“sog overlevingsuitrusting overlevingsdozen alleen tandwieloverbrenging”

Ik zakte weer op mijn knieën toen een pijnscheut door mijn voeten trok, en mijn bionische handen opeens onaangenaam strak kwamen te zitten. Het klem­mende gevoel ging over in snijdende pijn­schok­ken. Ik rukte de bionische onderdelen af.
‘Dat zou betekenen dat hij werkelijk een volmaakte verrader is. Als we het pad niet hadden gevolgd waren we verdwaald, en nu we het wel hebben gevolgd lopen we groot gevaar.’ Urendel blikte voor de zoveelste keer om zich heen en achter zich, maar bespeurde nergens onraad. Daardoor leek hij nog onrustiger te worden.
Zij doen deze oproep omdat er ondanks de enorme impact die suïcide op de samen-leving heeft, in wetenschappelijk opzicht maar weinig vooruitgang is geboekt wat betreft inzicht in en behandeling van suïcidaal gedrag. Elk jaar plegen wereldwijd bijna een miljoen mensen suïcide; dat is meer dan het totale aantal mensen dat overlijdt als gevolg  van moord en oorlog samen. Nog eens tien tot twintig miljoen mensen doen een poging tot suïcide. Suïcide is een van de drie belangrijk-ste doodsoorzaken in de economisch meest productieve leeftijdsgroep van vijftien tot 44 jaar. De cijfers van zelfdoding zijn sinds de ineenstorting van het bankenstelsel in 2008 en de daarop volgende economische crisis  verder gestegen.
Hoewel hij het initiatief en de beweger van de tijd is, is zij degene die weet of het allemaal klopt of niet. Zij zal weigeren als ze chaos bespeurt in zijn plannen. Ze heeft een instinct hem te volgen in zijn beheersing van de ruimte, daar macht over een territorium in zijn vermogen ligt. Maar op die manier de tijd besturend heeft zij altijd het laatste woord. Zij bewijst dat bewustzijn meer acuut is een getuige van de tijd zijnde dan de tijd zelve zijnd. Derhalve kunnen vrouwen mannen als stompzinnig beschouwen inziende dat ze niet zo ordelijk zijn als ze gewild hadden. Het is als de mensheid in relatie tot de natuur: vele begrippen van de tijd passeren de revue, maar haar omwenteling is de uiteindelijke autoriteit. In het bijzonder omdat mannen zulke regelneven en plannenmakers zijn is haar initiatief van het allerhoogste belang. Hoewel ze de weg van de lust mag zijn, gefixeerd in haar biologie, de man verleidend tot weten in plaats van ernaar handelen, zal haar bewustzijn inspireren tot akties die de mannen met de benen op de grond zetten. Eenvoudigweg de hele tijd comfortabel levend ter wille van jezelf en je nageslacht niet bezorgd zijnd over de ‘grote zaak’, is haar liefde. Zo zal ze het huishouden, het voedsel, de kleding, de kinderen etc. etc. bestieren om hem te laten ontdekken wat hij verwaarloosde als hij haar initiatief en liefde met zijn problemen van maatschappelijke kontrole vergeet. Emancipatie zal hem het huishouden bijbrengen, de kinderzorg, koken en schoonmaken, terwijl zij zal ontdekken hoe de mechanismen van de macht werken. Naar de evolutie van de ziel in het proces van het bereiken van de bevrijding in volledige overgave van dienstbaarheid (afb.) zal de hele aangelegenheid van de sexeverschillen onbelangrijk worden. Men kan net zo goed een homosexueel zijn om uiteindelijk precies het zelfde proces en de gelijkheid van de mens te ontdekken. Als men zou reïncarneren moet men even zo goed in staat zijn het lichaam van de andere sexe te leven. De wet van oorzaak en gevolg zou het zelfs voorschrijven, een ieder met zijn eigen schaduw uitbalancerend. Zoals de man bewijs levert, zo zal ook de vrouw het moeten. Met haar afspreken houdt dus ook het respekteren van haar bewijs van vrouwelijke zorg in. 
Al die tijd had Cynethryth als verstard op haar ver­hoogde eiken zetel naast die van Offa gezeten, haar onderarmen majesteitelijk op de leunin­gen, maar met haar brandende zwarte ogen gericht op het krijgs­gewoel. Nu stond bisschop Hygeberht vóór haar, keek naar haar op, richtte het uiteinde van zijn staf op haar. ‘Zij!’ schreeuwde hij naar achteren, naar de strijders. ‘Ziet u niet dat zij de rot in de appel is, de bron der twee­spalt, de vernietiger van jonge mannen, de ware vergieter van hun bloed? Met deze Frankische heks kwam de klad in het land! Zij moet weg! Cynethryth, een hoer van Babylon!’ De staf trilde, maar bleef op haar gericht.
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
Vervolgens schotelde mijn systeem me een selectie van beelden voor. Geen sport of roddels, het kende me gelukkig beter dan dat. Wel een aankondiging van een samenwerking van kunstenaars aan een lang­speelfilm. En opnames van een debat over de zuidelijke oceaan. Extreme milieuactivisten pleitten ervoor geen krill meer te oogsten. Dan zou het systeem zich nog sneller kunnen herstellen. Aan de andere kant bleken er meer bezoekers te mogen komen naar het groeiende Groot-Barrièrerif. Een animatiefilmpje van een team uit Japan deed me lachen. Ik gaf ze een paar van mijn minuten. Waarschijnlijk zou ik een keer een klus in een fabriek voor ze moeten doen. Tijdens het eten ontving ik ook nog een uitnodiging. Twee van mijn vrienden en een bezoeker uit een ander dorp gingen naar de kroeg. Met ze meegaan zou mijn sociale score verhogen waardoor ik meer uitnodigingen uit andere dorpen zou krijgen, maar ik had allang geaccepteerd dat ik op dit gebied bij anderen achterliep en liet het bericht onbeantwoord.
Zohra stond op en nam enkele spuitbussen uit haar rugzak. Ze liep naar buiten en begon een monster op de poort te schilderen. Het was een artistiek ritueel, maar evengoed had het een heilzame werking op haar lichaam en geest. Ze vermoedde dat het een psychisch equivalent was van een bevalling. Op haar manier schonk ze een kind het leven. Het was haar creatie. Lieven bracht enkele accenten aan. Zo werkten ze altijd. Hij voelde en vulde haar perfect aan. En zo, high van de kristallen, gingen ze uren door, onverstoord en uiterst nauwkeurig, tot er een wanstaltig wezen voor hun ogen tot leven kwam.
Basis behoeften zijn: voedsel, onderdak, kleding, wet en orde. Er zijn secundaire behoeften zoals geborgenheid, liefde, geluk, tevredenheid, afleiding, exploratie en vernieuwing. Allen zijn het vormen van zelfrealisatie, de gemeenschappelijke noemer van alle menselijke aktiviteit. God laat geen huizen, kleren of boeken aan de bomen groeien. Voor God mogen we naakte apen in een zottenparadijs zijn. Voor de Heer en Zijn vertegenwoordigers, wat Zijn naam ook moge wezen, zouden we pogen ongeveer zoals Hij te zijn: onthecht maar gecultiveerd, zelfbewust maar niet egoïstisch. Aldus schijnt er religieus een diktaat van menselijkheid te zijn kortweg gedefinieerd als een bezield vermogen tot delen. Dit schijnt de noemer te zijn van de religieuze behoefte. Politiek hebben we behoefte aan onze vrijheid ons uit te drukken, ons te organiseren en deel te nemen aan. Deze secundaire behoefte wordt dan in één woord democratisch genoemd, onafhankelijk of de staatsvorm nu een monarchie danwel een republiek is. Voor de kunsten en de wetenschappen is de behoefte twijfelachtiger. Erkend te worden, wordt ook psychologisch begrepen. Wetenschappelijke vooruitgang die miljarden kost geeft nog geen garantie voor geluk en vormt zelfs een oorlogsrisico i.v.m. het verschuiven van machtsevenwichten. Kunsten en wetenschappen zijn realistischer echter hoewel ze behoren tot te secundaire behoeften die alleen in geval van nood en dienst aan het primaire belang fundamenteel kunnen worden genoemd. Dit aangaande hebben de intellectuelen, de clerus en de ondernemende kunstenaars grote schuifladen met geheime oplossingen voor het geval dat…we weten het niet.
‘Maar is dat niet dat spul dat adrenaline bevat? En alcohol? En…’ Mijn ademhaling versnelde toen ik me de reclamefoto’s ervan voor de geest haalde. Pure energie. ‘Maar da’s hartstikke gevaarlijk!’ Ik keek van Lars naar moeder. ‘Ze is pas twaalf!’
‘U gaat hiervan niets rapporteren dat niet langs mij gaat. U blijft twee weken hier om ons alles te leren wat u weet. Daarna gaat u weer terug naar Yin-Ghuel tot ik u opnieuw nodig heb. En verder zwijgt u hierover. Zelfs tegen uw meerdere, Beijjun Niam.’
Voor de bands is het zaak dat ze allen een keer een kans moeten hebben want ik hoor vaak bands die heel goed zijn in de oefenruimte blijven spelen, ze hebben geen promotor en als ze zich aanbieden kijkt men liever de beroemde kat uit de boom en kiest men vaak de bands die zij al vaker hebben geboekt.
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
Harrald nam zijn eerste rugzak en wandelde langs de stellages. De labels op de planken waren verdroogd en hier en daar verkruimeld. Gestaag vulde hij elk van zijn drie rugzakken tot hij die maar net kon dragen. Hij wist vrij zeker dat hij regelmatig zou moeten uitrusten, maar dat maakte niet uit, hij kon altijd nog een keer terugkomen om voorraden bij te vullen.

“overlevingsuitrusting in de buurt van mij beste kwaliteit overlevingsuitrusting”

Zohra herinnerde zich weer waarom ze naar hier was gekomen. Het was een onverklaarbare, niet te negeren aantrekkingskracht geweest. Het feit dat ze nog leefde, sterkte haar in de gedachte dat deze situatie voor­bestemd was. Haar vastberadenheid over­scha­duwde de gevoelens van woede, verdriet en angst die in haar ingewanden tintelden. Ze zou niet weggaan voor ze wist wat die vrouw met Lievens bloed van plan was.
Na afloop samen napraten met een hapje en een drankje, dat vind ik fijn. Assortiment hapjes en drankjes 1 Inhoud Gastvrij en goed verzorgd Introductie 3 Gastvrij en goed verzorgd 5 Menukaart 9 Arrangementen
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
De eerste dag was de zee vlak als een snijtafel. De tweede dag wisselde ze van kamer. De derde dag waren de golven hoog als huizen, de lucht donker als opgedroogd bloed. Gedurende de vijfde dag zat ze stil naast de AM-radio in de mess, te luisteren naar de rapportages over de losgebroken rellen in zes Oba-wijken in Yin-Ghuel. Brandbommen. Zelf­ge­maakte geweren. Honderden gewonden werden tweehonderd, drie­honderd, zeshonderd doden onder de Oba. Meyago wist dat de werkelijke cijfers hoger waren.
Hun botanische kennis is buitengewoon groot. De ‘riemen’ om baby’s te dragen zijn gemaakt van gevlochten zijdegras en pijlschachten van de stengels van pampasgras. Zout wordt gewonnen uit het as van de grote Taurari boom.
Wat is overspel? Het is niet eenvoudigweg de huwelijkse ontrouw. Het is veel meer. Het is als ketterij, een revolte of revolutie tegen de beperking van de kultuur. Mensen zien het als een ramp voor het huwelijk; een persoonlijke zaak. In feite is het een kultureel probleem. Iedereen verlangt naar de volheid van God in feite behoefte hebbend aan emancipatie van een lager naar een hoger nivo van kultuur (afb.). Niet bekend met de inhoud van de emancipatie (afb.) verleggen mensen eenvoudigweg het probleem hun toevlucht nemend in overspel en dergelijke, begoocheld als ze zijn door de materiële affaire. De volheid van God heeft betrekking op schoonheid. roem, macht, verzaking, kennis en rijkdom (afb.). De kerk en de edelen gaven hier oorspronkelijk uitdrukking aan. Maar niet de logica van deze effecten onderkennend is het hele begrip van emancipatie en overgave aan de orde der bevrijding verduisterd. Men kan het niet bereiken door gehechtheid aan welk van die effecten van de Orde van de Tijd ook. Wat beslissend is is te ontwikkelen, vooruit te gaan, uit te breiden, en met de tijd te bevatten dat het de kwaliteit en niet de kwantiteit is die telt. Het is niet wat men doet of heeft, maar ,nogmaals, hoe het wordt gedaan en bezeten. Van daaruit zal de logica van de volheid evident zijn. De naam van de inhoud wordt gevonden in het zich gewetensvol herinnerende zelf dat zich ontwikkelt door de verschillende lagen van het fysieke naar het machtige, van het machtige naar het sociale, van het sociale naar het hartelijke, van het hartelijke naar de bekentenis, van de bekentenis naar het inzicht en van het inzichtelijke naar het ware van het goddelijke zelf (afb.). Op het pad van deze persoonlijke en collectieve evolutie realiseert men de logica van de volheid die zichzelf toont als het leven van kennis in onthechting, rijkdom bereikend door te delen, schoonheid door te harmoniëren, roem door viering en macht door overeenstemming (afb.). Niet wetend vanwege gehechtheid, rijkdom stelend, schoonheid begerend in disharmonie, roem verliezend door egoistisch te vieren en de macht corrumperend door het kweken van tegenstellingen, definiëert men de ware aard van overspel. Dit is hoe niet alleen de echtgenote, maar de hele wereld wordt bedrogen door ontrouw aan de emancipatorische belangen van de ziel. Zich vanaf het begin van het huwelijk het belang van de emancipatie naar de interessen van ziel heugend, zal weerhouden van overspel of dat onbelangrijk maken als het gebeurde. Naar de fundamentele waarden is overspel eenvoudig het onreine. 
Op het moment dat de eerste stukken vlees de messen raakte, greep Berend naar zijn oren en slaakte een hartverscheurende kreet. Het vlees gilde. Het schreeuwde. De lamskarbonades krijsten zo hard ze konden, in de oorverdovende stilte in Berends hoofd.
TE HUUR Belenbroeklaan 2 te Heythuysen OP DE EERSTE ETAGE, BOVEN DE CHIROPRACTIEPRAKTIJK LEUDAL, BIEDEN WIJ DEZE MULTIFUNCTIONELE RUIMTE TE HUUR AAN. DE RUIMTE IS CIRCA 50 M2 GROOT WAARVAN 37 M2 KANTOORRUIMTE.
Exemplaren van die van de mens afgesplitste soort maken nu ondertussen ook al de dienst uit in de cafés en eethoekjes van de allernieuwste cultuurhuizen en andere tempels waar roken absoluut verboden is, ook op de terrassen in de open lucht. Kwestie van niet te uitnodigend te zijn voor de menselijke soort die qua aantal nog steeds de robot overtreft. De klanten worden op deze consumptieplekken bediend door strakke stijve wezens uit één stuk, die via een ICT-apparaatje communiceren met één of andere onzichtbare heidense godheid. Hooguit bij het afrekenen houden ze even met een metaalachtige glimlach – een kramp van de lippen – de schijn op dat ze een vorm van besef hebben gehad van de bio-dimensie van je bestaan op deze aardbol.
bezit draag tot een zekere hoogte wel bij aan het geluk, maar over matig bezit is niet goed. Zie die Portugese winnaar van de Europese-super-lotto-jackpot, die heeft nu geen even meer omdat hij niet veilig meer is door al zij geld
25. Op zoek naar wakkerschudmomentenrie, waar ik ooit zo door gefascineerd was dat ik er een thesis over maak-te, zijn we vandaag via de kwantummechanica bij de snaartheorie aanbe-land, die ons vertelt dat er veel meer is dan Newtons zwaartekracht.Materie (en is het wel materie?) valt niet noodzakelijk altijd naar bene-den. We zitten met de natuurkunde vandaag op een punt waar we tegende grenzen aanlopen van wat we ons kunnen voorstellen, als we er al nietvoorbij zijn.Maken we de sprong naar de ontwikkeling van het management enbekijken we de afgelopen 30 jaar, dan stellen we eenzelfde patroon vast.Sinds organisaties industriële vormen hebben aangenomen, zijn we zebeginnen bestuderen. We hebben ons hiervoor heel sterk laten inspire-ren door Newton. Een bedrijf is immers ook een stukje habitat, waaromzouden we de natuurkundige wetten van actie en reactie, van zwaarte-kracht en deeltjes niet op ons bedrijfsbeleid toepassen? We kunnenbedrijven in deeltjes opsplitsen en de aantrekkings- of afstotingskrachtbeschrijven. We spreken over oorzaken en gevolgen, die via een uniekerelatie met elkaar verbonden zijn, als we die relatie vinden. Aanvankelijkwas deze aanpak zowel succesvol als onschuldig. Machines en goederenzijn inderdaad materie en zo mag Newton zijn werk doen. Later begon-nen we ons ook op mensen te concentreren. Mensen als human resour-ces. Daar hebben we het weer. De oplossingen voor al dat ‘mensengedoe’zochten we bij de psychologie en later de sociologie, de antropologie. Deopleidingen in humanresourcesmanagement hebben dan ook hun wiegstaan in de wereld van de psychologie. En hoe zit die ‘wetenschap’, als weze zo mogen betitelen, dan in elkaar? Welaan, de psychologie, wat aan-vankelijk een niche van de filosofie was, zocht haar eigen identiteit,scheurde zich af en zocht haar heil in, wat had u gedacht, de natuurwe-tenschap. Menselijk gedrag werd geanalyseerd. We gingen op zoek naarde elementaire deeltjes die het gedrag van mensen bepaalden. We zoch-ten naar basiswetten en opnieuw, tot op zekere hoogte, waren we hierinsuccesvol. De mens is immers een stukje natuur. Een hoop cellen,samengehouden in een lichaam, wandelend door de straat. DeNewtoniaanse natuurwetten zijn ook op de materiële kant van de mensvan toepassing. En met de laatste ontwikkelingen inzake neuroweten-schappen, waarbij we middels allerlei scanningmethodes zoals de fMRI,onze hersenactiviteit zichtbaar kunnen maken, besluiten we blijkbaardat de niet-materiële kant van de mens, zijn gedrag, zijn bewustzijn, zichook Newtoniaans gedraagt. Maar klopt dit wel? Mogen we besluiten datons bewustzijn, ons gemoed, onze emotie enkel wat chemische activiteitis, wat neurotransmitters, die ook de atomaire Newtondans uitvoeren? 15
‘Uw echtgenote heeft bepaald dat er na haar over­lijden een stichting wordt opgericht ten behoud van uw gemeens­chappelijke huishoudrobot Botje.’ De notaris kijkt me over haar bril aan. ‘Zodat er eeuwig goed voor hem wordt gezorgd. Ze heeft haar aandeel van het gespaarde kapitaal in die stichting laten storten.’
Vooral in Europa lijken de politieke partijen nog niet eens verder te kijken dan hun neus lang is. Geen enkele partij , van welke “ideologische” signatuur ook, heeft een programma dat manifest bestaat uit een toekomstvisie, een doel op (half)lange termijn plus een overgangsprogramma om dat doel te bereiken en die toekomst waar te maken. En zeker huivert iedereen bij de gedachte dat de Mens het in zijn/haar hoofd zou halen om God te spelen. Er mag dan worden gelachen met de paus maar als hij waarschuwt voor de menselijke hoogmoed, knikt iedereen instemmend.
Een structuur hebbend raken mensen snel gevangen in verwachtingen en zien ze op die manier hun vrije associatie bedorven. Gefixeerd op deze of die literatuur kunnen ze niet anders denken, gefixeerd op deze of die persoon worden de anderen ontkend en gefixeerd op deze of die tijd elders of later verliest men het bewustzijn van het hier en nu en de vitaliteit van de vrije wil. Gefixeerd op de persoon, schept leiderschap de hartstocht die de goedheid van het verstandige verstoord. Gefixeerd op het ding voelt men zich vastgelopen in de materie en gefixeerd op de tijd lijdt men onder de keuze en starheid van een schema. Daarom is het verstandig geen verwachten te koesteren. Van een leider moet men niet verwachten te worden geëxcuseerd voor ondernomen aktiviteiten. Van artefakten moet men niet verwachten gelukkig te zijn en van het korset van een structuur van de tijd moet men niet het geheel van God verwachten. Samenvattend kan men zeggen dat zelfverantwoordelijk zijn, in opoffering voor de dingen die ter zake doen, en lijden onder de beperkingen van een schema tesamen de normale houding uitmaken van het omgaan met het onvermijdelijke van verwachtingen. Natuurlijk zijn er vele truukjes om de waanzin der verwachtingen te doorbreken. Vele mensen liegen en doen valse beloften, alleen maar om degene die verwacht tevreden te stellen. Spontaan zijn in het hier en nu is een algemene remedie, en aanvaarden van uitnodigingen zonder een belofte te doen is ook algemeen. Niet op de laatste plaats leert iedereen de vrijheid voor zich zelf te vieren, of de ander nu reageert of niet. Als het de enige geldige verwachting is met de ziel gelijkgericht te zijn, dan kunnen al dit soort moeilijkheden worden verdragen en overwonnen worden. In staat zijn teleurstellingen en beledigingen te verdragen is een noodzaak. Standhouden is belangrijk. Het is te vergelijken met het immuunsysteem: men heeft weerstand nodig. Daarvoor moet men fit zijn, goed gevoed naar lichaam en geest en vrij van toxische en andere verstorende elementen. Een zwakheid koesterend verliest men dit: de duivel breekt door en ruïneert de discipline. Geen weerstand, geen tolerantie en de aanpassingen kunnen niet worden gehandhaafd: men moet zich terugtrekken en boeten, erbuiten vallen en weer invoegen op een andere manier, nieuwe kracht verzamelen en een betere strategie hebben; dit is de weg van de ervaring. Een boek kan het zo stellen, maar het niet ervaren hebbende, herkent men het niet en vergeet men. Ouders kunnen het de kinderen zeggen, maar als ze b.v. zelf liberaal van sex genieten, hoe kunnen ze dan de kinderen ervan weerhouden? Het is praktijkvoorbeeld en theoretische ondersteuning wat de samenleving bestiert. Van het aldus heilig zijn leiden we kultuurlijke behoorlijkheid af, stap voor stap onze begrippen van heiligheid ontwikkelend. 
Terwijl ik zo de massa zat te bekijken, loopt een fotograaf druk rond met zijn foto toestel, even tevoren heeft hij mijn groep op de bühne op de korrel genomen, dat was het moment dat wij voor het duo de gasten moesten vermaken.
Deze technieken kregen een complement in de sociale technologie waarvan we veel aspecten reeds besproken hebben. Het zoeken van voedsel, het klaarmaken en uitdelen ervan waren stuk voor stuk sociale handelingen. De maaltijden namen de vorm aan van een regelrechte ceremonie die aangaf dat je niet zomaar als het eerste het beste dier altijd at als je honger had en daarbij anderen zo veel mogelijk uit de buurt hield. Eten is in die zin al 100% opvoeding. De magie vulde de techniek aan: met magie misleidde men de natuur, men poogde dit althans. Het totemisme (een antropologisch gezien bezwaarde term die nog weinig wordt gebruikt omdat ze te veel verschijnselen ineens moet bevatten) was een poging de vruchtbaarheid van planten of dieren te verhogen door hen als totem aan een stam of familie toe te wijzen en ze na te bootsen in symboliek, dansen en afbeeldingen. Tussen verschillende totemgroepen werd voedsel uitgewisseld, wat het begin van ruil en handel kan zijn geweest. Een ganse serie regels en voorschriften werd ingesteld met betrekking tot de omgang met personen en voorwerpen en van die voorschriften mocht niet worden afgeweken om het voortbestaan van de groep niet in het gedrang te brengen. Macht (‘mana’) werd toegeschreven aan bepaalde personen, dieren of voorwerpen: die zijn dan taboe of heilig en moeten volgens strikte regels behandeld worden. Meer en meer handelingen werden ingepast in een sociaal ritueel: ceremonieën waren er vooral bij geboortes, initiatie van jongeren en begrafenissen. De initiatie, die een complement was op het aanleren van productieve technieken, werd muzikaal begeleid door hymnen die het expliciete wereldbeeld en de mythes van de stam of familie bezongen. Bij de initiatie kreeg men ook zijn of haar naam. Deze legde de verwantschap vast en de relatie van de geïnitieerde tot de wereld. Ook geboorten en begrafenissen werden met muziek opgeluisterd.
Het nieuws werd geleverd door een nota bene Nederlandse onderzoeker, Carsten de Dreu die aan de universiteit van Amsterdam een experiment uitvoerde na toediening van snuifdoses oxytocine aan een groep studenten-proefpersonen. Zij kregen vervolgens de opdracht om een toets in te drukken na lezing van verschillende namen. Nederlandse namen werden sneller ingedrukt dan buitenlandse (islamitische, Poolse) namen, en die langere pauzetijd was een aanwijzing voor conflicterende emoties die de beslissingskeuze in de weg stonden. De studenten kregen ook nog de vraag wie zij op een overvolle reddingsboot zouden redden: de vijf mensen aan boord of degene die nog moest instappen. Cruciaal bleek de naam van deze kandidaat. Heette hij Maarten dan kon hij op meer steun rekenen dan de personen met Mohammedaanse namen. Uiteraard werden de resultaten vergeleken met die van ‘cleane’ studenten. En de verschillen waren zoals dat heet significant.Het resultaat is overigens ergens wel logisch: het hormoon is natuurlijk een genetisch overlevingshulpmiddel, bedoeld om de mens in de clan te beschermen en dat betekent natuurlijk ook: tegen gevaar. Alarmerend is alleen dat studenten, hoog opgeleid en van de wereld inmiddels zou je zeggen, onbewust, nog steeds vreemd / Mohammediaans aan gevaar koppelen. De bij herhaling in media aangedragen associatie, is kennelijk in het onbewuste systeem verankerd geraakt. Je mag maar hopen dat deze studenten als ze even nadenken, cognitieve activiteit toevoegen aan de emotie, zichzelf corrigeren.
Een paar uur eerder zetten Truus van der Wall en Niko Kloosterhof uit Zuidhorn in Groningen in Baraque Michel hun eerste voorzichtige stappen op langlaufski’s. ,,We zijn hier in de buurt op vakantie en zouden vandaag eigenlijk naar Bastogne gaan”, aldus Niko.
En weet je wat? In al hun haarloze naaktheid, in al hun steeds maar toenemende uniformiteit in vorm en bouw, leken ze niet enkel op elkaar, ze leken ook op die roodachtige woestijn, met een kleur variërend van geronnen bloed tot die van die rozerood beschimmelde omelet onder die veel te kille, onver­schil­lige zon, alsof het niemand iets kon schelen wat we deden, wij, als vagebonden schurkend in het zand. Anders en toch allemaal hetzelfde.
Dat vrouwen awesome zijn wisten we allang. Daarvoor hebben we geen internationale vrouwendag nodig. Wat we wel nodig hebben, is een betere genderbalans in de muziekindustrie, want dat de ongelijkheid ZO groot is, had je vast niet gedacht.
Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
Laura staarde wild naar haar vriendin, naar de ruimte, naar het glas in het deurtje. Wat ze zojuist had gezien was verdwenen en ze begon aan haar verstand te twijfelen. De kamer voelde aan als een vrieskelder en ze vroeg zich af of ze haar adem in een klein wolkje voor zich uit zou zien stuiven.
De dooi van de afgelopen dagen en de beginnende lente zorgden voor sneeuwklokjes die voorzichtig hun kopjes uitstaken boven het gras en de varens die de grond bedekten. Harrald bereikte aan het eind van de ochtend het terrein van het Sciencepark, een vlakte afgewisseld met monolithisch aandoende heuvels. Een klein meer lag midden op het terrein. Zijn doel, de Philipsgebouwen, lag achter het meer. Hoewel hij niet wist welk gebouw het precies was, wist hij dat van alle plekken die hij kon bezoeken in Eindhoven, dit de meest waarschijnlijke plaats was waar de experimen­tele broedkamers van De Philips waren ingericht.
Gezien de mogelijkheden oneindig zijn, wordt het excessieve volmaakte saaiheid, een vorm van verkeerd begrepen dandyisme. Beter werken op beperkt materiaal waar het vertrouwde en het nieuwe nog onderling “converseren”. Zoals bv. Brian Eno stelde voor computermuziek:
Harrald voelde zijn ogen branden. Armena woonde met haar ouders en enkele familieleden in een dorpje ergens aan de Italiaans-Zwitserse grens. Die aan­duiding had niet veel zin meer tegenwoordig, nu landen waren verdwenen en de laatste plaatsen waar mensen woonden één voor één ten onder gingen. Ze was ongeveer zijn leeftijd en hij had de ijdele hoop gehad haar ooit te zien. ‘Dan zijn we waarschijnlijk de laatste mensen op Aarde.’
Het was mij wel opgevallen, maar zoals ik schreef, misschien hoort de Joodse vlag niet bij dodenherdenking in Nederland, uiteindelijk is het vooral door medewerking van de Nedelrandse overheid en het Burgerlijk Archief dat in Nedelrand zoveel Joden zijn gedeporteerd. Misschien heeft Nederland het recht niet deze vlag bij de dodenherdenking te hangen, omdat. We iets hebben om ons als land diep over te schamen.
‘Heel zeker. Om twaalf uur stipt worden de troepen weggehaald. Ik snap het niet… Ik kan mijn hoofd niet aan de oppervlakte vertonen en ik heb zo’n gast…’ Leaf klapte abrupt haar mond dicht. ‘Ooh, ojee. O shit, dat is balen.’
Hoe dan ook, de hominiden, de eerste mensen, beschikten bij het verlaten van de wouden nog niet over een linguïstische communicatieve taal. Ze hadden geen tijdsbesef: zelfs ‘taal-getrainde’ chimpansees kunnen het begrip ‘morgen’ niet vatten. De eerste mensen hadden geen begrip van hoeveelheid, ze konden niet tellen en ze waren niet behept met mentale categorieën waardoor ze de wereld volgens cognitieve schema’s zoals ja vs. nee, wit vs. zwart konden indelen. Ze waren al evenmin uitgerust met een verfijnde theory of mind, die hen toeliet zich in de wereld van een ander mens of dier te verplaatsen. En ze hadden geen zelfbesef: biologisch waren ze individuen, maar psychologisch niet. En distincties tussen zaken zoals subject en object, Ik en Maatschappij, Goed en Kwaad waren geenszins aanwezig. De hominiden hadden alleen een vrij ruim gamma sensomotorische connecties ter hunner beschikking waarmee ze voedsel konden herkennen, reageren op evolutionair vastgelegde gevaren en vorm geven aan hun onderlinge sociaal-emotionele interacties. Dat was mijns inziens ongeveer alles. In de uitgangssituatie was er geen verschil tussen zintuigen en geest, tussen natuur en cultuur, tussen dier en mens, tussen Ik en Ander (de Maatschappij).
Misschien vergiste hij zich wel in Mook, was hun oude vriendschap zelfs nu nog wat waard. Misschien zou hij de tocht probleemloos maken, de zon langzaam links van hem zien opgaan terwijl de ruïnes van Rotje uit de blauwe waas aan de horizon opdoemden. Mis­schien zou hij de Mast bereiken en tot een vergelijk komen, met Mook, en met Va.
Bij gebrek aan al je uitrusting en in combinatie met verwondingen, slechte weersomstandigheden, angst, etc. en met enkel de inhoud van je broekzakken als enige vriend zit je er middenin! Leven of sterven liggen nu heel dicht bij elkaar en de overlevingssituatie wordt nu heel reëel.
Afhankelijke mensen zijn verslaafd door hun zwakheid en sympathie: ze zijn gehecht geraakt vanwege hun ongeregelde levens en de daaruit resulterende begeerten. Men gaat uit, om wat afleiding te hebben, maar niet om nieuwe mensen te ontmoeten. Men beperkt zich tot één persoon of enkele personen alleen onfris zijnde in de psychologie lijdend aan vooroordelen, doofheid en lafheid, vrezend en projecterend in een negatieve begoochelde geestestoestand. Dit is de niet-bevrijde staat van mensen getraumatiseerd door uniform en identiteitskonflikt een formeel begrip van bevrijding missend. Het formele concept van bevrijding komt met de dienst aan de wetenschappelijke notie van kosmische orde: vrede door de dynamiek van de coëxistentie. Naar de tijd is het geen probleem een duidelijk beeld te krijgen, naar het ruimere begrip van de cultuur en de natuur maakte het altijd indruk als een chaos, een doolhof om voor de rest van je leven in rond te waren. Daarom is de ziel gegrondvest op een helder begrip van de dynamiek en diversiteit van de tijd die de orde vormt in de chaos. De chaos kan niet ongedaan of ontkend worden: men is vrij wat dan ook te zijn (afb.). Een vernieuwing van de wereldorde kan zich niet ten gunste van deze of gene religie of politiek systeem van staatsbestuur vestigen. Een nieuwe wereldorde is eenvoudigweg het herkennen van het onpersoonlijke van God in de orde van tijd. Dit kosmisch bewustzijn zal de mensen onafhankelijk en in veel opzichten vrij maken van psychologische instabiliteit. Het persoonlijke belang, emotioneel, politiek of religieus, zal niet zo’n dwangmatige last zijn met de oppositie van een keurig georganiseerd begrip van de tijd die de ziel bij zijn natuurlijke grond houdt. Met deze bevrijding van alle persoonlijke belang is de mensheid in staat een dag vrij te maken om open te staan voor het ontmoeten van mensen die je nog niet kent, aldus de paranoïdie en vrees overwinnend van het ongereguleerde. 

“outdoor survival uitrusting uitrusting buiten en overlevingswinkel”

Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Op het moment dat het het havenvolk de kroegen binnen golfde, bereikte zijn koortsachtig hoogte­punt. Met genoeg drank om de kelen te smeren en de vuren der heldhaftigheid op te stoken, tuimelden de vrijwilligers over elkaar om de gluiperige Griek (of was het toch een Turk) in de kraag te vatten en uit te leveren bij de Marsh-clan. De beloning was nog niet verdiend of ze was al uitgegeven.
‘Ik heb het geschreven kort nadat je …’ begon Gaetan. Dan schudde hij zijn hoofd. ‘Het spijt me, ik wil het er niet meer over hebben.’ Hij liep weg, zijn handen diep in zijn vestzakken gepropt. Zonder afscheid te nemen en zonder om te kijken.
Autoriteit en dictatuur hebben weinig met elkaar te maken, zij het dat in Rome de dictator natuurlijk de ‘auctoritas’ van de Senaat overnam. De woorden dictator en dictatuur hebben als stam het werkwoord dico, wat ‘zeggen’ betekent. We zien hier dus wel weer een verband tussen het spreken van de augur en het spreken van de dictator. Ons begrip ‘dictator’ komt net zoals het begrip ‘auctor’ uit het Oude Rome. De Senaat benoemde in noodsituaties soms iemand tot dictator en deze dictator nam alle bevoegdheden van de Senaat over. De dictator werd aangesteld voor maximum 6 maanden en hij had het letterlijk voor het zeggen, wat echter geenszins betekende dat hij als persoon alle ‘autoriteit’ had. De autoriteit betrof zijn functie, niet zijn persoon als dusdanig en de dictator trad zeker niet willekeurig op en respecteerde de religieuze en culturele tradities. Tot zijn bevoegdheden behoorde ook het beschikken over leven en dood, maar dit was geen nieuwe bevoegdheid: de Senaat had deze voorheen ook. Na de crisis trok de dictator zich terug (dus in principe vóór de termijn van 6 maanden was verstreken) en de Senaat kreeg al zijn bevoegdheden terug. Onze Westerse invulling van het begrip dictatuur gaat echter terug op Julius Caesar. Caesar slaagde erin zich in 45 v. Chr. als grote overwinnar in een reeks bloedige burgeroorlogen die eigenlijk bijna een volle eeuw hadden geduurd, tot dictator te laten benoemen voor 10 jaar en zonder de voorwaarde van een noodsituatie. Hij aanvaardde ook een paar attributen die bij de vroegere koningen hoorden. In de praktijk betekende dit dat de Republiek ophield te bestaan. Hij werd ook tot opperbevelhebber (Imperator) van het leger benoemd (zoals ook bij ons in België de koning in oorlogstijd opperbevelhebber is van het leger. Caesars adoptiezoon Octavianus droeg reeds de naam Caesar en erfde als Augustus (‘de verhevene’, een naam die hij in 27 v. Chr. van volksvergadering en Senaat kreeg) de titel van Imperator. In 27 v. Chr. werd hij ook princeps (‘de eerste’), de eigenlijke aanspreeknaam van de Romeinse keizers. Daarmee was Caesars status als dictator bevestigd met de definitieve nederlaag van de republikeinen en de intrede van het levenslange keizerschap (de woorden ‘keizer’ en ‘tsaar’ zijn verbasteringen van de naam Caesar; het Engelse ‘emperor’ en het Franse ‘empereur’ stammen af van ‘imperator’). Het is deze afloop van de Romeinse Republiek die maakt dat ons dictatuurbegrip met zuivere alleenheerschappij wordt geassocieerd: de keizers droegen trouwens ook de titel van dictator. Maar de keizers hadden bv. wel geen rechterlijke macht.
Niet alleen de actuele impact van de digitale technieken en netwerkstructuren is onderwerp van discussies en meningsverschillen. Ook moet onze aandacht gaan naar het soort mensen en het soort samenleving die op halflange termijn vorm zullen krijgen door het gebruik, de toepassing en de verdere verfijning en uitbreiding van onze digitale connecties. Met name zouden we de contouren moeten kunnen schetsen omtrent de vraag in hoeverre onze face-to-face contacten met andere mensen eventueel zullen wijken voor interacties via digitale mediums. Op korte en halflange termijn, laat ons zeggen 2030-2050, zal de post-humane mens wel nog geen volwaardige realiteit geworden zijn. Doorheen de periode 2050-2100 misschien wel, althans wanneer de zaken zich verderzetten volgens de actuele trends. Als de wereld ondertussen niet vergaan is, natuurlijk! De kwestie of we in 2030-2050 een flinke stap zullen hebben gezet in de richting van de “productie” van een post-humane mens en een post-humane samenleving, wordt beslist door de wegen die we – het mensdom eigenlijk – vandaag inslaan. En vermoedelijk ook door de eventuele sociale conflicten die omtrent het gebruik van digitale technologie – bv. bij een quasi totale automatisering van de menselijke arbeid – zullen beslecht worden.
Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken wil de tapstatistieken van de AIVD opnieuw niet vrijgeven, zo heeft hij in een brief aan het radioprogramma Reporter Radio laten weten. Volgens de minister is dit namelijk een risico voor de nationale veiligheid. De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) had eerder gesteld dat het openbaren van de gegevens geen risico voor de staatsveiligheid zou zijn.
Valse behoeften? Tja! Maar wat is dat “vals”? En wie beslist daar dan over? Ik leef zelf heel sober, al mijn geld gaat naar boeken en eten. Veel mensen zullen boeken, Shakespeare-theater en zeker het kopen van Tibetaanse kledij alleen maar omdat het uit Tibet komt, “valse” behoeften noemen, en misschien hebben ze meer dan gelijk. Vanuit de “natuur” gezien is alles wat de mens voortbrengt “vals” en “schijn”. De mens is gewoon schijn, dat is de essentie van het menszijn. Een Christusbeeld of een dak boven je hoofd beantwoordt ook aan de idee van een “valse” behoefte. In Exodus verbood Jahwe godsbeelden zoals ook de islam afbeeldingen van de profeet verbiedt en zelfs Socrates vond schrift en schilderijen maar “vals” en schijn (in Plato’s dialoog Phaedrus). De idee van de “valsheid” vloeit voort uit de visie op de natuur als een werkelijkheid, waarin dingen een vaste en eeuwige essentie bezitten. Maar de natuur is geen realiteit met een vaste essentie, dat is een puur conservatief standpunt. De natuur (inbegrepen de “menselijke natuur”) zie ik, in de lijn van wat historisch altijd progressief is geweest, als een onbepaalde mogelijkheid en de mens is zo’n mogelijkheid, een uit de verborgenheid opgedoken waarheid (het Griekse woord alètheia, “waarheid”, betekent “dat wat ontdaan is van zijn sluiers, i.e. zijn verborgenheid”). En de landbouw heeft toch ook het ganse ecologisch evenwicht van Europa verstoord: van het ganse bosrijke gebied staat hier en daar nog een boompje recht. En de tegenstelling die de ecologisten invoerden tussen mens en natuur moet natuurlijk een moraal verbergen van de slechte mens, de mens besmet met de erfzonde, wat verklaart waarom zoveel ecologisten leven als boetedoeners en geselbroeders. Plastic zou geen natuurlijk product zijn: wat is het dan wel? Is de mens dan geen deel van de natuur? Op een bepaald moment waren er in de natuur geen dieren: zijn dieren onnatuurlijk? Ik ben tegen kernbommen, maar niet omdat ze onnatuurlijk zijn, de natuur is vol radioactiviteit. Niet-recycleerbaar? Er is zoveel in de natuur dat niet zomaar recycleerbaar is. Zonder natuurlijk onevenwicht was de planeet Aarde er nooit geweest, was er nooit leven ontstaan en waren wij mensen hier niet om ons over al dat natuurlijke te verwonderen.
De Swiss Emblem waterflessen zijn gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium. Door het gebruik van dit materiaal heeft Sigg gezorgd voor een erg lichte waterfles die extreem sterk is. Door de combinatie van robuustheid, maar toch licht, is deze waterfles ideaal om te gebruiken in zwaardere omstandigheden zoals bijvoorbeeld survivallen o
Je fixerend op de uiterlijke verschijningsvormen van de wereld en er aandacht aan bestedend in de herinnering van de ziel, zal men goed en kwaad snel ontdekken: het slechte zal achterdochtig zijn, het kwade in anderen ziend ontsnappend aan het gewetensvolle en aldus ten val komen, terwijl het goede vertrouwen zal vinden het goede in anderen ziend met de juiste bedenkingen overeenkomstig het spirituele plan. Jonge onervaren tegenkulturen moeten vaak het wiel opnieuw uitvinden, alleen maar om te ontdekken wat iedereen al wist: ervaring is de beste leerschool. Bij voorbeeld vindt het spel van hofmakerij voor een relatie in de westerse wereld plaats in de discotheek. Maar de kontrole verloren hebbende in het gebruik van bedwelmende middelen draaide alles uit op vrije sex, commercialisme en de verheerlijking van het ego. De postmoderne situatie wordt gekenmerkt door angst voor de sex en criminele corruptie: de muziek is te hard en hectisch en de bedwelming is niet langer de legale alcohol maar de illegale soft of hard-drug. De angst voor de sex is problematisch: paren hebben moeite intimiteit te vinden daar er geen langzame muziek meer wordt gespeeld. De kriminele sfeer van illegale intoxicatie maakt paranoïde terwijl het gevaar van ongeneeslijke geslachtsziekten het vertrouwen in iedere mogelijke sexpartner ruïneert. Het wordt allemaal als een soort van autistische masturbatie waarbij geen enkele intelligentie stand kan houden en alle onschuld van de jeugd bedorven raakt.
De stem in zijn hoofd klonk rationeel. Het was dezelfde stem die hij net voor het slapen ook hoorde. De stem die hem aanraadde om het op te geven. Hij bedwong de neiging om zijn fles in het water te gooien.
Als Karagiozis op het laagste punt is, de plank waarop hij staat tot het uiterste gebogen, de gekrulde tenen van zijn schoenen nog maar een handbreedte boven het water, springt er iets omhoog uit het water als een orka. Een plons als het uit het water omhoog komt, gevolgd door een iets luidere plons. De kattenplank veert nog na. Kara­giozis is uit het zicht verdwenen. Alleen de uit­dijende rim­pelingen in het water verraden waar hij heen gegaan is.
We gaan verder. De in het rustige en sneeuwwitte yoghurtbed drijvende bananenplakjes geven een heerlijke zoete geur af. Ze zijn mooi lichtgeel en glanzen een beetje. Naast de kom ligt een lepel. U neemt de lepel in uw hand en neemt een hapje van de yoghurt. Die is zurig of romig? Misschien een beetje gezoet? Hoe voelt de structuur in uw mond. Is ze dik of juist dun? Hoe is de temperatuur? U neemt de tijd en geniet. Rustig slikt u uw eerste hap yoghurt door. Daarna schept u een stuk banaan op uw lepel en brengt die naar uw mond. Op weg naar uw mond wordt de geur van de banaan sterker. U hapt de banaan van de lepel. Wat voelt u? Is ze hard of zacht, ruw of glad? Bijt er in en laat uw tong langs het vruchtvlees gaan… hoe smaakt ze? Zacht, zoet en melig of juist stevig?
Natuurlijk kan er egotripperij zijn maar dat zal niet volstaan. Bij wijze van experiment kan iedereen van alles proberen, net als een kunstenaar. Om een huwelijk of een betrokkenheid bij de grote wereld echt werkzaam te hebben echter, hebben we afspraken nodig. Verliefde mensen mogen privé in hun belangen zijn, maar vroeg of laat zal de betrokkenheid met de grotere samenleving behoefte tonen aan bevestiging. Daar niemand een eiland is, kan noch een echtpaar of een andere ‘folie a deux’ doorgaan zonder verdere aanpassing en integratie. Sociale kontrole kan een groot obstakel zijn als allerlei soorten van doofheid, lafheid en vooroordeel het privé-experiment van ontwikkeling kunnen veroordelen en blokkeren. Ontwikkeling betekent ofwel pijn ofwel waanzin, dood ofwel ziekte en er tussenin koorddansen is niet een enkel een sociale of antisociale aangelegenheid. In feite er naar de God van de Tijd een voortdurend amenderen nodig met een stevige greep op de wetenschap van de ziel als beste garantie van voortzetting.
De held kan sterven, de ziel winnend, terwijl hij zijn lichaam verliest, maar in leven blijven na de kruisiging van de opoffering en oppositie moet ook betekenen dat men bevrijd is in dienst aan het vaderschap van de orde van de tijd die de ziel vanaf het begin begeleide. Op deze manier kan er religieus naar de Heer iedere vorm en naam zijn, politiek kan er een leven van orde, waarheid en harmonie zijn, terwijl er wetenschappelijk een eind aan het experimenteren en twijfelen kan zijn zonder de eer en identiteit te verliezen.
Alles. Je hebt nu ook bijna de dood van een kind veroorzaakt. De teller loopt op, doe je goed. Je kind, je man, Miranda’s kind … wat wil je nog meer op je geweten hebben? Je vergiftigt alles en iedereen om je heen, wat doe je hier nou nog? Niemand wil jou.
Deze film stond al lang op mijn lijstje. Boeiende film die het harde overlevingsleven in de sloppenwijken van Bombay en bij uitbreiding in India weergeeft. Het is hier vaak “the survival of the fittest”. Jamal doet dit min of meer door op het rechte pad te blijven (kwajongensstreken buiten beschouwing gelaten). Zijn broer Salim gaat de andere weg op en zijn hardheid en geslepenheid merk je al op sinds hij kind was.
‘Had hij dan niet helemaal verbrand moeten zijn?’ wilde ik weten. De Russische jongen herinnerde me eraan dat het ruimtetuig een eigen aandrijving had en zichzelf dus had kunnen afremmen. Maar dat deed me weer vragen waarom hij dan ooit zover van zijn baan had kunnen afwijken dat hij hier op ons veld was neergekomen. Op het netwerk ontstond daarover prompt een levendige discussie.
Dit allemaal dus omdat we even iets kwijt willen omtrent de hype begrippen “religie” en “trauma (shock)”. Bij nieuwsverhalen rond deze thema’s worden ons immers doorgaans dat soort sentimenten opwekkende anekdotes en getuigenissen als afzonderlijke en ingekaderde hapjes nepjournalistiek aangeboden.
Het smalle bootje rolde vervaarlijk; Urendel hield de boorden vast dat zijn knokkels spierwit zagen, zijn ogen krachtig gesloten. Toen hij ze weer open durfde te doen was het scheepje bijna tot rust gekomen, de waterspiegel kalm als voorheen en van de dwerg geen spoor meer te bekennen.
Dit leuke zwarte stretch broekje heeft een rits met mooie zilveren knoop en achterzakken. De zwarte stof is stretch en heeft een chique glans. Heel stijlvol broekje voor de zomer, een festival of de club. Een hoogwaardige productie van Roma Costume. Set bestaat uit:- Zwart Broekje
Als de sexuele gewoonten moeten veranderen omdat de verspilling van die energie niet produktief is en erop droog loopt helemaal geen oplossing te zijn, dan moet er transformatie van die energie plaats vinden. Die energie brengend op het hogere nivo van machtsuitoefening, sociaal zijnd, voor het hart gaand, zich bekennend tot een hogere orde, inzicht winnend en de volheid van het goddelijke in het alledaagse leven vindend, is een gemeenschappelijke sublimatiecultuur van het hoogste belang(afb.). Geen huwelijk tussen individuen of tussen individuen en de wereld kan voortduren zonder een bewuste kulturele kontrole door zich in te richten naar de vereisten van de macht, de samenleving, het hart, de bekentenis, inzicht en goddelijke integratie. Macht behoeft fixatie door mondiale wetgeving, de maatschappij door afdelingen van statusoriëntatie(afb.), het hart door formalisering, bekentenis door inwijding, inzicht door geschriften, en goddelijke integratie door het vestigen van continentie in het dagelijks leven (afb.).
61. 59 Ervaring van de hulpverlening Een veel gestelde vraag is, of er hulpverlening beschikbaar is en hoe een hulpverleningstraject vormgegeven zou moeten worden. Ten eerste is er geen kant-en-klaar antwoord te geven: de optimale vorm- geving van een hulpverleningstraject kan verschillen per situatie. Voor het huidige onderzoek zijn vooral ervaringen wat betreft de betrok- kenheid van partners binnen hulpverleningstrajecten belangwekkend. Uit de praktijk blijkt dat er mogelijk veel meerwaarde zit in het in een vroeg stadium betrekken van de partner van de verslaafde in het hulp- verleningstraject. Het is goed om te noemen dat er inmiddels veel lotgenotengroepen actief gericht zijn op de partners van seksverslaafden. Verder zijn er bij verschillende instellingen diverse echtparengroepen, en is er op dit vlak aanbod in relatietherapie. In de enquête is de volgende vraag gesteld: “Is uw partner in therapie geweest (mannengroep of individueel), of zit uw partner nog in thera- pie?”Zie figuur 10 voor de reacties. Figuur 10: is uw man in therapie geweest? 44% 28% 28% Ja, heeft hij gevolgd Ja, hij zit op dit moment in therapie Nee
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
I could use this as an outdoor pack or emergency pack. Multi-Purpose 1 day pack ( FirstSpear is a brand created by former U. servicemen, they develop enhanced light-weight load carriage solutions for the US Special Forces )
We hadden vandaag weer 39 kinderen op de poli, waarvan er 3 zijn opgenomen en er 4 a.s. donderdag moeten terugkomen – of eerder wanneer ze achteruit zouden gaan. Bijna alle 39 kinderen hadden dezelfde klachten: 3 dagen koorts, hoesten en hoesten en/of diarree, zonder bloed erbij. Een virus?? Het gaat het hele jaar zo door. Het is de kunst er de kinderen met buiktyfus tussenuit te pikken en die te behandelen met een antibioticum en de andere 90% niet.
Onze creatiekracht is enorm gegroeid. Je kunt nu de versnelling van je creatiekracht ervaren. Dit hoort bij het Nieuwe Leven. Houd je intentie, je doelstelling op goddelijke groei. Leef en werk vanuit je hart.
En nog even ter verduidleijking; wat IK zou doen, weet ik eerlijk gezegd niet… Ik heb het nog niet meegemaakt. Een keer is Fedor door een witte Herder gebeten, maar toen gong dat razendsnel. Fedor liep aan de lange lijn en uit het niets kwam die hond eraan gestoven, denderd over Fedor heen (was toen nog een pup) een keer “KAI” en “PIEP” en hij was weer weg.
M”),5+8″-, Y”,”%’3-,”%) :”8(1*4″- 4+.,”-) ,” Y34+(-3′” I5+,&3-&”%,3/ (2 834″%,3/ ZO 0″+ ,” ,”%034(‘((/ (0 ;”%9,31*4″ 2′”&.”) (2 ,” *5+, 4″ ’34”- 1(-4%(9′”%”-6 T5+0 ZZ[[ :”8(“&”%)? :+.-3 4$+-4+/ 2%(1″-4? *”::”- ;”%0(“,”‘+.& “”- ;(%0 ;3- *5+,&3-&”%6 \- 8″;”-4+/ /”;3””- /334 *”4 ;%+.$”‘ 8″&”% (0 “”- 0″‘3-((0? ,” 0″”)4 “%-)4+/” ;(%0 ;3- *5+,&3-&”%6 I5+,9&3-&”% +) “”- 1*%(-+)1*” 8+”&4″ ,+” )4″”,) 0″”% )’31*4(
Op dinsdag ben ik teruggevlogen naar Tamale. Vandaar met een taxi naar het busstation en daarna met een minibusje in 5 ½ uur naar Bawku en het laatste stukje achterop een bromfiets met aanhanger naar huis. Daar was alles hetzelfde gebleven. Alleen hadden twee dieren mijn afwezigheid niet overleefd: een muis en een gekko lagen dood in een vensterbank
Glimlachend stond Leaf tegenover de journalisten die zich voor haar hadden verzameld. Ze kende ze alle­maal en wist hoeveel moeite ze hadden gedaan om hier te zijn. Vanochtend was de laatste persvlucht naar en van aarde geland en er waren slechts tien plekken op beschik­baar geweest.
Zohra opende ook haar andere oog en zag het nu duidelijk. De vrouw die daar lag was dood. Ze was geperforeerd met gaten ter hoogte van belangrijke slagaders. Het lichaam was spookachtig wit in de duisternis, alsof het helemaal leeggebloed was.

“overlevingsuitrusting locaties primitieve overlevingsboog”

Laura draaide in een reflex om naar Peters kant van het bed. Ze wist niet precies waarom ze het deed, om hem wakker te maken en even te knuffelen, of misschien samen te lachen om haar domme droom … wat het ook was, het verdween uit haar gedachten zodra ze de lege plek zag. Hij was er niet.
Ik leer nog steeds, van Nokie Edwards heb ik trucjes mogen leren om met de fingerstyle aan de gang te gaan. Nokie Edwards is de lead gitarist van The fameuze Ventures waar ik in 2002 op Europese tour mocht gaan. Het was heel leerzaam en de vrije tijd wat wij tussen de optredens door hebben, leerde hij mij The American art of soloing, met gebruik making van losse snaren in een akkoord en spelen met gebruikmaking van jouw vingers.
En het is verdomd flink koud. Wel mooie blauwe lucht en talrijke ondergaande zonnen (achter iedere hoek van de straat een andere), maar deze nacht wordt ongetwijfeld de koudste die deze winter al tegen ons dakvenstertje is gegooid. Vuile oorlog als je je gedachten ook nog bij strooizout moet houden.)
Dus je waakt nu, en dan zeg je bijvoorbeeld tegen jezelf : “Het lijkt nu alsof ik waak, maar ik ben nu ook in een droom” … Als het goed is gaat het lichaam dan direct een soort van diepe virtual reality hormoon aanmaken om dat verder uit te bouwen. Het blijkt nl. dat virtual reality werkt met een speciaal deel van het zenuwstelsel, wat in zichzelf bestaat uit vier onderdelen :
Het is heel belangrijk om het mentale aspect van een overlevingssituatie niet te onderschatten. Leer omgaan met je angsten, door ze te herkennen en er onmiddellijk iets aan te doen. Door een positieve houding te hebben zal je versteld staan van de dingen die je kan doen in nood situaties.
Zo kun je uiteindelijk leren inzien dat het eigenlijk heel normaal is dat door watje hebt meegemaakt een bepaald patroon is ontstaan, een bepaalde manier van leven, een manier van oneigenlijk leven: een overlevingsleven dat het ondraagbare van de schok verbergt.
Je kunt met je geestesoog de eigenlijke vorming van een afbeelding beginnen te zien, een completere visie.  Wanneer de lagere chakra’s over manifestatie handelen, zal de ziel beginnen door te dringen en je in de richting van nieuwe creaties en manifestaties inspireren.
VEILIG EN MODERN BANKIEREN, MET OF ZONDER PINAUTOMAAT? Leefbaarheidsgroep Knegsel Presentatie: Jan Pasmans 22 februari 2016 in De Leenhoef PROGRAMMA Welkom Geld in Knegsel door de jaren heen Resultaten
Toen zag hij zijn broer liggen, tussen meer brokken en flarden vlees, de zwart-witte tegels van de keukenvloer. Berend had zijn ogen open maar leek niets te zien. Uit beide oren liep een straaltje helder­rood bloed, dat zich verzamelde onder zijn achter­hoofd.
Ondanks zijn woedende woorden ging er zoveel rust van Peter uit. De verdrietige depressieve echtgenoot die treurde om zijn gestorven dochter was verdwenen. In plaats daarvan kwam een sterke, zelf­verze­kerde man terug. Langzamerhand nam Peter de Shinigami compleet over. Hij groeide in omvang terwijl de Japanse geest afnam, totdat er nog maar een klein rookpluimpje over was. Dat spatte uiteen in zwarte stofdeeltjes die flakkerden en doofden.
Op de achterplecht van de Queen of Spades vindt een overleg plaats tussen drie kapiteins. In de namiddag hebben ze Madeira-wijn zitten drinken in de schaduw van grote ronde parasols. Nu begint de zon onder te gaan en zijn kaarsen bijgezet op ijzeren standaards. Het flakkerende licht vormt het drietal tot wrakhouten boegbeelden, losgebroken van hun schepen en na een lange sluimertijd gedobberd te hebben in zout water, aangespoeld op een vreemde kust. Verweerde koppen, stulpend en wrattig als overdekt met zeepokken. Het schaduwspel verhult niet, maar benadrukt slechts hun inborst.

“overlevingsuitrusting websites nieuwe overlevingsuitrusting 2015”

Ikzelf wil geen concessies doen aan mijn geluid en ik sjouw me liever de blubber dan dat ik op de bühne moet staan met een geluid waar ik mij mateloos aan erger. Ten slotte speel ik voor mijn plezier en wil ik mijn emoties vertaald zien in de tonen van mijn gitaar als sologitarist. Ik vind persoonlijk ook dat je niet alleen goed moet spelen maar dat je ook verplicht bent aan jouw publiek om jouw sound goed over te laten komen.
Tegenwoordig hebben de democratische volksvertegenwoordigers dus principieel ‘auctoritas’ (gezag; autoriteit) in de zin dat ze namens een electorale achterban spreken of horen te spreken. De senatoren spreken namens een zekere ‘Idee van de Natie’. Sommige (conservatieve) grondwetspecialisten verdedigen zelfs de stelling dat ook de volksvertegenwoordigers moeten optreden op basis van die ‘Idee van de Natie’. Oorspronkelijk konden de kiezers vrij goed zien wat hun députés deden: ze spraken hen individueel of in groep aan om voor hen in Brussel één en ander in orde te brengen. Dit systeem nam naarmate de overheid werd uitgebouwd de vorm aan van het cliëntelisme waarbij leden van de achterban massaal binnen het staatsapparaat werden tewerkgesteld. Doorheen de jaren 1990 verdween het cliëntelisme om twee redenen: 1. de bestrijding van het cliëntelisme werd door de rechterzijde gezien als een manier om te komen tot de ‘ontvetting van de Staat’, een uitdrukking die in die jaren schering en inslag was; 2. de toegenomen actieradius van de media maakte dat de populariteit van een politicus afhing van zijn of haar optreden in de media en vanaf dan begon men politici te ‘verkopen’ met communicatie- en marketingstrategieën of kandidaat-politici aan te trekken die op andere terreinen al van een zekere volksgunst genoten, de Bekende Vlamingen dus (BV’s). Wanneer Vlaams minister-president Luc Vandenbrande in 1993 met veel poeha aankondigde zijn dienstbetoon stop te zetten, was dat voor veel politieke waarnemers met een inzicht in de tijdsgeest dan ook geen verrassing. En sindsdien toont Herman Decroo, de kampioen van het cliëntelisme, met fierheid en nostalgie zijn kelder met de duizenden dossiers van mensen die hij op één of andere manier individueel geholpen heeft.
[ii] Het werk van de Franse antropoloog Pierre Clastres (1934-1977) is weliswaar in veel details achterhaald, maar de basisconclusies uit zijn observaties bij diverse Amazone-volkeren staan nog steeds overeind. Zie in het bijzonder: Pierre Clastres “La société contre l’État.”, Paris, Minuit, 1974.
Speciaal voor gewondentransport werd de Fi 156D ontwikkeld. De voorserie Fi 156D-0 werd uitgerust met een Argus As-10P-1 motor en geschikt bevonden voor dit doel. De productieserie werd de Fi 156D-1, waarbij aan stuurboord een luik was aangebracht om het laden en lossen van een brancard te vergemakkelijken. De Fi 156D-2 was identiek, echter werd geproduceerd in bezet Tsjechoslowakije.
Hieronder vat ik mijn 3 fundamentele bezwaren samen tegen een boek als “Het Digitale Proletariaat” van Hans Schnitzler (2015). Voor een korte voorstelling van deze bezwaren zie het slot van het vorig hoofdstuk.
Een schaduw bewoog boven hen door de mist en een engel materiali­seerde. Met onvermoede gratie dook het wezen naar de koepel en landde daar op een dicht kluwen uitsteeksels. Vanaf hun beschutte plek tussen een paar lage gebouwtjes zagen ze hoe de engel een klein figuurtje tussen de uitsteeksels propte en vervolgens vastmaakte.
De belangrijkste verbinding is de verbinding met jezelf en met je eigen innerlijk en Hoger Zelf (Ziel, Godsvonk, Geest). Vooral deze verbinding zal aandacht vragen en ons laten zien hoe conditioneringen uit onze jeugd die we hebben aangenomen van onze omgeving de verbinding met je eigen kern verstoren. De autoriteit is bij velen buiten onszelf komen te liggen. Saturnus in Weegschaal wil ons deze relatie helder maken zodat we de conditioneringen kunnen loslaten en de verbinding met onze Wezenskern kunnen herstellen. In mei, juni en juli staat Saturnus in het Priapus kanaal in Weegschaal en wordt de werking van Saturnus versterkt. Het nemen van verantwoordelijkheid voor je eigen vormkracht in relaties wordt dan krachtig aangesproken. Dit kan betekenen dat er meer autoritair gedrag is maar ook kan begrenzing in verbindingen zich duidelijker aftekenen. Voedende samenwerkingen en verbindingen kunnen in deze bijzondere periode tot stand komen en vrucht dragen.
In het opvoeden van kinderen is het van belang consistent te zijn. In geëmancipeerde, gemengde huwelijken kan dit een probleem vormen. Emancipatie betekent ook dat men het dynamische van de persoonlijke ontwikkeling moet accepteren. Verschillende stadia van ontwikkeling volgen elkaar op (afb.) en kinderen stemmen hier niet altijd mee overeen. Kinderen kunnen erg verward raken, teleurgesteld en verwaarloosd. Een schrijver kan ook een boek schrijven en daartoe een volledige kultuur adopteren, alleen maar om het later te laten vallen om een ander boek te schrijven. Niettemin behoeven dergelijke ‘bijprodukten’, de kinderen, de boeken de juiste aandacht. Daarvoor is een gemeenschappelijke kulturele basis nodig waarover paren privé en grotere kulturen collectief overeenstemmen ten einde zorg te dragen voor de juiste opvoedkundige en filognostische (van de boeken houdende) continuïteit. Zoals hierboven vermeld is er een overeenstemming van gewetensvolle aktie over de orde van de Tijd nodig. Naar het kulturele belang van een noemer van formele identiteit is eveneens een structuur van statusoriëntatie (afb..&afb.) en betrokkenheid (afb.) besproken. Op basis van een alternatieve orde van de tijd (tabellen) en een vestiging van de identiteit (afb.) voor emancipatie en sociale kontrole kan men degelijkheid vinden voor het doel van de filognosie en het onderwijs. Op de goede manier gegrondvest in het liefdadige, dat wil zeggen in vrijwillige dienst, kan een dergelijk respekt van orde de ouders vervangen die wegvallen vanwege de verstoringen van de persoonlijke ontwikkeling. Allerlei dingen kunnen er misgaan en een gemeenschap moet leren collectief verantwoordelijkheid te dragen voor zulke calamiteiten. Het diktaat van de persoonlijke vrijheid is een zware, en als men de kinderen niet wil bederven en de liefde voor de kennis of de eer van bezielde emancipatie niet wil verliezen, moet er voorzien worden in een juiste continuïteit van kultuur voor iedereen. Alleen op basis van gelijke kansen voor allen kan er echte wereldvrede zijn. Het vormen van elites mag plaats vinden, maar kan niet het dominerende thema zijn. Openheid naar allen, ook naar het verleden en de toekomst toe, definiëert de gezondheid van de vooruitgang en het gezonde verstand van ieder systeem van bestuur. 
Boven haar ging de draaikolk onverminderd voort. Laura maakte zich zo klein mogelijk op het tapijt dat voor het bureau lag en sloeg haar armen over haar hoofd. Om haar heen regende het glas en houtsnippers. Het bureau kwam van zijn poten af en schoot achteruit tot het met een knal tegen de verwarming onder het raam tot stilstand kwam. Het meubelstuk zakte met een zucht ineen, alles op het blad met zich mee­nemend.
In de liefde kan men makkelijk het belang van de celibataire discipline vergeten of zelfs ontkennen. Niettemin is deze discipline het fundament van de kultuur. De grootste misère van de wereld werd veroorzaakt door getrouwde mensen, en altijd heeft het celibataire respekt voor God en de Heer de mensheid moeten redden van de vuren der materiële hartstocht. Als het vuur van de lust eenmaal brandt met de hartstochten van de hel is de enige oplossing je terug te trekken in jezelf, God en de celibataire discipline. Hartstocht die niet van ophouden weet wordt gekend door zijn waanzin en oorlog welke rampzalig uitgroeit als een besmettelijke ziekte die de hele wereld aansteekt in een verschrikkelijke val. Ten koste van alles moet dit worden voorkomen. De enige manier om dit te doen is deze regel te volgen van het hebben van de celibataire discipline als de basis voor relaties. Gehuwd of niet, de ziel van het celibaat staat voorop. Men wordt ermee geboren en na de liefdesaffaire en als de kleine oorlogen van arriveren in de samenleving voorbij zijn moet men terugkeren naar huis naar het belang van de authentieke ziel eventueel met behulp van pelgrimages, religieuze retraite en dergelijke. Alleen in het vrijwillig lijden van deze boetedoening ter wille van het oorspronkelijk celibataire kan een duurzame persoonlijke en wereldvrede worden gevonden. In feite is het een stadium van leven waar iedereen door heen moet gaan ten einde tot de slotsom te komen van het verwekken en opvoeden van kinderen (of andere bijprodukten van het leven) en open te staan voor de onthechting die nodig is om de angst voor de dood e overwinnen. Dit wetende is het wijs van het afspreken in het begin af aan, de celibataire vriendschap en orde te onthouden en te respekteren die eraan vooraf ging, ermee instemde en nog steeds de gekoesterde liefdesaffaire met haar en de wereld geambiëerd ondersteunt.  
Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen. Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte. De avond is nog jong, Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. Of erger.
Mijn medereizigers rukten zich de haren uit hun vacht. Ze werden steeds kaler. Wat ze er niet uit­trokken, viel eruit. Was dit de oplossing van de natuur tegen die veel te zuurstofrijke atmosfeer? Onze foto­synthese stopzetten? Nou, dan zouden we al snel voedsel te kort hebben… Het was een vreemd rationele gedachte in de soep van de wanorde die heerste.
Onze medewerkers overal ter wereld kwamen hun collega’s te hulp met gelddonaties en met hulp bij het vinden van en financieren voor tijdelijke huisvesting, overlevingskits, zwemvesten en andere benodigdheden. demasterblenders1753.com
Lieven greep haar pols vast. ‘Kom, we moeten hier weg.’ Hij trok haar dieper de tunnel in. Met hun hoofd­lampjes als gids ontweken ze de troep op de grond. Ze moesten snel zijn, want de opzichter was van het platform gekropen en had de achtervolging inge­zet. Zijn lichtbundel schoot alle kanten uit. Zijn zware passen weergalmden tussen de betonnen muren. Hij schreeuwde iets, maar zijn woorden klonken als één langgerekte echo.
Beslist.nl maakt gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Wij gebruiken onder meer analytische cookies voor optimalisatie van jouw gebruik van onze website. Daarnaast plaatsen ook tracking cookies om jou bijvoorbeeld gepersonaliseerde advertenties te tonen. Ook social media-netwerken plaatsen tracking cookies. Deze cookies volgen je gedrag op internet. Lees ook ons cookiestatement voor meer informatie. Ga je verder met een bezoek aan onze website door een klik te plaatsen, of door hierna op akkoord te klikken, stem je in met het plaatsen van cookies en het verwerken van de gegevens die wij en onze partners daardoor verkrijgen.

“survival gear urban doomsday preppers overlevingsuitrusting”

Zohra herinnerde zich weer waarom ze naar hier was gekomen. Het was een onverklaarbare, niet te negeren aantrekkingskracht geweest. Het feit dat ze nog leefde, sterkte haar in de gedachte dat deze situatie voor­bestemd was. Haar vastberadenheid over­scha­duwde de gevoelens van woede, verdriet en angst die in haar ingewanden tintelden. Ze zou niet weggaan voor ze wist wat die vrouw met Lievens bloed van plan was.
Een paar dagen later kwam er een document (al gedateerd in november!!) via de e-mail dat ik voor drie jaar geaccepteerd was om als arts in Ghana te werken. Met andere woorden: de werkvergunning heb ik nu gelukkig.
Hierop hebben jullie je voorbereid, terwijl je je resonantie naar zielsbewustzijn begint te verplaatsen.  Je gevoel zal blijven groeien.  Je zult via het innerlijke oor horen en meer toegang krijgen tot de klanken van het universum.  Sommigen zullen nu zelfs meer telepathisch worden.  Sommigen ervaren dit zelfs wanneer je weet wat een vriend denkt of gaat zeggen.  Dit zul je steeds meer vertrouwen als een deel van diepere verbinding.
In eerste instantie kan worden vertrouwd op afspreken met het andere geslacht of je verhouden in een meer gevorderde staat op voorwaarde van een privéplek, kamer of stoel waar men zich kan terugtrekken en recapituleren. Praktisch betekent dit dat sociaal ondernemen zal falen zonder een eigen plek te hebben. Het is wat kan worden waargenomen in apartementengebouwen waar het het eerste belang van de mensen is om de aanwezigheid van de anderen te ontkennen. Alleen als je erin slaagt je privé te realiseren kan de sociale realiteit als een spel zijn dat je kan winnen of verliezen. Met haar overeen stemmen over het privé en het sociale belang zal het succes verzekeren van de verhouding. Noch het benadrukken van het eenzijdig privé of het sociale alleen zal de totale behoefte aan overeenkomst dekken. Politiek moeten het socialistische en liberale motief overeenstemmen in een parlement om zich aan te passen aan de behoeften van de tijd. Deze democratische verworvenheid kan niet worden afgeblazen, noch voor het parlement, noch voor de woonkamer, zonder de vrede en orde te verliezen van multicultureel samenleven. 
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
‘Mijn vader is dijkgraaf,’ begon de jongen. ‘Een van de negen. Dijk Europa is zestig meter hoog, met diamanten stootplaten en een kern van geschuimd titanium maar een vloedgolf… Nu, die komen verdraaid hard aan. Mijn vader heeft twintig duizend cyber­spinnen onder zich die elk gat meteen dicht­weven en meer drones dan er zeemeeuwen boven de visafslag vliegen. Mijn moeder, ze is een Telefunken von Eind­hoven. Oude elektronica adel. En jouw ouders?’
Voorlopig werk ik maar weer vrolijk verder in Ghana, tot half augustus. Dan is het klaar, heb ik voor mezelf besloten. Dan wil ik ergens anders verder. Het besluit voelt als een grote teleurstelling en als een grote opluchting.
Ze stalen een fiets. Lieven klom op het zadel, Zohra op het bagagerek. Zo reden ze de zwoele, vochtige ochtend in, naar de rand van de stad die ze zo verachtten. Antwerpen ontwaakte langzaam. Haar eerste bewoners begaven zich in de stinkende straten, klaar voor een nieuwe dag van verderf en verruk­kingen. In het oosten klom een pastelgele zomerzon moeizaam boven de grijze skyline. De lucht had de kleur van urine, waterig en vies.
Walter Benjamin, die met dezelfde problematiek worstelde, bekeek de zaak nog anders en kwam tot het idee van de ‘Geredde Nacht’. Hij ziet zoals Heidegger de natuur als de wereld van de geslotenheid (Verschlossenheit) en van de ‘nacht’, terwijl hij de geschiedenis daartegenover stelt als de sfeer van de ‘openbaring’ (Offenbarung). Maar tot deze gesloten wereld rekent Benjamin ook ideeën en kunstwerken. Kunstwerken omschrijft hij als: “modellen van een natuur die niet wacht op de dag, en dus ook niet wacht op de Dag des Oordeels; zij zijn de modellen van een natuur die noch het theater van de geschiedenis is noch de woonplaats van de mens. De geredde nacht [Die Gerettete Nacht] .”
Afspraken makend verkent men nieuwe relaties. Dit kan betekenen dat men moet rekenen met onverwachte zaken, invloeden, levensgewoonten, associaties, politiek overwegingen, overtuigingen en dergelijke. Vanwege dit bezeten zijn door de fascinatie van iets nieuws, kan men makkelijk de eigen regelementen uit het oog verliezen. Dit kan verfrissend zijn en een goede leerschool, maar het kan ook betekenen dat men de kontrole verliest. De familie kan in paniek raken en het nieuwe saboteren als een bedreiging en ook kan de eigen onafhankelijkheid zich ernstig verzetten tegen de nieuwe invloeden. Van algemeen belang is de wetenschap van de ziel te handhaven, hetgeen een zeer persoonlijke zaak is. De te checken regels worden aangereikt door de ervaring en niet door een boek. In dit geval zijn andere regels belangrijk daar ze een bedreiging vormen voor de reeds bekende. De kontrole verliezen betekent dat men een bekende regel moet aanpassen of een andere regel moet aannemen. Ten einde de beheersing te behouden is altijd een andere benadering van de regels het resultaat: men is in evolutie op weg naar iets als de Absolute Regel. Men kan proberen dit de baas te worden door het lichaam zijn zin te geven, te gaan voor de geest, de intelligentie te voeden, of te gaan voor de ziel van een zuiver geweten. De Absolute Regels is van de laatste positie: alles van de kontrole ontwikkelt zich uit gewetensvolle zelfherinnering van de ziel. 
Trauma-lijders zijn nu “slachtoffers”. En slachtoffers hebben dan deskundige psychotherapeutische begeleiding en zorg nodig (“slachtofferhulp”). Ze worden geleerd te “rouwen”, een depressie te kweken, zich met hun slachtofferschap te identificeren en zich als dusdanig publiekelijk te presenteren. En uiteraard: er ook letterlijk munt uit te slaan. In vervlogen tijden grepen ouders een trauma aan om hun kinderen te leren zich te herpakken en weerbaar te worden zodat ze in hun verder leven adequaat met tegenslagen, pech of verlies van geliefden zouden kunnen omgaan zonder eraan ten onder te gaan. Nu hoort het eerder dat je als kind of jongere (én volwassene) na een trauma onrustwekkende zelfmoordgedachten ontwikkelt. Dan pas zou je immers “normaal” reageren en dus recht hebben op respect van je omgeving en de ganse bredere gemeenschap. Wie zich na een trauma gedraagt alsof hem of haar niets ergs is overgekomen, integendeel alsof het trauma hem of haar meteen qua zelfvertrouwen heeft gesterkt, wordt nu bekeken als een gevoelloze cynicus of een halve psychopaat met wie het ongetwijfeld verkeerd zal aflopen. Eerst een aantal maanden of jaren lijden en wegkwijnen: dat is de boodschap! Voor zorgverstrekkers en menslieverds allerhande een ideale aangelegenheid om zich financieel en/of moreel te verrijken. Zij staan dan ook op de eerste rij om dat evangelie te verkondigen.
‘Je voelt je toch niet schuldig, he? Want echt, ik had die ouders van hem wel wat aan kunnen doen, ik bedoel, Jezus, het is een begrafenis en om daar nu een scène te gaan schoppen midden op het kerkhof. Afschuwelijk. Het is níet jouw schuld. Dat weet je toch he?’ Miranda klonk fel.
De kamer werd donker. Waar een vrouwelijke gedaante had gestaan, was nu een zwarte wolk gevormd die steeds groter werd. Wat vluchtige rook had geleken, werd een grijzige substantie die aan de muren kleefde, groeide, met lange tentakel-achtige vingers om zich heen greep. Het bedekte de muren, de ramen, sloot haar in. De stank was groen, vochtig, beschimmeld. Het gezicht kwam naar voren tot het vlak voor Laura’s gezicht in de lucht hing.
Het laadstation lag in een klein dorp, boven de enorme zonnecellen die als reusachtige zwammen uit de witte klif beneden het station staken. De dikke koperen kabels lagen verborgen in witte buizen die langs de rotswand omhoog liepen.
‘Dit is een unieke kans. Hij weet niet dat wij hier zijn.’ Ze wist dat ze haar zielsverwant kon overtuigen hier te blijven, als ze het maar juist aanpakte. Tenslotte zou hij alles doen om haar te beschermen, net zoals met zijn afleidingsmanoeuvre vorige nacht in de tunnel.
Clusters van hoge huizen klommen met hun blauwe, gele en oranje gevels over kilometers brede glooiingen tussen de veelkleurige vegetatie omhoog. Vrolijke stenen op de wijde rokken van het Paleis. Ver ver­heven boven de stad in al haar fascistische lelijk­heid en architectonische beto­vering dat al haar onmen­se­lijke grofheid en hemelbestormende majes­teit bloot­gaf. Heldere, harmonische kleuren, scheve hoeken; hoge, stevige torens die samensmolten met de vele hoeken en nissen van de hoge, betonnen buiten­muur waarmee de wereld effectief werd buiten­gesloten.
Ik had een zoon. Denk ik. Zijn naam was René. Hij wilde zijn verleden vergeten, de pijn, de schaamte, zodat hij scheikunde ging studeren, wat hem in staat stelde met drugs te experimenteren. Hij kende een meisje dat hem van haar passie vertelde: het door haar bedachte algoritme dat alle digitale bestanden kon laten verweren, liet vervallen, rotten, af­breken, tot er niets meer van over was. Samen met haar werkte hij aan een chemische formule die hetzelfde deed. Het product dat daaruit voortkwam noemde hij letheïde. Aanvankelijk verwerkte hij het in muffins die hij aan ons aanbood. Letheïde bleek zich later op een bijzon­dere manier te kunnen verbinden met kerosine.
Harrald was blij toen hij het lichtje bij de poort van het klooster voor zich zag. De regen had hem door­weekt. Hij prees zich gelukkig dat hij waterdichte rugzakken had meegenomen. Zodra hij bij de poort kwam zwaaide die open. Hij verwachtte zijn moeder, maar het was Ariadne. Ze was gekleed in een strakke, zwarte jurk die haar figuur accentueerde en verder niet veel aan de verbeelding overliet. Hij vermoedde dat het een erfstuk was uit de tijd dat mensen veel waarde hechtten aan uiterlijk vertoon.
Zohra liet haar wapen vallen. Haar benen voelden krachteloos, alsof ze het gewicht van haar tengere lichaam niet meer konden dragen. Ze had geen enkele controle meer over haar ledematen. De kristallen waren van uitstekende kwaliteit geweest, maar helaas geen partij voor de angst die nu door elke vezel van haar lichaam gonsde. Het glas raakte de grond, scherven rinkelden.
De stoel was leeg. Geen pillen rondgestrooid op het tapijt. Geen glazige ogen die haar ondersteboven aankeken door de wazige plastic zak die aan de binnenkant beslagen was door zijn laatste adem. Laura’s maag­inhoud kwam omhoog en ze vloog naar de deur links achter in de ruimte die toegang gaf tot een toilet en bad. Ze redde het maar net. Geknield en met een hand op haar maag braakte ze de broodmaaltijd uit die ze na afloop van de begrafenis samen met de familie genuttigd had. Het smaakte zuur, slijmerig en brandde in haar keel en neusgaten.
Tekst geschreven eind 2006, nooit eerder gepubliceerd. Toen had Laurette Onkelinx de CD&V-er Tony Van Parys opgevolgd als minister van Justitie, stond de problematiek van de vluchtelingen nog niet in het hart van de actualiteit en was Rik Torfs nog een tv-vedette.
De zwarte Maan in Vissen in het 6de huis en Priapus in Weegschaal in het 12de huis maakt ons bewust van het evenwicht en de dynamiek tussen het mannelijke en het vrouwelijke.*17 In ieder mens, zowel man als vrouw, is dit evenwicht van groot belang. Te veel daadkracht en naar buiten gericht zijn, maakt dat de verbinding met je innerlijke wijsheid om jouw eigen uniek pad, dromen en gevoel te volgen verloren gaat. Te weinig daadkracht en teveel gericht zijn op de binnenwereld maakt dat je je dromen onvoldoende vormkracht kunt geeft in je leven. De ene kwaliteit kan niet zonder de andere. We noemen de innerlijke samenwerking tussen man en vrouw ‘het heilige huwelijk’.
In een laatste poging grabbelde Samuel naar de loshangende kleding van de jongen. Hij voelde de stof scheuren, zag dat Erwin naar links gesmeten werd door de kracht van de ruk, struikelde en door de relingen van het balkon naar beneden viel. De gil van Helena sneed door het geroep van de andere mensen heen.

“kids survival gear overlevingsuitrusting denver”

De sneeuw was op de meeste plekken gesmolten en alleen op de plekken waar de wind het had opgeblazen lagen nog zielige hoopjes ijs. Het betekende ook dat de grond modderig was en dat bemoeilijkte het lopen.
Het klinkt afgezaagd maar de situatie bepaald. Ik ben ondertussen een aantal keren tussenbeide gekomen als 2 honden aan het vechten waren (en ik klop het af, maar mijn Amstaff was daar slecht 1 keer bij betrokken, en toen had een Duitse herder haar achterpoot beet terwijl zij alleen maar weg wilde komen) en ben daarbij 2 keer gebeten. Zie ik het morgen kom ik zo weer tussenbeide, want niemand heeft er iets aan als honden elkaar zwaar verwonden. Ik zou graag willen zeggen wat ik doe, maar eerlijk gezegd gaat het altijd op gevoel en zijn de beten die ik heb gehad meer reflex hapjes geweest dan serieuze beten. Misschien wel mazzel gehad, wie weet, maar liever zo dan een hond dood weg moeten brengen.
[i] Cf. Giorgio Agamben “Le règne et la gloire: Pour une généalogie théologique de l’économie et du gouvernement. Homo Sacer, II, 2.” Paris, Seuil, 2008; origineel Italiaans 2007. Giorgio Agamben “Opus Dei: Archéologie de l’office. Homo Sacer, II, 5.” Paris, Seuil, 2012; origineel Italiaans 2011.
JAARVERSLAG 2007 Het bestuur, bestaande uit: Lou Klaver, Anneke Helder, Peter Timmerman, Peter Sasburg en vanaf maart Annie Vlaar-Oudeman, is 8 maal voor vergadering bijeen geweest. In november konden
In een context waarin sociale en pedagogische maatregelen blijken te falen (o.i. in eerste instantie omwille van hun ondoordachtheid) en waarin het neurogenetische discours via allerlei megafonen in de media overheersend is, zien wij dat de jongste jaren een duidelijke tendens kan waargenomen worden naar de oprichting van nieuwe kampen. Het enige tastbare antwoord dat de politici in de zaak Joe Van Holsbeeck weten te verzinnen is de oprichting van een nieuwe jeugdgevangenis. Stilaan staat ons land zo vol concentratiekampen: de gewone gevangenissen, de gesloten asielcentra, de transitzones in Zaventem, de psychiatrische inrichtingen, de heropvoedingsgestichten allerhande en wij mogen daar ook een deel van de rusthuizen bijtellen waar weinig animatie is voorzien en waar zorgbehoevende bejaarden nogal gemakkelijk op hun bed worden vastgebonden. Terwijl de rijken zich gaan verschansen in ‘gated communities’ zoals Bokrijkpark, wordt al wie de maatschappij kan verstoren in kampen geconcentreerd. Criminaliteit blijkt dan in zijn naakte vorm uiteindelijk een vorm van burgeroorlog te zijn, zij het dat de criminelen geen politieke eisen stellen maar hun sociale problematiek door het plegen van een individuele misdaad pogen op te lossen. Het hyperindividualisme van de rijken wordt op die manier door het hyperindividualisme van de arme delinquenten bestreden. Dat hele kluwen van denkbeelden en praktijken is o.i. het resultaat van de depolitisering van de samenleving zoals wij die de jongste decennia hebben meegemaakt en waarbij, zoals Slavoj Žižek het stelt, politiek verworden is tot het administratieve beheer van de sociale problemen. Wie problemen stelt, wordt een politieke stem ontzegd. Hij/zij wordt herleid tot naakt leven. Het is daarbij opvallend dat juist die mensen die het meest gevaar lopen slachtoffer te worden van de criminaliteit (zoals handelaars, winkeliers, e.d.) de hardst roepen om deze uitzichtloze praktijk.
Op het einde van de brand waren de overgebleven voorraden foetsie weg, en die klote-vos? Die kreeg zijn zin: we sloegen een kamp op voor de avond, en iedereen stemde akkoord om de volgende dag op trektocht te gaan naar Euphrat, die achterlijke stom­koppen.
Maar mijn stem kaatst terug van het glas alsof hij de stilte intact wil laten, en het licht in het lab blijft koppig uit. En als mijn ogen langzaam wennen aan het halfduister, zie ik dat het een rommeltje is in het lab, iets wat ondenkbaar is voor Sal en zijn team. Twee krukken liggen omver, een cleansuit ligt slordig over de grond; een van de micro­mani­pu­lators is zelfs volledig van zijn basis gerukt. Het lijkt of ons lab, onze haven van orde en properheid, wetenschap en ratio, zich heeft aange­sloten bij de puinhopen buiten.
Ik knikte ongemakkelijk. Niet eerder had ik me gerealiseerd dat het vijf vluchten waren geweest. Vluchten die voor vader steeds vijf weken duurden, terwijl op aarde vijf jaren verstreken. Als kind leefde ik vooral naar de anderhalf jaar verlof ertussen toe.
Hoe dan ook: het socialisme en de sociaaldemocratie missen omzeggens overal in Europa perspectief, al geldt dit ook voor de meeste andere partijen maar dat is geen waardig argument. En dat Europees socialisme voelt zich ook niet geroepen om een volkomen nieuw toekomstproject uit te dokteren dat haar nieuwe zuurstof zou kunnen geven. Volgens mij ligt het ter plaatse trappelen van de Europese socialisten net aan het ontbreken van een radicaal toekomstbeeld dat haar positief kan onderscheiden van hun partijpolitieke rivalen. Dit project moet veel verder gaan dan het verzet tegen het afbouwen van de sociale zekerheid. Want anders blijft het socialisme in de hoek waar mogelijk de klappen vallen.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie om zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen er omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
De zesde dag was de zee kalm als een slapend kind. Ze stond een tijd lang op het dek, keek naar de school van massieve bootsmanvissen die tot laat in de middag met hen meezwommen, hun geribbelde ruggen als verzonken heuvelruggen vol opstaande twijgen.
Met de seconde werd ze zich meer bewust van de staat van haar eigen lichaam. Ze was druipend nat, koud, vermoeid, en de wond op haar pols bleef maar bloeden. Laura voelde zich licht in haar hoofd, maar ze wist dat ze nu niet op kon geven. Als ze Peter nu niet hielp, dan overleefde ze het waarschijnlijk niet. En wat er met Peter zou gebeuren, wilde ze al helemaal niet weten. Dus zette ze zich schrap en hield vol.
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
We hielden die middag halt aan de voet van de eerste hogere uitlopers van de kraterrand. Grote rotsblokken waren als door een reuzenhand in het rond gegooid. De impact van de asteroïde die de krater had veroorzaakt, moet enorm geweest zijn.
Een simplistische antikapitalistische maatschappijvisie, zoals Hans Schnitzler deze zonder verdere uitleg en zonder enige nuance hanteert, beschouw ik ergens als bijzonder gevaarlijk. Ze kan in een meer extreme vorm uitmonden in een puur neo-stalinisme en een letterlijke dictatuur van wie weet welk “proletariaat”. Geen twijfel aan: ik vrees en ben ervan overtuigd dat indien dit soort meer extreme lieden aan de macht zouden komen, onze gevangenissen wellicht dubbel zo overbevolkt zouden zijn. Plus een ganse reeks eigentijdse Goelags en heropvoedingskampen van Oostende tot Luik en van Antwerpen tot Aarlen. Een dergelijk slordig geformuleerde en simplistische analyse van het hedendaags kapitalisme gaat uiteraard veel verder dan de visies van iemand zoals Hans Schnitzler, zij het dat hij vasthoudt aan een soort pseudo-marxistische analysemethode.Zelf ben ik inhoudelijk altijd trouw gebleven aan het socialistische en sociaaldemocratische gedachtengoed. Over de nijpende problemen van het socialisme/sociaaldemocratie om zichzelf een toekomst te verzekeren zal ik het hebben in het volgende hoofdstuk. Al heb ik ernstige bedenkingen bij het volgens mij incoherent beleid en het softe programma van de meeste Europese socialistische en sociaaldemocratische partijen. Maar met veel aanleg voor activisme en militantisme ben ik nooit begiftigd geweest. Daarvoor kan ik de zaken en hun logica vanuit te veel diverse en zelfs tegengestelde perspectieven en uitganspunten begrijpen, zij het deze doorgaans niet goedkeur. En Shakespeare’s Hamlet leert ons dat teveel nadenken en teveel weten resulteren in een onvermogen om te handelen (3). Ik reken mij, omwille van mijn afkomst en sociale achtergrond, tot het soort intellectuelen die geen probleem hebben met het aanvoelen van de aparte cultuur en kijk op de wereld van gewone arbeiders en gewone mensen. Ik heb doorgaans weinig moeite om de logica van die cultuur op haar intrinsieke waarde te appreciëren. De traditionele eigengereide en collectief beleefde arbeiderscultuur (incluis de camaraderie in de vrije tijd) is evenwel grotendeels verdwenen. De econoom en journalist Paul Mason heeft daar een plausibele verklaring voor: tijdens de WO II werden de meeste mensen die de arbeiderscultuur vertegenwoordigden, gewoon weggemaaid (4).
‘Zeg maar wat je hebben moet! Zeg het me maar!’ Hij slaat met zijn vuist op de bar zodat de glazen rinkelen, maar verder is het stil in de Lustvolle Zwaardvis. De toog is hun niemandsland geworden, waar niemand zich nog op wil houden. De waard poetst glazen, zo ver moge­lijk bij de echtelieden vandaan. Aan de tafeltjes staren de andere klanten in hun glazen.
Verre van in shock te zijn, gaan we doorgaans rustig slapen als we in de loop van de dag bediend zijn geweest met fascinerende videobeelden waarin een bende islamfundamentalisten en religieuze fanaten in naam van de Allerhoogste een (Westers) journalist hebben onthoofd of een paar “geloofsontrouwen” en geloofsafvalligen hebben gekruisigd. Even goed voor ons gemoed is het via een paar “getuigenissen” raak in beeld gebrachte rouwen of het onzeker wachten van nabestaanden wanneer een vliegtuig is neergestort is of een zware natuurramp honderdduizenden dakloos heeft gemaakt. De mededeling dat (de nog levende) slachtoffers en/of hun nabestaanden deskundig zullen worden opgevangen door toegewijde en empathische traumapsychologen en dat drie dagen van nationale rouw zijn afgekondigd, stelt ons zo meer gerust dan een glaasje wijn voor het slapengaan. Eindelijk iets dat ons veel beter dan de zoveelste koele begrotingscontrole door de regering of de zoveelste topontmoeting Merkel-Poetin toegelaten heeft onze emoties te kanaliseren in plaats van na een saaie frustrerende dag zonder hoogtes of laagtes de slaap te moeten vatten met de hulp van een tablet Zolpidem.
‘Kijk om je heen, Alloceur.’ Ze blaft de titel als een scheldwoord. ‘De wereld ligt in puin. Pakken wat er te pakken is, meer is er niet. Jouw idealisme? Daar lach­ten we samen om, Mook en ik.’ Ze reikt achter zich en trekt haar pistool uit haar broekriem. Met een zweem van triomf in haar ogen richt ze op mijn voorhoofd. ‘Explosieve kogels, Ferdi. En ergens in die nanowolk van je moet nog een brein zitten. De mens­heid heeft allang geen plek meer voor idealisme.’
Een creatieve start van het nieuwe seizoen Deze herfst staat in het teken van creativiteit bij het ZRCN. Zo kun je toneelspelen bij Trias en zijn wij benieuwd naar jouw ervaringsverhalen. Wil je liever
Een ander groot gevaar voor de liefde is de gehechtheid aan sex. Gehecht aan sexualiteit is men niet werkelijk geïnteresseerd in het natuurlijk resultaat van het krijgen van een kind. Er kan zelfs een sterke afkeer en leugenachtigheid zijn tegen het krijgen van kinderen met het excuus dat er niet klaar voor is of niet in staat is om een wereld te vinden die gelukkig genoeg is voor de kwetsbare baby. Sommigen kunnen eenvoudigweg dermate jaloers zijn over het krijgen van nageslacht, wetende dat nadat de baby er is veel liefde naar de kleine zal worden afgeleid, dat echtscheidingen kunnen volgen op zwangerschap. Sommige zeer mooie vrouwen willen simpelweg geen kinderen vanwege dezelfde jaloezie stellend dat hun carrière belangrijker is dan het krijgen van kinderen. Maar niettemin sexueel zijnd lijkt hun liefde niets meer dan misbruik van de mannelijke ondersteuning te zijn. Sexuele gehechtheid is een bijprodukt van de materiële verbijstering die zichzelf uit in de vorm van jaloezie. De remedie zit hem natuurlijk in het beoefenen van het tegendeel: men zou moeten ondernemen, verkennen en ontdekken in het spirituele/religieuze psychologische bereik en uitdrukking moeten zoeken in mededogende zelfrealisatie. In plaats van voor de sex en het geld te gaan zou men voor de zelfverwerkelijking en de liefde moeten gaan. In deze tegenstelling schijnt geld een perversie van de zelfverwerkelijking te zijn; een vijand die in feite blokkeert en hindert en kulturele openheid en vooruitgang vertraagt terwijl sex op zichzelf wordt herkend als de doder van het mededogen en de liefde. Natuurlijk is de werkelijkheid niet zo zwart wit als kan worden beschreven daar zowel zelfrealisatie en geld als sex en liefde heel goed samen kunnen gaan. Het doel dat de middelen rechtvaardigt echter kan nog niet hun corrupte rechtvaardigen. Het belang van deze regel gaat over het krijgen van kinderen op de tedere en liefdevolle manier. Het idee is dat kinderen geboren als bijprodukt van materiële ambitie minder verzorgende en liefhebbende ouders zullen treffen en geneigd zullen zijn uit te groeien tot erger dan dat. Alleen door het streven naar liefdevolle sex in plaats van sexuele liefde kan dit zo zijn. Als eenmaal de prioriteit van de liefde duidelijk is kan niet alleen de persoon maar ook de hele wereld bevrijd zijn van de corruptie die het gelukkige ruïneert. 
59. 57 Hulpaanbod Welke mogelijkheden heb je, en wat ligt voorhanden om met het de moeizame en pijnlijke gevolgen van de verslaving van je partner om te gaan? Het grote voordeel ten opzichte van tien à twintig jaar geleden is dat het probleem steeds meer onderkend wordt, en dat er veel meer kennis en mogelijkheden voorhanden zijn zowel op internet als in behandelingsopties. ´Ik heb het voornamelijk zelf gedaan, lang geleden was er nog geen hulp. Dat begint nu gelukkig meer te komen, het krijgt ook meer aan- dacht, komt meer in de openheid.” Daar moet wel bij gezegd worden dat de nadruk en de focus nog voor- al liggen op de aanpak van de verslaafde zelf: de behandelingen zijn vooral individueel gericht zonder de partner erbij echt te betrekken. Uit dit onderzoek komt naar voren dat het merendeel van de respon- denten hulp zocht via een netwerk op internet, zoals Kostbaar Vaat- werk (54%), of binnen een professionele organisatie (56%: er waren meerdere antwoorden mogelijk). Veel partners geven aan dat hun religie zeer belangrijk is geweest. Naast hulp vanuit de kerk of van de predikant is persoonlijk contact met God voor hen een belangrijke manier om met de pijn en de moei- te die ervaren wordt om te gaan. Een van de reacties luidde zelfs: “God is de beste Therapeut”. Daarnaast wordt ook de eigen huisarts (als onderdeel van een profes- sionele organisatie) vaak genoemd als iemand bij wie hulp is gezocht. Diegenen die aangeven dat zij het vooral zelf hebben gedaan, noemen onder andere dat zij veel hebben gelezen over de problematiek, dat zij een dagboek hebben bijgehouden enzovoort.
– Als het hoofd medische zaken er weer is (vanaf donderdag) moet ik een bedankbriefje sturen en officieel melden dat ik afzie van een eventuele taak in Garu om daar een ziekenhuis op te starten. En in een afzonderlijke brief vragen om een letter of reference (een brief als referentie die ik wil gebruiken voor de uitzendorganisatie VSO)
Ik stormde tegelijk met de vos naar voren, duwde een stel kakelkippen opzij die hun neus snoten in hun vleugelveren, kegelde fretten omver, sloeg ratten opzij… en richtte Marks vuurwapen. Eindelijk. Gerechtig­heid. Misschien was ik toch niet zoveel beter dan zo’n roofzuchtige jager. Of de jager haalde me neer tot op zijn niveau, dat kan ook.

“bespaar jezelf overlevings- en tactische uitrusting dagelijks draag overlevingsuitrusting”

‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
Waarop matroos Tobias slechts stamelend kan uit­brengen: ‘Ik legde het ding daar… daar op de werk­bank van de heks… naast de opgezette krokodil. Excuses bootsman… ik wilde alleen maar helpen met graven.’
Helderziendheid is het vermogen om als channel te spreken, zoals via degene die jullie deze boodschap brengt.  Dit werd door religieuze groeperingen veelal verkeerd begrepen.  Het spreken in tongen, bijvoorbeeld, is het onvermogen van het medium om te vertalen welke energieën doorkomen in de werkelijke taal- en spreektaal.  De hersenen zullen in dit derde kwadrant veel activering ervaren.  Ook het hart zal worden geactiveerd.
Om me een houding te geven, autoriseerde ik het uploaden van de vluchtgegevens, vrachtbrieven en paklijsten. Daarna keek ik in de ondiepe holtes die ogen moesten voorstellen. ‘Ik ben van plan meer dan vijf uitzettingen te doen.’
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
Elke trede voelt vertrouwd, en dat kalmeert de zorg ietwat die al sinds mijn activering als regen op de tent van mijn leven tikt: weet ik alles nog? Ben ik er nog helemaal? Mijn geheugen lijkt intact, maar zou ik het überhaupt merken als ik iets ben vergeten, als een deel van mijn persoonlijkheid de transpositie niet heeft overleefd?
Harbrand hief juist zijn zwaard om het hoofd van de ongezeglijke Aochaid te klieven, toen een woest geraas en gedender hem opzij liet kijken. Uit alle hoeken van het met stenen fragmenten bezaaide land verhieven zich grote brokstukken. Ze schoten door de lucht naar één plek ergens bezijden het pad, tussen het gezelschap en de Toren: hier een onderarm, daar een stuk tors, een vinger of gebeeldhouwde mantelplooi. Met grote klappen dreunden de fragmenten op elkaar, als getrokken door een onzichtbare, maar onweer­staanbare steenmagneet. En zo vormde zich razend­snel een bijna twee keer manshoge, mismaakte gedaante, samengesteld uit de resten van die niet te tellen beelden uit een magische, vaag bekende oudheid. Een soort reus was het, een travestie en schampere nabootsing van het ras van Gogmagog dat ooit deze landen onder zijn stappen had laten schudden. Hij vormde, hoewel uit antropomorfe frag­menten samen­gesteld, een nauwelijks menselijke gestalte; niets dan een lukrake opeenstapeling van voeten, haar­lokken, neuzen, knieën, handen, schoei­sels, geslachts­delen en wenkbrauwen in ern­stige frons, met de grootste moeite door de natuur­krachten samen­gebald tot een gestalte met twee been­achtige zuilen, een bultige tors, twee armachtige uitstul­pingen en iets wat een hoofd zou kunnen zijn. Aan deze groteske figuur ontsteeg, zodra hij min of meer was voltooid, een diepe, petroïde kerm als uit een spelonk, alsof het kunstwezen zijn eigen ontstaan met het uiterste leedwezen begroette en vervloekte.

“einde van de wereld survival gear overlevingsuitrusting stock foto’s”

Weekend. Ateliere De Creatie Ore Suplimentare 2015. view torrent source pages , download. d3dd< 56ade758b5d79487f02f3dublado world filme download Jurassic mega. hey baby download descarca costica boieru romica puceanu download album torrent. iar cine reuşeşte să profite de această dorinţă a lor devine milionar. Download placut si bine ati venit pe acest forum. Filme Romanesti facute format DVD de bibescu01. c. De moritat-zinger besluit toch een andere plaats te zoeken om haar liederen ten gehore te brengen. Ze haalt haar juist vastgespijkerde doek weer los, rolt hem behendig op, hangt haar kleine draaiorgeltje weer aan de leren band over haar schouder en maakt zich dan uit de voeten, het kwetterende aapje in haar kielzog. Ik kreeg in Nederland een mailtje vanuit Accra, over documenten, maar zonder attachment. Toen één met attachment, waarvan een deel niet leesbaar was, maar waaruit wél was af te leiden dat ik van 12 t/m 31 december geregistreerd was geweest als specialist, maar inmiddels niet meer. Ik moest eerst nascholingspunten laten zien. (die heb ik niet) Ik was toen dus nog niets verder. Ik schreef een mail waarin ik me afvroeg of er in Accra iemand was die ook maar een flauw vermoeden had hoe het nu met mij verder moest. Alleen met de moeder probeerde Samuel iets te bedenken om te zeggen. Voor hun vertrek, hadden Gaetan en hij alle mogelijke scenario’s proberen uit te werken. Geen ervan had hem voorbereid op de vrouw die tegenover hem zat. Druppels zweet vormden zich op zijn voorhoofd, hij durfde ze niet weg te vegen. Hij voelde zich gevangen in dit huis van opgelegde net­heid, van afgedwongen angst. ‘Ik ga eens zien of ik Gaetan kan helpen,’ zei hij. Het verbreken van de stilte hielp niet om zijn zenuwen onder bedwang te krijgen. Toen hij wilde opstaan, greep de vrouw naar zijn hand. Zo ontstaat ruimte voor een psychische instantie die ons gedrag over ruimte en tijd gaat coördineren en van consequentie voorziet. De ‘persoonlijke god’ zegt welke particuliere doelen we moeten nastreven, terwijl het nog altijd andere gemeenschappelijke goden zijn die ons bijvoorbeeld zeggen hoe we ons lichaam moeten verzorgen. Vandaar dat iedereen behept blijft met ‘universele’ begrippen van Goed en Kwaad en zich houdt aan de Wet, maar in sommige omstandigheden toch vindt dat hij of zij die Wet mag overtreden, te meer daar er op die Wet hoe dan ook altijd een uitzondering is, nl. ‘Nood breekt Wet’. Onze ‘persoonlijke god’ komt dus dikwijls in botsing met ons ‘moreel gevoel’ en om die botsing te vermijden gaan we proberen consequent te handelen, ons dus zoveel mogelijk onafhankelijk te maken van ruimte en tijd. Zo schrijft onze persoonlijke god, ons Zelf ons dagelijks handelen in in een levensloop. Tot op grote hoogte geldt deze situatie vandaag nog altijd, al spreken de ‘goden’ nu via boeken, DVD’s en televisie. In de persoonlijke identiteit kwamen aldus verschillende aspecten samen. In de eerste plaats de naamgeving die verwees naar de verwantschapsfamilie of clan. Deze naam sloeg op het levende lichaam en de persoon gebruikte zijn naam als aanduiding van dat lichaam: ‘Lachende Wolf gaat slapen’ (en niet ‘ik ga slapen’). Het is niet toevallig dat het Grieks en het Latijn (en veel andere oude talen) geen persoonlijke voornaamwoorden gebruiken: de vervoeging van het werkwoord was voldoende om aan te geven wie een handeling verrichtte of een beweging uitvoerde of onderging. Persoonlijke voornaamwoorden werden alleen gebruikt als de betrokkene extra benadrukt moest worden en ze verwezen dan naar de lichamelijke eenheid van de spreker of aangesprokene, niet naar een psychische instantie die nu als het Ego wordt aangeduid. Ten tweede werd men benoemd volgens de categorie waartoe men behoorde, dus volgens geslacht of leeftijd. Ook de bijzondere functie binnen de stam als men die had natuurlijk (het ‘beroep’ dus, bijvoorbeeld sjamaan, priester, vroedvrouw of later smid, geneesheer, enz.) leverde een naam aan een persoon. En ten derde de ‘persoonlijke god’, het Ego als de motor van iemands handelen. Deze motor waardoor men persoonlijk controle kreeg over zijn handelingen, ging later ook impliceren dat men beschikte over een ‘vrije wil’ en dat men psychisch en juridisch ‘verantwoordelijk’ was voor zijn gedrag. Het handelen vond zijn oorzaak in het Zelf van de persoon, in de wijze waarop hij met zichzelf overlegde. Het Ego of Zelf is dus niets meer dan een zelfdialoog die men zoveel mogelijk consistent wou houden: in die zin werd het Ego min of meer permanent. Het Ego is in die zin dus ook maar een slide-in tussen de waargenomen situatie en het handelen (of niets doen). In het Boeddhisme is het Zelf, het Ego nog altijd een vluchtig gegeven dat komt en gaat. De ‘persoonlijke god’ was vooral belangrijk voor mensen die beslissingen moesten nemen en keuzes moesten maken, leidinggevende figuren dus en demiurgen (‘mensen die voor de gemeenschap werken’, zoals ambachtslieden, werktuigmakers en sjamanen), en dat waren historisch gezien voornamelijk mannen. Maar wat had dat alles nu met vroeger te maken? Ik wilde toch alleen maar weg uit dat rotte huis in dat rotte dorp? Maar als ik dan naar een ander huis in een ander dorp ging kijken raakte ik in een bijna onbeheersbare paniek. Totdat die therapeut met zijn ambachtelijke wijsheid in mijn leven kwam. Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde. Moeder leefde helemaal op. Ze redderde met opruimen en de was, verwende mij met bruin bier en leerde ons hoe we konden vaststellen of Ella huilde om een darmkrampje of uit eenzaamheid. ‘Oppakken, oppak­ken, oppakken,’ was het devies. ‘Een huilend kind laat je nooit liggen.’ Maar hoe snel we er de zeld­zame keren dat Ella huilde ook bij waren, moeder won steevast van ons. Echter niet van Drommel: de kater gedroeg zich als een waakhond en was nooit verder dan drie meter bij de baby vandaan. Hij sliep zelfs in haar wieg als we er niet op beducht waren. Hij was haar trekpop, knuffelbeer en vuileluier-alarm ineen. Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd. Lunch Broodjes Tosti s Kaas of ham 2.75 Kaas 2.75 Oude kaas 3.25 Ham, kaas 2.75 Rosbief 3.25 Hawaï 3.50 Filet American 3.25 Brie, tomaat, ui 3.75 Kroket of frikandel 3.00 Gezond ` 4.00 Gerookte zalm 4.50 Veel van wat verloren is, kan nooit meer teruggevonden worden. Wurmwater is weliswaar de stad der tweede kansen, maar hoop gedijt niet goed op deze mestvaalt. Vrijwel iedereen die hier leeft is al eens gestorven, veelal gewelddadig. Daarom hangen ze nu ook zo aan het leven, omdat ze betwijfelen of er nog een wereld is, hierna. Een onderwereld voor de onder­wereld, is dat geen vreemd concept? Ja ben het met je eens BD, er broeit iets, het volk weet alles en dat weten de politici óók. Vooralsnog denk ‘k dat wanneer er grootschalige ongeregeldheden komen dat deze uit Duitsland maar meer vanuit Frankrijk worden geïnitieerd. De Fransozen hebben een veel grotere actiebereidheid dan de getraumatiseerde Duitsers die nog met het schuldcomplex lopen van het Nazisme, enfin er valt voor de authentieke Nederlanders niet veel meer over dan afwachten…. De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen. Ik ben zeer vereerd dat hij mij verkiest. Hij is een belangrijke Heer en een plezierige minnaar. Hij heeft een witte sik en een rij kleine stekels die uit zijn rug groeit en die alleen ik mag zien en aanraken. Ik wilde dat hij geen demon was. Franco Berardi is geboren in 1948. Twee jaar ouder nog dan ik. Misschien is zijn pessimistische toekomstvisie, die ik intellectueel gezien meer dan grotendeels deel, alleen maar de kijk van ouder en zwakker wordende mensen, die de nieuwe werelden (waar de jongste generaties in hun dagelijks leven reeds vanaf hun geboorte mee verweven zijn) ervaren als een verlies, een terugval, een regressie of een déroute. Een morele of ethische afkeuring en verwerping van wat misschien door de meerderheid binnen de jongste generaties, die in deze nieuwe context van info-connectiviteit zijn opgegroeid en er volledig mee vertrouwd zijn, toch echt wel als een “historische vooruitgang” wordt beleefd. Weliswaar worden we allemaal (tijdelijk, voor even) verontrust door de frequentie van “zinloos geweld”, van “niet te begrijpen” massamoord-incidenten en kleine zelfmoordepidemieën, en door de blijkbaar steeds talrijker en dichterbij komende kleine en grote oorlogen die bijna overal de planeet teisteren. Maar niet iedereen is suïcidaal, en bovendien leeft een ganse zorgsector, met een grootse economische productie en een toenemende tewerkstelling, juist van de psychopathologische fenomenen die Berardi terecht aanwijst. Net zoals oorlog vroeger ook al fungeerde als een effectieve oplossing voor massale werkloosheid. Misschien vinden kinderen het tegenwoordig min of meer normaal en dus ook relatief aanvaardbaar dat ze voor banaliteiten met een of andere psychiatrische diagnose (ADHD, autisme, bipolair, …) worden opgezadeld en dat ze van jongs af aan worden “begeleid door therapeuten en experten”. Zoals wij het destijds in onze kindertijd eigenlijk ook min of meer aannemelijk vonden dat ons door familie, buren of leerkrachten (én ook door onszelf) een of ander “karakterieel gebrek” werd toegeschreven. Net zoals meer en meer jongeren het blijkbaar weer een soort billijke optie vinden om hun levensgeluk te zoeken in de oorlogsvoering, getuige daarvan bijvoorbeeld de omvang van het fenomeen van de “Syriëstrijders”. ‘En, notenkraker?’ groette Grimpeerd me. ‘Wat zal het zijn? Gaan jullie met ons mee op weg naar Euphrat om ons te helpen waar nodig? Of blijven jullie als laffe puppy’s wachten tot de versterkingstroepen arriveren? Ere wie ere toekomt, knagers.’ Dit was haar kans om te ontsnappen. Ze kon gebruik maken van zijn ontsteltenis om weg te sluipen, maar iets dwong haar te blijven kijken, ook al kon ze het zich niet veroorloven om weer gepakt te worden. Zohra was zo in de ban van dat ene beeld, dat ze maar bleef staren. Het verbaasde haar tegelijkertijd dat ze het lijk niet eerder had opgemerkt. Het lag naast de sporen. Even­goed zou ze erover gestruikeld zijn daarnet. Ze vroeg zich af hoe het daar terecht was gekomen. In haar hoofd ontvouwden zich de meest macabere scenario’s. Mijn naam is Marion Geelen-Landeo. In 1990 ben ik gestart met de praktijk voor Rebalancing 'De Gouden Piramide'. Voor meer ontspanning en minder stress. Je kunt hier terecht voor individuele sessies Rebalancing . Mijn praktijk is gevestigd in Nieuwegein, tegen Utrecht-Zuid aan. Ik ben getrouwd en heb 2 kinderen. Sinds september 2015 heb ik Ruggesteun Voor Ondernemers opgericht. Bedoeld voor succesvolle vrouwelijke ondernemers van 40+ jaar met rugklachten om hen op weg te helpen naar een gezonde en soepele rug. www.RuggesteunVoorOndernemers.nl Zwijgend ging hij hen voor door een fel verlichte gang, met hoge, betonnen bogen, dieper het gebouw in; over een brede trap met hoge ramen, die uitzicht gaven op een enorme volière (waarin prachtige, fel­gekleurde vogels opstegen uit bomen, met gespreide vleugels door de lucht scheerden, weer op lange takken neerstreken) verder naar beneden; langs donker­groene, gesloten deuren waarachter grote hallen lagen waarin enorme kasten stonden, vol schake­lingen, vol elektronen­buizen. Rekken vol trans­formatoren zo groot in aantal dat het zoemen hier hoorbaar was; con­densatoren zo groot dat ze ze nauwelijks in haar handen kon houden. Krachtige computers die meer dan driehonderd jaar oud waren, meer dan vijf jaar geleden uit de Lleroh-universiteit waren gehaald (gestolen!) en drie jaar geleden door de Kiteh hier geplaatst. OverlevingsuitrustingdoosOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingReisoverlevingsuitrusting in de wildernis Overlevingsuitrusting De Houten Vloer van overlevingskit laid out on the De geest zou altijd gericht moeten zijn op het doel van de aktie dat kan worden gedefinieerd als dienst aan de onderliggende orde. Een dwalende geest mag invloeden en zaken van buitenaf ontdekken, maar dergelijke speculatie open voor intuïtieve suggestie zou onderworpen moeten zijn aan de orde van het eigen leven. Het hiërarchisch principe zou intern moeten werken in bewustzijn van het belang van de eigen onafhankelijkheid en persoonlijke keuze. Met zijn schep groef hij net genoeg aarde weg om te zien dat de deur die hij zocht inderdaad hier in grond zat, waarna hij in een monotoon ritme aarde en zand begon weg te scheppen. Drie uur later had hij een paar kubieke meter grond verplaatst en was de deur vrij. Er zaten roestplekken op en het rubber rondom was poreus, maar de verzegeling van de ruimte was intact. Zijn koevoet maakte korte metten met het slot. Karagiozis wordt weer opgevist. Na enkele dagen op de bodem van de rivier, heeft kapitein Obed Marsh toch besloten dat hij de smokkelaar nog enkele vragen wil stellen. Tegen die tijd hebben ze inmiddels de kleine woonboot van de Griek al gelo­kaliseerd en leegge­plunderd. Alle papieren en waar­de­volle spullen mee naar de Baal genomen. Ze hebben zelfs de Perzische tapijten opgerold en afge­voerd. Maar de ceremoniële sieraden, de bewerkte tiara en de polsbanden die de afvallige zoon gestolen had, waren nog steeds onvindbaar. Bevend haalde ze adem. Ze stond op kousenvoeten, haar hakken lagen beneden in de woonkamer. En nu? Zachtjes naar beneden sluipen of de confrontatie aangaan? Ongewapend? Ging ze echt zo stom zijn? Een flard van haar droom kwam terug, het gevoel in een horrorfilm te zijn beland. De heldin die altijd het domste deed, de trap opliep in plaats van het huis de rug toe te keren, ook al was het duidelijk dat er boven geen vluchtwegen waren. Ging ze écht dat cliché zijn? Een privécapsule van NonVitae GmbH haalde me thuis op en bracht me, laag over de aarde scherend, naar de Makoua Elevator in Congo-Brazzaville. Ik was de afgelopen jaren al vaker met de lift de ruimte in gegaan, toch ging mijn hart sneller kloppen toen ik de machtige kabels zag die als bergen in de aarde verankerd waren en hoog boven mijn hoofd vervaagden. Deze keer was anders. Deze keer was echt. De relatie tussen oorzaak en gevolg is hier niet uit te drukken als een lijn, valt niet als een pijl te symboliseren. Hier is de causaliteit meer als het slappe koord dat sommige potsen­makers bewandelen. En velen vallen er voortijdig af. Of ze vallen naar de kant van de schuld, of naar de onschuld, doet nauwelijks ter zake. Niemand maalt erom. Hier niet. Het nieuws werd geleverd door een nota bene Nederlandse onderzoeker, Carsten de Dreu die aan de universiteit van Amsterdam een experiment uitvoerde na toediening van snuifdoses oxytocine aan een groep studenten-proefpersonen. Zij kregen vervolgens de opdracht om een toets in te drukken na lezing van verschillende namen. Nederlandse namen werden sneller ingedrukt dan buitenlandse (islamitische, Poolse) namen, en die langere pauzetijd was een aanwijzing voor conflicterende emoties die de beslissingskeuze in de weg stonden. De studenten kregen ook nog de vraag wie zij op een overvolle reddingsboot zouden redden: de vijf mensen aan boord of degene die nog moest instappen. Cruciaal bleek de naam van deze kandidaat. Heette hij Maarten dan kon hij op meer steun rekenen dan de personen met Mohammedaanse namen. Uiteraard werden de resultaten vergeleken met die van 'cleane' studenten. En de verschillen waren zoals dat heet significant.Het resultaat is overigens ergens wel logisch: het hormoon is natuurlijk een genetisch overlevingshulpmiddel, bedoeld om de mens in de clan te beschermen en dat betekent natuurlijk ook: tegen gevaar. Alarmerend is alleen dat studenten, hoog opgeleid en van de wereld inmiddels zou je zeggen, onbewust, nog steeds vreemd / Mohammediaans aan gevaar koppelen. De bij herhaling in media aangedragen associatie, is kennelijk in het onbewuste systeem verankerd geraakt. Je mag maar hopen dat deze studenten als ze even nadenken, cognitieve activiteit toevoegen aan de emotie, zichzelf corrigeren. ‘Dit heb je natuurlijk nog niet gezien,’ zei Gaetan lachend. ‘Tien jaar geleden heeft een kunstenaar het bestuur overtuigd om iets moderns te doen. Je kunt op tien plaatsen dergelijke meesterwerkjes vinden. Nie­mand is er gelukkig mee, maar het heeft zoveel geld gekost dat het be­stuur er niet overheen durft te schilderen.’ Hij liep dichter naar de gevel. ‘Dit werk is nog een van zijn betere. En natuurlijk heeft de kunste­naar geen van zijn werken een naam gegeven.’ Hij stak zijn borst vooruit, hief zijn hand in een dramatische pose en proclameerde: ‘Het is aan de toe­­schouwer om zelf te bepalen wat hij ziet. Een kunste­naar mag hierin geen beperkingen opleggen.’ Nu lachte hij tot hij tranen in zijn ogen kreeg. Wanneer het “crisis” is (zoals nu al een paar decennia) valt de mensengemeenschap uit elkaar. Horizontale banden tussen mensen raken dan verbroken. Vrij natuurlijk voelt elk dan de nood aan een verticale van bovenuit komende inspiratie, een Hogere Macht (God, de Staat, de Partij, het Volk, de Natuur, “Wij”, …), waarvan men hoopt – desnoods door hard te bidden – dat ze de boel nog bijeen weet te houden én tegelijk juist niet. De “terugkeer van de religie” heet dit dan. Zelfs de vrijzinnigen zeuren al een kwarteeuw over “atheïstische spiritualiteit”. Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend. [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“nieuwste overlevingsuitrusting survival en prepping versnelling”

Allerlei kinderen komen hier: van kinderen die 8 weken te vroeg zijn geboren tot dikke kinderen van een jaar of twaalf. Een kind boven de twaalf valt volgens de gewoontes hier onder de volwassen interne geneeskunde.
Ik heb onlangs wel een heel dik prenten- en kleurenfotoboek over de alhier gelegen stad cadeau gekregen. Omzeggens elk gebouw, elke zogenaamde bezienswaardigheid of curiositeit is er in beeld gebracht vanuit hoeken en perspectieven waar je zonder levensgevaarlijke acrobatentoeren of zonder hulp van een helikopter onmogelijk bij kan. Maar dat cadeau heeft nog niet één keer mijn aandacht kunnen kapen! In lawaaierige winkelstraten vertrappeld worden door een mensenvloed die je in alle mogelijke richtingen voor de voeten loopt? Naar een tentoonstelling gaan, in een museum rondslenteren en daar de betweterige kunstliefhebber uithangen? Kom, zeg! Zondag de match KV Oostende – Anderlecht gaan zien?
Religieus gezien is tijd de vorm van God die in zijn totaliteit het bestaan van alle levende wezens overheerst eveneens orde en vrede gevend aanbiddelijk zijnde als de Heer zelve. Wetenschappelijk wordt de term dualistisch beheerst reductionistisch slechts refererend aan een absolute meeteenheid (de electromagnetische definitie Tk) of refererende aan de draaiing van hemelse objecten (de dynamische definitie Tw). De filognostische definitie benadrukt de psychologische aard van de tijd het dualistisch konflikt van wetenschappelijke benaming beëindigend door simpelweg een praktijk van respekt te beschrijven terwille van het bewustzijn van beide begrippen van wetenschappelijke tijd. Op die manier wordt het psychologisch probleem van de tijdidentiteit opgelost.
De vormloosheid die voorafgaat aan de ervaarbare en kenbare, vormgegeven wereld, draagt nog een rits andere namen: God (of Allah), het Niets, het Volkomen Nergens, het “Het”, de Big Bang, etc. En niet te vergeten: de Dood. Behalve die laatste naam die maar half in het plaatje past, zijn het allemaal termen of begrippen die verwijzen naar het “begin” of het (eerste) “beginsel”, het principe dat aan de basis ligt van het verschijnen van wel onderscheidbare en effectief ook onderscheiden vormen. Daarnaast kunnen ze fungeren als de oerbron die onze handelingen en prestaties moet geïnspireerd hebben (“God zij dank!”, etc.). De manifest geworden vormen, die in het licht van de oorsprong of tegen de achtergrond van het Niets, God & co tevoorschijn komen, zijn evenwel niet “eeuwig”. Voorzichtigheid is wel geboden met dit laatste woord. “Eeuwig” staat hier in onze voorstelling als tegenovergesteld aan “beperkt qua duur, tijdelijk”. Met “eeuwig” in de zin zoals Plato zijn Ideeën als de ware werkelijkheden opvatte, wordt echter expliciet bedoeld dat iets geheel buiten tijd en ruimte staat en dus geen geschiedenis heeft. Deze betekenis van “eeuwig” is hier duidelijk niet aan de orde. Want geschiedenis is het lot waaraan geschapen en onderscheidbare vormen nooit ontsnappen.
Hij staart omhoog naar de maan, die als een uitgeslagen wiel kaas aan de hemel schimmelt. Hij laat zijn kale schedel rusten tegen zijn bult alsof hij een kussen meedraagt tussen zijn schouderbladen. Zijn vingers verkennen het ruwe oppervlak van de schutting waar hij tegenaan leunt. Hij probeert een liedje te neuriën dat hij eerder die dag uit een draaiorgel gehoord heeft, maar zijn mond is te droog. Hij likt aan zijn gebarsten lippen.
Haar hotelkamer was oppervlakkig schoongemaakt en in milde staat van verval. Het behang rook muf van de schimmel die het papier in de hoeken van de kamer donker kleurde. Ze schoof de koffers met een ruk van haar armen tegen de muur, liet het raam dicht. Dieven klommen ook hier in Ebyon met gemak tegen de muren op.
Heb je het niet zo breed als Olga, dan poep je gewoon buiten in een houten hok, met je billen op wat piepschuim met een gat er in. Lekker midden in de pikdonkere nacht, met een kapot peertje. Hoor ik daar wolvengehuil in de buurt van het meer?
Welcome to Islands of Adventure!! Can you survive in this most strategic and epic island survival 2017 game? Do you want to see the ocean life and enjoy the perks of living on the water with dangerous shark attacks? Rules of Ocean Raft Survival: Last Day on Island is the perfect game play you need. Start your Survival life on the surface of the deep ocean with a handcraft made of wood raft. Your home is endless ocean so you have to save yourself from ocean animals to live your life on Island freely. Move your craft in any direction you want. The only objective is to save yourself from ruthless sharks and killer whales who can destroy your dream of aquatic life in a blink of an eye. Escape shark ocean capture with excellent raft control skills, survival techniques and drive in a zigzag manner to find a safe escape. Reach to the island as quickly as possible and survive on island with your survival techniques. Experience challenging survival escape story after a ship crash which made this rafting life possible.
Eerste mensengroepen met een profiel beheerst door intensieve interindividuele competitiviteit zijn onzes inziens uitgestorven. Zij waren niet opgewassen tegen de bijzonder precaire en penibele omstandigheden waarin de eerste mensengemeenschappen zich moesten handhaven.
Een „zieke dag moet niet boring zijn en het moet niet met videospelletjes worden gevuld en de televisie,“ zegt David Abelman, A.C. Moore de Uitvoerende Ondervoorzitter van Kunsten & van Ambachten en de Op De Markt Brengende en Verhandelende Ambtenaar van de Leider. „Met weinig die, kan een zieke dag met creativiteit en het leren door kunsten en ambachten worden gevuld plant. Wij hebben het voor ouders gemakkelijk om voor zieke dagen met grote projectideeën en producten gemaakt worden voorbereidingen getroffen die voor een gemakkelijkere zieke dag voor zowel de ouders als hun kind.“ zullen maken
Acht maanden na onze ruzie begroeven we Janneke. Niet in de weide natuurlijk, maar in het protserige kerkhof achter onze kerk. Een tragisch ongeluk, zei de priester tijdens de mis. Gesprongen vanaf het dak van de cementfabriek, fluisterden klasgenoten …
Misschien realiseert deze (r)evolutie de eeuwenoude natte droom van de mensheid om eindelijk het Aards Paradijs te heroveren. Niet alleen een “betere” wereld, nee, een perfecte wereld waar we allemaal onschuldig zijn en volledig vrij van “(erf)zonde”, waar alle vormen van lijden zijn opgeheven en waar we effectief allemaal ook eeuwig jong en waarlijk onsterfelijk zijn.
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
De tweeling van vorige week is ’s maandags met een keizersnede geboren, twee forse babies, allebei gezond. Ze snapten allebei meteen dat ze moesten drinken bij de moeder. Vrijdag gingen ze naar huis. Maar met de moeder, die vloeide en injecties kreeg voor de longrijping, liep het minder goed af. Ze begon harder te bloeden, ik deed een keizersnede, een deel van de nageboorte lag los, de baby was er slecht aan toe en is vrijwel direct overleden. Een ander deel van de nageboorte zat muurvast, was doorgegroeid in de baarmoeder, en toen moest ik de baarmoeder ook (voor een groot deel) verwijderen. De vrouw zelf is wel in leven gebleven en ging donderdag naar huis. Maar ze weet dat ze geen kinderen meer kan krijgen. En dat is hier nog veel erger dan in Nederland.
samen gaan vallen met onze expressie en scheppingen vanuit onze Wezenlijke kern. We krijgen dus teruggespiegeld wat we zaaien. De energie van Uranus zoals helderheid, bewustzijn en vrijheid; de energie van Jupiter zoals genezing, enthousiasme en inspiratie en de energie van Neptunus zoals geloof en spiritualiteit, wil voor het algemene nut van het grotere geheel worden ingezet om eenheid te scheppen.*13b Doen we dat niet, dan zijn we in afgescheidenheid en kunnen we vervallen in oordelen en chaos.*14 Er is dan alleen horizontale uitwisseling van energie. Men neemt dan de energie en de creatie van anderen en doet er een kunstje mee zodat het iets eigens wordt. Er wordt dan alleen maar geschoven met energieën.
With many years of experience in the area of surveying and servicing, the company guarantees a professional approach to a wide range of life-saving equipment, such as life rafts, dinghies, survival suits, life jackets, pilot ladders and fire safety equipment. jacobslifesaving.com
Zij geeft de mannelijkheid de ruimte, net zoals Moeder Aarde toegeeflijk is wat betreft het kulturele experiment. Niettemin, zoals de natuur zich wild uitleeft in storm en aardbeving, zal zij ook haar vrijheid opeisen. Men kan met de waan leven van een perfekt aardige vrouw die zich altijd zou neerleggen bij de wensen van de man. Maar dat is juist de sexuele houding. Ze is even zo goed een volwassen ziel als hij, met dezelfde neiging te domineren, manipuleren, liegen, en afwijzen als hij. Natuurlijk kan men een kontrakt hebben om de taken te verdelen en de grenzen vast te leggen van kontrole over de ander, maar dergelijke overeenkomsten houden niet in dat ze haar vrijheid niet zal claimen om het kontrakt te wijzigen of eenvoudig te verscheuren. De garantie, de zekerheid wordt niet gevonden in deze of gene relatie. De zekerheid waar iedereen naar op zoek is is die van de dienstbaarheid. Een persoon die zijn favoriete wijze van het dienen van de orde van de samenleving heeft gevonden heeft zekerheid bereikt, of hij nu wordt gehinderd door een relatie of niet. Tot het idee van vrijheid behoort zeker de notie van boete. De wereld, noch de dame zal altijd je dienstbaarheid verwelkomen. Je moet in staat zijn een lange tijd vol te houden zonder bevestiging of bekrachtiging. Dit is moeilijk en het onvermogen dit te volbrengen is gedefinieerd als sociopathie. lastigvallen (stalken) en demonisch. Als zij, of het merendeel van de samenleving onverschillig zijn, kan teleurstelling tot woede leiden. Zonder de bereidheid en het vermogen tot het doen van boete, welk niets anders is dan het voortzetten van het leven zonder verdere waardering met het betreuren van je mislukkingen, kan je hele leven vernietigd worden. Een lastpak worden, een stalker, of een psychopaat, zal zeker de kans van terugkeren te niet doen. Van belang voor het vermogen te boeten is te begrijpen waarom dingen fout gaan. Je kan worden gehinderd door je eigen karakter, door de zeden en gebruiken der samenleving en de direkte omgeving, en men kan worden gehinderd door de vrije natuur (afb.) Je kan vele theorieën van toeschrijving (attributie) hebben hebben waarom de continentie van dienst te loor ging en spijt noodzakelijk zou zijn. Maar de les is altijd die der volwassenheid: een zuivere ziel is niet echt afhankelijk van wie, behalve het ware zelf, dan ook. Alle tegenslag ziend als een uitdaging tot zelfverwerkelijking, voegen de dingen zich eerdaags samen. Vele talenten kunnen zich ontwikkelen en vele wegen kunnen worden uitgeprobeerd. Het is de aard van de wereld bij afwisseling zijn alternatieven te presenteren en nieuwe constellaties te vormen van de werkelijkheid aller tijden. Aldus afspraken makend houdt van het begin af aan in dat in achting voor haar vrijheid de eigen zelfverwerkelijking in gedachten moet worden gehouden 
20 jaar geleden hoopte men in een zeer nabije toekomst alle informatiedragers en digitale communicatiemiddelen te kunnen integreren in een box ter grootte van een pocketboek (3). Anno 2015 is die box niet groter meer dan een lucifersdoosje.
‘Ik denk dat het niet volgen van het pad hem eerder in de kaart zou hebben gespeeld dan het wel volgen ervan,’ verklaarde Harbrand. ‘Juist omdat hij ver­wachtte dat ik zijn advies om het pad wel te volgen in de wind zou slaan.’
Er zijn hier zoveel doden die een tweede kans hebben gekre­gen. Ze imiteren de levenden: ze vreten en zuipen, neuken en vechten, liegen en bedriegen, alsof er nooit meer een morgen zal komen. Een tweede kans om dezelfde misstappen te maken als de eerste keer. Daarom zing ik nooit een aubade of pastorale. Ik zou verhongeren, want mijn toehoorders zijn zo door de wol geverfd, dat hun aandacht slechts wordt getrokken als ik mijn roldoek vastspijker aan een schutting of paal. Het bloed moet van het doek druipen, anders blijven zij niet staan. Ik moet krassen over moord, brandstichting en verkrachting, anders zoeken zij hun vertier elders.
Die zweverige liedjes ken ik wel: het gewone geluk is oppervlakkig of ‘schijn’, want het is van korte duur en het echte, esoterische geluk is een permanente staat van zijn. Verlichte mensen zouden dit zogezegd bereikt hebben. Dat zijn echter allemaal manieren om een heel eenvoudig gegeven een misplaatst vleugje van mysterie en aanbidding te geven. Zo’n absolute staat bestaat uiteraard niet, want ik ben van mening dat we de ogen niet mogen sluiten voor de realiteit: als we A bereikt hebben dan zijn we even voldaan tot de drang om B te bereiken zich laat gelden enz… Deze kennis zou ons moeten behoeden voor het naïeve idee dat geluk neerkomt op het bereiken van één welbepaald doel in de toekomst, een idee dat enkel op desillusies kan uitmonden. Dat wil helemaal niet zeggen dat we zo geen doelen mogen stellen, neen, we moeten ze gewoon zien voor wat ze zijn.
Onder de kap van een kraam met noten en taarten liet ze haar haar losvallen en bij een winkel met boeken gleed ze tussen een grote groep Lleroh-studen­ten van haar eigen leeftijd. De Kiteh-schaduw die haar tot daar gevolgd had, was niet meer zichtbaar.
Ik hou haar nog steeds tegen me aan gedrukt, maar iets in haar toon­zetting versterkt de argwaan in mijn achterhoofd. Ik ken haar te lang en te goed, we hebben te veel gepraat, om niet elke nuance van haar idioom op te pikken. Mentaal zet ik een eerste turfje.
Met zijn hand stevig aan de helmstok wierp Ferdi een blik over zijn schouder. Ver achter de sloep rees de hoogbouw van de oude Technische Universiteit in de ochtendlucht. Als hij zijn ogen dichtkneep, kon hij zichzelf wijsmaken dat hij een gedrongen gestalte op de kade zag staan.
Er is een berucht konflikt tussen de geest en de emoties. Veel mensen zijn verward hun gedachten en gevoelens tegengesteld te zien. De geest kan worden gedreven door een lager motief waarbij de ziel alarm slaat met gevoelens over het feit dat het verkeerde programma in werking is. Ook het lichaam kan worden gekonditioneerd of onder de invloed staan van een lagere drift waarbij de geest alarm slaat dat dat soort gevoelens niet samengaan met het programma van de ziel. Op beide manieren is men geneigd het andere te forceren. Er is geen recept dat zegt dat gedachten of gevoelens de voorrang zou moeten worden verleend. Er zijn recepten voor het gelijkrichten met de ziel. De ziel communiceert d.m.v. emoties en gedachten en op de juiste manier gelijkgericht zijn de twee in harmonie waarbij geen forceren plaatsvindt. Materiële motieven volgend kan men denken dat men of pijn moet lijden in het mislukken van het volgen van het emotionele, of dat men onder waanzin moet lijden er niet in slagend het gezonde verstand te volgen. Je gelijk richtend echter ontsnapt men eraan verstrikt te raken in de dualiteit (afb.). Je gelijk richten met de ziel betekent dat de relatie met het lichaam wordt hersteld door middel van oefeningen. Niet alleen moet de geest vanuit het spiritueel motief worden getraind, maar ook vanuit datzelfde motief het lichaam leren beantwoorden aan de definitie van de sport: men doet het alleen maar om zich om te beginnen goed te voelen, niet terwille van het nummer één zijn. Dus gaat het er met de basisoefening niet om vaardigheid, spieren of uithoudingsvermogen te kweken, maar eenvoudig om je goed te voelen in je lichaam zoals het is. Fundamenteel gezien forceert men zich niet tot enige prestatie of uitkomst maar gaat men over tot lichamelijke aktiviteiten ter wille van de aktiviteit zelf. Dit staat algemeen bekend over de hele wereld onder verschillende benamingen als buigen en strekken. De indiërs doen het zus, de chinezen doen het zo en de westerlingen noemen het zo en zo. Hoe dan ook genaamd wordt de geest fundamenteel met het lichaam gelijkgericht door eenvoudige oefening overeenkomstig een persoonlijk geprefereerd patroon. Spieren worden gerekt en aangespannen om ze kracht te geven. Bijgevolg wordt de bloedsomloop verbeterd en voelt men zich daar goed van. Regelmatig het lichaam op deze wijze inspannen zonder het te forceren brengt de geest tot rust en maakt het lichaam soepel. Het is zelfs voorgeschreven als een voorwaarde voor de juiste meditatie. Men kan merken dat men gevangen is in konditioneringen als het lichaam bij tijd en wijle verstijft. Beseffend waar de stijfheid vandaan komt biedt het oefenen ruimte aan het mediteren van alternatieven om de stijf makende konditionering te overwinnen. Dit is beter dan zichzelf forceren tegen de konditionering in waardoor men op pijn uitloopt of in waanzin vervalt. 
Het zijn visioenen van de andere kant, ook door die nieuwe muziek en de verbindingen die je daarmee voelt. Het is inderdaad een verhaal, waar de Vur ook over gaat. Alles is al opgetekend. De visioenen zijn de illustraties van het verhaal en dat gaat dieper en dieper. Je ziel schrijft het boek of leest het weer opnieuw, als een herinnering, juist doordat je aan de andere kant bent gekomen. Daar ligt ook zoveel opgeborgen van het verhaal. Het zijn inderdaad aparte, vreemde verhalen. Het is allemaal veel grootser dan het huidige verstand laat doorschemeren. Er schuilt een machtige intelligentie achter met oog voor groot detail. Daartoe mag je ontwaken.
Hij vond de snelweg die als een lang, recht en minder begroeid pad langs de heuvels liep. Feitelijk waren het gebouwen, flats, deels ingestort en overwoekerd, bedekt met stuifzand en losse aarde, restanten van een rijk verleden, maar nu teruggenomen door de natuur. Kleine heuveltjes op de weg bevatten de verroeste karkassen van automobielen die hier waren achtergelaten en hier en daar zag hij nog stukjes van ramen en deurstijlen. Een enkele bleke schedel staarde terug uit een donker gat.
Kopen en verkopen zal iedereen onderwerpen aan de wetten van het geld. Terwijl God geld kan zijn, is geld op zichzelf God nog niet. Zoals zoveel onomkeerbare waarheden moet dit worden onthouden. korrupt kan men zijn op ieder nivo van het materiële leven. Men kan een goede pauper zijn en een slechte, een goede miljonair en een slechte. Geld maakt geen onderscheid tussen mensen. Men kan een mens niet naar zijn bankrekening beoordelen. Het hogere principe van onderscheid is te geven zonder er iets voor terug te verlangen en te ontvangen met niets dan dankbaarheid. Praktisch betekent dit dat men er van zou moeten houden belasting te betalen en een gelukkige samenleving te creëren met een zinvolle regering aan de ene kant en anderzijds gelukkig te zijn met het ontvangen van alleen enige basis-aanpassings-beloning als sociale zekerheid. Als zowel rijk als arm gelukkig kunnen zijn, dan kan de samenleving worden beschouwd als een spel dat mensen altijd naar genoegen kunnen spelen. Zolang de regels van het spel maar duidelijk zijn, kan het spel eerlijk worden genoemd. Dit moet de voorwaarde voor een eerlijke rechtspraak zijn: helderheid van regels en gelijke kansen op een basis van sociale zekerheid. Het tegendeel is dubbelhartigheid en sociale angst met iedereen onzeker een dief zijnde afhankelijk van de manier waarop je het bekijkt. Geld een instituut van het wantrouwen vindend kan men het ideaal van vrije voorziening van goederen en algemene dankbaarheid stellen in achting van het verschaffende systeem. Dit betekent dat men zijn verlangens in bedwang zou hebben en dat alle werk naar behoren zou worden gedaan. Dit betekent ook dat iedereen zijn funktie zou kennen met de identiteit als een gegeven realiteit. Vooruitgang zou dan gedefiniëerd zijn als natuurlijke uitbreiding in kwaliteit meer dan in kwantiteit.
‘Dit heb je natuurlijk nog niet gezien,’ zei Gaetan lachend. ‘Tien jaar geleden heeft een kunstenaar het bestuur overtuigd om iets moderns te doen. Je kunt op tien plaatsen dergelijke meesterwerkjes vinden. Nie­mand is er gelukkig mee, maar het heeft zoveel geld gekost dat het be­stuur er niet overheen durft te schilderen.’ Hij liep dichter naar de gevel. ‘Dit werk is nog een van zijn betere. En natuurlijk heeft de kunste­naar geen van zijn werken een naam gegeven.’ Hij stak zijn borst vooruit, hief zijn hand in een dramatische pose en proclameerde: ‘Het is aan de toe­­schouwer om zelf te bepalen wat hij ziet. Een kunste­naar mag hierin geen beperkingen opleggen.’ Nu lachte hij tot hij tranen in zijn ogen kreeg.
Het verzakte houten drinklokaal ligt ingeklemd tussen een pandjeshuis en een teerderij. Tegen de vergoeding van enkele koperen penningen opent Mumbai discreet een van de achterdeuren waarlangs een klant toegang krijgt tot een achterplaatsje, een cul-de-sac omsloten door de wrakhouten bouwsels, enerzijds begrensd door een hok met een blind varken en anderzijds afgepaald door een houten schutting. De zaak ontleent zijn bijnaam aan de ronde gaten die in deze schutting geboord zijn, ruwweg op heuphoogte.
Ooit had ook háár volk vertegenwoordigers gehad in dat monster. Maar het idee achter de Zuivering was zo krachtig gebleken dat het zelfs binnen de Vijf tot scheuring had geleid. Jammer voor het welzijn, de rechten en de privileges van de Oba toen Vijf werd gereduceerd tot Vier. Spijtig voor de Gehina toen Vier werd gereduceerd tot Drie. Heláás voor alle rijk­dom­men en verworvenheden van de Lleroh nu Drie riching Twee begon te schuiven. Maar wie zouden uiteindelijk de overwinnaars zijn? De Kiteh? De Timbesh?
De betrokkenheid met de wereld die een man (of vrouw) ontwikkelt is te vergelijken met de betrokkenheid met een vrouw (of man). De wereld is er gemaakt van materie en gehandhaafd door materiële aktiviteit. Een vrouw is ook een materiële manifestatie van de mensheid. De eis die de relatie stelt is die van de liefde: de man moet zowel liefde voor de wereld zijn de wereld als liefde voor de vrouw. Kinderloos kan men de kunst van het bedrijven en onderhouden van de liefde een lange tijd beoefenen, maar onvervuld zal de sexuele aandrift wegvallen en andere wegen van manifestatie bewandelen. Vervulling van zich verhouden tot de wereld en de andere (ook dezelfde) sexe is gedefiniëerd door materiële opbrengst: er moet een produkt zijn; een kind, een cultureel ding. Zoals eerder gezegd is het hoogste produkt de vrede met het meer bezonnen werk als staande dichter bij de ziel dan de materiële bevrediging van de lagere zintuigen alleen. Hoe dan ook moet er voor ieder huwelijk een vorm van materiële opbrengst zijn. Zelfs het spirituele huwelijk van een non met haar klooster en Heer behoeft de uitdrukking van haar materiële dienst aan de orde: heilige artikelen e.d. zijn ook feitelijke dingen. Een prediker van een religie moet de mensen bij elkaar praten als materiëel bewijs van succes. Aldus heeft een normaal huwelijk tussen een man en een vrouw de eenvoudigste plicht van de voortplanting. De aard van het huwelijk zal veranderen als men het eenvoudige sexuele motief laat vallen voor een andere opbrengst. Hoe meer kultureel de opbrengst, hoe minder waarschijnlijk (noodzakelijk) het huwelijk zal zijn. Oplossing voor dit probleem is produktief zijn voor de ziel geweten en zelfherinnering producerend. Bij ieder maken echter is er de schaduw van de hartstocht die de noodzaak predikt vanuit de ontevredenheid met de afwezigheid ervan. Deze schaduw kan, de pijn van de evolutie definiërend, de vorm aannemen van woede lust, jaloezie en angst (afb.&afb..). Hoe dichter bij het belang van de ziel hoe groter de kans van zuivering van de schaduw en kans op harmoniëren met het bestaande als een uitbreiding. Het belang van de ziel vergeten zal de kans op zuivering bederven en zal van de bijdrage een verdringing maken i.p.v. een uitbreiding. Ongezuiverd, verdringend gaat men bergafwaarts eindigend in waanzin, ziekte oorlog en degradatie.  
Door leven heb ik ook een ander beeld van God gekregen en zie Hem nu als mijn liefhebbende Vader die van mij houd en zijn liefde in mij gelegd heeft om aan mensen in deze gebroken wereld dit te laten zien en uit te delen.
Ook zijn een aantal Louvre-ramen kapot, er zit geen glas meer in of er zit geen beweging meer in het sluitings-mechanisme, zodat in de regentijd de tropische regenbuien (vanaf mei 2013 weer actueel)  ook de bedden kunnen natregenen.