“ultieme overlevingsuitrusting lijst survival paraatheid uitrusting”

Tot slot pikten we capsule 4560 op en vergezelden de gedrogeerde vrouw naar haar cel. Pas op aarde terug zou ze vrij zijn. Haar jasje had vlindermouwen en open schouders: de mode van honderd jaar geleden. Kenne­lijk vond men dat toen mooi.
De verticale as van inspiratie en energiestroom met de Bron en de kern van de Aarde stroomt wel met je Wezenskern en kan je werkelijk voeden. Dan is er energie genoeg. De verticale energiestroom van de Bron en de kern van de Aarde kan via de mens het horizontale vlak in stromen, de organisatie van het grotere geheel in. In iedere cel en in ieder orgaan vindt er dan een bevruchting plaats die doorwerkt naar de omgeving en van de omgeving terug naar de mens. Iedereen en alles profiteert ervan. Het oeroude symbool van het gelijkbenige kruis van creatie wordt dan volledig benut.
In het geding werd geen rekening gehouden met motieven of intenties van de dader, want die waren er oorspronkelijk gewoon niet. Het is pas met de opkomst van de ‘persoonlijke god’ en de juridische erkenning van die ‘god’ dat de moraliteit van de dader een rol zou spelen. In den beginne werden dus alleen de aard van de daad en vooral haar gevolgen (de benadeling van iemand anders in de stam) in overweging genomen. Zonder klacht was er in principe geen misdaad. Dit leidde tot een dubbelzinnige situatie waarin de dader niet altijd wist of zijn daad ook wel tot een rechtsgang zou leiden. Zo weten wij ook tegenwoordig niet altijd of een daad strafbaar is: mag je een onhandelbaar huisdier vergiftigen of de nek omwringen? Zolang je in orde bent met je geweten en bijvoorbeeld Gaia geen klacht indient is er wettelijk niet veel aan de hand. In principe kan de rechterlijke macht wel zelf optreden als er aanwijzingen zijn dat een bepaalde wet is overtreden, maar dat is niet altijd zo geweest. Het is mogelijk dat anno 2005 het zo maar doden van een huisdier door het gerecht niet langer zal worden geduld, daar waar dit 25 jaar geleden een gewone zaak zou zijn geweest. In die context hadden en hebben de mensen er belang bij zich zo veel mogelijk koest te houden als ze een aandrang voelden of voelen tot het plegen van een daad die als misdrijf zou kunnen worden aangeklaagd. En zo ontstond langzamerhand een tegenstelling tussen het Individu, dat zichzelf inperkte, en de Staat, die dat individu wetten oplegde waar steeds uitzonderingen op waren en waarbij de volksvergadering soeverein besliste of de Wet wel toegepast diende te worden. Het versterkte de kracht van de ‘persoonlijke god’, van het Ego, die steeds dieper in de persoon, zijn lichamelijkheid en zijn geestelijkheid ging ingrijpen.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious objector, I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
Wanneer je naar de tweede vier maanden gaat, zal de eerste chakra je naar de tweede inspireren om naar nieuwe keuzes te bewegen.  Je zult op dit moment je relaties beginnen te transformeren.  Alles zal geëvalueerd worden volgens de manier waarop je met het leven zelf omgaat.  Hoe je verbindingen maakt die dieper gaan dan gehechtheden.
Deze zwarte pailletten broek glimt door alle verwerkte pailletten. De broek is zak loos, heeft een rits en zilveren knoop. Deze pailletten broek is een productie van Roma Costume. Set bestaat uit: – Pailletten Broek
Deze week was het thema Ruimte, zag Helga. Drones in de vorm van SpaceX-landers brachten de drankjes rond en de spiesen met gamba’s. Boven hun hoofd dreven de ruimtesteden langs: Putingrad en Nue Berlin, Goederede met zijn immense zonnezeilen.
De vage gestalte in de stoom werd tastbaarder. De omtrekken werden duidelijker, er kwam zelfs wat kleur in de vorm en Peters gezicht kwam naar voren uit de stoom. Hij had overduidelijk geen lichaam van vlees en bloed, maar hij was daar. Reëel. Ze twijfelde er geen seconde aan.
De dronkenlap sjorde aan haar mouw en begon tegen haar te schreeuwen. Ze verstond geen woord van wat hij zei, zo werd ze opgeslokt door haar eigen zintuigen. Ze staarde naar zijn grijze arm op haar jasje. Dat was nog steeds mintgroen, alleen leek het alsof de kostbare zijde al honderden keren te heet was gewassen. Maar er was kleur en het voelde als hoop. De mist uit haar hoofd trok langzaam op en geluiden van buitenaf drongen weer tot haar door.
Gevoel en verstand, emotie en ratio kunnen dus niet zomaar gescheiden worden. Ook emoties volgen een bepaalde rationaliteit. De economische rationaliteit gericht op het maximaliseren van bepaalde kwantiteiten (geld, goederen, etc.) was bij het begin van de kapitalistische triomftocht een onderdeel van de persoonlijkheid van bepaalde mensen, de sober levende kapitalisten à la Henry Ford. Ondertussen is economisch rationeel denken en handelen een functie geworden, een job: beleggers kunnen in die job risico’s nemen om de kans op winstmaximalisatie te verhogen en toch tegelijk in hun privé-leven vluchten voor het nemen van risico’s. Die fragmentatie van de hedendaagse persoonlijkheid maakt het vrij moeilijk om tegenwoordig te voorspellen hoe bv. de bevolking op financiële en andere ‘incentives’ van de overheid zal reageren.
36. 34 denkt en alles gewoon lijkt. Deze afwisseling heb je nodig en behoort tot het proces dat verwerking mogelijk maakt in de eerste fase. Tweede fase: emotionele reacties In de enquête is aan de partners gevraagd wat voor emotioneel effect het op hen had, toen zij geconfronteerd werden met de verslaving van hun partner. De reacties zijn niet eenduidig samen te vatten in een bepaald gevoel, maar zijn vaak op te vatten als ‘een draaimolen aan gevoelens’ of ‘een emotionele achtbaan’. De verschillende emotionele reacties kunnen naast elkaar voorkomen, of zich afwisselen. Golven van verdriet kunnen zich bijvoorbeeld afwis- selen met golven van woede. Een aantal reacties waren bijvoorbeeld: “Ik was totaal van slag, ik wist niet wat ik mee maakte en ik had het ook niet verwacht. Ik voelde me in de steek gelaten, verdrietig, ge- kwetst, onaantrekkelijk, angstig en boos.” “ik schrok enorm toen ik het voor de eerste keer hoorde. Het drong pas langzaam tot mij door wat er ECHT aan de hand was… een dag later was ik heel erg verdrietig. Daarna werd ik super boos. Weer later werd ik heel achterdochtig en vertrouwde ik hem niet meer.”
In Nederland, altijd al een ‘slimmer’ land geweest dan Vlaanderen, is de tocht naar de oprichting van kampen reeds een eind verder op weg. In december 2006 werd het juridisch voor correct verklaard dat jongeren verplicht opgenomen kunnen worden in opvoedkampen. Nee, geen criminelen; wel mensen die ‘moeten verhinderd worden crimineel te worden’. De zogeheten prep camps (preparatory camps) betreffen jongeren die niet werken, geen diploma hebben en geen opleiding volgen, maar ook niet iets onwettelijks hebben gedaan. In de prep camps moeten ze een opvoedprogramma ondergaan. Het juridisch advies draagt de titel ‘Juist nu doorbijten’ en werd op 12 december door een academische Taskforce Jeugdwerkloosheid aangeboden aan premier Balkenende. Nederland telt een 13.000-tal ‘probleemjongeren’ tot 23 jaar zonder diploma. Formeel doen ze niets onwettigs, waardoor ze ‘ongrijpbaar’ zijn. Balkenende zei vroeger al dat „zo nodig met dwang” moet worden geprobeerd hen uit de criminaliteit te houden. Zijn kabinet heeft het budget voor experimenten met opvoedkampen verdubbeld. De leerplichtleeftijd wordt verhoogd met twee jaar tot 18 jaar en er komt een leerwerkplicht tot 23 jaar.)
Het nieuwste Hoverboard heeft nog maar één wiel! Deze One Wheel is een skateboard met slechts één wiel in het midden.Net als bij het traditionele hoverboard of Segway bepaal je de richting van je verplaatsing door een bepaalde kant op te leunen.
Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
Dit kan je inspireren om je leven te gebruiken om nieuwe vormen op te bouwen en nieuwe verbeteringen te creëren.  Het kan zijn dat je dingen wilt manifesteren die voordien enkel interesses waren. In de buitenwereld zul je een revaluatie van vele systemen zien.  Er zal eerst een Onthulling zijn over het niet werken van deze systemen.
Mijn gps verklapte dat ik 52 kilometer ten oosten en 78 kilometer ten zuiden van het huis van de familie Steiner was. Een snelle systeemcheck toonde dat ik mijn armen en hoofd weer kon bewegen. Maar mijn wielen niet. Mijn wapensystemen ook niet. Ik was via een navelstreng aange­sloten op een mobiel controle­station en dat had die systemen uitge­schakeld. Boven­dien werd mijn telecommodule niet meer gedetec­teerd.
10. 8 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd? Inleiding In dit hoofdstuk staat de vraag centraal: wanneer is mijn partner seks- verslaafd? Wat is een seksverslaving eigenlijk, en hoe groot is het pro- bleem? Dekt de term seksverslaving wel de lading, en hoe herken je deze verslaving bij je partner? Ook komt in dit hoofdstuk de behande- ling van de verslaafde aan bod: hoe gaat dat in de alledaagse praktijk? Of je nu een man of een vrouw bent met een seksverslaafde partner is niet relevant: mannen en vrouwen lijden op de dezelfde wijze onder het probleem. Het essentiële verschil is, dat de seksverslaafde weet wat er aan de hand is: hij heeft kennis en ervaring en in die zin een vorm van regie. De ander, de partner, lijdt passief onder het probleem. Uit dit laatste komt veel lijden voort: het probleem overkomt je, en je hebt geen enkele grip op de feiten, de geschiedenis, de waarheid en de betekenis van het gedrag van de ander (van Zessen 2012). Wat is seksverslaving, en dekt deze term wel de lading? De term ‘seksverslaving’ is vooral gaan leven na 1980, in de periode na de seksuele revolutie. Wat als vrijheid voelde, bleek ook onvrije ele- menten met zich mee te brengen, zoals verslaving en andere onge- wenste gevolgen, zoals herpes en aids. Carnes (1983) is waarschijnlijk de meest actieve pleitbezorger van het seksuele verslavingsmodel, waarin hij seksverslaving vergelijkbaar acht met verslavingsziekten als alcoholisme en de verslaving aan psychotrope stoffen. Seksverslaving werd in DSM-III (diagnostisch en statistisch handboek voor psychische stoornissen,1980) genoemd in de restcategorie van de seksuele stoornissen, maar in DSM-IV (1994) kwam seksverslaving
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
Mensen houden er niet van gedwongen te worden. Hoewel de wet opgelegd moet worden, houdt niemand ervan dat te ervaren. Het zou niet nodig moeten zijn dat er enige druk word uitgeoefend. Dit is de volwassen eis. Het is onze eer niet gedwongen te worden maar te leven naar ons eigen inzicht. Daarom zijn honden soms beter verzorgd dan mensen. Dieren kunnen worden gedwongen, de mens moet worden gerespekteerd. Daartoe draait de samenleving op bekrachtiging: we hebben allerlei soorten van taakomschrijvingen die de plicht en de beloning definiëren. Verzaakte plichten zullen worden gesanctioneerd met waarschuwingen en inkomenskortingen. Op die manier wordt de mens bekrachtigd zijn plicht te doen. De samenleving draait op de vrijheid van keuze: je mag kiezen hoeveel vrijheid je opoffert voor een inkomen. De basisplicht schijnt de sociale zekerheid te zijn: men moet de media bijhouden, socialiseren op een vrijwillige basis en zo nu en dan een formulier invullen zichzelf beschikbaar houdend voor een meer uitgebreide taakomschrijving. Zo worden mensen onder de druk van een veeleisende samenleving gekonfronteerd met een paradox; men begint met een baan voor een zeker inkomen welke niet wordt beschouwd als een echte baan en zelfs een schande wordt genoemd: men is te passief. Hoewel iedereen profijt heeft van de zegeningen van de samenleving worden deze ‘laagsten der lagen’ profiteurs genoemd. De samenleving is niet een religie in de zin van allen in gelijke mate profiteurs zijn voor het aangezicht van God. Alleen diegenen die meer profijt trekken worden niet vervloekt met de negatieve denominatie hetgeen niet redelijk is. Een sociaal zekerheids-inkomen dat een waardeloos genoemde consument vervloekt terwille van een grotere consumptie, toont een algemeen sociaal gebrek aan zelfrespekt. Als zodanig is het begrip van God in zo’n onredelijke consumenten-samenleving onzeker en kan zelfs worden beschouwd als gecorrumpeerd op de wetenschappelijke basis van de twintigste-eeuwse samenleving. Hoewel de wetenschap claimt waardevrij te zijn, waardeert zij toch zeker de leden van de samenleving naar het vermogen tot consumeren. De weg om dit psychologisch te overleven schijnt er uit te bestaan geld te hebben zonder het uit te geven zodat iedereen gelukkig kan zijn speculerend op jouw kapaciteit tot het doen van uitgaven. Als zodanig mag de filosofie van de onredelijkheid worden beschouwd als contraproduktief: het vermogen tot spenderen bekrachtigend, is de consumptie en dus ook de produktie beperkt. De dwangmatige houding de sociale zekerheid werkloos te noemen in plaats van een aardig verantwoordelijke en zware baan, wordt beter begrepen als een herinnering aan de economische en logische mislukking van de consumptieve onredelijkheid. Dit moet niet zo blijven. Zonder mensen te dwingen, kunnen mensen gewaardeerd voor wat ze doen. Van dit respekt, de waarde van dienst meer benadrukkend dan de waarde van de consumptie alleen, zal er meer bewustzijn zijn van de paradox dat de eer van een baan ten koste gaat van de eer van de vrijheid. De eer van de vrijheid kan alleen worden begrepen en gerespekteerd als men bevrijd is in een formele erkenning van identiteit. De identiteit van de van de baan der sociale zekerheid wordt gevormd door dienst aan de orde van de Tijd die het begrip van God en orde van de samenleving definiëert als een onpartijdige onpersoonlijke natuurkracht bestuurd naar rede en geweten in plaats van systematische onredelijkheid en ongegeneerd romeins egoïsme. Zo mag de uitspraak ‘God is dood’ een stille dood sterven zonder ook maar iemand ergens toe te dwingen. Je kan altijd een zwerver zijn, sociaal gezekerd of meer verstrikt in het web van de bekrachtigende samenleving met welk begrip van God dan ook.
1992 was an important year for the process of European integration: significant steps had to be taken towards completing the ‘internal market’ and the preparation of the EMU. The European Centre for Workers’ Questions (Europäisches Zentrum für Arbeitnehmerfragen, EZA) commissioned the Higher Institute of Labour Studies HIVA of the Catholic University of Leuven in 1992 to set up a network of… [Show full abstract]
Twee trends als het gaat over functies van scholen die recht tegenover elkaar staan hoewel ze beide de snelheid veranderende maatschappij niet ontkennen. Aan de ene kant de school als aanpassingsinstituut waarbij de school vragen die de maatschappij stelt beantwoord. Aan de andere kant de school als vormingsinstituut die lerende betrekt bij het stellen vragen aan de maatschappij.
Eigenlijk is het een soort filosofie waarin niet het “figuratieve” of “creatieve” gedrag van individuele personen centraal staat maar een situatie, een sfeer, een scène of een ruimte op basis van een compositie van “dingen” en “mensen”. Zonder dat de familiaire achtergrond overweldigd en verzopen raakt door het opgeblazen bizarre van in wezen mediocre persoontjes. De figuur-achtergrond is in de schilderkunst als schema overigens al meer dan een volle eeuw opgeheven. Ook de muziek heeft doorheen de 20ste eeuw, met de proliferatie van minimal music naar steeds meer muziekgenres, dat figuur-achtergrond schema van zich afgeworpen. In wezen is dit een uitdrukking van een gegeven dat alle elementen even waardevol (of beter: waardeloos) zijn.
Sinds de eerste aflevering van “Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen“, sinds het uitbreken van de oorlog dus, zijn in Vlaanderen alleen al 463 doden gevallen, waaronder heel wat vrouwen en kinderen, zoals Martine Tanghe niet nalaat te benadrukken. 137 aan de kant van de daders, en 326 aan de kant van de slachtoffers.
‘Je zei iets over een boodschappenlijstje.’ Harrald voelde een vijandig­heid bij zijn ouders die hij rationeel wel kon bevatten, maar hij was ervan overtuigd dat Ariadne de oplossing van hun probleem was.
Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om iemand effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken.
Locatie Kasteelhof / Maandelijkse uitgave van – Augustus 2017 – Krant ook te bekijken via: https://www.zmw.nl/client/ Beste lezer, In deze activiteitenkrant treft u de activiteiten aan die georganiseerd
Maarten was in alle haast gekomen toen ze hem had gebeld, maar de ambulance was eerder geweest. Laura had niet geweten wat te doen – ze had nog nooit een vroeggeboorte meegemaakt en het leek haar het beste om 112 te bellen. Miranda was vastgesnoerd op een brancard en met gillende sirenes afgevoerd. Laura was bij haar gebleven in de ambulance. Gelukkig had Maarten de tegenwoordigheid van geest gehad om de vluchttas mee te grijpen, al zaten er nog lang niet alle benodigdheden in. Het was voldoende geweest voor deze noodsituatie.
De twee soldaten staan nog steeds achter me, bij de deur, hun ogen op mij maar hun vlammenwerpers nonchalant naar beneden gericht. De smalle, diepe suite is ingericht met houten meubilair en de aftandse gordijnen lijken van kunststof. Mijn positie is het geometrisch midden van de scherp gepunte driehoek met Mook aan de apex en de soldaten aan de basis. Ik sta mezelf een glimlach toe. Niemand zal hier zijn vlammenwerper willen opendraaien.
Deze technieken kregen een complement in de sociale technologie waarvan we veel aspecten reeds besproken hebben. Het zoeken van voedsel, het klaarmaken en uitdelen ervan waren stuk voor stuk sociale handelingen. De maaltijden namen de vorm aan van een regelrechte ceremonie die aangaf dat je niet zomaar als het eerste het beste dier altijd at als je honger had en daarbij anderen zo veel mogelijk uit de buurt hield. Eten is in die zin al 100% opvoeding. De magie vulde de techniek aan: met magie misleidde men de natuur, men poogde dit althans. Het totemisme (een antropologisch gezien bezwaarde term die nog weinig wordt gebruikt omdat ze te veel verschijnselen ineens moet bevatten) was een poging de vruchtbaarheid van planten of dieren te verhogen door hen als totem aan een stam of familie toe te wijzen en ze na te bootsen in symboliek, dansen en afbeeldingen. Tussen verschillende totemgroepen werd voedsel uitgewisseld, wat het begin van ruil en handel kan zijn geweest. Een ganse serie regels en voorschriften werd ingesteld met betrekking tot de omgang met personen en voorwerpen en van die voorschriften mocht niet worden afgeweken om het voortbestaan van de groep niet in het gedrang te brengen. Macht (‘mana’) werd toegeschreven aan bepaalde personen, dieren of voorwerpen: die zijn dan taboe of heilig en moeten volgens strikte regels behandeld worden. Meer en meer handelingen werden ingepast in een sociaal ritueel: ceremonieën waren er vooral bij geboortes, initiatie van jongeren en begrafenissen. De initiatie, die een complement was op het aanleren van productieve technieken, werd muzikaal begeleid door hymnen die het expliciete wereldbeeld en de mythes van de stam of familie bezongen. Bij de initiatie kreeg men ook zijn of haar naam. Deze legde de verwantschap vast en de relatie van de geïnitieerde tot de wereld. Ook geboorten en begrafenissen werden met muziek opgeluisterd.
19. Op zoek naar wakkerschudmomenten Een boterham met NutellaHij was geërgerd, zelfs boos en ook wel teleurgesteld. Waarom moest hij eenpartner hebben die in kaartlegsters geloofde? De discussie aan tafel was bitsgeweest. Het begon aanvankelijk gemoedelijk. Hoe ze hem vertelde dat ze hoop-te dat hun oudste zoon goed door de examens zou raken. Hij had het immersmoeilijk gehad dit jaar. Ze overliepen zijn curriculum en stelden inderdaad vastdat de opleiding die hij gekozen had toch wel aan de grenzen van zijn kunnenlag. Maar goed, hij was de moeilijke kandidaturen doorgeworsteld, restte nogdit examen en nog een laatste jaar. Dan zou hij een Master hebben zoals datvandaag heet. Daarmee stapte hij in de voetsporen van zijn vader. Vader washoofd van het laboratorium waar de technologie voor de verre toekomst werd 9
Berend probeerde zijn aandacht erbij te houden: bij de man die vroeg of hij ook voor aankomend weekend nog een rollade kon bestellen, bij de hond die zijn riem had uitgerekt en nu om de hoek van de toonbank naar de vleesresten op Berends hand stond te grommen, bij de nieuwe klant die binnenkwam en het winkelbelletje deed rinkelen en bij Willem die vanuit de keuken riep of hij even kon helpen met de molen. Berend gebaarde dat iedereen even moest wachten en liep naar achte­ren, waar de kreten waren opgehouden.
Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.
Mijn bevinding is dat men het bij de Nederlanders anders beleeft. Een georganiseerde avond moet een gezellige avond zijn en daar wil men kunnen luisteren en genieten van de avond en de muziek, het dansen is een bijzaak.
Wat wij als afspraken en beloftes zien, ervaren de mensen hier vaak niet als een morele verplichting. En van de tekst: “Heeft de rechtvaardige gezworen tot zijn schade, evenwel verandert hij het niet” uit Psalm 15 hebben de mensen hier nog nooit gehoord.
U zal zeggen: het is technisch niet haalbaar iedereen bij deze te betrekken. Maar het is technisch blijkbaar wel mogelijk bij iedereen belastingen te innen en om iedereen die wat mispeutert of serieus over de schreef gaat de gevangenis in te stoppen en desnoods nog te folteren ook! Men zal zeggen: de mensen zijn te dom, dit is een zaak van experts. De experts mogen beslist hun rol spelen, maar de Afrikanen weten best zelf wel, indien ze over de nodige resources zouden beschikken, hoe ze de met droogte bedreigde streken moeten bevloeien en irrigeren. Men zal dus zeggen: de arme landen hebben de middelen niet om hun aandeel in de problemen aan te pakken, we moeten ze onder een soort curatele plaatsen. En zo zien we dat de arme landen voor de aanpak van de ecologische rampen die hen bedreigen, volledig afhankelijk zullen zijn van de goodwill van de rijke landen en zo feitelijk van hun recht op leven worden beroofd. Of met andere woorden: de mondiale aanpak van de milieuproblemen die op ons afkomen (de ernst ervan zal wel nog moeten blijken) staat of valt met de opheffing van de machtsongelijkheid en het verschil in levensstandaard tussen de rijke en de arme landen. Bij de “consensus” over hoe de zaken op wereldniveau zullen moeten gemanaged en beheerst worden, zullen de meest direct betrokkenen anders nauwelijks geraadpleegd worden. Als ze in opstand komen, zal mogelijk ook nog op hen geschoten worden.

“alaskan survival gear overlevingsuitrusting lijsten”

De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 12 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Ik gromde en greep hem bij zijn kraag. Met een bevredigende klap sloeg hij tegen een scheefgezakte cateringkar. Voordat ik echter iets kon zeggen, wrong hij als een slang in mijn handen en draaide zich met een grom los, om me vervolgens in een houdgreep klem te zetten.
Enfin. Zo komt het dat die titel omtrent de aan de gang zijnde oorlog me een stout stukje voor de geest bracht dat ik enkele maanden geleden schreef. Maar dat ik vermoedelijk terecht aan zelfcensuur onderwierp. Dat was in het najaar 2014, en toen had ik nog geregeld stoute oprispingen van schaamteloosheid die zich de dag erop wel reeds tot schaamte had gemetamorfoseerd. We drukken hier een flink gekuiste versie af.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Er kunnen enkele radicale ideeën zijn, maar ze zullen door het massabewustzijn ondersteund worden, wanneer de verschuivingen beginnen plaats te vinden.  Er zal een toename van zowel eensgezindheid als conflicten zijn, zoals sommigen die dieper in de controle opgaan om te proberen aan de oude vormen vast te houden.  Dit maakt allemaal deel uit van het proces.
Dit kan gebruikt worden om het hoogst mogelijke zicht te behalen, door zicht in te stellen op Quake Pro, een snelheids drankje te drinken, te sprinten en te vliegen. Na een tijdje zal de snelheid echter terug keren naar normaal.
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
Daar is een andere mentaliteit aan de gang, men is misschien minder getalenteerd en moet misschien alles eerst bestuderen, maar men komt er wel en vaak beter geschoold en beter in kennis van hun eigen kunnen en nivo.
Kunnen deze verschillen in gevoeligheden die gelden voor tegenwoordige mannen en vrouwen, veralgemeend worden naar de ganse geschiedenis van de mensheid? Uiteraard zijn wij daar op zijn zachtst gezegd niet van overtuigd. De uiteenlopende gevoeligheden, zo geloven wij, mogen dan wel kloppen met de realiteiten anno 3.000 v. Chr., ze zijn onzes inziens niet genetisch gegeven maar vloeien voort uit de specifieke situatie van mannen en vrouwen in een herderscultuur. We mogen niet vergeten dat in de herdersculturen en ook in de landbouwculturen de families kleiner zijn geworden en dat de partners dus afhankelijker zijn van elkaar voor levensonderhoud en sociaal respect. Verder kan niet genoeg benadrukt worden dat de vrouw economisch sterk in waarde gaat dalen en niet langer zelfstandig kan overleven. Zij heeft dus veel meer dan vroeger belang bij een sterke ‘emotionele’ binding, een zekerheid op investering vanwege de man op lange termijn. De man van zijn kant is meer dan in zijn vrouw geïnteresseerd in de opvoeding van zijn kinderen en eist dus de garantie dat de verwekte kinderen effectief de zijne zijn, een garantie die natuurlijk nooit waterdicht kan zijn. Het woord van de vrouw is niet voldoende, hij moet de vrouw effectief zo veel mogelijkheid de gelegenheid ontnemen om met een andere man naar bed te gaan.
Onder het steriele licht van de gloeilamp in de woon­kamer leek de puzzeldoos een onschuldig speeltje. Samuel had de doos uit zijn werk­plaats gehaald en staarde er nu al bijna een uur naar. Hij had nog altijd geen idee wie het gemaakt had en wat er in zat. Was het een cadeau geweest voor een lang vergeten ver­jaar­dag? Dat kan, maar waarom kon hij er zich dan niets meer over herinneren? Hij pakte de doos op en wreef over het ganse oppervlak. De zon aan de boven­kant, geflankeerd door graan. Aan de onderkant vormden de lijnen een maan die boven een blank land zweefde. Allemaal eenvoudige symboliek. De dag die gevolgd werd door de nacht om dan weer over te gaan tot de dag. Leven en dood, gevolgd door een weder­opstanding. Samuel was geen gelovig persoon, in tegenstelling tot sommigen die de eeuwige cyclus van reïncarnatie als een geschenk van een Schepper beschouwden. Toch sprak de symboliek van de doos hem wel aan. Simpel en toch met betekenis.
Verder zullen een paar politici ook de nakende overbevolking vermelden, maar daarbij denkt men ook weer aan de belasting van de planeet en niet zozeer aan die massa mensen die erbij zullen kome en diegenen die er reeds zijn. En mogelijk zal een enkeling het hebben over ruimtevaart, de kolonisatie van de planeet Mars en de uitwijking van de elite van de mensheid daarnaartoe.
In ons verhaal ligt de klemtoon op coöperatie. Een beeld wordt opgehangen van de eerste mensengemeenschappen als vreedzame, samenwerkende en goedhartige samenlevingen. Het Hof van Eden. Enigszins is deze voorstelling gewild. De mensen hadden in hun precaire levensomstandigheden nauwelijks keus. Ze waren allen op één of andere manier op elkaar aangewezen. Zij vormden in tegenstelling tot de mensapen geen stel biologische individuen met wat sociaal gedrag. Nee, zij waren lotgenoten, zij waren een werkelijk sociale groep. Hun leven was geen pretje. Maar wij geloven niet dat de eerste mensen elkaar agressief (in de zin van brutaal of toornig) te lijf gingen en ook niet dat ze andere stammen gingen overvallen om daar de kinderen aan de spies te rijgen en de meisjes en vrouwen te verkrachten. Oorlog werd pas belangrijk wanneer de bevolkingsdichtheid beduidend was toegenomen zodat de stammen elkaar bijna letterlijk voor de voeten gingen lopen. Wij hopen in het voorgaande voldoende argumenten te hebben aangebracht om te staven dat de eerste mensen effectief coöperatief waren. Daarnaast kunnen we verwijzen naar onze messianistische fantasieën (Jezus de Verlosser, de Mehdi van de Islam, de Apocalyps als voorbode van de Gerechtigheid, het proletariaat dat de klassenloze maatschappij zal doen zegevieren, enz.), onze roep naar een synthese van vrijheid, gelijkheid en broederlijke en zusterlijke rechtvaardigheid, onze zucht naar gelukzalige rust en naar het ‘goede leven’ die we menen te vinden in roes en verslaving, onze permanente onbevredigdheid en onvrede met onszelf, onze films en boeken waar het Goede het wint op het Kwaad zonder dat we precies weten waarin de good guy zich eigenlijk onderscheidt van de bad guy: allemaal tekenen, zo denken we, dat we reminiscenties hebben aan een vreedzaam, gelukzalig leven. En het Einde van de Geschiedenis zal pas daar zijn als we inderdaad weer aanknoping hebben gevonden met de bron van deze reminiscenties. Als Francis Fukuyama meende dat met de val van de Berlijnse Muur en van het communisme Hegels Einde van de Geschiedenis nog eens bevestigd werd (dat Einde dat Hegel dateerde op 1806 met de overwinning van Napoleon op Pruisen in de slag van Jena), dan was hij misschien wat voorbarig. Maar het ziet er wel naar uit dat het Einde van de Geschiedenis nabij is.
Meditatie: Serieuze overweging overeenkomstig een plan. De bewuste handeling van het gelijkrichten van de geest met de (waarden, kennis, individuele en sociale werkelijkheid van de) ziel. Omdat met mediatie een proces van deconditionering op gang wordt gebracht, wordt de energie die door het proces vrijkomt gewoonlijk gebonden middels oefeningen: gebed, lichaamshoudingen,en rituelen. De klassieke waarschuwing is dat meditatie zonder het juiste binden van de energie het gevaar geeft mentaal en sociaal te ontsporen. Het vormt het alternatief voor afreageren dat het ego met het lichaam verbindt de energie zonder plan loslatend (afb.).
Opnieuw een schreeuw, nu vanuit de keuken. Het geluid hield aan en begon te pulseren, alsof de adem in vlagen uit iemands longen werd gedrukt. Berend rende naar achteren en zag Willem grote brokken rund in de elektrische gehaktmolen gooien. Toen het vak boven op de molen vol was, draaide hij zich om en begon het varkensvlees dat op de werkbank lag in stukjes te snijden. Het malen van de vleesmolen kon het pul­serende geschreeuw van het vlees niet overstemmen en daarbij voegde zich nu de korte, droge kreten van de hamlappen. Berend klemde zijn handen om zijn hoofd. Vaag hoorde hij ergens het winkelbelletje en daarna zijn naam. Verdwaasd liep hij naar de winkel, waar de oudere meneer met zijn hondje aan de andere kant van de toonbank stond. De hond gromde.
Het was te gevaarlijk wie dan ook, gevaarlijk om zelfs Ujhalin in ver­trouwen te nemen, te onverstandig haar gedachten te delen, niet wijs te spreken over de dingen die ze gisteren en vandaag gezien had, gehoord had, gelezen had.
Het terras lag zo hoog dat Helga Dijk Europa boven de daken en masten zag uitsteken. Boven de Wallenkant kleurde de hemel lichtrood: dat was het hemelweb dat het zengende ultraviolet tegenhield boven de Randstad maar uiteraard niet boven Buitendijks.
Ik knipperde mijn tranen weg en keek door het raam naar de blauwe hemel die werd doorsneden door lange, witte stroken. Het kielzog van vliegtuigen. Condens. Chemtrails, hoorde ik René zeggen. De pixelpest daalde op mij neer.
Ze wrikken de spleet wijder en voeren de touwen erdoorheen, ze omwikkelen het boegbeeld en leggen vlotte knopen. Spanish Joe en Scar-face nemen ieder een touw ter hand. Long Tom klemt zijn kaken opeen voor de last die hij gaat ontvangen. Ellis plaatst de koevoet om de laatste nagels waaraan het beeld nu nog hangt los te wrikken.
Zoals eerder gesteld kan lust liefde worden door te werken volgens een schema. Dit is de essentiële alchemie om goud te maken van de stilte die alle zwakheden der mensen overdekt. Daar echter ook dieven in stilte te werk gaan is het dus niet de prioriteit van de stilte die wordt voorgestaan. Het behoeft bewuste bespreking om een dominerende heilige geest te hebben. Een psycholoog mag in stilte observeren, analyseren, rapporteren en adviseren, maar de politiek van het sociaal bestuur zal de uitdaging aan moeten gaan om de geestelijke motieven der wijsheid te paren aan de materiële motieven van de gewone man. De klasse der bestuurders, de politici en andere ambtenaren van de regering moeten compromissen sluiten en het eens zijn over tijdelijke regelingen van orde die voor allen bevredigend zouden zijn. Belangrijk is telkens weer te beseffen dat geen materiële overeenkomst voor eeuwig gefixeerd kan zijn. Er is altijd een uitbreiding, een uitzondering of een nieuw evolutionair principe dat het perspectief zal veranderen vragend om wijzigingen of algemene hervorming. Als bij voorbeeld vuurwapens gemeengoed zijn zou dat niet langer zo kunnen zijn als er wapens om het zenuwstelsel te depolariseren komen die in staat zijn om mensen minder destructief buiten werking te stellen. Er zouden nieuwe wetten voor nodig zijn om de mensheid voor een komplete chaos te behoeden in de verschuivende machtsevenwichten. Als b.v. biomechanische inductie zou resulteren in een nieuw evolutionair vermogen tot beheersing van de materie zou op die manier fossiele brandstof belachelijk worden, en zouden alle economische evenwichten verschuiven zodat de hele mensheid een ander soort van internationale politiek van bestuur nodig zou hebben om te overleven. Alle planning om de menselijke behoeften aan veiligheid, transport, huisvesting, voedsel, werk en entertainment te regelen is afhankelijk van het stadium van evolutie waarin de samenleving en de mensheid zich bevindt. Altijd lijden we onder de psychologische wet der consonantie die onze positie of gehechtheid om de beste te zijn dikteert. En altijd zal de evolutie een soort van pijn zijn lijdend onder de weerstand tegen verandering of decompensatie na onthechting. Met de ziekten van geblokkeerde vooruitgang en onbezonnen onthechting moet rekening worden gehouden met behulp van liberalisatie tegen verdringing en alternering tegen decompensatie. Men mag alleen maar liberaal zijn als het niet een verdringing of beschadigen van anderen inhoudt en men kan alleen maar iets los laten als je vast kan houden aan een acceptabel alternatief. Zonder onderscheid de onthechting en het liberale benadrukken zal resulteren in waanzin en ziekte en moet worden gekenmerkt als misleiding en oplichting of leugens, misleiding, egoïsme en bezitsdrang in een politieke en therapeutische vermomming.
Daarom keek ze zwijgend toe terwijl twee mannen efficiënt haar kleding doorzochten. Daarom zweeg ze toen de vier brieven die ze had meegekregen één voor één geopend werden; gefotografeerd; achteloos in een bak gesmeten. Daarom beantwoordde ze geduldig de zelfde vragen als altijd.
Wisten wij veel. Anticonceptie werkt niet tijdens reizen met bijna de lichtsnelheid. Iets met de bloed­baan: te veel medisch geleuter om mij te boeien. Aanvankelijk was ik kwaad, wilde geen kind. Maar Lars en moeder sprongen een gat in de lucht.
Al onmiddellijk op de eerste pagina van het Voorwoord struikelde ik over de verwijzing naar John Lennon’s song “Imagine”, met de bekende verzen “Imagine there’s no heaven … No religion too”. Niet dat ik mij stoor aan deze tekstinhoud. Wél heb ik altijd al een niet te remediëren hekel gehad aan Lennon’s zielig-ziekelijke behoefte om zich steeds zo maar ostentatief voor te stellen als een moreel voorbeeld, na te volgen door allen en iedereen. Ik vind “Working Class Hero” een heel heel mooie song, maar krijg het bij zijn slotzin: “If you want to be a hero well just follow me” (de aristocratisch geboren Marianne Faithfull was dan ook zo wijs in haar cover van de song dat afgrijselijk arrogante slotvers te schrappen). En al even megalomaan klinkt Lennon in “Imagine” met de zin “I hope someday you’ll join us”.
Een veertiger? Had hij al zoveel levens gehad? Het was niet gemakkelijk om zich het precieze aantal te herinneren, alles leek samen te vloeien na een tijdje. Hij draaide zich bruusk om en liep naar de keuken. ‘Wil je iets te drinken? Ik weet niet wat er staat, of zelfs of ik iets in huis heb om eerlijk te zijn.’
Vuurwapens baren me weinig zorgen. Steek- en slagwapens evenmin. Maar vuur, vuur is een probleem, vermoed ik. Ik heb nog niet getest in hoeverre mijn nieuwe lichaam hittebestendig is, maar mijn bots zijn waarschijnlijk te klein om meer dan een paar seconden stand te houden.
Deze graad wordt ook wel de graad van ‘stabiliteit’ genoemd. Het is geen rustige standvastigheid; het is een daad van weerstand voor zelfbehoud. De gehele persoonlijkheid (de man) is ferm en energiek, uiterlijk koelbloedig, maar van binnen brandt het… Zij willen de storm doen bedaren en de elementen terug in evenwicht brengen…Zij zijn degenen die niet in paniek zullen raken en zo betrouwbaar zijn ‘als een rots’, aldus citaten uit het boek van Koppejan.*3
Het begin van zijn hersenstam was een glad en helder blauw. Ze bestudeerde de dikte van de schedel­wand, de wasachtige glans van het vlees in de holte; de bobbels en vloeiende randen van de schedel­basis.
Daarnaast heeft de zombiecrisis-moordenaar gratis spel spelen uniek en realistisch 3D-grafisch, hopen dat u van de verlaten zombie-vrije schieten met moderne wapens zal genieten, met inbegrip van sniper geweren, geweren, pompwapens en shortguns.
Auto’s Baby & peuter Boeken Cadeaus & gadgets Computers Dierenbenodigdheden Drogisterij DVD’s Elektronica Erotiek Eten & drinken Fietsen Games Horloges Huishoudelijk Kantoor Kleding Klussen Meubels Mode accessoires Multimedia-accessoires Muziekinstrumenten Parfumerie Sanitair Schoenen Sieraden Software Speelgoed Sport & outdoor Tuinartikelen Woonaccessoires
De omvorming van primaire agressie in doelgericht gedrag is vermoedelijk de eerste vorm van gedragsstilering geweest. Wild om zich heen slaan zal nu meer en meer de vorm, de stijl gaan aannemen van een hand- en vuistgemeen, een kaakslag of een schoppen met de voet. Met andere woorden ook de agressie tegen groepsgenoten, zowel van de eigen als van de andere sekse, krijgt een nieuwe dimensie. En het contact met andere mensengroepen verwordt tot oorlog. De eerste Homo’s beschouwden andere mensengroepen die ze ontmoetten, ongetwijfeld niet als soortgenoten, maar als ook een soort dieren en in ieder geval als rivalen voor dezelfde voedselbronnen. Ze zullen andere mensengroepen dan vermoedelijk op dezelfde manier behandeld hebben als hinderlijke wilde dieren. Oorspronkelijk veel wederzijds agressief gebrul zonder winnaar of verliezer, in een later stadium vermoedelijk afslachting door de groep die het best de jachttechnieken beheerste en over de doeltreffendste wapens (werktuigen) beschikte. In deze context is kannibalisme eerder voor de hand liggend dan immoreel. Het contact tussen diverse mensengroepen moet dan in bepaalde omstandigheden langzaam en schoorvoetend tot pacificatie hebben geleid, verzoening die steeds ritueel werd vastgelegd. Rituelen zijn inderdaad niets anders dan culturele gedragsvoorschriften om ‘natuurlijke’ vooral agressieve neigingen te onderdrukken. Die pacificatie was zeker vereist wanneer men, bij gelijke oorlogskracht, tot uitwisseling van goederen wou komen en men deze dus niet kon roven (uiteraard pas in een later stadium toen de mensengroepen reeds een surplus inruilbare goederen hadden geproduceerd).
Mensen zullen meer teleurgesteld zijn in de dualiteit, de schande en veroordeling van hun religieuze overtuigingen.  Goed en kwaad.  Recht en onrecht tegenover elkaar. Wanneer de ziel de tweede chakra doordringt, creëert ze een omwenteling in de manier waarop je relateerde met elk deel van je leven.  Het is een poging om diepere waarheden te onthullen, zodat je kunt reageren en naar diepere verbintenissen en oplossingen kunt bewegen.

“nucleaire overlevingsuitrusting militaire kwestie overlevingsuitrusting”

Daar identificatie zowel het probleem is als de oplossing, is het van het grootste belang er de nodige aandacht aan te besteden. Als probleem heeft identificatie betrekking op de valsheid van de duurzaamheid van de materiële vorm terwijl wat betreft het positieve religieus de eer van de heiligheid, politiek de eer van het worden en wetenschappelijk de eer van de vaderlijke zorg. Aan dit positieve van de identificatie zou de natuurlijke optie moeten worden toegevoegd van de eer der zelf-evidentie. Om het volkomen geheel te respekteren in dezen is de werkelijkheid van het heilige, zelf-evidente, vaderlijk zorgdragende worden het object van de identificatie. Religieus mag men de Heer aanroepen, wetenschappelijk de biologische vader en politiek het hoofd van de staat. Maar van de natuurlijke zelfevidentie volgt men zijn hekel en liefde om te volgen of oppositie te voeren van het persoonlijke naar het onpersoonlijke. Hoewel het persoonlijke de weg van het leren in identificatie is, dwingt de gerijpte optie in de richting van de onpersoonlijke normen en waarden van het zich gelijkrichten met de onzichtbare verbindende ziel van de ziel: de superziel religieus God, wetenschappelijk de ware tijd of het ideale, ware zelf en politiek de bedoeling van de utopie genaamd.
Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen. Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte. De avond is nog jong, Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. Of erger.
Volkskrant.nl gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën (cookies) onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Cookies van onszelf en van derden kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op volkskrant.nl die aansluiten op uw interesses. Ook derden kunnen uw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat u informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook. Meer informatie hierover vindt u in ons cookie-statement.
Bij angst kun je soms heel instinctief worden als je in gevaar bent.  Het dierlijke instinct zal toenemen.  Het brengt ook de zielservaring van weten naar boven.  Je zult de dingen zien vanuit een vollediger weten.
Wij, historici, in België en in andere landen die door Rome ingelijfd zijn geworden in het Imperium Romanum, zijn geneigd ons blind te kijken op de buitenlandse politiek van Caesar en de Romeinse keizers, het domein waarover deze inderdaad een absolute macht hadden. Maar Caesar en de keizers waren geen absolute monarchen die zeggenschap hadden over het geheel van het maatschappelijke leven van de Romeinen. Zelfs Hitler is er niet in geslaagd de rechterlijke macht naar zich toe te trekken, als hij al die ambitie had. Naar onze inschatting had de Communistische Partij in de USSR meer macht dan de NSDAP, de nazipartij van Hitler, maar de Communistische Partij in de Sovjet-Unie rekruteerde haar functionarissen en secretarissen wel uit de arbeidersklasse in de brede zin (en de functies binnen de Partij waren zeker niet erfelijk). Dat was precies wat de bolsjewieken bedoelden met het concept van de ‘dictatuur van het proletariaat’. In Nazi-Duitsland behield de adel in de praktijk nog vrij veel macht en invloed.
De woestijn kreeg een paarsachtige tint, het geel werd groenig. Straks ging het hier op de bronplaneet van de scheppers lijken. Dat vond ik maar niks. Waren er ooit van die clichématige voorspellingen geweest over de scheppers die terug naar onze planeet zouden afdalen? Nee. Niet dat ik wist althans, maar ik weet verre van alles. Anders lag ik hier nu niet. Anders zou ik echt wel weten waarom die gaswolk over onze planeet werd verspreid.
Gelukkig ben ik als (ex-)huisarts breed inzetbaar en ook op de kinderafdeling en op de poli kan ik wel veel doen, al is het minder spectaculair. In de diensten (twee dagen per tien dagen zou dat dan worden) zou ik nog wel te maken hebben met de verloskunde.
47. 45 van deze emoties is een belangrijk en gezond onderdeel van de ver- werking. In de praktijk blijkt dat er soms erg snel wordt overgegaan tot het bieden van oplossingen of het teveel willen onderdrukken of sus- sen van deze emoties. “Voor mij vielen heel veel stukjes op hun plek (bij het ontdekken van mijn mans geheim), wat mij ruimte gaf om aan mezelf te gaan werken. Ik heb flink puin kunnen ruimen in mijn eigen leven.” Net zoals bij andere trauma’s krijg je niet maar een klap te verwerken: het is eerder een klap met een hele reeks naschokken. Je wordt voor je gevoel herhaaldelijk naar beneden getrokken door gebeurtenissen in of buiten jezelf: ruzies, gesprekken met je partner, reacties van ande- ren, angstige gedachten over hoe het verder moet, maar ook al die kleine momenten waarin er herinneringen opkomen. Al dit werk moet verzet worden omdat je het verleden en je relatie moet herzien. Hoe- veel belangrijke momenten van onze relatie was hij bezig met ande- ren? Hoeveel heb ik gemist? Hoe naïef ben ik geweest? Hoe kan het dat ik mijn gevoel zo slecht kan vertrouwen? Dit zijn allemaal vragen die bij het proces horen.
Ik voel me een beetje als Dirk Bogarde in Death in Venice, een oude stervende man die nog hoopt de perfecte zuiverheid te beleven waarvan hij meent dat ze in zijn leven steeds aanwezig is geweest, maar waarvan hij nu nog amper een glimp weet op te vangen.
Laten we een brug slaan tussen ons welvaartsleven en het overlevingsleven van het merendeel der zambiaanse bevolking. Hierbij doe ik een oproep tot uw rechtvaardigheidsgevoel, uw geweten en uw vrijgevigheid.
Hij danste niet meer. Hij lag daar als een zielig hoopje. Zand begon zich al in zijn vacht te nestelen, daar waar hij niet als een buffet was aange­sneden en aangevreten en het zand zich donker in half-geronnen bloed baadde. Zijn nette jasje, ondertussen gescheurd en vuil van al het sleur­werk dat hij had gedaan, zat als een groteske tent om hem heen gevouwen, flapperend in de wind. Hij was namelijk een groot deel van zijn tonrondte kwijtgeraakt onderweg, en zeker gisteren­avond.
Drie fabrikanten, Fieseler, Siebel en Messerschmitt schreven hier op in, terwijl Focke Wulf op eigen titel met de gevraagde specificaties een gewaagd experiment opzette voor de bouw van een autogyro (voorloper van de helikopter).
Het is zover. De Schepper neemt een deel van ons werk hierin over. Het is Scheppingswerk geworden! De lichtwerker die in zijn talenten staat, zal nu met minimale inzet, maximaal resultaat kunnen halen om de materie verder tot vervulling te brengen. De Schepper zegt het is nu 51% mijn werk en 49% jouw werk om te doen. Maak je keuzes vanuit jouw diepten, vanuit jouw ziel, en wij, de schepping, doen de rest.
‘Erwin is een goeie jongen,’ vervolgde ze. ‘Jullie zouden hem moeten beschermen tegen die rotzakjes die hem iedere dag weer het bloed onder zijn nagels vandaan halen, in plaats van hierheen te komen om hem van liegen te beschuldigen!’
Als wij als mensen denken dat wij zonder God kunnen leven is dat een van de leugens die de vijand ons laat geloven. God heeft de mens geschapen met de behoefte om verbonden te zijn aan Hem en met onze medemens. Als Hij de plek in ons hart niet mag opvullen ontstaat er een leegte die wij dan gaan vullen, maar die ons niet gelukkig zullen gaan maken.
Het is vooral dit gezag om wetten op te schorten dat de nazifilosoof en jurist Carl Schmitt benadrukte in zijn pleidooi om de staatssoevereiniteit te baseren op ‘auctoritas’ en in zijn afwijzing van de democratie. Autoriteit krijgt dan de betekenis van het gezag hebben om de noodtoestand of de uitzonderingstoestand af te kondigen (let op het woord ‘afkondigen’, wat weer een vorm van ‘spreken namens’ is). Zo ontstond het begrip ‘autoritair regime’ dat de soeverein (in de historische werkelijkheid Mussolini en Adolf Hitler) de macht en het gezag om beslissingen te nemen niet in naam van het werkelijk bestaand volk maar in naam van een Idee en desnoods tegen het volk. Gezien de wreedheid van het naziregime werd ‘autoritair’ zo synoniem met ‘willekeurige repressie’ en werd de fascist na de 2de Wereldoorlog door kritisch filosoof Theodor Adorno en zijn medewerkers in hun sociaal-politiek onderzoeksprogramma om (potentiële) fascisten en antisemieten via vragenlijsten op te sporen (de F-scale, F voor fascism, de meest empirisch gebruikte meetschaal in mens- en maatschappijwetenschappen ooit) aangeduid met de term ‘autoritaire persoonlijkheid’. Het was de politieke filosofe Hannah Arendt die in 1961 wees op deze betekenisverschuiving van het begrip autoriteit en die stelde dat gezag in de Romeinse betekenis uit de moderne samenleving was geband en verdwenen.
Nee, even serieus, dat kun je natuurlijk niet doen, maar tsja, ik zou zeggen, ze komt het dan nog wel te weten, als haar een keer iets naars overkomt. Ik denk dat het virj moeilijk is om van zo’n “verslaving” aan bezit e.d. af te komen als je nog in de waan leeft dat het gelukkig maakt.
De hele stad was bevolkt met haar kinderen, de adem­benemende monsters die zij met haar spuitbus het leven schonk in de betonnen jungle. Het was een manier om zichzelf van haar innerlijke demonen te bevrijden. Zohra had het gevoel dat haar talent mis­kend werd. Ze had gezworen harder dan ooit terug te slaan. Het afschuwelijke monster dat zonet in de tunnel tot leven was gekomen, gold in de eerste plaats als een statement.
Ik heb al een volgend project in gedachten: Op de poli verloskunde is geen WC. Dus gaan de (zwangere) vrouwen die nodig moeten maar ergens achter het gebouw een plekje zoeken tussen onkruid, restanten van een oude muur en stukken prikkeldraad. Er is wel een WC maar die is kapot (geen water, geen WC pot, geen fonteintje) Omdat de situatie allang zo bestaat, vindt iedereen het nu min of meer gewoon. Ik zal de komende weken de situatie in kaart brengen en nagaan of er interesse is om dat te laten repareren en ook of er garanties zijn dat de boel niet na drie maanden weer in de oude (kapotte) toestand is teruggebracht.
Wat sommigen onder die armgeestigen doen is overigens redelijk modaal: in plaats van naar de oneindige verte van de zee te kijken, kijken ze heel diep in het glas. Daarin vinden ze doorgaans veel meer wonderlijke fenomenen dan wanneer ze zich, uit blind ressentiment, individueel of familie- of groepsgewijze, met verrekijker of telelens, naar de zeedijk zouden begeven. Niet voor niets worden zekere drankjes “spiritualiën” genoemd, drankjes dus die volgens Van Dale matig tot bijzonder geestrijk zijn. Maar je hoeft je helemaal niet te bezatten om de grenzen der dingen te overschrijden en eindelijk komaf te maken met die afgebladderde tafel en dat ingezakte bed van je, die reeds veel te veel jaren op je zenuwen hebben gewerkt. Je hoeft geen fles porto in een klein half uur soldaat te maken om te genieten van een terra incognita. Een lat chocola of een pot yoghurt met een hap muesli en een lepel honing doet het even goed. Of de kat die op je schoot komt zitten.
De actiegroep ‘Non-Vitae Morte’ eiste de aanslag op. ‘Noodzakelijk om ons onmenselijke strafsysteem, waar alleen Non-Vitae van profiteert, een halt toe te roepen.’ De stem vanachter de gezichtsplaat van een pseudo­mens, was van een vrouw.
Iedereen kent hem, iedereen houdt van hem. Bear Grylls is onverschrokken, dapper en weet altijd wat te doen. Wist je dat, dat hij met zijn 23 jaar de jongste Brit aller tijden is die de Mount Everest beklommen heeft? Bekend van enkele tv programma’s waarin hij aan kijkers laat zien hoe te overleven in extreme situaties. Voorop staat: we hopen natuurlijk dat jij nooit in een situatie verzeild raakt waar het om leven en dood gaat. Echter, met deze overlevingsuitrusting door Bear Grylls persoonlijk samengesteld zullen jouw overlevingskansen groter dan ooit te voren zijn. Hopelijk heb je het nooit nodig maar wie weet wat de toekomst brengt.
Hij legde de slijpstaaf weg en hief het hakmes hoog. Recht voor hem, op het glanzende RVS, lag het grootste braadstuk dat de slagerij verkocht. Duivels­gebraad, dat zachtjes leek te ademen. Met alle kracht die hij in zijn armen had, liet Berend het hakmes neerkomen op het vlees. Het mes ging er bijna in één houw doorheen en de punt kraste schril op het werk­blad. De schreeuw van het braadstruk was zo luid dat Berend naar zijn oren wilde grijpen. Maar hij hield het mes vast en begon in te hakken op de konijnen, de kippen en de lamsbouten. Het vlees gilde en krijste en Berend krijste mee, probeerde het gegil te over­stemmen. Hij pakte een tweede mes en hakte met venijn in op elk stuk roze varken, rund of kalf wat hij onder zijn messen kon krijgen. Het gegil zwol aan en leek oneindig door te echoën. Hij liet het mes vallen en begon schreeuwend en huilend met zijn handen het vlees verder uiteen te rijten. Zijn hoofd was volledig gevuld met wanhopige kreten en het gebonk van zijn eigen hartslag.
Leaf keek om zich heen in de schuilkelder. Ze begon al te wennen aan de stank, die ongetwijfeld minder zou worden als Qwerty weg was, en het was er veilig en comfortabel. Ze zou er het laatste uur dat de evacuatietroepen op aarde aanwezig waren in alle rust kunnen doorbrengen. Ze beet op haar lip.
Lange, kaarsrechte schaduwen sloegen het water­oppervlak aan stroken; zwiepende, roterende schadu­wen geselden hun boot. Een diep, ritmisch zoemen kietelde aan de ondergrens van zijn gehoor. Van einder tot vaalblauwe einder groeide een boven­maats, wit, dolgedraaid bos.
De Roll Up Piano is een oprolbaar keyboard met 49 toetsen welke u overal mee naartoe kunt nemen. Nu hoeft u nooit meer zonder! De Roll Up piano heeft weinig ruimte nodig. Hij is dun en flexibel, daardoor makkelijk op te bergen of mee te nemen in uw bagage. De Roll Up Piano kan worden aangedreven door twee AAA batterijen, hij kan worden aangesloten op een power adapter of computer door middel van een USB kabel, ideaal dus en voor ieder wat wils. Sluit een geluidsysteem of oordopjes aan en geniet altijd en overal van het muzikale talent van u, uw vrienden en familie! Bovendien hoeft u nooit meer zonder uw piano door het leven, want deze Roll-Up Piano Kit is speciaal gemaakt overal mee naartoe te nemen.
In mijn laatste dienst werd ik ’s avonds laat naar de Casualty geroepen: een patiënt met veel pijn en een hydrocele. Pethidine had niet geholpen. Ik zat twee minuten later al op de fiets: “hoe lang zou hij al een ingeklemde breuk hebben”, vroeg ik me af. “En wat voor narigheid zou me nu weer boven het hoofd hangen als hij met spoed moet worden geopereerd”?.
De illusie van narcisme is dat er iets buiten mij ligt dat mijn waarde bepaalt.  Dit alles zal op dit moment naar verbinding beginnen te verschuiven.  Gehechtheid is afscheiding en controle.  Gehechtheid wordt geregeerd door de lagere verlangennatuur van de persoonlijkheid, via emotionele gehechtheid aan specifieke vormen en situaties.  Dit heeft je weerhouden je eigen heilige waarde te kennen.

“basic overlevingsuitrusting hoe overlevingsuitrusting te bouwen”

De eerste mentale voorstellingen zijn eigenlijk herinneringen (her-inner-ingen), waarnemingen die opnieuw ‘geïnd’ worden. Ze volgen zo snel op de gewaarwording dat ze er onmiddellijk mee worden geassocieerd. Neurologisch gesproken gaat het eigenlijk om hallucinaties, maar we zullen hier mogelijk verkeerd begrepen worden omdat hallucinaties gemeenzaam als pathologische fenomenen worden geduid. Maar zoals de cognitiebiologen Maturana & Varela terecht stellen kan het zenuwstelsel op zichzelf geen onderscheid maken tussen een waarneming en een hallucinatie: daarvoor hebben we de mening van een buitenstaander nodig. In onze ervaring is een hallucinatie even waar en werkelijk als een waarneming van een extern object of een externe gebeurtenis. Vandaar dat we dromen ook als werkelijk ervaren tot ons wakker geworden Ego (die eigenlijk een ‘buitenstaander’ is) ons moet teleur stellen of ons uit onze nare droom verlost. Dit hallucinatorisch karakter van de waarneming blijkt duidelijk als de voorstelling, onder bepaalde condities, ook voor ogen gaat schijnen op momenten dat het geziene niet aanwezig is. Niet alleen ziet men iets als er iets te zien valt, men gaat ook dingen zien wanneer er niets te zien valt. Deze herinneringen zijn iets anders dan het dierlijk geheugen waarbij we aannemen dat als een dier een bepaald gedrag als reactie op een prikkel herhaalt, hij iets geleerd heeft en in zijn geheugen heeft ‘gestopt’. Er is bij dieren echter van een ‘stoppen in een geheugen’ geen sprake, omdat het geheugen bij dieren bestaat uit het vormen van nieuwe sensomotorische connecties (zoals wij als dieren overigens ook kunnen), niet uit een voor hun ogen uitgestrekte ‘ruimte’ waarin voorstellingen opduiken.
Vanuit dit inzicht kan de notie volgen dat ieder mens als de noodzakelijke kontrole kan fungeren, daar iedere persoon als een vergrootglas van het goddelijke zou kunnen werken. Ook b.v. criminelen hebben een bepaald idee van gerechtigheid waar men zeker van kan leren als het aankomt op het bewaken van de limieten der uitputting. Het systeem ondersteunend danwel een kultureel alternatief ondersteunend, perfekt rechtgeaard of niet; het met het lichaam gaan tot een bepaalde limiet kan het best onder begeleiding van anderen geschieden. Jongeren b.v. die hun lichaam uitputten in een sfeer van drugs en snelle muziek zouden in hun pogingen te genieten vast kunnen lopen heimelijk minachting koesterend jegens de generatie vóór hen die ook de grenzen van die aktiviteit hebben verkend. Het wiel opnieuw uitvindend doen zich ook het zelfde soort van ongelukken voor in het misbruik van drugs b.v. Dit soort van destructieve vervreemding gebaseerd op leeftijdsdiscriminatie of een generatiekonflikt moet en kan worden overwonnen door middel van een orde die de verschillende generaties, vormen van status (afb.) en beroeps-identificaties (afb.)met elkaar verbindt. Alleen door middel van een bewuste bekentenis tot het geheel van van het menselijk vermogen kan het noodzakelijke evenwicht worden gehandhaafd zodat de limieten duidelijk, aanvaard en bekend zijn. In dezen is eenvoudig duidelijk zijn liefde. Om symmetrie te hebben, complementariteit ofwel parallel te zijn in relationeel functioneren onder begeleiding, is van secundair belang. Te onderwerpen , het door te praten of gelijk te zijn in onafhankelijkheid zal een natuurlijke evolutie vinden als eenmaal de orde of het communicatiekader duidelijk is. 
Dit zijn enkele conclusies uit het proefschrift  van neurowetenschapper Menno Schoon-heim, die op 22 mei promoveerde bij VUmc in Amsterdam. De hersenen van de mannen  vertoonden meer atrofie (krimpen van hersen-massa) en het hersennetwerk werkte minder efficiënt. Toch hadden de mannelijke patiën-ten niet meer van de voor MS zo kenmerkende ontstekingen in de hersenen. Schoonheim trekt twee conclusies: “Het lijkt er ten eerste op dat het mannelijk brein gevoeliger is voor de gevolgen van de schade die optreedt bij MS, ook al krijgen vrouwen het juist vaker. En ten tweede is het belangrijk om MS te onder-zoeken als een ziekte van het héle hersen-netwerk en niet alleen te kijken naar de ont-stekingen, wat tot voor kort gangbaar was in MS-onderzoek.”
Drie uur lang groef ze ongestoord door oude boeken en verfriste ze haar herinneringen van technische schakelingen, technische beschrijvingen, praktische beschrij­vingen voor gebruik. Niets dat ook maar een hint bevatte naar de manieren waarop ze een com­puter zoals die van Yuun Kuhalin kon laten samen­werken met de fabriek onder het Paleis. Ze nam twee uur de tijd om door de deprimerende verslagen over de Tweede Val en de daaropvolgende Opruiming te gaan, opnieuw te lezen over de gruwelen die gepro­duceerd waren, in de hoop iets nieuws te vinden.
Her en der steken er nog masten boven het groene water uit, van gezonken en nooit geborgen schepen die als koraal­riffen vlak onder de waterlijn verstoken liggen. De wrak­ken maken de binnenhaven ondiep en verraderlijk.
Over een paar minuten zullen mijn geheugenbanken gewist worden en zal wat mijn lichaam was, geladen worden met een nieuwe persoon­lijkheid. Meneer Steiner wilde dat niet toestaan. Hij had tranen in zijn ogen toen hij me terugzag.
De mensen applaudisseerden toen een meisje op het balkon stapte. Samuel herkende Ilse meteen. Net als alle kinderen die aan de ceremonie deelnamen, droeg ze zelfgemaakte kleding en versieringen, gebaseerd op haar vorige leven, of wat ze er zich op dit moment al van kon herinne­ren.
En daar ben ik niet zo zeker van! De vraag wat Erwin precies tot zijn wan­hoopsdaad gedreven had, was het gespreksonderwerp van de week in het dorp. Helena had de vinger gewezen naar de andere kinderen in zijn klas. Pesterijen die te lang ongestraft bleven. En mis­schien had ze gelijk. Die ogen, dacht Samuel opnieuw, daar zat meer in dan een gekwetste jongen die te laat en te weinig hulp kreeg. Veel meer. Hij schudde zijn hoofd.
Met glimmend rode wangen zingt Olga voor: ‘Drink, drink en eet, het is zo goed voor je.’ Dan klinkt het hele gezelschap hard met de glaasjes zelf gestookte wodka (samogon) tegen elkaar en iedereen neemt een slok. Olga zingt verder, met wodkalichtjes in haar ogen: ‘Maak je geen zorgen. We eten en drinken wanneer we dat willen.’ Haar gekookte kip smaakt in allerlei lagen goddelijk, de bonensoep is koud ook lekker en de ingemaakte komkommer ziltzuur.
Niet alleen de objecten in de buitenwereld, ook het lichaam ging men als een ‘vreemd’ object waarnemen en visualiseren. Handelingen werden waargenomen en in woorden uitgedrukt. En veranderingen in de eigen lichaamstoestand werden als gemoedstoestanden en emoties benoemd. Het woord ‘vrolijk’ gaat etymologisch bijvoorbeeld terug op ‘opspringen, dansen’. ‘Blij’ (van dezelfde stam als ‘blik’) slaat op de glans in de ogen, de lichtstraal die ontspringt in de ogen van de ander en dus ook in de eigen ogen. ‘Angst’ gaat terug op een stam ‘eng’ met de betekenis ‘de keel dicht knijpen of dicht geknepen worden’. ‘Moed’ betekent ‘in beweging zijn’. ‘Woede’ verwijst naar een extatische gemoedstoestand en een razend lichaam (Latijn ‘vates’ = ‘ziener’, een ziener ging bij zijn voorspellingen altijd razend tekeer; ‘woede’ komt ook terug in de naam Wodan, de Germaanse god die in verband staat met het dodenrijk). Ook de stam en de familiegemeenschap waarvan men deel uitmaakte, krijgen hun visualisatie en hun naam: zo betekent Franken ‘de mensen die behoren tot de stamgemeenschap’ en het woord ‘volk’ moet betrekking hebben op ‘de kring van gewapende mannen binnen de omheining’, terwijl het Griekse ‘dèmos’ (volk) gelezen met worden als ‘de mensen onder wie het voedsel verdeeld wordt’ (later: het land). Uiteindelijk ging men ook zichzelf als een biologisch autonome entiteit gaan zien die anders was dan de medemensen en die dus een eigen naam kreeg, in eerste instantie niet door de betrokkene zelf, maar door de gemeenschap. Het was doordat men door de anderen als een afzonderlijk ‘voorwerp’ werd gezien, dat men ook zichzelf als een entiteit is gaan zien. Zoals een kind zichzelf als een totaliteit leert ontdekken doorheen het feit dat voortdurend naar hem gewezen wordt.
Kopen en verkopen zal iedereen onderwerpen aan de wetten van het geld. Terwijl God geld kan zijn, is geld op zichzelf God nog niet. Zoals zoveel onomkeerbare waarheden moet dit worden onthouden. korrupt kan men zijn op ieder nivo van het materiële leven. Men kan een goede pauper zijn en een slechte, een goede miljonair en een slechte. Geld maakt geen onderscheid tussen mensen. Men kan een mens niet naar zijn bankrekening beoordelen. Het hogere principe van onderscheid is te geven zonder er iets voor terug te verlangen en te ontvangen met niets dan dankbaarheid. Praktisch betekent dit dat men er van zou moeten houden belasting te betalen en een gelukkige samenleving te creëren met een zinvolle regering aan de ene kant en anderzijds gelukkig te zijn met het ontvangen van alleen enige basis-aanpassings-beloning als sociale zekerheid. Als zowel rijk als arm gelukkig kunnen zijn, dan kan de samenleving worden beschouwd als een spel dat mensen altijd naar genoegen kunnen spelen. Zolang de regels van het spel maar duidelijk zijn, kan het spel eerlijk worden genoemd. Dit moet de voorwaarde voor een eerlijke rechtspraak zijn: helderheid van regels en gelijke kansen op een basis van sociale zekerheid. Het tegendeel is dubbelhartigheid en sociale angst met iedereen onzeker een dief zijnde afhankelijk van de manier waarop je het bekijkt. Geld een instituut van het wantrouwen vindend kan men het ideaal van vrije voorziening van goederen en algemene dankbaarheid stellen in achting van het verschaffende systeem. Dit betekent dat men zijn verlangens in bedwang zou hebben en dat alle werk naar behoren zou worden gedaan. Dit betekent ook dat iedereen zijn funktie zou kennen met de identiteit als een gegeven realiteit. Vooruitgang zou dan gedefiniëerd zijn als natuurlijke uitbreiding in kwaliteit meer dan in kwantiteit.
Van de klanten wordt slechts verlangd dat zij vooraf betalen en dat zij zich verder niet storen aan het rochelachtig geknor van de zwart-witte zeug in haar modderige kot, of aan de zurige geur van de uitgekookte rats die in haar trog ligt te zweten.
Zo komen we bij het begrip charisma, dat sinds het werk van de veelzijdige en invloedrijke socioloog Max Weber (1864-1920) met leiderschap wordt geassocieerd. Bij een charismatische figuur vertolkt de wil van een individu, een groep of het volk zich niet in het spreken van de ‘auctor’, integendeel. De charismatische figuur slaagt erin via zijn optreden (stem, lichaamstaal, kledij) mensen te ‘begeesteren’, ze (een soort ‘armen van geest’) een ‘geest’ te geven. Dit impliceert natuurlijk dat een vonk van deze geest reeds bij de mensen aanwezig is, anders zouden ze het charisma van de leider niet ‘herkennen’ en zich niet kunnen laten begeesteren. Bart De Wever, Yanis Varoufakis, Marine Le Pen, Geert Wilders en paus Franciscus zijn charismatische figuren.
Het vuur brand het oude vertrouwde ‘zelf’ weg. Je wordt wakker geschud. Je ziet daardoor duidelijker wat in je binnenste is. Je ziet het geheel en de context waarin dingen zin hebben. Onze ware natuur komt tevoorschijn. Je ontdekt een innerlijk vuur waar de waarheid ‘ik ben wie ik ben’ de realiteit is. Het transformeert zelfs de oudste diepste dingen in je. Zelfs dat wat je eerst als ‘slecht’ betitelde, krijgt een context.
Deze tutorial zal alle stappen die je nodig hebt om een ​​snelle en eenvoudige notebook te maken met benodigdheden die u waarschijnlijk liggen rond uw huis te tonen. Deze kleine boeken zijn een groot project voor een regenachtige dag of verveeld midd
– Wellicht aan peers voorgelegd? Niet uit blog duidelijk te op te maken De gekozen trends zijn voorgelegd aan peers in onderwijsinnovatie-trajecten (bv in landelijke/regionale netwerken of digitale fora)
Stel je voor, je hebt een groot huis, een moeie auto, lieve vrouw en kinderen, veel vrienden. Je bent erg gelukkig. Maar dan gebeurd er wat, je verliest je baan, ruzie met je vrouw, schijding, huis verkopen, kinderen mag je niet meer zien, je raakt in de put, verliest je vrienden. Hoe gelukkig ben je dan nog? Geld kan wel gelukkig maken, alleen maar als je zelf denkt dat je geld nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar dan moet je oppassen dat je niet onverzadigbaar bent, dat je altijd meer nodig denkt te hebben om gelukkig te zijn. Maar dit kun je allemaal maar zo verliezen, zonder dat je er zelf schuldig aan bent, en dan ben je niet gelukkig meer.
Uw aanklachten kunt u in de comments kwijt en dan, mits het voldoet aan de hieronder te noemen voorwaarden, verwerken wij dat in de definitieve lijst. Niet dat wij pretenderen een definitieve lijst samen te kunnen stellen. Het Verraad is veel te groot en alomvattend dat wij als simpel blogje dat in zijn geheel zouden kunnen beschrijven. Het is een beginnetje. En elke hulp is welkom. We zullen ze toch moeten berechten uiteindelijk, ik was niet van plan de grootste misdaad in de geschiedenis onbestraft te laten, dat druist in tegen elk rechtvaardigheidsgevoel dat ik heb.
Er zijn zoveel regels in de wereld als er mensen zijn. Iedere genetische code is in feite een boek met regels dat op subtiele wijze voor alle levende wezens tegelijkertijd de verschillen en de eenheid regelt op het zelfde moment van bestaan. De zaken gaan goed, dingen lopen fout, maar altijd gaat men voor de regels die bij gratie van de evolutie altijd “de andere regels” zijn. Telkens weer worden de genetische codes veranderd de druk van de aanpassingen. Altijd worden de regels opgewaardeerd voor een betere regeling zodat in feite de regels van aanzien veranderen en verschillend lijken. Ondanks het feit altijd verschillende regels te hebben, ervan houdend zich aan te passen aan de verandering, zijn er thema’s die terugkeren. Deze thema’s betreffen de aard van de tijd, ruimte en materie; God, man en vrouw; politiek, religie en wetenschap; vaders, zoons en de heiligheid van de geest; verscheidenheid, eenheid en overbruggende culturen. De zaken schijnen in drieën te gaan een ziel hebbende die zich bewust is van de drie-poligheid van het superego, het ego en de dominantie van de lagere aandrift. Terwijl de wereld daartoe schijnt te bestaan uit vier culturele basis-opties die geneigd zijn in oppositie en conflict te verkeren, handhaaft het heroptreden van de andere regels het volledige van de werkelijkheid: Noord Amerika, Europa en Australië schijnen te functioneren op de wetenschappelijke benadering, het Midden Oosten en India op de religieuze benaderingen van de werkelijkheid van de Heer, het japanse/aziatische werelddeel functioneert naar de maatstaven van een suprème politiek en Afrika en Zuid Amerika lijken gedreven te zijn door het ritme van het natuurlijke leven. Niet in staat vierkant uit te leven naar de volledigheid van de werkelijkheid omdat men trots is op de eigen en achteloos over de andere cultuur, functioneert de wereld nog steeds op de driehoekige piramide van deze vier fundamenten van het mens-zijn (afb.). We zien altijd de werkelijkheid in drieën levend naar vier alternatieven. Vandaar dat het pleidooi van ‘de andere regels’ luidt zich bewust te worden van zichzelf: van de ziel van de eigen gewetensvolle bijdrage aan het volkomen geheel van onze wereldcultuur daarbij politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke waarden uitbalancerend. We kunnen niet leven zonder de vonk van bewustzijn die we als individu zelf zijn temidden van deze piramide van de wereldcultuur. Een ieder heeft zijn eigen unieke aard en bijdrage in deze volle culturele complexiteit. De Andere Regels, die het belang benadrukken van de ziel en de orde van de tijd, zijn opgedragen aan de burgerbevolking van de gehele wereld die uitziet naar enerzijds eenheid en vrede en anderzijds respect verlangt voor de verschillen van cultuur. Met een wereld die leeft in vrede en harmonie moeten de regels van de andere persoon, de andere cultuur en een andere tijd worden gerespecteerd. Dit boek is een poging een concept van een wereldorde te schetsen die kan veranderen en toch hetzelfde kan blijven. Velen kunnen hun eigen religie, wetenschappelijke theorie of natuurlijke aandrift erin herkennen. Voor de schrijver is het een genoegen geweest de aanhoudende geestelijke ziel te dienen bezorgd over zijn aanpassing aan tijd en plaats in het licht van euro-amerikaanse wetenschappelijke idealen, indiaas/orientaalse Heerlijkheid, aziatische politiek, en de latijns/afrikaanse extasen van het natuurlijke ritme.*

“op zonne-energie aangedreven overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting pistolen”

Ik heb al best wat tijd met TWOM doorgebracht, en soms is het echt even doorzetten (want niet altijd leuk), maar toch heb ik nog het idee nog lang niet alles gezien en beleefd te hebben. Bij iedere sessie beleef je verhalen, en hoewel je in dezelfde omgeving speelt, met dezelfde locaties (de supermarkt, het ziekenhuis en dergelijke) zijn het de interacties met die omgeving die steeds ander zijn, en het verhaal steeds een andere kant op duwt. De keuzes die je maakt (beroof je dat oude echtpaar, ga je het gevecht aan met andere overlevers) hebben een enorme invloed op datzelfde verhaal. De sfeer wordt steeds grimmiger, en als je uiteindelijk het einde van de oorlog meemaakt, is de opluchting groot. Eén ding is zeker: na het spelen van TWOM speel je nooit meer ‘zomaar’ een Call of Duty, zonder dat stemmetje in je achterhoofd dat zegt: “Jamaar, MOET ik dat gebouw nu echt in puin schieten?” En dat was precies de bedoeling.
Ik laat m nooit uit in drukke gebieden, en hij zit altijd vast, hoop nooit een heftig gevecht mee te maken, de enige keren dat Buddha heeft gevochten was als er lopslopende honden bij ons kwamen buurten
De kilometers die volgden, zweeg Harrald. Zijn hoofd was druk. Hij verbaasde zich over de opmerkzaamheid van Ariadne. Tegelijk proefde hij in haar doen en laten een mechanische kwaliteit die hem voorzichtig deed twijfelen aan haar menselijkheid. Dan keek hij weer naar haar soepele bewegingen en bewonderde hij haar lichaam. Dat was voldoende om de verschillen te bagatelliseren en excuses te bedenken. Ze heeft alleen in virtuele werelden geleefd, zonder echte mensen, zonder contact. Alsof ze door wolven is opgevoed.
Realiseer je je dat je hier zelf een ketting aan je been legt door te stellen dat het leven een doel heeft? Ik reageer niet op je omdat je je dat niet realiseert maar omdat je het aanhaalt. Inderdaad, als je besluit dat je geen vrede hebt met het feit dat leven twee zijden heeft, genot en pijn, dan heb je inderdaad een probleem. Genot en pijn zijn twee kanten van dezelfde munt, het een kan niet zonder de ander.
En uiteraard ook door mijn statuut als Arthur Rimbaud-fan. Iedereen (m.a.w. niemand van jullie) kent natuurlijk Rimbauds eerste muzikale kinderherinnering waarbij vader en moeder Rimbaud bij een echtelijke twist elk om de beurt een zilveren schaal op de grond gooiden om de zwakte van hun verbale argumenten te compenseren. Een schaal die een paar kleine seconden of zo nagalmde als het geluid van een vrolijke cimbaal.
Natuurlijker wijze beweegt de stroom zich van de bergen naar de zee. Op de zelfde manier beweegt de stroom van het leven zich van de hemel naar de aarde. Men moet van zijn eigen narcistische voetstuk afkomen en nederdalen in de wereld van het medeleven. In de hemel is geen medeleven nodig. Geen genade, geen liefde, geen liefde, geen God, geen God, geen leven. Zo daalt men af. Met de wil hiervan wordt de val van de ziel opnieuw begrepen met het subtiele verschil van de ervaring. Hartstocht is het gevaar van de neerwaartse aktie en zelfs de waanzin der indolentie is daar. Niet tot handelingen willen overgaan kweekt de valse hartstocht en niet in beweging willen komen kweekt de waanzin. Hartstocht zou over de liefde gaan: de wereld een vrouw, de geest een man en de man moet de vrouw liefhebben. Gelijkelijk zou de waanzin een object hebben: “ik ben gek op mijn lieveling maar niet waanzinnig omdat ik haar mis”. Dus, zoals het verhaal gaat, schept de man zichzelf een object van liefde en waanzin. Dit is een oorspronkelijk gegeven. Het is de aard van de mens een jaloerse knutselaap te zijn altijd gek over het onbereikbare ideaal van het altijd-gelukkige en altijd hartstochtelijk over de belangen van de wereld.
De Vlaamse Brusselaars verkiezen de “normale idioot” aan te duiden als de Polderidioot, de Lage-Landenidioot of het “ideaaltypische Rijnlandmodel”. In Vlaanderen klinkt het dan weer heel wat sappiger als “’t is ‘r giene van oens, dien komt ziekers van d’and’re kant van de grenze”. In beide gevallen wordt hier het onder psychologen alom bekende verdedigingsmechanisme ontvouwd: doen alsof men zelf lid is van het blanke superieure ras, en idiotie beschouwen als een gebrek of een ziekte die alleen in West-Afrika voorkomt.
Na het huis kwam de wolk. Nee, dat niet. Te laat, zelfs al duwde hij niet op het symbool, de herinneringen bleven komen. Wat deed een jong koppel dat samen een leven wilde opbouwen? Ze hadden genoeg inkomen, een eigen huis en elkaar. De volgende stap was een kind. Machteld straalde toen ze zwanger was, al verliep de zwangerschap niet goed. Hij snikte luid toen hij het beeld van Machteld in een bed zag. Haar ogen gesloten en haar gezicht was even bleek als het laken. Het kind stierf een uur na zijn moeder. Een zoon die nauwelijks de warmte van de borst van zijn moeder gevoeld had. Het had niet mogen zijn, had de dokter gezegd. Samuel was op dat moment te verdoofd om te reageren. Een verdoving die jarenlang zou duren. Hij had tientallen kinderen gehad, zelf gebaard of als man zijn bijdrage geleverd. Meer dan een van zijn kinderen stierven jong, altijd pijnlijk, maar nooit zo pijnlijk als bij dit overlijden.
Verder hindert het me niet, alleen voel ik me na zo’n vergadering nog meer dan anders vrij om niet elke morgen naar de dagelijkse Morning Devotion te gaan maar wat uitgebreider te eten, de mail wat langer door te lezen en eventueel nog wat was op te vouwen of andere huishoudelijke karweitjes te doen.
Het uitmoorden van Christenen in de gehele wereld en speciaal in het Oosten het interesseert U geen ene zier, want U alsook die vrienden van U in Sinterklaaspakjes heb ik er nog geen woord over horen spreken. Maar bij het woord moslim of ‘Vluchteling’ daarentegen, staan Heer Buma en zijn Sinterklaas vrienden in de voorste geledingen om hun door Achterlijkheid verkregen onzin te verkondigen.
Bewegingsloos sloeg ze de slaapkamerdeur gade die langzamerhand open kierde. Het voelde of de tempé­ratuur in de kamer nog enkele graden kelderde, en een donkere, kolkende gedaante vulde de deur­opening. Iets was niet hetzelfde – inmiddels was het geen gezichts­loze gestalte meer. Laura’s eigen gelaats­trekken staarden naar haar terug vanuit die vluchtige, dreigende massa. Rudimentaire lippen trokken zich terug in een vreugdeloze lach.
Hoeveel Lleroh waren door haar woorden, door haar verslagen in de problemen gekomen? Hoeveel had ze, met haar afgedwongen loyaliteit, bijgedragen aan de langzame status-val van haar eigen volk in haar eigen moederland?
Naar het individu toe die dit wil onderschrijven, aangezien wereldorde zich alleen vanuit hem kan ontwikkelen, betekent dit in praktisch opzicht dat een gemeenschappelijke tweede wereldtaal moet worden geleerd welke het Engels zal zijn, de taal van de nieuwe informatiekultuur. Alleen met een gemeenschappelijk taalbeheersing kan een gemeenschappelijke wet worden bereikt. Ten tweede mag het individu zich identificeren met het systeem van statusoriëntatie (zie ook afb.) zoals geformuleerd in voorgaande hoofdstukken om de identiteit te vestigen als zijnde een kandidaat zonder enige verdere inwijding of kontrole. Ten derde mag men naar het hart sublimeren door formele erkenning van elkaar als zijnde een kandidaat om verplicht te raken aan de orde zoals men dat zelf wil. Dit formeel engageren kan ten vierde worden bevestigd door inwijding, dat wil zeggen publieke bekentenis tot de fundamentele waarden op alle drie de nivo’s van betrokkenheid (aspirant, erkend, en gevorderd)(afb.): ‘trouw en eerlijk zal ik zorgen en delen naar de eer van mijn betrokkenheid’. Ten vijfde mag het individu zich verdiepen in meditatie op de schrift en zelf bijdragen in het schrijven en/of daartoe onderrichten terwijl ten zesde, hij of zij zich volledig mag overgeven aan de dienst van de ziel door gehoor te geven aan de vragen van de orde en haar associatie. Deze uiteindelijke overgave zou logischerwijze betekenen dat zo’n persoon alle zorg mag verwachten van anderen zoals men zelf voor anderen zorg draagt zonder verdere uitwisseling van geld of goederen. In de ideale situatie met vele deelnemers van volledige overgave zou de orde volledig zorg dragen voor alle behoeften van het individu, zoals een gezin zorgt voor de kinderen.

“overlevingsuitrusting kleding militair overschot camping survival uitrusting”

Ons grootste probleem in het nanolab was altijd insluiting geweest: hoe houden we autonome, vrijwel oneindig veelzijdige robots op nanoschaal binnen de muren van het laboratorium? Zolang we de omzetters inactief hielden, voldeden de muren, maar we moesten zelf wel in en uit. Kim had een manier bedacht om een veld te genereren dat macro-objecten doorlaat, maar niets op nanoschaal. Mook had kennelijk om zich heen gegraaid voor hij het lab verwoestte.
Ik ken hun spel, iets wat een politicus nimmer doet is ongelijk erkennen, dat staat gelijk aan politieke zelfmoord. Ik denk daar anders over, vind dat het wel moet kunnen, de kiezer duidelijk maken dat je iets verkeerd hebt ingeschat en dus op je schreden terugkeert.
In de weekenden loop ik ook rondjes op de kinderafdeling. Elke morgen en elke avond. Dat doe ik als een extra service en ook omdat er, wanneer je er twee dagen niet ben geweest, altijd kinderen blijken te liggen met een acute buik of hersenvliesontsteking die door niemand herkend zijn als zodanig..
Ik kom trouwens weer met meer plezier in de keuken: Ik heb de deuren van alle acht kastjes weer gangbaar gemaakt, overal een paar millimeter afgeschaafd, de grendels (die toch niet pasten) heb ik er afgehaald, de deuren heb ik geschuurd en geverfd en ik heb een ander soort houten schuif  gemaakt op iedere deur. Nu kunnen de deurtjes gewoon open en dicht. Dat had  vanaf december, toen ik hier kwam wonen, nog niet gekund. Nu nog een klein stukje muur schoonmaken en verven, dan is het klaar in de keuken.
‘Gisteren sprak je nog, hoe zal ik het zeggen, mechanisch. Nu hoor ik vloeiende zinnen en proef ik emotie in wat je zegt.’ Hij legde zijn handen op haar schouders, voelde de ingehouden kracht. ‘Wie ben je, Ariadne? En wat ben je?’
Die bestonden ondertussen ook uit mijn eekhoorns en Ezel. Ik was solitair geworden, enkel nog solidair met Ezel. Verdomme, wat wil je anders, mijn eigen soort had me verraden en was met die halve bontjas gaan heulen toen bleek dat zijn klep groter was dan de mijne.
40. KLIK PROfiel • Het PROfiel is beschikbaar op het moment dat de kinderen (≥ 8 jaar)/ouders het PROfiel online ingevuld hebben • Het is daarom mogelijk om het PROfiel voor het consult te bekijken • Ouders en kinderen kunnen zelf de items van het PROfiel terugzien op de website • Zij zullen de grafieken niet te zien krijgen. Die zijn alleen voor de artsen, verpleegkundigen of psychologen bedoeld • Tijdens het consult het PROfiel opvragen en bespreken
Nu kunnen ze de helft van de Nederlandse vrijkomende huizen per jaar, wat er al structureel 10-20.000 te weinig zijn per jaar, weggeven aan mohammedanen die op onze onderwerping uit zijn omdat dat moet van het enige boek dat ze mogen lezen.
Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken 
Ze wilde de hand van de jonge helper grijpen, maar Mike duwde hem aan de kant en hielp haar op te staan. Haar lichaam reageerde met een dosis hoop, dat niets was veranderd, dat alles bij het oude was. Voor­zichtig stond ze op. Ze leunde zwaarder op hem dan strikt nood­zakelijk en grijnsde naar zijn snol.
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
Al onmiddellijk op de eerste pagina van het Voorwoord struikelde ik over de verwijzing naar John Lennon’s song “Imagine”, met de bekende verzen “Imagine there’s no heaven … No religion too”. Niet dat ik mij stoor aan deze tekstinhoud. Wél heb ik altijd al een niet te remediëren hekel gehad aan Lennon’s zielig-ziekelijke behoefte om zich steeds zo maar ostentatief voor te stellen als een moreel voorbeeld, na te volgen door allen en iedereen. Ik vind “Working Class Hero” een heel heel mooie song, maar krijg het bij zijn slotzin: “If you want to be a hero well just follow me” (de aristocratisch geboren Marianne Faithfull was dan ook zo wijs in haar cover van de song dat afgrijselijk arrogante slotvers te schrappen). En al even megalomaan klinkt Lennon in “Imagine” met de zin “I hope someday you’ll join us”.
As we move into the age of info-labour, there is no longer a need to invest in the availability of a person for eight hours a day the duration of his or her life. Capital no longer recruits people, but buy packets of time, separated from their interchangeable and occasional bearers. In the internet economy, flexibility has evolved into a form of fractalization of work.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
De leefsituatie van de eerste mensen was bijzonder precair. De primaten in de oerwouden hadden als het ware hun voedsel voor het grijpen. Ze moesten alleen ruiken en proeven of het eetbaar was, of de vruchten rijp waren. In de savanne volstond plantaardig voedsel niet en alles wat met de hand te grijpen en te vangen was werd opgegeten: vruchten, planten en kleine dieren, zowel insecten als amfibieën, reptielen en zoogdieren, en soms ook een klein aapje, een jonge gazelle of een kleine antilope. Oorspronkelijk was er dus nog geen differentiatie tussen jagers en verzamelaars. Wel was er een zekere differentiatie tussen mannen en vrouwen. Veel van de vrouwen waren zogend en met hun kind op de rug of in de armen konden deze niet in gelijke mate deelnemen aan het vergaren van voedsel. De mannen namen dan ook de bescherming van de groep tegen aanvallen van roofdieren voor hun rekening, maar ook volwassen vrouwen zonder kinderen konden meehelpen bij het verdedigingswerk. Maar in principe namen allen, mannen, vrouwen en kinderen zodra ze konden lopen, deel aan het verzamelen van vruchten, bessen, zaden, honing, eetbare knollen en kleine dieren. Verzamelen is eigenlijk een verkeerd woord: alles wat onder handen kwam werd immers onmiddellijk verorberd. In de praktijk betekende dit dat men in verhouding tot de mensapen wel meer dierlijk voedsel tot zich nam. De noodzaak noopte ertoe elk dier te vangen dat te vangen was en vermoedelijk deed men zich ook te goed aan aas, kadavers en krengen die men op zijn weg tegenkwam. In rivieren of meren leerden de hominiden ook al eens een vis vangen. Mogelijk is het aandeel van vis in het begin minstens even belangrijk geweest als dat van vlees (niet voor niets vermenigvuldigde Jezus brood en vissen). De visconsumptie kan verklaren dat de eerste mensen zich vooral langs rivieren en bij meren ophielden, ook al dat ze het water nodig hadden om te drinken en zich te reinigen (ook een volkomen nieuw gedrag trouwens, dat uiteraard te maken had met hun naakte huid). Hoe dan ook, de mensen werden de heilzame effecten van de dierlijke eiwitten gewaar: vlees (en ook vis) bevatte veel bestanddelen die een rol moeten hebben gespeeld in de ontwikkeling van de hersenen, zoals Friedrich Engels in zijn artikel over de transitie van aap naar mens reeds aangaf en waarop ook Craig Stanford duidelijk wijst. Op de duur gingen de mensen doelgericht op zoek naar dierlijk voedsel. Maar dieren lagen niet zo maar voor het grijpen: ze bewogen en je moest ze vangen. De jacht dus. Hetzelfde geldt voor de visvangst. Maar de visvangst was relatief gezien veel eenvoudiger dan de jacht: de jacht was immers primair een groepsactiviteit. Zelfs voor het jagen op relatief kleine maar daardoor veel vluggere dieren was de coördinatie van het handelen van verschillende tientallen individuen vereist.
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.
Nieuwsbrief 20 11 februari 2014 Oranjestraat 28, 7681 DN Vroomshoop, tel: 0546-642137 Van de directie Beste ouders, Deze week is het een spannende week voor de leerlingen van groep 8. De Citotoets wordt
‘Ik zei dat je vrienden gelijk hadden. Ik kom inder­daad uit de ruimte. De zelfstandige satelliet Neo-Eden om precies te zijn. Bevindt zich op Lagrangepunt L2. Hij is vlak voor de oorlog daarheen gebracht middels een geheime lancering van een drijvend plat­form.’
Veel kinderen, met name hier uit Bawku en omgeving mankeren gelukkig niet zoveel: malaria, koorts zonder een duidelijke oorzaak (een virus, denken we dan maar), anderen hebben diarree of moeten hoesten. Maar meestal zijn ze niet uitgedroogd en hebben ze geen longontsteking. Een enkele keer is er sprake van wél iets ernstigs: buiktyfus, longontsteking, een hersenvliesontsteking, tuberculose of een HIV-infectie. Ook kinderen met botbreuken worden bij ons ondergebracht totdat de traumatoloog / orthopaedisch chirurg er weer is. (Meestal hooguit een paar dagen later). Soms komt een ernstig ziek kind binnen, waar je ook weinig aan kunt doen: ik heb twee keer een kind gezien met een uitgezaaid gezwel van een nier. Dat overleed dan enkele dagen later hier of inmiddels thuis. Meestal gaat het met hersenvliesontsteking goed, maar soms gaat het superslecht, ondanks de netjes uitgevoerde ruggenprik, en de standaardbehandeling met hydrocortison en ceftriaxon.
De militaire versies van overlevingskits die terug te vinden zijn in verschillende winkels kunnen soms wel een goede basis vormen van je eigen kit. De onderdelen dienen echter wel grondig nagekeken te worden, want zij kunnen soms van mindere kwaliteit zijn of de vervaldatum kan verstreken zijn van bijvoorbeeld de waterzuiveringstabletten.
40. 38 Vaak proberen vrouwen hun gevoelens alleen te verwerken, en het kan lastig zijn om op die manier uit de achtbaan van gevoelens te ko- men. Een eerste valkuil voor de seksverslaafde is dat hij zich een oordeel vormt over deze eerste reactie. Hij vind het overdreven, hij wilt niet bij pijn uit het verleden stilstaan maar wilt het liever samen over de toe- komst hebben. Erkenning en stilstaan bij emoties zijn echter wezenlij- ke eerste stappen op weg naar herstel. Een andere valkuil is dat je als man snel overgaat tot oplossingsgericht handelen. Je wilt als man graag iets kunnen doen. Natuurlijk is verdere hulp en jouw beschikbaarheid belangrijk; dit is middenin de crisis ech- ter niet de eerste stap richting verwerking. De crisis mag er zijn, hoe pijnlijk ook! Derde fase: controle In deze fase is er nog steeds pijn en verdriet, maar deze kun je gemak- kelijker controleren en verwerken. Er is ruimte ontstaan om meer aan te kunnen. In deze fase van het proces bestaan onder andere de vol- gende stappen: • informatie verzamelen over seksverslaving; • (dwingend) informatie voorleggen aan de partner; • controle uitoefenen en het gedrag van de partner controleren; • de partner verantwoordelijk stellen en bij hem aandringen op afspraken. Een seksverslaving bij de een kan tot een jarenlange posttraumatische stressstoornis bij de ander leiden, met een voortdurende herbeleving van de pijn die leidt tot ernstig lijden. Huwelijken gaan vooraf aan,

“knoestige jongens overlevingsuitrusting grijze man overlevingsuitrusting”

What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Verder ben ik trots want ik heb ook mijn lijf voorbereid op de kou. Ik heb al een jaar ‘s ochtends een koude douche genomen. Dat went en schijnt nog eens goed voor je weerstand te zijn. Ik moet nu maar klaar zijn want…
20. 18 De uitwerking van het tweedimensionale classificatiesysteem van autonomie en verbondenheid is verder uitgewerkt in de scriptie van Bijzet (2004) en heb ik in figuur 4 samengevat. Figuur 4: classificatiesysteem van autonomie en verbondenheid. Het belangrijkste wat uit deze diagram naar voren komt is dat kinderen die uit verwaarloosde gezinnen komen, zich weinig autonoom (-Z) en weinig verbonden (-A) voelen. Zij hebben vaak de boodschap meege- kregen dat zij het niet waard zijn om tijd in te steken, en dat ze zelf moeten zorgen voor de bevrediging van hun eigen behoeften: ze krij- gen een laag zelfbeeld. Hierdoor leren kinderen af om afhankelijk te zijn van anderen, maar leren ze ook niet zichzelf lief te hebben en te waarderen. Als kinderen niet langer behoeftevervulling van een ander verwachten, stoppen ze met het zoeken van verbondenheid en gaan ze zelf zorgen voor hun eigen behoeftebevrediging. Deze kinderen
Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).  
Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde.
50. 48 bent dus verantwoordelijk voor het geluk en de pijn van je partner, en voor zijn fouten en gebreken. Wanneer die verbondenheid plotsklaps blijkt te zijn verdwenen, moet je grenzen gaan stellen aan het gedrag van de seksverslaafde partner. Maar hoe doe je dat als je dat nauwelijks vanuit je eigen behoefte kunt doen, en als je zelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn pijn en zijn beslissingen. Je partner zal beroep blijven doen op het ‘wij’. De kans is groot dat er een soort co dependency ontstaat, en dat het gedrag geen absoluut halt word toegeroepen. Partners uit de achtergrond van een verwaarloosd gezin of een klu- wengezin twijfelen meer over zichzelf, over hun bijdrage in de relatie of in de seks, vinden zichzelf onaantrekkelijk of zijn heel afhankelijk van de steun van de partner: dit zijn allemaal uitingen van minder zelfwaardering en meer innerlijke leegte. Zulke partners worden har- der geraakt en hebben gemiddeld genomen meer moeite om hiervoor een uitweg te vinden. Meer innerlijke leegte betekent meer ruimte voor zelfkritiek, boosheid, slachtofferschap en ook een grotere kans op een lang en pijnlijk verwerkingsproces ( Van zessen 2012). Los-zandgezin (-A,+Z): Je hebt altijd gekregen waar je om vroeg, je was het verwende kind. Je hebt geleerd in een relatie vooral aan jezelf te denken: je handelt egocentrisch. Je hebt geleerd je zeer verantwoor- delijk te voelen voor je ouders, en je gaat voor ze zorgen omdat ze dit zelf niet doen. Je weet niet goed hoe het is om voor jezelf te zorgen en je bent daarin onzeker over jezelf. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een los-zandrelatie waarin je meestal teleurgesteld bent in elkaar. De gezamenlijke ver- bondenheid gaat geheel verloren ten koste van de individuele auto- nomie. Als partner zoek je bevrediging buiten de partnerrelatie: in een
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
Lucide dromen – bewust zijn dat je droomt, door droom signalen op te pikken enzovoorts – kan handig zijn in sommige situaties, maar in andere weer niet, want soms moet je helemaal losgekoppeld worden van de gemanipuleerde realiteit, want die realiteit die ze ‘het leven’ noemen is droom, of zeg maar gerust nachtmerrie, en het is dus ook belangrijk om daarvan dan bewust te blijven als zijnde lucide dromen, dat je dat overdag in de gaten blijft houden en zo niet in valstrikken terecht komt (vandaar weer de heilige gebondenheid die zo belangrijk is om ‘veilig’ door het mijnenveld heen te komen). En soms is het dan ook weer belangrijk om juist NIET al teveel informatie te krijgen, om zo eerst langer in de donkere lift te blijven om zo tot ‘beter’ (dieper) droomgebied te komen (missionbased) … Dus als je te snel uit zo’n lift zou stappen en alles zou gaan overforceren, dan mis je weer de nodige fundering, of stap je te snel uit en kom je in een fake zone met alle gevolgen ervan.
‘Die vergelijking van jouw leven en het mijne, loopt spaak. Mijn verdriet is geen vergelijk met wat er destijds is gebeurd.’ Sterre knikte voor zich uit. ‘Ik hoor wat je zegt en toch hoop ik dat hij daar staat en op me wacht.’
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
April 2017 Deze maand hebben we weer tal van activiteiten voor u, o.a.: l Koningsfilm l Spelletjesmiddag l Bingo l Dansavond Zaterdag 15 april Paasbrunch met medewerking van de Donjongens foto Aanvang:
De jongen sprong van de steiger en redde de buit die de monnik van de overkant had meegebracht. Hij waadde terug en zwaaide het pakket opgetogen boven zijn hoofd. Op de steiger vouwden de kinderen het gretig open, om de schat te zien die hen misschien eindelijk wat geluk zou brengen. En ver weg, in de Hal van Offa, sloeg koningin Drida plots haar ogen open en haar bovenlijf rees steil omhoog uit het bed dat zolang haar gevangenis was geweest.
Tijd: De opeenvolging van momenten. Heel nuchter is tijd afstand gedeeld door snelheid daar snelheid wordt uitgedrukt door het delen van de afstand door de tijd. Voor statische objecten is tijd dus een uitdrukking van afstand. In zekere mate is het culturele begrip van tijd problematisch dat een gemeenschappelijke snelheid negeert en de afstand ontkent en electronisch overbrugt aangezien noch afstand, noch de dynamiek of het bewustzijn van snelheid aan het begrip gerelateerd schijnt te zijn. Derhalve, psychologisch gezien, wordt de tijd cultureel gekend als een identiteits-konflikt waarin de persoon is gedesoriënteerd naar de getimede plaats en de ware tijd van de gebeurtenissen in de natuur. De instabiliteit van de tijd-ervaring wordt psychologische tijd genoemd terwijl de gemeenschappelijke beweging van de draaiende planeet het ware van de tijd aangeeft. Culturele tijd wordt gekend als de klokkentijd. De drie begrippen van tijd die tesamen zijn totale definitie uitmaken kunnen worden verenigd in de formule Tp=Tw-Tk. In normale taal: psychologische tijd kan worden herkend als het produkt van de negatieve relatie, het verschil, tussen klokkentijd en natuurlijke tijd (afb.)
Mijn idee van rock and roll was kennelijk niet echt aangeslagen want ondanks dat AdVenture JUIST iets vernieuwend zou kunnen brengen, hadden de organisatoren een ander idee om hun kumpulans publiek aan te bieden, binnen onze scene.
Laten we het erop houden dat Wurmwater een stad is, ergens, aan de nachtzijde der dingen, met een haven waar ongewoon veel zondaars strandden. Het komt op geen enkele kaart voor, las ik eens ergens, want echte plaatsen vind je nooit op een kaart.
Weet waar je loyaliteit ligt, had Beijjun gezegd, voordat ze de auto het terrein op had gereden. Vertel de Kiteh wat je weet. Laat je niet afleiden door je politieke over­tui­gingen, als je die al hebt. Aan de oppervlakte zijn we allemaal gelijk aan elkaar. Lleroh, Kiteh, Timbesh. Broeders en zusters.
53. 51 5. Op weg naar herstel Het effect van een seksverslaving op de partner is in veel gevallen groot, en gaat gepaard met symptomen die horen bij een traumatische ervaring. Een belangrijke vraag voor de partner is vaak: ‘Hoe nu ver- der?’ Deze vraag is overigens ook een belangrijk onderdeel van veel behandelingen binnen reguliere instellingen en de pastorale zorg. Een effectieve werkwijze is om de problematiek rondom seksverslaving in een bredere context en samen met de partner op te pakken, in plaats van alleen gericht op het verslaafde individu. Daarom is dit hoofdstuk vooral toegespitst op herstel door systeemgericht werken (relatiege- sprekken). Daarbij is het belangrijk om in acht te nemen dat dit niet altijd kan, hoe graag de partners dit ook zouden willen. Motivatie voor herstel partnerrelatie Wat zorgt er voor dat je (opnieuw) de stap zet naar herstel? Wat is je motivatie, en welk doel heb je voor ogen? Dit was een open vraag in de enquête, die geleid heeft tot veel persoonlijke en open reacties. In de reacties op deze vraag blijkt vooral dat voor veel vrouwen de motivatie van de man om met het probleem aan de slag te gaan heel belangrijk is. Een voorbeeld van een reactie op deze vraag staat hier- onder weergegeven. “Dat hij eerlijk is geweest en het zelf aan mij heeft verteld. Dat hij initi- atief nam om hulp te krijgen. Dat hij zelf met andere mannen hierover heeft gesproken. Oftewel: hij heeft zelf verantwoordelijkheid geno- men.” Als de man geen stappen zet om zijn verslaafde gedrag te veranderen, is herstel van vertrouwen binnen de relatie nagenoeg niet mogelijk, zoals de volgende reactie laat zien.
Jonas Grimpeerd gromde van diep achter in zijn keel, een grom die echter in een allervriendelijkste glimlach eindigde. ‘Ik ben directeur van de onderzoeksafdeling van de onafhankelijke controledienst op bodem­ont­ginning van het Arabia Terra Kwadrant.’
In de prille jaren 1970, toen ik mijn doctoraat opstartte over hedendaagse arbeidsingesteldheden en arbeidsethieken (die ik in navolging van Britse arbeidssociologen aanduidde als arbeidsoriëntaties), nam ik me voor mijn werk aan te vangen met het naar voren schuiven van een psychologische definitie van arbeid (wat ik ook heb gedaan: “Arbeid is het klaarmaken van een product voor consumptie door de persoon zelf of door anderen, zelfs al gaat het om een half-afgewerkt product; dat zal immers door een volgende arbeider in de productiecyclus ‘geconsumeerd’ worden; in mijn definitie is ook het stofzuigen van de leefkamer dus arbeid”). Dat zoeken naar een arbeidsdefinitie bracht me bij de antropogenese, de overgang van mensapen, die niet arbeiden, naar mensen, die wel arbeiden. Daarbij was ik toen natuurlijk bijzonder schatplichtig aan Friedrich Engels’ Anteil der Arbeit an der Menschwerdung des Affen (‘De Rol van de Arbeid in de Menswording van de Aap’), een hoofdstuk uit zijn Dialektik der Natur. Immers, iedereen die het expliciet had over arbeid in de antropogenese, vertrok op één of andere manier van Engels’ werkstuk. De bijdrage van Engels heb ik zowel in het Duits als in het Frans gelezen (mijn Duits is eerder gebrekkig maar met een woordenboek erbij vlot het wel).
Vertrouwen is een plicht van de mens en verraad aan dat vertrouwen is de ziekte waar de mensheid onder lijdt. Gelegenheid maakt de dief. Voorzorgen zijn er, maar bang voor misdaad raakt men net zo opgesloten met zijn bezittingen als de crimineel in de gevangenis. Het probleem schuilt in de waakzaamheid. Het moet geen vrees zijn, maar een bewuste poging om aan een hoge kulturele standaard te voldoen. Een gevallen kultuur die zwakheden koestert erin gelovend dat dat de vrede zou bewaren is het spoor van het zelfverwerkelijkingsproces (afb.) bijster. Stap voor stap moeten begeerten en lusten regulatie en onthechting vinden zodat verlichting aan bevrijding in dienst aan de orde vooraf kan gaan. Eenmaal inziend dat de juiste regulatie het geluk brengt, kan dat geluk verstandiger dan voorheen worden geïnvesteerd in dienstbaarheid. Hoewel ieder systeem van dienstbaarheid vroeg of laat uitgeput zal raken aldus opstandigheid en rebellie als een teken van goede gezondheid definiërend, is er nog steeds geen ontkomen aan het vasthouden aan de vooruitgang van ieder systeem. Buiten de boot vallen betekent eenvoudig terugkeren naar school om de les te leren die werd gemist. Alleen dan is men bewust genoeg om de nodige waakzaamheid te handhaven. Soms zijn allerlei schijnbaar ridicule kulturele rituelen absoluut nodig om het evenwicht te houden en het ergste te voorkomen. Het is als een zekeringenkast in een electrisch circuit: eerst schijnt het niet veel nut te hebben totdat een overbelasting het bestaansrecht ervan bewijst. T.v. kijken b.v. kan een aangenaam iets zijn terwijl niemand begrijpt waarom men er regelmatig een dagje van moet afzien in een ander tijd-ritme dan de standaardhypnose ervan. Nog steeds kan dat iets ook contraproduktief werken als het ten tijde van oorlog b.v. de waanzin van een klein konflikt versterkt tot een collectieve wereldoorlog of individueel leidt tot een echtscheiding. Het begin van radio in de veertiger jaren, televisie in de zestiger jaren en de computer in de negentiger jaren correleerde met expliciete internationale geweldskonflikten. Hoewel de causale suggestie niet kan worden beproefd of bewezen, zal het gezonde verstand zeggen waakzaam te zijn met dit soort effecten. Zeker is het individueel verstandig de beheersing te hebben in het gebruik van de media of welk middel dan ook. Ook minnaars weten dit, elkaar beproevend door simpelweg sex te weigeren voor de verandering. Wat betreft de materie moet men bewijzen de zaak meester te zijn, terwijl voor de ziel altijd de werkelijkheid van de dienstbaarheid moet worden bewezen. Dit vergetend kan een jongere, vertrouwend op de goddelijkheid van de sexuele liefde weerzin hebben tegen de strategieën van zich gelijk richten van de ouders, zo in verkeerde handen terecht komen, misbruikt worden en mogelijk zelfs ongeneeslijk ziek raken. Daarvan kan men de regel begrijpen van het niet hebben van sexuele gemeenschap met vreemden in het algemeen als de schijnbaar niet noodzakelijke zekering die men er niet door moet jagen.  

“overlevingsuitrusting van hoge kwaliteit overlevingsuitrusting vangen en vissen”

Rami laat me probleemloos binnen en loopt met me mee naar de opbouw. Ze slaagt er bewonderens­waardig goed in om haar verbazing te verbergen over mijn naakte, seksloze verschijning. Mooks kleren waren te klein; het was praktischer om fatsoen te betrachten met een Ken-directief.
Sterre staarde naar de locomotief die geduldig wachtte op zijn nieuwste prooi. De tentakels hieven de dronkenlap hoog op en meer ten­takels grepen zijn ledematen en droegen hem naar de gloeiende muil van de vuurkist die zich langzaam opende. Met een onaards brullen ver­dween hij in het vuur en de muil sloot zich. Een zwarte damp steeg op terwijl de rode koplampen opgloeiden.
(En het gebeurde in die dagen dat er op Canvas-Terzake een reportage was over het ‘leven’ in Everberg, de jeugdgevangenis die in België model moet staan voor de wijze waarop delinquenten moeten worden heropgevoed. De reportage liet zien hoe elke beweging van de jongeren met camera’s in het oog wordt gehouden. ‘Is dat nodig?’ vraagt de reportagemaker. ‘Ja, voor de veiligheid van de jongeren en voor de veiligheid van de mensen!’ Welke mensen? De reportagemaker vergat die vraag te stellen. De opgesloten jongeren worden blijkbaar niet bij de ‘mensen’ gerekend, maar wie dan wel? Zelfs de Joden in de concentratiekampen werden niet op die vernederende manier bespied. Niet te verwonderen dat een paar anonieme geïnterviewde jongeren verklaarden dat Everberg hen eigenlijk alleen maar slechter maakt. Als je omwille van een paar diefstallen zes maanden tot een jaar lang wordt bespied, vernederd en gekleineerd, vermoedelijk soms ook fysiek door de bewakers aangepakt, dan kan je daar alleen buitenkomen met nog veel meer rancunes en haat tegen de maatschappij dan je al had vóór je er terecht kwam. Voeg daarbij het trauma van weggerukt te worden uit je natuurlijk milieu van familie en vrienden, dan kunnen wij niet anders dan besluiten: Everberg kweekt óf criminelen óf psychische wrakken.
Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis.
Om de juiste beheersing over het lichaam te krijgen heeft het zorgzame aandacht nodig daar het zal waarschuwen tegen programmamislukkingen en verstoringen. Luisterend naar het lichaam moet men ook leren leren te luisteren naar de geest welke eveneens als een kontrolepaneel zal weerspiegelen wanneer bepaalde tekortkomingen, virussen of andersoortige negativiteiten het programma te niet doen. Schizofrenen kunnen mensen zijn die tegen zichzelf praten beseffende dat ze de kontrole hebben verloren en opgegeven. Normale mensen kunnen eveneens voor zichzelf spreken en luisteren hun geestelijke gezondheid behoudend door hun problemen met andere mensen uit te werken in de voorstelling op die manier de kontrole terugwinnend die op introspektie verloren leek te zijn. Het denken naar binnen keren is een noodzaak. Te beseffen dat iedereen tijdelijk een schizoïde gebrek aan kontrole over het denken heeft is essentiëel om gemotiveerd te kunnen zijn om bewust de aktie-programma’s door te werken en ze te corrigeren naar de veranderingen van de tijd. Dit is rijpheid. Aangaande de jongeren is het belangrijk ze te leren dingen door te praten zowel voor zichzelf als met anderen. Men kan het presenteren met gebeden of volkswijsheden om ze te leren zich te concentreren en stand te houden ter wille van een goede geest. Weglopen voor die werkelijkheid is een algemene basis niet alleen voor individuele ziekten, mentaal en fysiek, maar ook van collectieve sociopathische ontsporing. Jonge en onervaren mensen die later in het volwassen leven hun achterstand moeten inhalen met de geboden der rijpheid, leren onder begeleiding met het volwassen voorbeeld te internaliseren en zodoende te luisteren niet alleen naar hun eigen lichaam en geest maar ook naar mensen in het algemeen. De juiste identificatie met het ouderlijk gezag vormt de basis van alle goede lichamelijke en geestelijke gezondheid.. 
19 Win 2×2 Pinkpop vrijdagtickets met gezien.nl Pinkpop speelt in de Champions League (DOOR FRANK HEYTHUYSEN) GELEEN – In zijn kantoor hangt vijfenveertig jaar Pinkpop-geschiedenis keurig naast elkaar. De affiches van voorgaande festivaledities vertellen elk hun eigen roemruchte verhaal, het ene al succesvoller en spraakmakenderdanhetandere.ofde editie van 2015 de annalen in zal gaan als spectaculair moet nog blijken. Eén constante is er al die jaren wel: Mr. Pinkpop Jan Smeets (70), die als een kloek over haar kuiken blijft waken. In gesprek met een festivaldirecteur voor wie stoppen geen optie is. Over de stormachtige editie van vorig jaar. Een editie die werd beheerst door de social media, zowel wat betreft programma als wat betreft de weersomstandigheden, met weervoorspellers die met codes oranje en rood kwamen aanzetten. Vroeger keek je naar de lucht en wist je of het zou gaan regenen. Maar goed, sommige voorspellers zaten exact goed. Het leek er even op of de wereld verging, met dat noodweer. Het was een kwestie van het hoofd koel houden en niet teveel luisteren naar stuurlui die aan wal staan, want die mensen weten vaak niet hoe een festival in elkaar steekt. Het Pinkpopterrein is dusdanig ingericht en gedraineerd dat het zelfs zulke extreme weersomstandigheden veilig kan doorstaan. Evacueren en mensen van een beveiligd terrein naar een in mijn ogen onveiliger gebied sturen- is nooit een optie geweest. Het probleem zou dan bovendien verlegd zijn naar de overheid. Het was vooral de beeldvorming die verwarring schiep, op het terrein zelf hadden we de zaakjes onder controle. Het noodweer heeft er wel voor gezorgd dat we ons veiligheidsprotocol nogmaals onder de loep hebben gelegd. Er komt een extra mast om de communicatie te vergemakkelijken. Bovendien bleek ons portofoonsysteem niet optimaal te werken, waardoor de organisatie onderling moeilijk te bereiken was. Dit jaar wordt er een special crisiscentrum ingericht, waar alle deskundigheid op het gebied van veiligheid wordt gebundeld. Het is afkloppen geblazen, maar in 45 jaar Pinkpop zijn er nooit ernstige gewonden, laat staan doden gevallen. En verder was het natuurlijk een absolute topeditie met de komst van de Rolling Stones. Jan Smeets: Het Pinkpop-publiek heeft altijd gelijk. Foto: Frank Heythuysen Over de kritiek op het programma van Zoveel mensen, zoveel smaken, zoveel meningen. Recensenten hebben hun mening vaak vooraf al klaar. Volgens mij dien je bands op hun performance te beoordelen. Ook hier spelen de social media een rol. Een opmerking als Pinkpop uitverkocht ondánks het programma, ik kan er zo weinig mee. Mensen willen op basis van hun eigen smaak nu eenmaal graag hun gelijk halen. Terwijl: we dwingen niemand om naar Pinkpop te komen. In mijn optiek heeft het Pinkpoppubliek altijd gelijk. Het is een feit dat Pinkpop breed programmeert en we kunnen niet elk jaar bands van de buitencategorie krijgen. Dan is er weer te weinig dance geprogrammeerd, terwijl grote dance-acts als Underworld, Faithless en Chemical Brothers al in een vroeg stadium op Pinkpop stonden. Er is zó weinig relativeringsvermogen. Mensen kakelen soms als een kip zonder kop. Over het Pinkpop-affiche van dit jaar. Als festival spelen we in de Champions League en dus moet je sterren op het affiche hebben. Pinkpop kost dit jaar 14 miljoen euro, 8 miljoen gaat naar het programma. Dat geld moet wel terugverdiend worden. Met experimenteren verkoop ik geen kaarten. Ik hou recettes en bezoekersaantallen van talloze bands nauwlettend in de gaten om te zien wie er op Pinkpop zou kunnen spelen. Bij de samenstelling van het programma gaan we als volgt te werk: Pinkpop wil altijd één Arena-act contracteren, zoals dit jaar Robbie Williams. Verder een aantal acts (Muse, Foo Fighters, The Script) die tweemaal een Ziggo-dome kunnen vullen. Daarnaast nog bands die normaal gesproken goed zijn voor een uitverkochte Heineken Music Hall en bands die zalen van 1500 tot 2000 man kunnen uitverkopen, zoals Paradiso en 013. Met openingsacts wordt wél geëxperimenteerd. Tevens is er de Gouden Tip. Kensington stond aanvankelijk niet op ons verlanglijstje, maar als mensen die band willen zien, dan kun je dat niet negeren. Alle overige wensen ten spijt: je kunt anno 2015 geen topband meer over laten vliegen voor één optreden. Zie Royal Blood, dat we héél graag wilden hebben. De band is wél on tour in die periode, maar niet in Europa, en we gaan dan geen godsvermogen betalen om ze tóch te krijgen.het betekent niet dat er qua programmering dit jaar een koerswijziging is ingezet, elk jaar is anders. Een 3FM-programma? Tja, als 3FM andere muziek gaat draaien luistert er mogelijk geen hond meer naar die zender. Wie loopt er nou wie achterna? Vergeet ook niet dat de concurrentie op festivalgebied moordend is. Vroeger gold voor Pinkpop dat éénoog koning was in het land der blinden. Die tijd is voorbij. Alleen in Nederland heb je al 700 festivals per jaar. Voor festivals als Best Kept Secret en Down the Rabbit Hole zijn er zat bands te vinden, maar dan mik je dus wel op 10 tot bezoekers. Met alle respect, dat zijn prima nichefestivals die op een homogeen publiek mikken. Pinkpop is van een andere orde. Winactie Gezien.nl mag 2×2 dagkaarten voor de Pinkpop-vrijdag weggeven.winnen?beantwoorddevraagaanheteind van het interview met Jan Smeets op gezien.nl onder het kopje Entertainment. Stuur een met je naam, mobiele telefoonnummer en het antwoord vóór vrijdag 28 maart naar o.v.v. Pinkpop. Prijswinnaars krijgen persoonlijk bericht. Over de vele Nederlandse acts op Pinkpop Dat getuigt van een goed popklimaat in Nederland. Vroeger gold: wat van ver komt, is automatisch lekker. Nu zoeken muziekliefhebbers het vaak dichter bij huis. Bovendien zijn Nederlandse bands, ondanks hun populariteit, bereid om een lagere positie op het affiche in te nemen, nóg een reden waarom je niet alle buitenlandse bands kunt krijgen die je zou willen. Nederlandse bands zijn booming, inmiddels ook in het buitenland. Over de kaartverkoop en de zwarthandel. Er zijn ticketbureaus die al in december Pinkpop-kaarten aan de man proberen te brengen, met een stevige winst. Ongelooflijk. Die kaarten moeten ze dan nog eerst zien te bemachtigen. Ook op Marktplaats zie je kaarten opduiken, alhoewel dat nog meevalt. We zeggen niet voor niets Wéét waar je koopt! Sinds 1998 ligt er al een wetsvoorstel dat een regelgeving op secundaire ticketverkoop behelst. Die wet is er nog altijd niet en dus floreert de Nederlandse koopmansgeest. Je kunt maximaal vier kaarten per persoon kopen, maar dan zitten er acht personen achter een computer, die vervolgens hun overtollige kaarten verkopen om met de winst gratis naar Pinkpop te kunnen gaan. Ticketverkoop op naam? Het zou kunnen, maar naast het kostenaspect komt er nog meer om de hoek kijken. Eén van de onhebbelijkheden van Nederlanders is dat ze ongeduldig zijn. In Engeland is queing up, oftewel in de rij staan, bij veel evenementen gebruikelijk. Ik voorspel enorm veel gedonder aan de ingang als we kaarten op naam gaan stellen, want iedereen wil zo snel mogelijk naar binnen. Over nieuwigheden op Pinkpop. Er staan nog wat projecten op stapel. Kleine extraatjes. De Kalm-aan-laan wordt aangepast en mogelijk komt er een singer-songwriter podium bij. Er wordt nog aan het terrein gesleuteld en we zitten constant te brainstormen over nieuwe dingen die Pinkpop nóg leuker kunnen maken. Verder zijn er plannen en ik zeg dit nadrukkelijk onder het grootst mogelijke voorbehoudom op Pinksterzondag een speciaal programma te presenteren. De Pinkpop-tent staat er dan immers al. Voor Pinkpop 2016 zijn we bovendien al bezig met een grote act. Over ouder worden in de rock n roll business. Het lichaam van een 70-jarige werkt niet altijd mee. Een beetje zelfkennis helpt. Je moet je realiseren dat je sommige dingen niet meer kunt. Zo ben ik ooit moeten stoppen met voetballen en skiën. Wielrennen blijf ik vooralsnog doen, maar toen ik aan mijn cardioloog vroeg of ik de Cauberg nog kon beklimmen, raadde hij me toch een ietwat minder steile heuvel aan. Ik ben sneller moe, maar de drive blijft. Drie dagen Pinkpop kom ik op adrenaline door. En verd
er geniet ik ervan dat de popmuziek telkens van onderaf wordt gevoed. Hoewel in de rock bijna alles al een keer is gedaan, zullen er altijd jonge gasten blijven opstaan die een instrument in handen nemen en een liedje maken dat enorm veel mensen raakt. Dat gegeven houdt me jong van geest. De rest van je leven alleen maar naar Satisfaction luisteren is ook niet alles. Over de toekomst. Ik kijk enorm uit naar de 50e editie van Pinkpop in 2019, waarvoor we gaan proberen om reünieoptredens te regelen, zoals bijvoorbeeld The Police. Tevens is er het besef dju, dan ben ik 50 jaar ouder dan toen ik begon En ik weet dat het licht snel uit kan gaan. Time flies Pinkpop vindt dit jaar plaats op 12, 13 en 14 juni op festivalterrein Megaland in Landgraaf. Voor de Pinkpop-vrijdag zijn er nog kaarten beschikbaar, de overige dagen zijn uitverkocht. fo:
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Buffetten. Buffet de Meid: 14,- p.p. – Gemarineerde beenhammetjes, heerlijk gegrild en overgoten met whisky en bruine suiker. – Gegratineerde aardappelen met verse room en kaas. – Huzaren salade gegarneerd
Rami’s welkom is niet veel verbeterd na dat eerste schot. Ze heeft me inderdaad herkend, maar mijn eerdere overlijden weegt voor haar duidelijk minstens zo zwaar. In mijn vorige incarnatie bezocht ik het Schip Staden de Burgervaderechter vaak, en dat heeft me geloof ik het voordeel van de twijfel opgeleverd. Toen ik haar zei dat ik dringend met haar baas moet praten, liet Rami me het Schip op. Dat haar eerste kogel me niet heeft geveld, weerhoudt haar er echter niet van om haar pistool nu van dichtbij op mijn achterhoofd gericht te houden.
Mensen hanteren talen die deels (dialect, etc.) of volledig van elkaar afwijken aangezien we onze ervaringen opdoen vanuit een eigen “perspectief”, vanuit een eigen punt waar we denken het centrum van de wereld te zijn. Dit perspectief kunnen we met anderen of met een gemeenschap delen, maar het kan ook in verregaande mate individueel zijn. De woorden en zinnen die we hanteren, en meer in het bijzonder de betekenis die ze voor elk van ons hebben, zijn dus volkomen relatief ten opzichte van dat ingenomen perspectief, ongeacht of we daar uit eigen keuze zijn terechtgekomen of er door anderen met zachte of harde dwang in “geduwd” werden. We ervaren, spreken en handelen steeds vanuit een welbepaalde positie in tijd en ruimte en deze positie wordt daarbovenop nog gekleurd door onze momentane lichamelijke gesteldheid en door onze gemoedstoestand.
40. KLIK PROfiel • Het PROfiel is beschikbaar op het moment dat de kinderen (≥ 8 jaar)/ouders het PROfiel online ingevuld hebben • Het is daarom mogelijk om het PROfiel voor het consult te bekijken • Ouders en kinderen kunnen zelf de items van het PROfiel terugzien op de website • Zij zullen de grafieken niet te zien krijgen. Die zijn alleen voor de artsen, verpleegkundigen of psychologen bedoeld • Tijdens het consult het PROfiel opvragen en bespreken
‘Steriele naalden, verband, zoutoplossingen, medi­cijnen, antibiotica en nog veel meer. Neem een paar flinke rugzakken mee. Het is niet zwaar, maar wel veel.’ Ariadne glimlachte naar hem en Harrald voelde zijn wangen weer heet worden. ‘Dan kan ik intussen de gebouwen inspec­teren en de beste plek uitzoeken,’ ging ze verder.
58. 56 nadruk niet meer ligt op de seksverslaving als symptoom alleen, maar ook op de zoektocht naar het onderliggende patroon, aan de hand van de behoeftes of de pijn van de verslaafde. Zo ontstaat er een kentering richting het zien van de verslaafde als slachtoffer. Kun je zien dat je partner eigenlijk iets nodig heeft, of niet zichzelf kan zijn? Is hij iemand die moeite heeft om persoonlijk te reageren, die moeite heeft met verantwoordelijkheid nemen? Kun je diegene op een pure manier ontmoeten (is zoals hij is), en wil je dat dit zichtbaar wordt? Geef jezelf dan de ruimte om te werken aan herstel. Een belangrijke eerste stap in elke fase van herstel is om goed stil te staan bij wat je van binnen nu echt ervaart. Dit kunnen gedachten of gevoelens zijn; het is de bedoeling dat je nagaat waar je op dat mo- ment behoefte aan hebt. Dit heeft als belangrijkste doel om jezelf en de situatie te kunnen accepteren, voor zover dat mogelijk is. Door acceptatie ontstaat de mogelijkheid om te groeien en ontstaan er mogelijkheden om te zoeken naar oplossingen. Dit doe je vooral indi- vidueel. Het is een belangrijk onderdeel in de eerste fase (de crisisfase) en helpt je op weg naar vertrouwen. In bijlage 3 is een samenvatting opgenomen van een scriptie van Fer- dinand Bijzet (2010) over de verschillende fasen en het werken aan herstel van vertrouwen.
de posthistorische mens (posthistorisch in die zin dat de mensheid na het nationalisme en het imperialisme, i.e. de globalisering, geen historische taak meer heeft) behoudt zijn dierlijkheid niet langer als een niet te onthullen en onopenbaarlijk gegeven, maar beoogt het tegen deze dierlijkheid op te nemen en deze zo door middel van de technologie te beheersen doorheen een totale bemeestering en onderwerping van de Natuur. Dit lijkt overeen te komen met Marx’ perspectief op het Einde van de Geschiedenis, maar Marx zag deze als de ‘bevrijding van de mens’. In Heideggers perspectief, waarbij Agamben zich zo te zien aansluit, betekent dit echter de ‘dood van de mens’ omdat de mens zichzelf in de technologie vernietigd zal hebben. We zien hier het centrale belang van de vraag naar het ‘menselijke’ van de ‘mens’, naar zijn ondergrens (waarbij hij verontmenselijkt wordt, zoals Agamben deze niet-menselijkheid onderkent in de ‘bewoners’ van de naziconcentratiekampen en dit vergaan tot de niet-menselijke conditie beschrijft in zijn boek ‘Quel che resta di Auschwitz’, 1998, Franse vertaling: ‘Ce qui reste d’Auschwitz’, 1999) en naar zijn eventuele bovengrens (de ‘posthumane mens’).
Maria hief haar hand op. ‘Begrijp me niet verkeerd, alsjeblieft. Het is gewoon een vraag die bij me opkwam.’ Ze keek haar zoon in zijn bruine ogen. ‘Je bent mijn enige kind, mag ik een beetje bezorgd zijn?’
Ergens lag een patroon van overlappende hande­lingen tussen Yuun Kuhalin en de drieëntwintig mensen waarvan ze de dunne strookjes één voor één in een lege sigarenkoker plaatste. Pelegero Izaz, een oude vriend van haar moeder. Neji Lii, Kiteh, denker, weten­schapper, uit­vinder. Aijin Agaron, Kiteh, van hoge afkomst. Ze schoof de derde film onder de lens van de zakmicroscoop, schoot door de samen­vattingen.
Met de verzelfstandiging van het Ego, de Geest en de Maatschappelijke Orde werd het individu meer en meer een gespleten schizo individu. Tegenover zijn natuurlijke neigingen stond zijn Ego, stond de Orde klaar om deze in de juiste aangewezen banen te leiden. Het lichaam werd meer en meer een probleem in de mate dat de overgave aan de natuurlijke neigingen van het vlees het contact met de goden of de godheid, het luisteren naar de stem van het geweten, verhinderde. Meer en meer zouden lichaam en geest tegen elkaar worden opgezet: door de goden die zich in de geest manifesteerden én door de goddelozen die zich overgaven aan de geneugtes van het vlees en doorhadden dat de geest een fictie was die hoogstens om redenen van praktische nuttigheid moest worden geprezen. In Paulus’ Brieven (aan de Romeinen, aan de Korinthiërs) kunnen we lezen hoe het ware geloof, de ware gehoorzaamheid aan God bestaat in de onverschilligheid tegenover het vlees en de overgave aan de geest van het vergoddelijkte Woord. Ook dit zijn dus ontwikkelingen die zich pas in de landbouwsamenlevingen zouden doorzetten, maar waarvoor de kiem te vinden is in de paleolithische samenlevingen. Het natuurlijke genot (van het voedsel, van seks) krijgt de banbliksems van het Kwaad over zich en wie hoopt het Rijk Gods binnen te treden, hoort zo veel mogelijk dit natuurlijke genot te mijden en zich over te geven aan een hogere Orde, een hogere Macht. Maar de hogere Orde van de Geest schept zo haar eigen kwaad en boosaardigheid: de leugen en de veinzerij. Zoals Immanuel Kant immoraliteit zag in het instrumenteel aanwenden van de zedenwet voor eigenbelang, zo duikt het Kwaad op de duur overal op. Geloochend moest dus worden dat de Geest slechts een instrument was van de natuurlijke drang tot zelfbehoud: de Geest kwam te voorschijn als een afgezonderd principe dat tegen het lichaam werd gesteld. Praktisch kwam men ertoe in het openbaar de natuur geweld aan te doen en in de publieke ruimte die natuur zo veel mogelijk te verbergen in houding, kledij en gebaren. In het openbaar diende men de geest ‘vrij’ te hebben. Het natuurlijke van zijn kant werd verbannen naar de privé-vertrekken, hoogstens nog toegelaten in drankgelegenheden en bordelen, vermomd als obsceniteit. De Wet die het natuurlijke genieten verbood, kon echter niet slagen: niet alleen drong het natuurlijke zich aan de geest op, de geest die immers zelf maar een stuk lichaam was, de Wet suggereerde in al zijn uitspraken ook de mogelijkheid van dat natuurlijk genot. Bovendien zag elk kind dat niet iedereen zich aan de Wet hield, dat er uitzonderingen waren: doorgaans hielden zij die de Wet instelden zich zelf niet aan de Wet. De Wet leidde aldus tot een fundamentele gespletenheid van de samenleving, tot een fundamentele gespletenheid van elk individu dat onderdaan was van die Wet. Verdringing en transgressie, ascese en excessief genot wisselden elkaar voortdurend af. En de Wet diende dan ook voortdurend bijgesteld en herzien te worden, een proces waaraan vandaag nog steeds geen einde is gekomen.
Hoop zonder noodzaak tot enig resultaat. Hoop die los stond van de vraag of er oorlog komt. Hoop die onverschillig was of ze in de gevange­nis zou belanden, doodgeschoten zou worden. Hoop die zich geen zorgen maakte over de toenemende chaos, de stijgende onvrede of de loyaliteit van Agent-Voyeur Ujhalin, van Agent-Voyeur Loheij richting Kiteh of Lleroh. Hoop die zich niet afvroeg wanneer Loheij nooit meer thuis zou komen, omdat haar lijk in een mortuarium lag.
Dit is een e-boek converteerbare download aangeboden door De orde van de tijd. De online versie biedt links naar een filognostische gids van verduidelijkende afbeeldingen http://theorderoftime.com/spiritueel/gids.html en linkt op naar de lijst van termen die hieronder is toegevoegd aan deze download, maar niet woord voor woord is opgelinkt als op het internet.
De onderliggende orde heeft betrekking op de werkelijkheid van de ziel die kan worden gedefinieerd als het zich gewetensvol herinnerende ware geestelijke zelf. Men zou het feit moeten accepteren dat het lichaam of valse, zeg tijdelijke zelf, wordt beheerst door de geest en de geest wordt bestuurd door de ziel (afb.) De orde van de ziel is gedefinieerd als God waarvoor er vele namen en definities zijn. Voor zover het het onpersoonlijke betreft kan men zeggen dat al het gelijkrichten met de ziel afkomstig is van een begrip van celibataire orde dat de wijsheid vertegenwoordigt van de voorouderlijke heiligheid. Hiertoe kan men heilige geschriften bestuderen van bij voorkeur verschillende aard om zich te verzekeren van de volwassen optie. Met eenzijdige studie dit aangaande is men gevangen binnen één school van denken terwijl de gezonde psyche een vrijheid van keuze verlangt. Het is niet slecht gekozen te hebben, het is slecht de vrijheid van mening ontzegd te krijgen zoals die door democratische wetgeving is vastgelegd. Wat als goed en slecht wordt beschouwd is eenvoudigweg linguïstisch gedefinieerd en vastgelegd middels wetgeving. Men moet beantwoorden aan de vereisten van de eigen cultuur. Onenigheid hierover noodzaakt politieke aktie. Dit kan eventueel leiden tot sociale konflikten en internationale oorlog. Aldus kan worden geconcludeerd dat de basis zekerheid van behoorlijke wet en orde van primair belang is voor een succesvol leven en een succesvolle wereldorde. Succes kan worden gedefinieerd als algemene publieke tevredenheid met de bestaande wet en orde met inbegrip van een geringe belangstelling voor verdere politieke aktie. Aangezien normale niet-politieke individuen niet zelf de wet kunnen maken, is alleen het begrip van persoonlijke orde verder van belang. Regels voor persoonlijke orde worden aldus beschouwd als dienst aan de ziel en God ongeacht de eigen religieuze voorkeur. Persoonlijke orde die uitloopt op een dwangmatige stoornis impliceert een vervreemding van de ziel. In dat geval moeten de regels die betrekking hebben op de ziel worden nagetrokken.
De volgende dag veranderde het landschap. De woestijn werd onder­broken door een hoge opgegooide rug van zand en rotsen: de buitenrand van een krater. De eerste die we tegenkwamen, en hij was te groot om er omheen te trekken. De monorail, nog steeds ons kruimelspoor naar huis, helde zachtjes en ging er overheen.
Dit is een lastig punt. Niets is zo destructief als jaloezie en verwarring hierover. Een goede arbeidsverdeling vereist duidelijk gedefiniëerde sociale rollen en overeenkomstige verplichtingen (afb.). Een huisman of huisvrouw moet werken voor het onderhoud van de kinderen de huis. Een buitenshuis werkend individu moet de sociale positie van de beroepsoriëntatie en de burgerlijke status handhaven. Maar deze dingen zijn dynamisch. Ze komen in fasen en zijn ook vervlochten. Gehechtheid geeft aanleiding tot een hoop moeilijkheden gedurende de onvermijdelijke overgangen. Je kan niet altijd een student/vrijgezel zijn, een huwelijkspartner een zich heroriënterende teruggetrokken persoon of een onthechtte beijveraar van de traditie van de wijsheid van de oude dag zijn. Eveneens beroepsmatig kan men van oriëntatie veranderen van het intellectueel studieuze naar het bestuurlijke, naar het ondernemende en de tenslotte zwoegende roeping. Nog steeds is het nodig duidelijk te zijn zowel voor zichzelf als voor de ander, over wat men aan het doen is. Zonder dit zal er ongewilde verwarring zijn en konflikt zijn. Men heeft zijn eigen zaken te behartigen en daar duidelijk over te zijn. Dat is de betekenis van deze regel.
‘Hm, geen bloed,’ mompelt hij tegen zichzelf. ‘Zeg eens eerlijk, Ferdi: verwachtte je echt dat het de mensen zou boeien dat ik je had vermoord? Dacht je echt dat ze in opstand zouden komen? De Mast zouden bestor­men?’ Hij doet een stap opzij om me te kunnen aankijken. ‘Me zouden omverwerpen?’
Meyago ging opnieuw door zijn dossier. Minaars en minnaressen, van de laagste regionen tot de hoogste standen. Gezonken schepen, gezonken ladingen, scha­duw­levens, onderschat vanwege zijn geslacht. Goud, graan, opiaten, slaven, exotische diersoorten, ver­boden literatuur. Een man zonder onderscheid: Oba, Kiteh, Lleroh, Timbesh, Gehina. Ze schoot over de namen van bedpartners, zijn handlangers (veel Oba-vrouwen, vooral voor het smerige werk) leveranciers, afnemers.
Blauwhuis, 25 februari 2016 07 Nieuws St. Gregoriusschool Inhoud Agenda Personele zaken en stagiaires Kwartiergesprekken Andere tijden of niet? Vastenactie De week van de BMS Open Dag Oud papier Knutselcircuit
Als je denkt dat je als Indo gitarist het wel effe doet, dan bega je een enorme blunder, want dit circuit vergt wel effe een ander manier van spelen. Techniek heeft weinig te maken met het inleven in de soort van muziek. Je kunt het afraffelen, maar het spelen zoals het eigenlijk structuur is, dat valt tegen. De rockabilly muziekstijl vergt effe een andere aanpak en solostijl.
Het is niet zozeer de vingers die het moeten doen, maar ook de combinaties van snaren, posities en akkoorden in jouw solopartijen. Het vergt heel wat geduld en oefening en het geeft je meer inzichten in het gebruik van de gitaarhals.

“reddingstoestel voor noodgevallen paraatheid gear survival oplossingen”

De tweeling van vorige week is ’s maandags met een keizersnede geboren, twee forse babies, allebei gezond. Ze snapten allebei meteen dat ze moesten drinken bij de moeder. Vrijdag gingen ze naar huis. Maar met de moeder, die vloeide en injecties kreeg voor de longrijping, liep het minder goed af. Ze begon harder te bloeden, ik deed een keizersnede, een deel van de nageboorte lag los, de baby was er slecht aan toe en is vrijwel direct overleden. Een ander deel van de nageboorte zat muurvast, was doorgegroeid in de baarmoeder, toen moest ik de baarmoeder ook (voor een groot deel) verwijderen. De vrouw zelf is wel in leven gebleven en ging donderdag naar huis. Maar ze weet dat ze geen kinderen meer kan krijgen. En dat is hier nog veel erger dan in Nederland.
De schreeuw bleek afkomstig van de man. Even later hoorde ze hem stotteren: ‘Wat is dit in hemelsnaam?’ Ze vreesde dat hij haar schuil­plaats had ontdekt. Angstig opende ze één oog tot een spleetje. Hij stond aan de andere kant van de sporen met zijn rug naar haar gekeerd. Nu zag ze zijn opzichtersuniform. Dat stelde haar enigszins gerust. De lichtcirkel van zijn zaklamp onthulde de omtrekken van een lichaam, naakt en bleek. ‘Jezus Christus,’ mompelde hij.
Maar dan verlagen wij onszelf tot precies de zelfde methoden die linkse fascisten als bijv. nazi ”rechter” Roland Freissler in de XXe eeuw hebben toegepast en zo van de rechtspraak een farce hebben gemaakt.
Ik dacht na en maakte een plan. De route terug naar de familie Steiner was ongeveer 127 kilometer: 25 uur op kruissnelheid. Zij hadden een back-up van mijn drijf­veren, dus daar moest ik naartoe. Mijn accu’s waren vol. Daarop kon ik 15 kilometer ver komen. Een keer of tien stoppen om bij te laden en in een paar dagen moest ik er zijn.
‘Steek dat kot in de fik!’ gilde de monnik, die zijn handwerk had voltooid en nu buiten was gekomen. ‘Dat geeft ze wat te doen, dan komen ze ons niet na.’ Hij had het nog niet gezegd of een pijl boorde zich vanuit het duistere riet in de hals van de derde krijger van Harbrand. Hij greep naar zijn keel en zakte reutelend op zijn knieën.
Gezellig buffetje 19,50 Boeren groentesoep Op het buffet Huzaren salade, Zalm salade, Gerookte forel, Ardennerham met meloen, Gevulde eitjes, Saté, Gehaktballetjes in kerriesaus, Beenham met mosterdsaus
Sinds januari 2004 zijn Uranus met Neptunus innig verbonden. Astrologisch noemen we deze verbinding een astrologische receptie. Deze stand maakt ons bewust van de gewonde eenheid en het gemis van het eenheidsbewustzijn op Aarde. Deze stand maakt het verlangen naar het Watermantijdperk wakker zodat we de eerste schreden willen en kunnen gaan zetten naar dit nieuwe collectieve bewustzijn. Deze stand eindigt op 12 maart 2011 en laat ons in de eerste maanden van 2011 nog even een sterke piek ervaren, maar deze stand werkt wel heel 2011 door. *13b Het is nu mogelijk om Meesterschap te verwerven over de collectieve kosmische wond, namelijk; Het helen van het scheppen vanuit afgescheidenheid, persoonlijke drijfveren, los van het geheel. We kunnen dan gaan herkennen wanneer we alleen maar schuiven met horizontale energie (energie van anderen) en niet werkelijk scheppen in verbinding met het grotere geheel, los van de verbinding met je Hoger Zelf. Je schept dan los van de verticale as van het grotere geheel van de Bron en de Wezenskern van de Aarde.*13b
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
Ik heb een dochter. Denk ik. Hoe ik mij zorgen om haar maak, doet soms fysiek pijn, daarom denk ik dat, voel ik dat ik een dochter heb. Dan pak ik haar foto, genomen op een zonovergoten strand en kijk ik naar haar. Denk ik, want er is weinig meer over dan enkele vale vlekken tegen een witte achtergrond. Misschien ben ik het zelf op die foto, misschien is het de hond. Maar ik denk dat het mijn dochter is.
De laatste tijd speel ik veel First Person Shooters. Call of Duty: Advanced Warfare, Medal of Honor: Warfighter, Battlefield 3/4. Prachtige games, waarbij vooral de single-player verhaallijn je meesleept in een verhaal van dood en destructie, aangericht door jou en je team-maten. Het (per ongeluk) doden van burgers wordt niet getolereerd (tenzij je het befaamde No Russian level van Modern Warfare 2 speelt), maar verder bekommer je je eigenlijk weinig over de destructie die je achter je laat, zolang je de missie maar succesvol afrondt.
Tijd: De opeenvolging van momenten. Heel nuchter is tijd afstand gedeeld door snelheid daar snelheid wordt uitgedrukt door het delen van de afstand door de tijd. Voor statische objecten is tijd dus een uitdrukking van afstand. In zekere mate is het culturele begrip van tijd problematisch dat een gemeenschappelijke snelheid negeert en de afstand ontkent en electronisch overbrugt aangezien noch afstand, noch de dynamiek of het bewustzijn van snelheid aan het begrip gerelateerd schijnt te zijn. Derhalve, psychologisch gezien, wordt de tijd cultureel gekend als een identiteits-konflikt waarin de persoon is gedesoriënteerd naar de getimede plaats en de ware tijd van de gebeurtenissen in de natuur. De instabiliteit van de tijd-ervaring wordt psychologische tijd genoemd terwijl de gemeenschappelijke beweging van de draaiende planeet het ware van de tijd aangeeft. Culturele tijd wordt gekend als de klokkentijd. De drie begrippen van tijd die tesamen zijn totale definitie uitmaken kunnen worden verenigd in de formule Tp=Tw-Tk. In normale taal: psychologische tijd kan worden herkend als het produkt van de negatieve relatie, het verschil, tussen klokkentijd en natuurlijke tijd (afb.)
Ik vroeg de beveiligingsapparatuur mijn ruimte te scannen. De ca­mera’s namen niks waar. Niet op het zichtbare spectrum, maar ook niet infrarood of ultraviolet. De eeuwige dans van de stofdeeltjes werd alleen door mij verstoord en door niemand anders. Een oproep van het medische centrum verscheen in beeld. Mijn vraag aan de apparatuur duidde op een toestand van verwarring, meende de computerstem. Had ik misschien medicijnen nodig? Of een gesprek? Ik had tenslotte vandaag iets traumatisch meege­maakt. Ik antwoordde ontkennend. ‘Goed,’ besloot het centrum. ‘Maar als u binnen 24 uur nogmaals tekenen ver­toont van irrationeel gedrag, wordt voor u een afspraak gemaakt met een telepsychiater.’
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
Niet mystificerend is meditatie doordacht zien en overwegen, contempleren. Het betekent dat men zijn oog moet fixeren op iets en er serieus over moet nadenken overeenkomstig een plan. Kort gezegd is meditatie serieuze overweging overeenkomstig een plan. Ergens aandacht aan besteden moet zowel voorafgaan aan akties als erop volgen. Zonder planning vooraf en evaluatie achteraf is er geen zelfcorrectie mogelijk. Zonder zelfcorrectie raken de dingen gefixeerd, dood en moeten ze worden opgegeven. Het complete van het leven en de evolutie is niets dan één voortdurende zelfcorrectie. Het is de manier waarop genen muteren en organismen werken. Gefixeerd sterft men terwijl aanpassing aan de veranderingen van de tijd de continentie van het bestaan, het overleven definiëren. Derhalve zal geen fixatie op welk materiëel iets stand houden. In essentie moet men gefixeerd zijn op de ziel in gewetensvolle zelfherinnering maar aangezien men altijd geïdentificeerd is met het lichaam voelt men angst: iets zal in de geest gebeuren als werkelijk het gewetensvolle en niet het fysieke het doel is. Het fysieke is in feite enkel het middel terwille van het doel der bezieling. Maar de ziel kan niet zonder het verstand bestaan terwijl de geest ervan het denken zal dirigeren. Meditatie geeft te denken, dat denken moet worden bestuurd volgens een geest en die geest moet door intelligentie met de ziel overeenstemmen. Als je één van die stappen mist zal angst het gevolg zijn: men zal het valse zelf of het lichaam dienen, en merken dat het denken negatief wordt de juiste geest missend en als gevolg daarvan zal men de kontrole over de aandriften van het lichaam verliezen.

“overlevingsuitrusting groothandel dropshippers lijst van overlevingsuitrusting voor backpacken”

Met roken verliest men longcapaciteit daar de longen zich met slijm vullen terwille van de reiniging van de rookresten. Regelmatig roken zal het lichaam in ernstige mate belemmeren zich te herstellen tot de schone conditie en op die manier kunnen allerlei ziekten het gevolg zijn. Daarvan is kanker het meest berucht. Het wordt gezegd dat roken niet alleen tien jaar op je levensduur kan schelen maar dat het ook in ernstige mate het normale funktioneren belemmert vanwege een verminderde konditie en een geest geagiteerd door de gifstoffen. Nicotine vernauwt de bloedvaten en vervalst de concentratie. Men zal zelfs geconcentreerd zijn als het niet gewenst is, zodat gevangen in toxische stress men zijn normale positieve levenshouding zal verliezen. Verslavingen hebben een aparte psychologie voor zichzelf. De algemene noemer is ongeluk vanwege de intoxicatie. De ware oorzaak van het roken en andere intoxicaties is het onvermogen zich op de juiste wijze gelijk te richten met het belang van de waarheid: de ziel. Omdat men niet weet hoe zich te binden en de energieën te bundelen houdt men vast aan kunstmatige middelen hetgeen natuurlijk nooit zal bevredigen voorbij een zeker oppervlakkig effect of vervalsen. Het is escapisme met een onvermogen om te gaan met de waarheid van het leven.
Hij bracht zijn rechterhand, met het grootste gedeelte van het wensbotje, richting zijn rechteroor. Met iets meer moeite kreeg hij het recht voor zijn gehoorgang. Hij sloot zijn ogen en prikte. De pijn was verblindend: het was alsof iemand met de punt van een scherp mes langs de binnenkant van hoofd schraapte. Een plotselinge duizeligheid overviel Berend en hij verloor zijn evenwicht. Hij probeerde de rand van de werktafel nog vast te pakken maar maaide alleen stukken vlees op de grond terwijl hij neerging.
Deze “zelfopvoeding” of “zelfcultuur” (“cultuur” in de zin van “bouwen”, “boeren”, zoals in landbouw of stedenbouw), die dus typisch was voor de weldenkende burgers in de hoogdagen van het Oudgriekse hellenisme en de erop volgende Romeinse Oudheid (plusminus 300 v. Chr.- 150 n. Chr.), kreeg in het vroegste christendom al meteen een fors negatieve en zondige bijklank. En in het volgroeide christendom en katholicisme nog een pak meer, tot het jansenisme en vooral het vroegmoderne “protestantisme” er een snok aan gaven, zij het dat deze zelfwaardering bij de protestanten nog steeds samenging met een zekere “schuld” of minstens een “schuldgevoel”. De christen van het eerste uur (en van de latere uren) stond immers ten dienste van zijn “gemeente”, van het transcendente en mystieke grotere “Geheel”, en hij hoorde zich doelbewust weg te cijferen, zich op te offeren, in de hoop door de nabij zijnde “Verlossing” via de wederkomst van de Christus-Messias beloond te worden, een hoop die door het merkbaar falen van de Messias om spoedig de wereldse zaken ter hand te nemen, verplaatst werd naar het “Hiernamaals” (dat was eigenlijk pas berekend “egoïsme”). Idem overigens in de islam, dat in het Arabisch letterlijk “onderwerping” betekent, onderwerping van je “Mij” en je “Ik” aan Allah en aan de “oemma”, de gemeenschap van de gelovigen.
Hij keek de winkel rond. Alles zag er uit zoals het er uit hoorde te zien, behalve dat de krijtdoos open op de grond lag en het bord met de aanbiedingen niet in de etalage stond. De zware houten voordeur viel langzaam achter hem dicht. Op zijn hoede liep Berend naar de keuken, maar ook daar was alles normaal.
Zowel Lark als Saveer zijn zware geesten waar je niet zomaar vanaf komt. Die moeten echt verslagen en overwonnen worden. De zwarte hond ervaring duurt zolang als het moet duren. Nadat de Saveer-wand is doorbroken voel je je slap en miserabel, angstig, want je bent dan nog heel week. Alle oude demonische schelpen die om je heen waren gebouwd zodat je niet gevoelig kon zijn voor de gnosis zijn dan weggehaald, en dan sta je ineens naakt en week in het veld, kwetsbaar, want alles is gevoelig. Heel langzaam moet je vandaaruit dus weer tot de hogere kennis komen om je daardoor te verfijnen, en geen ‘geweldige spiermassa’ gaan opbouwen, geen bumpers die de moeder weer wegdrukken. In boetvaardigheid moet je jezelf onderwerpen aan de moeder. Christelijke geesten willen dat niet. We zullen gaan beschrijven hoe dat proces precies gaat, maar dit proces wordt ook beschreven in de series, in de Amazone Bijbel. We zullen het wat gaan uitdiepen. Er staan veel gevaren op de loer. Er moeten veel valse bindingen verbroken worden, valse hulpmiddeltjes, valse wondermiddeltjes waardoor geesten en zielen zichzelf opblazen, en dan tot een soort van pseudo-geluk komen en dan als aan de drugs hun ‘bumpers’ vertonen in plaats van ware immunologische demonologie. Het volk is aan de steroides, en trekt daardoor de nakers aan, de ‘dochters der mensen’ die het nephilim geslacht zo in stand houden. Wees blij dat de gnosis jou daarvoor probeert te besparen. Dat is een teken dat de gnosis jou niet verstoten heeft. Juist de angst is daar een teken van. Ongevoelige, ongebroken mensen voelen vaak geen angst. In ieder geval niet op zo’n manier zoals jij het voelt, en bezorgd bent over de relatie met de gnosis. Echte zombie-mensen maken zich daar totaal niet druk om. Ja, ze kunnen soms bang zijn als het gaat om hun eigen hachje en koninkrijk te beschermen, maar zullen zich totaal niet druk maken over hun relatie met de moeder gnosis, de vur.
Voorheen konden de Grieken (althans de vrije min of meer “aristocratische” burgers, zij dus die wapens mochten dragen) zich ego-zorgeloos verliezen in het beheer van hun polis. Een mens was een “zo-on politicon”, een “politiek dier”. Maar met de machtsovername door de “Macedoniërs” was het uit met deze dagvullende bezigheid. Wat nu? Het is in deze periode dat de Oudgriekse filosofie geleidelijk (maar in onze geschiedenisboeken abrupt) een fundamentele wending maakte. Filosofie werd van bespiegelingen over de “aard der dingen” een zaak van geneeskunde en therapie (voor een magistrale behandeling, zie Martha Nussbaum “The Therapy of Desire: Theory and Practice in Hellenistic Ethics”, Princeton NJ, Princeton University Press, 1994). We (wij, de hedendaagse Westerlingen) associëren deze nieuwe filosofie klassiek met Epicurus, de stoïcijnen van Zeno (die van Kition, niet die eerdere van Elea met zijn paradoxen) en de cynici van Diogenes de Hond. Deze lieden gingen zich onledig houden met wat we nu “welzijn (vs. welvaart)” zouden noemen. Ze “plooiden zich terug op zichzelf”. Niet dat ze solitair levende, asociale egoïsten of asceten gingen worden. De “zelfzorg” was hoe dan ook een zaak die in gemeenschap bedreven werd, het was geen affaire van een reeks cavaliers seuls of egotrippers. En zeker was het geen narcisme. Het was zaak je alleen over te geven aan “engagementen” waar je zelf controle over had en waar je niet per definitie afhankelijk was van anderen, van aan je wil ontsnappende externe factoren (zoals het geval is voor bv. status of rijkdom) of van de overheid of de “Staat”. In deze context was het minstens interessant “jezelf te kennen”.
Handig pocket zakmes voor alle omstandigheden Een zakmes is handig voor alle omstandigheden. Komt er een nieuw pakketje binnen die snel geopend moet worden. Heb je een romantisch avondje met je vriendin en moet de wijn nog ontkurkt worden. Of ga je de natuur in om te gaan survivallen. Een zakmes kan je gebruiken voor alle gevallen. Met dit m
‘Ik verwacht dat de Mast nog niet van mijn terugkeer weet, maar de tijd dringt. Mook moet weten dat ik nog leef, dat ik nog Groot-Alloceur ben, en dat zijn tijd voorbij is. Maar die confrontatie moet ik wel zo snel mogelijk aangaan, voor hij gelegenheid heeft gehad om een vervanger naar voren te schuiven.’
In die jaren van de Belle Époque is het voor de leden van de bovenlaag een must om te lijden aan een of andere zenuw- of geestesziekte. Vooral dan bij jongvolwassenen. Mannen schepen zichzelf op met neurasthenie, vrouwen met melancholie, een zenuwinzinking of een onduidelijke “hysterie”. Ook nymfomanie is aardig meegenomen. Dit soort ziekten geldt als een privilege, als een erezaak en als een bewijs van hogere sociale status. Wie voor zijn overleving moet werken of afhankelijk is van liefdadigheid kan zich geen dergelijke ziekten veroorloven. Neurasthenie e.d. fungeren dus als een manifest teken dat je je het, dankzij geërfde rijkdommen, kan permitteren in het geheel niets te doen. De Belle Epoque zijn ook de hoogdagen van allerhande alcohol- en drugverslavingen: van absint tot opium en cocaïne. Zonen en dochters van geboren rijkelui doen er alles aan om zich artistiek en intellectueel voor te doen (“dandyisme”). Zij brengen graag hun tijd door in de brede marge van de artistieke en intellectuele avant-garde, die net tijdens de periode van de Belle Epoque haar hoogtepunt bereikt.
18. 16 • een sociale en seksuele buitenstaanderspositie in de tiener- tijd; • een ‘hoekige’ seksuele leercurve (niet geleidelijk aan leren experimenteren met verliefdheid, zoenen, opwinding, enzo- voort, maar plotseling geïnitieerd worden. Zoals in eerdere scriptie door Ferdinand Bijzet (Collums ring 2004) is beschreven, is het verslavingsgevaar van cyberseks zeer groot. Dit wordt bevorderd door de grote beschikbaarheid van seks op internet, op tv, via de telefoon en zelfs op straat. Veel cliënten geven aan dat er langzaam een patroon is ontstaan, vooral in de puberteit, en dat zij erachter kwamen dat het een ge- woonte werd om seks, in welke vorm dan ook, te gebruiken als een verdovend middel. Door een herhalend patroon zijn de hersenen ge- wend geraakt om pijn, stress en allerlei andere negatieve gevoelens te parkeren en er een kortstondig genot van te maken. Geleidelijk aan raak je zo verslaafd aan een patroon om seks te gebruiken als een ‘pornocetamol’ (www.pornocetamol.nl) waardoor vervelende en pijn- lijke gevoelens tijdelijk worden verdoofd. In de huidige praktijk is een daadwerkelijke oorzaak vaak moeilijk te vinden. Het lijkt dan ook niet zinvol om daar uitgebreid naar te graven. De ervaring leert dat het in de beginfase uitgebreid ingaan op de oor- zaak zelden verklaringen oplevert, en dat dit weinig tot geen effect heeft op het symptoomgedrag zelf. Het is belangrijker om de focus te leggen op waar het in het hier en nu werkelijk om moet gaan, name- lijk: wie is de man of vrouw achter het symptoom? De onderliggende oorzaak kan voor de partner en de therapeut vaak wel zinvol zijn om degene die de symptomen vertoont beter te begrijpen of te leren kennen.
Gelukkig was er vlak voor het einde van het dorp een druk tankstation met een grote luifel. Auto’s reden af en aan om stroom te tanken terwijl hun baasjes in de bijbehorende shop aten, dronken of sanitaire behoeftes vervulden. Mijn accu’s waren nog bijna halfvol dus zodra de regen over was, zou ik verder kunnen.
Dit is een scherven bril binnen defensie gebruikt wordt militairen krijgen deze ook niet direct in hun AMO maar later als ze in hun functie opleiding zitten voor infanterist of voor tank bestuurde enz.
Ook bezoekers hier merken hoe lastig het is, omdat het geld hen wel eens in de zakken brandt om het weg te geven, maar ze tegelijk voelen: het geld wordt verkwist wanneer ik het aan deze persoon geef. En dan nemen ze het geld van de buren dat ze hadden meegekregen voor een goed doel in arren moede maar weer mee naar Nederland.
Trommelaar, deunenmaker, marketeer, wijnboer, auteur en filosoof, Ilja Gort (1951) is van alle markten thuis. Goed thuis, want alles wat hij aanraakt, levert vrolijk klinkende munt op. Wie per jaar 1 miljoen flessen wijn aan grootgrutter Albert Heijn slijt, kan normaal gesproken grijnzend aan een naaktstrand gaan liggen. Gort niet. Die werkt zich een versukkeling, vooral ook door het vele schrijven dat hij doet. Zijn laatste boek Het Merlot Mysterie, een echte roman nog wel, oogst veel lof en daar is hij net zo blij mee als toen hij elf was en van zijn vader een drumstel kreeg.