“bug in overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting billings mt”

‘Ik kijk ernaar uit.’ Samuel luisterde niet meer naar wat Gaetan nog zei. In het water zag hij de rimpels, die door de bewegingen van de kinderen veroorzaakt werden, naar hem toekomen. Ze vloeiden samen en dreven weer uiteen. Net als de krullen op de puzzel­doos.
Precies omdat onze omgang met onze natuurlijke omgeving zo’n ingewikkelde en veelzijdige zaak is, past een nuchter onderzoek van onze huishouding (“economie”) beter dan een emo-politiek op basis van goedkope en vluchtige sentimenten of trendy moralismen. In elke aangelegenheid spelen diverse actoren en belanghebbenden een rol. Met onnozele beweringen van het genre “de mens is het wreedste dier op aarde” (behalve de spreker zelf uiteraard) kun je je wat overgeven aan middeleeuwse vormen van boetedoening, die nog altijd diep ingeworteld zitten in onze Vlaamse cultuur en dus niet alleen bij de Iraakse en Iraanse sjiieten. Maar verder dan een aanvraag doen om als geselbroeder te figureren in de Bloedprocessie van Brugge raak je daar niet mee. Het principe dat je de natuur zijn gang moet laten gaan (want anders zal ze zich “wreken”) is al even onzinnig: niets in de natuur laat de rest van de natuur zo maar met rust. Probleem is dat technieken om de natuur te beheersen altijd productief en destructief kunnen worden aangewend: zo werken meteorologen en geologen voor het Amerikaanse leger om als onderdeel van toekomstige oorlogsvoering lokaal orkanen en aardbevingen uit te lokken. Het is dus allemaal verdomd ingewikkeld. Zo lijkt het me bijvoorbeeld dat je niet tegelijk tegen plastic én voor milieubehoud kunt zijn: want opdat de visverkoper de pladijs en kabeljauw weer in krantenpapier zou inpakken, moeten dan weer bomen worden geveld. En dat krantenpapier mag dan recycleerbaar zijn, die recyclage maakt er niet opnieuw bomen van. Of mogen we de natuur alleen bewerken onder de voorwaarde dat de gefabriceerde producten perfect recycleerbaar en biologisch afbreekbaar zijn?
48. 46 Hoe ga je als partner om met het probleem? Hoe groot de impact van een seksverslaving op de partner is, hangt natuurlijk van allerlei zaken af: de verwachting die bij de partner heer- sen over de relatie en de seks verslaafde partner en het beeld dat zij daarvan heeft, de kwaliteit van de relatie, of het probleem nieuw is of dat het al veel vaker heeft gespeeld, en natuurlijk de achtergrond van de partner zelf. Hoe is bijvoorbeeld de balans in autonomie en verbon- denheid in haar leven? Hoe reageer je als vrouw wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je ineens de verbondenheid met je partner kwijt bent? Hoe ga je om met een verstoord evenwicht? Je zult herkennen dat je gaat reageren zoals je gewend bent, vanuit je eigen aangeleerde patroon. Gezins- en relatiepatronen Om het bovenstaande meer te laten leven zijn in deze paragraaf per gezinstype en relatietype de verschillende patronen uitgewerkt vol- gens de theorie uit hoofdstuk 2 (zie figuur 4 daar). In de uitwerkingen van deze types zou de problematiek van individuele relaties herkend moeten kunnen worden. Zulke beschrijvingen van relatiepatronen zijn belangrijk om bepaald gedrag te kunnen herkennen en plaatsen, zodat therapie gebaseerd kan worden op een herkend patroon. In de typolo- gieën vindt eerst een vertaling plaats naar het oude gezinspatroon waar je in bent opgegroeid. Hierbij kunnen verschillende gezinspatro- nen in mindere of meerdere mate bekend lijken. Daarna worden deze gezinspatronen gekoppeld aan je partnerrelatie, en aan de gevolgen die deze patronen kunnen hebben voor je reactie in een crisissituatie, waarbij je de verbondenheid met je partner bent kwijtgeraakt. Verwaarloosd gezin (-A, -Z): Als kind heb je ervaren dat een ouder je gebruikt heeft voor zijn of haar eigen behoeftes en doelen. Je hebt
Het paar bleef oorspronkelijk slechts voor de geboorte van één of meerdere kinderen samen. Dan werd het huwelijk verbroken en gingen beide partners een nieuw huwelijk aan. Overspel bestond in wezen niet. Het was pas door de vernauwing van het aantal potentiële partners dat men ging toezien op de trouw van de partner, omdat men door die vernauwing voor seks meer en meer afhankelijk werd van het xxxxbezit van de partner. Jaloezie begon dus de kop op te steken en daarmee ook de agressie die jaloezie opwekte. Andere mensen van de eigen sekse werden rivalen, potentiële dreigingen. De apostel Paulus, stichter van het christendom, spreekt in zijn Brief aan de Korinthiërs nog over het bericht dat hij ontvangen heeft dat ‘een zekere man de vrouw van zijn vader heeft’. Het gaat hier niet over incest want dan zou die vrouw aangeduid worden als de moeder van die man. Het gaat ook niet over een éénmalige gemeenschap maar over het hebben van de vrouw. Paulus zet zich dus af tegen een situatie waarin een man een relatie aangaat met een vrouw die reeds een relatie heeft met zijn vader. Overspel betreft dus niet het één nacht slapen bij een andere vrouw of het bezoeken van een hoer, maar het hebben van een vrouw reeds door een ander is gehad. Het aangaan van een relatie (in plaats van de eenvoudige seksuele daad) impliceert immers dat men voor de partner zorgt en die in zijn levensonderhoud voorziet. Dan kan het aangaan van een tweede relatie de economische zekerheid van de eerste relatie ondermijnen. Het is opvallend dat Paulus noch de vrouw noch de vader blameert maar de zoon die binnendringt in een reeds bestaande gewettigde relatie. In die context is het volkomen logisch dat polygamie een privilege werd van rijke mannen met veel resources en hulpmiddelen. Kortom, omwille van de economische zekerheid van de vrouw en haar garantie op een probleemloos bestaan en omwille van de zekerheid dat de man zijn voedsel werd opgediend en dat hem kinderen zouden gebaard worden, werden steeds stringentere huwelijksregels ingevoerd, waarvan het incestverbod de eerste maar niet de enige was. Dit zou uiteindelijk met het christendom uitmonden in het monogame levenslange huwelijk (het sacrament van het huwelijk), een instelling die steeds kwetsbaar is gebleken en de laatste halve eeuw praktisch weer volledig ter discussie is gesteld. Het is duidelijk dat de hierboven genoemde ontwikkelingen, zoals deze die we in de paragrafen over b.v. de persoonlijke god hebben besproken, pas tot volle bloei zullen komen in de stedelijke beschavingen van de landbouwsamenlevingen.
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
‘Had hij dan niet helemaal verbrand moeten zijn?’ wilde ik weten. De Russische jongen herinnerde me eraan dat het ruimtetuig een eigen aandrijving had en zichzelf dus had kunnen afremmen. Maar dat deed me weer vragen waarom hij dan ooit zover van zijn baan had kunnen afwijken dat hij hier op ons veld was neergekomen. Op het netwerk ontstond daarover prompt een levendige discussie.
En zo stond ze nu hier in het winkeltje. Ze was net lang genoeg in de studeerkamer geweest om het papier met de tekening onder de boekenkast vandaan te vissen en het notitieboekje mee te grissen. Beiden had ze bij zich. Een snel rondje Google had wel wat resul­taten opgeleverd voor het woord ‘Shinigami’ maar ze wilde liever even met iemand praten.
Samuel keek naar een jongen uit het kleine groepje, die belaagd werd door de twee onderwaterzwemmers. De rest van de groep vond het best grappig, maar de jongen overduidelijk niet. Met een paar goedgerichte schoppen brak hij los uit hun greep en hij snelde naar de oever, de boze blikken en geroep achter zich latend.
‘Ik heb het geschreven kort nadat je …’ begon Gaetan. Dan schudde hij zijn hoofd. ‘Het spijt me, ik wil het er niet meer over hebben.’ Hij liep weg, zijn handen diep in zijn vestzakken gepropt. Zonder afscheid te nemen en zonder om te kijken.
Maar wat is ‘charisma’? Het is een Grieks woord dat vooral in de vroegchristelijke tijd gebruikt werd voor Gods genadegave, zijn goedertierendheid en vergevingsgezindheid. In die zin had het woord ook de uitgebreide betekenis van de geestelijke gave en van de vaardigheden van een ambtsdrager. Het woord ‘charisma’ is een afleiding van het Oudgriekse woord charis. Charis betekent bevalligheid, dankbaarheid en bekoorlijkheid en vandaar ook gunst (zowel de gunst die men iemand verleent als de gunst waarin met bij iemand staat). Die gunst is uiteraard oorspronkelijk het genoegen dat een bekoorlijk iemand leverde (‘materieel’ en ‘immaterieel’: kortom, het woord had een uitgesproken erotische betekenis, maar niet in de eng seksuele zin). In het Latijn werd voor charis het woord gratia gebruikt met bijna volkomen dezelfde betekenis. Het is als vertaling van dit Latijnse woord tot kerkwoord geworden. Ierse missionarissen rond 700 n. Chr. wenden bijvoorbeeld het woord aan voor het woord ‘genade’ dat oorspronkelijk zoiets als ‘ondersteuning’ betekende. Of ‘charis’ en ‘gratia’ linguïstisch met elkaar verwant zijn is onduidelijk, en evenmin of ‘charis’ dezelfde stam heeft als dat andere Oudgriekse woord  cheir (= hand). In ieder geval hebben ‘charis’ en ‘charisma’ niets van doen met kardia (= hart; cor in het Latijn) of carus (= duur in prijs; vandaar ook ‘geliefd’; Frans ‘cher’ en Engels ‘cheer’).
Om aan politiek te doen moet je afstand (kunnen) nemen van de politiek en van jouw politiek. De politiek en jouw politiek in perspectief plaatsen. Ook de betekenis kennen van de politiek in je levensloop. Je moet weten welke effecten politiek heeft op je leven en welke effecten je leven heeft op de of jouw politiek.

“beste plek om overlevingsuitrusting te kopen overlevingsriem en uitrusting van de berg mannen video’s”

‘Maar, wacht, ik moet u iets vragen, wacht!’ Laura zette haar voet dwars en haakte haar vingers om de deurpost. Ze keek met verbijstering naar het vrouwtje, of eigenlijk meer naar de zwarte haardos van de vrouw ter hoogte van haar eigen kin. Er liepen behoorlijk wat grijze draden door en ze besefte dat de zoete geur werd veroorzaakt door de haarolie die de vrouw gebruikte.
‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).
Er zijn twee begrippen van abstinentie: vakantie hebben en boete doen door vrijwillig te lijden. Beide zuiveren ze in hun liefde voor de natuur en de geest. Om van beiden een harmonie te hebben moet de abstinentie een frequentie zijn, een vibratie of staat van bewustzijn die te allen tijde kan worden opgepikt als een methode van beheersen. Voor dat doel moet men compromissen aanvaarden: vakanties lijden eronder dat men ze uitspreidt onafhankelijk van het weer als een aparte dag voor het samenzijn met mensen, religieus of niet, en de ontkenning van het bevestigen van het houden van afstand met de media. Tegelijkertijd moet de abstinentie het leren de lol te waarderen die mensen graag hebben in het gaan naar theaters en bioscopen. Voor de religie hebben we de romeinse zaterdagen en zondagen. Voor de abstinentie is er de sterrendatum kalender *die een regelmatige alternatie en een kosmisch bewustzijn biedt. Beide lopen dooreen om romeinse zondagen en aquariaanse vrije socialisatie- dagen en zondagen te hebben die samenvallen en uiteenlopen. Dit maakt het leven meer divers en interessant. Dit geeft de mens de twee benen van de ontologie waar hij op kan lopen.. 
Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten. ‘Wanneer kom je weer terug in de slagerij?’
De Roll Up Piano is een oprolbaar keyboard met 49 toetsen welke u overal mee naartoe kunt nemen. Nu hoeft u nooit meer zonder! De Roll Up piano heeft weinig ruimte nodig. Hij is dun en flexibel, daardoor makkelijk op te bergen of mee te nemen in uw bagage. De Roll Up Piano kan worden aangedreven door twee AAA batterijen, hij kan worden aangesloten op een power adapter of computer door middel van een USB kabel, ideaal dus en voor ieder wat wils. Sluit een geluidsysteem of oordopjes aan en geniet altijd en overal van het muzikale talent van u, uw vrienden en familie! Bovendien hoeft u nooit meer zonder uw piano door het leven, want deze Roll-Up Piano Kit is speciaal gemaakt overal mee naartoe te nemen.
Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend. torrent] cele mai noi filme. Free download pc suite for symphony w605. Download as XLS, PDF, . Directed by Danny Boyle, Loveleen Tandan. Iti multumim ca ai descarcat Shania Twain From This Moment. Marti decizi ca e timpul sa treci la treaba, ca vrei nu vrei da nu ai ce face. 14. MiLiOnAr De WeEkEnD Data de inscriere. Solar Mexico 20 De Mayo Download A. Download as RTF, . , TXT , PDF Must De neat. 1979) Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend.
Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).  
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
Consequent zijn, volhouden, vasthouden aan het principe van de ziel, moet niet betekenen dat je vervalt in materiële nalatigheid. In feite is men in het complexe van oorzaak en gevolg, verplicht gewetensvol te handelen ten einde de meditatie ter wille van de zelfherinnering te realiseren. Alleen met alle respekt wordt de ziel gevonden, niet met de excuses van nalatigheid die nooit vrede met de materiële wereld kunnen brengen en dus niet behouden. Dus, eenmaal de show gestolen hebbende, moet men doorgaan, maar hoe? Het geheime antwoord van de know how is niet te verraden. Verraden deed je al, maar verraad kan niet doorgaan. Evenals het sterven van datgene wat werd verraden, moet ook de verrader sterven. De vraag is dus, hoe je terug te trekken zonder de vertoning kwijt te raken. In de evolutie van de ziel is onthechting het mechanisme waarin het verloop van het zich opnieuw gelijkrichten de voortzetting van de vertoning uitmaakt. Dit kan alleen bestaan bij de gratie van het ontwikkelen van kracht. Het onttrekken van je energie aan het begrip van materiële bezitterigheid noodzaakt de herintegratie van lichamelijke en geestelijke kracht. Oude integraties die reeds lang vergeten waren doemen weer op en nieuwe capaciteiten ontwikkelen zich in de transformatie van de gelijkrichtende vertoning. Het geheim van het weten hoe wordt gevonden in het zich herverbinden van het oude ego-belang ,met het nieuwe belang van de orde van de ziel. De vertoning gaat door, de verschijning verschilt. Van vervreemd raakt men gelijkgericht. 
De militaire versies van overlevingskits die terug te vinden zijn in verschillende winkels kunnen soms wel een goede basis vormen van je eigen kit. De onderdelen dienen echter wel grondig nagekeken te worden, want zij kunnen soms van mindere kwaliteit zijn of de vervaldatum kan verstreken zijn van bijvoorbeeld de waterzuiveringstabletten.
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
Ook Roel Soldaat van Heiploeg, waar ook Goldfish onder valt, stelt dat de prijzen van ongepelde Noordzee garnalen begin dit jaar ‘de pan uitrezen’. Er werd acht en zelfs tien euro inkoop betaald. Garnalen, en zeker gepelde garnalen, waren duur voor de consument.
Maar we hebben er een weg in gevonden, zij en ik. Zo goed zelfs dat ik stiekem al geconcludeerd heb dat we voorlopig geen relationele uitbreiding gaan zoeken. Beter met zijn twee gelukkig dan met zijn drie on.
Ze werd er eigenlijk knettergek van, want de getypte stapels die hij produceerde moesten altijd weer omge­zet worden tot iets digitaals. Daar kwam zij om de hoek kijken – ze zette zijn bergen papier om tot digitale bestanden en fungeerde daardoor meteen als zijn eerste proeflezer. Naast haar dagelijkse kantoorbaan was het veel werk. Hoewel het digita­liseren van het verhaal niet haar grootste hobby was, genoot ze wel van het redigeren. Het voelde als een privilege om de eerste te zijn die een kijkje mocht nemen in zijn zielenroerselen. Net zoals ze het geweldig had gevon­den om mee te gaan op de reizen die hij ondernam. Hij geloofde heilig in het zelf onderzoeken van bronnen – het zelf voelen, ruiken, waar­nemen.

“lange termijn wildernis overlevingsuitrusting 10 in 1 kampeeruitrusting overlevingskompas”

Wij ontdoen ons dan ook niet van de indruk dat wij meegesleurd worden in een neerwaartse spiraal van regressie en repressie, van psychische ontwrichting en criminalisering van een numeriek en procentueel steeds groter wordend aantal individuen. Zoals ik zei: een ware burgeroorlog (zij het zonder zware wapens). En deze spiraal zal nog versterkt worden wanneer, zoals zo velen vragen, een grootschalige loonmatiging wordt doorgevoerd. Of wanneer grote getallen werknemers werkloos worden, zij het voor het merendeel voor een paar maanden tot een paar jaar, door de onderlinge concurrentie tussen grote ondernemingen die om het hardst herstructureren of wanneer de Europese regio’s en landen onder elkaar wedijveren om ondernemingen het aantrekkelijkste investeringsklimaat aan te bieden waarbij die ondernemingen nog jobs opleveren maar geen interessante lonen meer uitbetalen. Deze spiraal van sociale en culturele ontwrichting doorbreken betekent in onze ogen sleutelen aan de groeiende dualisering van de samenleving die steeds meer mensen dwingt naar overlevings- en expressiemiddelen te grijpen die haaks staan op de progressieve geest van samenwerking waarop elke samenleving en elke beschaving is gebaseerd.
In een goed spel moet men zich in het zweet lopen. Bij voorbeeld in het voorgaande voorbeeld van ‘nederlands’ voetbal zou men kunnen proberen om de bal in het verdedigingsgebied te houden, alleen maar onder elkaar trainend en de andere partij die buiten het gebied moet blijven, negerend. Het publiek zou dat moeten afkeuren als zijnde vervelend met de filosofie dat winnen zonder zweet in het geheel geen goede sport is. De regel kan uitdrukking vinden in het feit dat de tijd van kontrole in het verdedigingsgebied niet meetelt voor de overwinning zodat het team altijd gemotiveerd is de konfrontatie aan te gaan vastbesloten te scoren en het spel te beëindigen of dat juist niet door niet te scoren en uit te zijn op balbezit. Het is precies als monniken die niet in het klooster kunnen blijven om de eer van de orde te kunnen behouden. De eer van de orde bestaat eruit een missie te hebben en te scoren op het vermogen tot beheersen ofwel je doel te bereiken hoewel tegengewerkt door de ‘onwetenden’. De douche die iedere sportieveling moet nemen na het spel moet zijn als het publiek dat juicht om het succes. Geen zweet betekent ook geen succes en ook geen overwinning. Alleen de goede wil om jezelf te willen verdedigen (het bezit van de ‘bal’). in de konfrontatie met mensen met een ander doel kan het succes geven dat je echt kan noemen en de douche opleveren die je dan ook verdient. De douche niet willen is eenvoudigweg voor jezelf een smerig spel. Dit doet denken aan wat traditioneel de klassestrijd word genoemd: de verschillende status-oriëntatiegroepen mogen hun eigen spelen spelen die alleen meetellen voor een overwinning als ze erin slagen de konfrontatie met een andere groep aan te gaan. Het aldus verkregen zweet mag niet worden gevreesd aangezien in het echte spel van het ‘nederlands’ voetbal de partijen niet gefixeerd zijn maar at random worden uitgekozen ongeacht de statusoriëntatie van de geselecteerden. Misschien is de uniformiteit van een team meer succesvol naar statusoriëntatie, of misschien is een mix meer succesvol. De tijd zal het leren wat wanneer zal heersen. Zweet als zodanig betekent dat men niet vreest zo lang men zich het doel herinnert van de ziel waar men voor gaat. In een dergelijk spel van samenleving wordt zowel het individuele (de status-oriëntatie) als de geest van het teamwork bevorderd. De kleuren van de teams kunnen hun uitdrukking vinden middels de arm-banden en/of zweetbanden in het rood en blauw (met de scheidsrechter in het wit) terwijl het individu zich mag kleden in voetbalkleding in de kleuren van zijn statusoriëntatie (afb.). 
Allemaal grote woorden maar niemand doet iets. ik ook niet zeg ik schuldbewust. Omdat niemand weet wat te doen, niemand is georganiseerd. Dat neem ik Wilders kwalijk, maar dat mag ik natuurlijk niet zeggen, sorry hoor, ik doe het toch Brinkman had gelijk.
Samuel viel bijna toen iemand tegen hem opbotste en zich toen panisch aan hem vastklampte. Hij kneep even bemoedigend in het warme lichaam dat schokte van het huilen. Hij herkende de veren in het haar, veren die nu bezoedeld waren door iets nats, iets roods. Ondertussen waren er nog kinderen die de trap probeerden af te komen, opgejaagd door het geroep en gegil dat nog altijd voortraasde. Samuel trok het meisje van hem los. ‘Ilse,’ zei hij. ‘Wat is er gebeurd? Waar is Gaetan?’ Een blik in de betraande ogen van het meisje maakte hem duidelijk dat hij geen antwoord moest verwachten. Hij gaf het meisje door aan de man die achter hem stond te wachten en gebaarde naar de kinderen dat ze snel verder moesten lopen. Zelf liep hij verder de trap op. Bloed, verdomme, wat is er gebeurd?
Depressie kan volgen op een voedingsgebrek, vitamine C missend bijvoorbeeld, of kan volgen op de werkverslaafde afknapper de mensen en jezelf missend waar men aan ontsnapte. Ook kan de depressie volgen op te veel slapen. Depressie kan een complex zijn van konditioneringen ten opzichte waarvan men een nieuwe levensstijl moet aanleren als men eenmaal buiten de boot is gevallen van de ‘niet-dit’ -manier van leven. In plaats van eer te ontlenen aan het omgaan met de misère zou men ermee moeten beginnen zijn eer te ontlenen aan de omgang met het juiste. Hoewel de menselijke goedheid en het mededogen dikteren zorg te dragen voor de gevallenen en behoeftigen, de ongecultiveerden en de criminelen, kan niettemin de eer niet worden ontleend aan het superieur of heiliger-dan-gij zijn. Het mes snijdt van twee kanten: de werklast kan bestaan uit het reinigen van de toiletpot of wat voor nederig karwei ook, terwijl anderzijds het bijwonen van verheffende vieringen van de subliminale kultuur het ware ego kan ondersteunen van identificatie met de orde van het goddelijke (afb.). Zoals gezegd is het belangrijk hoe de dingen worden gedaan, niet noodzakelijk welke dingen. Nadat de werklast is aanvaard moet het andere leven bevrijden en allen gelijkrichten naar de zelfde vrijheid van associatie (afb.). Het formele van klasse-identificaties benadrukkend als zijnde van belang voor de werklast kan men de perfekte orde, eer en identiteit vieren van iedere vorm van toewijding in de bevrijding van de status-oriëntatiekultuur die allen gelijkelijk kan belonen en bekrachtigen ter wille van de viering van enkel het aanwezig zijn. Het is niet goed uit angst of uit afgunst te ontkennen dat er klasse-identificaties zijn ondertussen heimelijk nog steeds de kloof in de kultuur behoudend. Waarom zou een zekere klasse oneervol zijn? Is de vrijheid van oriëntatie niet beslissend voor de rechtgeaardheid ervan? Is het niet het ideaal dat allen gelijkelijk gewaardeerd zijn naar hun eigen manier van het realiseren van respekt en toewijding (zie ook de kleurenkode)?
Duizend jaar later en we zijn nog steeds niet in staat geweest iets vergelijkbaars te produceren als van voor de Tweede Val! Wat hebben we? Technologie die door hand­werkers gemaakt kan worden. Glasblazers, koperwerkers, edelsmeden. Schijt: zelfs de Oorspronkelijke Mensen van Aarde zijn met hun natuurlijke middelen en hun natuurlijk verstand verder gekomen dan dit!
Bij het praktijkonderdeel in het zwembad werden diverse scenario’s behandeld waaronder het juiste gebruik van de overlevingsuitrusting, procedures bij het verlaten van een schip, persoonlijke- en groepsoverlevingstechnieken, vlot lanceren en kennis van de uitrusting van het reddingsvlot. Tot besluit van de praktijkoefening werd er een hoist oefening gedaan.
31. 29 Toch blijkt dat steeds meer verslaafden (31%), ook door het doorbre- ken van het taboe op seksverslaving, zelf met het probleem bij hun partner komen. Opvallend is, dat 67% van degenen die de verslaving zelf openbaarden jonger is dan 40 jaar. Vrouwen boven de leeftijd van 40 ontdekten de verslaving van hun partner eerder zelf. Figuur 6: Hoe kwam de seksverslaving aan het licht? Er is nog een kleine groep respondenten (5%) die aangaf door iemand anders met de seksverslaving geconfronteerd te zijn. Hierbij kun je denken aan vrienden of familie, maar ook bijvoorbeeld aan personen met wie door de verslaafde gechat of gedatet heeft. Daarbij zijn er ook nog een aantal overige reacties gegeven, waarvan hieronder een selectie is weergegeven: “Al van voor ons huwelijk speelde dit, maar steeds vonden we het woord verslaving te beladen voor de situatie, totdat hij afgelopen zo- mer met nieuwe details uit zijn verleden kwam, toen was daar ineens 31% 53% 5% 11% Hij kwam er zelf mee Ik ontdekte het zelf Iemand anders confronteerde mij ermee Overige reacties
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
Zowel Lark als Saveer zijn zware geesten waar je niet zomaar vanaf komt. Die moeten echt verslagen en overwonnen worden. De zwarte hond ervaring duurt zolang als het moet duren. Nadat de Saveer-wand is doorbroken voel je je slap en miserabel, angstig, want je bent dan nog heel week. Alle oude demonische schelpen die om je heen waren gebouwd zodat je niet gevoelig kon zijn voor de gnosis zijn dan weggehaald, en dan sta je ineens naakt en week in het veld, kwetsbaar, want alles is gevoelig. Heel langzaam moet je vandaaruit dus weer tot de hogere kennis komen om je daardoor te verfijnen, en geen ‘geweldige spiermassa’ gaan opbouwen, geen bumpers die de moeder weer wegdrukken. In boetvaardigheid moet je jezelf onderwerpen aan de moeder. Christelijke geesten willen dat niet. We zullen gaan beschrijven hoe dat proces precies gaat, maar dit proces wordt ook beschreven in de series, in de Amazone Bijbel. We zullen het wat gaan uitdiepen. Er staan veel gevaren op de loer. Er moeten veel valse bindingen verbroken worden, valse hulpmiddeltjes, valse wondermiddeltjes waardoor geesten en zielen zichzelf opblazen, en dan tot een soort van pseudo-geluk komen en dan als aan de drugs hun ‘bumpers’ vertonen in plaats van ware immunologische demonologie. Het volk is aan de steroides, en trekt daardoor de nakers aan, de ‘dochters der mensen’ die het nephilim geslacht zo in stand houden. Wees blij dat de gnosis jou daarvoor probeert te besparen. Dat is een teken dat de gnosis jou niet verstoten heeft. Juist de angst is daar een teken van. Ongevoelige, ongebroken mensen voelen vaak geen angst. In ieder geval niet op zo’n manier zoals jij het voelt, en bezorgd bent over de relatie met de gnosis. Echte zombie-mensen maken zich daar totaal niet druk om. Ja, ze kunnen soms bang zijn als het gaat om hun eigen hachje en koninkrijk te beschermen, maar zullen zich totaal niet druk maken over hun relatie met de moeder gnosis, de vur.
Na afloop samen napraten met een hapje en een drankje, dat vind ik fijn. Assortiment hapjes en drankjes 1 Inhoud Gastvrij en goed verzorgd Introductie 3 Gastvrij en goed verzorgd 5 Menukaart 9 Arrangementen
9. 7 Van de respondenten heeft 85% een relatie met de (ex-)verslaafde en heeft 14% geen relatie meer met de man; 1% heeft deze vraag niet beantwoord. Bij de meeste respondenten (39%) is het langer dan vijf jaar geleden dat zij ontdekte dat haar partner seksverslaafd is of was. Bij 12% is dit minder dan een jaar geleden. Figuur 2: tijdspad uitkomen verslaving. Bovenstaande statistieken geven een kort beeld van de achtergrond van de respondenten. Deze zijn representatief genoeg om reacties met elkaar te vergelijken, te analyseren en te verwerken in dit onderzoek. De resultaten van de enquête zijn in verschillende vormen verwerkt in dit onderzoek. 13% 17% 30% 40% minder dan een jaar 1-2 jaar 2-5 jaar meer dan 5 jaar
Scar-face, met zijn ene bruikbare oog, staat op de uitkijk. Hij moet letten op vissenkoppen die op het geluid afkomen. Ellis en Spanish Joe zijn bezig om hun beitels tussen boegbeeld en schip te slaan. De lappen die ze om hun gereedschap gewikkeld hebben om de klappen te dempen zijn nu doorweekt. Joe heeft al twee keer op zijn hand geslagen. De richel waarop ze staan is glibberig en tot overmaat van ramp moeten ze ver voorover hangen om het boegbeeld los te wrikken, ver onder hen kolkt en klotst het water van de baai.
TE HUUR OPSLAGRUIMTE BIEDT UW EIGEN ONDERNEMING TE WEINIG RUIMTE OF HEEFT U VOOR ANDERE DOELEINDEN BEHOEFTE AAN (MEER) OPSLAGRUIMTE DAN IS DEZE BEDRIJFSHAL VOOR U PERFECT. HET PAND IS DEGELIJK GEBOUWD,
‘Die vrouw is gek,’ zei Samuel. Hij en Gaetan liepen door het dorp dat in de vroege avond niet veel activiteit meer vertoonde. De herfst was mild geweest, tot nu toe. De eerste tekenen van de winter dienden zich al aan. De mensen die niet buiten hoefden te zijn, bleven liever in de warmte van hun huis. Samuel begreep hen best. Na opgegroeid te zijn in een tropische omgeving, was Weerzel een schok voor zijn lichaam.
Een goed sexleven te hebben met deze regel hangt af van het talent om iets te regelen dat verondersteld wordt spontaan te zijn. Een goed sexleven hebben is een beetje een paradox. Voor de hoogste Persoon zou het niet zo moeilijk zijn. Maar geen normaal mens zou durven beweren dat hij de vrouw de baas is. Van nature heeft de vrouw zo haar voorkeuren als ze ovuleert b.v. en de zaak ertegenin forceren zal haar waardering niet bevorderen. Misschien zal ze in het begin geheel tolerant zijn om een partner door instinct aan zich te binden, maar vroeg of laat zal ze ook overeenkomstig haar wensen de dingen regelen. Langdurig gebruik van voorbehoedmiddelen b.v. kan resulteren in overspel van haar kant, alleen maar om haar instinct te volgen om bevrucht te raken door een man die meer bereid is haar kind te ontvangen. Statistieken wijzen uit dat de biologie een sterke faktor is die makkelijk de kultuur van de huwelijkstrouw overtroeft. Wat men ook moge denken over sexuele bevrijding dit of dat kultiverend, uiteindelijk is de sex er simpelweg voor het krijgen van kinderen en hierin mislukken zal alle relaties aan een test van intelligentie en kultuur om de frustratie te overleven onderwerpen. Men kan de hele kultuur zien als slechts een ander soort van parings-ritueel van alleen maar een ander dier in het paradijs. Voor het vinden van vrede door regulatie echter, is deze notie slechts een paradigmatische relativering. 
Toen een bal tot voor zijn voeten rolde, keek Erwin op. Zes jongens bleven op een afstandje staan, alsof ze niet dichterbij durfden te komen. Samuel zag dat Aaron uit het groepje jongens stapte en iets riep. Erwin leek eerst niet te reageren, vervolgens pakte hij de bal en smeet deze de straat op. Aaron reageerde zoals een twaalfjarige jongen meestal doet in een dergelijke situatie. Hij liep op Erwin af en gaf hem een duw. Erwin viel op de grond, maar sprong bliksemsnel weer op en vloog op Aaron af. De vijf andere jongens vormden een cirkel om het gevecht heen en schreeuwden iets dat Samuel niet kon verstaan. Ongetwijfeld aan­moedigingen voor Aaron, dacht hij. De roepende jongens werden al snel bijgestaan door andere kinderen. Net toen Samuel naar beneden wilde lopen om het gevecht af te breken, zag hij een leraar die de twee vechtende jongens uiteentrok. Erwin rukte zich los uit de greep van de leraar en liep zonder om te kijken weg.
Bij het vallen van de avond was de muurschildering af. Net zoals het monster was de hemel een explosie van kleuren. De ondergaande zon bloedde in onheil­spellende tinten langs de randen van een onweerswolk. Een sterke wind was komen opzetten. Zohra en Lieven keken beiden naar de lucht. ‘Gelukkig is de verf al droog,’ zei ze. De kristallen waren bijna uitgewerkt. Ze wist dat de klop elk moment kon komen. Dan zou ze zich slap en ziek voelen, maar ze had tenminste een rustige plaats om te slapen.
‘Broeders, zusters, gedraag je zoet,’ zing ik en ze gehoorzamen altijd. Het levende vlees vormt een knap gezicht en menige klant heeft mij complimentjes gegeven voor de warmte en zachtheid van mijn wangen. Natuurlijk zijn maden alleen niet genoeg. Mijn robijnrode lippen zijn twee verse kippenhartjes, mijn wimpers zijn hoogst elegante rupsen, harig en zwart. Mijn wenkbrauwen zijn hongerige bloedzuigers en mijn haar bestaat uit honderden van de fijnste spinnenwebben. Enkel mijn ogen zijn van mijzelf, en mijn tanden, maar ik maak die zwart met houtskool. Mijn ogen zijn al perfect: groot, glanzend, als de reflectie van een tweelingmaan in een midder­nachtelijk meer, zei een dichter eens. Ik was beroemd om mijn ogen, lang voordat ik beroemd werd voor mijn verraad.
Geschatte tijd: 10 uurGeschatte kosten: $0 *Als je van wat je ziet, please vote voor me in de draagbare werkstations wedstrijd.Anyway, laat aan de slag.Het idee achter dit project is het creëren van een aanpasbare, opvouwbare workstation voor uw spec
Deze antikapitalistische denkbeelden leveren evenwel geen schets van eventuele diepgaande sociologische, sociaalpsychologische en persoonlijkheidspsychologische veranderingen en evoluties doorheen de meer globale revoluties. Maar ze steken wel schril af tegen de onheilsprofetieën en defaitistische angstaanjagende visies die met enige nonchalance en slordigheid de wereld worden ingestuurd door vooral zich “progressief” en “maatschappijkritisch” noemende tweederangs intellectuelen en opiniemakers (genre Rutger Bregman, maar uiteraard ben ik ook maar een tweederangs auteur).
Kortom, ik ben vanaf vandaag feitelijk in gevaar omdat een angstig agentje mogelijk door het rode vlaggetje vind dat hij of zij beter kan schieten dan mij vragen om iets verderop te parkeren of de hond aan te lijnen. Van een angstcultuur bij politie gesproken. Om iedere hoek kan ik nu een kogel verwachten, met dat rode vlaggetje, een vrijbrief tot doden met een excuus.
Daarom keek ze zwijgend toe terwijl twee mannen efficiënt haar kleding doorzochten. Daarom zweeg ze toen de vier brieven die ze had meegekregen één voor één geopend werden; gefotografeerd; achteloos in een bak gesmeten. Daarom beantwoordde ze geduldig de zelfde vragen als altijd.
Cateringservice `t Noorden 0318-512501 Brood & meer Ontbijt- Brunches – Lunches- Picknick Introductie: Ook voor een lunch op maat bent u bij ons op het juiste adres. Door de jaren heen is brood het basis
De volgende middag cirkelen er meerdere minibusjes met bestemming Moermansk door Kirkenes.  Er is ook een grotere, oude bus die trots de naam Sputnik op de zijkant draagt. De voorruit vertoont een flinke barst. Een Noors gezin bestaande uit vader, twee kinderen en opa en oma, twee alleen reizende mannen, een Russische vrouw met drie zware tassen en twee dames van het lokale reisbureau zijn vandaag de passagiers.
Leatherman – MUT EDC Multi Tool Rifle Maintenance Tool, Black with Molle Brown Sheath I carry this MUT. It is versatile and the brass scraper will really save your fine edge blade. Well worth the price.
Terwijl Fiona werkt, eet en in de schuur zit, vul ik de arbeids­potentieel­metingen in. Per robot. Het is een omslachtige gedoe. Merk, type, serie­nummer, jaar van productie, jaar ingebruikneming, jaar buiten gebruik, nieuwwaarde, aanschafprijs… en natuurlijk het vermogen.
Vertrouwen is een plicht van de mens en verraad aan dat vertrouwen is de ziekte waar de mensheid onder lijdt. Gelegenheid maakt de dief. Voorzorgen zijn er, maar bang voor misdaad raakt men net zo opgesloten met zijn bezittingen als de crimineel in de gevangenis. Het probleem schuilt in de waakzaamheid. Het moet geen vrees zijn, maar een bewuste poging om aan een hoge kulturele standaard te voldoen. Een gevallen kultuur die zwakheden koestert erin gelovend dat dat de vrede zou bewaren is het spoor van het zelfverwerkelijkingsproces (afb.) bijster. Stap voor stap moeten begeerten en lusten regulatie en onthechting vinden zodat verlichting aan bevrijding in dienst aan de orde vooraf kan gaan. Eenmaal inziend dat de juiste regulatie het geluk brengt, kan dat geluk verstandiger dan voorheen worden geïnvesteerd in dienstbaarheid. Hoewel ieder systeem van dienstbaarheid vroeg of laat uitgeput zal raken aldus opstandigheid en rebellie als een teken van goede gezondheid definiërend, is er nog steeds geen ontkomen aan het vasthouden aan de vooruitgang van ieder systeem. Buiten de boot vallen betekent eenvoudig terugkeren naar school om de les te leren die werd gemist. Alleen dan is men bewust genoeg om de nodige waakzaamheid te handhaven. Soms zijn allerlei schijnbaar ridicule kulturele rituelen absoluut nodig om het evenwicht te houden en het ergste te voorkomen. Het is als een zekeringenkast in een electrisch circuit: eerst schijnt het niet veel nut te hebben totdat een overbelasting het bestaansrecht ervan bewijst. T.v. kijken b.v. kan een aangenaam iets zijn terwijl niemand begrijpt waarom men er regelmatig een dagje van moet afzien in een ander tijd-ritme dan de standaardhypnose ervan. Nog steeds kan dat iets ook contraproduktief werken als het ten tijde van oorlog b.v. de waanzin van een klein konflikt versterkt tot een collectieve wereldoorlog of individueel leidt tot een echtscheiding. Het begin van radio in de veertiger jaren, televisie in de zestiger jaren en de computer in de negentiger jaren correleerde met expliciete internationale geweldskonflikten. Hoewel de causale suggestie niet kan worden beproefd of bewezen, zal het gezonde verstand zeggen waakzaam te zijn met dit soort effecten. Zeker is het individueel verstandig de beheersing te hebben in het gebruik van de media of welk middel dan ook. Ook minnaars weten dit, elkaar beproevend door simpelweg sex te weigeren voor de verandering. Wat betreft de materie moet men bewijzen de zaak meester te zijn, terwijl voor de ziel altijd de werkelijkheid van de dienstbaarheid moet worden bewezen. Dit vergetend kan een jongere, vertrouwend op de goddelijkheid van de sexuele liefde weerzin hebben tegen de strategieën van zich gelijk richten van de ouders, zo in verkeerde handen terecht komen, misbruikt worden en mogelijk zelfs ongeneeslijk ziek raken. Daarvan kan men de regel begrijpen van het niet hebben van sexuele gemeenschap met vreemden in het algemeen als de schijnbaar niet noodzakelijke zekering die men er niet door moet jagen.  
Bijltjesdag: absoluut, kort door de bocht en vol erop. De hardste straf voor graaiers is het ontnemen van bezit, zowel in het nu als in de toekomst. Verder een verplichte woonplek aanwijzen en enkelband. Geen uitreisdocument meer, geen stemrecht, geen rijbevoegdheid of enige functie waarbij men zeggenschap heeft over een ander, verplicht werk in een zorginstelling en constante controle op enig welvaartsartikel. Kortom, de gaaiers en machtsmisbruikers pakken zoals men criminelen aanpakt en dan met een paar extratjes…..
73. Belangrijkste conclusies • Een slechte voedingstoestand heeft ernstige gevolgen − Hogere sterfte, meer infecties, slechtere kwaliteit van leven • Zowel ondervoeding als overvoeding is een probleem − Bij diagnose is voedingstoestand slechter dan gedacht − Gewichtsverlies in begin van de behandeling − Daarna toename van gewicht, vetmassa en overgewicht • Sondevoeding en inactiviteit spelen rol bij toename overvoeding
Her en der steken er nog masten boven het groene water uit, van gezonken en nooit geborgen schepen die als koraal­riffen vlak onder de waterlijn verstoken liggen. De wrak­ken maken de binnenhaven ondiep en verraderlijk.

“aardbeving overlevingsuitrusting lijst survival gear generator”

‘Geef me zo snel mogelijk een rapport over wat je zojuist in handen hebt gehad. Waar dit ding vandaan kan zijn gekomen, wat de mogelijk­heden zijn, welke implicaties het gebruik van deze technologie kan hebben, welke literatuur hierover beschikbaar is. Alles dat van belang is voor de Kiteh, voor de Lleroh en voor je Moederland.’
En weet je wat? In al hun haarloze naaktheid, in al hun steeds maar toenemende uniformiteit in vorm en bouw, leken ze niet enkel op elkaar, ze leken ook op die roodachtige woestijn, met een kleur variërend van geronnen bloed tot die van die rozerood beschimmelde omelet onder die veel te kille, onver­schil­lige zon, alsof het niemand iets kon schelen wat we deden, wij, als vagebonden schurkend in het zand. Anders en toch allemaal hetzelfde.
Nu, waar heb ik me precies door laten verleiden? Het betreft een titel op de site van De Standaard: “Zo zien de Vlaamse jongeren het ideale vrouwen- en mannenlichaam.” De titel wekt de suggestie dat het artikel verslag geeft van een onderzoek bij een grootschalige representatieve steekproef van minstens 1.000 jongeren, al is deze grootschaligheid geenszins een garantie voor wat in het jargon betrouwbaarheid en validiteit heet. Vergeet het, Gerard!
Het lijkt me sterk dat die er zijn, want jij neemt ook alleen maar de standpunten over van de schrijvers die jij hebt gelezen en voorts kun je niet jouw eigen ervaringen direct of analogisch op haar toepassen. Bummer
In elke hut moeten de nodige instructies aanwezig zijn voor het gedrag van de passagiers bij alarm, brand, averij en evacuatie, alsmede over de plaatsen waar zich reddingsmiddelen bevinden. eur-lex.europa.eu
Er zijn drie soorten van werk: materiëel werk, ongewenst werk en werk voor de ziel. Dezen worden normaal werk , misdaad en liefdadigheid genoemd. (afb.) Maar de zaken zijn niet zo eenvoudig verdeeld. Voor de ziel werkt men ook met een materiële uitkomst. Voor de ziel is het werk ook niet altijd gewenst. Noch is ongewenste arbeid zonder materiële motieven of zonder een ziel. Belangrijk is niet de ziel te verzaken op de eerste plaats en ten tweede te werken in overeenstemming met bij voorkeur de wetten van het land in het algemeen en op afspraken met mensen in het bijzonder. Het belang van enkel het ego bevorderend, wordt werk een last, een stoornis voor anderen, een konflikt van motief en identiteit. Het belang van enkel de ziel bevorderend strandt men vaak op theologische debatten en het ego van de bevrijding: traditie. Op geen enkele manier kan het geheel van de samenleving worden onderworpen terwille van deze of gene religie, Godheid of systeem. De enige reële manier is een keuzevrijheid te ontwikkelen, regelend welke alternatieven in overeenstemming zijn met de wet en welke crimineel. Alleen het gelijktijdig naast elkaar bestaan van verschillende systemen maakt een gezonde samenleving. Daarom zou de overeenkomst van de wet altijd op de eerste plaats moeten staan, er in het parlement voor amenderend om de tijd te dienen. Ten tweede om te ontsnappen aan egoïsme en zijn waanzin, relaterend aan anderen, werkend of niet naar welke definitie van arbeid dan ook, zou het belang van de ziel moeten prevaleren. In een welvaartsstaat betekent ziel het dierlijke principe van het overleven van de sterkste los te laten. basis van de sociale zekerheid is er in het belang van iedereen. Geen weelde is gelukkig zonder de wettelijke regeling van het belonen van fundamentele aanpassing. Zonder dit is het spel van de samenleving een dwangneurose elkaar hatend voor de winst levend in angst. Ziel betekent ook onafhankelijkheid en emancipatie. Dit zou niet moeten worden verward met het individualisme van ego-verlangens: bezitsdrang en valse trots. In plaats daarvan heeft de persoonlijke openheid de overhand daar de ziel geweten ontwikkelt jegens iedereen. Naar een meer wetenschappelijk begrip van de ziel ligt de nadruk van zijn belang meer op opvoeding dan op religie of politiek alleen. Religie en politiek vinden hun plaats binnen de opvoeding, waarbij het het het belang van de educatie is vrij beschikbaar voor iedereen te zijn zonder winstmotieven. Het laatstgenoemde is het ideaal van een informatiecultuur: alle informatie is netjes geprogrammeerd en beschikbaar voor de gewone man in ieder huis als een belang van de staat. Het kopen en verkopen van informatie of het beperken ervan binnen één school alleen maakt valse elites en eilanden die alle werkelijke sociale vooruitgang blokkeren. Kennis is eigendom van het gewone volk. Het volledige van de culturele fixatie te digitaliseren en het beschikbaar te hebben in een centrale computer (netwerk) schijnt de enige oplossing te zijn voor het probleem van het bereiken van een vrije keuze, bewustzijn, vooruitgang en ziel. Zoals iedereen weet, is het enige ware geluk dat geluk wat aan de ziel wordt ontleend. 
Lunch Broodjes Tosti s Kaas of ham 2.75 Kaas 2.75 Oude kaas 3.25 Ham, kaas 2.75 Rosbief 3.25 Hawaï 3.50 Filet American 3.25 Brie, tomaat, ui 3.75 Kroket of frikandel 3.00 Gezond ` 4.00 Gerookte zalm 4.50
Sport is gedefiniëerd als fysieke aktiviteit waar men uit plezier mee bezig is. Waar het in de ware sport allemaal om draait is de kontrole over het lichaam. M.b.v. de geest wordt het lichaam beheerst door de ziel (afb.). Dus is het allereerst van belang niet je ziel te verliezen, maar je er naar behoren mee gelijk te richten. Het ware genoegen, geluk, wordt gevonden in het zich gewetensvol herinnerende zelf. Dus moet men op de eerste plaats spelen volgens de regels van de ziel. Vandaar kan de goedheid van de sport er zijn: het succes van geen woorden meer hebben, maar daden. 
Buiten in de dorpsstraat vloeit sepia als een dreigende schaduw over de gevels. Ik ren naar huis door straten die met de seconde vernauwen. Voorbijgangers staren me vernietigend aan en de winkelpuien zelf buigen zich naar voren om hun uithangborden tegen me aan te zwiepen. Alsof niet alleen de stugge dorpelingen, maar het dorp zelf weet wat we gedaan hebben en ons ervoor haat.
De deuren beneden openden zich automatisch bij zijn nadering. Er lag twee eeuwen stof op de grond en hij liet een spoor van voetstappen achter in de grijze laag. Hij liep een ruimte in waar een enkel bureau stond. Op een bordje stond ‘receptie’ en het bureaublad was verder leeg. Van de deur aan zijn rechterkant was het slot geforceerd. Hij duwde ertegen. De deur zwaaide geruisloos open en onthulde duisternis en een betonnen plateau met hek. Hij stapte naar binnen en zwengelde zijn knijpkat aan. Zijn lichtbundels verdwenen in het duister, maar hij zag hier en daar reflecties van glazen oppervlakten. Even later viel de lichtbundel op een schakelaar dicht bij de deur. Toen hij die omhaalde schakelden enkele dozijnen lampen aan die een immense hal verlichtten.
In november 2003 biedt de bevolking van het dorp Navosa in Fiji excuses aan voor het doden en opeten van de Engelse dominee Thomas Baker door hun voorouders in 1867. Ceremoniële geschenken voor de nabestaanden van Baker bewijzen het oprechte berouw van de inmiddels tot het Christendom bekeerde inwoners van Fiji. Baker is het bekendste slachtoffer van kannibalisme in de 19e eeuw, omdat Jack London er in 1915 een verhaal aan wijdde in zijn bundel South Sea Tales. Veel cartoons zouden verschijnen over missionarissen die in de pot belandden op willekeurig welk exotisch continent. Het is het klassieke beeld dat hier leeft van wat kannibalisme is: de ongebruikelijke bloeddorstige praktijken van ongetemde stammen. Is dat een cliché?
Nooit meer ging ik de ruimte in. Nooit meer. Het was tijd voor mijn pensioen. Ik ging voor hem zorgen, hij had me nodig. En met Ella zou ik alles goedmaken. Waar het precies was misgegaan, wist ik niet, maar we waren ongeveer even oud, we konden vriendinnen worden.
Het kan snel veranderen. Zo zit je nog lange dagen te maken op de verloskunde, zo ineens meldt zich een Ghanese gynaecoloog en even later ook nog een andere Ghanese algemeen arts die wel in opleiding tot gynaecoloog zou willen komen, en even later zitten die twee samen op de verloskamer en de poli verloskunde in plaats van ik. En ik kan nu eindelijk voldoende tijd besteden aan bijscholing van de verpleegkundigen op de kinderafdeling.
Elzas en Lotharingen dat was een soort Siamese tweeling, leerden we op school. Ter plekke vinden ze dat onzin. De streken grenzen weliswaar aan elkaar, maar verschillen enorm. Tegenwoordig presenteert Lotharingen zich trots als de Lorraine. Het is er prachtig, je kunt er interessante dingen zien en je kunt er lekker eten. Met de TGV naar Metz, here I come!
Als links al ergens voor staat dan is het voor moord en doodslag, genocide, uitroeiing, etnische zuivering, und immer de Finale Oplossing voor waar hun bloederige oog maar op valt. En voor een ieder die hen tegen durft te spreken.

“survival gear winkel in de buurt van mij opvouwbare overlevingsboog primaire uitrusting”

Het duo wat voor ons op de bühne hun werk doet is bijna uitgezongen, de dansvloer is voor de helft bezet, misschien afhankelijk van het liedje, want voorheen, een paar liedjes ervoor was het nagenoeg vol.
Samuel keek op en zag dat hij zonder na te denken een zijstraat was ingeslagen. Zijn onderbewustzijn stuurde zijn lichaam naar de plek waar hij zo lang gewoond had. De smalle straat was geplaveid met kinder­kopjes en kronkelde voorbij oude arbeiders­huizen. Het was er stil. Zelfs voor een dorp waar nauwelijks auto’s reden, dat zo ver van enige industrie lag, was het er echt stil. De sfeer en rust bevielen Samuel wel. Het was er tijdloos. Bijna zoals toen hij haar voor het eerst ontmoette.
Sterre zette haar fiets in de verlaten fietskelder van station Haarlem en liep op haar veel te hoge hakken richting perron drie, waar de laatste trein haar naar het nachtleven van Amsterdam zou brengen. Alle rotzooi van die dag, nee van de afgelopen zeven jaren, drie maanden en twaalf dagen, wilde ze deze nacht van zich afgooien. Mike, de klootzak.
Ze liet het laserpistool zakken. ‘Ik wil echt bij haar blijven, Qwerty.’ Leafs stem was onvast en haar tranen klonken erin door. ‘En ja, ik vond de media aandacht leuk, ontzettend leuk. Maar ik ga sterven voor haar, voor de aarde, dan mag dat toch wel.’
Voor Truus is het de eerste keer dat ze langlauft, maar de eerste paar honderd meter gingen alvast voorspoedig. De twee hebben voor 8 euro de man ski’s gehuurd en maken een tocht van een paar kilometer in een prachtig wit landschap vol besneeuwde dennenbomen.
Helga goot de beker met panische garnalen leeg en drukte haar neus tegen het pantserglas. Het was altijd fascinerend om te zien hoe de tentakels hongerig rondslierden. De een na de andere garnaal verstarde en werd de maagholtes ingetrokken.
De roodharige reus drinkt nog meer, en bestelt nog een kruik, en nog een. Hij zuipt alles op. Ik heb nauwelijks de sake van mijn kom aangeraakt. Hij leegt nog eens twee kruiken, wat hem de bewondering van de dienjongens oplevert.
“Ik wil alleen toegeven dat de wreedheid fijner wordt, en dat haar oudere vormen voortaan tegen de smaak indruisen, maar de verwonding en foltering door woord en blik bereikt [nu] haar hoogste graad van ontwikkeling, – eerst nu wordt de [ware] boosaardigheid geschapen en het behagen in de boosaardigheid. De mensen zijn [nu] geestig en roddelziek; zij weten dat er nog andere soorten moord bestaan dan die door middel van dolk en geweldpleging, – zij weten ook dat alles wat ‘goed verwoord’ wordt geloof vindt.” (Friedrich Nietzsche “De Vrolijke Wetenschap.” 1882)
9. Daniel Kahneman “Objective happiness.” in: Daniel Kahneman, Ed Diener & Norbert Schwarz (Eds.) “Well-Being: Foundations of Hedonic Psychology.” New York, Russell Sage Foundation Press, 1999, p. 3-27; Daniel Kahneman “Experienced utility and objective happiness: A moment-based approach.” in: Daniel Kahneman & Amos Tversky (Eds.) “Choices, Values and Frames.” New York: Cambridge University Press, 2000, p.673-692.
Films zijn de beste manieren om weekends of vrije tijden te genieten en iedereen houdt ervan om films te kijken, zowel online of offline. Maar online film streaming is trending tegenwoordig, nu mensen liever hun favoriete films online kijken, in plaats van offline.
Mackie sluipt langs de schutting. Hij draagt zeven messen van verschillende formaten verborgen op zijn persoon, maar hij heeft ze nog geen van alle tevoorschijn gehaald. In een opwelling heeft hij een schaar uit zijn laars gehaald. Hij klapt hem open en schuift hem langs de schutting, als een kind dat speelt dat de schaar een haai is.
En: ‘Vandaag, nee, deze hele week was ook voor mij even te veel… Ik wil eindelijk weer eens vrij zijn, dansen. Ik wil eindelijk weer eens goeie, echte seks. Niet dat haastige, gezamenlijke gemasturbeer dat we nu doen. Ik wil slapen tot de zon hoog in de hemel staat.’ Ze greep zacht Meyago’s linkerpols, drukte de spons verder naar beneden, liet Meyago’s middel­vinger en ringvinger even tussen haar dijen glijden.
‘Goed genoeg.’ Ze gaf Meyago twee oorbellen in een klein doosje. ‘Hier heb je alles wat we van hem weten. Lees je in. Breng vandaag je rapport uit naar het Paleis. Laat dit stuk over de kweektanken en de andere machines er–graag–buiten. Het broeit in Yin-Beh en als iemand zich daarboven bedreigd gaat voelen door wat we mogelijk te weten gaan komen kan het allemaal erg vervelend voor ons worden. Om die reden: rappor­teer alles dat buiten je routine valt eerst naar mij. Rapporteer alles wat je leert over Y.K. naar mij en op het moment dat ik zeg dat je moet stoppen met dat andere onderzoek, stop je. Begrepen? Je dagelijkse plichten en je normale leven gaat gewoon door.’
De fabel dat honden in het wilde weg bijten en niet zien waar ze bijten is dus echt een fabel. Honden weten dondersgoed waar ze bijten, als jij je hand er voor steekt terwijl de hond bijt, ja dan is het pech. Maar als de hond jou opeens grijpt in plaats van de andere hond, doet hij dit toch echt expres.
Het lukte haar de verlamming te verbreken. Met een ruk kwam Laura overeind en tastte naar het licht­knopje naast haar kant van het bed. Eén eeuwig­durende seconde was ze bang dat ze het niet snel genoeg zou vinden, dat de vrouw die tijd zou benutten om op haar af te springen met die onmoge­lijke snel­heid die je altijd bij monsters in horrorfilms zag, een en al tanden en klauwen en witte, wegge­draaide ogen. Dat de vrouw zou … ja wat eigenlijk?
Harrald keek vol bewondering hoe haar borsten omhoog getrokken werden door die beweging. Hij voelde lust en tegelijkertijd schaamte. Hij strekte een hand naar haar uit terwijl hij in de andere hand de handdoek omhooghield, zodat ze wist wat hij bedoelde. Zou ze eigenlijk wel kunnen praten, bedacht hij zich. ‘Hoi, ik ben Harrald,’ zei hij. Kan het nog stommer? ‘Eh, ik bedoel, ik neem aan dat je wel een handdoek kunt gebruiken?’
Een tinteling alsof mijn hele lichaam slaapt verge­zelt het gevoel van samentrekken, verdikken, dat net geen pijn wordt. De mist stolt. Mijn lijf, mijn benen nemen vorm aan in de cabine. Ons voorgepro­gram­meerde directief werkt perfect: mijn vorm vult zich, de con­tou­ren van mijn buikje worden zichtbaar, de kuil­tjes in mijn knieën, mijn brede handen. Na enkele tellen kan ik mezelf zien, een uitgerekte, half door­zichtige spiege­ling in de gebogen binnenkant van de cabine. Proprio­ceptie, het gevoel dat ik in mijn lichaam woon, keert terug.
De Roodjassen hebben een prooi gegrepen. Het trom­geroffel roept de menigte van toeschouwers bijeen. Nieuwsgierig dromt het volk samen rond het schavot, terwijl de Roodjassen hun gevangene vastketenen. Ze laten de ongelukkige knielen, drukken zijn hoofd op een houtblok, kluisteren kettingen om zijn armen en benen die ratelend strak getrokken worden door vier metalen ogen. Zo uitgespreid is het nog slechts wachten op de beul.
Op de kinderafdeling probeer ik te bereiken dat men de moed niet zo gauw opgeeft: bel na een minuut opnieuw de dienstdoend arts als die de eerste keer niet opneemt, blijf aandringen op voldoende medicijnen en laat je niet afpoeieren, leg je niet neer bij kapotte ramen en kapotte muskietenwering.
Molennieuws april 2014 Grand Café de Koffiemolen Pels Rijckenpark 1, 4817 CZ Breda Maart roert zijn staart! De maand maart is alweer bijna voorbij. Niet alleen de weersomstandigheden waren veranderlijk
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
Leaf keek op haar multiband. ‘Daar hebben we dan precies tien minuten voor. Daarnaast, alles hier op aarde is verouderd. Ik ben de laatste keer al ter­nauwer­nood ontsnapt. Als ik me nu weer open en bloot vertoon, pakken ze me.’
Goed. Na snel de ronde langs de kinderafdeling en de spoed afdeling te hebben gelopen was er ook een chauffeur beschikbaar. In Bolgatanga haalden we op het kantoor van de baas de nodige documenten op (die ik zelf ook wel had gehad trouwens)
‘Nooit!’ riep Leaf. ‘Ik laat haar niet alleen sterven.’ Met een klap kwam ze tegen de muur aan. Ze draaide zich om en trok zich het laatste stukje zelf omhoog. Een blauwe flits ging rakelings langs haar heen toen ze zich aan de andere kant naar beneden liet zakken. Ze abseilde verder de muur af en bevond zich op een soort binnenplaatsje. De enige uitgang was een nauw steegje tegenover haar. Ze greep naar de misleider aan haar riem en activeerde het apparaatje. De lucht om haar heen trilde een kort moment. Op het scherm van de misleider knipperde een rood batterijtje met daar­naast seconden die aftikten. Ze zou hoogstens een kwartier onzichtbaar zijn op de scanners van de vegers.
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’

“primitief overlevingsuitrusting gratis overlevingsuitrusting gewoon betalen verzendkosten”

De prioriteiten lijst is louter informatief, deze punten zijn de basis van elke overlevingssituatie en worden beschreven in elke overlevingsgids op de markt. Het aankaarten van deze punten in dit werk dient enkel om duidelijk te maken dat met een minimum aan middelen en voorbereidingen je de overlevingssituatie waarin je jezelf bevind heel wat minder levensbedreigend en aangenamer kan maken. Door een degelijke overlevingskit samen te stellen kunnen al deze prioriteiten veel eenvoudiger opgelost geraken. Beeld je gewoon in hoeveel tijd en energie je zou kunnen besparen door een aansteker te gebruiken in plaats van een vuurboog om vuur te maken!
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
De 3de graad Steenbok wordt ook wel de Asculaapgraad genoemd. De asculaap is een oud Grieks symbool dat wordt geassocieerd met astrologie, de Griekse halfgod Asclepius en met medicijnen en genezing. Het bestaat uit een slang die zich rond een staf draait. De halfgod Asclepius werd onderwezen door de centaur Cheiron. Cheiron inspireert ons om meesterschap te krijgen over ongeneeslijke wonden. Asclepius was zo kundig dat hij soms patiënten mee terug nam uit de dood. 2011 belooft dus een jaar van heling te worden. De zwarte Maan in Vissen in 6de huis in de jaarhoroscoop van 2011 laat zien dat de instroom van kosmische energie de nadruk legt op heling.*5 De energie van de Bron is de lijm tussen losse facetten, zoals organen, cellen en DNA. De organisatie van ons lichaam is in de huidige evolutie aan het reorganiseren en dit kan nogal wat ongemakken en pijn opleveren. Er wil ontspanning en een andere manier van stromen ontstaan in de organisatie van ons lichaam. Een manier van stromen van energie die van binnenuit komt. Lees verder in het artikel over de ontwikkeling van dualiteit naar polariteit. Hier vind je meer informatie hoe je dit proces van verandering kunt ondersteunen.
Ik leer nog steeds, van Nokie Edwards heb ik trucjes mogen leren om met de fingerstyle aan de gang te gaan. Nokie Edwards is de lead gitarist van The fameuze Ventures waar ik in 2002 op Europese tour mocht gaan. Het was heel leerzaam en de vrije tijd wat wij tussen de optredens door hebben, leerde hij mij The American art of soloing, met gebruik making van losse snaren in een akkoord en spelen met gebruikmaking van jouw vingers.
Zoals ook met de voorgaande regel is de verbindende en verenigende kracht de ziel die sociaal moet worden gezekerd middels formele overeenkomsten. Met een ieder naar behoren gelijkgericht, zal omschakelen en werken om de verwarring tot een helder einde te brengen succes brengen. Met de realiteit van compensatie en verdringing echter, niet op de juiste wijze gelijk gericht op het belang van de ziel en zijn klaarblijkelijke orde, zal er vroeg of laat een ineenstorting plaats vinden die de aanpassingen vernietigt en er collectief gezien als een oorlog en individueel als een geestesziekte uit ziet. Tot nu toe heeft de twintigste eeuw de werkelijkheid hiervan bewezen alsof het de middeleeuwse zwarte builenpest betreft die de levens van miljoenen mensen wegvaagt. De vlo die de oorzaak van de problemen bleek te zijn wat betreft de pest (of ons gebrek aan weerstand ertegen) zou voor de ziekte van het oorlogvoeren de vervreemding van de werkelijkheid van de ziel kunnen zijn (of ons onvermogen mondiale overeenstemming te bereiken over de uitdrukking ervan in de zin van een formele orde). Noch religieus, noch politiek, noch wetenschappelijk, is het twintigste eeuwse ego-begrip dermate gedienstig dat de valsheid en oorlog ervan kon worden voorkomen. Het voor dit doel niet hebben van de periodieke waanzin van de ‘pest’, is een mondiale hervorming van de formele orde in dienst van de belangen van de ziel absoluut nodig. Laksheid in dezen, ontkenning, compensatie en uitstel zal nooit tot een betere garantie leiden van het handhaven van de sociale orde, vrede en veiligheid. Geblokkeerd in de vooruitgang zal de mensheid alleen nieuwe ziekten, waanzin, afwijkend gedrag en misère ontwikkelen. ontwikkelen. Een andere definitie van ziekte is het te zien als gevolg van een blokkering van vooruitgang. 
Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
Toen Samuel het geluid van het klokkenspel hoorde, begaf hij zich naar de ingang van het gebouw. De ceremonie stond op het punt te beginnen. Halverwege de toren was er een balkon met twee glazen deuren die naar binnen leidden. De deuren werden geopend en het werd stil op het plein. Samuel vond een geschikte plek net naast de groep ouders wiens kinderen zo dadelijk naar buiten gingen komen om zich formeel voor te stellen aan de dorpelingen. Hij knikte naar de ouders van Aaron en ontweek met dezelfde beweging ook de blik van Helena die, leunend op haar stok, hem koud aanstaarde.
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
Maar er kunnen dus nog dromen gedroomd worden. Die op halflange tijd maken m.i. meer kans dan deze op korte termijn omdat er doorheen de jaren een massa actuele kwesties kunnen worden aan opgehangen die vanuit dit toekomstproject kunnen worden afgeleid, in zakelijke termen en niet op basis van morele oordelen of veroordelingen. Meer dan 10 jaar zullen de socialisten het hoofd koel moeten houden.
Helga goot de beker met panische garnalen leeg en drukte haar neus tegen het pantserglas. Het was altijd fascinerend om te zien hoe de tentakels hongerig rondslierden. De een na de andere garnaal verstarde en werd de maagholtes ingetrokken.
Het creëren van het maandelijks basisinkomen en het faciliteren van de equi transacties tussen de deelnemers gebeurt allemaal via computer en internet, namelijk via de site Equi Place. Maar internet is niet de enige manier, ook andere systemen kunnen ontstaan om de transacties op te volgen, als mensen daar voor willen kiezen.
Zowel in de Bijbel als bij Homeros, in het bijzonder in de Ilias (de Odysseia is van een latere datum), vinden we getuigenissen van dergelijke ‘bezoeken’ van de goden aan de mensen. In de Ilias verschijnt de godin Athene aan Achilleus en zegt hem wat hij in de strijd moet doen. En wanneer visuele hallucinaties en stemmen samengaan, verschijnt de godheid doorgaans in een lichtstraal of een mistige wolk. Zo kwam Thetis tot haar zoon Achilleus en Jahwe tot Abraham en Mozes. Afhankelijk van de situatie kon een specifieke godheid worden opgeroepen zoals de moedergod, de jachtgod of de oorlogsgod. De goden werden vereenzelvigd met overleden stamfiguren die op de geschiedenis van de stam hun stempel hadden gedrukt en in die zin door de traditie werden overgedragen als idolen die de mensen raad gaven. Die adviezen waren in eerste instantie de letterlijke woorden zoals de godheid die eertijds uitgesproken had en die door de traditie al of niet vervormd van generatie op generatie werden doorgegeven. Elk kind kreeg deze woorden mee in zijn opvoeding, ongeveer zoals een moeder nu soms nog aan haar kind zegt: ‘Je grootvader zei altijd dat …’. Wist de godheid geen antwoord op een nieuwe vraag, dan werden zijn woorden min of meer aangepast zonder dat het ganse mythische bouwwerk echter in elkaar stortte. Dit aanpassen was een eerste vorm van persoonlijke mening. Wie rare dingen zei maar een oplossing bood voor bestaande technische of sociale problemen, was bezeten door een goede geest (genius, zoals in ons ‘ingenieur’); wie rare dingen zei die blijkbaar nergens op sloegen, was in de macht van een kwade geest: hij of zij werd gek verklaard en min of meer uit de gemeenschap verwijderd.
VAN ZOGGEL CATERING CREATIEF & COMPLEET 2013 2014 Uniek, Gastvrij & Ambachtelijk Warm en koud buffet Complete feestverzorging Vers vlees Brunches Party-service Barbecue Walking diner Gourmet Fondue Echte
Ik keek blijkbaar dom, want Lars vervolgde en­thousiast: ‘Je kunt hem tot beperkt niveau zelf pro­gram­meren. Je weet wel: een naam geven, comman­dootjes laten uitvoeren zoals koffie zetten of de bladzijden van je boek omslaan. Je kunt niks wijzigen aan zijn hoofdprogramma, maar da’s maar goed ook. Je zou zelf de bonen niet van de kabels willen haken, lijkt me.’
Tegen de tijd dat ik mijn appartement bereikte, voelde ik mijn armen bijna niet meer. De camera boven de deur herkende me en het grijze vlak schoof automatisch opzij. De lampen in de gang schoten aan. Gewoonlijk controleerde ik altijd hoeveel energie mijn panelen hadden opgewekt en met wie die was gedeeld, maar nu liep ik direct door naar mijn woon­kamer. Ik liet mijn schat onceremonieel op het tapijt vallen. Terwijl ik mijn verkrampte vingers kromde en strekte keek ik om me heen. Ik had niet veel tijd besteed aan het interieur. De meubels waren de meest populaire modellen uit de printer en gemaakt van taupe kunst­stof, zonder enige opsiering of patroon. Een paar groen met blauwe kussens die mijn moeder ooit voor me had meegebracht, waren de enige versiering – samen met een schilderij van een kunstenaar twee dorpen verderop. Op een tafel in de hoek stond een glazen bak met water, met daarin een eenzame kemp­vis, wapperend met zijn rode vinnen. Het keukenblok, met de kleine uitklaptafel, bevond zich tegen de achter­wand. Uit een rij van beschikbare gerechten op het scherm koos ik de pasta. Mijn favoriete roomsaus stond er niet bij, alleen tomatensaus. Met veel groen­ten. Mijn planner liet er duidelijk geen gras over groeien! Terwijl het voedselapparaat zoemde, printte ik alvast borden en bestek.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
It’s about people addicted to wine, junk food, television, everything “the small world” offers to poison them, while they forget their inner divine vision, the child of vision. I remember family played it like crazy in the car so I basically grew up with the song, of course not understanding a word of it when I was young. The singer said he wrote all his songs for God. They basically ruled the world in the 70s pretty much, like heavenly programming.
Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Hierop hebben jullie je voorbereid, terwijl je je resonantie naar zielsbewustzijn begint te verplaatsen.  Je gevoel zal blijven groeien.  Je zult via het innerlijke oor horen en meer toegang krijgen tot de klanken van het universum.  Sommigen zullen nu zelfs meer telepathisch worden.  Sommigen ervaren dit zelfs wanneer je weet wat een vriend denkt of gaat zeggen.  Dit zul je steeds meer vertrouwen als een deel van diepere verbinding.
Ten derde, de moeder is niet meer zo beschikbaar voor haar kind. Geeft zij het zogen niet over aan een voedster, een slavin die daar gedwongen op ingaat, dan is zij bezig op het land, aan het weefgetouw of wat dan ook. Lacaniaans kunnen we zeggen dat het kind de ervaring opdoet dat het niet het exclusieve object van het verlangen van zijn moeder is. Het kind krijgt de freudiaanse ‘oerscène’ voorgeschoteld: de confrontatie met het genot van de Ander(en), waarvan het uitgesloten wordt. Was het kind in de paleolithische samenleving direct opgenomen in het leven van de stam, dan wordt het nu afgezonderd, in wieg en park geplaatst. De Ander geniet, een genot dat het kind wordt ontzegd. Het kind zadelt zich dan maar op met fantasmata waarin het wel degelijk zelf aan de verlangens van de Ander kan voldoen zodat men het object kan blijven van het verlangen van die Ander. De psychoanalytische oerscène is dus geen natuurlijke structuur, maar een historische gebeurtenis. We kunnen bovendien een link leggen tussen deze freudiaans/lacaniaanse voorstelling van de oerscène en onderzoek waaruit blijkt dat kinderen die minder geknuffeld en gekoesterd zijn geweest zoals wezen en adoptiekinderen, minder de hormonen oxytocine en vasopressine aanmaken, hormonen die belangrijk zijn in de regulering van sociaal en liefhebbend gedrag.
Alles wat aan bepaalde vormen en agenda’s van dualiteit en oppositie verbonden is.  Dit zal in sommige opzichten beginnen in elkaar te klappen.  Dit zal beginnen met de Onthulling van de illusies en het feit dat deze benaderingen niet werken.
Mook brengt de vlam steeds dichter bij mijn rechter­hand, die in mijn eigen blikveld ingeklemd zit tussen de twee nanovelden. Hij concentreert de punt van de vlam op de basis van mijn pink. Pijn als zodanig voel ik niet meer, maar de ontelbare signalen van oververhitting en verlies van eenheden zijn erg genoeg. Mijn nieuwe lichaam schreeuwt om een vlucht terwijl mijn bots met duizenden tegelijk uitvallen. De rook passeert het nanoveld, maar genoeg ervan blijft hangen om mijn sensoren te irriteren. Veel te snel heeft hij door de knokkel heen gebrand en tuimelt mijn pink naar beneden.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
Ik lees nu pas dat het befaamde om niet te zeggen wereldvermaarde KultuurKaffee van de Vrije Universiteit Brussel gesloopt is en plaats ruimt voor artistieke architectuur. Geen echte hoogbouw à la Marc Coucke. De VUB respecteert (toch op dat domein) haar reputatie.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
De Sony Cyber-shot DSC-WX350 is een compactcamera met 20x optische zoom. Dankzij dit grote beeldbereik is geen onderwerp nog te ver weg. Ondanks dit grote bereik past de camera moeiteloos in je broek- of jaszak. De krachtige Bionz X beeldprocessor zorgt voor een snelle verwerking van de foto’s en levert haarscherpe beelden met weinig ruis, zelfs bi
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
Dit waren krasse beweringen, die een diepe beledi­ging van de koningin inhielden en dus strafbaar waren met de dood, bisschop of niet. Maar Offa, die man met het labyrint in zijn hoofd, greep niet in. besefte dat de bisschop gelijk had. Hygeberht had hem gespaard, die wilde immers aartsbisschop worden. Hij had ook makkelijk een deel van de schuld kunnen afwentelen op hém – en dat zou terecht zijn, Offa zelf had immers zijn eerste vrouw Drida verstoten. Offa had geen keus, als hij niet als tiran terzijde geschoven en vermoord wilde worden. ‘Hygeberht spreekt waarheid!’ riep de bretwalda dus. ‘Broeders, neven! Laat de vrede onder ons terugkeren. Laat de betovering die over ons was wijken. Dood aan de bedriegster die ons koninkrijk verscheurt!’ Ook zijn be­bloede zwaard wees nu op Cynethryth. De res­terende twijfel en arg­waan onder de krijgers werden vervolgens verpletterd onder het donde­rende anathema dat Hygeberht over Cynethryth uitsprak, zijn meest uitvoerige vervloeking in de naam van de Drieëenheid, de heiligen, de Kerk, al haar dienaren en de volledige gemeenschap der gelovigen. Onder deze ver­schrikkelijke verwensing en vervloeking stond Cyne­thryth langzaam op, alsof een gewicht als de zoldering zelf op haar schouders rustte. Maar ze wankelde niet. En toen eindelijk de galm van Hygeberhts maledictie was weggestorven deed ook zij haar mond open. Iedereen staarde haar aan, armen neerhangend, zwaarden met de punten naar de grond gericht.
Plotseling voelde alles anders aan. Al mijn negatieve parameters ston­den op nul. Toch meldden mijn systemen dat ik nog op dezelfde plek was. Met exact dezelfde mensen. Daniëlles handlangers waren de navel­streng aan het oprollen en het controlestation aan het inklappen.
Het klinkt nogal extreem, en zal een lang verhaal hebben. Hoe is dat precies gekomen ? Wat heb je gedaan of is er gebeurt dat de politie aan je deur kwam en je voor twee dagen meenam naar het bureau ? Wie heeft de politie ingeschakeld en met welke reden ?
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Ze lagen naast elkaar en Harrald streelde met zijn linkerhand over haar schouder, langs haar borsten en daarna verder naar beneden naar haar heupen. Ariadne drukte zich dicht tegen hem aan en sloeg een been om zijn middel terwijl ze hem diep kuste en zijn hand tussen haar benen leidde. Een minuut of een eeuwigheid later liet ze zich achterover vallen en trok ze Harrald bovenop zich. Hij gleed makkelijk bij haar naar binnen en stootte eerst in een rustig ritme, maar al gauw sneller en harder. Ariadne sloeg haar benen om hem heen en spoorde hem aan, trok hem verder naar binnen met haar handen.

“z a p s uitrusting overlevingsgranaat camping survival uitrusting Australië”

De Uitrusting van de noodsituatieSphygmomanometerOpenlucht noodsituatieuitrustingOnderneemster met tabletOverlevingWijzerplaatMobiele telefoon met kleurrijke toepassingspictogrammenZakenman wat betreft e-mailpictogramDe handen houden elektronische tablet
Alles was warrig. Het laatste dat ze zich echt heel helder kon herinneren was dat ze thuisgekomen was van Natsuko’s winkeltje, ontzettend over­stuur, bang om naar huis te gaan maar tegelijkertijd wetend dat het niet uitmaakte waar ze heen ging. Natsuko had heel duidelijk gezegd dat de Shinigami aan haar vast zat, niet aan het huis. Laura had zelfs het gevoel dat het Japanse vrouwtje het verschijnsel had kunnen zien – want wat was anders de reden geweest dat ze haar zonder uitleg de winkel uit had willen zetten?
Het bleek dat er tussen de 200 en 300 mensen waren. Die wilden allemaal wel hun bloeddruk weten. Dat zou wel 5 uren werk betekenen, met maar één bloeddrukmeter. Ik had er ook een bij me. Of ik dan ook wel bloeddruk wilde gaan meten. Dat scheelde weer 2½ uur. En zo zat even later onder een boom, aan een tafeltje bloeddrukken te meten.
Verlies van identiteit. Je probeert toegang te krijgen tot de Oude jij maar het is er niet meer. Mogelijk weet je niet naar wie je in de spiegel kijkt! Je heb veel van je oude patronen gezuiverd en belichaamt nu veel meer licht en een meer eenvoudige, gezuiverde goddelijke jij. Alles is in orde… je bent OK.
Vreemd om er zo over te denken, niet? Wat een totaal nieuw gezichtspunt. Niet status, werk, bezit of geld rechtvaardigt en ondersteunt het bestaan op Aarde. Nee, ieder mens komt iets unieks brengen op Aarde en dat alleen al betekent overvloed, waar een basisinkomen tegenover kan staan. En gezien het leven in wezen gratis is, zijn ook de 750 equi gratis. Dit basisinkomen geeft iedereen even veel en genoeg toegang tot het leven. Alle andere constructies, zoals belastingen, uitkeringen, subsidies, sociale zekerheid,…vallen dan weg. Niet alleen wordt op die manier alles plots veel eenvoudiger, maar ook zijn alle controlesystemen niet langer nodig. En dat betekent vrijheid. Niemand hoeft nog afstompend, zinloos en vervelend werk te doen, maar kan zich nu richten op het ontwikkelen en delen van de talenten, passies en creativiteit. Niemand is nog afhankelijk van de verzorgingsstaat. Wie hulpbehoevend is, wordt opgevangen door familie, vrienden of de lokale gemeenschap. Wie meer euro’s of equi’s wenst, kan blijven werken of een tijdelijke job zoeken, die wellicht zelfs een beter loon zal opleveren omdat er minder kandidaten zullen zijn. Het aspect ‘overleven’ valt weg en maakt plaats voor creatief leven en in vrijheid jezelf kunnen zijn.
Deze toenemende sociale differentiatie hing samen met de productiviteitsstijging en zou zich pas echt doorzetten in de landbouwsamenlevingen. Ze veronderstelde een toename van tijd die aan andere zaken dan aan voedselproductie kon besteed worden. In de landbouwsamenlevingen zou de regelgeving en regelnaleving zich ambtelijk opsplitsen tot voltijdse functies: een deel van de stam werd permanent gemobiliseerd voor oorlog en het koningschap, het priesterschap en de magistratuur werden voltijdse functies. Daarnaast vormde zich binnen de stam een schare van demiurgen (Grieks ‘demiourgos’, ‘die werkt voor het ganse volk’): werktuigmakers, maar ook dichters (Grieks ‘poètès’ = ‘maker, dichter’). Vermoedelijk waren dit in eerste instantie ook ouderen ofwel zieken en gehandicapten die niet in staat waren aan de jacht of de oorlog deel te nemen. Zij gaven hun kennis en vaardigheden door aan hun kinderen wat later zou leiden tot de ‘erfelijkheid’ van het ambacht. Ook dit zijn ontwikkelingen die pas in de landbouwsamenlevingen tot volle wasdom zouden komen. De sociale differentiatie was oorspronkelijk een differentiatie naar functie, van een echte hiërarchie was geen sprake. Iedereen kon zijn stem verheffen en een ander terechtwijzen.
Buffetten. Buffet de Meid: 14,- p.p. – Gemarineerde beenhammetjes, heerlijk gegrild en overgoten met whisky en bruine suiker. – Gegratineerde aardappelen met verse room en kaas. – Huzaren salade gegarneerd
De eerste expliciete uitingen van modern democratisch burgerschap doken vermoedelijk op in Italië (ja, Macchiavelli, zeker weten) en in de Nederlanden, na hun afscheuring van de Spaanse overheersing (Spinoza, overigens een Portugese Jood). De onrijpheid van het democratiebegrip in de Nederlanden, het bestaan van een zeer beperkte vorm van democratische regelgeving tot een paar handelssteden en het feit dat Nederland geen echte industrialisering heeft gekend en dus ook geen ware burgerlijke politieke revolutie zorgde Nederland voor een zeer onvolwassen democratische mentaliteit. Tijdens de emancipatiegolf van de jaren 1960-1970 vormde zich zo bij onze noorderburen een idee van de liberale democratie in termen van de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’, waarbij de burger (met als symbool in de 21ste eeuw de vermoorde provocateur Theo Van Gogh) spreekt xxxtegen de gemeenschap (‘provocatie’ dus) en waarbij tolerantie ook het recht omvatte om anderen in de samenleving ongesanctioneerd te beledigen. De mondigheid van de citoyen bestaat er echter niet in dat hij namens zichzelf spreekt maar wel dat hij spreekt op basis van de wijze waarop hij/zij zijn/haar individueel belang ingepast ziet in een algemeen belang. Dit is een essentieel verschil dat beter aansluit bij de oorsprong van het begrip ‘autoriteit’.
We zien hier versnelde groei die in de uitwerking zowel positieve als negatieve kanten kan hebben. De energie van de 3de graad van Steenbok waar de noordelijke Maansknoop staat en waarvan de energie naar Mars toestroomt op deze 19de graad Steenbok maakt duidelijk dat wat van ons verwacht wordt, boven ons normale ontwikkelingsniveau zal uitstijgen. De jaarhoroscoop 2011 laat zien dat we door een evolutionaire ontwikkeling heengaan die ons helpt om te handelen vanuit de Bron, onze Godsvonk.*5 &*13b
18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond dat de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8

“overlevingsuitrusting voor aardbevingen coole hightech overlevingsuitrusting”

Wij hebben vandaag onze hond helaas moeten laten inslapen. Ze was ook bekend met de ziekte van chusing dus ik herken alles in jou verhaal. Onze hond had dan ook helaas nog epilepsie al hadden we dat wel goed onder en dat had ze nu 7 jaar, en vorig jaar is ze helaas ook bekend geworden met chusing.
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Het creëren van het maandelijks basisinkomen en het faciliteren van de equi transacties tussen de deelnemers gebeurt allemaal via computer en internet, namelijk via de site Equi Place. Maar internet is niet de enige manier, ook andere systemen kunnen ontstaan om de transacties op te volgen, als mensen daar voor willen kiezen.
Hier ligt de eerste man van wie ik ooit heb gehouden, breng ik mezelf in herinneringen. Ik roep de beelden op van late avondwandelingen, die zeldzame over­gebleven fles wijn die we samen soldaat hebben gemaakt; de liefde bedrijven, zowel ruwer als meer intiem dan met alle vrouwen die ik heb bemind. Ik herinner me zijn geur, het gevoel van zijn sterke, behendige handen.
Op de nieuwe, twee jaar geleden geschonken OK is men gewend dat er weinig wordt geopereerd, dat de ochtendploeg wel om half acht present zou moeten zijn, maar dat men in feite de dag niet voor negen uur begint.  Om twee uur ’s middags (niet om twee uur ’s nachts) moet het operatieprogramma achter de rug zijn; wat nog niet is gedaan moet anders maar wachten tot de volgende dag. Met veel moeite kan die werk-periode voor de gast-specialisten iets worden opgerekt. Toen de zuurstoffles leegraakte moest de gast-chirurg hemel en aarde bewegen om althans binnen twee dagen weer zuurstof te hebben.
Een simplistische antikapitalistische maatschappijvisie, zoals Hans Schnitzler deze zonder verdere uitleg en zonder enige nuance hanteert, beschouw ik ergens als bijzonder gevaarlijk. Ze kan in een meer extreme vorm uitmonden in een puur neo-stalinisme en een letterlijke dictatuur van wie weet welk “proletariaat”. Geen twijfel aan: ik vrees en ben ervan overtuigd dat indien dit soort meer extreme lieden aan de macht zouden komen, onze gevangenissen wellicht dubbel zo overbevolkt zouden zijn. Plus een ganse reeks eigentijdse Goelags en heropvoedingskampen van Oostende tot Luik en van Antwerpen tot Aarlen. Een dergelijk slordig geformuleerde en simplistische analyse van het hedendaags kapitalisme gaat uiteraard veel verder dan de visies van iemand zoals Hans Schnitzler, zij het dat hij vasthoudt aan een soort pseudo-marxistische analysemethode.Zelf ben ik inhoudelijk altijd trouw gebleven aan het socialistische en sociaaldemocratische gedachtengoed. Over de nijpende problemen van het socialisme/sociaaldemocratie om zichzelf een toekomst te verzekeren zal ik het hebben in het volgende hoofdstuk. Al heb ik ernstige bedenkingen bij het volgens mij incoherent beleid en het softe programma van de meeste Europese socialistische en sociaaldemocratische partijen. Maar met veel aanleg voor activisme en militantisme ben ik nooit begiftigd geweest. Daarvoor kan ik de zaken en hun logica vanuit te veel diverse en zelfs tegengestelde perspectieven en uitganspunten begrijpen, zij het deze doorgaans niet goedkeur. En Shakespeare’s Hamlet leert ons dat teveel nadenken en teveel weten resulteren in een onvermogen om te handelen (3). Ik reken mij, omwille van mijn afkomst en sociale achtergrond, tot het soort intellectuelen die geen probleem hebben met het aanvoelen van de aparte cultuur en kijk op de wereld van gewone arbeiders en gewone mensen. Ik heb doorgaans weinig moeite om de logica van die cultuur op haar intrinsieke waarde te appreciëren. De traditionele eigengereide en collectief beleefde arbeiderscultuur (incluis de camaraderie in de vrije tijd) is evenwel grotendeels verdwenen. De econoom en journalist Paul Mason heeft daar een plausibele verklaring voor: tijdens de WO II werden de meeste mensen die de arbeiderscultuur vertegenwoordigden, gewoon weggemaaid (4).
In Nederland heb ik nog van alles te doen. Weer een toeristenvisum regelen bij de Ghanese Ambassade, spullen kopen voor het ziekenhuis, proberen met de studenten en de co-assistent die nog komen gaan bedenken wat ze precies willen doen en kunnen doen. Een paar keer naar mijn moeder in het verpleeghuis, bij de rest van de familie langs; leuk om die na 4 maanden eens weer te spreken. Hopelijk ook nog naar Wolvega, Heerenveen en Apeldoorn, naar de plekken waar ik vroeger heb gewerkt.
Mensen hanteren talen die deels (dialect, etc.) of volledig van elkaar afwijken aangezien we onze ervaringen opdoen vanuit een eigen “perspectief”, vanuit een eigen punt waar we denken het centrum van de wereld te zijn. Dit perspectief kunnen we met anderen of met een gemeenschap delen, maar het kan ook in verregaande mate individueel zijn. De woorden en zinnen die we hanteren, en meer in het bijzonder de betekenis die ze voor elk van ons hebben, zijn dus volkomen relatief ten opzichte van dat ingenomen perspectief, ongeacht of we daar uit eigen keuze zijn terechtgekomen of er door anderen met zachte of harde dwang in “geduwd” werden. We ervaren, spreken en handelen steeds vanuit een welbepaalde positie in tijd en ruimte en deze positie wordt daarbovenop nog gekleurd door onze momentane lichamelijke gesteldheid en door onze gemoedstoestand.
De warme ademtocht blies langs haar oor en een lok van haar haar dreef loom mee naar voren op de lucht­verplaatsing. Verdwaasd keek ze ernaar. Achter haar, in de studeerkamer, klonk het ratelende geluid van de typemachine, maar ze registreerde het amper.
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een akelig, onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
zoals zo veel voor mij, ik heb gedroomd van het bezitten van het perfecte Tent. Jaar van teleurstellend winkel kocht tenten, de kreupelheid van beschikbare ontwerpen en workwomanship, en de brandende schaamte elke moderne utilitaire voelt op het bezi
++In je tekst maak je op heldere manier duidelijk wat je visie is. Hierin gebruik je verschillende perspectieven. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Mijn staart zwiepte heen en weer. ‘De boel organiseren. Wat anders? Heb je er al een idee van hoe we Euphrat kunnen waarschuwen? Jij zat toch bij de admini­stratie, zo te zien? Dan zou ik maar snel proberen of je nog contact kunt leggen met Casanova, niet?’
Heinrich rende achter Sterre aan en probeerde haar tegen te houden om de trap naar het perron te beklimmen. Ze trok zich los en liep verder. Hij keek om zich heen en trok nog harder aan haar, waardoor ze achter­over viel. Het meisje liep van haar weg. Haar ogen staarden naar de rode koplampen die in de verte vanuit Amsterdam aan kwamen denderen.
Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 
Het lemmet schraapte over de huid van haar pols, niet hard genoeg om bloed naar boven te brengen, maar wel hard genoeg om pijn te doen. Opnieuw. Een kras. Opnieuw. Een ondiepe snee, die venijnig stak. Het bloed begon langs haar pols naar beneden te druipen en liep van daar over het witte porselein zo naar beneden de badkuip in. Ze kon het ruiken, een zware metaalachtige geur die haar misselijk maakte.
The time necessary to produce the info-commodity is liquefied by the recombinant digital machine. The human machine is there, pulsating and available, like a brain-sprawl in waiting. The extension of time is meticulously cellularized: cells of productive time can be mobilized in punctual, casual and fragmentary forms. The recombination of these fragments is automatically realized in the network. The mobile phone is the tool that makes possible the connection between the needs of semiocapital and the mobilization of the living labour of cyberspace. The ringtone of the mobile phone summons workers to reconnect their abstract time to the reticular flux.
Binnen laten Paul en zijn makkers hun vlammen­werpers doven. Ik vroeg het me al af, en glimlach inwendig. Mook heeft misschien een goed wapen gevonden tegen mijn kennelijke onkwets­baarheid, maar de inherente zwakte ervan niet goed doordacht. Ik laat me gewillig de rechter lift in diri­geren. Een van de soldaten trekt een knuppel met twee stalen punten. Terwijl hij naar de tredmolen loopt, laat hij een blauw­witte boog tussen de punten knetteren; de liftslaven zetten zich in beweging. De snurker krijgt de stok in zijn flank en komt tot een bruut schokkend ontwaken. Paul en een van de anderen voegen zich bij me in de lift, en kreunend en krakend begint de lange weg naar boven terwijl de buisverlichting met een glasachtig tingelen aanspringt.
Ik aarzelde. Wat waren moderne zeden? Kon ik René al thuis uitnodigen of kwam dat pas in een later stadium? Mocht ik vragen in welk stadium hun relatie was? ‘Wat doet hij? Waar komt hij vandaan? Wat doen zijn ouders?’
38. 36 Verdriet Bij verdriet komt vaak de vraag, ‘Wat heb ik anders kunnen doen?’ naar boven; de partner ervaart zelf verantwoordelijkheid en voelt zich schuldig en onaantrekkelijk. “Ik was heel erg boos en verdrietig. Voelde me enorm gekwetst, kapot en als oud vuil in een hoek gegooid. Ook vroeg ik me af: Wat mankeert er aan mij, waarin schiet ik tekort? Hoe had ik dit kunnen voorkomen? Het deed enorm afbreuk aan mijn zelfbeeld, wat toch al niet zo positief is!” “Je weet al veel langer dat er iets loos is. Dat weet je, dat voel je. Tot- dat het echt een naam krijgt. Ik was boos, verdrietig, gevoelens of dit ooit weer goed komt. Pornoverslaving is een heel groot stil verdriet. Je bespreekt het niet op een verjaardag bij de koffie. En het tast enorm je vrouw zijn aan. Je voelt je best waardeloos dat je man aan jou niet genoeg heeft.” “Ik herken vooral gevoelens van schuld. Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat kan ik anders doen? Wat moet ik doen?.. alsof ik zoveel macht heb…” “Welke rol heb ik daarin gespeeld? Hoe stom ben ik geweest dat ik dat niet zelf heb ontdekt?!!!!” Beschadigd en gekwetst In sommige gevallen waren de respondenten zo beschadigd en ge- kwetst dat ze het gevoel hadden dat ze eraan ten onder gaan: ze heb- ben geen zin meer in het leven. “Ja inderdaad heel erg boos zijn, voelde me schuldig, onaantrekkelijk. Geen zin meer in het leven hebben.”
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Bij het vierde appartement dat ze passeerden stond de deur open. Zohra aarzelde om naar binnen te kijken. Uit de ruimte dreef een mengeling van geuren. Het waren geen typische geuren van een bewoond huis, eerder een soort walm van dood vlees, zij het niet zo sterk als in de stortplaats. Zohra gebaarde naar Lieven om te wachten. Na een uitwisseling van tekens gingen ze elk aan weerszijden van de deur staan. Toen ze lang genoeg geluisterd hadden om te horen dat het volledig stil was in het appartement, waagden ze het om naar binnen te gaan.
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
Gelijke tred houden met een zekere sleur kan van belang zijn maar draagt het gevaar in zich van het verliezen van je bewustzijn. Sleur heeft een sexuele bijbetekenis: het kan een vorm van gehechtheid of verbijstering door de materiële natuur zijn. Vanwege de tijd, de beweging van de materie, hebben we bewustzijn: zonder verandering neemt men niet waar. Zelfs dode onbeweeglijke objecten worden waargenomen omdat de waarnemer van positie verandert of zijn ogen beweegt. Staren naar een object is een oude medidatie-techniek om uit te rijzen ‘boven de tijd’, waarmee bedoeld wordt dat men zich concentreert en de geest tot rust brengt. In de herhaling van dezelfde oude manier hebben we twee werkelijkheden: de natuurlijke werkelijkheid van de cyclische tijd die een bepaald patroon herhaalt dat het bewustzijn van normale levende wezens uitmaakt en de onbewuste gewoonte van een konditionering die het bewustzijn wegneemt van een levend wezen. Het verschil tussen het natuurlijk bewuste en het gekonditioneerde onbewuste ligt in de autoriteit waaraan het levend wezen is onderworpen. Levende wezens zijn gestructureerd, vormen zelf een patroon onder invloed van buitenaf en van binnenuit. Het patroon van binnenuit is genetisch geprogrammeerd, het patroon van buitenaf is een mix van culturele en natuurlijke invloeden. Aan het gezag van de genen valt niet veel te tornen: als het programma niet bevredigt zal er stress zijn om te muteren voor de volgende generatie. Naar het uitwendige hebben we in principe een vrije keuze van natuurlijke en kulturele kondities om onze voorkeur van leven te dienen. Kultuur en natuur kunnen harmoniëren of in konflikt zijn. Overeenkomstig de kultuur hebben we het gezag van andere personen: heilige mannen en vrouwen, politici en wetenschappers die te werk gaan middels hun fixaties in de vorm van wetboeken, bijbels en constructies van toegepaste wetenschap variërend van een eenvoudige klok tot een gecompliceerde computer. Naar de natuur hebben we het gezag van de natuurlijke orde, religieus God genaamd, politiek groen genoemd en wetenschappelijk als de tijd aangeduid. De tijd stuurt de natuur middels het tonen van patronen van cyclische tijd die religieus als God worden gezien vanwege de natuurlijke bevestiging van iedere genetische kode. Politici hebben moeilijkheden met de tijd daar de bewegingen van de natuur een contrapunt van verschillende ritmen vormen ten opzichte waarvan ze simpelweg een eigen pragmatisch idee van de tijd ontwikkelen. In feite heeft de mensheid middels de klok te maken met een begrip van de tijd dat in de natuur niet bestaat: het heeft zijn natuurlijke dynamiek verloren en lijdt onder induktie tot een hanteerbaar gemiddelde-zone-zomertijdbegrip van ‘standaardisering’
Een deel van het platform schoof in elkaar en een brede spiraaltrap werd zichtbaar. Hij liep naar beneden en waar hij kwam scheen diffuus, warm licht uit panelen in de muren. De ruimte waar hij uitkwam bevatte een laboratorium en een constructie met buizen en ventielen die een derde van de ruimte vulde. Op de constructie stond het felgele logo dat nucleaire energie aanduidde. Een reactor, dacht Harrald. Daarom brandt het licht nog, daarom wordt de lucht gezuiverd. Een paneel met groene lampjes gaf aan dat het apparaat waarschijnlijk binnen normale grenzen opereerde. Wat als de zee hier binnenkomt? vroeg hij zich af, tot hij de term ‘thoriumpercentage’ tegenkwam en hij slaakte een zucht van verlichting. Een thoriumreactor, dus mini­maal gevaar. Dozijnen kabels verlieten de constructie en liepen via het plafond naar de verschil­lende afdelingen en de incubators. Een dikke bundel liep het labora­torium in en hij volgde die.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 7 nr. 1 september oktober Eenzaamheidstypes 12) De onzekere eenzame Ik krijg bij lange na niet de waardering voor mijn zelfbeheersing niet een agressieve psychopaat te worden De trillende lip als handelsmerk. Zelfs onzeker als hem de weg gevraagd wordt. Niet kunnen verbergen. De kalverenogen spre- ken boekdelen, toch voel je het Eenzaamheid kent vele vormen. De oudere bij Gerard niet zo. Onzekerheid als identiteit, en Gordon is inmiddels een ingeburgerde. Ook daar een van de weinige eenzamen die zitten echter verschillende types tussen. Veel een- daardoor een goede kans maakt zame personen loopt u achteloos voorbij. Mensen van eenzaamheid tot het verleden te gaan verklaren. wie U het nooit had verwacht. Die een overkomen kunnen hebben met dat hun leven alles is. In niets 13) De excentrieke eenzame Ik hou van mensen, ik haat mensen, ik hou van mensen, ik haat mensen……. blijkt dat ze eenzaam zijn. Ze zijn in verschillende I hate people, i love people, i hate people, i love….. gedaanten. U kunt uit beide lijsten één kiezen en een Zij maakt hand- en draagtassen in haar atelier. Is vaag over de combinatie maken. verkoop cijfers. Anders dan in een veel kleuren combinatie laat ze 1) De blije eenzame zich aan de buitenwereld niet zien. Hij of zij is altijd goed gemutst. Op de vraag hoe het gaat krijg je Thee met bladeren. Een verzamel- altijd een “goed!” met uitroepteken. Enthousiast en positief zijn ing verschillende kleuren bessen sleutelwoorden die te kust en te keur gebruikt worden. aan beide oren. Altijd al een kun- stenares geweest. “ Ik kwam er 2) De kwaaie eenzame alleen wat laat achter,” zijn de Deze persoon is achterdochtig en ziet overal complotten zich tegen verklarende woorden. Met handen “Be a loner, hem keren. Het maakt hem woedend want hij heeft er geen grip op. die een ‘het zij zo gevoel’ weer- That gives you time to wonder, to search for the truth. En elke keer als hij het complot ontrafelt meent te hebben loopt hij geven. Have holy curiosity. al denkende hierover in een nieuwe situatie waar hij de complotten Make your life worth living.” weer tegen hem ziet ontstaan. 14) De natuurlijke eenzame 3) De anti-sociale eenzame Deze eenzame is eigenlijk een Hij/zij ontrekt zich aan sociale afspraken, ontmoetingen, en con- natuurlijke eenling. In het open- tacten. Hij trekt zich terug en vooral als hij weer eens een achte- baar lijkt hij of zij desperaat te zijn loos nee, gespeend van ergernis, op een uitnodiging voor een t.a.v. weinig of geen sociale con- verjaardagsfeestje laat horen, is het wel de bedoeling dat de tacten maar eigenlijk bevalt het omgeving dat voelt. En voelt zoals wel bedoeld maar niet gezegd. eenzame leven hem of haar wel. Hij gaat er binnenkort wat aan Lief dagboek, sorry dat ik je 4) De eenzame eenzame doen, nieuwe contacten aanmak- weer moet storen. Deze persoon maalt er niet omheen. Hij is eenzaam en dat laat hij en, het komt er nooit van terwijl hij ook vaak horen. Zonder verwachtingen te hebben dat anderen dit oprecht dacht te gaan veranderen. zich zullen aantrekken. De eenzaamheid voelt zij of hij altijd zeer Zijn eigen mening is het allerbel- bewust. angrijkste en daar past het woord samen niet bij. 5) De emotionele eenzame Minderwaardigheidsgevoel Zoals voor elke gelegenheid een kledingstuk in de kast zo heeft de 9) De romantische eenzame emo-eenzame een pallet aan emoties die toegepast kunnen worden De liefde staat in het teken van naar de situatie. Welkom deze eenzame persoon. Er is geen ander teken en er is geen ander 6) De IT eenzame symbool. Dit is het enige wat hij Deze, vaak jong volwassene, tot zelfs in de veertig, weet zich in een kent. Een lieve vriendin zijn woor- eigen wereld wanneer onderwerpen als liefde, aanhankelijkheid, en den die de mannelijke variant nog samen de revue passeren en toont vervolgens een mysterieuze wel eens wil laten vallen. Mijmer- lach om de lippen. All is good! end over het weer, de groene knop- pen aan de bomen, de lente, en de 7) De populaire eenzame zomer komende, met de terrassen Grappen en geestige opmerkingen rollen per strekkende meter uit en de vrouwen met weinig kleding, de mond. De eenzaamheid is onbewust als hij met mensen is. Hij een gedichtenbundel zit in zijn moet er zelf aan herinnerd worden dat hij een eenzaam leven leidt hoofd. Het hoeft alleen nog even Ik lijd en als hij er indirect op geadresseerd wordt veinst hij niet dat hij geschreven te worden. niet aan niet weet wat er bedoeld wordt, op dat moment weet hij dat echt niet. mijn gekeheid. 8) De bescheiden en rustige eenzame 10) De eenzame bij keuze Ik Ook al heeft hij honger als een paard op de vraag wie het laatste Deze heeft vaak momenten die hij geniet er koekje wil biedt hij ruiterlijk de open hand voor wie wil en ziet dan na analyseert met een herinnering elke dag lijdzaam toe hoe iemand anders het zich laat smaken en is zich aan dan over geprikkeldheid gewe- van bewust hier geen emotie bij te tonen. Bij alarmfase 10 de rust zelve est te zijn. Als hij het geld had en in staat een overzichtelijke opmerking te plaatsen. gehad dan had hij allang op een verlaten eiland in de Stille Oceaan gewoond. Alles zelf doen, een hond Heeft U zichzelf herkend? Hier houdt het niet op. Elk van als metgezel. Eindelijk iemand die de 14 karakters eenzame personen is te koppelen aan een hem wel begrijpt. Deze persoon karaktereigenschap. Hieronder van a tot en met h. U her- heeft vaak veel teleurstellingen kent zich als een 12 d, of als een 7 c. Hieronder de karakter moeten verwerken en om zichzelf eigenschappen. te beschermen een geïsoleerde keuze gemaakt. a) Plicht vervuller. Verzaakt nooit, altijd op tijd, probeert het plaat jeheel te houden. 11) De eenzame in proces b) Verzorger. Als miemand wat morst altijd als eerste met het Zoals de term: “Ik ben even in doekje in de hand. between jobs” relatief uitgelegd c) Wetenschappelijke. Feitenkennis, onderbreekt anderen in hun kan worden met betrekking tot het verhaal met de juiste feiten i.p.v. de aangenomen feiten van woord even, zo is de eenzame in verteller. proces ook, en een vreemde eend Even tot d) Technisch, sleutelt brommers uit en in elkaar als tijdverdrijf. in de bijt. Mijn heer of mevrouw is mezelf komen met wraak meditatie e) Artistiek, onlogica als instrument om ruimvergrotend en creatief namelijk niet eenzaam, dit is een te denken. tijdelijke situatie, een overkomen, f) Idealistische, met wereldvrede in het achterhoofd. een proces van hoe te veranderen, g) De denker, weegt alle mogelijke theorieën af, blijft uiteindelijk hoe het anders te gaan doen. “ Een toch bij zijn eigen standpunt. reis zo je wilt.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Speciaal voor gewondentransport werd de Fi 156D ontwikkeld. De voorserie Fi 156D-0 werd uitgerust met een Argus As-10P-1 motor en geschikt bevonden voor dit doel. De productieserie werd de Fi 156D-1, waarbij aan stuurboord een luik was aangebracht om het laden en lossen van een brancard te vergemakkelijken. De Fi 156D-2 was identiek, echter werd geproduceerd in bezet Tsjechoslowakije.
Die morgen was het niet nekstijf en waren er ook geen andere afwijkende dingen bij het lichamelijk onderzoek. Maar diezelfde avond was het kind nekstijf. Ik heb een LP gedaan en inderdaad: wat troebele liquor, en we zijn begonnen met antibiotica in 4x de dosering van de dag ervoor, toen een verpleegkundige hem wat had voorgeschreven.Nu heeft het kind tenminste een kans om te blijven leven en ook nog zonder handicaps.
Ze nam hem over, trok twee stroken uit de platte buik, drukte het juiste vlak in en zette het op tafel. Het beeld op de muur was haarscherp, een perfect vier­kant, op het oog perfect waterpas, vol van kleur.
41. Winst: • Aanvulling of leidraad gesprek (géén vervanging!) • Kwaliteit van Leven ‘labuitslag’, voorafgaand aan gesprek • Sneller tot de kern in gesprek: korter consult • Meer informatie van kind zelf: eigen visie • Vervolgen in tijd • Gericht adviseren en verwijzen • Consult duurt NIET langer KLIK PROfiel

“high-tech overlevingsuitrusting weg naar overleving ultra zeldzame versnelling kaart”

Willem stond te wrikken aan de vleesmolen, die was gestopt met malen. ‘Hij hapert,’ zei Willem. ‘Er zit denk ik iets vast.’ Toen Berend niet direct reageerde, zei Willem: ‘Kom dan helpen, sta daar niet zo.’ Het zweet stond op zijn voorhoofd.
We zitten met een man of tien in de echt niet zo grote keuken van Olga Matsukevich, een prominente inwoonster van Motol, een flink dorp zo’n 350 kilometer ten Zuid-Westen van Minsk, de hoofdstad van Wit-Rusland, oftewel Belarus. Olga is ook directeur van het plaatselijke museum, ze is een vrouw met aanzien en geeft ons een cursus borsjt maken, bonensoep op zijn Wit-Russisch, met veel paddenstoelen. En hoe je die paddenstoelen en andere zaken inmaakt, legt ze intussen ook uit. Je kunt zien dat Olga het heeft gemaakt. Haar keuken heeft echte tegels op de vloer en de enorme kachel, waar ook het brood in gebakken wordt, is versierd. Ze heeft me bij binnenkomst als eerste haar inpandige toilet laten zien, een teken van welstand. Olga’s man heeft geholpen bij het schonen van Tsjernobyl, dat verdiende goed. Hij loopt nu verdwaasd rond, zijn huid heeft de kleur van een slecht schoongemaakte melkfles. Maar praat niet over Tsjernobyl, niet over president Loekasjenko en ook niet over de verdwenen Joodse medebewoners. Neem nog een slok wodka, ja?
Nogmaals: het mag merkwaardig heten dat net het socialisme niet langer beschikt over een concreet uitgetekend toekomstproject op (half)lange termijn. Helaas is het een Europese ziekte. In Europa ontbreekt momenteel zo ongeveer bij iedereen een optimistische kijk op de toekomst. Meer nog: de Europese Unie dreigt ten onder te gaan aan nieuwe vormen van nationalisme en particularisme. Het neoliberalisme drukt velen in het verweer, maar ook in de gelatenheid en de berusting. Het gat wordt gevuld door single-issue actiegroepen en voorvechters van een “goede zaak”: deze hoeven zich van de bredere achtergrond van hun “zaak” of “issue” weinig aan te trekken en scoren precies daarom en zeker ook door de media-aandacht vrij goed.
‘Ik hield van twee mensen, Va. Van jou, toen ik nog dacht dat jij ook van mij hield.’ Haar gezicht trekt in een grimas. ‘Van jou, en van Sal. Maar Sal was een mens, en Mook maakte de vergissing te denken dat ik dat ook nog ben. Mook, en jij, Va.’
Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.
Toen ik klaar was, liet ik mijn besmeurde eetgerei in de afvoerbuis vallen, waarna het met een zachte ‘woesj’ verdween. Een opdringerige reclame op het keuken­scherm probeerde me te overtuigen dat ik eens een koffie van echte bonen moest gebruiken. Maar daar had ik niet een heel kwartier voor over. Ik proefde boven­dien nooit het verschil met de gratis synthetische varianten. Ik goot kokend water op een donkerbruine pil en terwijl die bruisend oploste, tilde ik mijn vondst van die middag voor me op tafel: een boodschapper uit de ruimte. Een overblijfsel uit de tijd dat we nog verkwistend met fossiele brandstoffen konden om­springen. Wie wist welke geheimen het bevatte?
Drie fabrikanten, Fieseler, Siebel en Messerschmitt schreven hier op in, terwijl Focke Wulf op eigen titel met de gevraagde specificaties een gewaagd experiment opzette voor de bouw van een autogyro (voorloper van de helikopter).
Mook brengt de vlam steeds dichter bij mijn rechter­hand, die in mijn eigen blikveld ingeklemd zit tussen de twee nanovelden. Hij concentreert de punt van de vlam op de basis van mijn pink. Pijn als zodanig voel ik niet meer, maar de ontelbare signalen van oververhitting en verlies van eenheden zijn erg genoeg. Mijn nieuwe lichaam schreeuwt om een vlucht terwijl mijn bots met duizenden tegelijk uitvallen. De rook passeert het nanoveld, maar genoeg ervan blijft hangen om mijn sensoren te irriteren. Veel te snel heeft hij door de knokkel heen gebrand en tuimelt mijn pink naar beneden.
36. WIE GEEFT INFORMATIE? WWW.HETKLIKT.NU WIE GEBRUIKT HET? HET KIND DE OUDER Over kind Over zichzelf DE LERAAR Over kind BROERS/ZUSSEN Over zichzelf KINDERARTS VERPLEEGKUNDIGE PSYCHOLOOG MAATSCHAPPELIJK WERK FYSIOTHERAPEUT EDUCATIEVE VOORZIENING DIETIST
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
40. DE KIKKER EN DE OCEAANlen langs het ervarings- of belevingspad is minstens even relevant alsjezelf ontwikkelen langs het kennispad. We beseffen maar al te goed watde waarde is van een ervaren medewerker als we die plots moeten ver-vangen door een jong, onervaren, misschien zelfs slimmer exemplaar.Het kennispad kunnen we maatschappelijk vertalen als het pad van dewetenschap. We proberen de wereld en hoe die functioneert, te begrijpenvia de fysica, de chemie, de biologie enz. En we hebben hierin anno 21steeeuw reeds een hele weg afgelegd. Deze weg volgen bleek bovendien zeersuccesvol, gezien het feit dat we ten gevolge van de wetenschap onzelevensverwachting in pakweg 500 jaar tijd bijna verdubbeld hebben.Maar ook in de wetenschap stellen we vast dat we behoefte hebben aaneen emotioneel inzicht. Deels omdat we niet alles kunnen verklaren viade wetenschappelijke methode (zie eerder), maar ook omdat we onzewetenschappelijke bevindingen in ons mensbeeld moeten kunnen kade-ren. Voorbeelden hiervan zijn de ethische discussies over de gewassen diewe met gentechnologie aanpassen, het recente stamcelonderzoek, de dis-cussie over euthanasie enz. We merken dat we een ethische of empathi-sche interpretatie van onze kennis nodig hebben om haar toepassing aldan niet toe te laten.Het belevingspad kunnen we algemeen vertalen als het pad waarlangs weons emotioneel hebben ontwikkeld of bevrijd (om te verwijzen naar hetontwikkelen van een grotere vrijheid). Naarmate we langs de emotione-le weg hogerop raken, beginnen we te spreken over spiritualiteit of mys-ticiteit. Meestal associëren we spiritualiteit met religie en dies meer. Metspiritualiteit bedoel ik echter meer dan het hebben van een belangstel-ling in de hemel of de kosmos. Spiritualiteit vertaal ik als het ontwikke-len van volledig transcendente (vrije) emoties. Een korte dagelijkse illus-tratie: u ontmoet een persoon die u leuk vindt. De eerste aantrekking isgewoonlijk een aantrekking op basis van de fysieke verschijning van depersoon. Het is immers de enige informatie die u in een oogopslagbereikt. U besluit de persoon beter te leren kennen en warempel, u wordtverliefd. Aanvankelijk op een mooie verpakking. Uw relatie ontwikkeltzich, of met andere woorden u brengt samen veel tijd met elkaar door. Uervaart elkaar, op allerlei vlakken. U doorloopt eventueel een aantal klas-sieke stappen in het relatiepatroon, zoals verloving, huwelijk, samenwo-nen, kinderen. U sprak wellicht uw gevoelens uit (“Ik hou van u”) bij hetbegin van de relatie. Veronderstellend dat deze relatie tien, twintig jaar,ja zelfs vijftig jaar later er nog steeds is, dan stelt u vast dat de betekenisvan “ik hou van u” plots een andere, diepere dimensie heeft gekregen. 30
Toen ze opkeek, zag ze dat het Japanse vrouwtje om haar heen was gelopen en dieper de schemering van het winkeltje in was gedoken. Alleen haar ogen waren nog duidelijk te zien en ze straalden puur afgrijzen uit. Bij iedere stap die Laura vooruit zette, ging zij er twee achteruit totdat ze zo’n beetje op een holletje het kantoortje aan het einde van het winkeltje inschoot.
We amuseren ons anno 2015 nog steeds met de mogelijk meer dan een legende dat de hondse filosoof Diogenes (de man die “in een ton woonde”), in de 4de eeuw v. Chr., de aanvangsfase van onze Joods-Grieks-Christelijke beschaving, bij volle daglicht met een lantaarn door de straten van Athene liep, roepend: “Ik zoek een mens!” (of: “Ik zoek dé Mens!”). We denken daarbij doorgaans dat hij een opwelling had van pre-existentialistische inzichten, die onze eigen 20ste eeuw zo’n dubieus mooie filosofische kleur hebben gegeven.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Wat wij als afspraken en beloftes zien, ervaren de mensen hier vaak niet als een morele verplichting. En van de tekst: “Heeft de rechtvaardige gezworen tot zijn schade, evenwel verandert hij het niet” uit Psalm 15 hebben de mensen hier nog nooit gehoord.
1. de mensen waren behept met open genen: alles (coöperatie, competitie, agressie, maar ook gedrag in andere domeinen) was mogelijk. In de precaire bestaanscontext werden de agressieve en competitieve genen echter op xxxoff geswitcht. Agressie (maar geen wreedheid) kwam wel aan bod in de jacht en de oorlog.
De politie werkt zo efficiënt dat ze er wonderwel in slaagt steeds meer grote misdadigers en kleine boefjes op te pakken. De meeste moet ze echter weer vrijlaten, want wat moet ze ermee aanvangen? Justitie heeft immers de efficiëntie van de politie niet keurig opgevolgd: er zijn geen gevangenissen om al dat crapuul te huisvesten. België telde in 2006 ongeveer 9.800 gevangenen, een historisch record dat duidelijk het niveau van onze samenlevingsproblemen illustreert. Maar eigenlijk is er maar plaats voor 8.700 exemplaren (want de middenklasse sprak meer en meer over misdadigers als onmensen en beesten, voor een fractie van het beschaafde deel van Belgenland waren er zelfs gewoon geen gevangenissen nodig: de doodstraf terug invoeren!). En doorheen een aantal incidenten (met als klap op de vuurpijl de ontsnapping van de tot supermisdadiger verklaarde maar veleer romantisch aangelegde struikrover Kaplan Murat en een maand later van nog eens een meute van een 30-tal gepromoveerde winkeldieven uit de gevangenis van Dendermonde, ja, 2006 was een markant jaar in de Belgische geschiedenis) werd het duidelijk dat de politiemensen ‘gedemotiveerd’ raakten door al dat werk voor niets. De druk op de arme minister van Justitie Laurette Onkelinx en op de regering in haar geheel werd zo hoog dat besloten werd dat de ‘achterstand’ van Justitie dringend moest verholpen worden (de katholieke ex-minister van Justitie Tony Van Parys weet uiteraard geen raad met zijn seksualiteit wanneer hij geconfronteerd wordt met de fysieke schoonheid van deze Luikse dame die bovendien durft te paren met één van de beste grondwetspecialisten van het land, een hinderpaal dus voor de autonomiedromen van de Vlaams-nationale CD&V’ers, NVA’ers en Vlaams Belangers). Niet alleen zou gesnoeid worden in de veel te permissieve regels met betrekking tot de voorwaardelijke invrijheidsstelling, niet alleen kregen de oeroude gevangeniscellen nieuwe sleutels, er zouden ook nieuwe gevangenissen gebouwd worden. Tegen 2010 moet de gevangeniscapaciteit tot 12.000 eenheden opgevoerd. De regering voorziet dus vandaag al dat ze ongeveer een extra contingent van 2.500 mannen en vrouwen (al of niet meerderjarig) zal aanhouden en laten veroordelen. Nu alleen nog zorgen dat er genoeg degelijk betaalde en opgeleide cipiers zijn om de boeven in toom te houden en genoeg tv’s in de cellen en zout op tafel voor op de patatten, zodat het volkje geestelijk en lichamelijk verzadigd is en niet om de haverklap brandjes sticht en op de daken klimt. Och, desnoods privatiseren wij de gevangenissen en laten wij ze met elkaar concurreren: de gevangenis van Dendermonde zal met haar nieuwe deuren en grendels uit het as verrijzen en zich laten noteren op de beurs.
De dynamiek van de Tijd inziend en het leven als één geheel krijgt het vasthouden aan een strategie een andere betekenis. Het betekent dan vasthouden aan de principes (afb.) van de vooruitgang zonder om te zien. Zonder dit kan werkeloosheid niet worden herkend als een andere vorm van arbeid noch kan het individualisme dan worden herkend als een stadium van zelfverwerkelijking. De misvatting schuilt in het idee van gefixeerd zijn in een onoplosbaar probleem van werkeloosheid en egoïsme. Het is een kwestie van bewustzijn: men zou met de standaardmanier van denken moeten kappen en zich moeten afstemmen op het alternatieve alleen maar om een frisse kijk te hebben op precies dezelfde manier van leven. Men kan b.v. een politicus zijn met een eigen beleid, maar tegelijkertijd een bemiddelaar zijn in een andere staat van bewustzijn betrokken bij het belang van de Heer. De eerste optie mag een werkeloze individualist tonen terwijl de tweede optie een bezorgde dienaar toont. Laatstgenoemde is de visie van vooruitgang in zelfverwerkelijking terwijl de eerste behoort tot de ‘niet-dit’ staat van begoocheling van materiëel bewustzijn. Een eenvoudige manier om deze regel samen te vatten is te zeggen dat vooruitgang berust op inhoud en misvatting berust op identificatie met de vorm. 
Vermoedelijk duurden de eerste echtelijke relaties niet langer dan een paar zwangerschappen, waarna beide partners overgingen op een nieuwe relatie: seriële monogamie, zoals Helen Fisher deze aaneenschakeling van relaties noemt. Bij de meeste tegenwoordige jager-verzamelaars zien we dat seriële monogamie daar nog steeds het gebruik is. En zij verwacht dat wij als samenleving terug die richting opgaan. Nog opmerken dat Helen Fisher ervan uitgaat dat paarvorming ontstond doordat de vrouwen, die als mensen immers ook rechtop waren gaan lopen, niet zoals mensapen hun kind op de rug konden dragen en dus gehinderd werden bij het voedsel zoeken: zij besluit daaruit dat vrouwen behoefte hadden aan een partner, maar vergeet te bedenken dat ze veel gemakkelijker op een vrouwelijke allo-ouder beroep konden doen.
Onderdak: Na dat je jezelf de eerste zorgen hebt toegepast ben je toe aan je tweede prioriteit. Bescherming van de natuurlijke elementen zal je toelaten om voor een langere periode je overleving voort te zetten. Zorg er voor dat je onderdak zo compact mogelijk is, een schuilplaats bouwen voor 4 personen terwijl je alleen bent is een verspilling van werk en warmte. Je onderdak moet waterdicht, winddicht en zo goed mogelijk geïsoleerd zijn. De locatie van je onderdak of schuilplaats is ook van groot belang. Bouw nooit je schuilplaats naast een stroom of riviertje, bij hevige regenval kan de rivier buiten zijn oevers treden en je schuilplaats doen onderlopen. De ideale locatie bestaat niet, maar wanneer je rekening houd met een aantal belangrijke punten kan je een min of meer comfortabele schuilplaats bouwen. Ten eerste, zorg voor een veilige locatie die je bescherming biedt tegen barre weersomstandigheden (wind, regen, sneeuw, zon, etc.). Ten tweede, zorg er voor dat je genoeg natuurlijke middelen ter beschikking hebt om je vuur aan te houden en je van drinkwater te voorzien. Begin steeds met je voorzieningen zo ver mogelijk van je schuilplaats te ontginnen, wanneer je dan zwakker wordt zal het makkelijker zijn om de materialen dichter bij je onderdak te gebruiken. Ten derde, kijk uit voor een open plek dicht bij je schuilplaats om de aandacht te trekken van de reddingswerkers.

“essentiële overlevingsuitrustinglijst veldoverlevingsuitrusting”

Waarom en hoe landbouw en veeteelt precies zijn ontstaan weten we niet. We kunnen hier ook onmogelijk de situatiespecifieke ontwikkelingen in hun buitengewone verscheidenheid schetsen. Zo bijvoorbeeld blijken de eerste nederzettingen aan de Nijl nog van semi-nomadische aard: de nederzettingen werden slechts in de lente en de zomer bewoond. Onze schets die volgt heeft dus een uitgesproken ideaal-typisch karakter. We kunnen slechts enkele facetten van de agrarische en de ermee verbonden stedelijke cultuur in beeld brengen. Het gaat ons om de lijn die moet uitmonden in de psychische structuur waarop de onze zich heeft geënt. Mogelijk hebben verdere klimaatswisselingen zoals de woestijnvorming in de savannes van Afrika en het Midden-Oosten, de landbouw volle kansen gegeven, zoals het zich later ook verbreidde in West-Europa waar open jachtgronden in wouden overgingen. Hoe dan ook was sedentarisatie, het wonen op min of meer vaste woonplaatsen, een min of meer noodzakelijke voorwaarde voor systematische landbouw en veeteelt. Alleen dan kon men in de natuur regelmatigheden gaan ontdekken in de groei van welbepaalde planten en dieren. De gemeenschappen die landbouw en veeteelt gingen beoefenen, mochten niet verzadigd zijn noch bitter arm. Ze moesten een bepaalde relatieve ontbering lijden die hen ertoe bracht oog te hebben voor nieuwe mogelijkheden, maar ze mochten niet aan de rand van het uitsterven staan en zo uitgeput en krachteloos zijn geweest dat ze niet meer konden reageren. Bovendien gaven landbouw en veeteelt geen onmiddellijk resultaat: dit impliceerde dat men over voldoende traditionele levensmiddelen beschikte om die tijdspanne van het agriculturele resultaat te overbruggen. De levenswijze van de eerste landbouwgemeenschappen moest dus voldoende energetische ruimte bieden opdat men creatief zou kunnen omgaan met de geobserveerde natuurlijke regelmatigheden. De mensen moesten inderdaad voldoende voedsel hebben om in staat te zijn bepaalde zaden of dieren niet onmiddellijk op te eten maar ze te offeren in de vorm van zaaigoed of fokbeesten. Zo moet men rond 10.000 v. Chr. interesse hebben betoond voor vroeger versmaad voedsel zoals bepaalde knollen en moet men hebben vastgesteld dat uit niet opgegeten zaden van bepaalde wilde grassoorten (graangewassen dus) nieuwe planten te voorschijn kwamen. De veeteelt van zijn kant zal geïnspireerd zijn geweest door de domesticatie van de hond die reeds rond 15.000 v. Chr. werd ingezet. Het gebruik van de hond als huisdier zou zijn aanvang hebben genomen in Voor-Indië, met het temmen van de wolvensoort Canis lupus pallipes. Deze hond zal waarschijnlijk aangetrokken zijn geweest door etensresten bij een kampement of een ‘dorp’. Mogelijk ‘hielp’ hij de jagers bij het opruimen van het aas van gedode jachtdieren en leerde de mens er zo mee omgaan en hem rond zich dulden. Op andere plaatsen werd hij als voedsel genuttigd, nu nog steeds in China. Vooral gingen de mensen de hond waarderen wanneer hij bleek door zijn waakzaamheid te waarschuwen voor dreigend gevaar. Verder was hij in staat kuddes een bepaalde richting op te jagen, zodat hij kon ingezet worden bij de jacht en later bij het hoeden van de kudden. Tenslotte bleek de hond bijzonder vatbaar voor dressuur. Hij kon derhalve voor diverse functies worden aangewend.
Op het eind van mijn relaas schrijft Wauso altijd een advies: Waarde Heer Sybrand van Haersma Buma, U heeft in de 2e Kamer een controlerende functie, die U volkomen negeert. De gevolgen, de voornoemde Genocide, het interesseert U geen bal. Huichelachtige Farizeeër word het niet hoog tijd om Uw koffertje te pakken.
Dit is een algemene weekendtas die elke militair krijgt die ze kunnen gebruiken als ze op het werk zijn of dat ze uitgezonden worden naar een verre land en als ze voor de weekend naar huis gaan dat ze daar hun vuile was in mee kunnen nemen.
Op het beeldscherm voor me zag ik hoe de gevangenen stuk voor stuk vanuit hun cel naar de loden capsules in het laadruim werden geleid door Lars, die nu een handje uit de vloer was dat zich om hun enkel klemde.
(En het gebeurde in die dagen dat er op Canvas-Terzake een reportage was over het ‘leven’ in Everberg, de jeugdgevangenis die in België model moet staan voor de wijze waarop delinquenten moeten worden heropgevoed. De reportage liet zien hoe elke beweging van de jongeren met camera’s in het oog wordt gehouden. ‘Is dat nodig?’ vraagt de reportagemaker. ‘Ja, voor de veiligheid van de jongeren en voor de veiligheid van de mensen!’ Welke mensen? De reportagemaker vergat die vraag te stellen. De opgesloten jongeren worden blijkbaar niet bij de ‘mensen’ gerekend, maar wie dan wel? Zelfs de Joden in de concentratiekampen werden niet op die vernederende manier bespied. Niet te verwonderen dat een paar anonieme geïnterviewde jongeren verklaarden dat Everberg hen eigenlijk alleen maar slechter maakt. Als je omwille van een paar diefstallen zes maanden tot een jaar lang wordt bespied, vernederd en gekleineerd, vermoedelijk soms ook fysiek door de bewakers aangepakt, dan kan je daar alleen buitenkomen met nog veel meer rancunes en haat tegen de maatschappij dan je al had vóór je er terecht kwam. Voeg daarbij het trauma van weggerukt te worden uit je natuurlijk milieu van familie en vrienden, dan kunnen wij niet anders dan besluiten: Everberg kweekt óf criminelen óf psychische wrakken.
Het is een moeilijke weg, want niet overal wordt je begrepen, de commercie en de Euro tekens bepalen wat de organisatoren voor ogen hebben. Jammer want ook daar is copieren van elkanders concept de orde van de dag.
De Ghanese dokters in het zuiden staken; nu doen ze ook geen spoedgevallen meer, volgens de TV. Iedereen die wat te melden heeft of te klagen heeft over zijn lichaam moet maar naar een private clinic. De grote ziekenhuizen schijnen plat te liggen. Hier in het noorden werken we gewoon door. Morgen zijn er wél vier van de negen artsen weg, naar een nascholing in Tamale. Over patiënten-rechten.
Om 22 uur ’s avonds volgt voor de kijkers die er maar niet genoeg van krijgen (en vandaar dus ook op het tweede net), nog een afsluitend duidingsprogramma “De Oorlog Vandaag”. Deze special start met een indringende visualisatie van de uitslag van de dagelijkse poll. Hebben we gewonnen, m.a.w. zijn er meer dan 50% van de smsjes binnengelopen op 4571, dan klinkt er 15 seconden lang oorverdovend applaus en gezonde hysterie uitgevoerd door het toneelgezelschap “Un Flamand à Paris”, onder het luidkeels zingen van het alom gekende lied “Sjarel ik heb a gat gezien”. Hebben we daarentegen vandaag verloren, dan mag je 10 seconden staren naar een scherm van zwarte sneeuw. Na deze uitbeelding van het poll-resultaat wordt deze geanalyseerd door twee “bekende gezichten”, opiniemakers of experten. Op basis van welke gebeurtenissen, aanslagen, arrestaties, vernietiging van basissen of trainingskampen, verklaringen van leiders van de “coalition of the willing” of videoboodschappen van de vijand, heeft de tv-kijkende bevolking blijkbaar geoordeeld dat het dagverloop van de oorlog gunstig of ongunstig is uitgevallen?
Nogmaals, zoek de hulpmiddelen en ondersteuning om dit te kunnen doen, zodat je pro-actief wordt in het creëren van oplossingen.  Wanneer deze hogere energieën de onderste chakra’s doordringen, vindt er eerst een samentrekking plaats.  Dit komt omdat de energieën aanvoelen als een inbreuk op wat je hebt gekend.  Dit breidt zich uit en laat uiteindelijk los, als je met deze energieën werkt.
21. 19 kunnen nauwelijks een gevoel van eigenwaarde opbouwen, en ont- wikkelen meestal symptoomgedrag zoals een seksverslaving (Bijzet 2004). Ook het kluwengezin (-Z, +A) is een gezinspatroon dat kan leiden tot verslavingsgedrag. Dit sluit aan bij wat Bouwkamp en Bouwkamp (1995) schrijven: “Een drugs- of gokverslaafde is zelden de eerste in zijn gezin die geen nee kan zeggen.” Meestal zien we in dergelijke gevallen dat één van de ouders (vaak de moeder) of beide ouders geen nee kunnen zeggen tegen de wensen van hun kind en geen eisen stel- len aan de eigen verantwoordelijkheid van het kind. De ouders leren het kind niet stilstaan bij de eigen behoeften. Hierdoor leert het kind niet te herkennen wat het werkelijk wil, en kan er een patroon ont- staan waarin het kind de behoeften met seksueel gedrag leert te be- vredigen. Het streven naar autonomie en verbondenheid is een centraal thema voor zowel de verslaafde als de partner (Bouwkamp 1999). Wanneer de balans tussen autonomie en verbondenheid verstoord raakt, zal je moeten leren omgaan met conflicten en ga je jezelf daarin aanpassen. De EPT spreekt van ‘ervaringserfgoed’: de ideeën, gevoelens en gedra- gingen die zijn doorgegeven in de opvoeding, zijn geïnternaliseerd. Een deel, het inhoudelijke facet, heeft betrekking op wat een kind wel en niet toegestaan is te ervaren en te uiten. Het streven naar een evenwicht is geen gemakkelijk opgave, want datgene waar je behoefte aan hebt strookt niet altijd met wat anderen die belangrijk voor ons zijn van ons verwachten, of met wat je van jezelf verwacht. Soms ben je niet in staat om dit conflict, dat zich zowel binnenin onszelf als tussen onszelf en anderen kan afspelen, op een bevredigende wijze naar buiten te brengen of op te lossen. Dan staan
Haar handen waren strak tegen het stuur gedrukt. Haar voet stond vol op het acceleratiepedaal. Bij wie ligt je loyaliteit, Meyago Niloo? Haar dubbelleven. Bij wie ligt je loyaliteit? Haar driedubbelleven. Bij wie, Meyago Niloo? Bij haar familie.
Het lijkt nochtans vanzelfsprekend de leefgewoontes van de eerste mensen af te leiden uit het sociaal gedrag van de mensapen, in het bijzonder de chimpansees. En vinden onderzoekers bij dieren gedragingen die gelijkenis vertonen met soortgelijk gedrag bij de mens, dan wordt dit meteen biologisch-genetisch geduid, alsof het ganse gedrag van dieren aangeboren zou zijn en zij geen leervermogen zouden hebben. En in één beweging wordt dit homoloog gedrag van mensen dan ook maar als genetisch vastliggend beschouwd. Binnen zo’n evolutionaire redenering verbindt Barbara Smuts (1995) het ontstaan van het latere patriarchaat en het geweld op vrouwen rechtstreeks aan de woongewoontes bij de primaten: patrilokaal (meisjes verlaten om te paren hun oudergemeenschap of parent group, mijns inziens is het beter te spreken van de moedergemeenschap, omdat alleen het moederschap met absolute zekerheid kan worden vastgesteld; jongens blijven bij de oudergroep) óf matrilokaal (de meisjes blijven bij de oudergroep; de jongens verlaten hun oudergroep). Zij gaat ervan uit dat onze voorouders patrilokaal leefden, omdat onze naaste verwanten (orang-oetan, gorilla, chimpansee en bonobo) patrilokaal zijn, in tegenstelling tot de meeste zoogdieren en de meeste primaten die matrilokaal zijn. Van onze naaste verwanten zijn alleen de bonobovrouwtjes in staat mannelijke agressie te bedwingen, wellicht omdat ze de tijd krijgen hechte vrouwelijke coalities te vormen waar de mannetjes niet tegen op kunnen. Primatenmannetjes zijn doorgaans groter dan de wijfjes (seksueel dimorfisme, i.e. de fysieke verschillen tussen man en vrouw van een soort) en daar hoort de regel uit de dierenwereld bij dat hoe groter het seksueel dimorfisme, hoe groter de agressie tussen mannetjes en ook de agressie van mannetjes naar vrouwtjes. Hoge reproductieve variantie tussen de seksen (b.v. bij de primaten en bij de mens: mannetjes kunnen veel meer kinderen verwekken dan vrouwen) leidt veelal tot veelwijverij die maakt dat sommige mannen meer kinderen verwekken en andere mannen niet aan de bak komen, maar ze werkt via natuurlijke selectie ook seksueel dimorfisme in de hand: mannen gaan fysiek sterk van de vrouwen verschillen. Menselijke mannen zijn b.v. groter en wegen 12% meer: dat is een eerder bescheiden dimorfisme. Bij de meeste mensapen is het seksueel dimorfisme echter beduidend groter (uitgesproken typisch is dit voor de gorilla). De situatie van reproductieve variantie leidt tot een gevecht voor de vrouwtjes (die zijn door hun mindere vruchtbaarheid – menstruatiecyclus en periodes van zwangerschap – als het ware met minder). In deze rivaliteit en competitie zijn het de grote en sterke mannetjes die het halen, met als gevolg dat de eigenschappen van mannelijke grootte en sterkte selectief doorgegeven worden aan de volgende generaties en op de duur dus eigenschappen worden van de soort. Mannetjes gaan ook meer risico’s nemen en zich agressief opstellen tegen de ‘boss’, zoals we dat zien bij jonge chimpansees die op de duur de ‘boss’ gaan onttronen. Op die manier verhogen ze hun kans om te paren met zoveel mogelijk vrouwen en vermijden ze te falen in de reproductie. Analoog hieraan kan vastgesteld worden dat dieren die in hun eigen territorium niet genoeg voedsel vinden meer kans hebben zich voort te planten als ze het risico lopen in een vreemd territorium voedsel te gaan pikken en de agressie van de leden van de andere soort of groep trotseren. De succesvolle weerstand van de bonobovrouwtjes tegen mannelijke agressie laat evenwel zien dat seksueel dimorfisme dus niet altijd leidt tot een situatie waarbij het altijd de grotere en sterkere mannetjes zijn die winnen bij een agressief interseksueel conflict.
Het maken van een werktuig of het leren van welke handeling ook berustte veelal op imitatie. Het vermogen te imiteren is de mens blijkbaar gegeven. Ongeveer tien jaar geleden stelde Giacomo Rizzolatti vast dat makaken in hun hersenen uitgerust zijn met ‘spiegelneuronen’ (mirror neurons), waarmee een gedrag van een andere aap of van de onderzoeker worden geïmiteerd: wanneer een aap iets probeerde vast te grijpen werden bij hem een aantal specifieke zenuwcellen geactiveerd, maar dat hersengedeelte werd ook actief bij een tweede aap die naar de eerste keek maar zelf niets deed. Dergelijke spiegelneuronen konden ook bij mensen worden teruggevonden. Het leren van anderen door nabootsing moet dus relatief gemakkelijk zijn geweest. Werktuigen konden zich zo snel verspreiden in gestandaardiseerde vorm. Maar de geïmiteerde hoefde helemaal niet meer aanwezig te zijn bij het maken van een volgend werktuig. De geïmiteerde bleek in de herinnering van de imitator op te duiken of kon in de herinnering worden opgeroepen. Zo kon men het beeld of de stem van de leermeester volgen en uitvoeren. De herinnering leverde dus een reeks instructies en bevelen op, een mare (tijding of bericht, zoals in ‘nachtmerrie’). De eerste mensen werden, zoals Julian Jaynes schitterend maar controversieel heeft betoogd , bewogen door auditieve en visuele hallucinaties waarin leermeesters (‘goden’, met als oppergod de stammoeder of stamvader, of ‘helden’) optraden als instructeurs (vandaar Latijnse ‘fas’ = ‘het gesprokene, de goddelijke wet’). De ‘goden’ spraken dus letterlijk tot de mensen, ook tot de stam in zijn geheel wanneer deze in volksvergadering verzameld was en de priesters de god of de goden aanriepen, zoals nu nog in een misviering gebeurt.
Die bestonden ondertussen ook uit mijn eekhoorns en Ezel. Ik was solitair geworden, enkel nog solidair met Ezel. Verdomme, wat wil je anders, mijn eigen soort had me verraden en was met die halve bontjas gaan heulen toen bleek dat zijn klep groter was dan de mijne.
De bio-psychiatrie stelt voor om fysieke tekortkoming als de oorzaak van de mentale ontsporing aan te nemen. B.v. bij manisch-depressieven kunnen afwijkingen worden opgemerkt in het chemisch evenwicht van de hersensubstanties (neurotransmitters). Niettemin zal de normale wetenschapper zeggen dat alle causale verklaring afhangt van het paradigma., de theorie die als verklaring dient voor een praktijk. Zo kan de bio-psychiater het bij het juiste eind hebben, kan hij zich vergissen of kan hij slechts een halve waarheid koesteren die praktisch is in zijn medische betrokkenheid van verschaffing van medicijnen bij wijze van therapie. Postmoderne benaderingen zullen het belang benadrukken van interdisciplinair teamwerk in de behandeling van manische afwijkingen en andere psychiatrie. Het betreft niet alleen maar psychologie aangezien het de grenzen overschrijdt van wat geestelijk gezond en veilig is. Niettemin is de psychologische oorzaak, het psychologisch uitgaan van gezondheid en zelfverantwoordelijkheid belangrijk. Soms is het de enige uitweg uit de moeilijkheden het idee te verdedigen dat de manicus een speciaal geval van geestelijk gezond zijn vertegenwoordigt en alleen tot een einde kan komen als de persoon zijn doel zelfverantwoordelijk inziet. Het is alsof men in de rechtszaal zit: de psychiater is de aanklager die de persoon ervan beschuldigt een patiënt te zijn die anderen en zichzelf in gevaar brengt. De psycholoog voert de verdediging die moet aantonen dat de speciale vorm van gedrag binnen de normale grenzen ligt en zelfs van belang is voor anderen en hemzelf. Het probleem bevindt zich op het vlak van het beoordelingsvermogen; wie moet er als rechter beslissen; of amerikaans: waar is de jury die zal beslissen over schuld en onschuld? In feite is er een formele orde nodig die de verdediging voert in het belang van de ziel. Van deze orde kan het duidelijk zijn wat onwaar is en verraad, egoïsme en bezitsdrang. Van deze orde kan begrepen worden waarom er een afwijking optreedt en hoe die kan worden vergeven. Manie bij voorbeeld wordt in het theater toegestaan terwijl privé een dergelijke vertoning niet kan worden getolereerd. Doorslaggevend is de trouw aan een script daar het script de grenzen vastlegt. Op dezelfde manier kunnen manische buien in een menselijk leven worden getolereerd als er een garantie is van trouw aan een orde vastgelegd in voorschriften. Bij voorbeeld soldaten ten tijde van oorlog kunnen compleet manisch zijn voor het heil van een overwinning totdat ze hun superieuren ongehoorzaam zijn. Alleen dan zijn ze plotseling potentiële criminelen die eventueel ter plekke moeten worden geëxecuteerd. Concluderend is het van belang dat jezelf bevinden in een staat van uitbundigheid, opgewektheid, overlopend van inspiratie, met energie en richting gevend etc., men in dergelijke gevallen zich altijd moet verzekeren van de motieven van de aktie die door overeenstemming ondubbelzinnig helder en gefixeerd moeten zijn. Anders zal met het laatste de sociale kontrole verloren gaan en zal men gedwongen zijn de toevlucht te nemen tot minder wenselijke kontrolemaatregelen die aan de gerijpte optie van degene die afwijkt voorbijgaan. Hieruit volgt het belang van een expliciet begrip van formele sociale orde die de limieten van de kontrole vastlegt. Vroeg of laat zal iedere persoon moeten ervaren wanneer ‘de wil van God’ of de werkelijkheid van de sociale kontrole in dienst van de ziel de claim van de onafhankelijkheid en rijpheid zal overtreffen. Een gebrek aan formele orde zal resulteren in een overmaat aan afwijkend gedrag: misdaad, waanzin en corruptie. Om het recht in dezen te behartigen staat gelijk aan toewijding tot een formeel begrip van orde dat het motief onder woorden zal brengen, de handelwijze en de kontrolerende sancties. Zoals gesteld vindt er positieve sanctionering plaats bij inwijdingsceremoniën, speciale onderscheidingen en geldelijke beloning in de vorm van betalingen of andere voordelen (privileges, aandacht, vrijheid, etc.). Normaal geschiedt negatief sanctioneren middels het achterwege laten van positieve sankties of zelfs wettelijk bepaalde straf. Al dit tesamen zal de persoonlijke motieven zuiveren en de samenleving zekeren tegen de schade van individuele manie en andere afwijkingen. 
Ze wierp een snelle blik achterom en zag dat de veger haar dicht was genaderd. Shit, dit was een snelle. Ze draaide de hendel nog iets verder open. Een kak­kerlak doemde voor haar op en de voelsprieten van het gemuteerde beest strekten zich naar haar uit. Vergeelde snoeppapiertjes kleefden aan zijn enorme poten. Met een ruk aan het stuur week ze uit naar rechts, gevaarlijk dicht langs een van de winkel­gebouwen. Haar knie schaafde tegen een pilaar en ze had al haar kracht nodig om overeind te blijven. Toen ze weer recht vooruit reed, haalde ze diep adem en probeerde haar roffelende hart iets tot bedaren te brengen. Ze keek achterom en zag dat de kakkerlak met zijn gigantische lijf de weg voor de veger had versperd. Drie felle groene flitsen maakten een einde aan dat probleem. De kakkerlak zakte door zijn poten en de veger manoeuvreerde er langs heen.
Ik vroeg de beveiligingsapparatuur mijn ruimte te scannen. De ca­mera’s namen niks waar. Niet op het zichtbare spectrum, maar ook niet infrarood of ultraviolet. De eeuwige dans van de stofdeeltjes werd alleen door mij verstoord en door niemand anders. Een oproep van het medische centrum verscheen in beeld. Mijn vraag aan de apparatuur duidde op een toestand van verwarring, meende de computerstem. Had ik misschien medicijnen nodig? Of een gesprek? Ik had tenslotte vandaag iets traumatisch meege­maakt. Ik antwoordde ontkennend. ‘Goed,’ besloot het centrum. ‘Maar als u binnen 24 uur nogmaals tekenen ver­toont van irrationeel gedrag, wordt voor u een afspraak gemaakt met een telepsychiater.’
Informatie is namelijk geen schaars goed: ze kan eindeloos zonder kosten gekopieerd worden en daarbij verdwijnt het verschil tussen model en kopie. Informatie staat daardoor gratis ter beschikking van iedereen (1). In deze context vervalt op de duur de winstvorming die eigen is aan het kapitalisme doordat het waarde toevoegt aan bv. schaarse grondstoffen en surplus-arbeid (in verhouding tot het uitbetaalde loon) weet af te dwingen. De nulkost van informatie is wat de leefbaarheid en vitaliteit van “commons”, “open source-systemen”, enzovoort mogelijk maakt. Informatie kan probleemloos worden gedeeld (“sharing”). Als voorbeelden van degelijke analyses gebaseerd op de extreme “ruilwaardeloosheid” van informatie gelden: Paul Mason “Postcapitalism” (2015) en het reeds vermelde Michel Bauwens & Jean Lievens “De Wereld Redden” (2013).
De etnosociologische stelling is daarna doorheen de affaire afgezwakt en eigenlijk min of meer verlaten door de ‘linksen’ die plots gingen inzien en toegeven dat er wel degelijk problemen (‘ziektes’) waren binnen de Noord-Afrikaanse gemeenschap. En om uit dat nieuwe inzicht politiek een slaatje te kunnen slaan, namen ze dan de eigenlijk altijd al ter rechterzijde gangbare ‘theorie van de rotte appels’ over. Niet de etnisch-culturele gemeenschap is ziek, maar enkele individuen binnen die gemeenschap. De meeste allochtonen gaan, net zoals ‘wij’, uit werken, lopen school, betalen hun huur en gaan op zondagnamiddag wandelen in het park zoals ‘wij’ allen doen. Maar binnen elke gemeenschap zijn er ‘rotte appelen’, ook onder ‘ons’ Vlamingen en Belgen. Met de ontdekking dat de daders geen Marokkanen maar Polen waren, heeft eigenlijk het geheel van de media en de politieke klasse de ‘theorie van de rotte appels’ overgenomen. Daarmee verplaatst het discours zich van een etnosociologische naar een zuiver individueel-psychologische en dus psychopathologische of psychiatrische benadering. De individueel-psychologische aanpak heeft het voordeel dat de zaak toegespitst wordt en beperkt blijft tot de persoon van de dader, tot de daad zelf en tot de omstandigheden waarin de daad is gepleegd (hoe en wanneer zijn de messteken toegebracht? Was er intentie om te doden? enzovoort). Nu staat niet langer een individu als vertegenwoordiger van een bepaalde categorie (de Noord-Afrikaan, de Pool en in extenso b.v. de homoseksueel of de Jood) terecht maar een enkeling die zelf de vrijheid heeft zich te definiëren in de termen die hij verkiest (b.v. ‘wij zijn arme Polen en moeten, om te overleven, wel stelen en aan steaming doen’). De misdaad wordt gezien in het licht van de persoonlijkheid en de persoonlijkheidsstructuur van de dader. Afstandelijk gezien zijn dan minstens vier visies zijn mogelijk:
Als ik aankondig een paar weken naar Nederland te gaan zijn er in het ziekenhuis altijd wel een aantal mensen, die hier werken en die ik oppervlakkig ken, die me dan met een brutaal gezicht vragen: “wel, en wat ga je voor mij meebrengen wanneer je terugkomt?” Als ik dan zeg: “Niks, ik neem voor niemand wat mee; er loopt hier 300 man personeel rond”, willen ze daarover ook nog wel met mij in discussie gaan.
Het beeldmateriaal dat moet beoordeeld worden door de twee kandidaten of “gasten” én door ons als kijkers thuis, is veel boeiender en gevarieerder dan de saaie vragen die een quizmaster doorgaans in een monotone en voorspelbare reeks afvuurt. De antwoordmogelijkheden bij elk onderdeel zijn telkens anders, heel wat diverser en frisser dan het simpele “ja of nee” of “waar of niet waar” van een ordinaire tv-quiz. Het ganse gebeuren oogt ook veel realistischer dan de burleske gebaren en de gekmakende totentrekkerij van Wauters vs. Waes. Kortom: het volgen van de oorlog via “Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen” vraagt van ons kijkers toch een minimale inspanning. Maar geen bijzondere geschooldheid of gespecialiseerde voorkennis. Vandaar het enorme succes van het nieuwe infotainment-programma bij jong en oud, arm en rijk, vrouw en man, (werkloze) bouwvakker en bankier, ongeschoolde en universiteitsprofessor. Iedereen kan gelijkmatig en met gelijke kansen deelnemen. Mits je jezelf dus die kleine inspanning getroost. En dat doet gans kijkend Vlaanderen, neemt u het maar van me aan!
Verre van in shock te zijn, gaan we doorgaans rustig slapen als we in de loop van de dag bediend zijn geweest met fascinerende videobeelden waarin een bende islamfundamentalisten en religieuze fanaten in naam van de Allerhoogste een (Westers) journalist hebben onthoofd of een paar “geloofsontrouwen” en geloofsafvalligen hebben gekruisigd. Even goed voor ons gemoed is het via een paar “getuigenissen” raak in beeld gebrachte rouwen of het onzeker wachten van nabestaanden wanneer een vliegtuig is neergestort is of een zware natuurramp honderdduizenden dakloos heeft gemaakt. De mededeling dat (de nog levende) slachtoffers en/of hun nabestaanden deskundig zullen worden opgevangen door toegewijde en empathische traumapsychologen en dat drie dagen van nationale rouw zijn afgekondigd, stelt ons zo meer gerust dan een glaasje wijn voor het slapengaan. Eindelijk iets dat ons veel beter dan de zoveelste koele begrotingscontrole door de regering of de zoveelste topontmoeting Merkel-Poetin toegelaten heeft onze emoties te kanaliseren in plaats van na een saaie frustrerende dag zonder hoogtes of laagtes de slaap te moeten vatten met de hulp van een tablet Zolpidem.