieder geval geprobeerd heb dan leven met het feit dat ik mijn hond niet heb geholpen omdat ik zonodig mezelf in veiligheid wilde brengen.
We stonden aan de voet van de Elevator: moeder, Lars met de huilende Ella op zijn arm en ik. Een spoed­opdracht van Non-Vitae, eentje die veel geld zou opleveren, of me mijn baan kosten als ik zou weigeren. Ik had niet zo hard geleerd en gewerkt om dat te laten gebeuren ook al betekende dat het hals over kop spenen van mijn zes maanden oude baby en het missen van moeders zesenzeventigste verjaardag volgende week.
Die dag dwaalde hij door de Maasvennen, van zandbank naar zandbank, tot hij na lang zoeken in een ander landschap terechtkwam waar een dikke laag plantengroei op zompige ondergrond een vrijwel uniform landschap van donkergroene en –paarse tinten vormde, afgewisseld door kleine meertjes met hoge, verdorde rietkragen. Hij herkende een aantal punten en wist die dag een flinke afstand door de Peelmoerassen af te leggen. Het was nog te vroeg in het jaar voor steekvliegen en ander ongedierte, dus hij verwachtte dat hij de volgende dag Eindhoven zou bereiken, als het weer gunstig bleef.
De VS, Rusland, Korea en China zullen alle sleutelfiguren zijn in het omvormen van relaties.  Ze zullen de mogelijkheid krijgen om elkaars wederzijdse behoeften te zien, waardoor internationale relaties kunnen verschuiven. Er zullen ook heel wat conflicten in religieuze oorlogen en bij tegenstanders zijn.
Duizend jaar later en we zijn nog steeds niet in staat geweest iets vergelijkbaars te produceren als van voor de Tweede Val! Wat hebben we? Technologie die door hand­werkers gemaakt kan worden. Glasblazers, koperwerkers, edelsmeden. Schijt: zelfs de Oorspronkelijke Mensen van Aarde zijn met hun natuurlijke middelen en hun natuurlijk verstand verder gekomen dan dit!
En als we deze strijd om ons voortbestaan winnen dan is het beter om maar vast een lijst bij de hand te hebben van hen die berecht moeten worden. Onder Linksen, Socialisten, Stalinisten, Nazis, Islamieten, is de straf steevast de doodstraf. Voor eenieder die hun ideologie eventueel zou kunnen bedreigen. Zo ver wil ik niet gaan, bovendien moet ik een beetje oppassen met wat ik zeg.
Huid en haar Huid en haar moeten gezond en schoon zijn. Controleer op kale plekken, huidschilfers of plotseling veel haaruitval. De huid moet droog, soepel en niet vet aanvoelen. Door de hond te aaien ondek je ook snel wanneer een bultje of gezwel zich ergens voordoet.

“de opslag van de zombieoverlevingstoestel survival gear pakket”

Is de huidige samenleving nog een samen-leven of is het een groots theater waarin mensen op elkaar reageren als op prikkels zoals ze reageren op gezichten die ze zien op hun tv, pc of gsm? Met een onvindbare steeds afwezig blijkende regisseur. Een fabriek of een kantoor lijkt geen plaats meer waar mensen samenwerken om gezamenlijk iets voort te brengen, maar een jungle waarin iedereen de ander opjaagt om harder en beter te presteren en waar wie aan de eisen niet kan voldoen wordt afgevoerd zoals men afgeschoten patrijzen bijeengaart. En de weinige momenten dat het ons toegelaten is ‘thuis’ te zijn, alleen met onszelf, voelen wij ons bijzonder vreemd: opgescheept met onszelf, ons Zelf, als een last waar wij ten allen prijze vanaf willen, met alcohol, drugs of medicijnen. En als wij die last dan kwijt zijn, ervaren wij een immense ondraaglijke leegte. Nogmaals: verkijken wij ons op de zaak en is die ondraaglijke leegte maar een soort barensweeën van de geboorte van een Nieuwe Mens, een superieure mens? Of is het een dwaalspoor, een onnoemelijke impasse, het begin van een nieuwe Holocaust?
Ik zet een derde streep bij de mentale turfjes die ik al heb. Terwijl ik haar opvang als ze in mijn armen springt, en haar omhelzing in ont­vangst neem, worste­len mijn emoties met de afwezigheid van traan­klieren.
“De ganse gezondheidsindustrie en welzijnszorg herleiden onze menselijkheid tot haar dierlijke grond. Wij zijn ‘geboeid’ (in de boeien beslagen) zoals de mot, in haar ‘geboeid-zijn’, zich verbrandt aan de vlam waar ze geen weet van heeft of zoals vliegen die rond een lamp cirkelen. Zo ondergaan wij geboeid onder verdoving een chirurgische ingreep op ons lichaam als dierlijk leven; evenzeer verdooft de therapeut al wat ‘van nature’ menselijk in en aan ons is, hij ‘boeit’ ons als hulpeloze hulpvragers om ons als een dier terug de wildernis in te sturen. En net zo verdooft de globale wereldeconomie ons tot werkers die geboeid zijn door wat we voortbrengen maar er tegelijk geen weet van hebben, zoals dwaze koeien, geboeid door de melkmachine, geen weet hebben van de kaas die met hun melk wordt gemaakt. We vliegen allemaal als muggen tegen een lamp die haar wezen niet openbaart.”
Rijbroek Heren Coolstar Zwartn- Met leren zitvlakn- Kleur: ZwartnnDeze comfortabele rijbroek voor heren is geheel van stretch en voorzien van een leren zitvlak voor extra comfort. Aan de voorkant van de broek zitten twee steekzakken. Bij de enkel sluit de broek met klittenband.
Impliciet heb ik in deze bijdrage al gesproken over de begeleider. Iemand die niet uitgaat van diagnose en behandeling zoals bij psychische stoornissen die in ‘ziektekaders’ worden geplaatst maar iemand die de klachten weet te plaatsen als een zeer persoonlijke en gezonde reactie op het ondervonden leed.
‘Dat was de verbindingslijn tussen de zendunit en de besturing. We kunnen dus ook geen contact meer opnemen met wie dan ook. En vergeet de satelliet­verbindingen, die zijn er enkel in de steden. Onze marsnetbooks zijn waardeloos zonder Casanova. We zullen de gewonden sneller hulp kunnen geven en zelf hulp vinden als we te voet terugkeren.’
Nationaal worden in verkiezingen al 20 jaar door de Vlaamse socialisten geen echt hoge scores meer gehaald. Bij eventuele regeringsdeelname kan de sp.a dan maar een paar programmapunten afdwingen van de andere coalitieleden, doorgaans niet de speerpunten. De deelname en het mee uitvoeren van een uit socialistisch oogpunt verwaterd regeerakkoord wordt niet altijd door haar achterban geapprecieerd. En dat begint de partij (ook de PS in Franstalig België) zuur op te breken. De groeiende inkomensgelijkheid en de duidelijke daling van het aandeel van de lonen in het nationaal inkomen geeft de partij zeker geen zuurstof. En dat is het geval over gans Europa. Zoals ik aanhaalde, partijen in het defensief krijgen bitter weinig applaus. Wanneer mensen het moeilijker krijgen ergeren ze zich en worden ze wat boos op alles en iedereen, ook op wie voor hen de meubelen tracht te redden. Een beetje sociaal-psychologie helpt om deze reflex te begrijpen. Het wordt “elk voor zich”. Een eenmalige betoging van 100.000 die maandenlange voorbereiding heeft gevraagd, maakt dan op een regering nog heel weinig indruk.
‘We kunnen klimmen. Vooruit,’ zei hij gemoedelijk, het loeder. De rattendame die het object van zijn gemoedelijkheid was, knipperde haar lange wimpers loom over haar kraalogen, greep de kabel en liet zich sierlijk, blik onafgebroken op Grimpeerd gericht, naar de grond zakken.
‘Stralingsniveau, biodreiging, mutatiegraad, veilige plekken, klimaat­verandering, migratiepatronen, geologische verschui­vingen, geboorte- en sterfte­cijfers?’ vroeg Ariadne. Haar gezicht bleef onbewogen tijdens de opsomming.
Lieven greep haar pols vast. ‘Kom, we moeten hier weg.’ Hij trok haar dieper de tunnel in. Met hun hoofd­lampjes als gids ontweken ze de troep op de grond. Ze moesten snel zijn, want de opzichter was van het platform gekropen en had de achtervolging inge­zet. Zijn lichtbundel schoot alle kanten uit. Zijn zware passen weergalmden tussen de betonnen muren. Hij schreeuwde iets, maar zijn woorden klonken als één langgerekte echo.
Wij, de inheemse volken, zijn niet vergeten dat de mens deel is van de natuur, zegt Davi Kopenawa. Als we de natuur beschadigen, beschadigen we ook onszelf. Wij weten hoe de bossen te beschermen. Geef ze terug aan ons, voordat ze doodgaan.
Om in staat te zijn te gaan rusten moet men aan de eisen van het rusten beantwoorden. Net als met aktief zijn, is slapen en rusten ook afhankelijk van tijdkonditioneringen. Het lichaam zal een ritme voor zichzelf ontwikkelen b.v. de lichaamstemperatuur en de spijsvertering regelend overeenkomstig de manier van leven. Een dagdromende persoon kan het moeilijk vinden om ‘s nachts te slapen en te dromen zichzelf ontdekkend als een alternatieve nachtwaker voor het collectief belang van een vreedzame nacht. Tegen de orde van de dag ingaan kan resulteren in een lustige droom ‘s nachts. Als eenmaal een bepaald gedragspatroon gedurende de nacht of de dag is gefixeerd kan chronische slapeloosheid het gevolg zijn van een eenvoudige tijdkonditionering. Bij voorbeeld arbeiders werkend in ploegendiensten in fabrieken die volcontinu doordraaien kunnen te kampen hebben met ernstige geestelijke en lichamelijke gezondheidsproblemen voortdurend aangespoord zijnde hun konditioneringen naar de tijd te veranderen. Een dergelijke sociale opzet kan zelfs worden herkend als een neurotische poging te dekonditioneren van de diktatuur van de standaardtijd. Een 24-urige werkverslaafde zijn is geen oplossing voor de eenzijdigheid van de standaardtijd. Noch is het leven van een tegenkultuur van sex en drugs een echte oplossing. Erbuiten vallen is niet moeilijk, maar je afstemmen op zonder te verdringen is iets volledig anders. Men mag b.v. vluchten in een sektarisch geloof alleen maar om te ontdekken dat men net zo jaloers is, trots en misleidend als iedere gewone ambtenaar b.v. Het levensdoel kan worden gevonden in de liefde van de rust en vrede maar dat zoekend, moeten oneerlijke sluipwegen of onverstandige en ziekmakende strategieën worden vergeten. Het zal eenvoudigweg een oprechte poging moeten zijn om een tegenwicht te vormen tegen de bestaande kultuur met een algemeen aanvaardbaar alternatief dat voor de zelfde (alternatieve) tijd wetenschappelijk, politiek en spiritueel gezond is.. 
Zohra sloop van het ene obstakel naar het andere. Onderweg begonnen haar zintuigen opnieuw normaal te functioneren. De realiteit was niet langer een onbe­trouwbare fata morgana. Ze zag alles weer helder, ondanks de barstende hoofdpijn. En ze hoorde ook iets: een vreemd, onbestemd geluid.
Enfin. Zo komt het dat die titel omtrent de aan de gang zijnde oorlog me een stout stukje voor de geest bracht dat ik enkele maanden geleden schreef. Maar dat ik vermoedelijk terecht aan zelfcensuur onderwierp. Dat was in het najaar 2014, en toen had ik nog geregeld stoute oprispingen van schaamteloosheid die zich de dag erop wel reeds tot schaamte had gemetamorfoseerd. We drukken hier een flink gekuiste versie af.
Maar Berend hoorde Willem niet. Het suizen in zijn oren wilde maar niet ophouden en zelfs plat op de grond bleef hij zich duizelig voelen. Willem trok Berend half omhoog en zette hem met zijn rug tegen de tafelpoot. Hij zei iets en stond op. Willem liep naar het kleine koffietafeltje en pakte een keukenstoel. Heel langzaam hielp Willem met één hand Berend op de stoel. Hij knielde voor hem, terwijl zijn verbon­den hand op Berends knie rustte, en zei weer iets. Berend knikte maar. Hij zag hoe Willem naar de telefoon liep die naast de deurpost in de winkel hing, een nummer intoetste en met een bezorgde blik op Berend een kort gesprek voerde. Daarna knoopte hij zijn slagersschort om, waste hij zijn ene hand en prutste om de andere een plastic handschoen.

“nucleaire fallout overlevingsuitrusting beste survival kookuitrusting”

Hun behoefte of misschien wel noodzaak was om zich hier op deze planeet te vestigen en creëerden door mutaties de mens. Een diersoort met dezelfde biologische eigen schappen van deze planeet gemengd met hun hoedanigheid van bestaan.
‘Je zei iets over een boodschappenlijstje.’ Harrald voelde een vijandig­heid bij zijn ouders die hij rationeel wel kon bevatten, maar hij was ervan overtuigd dat Ariadne de oplossing van hun probleem was.
Liefde doet pijn: het open hart van de sexuele toeschietelijkheid verandert in een zware steen waarachter de Heer gekweld door pijn ligt. Zoals gezien, zal dwangmatig vasthouden aan sex alleen maar een andere pijnlijke werkelijkheid afdwingen. Niettemin heeft niemand behoefte aan pijn, behalve sommige sexuele perversies die ook weigeren er echt serieus over te zijn. Hoe voor altijd in de liefde te leven is een aardige vraag terwijl het antwoord altijd hetzelfde is: alleen als je inziet hoe pijnlijk de schaduw kan zijn, is men gemotiveerd voor de eeuwige waarden van de liefde. Tegenover de sadomasochistische perversie staat de boete van het vrijwillig lijden in onthouding waarbij men ontsnapt aan de meer pijnlijke plotselinge confrontaties die per ongeluk tot standkomen. Eén stap in de richting van de ziel in vrijwillig lijden kan de grootste ramp en pijn afwenden. Toch zal er altijd een beetje pijn zijn met de tandarts, bij de geboorte of bij het aanvaarden van het vertrek van een geliefde etc.. Normaliter heeft men een keuze tussen in waanzin vervallen of leven in pijn, hetgeen de geestelijk gezonde evenwichtige persoon altijd een beetje krankzinnig maakt over iets en ook een beetje wat betreft normale dingen in pijn doet leven. Ook bevrijd naar een alternatief van tijdbeheer kan men nog steeds niet ontsnappen aan pijnlijke notie van het moeten accepteren van anderen die er tegenin leven. Pijn als een integratiekonflikt doet denken aan het feit dat het moeilijk is te kiezen in het leven en dat men niet de enige is die de baas is in het universum. Veel mensen in de moderne wereld klagen over pijnen die niet een duidelijke oorzaak schijnen te hebben. Het is ook tussen het belang van de materie en de geest in dat het lichaam een waarschuwing van pijn kan geven. Noch ontsnappen in de geest, noch ontsnappen in het lichaam zal effectief zijn. Alleen het juiste uitbalanceren van belangen kan een acceptabel nivo van ongemak en stress geven dat afdoende is om de aanpassingen te handhaven. Sommige stress moet er zijn, enig signaal moet kunnen alarmeren, men kan niet zonder enige tolerantie. Een goede vuistregel is opnieuw de tijdfaktor. Als na een week ongeveer de pijn niet weggaat kan men een chronische aandoening hebben opgelopen die behandeling behoeft. Geregelde lichamelijke oefening (niet alleen de sexuele) zal eveneens de stress van normale integratie aanvaardbaar en gezond helpen houden. Bepaalde voedingspatronen zijn meer stressbestendig dan andere. Met een teveel van dit of dat eten, zout b.v., kan stress dodelijk worden terwijl dezelfde stress eenvoudig stimulerend zou zijn voor een persoon die verstandiger eet. Belangrijk om te onthouden is dat ook (sexuele) liefde zelf veel stress met zich mee kan brengen. Ware liefde is confrontaties vaak goedgezind.  
De volle maan meditatie van woensdag 19 januari 2011 zal gericht zijn op erkenning van je eigen heelheid, je eigen volmaaktheid om de materie nu tot vervulling te kunnen brengen, vanuit het Nieuwe Leven.
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
Stap 1: Laten we beginnen met de kleine dingen ……. Paint.Net Nu mevrouw verf is goed en alles behalve Paint.net is ontworpen om een MS Paint competor zijn, maar ziet eruit als photoshop 2. Rating voor programma —— 8.7 Hier wordt Paint.net
Voor ze haar geopende lippen op de mijne drukt, is haar stralende glimlach heel even zichtbaar, te kort om te zien of die haar ogen haalt. Ik klem haar dichter tegen me aan en beantwoord de kus met gepast enthousiasme. Mijn sympathisch geheugen lijkt intact: een veelheid aan vleselijke herinneringen borrelt naar boven.
De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn. 
Het hielp helemaal niets. Ze schopte uit alle macht tegen de denk­beeldige muren die haar in bedwang hielden, klauwde met haar nagels langs fictieve wan­den, proberend een weg naar buiten te graven, een uit­weg te vinden uit deze benauwende stilte in het meest diepe van haar geest. De knoppen te vinden waarmee ze zelf de controle weer terug kon krijgen en haar lichaam de baas zou worden. Het haalde niets uit. Ze moest willoos toezien hoe haar eigen handen de klink van de badkamer­deur naar beneden duwden.
Het is verdomd vreemd. Maar het maakt me tegelijk blij en het is zeker rustgevend. Het doet zalig aan. En bij het woord “zalig” denk ik pas nu bij het herlezen aan het zogenaamde kerstfeest. Dat “zalig kerstfeest” heb ik in mijn leven geen enkele keer over mijn lippen gekregen, ik moest mij daarvoor ook in het geheel niet inhouden. Het is een uitdrukking die haaks staat op wie ik ben (was) en wie ik niet ben (was). Wie ik kan zijn en wie ik niet kan zijn. En wie ik kan niet zijn.
Het is niet zozeer de vingers die het moeten doen, maar ook de combinaties van snaren, posities en akkoorden in jouw solopartijen. Het vergt heel wat geduld en oefening en het geeft je meer inzichten in het gebruik van de gitaarhals.
Toen de stam zich opsplitste in verwantschapsfamilies (en dit gebeurde pas wanneer een staat van semi-sedentariteit bereikt was, m.a.w. een hoger productieniveau van voedsel verzamelen en van de jacht door verbeterde technieken en het neerstrijken in streken rijk aan planten en dieren), vermeerderde het aantal mogelijke misdrijven van minder ontwrichtende aard. De familie had reeks zekere bezittingen (werktuigen, huisraad) en dus kon diefstal voorkomen. Er kon onenigheid zijn over de ‘wettigheid’ van een huwelijk of van de adoptie van een jongere in de familie. Op dit ogenblik konden de mensen reeds behoorlijk spreken en werd er al rond het kampvuur over van alles en nog wat gepalaverd en overlegd. Het kampvuur zelf moet zeer vroeg ontstaan zijn als een middel om de avond en de nacht te verwarmen en dieren weg te houden van het kampement (zie supra, paragraaf 5). Oorspronkelijk werd er niet zoveel gesproken, vermoedelijk vooral stil geneuried of gezongen. Het waren vooral de mannen die rond het kampvuur zaten: de vrouwen waren dikwijls bezig met hun kinderen of gingen met hun kroost vroeger slapen. Later prepareerden ze als behoeders van het kampement het voedsel en deelden het voedsel rond in de kring, de cirkel (het Griekse ‘kirkos’ is een soort havik die boven krengen cirkelde en het woord kreeg later ook de betekenis van het Romeinse ‘circus’). Daarna gingen de vrouwen achter de mannen in de kring zitten. Met de versplintering in familiegemeenschappen en met min of meer van elkaar verwijderde woningen kwamen de mannen nog geregeld samen zonder de vrouwen (die immers niet zo mobiel waren), maar voor belangrijke aangelegenheden verzamelde zich de ganse stam in een volksvergadering. Daar de mannen en de ouderen (Latijn ‘seniores’, Grieks ‘presbuteroi’, vanwaar ons woord ‘priester’) beter het zakelijke woord hanteerden, namen zij het meest het woord, maar in principe had eenieder, zowel man als vrouw, spreek- en beslissingsrecht.

“overlevingsuitrusting van kodiak outdoor camping survival gear”

In het raam van de shop zei een holo dat ze mede­werkers zochten voor de autowasstraat. het centrum had ik ook al holo’s gezien waar werk werd aange­boden. Het zou dus niet moeilijk zijn om met baantjes onder­weg mijn energie bij elkaar te verdienen.
Huiselijk geweld komt veel voor en vormt een groot maatschappelijk probleem. Sinds een jaar of tien zijn er behandelprotocollen voor huiselijk geweld ontwikkeld, waarin slachtoffer(s) en dader doorgaans een apart hulpverleningstraject aangeboden krijgen. Omdat er redenen zijn om aan te nemen dat een gezamenlijke benadering van partners vaak meer resultaten oplevert als het om partnergeweld… [Show full abstract]
Mijn onmachtige voorgangers hadden zich bezig gehouden met de herverdeling van de schamele resten, binnen de grenzen die Mook ze had opgelegd. Ik dachten denkgroter. Een einde aan de afhanke­lijkheid van de slinkende voorraden; een einde aan de macht van de Mast, aan Mooks monopolie op de resterende olie.
Ik heb erg genoten, die keren dat ik op de sneeuw geslapen heb. Dus zodra de sneeuw weer valt maak ik mijn bedje binnen op: Matje slaapzak en kussen in een bivakzak (een waterdichte hoes voor je slaapzak). Dan kan ik het geheel zo in mijn pyjama mee naar buiten nemen en erin kruipen. Ik heb ernstig getwijfeld gisteravond, toen na de sneeuw een fikse regenbui kwam. Maar tegen bedtijd was het droog en had ik geen smoes meer. Behalve dan dat de sneeuw bijna weg was.
The beauty of lust do not satisfy the torture of hell. (Take that one metaphorically : The love of deceptions will not be able to quench the hard truth everyone has to learn. Whenever “hell” is mentioned in religion it is the “wake up call”.)
‘Gegroet, Agent-Voyeur bela nola 716,’ sprak de neutrale Kiteh, zeh perfecte gezicht uitgesneden in prachtige vlakken licht en schaduw. Generaties van selectieve paring in elitekringen, drie stippen op zeh voorhoofd een markering van zeh status. ‘Rappor­tages, graag.’
Alles draai je voortdurend om, om maar die angst en het verdriet over de waarheid niet tot je door te hoeven laten dringen. Om maar de waarheid niet te hoeven bekennen voor jezelf. Want dan hoef je ook de pijn die ze je deden en doen, niet tot je door te laten dringen.
Je zult op vele manieren datgene wat je eet door je hele systeem voelen bewegen.  De ervaring van het leven!  Je zicht zal beginnen te combineren met flitsen van inzicht, zodat wanneer je iets ziet, je de essentie of het idee achter de vorm ziet.
In het duister van Gwendolens binnenste tekende zich een gestalte af. De donkere, slanke en rijzige gestalte van een vrouw. Ze zat roerloos op een brokkelige zetel van gebakken aarde, de handen in de schoot, maar opende ineens haar ogen. Donkere, haast zwarte ogen die de bezoekers kalm, zonder schrik of bespeurbare emotie opnamen.
Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 
Drida stond naast haar echtgenoot; om hen heen was niets dan blauwachtige heiigheid en de geur van gele lente­bloempjes. Al wat je zag was hoe Offa’s dijk onder hun voeten van de ene einder naar de andere sneed. ‘Deze dijk houdt ze allemaal tegen. Nu zullen ze ons niet meer aan­vallen in ons land noch in ons huis, op ons erf noch in onze Hal, in ons hoofd noch in ons hart. Ik heb dat allemaal voor jou gedaan, opdat geen heks ooit nog in je plaats zal treden.’ Dat zei Offa als de trotse en daadkrachtige koning die hij was. ‘Maar je moet mij eerst nog bevrijden, mijn heer,’ antwoordde Drida en ze hoorde zelf hoe zilverachtig haar stem was, zo in tegenstelling met de tinnen ketting die ook van de ene einder via de band om haar hals helemaal naar de andere einder liep. Offa luisterde niet, hij strekte zijn linkerhand naar haar uit, de hand waarin een kloppende rode vleesklomp lag. ‘Het hart van Cynethryth is uitgekerfd en uitgerukt,’ zei Offa, zijn hand druipend van bloed. Drida schrok – ‘Maar ze heeft toch helemaal geen hart?’ hoorde ze zichzelf zeggen. Offa keek misnoegd naar haar, en gooide het hart ver buiten de dijk. Hoewel Drida duizelig op Offa’s dijk stond, met haar ontstemde echtgenoot die een eindeloos labyrint in zijn hoofd had, zodat hij iedereen op elk moment kon verrassen en te slim af kon zijn, was het toch alsof ze ergens anders lag, in haar eigen bed in de Hal vermoedelijk; dat moest wel, want de dwerg of imp die eerst op haar had gezeten was weg met zijn boze oog en zijn lieve glimlach, en nu was het haar naar zweet en paardenzeik stinkende echt­genoot die op haar lag en op en neer bewoog en haar ver­schrikkelijk benauwd maakte, terwijl ze toch niet wakker kon worden.
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
Survival Pen met Kleurtje Deze survival pen is handig om mee te schrijven maar heeft not een andere functie. Naast de hoge kwaliteit balpoint is de pen ook nog eens gemaakt van een hard metaal. De pen kan tevens gebruikt worden om je te beschermen in gevaarlijke situaties. Zo kun je er in nood eenvoudig een venster mee breken. Specificaties\
Gaand voor de ziel kan men het komplete van de eigen familie ontkennen. Dit kan een tijdje de dienst uitmaken, alleen om te ontdekken dat de ene familie wordt ingewisseld voor de andere, niet het probleem van de verwachtingen, de sociale kontrole en de persoonlijke druk opgelost hebbend. De familie als onvermijdelijk ziend moet men zich neerleggen bij zijn wetten: ontken niet je liefde en edelmoedigheid, ze verplicht. Uiteindelijk is de hele mensheid je familie en het ontkennen van je nobele verplichtingen staat gelijk aan het jezelf je eigen leven ontzeggen. Men moet de last van de eigen keuze dragen, het alternatief is de vlucht in de dierlijke staat welke altijd angst en kontroleverlies zal geven. De juiste strategie is niet deze of gene familie te ontkennen, maar de werklast te verminderen. Door konditionering aan het materiële, ongereguleerd zijnde en beheerst door de waanzin van instabiele psychologie, is men gevangen in compensaties en aanhoudende zwakheden als jaloezie, woede, begeerte, bezitsdrang, misvatting en valse trots (afb.) Deze konditioneringen aan het materiële lichaam en hun degraderend effect eisen alle energie en intelligentie voor zich op die nodig is om een uitweg te vinden. Ze hebben een economie en een zich verzettend ego van zichzelf. Men schijnt verslaafd en bezeten te zijn door de demonen van de zwakheid.
Dit zal gedurende deze tijd diepgaander worden.  Het kan zijn dat je meer “rollen” vindt die je gespeeld hebt, in plaats van op je individualiteit te vertrouwen.  Dit was een manier om in het kuddebewustzijn te passen, om aanvaarding te vinden van iets dat buiten jezelf ligt.
Het vreten of gevreten worden proces begon al bij de eerste levensvormen, dood materiaal diende voor de andere levensvorm als voeding, in den beginne als passieve vorm, later ook als agressieve vorm, het daadwerkelijk doden om te eten.
Ja, ik vind het wel eerlijk als de mensen kunnen weten dat het geld dat aan ontwikkelingshulp wordt besteed niet automatisch 100% goed terecht komt. Mensen denken dat het met de twee euro die je aan ontwikkelingshulp besteedt net zo gaat als wanneer je met twee euro naar de HEMA gaat om een theedoek te kopen. Terwijl eerder de vergelijking zou opgaan met de JSF, de Betuwe lijn of de HSL /Fyra gelden waarvan de geldstromen onoverzichtelijk zijn en de uitkomst van de bestedingen onzeker.

“dollar winkel overlevingsuitrusting beste survival versnelling site”

Het geluid was van verder in het appartement gekomen, vanuit de gang met de trap naar boven. Of misschien wel vanaf boven zelfs. Het appartement had een maisonnette-indeling met de woonkamer en keuken beneden. De ouderslaapkamer en extra kamers waren boven. Ze keek op naar het plafond en luisterde gespannen. Niets te horen.
U zal zeggen: het is technisch niet haalbaar iedereen bij deze besluitvorming te betrekken. Maar het is technisch blijkbaar wel mogelijk bij iedereen belastingen te innen en om iedereen die wat mispeutert of serieus over de schreef gaat de gevangenis in te stoppen en desnoods nog te folteren ook! Men zal zeggen: de mensen zijn te dom, dit is een zaak van experts. De experts mogen beslist hun rol spelen, maar de Afrikanen weten best zelf wel, indien ze over de nodige resources zouden beschikken, hoe ze de met droogte bedreigde streken moeten bevloeien en irrigeren. Men zal dus zeggen: de arme landen hebben de middelen niet om hun aandeel in de problemen aan te pakken, we moeten ze onder een soort curatele plaatsen. En zo zien we dat de arme landen voor de aanpak van de ecologische rampen die hen bedreigen, volledig afhankelijk zullen zijn van de goodwill van de rijke landen en zo feitelijk van hun recht op leven worden beroofd. Of met andere woorden: de mondiale aanpak van de milieuproblemen die op ons afkomen (de ernst ervan zal wel nog moeten blijken) staat of valt met de opheffing van de machtsongelijkheid en het verschil in levensstandaard tussen de rijke en de arme landen. Bij de “consensus” over hoe de zaken op wereldniveau zullen moeten gemanaged en beheerst worden, zullen de meest direct betrokkenen anders nauwelijks geraadpleegd worden. Als ze in opstand komen, zal mogelijk ook nog op hen geschoten worden.
De schok werpt me over het bedieningspaneel. Twee ramen barsten in duizenden stukken naar buiten. Va zelf wordt achterover geworpen en slaat tegen de vloer, bloed gutsend uit de flarden vel en vlees waar eerst haar hand zat. Haar gezicht trekt bleek weg terwijl ik overeind kom. Ze poogt zich op een elleboog op te richten, maar zijgt weer achterover in de groeiende bloedplas. Ik hurk bij haar hoofd.
Mensen spelen verschillende spelen. Het populairste spel is niet noodzakelijk het beste echter. Zo hebben we wedijver tussen verschillende spelen en binnen een spel zelf. Een integer spel is een ongecorrumpeerd spel. Corruptie betekent dat de dingen slecht gaan vanwege het innen van penningen b.v. Een spel dat tot morele degradatie leidt is een slecht spel. Gecorrumpeerd verliest men kwaliteit en karakter vanwege het missen van de principes. Om een behoorlijk spel te hebben dat karakter en kwaliteit ondersteunt zijn er regulerende principes nodig. Dit leidt tot het fundamentele inzicht van de eeuwige waarden. Als men eenmaal het spel goed krijgt volgens deze richtlijnen kan het voeren van oppositie de liefde van je leven zijn (afb.).
Consequent zijn, volhouden, vasthouden aan het principe van de ziel, moet niet betekenen dat je vervalt in materiële nalatigheid. In feite is men in het complexe van oorzaak en gevolg, verplicht gewetensvol te handelen ten einde de meditatie ter wille van de zelfherinnering te realiseren. Alleen met alle respekt wordt de ziel gevonden, niet met de excuses van nalatigheid die nooit vrede met de materiële wereld kunnen brengen en dus niet behouden. Dus, eenmaal de show gestolen hebbende, moet men doorgaan, maar hoe? Het geheime antwoord van de know how is niet te verraden. Verraden deed je al, maar verraad kan niet doorgaan. Evenals het sterven van datgene wat werd verraden, moet ook de verrader sterven. De vraag is dus, hoe je terug te trekken zonder de vertoning kwijt te raken. In de evolutie van de ziel is onthechting het mechanisme waarin het verloop van het zich opnieuw gelijkrichten de voortzetting van de vertoning uitmaakt. Dit kan alleen bestaan bij de gratie van het ontwikkelen van kracht. Het onttrekken van je energie aan het begrip van materiële bezitterigheid noodzaakt de herintegratie van lichamelijke en geestelijke kracht. Oude integraties die reeds lang vergeten waren doemen weer op en nieuwe capaciteiten ontwikkelen zich in de transformatie van de gelijkrichtende vertoning. Het geheim van het weten wordt gevonden in het zich herverbinden van het oude ego-belang ,met het nieuwe belang van de orde van de ziel. De vertoning gaat door, de verschijning verschilt. Van vervreemd raakt men gelijkgericht. 
Over rechten spreken we echter meestal, naast mensen, met betrekking tot dieren. In Nederland is er zoals u weet al jaren een Partij Voor de Dieren, al bekoelde het enthousiasme al snel toen na de intrede in de Tweede Kamer bleek dat de voornaamste geldschieter de eigenaar is van een chemisch bedrijf dat zijn productinnovatie volledig baseerde op ja experimenten met proefdieren. En partij-coryfee Marianne Thieme bleek lid te zijn van een fanatieke religieuze sekte. In Nederland heb je natuurlijk een Partij voor alles wat bedreigd is: Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (NVD) voor de pedofielen en natuurlijk de Partij Voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders voor Nederland tout court dat immers in zijn geheel bedreigd is. Bij de volgende verkiezingen komen gewis een Partij voor de Processierupsen (PVP) en een Partij voor de Bacteriën in het Afvalwater (PBA) stemmen afsnoepen van de kleurloos geworden CDA, PvdA en VVD. Plus een Democraten 16 voor het Behoud van Democraten 66 (D16D66) die hoopt op een stemresultaat gelijk aan het % van D66 plus één.
Huiselijk geweld komt veel voor en vormt een groot maatschappelijk probleem. Sinds een jaar of tien zijn er behandelprotocollen voor huiselijk geweld ontwikkeld, waarin slachtoffer(s) en dader doorgaans een apart hulpverleningstraject aangeboden krijgen. Omdat er redenen zijn om aan te nemen dat een gezamenlijke benadering van partners vaak meer resultaten oplevert als het om partnergeweld… [Show full abstract]
Ik keek naar buiten. Daar veranderde de wereld ook steeds. Niets was voor de eeuwigheid, ondanks de talloze cloudservers waarop we poogden onze herinneringen te bewaren. Ik keek naar de blauwe lucht van die zomerdag die me met weemoed aan Texel deed herinneren. Wolken zeilden over dat blauw. Vliegtuigen doorkruisten die azuren hemel. Ze lieten lange, witte sporen achter die vervaagden alsof ook daar de pixelpest zijn werk deed.
Op de tafel, omringd door werktuigen, stond een onafgewerkt beeld. Hij wist wat er nog moest gebeuren voor het af was, zag het voor zich. Hij ging zitten, pakte zijn kerfmes en wilde de laatste inkerving die hij gemaakt had verder zetten toen hij twijfelde. Net als bij de appel wist hij wel hoe het moest, maar zijn lichaam moest nog getraind worden. Het zou jammer zijn dat het allerlaatste werk dat hij in zijn vorig leven begon­nen was hierdoor zou beschadigd worden. Wachten, dat was het beste, ervaring opdoen. Hij legde het mes weer neer. Bij het opstaan stootte hij met zijn voet tegen een doos. Nieuwsgierig greep hij ernaar en zette hem op tafel.
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).
Skipas jojoIs uw skipas regelmatig zoek? of het pasje van de slagboom op uw werk?Met deze handige pasjes jojo kunt u uw pasje vastmaken aan bijv. uw broek maar deze gemakkelijk naar voren bewegen.De noemer van dit artikel is skipashouder, maar nog vaker verkopen wij deze aan mensen uit de horeca of het ziekenhuis.
Deze Craft junior nordic wool onderkleding voordeel set zwart kind/junioris speciaal gemaakt om te dragen tijdens het sporten bij temperaturen rond of onder het vriespunt. Het shirt end de broek zijn vervaardigd uit een wolmengel waardoor het lichaam heerlijk warm en droog blijft tijdens koude winterse dagen.De onderkleding heeft een zeer comfortab
ik bedoelde te zeggen, dat, mss ben ik gestoord, ik me heel wat gelukkiger zou voelen zonder geld als met. dat is het lompe er aan. (vrijwel) iedereen is er van overtuigd, geld maakt niet gelukkig. en dan komt de maar. oftewel, dan begin je weer bij het begin. en dan ben je er toch van overtuigd dat geld gelukkig maakt. dat eerste komt er dan standaard voor, met het beeld van een miljonair omringd door beveiliging tegen z’n waardevolle spullen maar die nog niet eens de liefde van een hond krijgt.
Ik wil graag een kanttekening plaatsen als het gaat om het handelen voor iets dat groter is dan jezelf. Voor een hoger en groter doel. Dit kan er ook voor zorgen dat normale humane grenzen worden overstegen omdat het belang van het geheel zwaarder gewogen wordt dan het belang van de enkeling. Dit kan dus zowel positief als negatief uitwerken. Deze drijfveer kan mensen levensgevaarlijk maken en rationeel doen omgaan met zaken die normaal niet goed te praten zijn zoals vaak in een tijd van oorlog gebeurt. Vanaf 14 februari 2011 komt de noordelijke Maansknoop in Boogschutter en kan men vanuit inspiratie en bevlogenheid of het stellen van een hoger of spiritueel doel gaan handelen. *18 De zwarte Maan gaat vanaf 22 maart 2011 naar Ram. Onevenwichtige mannelijke energie kan in 2011 rare bokkensprongen maken. Deze stand kan natuurlijk zowel positief als negatief uitwerken. We krijgen dan ook de mogelijkheid om de hogere kosmische bedoeling van de schepping te ervaren.
‘Staat er een jaartal op?’ Laura snuffelde rond in de grote boekenkast waar boeken, losse papieren en multo­mappen lukraak bovenop elkaar gestapeld waren. Je kon van alles van Peter zeggen, maar opge­ruimd was hij niet geweest. Het leek wel of hij nooit echt een systeem had gehad om orde te scheppen in de kamer. Alleen de notitieboekjes waren een vast, terug­kerend item. En de Bic balpennen waar zonder uitzon­dering heftig op geknaagd was. Die twee dingen waren de constanten in Peters leven geweest. Nou ja, op haar, Fleur en zijn typemachine na dan. De rest was bijzaak.
Toen ze langs de radiokamer liep hoorde ze de radio kraken. ‘Hallo, Harrald? Hallo? Hier Armena.’ Ariadne liep de kamer in. ‘De radio was stuk,’ ging de stem die zich als ‘Armena’ identificeerde verder, ‘maar ik heb hem kunnen repareren. Hoe is het bij jullie? Hier is het nu echt lente.’
De illusie van narcisme is dat er iets buiten mij ligt dat mijn waarde bepaalt.  Dit alles zal op dit moment naar verbinding beginnen te verschuiven.  Gehechtheid is afscheiding en controle.  Gehechtheid wordt geregeerd door de lagere verlangennatuur van de persoonlijkheid, via emotionele gehechtheid aan specifieke vormen en situaties.  Dit heeft je weerhouden je eigen heilige waarde te kennen.
Natuurlijk had ik ook mijn dagboek met afdrukken. Het was al oud, het had een muffe geur, natuurlijk verval had zijn werk gedaan. Verbleekt door licht, aangetast door zilvervisjes en vocht, doorgelopen inkt en om zich heen vretende lijm, papier dat van nature organisch was en dus tot stof verging, het was allemaal niet voor de eeuwigheid.
Hoe meer je daar je best in doet, hoe meer angst je daar tegelijkertijd mee, en achter kunt verstoppen voor jezelf. Net zolang totdat je er zelf in blijft geloven, dat er inderdaad niets is om bang voor te hoeven zijn.
Gegevens verzameld aan het begin van een klinische studie voor alle deelnemers en voor elke groep arm of vergelijking. Deze gegevens omvatten bevolkingssamenstelling, zoals leeftijd, geslacht en studie-specifieke maatregelen (bijvoorbeeld de systolische bloeddruk, voorafgaande antidepressivum behandeling).
Commentaar van Jan Vanhaelen, voorzitter Sarah Beweging, een beweging voor psychosociaal welzijn: ‘Geen nood, wij bouwen het dubbele aantal psychiatrische instellingen, wij verdubbelen het aantal PAAZ’s – Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis – en de Centra Geestelijke GezondheidsZorg, de Centra voor Leerlingen Begeleiding en de plaatsen voor begeleid wonen, de beschutte werkplaatsen, enz., enz. De opzichters verdubbelen wij natuurlijk ook, zodat één opzichter per acht of negen inwoners geen uitzondering is. Het aantal psychiaters gaan wij niet verdubbelen, maar slechts met een vierde of een vijfde verhogen. Er moet tenslotte toch een superklasse zijn in deze nieuwe wereldorde, die niet te groot in aantal is, de anderen kan overheersen en als slaven in de actieve welvaartsstaat inzetten om zelf meer geld, genot en geweld te kunnen ‘plegen’… Misschien inderdaad goed als de mensen zich stilaan beginnen te organiseren tegen de waanzin van de psychiatrie! Ik denk trouwens dat wij, alvorens er organisatie komt, al hier en daar wilde opstanden zullen krijgen… Ze gaan dan de nieuwe term ‘psychoterroristen’ uitvinden…
Robette stierf in 1920 in Europa en Poli gaf het gevecht tegen de duinen en daarmee het ganse Ostende-project op. Enkel Bourel bleef in Ostende om te plannen af te werken en de strijd tegen de duinen verder te zetten en uiteindelijk min of meer slaagde.
Rationaliteit wordt doorgaans omschreven in termen van de meest optimale middelen om een gegeven doel te bereiken. ‘Economisch’ gesproken (en ik bedoel hier inspanningseconomie) komt dit neer op het inzetten van een minimum aan input voor het bekomen van een maximale output. Rationaliteit wordt in de meeste wetenschappelijke kringen dan steevast geoperationaliseerd in rekenkundige en kwantitatieve termen, op een logisch-wiskundige basis: 10 euro winnen in plaats van 5 euro; 5 doden in plaats van 1, zoals in het treinexperiment. Dit is uiteraard de kapitalistische logica van de winstmaximalisatie, van een logica waar alles met alles vergeleken kan worden, in het bijzonder via het veralgemeend ruilmiddel dat geld is. Dit geldt met name voor beleggers en investeerders die bij hun beslissingen wel soms enorm veel informatie tegelijk moeten verwerken, maar al deze informatie is van hetzelfde kwantitatieve niveau. Beslissingen hier vragen inderdaad weinig meer dan rekenen en cijferen en dus normaliter ook alleen de activering van die specifieke hersendelen die zich inlaten met reken- en cijferwerk. Wat niet aan deze rationaliteitsopvatting beantwoordt, wordt bijna automatisch als ‘irrationeel’ of niet ‘sociaal optimaal’ gekenschetst (zoals in het treinexperiment waar het niet-duwen van een man als de niet sociaal optimale oplossing wordt voorgesteld). Het doel, één dode in plaats van vijf, blijft in de ogen van de onderzoekers het doel van alle testpersonen.
‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
Trainingspak foutKleur: zwart en zilverMateriaal: 100% polyesterInhoud: broek en jasjeThema: new kids, fout feest, 80’s party, feestkleding, verkleedkledij, carnavalskleding, feestkleren, kostuums, goedkopeart.nr. fin73391
‘Er was voldoende stroom. Het radiocontact is ver­broken, vlak na je vertrek. We moeten ervan uitgaan dat er iets gebeurd is. Armena wist de radio altijd binnen enkele uren te repareren, maar het is nu al bijna twee weken stil. We hebben het elke dag een paar keer geprobeerd.’
Herinnerd men nog de gevleugelde woorden uit mijn jeugd over de WO2: Dat nooit meer! Nu wordt vanaf 2014 langs de grenzen van de Baltische staten, Polen en de grenzen van de Russische Federatie NAVO troepen samengetrokken, zegt dat dan niets meer? Pure provocatie welke absoluut uit de hand gaan lopen.
Het marginale dassenkind aan de balie wist niet waar ze het over had. Ze zou hier eens moeten zitten, op mijn plek, net niet gecastreerd en met een notenpuree -speciejaal menuu voor de eek-oorn, meneer- vermengd met niet genetisch gemanipuleerde stieren­kloten op je bord. Je zou van minder tegenzin krijgen in deliciejeuze-dienééé-meneer. Hoe fraai haar snoetje ook was. Maar goed.
Probleem is dat juist een laag IQ veel meer een beroep doet op primaire methoden om een discussie te winnen of iets te verkrijgen, vaak met een verbluffend resultaat. Een hoog IQ is dus geen garantie voor een betere plaats aan de kop van de voedselketen….het werkt enkel binnen de eigen groep als voordeel….of als dat IQ zichzelf hulpmiddelen bezorgd om lagere IQ’s mee te weren en te bestrijden en deze capaciteit ook gebruikt. Zolang hoog IQ achter een toetsenbord de wereld verbeterd is laag IQ koning van de straat…ook uw straat….
Ik rolde met mijn ogen. Ja, ik dacht soms niet aan dat soort praktische dingen, maar voor mijn hoofdtaken hoefde dat ook niet. Van schrijvers verwachtte men dat ze met het hoofd in de wolken liepen. Rechtsboven in mijn gezichtsveld zag ik Tessa’s persoonlijke karak­teristieken en een overzicht van onze interacties. Kennelijk had ze meer dan de helft van mijn voorstellingen meegemaakt en had ze zelfs wat van haar tijd gebruikt om mij van gemeenschapstaken vrij te stellen. ‘Geen probleem,’ antwoordde ik dus. ‘Voor een fan doe ik extra mijn best.’
De eerste mensen waren zelden alleen. Ze hadden dus dezelfde ervaringen en deelden deze met anderen. Ze hanteerden alleen concrete dingen, ze hadden nog geen abstracte concepten gevormd. Hun woorden verwezen naar dezelfde hersenconnecties in hun geheugen. Er traden in de beginne dus geen meningsverschillen op doordat men abstracte begrippen ging bezigen waaraan eenieder een persoonlijke invulling gaf (zoals liefde of vrijheid) en die dus bij elkeen met verschillende hersenconnecties samenhingen. Er deden zich ook nauwelijks meningsverschillen voor op basis van het gegeven dat strikt persoonlijke ervaringen aanleiding gaven tot een persoonlijk episodisch geheugen – het episodisch geheugen heeft betrekkingen op gebeurtenissen in ons leven in tegenstelling tot de herinnering aan feiten zoals ‘Amsterdam is de hoofdstad van Nederland’; bij factuele herinneringen wordt ons geheugen regelmatig herbevestigd en dat geheugen zit dus goed vast en ondergaat weinig vervormingen in de tijd. Ons episodisch geheugen aan persoonlijke gebeurtenissen wordt constant herschreven wanneer we de herinnering weer ophalen, er elementen aan toevoegen of zaken anders voorstellen en er niemand is om ons tegen te spreken. Werken met vage abstracte concepten die gemakkelijk persoonlijke connotaties oproepen of het herschrijven van elementen van ons episodisch geheugen zullen dan geleid hebben tot conversatieproblemen wanneer mensen begonnen te verpersoonlijken op basis van ervaringen die elk van hen alleen heeft meegemaakt. Geheugenpillen, zoals deze in de maak zijn (b.v. door Gary Rogers en Gary Lynch op basis van ampakine ), zullen ons vermoedelijk voor dergelijke problemen niet behoeden: mogelijk zullen geheugenpillen er enkel voor zorgen dat alles beter onthouden wordt, ook irrelevante informatie of zaken die we beter zo snel mogelijk vergeten. Velen blijven echter ook fundamenteel twijfelen aan de haalbaarheid van het opzet om geheugenpillen te produceren, bijvoorbeeld de bekende neurobioloog en wetenschapspopularisator Steven Rose, zelf gespecialiseerd in de neurobiologische studie van het geheugen. Hij wijst erop dat het idee van geheugenpillen stoelt op een ‘neurofilosofisch’ reductionisme, waarbij mentale fenomenen zoals gedachten, vrije wil en verantwoordelijkheid tot neurobiochemische of genetische verschijnselen worden herleid. Rose riskeert in zijn marxistische gedrevenheid wel in een onoverbrugbaar, op de spits gedreven en daarom onbevredigend dualisme van materie en geest terecht te komen. Zo maar vrije wil en verantwoordelijkheid poneren zonder aan te geven wat hun psychologische of cultuurhistorische basis is heeft weinig weg van gedegen materialisme: zo’n materialisme is echter toch de basis van elk marxisme. Materialisme impliceert dat de dingen een verleden en een toekomst hebben, ongeacht of de basis van die fenomenen biologisch dan wel sociaal-cultureel is. Vrije wil en verantwoordelijkheid naar voren schuiven als uit de lucht gevallen sterren klaart de zaak geenszins op.
Vanaf 22 maart 2011 komt de instroom van kosmische energie binnen via Ram. Ram is verbonden met het mannelijke voor zowel de man als de vrouw. Uit evenwicht zijnde mannelijke kracht kan in deze periode zijn slagkracht verliezen.*6 Egoïsme, machogedrag, hardheid en strijd worden niet ondersteund en kunnen vervallen in onvoorspelbaar gedrag en chaos. Het overlevingsmechanisme staat dan in Weegschaal, daardoor komt er nadruk te liggen op verbindingen, relaties en op de ander. Er moet worden samengewerkt, vanuit de overleving is dit dan niet vanuit vrije wil. Diplomatie en onechte verbindingen vanuit afhankelijkheid en om toch je voordeel te behalen zijn dan de drijfveren. Dit geldt voor zowel het bedrijfsleven, internationaal (landen), als op persoonlijk niveau. De zwarte Maan staat in Ram van 22 maart 2011 tot ongeveer 18 december 2011 en daarna nog even kort van 4 februari 2012 tot 20 maart 2012.*6
Ze had net haar vliegbrevet gehaald en stuurde de capsule door het verkeer alsof ze het al jaren deed. Ik keek opzij, naar haar mooie gezicht, en zei niets van haar haardracht of make-up. Kennelijk was van oor tot oor een baan weggeschoren de mode, net als gele rouge. Ook probeerde ik opgewekt de neontatoeages in haar nek te negeren en niet te staren naar de implantaten boven haar linkerwenkbrauw, die aan­gaven of ze wilde dat ik sprak (groen) of zweeg (rood). Ze was volwassen, ik moest haar wensen respecteren. Dus hield ik mijn mond.

“geschiedenis overlevingsuitrusting lijst luchtmacht overlevingsuitrusting”

Ze maakt zich van me los en heft haar handen in een hulpeloos gebaar even op, om ze slap langs haar lijf te laten vallen. ‘Dat kan ik wel, maar ik mag het niet. De regels gelden alleen voor robots jonger dan 15 jaar.’
Samuel grinnikte toen hij gegiechel in de gang hoorde. Hoofd­schud­dend ruimde hij het klaslokaal verder op. De houten creaties van zijn studenten deed hij zonder erbij na te denken in een doos. Zijn hand verstarde boven een beeldje dat op de tafel in de hoek van de klas stond. De tafel waar Erwin gewerkt had. De jongen was al een tijdje bezig met dit werk en nu leek het af te zijn. Dat was niet zo vreemd, ze waren al zes weken met dit project bezig. Toch was er iets speciaals aan. Hij pakte het voorzichtig op en bestudeerde de groeven die in het hout aangebracht waren. Op het eerste gezicht leek alles chaotisch te zijn, maar er was wel degelijk orde terug te vinden, een patroon dat alles met elkaar verbond. Hij voelde de gladheid van het hout, dat tot in de diepe groeven terug te vinden was. De detaillering en afwerking waren van een hoog niveau. Samuel wist niet zeker of hij dit zo gemakkelijk na zou kunnen doen, niet met de gebrekkige middelen waarmee Erwin dit gemaakt had.
Harrald haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte. En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet.’ Hij liep rond de tent en stelde de verklikkers weer in, daarna gooide hij nog wat hout op het vuur.
Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby’s ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.
Samuel stond hijgend net buiten de kamer die naar het balkon leidde. Hij probeerde om het hoekje te kijken, te zien wat er aan de hand was, hij zag niets. De eigenaar van de stem die hij net hoorde stond blijkbaar in de andere hoek van de kamer, net buiten zicht. Hij verstarde toen hij een streep bloed op de grond zag. Het gesnik van de kinderen beangstigde hem. Hij moest zich dwingen om niet de kamer binnen te stormen, dat zou niet verstandig zijn. Niet tot hij wist wat er aan de hand was.
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Mijn staart zwiepte heen en weer. ‘De boel organiseren. Wat anders? Heb je er al een idee van hoe we Euphrat kunnen waarschuwen? Jij zat toch bij de admini­stratie, zo te zien? Dan zou ik maar snel proberen of je nog contact kunt leggen met Casanova, niet?’
Een mens loopt er immers niet mee te koop dat zij dement aan het worden is. Al is het haar meest levendige verlangen. Straks zal dementie de enige menselijke levensvorm zijn die langer dan 9 maanden levensvatbaar is. Waar vrijheid nog blijheid zal zijn.
Ook de emancipatie van de vrouwen, van de holebi’s en de allochtonen is niet te danken aan de handelingen van geïsoleerde individuele vrouwen, homo’s, lesbiennes en de rest van de bataclan. Zogezegd zouden deze sociale bevolkingscategorieën beroep hebben gedaan op het liberaal vrijheidsprincipe en op de bredere mensenrechten. Maar deze interpretatie is duidelijk een a posteriori verrechtvaardiging. Veeleer werden al deze “minderheden” aangemoedigd door een cultureel-antropologische sfeer en een sociaal-geestelijk klimaat dat na de Tweede Wereldoorlog en de Europese import van de Amerikaanse way of life die onze ganse leefwereld epidemisch besmette.
Hij omhelsde haar en opnieuw stroomde die zalig­makende warmte door haar heen. De tranen liepen over haar wangen. ‘We konden er niets aan doen lief, het overkwam ons. Het was niet jouw schuld en ook niet de mijne,’ snikte ze. Ze voelde hem knikken, zijn wang tegen de hare.
Dit kan gebruikt worden om het hoogst mogelijke zicht te behalen, door zicht in te stellen op Quake Pro, een snelheids drankje te drinken, te sprinten en te vliegen. Na een tijdje zal de snelheid echter terug keren naar normaal.
Laura’s hart bonsde hard in haar keel op een tempo dat dodelijk leek. Haar geest klauwde in pure paniek aan de gevangenis waar ze in zat, maar ze kreeg geen vat op haar lichaam. Er rolde een traan tussen haar trillende wimpers vandaan. Was dit ook met Peter gebeurd? Had hij ook zulke doodsangsten uitgestaan? De adrenaline raasde door haar lijf maar ze kon er niets mee, behalve naar adem snakken.
Enkel in China en Rusland worden ze (nog) niet als zielenpoten gezien die ten koste van de eigen bevolking geholpen moeten worden. Het enige dat we hebben is de hoop dat het nog niet dit of volgend decennium gebeurt, het rekken van datum van executie is alles wat ons rest.
Daarom blijf ik juist in de wereld waarin niemand meer meetelt als hij niet in iedere zin enthousiast het begrip social media laat vallen, pleiten voor wat ik noem platforming: het verzinnen van leuke aantrekkelijke excuses om verschillende mensen fysiek in real life bij elkaar te brengen. Je schept hierdoor ook gelegenheid om te matchen. Excuus kan een open discussie ergens over zijn, een brainstorm, een lezing, een festival, dansen, straatdiners, gezellige winkelformules, kunst, groot in een zaal of klein in een huiskamer. Tussen de schuifdeuren, ik juich de initiatieven hier en daar van harte toe, want ik ben er erg voor improvisatie, temidden van al die techo-luxury. Het goede van platforming is dat je in het echt kennis maakt met onverwachte anderen, zodat ze alsnog familie van je kunnen worden in je cognitieve systeem. En dat je in de stemming wordt gebracht voor liefde: je komt in the mood for love. Jawel, veel bezongen, van Sinatra tot Bono tot Brian Ferry.
In het door de stofmist gelige ochtendlicht fiets ik iedere dag om kwart voor acht in vijf minuten naar mijn werk in het ziekenhuis. Ik kom dan gemiddeld twintig neger-kinderen tegen tussen de drie en de twaalf jaar, allemaal in een schooluniform, dus in een oranje bloes met een bruine broek of rok, of in een hemelsblauwe bloes en broek of jurk met een witte bies. Als de kinderen mij zien beginnen ze in koor te roepen: “Nasaaraa, (blanke man) I want ball”, of “I want pen” of “give me money” of “give balloon” en meisjes van een jaar of zes hoor je nog wel eens roepen: “give me baby” (met Baby wordt hier dan een barbie-pop bedoeld) Soms rennen ze me zelfs een stukje na.
Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
Jaargang 51 Editie 01 Januari 2015 . Maandelijks convocaat voor de leden van het Katholiek Vrouwengilde van Tegelen en omstreken Jaargang 51 Nr. 1 januari 2015 Redactie: Tiny Testroote Contactadres voor
‘Jij daar, struise kerel,’ riep hij. ‘Jij lijkt me geschikt voor zo’n helden­karwei, wat denk je?’ en hij beende met fiere passen op Ezel af, die achteruitschoof en zich achter mij en de andere eekhoorns probeerde te ver­stoppen. Een hilarische zaak die me enkel met tragiek vervulde, zijn omvang in acht genomen.
Kortom: de vrouwen deden heel wat van het landbouwwerk maar de allocatie van de opbrengst ging volkomen aan hun neus voorbij. Na hun landbouwarbeid wijden zij zich aan de kinderzorg en de huishoudelijke taken zoals het bereiden van voedsel of het weven van ruw linnen. Al oefenden zij in huis dus wel ambachtelijke activiteiten uit zoals brood bakken, weven en zelfs pottenbakken en keramiek vervaardigen, zij brachten doorgaans niet zelf hun waar aan de man. De openbare ruimte werd grotendeels een mannelijke ruimte. De mannen moeten het belang van de landbouw snel hebben erkend. Zij gingen stilaan zelf de eigenlijke landbouwtaken op zich nemen en verdreven de vrouwen hierbij dus uit hun initiërende positie. De mannen verdeelden ook de grond als overerfbaar privé-eigendom, waarbij de gemeenschappelijke grond in rechte toekwam aan het stamhoofd. In het Egypte van de farao’s zou de farao (het woord ‘farao’ betekent ‘het grote huis’) gewoonweg eigenaar zijn van alle bebouwde land. Op die manier ontstonden serieuze sociale ongelijkheden: bij misoogsten moesten dan dikwijls armere boeren zaaigoed gaan lenen van meer welgestelden waardoor ze hun sociale zelfstandigheid verloren en in horigheid of schuldslavernij terechtkwamen. De nog resterende rechten van de Babylonische horigen worden bijvoorbeeld vermeld in de Codex van Hammoerabi (ca. 1780 v. Chr.). Overal waar het privé-bezit opdook in positieve vorm, verscheen het ook in de zijn negatieve gedaante als schuld en horigheid. Hoe dan ook, bezit (en schuld) was een mannenzaak en in de landbouwsamenlevingen zien we dat de man om zijn bezit te consolideren en over te dragen op zijn kinderen, zijn vrouw als werktuig gebruikte. Voor de vrouw betekende dit dat ze het sociaal statuut van haar man volgde, zonder enige mogelijkheid van verweer. Werd de man horig, dan ook de vrouw en de kinderen. Werd de man opgenomen in de hofhouding van het stamhoofd of koning, dan kreeg zij een evenwaardige sociale status. De sociale bescherming van de egalitaire paleolithische samenlevingen werd omzeggens volledig uitgehold.
De oude dierlijke territoriale driften zitten nog in de genen van de mens, wat altijd al vanaf het begin van de mutering zich kenmerkt door strijd te voeren, de strijd om het bestaan die hoe langer hoe beter verfijnd werd naarmate de mens evolueerde.
Het verlangen als uiterlijke bron zal het steeds meer laten afweten. Dit zal in de eerste twee kwadranten van het jaar meer voorbereid worden.  Je zult beginnen te denken, voelen en ervaren, alsook keuzes te maken vanuit dienstbaarheid aan het geheel.
De kernkwaliteit van Assange staat in Weegschaal (met Pluto erbij *9) en het is daarom ook niet vreemd dat de bewustmakende en transformerende informatie die de website Wikileaks publiceert een focus heeft liggen op internationale diplomatieke betrekkingen en deze bewust maakt. Saturnus staat tussen half juli 2010 tot begin oktober 2012 in het dierenriemteken Weegschaal en daarmee wordt van ons gevraagd om relaties en verbindingen onder de loep te nemen.*11 Op internationaal niveau zijn dit diplomatieke betrekkingen en communicatie tussen regeringsleiders en diplomaten. De schaduwkant van Weegschaal is diplomatie, de geit en de kool willen sparen. Als dit te ver doorschiet worden verbindingen vertroebeld en onecht. Websites zoals Wikileaks hebben daarin een bewustmakende rol en leggen bloot wat zich werkelijk afspeelt achter de maskers van bestuurders. De keerzijde is dat door het openbaar maken van deze informatie officiële en diplomatieke betrekkingen kunnen bekoelen of dit zelfs tot strijd kan leiden. *12 Maar het zal ook de internationale communicatie op gang brengen en diplomaten inspireren om positiever en authentieker *1 te communiceren en voor waarachtige hogere doelen te gaan. *13
Het actuele socialisme en de sociaaldemocratie lijden in Europa (vergeleken met Zuid-Amerika bijvoorbeeld) al jaren onder een ambivalente ingesteldheid. Wanneer we ons beperken tot de regio’s die we het best kennen, met name Vlaanderen, België, Nederland en Frankrijk, dan merken we een dreigende bloedarmoede, zonder bloedtest vast te stellen. De laatste 10 jaar kregen we een combinatie te zien van reacties op de actualiteit plus een meer algemene visie gecondenseerd in de notie van een “warme samenleving”. Nauwelijks een concrete invulling en dus eerder een zeer vage visie. Niet bepaald een toverspreuk. Integendeel: relatief inhoudsloos, tenzij defensief: het behoud van de sociale zekerheid, van het gelijke-kansenbeleid in het onderwijs en van een betaalbare gezondheidszorg. Allemaal defensief vis-à-vis het desastreuze geweld van het neoliberalisme met zijn accenten op loonkostendaling en afbouw of privatisering en vermarkting van allerlei openbare diensten en opdrachten die normaliter door de overheid worden uitgevoerd. Zelfs de gevangenissen en de politie zou men desnoods privatiseren. In de USA is een deel van het leger reeds geprivatiseerd: een privéleger (Blackwater) was actief in Irak. Voordeel: er komen geen “jongens” terug in een body bag.
18 KIJK OP ACTION.NL WEEKACTIE! WEEKACTIE! WEEKACTIE! DECO PAASHAAS diverse uitvoeringen MEST KORRELS 100% organic Hortensia & Rhododendron Rozen & Klimplanten Buxus & Coniferen Groenten & Kruiden BLOEM BAK antraciet 60x20x17 cm ideaal voor op het terras of balkon excl. viooltjes MEISJES JACK diverse kleuren maten PU cm 1KILO SOLAR WANDLAMP incl. bevestigingsmateriaal SOLAR LAMP RVS/glas 1.49 SPECTRUM VERF white- of greywash voor binnen- en buitengebruik emmer 1 liter VOORJAARSTREND DAMES JACK diverse kleuren maten S-XXL PU 9.95 PAAS KNUTSELSET slinger of MDF mobiel maken KINZO ONKRUIDBRANDER nauwkeurig instelbare vlam gemakkelijk en milieuvriendelijk onkruid verwijderen lengte ca. 80 cm GLIJBAAN MET TRAP voor binnen en buiten geschikt tot 30 kg 46x135x67 cm HOESLAKEN PERCALE KATOEN 90×200 cm 90×220 cm x200 cm x200 cm x220 cm 7.49 AIRWICK DECO SPHERE luchtverfrisser diverse soorten 75 ml KRUIDENSET JONGENS JEANS diverse kleuren maten katoen maten ALL RIDE NAVULGAS 227 gram 0.99 OF PLANTENPOT diverse hoogwaardige kruidensets met 5 verschillende kruiden of decorative zinken plantenpot BAGGY BROEK diverse prints maten S-XXL MINI KWEEKSET compleet 0.65 RVS PEDAALEMMER mat kunststof binnenemmer uitneembaar en makkelijk te reinigen ANNE O’LEARY PEDAALEMMER 3 liter 26 cm 3.49 HOUTEN TUINBEZEM groen 39×8,5×12,5 cm STUNTPRIJS LITER Zet- en drukfouten voorbehouden. Aanbiedingen geldig van woensdag 18 maart t/m dinsdag 24 maart 2015 Kijk voor al onze aanbiedingen op
Wilma, soms denk ik dat ik wel erg weinig bodem heb en als daar dan nog wat in gebeurt dan kan ik lang van slag zijn. Maar alles kan altijd nog erger denk ik maar.. dus ik ben blij met wat ik wel heb.
Mareriaal: 65% polyester, 35% katoen – Kleur: zwart – Lengte broekspijpen: lang – Tailleband: elastische tailleband – Info: Leuke chino met elastische band voor een hoog draagcomfort. Met het strikkoordje in contrastkleur kun je de wijdte aanpassen. Van robuust en sneldrogend materiaal.
Het lijkt mij al voldoende om het merendeel ervan publiekelijk in het media-schandblok te zetten, met vermelding van hun misdaden, en een stuk of 20/30 van de allerergsten, die duidelijk aanwijsbaar verantwoordelijk zijn voor de islamisering en de EU, financieel volkomen kaal te plukken.
Het is belangrijk consistent te zijn qua verschijning en karakter. Maar de werkelijkheid van de persoon is dynamisch: verschijning is een aanpassing en aanpassingen veranderen naar tijd en omstandigheden. Ook het karakter is dynamisch: men kan zich ontwikkelen van sterk naar zwak en omgekeerd. Een harde jongen mag een keertje toegeven en een makkelijk iemand kan een oude vergeten regel opnieuw instellen. Met al deze dynamiek van het leven is het duidelijk dat men zich geen zorgen zou moeten maken over het imago zoals het gaat. Wat van belang is is het kosmisch bewustzijn van ware zelfrealisatie. De werkelijkheid van de ziel dienende kan van alles gebeuren: het leven wordt een avontuur waarin oude zekerheden worden ingewisseld voor onbeperkte keuze. Natuurlijk kan men niet De Heer zelve zijn en voor eeuwig de gelukzaligheid en kennis van de kosmische ziel van het volkomen geheel genieten. We moeten leven met de kleine en bescheiden extasen van onze meditaties, liefde en medeleven en zijn aldus gebonden aan onze keuzen. Volledige vrijheid en keuze is derhalve nooit het geval. Met zou zich altijd zorgen moeten maken over een zuiver geweten op de eerste plaats. Een verzaakte plicht kan onheil brengen. Vasthoudend aan het imago van eigen voorkeur kan niet alleen de ziel terwille van de verschijning corrumperen, maar eveneens de geestelijke gezondheid en de gehele samenleving ruïneren. Als sommige leiders in het verleden net zo hadden doorgezet met hun valse trots in het zicht van hun eigen mislukking, zou de wereld veel beter af zijn geweest. Vanwege het doorzetten met de valse trots van een imago in mislukking schijnt een groot deel van de eerbare mannelijkheid voorgoed zijn imago verloren te hebben. Kulturen die de afgunst leven komen altijd ten val terwijl vrienden die tijdelijk hun imago opofferen terwille van de waarheid en de ziel zich altijd zullen terugvinden behouden in de trouw van de oorspronkelijke orde. 
lieve wilma, ik weet dat ik er elke keer weer bovenop kom, ook al is ’t moeilijk…..en dan is het zelfs soms nog mooier en fijner dan de vorige keren….ik leef met je mee en je zult zien als je huis klaar is: zit je rond te kijken van pure verbazing…dikke knuf van mij liefs rietje
Maar goed, ik ga zo boodschappen doen en daarna kan ik met de moed der wanhoop in huis verder: ik kan me nog druk maken met verven, een badkamer helemaal op orde maken, een paar deuren van kasten gangbaar maken, een paar vierkante meter betegelen. In een deur moet ik een nieuwe deurkruk maken, enzovoort.
Gelijkenissen tussen mensapen en de eerste mensen impliceren onzes inziens geenszins dat de erfenis van de mensapen de oorzaak is van de ontwikkelingen die zich bij de eerste mensen voltrokken hebben. Deze gelijkenissen suggereren dat de tegenwoordige mensapen onze verre primatenvoorouders zijn en dat is nu precies niet het geval. Uit wat bekend is moeten we aannemen dat vanaf 30 miljoen jaar geleden het klimaat op aarde begint af te koelen tot een nieuwe ijstijd die zich in het Mioceen (23 tot 5 miljoen jaar geleden) en het Plioceen (5 à 1.8 miljoen jaar geleden) doorzet. Droog koel klimaat heeft de bovenhand met als gevolg woestijnvorming en ontbossing met vorming van savannes. De mensapen in Afrika moeten zich in die periode tussen 10 à 5 miljoen jaar geleden hebben ‘omgevormd’ tot drie basissoorten (al zijn sommigen op basis van genoom-onderzoeken geneigd chimpansee, bonobo en mens tot één genus of geslacht samen te brengen): 1) de gorilla, die zich terugtrok in het woud maar wel grotendeels op de begane grond leefde; 2) de chimpansee die aan de rand van de wouden ging leven en zeer regelmatig de grond opzocht waar hij zijn dieet aanvulde met alles wat er te rapen viel, ook dierlijk voedsel; en 3) de hominiden, met de ardipithecus ramidus (5.4 à 4.4 miljoen jaar geleden), die als rechtopstaande toch in de wouden zou hebben geleefd, en de australopithecinen, een verzamelnaam voor de australopithecus plus de paranthropus (4 à 3 miljoen jaar geleden), die de wouden hebben (moeten) verlaten en in de savannes hun heil zochten. Deze australopithecinen waren weinig meer dan ‘chimpansees’ die wel bipedaal waren (volledig rechtopstaand, het hoofd recht op de ruggengraat). Vermoedelijk hadden deze hominiden reeds een perfecte duim-vingertop coördinatie.

“wazoo overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting winkelen”

Ze greep het tablet, draaide het om en om in haar trillende handen, bestudeerde de groeven in het materiaal, op zoek naar herkennings­punten, vond ze. Niet zeker wat ze kon verwachten, niet zeker of dit een vervalsing was, een kopie, dood materiaal, niet zeker of het ook maar iets zou doen drukte ze op het vijfhoekige vlak onder haar duim.
Kun je zomaar uit het niets iedere maand 750 equi schenken aan iedereen die meedoet? Blijft de balans dan wel in evenwicht? Wat staat daar tegenover? Want,… voor wat, hoort wat. Toch? Wel, de mens zelf is de tegenwaarde. Iedere mens representeert economische waarde. Gewoon het feit dat wij leven op Aarde, hier aanwezig zijn en deelnemen aan de maatschappij waar we dagelijks onze tijd, energie, diensten en arbeid spenderen en delen, is de investering die het basisinkomen rechtvaardigt. Wij creëren economie gewoon door in leven te zijn, want we kopen voedsel, energie, zorgen voor huisvesting, enz. Op die manier zorgt iedere mens voor 750 equi aan economie. 
Hij kampeerde op een klein heuveltje waar een paar bomen groeiden. Toen hij de haringen de grond in dreef raakte hij iets hards. Hij groef de losse aarde op en vond een klein metalen pannetje. Er waren eerder mensen op deze plek geweest. Hij groef verder en vond verschillende verweerde en verroeste voor­werpen, bijna onherkenbaar, en een versleten, plastic Barbie met lang, blond nephaar. Hij veegde de modder eraf en zette de pop rechtop tegen een van de bomen.
‘Wat hebben we in godsnaam aan administratieve optimalisatie, dame? We zitten in de loopgraven, om­ringd door een vijand die steeds dichterbij komt. Stel dat dit wapens zijn die op meerder manieren kunnen worden ingezet, wat zouden dan de mogelijkheden zijn?’
Doordat fabrieken in Frankrijk en Tsjechoslowakije op last van de bezetter tijdens de oorlog de Fi 156 hadden moeten bouwen waren de bouwtekeningen na de bevrijding nog steeds aanwezig en hebben beide landen de toestellen nog in groten getale gebouwd.
je hebt gelijk, zonder bezit ben je ongelukkig. maar dan alleen als je met het bezit de primaire levensbehoefte bedoeld in hoeverre ze in te richten zijn. verder streven is blindheid. je geluk ‘vinden’ in andere dingen, of nutteloos op deze aarde staan. is het een kwestie van overleven? of is het een kwestie van doorleven?
Deze morgen (vrijdag) moest ik vaststellen dat de modem voor mijn tv- en internetaansluiting ’s nachts moet bestookt zijn geweest met vreemde kosmische stralen. Het ding heeft het compleet laten afweten en een Belgacom-technicus kan zich niet vόόr dinsdag vrijmaken. Ik vrees een regelrechte ramp. Drie à vier dagen zonder computer: wat moet ik met al die lege uren aanvangen? En mijn beste vriendin is ook al door de vijand van de mensheid geïmmobiliseerd. Die is zo waar gistermiddag geopereerd: galblaas weggenomen, een handeling die noodzakelijk bleek om de hinderlijke opeenstapeling te neutraliseren van een reeks galstenen in grootte variërend van een knikker tot een kleine pingpongbal. Na 2 minuten telefoneren moet ze al uit amechtigheid de hoorn neerleggen en een paar uur volharden in een horizontale en ook nog zwijgende houding. Mezelf een paar uur verliezen met koffie slurpen en mateloos roddelen over politici en andere succesvolle seriemoordenaars, om finaal te eindigen met smeuïge verhalen over verdronken kalveren en omvergereden of van de trap gevallen familieleden en kennissen, dit allemaal bij een glas porto, un petit dernier pour la route: het zit er de komende dagen ook niet in.
Een kilometer onder Delft is de Schie verwijd tot een rommelig meertje. Brokstukken van Mooks sloep liggen verspreid rond de nieuwe water­massa. Een paar hoopvolle jutters neuzen door de restanten. De scherpe geur van explosieven besmeurt zelfs nu nog de lucht.
Onderstaande figuren hebben zichzelf genomineerd als randdebielen van het jaar met hun absurde mening dat alle grenzen open moeten blijven en dat alle ‘vluchtelingen’ binnen mogen komen. Straks wellicht zeven miljard? Waar denken deze idioten dat we allemaal schouder op schouder moeten staan. Doet er niet toe, ‘Geen mens is illegaal’. Tja, maar zeven miljard in Europa is wel erg veel hoor…Sluit deze gekken op waar ze thuishoren: een nette inrichting!
Aan de leden en vrijwilligers van muziekvereniging NLS Klaaswaal Klaaswaal, 31 augustus 2012 Betreft: NLS – Muziekmarathon 2012 Het is zover! Wij kunnen gaan beginnen met het werven van sponsors voor de
De ladder naar boven leek vrij in de lucht te hangen. Sterre hield de sporten angstvallig stevig vast en dwong zich naar de voeten van Heinrich te kijken die langzaam voor haar uit klom naar het donkere gat in de bodem van het koepeltje dat bij elke stap die ze naar boven deed, leek te groeien.
Vanuit de studeerkamer kwam een zachte ping! Het was het geluid van de schrijfrol die het einde van een regel aangaf, wist ze. Het kippenvel stond onmiddellijk weer huizenhoog op haar armen. En aan de andere kant leek het een bevestiging op haar vraag. Struike­lend haastte ze zich naar de kamer aan het einde van de hal.
Er hing een rare geur in de ruimte, vond Samuel. De woonkamer was netjes onderhouden en de vrouw die voor hem zat en aandachtig naar Gaetan luisterde, leek hem niet een persoon te zijn die rare geurtjes zou verdragen. Net als de woonkamer was ze netjes. Het leek Samuel echter een geforceerd soort van netheid, iets dat zo is omdat het verwacht werd, niets meer. Misschien is het gewoon een speciale geurkaars, dacht hij. Met een glimlach probeerde hij de aandacht van Erwin te trekken. De jongen, die naast zijn moeder aan tafel zat, keek schichtig naar hem en wendde daarna zijn blik weer af. Net als altijd schrok Samuel van de priemende ogen en de uitdrukking van eenzaamheid die ze uitstraalden. Hij nam nog een slok van de waterige koffie.
Harrald zag een bleke figuur die wankelend dichterbij kwam. In de lichtcirkel van het vuur zag hij lange, donkere haren rond een uitgeteerd gezicht. Het was ooit vrouwelijk, nu zonder ogen, gaten waar­doorheen tanden zichtbaar waren, kleren onher­kenbare rafels. Resten aarde vielen bij elke stap van het lichaam van de melaatse. ‘Pas op,’ zei hij en hij ging voor Ariadne staan met de machete. De melaatse veranderde meteen van richting bij het horen van zijn stem. Zodra ze hem naderde stapte hij langs haar grijpende armen en liet de machete met een zieke dreun in haar hoofd landen, hard genoeg om de ruggengraat te breken. Ze zonk geluidloos in elkaar.
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie om zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen er omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
Sterre keek in de richting die de dronkenlap aanwees. Daar aan de overkant van het perron stond een man die hen strak aankeek. Een moment dacht ze dat het de geilaard van daarnet was, maar de koude rillingen die deze figuur haar bezorgde was vele malen intenser. Nee, hem had ze niet eerder gezien. Een dergelijke blik zou ze zich herin­neren. Met donkere, holle ogen staarde hij hun kant op. Hij leek wel een geest met lange, magere ledematen die uit een gerafelde smoking staken, alsof het kledingstuk veel te klein voor hem was, handen met lange vingers en zwartglanzende nagels gekromd tot klauwen.
De centrale idee is dat het socialisme weer een toekomstproject kan opstellen dat veel verder reikt dan de eerste 2 of 3 parlementsverkiezingen. Welk project heeft eigenlijk niet zo veel belang als er maar één is en het coherent overkomt. Als het maar aanleiding geeft tot discussie in de media en opiniemakers, bij competente mensen én bij de man/vrouw in de straat. Mijn voorstel is alleen maar mijn voorstel gebaseerd op wat ik dat zo ongeveer de economische, sociale en culturele situatie zal zijn rond 2030-2040. Ik vel over die situatie geen moreel oordeel in de zin van “wenselijk” of “onwenselijk”, want dat is een oordeel vanuit verleden waarden, normen en perspectieven. Hoe dan ook, die evolutie in de komende 20-25 jaar zal niet rechtlijnig zijn maar stapsgewijs of schoksgewijs. Maar de kans is reëel dat ik verkeerd zit, al denk ik van niet. Spectaculaire gebeurtenissen, bijvoorbeeld een bijzonder zware milieuramp of een Derde Wereldoorlog die 5 jaar duurt, mag geen reden zijn om de ontwikkelingslijnen in vraag te stellen. Belangrijk is daarom voorbereid te zijn. Dan riskeert men niet onmiddellijk uit zijn lood te worden geslagen wanneer een item plots het “nieuws” maandenlang gaat domineren. Zoals nu het geval is met de zogenaamde vluchtelingencrisis (waaromtrent ik mijn mening maar voor mij houd, ze is in ons vertoog niet relevant).
Ondanks die ruis zag ik mensenhoofden gehuld in ski­maskers voorbij­flitsen. Vaag hoorde ik gefluister: ‘Rus­tig maar. Niks aan de hand.’ De intonatie was zoals ik die ook toepas in mijn baby-toespreek-modus. Maar deze stem sprak niet tot kleine Mirjam. Het geluid kwam uit het skimasker met de snijdend blauwe ogen die mij aanstaarden.
‘Gisteren sprak je nog, hoe zal ik het zeggen, mechanisch. Nu hoor ik vloeiende zinnen en proef ik emotie in wat je zegt.’ Hij legde zijn handen op haar schouders, voelde de ingehouden kracht. ‘Wie ben je, Ariadne? En wat ben je?’
Ik las verleden week van filosoof en columnist Hans Schnitzler een recent verschenen boek met de aantrekkelijke zij het weinige originele titel “Het Digitale Proletariaat” (2015). Hans Schnitzler roept op tot verzet en opstand tegen de “tirannie” van de internetgiganten à la Facebook, Google, Amazon.com, enzovoort. Die giganten, die zoals alle kapitalistische ondernemingen belust zijn op winstmaximalisatie, zouden ons herleiden tot slaven, tot gewillige consumenten en tot eigentijdse proletariërs. De enige levenszin – niet eens een levensdoel! – van de digitale proletariërs zou niet meer inhouden dan zich seksueel te reproduceren, in de betekenis dus van het Latijnse stamwoord “proles”, d.w.z. met als enig bezit een eigen gezin, kroost en nageslacht. Nadat de Industriële Revolutie eerst ons lichaam volledig heeft gedisciplineerd, zou het nu aan de beurt zijn van onze geest om compleet te worden gekanaliseerd, geconditioneerd en gekoloniseerd. En dit niet enkel het “denken” tijdens onze arbeidstijd maar al ons doen en laten, slapen inbegrepen. Inderdaad wijzen ook veranderingen in ons taalgebruik in deze richting. Waar we vroeger een individu kenmerkten naar zijn/haar inborst (hart en longen als zetel van de “ziel”), ligt de nadruk nu op het functioneren van iemands (en onze eigen) hersenen (als zetel van de “geest” – onze mind). Schnitzeler haalt terecht aan dat zich op langere termijn een volledige mechanisering en industrialisering van alle vormen van menselijk gedrag en handelen zou of zal kunnen voltrekken. Vandaag dus ook meer en meer de “geest” en dit op omzeggens alle momenten van ons dagelijks leven, ook in onze persoonlijke, vertrouwelijke, intieme en erotische contacten met andere mensen (én dieren).
Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.

“survival voedsel en gear buiten militair overlevingsuitrusting”

de cursus is bedoeld namelijk om mensen die echt met eerlijke argumenten in Nederland willen wonen en niet vanwege het rijke leefklimaat, en is niet bedoeld om mensen tegen te houden zoals nu vaak gebeurt. Vraag me zelfs af of Mevr Verdonk geweten heeft dat je daardoor ook mensen buiten de deur houdt die wel degelijke oprechte argumenten hebben om in Nederland te willen wonen. Maar niet van jullie portemonnee, dan van de mijne uiteraard, vraag is of jullie het dan nog een porbleem zouden vinden.
Ten tweede raakt de samenleving in de ban van producten die door iemand anders zijn geproduceerd. Het genot van die producten is steeds een onvolledig, onvolmaakt genot, een vervreemd genot. Dat blijkt ook uit Hegels dialectiek van de meester de slaaf die zoeken om elkaars wederzijdse erkenning. Daarin trekt de meester aan het kortste eind. Eerst en vooral is hij afhankelijk van de erkenning van iemand die hem vreest: het is plezanter liefgehad te worden door een mens die keuze heeft dan door een slaaf die niet kan kiezen. En bovenal kan de slaaf zijn behoefte aan erkenning door de meester neutraliseren doordat hij erkenning vindt in zijn werk hoe slaafs dit werk ook is. Het einde van de Geschiedenis zal dan ook pas opduiken wanneer de mensen op een symbolische manier weer meester zijn over hun productie, wanneer zij kunnen participeren in een werelddemocratie die de allocatie van de ‘vruchten van de aarde’ kan sturen.
In bed ben ik de meester van hen al. Zij willen hun genot, hun ene eeuwige Hemelse moment. Zij hebben mij nodig, ik kan ze geven wat zij willen, of het hen ontzeggen door onhandig te zijn, of niet te reageren, door te huilen of te lachen.
Wanneer een plotselinge storm haar onderzoeks schip vernietigd, vind een jonge en onervaren Lara Croft haarzelf gestrand op een mysterieus en afgelegen eiland buiten de kust van Japan. Ondanks verschillende tekenen van bewoning, is het eiland verdacht verlaten van mensen.Met enkel haar volhardendheid, innerlijke kracht en vindingrijkheid om haar te
Alles wat aan bepaalde vormen en agenda’s van dualiteit en oppositie verbonden is.  Dit zal in sommige opzichten beginnen in elkaar te klappen.  Dit zal beginnen met de Onthulling van de illusies en het feit dat deze benaderingen niet werken.
Samuel staarde naar het beeldje in zijn handen. Er ontging hem iets, dat wist hij, maar wat? Een gevoel van ongerustheid bekroop hem, hetzelfde gevoel dat hij kreeg net voor een zwarte hemel losbarstte in een onweersstorm.
Kijken hoe ze een kit samenstellen op TV en zeggen:”dat kan ik ook!” kan je veel ellende bezorgen op cruciale momenten. De mensen die je op TV ziet zijn meestal experten in hun vak en gaan er van uit dat je alles zomaar begrijpt wat ze verkondigen. Vaak is het zo dat ze gewoon even laten zien wat er in de kit zit en niet wat je er mee kan doen, laat staan dat ze je verschillende alternatieven bieden voor de verschillende componenten.
Ik kreeg in Nederland een mailtje vanuit Accra, over documenten, maar zonder attachment. Toen één met attachment, waarvan een deel niet leesbaar was, maar waaruit wél was af te leiden dat ik van 12 t/m 31 december geregistreerd was geweest als specialist, maar inmiddels niet meer. Ik moest eerst nascholingspunten laten zien. (die heb ik niet) Ik was toen dus nog niets verder. Ik schreef een mail waarin ik me afvroeg of er in Accra iemand was die ook maar een flauw vermoeden had hoe het nu met mij verder moest.
Aan het einde van de dag breekt een nieuwe fase aan, en wordt je opnieuw voor een keuze gesteld. Voor ieder van je overlevers wordt je voor een keuze gesteld: wie mag slapen (op de grond of in een bed, als je die gemaakt hebt), wie staat op wacht, al dan niet bewapend, en wie gaat de wijk in op zoek naar grondstoffen, en waar dan? In de wijk zijn in eerste instantie een drietal redelijk veilige locaties te bezoeken, maar al snel wordt dat aantal groter, tot uiteindelijk een tiental gebouwen, waaronder een supermarkt, een verlaten landhuis, en een ziekenhuis.
Jonas Grimpeerd gromde van diep achter in zijn keel, een grom die echter in een allervriendelijkste glimlach eindigde. ‘Ik ben directeur van de onderzoeksafdeling van de onafhankelijke controledienst op bodem­ont­ginning van het Arabia Terra Kwadrant.’
Maar eigenlijk dreef Diogenes, een fratsenmaker van het betere soort, alleen maar de spot met de tirannieke arrogante meester-filosoof Plato, die zich wou laten kronen tot de eerste “Filosoof des Vaderlands” in de turbulente Westerse Geschiedenis, waarvan we nu nog allen elke dag het slachtoffer zijn. Plato had een bonte schare toehoorders wijs gemaakt dat de mens een tweevoetig vogelachtig dier was “maar dan zonder veren”. Waarop Diogenes een kip zou hebben gepluimd en het vederloze soepkieken op Plato’s tafel zou hebben gegooid met de provocerende woorden: “Voilà! Hier heb je de Mens!”
Plas en poep Het is mischien niet zo’n fris karwijtje, maar… bekijk regelmatig de plas en poep van je hond. Controleer op bloed in de urine, neemt de frequentie van plassen ineens toe of juist drastisch af? Dan is er iets aan de hand (bv blaasontsteking). De poep van een hond moet worm-vrij zijn. contoleer of er geen bloed in zit en of de hond niet aan de diaree is.
Onafhankelijk levend kan men egoistisch worden zonder het te weten. Nog steeds afhankelijk van ouders, bij ze levend, kan men eveneens verstrikt raken in de sociale structuur van de familie die niet direkt behoefte heeft aan vreemdelingen. Aan een relatie beginnen door afspraken met iemand te maken brengt grote veranderingen in het leven te weeg. Iedere kleine verandering van gewoonte kan leiden tot een volledig ander leven. Ook kiezen voor deze of gene persoon kan de de koers van je leven volledig bepalen. Het opgeven voor jezelf alleen te leven betekent dat zelfbevrediging binnen een familie of onafhankelijk voor jezelf wordt ingetoomd. Men moet aanvaarden met de ander rekening te houden. Men kan zich gedwongen voelen zelfbevrediging in zekere mate op te geven, of men kan het uit vrije wil doen denkende dat het wijzer is op te houden met alleen maar aan de familie of aan je eigen belang te denken. Hoe dan ook dat niet doen en vasthouden aan de oude gewoonte kan de synergie van de oude situatie doen standhouden leidend tot de ontdekking dat de afspraak niet uitwerkt zoals men gehoopt had, ondertussen niet echt begrijpend waarom niet.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
Ik geef u dit voorbeeld om aan te geven dat ieder op zijn of haar eigen wijze kan leren zien, erkennen en aanvaarden wat schokkende gebeurtenissen als reactie bij hem of haar persoonlijk teweeg hebben gebracht en welke sporen ze hebben nagelaten. Hiermee ontstaat ook ruimte voor het besef dat de klachten in feite een normale en gezonde reactie zijn.
Lars en ik zaten in de tuin. Het was een warme avond. In het schemerlicht zag ik zijn grijzende slapen niet. Ella’s slaapkamerraam stond open. Een briesje speelde met de gordijnen, zoog ze naar buiten, liet ze wapperen, duwde ze weer naar binnen.
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
Het was druk: mensen, robots en drones die bood­schappen deden of spullen verkochten. Op een straat­hoek stond een oude oppasrobot, ge­huld in een vies, gescheurd zeil dat ooit geel was geweest. Ze zong kin­der­liedjes, er lagen muntjes in de doos voor haar. Ze was van een model twintig jaar ouder dan ik. Mijn angstparameter piekte even: niet eer­der had ik me voorgesteld dat ik zo zou kunnen eindigen. Mijn afgunst­­para­meter meldde zich ook: dat vieze zeil zou mijn lagers kunnen bescher­men. Was ik niet waarde­voller dan die gammele, oude boutenbak?

“wandelen en survival uitrusting hoe vrije overlevingsuitrusting te krijgen”

Alles druipt inmiddels van het water. De muren van gestapelde stenen zijn bedekt met mos zo weelderig als een dierenpels. Op de daken groeien varens. Een ingestorte schoorsteen wordt nooit meer gerepa­reerd, de stenen worden weggehaald en gebruikt voor andere tijdelijk bouwsels.
Er zijn hier zoveel doden die een tweede kans hebben gekre­gen. Ze imiteren de levenden: ze vreten en zuipen, neuken en vechten, liegen en bedriegen, alsof er nooit meer een morgen zal komen. Een tweede kans om dezelfde misstappen te maken als de eerste keer. Daarom zing ik nooit een aubade of pastorale. Ik zou verhongeren, want mijn toehoorders zijn zo door de wol geverfd, dat hun aandacht slechts wordt getrokken als ik mijn roldoek vastspijker aan een schutting of paal. Het bloed moet van het doek druipen, anders blijven zij niet staan. Ik moet krassen over moord, brandstichting en verkrachting, anders zoeken zij hun vertier elders.
Het is niet zo makkelijk te vergeven, noch kunnen we makkelijk vergeten met alle soorten van berokkende schade in het zicht. Er is macht voor nodig om te vergeven en te vergeten. Kennis is macht. De grootste misdaden kunnen worden vergeven als de criminelen worden gezien als slachtoffers van een falend systeem. Je kan ze zelfs als helden herkennen die het systeem bevechten. Ten einde machtsstrijd te beëindigen is de macht verdeeld en in tegenwicht uitgebalanceerd. Dit is de manier waarop macht gehandhaafd wordt en men kan vergeven en vergeten. Evenals op het politieke vlak, gaat de leiding van de samenleving ook in drieën. De mens moet op twee benen lopen en heeft daarom drie ledematen nodig. De politiek loopt op de benen van de religie en de wetenschap. Religie heerst op basis van het afwisselend politieke en intellectuele belangen. De intellectuele gemeenschap moet balanceren tussen het religieuze en politieke. Om deegwaren te koken heb je water een pan en deegwaar nodig. Om evenzo een gezonde en evenwichtige samenleving te hebben die in staat is te vergeven en te vergeten, moet de macht worden verdeeld en tegen elkaar worden uitgebalanceerd. door de drie ledematen van de politiek, de wetenschap en de religie. (afb.). De één kan niet zonder de ander. Alles is al geprobeerd en alles wat bewezen is dat het de inzet van allen vereist om een gezonde samenleving te kunnen creëren. Haat kent iedereen van het ego van zijn identificatie-groep die het altijd makkelijker vindt om te beschuldigen dan om te boeten. Maar een ieder die zijn benen beziet moge opmerken dat er twee voor nodig zijn om te kunnen dansen en men er ook één been in moet zien om de muziek te spelen. Schiet niet op de pianist en laat het paartje dansen. Dan zal de misère worden vergeten. 
‘Broeders, zusters, gedraag je zoet,’ zing ik en ze gehoorzamen altijd. Het levende vlees vormt een knap gezicht en menige klant heeft mij complimentjes gegeven voor de warmte en zachtheid van mijn wangen. Natuurlijk zijn maden alleen niet genoeg. Mijn robijnrode lippen zijn twee verse kippenhartjes, mijn wimpers zijn hoogst elegante rupsen, harig en zwart. Mijn wenkbrauwen zijn hongerige bloedzuigers en mijn haar bestaat uit van de fijnste spinnenwebben. Enkel mijn ogen zijn van mijzelf, en mijn tanden, maar ik maak die zwart met houtskool. Mijn ogen zijn al perfect: groot, glanzend, als de reflectie van een tweelingmaan in een midder­nachtelijk meer, zei een dichter eens. Ik was beroemd om mijn ogen, lang voordat ik beroemd werd voor mijn verraad.
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
In the last year of the dotcom decade, when the techno-apocalypse was announced in the guise of the Millennium Bug, dark clouds were looming in the clear skies of the self-appointed ‘new economy’. The social imagination was so charged with apocalyptic expectation that the myth of the global techno-crash sent a thrilling wave of anticipation around the world. Although the announced apocalypse went by the name of the ‘Millennium Bug’, when the clocks turned twelve on the night of the millennium itself, the absence of any cataclysmic event left the global psyche teetering on the brink of an abyss of the collective imagination. A few months later, in spring of the year 2000, the dotcom crash ushered in the slow-motion collapse – a collapse that, in one way or another, has never been really overcome – despite Bush’s infinite war, despite the proclaimed recovery.
Biochemische modellen betreffen in het bijzonder de invloed van neurotransmitters op beslissings- en keuzeprocessen. Bepaalde modellen gaan er bvb. van uit dat hogere serotonine-niveaus tot minder impulsieve keuzes zullen leiden omwille van de lagere activeringsgraad van diverse regio’s in de hersencortex. De onderzoeksexperimenten zijn van dezelfde aard als in het hierboven besproken onderzoek: aan proefpersonen wordt gevraagd spelletjes te spelen die betrekking hebben op het nemen van (financiële) beslissingen. Via beproefde methodes van bloed- en urineonderzoek wordt dan het niveau van een reeks neurotransmitters opgevolgd. Uit de extrapolaties naar de realiteit van de zakenwereld zou dan moeten blijken dat zowel een positieve (bullish) als een negatieve beursstemming (bearish) onder de beleggers in gang zou worden gezet door welbepaalde neurotransmitters. Vooral serotonine (de anti-depressie neurotransmitter) en dopamine (die een rol speelt in neurocognitieve functies zoals aandacht en geheugen alsook in de beleving van zowel plezier als verlangen) blijken doorslaggevend. Minder serotonine betekent meer angst en onrust. Meer dopamine maakt dat je de zaken positiever en rooskleuriger bekijkt en dat je gretiger voor de dag komt. Als beursbeleggers dalende koersen verwachten, dan zou hun serotonine-peil verlagen; als ze anticiperen op stijgende koersen, wordt meer dopamine aangemaakt. Het effect van de daling aan serotonine zou echter dubbel zo groot zijn als het effect van toegenomen dopamine. Zo kan verklaard worden hoe bij beleggers de vrees voor verlies op korte termijn meer effect sorteert dan de verwachting dat het op lange termijn toch wel weer goed komt. Kortom, de impact van emoties zoals vrees voor verlies zou sterker zijn dan de neiging om op basis van de beschikbare informatie ‘rationeel’ te reageren. We zien hier terug de polarisatie van ‘emotie’ en ‘ratio’ opduiken. Serotonine en dopamine zouden het beslissingsproces ook overnemen wanneer mensen een groot aantal opties onder ogen willen of moeten nemen. Ontelbare oplossingen dienen zich dan aan en de hersenneuronen begeven zich in miljoenen onderlinge verbindingen. Het brein kan op de duur niet alles meer op een rijtje zetten, zeker niet als zich veel tegenstrijdige signalen tegelijk aanbieden zoals soms het geval is bij het overwegen van beurstransacties. In dergelijke gevallen zouden serotonine en dopamine de zaak overnemen en onderling uitmaken of er op korte termijn (‘emoties’) of op lange termijn (‘ratio’) wordt gespeeld. Op basis van deze neuro-economische inzichten, zo wordt gesteld, is het mogelijk profielen op te stellen voor efficiënte vermogensbeheerders en beleggingsadviseurs.
Ik werp een blik op het codepaneel. Sal heeft er een notitie boven gehangen. In zijn kleine, nette hand­schrift vraagt hij me het kwadraat te nemen van de datum van onze eerste ontmoeting, en van het resultaat de laatste vijf cijfers in te toetsen. Een semi-autonome subsectie van mijn nieuwe lichaam geeft me het antwoord, en ik toets 33849 in, terwijl ik glimlach om Sals methode om zowel mijn geestelijke ver­mogens als mijn geheugen te testen.
‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.

“overlevingswielen voor metalen uitrusting uitrusting overlevingsuitrusting”

Het leven kan kabbelend aan je voorbij gaan. Misschien voelt het allemaal helemaal niet zo onaardig. Het gaat wel z’n gangetje. Of houd je jezelf ergens voor de gek? Er is ergens een gemis. Je hebt het contact met het vuur in jezelf verloren. Je voelt je uitgeblust. Je hebt de zoveelste teleurstelling achter de rug. Je probeert je in de beslommeringen van de dag overeind te houden. Je blijft bij het oude vertrouwde. Je zit in een soort ‘overlevings’stand. Ergens voel je dat je iets zou willen veranderen maar de weerstand daartegen is groot. Veranderingen zijn een bedreiging voor je.
Een nieuwe warmte vulde de badkamer. En ditmaal kon ze hem wel voelen. De stoom balde zich samen tot een nieuw silhouet, met ondui­delijke omtrekken, alsof het al heel veel moeite kostte om deze vorm vast te houden. Er klonk een oorverdovend gezoem in haar oren, alsof er zich duizenden bijen tegelijkertijd in haar hoofd ophielden. Het klonk woedend, maar ergens ook verbijsterd.
Ik ga naar Bequerel, vind een andere job en daarna kom ik terug om met jouw vrouw onze liefde te delen en haar voorgoed van je te bevrijden, zatte smeerlap, dacht ik. Enige voldoening nestelde zich in mijn gedachten bij dat denkbeeld. Een beeld dat betrekking had op Ansalaam, mezelf, een bed en weinig kleren. Tenzij op de grond. Geen geweld, geen slagen, geen drank. Vrede. Ik zat dom voor me uit te grijnzen, tot de man die recht tegenover me zat, een ratachtige met een vuile werk­manjas, me vragend en ook een beetje waarschuwend aankeek. Ik trok snel mijn gezicht in de plooi en staarde door het raam.
Hier is zo langzamerhand de regentijd weer aangebroken. Het heeft deze week ook weer een keer enorm gestortregend. Overal stonden uren lang grote plassen water. Nu begint er overal gras en onkruid op te schieten. Misschien is alles, na nog twee regenbuien, over een week prachtig groen, misschien was het onkruid toch te optimistisch van aard en is alles over een week weer verdord… Ook voor boeren is het lastig te bedenken of ze nu moeten gaan zaaien of toch nog maar niet, de eerstkomende maand. Voor hen heeft het wel veel weg van “gokken met je laatste geld”.
‘Doe wat je niet laten kunt, maar wees voorzichtig. Ik ga slapen.’ Hij ging weer in zijn tent liggen. Heb ik er goed aan gedaan haar… het te wekken? Ze is wel heel erg anders. Zijn ogen dwaalden naar haar gezicht en hij betrapte zich erop dat hij met aandacht naar haar borsten staarde. Ze is ook wel erg mooi. Hoe zou ze voelen? Met die gedachte sliep hij weer in.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden is om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.
Wees er klaar voor en zorg dat je in goede fysieke conditie bent! Het is niet de bedoeling dat je een trainingsschema gaat samenstellen waarvan topatleten achter over vallen. Regelmatig gaan sporten en gaan wandelen, kan al heel wat ellende voorkomen wanneer het er echt op aan komt.
Volgens Guther Elsen, baas van de piste in Ovifat, kwamen er dinsdag zo’n tweehonderd mensen langs de kassa. Op een drukke dag zijn dat er duizend tot wel tweeduizend. Ovifat was dinsdag de enige plek in België waar geskied kon worden. ,,Helaas was er maar één lift open”, aldus Loeke Bergstein.
De Soft Pro Shape Short Evo is een zachte impactshort van Dainese. De broek is voorzien van Pro Shape padding en Crash Absorb inserts die de dijen, heupen en het stuitje beschermen. De elastische banden met siliconen grip bij je taille en dijen zorgen dat de broek goed op zijn plaats blijft. Het elastische Jersey Holl materiaal zorgt voor een aange
Columnisten hangen hun stichtelijke opinie tegenwoordig graag op aan een sprekende anekdote die welgericht mikt op de sentimentele weekheid van onze harten. Een getuigenis van een concreet mensje (inderdaad, liefst een kind!), een beeldig wezen van vlees en bloed, en met, niet te vergeten, een hippe voornaam én een foto.
Toen Harrald zijn verklikkers en draden opruimde, zag hij het lichaam van de vrouw die hij gisteravond neergeslagen had. Het lijf was in dozijnen stukjes uit elkaar getrokken en onderdelen waren netjes op een rij gelegd en opengemaakt. Hij keek naar Ariadne en riep: ‘Heb jij dit gedaan?’
Mijn werkplanningsprogramma schatte dat ik er tussen 132 en 179 uur voor nodig zou hebben om deze ruimte stofvrij te maken. Ik stopte het voordat het ook nog zou vertellen hoelang het zou duren om de ruiten en het dak te repareren en om alles te boenen en soppen… en om daarna mezelf weer schoon te schrob­ben. Ik analyseerde de drie mensen die voor me op krukjes zaten: twee vrouwen en een man, alle drie in zwarte gymschoenen, werkbroeken en T-shirts. Mijn video­sensoren waren precies op hun ooghoogte, want mijn telescooppoten kon ik niet uitschuiven: die waren ook uitgeschakeld.
PROGRAMMAOVERZICHT SCHALKHAAR LIFE! 2013 De organisatie van Schalkhaar Life! is trots u het prachtige programma voor 2013 bekend te kunnen maken. We hopen ook dit jaar weer dat dit spetterende programma
Halverwege de suite loopt een smalle band van glanzend blauw metaal langs de muren, over het plafond, zelfs op de vloer, een rechthoek van metaal en plastic die de suite omgordt als een portaal. Het portaal triggert een herinnering. Voor ik die scherp kan krijgen, zie ik een tweede identiek portaal voor me.