“sog overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting kickstarter van wazoo”

Door je fysieke conditie te verwaarlozen zal je reactie snelheid op een levensbedreigende situatie drastisch verminderen. Logisch nadenken en juiste beslissingen nemen zullen moeilijker en moeilijker worden. Doe zelf de test maar eens, ga fitnessen en drijf je lichaam tot het uiterste. Wanneer je helemaal afgemat bent, begin dan met reken sommetjes te maken. Je zult echt verstomd staan dat de eenvoudigste rekensommetjes heel wat tijd nemen om te berekenen. In mijn voorbeeld sta je op een toestel in de fitness zaal en in ideale omstandigheden, beeld je in dat je op een godvergeten plaats bent, helemaal uitgeput, kou en honger hebt en dat de beslissing dat je moet nemen van levensbelang is. Geloof me wanneer ik zeg dat het feit van nog fysieke reserves te hebben dan van levens belang is.
Een probleem is dat een misstand die allang bestaat normaal wordt gevonden. Een ander probleem is dat ik niet de eerste ben die een “misstand” aan de orde stelt. Anderen weten zich nog te herinneren dat hun voorstel tot verbetering werd afgepoeierd, of dat het maar half werd uitgevoerd, of dat het geld dat ervoor bestemd was ineens op was, enzovoort. Jammer genoeg hoort het tot de overlevings-strategie om je vooral nergens druk om te maken, want dan stoot je je hoofd ook niet zo vaak en raak je misschien niet verder gedesillusioneerd.
There are hundreds of cool paracord projects floating around the prepper and survival community. Weve pulled together 101 of our favorite 550 paracord projects for you to get stuck into. There really is something for everyone in this article.
Mijn gps verklapte dat ik 52 kilometer ten oosten en 78 kilometer ten zuiden van het huis van de familie Steiner was. Een snelle systeemcheck toonde dat ik mijn armen en hoofd weer kon bewegen. Maar mijn wielen niet. Mijn wapensystemen ook niet. Ik was via een navelstreng aange­sloten op een mobiel controle­station en dat had die systemen uitge­schakeld. Boven­dien werd mijn telecommodule niet meer gedetec­teerd.
Er is net wisseling van de wacht, iedereen doet wat, en in 15 minuten is de vrouw gereed voor OK. Ze krijgt Ketamine, Geen spinaal, want dan moet de moeder zitten en kan de navelstreng die inmiddels naar buiten is gekomen worden afgekneld. De katheterklem ligt aan mijn kant naast haar, ze mag in slaap en even later komen de babies, de eerste tóch in stuit (even grabbelen voor dat duidelijk is) Beide babies zijn ook in slaap, maar worden op mijn herhaaldelijk geroep alleen beademd en niet onnodig uitgezogen of op de billen geslagen. Een paar minuten later brullen ze allebei in koor. Ze hebben er dus niets aan over gehouden. Een half uur later is het klaar, moeder nog even op de verkoever.
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Drida schrok wakker. Ze was niet in de Hal van Offa, of in de Torenkamer met het weefraam en de vensterspleet, zoals die andere vrouw in het zwart die zo op haar leek dat het niet normaal was en zij dus zeker iemand anders moest zijn. Op enkele kabellengtes afstand zag ze de Toren, die stomp en verbrokkeld boven langzaam vlietende nevelbanken uitstak. De tinnen ketting waaraan ze vastzat was er nog, hij liep naar de nevelbanken om de Toren. Drida lag op een vuil, strooien leger en wilde vol afkeer opstaan. Maar het ging niet en waarom had ze het zo benauwd? Ach, er hurkte een dwergachtige man op haar borst die haar met een boos oog maar ook een ontwapenende, zorgzame glimlach aan­staarde. Ach, ik ben wakker geworden in mijn droom en nu ben ik nog verder van huis, dacht Drida.
Met name Japan is nog steeds in de band van The Ventures en twee maal per jaar maakt de groep nog steeds een tour door Japan. Op Google/youtube zie je nog vele jongeren die de muziek van deze legendarische groep heden ten dage nog maken. Met enthousiasme let wel.
Buss veronderstelt dat het huwelijk al in de oudste Steentijd bestond en dat het verlangen van de vrouw naar een lange-termijn relatie in de genen ingeschreven staat. Dit kan nauwelijks hard gemaakt worden. Het is wel realistisch aan te nemen dat met de groei van de productiviteit van jacht, visvangst en landbouw de groepsbanden bij de mannen zwakker werden en dat vrouwen er in die context belang bij hadden een lange-termijn relatie met één man aan te gaan. In die zin geven wij Buss gelijk de vraag naar een duurzaam huwelijk bij de vrouw te leggen (waaraan Jezus Christus dus met het sacrament van het huwelijk voldeed zodat de man zijn vrouw niet langer kon verstoten b.v. bij een kinderloos huwelijk). De man kon uiteindelijk niet anders dan hierop ingaan. Zo ontstond het burgerlijke huwelijk met vooral georganiseerd overspel langs de mannelijke kant en prostitutie, anticonceptiva en abortus aan de vrouwelijke kant. Maar wat ons aan de evolutionaire psychologie niet zint, is dat mensen in de prehistorie al zo berekend zouden opgetreden hebben in hun partnerkeuze, een keuze die oorspronkelijk nauwelijks een keuze was, maar het volgen van een sensomotorisch verankerde drift.
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Harrald knikte. ‘Ik had artikelen gelezen over de experi­menten met incubators en kunstmatige zwanger­schappen en ik hoopte dat het een oplossing voor ons kinderprobleem kon zijn. Ik zocht al een paar jaar naar deze plek.’
De trap leek eindeloos en zoals altijd had ze een gevoel van kilte terwijl ze er tegenop klom. Ze wist dat het een psychisch ding was, de kou en het idee dat er geen einde aan leek te komen, dat had de psycholoog haar ook verteld, maar ze bleef het ervaren. Het was inmiddels al twee en een half jaar geleden dat Fleur hier op deze trap was gestorven, maar het gevoel was nog steeds niet weggeëbd.
Er kwam voldoende warmte van het vuur om haar koude lijf te verwar­men en samen met de sigaret voelde ze zich kalmer worden. Hoe bizar haar verhaal ook was, ze was blij dat ze het aan iemand kon vertellen.
Een schip behoeft een anker, dus is minimale referentie noodzakelijk. Het probleem doemt op als het schip duizend ankers heeft waarvan er altijd wel een paar uitgeworpen zijn. Op die manier komt men nergens. Referentie betekent dat de plant een wortel heeft. Van een fundamentele grond ontstond de werkelijkheid (afb.). Maar een roos kan niet plotseling een boom zijn. Om een roos te blijven moet ze trouw blijven aan haar wortel. Een roos vragen waar haar prachtige geur vandaan komt kan ze zo ook niet aan de boom refereren. Daarom, hoewel we een tuin vol referentie hebben, kan er nog steeds alleen rechtgeaarde referentie zijn aan de ware wortel, niet aan de wortel die op de zelfde manier in die tuin groeit. De apollinische wortel van de onthulde boodschap neemt het op tegen de basis-houding van de waardevrije wetenschap: het gaat over de beschrijving van de menselijke werkelijkheid zonder zich te bekennen tot een andere set waarden dan de apollinische. Apollinische waarden zijn de waarden van het persoonlijke in de goddelijkheid van de wijsheid. Het gaat niet zozeer om het tegendeel: het dionysische van de viering. Noch gaat het om het amo(u)r-euze van het bedrijven van de liefde of het psyche-ologische van de zelfreflektie. Het apollinische heeft betrekking op waarheid, bewustzijn, en de schoonheid der verrukking; op het blijvende, wetende en gelukkige. Vanwege de verliefdheid lijdt de psyche aan onwetendheid: ze weerspiegelt niet de antwoorden der wijsheid, noch de vragen. Het apollinische vormt het antwoord op het psychologische probleem en staat model voor het heil der eeuwigheid, de goedheid en de schoonheid als de ware weelde (afb.) en het tegendeel van het dionysisch hedonisme. 
12. 10 Bovenstaande definities komen sterk naar voren in praktijkvoorbeel- den, waarbij dwangmatig gedrag (controleverlies) en het ervaren van negatieve gevolgen de belangrijkste kenmerken zijn. De gevolgen gel- den vaak niet alleen voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving (partner, gezin, werk en dergelijke). Van Zessen (2011) beschrijft dat de relationele context mede bepaalt of het een probleem wordt of niet. Probleemdefinitie van de partner Wanneer is iemand verslaafd? De sterkte van het verlangen en de frequentie of intensiteit van het gedrag kunnen moeilijk langs de meetlat gelegd worden. Om de definitie van een seksverslaving en de invloed die deze verslaving heeft op de partnerrelatie te verhelderen, is deze vraag in de enquête algemeen gesteld: “Wanneer vindt u dat iemand seksverslaafd is?” Uit bijna alle reacties werd duidelijk dat deze vraag door de respon- denten persoonlijk opgevat werd met betrekking tot het probleem van de eigen partner. Er is op deze vraag geen eenduidig antwoord te ge- ven: het probleem werd heel verschillend ingekleurd. Natuurlijk is het zo dat de vraag wanneer ben je nu verslaafd vooral gaat leven wanneer je binnen je relatie of omgeving geconfronteerd wordt met het feit van verslaving. In figuur 3 zijn de antwoorden van de open vraag samengevat in een woordwolk. De woorden ‘problema- tisch’, ‘gedrag’, ‘porno’, ‘partner en huwelijk’ springen eruit, en onder- bouwen de hierboven gestelde definities.
Het was een stem met een zwaar accent en het klonk krakerig en oud. De bijbehorende eigenaresse kwam al snel in zicht en Laura moest een gniffeltje onder­drukken. Als er iemand thuishoorde in dit Japanse snuisterijenwinkeltje, dan was het dit dametje. Ze was zo klein dat ze met de top van haar kruin amper tot Laura’s oksel kwam en ze droeg een kimono die aan de onderkant wat gerafeld was.
Vandaag was er nog een verrassing: de overheadtank stroomde weer over. Die is dus weer afgevuld en de kleinere tank die lager staat zit ook weer boordevol. Nu heb ik weer voor weken genoeg water. Een zorg minder. Ik had een week lang twee lege watertanks gehad, omdat iemand (die zijn naam er niet bijgeschreven had) de hoofdkraan van de toevoer had dichtgedraaid; de hoofdkraan, die ergens in de tuin verstopt zit in een rechtop staande buis en waarvan ik het bestaan niet eens had vermoed. Hoewel er steeds water in mijn richting was gepompt kwam dat water dus een week lang niet aan. En ook de weken daarvoor dus al niet. Zodat tenslotte de hele watervoorraad was opgebruikt. Dit probleem zal zich dus op deze manier niet nog een keer voordoen.
Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
De dronkenlap sjorde aan haar mouw en begon tegen haar te schreeuwen. Ze verstond geen woord van wat hij zei, zo werd ze opgeslokt door haar eigen zintuigen. Ze staarde naar zijn grijze arm op haar jasje. Dat was nog steeds mintgroen, alleen leek het alsof de kostbare zijde al honderden keren te heet was gewassen. Maar er was kleur en het voelde als hoop. De mist uit haar hoofd trok langzaam op en geluiden van buitenaf drongen weer tot haar door.
« vorige  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  16  |  17  |  18  |  19  |  20  |  21  |  22  |  23  |  24  |  25  |  26  |  27  |  28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  36  |  37  |  38  |  39  |  40  |  41  |  42  |  43  |  44  |  45  |  46  |  47  |  48  |  49  |  50  |  51  |  52  |  53  |  54  |  55  |  56  |  57  |  58  |  59  |  60  |  61  |  62  |  63  |  64  |  65  |  66  |  67  |  68  |  69  |  70  |  71  |  72  |  73  |  74  |  75  |  76  |  77  |  78  |  79  |  80  |  81  |  82  |  83  |  84  |  85  |  86  |  87  |  88  |  89  |  90  |  91  |  92  |  93  |  94  |  95  |  96  |  97  |  98  |  99  |  100  |  101  |  102  |  103  |  104  |  105  |  106  |  107  |  108  |  109  |  110  |  111  |  112  |  113  |  114  |  115  |  116  |  117  |  118  |  119  |  120  |  121  |  122  |  123  |  124  |  125  volgende » 
Vele mensen denken dat sport etc. slechts een kwestie van lichamelijke oefening zou zijn: dat is hoe je de beheersing krijgt. Maar de werkelijkheid en noodzakelijkheid van de meditatie toont het anders: het lichaam wordt uiteindelijk beheerst door de motieven en werkelijkheid van de ziel. Het is net als met het gebruik van een computer: als de gebruiker tegen een programma inwerkt zal de computer òf het verkeerd doen eventueel het programma ruïnerend als virus of eenvoudigweg falen te presteren. Het menselijk lichaam is een organische computer die niet digitaal maar trilogisch (afb.) werkt onder natuurlijk gezag. Naar de dualiteit van het ja en nee zal er altijd de onzekerheidsfactor zijn van het alternatieve of de schaduw terwijl het geheel is onderworpen aan de natuur, de orde en tijdkwesties. De onzekerheid van het alternatieve zal vertragen tot bewuste omzichtige handelingen hetgeen gekend wordt als de beveiliging van de intelligentie als eenmaal geleerd is dat iedere optie mettertijd moet veranderen.
Is de huidige samenleving nog een samen-leven of is het een groots theater waarin mensen op elkaar reageren als op prikkels zoals ze reageren op gezichten die ze zien op hun tv, pc of gsm? Met een onvindbare steeds afwezig blijkende regisseur. Een fabriek of een kantoor lijkt geen plaats meer waar mensen samenwerken om gezamenlijk iets voort te brengen, maar een jungle waarin iedereen de ander opjaagt om harder en beter te presteren en waar wie aan de eisen niet kan voldoen wordt afgevoerd zoals men afgeschoten patrijzen bijeengaart. En de weinige momenten dat het ons toegelaten is ‘thuis’ te zijn, alleen met onszelf, voelen wij ons bijzonder vreemd: opgescheept met onszelf, ons Zelf, als een last waar wij ten allen prijze vanaf willen, met alcohol, drugs of medicijnen. En als wij die last dan kwijt zijn, ervaren wij een immense ondraaglijke leegte. Nogmaals: verkijken wij ons op de zaak en is die ondraaglijke leegte maar een soort barensweeën van de geboorte van een Nieuwe Mens, een superieure mens? Of is het een dwaalspoor, een onnoemelijke impasse, het begin van een nieuwe Holocaust?
Harbrand kwam in actie, hoefde geen gedachten aan de nu volgende handelingen te verspillen. Hij stiet haar pols weg en bevrijdde met één beweging zijn lang­zwaard, zijn spatha, uit de schabbaard aan de andere kant van zijn gordel. Het zwaard zwiepte naar opzij.
Maar hoe kwam de landbouw, die toch een vrouwelijke uitvinding was, dan in mannenhanden? Wij gaan ervan uit dat de mannen in de landbouw oorspronkelijk niet veel meer waren dan een soort handlangers die zich onledig hielden met wat eerst maar randactiviteiten waren: we denken met name aan het voorraadbeheer en de bevloeiing (irrigatie).
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
bedankt in iedergeval voor jullie tips en medeleven. En inderdaad zolang er twijfel is dan is het haar tijd nog niet en zeker met haar, hebben we al vaker op het randje gestaan en knapte ze weer op. Nu weten we dat dat niet meer zal gebeuren, vooral omdat ze ook nog drie andere aandoeningen heeft. Vanmorgen was ze niet te porren en at met kleine beetjes en ging dan weer liggen. Met in het achterhoofd dat het oud en nieuw eraan komt en we weten dat ze dan onder de tafel en in de kelderkast kruipt van angst. heb ik de dierenarts gebeld en gezegd dat ik dit niet wil voor haar. Afspraak gemaakt voor morgenavond. Na dit telefoontje naar buiten gegaan met haar en gaat ze me daar toch even zich lekker te buiten aan een rol partij in de sneeuw????? Ik was met stomheid verslagen…. Vervolgens na 10 minuten redelijk actief te zijn geweest was het ook wel weer klaar dus een ronde van een uur zit er ook echt niet meer in. Vervolgens thuis wel weer wat gegeten en toen zat ze bibberend op de bank. Temp gedaan en die bleek 37.4. Na een uur was deze weer 37.9. Toen mijn man net thuis kwam kon er zelfs weer een poot van af. Dat heeft ze al 3 dagen niet meer gedaan. We wachten maar even af wat ze morgen doet, want er is even geen pijl op te trekken met deze dame. en misschien bel ik de afspraak wel weer af. In iedergeval nogmaals bedankt voor alle lieve reacties.
In Nederland hebben deze maand dan [oktober 2014 dus, nvdr] naar jaarlijkse seizoengewoonte de 2 traditionele idiotie-varianten hun incubatieperiode doorlopen: Sinterklaas en Zwarte Piet. In de stad Gouda heeft men al blanken uit Friesland moeten invoeren om het intelligentiepeil van de stadspopulatie op niveau te houden en om te garanderen dat er in kaaswinkels wel degelijk kaas werd verkocht, en geen marsepeinen appeltjes en citroentjes. En straks, als het hard begint te vriezen, zal men zo in Friesland nog holderdebolder een reeks of Finnen moeten importeren om voldoende deelnemers aan de start te krijgen voor “hun” Elfstedentocht. Voor het geval het toch eens écht zeven dagen naeen min 10 graden krakend zou vriezen.
Die menselijke hoogmoed noemden de Oude Grieken “hubris”, door ons niet-Grieken doorgaans uitgesproken als “hybris”. De gedachte dat de Mens met Gods eer en glorie zou gaan lopen, komt vooral ter sprake bij kwesties zoals het produceren van leven in het laboratorium, of het kweken van embryo’s uit eicellen. (Daar wordt weliswaar ietwat in het geheim hard aan gewerkt.) En dan herinnert men aan het lot van de Griekse halfgod Prometheus die zo stoutmoedig was het vuur te stelen op de berg Olympus, verblijfplaats van de mythologische goden, en het aan de mensen te geven. Tot woede van oppergod Zeus. Prometheus werd voor zijn hybris door Zeus ongemeen hard gestraft. Hij werd aan de Kaukasus vastgeklonken en elke dag kwam een adelaar zijn lever opeten. Die groeide elke nacht weer aan, zodat zijn straf eeuwig duurde. Daarnaast zond Zeus een vrouw, Pandora, naar de stervelingen. Zij moest onheil over hen brengen. Zeus gaf haar een gesloten vat mee, de beruchte doos van Pandora, waarin alle rampen, ongelukken en ziekten zaten opgesloten. Pandora kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en opende het vat. Alle rampen, ziekten en zorgen ontsnapten uit het vat en verspreidden zich over de aarde. Pandora poogde nog het vat dicht te klappen, maar alleen de Hoop bleef nog in het vat toen het weer gesloten was. Het is niet duidelijk of Zeus met die doos en in het bijzonder met de Hoop goede of slechte bedoelingen had. Nietzsche alvast vond de hoop de slechtste kwaal van allemaal: ze betekent immers dat het niet goed met ons gaat. Hoe dan ook: de goden verdragen niet dat de mensen zich goddelijke privileges zouden toe-eigenen. Want het vuur werd geassocieerd met de bliksem. En de hemel doen bliksemen was een voorrecht van oppergod Zeus.
extra editie 5 september 2015 Als je het mij vraagt Klanten, mensen uit hun netwerk en medewerkers van Dichterbij praten in de komende tijd met elkaar over hun wensen, kansen en mogelijkheden. Dat gebeurt
Twee trends als het gaat over functies van scholen die recht tegenover elkaar staan hoewel ze beide de snelheid veranderende maatschappij niet ontkennen. Aan de ene kant de school als aanpassingsinstituut waarbij de school vragen die de maatschappij stelt beantwoord. Aan de andere kant de school als vormingsinstituut die lerende betrekt bij het stellen vragen aan de maatschappij.
Onbewust tel ik de vermogens bij elkaar op gedurende de avonden dat ik de metingen invul, maar ik schrijf nergens het totaalgetal op. Ik verzend de for­mu­lieren zonder uit te rekenen hoe hoog de aanslag zal zijn, want ik weet allang dat we die nooit zullen kun­nen betalen.
‘Had hij dan niet helemaal verbrand moeten zijn?’ wilde ik weten. De Russische jongen herinnerde me eraan dat het ruimtetuig een eigen aandrijving had en zichzelf dus had kunnen afremmen. Maar dat deed me weer vragen waarom hij dan ooit zover van zijn baan had kunnen afwijken dat hij hier op ons veld was neergekomen. Op het netwerk ontstond daarover prompt een levendige discussie.
‘Dit is een vuile leugen! Je hebt Kus de Bruid gehackt! Mijn compagnon vertelt me dat je echt van hier bent, een kwallendregster en dat je je schoenen en kleren gestolen hebt!’ Hij schudde zijn vuist, een vreemd onmachtig gebaar. ‘Je wilde mij verleiden! Omdat mijn vader de dijkgraaf is!’
Een reusachtig verticaal silhouet schoot aan de linkerkant voorbij. Even later scheerden ze rakelings langs een huizengrote ronde vorm aan de rechterkant. De mist dunde uit tot losjes samenhangende flarden. Hij ving glimpen op die hij vooralsnog weigerde te geloven.

“survival en kampeerspullen koop groothandel overlevingsuitrusting”

Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
11 Voor alle acties geldt OP=OP Extra weekend voordeel opvrijdag20&zaterdag21maart bij Jan Linders Runderriblappen voordeelpak 1000 gram Prijs per voordeelpak 1000 gram % KORTING Douwe Egberts pads of capsules alle varianten m.u.v. Senseo 10/36 stuks Prijs per pak/zak % KORTING DIEP VRIES Iglo vissticks 17+3 stuks 4.39 Prijs per pak % KORTING HeletrayPepsi, Sisi Orange of 7UP tray 6x 4×33 cl Prijs per tray % KORTING Jan Linders Haelen Linsenhof 5 Jan Linders Ittervoort Begoniastraat 12 Jan Linders Roggel Dorpstraat 11 Jan Linders. Het voordeel van het zuiden.
Hij nam een besluit en ging weer aan tafel zitten. Zijn handen trilden toen hij de doos weer oppakte. Het graan was dus het eerste deel van de puzzel, welke nu? Zijn vingers gleden over de vijf overblijvende symbolen. Opnieuw namen zijn handen de beslissing en hij drukte op de bloem. Weer gaf het symbool mee en hoorde hij een tik, luider dan de vorige. Samuel sloot zijn ogen toen de woonkamer gevuld werd met de geur van een bloem. Er was geen twijfel over welke bloem het was, zijn lichaam reageerde duidelijk genoeg. De koren­bloem, dezelfde die Machteld in haar haar droeg toen hij haar voor het eerst zag, voor het eerst kuste, voor het eerst met haar naar bed ging. Tranen gleden over zijn wangen bij de herinneringen die ongevraagd in hem opkwamen.
We vierden Lars’ drieënzestigste en mijn negenen­dertigste verjaardag tegelijkertijd. Kort daarop werd moeder vijfennegentig en kon ik weer de ruimte in. Ik geloof dat ik niet eerder zo blij was om te kunnen vertrekken. Anderhalf jaar had mijn dochter rood geflikkerd en niets tegen me gezegd dan het hoogst noodzakelijke, tenzij ze op haar stok­paardje zat: hoe verderfelijk het stilzetten van misdadigers wel niet was. Dan discussieerde ze net zolang tot haar stem oversloeg en ik er het zwijgen toe deed, zelfs bij groen.
Maar als er iets in het water valt, is het gedaan met de kalmte. Ogenblikkelijk wordt het water een woelende, kolkende maalstroom van tanden en honger. Even later is de rust weer teruggekeerd. Geen rimpel herinnert nog aan de chaos van zojuist.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
36. DE KIKKER EN DE OCEAANDit, zo zegt Libbrecht, is de essentie van ons aardse bestaan. We ontvan-gen energie en hiermee evolueren we in verschillende vormen.10Bekijken we nu beide assen en het spectrum dat ze beschrijven meer indetail.De energieas begint onderaan met wat gebonden (immanente) energiewordt genoemd. Bovenaan is de energie vrij, oftewel transcendent. Eenkorte verklaring.Een kind wordt geboren. Wie kinderen heeft, die weet dat kinderen volenergie zitten. Veel van deze energie kunnen we echter bij een pasgebo-rene, deels metaforisch, maar ook letterlijk, als gebonden energie benoe-men. Een baby is niet echt vrij. Veel vrije wil heeft een babytje niet. Hetzet energie om in geschreeuw als het honger heeft en het stopt als wij, endan vooral de moeders, het de borst geven. Laat ons het gedrag van debaby een voorbeeld van uiting van gebonden of immanente energie noe-men. Bij een baby is de emotionaliteit gericht op overleven. Dit noemenwe ego-intentionaliteit.viii Moeders hebben de vrije wil om al dan niet deborst te geven. De baby heeft dat niet. De baby wordt een kleuter dieondertussen al een stuk meer vrije energie bezit, want hij kan kiezen metwelk speelgoed hij nu gaat spelen. Als ouder beseffen we vooral via detiener- en puberjaren dat de vrije energie steeds meer om zich heenbegint te schoppen. Om een lang verhaal kort te maken, zodra hij vol-wassen is, heeft de mens de vrije wil over de wijze waarop hij of zij zijnleven inricht en leidt en kiest hij zelfs een eigen levensbeschouwing. Debeperkingen die hem begrenzen, betreffen de regels van de maatschappijwaarin hij leeft en uiteraard zijn genetische code (zoals bij de plant), diebijvoorbeeld dicteert dat de mens water nodig heeft om te overleven, ofhij wil of niet. Met dit voorbeeld zien we dus het verschil tussen gebon-den energie, energie waar alles wat buiten de ‘wil’ van het subjectgebeurt, is bepaald, en vrije energie, zijnde energie die het subject naareigen inzicht aanwendt en dit niet meer uitsluitend voor zijn persoonlij-ke (overlevings)behoeften. Hij kan ontroerd worden, empathie ontwik-kelen voor de gevoelens van de andere. Zo ontwikkelen de eerder vermel-de moeders, en bij uitbreiding ouders, een bijzondere empathie voorhun kinderen die niet meer in relatie staat tot hun eigen behoefte. Meernog, zoals Daniel Goleman beschrijft in zijn boek ‘Emotionele10 Later zal Libbrecht toelichten dat we niet alleen energie ontvangen, maar dat we zelf ook energie zijn, in de vorm van een mens gebracht. 26
new mom gift- hospital survival kit .I would change nail polish to mini hand lotion and switch the socks with a pair of cute slippers with grippy bottoms so the new mommy doesn’t have to wear those ugly hospital socks — great idea for soon to be moms
cursus is bedoeld voor mensen met eerlijke argumenten en die niet alleen willen komen vanwege rijke leefklimaat, die mensen zouden gewoon naar Nederland moeten kunnen komen en niet opgehouden of tegengehouden moeten worden omdat ze niet in de gelegenheiud zijn om te studeren voor het examen omdat ze met overleven bezig zijn.
5° Agogische begeleiding van de werknemers die terugvallen op de arbeidsduur van ca. 20-25 uur per week. Agogiek is de leer van het begeleiden, aansturen of beleidsmatig mogelijk maken van veranderingsprocessen bij mensen. Ongetwijfeld zal de drastische arbeidsduurverkorting, zelfs uitgesmeerd in de tijd, verzet en weerstand oproepen bij mensen die willen vasthouden aan de vroegere arbeidscondities (bijvoorbeeld omwille van de sociale contacten op het werk) of het zaakje niet vertrouwen. Principes 1 & 2 (automatisering; arbeidsduurverkorting) zullen onvermijdelijk een cultuurshock veroorzaken voor heel wat mensen die vandaag, anno 2015 dus, volwassen zijn geworden. (By the way: ik ben er altijd van overtuigd geweest dat dementie een sociaal en cultureel bepaalde aandoening is. De hersenen van oudere mensen slagen er veel minder in om zich te leren aanpassen aan de snelle veranderingen van signalen en omgevingsprikkels die een adequate reactie vragen. Het is volgens mij geen toeval dat dementie zo wijd verbreid is – of dat er zo veel aandacht aan wordt besteed – in een tijdperk van uiterst snelle veranderingen op alle vlakken, van ca. 1990 tot nu dus.). Kwestie is de voorspelbare sociale conflicten niet uit de hand te laten lopen. Enige “propaganda” zal vermoedelijk nodig zijn om vooral volwassenen van 40-55 te leren wennen aan een radicaal kortere werkweek of aan de drastisch gewijzigde arbeidsinhoud. Jongeren zullen heel wat enthousiaster zijn. Zij moeten immers niet overschakelen op een radicaal nieuwe levenswijze.
Op het beeldscherm voor me zag ik hoe de gevangenen stuk voor stuk vanuit hun cel naar de loden capsules in het laadruim werden geleid door Lars, die nu een handje uit de vloer was dat zich om hun enkel klemde.
‘O, we zouden er veel mee opschieten, geloof me maar, halsbontje!’ zei ik. Even knipperde hij verbaasd met zijn ogen. Nee, hij wist het niet, van Ansalaam en mij, anders had hij nu allang de trekker overgehaald.

“overlevingsuitrusting voor de massa overlevingsuitrusting van zippo”

Een overmatige bezorgdheid over winst en verlies is bewijs van onwetendheid over de werkelijkheid van de ziel. Men kan zeer gestoord zijn door deze onwetendheid zich niet bewust zijnde van de wereld van illusies waar men zich in bevindt. Hoewel goede sport een kwestie van vaardigheid lijkt te zijn is het de realiteit dat een goed spel alleen kan bestaan met mensen die bekend zijn met de wetenschap van de ziel. Het levensspel is gecompliceerd en niemand weet alle regels maar zeker is dat het duidelijk moet zijn, waar en wanneer men is, om een spel van tegenstellingen te kunnen spelen. Het is ook een spel om te ontdekken, waar en wanneer de meester van het spel zich bevindt. Om naar de meester toe gelijkmoedig te zijn is altijd het menselijk probleem uit zijnde op oppositie of niet. In te storten schijnt het onvermijdelijk gevolg te zijn van het leven daar niemand het volledige van het menselijk spel kan beheersen. Een sportief iemand kan geen andere mogelijkheid zien dan te lachen over de missers in het stripboek van het leven. Op een goede dag zal iedereen ermee klaar zijn te treuren over gedane zaken. Het spel onder ogen zien betekent ook het leven niet al te serieus nemen. 
Harbrand gaf het bevel, zijn laatste wapenknecht rende naar binnen en kwam even later terug met een brandende twijg, die hij op het lage dak gooide. De anderen rezen op vanachter de houtstapel waarachter ze dekking voor de pijlen hadden gezocht, en spurtten naar het wrakke steigertje waaraan de veerboot lag.
Het lezen van Yval Noah Harari’s “Sapiens; Een Kleine Geschiedenis van de Mensheid” brengt ons onvermijdelijk terug naar het hoofdstuk “Over de Eerste Mensengemeenschappen” in ons boek “Gedwongen Copulatie: Natuur en Cultuur in de Evolutionaire Psychologie” (2006). Heel veel van wat we daar vertelden wordt door Harari bevestigd.
Ons voorstel heeft het nadeel bijzonder zakelijk te zijn, maar hetzelfde zal wel het geval zijn voor alle ernstige toekomstbeelden. Het wekt dus niet meteen enthousiasme op in de emotionele zin. En dit in het tegenwoordig tijdsbestek waarin iedereen wel weet dat wanneer het met de economie slecht gaat, het slecht gaat met alles. Maar economische thema’s genieten niet van veel animo bij de bevolking. Anno 2015 toch niet. Economische items zijn per definitie complex en vragen zekere voorkennis. (Zelf onthoud ik na 30-40 jaar nog steeds wat een obligatie nu precies is.) Complottheorieën en simplismen doet het tegenwoordig wel heel goed. Heel wat zaken worden ook vanuit een morele waarde bekeken en dikwijls is de wens daar de vader van de gedachte. M.i. gaat de zakelijkheid weer populair worden nadat de crisis eindelijk eens in zijn wortels is beslecht. Dan zullen gebeurtenissen en toestanden gelukkig niet meer met irritante, dwaze en desinformatieve sentimenten worden opgediend.
De held kan sterven, de ziel winnend, terwijl hij zijn lichaam verliest, maar in leven blijven na de kruisiging van de opoffering en oppositie moet ook betekenen dat men bevrijd is in dienst aan het vaderschap van de orde van de tijd die de ziel vanaf het begin begeleide. Op deze manier kan er religieus naar de Heer iedere vorm en naam zijn, politiek kan er een leven van orde, waarheid en harmonie zijn, terwijl er wetenschappelijk een eind aan het experimenteren en twijfelen kan zijn zonder de eer en identiteit te verliezen.
Een klein uur later was iedereen van eten voorzien, en zaten de meeste passagiers te lezen, via hun op Casanova ingeplugde Marsnetboeken de laatste nieuw­tjes uit de andere kwadranten binnen te halen in hun brein­uitbreidingen, of hier en daar zacht te conver­seren, of beiden, zoals gewenst.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious objector, I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
Het is vandaag Valentijnsdag. Door alle heisa rondom slappe cadeautjes ben je misschien vergeten waar het echt om gaat; de liefde. Het beste cadeau in onze ogen blijft toch het spelen van een liefdesliedje voor je Valentijn.
En daar ben ik niet zo zeker van! De vraag wat Erwin precies tot zijn wan­hoopsdaad gedreven had, was het gespreksonderwerp van de week in het dorp. Helena had de vinger gewezen naar de andere kinderen in zijn klas. Pesterijen die te lang ongestraft bleven. En mis­schien had ze gelijk. Die ogen, dacht Samuel opnieuw, daar zat meer in dan een gekwetste jongen die te laat en te weinig hulp kreeg. Veel meer. Hij schudde zijn hoofd.
Onze aandacht zal hier dus in de eerste plaats gaan naar de enorm toegenomen rol van de visuele waarneming en haar rol in de ontwikkeling van het denken. Wordt het oog bij de primaten steeds belangrijker, bij de mensen zal het gezichtszintuig de reuk bijna helemaal verdringen. In een donkere ruimte kunnen we ons weliswaar op de tast oriënteren, maar in het dagelijks leven zijn onze ogen steeds onverminderd actief: elke identificatie van een voorwerp en elke duiding van een gebeurtenis gebeurt in laatste instantie op basis van visuele informatie. Als we een plots geluid horen, dan kijken we onmiddellijk in de richting van het geluid; als we een vreemde geur waarnemen, dan gaan we kijken wat er loos is. Het woord ‘zien’, zoals ook ‘zeggen’ (wat de samenhang tussen zicht en spraak bevestigt), komt van een Indogermaanse wortel sekw ‘volgen’ (Latijn ‘sequi’, Engels ‘sue’, Frans ‘suivre’; Latijn ‘secundus’ en Frans ‘second’ = de volgende, de tweede). Zien betekent dus eigenlijk ‘met de ogen volgen’ (de beloerde prooi of een spoor van een dier op de grond). Zien staat centraal in al onze menselijke mentale activiteiten. Het woord ‘weten’ (en dus ook ‘wet’, ‘wijs’, ‘wis’ in wiskunde, ‘wijten’ en ‘verwittigen’) is Indogermaans voor ‘zien’: Indisch ‘veda’, Gotisch ‘witan’, Latijn ‘videre’, Grieks ‘idein’ waarvan ‘idee’ (aanblik, voorstelling). Het belang van zien in onze mentale architectuur wordt geïllustreerd door termen zoals inzien en inzicht, doorzien, overzien en iemand ontzien. Het woord ‘gezicht’ is hetgeen we samen zien (het prefix ge- wijst steeds op een gemeenschappelijkheid of een collectiviteit, ook van voorwerpen, zoals in ge-berg-te). Als we naar elkaar kijken, zien we ook elk een gezicht (al zijn we later in de geschiedenis en na het uitvinden van spiegels tot het besef gekomen dat we elk een heel eigen gezicht hebben). Het zal u opvallen dat we in deze context en vermoedelijk in mijn ganse betoog nog geen enkele keer het woord ‘intelligentie’ hebben gebruikt. Inderdaad, een overroepen woord. Intelligentie betekent in oorsprong selectief verzamelde inlichtingen: dat dus wat de Britse Intelligence Service en onze Inlichtingendiensten doen. Intelligent zijn is dus het inwinnen van de juiste inlichtingen (maar wat juist is, weet je natuurlijk pas achteraf). Het is niet meer dan het inwinnen van relevante informatie. Is dat erfelijk? Uiteraard niet! Maar je moet er wel hersenen voor hebben natuurlijk en best hersenen die connecties en verbanden kunnen leggen tussen verschillende informatiebronnen: en de materiële basis van deze hersenconnecties is uiteraard voor een deel erfelijk. Iemand die uit de combinatie van een knal en een brand besluit dat er een aanslag is gepleegd, zullen we maar matig intelligent noemen. Je zal pas echt intelligent genoemd worden als je ook iemand op een verdachte manier zag wegrennen én als naderhand blijkt dat het inderdaad om een aanslag gaat. Ik zie dus intelligentie niet als een afgebakend denkproces dat van andere minder intelligente denkprocessen (zoals een ‘dwaling’ of een ‘waan’) kan afgezonderd worden: we doen steeds beroep op informatie om tot een duiding of een handelingsbeslissing te komen, ook bij een waan. Intelligentie berust bovendien steeds op de kwalificatie van de denkhandeling door een ‘derde’ (ouder, leraar en dergelijke; desnoods je eigen Ego). Iemand intelligent noemen is een moreel oordeel.
Ze slikte. Peter was er niet. De plek waar ze de omtrek van zijn lichaam nog kon zien als ze het bed opmaakte, lag er strak en gladgetrokken bij. Want Peter was dood. Ze sloeg haar handen voor haar mond om de schreeuw te smoren die zich naar buiten probeerde te worstelen.
Ik hou haar nog steeds tegen me aan gedrukt, maar iets in haar toon­zetting versterkt de argwaan in mijn achterhoofd. Ik ken haar te lang en te goed, we hebben te veel gepraat, om niet elke nuance van haar idioom op te pikken. Mentaal zet ik een eerste turfje.
Het probleem is de verdringing van de oorspronkelijke aandrift van de persoon. Ervaring opdoend, stervend voor de liefde die men leeft moet men lijden en niet zelden resulteert dit in een negatieve houding jegens de geliefde. Als alle getrouwde paren zo beleefd voor elkaar zouden zijn als voor hun eigen buren of zelfs hun huisdieren, zou de wereld er heel anders uitzien. Als men eenmaal een zekere zwakheid gedeeld heeft, kan het ertoe lijden dat men sterke banden vormt en eenmaal genezen van die zwakheid kan de oorspronkelijke liefde nog een hele tijd zelfs sterker worden ontkend dan men neutraal zou doen. Ook van datgene waar je nee tegen zegt kan je leren wie je bent. Een bijzondere afkeer kan niets anders dan een getraumatiseerde liefde zijn. Psychotherapeuten weten dit en gebruiken het in deconditioneringstherapieën om fobieën te overwinnen. In het bijzonder in datgene wat men vreest gaat het geheim schuil van de zelfverwerkelijking die men zoekt. Zeer verlegen mensen bang voor alle geweld kunnen de grootste soldaten blijken te zijn. Enkel na het herwinnen van het evenwicht van de emoties (herintegratie) zal het zelfverwerkelijkingsproces zich voortzetten en tot nieuwe avonturen van verhouden en cultivering leiden.
Ja, het moest wel zo zijn dat de nevel binnen was gedreven, een nevel zo dicht als die op het Meer van Ana in wintertijd, want waarom zagen ze anders zo weinig? Toen het opnieuw stil was en de strijders begrepen dat ze zich beet hadden laten nemen omdat er helemaal geen nevel hing in de Hal, zagen ze dat ook Cynethryth niet meer voor haar troon stond. In feite was ze in de hele Hal niet meer te bekennen, en ook niet in schuur of stal, of waar dan ook op het koningserf.
Plots verandert het klimaat in mijn omgeving. Het wordt kouder en er valt sneeuw. Mijn twee witte lievelingetjes weet ik bijna niet meer te vinden en mijn twee bruintjes werden door een boze vogel opgegeten.
Socialisten kampen nog met een andere handicap bij een eventuele keuze voor een heroriëntatie op brede sociaaleconomische thema’s. In zekere kringen die zich “progressief” noemen en die in principe deel zouden kunnen uitmaken van de socialistische achterban, heerst een regelrechte afkeer voor alles dat met “economie” te maken heeft. Het woord alleen al roept misprijzen op. Zelfs “economische groei” vinden ze maar niets: ze associëren het met tomeloze kapitalistische hebzucht, onverantwoordelijke bankiers, lobbying, milieurampen, corruptie en aanverwanten. Deze “progressieve” kringen behoren veelal tot de iets betere middenklasse en zijn veelal werkzaam in de zorg, het onderwijs of in de sociaal-culturele sector (verpleegkundigen, leerkrachten, opvoeders, sociale werkers, kunstenaars en schrijvers, journalisten, enzovoort). Mensen dus met een grote “ideologische” invloed op een breed publiek. “Cultuur” is als waarde voor hen ver verheven boven “economie”. En zij beweren nog wel eens dat “kunst de wereld kan redden”. Alsof cultuur geen economische sector is. Hoeveel op winst belust kapitaal circuleert er ondertussen niet in de wereld van “kunst & cultuur” (en sport!)?
Nu weet u ook wel dat niet iedereen in deze wereld dezelfde taal spreekt. Een taal creëert een “universum”, en dus creëren afzonderlijke talen ook aparte werelden, eigen aan de mensen die deze taal spreken. En daarenboven heeft iedereen ook nog een stukje eigen taaltje en haar/zijn eigen wereldje. Deze verschillen in gehanteerde talen of taaltjes zijn vanzelfsprekend niet bevorderlijk voor de verstandhouding tussen mensen of groepen mensen die niet dezelfde taal aanwenden om zich te uiten. Tevens zijn niet alle vormen, “toestanden” of processen die we waarnemen of onderkennen, even klaar en duidelijk. Sommige zijn wazig en missen elk saillant reliëf, anderen ontberen scherpe contouren. Hun vertaling is dan ook problematisch en mensen kunnen ze elk op een eigen bijzondere en aparte wijze benoemen of omschrijven. In al deze gevallen kunnen disputen, meningsverschillen en bittere conflicten optreden, waarbij het vloeien van bloed niet altijd is uitgesloten. Zeker despotische en dictatoriale machthebbers of machtselites houden eraan dat hun “onderdanen” homogeen zijn, m.a.w. dat ze allen op ongeveer dezelfde wijze denken en handelen. Vandaar dat staatsgrepen doorgaans gepaard gaan met een systematische liquidatie of “neutralisering” van andersdenkende potentiële rivalen. Of dat nationalistische en autoritaire regimes streven naar homogeniteit in de samenlevingsrangen door zoiets als een “nationale identiteit” te propageren of op te leggen. Homogeniteit zullen ze dikwijls ook afdwingen door een of andere softe of harde vorm van “etnische zuivering” door te voeren. Een beleid dat de “sociale cohesie” in een samenleving wil opschroeven of deze wil bewaren, is in de praktijk omzeggens steeds een beleid van homogenisering: wie zich niet “bekeert” tot de officieel voorgeschreven (“politieke, “sociale”, “religieuze”, “morele”, …) “identiteit” wordt uitgesloten en desnoods fysiek afgevoerd, zodat alle (overblijvende en als dusdanig erkende) leden van de samenleving “dezelfde taal spreken” en iedereen een “lang en gelukkig” leven beschoren is.
Mijn lading werd door een andere pendel afgeleverd. Vier criminelen, gesedeerd tot kalme, gehoorzame zombies, stapten Meeuw binnen en lieten zich gedwee naar hun cel geleiden. Een vijfde, een broodmagere vrouw van minstens honderdtwintig, kwam op een brancard binnen.
59. 57 Hulpaanbod Welke mogelijkheden heb je, en wat ligt voorhanden om met het de moeizame en pijnlijke gevolgen van de verslaving van je partner om te gaan? Het grote voordeel ten opzichte van tien à twintig jaar geleden is dat het probleem steeds meer onderkend wordt, en dat er veel meer kennis en mogelijkheden voorhanden zijn zowel op internet als in behandelingsopties. ´Ik heb het voornamelijk zelf gedaan, lang geleden was er nog geen hulp. Dat begint nu gelukkig meer te komen, het krijgt ook meer aan- dacht, komt meer in de openheid.” Daar moet wel bij gezegd worden dat de nadruk en de focus nog voor- al liggen op de aanpak van de verslaafde zelf: de behandelingen zijn vooral individueel gericht zonder de partner erbij echt te betrekken. Uit dit onderzoek komt naar voren dat het merendeel van de respon- denten hulp zocht via een netwerk op internet, zoals Kostbaar Vaat- werk (54%), of binnen een professionele organisatie (56%: er waren meerdere antwoorden mogelijk). Veel partners geven aan dat hun religie zeer belangrijk is geweest. Naast hulp vanuit de kerk of van de predikant is persoonlijk contact met God voor hen een belangrijke manier om met de pijn en de moei- te die ervaren wordt om te gaan. Een van de reacties luidde zelfs: “God is de beste Therapeut”. Daarnaast wordt ook de eigen huisarts (als onderdeel van een profes- sionele organisatie) vaak genoemd als iemand bij wie hulp is gezocht. Diegenen die aangeven dat zij het vooral zelf hebben gedaan, noemen onder andere dat zij veel hebben gelezen over de problematiek, dat zij een dagboek hebben bijgehouden enzovoort.
Helderziendheid is het vermogen om als channel te spreken, zoals via degene die jullie deze boodschap brengt.  Dit werd door religieuze groeperingen veelal verkeerd begrepen.  Het spreken in tongen, bijvoorbeeld, is het onvermogen van het medium om te vertalen welke energieën doorkomen in de werkelijke taal- en spreektaal.  De hersenen zullen in dit derde kwadrant veel activering ervaren.  Ook het hart zal worden geactiveerd.
Wij weten inmiddels dat dit heeft geleid en nog leidt tot conflicten op grote schaal, ieder denkt dat hij het bij het rechte eind heeft en de ontstane profeten prediken de enige waarheid. In feite de eigen bedenksels en waarheden die toevallig de behoeften naar een superwezen voeden.
Het beeld is volgens Koppejan: ‘De ziel als een dralende geest is vurig verlangend ervaring op te doen‘. Dane Rudhyar beschrijft het beeld zo; ‘Een menselijke ziel, verlangend naar nieuwe ervaringen, streeft naar belichaming.’*3
‘Een lang verhaal,’ zei Heinrich. ‘Ik probeerde een zelfmoord te verhin­deren. Maar ik was net te laat om haar te redden. Toen ik mijn ogen opendeed was ik hier beland.’ Met zijn arm veegde hij zijn ogen droog. ‘Een moment later werd ze gegrepen en…’ Hij hield zijn mond, hield zijn hoofd schuin en leek te luisteren. ‘We moeten weg. De engelen zoeken prooi. Zij zullen niet toeslaan als de man met de holle ogen nabij is, dus zij zullen voor hem willen toeslaan. Ik voel hun nabijheid, al zijn ze op hun hoede.’ Hij borg zijn lepel en pan op en gooide zijn plunjezak over zijn schouder.
Dit allemaal dus omdat we even iets kwijt willen omtrent de hype begrippen “religie” en “trauma (shock)”. Bij nieuwsverhalen rond deze thema’s worden ons immers doorgaans dat soort sentimenten opwekkende anekdotes en getuigenissen als afzonderlijke en ingekaderde hapjes nepjournalistiek aangeboden.
‘Heel zeker. Om twaalf uur stipt worden de troepen weggehaald. Ik snap het niet… Ik kan mijn hoofd niet aan de oppervlakte vertonen en ik heb zo’n gast…’ Leaf klapte abrupt haar mond dicht. ‘Ooh, ojee. O shit, dat is balen.’
De computer in mijn contactlens tekende een lijn­patroon over het oranje chassis van de maai­machine, met een rood oplichtende cirkel vooraan, waar het graan werd afgesneden. Ik liep ernaar toe en bukte voorover. De keramieken bladen waren afge­knapt. Midden erin als in een wit vogelnest bevond zich een metalen bol, aan één zijde zwart­gebla­kerd, door­sneden met kaarsrechte littekens. Er hadden antennes aan gezeten, maar daar resteerde er nog slechts één van, geknakt als een strohalm. Ik was nieuwsgierig wat het kon zijn, maar eerst zond ik de beelden door naar de speciale keramiekprinter, met een verzoek om nieuwe messen volgens de specificaties.
Niet mystificerend is meditatie doordacht zien en overwegen, contempleren. Het betekent dat men zijn oog moet fixeren op iets en er serieus over moet nadenken overeenkomstig een plan. Kort gezegd is meditatie serieuze overweging overeenkomstig een plan. Ergens aandacht aan besteden moet zowel voorafgaan aan akties als erop volgen. Zonder planning vooraf en evaluatie achteraf is er geen zelfcorrectie mogelijk. Zonder zelfcorrectie raken de dingen gefixeerd, dood en moeten ze worden opgegeven. Het complete van het leven en de evolutie is niets dan één voortdurende zelfcorrectie. Het is de manier waarop genen muteren en organismen werken. Gefixeerd sterft men terwijl aanpassing aan de veranderingen van de tijd de continentie van het bestaan, het overleven definiëren. Derhalve zal geen fixatie op welk materiëel iets stand houden. In essentie moet men gefixeerd zijn op de ziel in gewetensvolle zelfherinnering maar aangezien men altijd geïdentificeerd is met het lichaam voelt men angst: iets zal in de geest gebeuren als werkelijk het gewetensvolle en niet het fysieke het doel is. Het fysieke is in feite enkel het middel terwille van het doel der bezieling. Maar de ziel kan niet zonder het verstand bestaan terwijl de geest ervan het denken zal dirigeren. Meditatie geeft te denken, dat denken moet worden bestuurd volgens een geest en die geest moet door intelligentie met de ziel overeenstemmen. Als je één van die stappen mist zal angst het gevolg zijn: men zal het valse zelf het lichaam dienen, en merken dat het denken negatief wordt de juiste geest missend en als gevolg daarvan zal men de kontrole over de aandriften van het lichaam verliezen.
Dergelijk onderzoek wordt interessanter wanneer het gaat om zogenaamde morele dilemma’s waarbij de graad van persoonlijke en sociaal-emotionele betrokkenheid kan variëren. Een typisch voorbeeld waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma [5]. De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter op een knop drukken, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. Uit de studie blijkt dat de hersendelen die actief zijn bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij vrees, angst, verdriet en leed. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (op de knop drukken) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’. Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Recent onderzoek bevestigt ook dat de hersendelen actief bij de oplossing van morele problemen dezelfde zijn als deze die aangewend worden bij sociale cognitie (zoals bv. bij causale attributie of het zoeken van verklaringen voor het eigen gedrag en dat van anderen, bij persoonsperceptie of bij stereotypering).
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
Het drinken van alcohol geschied traditioneel terwille van de ontspanning en het je laten gaan. In het bijzonder moeten vleeseters hun lichamen bovenmatig inspannen om af te komen van hun giftige afvalstoffen. Op een onnatuurlijke manier gestresst zijn ze geneigd de kulturele omstandigheid ervan te beschuldigen en ontlenen ze daar in een snobistische verheffing in de aard van het roofdierachtige een wrokkige houding aan van minachting jegens de samenleving om hun alcoholmisbruik te rechtvaardigen. Zware verslaving volgt op de mislukking zich aan te passen in de negativistische benevelde toestand. Men kan jaren lang liegen om de schijn van gezondheid op te houden, maar het proces is moeilijk terug te draaien zonder een serieuze omslag naar de hogere waarden van de ziel.(afb.) Om te handhaven en succesvol te zijn in de sport en de samenleving in het algemeen, is helemaal niet roken en drinken het beste. Praktisch gezien zal een bewuste bekentenis naar de eeuwige waarden met een wijze houding van matiging wat betreft ieder bedwelmend middel (ook thee, cacao, koffie en softdrugs) een acceptabel resultaat opleveren. 

“militaire overlevingsuitrustinglijst top 10 beste overlevingsuitrusting”

Via deze 3 minder oppervlakkige maar fundamentele bemerkingen wil ik een en ander situeren in een meer globale economische, sociale en politieke context. We snijden deze 3 fundamentele bemerkingen en bezwaren tegen Schnitzlers visies aan in het volgende hoofdstuk. We willen hierbij wel benadrukken dat we Hans Schnitzler niet persoonlijk viseren. We voeren hem op als een symbool voor een voorstellingswijze die eigen is aan heel wat van zijn collega’s filosofen en intellectuelen. (Ik hoorde gisteren in een artistiek verantwoorde tv-serie een mooie zin die ik graag als volgt parafraseer: “Intellectuelen en opiniemakers zijn mensen die denken vanop hun morele hoogte een mooi uitzicht te hebben op alles en nog veel meer.” Waarschijnlijk geldt dit ook voor mezelf.)
Wist je dat de lente eigenlijk in de winter begint? Dat je in Nederland geweldig kunt snorkelen, vooral aan het eind van de zomer? En wat is nou eigenlijk het nut van muggen en brandnetels?Arjan Postma, de favoriete boswachter van Nederland, laat je met andere ogen naar de natuur kijken. Hij wijst je op al het moois waar je normaal gesproken zo aan
In onze visie treden de eerste mensengemeenschappen dus naar voren als oorspronkelijk in hun geheel voedselzoekers: zowel mannen als vrouwen brachten hoofdzakelijk hun dag door met het zoeken naar relatief klein eetbaar voedsel. Pas in een latere fase ontwikkelde zich een duidelijke taakverdeling waarbij mannen (alhoewel ze ook nog aan voedsel zoeken doen) overwegend in groep gingen jagen, terwijl de vrouwen zich verder toelegden op het vergaren van voedsel (hoewel er stammen waren waar vrouwen mee op jacht gingen; misschien is er zelfs ooit wel eens een vrouwensamenleving geweest: niet voor niets spelen de Amazonen zo’n belangrijke rol in veel Griekse mythes – ze werden gesitueerd tussen de Zwarte Zee en de Kaukasus). Mogelijk begonnen sommige stammen zich ook reeds in een vroeg stadium van de menselijke geschiedenis te specialiseren in visvangst. Maar in die eerste fases werd er eigenlijk niet echt verzameld: men at tot men geen honger meer had en legde zich daarna te rusten of gedroeg men zich wat speels, zoals chimpansees. Men beschikte in een eerste fase immers niet over de recipiënten zoals gevlochten manden om vruchten e.d. te verzamelen en het nomadisch leven liet ook niet toe om veel van dergelijke werktuigen, instrumenten en hulpmiddelen mee te sjouwen. In een eerste fase was de jacht niet dominant en bleef het bijeenrapen van plantaardig voedsel en kleine dieren en insecten de bovenhand houden. De verhouding tussen voedsel vergaren en jacht hing onder andere af van wat de natuur bood, hoewel we zonder risico ons te vergissen mogen aannemen dat in gebieden rijk aan plantaardig voedsel ook wel het meest prooidieren te vinden zullen zijn geweest. Naarmate de technieken beter werden (eerst puntige stenen en stokken, later steenbijlen en een soort spiezen of speren) werd de jacht belangrijker, maar verbeterde jachttechnieken hingen doorgaans samen met efficiëntere voedselvergaringsmethoden (gebruik van stenen werktuigen om knollen uit te graven maar vooral het gebruik van manden en buidels om inderdaad voedsel te verzamelen). Beide impliceren een vorm van kampement waar men minstens een tijdje verbleef. Helen Fisher schat het aandeel van het verzamelen van voedsel bij tegenwoordige jager-verzamelaars op 70%. We moeten hieruit niet afleiden dat er in de Oudheid geen ware jagersvolkeren zijn geweest wiens leven volkomen gecentreerd was rond de jacht. De veelvoud van jagersmythes die hun oorsprong moeten hebben in het paleolithisch tijdperk, bewijst hoezeer voor veel volkeren, zoals bijvoorbeeld bij de Noord-Amerikaanse Roodhuiden, de jacht het ganse leven beheerste. De explosie van de jacht (haar collaps) was nodig opdat landbouw en veeteelt zouden kunnen doorbreken (zie sub). Het relatief geringe aandeel van de jacht bij de actuele jager-verzamelaars verklaart mijns inziens eerder waarom ze het niet verder dan hun huidig stadium hebben gebracht.
Smakelijk op ieder moment van de dag Lunchkaart van 12.00 tot 17.00 uur Hoe was het ook weer? Even er tussen uit, even op adem komen of lekker bijkletsen met vrienden. Een zakelijke lunch maar wel vlot
Nu lijkt het… misschien of ik graag afzie, maar dat is niet zo. Met goede spullen hoef je het helemaal niet koud te hebben. Maar een test in de tuin zodat je zo weer naar binnen kunt als je wilt, kan heel handig zijn. Helaas bleek dat de onderkant van mijn donzen slaapzak weer leeg begint te raken. Daardoor kreeg ik het koud als ik op mijn zij probeerde te slapen. Hoog tijd om hem weer bij te vullen.
In een gematigd klimaat kan ik me wel enige tijd in leven houden zonder hulpmiddelen mee te brengen. Maar als het echt koud wordt, -25 graden Celsius is mogelijk, heb je goede kleding en kampeeruitrusting nodig.
De vraag zou dus kunnen zijn: is het mogelijk autoriteit in te voeren zonder de democratie te vernietigen? Daarvoor moeten we terug naar de oorsprong van het autoriteitsbegrip in het Rome van de Oudheid.
Nadat de Luftwaffe een voorserie van tien Fi 156A-0 toestellen uitgebreid aan tests had onderworpen werd opdracht gegeven voor de seriebouw van de Fi 156A-1. De eerste toestellen rolden in 1937 uit de fabriek. Het vliegtuig bleek uitstekende vliegeigenschappen de bezitten. De A-serie is behalve door Duitsland (onbekend aantal uit een totaal van ruim 2800 toestellen) ook gebruikt in Finland (twee stuks), Nederland (één exemplaar geïnterneerd na noodlanding op Nederlands grondgebied in 1939), Zweden (8) en Zwitserland (6).
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Gevangen in een web van verwachtingen etc. met de erbij behorende zin voor rechtgeaardheid en plicht kan men verschrikkelijk paranoïde worden. De ware gerijpte persoon zal altijd een gezond idee van weerstand en rebellie tegen iedere vorm van oplegging hebben. Het is het natuurlijk instinct dat het dier in het oor zal fluisteren dat kultuur een slechte zaak kan zijn wat betreft het belang van de persoonlijke vrijheid en zelfverwerkelijking. De mensheid kan worden gezien als slechts een andere termietenheuvel ten opzicht.waarvan men maar beter niet kan streven zo’n gehoorzame dienaar te zijn. Paranoïdie is het resultaat van ‘niet jezelf zijn’, men is bezeten van boze geesten zou de shamaan zeggen. Of overeenkomstig de negentiger jaren: men gaat te snel, te hard en te wreed om kontakt te kunnen houden met de gezondheid van het relatieve binnen een zekere staat van bewustzijn. Een groepsego gefixeerd op een materiëel motief zal weerzin ontwikkelen tegen anderen het eigen kwaad in achterdocht projecterend. Op die manier kan de hele samenleving schizofreen worden zichzelf afwijzend uitgeput zijnde in de psychologische strijd. Zoals eerder gezien is de gezondheid van ieder systeem gedefiniëerd door zijn dynamiek en openheid of zijn vermogen zichzelf te corrigeren en opnieuw aan te passen. Het menselijk lichaam zelf vormt het bewijs van deze realiteit van inhibitie en zelfcorrectie die voor een levensreddende aanpassing met onzekerheid werkt ter wille van de openheid naar anderen. Hieruit laat zich de noodzaak van een dynamisch tijdbegrip en een gezonde zin voor alternatieven in het tijdbeheer afleiden. De moderne politiek bestiert deze waarheid door middel van een liberale strategie in het tijdzone-bestuur waarover er in de wereld geen echte overeenkomst bestaat. En deze vrijheid kan zo blijven. Van deze vrijheid mag ieder individu of iedere groep zijn eigen bewustzijn van de tijd ontwikkelen. Op deze manier kan ook de mogelijkheid van een wereldregering worden ingezien zonder de bestaande werkelijkheid van chaos in het tijdbeheer te verdringen. Niet de vrijheid ontkennend in chaos te mogen leven heeft men alleen maar de vrijheid nodig te kiezen voor een idee van orde dat genoeg voordelen biedt om een reëele kans op een duurzame wereldvrede te hebben ongeacht politieke, religieuze, of wetenschappelijke voorkeuren. Naar het bewustzijn van de tijd kan er een koepel van orde zijn die groot genoeg is om alle grote culturen en kenmerken van het tijdbestuur in de wereld te omsluiten. (afb.). Zo kan men de paranoia van het gevangen zijn in de eenzijdigheid van een enkel groepsego, taal, kultuur, gebeuren of tijd te boven komen. 
Wat heeft Mook bezield om Sal te vermoorden? We wisten dat hij mij uit de weg zou ruimen; dat was zakelijk, of in elk geval wat Mook daaronder verstaat. Maar Sal? En niet alleen Sal: het hele team, dat decennia lang in het geheim geploeterd heeft om het Delftse lab tegen de klippen op operationeel te houden. Heeft Mook me zo gehaat, dat hij de zeldzame, onschatbare meerwaarde van een volledig functioneel nano­lab wilde offeren aan zijn wraakzucht? De verspil­ling verbijstert me.

“overlevingsuitrusting maandelijks stat gear survival mes review”

Daar gaat Mackie Messer, de pooier. Hij heeft betere dagen gekend. Zijn haar wordt dun en hier en daar grijs. De praalhans in zijn ooit dure, maar nu gelapte heren­jas. Verborgen in die jas draagt hij zijn messen, met lemmeten die je pas ziet blikkeren als het te laat is.
Ze liepen door de heuvels van Eindhoven toen de zon onderging. Harrald zocht een droge, beschutte plek en zette daar zijn tent op. Bij het licht van een klein vuur at hij nog wat van zijn rantsoenen. Hij bood Ariadne een stuk brood, maar ze weigerde.
Offa, die zijn vrouw zoveel verdriet had gedaan, en aartsbisschop Hygeberht deinsden onwillekeurig terug. Wat keek Drida donker, zo anders dan vroeger! Waar was haar naïeve oogopslag, waar haar onbe­vangen levensvreugd?
Zo ver is mijn oude ik gekomen op zijn gedoemde tocht naar Mook. Ik voel alleen een vage melancholie, en een versterkt gevoel van urgentie dat mijn benen nog sneller doet bewegen. De neergestorte 747 ten noorden van Rotterdam echo’t het gevoel dat ik vlieg. Mijn spijkerbroek en overhemd klapperen als slecht gespannen zeilen. De wind van mijn voortgang giert langs mijn jukbeenderen, rukt aan mijn haar, schuurt mijn nieuwe huid tot ik begin te vrezen dat ik teveel van mezelf verlies.
The worker (a machine endowed with a brain that can be used for fragments of time) is paid for his or her occasional, temporary services. Work time is fragmented and cellularized. Cells of time are put up for sale online, and business can purchase as many of them as they want without being obligated in any way to provide any social protection to the worker. Depersonalized time has become the real agent of the process of valorization, and depersonalized time has no rights, no union organization, and no political consciousness. It can only be either available or unavailable – although this latter alternative remains purely theoretical inasmuch as the physical body still has to buy food and pay rent, despite not being a legally recognized person.
Een ander punt van belang is definitie van arbeid. Werkeloosheid is een relatief begrip. Iedereen die niet het werk doet dat ik doe is niet als zodanig werkzaam. Ik heb mijn eigen waarden over aan wat en hoe te werken. Werk verricht ter wille van de ziel lijkt futiel in de ogen van diegene die op winst uit is. Van de andere kant bekeken is uit zijn op profijt precies dé manier om geen enkel effect te hebben in de ogen van degene die voor de ziel leeft. Als succes wordt gedefinieerd als tevredenheid met de aktiviteit van je voorkeur, winstgevend of niet, dan is de wereld bevrijd van de slavernij van zijn strijdige dwangmatigheden.
Bevend haalde ze adem. Ze stond op kousenvoeten, haar hakken lagen beneden in de woonkamer. En nu? Zachtjes naar beneden sluipen of de confrontatie aangaan? Ongewapend? Ging ze echt zo stom zijn? Een flard van haar droom kwam terug, het gevoel in een horrorfilm te zijn beland. De heldin die altijd het domste deed, de trap opliep in plaats van het huis de rug toe te keren, ook al was het duidelijk dat er boven geen vluchtwegen waren. Ging ze écht dat cliché zijn?
‘U heeft natuurlijk gelijk, hoewel zij vóór haar beke­ring toch drie­honderd jaar aan één stuk in zee heeft rondgezwommen,’ sprak de dwergachtige Eochaid met zijn pientere glimlach. ‘En daarna nog eens drie­honderd jaar in een kuip op het land. En dat allemaal in een staat van ongenade.’ Hij strekte zich over het tafelblad, greep snel de bierkruik en schonk zijn nap vol, vóór de klauwachtige hand van de monnik de kruik kon opeisen.
100% katoen, hele leuke tiener/ dames shortama met 3/4 licht getailleerd grijs/wit gestreept shirt met Inspired bij a Dream tekst ronde hals en mouwtjes afgewerkt met uni zwart biesje uni zwarte 3/4 broek die aan onderkant is afgewerkt met sculprandje
Tien minuten later stonden ze in de inkomhal. Daar­voor waren ze nog een keer rond het gebouw gelopen, op zoek naar de ingang die door de serie­moordenaar gebruikt werd, maar ze hadden niets gevonden. Daarom hadden ze een spaanplaat losge­wrikt en waren ze door de spleet naar binnen geglipt. Het schemerde in de inkomhal. De elektriciteit was al lang afgesloten, maar een smalle reep maanlicht viel door een gebroken venster naar binnen. Zohra en Lieven hadden hun hoofd­lampjes voorlopig niet nodig.
Zonder iets tegen elkaar te zeggen legden ze hun handen over de rand van de container. Die was te hoog om zo in te kunnen kijken, dus moesten ze zich eraan optrekken. ‘Help eens,’ zei Zohra. Ze gebruikte Lievens handen als trapje en klom omhoog.
Hahaha inderdaad. Nadenken en inderdaad “rustig” blijven zeggen mensen die nog nooit een serieus gevecht van honden met aardig kaliber hebben meegemaakt denk ik dan maar. Uiteraard ga je niet hysterisch schreeuwen en gillen maar tot zo ver blijf je rustig. Alle kalmerende signalen en positieve trainingsmethodes verdwijnen ook op de achtergrond dan hoor. Je reageert (of niet) en that’s it.
Ze herinnerde zich de bittere woorden die Ujhalin, lang geleden gesproken had: Het belang van mijn lei­ding­gevenden is niet het belang van mijn volk. Gevaarlijke gedachten die haar mogelijk in handen hadden ge­speeld van de Timbesh. Woorden die ze gerappor­teerd had naar de Kiteh omdat ze bang was voor het alter­natief, bang was voor de straf voor on­ge­hoor­zaam­heid. Een mes tussen haar ribben, sterven in gevangen­schap.
Samuel stak zijn hand op. ‘Hoeft niet,’ zei hij. ‘Ik ben er bijna.’ Hij schatte dat de rest van het graan binnen een half uur wel tegen de grond zou liggen. Nadat de oude man, met zijn vertrouwde grijns op het gezicht, weer weg liep, hief Samuel de zeis op. Een half uur? Misschien gaat het toch wel ietsje langer duren. Nu opgeven kon niet. Daar zou Gaetan hem te lang mee uitlachen. Zwaai en stap. Hij voelde zijn geest tot rust komen, leek nu over het veld te glijden zonder enige inspanning. Toen hij klaar was, stond Gaetan klaar om de zeis over te nemen. Zonder protest liet Samuel het werktuig uit zijn handen glippen.
Als wij als mensen denken dat wij zonder God kunnen leven is dat een van de leugens die de vijand ons laat geloven. God heeft de mens geschapen met de behoefte om verbonden te zijn aan Hem en met onze medemens. Als Hij de plek in ons hart niet mag opvullen ontstaat er een leegte die wij dan gaan vullen, maar die ons niet gelukkig zullen gaan maken.
Behendig manoeuvreerde ze over de verlaten puin­hopen. Er was amper nog een stukje aarde te vinden dat niet bezaaid was met afval of brokstukken van ingestorte gebouwen. Ze stuurde haar zwotor door een winkelstraat en zoefde voorbij de groene en blauwe voorgevels. Zonder de holoprojecties waren het trieste, lege panden.
Een reusachtig verticaal silhouet schoot aan de linkerkant voorbij. Even later scheerden ze rakelings langs een huizengrote ronde vorm aan de rechterkant. De mist dunde uit tot losjes samenhangende flarden. Hij ving glimpen op die hij vooralsnog weigerde te geloven.

“beste overlevingsuitrusting 2016 joe teti overlevingsuitrusting”

‘Maar, wacht, ik moet u iets vragen, wacht!’ Laura zette haar voet dwars en haakte haar vingers om de deurpost. Ze keek met verbijstering naar het vrouwtje, of eigenlijk meer naar de zwarte haardos van de vrouw ter hoogte van haar eigen kin. Er liepen behoorlijk wat grijze draden door en ze besefte dat de zoete geur werd veroorzaakt door de haarolie die de vrouw gebruikte.
Er zijn in Bawku veel scholen, en veel leraren. De leraren hebben samen een Credit Union, een soort boerenleenbank. Als ze elke maand een deel van hun salaris storten op rekening van de Credit Union komen ze na een half jaar in aanmerking voor een lening. De Credit Union bestaat nu 25 jaar. Afgelopen week vierden ze dat al met het aanbieden van een gift aan onze kinderafdeling: veel eten, verder brood, gecondenseerde melk, stukken zeep, WC rollen, chocolademelk poeder. Dit weekend is er een manifestatie in de grootste middelbare school van Bawku voor alle leraren uit de wijde omgeving. Ons ziekenhuis zou daar ook een bijdrage aan leveren.
*17 Jaarhoroscoop zwarte Maan in Vissen en Priapus in Maagd in het 12de huis. Het 12de huis in haar kosmische octaaf vraag evenwicht tussen het mannelijke en vrouwelijke. Vanaf maart 2011 tot in 2012 staat de zwarte Maan in Ram en Priapus in Weegschaal. Deze astrologische stand vraagt ook dit evenwicht tussen mannelijk en vrouwelijk.
b. Gebruikers niet permanent online. Hans Schnitzler (b)lijkt te suggereren dat de doorsnee internetgebruiker 24 op 24 uur geconnecteerd is aan de digitale media. Dit zal misschien voor heel wat mensen waar zijn voor hun beroepsmatig tijdsgebruik maar alvast niet het geval zijn voor de vrijetijdsbesteding van het doorsnee individu. Uiteraard zijn er internetverslaafden (bv. aan games). Net zoals er altijd al gokverslaafden, seksverslaafden, alcoholverslaafden en drugsverslaafden zijn geweest en nog steeds zijn (al kunnen bv. gokken en seksuele activiteiten ook op internet hun beslag krijgen).
Valstrik of niet, het verandert weinig aan mijn benadering. De kans is niet groot dat Mook over krachtige explosieven beschikt. Langs de route van mijn positie naar de ingang is in het duister bovendien voldoende beschutting van het verwilderde struik­gewas. Ik kan veilig zo dicht naderen dat Mook de schade aan de Mast niet kan riskeren.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Een exacte definitie of omschrijving is haast onmogelijk om te geven als het op overlevingskits aankomt. Er zijn zoveel verschillende toepassingen waarbij overlevingskits gebruikt worden dat één definitie geven onmogelijk lijkt.
Het is een belangrijke wet die leert dat er voor iedere werklast een consequentie is waaraan men moeilijk kan ontsnappen. Voor wat voor soort liefde men ook kiest te leven, er is altijd een wederkeer. Op de lagere nivo’s van de liefde is dit effect materiëler dan op de hogere nivo’s. Voor geestrijke spirituele aktiviteiten kan er een schaduw van hartstocht zijn bekend tot deze of gene strategie van handelen. Als men lief heeft op een sociaal nivo, in de sfeer van overheersing of in de sexualiteit, kan de liefde ernstige gevolgen met zich meebrengen die moeilijker te overwinnen zijn. Een verliefde sexuele partner kan men niet zomaar aan de kant zetten zonder het hart ernstige schade toe te brengen. Overheersen in b.v. de liefde voor het opvoeden geeft verantwoordelijkheden die je hele levensduur beslaan en mensen liefdadig liefhebben kan komplikaties van gehechtheid geven die voor de rest van je leven bepalend kunnen zijn. Meedogend zijn naar het hart echter en werken op hogere nivo’s van zelfverwerkelijking in de liefde draagt het karakter van de onthechting waardoor de werklast aanvaard minder ernstige materiële gevolgen zal hebben. Religieus vormt het een garantie, politiek gaat men ervan uit dat het volhouden van het overleg de beste garantie tegen oorlog is en psychologisch is het gezegd dat een goede analyse het halve werk is. Dit alles betekent dat om te ontkomen aan een ongewenste wederkeer als een oorlog, gebroken harten of een geruïneerde reputatie, een gezonde zin voor sublimatie ter wille van het zich gelijkrichten naar de orde en realiteit van de ziel, het standaardrecept is. In de liefde de wederkeer aanvaarden betekent dat men evenwicht zal houden en zich zal ontdoen van perversies geboren uit het onbeheerste van de lust. Het is een publiek geheim dat het opgeven van (ongereguleerde) sexualiteit alleen maar mogelijk is door alleen maar het initiatief op te geven maar niet de liefde liefde voor alle sex die zich vanzelf voordoet. Daarmee moet men zich er niet over verbazen dat de sexuele wederkeer dezelfde vorm aanneemt als de oorspronkelijk eigen aandrift. Daarin kan de sex als een spiegel zijn waarin men zichzelf kan leren kennen. Sex kan vanwege zijn samenhang met de Hoogste Persoon altijd worden gezien als een soort van les die moet worden geleerd in de school van de zelfbeheersing die al de waarden van de eeuwigheid predikt. Niettemin blijft de algemene les van de sex: het moet liefde zijn. 
Samuel staarde naar het beeldje in zijn handen. Er ontging hem iets, dat wist hij, maar wat? Een gevoel van ongerustheid bekroop hem, hetzelfde gevoel dat hij kreeg net voor een zwarte hemel losbarstte in een onweersstorm.
‘Dit is een unieke kans. Hij weet niet dat wij hier zijn.’ Ze wist dat ze haar zielsverwant kon overtuigen hier te blijven, als ze het maar juist aanpakte. Tenslotte zou hij alles doen om haar te beschermen, net zoals met zijn afleidingsmanoeuvre vorige nacht in de tunnel.
Als de sexuele gewoonten moeten veranderen omdat de verspilling van die energie niet produktief is en erop droog loopt helemaal geen oplossing te zijn, dan moet er transformatie van die energie plaats vinden. Die energie brengend op het hogere nivo van machtsuitoefening, sociaal zijnd, voor het hart gaand, zich bekennend tot een hogere orde, inzicht winnend en de volheid van het goddelijke in het alledaagse leven vindend, is een gemeenschappelijke sublimatiecultuur van het hoogste belang(afb.). Geen huwelijk tussen individuen of tussen individuen en de wereld kan voortduren zonder een bewuste kulturele kontrole door zich in te richten naar de vereisten van de macht, de samenleving, het hart, de bekentenis, inzicht en goddelijke integratie. Macht behoeft fixatie door mondiale wetgeving, de maatschappij door afdelingen van statusoriëntatie(afb.), het hart door formalisering, bekentenis door inwijding, inzicht door geschriften, en goddelijke integratie door het vestigen van continentie in het dagelijks leven (afb.).
Maar ik vind het vooral ook raar dat ‘vreemd’ nog bestaat in dit connected digitale tijdperk. We leven in de global village, die Marshal McLuhan in het midden van de vorige eeuw voorspelde. Over deze mediadenker van wie ook de uitspraak is: “The medium is the message” heeft de schrijver Copeland, bekend van de X-generation, overigens juist recent een interessant boek geschreven. Het medium heet alleen nu social en je had mogen hopen dat social inmiddels ook de boodschap was. Ik heb op Linked al meer dan vijfhonderd connecties en op Facebook loopt mijn rij vriendschappen ook al lekker op. Er zijn daarentegen ook vrienden die mij niet meer als vriend willen hebben omdat ze er al genoeg hebben! Iedereen twittert en chat met elkaar en zelfs premier Rutte vertrouwt ons digitaal toe uit armoe in de politiek te zijn gegaan omdat hij niet goed genoeg piano speelde. Ik las een interview met een actrice dat zij getwitterd had over haar twee miskramen, terwijl niemand in haar intieme omgeving daarover wist. Onthulling all over, we vertrouwen elkaar zoveel toe, dat we er zelfs tegen gewaarschuwd moeten worden. Kennelijk voelen we ons nu digitaal allemaal familie van elkaar, ongehinderd door afstand, ras, opleiding, gender en andere verschillen. Dat zou mooi zijn, maar er is dus toch nog een verschil met real life. Want krijg je van twitteren ook oxytocine? En voel je je echt loyaal naar al die followers? En reken je omgekeerd op echte loyaliteit bij de reddingsboot?
had het niet over geld had het over het feit dat de zuid amerikaanse vrouw een leven kan leiden met overlevingsproblemen, zoals geldzorgen, en dergelijke, en dat in dat kader bezien het moeilijker is om te studeren voor een dergelijke cursus, mevr vogelaar van de nieuwe regering heeft namelijk de opdracht gekregen uit te zoeken waarom de resultaten van dergelijke examens zo slecht zijn terwijl ze niet zo heel erg moeiliujk zijn, dat komt volgens mij doordat de persoon in het land van herkomst moet studeren voor de cursus en daar het examen moet afleggen, tuurlijk zou ik dergelijke kosten voor mijn eigen rekening nemen, denk alleen dat als een brasileira, in dit geval, meer kans van slagen heeft als ze het examen kan afleggen in Nederland tijdens een drie maanden toeristenvisum bijvoorbeeld, maar dan uiteraard voor mijn kosten, maar over kosten gepraat; wie betaalt dan die cursus in het land van herkomst? Dan toch ook vaak degene die de persoon uitnodigt.
Jaargang 51 Editie 01 Januari 2015 . Maandelijks convocaat voor de leden van het Katholiek Vrouwengilde van Tegelen en omstreken Jaargang 51 Nr. 1 januari 2015 Redactie: Tiny Testroote Contactadres voor
‘Als gewoonlijk wend jij voor het met mij eens te zijn, maar bespeur ik in je woorden niets dan sarcasme en druipende spot,’ stelde Urendel vast. ‘Met zo’n wendbare tong, als een paling, moet je misschien op­passen. Voor je het weet heeft een op dit gebied minder gezegende gespreksgenoot hem uit je bek gerukt, mismaakte aap.’
Cultuuragenda Parc Imstenrade 7 e jaargang, nr. 28, september 2014 Door een technische storing kon deze agenda niet eerder gedrukt en bezorgd worden. Presentatie nieuwe Jaarprogrammaboek Kunst&Cultuur
Loeke Bergstein uit Utrecht bijvoorbeeld met Willem Boot die in Madrid woont. Ze waren maandag een dagje in Maastricht, maar hadden de ski’s voor de zekerheid meegenomen. ,,Op internet zagen we dat de pistes open waren”, aldus Willem, die een jaar of vijftien geleden ook al eens in Ovifat was. ,,Er moet nog een beetje sneeuw bij, maar het was toch best aardig skiën, zeker voor beginners”, aldus het duo dat het tegen vieren voor gezien hield.
Eerder onderzochten wij dat muziek maken goed is voor je brein. Vervolgens vroegen wij ons af hoe verslavend het maken van muziek eigenlijk is. Het logische vervolg is om te onderzoeken hoe erg verslaafd jijzelf eigenlijk bent. Ben je een gematigde muzikant, een excellerende artiest, een ware muziek maniak of een music addict to the max?
Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen.
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
Mededeling: dinsdag 6 december wordt het huis in de kerstsfeer gezet door creatieve vrijwilligers. Donderdag 1 december Sinterklaas lunch feest. De goede Sint komt vanmiddag op de Lunch. Hij moet tenslotte
14 Vergoed door zorgverzekeraars ~ Korte wachttijden ~ Efficiënte behandelwijze en goede nazorg ~ Behandeling door ervaren medisch specialisten STAP NU OVER. GLASVEZEL WEKEN! ALTIJD DE BESTE DEAL! Chronische pijn? Wij kunnen u helpen. DC Klinieken Roermond is een modern pijncentrum en gespecialiseerd in het behandelen van chronische pijn. U wordt snel en vakkundig geholpen door onze ervaren en betrokken specialisten. Waarom kiezen voor ons centrum? U kunt binnen enkele dagen bij ons terecht en gedurende het hele behandeltraject wordt u behandeld door dezelfde specialist. Zwartbroekpoort LS Roermond t (0475) Roermond DIT IS HET MOMENT. STAP NU OVER! Nu vanaf 34, 11 per maand. Alle providers hebben nu interessante acties en aanbiedingen voor u. Zo heeft u al een alles-in-een pakket vanaf 34,11 per maand. Ga naar onze website om het aanbod op uw adres te vergelijken en vind de beste deal op ons netwerk. Er is altijd een abonnement dat het beste bij uw situatie en budget past. OVERSTAPPEN OP GLASVEZEL IS ZO GEDAAN. Overstappen op glasvezel is zo eenvoudig dat u het vandaag nog snel en makkelijk via regelt. In slechts drie simpele stappen stapt u over. Feest bij Vrijbuiter! staat ieder weekend in maart voor je klaar! Vergelijk. Kies en sluit af. Geniet. Liever advies van een glasvezeladviseur? Dat kan ook, het is net zo makkelijk en snel als zelf overstappen. De glasvezeladviseurs van Reggefiber nemen de tijd om u een onafhankelijk overzicht en persoonlijk advies te geven. Ook beantwoorden ze al uw vragen over abonnementen. Als u wilt, sluiten ze het abonnement direct voor u af. ZO ZIJN WIJ BEREIKBAAR. Wilt u bellen, chatten of liever advies aan huis? U kiest zelf hoe u contact met ons heeft. L Elke zondag geopend 11:00-17:00 uur vrijbuiter.nl Schaarbroekerweg 4a, Roermond Dames en heren softshell jack zonder capuchon Vergelijk, kies en sluit direct af. Met capuchon
Elzas en Lotharingen dat was een soort Siamese tweeling, leerden we op school. Ter plekke vinden ze dat onzin. De streken grenzen weliswaar aan elkaar, maar verschillen enorm. Tegenwoordig presenteert Lotharingen zich trots als de Lorraine. Het is er prachtig, je kunt er interessante dingen zien en je kunt er lekker eten. Met de TGV naar Metz, here I come!
Ze week uit naar de rechter rijbaan en verminderde vaart, liet de eerste huizen aan haar voorbijgaan, liet een zwarte wolk achter zich toen ze vol op de rem stapte en met gierende banden de bocht nam; vloekte toen ze de wereld onder zich door voelde glijden.
De machinist probeerde uit alle macht te remmen, vonken sprongen van het spoor in een surrealistisch inferno begeleid door een angstaan­jagend gillen van gemarteld metaal. Sterre zette haar eerste stappen naar het spoor al terwijl de trein in aanraking kwam met de dronken man, die in elkaar vouwde als een lappenpop, waarbij bloed uit zijn hoofd en lichaam spatte door de kracht van de botsing.
Willem deed een stap achteruit zodat de man de slage­rij kon verlaten. Hij knikte vriendelijk, maar de man zette zijn kraag op en mopperde dat ze de slagerij niet open moesten doen als er niemand was om hem te helpen. Willem keek de man verward na en liep naar binnen. Het belletje rinkelde. Er stond niemand achter de toonbank en hij hoorde geen geluid vanuit de keuken of het slachthok.
Ze staarde naar dat licht en wist ineens wat er mis is. Het rode licht was de enige kleur die ze om zich heen zag. De dronkenlap en alles om haar heen was kleur­loos. Zelfs zijn bloeddoorlopen ogen waren grauw. Zijn lippen prevelden woorden die als door een mist tot haar kwamen, zelfs als ze haar oren spitste. Overal om haar heen hing een beklem­mende vochtige mist, die alles wit leek te maken. En stil. Doodstil.
Dat vrouwen awesome zijn wisten we allang. Daarvoor hebben we geen internationale vrouwendag nodig. Wat we wel nodig hebben, is een betere genderbalans in de muziekindustrie, want dat de ongelijkheid ZO groot is, had je vast niet gedacht.
Zo kun je uiteindelijk leren inzien dat het eigenlijk heel normaal is dat door watje hebt meegemaakt een bepaald patroon is ontstaan, een bepaalde manier van leven, een manier van oneigenlijk leven: een overlevingsleven dat het ondraagbare van de schok verbergt.
Met zijn hoofd zwaar in zijn handen leunde Berend op de toonbank. Er was nog geen enkele klant geweest, hoewel het briefje niet meer op de deur hing. Willem zou die middag nog even langskomen, had hij gezegd, maar Berend vroeg zich af of zijn broer het had gemeend. Berend zuchtte en keek op de klok. Zijn ogen schoten onwillekeurig naar links, naar het portret dat ernaast hing. Pa staarde hem doordringend aan in zwart-wit. Berend keek terug, zonder te knipperen. Hij draaide bij, hief zijn kin op en keek het portret strak aan.
Commentaar van Jan Vanhaelen, voorzitter Sarah Beweging, een beweging voor psychosociaal welzijn: ‘Geen nood, wij bouwen het dubbele aantal psychiatrische instellingen, wij verdubbelen het aantal PAAZ’s – Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis – en de Centra Geestelijke GezondheidsZorg, de Centra voor Leerlingen Begeleiding en de plaatsen voor begeleid wonen, de beschutte werkplaatsen, enz., enz. De opzichters verdubbelen wij natuurlijk ook, zodat één opzichter per acht of negen inwoners geen uitzondering is. Het aantal psychiaters gaan wij niet verdubbelen, maar slechts met een vierde of een vijfde verhogen. Er moet tenslotte toch een superklasse zijn in deze nieuwe wereldorde, die niet te groot in aantal is, de anderen kan overheersen en als slaven in de actieve welvaartsstaat inzetten om zelf meer geld, genot en geweld te kunnen ‘plegen’… Misschien inderdaad goed als de mensen zich stilaan beginnen te organiseren tegen de waanzin van de psychiatrie! Ik denk trouwens dat wij, alvorens er organisatie komt, al hier en daar wilde opstanden zullen krijgen… Ze gaan dan de nieuwe term ‘psychoterroristen’ uitvinden…
Slechts twee dingen hadden ze met elkaar gemeen. Ze dronken bloed om te overleven. De vrouw, hun slaaf, hadden ze uitverkoren om hen te voeden. Als een levende dode voerde ze hun telepathische bevelen uit.
Het oppervlak van de bol bevatte geen luikje, of ook maar een schroefje dat ik zou kunnen losdraaien. Ik zag alleen mezelf onduidelijk gereflec­teerd als in een lachspiegel. Ik activeerde het technologie­netwerk waar ik ’s middags de foto had geplaatst. Het gesprek bleek in de tussentijd te zijn ontaard in tegen elkaar schreeuwende aanhangers en tegenstanders van samen­zwerings­theorieën. Er waren verhalen als zouden meer­dere ruimtestations van vroeger nog elek­tro­nische activiteit vertonen, al was het bijna een eeuw geleden dat ze voor het laatst waren bevoorraad, en korre­lige opnames waarop onverklaarbare sporen van raket­aan­drij­vingen zichtbaar moesten zijn. Een afge­zon­derde samenleving in de ruimte. Ik begreep dat ik hier geen antwoorden zou krijgen en sloot de discus­sie af. Ik zuchtte. Met mijn mouw probeerde ik het doffe metaal wat op te poetsen.

“survival jager uitrusting lijst eenvoudig overlevingsuitrusting”

Het 12de huis in Maagd waar het aardingspunt van de kosmische instroom van energie staat voor 2011, laat zien dat we de mogelijkheid krijgen om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen over wat de losse facetten zijn van de eenheid en het universele zijn.*5 Een belangrijk thema is het mannelijke en vrouwelijke en hoe deze zich tot elkaar verhouden. Pas als we kunnen waarnemen dat het mannelijke en vrouwelijke gepolariseerde facetten van de eenheid zijn, die niet los van elkaar kunnen functioneren en beide hun eigen bedoeling hebben in het geheel, kunnen we werkelijk heel worden. Het ontvankelijke van het vrouwelijke, verbonden met het innerlijke de mens, kan niet voldoende tot haar recht komen zonder de mannelijke actieve pool die de rijkdom naar buiten laat stromen. En bij te weinig verbinding met het vrouwelijke wordt een mens hard, afgesloten en krijgt een te grote focus op de buitenwereld. Het is heilzaam om beide polen in ons te ontwikkelen, om een dynamische schepper te zijn van je leven.
21. Op zoek naar wakkerschudmomentenvaste geloof ga je ernaar op zoek. Het is je rotsvaste geloof dat je drijft om ken-nis te vinden. Jullie overwinnen immense obstakels, verslinden geld met jullieexperimenten naar onzichtbare deeltjes, waarmee je een halve planeet eten kuntgeven. Allemaal omdat jullie overtuiging jullie drijft om kennis te zoeken. Geenenkel rationeel denkend mens zou zich bezighouden met het zoeken naar eenquark. Rationele mensen grijpen gewoon naar de pot Nutella als ze honger heb-ben”. Waarop ze de pot opendraaide en er een dikke laag mee smeerde. Dechoco puilde uit toen ze haar boterham dicht plooide.Weet u waarom we veiligheidsgordels dragen? We dragen ze in België ver-plicht sinds 1975 als we vooraan in de wagen zitten. Ik herinner me dedag toen mijn vader thuiskwam met onze wagen, waarin net van die rie-men waren geïnstalleerd. Het waren van die zwarte met gespen die linksen rechts naast het voorportier bungelden. Van een automatisch oprol-systeem was nog geen sprake. Vandaag dragen we met z’n allen zowelvoor- als achterin een nette efficiënte veiligheidsgordel, in de auto, op debus. Hoewel dat laatste anno 2009 nog niet helemaal ingeburgerd is. Wedragen deze riemen omdat we proefondervindelijk hebben vastgestelddat de letsels bij een auto-ongeval minder erg zijn als we ingegespt zittendan als we gewoon losjes in onze stoel hangen. Let op het woord ‘proef-ondervindelijk’. Eerst het hoofd tegen de voorruit, dan de veiligheidsgor-del. Niet andersom. Eerst ongevallen door ongepaste rijsnelheid, daarnawegversmallingen en verkeersdrempels. Eerst moet het bedrijf zijn klan-ten verliezen, zijn betere medewerkers zien vertrekken, dan pas gaan wenadenken hoe we dit nu moeten oplossen. Ook voor de veiligheidsgor-del was blijkbaar een ‘wakkerschudmoment’ nodig.2Verbeteringen in onze handel en wandel komen er nadat we een pro-bleem hebben ervaren. Komt daarbij dat de doortastendheid van de ver-betering afhangt van de grootte van het leed dat werd veroorzaakt. Denkaan de ontstaansreden van Child Focus, het Dutrouxmisdrijf, de hervor-ming van de Belgische politiediensten naar aanleiding van de Bende-van-Nijvelmisdrijven, later versneld ook via Dutroux. Wakkerschud-momenten. Ze helpen onze wereld verbeteren. Maar het lijkt me perverste moeten geloven dat we misdadigers nodig hebben om een beterewereld te maken.2 Een crisis is een intieme ontmoeting met de waarheid, zo meldde een proeflezer me. Het woord ‘intiem’ vind ik hier zeer goed gevonden. Want het echte wakker worden, het trekken van de echte les, doen we vaak en het liefste heel alleen, als niemand op onze vingers zit te kijken. 11
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
‘Fantastisch!’ zei Des Moheij van onder haar scha­duw. ‘Ik hoor dat er in mijn kringen ook steeds meer belangstelling komt voor Lleroh-onder­ne­mingen, van investeerders uit welgestelde Timbesh- en Kiteh-kringen. Zeker nu de crisis de industrie in uw wijken zo onder druk zet. Wees niet verbaasd als iemand uw moeder binnenkort een bod gaat doen.’
Nieuwsbrief Wijkkamer de Dommer En omgeving 24 juni 2016 Wijkkamer.de.Dommer@ribw-nr.nl Dommer van Poldersveldtweg 73 Nijmegen Mail ons als je een bijdrage hebt! Extra zomeropening huiskamer We willen
Verder ben ik trots want ik heb ook mijn lijf voorbereid op de kou. Ik heb al een jaar ‘s ochtends een koude douche genomen. Dat went en schijnt nog eens goed voor je weerstand te zijn. Ik moet nu maar klaar zijn want…
De hysterisch verlichte intellectuelen en de onvermoeibare politieke activisten zullen ons wel vaandelvlucht en escapisme aanwrijven. Uiteraard: tot ze zelf genadeloos ten onder gaan in een plotse depressie, een “burn-out” of in nerveuze spasmen van pure suïcidale agressiviteit. Ik weet erover mee te spreken.
Waarom begeven jongen mannen met hoge productieve en reproductieve waarde zich in zo’n risicovol gedoe als oorlog? De evolutionaire psychologie van de oorlog, ontwikkeld door John Tooby & Leda Cosmides, ziet vier essentiële condities waaronder oorlog kan en zal worden gevoerd:
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
De zwotor stopte en de veger klapte zijn vizier omhoog. ‘Leaf Heywood, in naam van evacuatiedienst aarde verplicht ik je de aarde met mij te verlaten. En dat geldt ook voor jou.’ De veger knikte richting Qwerty.
Er zijn twee opties: de uitdrukking van de eigen identiteit (afb.) en de noodzaak zich te conformeren aan anderen. In de samenleving geeft dit doorgaans aanleiding tot de cultuur van het formele uniform enerzijds en de cultuur van het individualisme anderzijds dat is gekarakteriseerd door vrije associatie en vrije expressie. De lijfspreuk van laatstgenoemde is: gij zult verschillen, geen grotere zonde dan het uniform. Zelfs in de hoogste kringen is het ten strengste verboden de zelfde das of kleren aan te trekken. Ieder grijs pak van b.v. de politicus is van een andere makelij en een andere stof. Informele kleding domineert de formele maatschappij hetgeen met zichzelf in tegenspraak is. Individualisme kan worden herkend als een angst voor formele identificatie of als een culturele identiteitscrisis. De angst voor het uniform is klaarblijkelijk afkomstig van oorlogvoering waar de militairen niets dan de verschrikking van het formele uniform tonen. Maar het is nog steeds het uniform dat een einde maakt aan de oorlog ook. Het uniform hebben we absoluut nodig ten minste voor de politie en andere controlerende instanties. Aldus schijnen irrationaliteit en de psychologie van het trauma te heersen in deze samenleving. Het is aardig om je eigen kleding te hebben en meestentijds informeel te zijn, maar het is niet leuk niet te worden herkend en geen bevestiging te krijgen van een formele relatie (afb.). Waar moeten we ons dan aan aanpassen als we niet langer putten uit het informele maar oprecht uitdrukking geven aan onze behoefte aan een formele identiteit? Te onderscheiden tussen wat behoorlijk is en niet is niet afdoende om deze vraag te beantwoorden. Men kan niet ontsnappen aan de definiëring van formele orde. Dit is de ware betekenis van aanpassing. Waar moet men zich aan aanpassen zonder?
7. Woord vooraf 10 januari 2005“Vandaag is de eerste dag zonder medewerkers”, denk ik. We zijn alleen.We, dat zijn mijn nog enige resterende collega, Linda, en ikzelf. Hoewelde echte samenwerking met de andere collega’s al tijdens de laatstemaanden van 2004 praktisch was uitgedoofd, was 10 januari de eerstewerkdag waarbij er geen mensen meer op de loonlijst stonden. Geenonverwacht collectief ontslag of faillissement, maar een bewuste, wel-overwogen keuze die het gevolg was van een maandenlange besprekingmet alle betrokkenen. Maar hoe weloverwogen de beslissing ook was, zewas niet het resultaat van succesvol ondernemen.Het Belgisch Staatsblad publiceerde op 20 september 2000, toen noggeheel op het bekende grijze krantenpapier, onder Nr. 20000929-299, deoprichting van de Coöperatieve Vennootschap met BeperkteAansprakelijkheid ‘Idea to Business’ door zeven vennoten, waarbijondergetekende. Het was evenwel niet onze bedoeling om tegen 10januari 2005 geëvolueerd te zijn naar een tweemanszaak met slechts éénvan de oprichtende vennoten en één nieuwe vennoot. Neen, we zoudengroeien als bedrijf, medewerkers in dienst nemen en uiteraard een leiderworden in ons marksegment. De groei kwam even op gang, maar brachtons niet het geluk waar we op hoopten. We bouwden alles af. Kortom,de droom die zeven ondernemers koesterden, was niet gerealiseerd.Voor het brede publiek is dit geen opmerkelijk nieuws. Wellicht zijn ernog enkele vennootschappen uit die editie van het Staatsblad vandaagreeds verdwenen. Maar voor mij, als betrokkene, ligt dat natuurlijkanders.Hoe kwam het dat deze droom niet gerealiseerd kon worden? Waaromwas ons bedrijf in plaats van te groeien, gesmolten als sneeuw voor dezon? Met deze vraag duid ik niet op allerlei praktische ondernemingsvra-gen zoals het beschikken over verkooptalent, marktkennis, kostenbe-heersings- en organisatievermogen. De oprichtende vennoten hadden ernet een jarenlange gemeenschappelijke ervaring op zitten in een andereonderneming, waar ik ook aan het hoofd stond. Met andere woorden,we hadden grotendeels een stuk verleden overgedaan in een nieuw, zelf IX
Een boek (of film, etc.) is pas een boek die naam waardig, wanneer je bij de tweede lezing, en zelfs de derde etc., de indruk krijgt iets te lezen dat je nog nooit eerder of ergens anders gelezen hebt. Anders is het geen boek maar een databank.
Ik had bij mijn nieuwe sneeuwlaarzen graag mijn oude sneeuwschoenen meegenomen. Supercombo. Maar ze zijn zo groot! En zijn weer extra lastig in het vliegtuig. Daarom een paar nieuwe moderne geleend van broerlief.
De eigen onwetendheid niet herkennend worden kinderen vaak gehaat door de ouders die, worstelend met het volwassen gebod der zelfverantwoordelijkheid ergernis ontdekken bij de afhankelijkheid en diktaten van het kinderlijke. In plaats van vrije zelfverwerkelijkende geëmancipeerde individuen te worden, moeten de ouders lijden onder de slavernij van de werklast van hun voorgaande lusten. Het lustprincipe is niet in één dag overwonnen: het brengt een wereld aan consequenties met zich mee die natuurlijk wordt geregeld door het hebben van kinderen. De meest eenvoudige dingen als eten, je gedragen, zindelijkheidstraining etc. moeten telkens opnieuw worden geleerd totdat een gezonde werkelijkheidszin de onschuld van het leven domineert (afb.). Er niet in slagen deze werklast te dragen en vervreemd van de ouderlijke autoritaire houding gaan mensen naar de hel heropvoeding behoevend in instituten voor geestelijke gezondheid, kloosters, therapiekamers en andere trainingen. Veel van het menselijke leven gaat over deze aangelegenheid van het dragen van de werklast van de voorgaande lusten. Het is heel normaal en niets om je voor te schamen. De mensheid heeft altijd pelgrimages gehad, religies en andere bezigheden om ermee in het reine te komen en in de toekomst zal het blijven voortbestaan in één of andere vorm. Ook de orde voorgesteld in dit schrijven in de vorm van een andere klok en discipline van statusoriëntatie vormt een werklast die een intermediair is tussen de oude lust en de nieuwe uitkomst van simpelweg een andere kalender en dezelfde oude klok bestuurd naar de zon zoals het zou zijn. Het kan eenvoudig wel duizend jaar duren vooraleer de hele wereld kultureel verenigd is in een verbeterde tijdpolitiek. Vanwege het feit dat iedereen zijn eigen manier erop na houdt moet worden gewerkt aan een grote complexiteit terwijl het uiteindelijk niets meer blijkt te zijn dan de evolutionaire pijn van het doen van één stap voorwaarts in het bestuur van tijd en identiteit. Met deze last in de persoonlijke sfeer van het opvoeden van kinderen of zorgen voor de dierbare artefacten van de eigen kultuur, moet geweld vermeden worden. Geweld is het resultaat van frustratie gekonfronteerd met meer moeilijkheden en werk dan men behoefte aan heeft, gewenst is of naar verlangde. De onderliggende begeerte die de geestelijke gezondheid weg rooft in goede banen leiden, wordt zoals gezegd gedaan door regulatie in de politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke, persoonlijke sfeer. 
Vlooien Vlooien zijn veel voorkomende parasieten bij de hond. Ze veroorzaken veel problemen, waaronder jeuk en het daarbij komende krabben. De problemen die vlooien kunnen veroorzaken worden vaak onderschat. Een ruwe schatting geeft aan dat ongeveer 40% van alle huidklachten die bij de dierenarts terechtkomen op een of andere manier met vlooien te maken heeft. Het kan zijn dat honden overgevoelig zijn voor vlooien en dan is één vlo al voldoende om problemen te veroorzaken. Maar ook wormen worden overgebracht door vlooien. Vlooien gaan graag op voor de hond moeilijk bereikbare plaatsen zitten, zoals bij de staartaanzet en achter de oren. Wanneer een hond eenmaal vlooien heeft kan de verspreiding heel snel gaan. Vlooien kunnen tussen de 6 en 12 maanden oud worden, leggen ongeveer 40 eitjes per dag en springen gemakkelijk over op een voorbijganger.
Voorzichtig kniel ik bij de plas en dwing mezelf om de geschonden vorm van Sal in me op te nemen. Als ik dichterbij kom wordt de vage geur van verval sterker, bijna tastbaar, meer een smaak dan een geur. Zijn ledematen liggen in hoekige vormen; zijn schedel is gruwelijk naar een kant gedrukt.
Materiële aktiviteit weerstaat het verstandige. Na denken zou er aktie moeten zijn, maar na de aktie zou er ook heroverweging moeten zijn. Vergissen is menselijk. Daarom is zwijgen goud en spreken zilver. Zonder te kiezen voor de stille wereld der gedachten waar alleen de innerlijke stem wordt gehoord in den beginne en ten slotte, is er geen berouw mogelijk en ook geen correctie. Dit is een ramp die zich niet mag voltrekken. Het gevolg van spreken en handelen zonder voorafgaande en erop volgende reflektie betekent gevangen te zitten in een neerwaartse spiraal van valpartijen die leiden tot oorlog en vernietiging. De essentiële dreiging van het zilver wordt gevormd door de onwetendheid. Voor de ander houdt men het beeld hoog van de wijsheid, maar zich ontwikkeld hebbende tot een diktator (de Schrift, de associatie in de geest en de innerlijke leraar missende) is de vernietiging een feit. Schepping zonder reflektie leidt tot vernietiging. Dat is de ware betekenis van het gouden stilzwijgen (afb..) De monniken zijn altijd doorgegaan met hun gebeden tot de politici zich hadden uitgeleefd en spijt hadden gekregen.
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).

“sol overlevingsuitrusting coleman overlevingsuitrusting”

Vandaag waren we in Rome bij Ikea (onder andere om boekenkasten te kopen) en daar hadden ze precies de goede kussentjes voor de gerestaureerde Thonets. Ze zijn mooi geworden. Het restaureren viel mee. Morgen gaan we naar Tarquinia om de sleutels van het appartement in ontvangst te nemen. We blijven daar meteen al slapen (we hebben een paar bedden overgenomen voor de logeerkamer). Vrijdagochtend gaan we met de vorige bewoner een aantal dingen regelen (overzetten van het water op onze naam, proberen de bestaande telefoonaansluiting over te nemen en nog veel meer). We moeten ons natuurlijk ook inschrijven als ingezetene. De verhuizing is gepland voor 19 en 20 mei.
De recente dierlijke studie van FluCide werd uitgevoerd gebruikend het zelfde totale die dodelijkheidsprotocol in vorige griepstudies door het Bedrijf wordt aangewend. De nieuwe versie van FluCide drugkandidaat breidde gemiddeld de levensduur van lethally besmette muizen tot 334±11 u (of 14 dagen uit). In tegenstelling, gemiddeld overleefden de muizen met een uitgebreid oseltamivir protocol worden behandeld 193±3 u (of 8 dagen die). De Controle besmette muizen slechts 121±2 u (of 5 dagen die) worden overleefd. FluCide werd gegeven als IV injectie, op afwisselende dagen, voor vijf behandelingen. Oseltamivir werd gegeven mondeling, tweemaal dagelijks, elk bij 20mg/kg door het leven (of 14 behandelingen). Eerder, oseltamivir gegeven gebruikend het gebruikelijke tweemaal dagelijkse protocol van mondeling, heeft elk bij 20mg/kg 4 dagen (8 behandelingen), een overlevingstijd van 151±1 u (of 6.3 dagen) in dit model veroorzaakt. Verscheidene extra parameters zijn geëvalueerd in deze studie. Het Bedrijf denkt om de gegevens van deze extra parameters te analyseren aangezien zij in de nabije toekomst worden ontvangen.
De Italiaanse filosoof Giorgio Agamben heeft in zijn werk duidelijk laten zien wat een kamp is (van Nazi-concentratiekampen tot transitzones in luchthavens voor asielzoekers, etc.): een kamp is een ruimte waar de uitzondering regel is. In het kamp is, zoals Hannah Arendt zei, in principe ‘alles mogelijk’. De ingezetenen hebben geen of een duister juridisch statuut: ze kunnen zich voor een menswaardige behandeling niet beroepen op politieke of burgerlijke rechten, maar zijn afhankelijk van de goodwill van bewakers en opzichters. Zijn de politiemensen in de transitzone van Zaventem vriendelijk, dan heb je geluk; zijn ze brutaal dan heb je pech. Zo simpel is dat.
De hamvraag is o.i. er veeleer één van democratie. Wie beslist welke ingrepen in de natuurlijke omgeving of in onze relaties met de natuur al of niet nodeloos gewelddadig zijn? Want “nodeloos geweld” is geen neutraal wetenschappelijk en buiten tijd en ruimte staand begrip waarvan experts de betekenis aan de bevolking en de politici kunnen opdringen. Bovendien zijn omzeggens alle experts via hun onderzoekfinanciering gelieerd aan particuliere bedrijven of partijpolitiek gekleurde ministeries of instellingen. “Nodeloos geweld” is een bijzonder relatief begrip, relatief t.o.v. zij die betrokken zijn bij de uitoefening van dat nodeloos geweld én zij die dat geweld vermijden. Omtrent elk thema over onze omgang met de natuur (en over elk ander thema natuurlijk ook) moet op lokaal en mondiaal niveau publiek toegankelijke informatie uit diverse bronnen beschikbaar worden gesteld, zodat een zo breed mogelijk democratisch debat mogelijk is en een democratische besluitvorming kan volgen. Nu is deze besluitvorming bijzonder scheefgetrokken. Het lijkt me. dat wij, tien miljoen Belgen, meer te zeggen hebben over het lot van de gorilla’s in Midden-Afrika dan het bijna miljard Afrikanen samen, en dat miljard heeft zich natuurlijk niet in te laten met onze vale gieren, straatmussen en beren. Evenzeer als wat er beslist wordt is de vraag belangrijk wie beslist! En zo raken we bij de kwestie dat de globalisering en de impact ervan op de aarde als ecosysteem niet anders kan dan aanzetten geven tot een verdieping en verruiming van het begrip democratie.
Hij keek haar niet aan. Zijn ogen waren groot. Met de heupflacon in zijn hand liep hij snel struikelend langs haar. Ze zag hem bij het spoor komen en niet stoppen, zijn handen uitgestrekt voor zich alsof hij naar de overkant wilde duiken. De trein naderde als in slow motion en een diepe kilte verspreidde zich vanuit haar buik. Hij gaat dood!
Het bleek dat ons ziekenhuis voor een grote groep leraren een totaal onvoldoende hoeveelheid testmateriaal had, dat er nauwelijks voorzieningen waren om bloed af te nemen en het niet duidelijk was hoe het bloed gekoeld en trillingsvrij naar het ziekenhuis moest worden gebracht.
Weekend. Ateliere De Creatie Ore Suplimentare 2015. view torrent source pages , download. d3dd< 56ade758b5d79487f02f3dublado world filme download Jurassic mega. hey baby download descarca costica boieru romica puceanu download album torrent. iar cine reuşeşte să profite de această dorinţă a lor devine milionar. Download placut si bine ati venit pe acest forum. Filme Romanesti facute format DVD de bibescu01. c. Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte. ‘Mooi, eet nog snel wat, ik denk niet dat we daar straks nog veel tijd voor zullen hebben.’ Hij schepte een kom vol met dampende brij en gaf die aan haar. Zelf nam hij af en toe een lepel uit de pan terwijl hij nerveus om zich heen bleef kijken. Al ging het bij de Dada van Cabaret Voltaire in 1917 uitsluitend om de vorm. Om het produceren van inhoudsloze puur formele poëzie. Zuivere wiskunde. Nu mikt men in verlaten 19de-eeuwse bolwerken en in dichtersdorpen eigenlijk op wiskundig geformaliseerde inhoud. Het onderscheid tussen inhoud en vorm is ondertussen natuurlijk reeds een halve eeuw lang compleet opgeheven geraakt. Zelfs in de filosofie. Nu ja: waar inhoud en vorm tot nihil en “néant” zijn herleid, is het onderscheid tussen beide uiteraard de jure en de facto opgeheven. De vraag is alleen of het happen of bijten is bewust naar jou toe, of als reflex. Dat vraag ik me alleen maar af. Ik denk een reflex, jij denkt bewust gericht. Dat kan volgens mij alleen als het via de kleine hersenen gaat, en dat kan alleen als er geen stress is. Anders is het een reflex en geen bewuste keuze. Maar recht voor zich ontvouwt zij zich. Iedere keer is het alsof hij haar voor het eerst ziet. Iedere keer weer, ook al bezoekt hij haar soms wel twee keer per dag, bij voorkeur tijdens de ochtendschemering of na het onder­gaan van de zon. Ze strekt haar ene arm voor zich uit, haar biceps rustend tegen de zachte welving van haar prachtige gezicht, haar reikende open hand is een smeekbede waarmee ze om de toegang tot tot zijn kapiteinshut verzoekt. De souplesse in die pols, de expressie in haar tastende vingertoppen! Het boek “Het raadsel van alles wat leeft” is een fijne leidraad voor leerlingen. Wetenschappelijke theorieën worden uitgelegd aan de hand van eenvoudige, dagelijkse situaties. Zo kan je tijdens de lessen PAV gedurende het hele schooljaar telkens een stukje lezen of beluisteren, om alzo de leerlingen niet te overtroeven met de volledige evolutieleer. Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm? Moord werd echter altijd door het vergaderende volk geoordeeld. De impact van een moord op de gemoederen van de stamleden was te groot. Werd de moordenaar niet gelyncht en kon hij (of zij) uit de handen van de volkswoede worden gered (wat al veronderstelde dat bepaalde mensen, vermoedelijk de ervaren ouderen, als het nodig was gingen instaan voor de ‘openbare orde’), dan werd hij in bewaring genomen tot de volksvergadering over zijn (of haar) lot besliste. Uit hedendaags onderzoek met betrekking tot zogenaamde morele dilemma’s blijkt hoe moord een diep geworteld moreel gevoel en moreel besef raakt, een gevoel of besef dat stelt dat moord in principe niet goed gepraat kan worden. Een typisch voorbeeld van zo’n onderzoek waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma . De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter een hendeltje overhalen, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. In de hersenen is er alleen bloedtoevoer naar de gebieden die instaan voor zogenaamde ‘rationele’ probleemoplossing. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. De meeste testpersonen zijn daarbij nauwelijks in staat een ‘logische’ verklaring te geven voor hun keuze: ze gaan af op hun ‘gevoel’. Uit de studie blijkt ook dat de hersendelen die actief worden bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij emoties zoals vrees, angst, verdriet en leed en bij de integratie van cognities en emoties. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (hendeltje overhalen) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’ (één dode versus vijf doden). Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Na een uur begonnen de sloten van de tank te draaien en Harrald telde twaalf doffe klikken op rij terwijl de sloten en zegels zich openden. Hij stond op en ging met een handdoek naast de tank staan. Het deksel splitste zich en een deel schoof naar boven, het andere deel naar beneden. De vloeistof waarin Ariadne gelegen had, was afgevoerd en haar lichaam leek schoon­gespoeld. De slangen vielen een voor een van haar lijf, haar huid sloot zich meteen. Zodra de laatste was losgekoppeld ging ze langzaam overeind zitten. Haar blauwe ogen knipperden, alsof ze voor het eerst haar omgeving kon zien. De middag brak aan. De winkels werden gesloten, de kantoren, de werkplekken liepen leeg. Restaurants openden zich, evenals de huizen van vermaak waar voorstellingen werden gegeven voor Kiteh, Timbesh, Lleroh en Gehina, waar mensen samenkwamen voor orgies, voor muziek, voor de snelle kick en de heer­lijke roes van drugs. ‘Iedereen was zo overstuur toen je stierf. Ik huilde mee met de andere meisjes uit de klas omdat dat mij het verstandigste leek, maar toen we twee dagen vrij kregen van school en ik thuis zat, lachte ik. Het waren de leukste dagen van dat schooljaar, toen werd ik tenminste niet gepest. En toen ze zeiden dat je verongelukt was, geloofde ik er niets van.’ Haar lippen raakten nu bijna zijn oor, het voelde bijna sensueel aan, alsof ze hem wilde verleiden. ‘Mijn vader werkte bij het bestuur en hij heeft het tegen mijn moeder verteld toen ze dachten dat ik al sliep. Je hebt zelf­moord gepleegd. Dat past wel bij de laffe, vuile smeer­lap die je bent.’ Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis. 2. seksuele toegang tot vrouwen is de voornaamste benefit. Leden van gangs rapporteren dat ze meer vrouwen hebben gehad door hun deelname aan de activiteiten van de gang. Bij Chagnons Yanomamö’s begint de oorlog steeds bij een vrouwenkwestie en zij die in de oorlog anderen hebben gedood, blijken meer vrouwen te hebben, dank zij hun reputatie als krijgers. Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken  Selecteer uw Amerikaanse universitaire sniper gratis moderne speciale gevechtspotguns om de zombie extreme golven te verlichten in crisis-actie schieten vechten. Als een tegenhanger terreurdreiger of Amerikaanse sniping shooter, jacht de hersencrisis dood zombies die aanval in de doden commando overlevingsstad. Je hebt wonderbaarlijke moed nodig om te schieten en te richten op de zombie kwaadaardige oorlogvoering in deze moderne zombie-staking hoge invasie. De zombies zijn aanval op het commando-sniper-team van de legerredding, zodat je de laatste superhoop bent om het zombie-overlevingsleven uit de verdedigingstad uit te sluiten. Het sniper jacht spel bevat verscheidene zombie-schietende oorlogvoering missies dat je ze allemaal moet bereiken als een commando held of universum verdediger in strijderszombie-strijd. De dwerg draafde al aan. ‘Ach, ja, de versteenden,’ zei hij, duim en vinger in peinzende pose aan de kin. ‘Zij die ooit recht in de ogen keken van de hoedsters van de Toren: gorgonische schepsels uit de grens­landen, van eeuwen her. Misschien rekening mee houden – in het achterhoofd.’ Hij lachte weer zijn aantrekkelijke, kwetsbare lachje. Nou hoop ik natuurlijk wel dat het lekker koud wordt met een dikke laag... sneeuw, want bij plus 3 heb je vooral vieze natte prut. Ik ben wel eerder in de winter in Zweden geweest, maar het is nooit écht koud geweest. Nu gaan we nog een stuk noordelijker om de kans op sneeuw en kou groter te maken. 5. Joshua D. Greene, R. Brian Sommerville, Leigh E. Nystrom, John M. Darley, Jonathan D. Cohen “An fMRI investigation of emotional engagement in moral judgment.”, Science, 2001, vol. 293, Sept. 14, p. 2105-2108. Then, when worldly perspectives were open again to men and women, after World War II, women reconquered their rôle as the real life-creating instead of life-destroying source of energy. As portrayed in the 1950 movies (Marilyn Monroe, and more particularly Liz Taylor). Even to the development of a 21st-century world where men shined in complete absence. Hun botanische kennis is buitengewoon groot. De ‘riemen’ om baby’s te dragen zijn gemaakt van gevlochten zijdegras en pijlschachten van de stengels van pampasgras. Zout wordt gewonnen uit het as van de grote Taurari boom. Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten). [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“beste nieuwe overlevingsuitrusting metalen gear solide zombie survival”

In Ethiopië is blijkbaar een stuk onderkaakbeen gevonden waaruit blijkt dat de mens 400.000 jaar ouder is dan we tot nu dachten. Een vondst van wetenschappers van de Arizona State University. Een stuk kaakbeen met vijf tanden die een deel van de geschiedenis van de mensheid helemaal zou kunnen herschrijven. Het kaakbeen behoort toe aan een Homo, de soort die uiteindelijk tot de moderne mens leidde, tot ons dus. De “eigenaar” van het kaakbeen zou zo’n 2,8 miljoen jaar geleden hebben geleefd. 400.000 jaar eerder dan de Homo-fossielen die tot nu als oudste werden beschouwd. Het onderkaakbeen is duidelijk afkomstig van een volwassene, met tanden die een stuk smaller lijken dan die van onze beroemde Lucy, het skelet van een van de oudste tot nu toe bekende aap-mensachtigen, dat zo’n 3,2 miljoen jaar oud moet zijn en in dezelfde regio werd gevonden. Is de soort van Lucy, de Australopithecus afarensis, geëvolueerd tot de eerste primitieve echte Homo-mens? Dat argumenteren alvast de vinders, met als woordvoerder de onderzoeker professor Brian Villmoare. De ontdekking van het been zelf werd twee jaar geleden gedaan. Professor Brian Villmoare herinnert zich tijdens de expeditie het moment van de vondst nog goed. “Ik hoorde mensen mijn naam roepen. Ik ging de hoek om en hoorde een Ethiopische student, Chalachew Seyoum zeggen: We hebben een mens.” De opgraving kan een licht werpen op de tijdsperiode van twee tot drie miljoen jaar geleden, toen de cruciale overgang begon van mensaapachtige wezens naar soorten die werktuigen gebruikten en uiteindelijk op de hedendaagse mens begonnen te lijken.
Geen van de drie opties lijkt op zich bevredigend. We houden het bij een combinatie van optie 1 en optie 3. Optie 1 kan een hersenarchitectuur impliceren die toelaat dat alles maar werkelijk alles kan geleerd worden, zoals de geschiedenis van de mensheid bewezen heeft. Coöperatie vergt dan alleen een genetische structuur die ervoor kan zorgen dat we openstaan voor de wereld en voor elkaar, maar geen specifiek overgeërfde coöperatieve gedragingen. Zoiets als een algemene capaciteit tot leren. Optie 3 impliceert dan dat er wel degelijk gedragsmodules of gedragsschema’s aangeboren en erfelijk zijn, modules of schema’s waar we in oppositie met een ander komen te staan zoals in agressie, maar ook in seks: doorgaans zeggen we niet ‘we hebben samen gevrijd’ zoals we zeggen ‘we zijn samen naar de film geweest’, maar ‘ik heb met haar gevrijd/ik heb met hem gevrijd’ of brutaler nog ‘ik heb haar gepakt/hij heeft mij gepakt’. Deze omschrijving van agressie als ‘tegenover elkaar’ versus ‘samen’ is misschien nog niet zo slecht gesteld: ook in een oorlog of een gevecht staat men, zoals bij seks, tegenover elkaar. Agressie is niet per definitie wreedheid. Ook kennis kan dan als een vorm van agressie worden beschouwd: zich stellen tegenover het ‘object’ in plaats van erin op te gaan. Vandaar ‘begrijpen’, greep krijgen op. Het woord ‘grijpen’ heeft immers hoe dan ook een agressieve inslag. Van een onderdrukking van agressie kunnen we in ieder geval spreken voor wat het betreft het aangaan van vreedzame contacten met andere mensengroepen. Ook het later verbod op moord op een groepsgenoot moet als een onderdrukking van agressie worden beschouwd, temeer daar deze in de eerste stadia van de menswording immers ook een moord op een bloedverwant betekende.
Ze stak een sigaret op. Met een paar trekjes nicotine probeerde ze haar zintuigen tot rust te brengen en met de rook blies ze een beschermend rookgordijn. Al inhalerend keek ze om zich heen. Het perron was verder verlaten. Op het tegenoverliggende perron stond een zoenend stel en wat eenlingen die geobsedeerd in hun mobiel staarden. In de verte zag Sterre de koplampen van de Intercity al. Op het moment dat ze haar trein zag, keek de vent van het zoenende stel op. Hij wierp haar een geile zoen toe. Hij lachte. Kut, dacht ze en keek snel een andere kant op.
U kent ons voldoende om meteen onze hekel te onderkennen aan dergelijke nepjournalistiek die welig tiert ook op de bladzijden van zelfverklaarde kwaliteitskranten en in de programma’s van tv-omroepen met een “informatieve en educatieve missie”. Uw gezond verstand zal zelf wel weten dat halve marathons of cursussen “moederliefde” geen mirakels verrichten bij mensen met bepaalde ernstige levensproblemen, van welke aard ook. Hoogstens hebben ze een klein duwtje bijgegeven bij wat reeds door andere factoren in beweging was gebracht. Maar het gaat ons hier niet over onze ergernis om deze gladde en handige journalistieke zwendel en oplichterij. De paragrafen hierboven waren maar een intro voor een paar bedenkingen bij twee woorden die de laatste jaren kernwoorden zijn geworden in de meest diverse, gepaste maar vooral ongepaste en onsamenhangende vertogen. Namelijk: “religie” en “trauma(verwerking)”. Omdat juist bij deze thema’s of nieuwsitems gretig gebruik wordt gemaakt van het journalistieke procedé van de anekdote en de “getuigenis”.
‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’
Men moet waar zijn naar de eigen oorspronkelijke aard. Men kan een ware en eerlijke leugenaar zijn: ik sympathiseer, ik ontken mezelf in mededogen, ik leef voor jou. Maar dat is God niet, dat kan God zijn maar kan ook de hypocriet zijn, de leugenaar of de lafaard. Als God mededogen is, houdt mededogen God nog niet in. Het is een fundamentele fout om een element van een categorie aan te zien als exclusief voor de categorie, terwijl ze zeer goed eveneens kan behoren tot een andere categorie. Naar het idee van God denken we dat God alles is, dus is er niets uitgesloten van God en derhalve is mededogen God. Maar God is onomkeerbaar wat betreft zijn schepping. De schepping is deel van God, maar nooit volledig God. Het medium is niet de boodschap. Iedereen weet dat de verpakking niet de inhoud is. Als God de inhoud is, spreken van de duivel, de andere categorie, als het alleen maar om de verpakking gaat. Dus alleen voor het mededogen is net zo goed van de duivel van het materialisme en egoïsme. Zo ook oprecht en waar naar de discipline, de persoon, de orde, het ritueel, het sexuele, het boek etc. etc. kan net zo goed van de duivel zijn. De verpakking is nog niet de inhoud. Het is de eerste fout de waarheid van God om te draaien daar God altijd meer is dan welk afgeleide ook. Zelfs de ziel is niet God, daar zielen zeer goed in onwetendheid kunnen verkeren.
Nieuwsbrief 20 11 februari 2014 Oranjestraat 28, 7681 DN Vroomshoop, tel: 0546-642137 Van de directie Beste ouders, Deze week is het een spannende week voor de leerlingen van groep 8. De Citotoets wordt
Grote etui van gerecycled leer – elk exemplaar is uniek Heb je behoefte aan een grote etui- Een waarin je veel teken- en schrijfgerei in kwijt kunt. Of juist veel make-up spullen. En dan het liefst een die niemand anders heeft- De Astuccio van het merk Pivvicci biedt de ruimte die je nodig hebt. Bovendien is deze etui gemaakt van reststukjes
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Wie het slachtoffer is, wanneer dit zou hebben plaatsgevonden en hoeveel jaar cel ik daarvoor het gekregen heeft de politie nooit kunnen vertellen, maar ooit heeft iemand mij dus een stempel gegeven die totaal niet klopt. Valt niets aan te doen.
Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen.
Leugenaars, allemaal, stuk voor stuk. Van mensen weten alleen de verdoemden, de vervloekten, de verraders en lafaards hun weg naar het RodeWolken Huis te vinden. En ze zijn ook nog eens morsdood. Ik vraag mij af wat de misdaad van deze krijgers was, al die eeuwen geleden. Lieten zij hun heer op het slagveld in de steek, verraadden zij hun strijdmakkers aan de buitenlandse duivels, sloegen ze eerloos op de vlucht?
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
Het gebouwtje waarin ze zich had verschanst leek op een wachtruimte zoals ze die van verschillende sta­tions kende. Nu ze binnen was reali­seerde ze zich dat het licht weliswaar fel was, maar kleurloos. Wat nu, hoe kom ik hier weg? Haar oog viel op een verweerd stuk bruin papier, het enige stukje kleur, dat hier al lang op de verder lege grond leek te liggen. Ze pakte het op. In grove houtskoolletters stond een boodschap geschre­ven: ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’
Een schip behoeft een anker, dus is minimale referentie noodzakelijk. Het probleem doemt op als het schip duizend ankers heeft waarvan er altijd wel een paar uitgeworpen zijn. Op die manier komt men nergens. Referentie betekent dat de plant een wortel heeft. Van een fundamentele grond ontstond de werkelijkheid (afb.). Maar een roos kan niet plotseling een boom zijn. Om een roos te blijven moet ze trouw blijven aan haar wortel. Een roos vragen waar haar prachtige geur vandaan komt kan ze zo ook niet aan de boom refereren. Daarom, hoewel we een tuin vol referentie hebben, kan er nog steeds alleen rechtgeaarde referentie zijn aan de ware wortel, niet aan de wortel die op de zelfde manier in die tuin groeit. De apollinische wortel van de onthulde boodschap neemt het op tegen de basis-houding van de waardevrije wetenschap: het gaat over de beschrijving van de menselijke werkelijkheid zonder zich te bekennen tot een andere set waarden dan de apollinische. Apollinische waarden zijn de waarden van het persoonlijke in de goddelijkheid van de wijsheid. Het gaat niet zozeer om het tegendeel: het dionysische van de viering. Noch gaat het om het amo(u)r-euze van het bedrijven van de liefde of het psyche-ologische van de zelfreflektie. Het apollinische heeft betrekking op waarheid, bewustzijn, en de schoonheid der verrukking; op het blijvende, wetende en gelukkige. Vanwege de verliefdheid lijdt de psyche aan onwetendheid: ze weerspiegelt niet de antwoorden der wijsheid, noch de vragen. Het apollinische vormt het antwoord op het psychologische probleem en staat model voor het heil der eeuwigheid, de goedheid en de schoonheid als de ware weelde (afb.) en het tegendeel van het dionysisch hedonisme. 
Eijjon Eijsson stond, zoals beloofd, drie straten verder op haar te wachten, een jonge prins met een blauwe speld in zijn lange haar. Hij had de duim van zijn linker­hand in de parelgrijze band rond zijn middel gestoken. Zijn rok reikte tot aan zijn enkels, zijn jasje stond open tot de vijfde knoop en zijn begroeting was zoals je kon van vrienden. Is dit Eijjon Eijsson? Hij lijkt zo triviaal, dacht ze. Niet alleen omdat hij een man was, een kop kleiner dan haarzelf. Zijn houding leek kracht te missen.

“goedkope survival gear gratis verzending minimum survival gear lijst”

47. 45 van deze emoties is een belangrijk en gezond onderdeel van de ver- werking. In de praktijk blijkt dat er soms erg snel wordt overgegaan tot het bieden van oplossingen of het teveel willen onderdrukken of sus- sen van deze emoties. “Voor mij vielen heel veel stukjes op hun plek (bij het ontdekken van mijn mans geheim), wat mij ruimte gaf om aan mezelf te gaan werken. Ik heb flink puin kunnen ruimen in mijn eigen leven.” Net zoals bij andere trauma’s krijg je niet maar een klap te verwerken: het is eerder een klap met een hele reeks naschokken. Je wordt voor je gevoel herhaaldelijk naar beneden getrokken door gebeurtenissen in of buiten jezelf: ruzies, gesprekken met je partner, reacties van ande- ren, angstige gedachten over hoe het verder moet, maar ook al die kleine momenten waarin er herinneringen opkomen. Al dit werk moet verzet worden omdat je het verleden en je relatie moet herzien. Hoe- veel belangrijke momenten van onze relatie was hij bezig met ande- ren? Hoeveel heb ik gemist? Hoe naïef ben ik geweest? Hoe kan het dat ik mijn gevoel zo slecht kan vertrouwen? Dit zijn allemaal vragen die bij het proces horen.
Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen.
Het paar bleef oorspronkelijk slechts voor de geboorte van één of meerdere kinderen samen. Dan werd het huwelijk verbroken en gingen beide partners een nieuw huwelijk aan. Overspel bestond in wezen niet. Het was pas door de vernauwing van het aantal potentiële partners dat men ging toezien op de trouw van de partner, omdat men door die vernauwing voor seks meer en meer afhankelijk werd van het xxxxbezit van de partner. Jaloezie begon dus de kop op te steken en daarmee ook de agressie die jaloezie opwekte. Andere mensen van de eigen sekse werden rivalen, potentiële dreigingen. De apostel Paulus, stichter van het christendom, spreekt in zijn Brief aan de Korinthiërs nog over het bericht dat hij ontvangen heeft dat ‘een zekere man de vrouw van zijn vader heeft’. Het gaat hier niet over incest want dan zou die vrouw aangeduid worden als de moeder van die man. Het gaat ook niet over een éénmalige gemeenschap maar over het hebben van de vrouw. Paulus zet zich dus af tegen een situatie waarin een man een relatie aangaat met een vrouw die reeds een relatie heeft met zijn vader. Overspel betreft dus niet het één nacht slapen bij een andere vrouw of het bezoeken van een hoer, maar het hebben van een vrouw die reeds door een ander is gehad. Het aangaan van een relatie (in plaats van de eenvoudige seksuele daad) impliceert immers dat men voor de partner zorgt en die in zijn levensonderhoud voorziet. Dan kan het aangaan van een tweede relatie de economische zekerheid van de eerste relatie ondermijnen. Het is opvallend dat Paulus noch de vrouw noch de vader blameert maar de zoon die binnendringt in een reeds bestaande gewettigde relatie. In die context is het volkomen logisch dat polygamie een privilege werd van rijke mannen met veel resources en hulpmiddelen. Kortom, omwille van de economische zekerheid van de vrouw en haar garantie op een probleemloos bestaan en omwille van de zekerheid dat de man zijn voedsel werd opgediend en dat hem kinderen zouden gebaard worden, werden steeds stringentere huwelijksregels ingevoerd, waarvan het incestverbod de eerste maar niet de enige was. Dit zou uiteindelijk met het christendom uitmonden in het monogame levenslange huwelijk (het sacrament van het huwelijk), een instelling die steeds kwetsbaar is gebleken en de laatste halve eeuw praktisch weer volledig ter discussie is gesteld. Het is duidelijk dat de hierboven genoemde ontwikkelingen, zoals deze die we in de paragrafen over b.v. de persoonlijke god hebben besproken, pas tot volle bloei zullen komen in de stedelijke beschavingen van de landbouwsamenlevingen.
Hij wandelde om de eerste heuvel heen. Varens, wingerds en stiletto­doorns vormden een dichte haag die het lopen bemoeilijkte en hij kon nu al zien dat de andere heuvels minstens net zo moeilijk begaanbaar waren. Op deze manier kon hij weken, zo niet maanden blijven zoeken naar een ingang en dan moest het maar net de juiste ingang zijn.
VEILIG EN MODERN BANKIEREN, MET OF ZONDER PINAUTOMAAT? Leefbaarheidsgroep Knegsel Presentatie: Jan Pasmans 22 februari 2016 in De Leenhoef PROGRAMMA Welkom Geld in Knegsel door de jaren heen Resultaten
Het duurde niet lang. Hij liet verslagen zijn hoofd hangen. ‘Ik was failliet geraakt.’ Zijn stem was nauwe­lijks te horen. ‘Er was in principe vanaf het begin genoeg energie voor al onze programma’s, als we die maar nooit hadden willen uitbreiden. Maar we begonnen ons te verve­len. Al snel waren er met inge­wikkelder simulaties. Maar als anderen die zagen, wilden zij die ook voor zichzelf. En daar was elek­triciteit voor nodig. Drie van de oorspronkelijke persoonlijkheden wisten controle te krijgen over de zonnepanelen, en sneden de rest van de energie­toe­voer af. We kregen vervolgens de stroom niet meer gratis maar moesten ervoor betalen, met het enige dat we daarvoor hadden: onze reken­kracht. Ze zorgden bovendien dat er altijd net iets te weinig energie onze kant opkwam, zodat we tegen elkaar begonnen op te bieden. Het duurde niet lang of bijna iedereen was slaaf van een van de drie machten, gedwongen zich het grootste deel van de tijd in te zetten voor simulaties die niet van henzelf waren, lusthoven waar ze zelf geen tijd konden doorbrengen. Anderen pro­beerden energie te roven, maar leefden ver­volgens voortdurend in angst voor represailles. En de rest was uitein­delijk gedwongen zichzelf uit te schakelen. Dat zou ook mijn lot zijn geweest, als ik me niet had bedacht dat er op Aarde nog onbeperkte energie aan­wezig was en grondstoffen in overvloed. Dat is waarom ik hierheen ben gekomen.’ Hij hief zijn ogen op: smekende gaten in zijn gezicht. ‘Samen kunnen we onze overleving voor eeuwig zeker stellen.’
Laura twijfelde even wat ze moest doen, maar beende toen veront­waardigd het gangpad door. De vloer trilde onder haar hakken en hier en daar sprongen porse­leinen snuisterijtjes met een zacht getinkel op. Het winkeltje stond stampvol met Japanse prullaria die op het eerste gezicht waardeloos leken. De deur naar het kantoor was groezelig en stond vol handafdrukken. Ze duwde hem open en stond oog in oog met het vrouwtje.
Met een klap was ze weer terug in het heden. Er daalde een alles ver­stikkende deken van verdriet over haar neer. Tot drie dagen geleden was ze vergeten dat verdriet gewoon fysiek pijn kon doen. Dat het je bij de strot greep, misselijk maakte totdat je het gevoel had dat je gewoon wel kon kotsen.
Het verhaal van Jamal Malik, een jong weeskind dat besluit deel te nemen aan de Hindi versie van het programma ‘Who Wants to be a Millionaire’. Het hele land kijkt toe terwijl Jamal nog maar één vraag verwijderd is van de hoofdprijs. Tijdens de pauze van het programma gebeurt er echter iets waar Jamal niet op had gerekend; hij wordt gearresteerd, omdat de politie zeker weet dat hij de boel aan het oplichten is. Ze kunnen het niet geloven dat een straatjongen zoals hij zoveel kennis heeft. Vastberaden zijn onschuld te bewijzen vertelt Jamal verhalen over de krottenwijk waar hij samen met zijn broer opgroeide, de avonturen die ze beleefden, ontmoetingen met bendes en hij vertelt over zijn vroegere liefde. Elk hoofdstuk in zijn verhaal is een wonderbaarlijke sleutel naar het antwoord op elk van de vragen. Verwonderd over zijn verhalen vraagt de politie zich af wat een jongen als hij – zonder een schijnbaar verlangen naar rijkdom – op zo’n spelvertoning doet. Als de laatste vraag beantwoord moet worden krijgen ze, samen met ongeveer negentig miljoen kijkers antwoord op deze vraag…
Since capitalism is wired into the social brain, a psychotic meme of acceleration acts as pathological agent: the organism is drawn into a spasm until collapse.” [Franco Berardi “Heroes: Mass Murder and Suicide.” London, Verso, 2015, p.137-142]
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
Locatie Kasteelhof / Maandelijkse uitgave van – Augustus 2017 – Krant ook te bekijken via: https://www.zmw.nl/client/ Beste lezer, In deze activiteitenkrant treft u de activiteiten aan die georganiseerd
27. 25 Als je als partner betrokken wordt in de therapie en daarin duidelijk- heid krijgt over waar het symptoomgedrag van de partner voor staat, leert de praktijk dat er gemakkelijker een omslag kan plaatsvinden in hoe je aankijkt tegen je partner: je kunt hem gaan zien als slachtoffer in plaats van als dader. Je partner is vaak niet seksverslaafd omdat hij enkel een drang heeft naar seks; het obsessieve seksuele gedrag staat ergens anders voor. Met dat inzicht ontstaan er tevens mogelijkheden voor jou als partner om bij te dragen in het veranderen van dit gedrag, zonder dat je verantwoordelijk wordt voor het probleem. Symptoomgedrag bij de partner Ook als partner heb je vaak symptoomgedrag ontwikkeld als antwoord op het verslavingsgedrag van je man, en voor je het weet reageer je vanuit dit (aangeleerde) patroon. Zulke patronen zijn voor beide part- ners destructief en leiden vrijwel altijd tot een impasse (Bouwkamp 2010). Dit uit zich bij de vrouw vaak in een controlerende of verwijten- de houding. Een veel voorkomend patroon is dat je als vrouw op een controlerende manier (als control freak) gaat reageren op je partner. Maar waarom wil je het gedrag van je partner controleren? Omdat je bang bent. Door controle probeer je grip op deze angst te krijgen. Maar de reali- teit is anders: de controle roept extra angst op, of je nu wat vindt of niet. Want ook als je niets vindt, heeft de praktijk bewezen dat je man alsnog tegen je kan liegen. Controle dwingt hem daarnaast in de kind- positie: Hij zal je of braaf geruststellen, of hij zal niets meer durven te zeggen om je niet bang te maken. Op beide manieren kan hij je toch niet geruststellen. Het symptoomgedrag is de controle: dit verhult het niet-toegestane deel, namelijk angst – en angst heeft iets anders nodig
In de weekenden loop ik ook rondjes op de kinderafdeling. Elke morgen en elke avond. Dat doe ik als een extra service en ook omdat er, wanneer je er twee dagen niet ben geweest, altijd kinderen blijken te liggen met een acute buik of hersenvliesontsteking die door niemand herkend zijn als zodanig..
Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend.
Lieven duwde de open, maar het was Zohra die als eerste naar binnen ging. Het was er pikdonker. Ze zette haar hoofdlampje op. Een weeë, rotte stank deed haar longen verschrompelen. De tegelvloer zat vol ranzige vlekken. Dit had evengoed een slachthuis kunnen zijn. ‘Wat moet dit voorstellen?’ vroeg ze.
De meeste onderzoekers besluiten uit dergelijke bevindingen dat de ‘rationaliteit’ van een beslissing toeneemt naarmate de beslissing ontdaan is van ‘personaliserende’ elementen. Hoe ‘onpersoonlijker’ de beslissing, hoe meer we ‘sociaal optimale’ beslissingsmechanismen kunnen aanwenden. Deze onderzoeksresultaten zijn toepasselijk op heel wat maatschappelijke situaties en op heel wat beslissingen die genomen worden door zowel gewone mensen als door bestuursorganen. Een voorbeeld is de discussie over het al of niet afschaffen van de volksjury in de assisenrechtspraak. Juristen [6] zullen eerder pleiten voor een depersonalisatie van het beslissingsprobleem zodat een ‘sociaal optimale’ beslissing wordt genomen. Immers als juryleden het probleemonderwerp niet aan hun hart laten komen, zullen ze ‘betere’ vonnissen vellen. Natuurlijk weten we nog te weinig over de precieze aard van de situaties waarin personalisering zich voordoet en over de details waarin beslissingsprocessen in verpersoonlijkte en niet-verpersoonlijkte problemen verschillen. De ‘kwaliteit’ van volksjury’s ligt nu echter juist in het gegeven dat de juryleden zich inleven in de psychologie van de dader (en van het slachtoffer of de slachtoffers) om tot een verdict te komen. De kans op personalisering is hier dus zeer groot en in zekere zin door het systeem zo bedoeld. De volksjury moet niet oordelen of de dader de wet overtreden heeft, maar of hij ‘schuld’ heeft aan het overtreden van de wet. Zo worden moordenaars door volksjury’s regelmatig vrijgesproken. Schuld is hierbij geen juridisch, maar een moreel-psychologisch begrip. Om die schuld in te schatten, moeten de juryleden precies beroep doen op hun sociaal-emotioneel inlevingsvermogen en niet op hun rekenvermogen of andere puur cognitieve vaardigheden. Een vervanging van de volksjury door een college van beroepsrechters zal vermoedelijk voor gevolg hebben dat het schuldbegrip verschuift naar de juridische kant en dat de beroepsrechters in eerste instantie zullen oordelen over de mate waarin de wet is overtreden en of er verzachtende of verzwarende omstandigheden kunnen ingeroepen worden. Maar ‘verzachtende omstandigheden’ is iets heel anders dan de ‘onschuld’ die de volksjury probleemloos kan uitspreken, zelfs in geval van een gruwelijke moord zoals bv. de moord op zijn of haar eigen kind. Op basis van het neuro-economisch onderzoek worden nu ‘nieuwe’ argumenten aangebracht om dergelijke onvoorspelbare beslissingen te vermijden en bijvoorbeeld legale beslissingssystemen op te zetten waarbij persoonlijke en emotionele betrokkenheid wordt geweerd.
Dertig mogelijke ontwerpen, zoek de verschillen. Nauw­gezet volgde hij draden en printbanen, telkens afgeleid door het dovende licht van de knijpkat, tot hij nog maar twee keuzes overhad. Een van die keuzes droeg een Philips logo. Harrald grijnsde en identifi­ceerde de draden die het ‘open’ signaal aan de deur gaven. Een minuut later verscheen het groene lichtje en was er een doffe klik.
Metaforisch gezien zijn we, na een lange steile klim, energetisch aangeland op een soort plateau. Een periode waarin we stil kunnen staan om de illusie te lokaliseren, los te laten wat er niet meer toe doet en waarachtige wijsheid te laten groeien. *5 Maar ook om vanuit het grote NIETS in het hier en nu de nieuwe verbinding van Geest en Stof te laten ontwikkelen.