“overlevingsuitrusting voor overlevingsuitrusting of overlevingsuitrusting beste plaats om overlevingsuitrusting”

Handen die zich tot elkaar richten via het openvouwen van opgevouwen menukaarten. Rimpels die met heideggeriaanse blik heil zoeken in verre nevelige verten of in het kleurloos plafond. Aldaar bezocht worden door het besef van hun Sein zum Tode. Bevende vingers die, op zoek naar menswording, trommelen op koud nephout dat halsstarrig weigert in te gaan op elke uitnodiging tot gesprek en dialoog. Waar onderworpen onderbuikgevoelens botsen op de waarheid: Utopia, de niet bestaande plek, is geen stralende toekomstige tijd, maar helaas maar een “andere plaats”, onbereikbaar voor het heden van de tot huisdier getemde gedachte, van het voortschrijdend inzicht.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Ze stalen een fiets. Lieven klom op het zadel, Zohra op het bagagerek. Zo reden ze de zwoele, vochtige ochtend in, naar de rand van de stad die ze zo verachtten. Antwerpen ontwaakte langzaam. Haar eerste bewoners begaven zich in de stinkende straten, klaar voor een nieuwe dag van verderf en verruk­kingen. In het oosten klom een pastelgele zomerzon moeizaam boven de grijze skyline. De lucht had de kleur van urine, waterig en vies.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
5. Zoveel menseneen directeur in zijn bureaustoelde managers in de vergaderzaaleen receptioniste met een glimlacheen man drukt een knop inde anderen laden de vracht uitde boekhouder schrijft het opde poetsvrouw met haar karde kok in het bedrijfsrestaurantde jurist kijkt het contract nade magazijnier telt alle rekkende secretaresse checkt de agendade bediende vult het rapport inde personeelschef betaalt de lonenZoveel mensen, zoveel meningenZoveel mensen, zoveel karaktersZoveel mensen, zoveel misverstandenZoveel mensen, zoveel passieZoveel mensen, zoveel mogelijkhedenZoveel mensen, één bedrijf
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
Voor mijn tweede vrije culturele activiteit heb ik een film op het IFFR (international filmfestival rotterdam) bezocht. Ik ga graag naar films op dit evenement omdat er voornamelijk alternatieve films worden weergegeven. Dus geen thriller uit hollywood, maar bijvoorbeeld een zuid-koreaanse thriller, of een Noord-Afrikaanse documentaire. Dit zijn films die je zonder dit festival niet zou tegenkomen, en je misschien wel hierdoor zo enorm verassen (kan zowel positief als negatief). 
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard
‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
Een half uur verstreek. Ze passeerde een aantal wagens, inmiddels op maximale snelheid. De zon gleed langzaam richting zee. Enorme steen­zwammen staken als okergele schijven uit de zwarte rots boven haar. Elektrische auto’s stoven voorbij op de andere weg­helft, geschei­den van haar door een stenen rand. Meyago schoot door een kleine stad, kwam ongedeerd aan de andere zijde weer naar buiten, zag een blauwe wagen in haar spiegel.
maart 2011 ongeveer een jaar lang door het dierenriemteken Ram heen. De uit evenwicht zijnde mannelijke kracht kan in deze periode zijn slagkracht verliezen en vervallen in extremen. Waar de mannelijke kracht wel in evenwicht is, wordt deze mogelijk naar de kosmische octaaf van het ‘Goddelijke mannelijke’ getild.*5
De pijn was ondraaglijk. Ik ging al mijn systemen na en probeerde ze te activeren. Maar de signalen van mijn centrale processor leken niet meer aan te komen bij mijn actuatoren. Niets werkte. Niets gehoorzaamde aan de commando’s van mijn processor. Ik begreep dat ik gevangen moest zitten in een hoogspannings­flux­veld. Gelukkig hield de dubbele afscher­ming mijn processor nog veilig.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Urendel keek naar hen en zij keken naar hem. Met een zwarte steen van wanhoop waar een hart had moeten zitten, keerde de monnik moeizaam zijn schuitje, om het weer op te gaan. Nog geen kwart van de draai was voltooid toen de vuurgeharde punt van een pijl hem in zijn hals trof. Urendel ging staan, zwaaide afwerend zijn peddel, zijn andere hand desperaat aan de schacht van de pijl. Meer pijlen raak­ten hem; enkele bleven hangen in zijn pij, andere drongen in zijn vlees. De boot schommelde mee met zijn wankelen en toen een zoveelste pijl hem in zijn oog trof, sloeg Urendel overboord en dreef onmidde­llijk af. Vanaf de steiger klonk gejuich. Als iemand zijn naar de diepte gerichte gezicht nog had kunnen zien, had hij daarop een uitdrukking van in de dood be­vroren, uiterste verbijstering waargenomen. Ach, Urendel wist immers niet wat er met zijn talis­man was gebeurd, kort na aankomst uit het Franken­land. De schandknapen in het badhuis van Hamwih hadden, toen de monnik uitgeput van zijn genietingen lag te snurken, Walburga’s kostbare haren uit hun kokertje bevrijd en vervangen door een plukje van Urendels eigen schaamhaar.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).

“openluchtoverlevingsuitrustingcatalogus militair overschot en overlevingsuitrusting”

mijn witje is gisteren overleden aan nierfalen. ze had al 5 dagen niets meer gegeten toen ik de dierenarts verwittigde. ben maandag onmiddelijk naar daar mogen gaan. we dachten dat ze een darmontsteking had omdat ze ook diarree had. ik ben dan medicatie beginnen te geven en woensdag morgen was ze heel zwak en had toen 2 dagen niet gedronken. ik heb toen onmiddelijk terug contact met dierenarts opgenomen en ze zei van onmiddelijk naar dierenkliniek te gaan. ben naar daar gegaan en ze hebben haar onmiddellijk aan infuus gehangen en bloed getrokken. ze was wel wat zwakjes maar ze reageerde nog op alles. donderdag morgen heb ik dan gebeld voor de uitslag van het bloed en toen zeiden ze dat witteke nierfalen had. ze zou tot maandag moeten daar blijven en haar niertjes zouden 3x per dag gespoeld worden. ik ben haar dan om 11u gaan bezoeken. ze reageerde bijna helemaal niet meer. tegen 11u45 ben ik er vertrokken en om 12u45 kreeg ik telefoon dat ik onmiddelijk moest opkomen omdat ze heel slecht was. ik zou normaal rond 17u terug gaan maar dat ging ze niet meer halen. toen ik er binnen kwam zag ik dadelijk dat ze heel veel slechter was. ze reageerde op niets meer en haar tong hing al uit haar bekje. de dierenarts zei dat ze al heel eventjes weg was geweest. we hebben toen besloten om haar in slaap te doen. zo dat ze gelukkig naar de hondenhemel kon gaan. het is zoals jullie lezen heel snel met haar gegaan. hou aub jullie hondjes goed in het oog, want je verliest ze heel snel
Het is heel belangrijk om het mentale aspect van een overlevingssituatie niet te onderschatten. Leer omgaan met je angsten, door ze te herkennen en er onmiddellijk iets aan te doen. Door een positieve houding te hebben zal je versteld staan van de dingen die je kan doen in nood situaties.
Het zelf samenstellen van je overlevingskit verplicht je enerzijds om na te denken over welke onderdelen je toevoegt, en anderzijds ontwikkel je zo de handigheid om deze elementen te leren gebruiken. Niemand is zo dom om een element te gaan toevoegen dat hij niet kan gebruiken of zelf niet weet voor wat het dient!
‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
Cognitive activity has always been involved in every kind of human production, even that of a more mechanical type. There is no process of human labour that does not involve an exercise of intelligence. But today, cognitive capacity is becoming the essential productive resource. In the age of industrial labour, the mind was put to work as a repetitive automatism, the neurological director of muscular effort. While industrial work was essentially repetition of physical acts, mental work is continuously changing its object and its procedures. Thus, the subsumption of the mind in the process of capitalist valorization leads to a true mutation. The conscious and sensitive organism is subjected to a growing competitive pressure, to an acceleration of stimuli, to a constant exertion of his/her attention. As a consequence, the mental environment, the info-sphere in which the mind is formed and enters into relations with other minds, becomes a psychopathogenic environment.
Wij zien dus de eerste succesvolle mensengroepen als in wezen coöperatief en vrij egalitair. We kunnen zonder meer bedenkingen uiten ten aanzien van de theorie van het reciprocal altruism, waarbij wederzijdse samenwerking zou ontstaan zijn uit welbegrepen eigenbelang, het geven van een gunst met de verwachting dat de ander in de nabije toekomst een wederdienst zal bewijzen. We betwijfelen ten zeerste of de menselijke coöperatie zich op basis van dergelijke ‘economistische’ modellen ontwikkeld heeft. Deze modellen suggereren dat de coöperatie zich in de eerste plaats tussen twee personen gevormd heeft én daarenboven dat het niet gaat om een gezamenlijke activiteit, maar om daad en wederdaad. Wij geloven niet dat de samenwerking primair dyadisch was: de enige echt dyadische handeling was seks. Wij achten de kans veel groter dat de mensengroep omzeggens in zijn geheel achter de eerste jachtprooien aanging. Coöperatie is het afstemmen van elkaars gedrag op elkaar, geen ruil van een gunst voor een tegengunst. Een aantal mannen jaagt het wild op, enige anderen omsingelen het en versperren het de uitweg, een paar anderen maken de prooi af: iets in deze trant. Dit is geen kwestie van (wederkerig) altruïsme waarbij de ander de één later iets teruggeeft. De meeste evolutionaire psychologen geven de indruk alsof de jagers van meet af aan individueel jaagden en eventueel hun buit, als die te groot was, deelden met een andere jager, opdat de volgende keer die andere jager, als die zijn buit nu groter was, hetzelfde zou doen. Maar jagen gebeurde in groep en de buit was collectief. Slechts later als technologieën zoals pijl en boog stevig ontwikkeld waren, konden jagers individueel gaan jagen. xxDus zelfs al waren individuen voor hun survival en reproductief succes genetisch geprogrammeerd op basis van zelfzuchtige genen: de vorm die het productief leven aannam was een collectieve zaak. En dit maatschappelijk, cultureel gegeven heeft o.i. de biologische preprogrammatie gekanaliseerd, gestileerd, bijgestuurd of onderdrukt, afhankelijk van de situatie.
De politici bekommeren zich blijkbaar niet erg over onze toekomst, wel over hun persoonlijke. Als ze overmorgen maar herkozen raken en weer minister van si of minister van la zijn. Nu, dat is misschien te cynisch of te populistisch, maar toch. De tijd van de ineengestuikte alomvattende ideologieën en van de “Grote Verhalen” is blijkbaar nog niet afgelopen. Toch wordt niet alleen de verdere evolutie van het klimaat maar ook ons lichamelijk uitzicht en onze geest, naast heel wat andere aspecten, bepaald door het soort beslissingen dat we vandaag of morgen (in de letterlijke zin) zullen of zouden kunnen nemen. Zullen de politici ter verantwoording geroepen worden wanneer in 2050 de ganse mensheid aartslelijk is en overal flaporen heeft? De kwestie van onze antropologische evolutie, van de toekomst van de arbeid, enzovoort blijft een discussieonderwerp van wetenschappelijke en minder wetenschappelijke specialisten en excentrieke denkers: topbiologen, topmedici, topingenieurs die zich onledig houden met robotica, toppsychologen die het gemunt hebben op ons brein en onze geest (“mind”) die in dat brein zou schuilen, enzovoort (de traditionele sociologie stelt in een neoliberale samenleving begrijpelijkerwijs niet veel meer voor; immers à la Margaret Thatcher: “And you know, there is no such thing as society.”). Politici blijken niet langer greep te hebben op de krachten die het maatschappelijk uitzicht op halflange termijn bepalen, zelfs niet op de korte termijn. Dat is zo, niet omdat ze dom zijn, maar omdat een concrete langetermijnvisie hen amper interesseert. Ze staren zich blind op de eerstvolgende verkiezingen en op de vraag hoe ze zich best profileren in de vluchtige en wispelturige media.
De woorden werden herhaald en verhaspeld , ze kwamen terecht bij zovelen die er niets mee konden, maar zo nu en dan ook bij een man die er het zijne van dacht. Een nerveuze man die iedereen Black Dog noemde, vertelde het tegen een van zijn kompanen, terwijl ze zaten te drinken in de Lustige Zwaardvis. Oh voor­zienigheid! Een sluimerende, beschonken Mackie Messer lag te slapen op een houten bank in de nis ernaast. Hij was niet wakker, maar hij was ook niet in slaap. Hij was volkomen droomloos, zoals alle doden in deze stad. De woorden vonden zijn oren, weefden zich door zijn bijna-maar-net-niet bewustzijn.
Een oplossing uit de huidige diepe malaise en gapende afgrond lijkt en blijkt echter onvermijdelijk af te hangen van het doormaken en overleven van een complete, brutale en barbaarse globale (burger)oorlog zowel op lokaal als op wereldniveau: een échte oorlog van allen, elk afzonderlijk, tegen allen, ook elk afzonderlijk. Een oorlog die daarom ook volkomen onoverzichtelijk is. Waar je dus als persoon in het geheel geen kant of partij kunt kiezen. Maar hoeft dat ook nog, een kant kiezen, wanneer we geen personen meer zijn maar een losse assemblage en combinatie van “zelfstandig” opererende organen en lichaamsfragmenten?
’s Nachts word ik wakker van de koude plek naast me. Of is het van de vreemde geur? Ik heb nog nooit van mijn leven alleen geslapen en zo te voelen is Fiona al lang geleden opgestaan. En wat hoor ik toch?
Rond 8.000 v. Chr. kan in Mesopotamië gesproken worden van systematische landbouw en veeteelt. Ze zouden later ook verschijnen rond de Nijl-delta, langsheen de Chinese Gele Rivier, de Indus-vlakte en geheel buiten dit gebied in Midden-Amerika. Vanuit deze centra verbreiden landbouw en veeteelt zich relatief snel naar andere streken, alhoewel het mogelijk is dat de agriculturele praktijken in de Nijl-delta en de Indus-vlakte vanuit Mesopotamië zijn geïmporteerd. Of veeteelt en landbouw gelijktijdig op dezelfde plaatsen zijn ontstaan is onduidelijk. In China zou de veeteelt na de landbouw zijn ontstaan. In Mesopotamië gewaagt men eerder van een synchronische ontwikkeling. De rivaliteit tussen de landbouwer Kaïn en de schaapherder Abel suggereert echter dat het samengaan van landbouw en veeteelt niet altijd even rimpelloos is verlopen. Het eerste landbouwwerktuig, de sikkel, wordt in zijn vorm wel geassocieerd met de kaak van een schaap. Zowel landbouw als veeteelt stoelden op een systematische observatie van de natuur en de mogelijkheid deze observaties in innovatief gedrag te integreren. Landbouw en veeteelt moeten in den beginne relatief occasionele secundaire activiteiten zijn geweest. De landbouw bijvoorbeeld zal pas in de nabijheid van rivieren zoals de Nijl met haar jaarlijkse zes weken durende overstroming in de maand augustus tot bloei komen.
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, waarin de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
Via je verlangen kun je weer bij je vuur komen. Waar wordt je warm van? Waar wordt je enthousiast van? Waarvoor ben je hier op deze aarde? Je voelt het als je contact met je vuur hebt. Het wegstoppen van je verlangen is het wegstoppen van je levensenergie. Het ‘gat’ van het verlangen is niet op te vullen door een persoon of een voorwerp. Het enige wat echt vervullend is, is het met je eigen energie, je eigen vuur, te vullen. Dat betekent contact te maken met dat onbekende in jezelf.
De spaakverwonding staat in de top vijf van meest voorkomende ongevallen bij kinderen  van drie tot vijf jaar. Bij een spaakverwon-ding raakt het voetje tussen de spaken van een (brom)fiets. Naar schatting overkomt dit jaarlijks tussen de 2800 en 4600 kinderen in de leeftijd van nul tot veertien jaar. Zowel de  ANWB als het Juliana Kinderziekenhuis (JKZ) in Den Haag vragen er aandacht voor. Op de SEH van het JKZ kwamen in 2013 in totaal 128 kinderen binnen die met hun voetje tussen de spaken hadden gezeten. Spaakver- wondingen zijn eenvoudig te voorkomen door hardplastic voetbeschermers op de fiets.
‘Dit heb je natuurlijk nog niet gezien,’ zei Gaetan lachend. ‘Tien jaar geleden heeft een kunstenaar het bestuur overtuigd om iets moderns te doen. Je kunt op tien plaatsen dergelijke meesterwerkjes vinden. Nie­mand is er gelukkig mee, maar het heeft zoveel geld gekost dat het be­stuur er niet overheen durft te schilderen.’ Hij liep dichter naar de gevel. ‘Dit werk is nog een van zijn betere. En natuurlijk heeft de kunste­naar geen van zijn werken een naam gegeven.’ Hij stak zijn borst vooruit, hief zijn hand in een dramatische pose en proclameerde: ‘Het is aan de toe­­schouwer om zelf te bepalen wat hij ziet. Een kunste­naar mag hierin geen beperkingen opleggen.’ Nu lachte hij tot hij tranen in zijn ogen kreeg.
De vrouw in het midden fluisterde achter haar hand naar de andere twee. Mijn verbale analysator inter­pre­teerde het gefluister met 58 procent waarschijn­lijkheid als: ‘Gelukkig, ze is niet beschadigd. Alles lijkt te werken. Het is toch wel veilig?’ De fluisterstem was met 64 procent waarschijnlijkheid dezelfde als in het skimasker.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Maar Giorgio Agamben is niet zo pessimistisch als wij hier. Hij biedt in zijn conclusies twee scenario’s aan. Hij gaat hierbij uit van de stelling dat in onze cultuur het doorslaggevende politieke probleemdomein dat alle andere conflicten overheerst, het conflict is tussen de dierlijkheid en de menselijkheid van de ‘mens’. Of met andere woorden: in zijn oorsprong is de Westerse politiek in wezen steeds een vorm geweest van wat Michel Foucault biopolitiek noemde. Biopolitiek omschrijven wij hier graag als de beheersing van het verborgen onuitspreekbare ‘mysterie’ van het leven en de omvorming ervan tot een logisch-rationeel gekende, ‘volledig open’ en voorspelbare machine. Foucault argumenteerde dat de komst van de moderne tijden kan omschreven worden als een overgang van ‘laisser vivre et faire mourir’ (de Macht of de Staat besliste of mensen dienden te sterven, bv. misdadigers, maar moeide zich als dusdanig niet met het leven) naar ‘faire vivre et laisser mourir’ (de Macht of de Staat organiseert en beheert ons leven tot in de cellen van alle organen, en laat ons dan doodgaan). We merken inderdaad dat met de moderne tijden alle wetenschappen ‘politiek’ zijn geworden en instrumenten zijn geworden van deze ‘biopolitiek’. Op alle terreinen heeft gespecialiseerde kennis wijsheid vervangen. Foucault gaf zelf het voorbeeld van de seksuologie die niet is opgezet om het seksuele te begrijpen maar om het te beheren en te beheersen. Zo ook is de psychologie verworden tot een reeks dressuurtechnieken waarbij de doelen voor de gedresseerden verzwegen worden. De biologie en de geneeskunde nemen steeds meer de allure aan van een posthumaan ontwerp van het lichaam op basis van anorganisch materiaal en zuiver mechanische implantaten. En de sociologie: tja, die heeft altijd al te horen gekregen dat ze weinig meer was dan de waan van een elite die hoopte een samenleving of beter een ‘maatschappij’ op te bouwen zonder dat de ordeningsprincipes ervan doorzichtig waren voor de samenlevingsleden. Kortom: wetenschap is (bio)technologie, en een wezenlijk onderdeel van een biopolitiek die greep wil krijgen op het leven en dat leven compleet voorspelbaar wil maken door elk ‘toeval’, elk ‘accident’ uit te sluiten.
Samuel huiverde bij het horen van die woorden. Opnieuw kreeg hij het gevoel alsof Erwin hier niet echt was, alsof hij een traumatische herinne­ring herbe­leefde die de jongen niet meer kon bedwingen. Hij stapte achteruit toen het mes flitsend op zijn keel afkwam. Bij elke zwaai van het mes stapte Samuel naar achteren, tot ze allebei op het balkon stonden. Toen Samuel de reling op zijn rug voelde, wist hij dat hij iets moest doen. Een blik in de kamer wees uit dat de kinderen weg waren, de twee mannen stonden nu bij Gaetan die geen teken van leven meer gaf.
Het toestel is in een oplage van ongeveer 2835 exemplaren gebouwd, waarbij Fieseler er zelf 1900 voor haar rekening heeft genomen. Morane Saulnier in Frankrijk bouwde op last van de bezetter 784 toestellen en in Tsjechoslowakije werden ca 150 Fi 156 Storch’s geproduceerd.
De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 15 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een zon aan de bovenkant?
Deze landverraders hebben er allemaal aan mee gedaan op een of andere manier, net zoals de oud nazi’s en kampbewaarders welke op hoge leeftijd zijn kunnen toch ook een gevangenisstraf uitzitten. Er staan er ook een flink aantal op die nu al over de zeventig zijn, nou daar geldt het zelfde laken en pak voor, na hun dood in een naamloos graf dumpen want de mens heeft niets geleerd van de geschiedenis.
49. Een managementmodel in de diepteultieme illustratie hoe men zich langs de kennisweg ontwikkelt. Als wedeze weg langs het kennispad volgen, dan komen we volgens Libbrechtin de Rationaliteit terecht. De dualiteit tussen mijzelf en mijn omgevingis hier totaal. Naar bedrijfstermen vertaald is een ISO-gecertificeerdbedrijf perfect in staat zichzelf objectief te beschrijven ten opzichte vanzijn omgeving. Het bedrijf heeft een grote graad van vrijheid ontwikkeld,maar die is zeer doelgericht, met name datgene waarvoor processenzijn ingericht. Bedrijven in de rationaliteit zijn perfect geoliede machinesdie effectief en efficiënt hun producten en diensten aan de buitenwereldafleveren. Meteen voelen we hier aan dat in zijn extremiteit geen enkelbedrijf zich volledig rationeel kan positioneren. Mensen zijn immersveel meer dan rationele zoogdieren. Een mens die in een uitsluitend rati-onele context moet opereren, gaat ten onder. Nemen we een kleinextreem, maar tekenend voorbeeld. De meeste bedrijven werken gedu-rende een goeie tien uur per dag. Tussen 8u ’s morgens en pakweg 18u ’savonds situeert zich het gros van het bedrijfsleven (even de ploegarbeidbuiten beschouwing gelaten). Indien we volledig rationeel nadenken,dan kunnen we zeer makkelijk de efficiëntie van een onderneming ver-dubbelen door gewoon de werktijd 24u te maken. Immers, die 14 uurdat er niets gedaan wordt, zelfs geslapen, zijn volslagen nutteloos voorhet doel van de onderneming. Deze redenering in ogenschouw nemend,merken we meteen dat dit niet mogelijk is in bedrijven waar mensenactief zijn (zijn er andere?). Niet alleen vanwege een sociale context,maar puur natuurlijk is de mens niet in staat om 24u 7 op 7 te functio-neren. Rust en recuperatie zijn nodig, om nog maar te zwijgen van deruimte die allerlei vormen van gevoel opeisen. Een goedgehumeurdewerknemer is meer productief dan een slechtgehumeurde. En hij kandaar zeer weinig aan veranderen, ook al is hij het zich bewust.Het kennispad is echter wel de best ontwikkelde weg die een bedrijfmeestal volgt. Bedrijven zweren bij het kennispad. Kennis, cijfers, getal-len, neergeslagen informatie worden als het hoogste goed beschouwd.Medewerkers van bedrijven ondertekenen uitgebreide contracten, waarinstaat dat die medewerkers hun verworven kennis niet voor anderen zul-len aanwenden. In België betalen bedrijven vergoedingen in overeenstem-ming met tot zes maanden salaris om een concurrentiebeding bij hunwerknemers af te dwingen. Aan patenten en octrooien besteden bedrijvensignificante budgetten. Het zijn voorbeelden van het ‘levens’belang datwe hechten aan kennis. De gigantische ontwikkeling van de computerin-dustrie die grotendeels over het beheer van kennis gaat, bevestigt dat ken-nis onze nieuwe religie is. Hele MIS(Management Information Systems)- 39
‘Nee heer, zeker niet, wat een opmerkelijke ver­onder­stelling. Maar ze willen graag de reden van ons bezoek kennen, zodat ze vrouwe Cynethryth in kennis kunnen stellen. Geen absurd verlangen, dunkt mij. Deze vrouwen en hun voorgeslacht zijn al sinds men­sen­heugenis en langer aan de Toren verbonden.’

“firestarter overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting om video’s in je zakken mee te nemen”

Als je zeker moet zijn van de ziel, moet je ook zeker zijn van de regels. Naar de eeuwige waarden van de ziel is er een basis set van principes voor de beheersing waarover geen verdere speculatie moet bestaan. Verdere speculatie doet de garantie vervallen van de ziel waardoor het vertrouwen in het produkt zal afnemen. De basiswaarden worden uitgedrukt in de zegswijze: naar waarheid delen en zorgen is een schone zaak. Uit deze uitspraak volgen de basisprincipes zoals uitgedrukt in het eerste gebod van een succesvolle onderneming: zonder intoxicatie (waarheid), noch door anderen schade te berokkenen (zorgen), en zonder te gokken (delen) moet men een legale liefde bereiken (reinheid) van produceren en consumeren. (afb.) Aldus is het drinken van alcohol, het mislukken in medeleven en gokken op het verkeerde paard in ontucht, precies de manier om het kontakt te verliezen met de ziel en de onderneming te torpederen. Derhalve zou speculatie over dit gebod moeten worden vermeden. Er kunnen variaties qua interpretaties zijn van onderneming tot onderneming, maar het basisgebod verdraagt geen amendering. Het kontakt verloren hebbende met het basisgebod noodzaakt boetedoening en/of pelgrimage. 
ic timers and multivibrators by sondevlc player insluiten in webpaginasock donutsmonogram jewelry box hoeveelkokosbladeren weven lereniternetopen xenderdoodskist van pallethoutkoffiezeep maken rebatch methodepapieren vliegtuigje kent hovindnaaldvilten
Willem zette de radio aan. Wat er precies was gebeurd, zou hij nog wel vragen, maar nu moest hij eerst maar opruimen. Gelukkig was de dokter onder­weg. Vreemd, hoe tevreden zijn broer er uit zag, zittend op de keukenstoel, met bloed op zijn kaken en in de haren van zijn nek. Willem stak de stekker van de vleesmachine in het stopcontact, controleerde of de plug goed in het apparaat zat en zette hem aan. Even, met een blik op zijn verbonden hand, huiverde hij bij het geluid, maar wat moest gebeuren, moest gebeuren. Hij pakte de schaal met lamsvlees en kieperde deze in de bak van de vleesmolen.
‘Dit is tijdverspilling,’ zei de jongen. ‘Binnen een paar jaar herinneren we ons precies hoe het allemaal moet, de meesten onder ons toch.’ Hij keek ostentatief naar een tafel in de hoek van het leslokaal, waar Erwin zich focuste op het beeldje dat voor hem stond. Het leek er niet op dat hij luisterde, toch kon Samuel zien dat de jongen krampachtig slikte en zijn kaken opeenklemde.
Sterre trok haar arm los en draaide zich om. Ze was vastbesloten het meisje niet alleen achter te laten. Ze keek naar het perron, maar in het geweld van rook, vleugels en tentakels was het arme kind niet te zien. ‘Waar is ze gebleven?’
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Mijn benen werden zo slap als overgare asperges. Hoe wisten ze het? Ik had alles zo goed gepland! De pendelpiloot die me had opgehaald, was een andere dan die me had weggebracht. Ik had Lars buiten het zicht van Meeuws camera’s gehouden. ‘Hoe…?’ stamelde ik alleen maar.
Wetenschappers wereldwijd zijn het er wel over eens; muzikant zijn is goed voor je brein. Kinderen kunnen er niet vroeg genoeg mee beginnen, maar ook pensionado’s profiteren van een ongekend positief effect op de hersenpan bij het bespelen van een instrument.
Op de afdeling ligt één kind dat ik zaterdag heb geopereerd: 5 dagen braken en geen ontlasting en een niet pijnlijke mobiele zwelling links naast de navel. Toch maar “gekeken”:  een groot pakket lymfeklieren in het mesenterium, maar géén afsluiting, geen “ileus”. Hier is geen PA en geen kweek mogelijk. Conclusie: geen “invaginatie” maar hopelijk een virusinfectie.
Die afgescheiden nieuwe soort is ondertussen, sinds een kleine halve eeuw, officieel geregistreerd onder de naam “robot“. De Robot: een volmaakt redelijke soort, zij het dat de exemplaren niet “denken”. Toch niet zoals dieren en mensen plegen te denken.
Een schone pan stond op de metalen stoof. Drie boeken waren door iemand uit de kast gehaald. Twee andere boeken stonden iets schuiner dan ze die ochtend waren achtergelaten. Twee nieuwe boeken lagen naast het grote bed, aan Loheijs zijde.
Ouder en wijzer wordend door ervaring begint men de ervaring zelf uit te bannen altijd corrupt zijnde op het hedendaagse van een generatiekonflikt. Dit is in het geheel niet wat er bedoeld was: het zou niet moeten uitlopen op een generatiekonflikt van hippies die de volgende generatie verwerpen terwijl die generatie op zijn beurt later zichzelf op dezelfde manier weer verwerpt. In plaats daarvan was er een bevrijding over de generaties heen beoogd in een gezonde liefde voor sexuele partnerrelaties, het vieren van goede en populaire (dans)muziek vrij van misdaad, geestesziekte en verslaving. Spelen die corrumperen moeten worden vergeten daar slecht gezelschap je leven zal ruïneren. Maar daarbij moeten idealen niet worden opgegeven. Na generatiegewijze these en antithese moet natuurgewijs een synthese plaatsvinden. Het goede van de moderne generaties zal worden behouden in de stijl van b.v. een ‘straight edge’-mentaliteit getemperd tot een minder fanatiek nivo, terwijl de bezieling van de voorgaande tegenkultuur een gezuiverde versie zal bieden van de zelfde oude manier. Op die manier kan de ervaring van de tegenkultuur worden gehandhaafd voor alle mensen van alle generaties als een welkome uitbreiding van het menselijk potentïeel: naar ons voorbeeld – het vermogen om bevrijding te vinden in het dansen in vrijheid zonder vrees. 
11. 9 helemaal niet voor. Vanaf mei 2013 zouden deze problemen voor het eerst sinds 1980 weer een plekje krijgen in deze diagnosebijbel voor psychiaters; ‘zouden’, want op het laatste moment is de diagnose ‘hyperseksuele stoornis’ uit de vijfde editie van dit invloedrij- ke werk geweerd. In verschillende veldonderzoeken was geprobeerd onafhankelijk vast te stellen of het mogelijk was de diagnose ‘hyper- seksuele stoornis’ te stellen, maar dat stuitte op teveel kritiek om dit eenduidig te kunnen vaststellen. Na dertig jaar discussie lijkt er nog steeds geen overeenstemming te zijn over de aard en exacte definiëring van seksverslaving. Elke manier van kijken heeft zijn waarde, al is het maar omdat het gaat om een complex en veelvormig geheel aan klachten, achtergronden, conse- quenties en mogelijke therapeutische ingangen. Definitie seksverslaving Goodman (1998) geeft een definitie die de lading van een seksversla- ving lijkt te dekken: hij heeft het over ‘gedrag dat buiten de actieve controle valt en dat negatieve consequenties heeft’. Hierbij gaat het in eerste instantie om de negatieve consequenties voor de persoon zelf, evenals voor de omgeving (partner, gezin et cetera). Van Zessen (2011), die er zelf overigens geen voorstander van is om het complexe probleem te definiëren, maakte hier een uitgebreide versie van: ‘Seks- verslaving is het vastzitten in een repeterend gedragspatroon dat de betrokkene wel wil, maar niet kan veranderen, terwijl het patroon tot overwegend negatieve consequenties leidt voor de persoon zelf of de omgeving.’ Een ander passende en zeer sprekende definitie is: Het gevoel dat seksueel gedrag sterker is dan jezelf.
11. Wat doen we PEWS in de praktijk Andere verschillen Rapid Response Systems Afferente poot Activatie criteria: one-tier vs two-tier Efferente poot Beschikbaarheid & samenstelling RRT/MET Inconsistente implementatie met grote variatie in gebruikte systemen Bemoeilijkt aantonen effectiviteit PEWS
Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes.
Nationaal worden in verkiezingen al 20 jaar door de Vlaamse socialisten geen echt hoge scores meer gehaald. Bij eventuele regeringsdeelname kan de sp.a dan maar een paar programmapunten afdwingen van de andere coalitieleden, doorgaans niet de speerpunten. De deelname en het mee uitvoeren van een uit socialistisch oogpunt verwaterd regeerakkoord wordt niet altijd door haar achterban geapprecieerd. En dat begint de partij (ook de PS in Franstalig België) zuur op te breken. De groeiende inkomensgelijkheid en de duidelijke daling van het aandeel van de lonen in het nationaal inkomen geeft de partij zeker geen zuurstof. En dat is het geval over gans Europa. Zoals ik aanhaalde, partijen in het defensief krijgen bitter weinig applaus. Wanneer mensen het moeilijker krijgen ergeren ze zich en worden ze wat boos op alles en iedereen, ook op wie voor hen nog de meubelen tracht te redden. Een beetje sociaal-psychologie helpt om deze reflex te begrijpen. Het wordt “elk voor zich”. Een eenmalige betoging van 100.000 die maandenlange voorbereiding heeft gevraagd, maakt dan op een regering nog heel weinig indruk.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
Voor mijzelf verdwenen al mijn interessante en “rare” symptomen toen ik volledig in een hoger rijk “arriveerde”… en het zal voor jullie ook zo zijn. Deze symptomen blijken te gebeuren wanneer wij door de transitie gaan of wat ik vergelijk met de “tunnel”. Weet dat er een einde is en een ongelooflijk mooie, vredige en met liefde gevulde werkelijkheid die op je wacht. Moge jullie evolutionair vreugdevol, vredig en gevuld met liefde en verwondering zijn! (Nota: Natuurlijk kunnen niet al deze symptomen toegeschreven worden aan het ascensieproces. Volg asjeblieft je eigen innerlijke leiding en raadpleeg professionele medische hulp indien nodig)
Niet enkel de toekomst van de mensheid als geheel beschouwend maar ook het belang van het handhaven binnen een huwelijk in acht nemend, schijnt het afzwakken van de hartstocht met de leidraad van het mededogen een essentieel punt te zijn geboren uit de eeuwige waarden van de ziel (afb.) Praktisch betekent dit dat als je verwanten lief hebt, je in kontakt staat met een breder begrip van het voorouderlijke en je enig respekt hebt voor de kulturele traditie , het aangewezen is eenvoudig het vegetarisch motief te volgen en het vleesprodukt te vervangen voor bonen- en melkprodukten. Minder de hartstocht en meer het mededogen, zal er minder overspelig afwijkend gedrag zijn, meer interesse in menselijke emancipatie, minder vervreemding van verwanten en het belang van harmonie met de grote natuur en meer continentie in relatie tot de voorouderlijke grondvesting van het geestelijke deel van de kultuur.  
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Soms, ja zelfs regelmatig, culmineren deze gestolen ontmoetingen, als het verlangen ziedend in hem brandt, in een dierlijk schurken, hij maakt woest en onstuimig zijn riem los, trekt zijn kleren opzij en wrijft zijn tumescente onderlijf tegen haar buik, tot hij iets van verlichting heeft bereikt.
Harbrand, de ridder die voor zijn vrome koning Karel de zee was over­gestoken, maar die zelf alleen in de dood geloofde, zat het dichtst bij het vuur en dommelde al bijna in. Wel merkte hij nog dat zijn met­gezellen als vanzelf in maritieme termen, voor­beelden en metaforen waren vervallen. Het volgende stadium van hun reis, het grote meer van Ana dat zich een boogscheut verderop spiegelend en zwijgend overgaf aan het strelende licht van de Maan, had zich kennelijk al in hun gesprekken genesteld. Was dit een goed of een euvel teken?
In het holst van de nacht glipt Tobias overboord. Hij neemt niets mee dan de kleren aan zijn lijf. Daarvoor zullen ze hem niet hoeven najagen. Hij wacht tot de wachtposten hem passeren op hun ronde en laat zich dan aan een touw overboord zakken. Bijna geluidloos ont­vangt het water hem.
Mijn bodem onder mijn bestaan valt aardig veel weg de laatste tijd, en ik moet zeggen, dat mijn vrienden, man, en werk met de hondjes me er keer op keer weer door heen slepen. Dat is mijn overlevings plan.
Deze week spelen evenwel Bekende Vlamingen tegen elkaar, ten voordele van één of ander verondersteld “goed doel” (het jaarlijkse hoogfeest van Music for Life). Er zullen ondertussen wellicht al 1 miljoen goede doelen zijn in Vlaanderen en ik overweeg me zelf ook kandidaat te stellen gezien mijn talrijke erfelijke karakteriële gebreken.
Jullie hebben allen dezelfde behoeften.  Dit kan leiden tot een expansie van gevoelens van liefde die opgewekt worden als je in staat bent om je evenwichtig te voelen, op nieuwe manieren bewogen door de menselijke conditie.  Dit is weer een teken van de ziel die aantoont dat jullie allemaal verbonden zijn.  Jullie zintuiglijke uitrusting zal diepgaander worden.
Ondanks zijn woedende woorden ging er zoveel rust van Peter uit. De verdrietige depressieve echtgenoot die treurde om zijn gestorven dochter was verdwenen. In plaats daarvan kwam een sterke, zelf­verze­kerde man terug. Langzamerhand nam Peter de Shinigami compleet over. Hij groeide in omvang terwijl de Japanse geest afnam, totdat er nog maar een klein rookpluimpje over was. Dat spatte uiteen in zwarte stofdeeltjes die flakkerden en doofden.
Binnen laten Paul en zijn makkers hun vlammen­werpers doven. Ik vroeg het me al af, en glimlach inwendig. Mook heeft misschien een goed wapen gevonden tegen mijn kennelijke onkwets­baarheid, maar de inherente zwakte ervan niet goed doordacht. Ik laat me gewillig de rechter lift in diri­geren. Een van de soldaten trekt een knuppel met twee stalen punten. Terwijl hij naar de tredmolen loopt, laat hij een blauw­witte boog tussen de punten knetteren; de liftslaven zetten zich in beweging. De snurker krijgt de stok in zijn flank en komt tot een bruut schokkend ontwaken. Paul en een van de anderen voegen zich bij me in de lift, en kreunend en krakend begint de lange weg naar boven terwijl de buisverlichting met een glasachtig tingelen aanspringt.

“overlevingsuitrusting van de elite man vs wilde overlevingsuitrusting”

Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Hij sprak het niet uit, maar Zohra bespeurde in zijn stem het verlangen om weg te gaan, om te vergeten wat ze gezien hadden. Maar Zohra wilde die container niet vergeten. Ze kon de lichaamsdelen en de stank niet uit haar hoofd zetten. Nee, zij moest weten wat er zich aan de andere kant van de stortkoker bevond. Peinzend keek ze om zich heen. ‘Volg het bloed,’ zei ze opeens, en ze wees naar een spoor van vlekken op de vloer.
In een gematigd klimaat kan ik me wel enige tijd in leven zonder hulpmiddelen mee te brengen. Maar als het echt koud wordt, -25 graden Celsius is mogelijk, heb je goede kleding en kampeeruitrusting nodig.
Een kriebel kronkelde door haar ingewanden. Het deed haar denken aan toen ze als kind met een tak in het opengereten lichaam van een kat had gepord. Enerzijds had ze medelijden met dat beest gehad. Het was overreden en lag ergens langs de kant van de weg. Anderzijds had ze zich niet kunnen bedwingen om met de tak in de organen te prikken, waar de maden en vliegen zich reeds genesteld hadden.
Religieus gezien is tijd de vorm van God die in zijn totaliteit het bestaan van alle levende wezens overheerst eveneens orde en vrede gevend aanbiddelijk zijnde als de Heer zelve. Wetenschappelijk wordt de term dualistisch beheerst reductionistisch slechts refererend aan een absolute meeteenheid (de electromagnetische definitie Tk) of refererende aan de draaiing van hemelse objecten (de dynamische definitie Tw). De filognostische definitie benadrukt de psychologische aard van de tijd het dualistisch konflikt van wetenschappelijke benaming beëindigend door simpelweg een praktijk van respekt te beschrijven terwille van het bewustzijn van beide begrippen van wetenschappelijke tijd. Op die manier wordt het psychologisch probleem van de tijdidentiteit opgelost.
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
Laura draaide in een reflex om naar Peters kant van het bed. Ze wist niet precies waarom ze het deed, om hem wakker te maken en even te knuffelen, of misschien samen te lachen om haar domme droom … wat het ook was, het verdween uit haar gedachten zodra ze de lege plek zag. Hij was er niet.
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Vergetend dat men misschien niet gewenst is vanwege het voornoemde kan men een last en ergernis worden zonder het te beseffen. Daarom moet men altijd bereid zijn zich terug te trekken. Zoals het leven het ons leert zal dit vroeg of laat iedereen overkomen die ijverig ondernam op een persoonlijke ambitie. Achteraf bezien kan men zich afvragen in hoeverre is bijgedragen tot oorlog en misère het probleem vormend in plaats van bijgedragen hebben tot vrede en geluk deel uitmakend van De Oplossing. Het is zeker moeilijk voor een mens om, enerzijds in zichzelf te geloven terwijl anderzijds hij te allen tijde bereid moet zijn het op te geven als ware hij de duivel zelve. Het onvermogen te stoppen (zie ook 3h) karakteriseert de zwakheid die begeerte heet die zo makkelijk in woede omslaat voor het individu of oorlog voor het collectief. Niettemin kan veel van je leven worden gered door regelmatige retraite ten einde de angst te weerstaan je te bezinnen op de schaduw van het handelen. Alle lust om door te zetten kan in liefde worden veranderd door in te zien wat men doet in vrijwillige retraite. Een vakantie hebben is wellicht dan niet de ideale strategie: men gaat te lang door en breekt ook te lang af. De behoefte over het jaar te spreiden in de vorm van aparte dagen voor socialiseren, studie en festiviteit schijnt wijzer te zijn. Op die wijze het levenstempo terug brengend kan een betere continuiteit van dienstbaarheid en sociale en spirituele positiviteit garanderen. Ook in het proces van verhouden en afspreken op het individuele nivo is het verstandig niet door te gaan totdat men tot terugtrekken of een misschien minder gewenste vakantie die de hele relatie kan beëindigen wordt gedwongen. 
Hoewel tegenslagen mij niet vreemd zijn geweest is de bodem nog nooit weggeslagen onder het bestaan. Maar ik denk wel dat ik als controlfreak aardig in de war zou raken als het ddw zou gebeuren. Ben niet voor niets een Steenbok, die willen omhoog en niet terug naar beneden…
Ariadne liep naar de computer in de hoek van het laboratorium en hield haar hand op een van de apparaten. ‘Straling acceptabel. Biodreiging van niveau vier. De buitenlucht bevat schadelijke virus­sen.’ Ze keek hem aan. ‘Jij lijkt er geen last van te hebben. Waarom niet?’
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.

“ark overleving geëvolueerde rel uitrusting multi tool set verstelbare schroevendraaier moersleutel kaak tang overleving noodgevallen versnelling”

Eén aspect moeten we desalniettemin even scherp stellen: chimpansees gaan soms op jacht in coöperatieve groepen. Niet alleen eten chimpansees regelmatig vlees, soms tot 100 kg. per jaar, ze gaan er ook zelf op zoek naar. Chimpansees jagen soms op hun eentje op kleine dieren, maar Craig Stanford stelde in de jaren 1990 ook vast hoe ze in coöperatieve groepen (parties) van een tiental volwassen mannetjes, aangevuld met een paar vrouwtjes en jonge knapen, erop uit trokken om te gaan jagen op franjeapen (colobus), een soort smalneusapen (monkeys in het Engels, geen apes). Soms blijven zij een ganse week lang jagen en houden dan met hun buit regelrechte braspartijen. Zij delen hun vlees met andere mannetjes om een soort ‘politieke’ bondgenootschappen te smeden of met receptieve vrouwtjes om hun gunsten te winnen. Dit lijkt allemaal zeer menselijk, al te menselijk. Maar ze jagen niet op groot wild en beperken zich blijkbaar tot prooien die voor hen geen enkel gevaar opleveren. Ze gebruiken bij die jachtpartijen wel zekere geluidssignalen, maar die hebben geen linguïstische betekenis. En al bij al blijft vlees een klein gedeelte van hun dieet uitmaken. We kunnen wel besluiten dat bij chimpansees (jachtgedrag is bij bonobo’s niet vastgesteld) de evolutionaire basis voor de jacht aanwezig is. Maar of ze 5 miljoen jaar geleden, toen chimpansee en mens zich onafhankelijk van elkaar gingen ontwikkelen, ook al jaagden, kan in twijfel getrokken worden. Wij gaan er dus van uit dat naarmate de bossen krompen, de mensen gedoemd waren te jagen wilden ze overleven, terwijl de chimpansees als het ware de vrijheid hadden om min of meer speels en occasioneel op jacht te gaan op prooien die nauwelijks een uitdaging vormden. Van een werkelijk coöperatief doelgericht gedrag is, als we Stanfords beschrijvingen lezen, bij dit jachtgedrag van de chimpansees geen sprake. Hun jagen lijkt ook meer op een raid dan op een ‘inzichtelijk’ verschalken van de prooi. En dat chimpansees soms in groep aanvallen uitvoeren op één of meer chimpansees van een ander territorium of een andere groep: dat was reeds geweten.
Samuel zei niets. Wat kon hij zeggen? Het bestuur en de mensen hadden gelijk. Dat besefte hij maar al te goed. En toch … Misschien kwam ze deze keer wel. Misschien klopte er morgen iemand op zijn deur met een glans in de ogen die hij nog maar bij één persoon gezien had.
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
De ratten, fretten, vossen en eekhoorns om me heen waren op de zandbodem neergezegen. Vunzig en ranzig kronkelden ze uit hun kleren, uit hun vachten. Ze kronkelden over elkaar heen, naakt als pasgeboren jongen, strelend, grabbelend, hebberig naar elkaar in hun nood, in hun vastklampen aan leven, vrouwen en mannen door elkaar heen over elkaar heen in elkaar en uit elkaar vulgair en geliefd.
Niet alleen moet je iets uitzonderlijks schrijven (of juist iets heel stupide). En daar heb ik de mogelijkheden niet meer voor. Het heeft aan de andere kant ook geen zin om maanden en maanden te werken aan een boek omtrent de redenen waarom de 3de Wereldoorlog voorlopig nog niet is uitgebroken. Wanneer dan bij publicatie (nadat ook nog de uitgever weken gezeurd heeft om overal je pluralis majestatis – “we” – te vervangen door een zelfverzekerd “ik”) blijkt dat reeds 34 steden in puin & as zijn gelegd en de Duitsers & de Russen Polen al onder elkaar hebben verdeeld.
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Dit is in grote tegenstelling tot hetgeen wetenschappers denken. Zij argumenteren dat er geen bewijzen zijn van het scheppingsverhaal. De enig informatiebron waarop creationisten steunen, is de Bijbel.
Positieve factoren: humor, wil om te leven, toekomst plannen, vertrouwen hebben in jezelf en in je capaciteiten, zijn een paar van de positieve aspecten die je in staat zullen stellen om mentaal niet in elkaar te storten. Mijn drinkfles is half vol in plaats van half leeg. Een uitdrukking die iedereen wel kent, maar zo een gedachte in een uitzichtloze situatie kan je heel wat hoop geven, en hoop doet leven! Het positief denken begint weer al bij een goede voorbereiding. Als je weet dat je kunt vertrouwen op je capaciteiten omdat je de nodige training gehad hebt of dat je heel wat tijd gestoken hebt in het kiezen van het materiaal in je overlevingskit zul je een goed gevoel hebben wanneer het noodlot toeslaat.
100% katoen, hele leuke tiener/ dames shortama met 3/4 broek licht getailleerd grijs/wit gestreept shirt met Inspired bij a Dream tekst ronde hals en mouwtjes afgewerkt met uni zwart biesje uni zwarte 3/4 broek die aan onderkant is afgewerkt met sculprandje
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
In de verhitte drukte die ontstaat, is matroos Tobias ook in het gat gesprongen. Gehurkt als honden klauwen en graven de vismensen de kist vrij. De bootsman blijft hen aansporen vanaf de aarden wal. ‘Voorzichtig met de relieken. Voorzichtig.’
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
Waarbij ik onmiddellijk in mijn feilloze verbeelding de perverse associatie maakte met een passage die ik me herinnerde uit Gerard Reve’s debuutroman “De Avonden” (1947). De hoofdpersoon Frits, zo meende ik het me te mogen voorstellen, tilt ergens een baby’tje bij het hoofdje op uit zijn badje. Laps, lijfje valt eraf.
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’
Dit is het, mijn 40e Instructable. Hurah.Voor deze verjaardag-I’ble wilde ik iets om speciaal te maken.Ik houd van bier, ik houd van hout, ik hou van de buitenlucht, dus heb ik besloten om mezelf een plezier: heb ik besloten om een goede oude ‘viking
Terwijl mijn ogen het laboratorium scannen op zoek naar mijn inge­nieur en minnaar, dringt een nog urgen­tere vraag zich aan mij op. Waarom ben ik über­haupt in het lab wakker geworden? De kamer met de per­soonlijkheidsrecorder ligt verderop aan de gang, gescheiden van de cleanrooms, ver van het lab. Daar ben ik in slaap gebracht, met de opnamekap op mijn hoofd en Sal aan mijn bed, zijn hand in de mijne. Ik kan geen enkele goede reden bedenken waarom Sal me naar het laboratorium zou hebben verplaatst. We waren het erover eens dat mijn aanwezigheid waar­schijnlijk verstorend zou werken op Nanoferdi’s…

“alaskan survival gear nieuw high-tech overlevingsuitrusting”

Ja, ja ik zag een paar clips en waande mij weer helemaal in die tijd, alleen de meisjes die op de clip zo onschuldig voorkomen met hun witte enkelsokjes zijn veel volwassener geworden en weten inmiddels wel waar pietje de pindakaas vandaan haalt.
Na elke revolutie of omwenteling is het goed gebruik af te rekenen met het ancien regime. Soms worden de nekwervels gekraakt omdat de guillotine te lang niet uit het vet geweest is, en soms gaat de kop er clean af en rolt rechtvaardig in het mandje. Een geoefende beul kan het verschil maken tussen leven en dood, tussen lijden of een vlotte terechtstelling.
Rijbroek Heren Coolstar Zwartn- Met leren zitvlakn- Kleur: ZwartnnDeze comfortabele rijbroek voor heren is geheel van stretch en voorzien van een leren zitvlak voor extra comfort. Aan de voorkant van de broek zitten twee steekzakken. Bij de enkel sluit de broek met klittenband.
Die menselijke hoogmoed noemden de Oude Grieken “hubris”, door ons niet-Grieken doorgaans uitgesproken als “hybris”. De gedachte dat de Mens met Gods eer en glorie zou gaan lopen, komt vooral ter sprake bij kwesties zoals het produceren van leven in het laboratorium, of het kweken van embryo’s uit eicellen. (Daar wordt weliswaar ietwat in het geheim hard aan gewerkt.) En dan herinnert men aan het lot van de Griekse halfgod Prometheus die zo stoutmoedig was het vuur te stelen op de berg Olympus, verblijfplaats van de mythologische goden, en het aan de mensen te geven. Tot woede van oppergod Zeus. Prometheus werd voor zijn hybris door Zeus ongemeen hard gestraft. Hij werd aan de Kaukasus vastgeklonken en elke dag kwam een adelaar zijn lever opeten. Die groeide elke nacht weer aan, zodat zijn straf eeuwig duurde. Daarnaast zond Zeus een vrouw, Pandora, naar de stervelingen. Zij moest onheil over hen brengen. Zeus gaf haar een gesloten vat mee, de beruchte doos van Pandora, waarin alle rampen, ongelukken en ziekten zaten opgesloten. Pandora kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en opende het vat. Alle rampen, ziekten en zorgen ontsnapten uit het vat en verspreidden zich over de aarde. Pandora poogde nog het vat dicht te klappen, maar alleen de Hoop bleef nog in het vat toen het weer gesloten was. Het is niet duidelijk of Zeus met die doos en in het bijzonder met de Hoop goede of slechte bedoelingen had. Nietzsche alvast vond de hoop de slechtste kwaal van allemaal: ze betekent immers dat het niet goed met ons gaat. Hoe dan ook: de goden verdragen niet dat de mensen zich goddelijke privileges zouden toe-eigenen. Want het vuur werd geassocieerd met de bliksem. En de hemel doen bliksemen was een voorrecht van oppergod Zeus.
Ze schakelde de computer opnieuw aan, keek met meer aandacht naar het afbeelding op de muur, de subtiele wisselingen in kleur en in de achtergrond. Een venster. Een venster naar een wereld vol ab­strac­ties. De fluisteringen leken deze keer nog dringender. Alsof het contact met haar zocht.
Niettemin ervaren we de werkelijkheid en haar “onderdelen” steevast als kwaliteiten en niet als kwantiteiten, als hoedanigheden en niet als hoeveelheden van hoedanigheden. Wij zien steeds afgelijnde figuren tegenover achtergrond. Zo intensief is deze neiging van onze visuele apparaten dat we in een wazig of schemerig totaalbeeld gemakkelijk, spontaan en onbedwingbaar bijzondere vormen ontwaren. Dat we zelfs in vlakke schaduwen min of meer herkenbare figuren gaan profileren. Evenzo voelen wij “toestanden” als gegevens die op zichzelf rechtstreeks en zonder omweg betekenisvol zijn. En wat we effectief horen zijn “dingen” en geen graduele golflengtes van geluiden en luchtverplaatsingen. Hetzelfde geldt onverkort voor reuk en smaak. Wanneer wij over kwaliteiten spreken in termen van hoeveelheden of gradaties, dan hebben we telkens reeds in een second move een wiskundige operatie uitgevoerd. Doorgaans een eenvoudige mentale vergelijking die toch de grond vormt van meer verfijnde en technologisch geüpdatete operaties zoals meten, wegen en dergelijke. In eerste instantie is er hoe dan ook een kwalitatieve uitgangservaring die aan dat soort operaties voorafgaat. Merk je bijvoorbeeld op: “Het is warmer dan gisteren!”, dan is dit een secundair oordeel die vertrekt van een strikt kwalitatieve temperatuurgewaarwording.
Misschien is er ondertussen een soort democratisch verkozen wereldregering met afgevaardigden uit alle continenten en subcontinenten. Een soort veredelde en echt functionerende Verenigde Naties met reële bevoegdheden en slagkracht. De verhouding tussen de nationale entiteiten en deze wereldregering zal pas na een nieuwe wereldcrisis duidelijk worden. De vraag is dus of een land of regio op zijn eentje en eigenmachtig een radicaal programma kan uitvoeren. Vermoedelijk niet en dus zal ons voorstel (of welk ander voorstel ook) een gezamenlijk initiatief moeten zijn van meerdere naties, bv. al de Europese landen. Ongetwijfeld zullen rond 2020 vele andere soortgelijke toekomstbeelden circuleren. (Misschien dat Europa dat nu een krabbenmand is geworden, zich in de periode 2020-2040 juist door de actuele stagnatie weet te herpakken en weer bijzonder veerkrachtig zal worden.)
Zodanig dat ik eigenlijk niet graag een poot zet in het min of meer gelijknamige CultuurCafé van het Cultureel Centrum De Grote Post in mijn stad Oostende. Nou ja, Centrum: eerder culturele periferie. De betere middenklasse komt er “bijpraten” over privézaken en andere relatieproblemen. Het soort volk dat erop staat “zichzelf” te zijn en zich overgeeft aan verheven vormen van “zelfontplooiing”. Would-be creatievelingen die aan afgezonderde aartslelijke half-kantinetafeltjes zichzelf moreel superieur zitten te wanen. Aan de toog staat niemand. Nergens in het gebouw mag je een sigaret opsteken. Ook met een elektronische sigaret in de mond of in de hand vlieg je buiten. Dat dit laatste tegen de Europese regelgeving is, helpt je geen bal. ”Kom op Tegen Kanker” heerst hier. Types die lijken op Serge Gainsbourg, Jacques Brel, Jane Birkin of Nico (van de Velvet Underground) of zelfs Herman Brusselmans zal je hier niet vinden, al loopt iedereen hoog op met de muziek of de boeken van die kastaards en bohémiennes. Wel vind je er deftige tweede-rangschrijvers zoals het Amsterdams-Oostends groot licht Charlotte Mutsaers, al zit die liever 70 meter verder in de “bar” (nou ja, koffiehuis) van het elitaire Hotel du Parc. Er is totaal geen “ambiance” in het Oostendse CultuurCafé. Als je alleen binnenkomt, is het onmogelijk met iemand een gesprek te beginnen. Niemand is aanspreekbaar. Alleen al de bijzondere vermelding van drie nieuwe cocktails op het bord geeft aan dat gewone mensen niet welkom zijn in deze lelijke cultuurtempel die pretendeert “cultuur voor iedereen” aan te bieden. Alles is hier inderdaad pretentie. Meer dan driekwart van de Oostendse mensenpopulatie wordt hier gewoon buitengesloten.
Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen.
7 KOOPZONDAG 22 MAART Maak nu kans bij aankoop van een paar kinderschoenen op een Rockboard Scooter PME CORNER vol met nieuwe collectie Zomercollectie damesen herenschoenen is binnen! Volop nieuwe lente-/zomercollectie dames & heren kleding UUR Heldensedijk 32, Meijel Verberne Gronden Sloopwerk Gebruikte bouwmaterialen tegen aantrekkelijke prijzen De ideale partner voor een compleet tuinpakket Tuinontwerpen (nu ook in 3D) Aanleg tuinen Snoei- en onderhoudswerkzaamheden Sierbestratingen Neerkant – Tel. (077) Beringe – Tel. (077) Tegelvloeren Badkamer en wc renovatie – Erkende VT wonen Dealer, tegels in onze showroom te bezichtigen – Meer dan 60 soorten houtstructuur – Slopen van bad en inloopdouche maken – Leggen en zetten van alle soorten tegels Zaterdag 21 maart CHILL ACOUSTIC Aanvang uur – gratis inkom Chill Acoustic, is een band die rock/pop klassiekers vanaf de seventies tot heden op een acoustische wijze ten gehore brengt. Tuinberegening/tuinverlichting Tuinadvies/begeleiding Klein grondwerk Jaaronderhoudscontracten Tegelwerken P. Slaats Dorpsstraat AN Neerkant Tel: (077) Fax: (077) Elke dag open vanaf uur, zaterdag vanaf 9.00 uur. Vrijdag koopavond tot uur, woensdag gehele dag gesloten! Alweer een avondje genieten Biej Mieke Met pure live acoustic muziek see you! Café Maneslust Biej Mieke NEER
Een rokende, stinkende, geel-oranje vlag, zeker vijf meter lang, snijdt me schuin de weg naar links af. Een tweede voegt zich erbij in de andere richting. Tegenover me, door de trillende hitte van het benzine­vuur, zie ik nog twee soldaten die ik niet ken. Hun gezichten, zwetend in het licht van de vlammen, grijn­zen als ze zich in beweging zetten.

“diy overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting winkelen”

‘Nooit!’ riep Leaf. ‘Ik laat haar niet alleen sterven.’ Met een klap kwam ze tegen de muur aan. Ze draaide zich om en trok zich het laatste stukje zelf omhoog. Een blauwe flits ging rakelings langs haar heen toen ze zich aan de andere kant naar beneden liet zakken. Ze abseilde verder de muur af en bevond zich op een soort binnenplaatsje. De enige uitgang was een nauw steegje tegenover haar. Ze greep naar de misleider aan haar riem en activeerde het apparaatje. De lucht om haar heen trilde een kort moment. Op het scherm van de misleider knipperde een rood batterijtje met daar­naast seconden die aftikten. Ze zou hoogstens een kwartier onzichtbaar zijn op de scanners van de vegers.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Om me een houding te geven, autoriseerde ik het uploaden van de vluchtgegevens, vrachtbrieven en paklijsten. Daarna keek ik in de ondiepe holtes die ogen moesten voorstellen. ‘Ik ben van plan meer dan vijf uitzettingen te doen.’
Ik vind het wel leuk om zulke artsen erbij te hebben in ons team. Ze zijn vaak enthousiast, weten best veel, kunnen goed lange dagen maken en accepteren dat deze periodes er een zekere mate van supervisie is. Als mijn papieren helemaal in orde zijn kan ik ook zulke basisartsen begeleiden, in verloskunde en in kindergeneeskunde.
De schrijvers René Nauta en Beke Olbers zijn de eigenaren van Extra survival en bushcraft. Extra survival en bushcraft is al sinds 1997 actief in het organiseren van vele cursussen. De ervaring en kennis die ze in al die jaren hebben opgebouwd hebben ze verwerkt in het eerste Nederlandstalige handboek over bushcraft. Alle basisvaardigheden voor bus
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt door een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid als noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.
Het nieuwste Hoverboard heeft nog maar één wiel! Deze One Wheel is een skateboard met slechts één wiel in het midden.Net als bij het traditionele hoverboard of Segway bepaal je de richting van je verplaatsing door een bepaalde kant op te leunen.
Hand in hand renden Zohra en Lieven de ingewanden van Antwerpen in. Als ze zich daarnet in het keelgat bevonden, dan waren ze nu op weg naar de maag, en de darmen. Zohra hijgde. Ondanks de steken in haar zij probeerde ze Lievens tempo te volgen, maar ze wist dat ze het niet lang meer zou volhouden. De kille, vochtige tunnelstank nestelde zich in haar longen. Ze werd misselijk van de inspanning. ‘Lieven, ik kan niet meer.’ Zohra stond stil en nog voor Lieven iets kon zeggen, begon ze te braken. Met een onwezenlijk geluid klet­terde haar maaginhoud op de sporen.
Maar meestal is het water kalm in de vergeten binnen­haven van Wurmwater. De seizoenen zijn hier gelijkmatig. En de bemanning van piraten, moordenaars en plunde­raars, schoften van allerlei allooi houdt zich ook kalm. De bootsmannen zien erop toe dat de schepen onderhouden worden, ook al hebben ze er geen hoop meer op ooit nog uit te varen. En tussendoor wordt er gedobbeld, gedronken, gesnoefd en geslapen. De landerige stemming die zich van de zeebonken meester maakt baart de verstandigste kapiteins zorgen. Uit dit soort doelloos gelummel kunnen plots muiterijen ontkiemen.
De zon staat op zijn hoogst boven deze gedroomde en verdronken stad, een onverbiddelijk zengend oog van een wraakzuchtige oud-testamentische god. Op dit uur is de heerschappij van de zon volledig en zijn zegetocht is vol pracht en praal. De aangekoekte zoutkorsten op de ducdalfen schitteren alsof ze bepoederd zijn met diamantstof. De schaduwen van de overstekende daken zijn verdrongen, nestelen zich hoog tegen de gevels als sluimerende vleer­muizen dromend over hun nachtelijk bewind.
17. Een korte voorstellinggaderen, de drie gulden regels om aan timemanagement te doen. Een let-terwoord, SWOT, SMART, RACA1 enz. Kernachtige begrippen waarmee jeconcreet kunt handelen. Ze zijn zeker zinvol, die modellen. Het zijnezelsbruggetjes die je helpen onthouden wat je moet doen. Helaas wor-den ze vaak niet als geheugensteuntjes gebruikt, maar als letterlijk uit tevoeren taken, als een checklist. Ik heb de neiging me altijd af te vragenwaarom, wat is de redenering die erachter schuilgaat? En als ik dan datinzicht verworven heb, heb ik die letterwoorden of zeven stappen nietmeer nodig. Meer nog, ik kan mijn eigen aanpak en structuur bedenken,op basis van dat inzicht. Ik koester de hoop dat anderen met mij ookgraag dat inzicht willen ontdekken. Zo gaan mijn seminaries meestalover de ontdekkingstocht naar een inzicht. Waarbij ik trouwens vaak toteen punt kom en de toehoorder vertel dat hij of zij er nu zijn eigen aan-pak moet uit destilleren. Anders gezegd, het ontwikkelen van een oplos-sing begint pas na een workshop of seminarie. Niet iedereen is evenenthousiast met deze benadering. Sommigen staan er voor open, maarwie gehaast is en snel een oplossing voor zijn vraagstuk wil, die houdtmeer van een concreet stappenplan, dat bij voorkeur tijdens de les werduitgewerkt. Maar goed, dit is nu de aard van het beestje en het is welis-waar schoorvoetend dat ik mij neerleg bij het feit dat ik een reflecteren-de consultant ben. Eentje die vooral zit te denken, mogelijke oplossin-gen zit te vergelijken en naar verbanden zoekt tussen de meest uiteenlo-pende disciplines.Wat ik doe, lijkt soms meer op zijn plaats in een academische instelling,een universiteit of een businessschool. Nu kwam ik als gastdocent enke-le keren in aanraking met deze instellingen en ik kon daar niet zo goedaarden. Ik amuseerde me te pletter met de studenten met wie ik meestaleen goeie band kon opbouwen. Ik vond het fijn les te geven en had deindruk dat de studenten er ook hun plezier in hadden. Ik doceerde ooiteen curriculum en kondigde aan dat mijn lessen geheel vrijblijvendwaren. Je moest enkel komen als je vond dat het de moeite waard was.De studenten waren aanvankelijk nogal argwanend. Wat zat daarachter?Zou dit op het examen geen impact hebben enz. Maar ik beloofde hendat hun aan- of afwezigheid voor mij geen rol speelde. Het heeft tochgeen zin om willens nillens fysisch in een auditorium te zitten terwijl jegedachten ergens op de Bahamas in een hangmat hangen. Mijn klas zat1 SWOT: Strengths, Weaknesses, Opportunities en Threats; SMART: Specific, Measurable, Actionable, Real, Timely; RACA: Responsibility, Authority, Controllability, Accountability. 7
Impliciet heb ik in deze bijdrage al gesproken over de begeleider. Iemand die niet uitgaat van diagnose en behandeling zoals bij psychische stoornissen die in ‘ziektekaders’ worden geplaatst maar iemand die de klachten weet te plaatsen als een zeer persoonlijke en gezonde reactie op het ondervonden leed.
Een kilometer onder Delft is de Schie verwijd tot een rommelig meertje. Brokstukken van Mooks sloep liggen verspreid rond de nieuwe water­massa. Een paar hoopvolle jutters neuzen door de restanten. De scherpe geur van explosieven besmeurt zelfs nu nog de lucht.
Je niet kunnen herinneren aan de betekenis van alles. Toen ik mij in een intense periode van het transitieproces bevond en we ons in de worp van een flinke energiestoot de hogere rijken bevonden, herinner ik mij dat ik naar een vuilnisbak keek en niet wist waarvoor hij diende. Ik moest mijn geheugen van het “oude” binnengaan en ver terug reiken. Wat er gebeurde was dat ik op een punt vibreerde waar alles alleen de betekenis en identiteit bezit die wij eraan geven. In de hogere rijke is energie gewoon energie zonder etiket of betekenis. Alles is fris en nieuw. Een beetje zoals een Cursus in Wonderen ongedaan maken proces, zonder het “proberen”.

“survival bug out uitrusting oxgord aqua marine persoonlijke waterfilter zuiveringsinstallatie stro voor overlevingspakket en uitrusting voor noodgevallen”

Dergelijk onderzoek wordt interessanter wanneer het gaat om zogenaamde morele dilemma’s waarbij de graad van persoonlijke en sociaal-emotionele betrokkenheid kan variëren. Een typisch voorbeeld waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma [5]. De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter op een knop drukken, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. Uit de studie blijkt dat de hersendelen die actief zijn bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij vrees, angst, verdriet en leed. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (op de knop drukken) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’. Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Recent onderzoek bevestigt ook dat de hersendelen actief bij de oplossing van morele problemen dezelfde zijn als deze die aangewend worden bij sociale cognitie (zoals bv. bij causale attributie of het zoeken van verklaringen voor het eigen gedrag en dat van anderen, bij persoonsperceptie of bij stereotypering).
Good and bad can be found everywhere. No nation or religion is above the other in that sense. This is why we have to judge things “vertically” instead of “horizontally”. The spoilt, parasiting “christian” West has polarized everything, which is the sign of the nazi, and it has summoned the isis-ghost from the bottle. It hasn’t done justice to things as a whole.
Voor de ziel is het lichaam als een huisdier of een beest in het circus dat kan en moet worden afgericht, beloond en geaaid voor het gehoorzaam en braaf zijn. Om een of andere orde in het leven te houden moeten in het bijzonder mensen die op zichzelf leven met de sociale zekerheid, op hoge leeftijd verkeren of als student of als een zich heroriënterende volwassene leven, zichzelf belonen voor het respekteren van de God van de Tijd door het eten van een koekje voor het regelmatig pauzeren of het nuttigen van een behoorlijke maaltijd voor het afmaken van je werk of voor het uit bed komen. Zonder een gepaste bekrachtiging zal het lichaam een obstinate diktator zijn waarmee men niet alleen de lichamelijke gezondheid verliest, maar ook het geluk en de vrede van de ziel bederft middels een manier van denken die vol is van lust en rebellie. Soms is een semi-psychotische vlaag van angst en verstandsverbijstering eenvoudig verholpen door trouw aan de dagorde te bekrachtigen. Het fundamentele belang van deze volwassen strategie missend kunnen mensen lange tijd in de spreekkamers van analytische therapeuten, psychotherapeuten, doktoren, en alternatieve genezers ronddolen alleen maar om in te zien dat ze hun eigen tijd moeten behartigen. Het zit ‘m in de politiek van de standaardtijd om voor werkgelegendheid in de afdeling van de gezondheidszorg te zorgen door het scheppen en handhaven van afhankelijkheid van politiek gefixeerde dualistische en opponerende noties van de standaardtijd die draaien op de secundaire winst van het stilzwijgen van de eenvoudige basis strategieën van gezondheid. In het bijzonder kan de politieke arena zelf de perversie illustreren van de secundaire winst, complete veldslagen leverend in het parlement of marathonzittingen houdend waarbij alle normen van het menselijk fatsoen en de zelfbeheersing worden overschreden. Geen leek kan zich meten met de uitzinnige kultuur van politiek vergaderen, feesten en converseren naar hartelust alsof het een middeleeuws bacchanaal of een studentensociëteit betreft. Dit soort van mis-representaties van de civiele kultuur schept het probleem waar het tegen vecht: de vervreemde geïsoleerde waanzinnige die niet langer het ondoorgrondelijke en onbeheersbare van politieke tijgers en leeuwen kan begrijpen, ermee kan sympathiseren of het kan belichamen. Dit in gedachten houdend is het niet moeilijk te begrijpen waarom vele mensen de beheersing verliezen met het bestaande juridisch-economische politieke paradigma en intellectueel verdrongen eindigen in klinieken en parkbanken als zwervers en schizofrenen. Eenvoudig wijzen op ieders individuele verantwoordelijkheid zal de samenleving niet bevrijden van de verantwoordêlijkheid zorg te dragen voor een orde waarbij allen een eerlijke kans hebben zich succesvol aan te passen. Het criterium van politieke breedsprakigheid kan onmogelijk stand houden en heersen als een leidend principe voor de gewone man. Voor de gewone man kan geen monopolie op de spraak worden getolereerd maar slechts een gezond begrip en vertoog van een algemeen idee van wereldorde gelden. Het politieke zoals het is mag er zijn, maar kan er niet in mislukken een voorbeeld te vormen van het objectieve en de orde van de politieke aktie. Dit alles behoort tot de bijkomstigheden van de wetenschap van het bekrachtigen van menselijke lichamen terwille van de gehoorzaamheid aan de inwonende ziel en zijn loyaliteiten. 
Deze tutorial zal alle stappen die je nodig hebt om een ​​snelle en eenvoudige notebook te maken met benodigdheden die u waarschijnlijk liggen rond uw huis te tonen. Deze kleine boeken zijn een groot project voor een regenachtige dag of verveeld midd
Met materiële leven houdt een accumulatie van goederen in. De meeste dingen kopen we, sommige lenen we. Op de eerste plaats zou men niet verschuldigd moeten zijn: dingen waarvan men niet de eigenaar is zouden moeten worden geretourneerd of anders zou de schade moeten worden vergoed. In feite vormt het hele begrip van eigenaarschap zoals eerder gesteld, een groot probleem. Natuurlijk moeten er altijd zorgdragers zijn wat betreft de materiële belangen. Maar voor de kwestie van eigenaarschap bestaat er geen eenvoudig antwoord. Als Ik mezelf de eigenaar noem ben ik eenvoudigweg bezitterig: het schendt de waarde van het delen. Als ik het eigenaarschap ontken, neem ik geen verantwoordelijkheid hetgeen een schending is van de volwassen optie der onafhankelijkheid. Uiteindelijk moet de gemeenschappelijke noemer van orde die de autoriteit definiëert de eigenaar worden genoemd die de verantwoordelijkheid delegeert naar zorgdragers. Dit maakt de staat en haar systeem van handhaving en instellen van orde de oorspronkelijke eigenaar. Normaal vindt dit zijn uitdrukking in belasting-inningen: voor iedere accumulatie is er een schuld te betalen aan de staat om de sociale orde te garanderen die gewenst is voor de handhaving van bestuur. Het probleem van de accumulatie is opgelost door ofwel de staat (het volk) te geven wat van het volk is: een fair aandeel, of door de orde van de staat te vertegenwoordigen en verantwoordelijkheid te nemen voor het beheer van het geld en de goederen die zelf vergaard zijn. Gewoonlijk wordt beide gedaan: een onderneming vergaart, zorgt voor zichzelf aan de ene kant, terwijl aan de andere kant aan het volk wordt teruggegeven wat werd weggenomen. In andere woorden: menselijke orde is gedefiniëerd door delen en zorgen. Er is ook het probleem van ongewenste goederen: ze kunnen worden weggeworpen, opnieuw verkocht, gerecyceld, worden bijgewerkt, vervangen of opgeborgen en ook in musea, bibliotheken, archieven en/of in geheugenbanken voor later gebruik en studie worden geplaatst. Voor de samenleving die zichzelf voortdurend vernieuwd kan dit een groot probleem vormen. In feite zou de staat zorg moeten dragen, maar in werkelijkheid wil niemand de volledige verantwoordelijkheid voor het kulturele artefakt op zich nemen. De dingen worden verondersteld hun eigen handhaving te organiseren. Aldus wordt veel kultuur eenvoudigweg verspild waarbij de mensheid het gevaar loopt te stikken in zijn eigen afval aan de ene kant terwijl van de andere kant bezien men geen herinnering, geweten en ziel heeft. Dus lijkt het antwoord te zijn: beperk de aandrift tot vergaren, draag zorg voor de ongewenste goederen en werp weg op een verstandige manier zodat het milieu niet verontreinigd Bekentenis tot orde verplicht. 
Zij geeft de mannelijkheid de ruimte, net zoals Moeder Aarde toegeeflijk is wat betreft het kulturele experiment. Niettemin, zoals de natuur zich wild uitleeft in storm en aardbeving, zal zij ook haar vrijheid opeisen. Men kan met de waan leven van een perfekt aardige vrouw die zich altijd zou neerleggen bij de wensen van de man. Maar dat is juist de sexuele houding. Ze is even zo goed een volwassen ziel als hij, met dezelfde neiging te domineren, manipuleren, liegen, en afwijzen als hij. Natuurlijk kan men een kontrakt hebben om de taken te verdelen en de grenzen vast te leggen van kontrole over de ander, maar dergelijke overeenkomsten houden niet in dat ze haar vrijheid niet zal claimen om het kontrakt te wijzigen of eenvoudig te verscheuren. De garantie, de zekerheid wordt niet gevonden in deze of gene relatie. De zekerheid waar iedereen naar op zoek is is die van de dienstbaarheid. Een persoon die zijn favoriete wijze van het dienen van de orde van de samenleving heeft gevonden heeft zekerheid bereikt, of hij nu wordt gehinderd door een relatie of niet. Tot het idee van vrijheid behoort zeker de notie van boete. De wereld, noch de dame zal altijd je dienstbaarheid verwelkomen. Je moet in staat zijn een lange tijd vol te houden zonder bevestiging of bekrachtiging. Dit is moeilijk en het onvermogen dit te volbrengen is gedefinieerd als sociopathie. lastigvallen (stalken) en demonisch. Als zij, of het merendeel van de samenleving onverschillig zijn, kan teleurstelling tot woede leiden. Zonder de bereidheid en het vermogen tot het doen van boete, welk niets anders is dan het voortzetten van het leven zonder verdere waardering met het betreuren van je mislukkingen, kan je hele leven vernietigd worden. Een lastpak worden, een stalker, of een psychopaat, zal zeker de kans van terugkeren te niet doen. Van belang voor het vermogen te boeten is te begrijpen waarom dingen fout gaan. Je kan worden gehinderd door je eigen karakter, door de zeden en gebruiken der samenleving en de direkte omgeving, en men kan worden gehinderd door de vrije natuur (afb.) Je kan vele theorieën van toeschrijving (attributie) hebben hebben waarom de continentie van dienst te loor ging en spijt noodzakelijk zou zijn. Maar de les is altijd die der volwassenheid: een zuivere ziel is niet echt afhankelijk van wie, behalve het ware zelf, dan ook. Alle tegenslag ziend als een uitdaging tot zelfverwerkelijking, voegen de dingen zich eerdaags samen. Vele talenten kunnen zich ontwikkelen en vele wegen kunnen worden uitgeprobeerd. Het is de aard van de wereld bij afwisseling zijn alternatieven te presenteren en nieuwe constellaties te vormen van de werkelijkheid aller tijden. Aldus afspraken makend houdt van het begin af aan in dat in achting voor haar vrijheid de eigen zelfverwerkelijking in gedachten moet worden gehouden 
Er is ook iets anders. Iets knaagt aan mijn gedachten. Iets wat een gast maanden geleden had verteld. Het was een nieuwe geest, een bediende die zijn eigen leven nam, zijn hart gevuld met haat voor zijn meester. Zei hij niet iets over barbaren die van ver weg kwamen? Met een schip? Chikushō, noemde de geest hen. Ik kan me er niet veel van herinneren. Onze gasten komen van allerlei plaatsen en tijdperken, sommigen van heel lang geleden.
33. Het model van Ulrich Libbrechtaan Australië, waar ik geconfronteerd werd met het superieure beeld datde westerling van zichzelf heeft. Ik citeer een stuk uit mijn reisdagboekdat ik schreef toen ik met de motorfiets in 2002 door het zuidelijke deelvan Australië trok.“In Sydney bezoek ik de botanische tuin en loop er tegen een lange muur vanopschriften, foto’s en verhalen aan. Aan de hand van nieuwe ingevoerde en ookverdwenen planten en bomen wordt de overheersing en later de emancipatievan de Aboriginals toegelicht langs een pad door het park. Terra Nullis, was hetbeginsel waarop de Engelse kroon zich baseerde om zich Australië eigen temaken: het land dat door niemand bewoond is. Cook had immers gerapporteerddat de ‘paar’ Aboriginals die hij had gezien, een begrip dat trouwens eenEngelse oorsprong heeft, geen vaste verblijfplaats hadden. Het zou tot 1976duren vooraleer een erkenning kwam van de Landrechten van deze originelebewoners. Als westerling bekruipt je een schaamtegevoel. We hebben Indianenin reservaten gestopt en Afrikanen als slaaf gebruikt. En de Aboriginals probeer-den we uit te roeien door ze langzaam maar zeker te mixen met Europeanen(de tegenovergestelde strategie van Hitler dus). In Australië spreekt men overde Vergeten of Verloren Generatie. Dat waren jonge Aboriginalmeisjes die in dejaren twintig bij hun familie werden weggeroofd, om ze westers op te voeden endan te laten huwen met geïmmigreerde Europeanen. Zo hoopte men dat deAboriginals zouden uitsterven. De meesten zagen hun familie nooit terug.”5Ook Chinezen waren naar ons inzicht, voordat we bang werden, eenonderontwikkeld volk. Ze eten immers nog altijd met houten stokjes.Maar zoals Libbrecht zegt, wie het standpunt van de Chinees inneemt,die ziet in de westerling een barbaar, want die gebruikt wapens aan tafel.Het zijn voorbeelden van hoe we (en dit geldt ook voor de Chinees dienaar het Westen kijkt) onwillekeurig vaak een subjectieve vergelijkingmaken en geen objectieve.Libbrecht, wiskundige van achtergrond, ontwikkelde een tweedimensio-naal assenstelsel om die gewenste objectieve vergelijking na te streven.5 Een van onze proeflezers verwees ons naar de film ‘Rabbit Proof Fence’, een Australische film gemaakt in 2002 op basis van waargebeurde verhalen met Aboriginals in de hoofdrol. Deze film belicht minder bekende feiten, die niet in de geschiedenisboeken worden beschreven, maar daarom nog niet minder schrijnend zijn. 23
Er zullen ook veel hormonale veranderingen zijn, wanneer de pijnappelklier en de hypofyse meer beginnen te ontwaken.  Dit is de vernieuwing die alles wat ervoor is geweest, wegneemt, en zich naar een nieuw gecreërde werkelijkheid beweegt die zich pas begint te manifesteren en het nieuwe zielspotentieel wordt. In de uiterlijke wereld zal er binnen de oude vormen een introductie voor nieuwe vormen zijn. Er zullen nieuwe mensen op invloedrijke posities komen.
Dit waren krasse beweringen, die een diepe beledi­ging van de koningin inhielden en dus strafbaar waren met de dood, bisschop of niet. Maar Offa, die man met het labyrint in zijn hoofd, greep niet in. Hij besefte dat de bisschop gelijk had. Hygeberht had hem gespaard, die wilde immers aartsbisschop worden. Hij had ook makkelijk een deel van de schuld kunnen afwentelen op hém – en dat zou terecht zijn, Offa zelf had immers zijn eerste vrouw Drida verstoten. Offa had geen keus, als hij niet als tiran terzijde geschoven en vermoord wilde worden. ‘Hygeberht spreekt waarheid!’ riep de bretwalda dus. ‘Broeders, neven! Laat de vrede onder ons terugkeren. Laat de betovering die over ons was wijken. Dood aan de bedriegster die ons koninkrijk verscheurt!’ Ook zijn be­bloede zwaard wees nu op Cynethryth. De res­terende twijfel en arg­waan onder de krijgers werden vervolgens verpletterd onder het donde­rende anathema dat Hygeberht over Cynethryth uitsprak, zijn meest uitvoerige vervloeking in de naam van de Drieëenheid, de heiligen, de Kerk, al haar dienaren en de volledige gemeenschap der gelovigen. Onder deze ver­schrikkelijke verwensing en vervloeking stond Cyne­thryth langzaam op, alsof een gewicht als de zoldering zelf op haar schouders rustte. Maar ze wankelde niet. En toen eindelijk de galm van Hygeberhts maledictie was weggestorven deed ook zij haar mond open. Iedereen staarde haar aan, armen neerhangend, zwaarden met de punten naar de grond gericht.
Een schone pan stond op de metalen stoof. Drie boeken waren door iemand uit de kast gehaald. Twee andere boeken stonden iets schuiner dan ze die ochtend waren achtergelaten. Twee nieuwe boeken lagen naast het grote bed, aan Loheijs zijde.
Een mooie reden om dan terug te zijn in Nederland is het voorgenomen afstuderen van onze dochter Johanneke, die nu nog hard bezig is om een paar artikelen te schrijven in het kader van haar laatste co-schap, dat ze in Australië doet (ook al in Brisbane) Na haar afstuderen is ze basisarts. Ik ben heel benieuwd wat ze erna gaat doen. Zijzelf ook.
Hoeveel Lleroh waren door haar woorden, door haar verslagen in de problemen gekomen? Hoeveel had ze, met haar afgedwongen loyaliteit, bijgedragen aan de langzame status-val van haar eigen volk in haar eigen moederland?
Ik slikte. Al lang geleden had ik me neergelegd bij de wreedheid van ons strafsysteem, waarbij de naasten van een misdadiger net zo hard, zo niet harder, getroffen werden als de misdadiger zelf. Het zou je maar gebeuren dat je zoon of dochter voor minimaal honderd jaar of voor eeuwig werd stilgezet. Het voordeel was natuurlijk dat gerechtelijke dwalingen teruggedraaid konden worden. Sinds de uitzettingen werd niemand meer ter dood veroordeeld. Als bleek dat iemand onschuldig rondjes draaide rondom Nemesis6, werd hij of zij teruggehaald. Als de onschul­dige bofte, leefden zijn of haar geliefden nog. Zo niet: excuses van de staat en een pensioen voor de rest van je leven.
Al ging het bij de Dada van Cabaret Voltaire in 1917 uitsluitend om de vorm. Om het produceren van inhoudsloze puur formele poëzie. Zuivere wiskunde. Nu mikt men in verlaten 19de-eeuwse bolwerken en in dichtersdorpen eigenlijk op wiskundig geformaliseerde inhoud. Het onderscheid tussen inhoud en vorm is ondertussen natuurlijk reeds een halve eeuw lang compleet opgeheven geraakt. Zelfs in de filosofie. Nu ja: waar inhoud en vorm tot nihil en “néant” zijn herleid, is het onderscheid tussen beide uiteraard de jure en de facto opgeheven.
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
TE HUUR LOZERWEG 2A BAEXEM VERRASSEND RUIM EN GEZELLIG APPARTEMENT GELEGEN OP EEN SCHITTERENDE LOCATIE MET FANTASTISCH UITZICHT OVER DE GROENE VELDEN AAN DE ACHTERZIJDE. HET APPARTEMENT BESCHIKT NAAST
Volgens Guther Elsen, baas van de piste in Ovifat, kwamen er dinsdag zo’n tweehonderd mensen langs de kassa. Op een drukke dag zijn dat er duizend tot wel tweeduizend. Ovifat was dinsdag de enige plek in België waar geskied kon worden. ,,Helaas was er maar één lift open”, aldus Loeke Bergstein.

“beste outdoor survival gear winter auto overlevingsuitrusting”

Soms is het tijd voor iets nieuws. Een master Leraar Geschiedenis volgen aan de Hogeschool van Amsterdam biedt je de uitgelezen kans om meer uit jezelf en je carrière te halen. Je ontwikkelt je tot eerstegraadsleraar geschiedenis.
Tranen vulden haar ogen. Ze moest hier weg, maar opstaan was gelijk aan een doodsvonnis. De dood door zijn hand, de dood van haar familie door zijn agenten. Blijven betekende de rest van haar leven in een cel in Yig-Masuul. De macht lag bij hem.
‘Je zult wel gelijk hebben. Maar vertel nu eens eerlijk,’ – dit keer was het mijn beurt om me tot dicht bij hem voorover te buigen – ‘waarom ben je terug­gekomen? Niet om mij een gunst te verlenen. Wat is er hier op Aarde dat je niet kunt vinden in dat Neo-Eden van je?’
Zo ver is mijn oude ik gekomen op zijn gedoemde tocht naar Mook. Ik voel alleen een vage melancholie, en een versterkt gevoel van urgentie dat mijn benen nog sneller doet bewegen. De neergestorte 747 ten noorden van Rotterdam echo’t het gevoel dat ik vlieg. Mijn spijkerbroek en overhemd klapperen als slecht gespannen zeilen. De wind van mijn voortgang giert langs mijn jukbeenderen, rukt aan mijn haar, schuurt mijn nieuwe huid tot ik begin te vrezen dat ik teveel van mezelf verlies.
De ziel is objectief.  De vorm is objectief.  Wanneer deze samengaan, zul je het leven vollediger beginnen waar te nemen.  Vanuit deze nieuwe manier van omgaan zullen spontane inzichten ontstaan en geïnspireerd worden.  Zicht en inzicht, uiterlijk en innerlijk in gemeenschap.
Ze nam hem over, trok twee stroken uit de platte buik, drukte het juiste vlak in en zette het op tafel. Het beeld op de muur was haarscherp, een perfect vier­kant, op het oog perfect waterpas, vol van kleur.
Jonas Grimpeerd grimaste naar me. ‘Zie je wel, noten­kraker,’ zei hij. ‘Ik zei toch dat we naar Euphrat zouden gaan? Het is onze beste optie, weet je,’ vervolgde hij toen minzaam, maar net iets te sluw.
Hij had dit eerder gezien, besefte hij opeens. De herinnering bleef net buiten zijn bereik, gaf alleen vage aanwijzingen over wat hij destijds gezien had. Het was lang geleden, in een van zijn eerste levens. Een ten­toonstelling van werk dat toen al oud was. Hetzelfde patroon, of toch bijna. En nu gemaakt door iemand die pas aan zijn eerste leven begonnen was.
[Heeft het te maken met het gegeven dat mensen meer en meer alleen wonen, zich afzonderen of afgezonderd worden zodanig dat de eenvoudige bijsturing van mensen onder elkaar via simpele niet-agressieve bemerkingen van het genre “Die niet zo flauw!”, “Maak je maar niet druk!”, enz., vervangen moet worden door een controle door bureaucratisch functionerende Staatsinstanties? En is dat dan een “conjunctureel” en dus op termijn weer voorbijgaand verschijnsel? Et cetera, je blijft mijmerend wel een uurtje bezig in dat pril lentezonnetje van vandaag.]
Dat het veekapitaal eigendom was van de man is vanzelfsprekend. Het zijn dan ook de herdersvolkeren die in eerste instantie het strengste patriarchaat zouden invoeren, zoals te lezen valt in de Bijbel en de Koran, een patriarchaat dat nog steeds meer dan dominant is in het Midden-Oosten en bij de Afrikaanse stammen op de rand van de Sahara. Zoals reeds gezegd stoelde de veeteelt (en ook de landbouw) veel minder op brede interfamiliale coöperatie dan de jacht, zodat eenieder meer op zijn familie terugviel. De patriarchen wilden vanzelfsprekend hun kapitaal binnen die familie houden. Overigens konden door de productiviteitsstijging de families zich verder opsplitsen in kleinere eenheden, zodat we stilaan van gezinnen konden spreken. Echtgenotes waren dus veel meer dan voorheen op elkaar aangewezen. De patriarchen stonden erop hun bezit door te geven aan hun kinderen liefst dan nog aan hun zonen en onder die zonen bij voorkeur aan de eerstgeborene. Patrilokaliteit (de bruid gaat inwonen bij de familie van de bruidegom) werd de algemene regel. De gehuwde vrouw werd strikte monogamie opgelegd, zodat de man zeker was dat de kinderen die zij baarde wel degelijk de zijne waren. Hierdoor verschraalde de vrouwelijke seksualiteit: overspel van de vrouw werd met de dood bestraft. Haar lichaamsvormen werden verhuld in een kleurloze kledij. De vrouw werd als het ware onder huisarrest geplaatst en vastgekluisterd aan het weefgetouw. De mannen werden bijzonder jaloers. Ze werden ook brutaler en agressiever, niet alleen jegens hun vrouw(en), maar ook jegens hun kinderen, vooral hun zonen van wie ze immers plots iets heel klaar en duidelijks verwachtten: het beheer van het eigendom overnemen wanneer de patriarch oud en stervende was.

“empyrion galactische overleving landingsgestel vrouwelijke overlevingsuitrusting”

The “Femme fatale” came into being in the fin-de-siècle of the 19th century. In the context of the new urban life shaped by rapid industrialization, she drove men to turn their head of their worldly business and to fall into the deepest abyss. Woman was the danger on the path to male i.e. human success and progress.
Terug naar het paleolithicum. De personalisering stoelt op haar tegengestelde, de reïficatie of verzakelijkte verzelfstandiging van de gemeenschap tot een beginvorm van de Maatschappij of de Staat. Het individu kan door de gemeenschap beoordeeld en ook veroordeeld worden. Hij kan worden terechtgewezen en wanneer zijn handelen de samenleving ontwricht uitgestoten worden. In de eerste mensengemeenschappen zonder bezit, zonder vaste huwelijksrelaties kon niet zoveel mislopen. Met het voedsel van een ander gaan lopen werd vermoedelijk op algemene afkeuring onthaald. Mogelijk bestond er geen verbod op kindermoord als de moeder aanvoelde dat de pasgeborene niet levensvatbaar was. Het waren hoe dan ook zaken die het samenleven niet ontwrichtten. Wat wel tot consternatie leidde waren uitbarstingen van agressie en tegenover een stamgenoot: een hoog oplopend handgemeen tussen mannen, scheldpartijen tussen vrouwen of een verkrachting van een vrouw door een brutale man. In dat geval lieten de groepsleden of een deel ervan (b.v. alleen de vrouwen) luid hun afkeer blijken. En wat tot ontwrichting leidde (naast externe catastrofes zoals natuurrampen) was in het bijzonder de (in warmen bloede) gepleegde moord op een evenmens, zeker wanneer het slachtoffer een directe bloedverwant betrof. Verbijstering en verwarring alom (‘bijster’ komt van een Indogermaanse wortel ‘bhei’ = beven, wild rondlopen; ‘war’, ‘verwarring’ vinden we terug in het Engelse ‘war’ en het Franse ‘guerre’, die beide ‘oorlog’ betekenen: immers oorspronkelijk trok men niet in gespreide slagorde maar in complete ‘verwarring’ de vijand tegemoet). En in die luidkeels geuite verwarring werd de moordenaar ofwel verjaagd ofwel dood getrappeld. Daarover werd niet van gedachten gewisseld. De verjaagde of vertrappelde moordenaar werd ‘vogelvrij’ verklaard: zijn lijk mocht niet begraven worden en werd overgelaten aan de vogels. Hij was in de termen van Giorgio Agamben de voorloper van de Romeinse homo sacer, de Germaanse weerwolf, de rechteloze mens die gedood mocht worden zonder dat er van moord sprake was én tegelijk niet mocht geofferd worden (en dus ook niet ceremonieel begraven mocht worden). De Bijbel vertelt ons hoe Kaïn na de moord op zijn broer Abel (de eerste moord uit ’s mensen geschiedenis; Kaïn sloeg Abel dood omdat Jehovah meer oog had voor Abels offer als schaapherder dan voor het zijne als landbouwer) het land moet verlaten: ‘En nu zijt gij vervloekt en verbannen van de aardbodem, die zijn mond heeft geopend om het bloed van uw broer uit uw hand te ontvangen. (…) Een zwerveling en een vluchteling zult gij worden op de aarde’ (Genesis 4:11-12). Waarop Kaïn klaagt: ‘… en ik zal voor uw aangezicht verborgen zijn; en ik moet een zwerveling en vluchteling worden op de aarde, en het is wel zeker dat een ieder die mij vindt, mij zal doden.’ (Gen. 4:14). Jehovah bracht daarop het zogenaamde Kaïnsteken aan op Kaïns voorhoofd ‘opdat verhinderd werd dat iemand die hem vond, hem zou doodslaan’ (Gen. 4:15). God verjaagt dus Kaïn maar vermijdt dat die zelf ter dood zou worden gebracht. Straf (verbanning) en vergiffenis komen hier dus al samen. We zouden tegenwoordig stellen dat God verzachtende omstandigheden in acht heeft genomen.
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 15 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Vermoedelijk duurden de eerste echtelijke relaties niet langer dan een paar zwangerschappen, waarna beide partners overgingen op een nieuwe relatie: seriële monogamie, zoals Helen Fisher deze aaneenschakeling van relaties noemt. Bij de meeste tegenwoordige jager-verzamelaars zien we dat seriële monogamie daar nog steeds het gebruik is. En zij verwacht dat wij als samenleving terug die richting opgaan. Nog opmerken dat Helen Fisher ervan uitgaat dat paarvorming ontstond doordat de vrouwen, die als mensen immers ook rechtop waren gaan lopen, niet zoals mensapen hun kind op de rug konden dragen en dus gehinderd werden bij het voedsel zoeken: zij besluit daaruit dat vrouwen behoefte hadden aan een partner, maar vergeet te bedenken dat ze veel gemakkelijker op een vrouwelijke allo-ouder beroep konden doen.
Met nieuwe energie trok hij de rugzakken weer omhoog en begon aan het volgende deel van de tocht terug, met een ruime boog om het nest galspinnen heen. Zijn vermoeidheid maakte dat hij af en toe struikelde op de ongelijke bosgrond. Na de derde keer besloot hij rustiger aan te doen, want hij herkende zijn eigen haast die werd ingegeven door zijn verlangen naar de vrouw die thuis op hem wachtte. De avond is nog jong, Harrald, beter wat later en in één stuk dan vroeg met een gebroken been. Of erger.
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u meer energie?Deze handige kit zal u helpen de dagelijkse ups en downs te overleven.Bevat de De-Stress, Sleep & Energise Aromatherapie Roller Balls
Zij had net daarvoor een mooie vakantie in Australië gehad met een andere zus bij een derde zus op bezoek, In de buurt van Brisbane. Ze hebben heel wat mooie dingen gezien in Australië. Vooral het snorkelen op het Great Barrier Rif was prachtig geweest. Ze was anderhalve dag vóór mij weer thuis gekomen.
Onze creatiekracht is enorm gegroeid. Je kunt nu de versnelling van je creatiekracht ervaren. Dit hoort bij het Nieuwe Leven. Houd je intentie, je doelstelling op goddelijke groei. Leef en werk vanuit je hart.
Biochemische modellen stellen of suggereren op zijn minst dat neurobiologische gegevens als oorzaak fungeren van ons gedrag en handelen (de psychologische gegevens dus). De biochemische beschrijving in termen van neurotransmitters is echter alleen maar een beschrijving op een ander niveau van de wijze waarop we psychologisch spreken over gemoedstoestanden, stemmingen en emoties. In feite betekent de bewering dat serotonine en dopamine ons keuzegedrag overnemen in geval van een teveel aan alternatieve keuzemogelijkheden, dan we bij een keuze uit vergelijkbare alternatieven ons zullen laten leiden door onze stemming en emoties zodat we bvb. of meer voorzichtig of meer risicovol zullen optreden. We kunnen natuurlijk de serotonine- en dopamine-peilen artificieel opdrijven of verlagen door het nemen van bepaalde geneesmiddelen. Zo onderdrukken antipsychotica de dopamineproductie met als gevolg een lusteloze stemming, een mindere ontvankelijkheid voor plezierprikkels en een algemeen afgevlakt gevoelsleven. Maar ook hier blijft het zo dat het neurobiologische en het psychologische twee verschillende registers zijn die eenzelfde proces volgens een verschillend discours beschrijven.
Negatieve factoren: angst, heimwee, verveling, omgaan met falen, verliezen van hoop, is een greep uit het assortiment van fobieën of stress factoren waarmee men kan te maken krijgen in een overlevingssituatie. Het grootste gevaar komt van angst, er zijn mensen die volledig hun capaciteiten en hun helder denken verliezen wanneer ze geconfronteerd worden met hun grootste angsten. Je mag zo goed voorbereid zijn dat je wil, en de laatste snufjes van high tech materiaal bij je hebben, wanneer de angst je overmand kan je situatie plots een desastreuze wending krijgen. Wanneer je jezelf in een overlevingssituatie bevindt is het van levensbelang dat je zo snel mogelijk je situatie probeert in te schatten. Het simpel feit van te weten dat het erger had kunnen zijn kan je gezond verstand in werking doen treden. Het opgeven van hoop door te falen in de dingen waar je mee bezig bent kan ook leiden tot een deprimerende gemoedstoestand.
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.