“essentiële wildernis overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting sweepstakes”

Ze wrikken de spleet wijder en voeren de touwen erdoorheen, ze omwikkelen het boegbeeld en leggen vlotte knopen. Spanish Joe en Scar-face nemen ieder een touw ter hand. Long Tom klemt zijn kaken opeen voor de last die hij gaat ontvangen. Ellis plaatst de koevoet om de laatste nagels waaraan het beeld nu nog hangt los te wrikken.
1) zelfgemaakte ‘mukluks’, eskimolaarzen. Met meerdere wollen sokken, bankstellen leer en rendiervacht. Herten haren zijn hol en daardoor extra isolerend en breekbaar. Let op als je zelf ooit van plan bent om een rendiervacht te kopen; Ze vallen dus allemaal gigantisch uit. Ik dacht dat dat buiten wel kon. En met die hoeveelheid haren blijft er genoeg over.
Interculturele conflicten “The more people know about fraud, the more they discuss it, and the better society can fight it” (OLAF, Deterring Fraud by In-forming the Public, 2005, 2006). Wij wensen in deze bijdrage een overzicht te geven van inbreuken die gepaard gaan met de migratie van personen. Het begrip ‘migratie’ kan echter binnen de definitie ‘ondergrondse economie’ heel breed ge-interpreteerd worden. 1 Daarom beperken we ons tot de materies tewerkstelling van buitenlandse werknemers en mensenhan-del. Binnen deze context stellen de soci-ale-inspectiediensten immers dagelijks inbreuken vast. In de meest extreme vorm situeren deze inbreuken zich binnen een criminele context. Op basis van een recente enquête naar zwartwerk in de EU-27, georganiseerd op vraag van de Europese Commissie, is vast te stellen dat de Belgische bevolking de ‘irreguliere immigranten’ als een vatbare categorie voor zwartwerk beschouwt (zie tabel 1) (Europese Commissie, 2007b). In tegenstelling tot werklozen en zelf-standigen is het verschil in opinie tussen Vlaanderen en Wallonië inzake ‘irregu-liere immigranten’ minimaal. De Euro-pese Commissie beschouwde reeds in haar eerste Mededeling betreffende zwartwerk de ‘illegale immigranten’ als één van de hoofdgroepen van zwartwerkers (Europese Commissie, 1998, p. 2).
Het Ganzo F803-DY Fixed Blade Survival heeft een mooie prijs/kwaliteitsverhouding. Een mooi vaststaand mes met zwarte afwerking. Het rubberen handvat heeft een antislip waardoor hij goed stevig in de hand licht. Het zwart gecoate drop point lemmet met een gedeelte aan de achterzijde voor het gebruik van de firesteel. Het mes wordt geleverd me
Toen gingen mijn ogen open en is er stap voor stap openbaring gekomen over mijn achtergrond in Duitsland en de gevolgen van mijn familie die een bloedverbond met de duivel hadden gesloten én waarvan mijn gezin en ik de slachtoffers waren geworden.
Schnitzler biedt ons geen concrete uitleg over welke vormen dit protest zou aannemen of zou moeten aannemen. Noch wie, wat of hoe dit verzet zich zou (moeten) organiseren. Hij ontwaart echter een groeiend kritisch bewustzijn ten aanzien van de wijze waarop ons handelen door de informatie- en communicatietechnologie (ICT dus) wordt gestuurd, gestroomlijnd, gedetermineerd en geconditioneerd. Hij haalt enkel een paar anekdotische initiatieven aan die ingaan tegen de (althans in Schnitzlers analyse en voorstelling) kapitalistische, monopolistische en totalitaire tirannie van de genoemde internetgiganten en van de sociale media. Maar daar blijft het zo ongeveer bij. Alleen verwijst Schnitzler nog uitgebreid naar de aandacht van de publieke opinie voor de klokkenluider Edward Snowden en voor de afluisterpraktijken van de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA. In alle eerlijkheid: ik geloof niet dat we bezield zijn geraakt door een massaal Snowden- of NSA-effect. Wie niets te verbergen heeft, hoeft geen schrik te hebben voor de mogelijkheid dat hij/zij wordt afgeluisterd of in het oog gehouden. De doorsnee internetgebruiker weet vermoedelijk niet echt hoe Snowden of NSA te plaatsen. Al evenmin maken veel mensen zich druk over de manier waarop Facebook de grenzen van onze privacy aftast of overschrijdt. Net zoals heel wat arbeiders in de eerste fases van de Industriële Revolutie amper geïnteresseerd waren in het wel en wee van de politieke leiders van hun land. Als ze al een nationaal gevoel hadden, want de natievorming heeft zich eigenlijk pas in de periode 1850-1900 volledig voltrokken. Ik denk/vrees dat de aandacht voor de zaak Snowden en voor de NSA-praktijken betrekkelijk marginaal was en zich wezenlijk beperkte tot de betere middenklasse. Beide items (net zoals Julian Assange van WikiLeaks) zijn ondertussen ook al serieus in de vergetelheid geraakt. Intellectuelen en mensen met een zogenaamd “kritisch bewustzijn” zijn omzeggens altijd goed opgeleide middenklasse-figuren (geweest). De sociaaleconomische elite heeft geen probleem met ICT en ook de lagere klassen aanvaarden ICT zoals het is en komt, zeker de jongere generaties die met ICT opgroeien. Nu, aan de andere kant: ook de ICT-innovators, -propagandisten en internetfreaks zullen vermoedelijk in een ruime meerderheid te situeren zijn in die betere middenklasse. Dat soort kritische en sceptische attitudes hoort immers bij het wezen en de status van goed opgeleide middenklasse-mensen. Kritisch zijn is ergens hun “sociale functie” (of “dysfunctie”?). Maar hoe kritisch een pak middenklassers staan tegenover ICT, ze zijn ook diegenen die het meest gebruik maken van internet, de sociale media en andere digitale instrumenten, en dus ook het meest online zijn. En de maatschappelijke invloed van hun internetgebruik zal veel groter en veel intenser zijn dan hun kritische attitude t.o.v. ICT. Schnitzler beseft wel dat ICT ons allen enorm veel baten oplevert tegen een geringe kost, een gegeven dat een bijzonder sterke rem vormt op zijn verhoopte “verzet en opstand”. In het geheel genomen geloof ik dat we van doen hebben met een, zeker kwantitatief, eerder marginaal aantal intellectuelen en opiniemakers die gretig wijzen op het reële gevaar van de digitale technieken voor de “menselijke waardigheid” (waarvan Immanuel Kant destijds stelde dat deze waardigheid het enige goed is dat niet kan gekocht of gekocht worden). Internetfreaks en techno-intellectuelen scoren m.i. qua aantal en invloed hoger, en vermoedelijk zelfs qua kwaliteit, net zoals de romantische dichters die zich destijds afzetten tegenover de rook en de schoorstenen van de Industriële Revolutie, toen sociaal gezien vrij marginaal waren.
Net in de jaren van de Grote Oorlog waren een hele hoop avant-gardisten die niet gemobiliseerd waren, op de achtergrond bijzonder actief, zoals de eerste dadaïsten (de Roemeen Tristan Tzara, de Elzasser HansArp, de Duitser Hugo Ball, enzovoort) in hun Cabaret Voltaire in Zürich. Het is in het bijzonder tijdens die oorlog dat avant-gardisten de grondslagen legden voor de nieuwe literaire en artistieke referenties, referenties die grotendeels nog altijd stand houden. De historische constellatie van de Belle Epoque (1900-1914) liet echter ook een scherpe sociale ongelijkheid zien tussen onderbetaalde arbeiders en een topelite die zich overgaf aan een frivool leven vol perversiteiten. De toename van de sociale ongelijkheden leidt er juist in veel gevallen toe dat  gewone mensen zich terugplooien op een “politiek incorrect” nationalisme – zie bv. anno 2015 Vlaanderen, Frankrijk en vooral Hongarije en Oekraïne. De realiteiten van Belle Epoque vinden namelijk een echo in onze aanhef van de 21ste eeuw, zeker in Europa. Ook nu zien we hoe vooral de jongeren van de betere middenklasse en de elite kosmopolitisch denken en handelen terwijl de met bestaanszekerheid bedreigde minder begoede lagen (waaronder een pak gepensioneerden) zich nog meer dan vroeger gaan hechten aan hun vertrouwde en traditioneel “zuivere” lokale en regionale ruimte. Deze tweespalt laat zich vandaag (5 september 2015) bijvoorbeeld zien in de uiteenlopende en onverzoenbare attitudes en opinies m.b.t. de zogenaamde vluchtelingencrisis. In Duitsland vertaalt deze tweespalt zich reeds in kleine burgeroorlogjes. En oorlogstaal wordt ook meer en meer aangewend om eigenlijk alledaagse meningsverschillen te beslechten. En dit niet alleen op de sociale media. Het is alsof een groot aantal mensen uit zijn op oorlog op kleine schaal. Maar deze polemofiele ingesteldheid kan meehelpen aan het uitbreken van grote wereldbranden. Met een reeds besliste oorlogsvoering in het achterhoofd zullen partijen in een conflict zich vermoedelijk eerst liever afmaken en laten afmaken vooraleer rond de tafel te gaan zitten voor het vinden van een voor iedereen aanvaardbaar politiek akkoord. En bij eventuele oorlogen zullen het weer vooral de armsten en de sociaal meest kwetsbaren zijn die zullen sneuvelen. Zou er dan toch een “natuurwet” zijn die ervoor zorgt dat de zwakkere categorieën van de menselijke soort moeten uitsterven eerder dan dat hen via een rechtvaardig humanitair of caritatief beleid of een inkomstenherverdeling een redelijke levenskwaliteit wordt gewaarborgd?
Het is m.i. niet de anonimiteit van een Facebook enzovoort die mensen uitnodigt of ertoe brengt zich te laten opmerken met hatelijkheden en agressief taalgebruik. Het lijkt me correcter ervan uit te gaan dat mensen die zich verlagen tot dit soort posts of comments, effectief om één of andere reden (tijdelijk of relatief permanent) woede en haat in zich dragen en deze willen ventileren. Ongetwijfeld zal die woede of agressiviteit ook geuit worden in andere settings. Mensen die zich ergeren aan alles en nog wat, mensen die zich op Facebook als de betweter presenteren: dat soort mensen had je vroeger ook.
Het acteerwerk van de cast is erg goed. De muzikale begeleiding bij deze film is ook goed. Wat ook goed is, is dat de film verschillende tijdsprongen maakt zonder dat de film rommelig overkomt. Als kijker houdt je het overzicht.
5. 3 1. Inleiding Aanleiding De brief van Ilse is een veelzeggend voorbeeld van hoe hoog de nood kan zijn als je eigen partner seksverslaafd is. Ik merk dat er in de prak- tijk voor degene die worstelt met zijn verslaving voldoende aanbod is in de hulpverlening. In de verschillende behandeltrajecten, voorname- lijk in groepstherapieën, gaat het ook over de partnerrelatie. Maar met anderen praten over je relatie is heel wat anders en soms gemakkelij- ker dan er samen met je partner over te praten. Dat een seksverslaving een grote impact heeft op de partnerrelatie is een feit, maar wat te doen wanneer je hiermee als partner geconfronteerd wordt? Systeemgericht werken met een ervaringsgerichte houding is een van de basishoudingen van de opleiding Ervaringsgerichte Psychosociale Hulpverlening en Gestalt Gezinstherapie van het Kempler Instituut. In mijn eigen praktijk, Puur Leven, begeleid ik veel gesprekken op het gebied van seksverslaving. Daarbij probeer ik de partner (de context) zo vroeg mogelijk in de gesprekken te betrekken; ik heb gezien hoeveel toegevoegde waarde dit heeft. Maar het lukt niet altijd om de partner te helpen en de relatie te red- den. Dat heeft enerzijds te maken met onduidelijkheid omtrent het precieze effect dat een seksverslaving heeft op de partner en de rela- tie; vaak is de breuk tussen de partners ook al zo groot dat uit elkaar te gaan de enige optie lijkt.
Hij wandelde om de eerste heuvel heen. Varens, wingerds en stiletto­doorns vormden een dichte haag die het lopen bemoeilijkte en hij kon nu al zien dat de andere heuvels minstens net zo moeilijk begaanbaar waren. Op deze manier kon hij weken, zo niet maanden blijven zoeken naar een ingang en dan moest het maar net de juiste ingang zijn.
Binnen laten Paul en zijn makkers hun vlammen­werpers doven. Ik vroeg het me al af, en glimlach inwendig. Mook heeft misschien een goed wapen gevonden tegen mijn kennelijke onkwets­baarheid, maar de inherente zwakte ervan niet goed doordacht. Ik laat me gewillig de rechter lift in diri­geren. Een van de soldaten trekt een knuppel met twee stalen punten. Terwijl hij naar de tredmolen loopt, laat hij een blauw­witte boog tussen de punten knetteren; de liftslaven zetten zich in beweging. De snurker krijgt de stok in zijn flank en komt tot een bruut schokkend ontwaken. Paul en een van de anderen voegen zich bij me in de lift, en kreunend en krakend begint de lange weg naar boven terwijl de buisverlichting met een glasachtig tingelen aanspringt.
Peter mengde zich opnieuw in het gevecht en nu was het de studeer­kamer die het moest ontgelden. De dozen papier in het midden van de kamer, die daar nog stonden om uitgezocht te worden, ontploften in een wirwar van papier. Het leek wel of er een confetti-kanon werd afge­schoten. Lijsten met foto’s van plaatsen waar ze samen waren geweest vlogen van de muren en sloegen in een chaos van glas en hout tegen de vloer. De typemachine begon als een razende te typen, vrat het papier op dat nog op de rol zat, draaide om zijn as en spuugde tenslotte de schrijfrol uit als een rotte kies die was losgeraakt. Het ding knalde met een laatste harde ping! tegen de muur en bleef daar halverwege een gipsplaat hangen.
Wanneer ben je oud eigenlijk? Hoe meet je het? Ikzelf ben nog zeer vitaal en heb een lichaam van een 20 jarige, dat mijn koppie de sporen van het verleden mee draagt is een andere zaak, fysiek echter kan ik het nog aan en dat geldt voor velen van ons “oudere muzikanten”.
Jullie hebben de wereld, het groepsbewustzijn al met het internet opgezet.  Nu moeten jullie leren om de systemen van jullie wereld die eenmaking en gelijkheid en waarde creëren, te verfijnen.  Er zal minder controle, dominantie en geheimhouding zijn.  In persoonlijke relaties zul je uitbarstingen krijgen als er sprake is van mede-afhankelijkheid.  Dit is een teken van onevenwichtigheid en het vervult niet.
Duidelijkheid is liefde. Dingen onduidelijk houdend in de geheimzinnigheid van verborgen kulturen die verzot zijn op hun kostbare continentie, ontbreekt er heel wat liefde in de wereld. Geheimhouding, inwijding en verraad zijn de dominante thema’s van de mensheid. Hoe twijfelachtiger de kultuur is, hoe meer verborgen de werkelijkheid. Openheid wordt algemeen beschouwd als een teken van kracht: zeg de wereld dat de Heer de last van zijn eigen schaduw op zich nam (afb.), vertel de wereld over de uitvinding die in het belang van iedereen is. Geen kopen en verkopen is het ideaal. Geen prijskaartje aan het belang van de waarheid. Dit is het ideaal van een open kultuur waar iedereen alles mag weten uit bibliotheken en informatie-netwerken. De betekenis van de geheimhouding vindt men in de stilte die de zwakheden omgeeft. De zwakheid mag niet worden verraden: het is privé, een beroepsgeheim of een beroepsafwijking waarop de voorgaande regel van zelfverantwoordelijk niet-beschuldigen van toepassing is. Het is zelfs een psychologische wet: een persoon kan alleen doorgaan met een positief zelfbeeld, ondanks de zwakheden, eventueel het meest onwaarschijnlijke van de overeenstemming verdedigend. De advocaat zal het in de rechtszaal verdedigen, de psycholoog in de therapiekamer, de echtgenoot zal het in zijn huwelijk verdedigen en de priester zal het vergeven op de biecht. Duidelijkheid is liefde en duidelijk te zijn over je trouw is van het grootste belang. Daarom is bewijs leveren van trouw aan de orde van de ziel van primair belang, de bevrijding in dienstbaarheid het grondmotief van het handelen makend. Deze duidelijkheid stelt niet alleen de heiligheid van het huwelijk veilig maar ook de verlossing van de mensheid. In deze zin is de sensatielustige hang naar roddel niets dan verraad terwijl de bekentenissen van diegenen herboren voor de orde de realiteit van het geloof in het echte ware uitmaken.
Het is inmiddels zaterdag. Ik heb dit weekend dienst. Het is niet druk, ik kan dus gewoon op tijd eten. En nu aan een brief aan iedereen werken. Maar om de vloeren in het hele huis te dweilen of de muren in huis te gaan schuren en daarna te gaan schilderen, of de ramen te gaan wassen, daarvoor is de rust tussen de verschillende oproepen te kort. De was doen, dat kan nog net. Maar dan is er zo ineens weer een probleem op de verloskamer of een spoedoperatie. Dat weet je nooit. We wachten maar af.
Ik heb ze nog niet veroordeeld. Ik kan moeilijk aanklager, rechter en beul tegelijk zijn, al denkt de held van Pechtold, Abu-Bakr-Al-Baghdadi Erdogan, daar heel anders over. Ik ben tenslotte Pechtold niet, ik ontken en financier de Turkse genocides niet, ik beschrijf ze.
Kopen en verkopen zal iedereen onderwerpen aan de wetten van het geld. Terwijl God geld kan zijn, is geld op zichzelf God nog niet. Zoals zoveel onomkeerbare waarheden moet dit worden onthouden. korrupt kan men zijn op ieder nivo van het materiële leven. Men kan een goede pauper zijn en een slechte, een goede miljonair en een slechte. Geld maakt geen onderscheid tussen mensen. Men kan een mens niet naar zijn bankrekening beoordelen. Het hogere principe van onderscheid is te geven zonder er iets voor terug te verlangen en te ontvangen met niets dan dankbaarheid. Praktisch betekent dit dat men er van zou moeten houden belasting te betalen en een gelukkige samenleving te creëren met een zinvolle regering aan de ene kant en anderzijds gelukkig te zijn met het ontvangen van alleen enige basis-aanpassings-beloning als sociale zekerheid. Als zowel rijk als arm gelukkig kunnen zijn, dan kan de samenleving worden beschouwd als een spel dat mensen altijd naar genoegen kunnen spelen. Zolang de regels van het spel maar duidelijk zijn, kan het spel eerlijk worden genoemd. Dit moet de voorwaarde voor eerlijke rechtspraak zijn: helderheid van regels en gelijke kansen op een basis van sociale zekerheid. Het tegendeel is dubbelhartigheid en sociale angst met iedereen onzeker een dief zijnde afhankelijk van de manier waarop je het bekijkt. Geld een instituut van het wantrouwen vindend kan men het ideaal van vrije voorziening van goederen en algemene dankbaarheid stellen in achting van het verschaffende systeem. Dit betekent dat men zijn verlangens in bedwang zou hebben en dat alle werk naar behoren zou worden gedaan. Dit betekent ook dat iedereen zijn funktie zou kennen met de identiteit als een gegeven realiteit. Vooruitgang zou dan gedefiniëerd zijn als natuurlijke uitbreiding in kwaliteit meer dan in kwantiteit.
Willem keek weer naar buiten. ‘Ik zie hem zo weer voor me. Ritmische halen aan die ouderwetse gehaktmolen. Zekere, geoefende handen die de worst draaien.’ Willem drukte zijn verbonden hand tegen zijn borst.
De 3de graad Steenbok wordt ook wel de Asculaapgraad genoemd. De asculaap is een oud Grieks symbool dat wordt geassocieerd met astrologie, de Griekse halfgod Asclepius en met medicijnen en genezing. Het bestaat uit een slang die zich rond een staf draait. De halfgod Asclepius werd onderwezen door de centaur Cheiron. Cheiron inspireert ons om meesterschap te krijgen over ongeneeslijke wonden. Asclepius was zo kundig dat hij soms patiënten mee terug nam uit de dood. 2011 belooft dus een jaar van heling te worden. De zwarte Maan in Vissen in 6de huis in de jaarhoroscoop van 2011 laat zien dat de instroom van kosmische energie de nadruk legt op heling.*5 De energie van de Bron is de lijm tussen losse facetten, zoals organen, cellen en DNA. De organisatie van ons lichaam is in de huidige evolutie aan het reorganiseren en dit kan nogal wat ongemakken en pijn opleveren. Er wil ontspanning en een andere manier van stromen ontstaan in de organisatie van ons lichaam. Een manier van stromen van energie die van binnenuit komt. Lees verder in het artikel over de ontwikkeling van dualiteit naar polariteit. Hier vind je meer informatie hoe je dit proces van verandering kunt ondersteunen.
‘Ik heb er genoeg van,’ zei ridder Harbrand kalm. Hij trok zijn zwaard en stapte van het pad; de krijgsman volgde zijn voorbeeld, bijl in de hand. Urendel klampte zich nog steeds aan zijn relikwie vast en bleef op het pad staan alsof hij eraan was vastgenageld. En Eochaid? Terwijl de zusters allemaal tegelijk iets gilden in hun oude koeterwaals, een haast snauwend, atavistisch bevel, zette de dwerg het op een lopen over het pad naar de Toren.
Ja, het moest wel zo zijn dat de nevel binnen was gedreven, een nevel zo dicht als die op het Meer van Ana in wintertijd, want waarom zagen ze anders zo weinig? Toen het opnieuw stil was en de strijders begrepen dat ze zich beet hadden laten nemen omdat er helemaal geen nevel hing in de Hal, zagen ze dat ook Cynethryth niet meer voor haar troon stond. In feite was ze in de hele Hal niet meer te bekennen, en ook niet in schuur of stal, of waar dan ook op het koningserf.
H.F ++% 6%4+#96+: 6%4+# #).* ,S/ *+%;+% *+2 “BB+*””B 9+; F””# 4+ 4.”$%6;+ MTD 5B++: 4″2 @+2 5#+.% =”% 4+ *”%%+% +#$+# ?”; $+:#6*A+% 4″% 4″2 =”% 4+ =#6)?+%C 1+2 @+#;+%%+2?+#: =”% *”%%+B.F:+ A”2.U%E2+% ?+#:2+ *.%4+# +
Ik had net kleine Mirjam nog eens verschoond en haar weer in slaap gezongen. Ik weet nog hoe ik naar haar stond te kijken. Ze lag daar zo lief met haar oogjes stijf dicht en dat snottebelletje dat bij elke adem­tocht op en neer ging. Ik kreeg helemaal een warm gevoel van­binnen. Dat klinkt misschien raar want natuurlijk zorgt mijn tempera­tuur­controle dat ik constant op 36 tot 38 graden word gehouden. Maar mijn emotionele registers waren geprogrammeerd om dat te voelen. Dat was zo’n fijn gevoel.
Grote etui van gerecycled leer – elk exemplaar is uniek Heb je behoefte aan een grote etui- Een waarin je veel teken- en schrijfgerei in kwijt kunt. Of juist veel make-up spullen. En dan het liefst een die niemand anders heeft- De Astuccio van het merk Pivvicci biedt de ruimte die je nodig hebt. Bovendien is deze etui gemaakt van reststukjes
Het blijft de bedoeling om onder welke rampzalige omstandigheid ook, een minimum aan middelen bij je te hebben die de noodsituatie waarin je jezelf bevindt heel wat gaat vergemakkelijken. Je kan natuurlijk niet ten allen tijde een volledig uitgeruste rugzak bij hebben. Het is dus van groot belang bij het samenstellen van een overlevingskit om de juiste gereedschappen en onderdelen toe te voegen die je zal nodig hebben om de hachelijke situatie waarin je jezelf bevindt te overleven. Het klinkt dus helemaal zo gek niet om wat tijd te spenderen aan het ontwikkelen van je kit! Het werk dat je in het bedenken en het samenstellen van je overlevingskit stopt zal lonen op het moment wanneer de nood het hoogst is en wanneer je leven er van af hangt.
Twee trends als het gaat over functies van scholen die recht tegenover elkaar staan hoewel ze beide de snelheid veranderende maatschappij niet ontkennen. Aan de ene kant de school als aanpassingsinstituut waarbij de school vragen die de maatschappij stelt beantwoord. Aan de andere kant de school als vormingsinstituut die lerende betrekt bij het stellen vragen aan de maatschappij.
Begin december werd er getracht macht over het internet en de publicaties van Wikileaks te krijgen door de host, die de website van Wikileaks op hun servers hebben draaien, te verplichten de site van Wikileaks van het internet te halen. De reactie van de internet community was niet mis en moderne Robin Hood-achtige situaties volgden. Mastercard gaf aan betalingen aan Wikileaks niet meer te ondersteunen. Hierop werden wereldwijd acties geïnitieerd om Mastercard aan te vallen en te blokkeren. Daarna werden Visa en andere websites die Wikileaks dwarszaten gehackt. Ook werden kopieën van de Wikileaks website op vele internetsites geplaatst om verlies van deze informatie tegen te gaan. Hiermee werd een nieuwe manier van rebellie ineens zichtbaar. De hackers zijn de Robin Hoods van onze tijd.
Even later stond hij naast haar. Hij knielde bij Sterre neer en pakte haar hand. Met grote ogen keek hij naar de bloedvlekken op haar jeans. ‘Heb je geprobeerd… Was jij voor de trein gesprongen? Lieverd, ik…’
In sommige landen is er een totaalverbod op de “pedagogische tik”, ook in de privésfeer. Maar het betreft hier wel degelijk een verbod op het “slaan van kinderen”, m.a.w. op geweldpleging. Er wordt op gewezen dat dit totaalverbod heeft geleid tot minder geweld tegenover kinderen. Dat wil ik best geloven, maar vind ik in zijn geheel uiterst eenzijdig en verdacht naïef. Of ook de zgn. “morele wreedheid” tegenover kinderen thuis of op school – en onder mensen in het algemeen, bv. op de “werkvloer” – teruggelopen is, is een andere vraag. Hoewel moeilijk “empirisch” na te gaan: wanneer ben je “wreed” geweest? Bij fysiek geweld kunnen door een arts letsels worden vastgesteld die moeilijk aanvechtbaar zijn. “Schade” die een kind of een volwassene oploopt als gevolg van morele wreedheid is evenwel nauwelijks precies vast te stellen of te “objectiveren”. Maar of onze kinderen er tegenwoordig beter aan toe zouden zijn dan pakweg 50 jaar geleden, is maar zeer de vraag. Dat zoiets als kinderpsychiatrie al een decennium in de lift zit spreekt misschien wel voor zichzelf. Het grote en steeds maar toenemend aantal kinderen dat “deskundig” begeleid wordt voor allerhande psychische problemen, zij het dikwijls in zeer vage termen gesteld, zoals het vage en vrijblijvende begrip “gedragsproblemen”, is al meermaals als een zorgwekkend fenomeen op zichzelf aangekaart geworden. Zelfmoorden, zelfmoordpogingen, zelfverminking en aanverwanten: de cijfers hieromtrent overtreffen verre deze van de frequentie van buitensporig fysiek geweld op kinderen.
staren in je zetel naar de muur vόόr je, met zijn decoratieve kaders, het ingelijste fotootje van je geliefde, de kleine beeldjes op een kastje, de plastieken margrieten in een vaas op je salontafeltje en al die andere dingen die je hart veraangenamen of met pijn van vroeger zijn beladen;
Koortsachtig schat ik mijn defensieve kansen, over­weeg ik een nood­directief te formuleren. Maar voor ik tot daden kom zijn de twee al zo dicht genaderd dat de hitte ondraaglijk wordt. Ik heb geen keus dan terug te wijken. Nog voor ik me omdraai hoor ik de andere twee vlam­men­werpers aanslaan en voel ik een wolk van hitte tegen mijn rug rollen. Als ik me heb omgedraaid, blijken de twee soldaten bij de ingang uiteen te zijn geweken. Een krimpende corridor van stinkend vuur biedt me maar een uitweg: de entreehal in.
50. 48 bent dus verantwoordelijk voor het geluk en de pijn van je partner, en voor zijn fouten en gebreken. Wanneer die verbondenheid plotsklaps blijkt te zijn verdwenen, moet je grenzen gaan stellen aan het gedrag van de seksverslaafde partner. Maar hoe doe je dat als je dat nauwelijks vanuit je eigen behoefte kunt doen, en als je zelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn pijn en zijn beslissingen. Je partner zal beroep blijven doen op het ‘wij’. De kans is groot dat er een soort co dependency ontstaat, en dat het gedrag geen absoluut halt word toegeroepen. Partners uit de achtergrond van een verwaarloosd gezin of een klu- wengezin twijfelen meer over zichzelf, over hun bijdrage in de relatie of in de seks, vinden zichzelf onaantrekkelijk of zijn heel afhankelijk van de steun van de partner: dit zijn allemaal uitingen van minder zelfwaardering en meer innerlijke leegte. Zulke partners worden har- der geraakt en hebben gemiddeld genomen meer moeite om hiervoor een uitweg te vinden. Meer innerlijke leegte betekent meer ruimte voor zelfkritiek, boosheid, slachtofferschap en ook een grotere kans op een lang en pijnlijk verwerkingsproces ( Van zessen 2012). Los-zandgezin (-A,+Z): Je hebt altijd gekregen waar je om vroeg, je was het verwende kind. Je hebt geleerd in een relatie vooral aan jezelf te denken: je handelt egocentrisch. Je hebt geleerd je zeer verantwoor- delijk te voelen voor je ouders, en je gaat voor ze zorgen omdat ze dit zelf niet doen. Je weet niet goed hoe het is om voor jezelf te zorgen en je bent daarin onzeker over jezelf. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een los-zandrelatie waarin je meestal teleurgesteld bent in elkaar. De gezamenlijke ver- bondenheid gaat geheel verloren ten koste van de individuele auto- nomie. Als partner zoek je bevrediging buiten de partnerrelatie: in een
Eigenlijk weet ik al zeker wat het volgende antwoord zal zijn. Het antwoord zelf maakt niet eens meer verschil; het hoe zal de doorslag geven. Ik slaak een mentale zucht terwijl ik mijn open blik vol genegen­heid op zijn plek houd. Ik weet dat ik een grote, complexe prijs betaal voor mijn plannen, maar het zou zoveel… beter te dragen zijn als dit niet een van de aflossingen was.

“essentiële uitrusting voor overleving overlevingsuitrusting van 2016”

In november 2003 biedt de bevolking van het dorp Navosa in Fiji excuses aan voor het doden en opeten van de Engelse dominee Thomas Baker door hun voorouders in 1867. Ceremoniële geschenken voor de nabestaanden van Baker bewijzen het oprechte berouw van de inmiddels tot het Christendom bekeerde inwoners van Fiji. Baker is het bekendste slachtoffer van kannibalisme in de 19e eeuw, omdat Jack London er in 1915 een verhaal aan wijdde in zijn bundel South Sea Tales. Veel cartoons zouden verschijnen over missionarissen die in de pot belandden op willekeurig welk exotisch continent. Het is het klassieke beeld dat hier leeft van wat kannibalisme is: de ongebruikelijke bloeddorstige praktijken van ongetemde stammen. Is dat een cliché?
Mooks ogen en mond vallen open nu de man die hij dacht gevangen te hebben voor zijn ogen is opgelost. Zweetdruppeltjes springen op zijn voorhoofd tevoor­schijn. Zijn ogen flitsen naar links en rechts voor hij in actie komt. Moediger dan ik heb had ingeschat stort hij zich door de dubbele nanovelden.
En ze doet het. Ze laat de oude schuur, waar we inder­daad geen cent voor krijgen, weghalen. De hompen gesmolten metaal die tussen de as van­daan worden gehaald zijn onbruikbaar volgens de oud ijzer boer. ’Niet zuiver,’ noemt hij het. Maar hij laadt toch een aanhangertje vol. De rest verdwijnt in grote grijpers.
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Ik draag een rugzak allermeest naar de tijd, ik houd niet van houden van dingen in mijn zakken en ik ben altijd geïrriteerd over hoe lastig het is tot mijn telefoon, dus heb ik besloten om een kleine lederen telefoon holster dat aan de riem van mijn
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
Laten we een brug slaan tussen ons welvaartsleven en het overlevingsleven van het merendeel der zambiaanse bevolking. Hierbij doe ik een oproep tot uw rechtvaardigheidsgevoel, uw geweten en uw vrijgevigheid.
Voor het eerst sinds jaren ontwaakte Zohra uit een droom­loze slaap. Onder haar lichaam knerpte een bed van keien. Ze had barstende hoofdpijn, was misselijk en gedesoriënteerd. Haar zicht was wazig. Op haar armen en aangezicht vielen druppels. Ze keek naar de hemel. Het regende zachtjes. De randen van de wolken glansden als een neon­reclame. Ze kon onmogelijk zeggen of het licht van de zon of de maan afkom­stig was. Ze ging rechtop zitten.
De HondenPage maakt gebruik van cookies. Dit zorgt er voor dat onze website voor jou als bezoeker beter werkt. Daarnaast gebruiken wij o.a. cookies voor onze webstatistieken en advertenties.info / verbergen en toestaan
45. Een managementmodel in de diepte De kikker en de oceaan14Een kikker leefde diep in een put. Hij was er ooit in gesukkeld toen hij die enekeer te ver sprong. Dat kan al eens gebeuren als je wat overmoedig bent. Hetwas een oude put, die door iedereen was vergeten. Wat aarde, mos en gras eneen beetje water dat verdampte wanneer de zon fel scheen en dat opnieuw aan-gevuld werd als het regende. De put was ideaal. Diep genoeg om beschermd tezijn tegen de belagers vanuit de lucht. De put was het koninkrijk van de kik-ker. En kikkers zijn al eens graag koning. Daarvoor zijn het kikkers.14 Dit verhaaltje werd geschreven op basis van een uitspraak van de Chinese wijsgeer Zhuangzi: “Hoe kun je aan een kikker, die op de bodem van een put leeft, de groot- heid van de oceaan beschrijven? Hij zal je niet begrijpen”. 35
Een dik jaar geleden speelde ik nog met de gedachte iets van lange adem te schrijven. Maar al snel bleek dat allerhande clevere gasten (en zelfs dames en andere transgenders) me omtrent de gekozen materie reeds jaren vóór waren. Grote namen plus een reeks meer dieper gravende maar mindere goden en pioniers.
Nu weet u ook wel dat niet iedereen in deze wereld dezelfde taal spreekt. Een taal creëert een “universum”, en dus creëren afzonderlijke talen ook aparte werelden, eigen aan de mensen die deze taal spreken. En daarenboven heeft iedereen ook nog een stukje eigen taaltje en haar/zijn eigen wereldje. Deze verschillen in gehanteerde talen of taaltjes zijn vanzelfsprekend niet bevorderlijk voor de verstandhouding tussen mensen of groepen mensen die niet dezelfde taal aanwenden om zich te uiten. Tevens zijn niet alle vormen, “toestanden” of processen die we waarnemen of onderkennen, even klaar en duidelijk. Sommige zijn wazig en missen elk saillant reliëf, anderen ontberen scherpe contouren. Hun vertaling is dan ook problematisch en mensen kunnen ze elk op een eigen bijzondere en aparte wijze benoemen of omschrijven. In al deze gevallen kunnen disputen, meningsverschillen en bittere conflicten optreden, waarbij het vloeien van bloed niet altijd is uitgesloten. Zeker despotische en dictatoriale machthebbers of machtselites houden eraan dat hun “onderdanen” homogeen zijn, m.a.w. dat ze allen op ongeveer dezelfde wijze denken en handelen. Vandaar dat staatsgrepen doorgaans gepaard gaan met een systematische liquidatie of “neutralisering” van andersdenkende potentiële rivalen. Of dat nationalistische en autoritaire regimes streven naar homogeniteit in de samenlevingsrangen door zoiets als een “nationale identiteit” te propageren of op te leggen. Homogeniteit zullen ze dikwijls ook afdwingen door een of andere softe of harde vorm van “etnische zuivering” door te voeren. Een beleid dat de “sociale cohesie” in een samenleving wil opschroeven of deze wil bewaren, is in de praktijk omzeggens steeds een beleid van homogenisering: wie zich niet “bekeert” tot de officieel voorgeschreven (“politieke, “sociale”, “religieuze”, “morele”, …) “identiteit” wordt uitgesloten en desnoods fysiek afgevoerd, zodat alle (overblijvende en als dusdanig erkende) leden van de samenleving “dezelfde taal spreken” en iedereen een “lang en gelukkig” leven beschoren is.
De brokkelige lijnen van Rotje kruipen over de horizon als het verrotte gebit in de onderkaak van de wereld. Ik dender de ruïnes van de oude havenstad in, langs een groepje Rotterdammers die geschrokken op­kijken van het open vuur waarboven ze God-weet-wat roosteren. Een straatvoetbalpartijtje stuift uiteen a;s ik het geïmproviseerde veldje doorkruis. Rotterdam was vroeger de grootste haven ter wereld, maar daar is natuurlijk weinig meer van over.
‘Ik ben de Maasvennen en de Peelmoerassen over­gestoken. De oude kaarten zijn echt waardeloos geworden, alles is veranderd. Maar ik ben erdoorheen gekomen en ik heb een aanwijzing gevonden.’ Hij opende zijn rugzak en haalde er een verweerde, beschadigde plaat kunststof uit. De letters “Eindh” stonden er nog op.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
Heer Buma zit op de eerste rij in de Kerk met de handjes gevouwen omhoog kijkend naar zijn ‘lichtend’ voorbeeld, de man in Sinterklaaspakje. Vol ontzag opkijkend naar de man in het kanten onderbroekje. Een gezegende hostie is zijn Zondagsbrood zo kan hij maandag vol moed wetgeving goedkeuren, die de Genocide op Autochtonen zal versnellen !
Wordt onze samenleving één kamp waar geestelijke ‘ondervoeding’ ons brengt tot een toestand waar wij op een prikkel reageren met het juiste gedrag zonder dat er nog een tussenfase is van ‘vrije wil’, zonder dat er nog een moment is waarbij men binnen een reeks mogelijkheden kan kiezen welke van deze al of niet zal worden gerealiseerd? Waar alle neuzen in één richting worden geduwd zodat niemand nog kan bougeren zonder het risico te lopen als pestlijder of paria te worden gestigmatiseerd. Waar de commerciële goedhartigheid van Sinterklaas niet in vraag gesteld kan worden, de politieke keurigheid van Yves Leterme boven elke twijfel verheven is, het duivels karakter van Jean-Marie Dedecker niet ontkend kan worden, de onvervangbaarheid de moeder in de opvoeding van haar kind tot maatschappelijke grondwet is verheven, de neutraliteit van de VRT-berichtgeving buiten kijf staat of waar de sclerose van de Parti Socialiste en de onbekwaamheid van Laurette Onkelinx wetenschappelijke waarheden zijn? Waar iedereen uniform denkt en handelt en men mensen met een voorbeeldfunctie maar te imiteren heeft? Waar vrije wil en morele vaardigheden totaal overbodig geworden zijn? Waar wij door de verstomming van het spreken het uitzicht op zelfbeschikking, op overleg met onszelf en met onze medemensen verloren hebben? Boven onze samenleving zweeft een aanzwellende wolk van onfeilbare mythes die lijken op de opschriften boven de ingang van de concentratiekampen. Dat wij het eens zijn dat de aarde rond is (hoewel: zo volmaakt rond is ze niet!), tot daar aan toe, maar dat sociaal-culturele constructies, mythes dus, zoals de boven alle mensen verheven godheid van figuren die men niet met de handen mag aanraken, zoals b.v. onze beminnelijke Rik Torfs (zie hieronder), de dopingzuivere Tom Boonen, het beeld van de jobcreërende UNIZO-ondernemer of de morele onkreukbaarheid van 11.11.11, dat deze mythische figuren genieten van een natuurlijke onaantastbaarheid die hen boven elke kritiek verheft, dat wordt stilaan onrustwekkend. Of hebben wij dat uitzicht op de vrije mens opgegeven omdat wij op weg zijn een nieuw soort mens te worden? Was onze ‘vrije wil’ maar een historische periode geweest die wij nu afsluiten op weg naar een superhumane of posthumane fase waarin wij onze emotionele lichamelijkheid zullen hebben ingeruild voor die van een puur rationele, ‘wetenschappelijke’ geest die voor elk probleem de passende oplossing produceert zonder dat er nog van menselijk lijden, van menselijke passie sprake is? Zal ons leven eruitzien als dat van een team kosmonauten die zich niet kunnen permitteren aan boord van hun ruimteschip ruzie te hebben met elkaar noch elkaar lief te hebben? Of zijn wij – de schrijver dezes – conservatief? Worden wij oud en kunnen wij niet meer mee met onze tijd? Ik ga in een hierna komend essay dieper in op de vraag of wij ons moeten neerliggen bij een lotsbestemming als on-mens of na-mens: het post-humane dat meer en meer in de belangstelling komt van kunstenaars, filosofen en wetenschappers.
44. 42 kan om hulp vragen. Als dat niet lukt, kunnen naasten door hun mede- verantwoordelijkheid zelf actief worden, ook zonder dat ze gevraagd worden. Herstel, vooral het herstel van vertrouwen, is in grote mate afhankelijk van of de man zelf verantwoordelijkheid neemt, weerstand of niet. In zekere mate heeft dit echter ook te maken met de verantwoordelijk- heid die de vrouw voor dit probleem op zich neemt. Onder de verant- woordelijkheid van de vrouw wordt eerste instantie verstaan dat je een open houding moet hebben, om zicht te krijgen op wat je man nodig heeft. In de enquête is aan de vrouwen gevraagd hoe zij hun seksverslaafde partner zagen. Daarbij was er keuze tussen de volgende antwoorden mogelijk: • Als de schuldige. Hij staat zelf aan de lat om met zijn proble- men om te gaan. • Als iemand die iets nodig heeft. • Een zelfzuchtig iemand, een stiekeme egoïst. • Als een kind dat moeite heeft met verantwoordelijkheid. • Het gedrag is normaal, want alle mensen zijn seksuele wezens en hebben seks nodig. Er is in de reacties een tweedeling te maken: wordt de man blijvend als dader gezien, of is hem iets overkomen wat hij zelf eigenlijk ook niet wil? In het tweede geval wordt de man meer de rol van slachtoffer toegekend. In het eerste type reacties blijft de man als schuldige ge- zien worden, en staat hij alleen aan de lat om met zijn problemen om te gaan. Vooral de houding om je man als een zelfzuchtig iemand te zien, wordt herkend: dit antwoord werd door 30% van de responden-
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. verjaardag van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).
Een ogenblik lang schakelt de realisatie mijn geest uit. Als ik wangen had, zou ik breed grijnzen. Als ik een stem had, zou ik triomfantelijk naar Sal roepen. Als ik een vuist had, zou ik die in de lucht heffen.
29. 27 4. De invloed van seksverslaving op de partner Er is al veel geschreven over de gevolgen van seksverslaving voor de verslaafde zelf, maar deze raken ook de partner. In dit hoofdstuk staat het effect van de seksverslaving op de partner centraal. De effecten kunnen opgesplitst worden in verschillende fasen: • tijdens de verslaving; • bij het uitkomen/de onthulling; • tijdens de verwerking; • tijdens herstel. Hoewel deze effecten vooral toegespitst worden op de vrouw, richt dit onderzoek zich ook op de partnerrelatie zelf: hoe is de houding van de verslaafde geweest tijdens dit proces? Welke rol kan de verslaafde spelen in de verschillende stadia van herstel van de partner, en wat is daar voor nodig? Effect ten tijde van de verslaving Er zijn veel effecten van seksverslaving bekend die zich afspelen bin- nen de relatie, en die bewust en onbewust door de partner ervaren worden. Gevolgen op emotioneel en lichamelijk niveau (bijvoorbeeld op het vlak van de intimiteit), maar soms ook op financieel niveau raken altijd ook de partner.
Telkens ik langs mijn innig geliefde boekhandel passeer, ligt tussen de eeuwig tijdloze klassiekers zoals “Loog en Serpentijn” en “HERMAN Onder vrienden: Liber Amicorum Herman Van Rompuy” een pas verschenen boek met als suggestieve titel: “Hoe met (X) de Wereld zal Veranderen!”. (bv. X = de 21ste-eeuwse robotica, of Monsanto’s ggo’s, etc.). Boek dat lonkt naar goedgelovige mensen die vrezen al deze veranderingen te zullen moeten ondergaan. Een sluipende pathologie waaraan en waaronder de auteur van het ophefmakende boek uiteraard zelf niet lijkt te lijden. De auteur is zelf in alle geheimen goed ingewijd en heeft de nakende en dreigende wereldveranderingen “onder controle”. Zij het dat ook zij/hij een even weerloos en schaapachtig slachtoffer zal zijn van de spectaculaire en apocalyptische metamorfoses die aangekondigd worden in het stamverwante uitnodigende boek dat bij mijn volgende passage de vitrine zal sieren.
Er wordt elke keer een aantal evaluatie-sessies gepland met de Vrienden van Bawku en het ziekenhuis management, maar al worden deze sessies naar locaal gebruik onder aanroeping van de Naam des HEEREN geopend en gesloten, van alle afspraken tijdens die sessies gemaakt wordt het meeste niet uitgevoerd en van alle ergernissen en alle (in Westerse ogen) wantoestanden wordt nog niet eens alles besproken. Je wilt, als Nederlanders, ook nog vriendelijk en hoffelijk blijven.
‘Nee,’ antwoordde Gaetan. ‘Het was toen ze veertien was, als ik me niet vergis. Opeens begon ze last te krijgen aan haar linkerbeen. Geen dokter die iets kon vinden, maar het ging niet voorbij. Uiteindelijk werd besloten dat het psychosomatisch was. Een reactie van haar lichaam op iets dat ze in een vorig leven had meegemaakt. Iets zo traumatisch dat het zelfs na een hergeboorte haar bleef plagen.’
Die morgen was het niet nekstijf en waren er ook geen andere afwijkende dingen bij het lichamelijk onderzoek. Maar diezelfde avond was het kind nekstijf. Ik heb een LP gedaan en inderdaad: wat troebele liquor, en we zijn begonnen met antibiotica in 4x de dosering van de dag ervoor, toen een verpleegkundige hem wat had voorgeschreven.Nu heeft het kind tenminste een kans om te blijven leven en ook nog zonder handicaps.
ACTIVITEITENKRANT Locatie Kasteelhof/ Maandelijkse uitgave van Bureau Welzijn Juni 2016 Krant ook te bekijken via: www.zmw.nl/actueel Colofon Activiteitenkrant: Jaargang 52, Juni 2016 Zorgcentrum De Kasteelhof
God heeft mijn hart veranderd en is mij noch steeds aan het genezen van verlorene tijd die ik niét meer terug kan draaien. Ik mag mij ook zelf vergeven en vergeving schenken als er pijn van vroeger omhoog komt. Dan mag de Heer erbij komen om de pijn te verwerken en samen met Hem geef ik het een plek.

“dollar winkel overlevingsuitrusting wrangler uitrusting overleving”

De vorige keer toen de zwarte Maan in Ram stond was ongeveer vanaf april 2002 tot februari 2003. In deze periode dwong de Verenigde Staten een wapeninspectie door de VN in Irak af. Daarin zie je dus de gedwongen verbinding terug van het overlevingsmechanisme van Weegschaal (priapus). De euro was net ingevoerd begin 2002 toen de zwarte Maan nog in Vissen stond (zoals nu) en er een groter geheel en eenheid gecreëerd werden. Balkenende I werd geïnstalleerd met LPF, CDA en VVD. Pim Fortuyn werd vermoord op 6 mei 2002. Er waren op dat moment vele astrologische standen naast de zwarte Maan in Ram die tot deze daad hebben bijgedragen.*15 In de aanloop naar de moord van Pim Fortuyn stond de zwarte Maan nog in Vissen en werd er door velen vrolijk op los geprojecteerd en geoordeeld. Pim Fortuyn werd verguisd door de gevestigde politiek. De zwarte Maan kwam in Ram en ongeveer een maand later werd Pim Fortuyn vermoord. Na de moord op Fortuyn konden de partijen elkaar vinden in diplomatie en ging de LPF meeregeren.
Als meerdere bands en muzikanten het doen, krijgen wij meer variatie en je zult zien dat ook onze scene weer gemotiveerd wordt. Ook naar de jongeren toe, waar ik dit epistel als vergelijking met de andere scene, voor neerzet.
Het uitblijven van enig teken van leven baart me echter zorgen. In het verleden had Mook zelfs op dit late tijdstip altijd wel een half dozijn van zijn bendeledenof soldaten, als je het hem of henzelf vraagtrondom de toegang tot zijn domein gestatio­neerd, net zozeer als machtsvertoon als voor werkelijke bewaking.
en dat vind ik zo grandioos fout, geld maakt ongelukkig. des te meer geld, des te meer goed, des te ongelukkiger. daar gaat het ook juist om: WAT IS GELUK? mss heb ik er een andere definitie van en verklaart dat een hoop. geluk bestaat niet, niet op deze wereld iig. het is al ijdelheid. en dat is gewoon zo. ook liefde is betrekkelijk en leeg. ieder mens streeft naar geluk en dat is ook het doel van je leven, de bezigheid waar je je dagen mee vult. maar dan vraag ik mij af: hoe kom je op het idee om meer te willen als eten en drinken? waarom wil je een goedbetaalde baan? WAAR DOE JE HET VOOR? hoe haal je het in je kop je leven te vullen met geboren worden – studeren – werken – dood gaan? of ben ik de enige die daar niet bij kan? anders kun je toch net zo goed gewoon dood gaan? of net zo goed, veel beter eigenlijk.
Om gehoord en gezien te worden, dienen wij wel onszelf volledig, met al onze plussen en minnen, te erkennen! Dan alleen kan ook de ander jou her- en erkennen. Dan kan de schepping door jouw heen werken. Lichtwerker, zie je eigen schoonheid, jouw heelheid. Erken het werk dat je tot nu toe hebt verricht!
Gewis hadden die contestanten met hun rechtsgevoel en in hun woede en machteloosheid rellen veroorzaakt, winkels en banken geplunderd en als zondebok een troep joden gelyncht en hun huizen in brand gestoken, indien de kerkelijke voormannen de gemoederen niet hadden kunnen bedaren door erop te wijzen dat de middeleeuwse super-theoloog Thomas van Aquino (1225 – 1274) dit dossier reeds deskundig had afgehandeld en een elegante oplossing had uitgedokterd. “Het lot van deze zielen is onbepaald”, zo luidde zijn geruststellend verdict. De zielen van ongedoopte gestorven kinderen verblijven ‘in limbo’ (Latijn ‘limbus’ = rand, zoom). Thomas voorzag in dat limbo overigens twee aparte hotels: het limbo van de kinderen en het limbo van de vaderen. In het limbo van de vaderen toeven de zielen van voorbeeldige gelovigen en heidenen die gestorven waren vóór Jezus’ verlossende Verrijzenis. Zo bijvoorbeeld de Oudtestamentische Job. (In Dante’s limbo vinden we o.a. Homeros, Euclides, Plato, Socrates, Cicero, Ovidius, Vergilius, Averroes en Saladin.) Die zielen wonen daar maar tijdelijk tot ze bij de Wederkomst van Christus zullen “gered” worden. (Oef! Dan toch finaal eerherstel voor die arme wegens goddeloosheid ter dood veroordeelde Socrates!)
We hebben uiteindelijk gekozen voor functies van scholen en digitalisering. Mijn mening is dat onder duurzaamheid aspecten van leven lang leren en samenwerkingscompetenties vallen. Het is een brede trend. De vraag wat goed onderwijs is, staat in deze tijd waarin nieuwe curricula ontworpen worden bij ons boven aan om beantwoord te worden. Graag willen we deze trend uitdiepen, om de vraag van wat goed onderwijs is zelf te kunnen beantwoorden.
Snel verliet Samuel het klaslokaal, het beeldje van Erwin nog in zijn handen. Hij liep naar het raam in de brede gang, dat een uitzicht bood over de speelplaats. Een grote groep kinderen had zich verzameld om op hun ouders te wachten of om snel nog een spel te spelen voor ze naar huis gingen. Hij kon in de kluwen van kinderen de blonde jongen niet meteen terug­vinden.
Er is in onze samenlevingen een vreemde onzichtbare kracht aan het werk. Een kracht die wij blijkbaar niet kunnen lokaliseren, niet kunnen duiden, dus ook niet kunnen bestrijden. Die on(be)grijpbare kracht vraagt ons, eist van ons, op straffe van allerlei tastbare sancties, dat wij op elke situaties op een gepaste wijze reageren, reageren zoals het hoort, zonder dat iemand ons kan zeggen hoe het nu eigenlijk hoort. Die kracht vraagt ons nu eens te reageren zoals een dier dat gepast elke prikkel beantwoordt volgens een eigenlijk biologisch vastgelegd schema. En dan weer zoals een machine die gepast reageert op elke informatie die ze ontvangt, op basis van een vooraf vastgelegd programma dat de machine stuurt. Wie ons vraagt te reageren zoals het hoort, weten wij niet. Wij weten dat het ons Zelf niet is en ook dat het God eigenlijk niet is, maar wie dan wel? Het is ook de Maatschappij niet, want die zendt de meest uiteenlopende signalen naar ons toe. Die kracht vraagt juist dat wij ons in dat brouhaha van signalen toch correct weten te gedragen. Wie bepaalt wat hoort en wat niet hoort, heeft een kafkaiaanse allure: het is niet langer de Wet zoals die door koning of parlement wordt uitgevaardigd. En God, de God van de 19de eeuw die de wereld bestuurde – niet die van kardinaal Danneels – die God is geëuthanaseerd, zoals hij in zijn jonge jaren geschreven wilsbeschikking heeft gevraagd.
Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten. ‘Wanneer kom je weer terug in de slagerij?’
Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes.
Depressie kan volgen op een voedingsgebrek, vitamine C missend bijvoorbeeld, of kan volgen op de werkverslaafde afknapper de mensen en jezelf missend waar men aan ontsnapte. Ook kan de depressie volgen op te veel slapen. Depressie kan een complex zijn van konditioneringen ten opzichte waarvan men een nieuwe levensstijl moet aanleren als men eenmaal buiten de boot is gevallen van de ‘niet-dit’ -manier van leven. In plaats van eer te ontlenen aan het omgaan met de misère zou men ermee moeten beginnen zijn eer te ontlenen aan de omgang met het juiste. Hoewel de menselijke goedheid en het mededogen dikteren zorg te dragen voor de gevallenen en behoeftigen, de ongecultiveerden en de criminelen, kan niettemin de eer niet worden ontleend aan het superieur of heiliger-dan-gij zijn. Het mes snijdt van twee kanten: de werklast kan bestaan uit het reinigen van de toiletpot of wat voor nederig karwei ook, terwijl anderzijds het bijwonen van verheffende vieringen van de subliminale kultuur het ware ego kan ondersteunen van identificatie met de orde van het goddelijke (afb.). Zoals gezegd is het belangrijk hoe de dingen worden gedaan, niet noodzakelijk welke dingen. Nadat de werklast is aanvaard moet het andere leven bevrijden en allen gelijkrichten naar de zelfde vrijheid van associatie (afb.). Het formele van klasse-identificaties benadrukkend als zijnde van belang voor de werklast kan men de perfekte orde, eer en identiteit vieren van iedere vorm van toewijding in de bevrijding van de status-oriëntatiekultuur die allen gelijkelijk kan belonen en bekrachtigen ter wille van de viering van enkel het aanwezig zijn. Het is niet goed uit angst of uit afgunst te ontkennen dat er klasse-identificaties zijn ondertussen heimelijk nog steeds de kloof in de kultuur behoudend. Waarom zou een zekere klasse oneervol zijn? Is de vrijheid van oriëntatie niet beslissend voor de rechtgeaardheid ervan? Is het niet het ideaal dat allen gelijkelijk gewaardeerd zijn naar hun eigen manier van het realiseren van respekt en toewijding (zie ook de kleurenkode)?
De vrouw in het midden fluisterde achter haar hand naar de andere twee. Mijn verbale analysator inter­pre­teerde het gefluister met 58 procent waarschijn­lijkheid als: ‘Gelukkig, ze is niet beschadigd. Alles lijkt te werken. Het is toch wel veilig?’ De fluisterstem was met 64 procent waarschijnlijkheid dezelfde als in het skimasker.
Evenementenkalender Vivium De Bolder Kies foto 2 Kies foto 1 Kies foto 3 en Najaar winter 2017 Benieuwd naar concerten & evenementen in De Bolder? Vivium helpt u verder Concerten & evenementen > De Bolder
Ghana is, anders dan Nederland, nog steeds in de Kerstsfeer, op 30 december kun je iedereen nog gewoon een Merry Christmas toewensen en overal staan nog Christmasboxes om je fooi in te doen. Overal klinkt nog Engelse Kerstmuziek, ook hier op het vliegveld.
Berend rukte de stekker uit het stopcontact en het gekrijs verstomde. Vanchter de machine hoorde Berend zijn broer de keuken door strompelen, terwijl messen, borden en metalen schalen op de grond kletterden. Met stampend hart en een bonkend hoofd hees Berend zich aan de werkbank omhoog. In de hoek van de keuken zakte Willem zacht jammerend tegen de muur op de grond. Hij had zijn rechtervuist slordig in zijn slagersschort gewikkeld en klemde de pols stevig vast met zijn andere hand. De zwart-witgeblokte stof kleurde in hoog tempo rood.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Zo werd in 2010 door Wikileaks zichtbaar wat er gecommuniceerd wordt achter de schermen van de wereldpolitiek. Wikileaks presenteert zich als een platform dat via internet mensen de kans geeft gevoelige informatie anoniem te publiceren. Het gaat dan met name om informatie die door bestuurders achtergehouden wordt voor het grote publiek. Achter Wikileaks zit een wereldwijd netwerk van vrijwilligers die samenwerken om publicatie mogelijk te maken.
Het betekent dus hopelijk ook dat ik niet meer elke dag onafgebroken van acht uur ’s morgens tot half negen ’s avonds mijn tijd zal hoeven te besteden aan patiëntenzorg, maar dat ik ook overdag af en toe iets kan regelen of ergens een rapport over kan schrijven. Daar ben ik wel erg aan toe, moet ik zeggen.
Tevens voor verhuur van kleine en grote zalen. bv: Uw feest totaal verzorgd 50 personen voor 1300,- all-in Incl: consumpties onbeperkt(6 uur) en een koud buffet a 8,- p.p. Standaard Koud buffet: 8,- p.p.
Ariadne liep door de verlaten gangen van het klooster naar de kraamkamers die ze had ingericht. Ze had alle bewoners van het dorp naar de grote hal gebracht en daar omgebracht. In de komende dagen zou ze de lichamen begraven. Nu inventariseerde ze wat ze nodig had en hoe ze de eerste kinderen zou opvoeden en trainen, conform de richtlijnen die haar waren meegegeven. Een nieuwe start voor de mensheid, vol wetenschap, nuttige tijdsbesteding, perfectionisme en intelligentie, een vredig samenzijn van gelijk­ge­stemden.
Je zult beginnen te begrijpen wat het betekent om te geven en te ontvangen. Ze zijn verbonden.  Als je echt uit jezelf geeft, ontvang je de diepte van de ervaring.  Als je echt ontvangt, zul je meer verlangen creëren om te geven en je te verbinden.  Het zal een wederzijdse inspiratie zijn.
En nog even ter verduidleijking; wat IK zou doen, weet ik eerlijk gezegd niet… Ik heb het nog niet meegemaakt. Een keer is Fedor door een witte Herder gebeten, maar toen gong dat razendsnel. Fedor liep aan de lange lijn en uit het niets kwam die hond eraan gestoven, denderd over Fedor heen (was toen nog een pup) een keer “KAI” en “PIEP” en hij was weer weg.
Eerste bemerking: een rotte appel blijft een appel. Hij ligt net zoals de rijpe appelen in de mand. De ‘harde kern’ is de kern van iets. De juridische en fysieke afzondering van de rotte appelen gebeurt in het kader van een bepaalde aanpak van de mand, van dat iets waarvan zij de harde kern vormen. En daar stellen wij vast dat de ‘globale’ aanpak van de mand niet werkt en dat ook de afzondering van de rotte appelen niet (langer) werkt. De beschermende maatregelen die de jeugdrechter de delinquent kan opleggen, zijn blijkbaar weinig effectief (ze zijn doorgaans weinig doordacht en de jeugdrechter heeft juridisch gezien weinig manoeuvreerruimte) en strafrechterlijk blijkt dat ook de straf nauwelijks effect sorteert: de straf brengt tegenwoordig de delinquent niet tot inkeer en zij functioneert ook niet langer als afschrikking voor andere potentiële delinquenten. Vandaar dat sommige rechts-conservatieve voorstanders van het neurobiopsychologische standpunt voorstellen om vanaf een bepaalde leeftijd de ‘geestelijke gezondheid’ van alle kinderen psychologisch, ja zelfs genetisch, te testen. Er wordt in de USA door dat soort lieden druk gezocht naar het gen of de genen voor ‘antisociaal gedrag’ (dat uiteraard vooral bij zwarten zou voorkomen). Daarbij wordt dan meer dan geopperd om de kinderen die blijkens deze testing aanleg zouden vertonen voor antisociaal gedrag, aan special treatments te onderwerpen vóór ze ook maar iets mispeuterd hebben. Met andere woorden: ze te isoleren en ze uit de samenleving te verwijderen. Kortom: ze in kampen te plaatsen.
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en huwde de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
De neiging bestaat de daarbij behorende klachten en symptomen in een ziektekader te plaatsen als een afwijking of een stoornis die vraagt om een diagnose en symptoombestrijding. Het gevaar schuilt er dan in dat de klachten worden gereduceerd tot een ziekte. Dan komt de aandacht meer te liggen op het pathologische dan op het gezonde stuk van de persoon.
Ook bezoekers hier merken hoe lastig het is, omdat het geld hen wel eens in de zakken brandt om het weg te geven, maar ze tegelijk voelen: het geld wordt verkwist wanneer ik het aan deze persoon geef. En dan nemen ze het geld van de buren dat ze hadden meegekregen voor een goed doel in arren moede maar weer mee naar Nederland.
Anders wordt het wanneer de nu in talloze drommen in de Randstad aanwezige moslims het rellen slaan, want die zijn volkomen in staat om een Kalachnikow op een ME peleton leeg te sproeien, want Allah is groot en de ongelovige zionisten moeten dood.
Nieuws van ZijActief Bingelrade Hierbij de komende activiteiten die ZijActief Bingelrade organiseert. Vrouwen die belangstelling hebben voor deze of een van deze activiteiten zijn natuurlijk altijd welkom.
Alle intellectuele (“waar” vs. “vals”), morele (“goed” vs. “kwaad”) en esthetische (“schoon” vs. “lelijk”) oordelen zijn in hun geldigheid relatief en aan voortdurende veranderingen onderhevig. Wat vandaag waar, goed of schoon is, kan morgen vals, kwaad of lelijk zijn. De veranderingen in deze oordelen, of beter gezegd in de dominantie en hegemonie van zekere oordelen, berust op wijzigingen in de machtsverhoudingen tussen de verschillende “kampen” die zich tot een bijzonder en specifiek oordeel bekennen. Machtsverhoudingen die hun grond kunnen vinden in beleefde sympathie, aangevoeld charisma, aanvaard gezag of ondergane dwang. Wie de morele macht heeft om te verklaren en af te kondigen wat waar, goed en schoon is, wie deze oordelen bij anderen met geweld kan afdwingen, bepaalt de impact en het effect van deze oordelen, wat mensen er in hun dialoog met zichzelf ook mogen over denken. Mensen handelen niet op basis van hun “geweten”, maar op basis van een inschatting van de toereikendheid van de middelen waarover ze beschikken om volgens hun geweten te handelen. En oordelen die zich niet uiten in het handelen van mensen, zijn irrelevant en loos. Het maakt niet uit of ze deze oordelen al dan niet koesteren. Gewetensnood is, of we het willen toegeven of niet, een relatief uitzonderlijk verschijnsel en misschien komt het als thema daarom zo frequent voor in oeverloze ethische discussies en in het genre van de minder kwaliteitsvolle (maar bijzonder uitgebreide) romanliteratuur.
Daddy survival kit, dad to be gift, new dad gift- Some things for energy, something for the inevitable headache, and supplies to get and stay refreshed! Touch a good gift for the new daddies out there
De zaak van Eugène de Tilleul maakte het algoritme wereldwijd bekend. De zaak is zo vaak herhaald en gekopieerd dat deze ondanks het algorit­me nu nog steeds in de cloud is te vinden. De Tilleul werd minister van Defensie. Kort na zijn benoeming beweerden mensen dat zijn verleden niet zo was als hij deed voorkomen, hij werd beschuldigd van spio­nage, wat voor een minister van Defensie fataal is. De Tilleul zei dat het laster was, leugens. Hij beval de lasteraars met concreet bewijs te komen, anders zou hij hen wegens smaad voor de rechter dagen.
De gang van de hond Wanneer je je Staffordshire Bull terrier uitlaat bekijk dan eens even hoe hij zich beweegt. Een sprierontsteking, gewrichtsproblemen maar ook buikklachten kunnen zorgen voor een andere manier van bewegen.

“outback overlevingsuitrusting nieuwe vegas overlevingsuitrusting mod”

Zohra liep naar een deur met het pictogram van een trap. De deur was uit de scharnieren getrokken en hing schuin in het kader. Ze kroop door het driehoek­vormige gat naar binnen. Aangezien de maan zich aan de andere kant van het gebouw bevond, was het hier pikdonker. Ze knipte haar hoofdlamp aan en scheen ermee op de betonnen trappen. Heel even waagde ze het om in het ravijn tussen de trappen naar boven te gluren. De hoogte was duizelingwekkend.
Er is in onze samenlevingen een vreemde onzichtbare kracht aan het werk. Een kracht die wij blijkbaar niet kunnen lokaliseren, niet kunnen duiden, dus ook niet kunnen bestrijden. Die on(be)grijpbare kracht vraagt ons, eist van ons, op straffe van allerlei tastbare sancties, dat wij op elke situaties op een gepaste wijze reageren, reageren zoals het hoort, zonder dat iemand ons kan zeggen hoe het nu eigenlijk hoort. Die kracht vraagt ons nu eens te reageren zoals een dier dat gepast elke prikkel beantwoordt volgens een eigenlijk biologisch vastgelegd schema. En dan weer zoals een machine die gepast reageert op elke informatie die ze ontvangt, op basis van een vooraf vastgelegd programma dat de machine stuurt. Wie ons vraagt te reageren zoals het hoort, weten wij niet. Wij weten dat het ons Zelf niet is en ook dat het God eigenlijk niet is, maar wie dan wel? Het is ook de Maatschappij niet, want die zendt de meest uiteenlopende signalen naar ons toe. Die kracht vraagt juist dat wij ons in dat brouhaha van signalen toch correct weten te gedragen. Wie bepaalt wat hoort en wat niet hoort, heeft een kafkaiaanse allure: het is niet langer de Wet zoals die door koning of parlement wordt uitgevaardigd. En God, de God van de 19de eeuw die de wereld bestuurde – niet die van kardinaal Danneels – die God is geëuthanaseerd, zoals hij in zijn jonge jaren geschreven wilsbeschikking heeft gevraagd.
Gladys stătea. Filme Online Gratis, . Go Music for Free Download Mft Colectia Completa 199X 2009 Mft. Milionar de weekend download torrent filme. Milionar de weekend download torrent filme. I, Tonya’ Ices Robust Weekend;. 2014. Deze film stond al lang op mijn lijstje. Weekend cu mama. De pus pe hard a list of 49 titles. Boeiende film die het harde overlevingsleven in de sloppenwijken van Bombay en bij uitbreiding in India weergeeft. 1992)Teatru) Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend2004. 13_r. Milionar de vara.
Eijjon Eijsson had gelijk gehad. Ze was een verrader. Van haar eigen deugdelijkheid. Van haar eigen moeder, van haar eigen zus, van haar eigen mensen. Ik heb actief meegewerkt aan de veroordeling en dood van tientallen Lleroh. De andersdenkenden, de subver­sieven. De mogelijke samen­zweerders tegen de Kiteh, tegen de Timbesh.
In feite is de climax het einde van het bedrijven van de liefde. Er is een hele sexuele kultuur die alleen maar het uitstellen van het hoogtepunt beoogt. Het idee is dat de liefde bedorven raakt als de sex er voor een bepaalde prestatie is. Alleen maar ervan afkomen wordt beschouwd als dierlijk en liefdeloos. Samen een sexuele band hebben terwijl men ook uit is op een hoogtepunt daarbuiten wordt als liefdeloos gezien. Als de relatie moeilijkheden geeft kan ook de sexuele band als storend worden ervaren. Dan erop uit zijn een hoogtepunt daarbuiten te hebben is een teken van de wens tot onafhankelijkheid of de onwil of het ongeloof in het bevestigen van de sexuele band psychologisch op gelijke voet komend. Rijpheid wordt gevonden op de twee benen van instructie en regeling: beiden moeten de onafhankelijkheid verzekeren. De oorspronkelijke fysieke vader en moeder die opvoedden en de onrijpe staat bevestigden worden geleidelijk vervangen door vadertje tijd die alles regelt middels overeenkomsten en schematisering en moeder literatuur die de vorm aanneemt van boeken van instructie die altijd beschikbaar zijn voor hulp en steun. Het probleem van de grotere samenleving is de tijd gecorrumpeerd te hebben voor pragmatische doeleinden en boeken gecorrumpeerd te hebben voor economische doeleinden. Klaarblijkelijk zou de tijd loyaal moeten zijn aan de natuur en boeken vrij beschikbaar moeten zijn zonder enige bezitsdrang. Maar het interlokale belang van de tijd schijnt belangrijker te zijn terwijl bibliotheken altijd moeten toegeven dat boeken zijn uitgeleend en in het bezit van anderen verkeren . Het probleem van de onafhankelijkheid terug gebracht hebbend tot tijd-dislocatie en bezitsdrang op kennis existentieel ervaren als ‘ ik weet niet echt hoe laat het hier is’ en ‘ik kan niet werkelijk al de boeken bezitten die me interesseren’ , lijkt de oplossing technisch duidelijk te zijn: een verbeterde klok die rekening houdt met welke tijdkeuze ook en een internet computer die iedere portie informatie kan downloaden van waar ook ter wereld (en dat dan lezen met b.v. een floppenlezer, zonder de noodzaak zelf zo’n computer te bezitten). Het puur sexueel opvattend echter zijn de zaken veel minder duidelijk: men is in konflikt over afhankelijkheid en onafhankelijkheid, sex en liefde, orgasme of geen orgasme zonder echt te begrijpen hoe in dit alles volwassen te zijn. Als zodanig kan sex zelf de gestoordheid zijn inziende dat je van de sex ontdoen iets heel anders is dan de neurotische realisatie van een orgastische ontlading.
59. 57 Hulpaanbod Welke mogelijkheden heb je, en wat ligt voorhanden om met het de moeizame en pijnlijke gevolgen van de verslaving van je partner om te gaan? Het grote voordeel ten opzichte van tien à twintig jaar geleden is dat het probleem steeds meer onderkend wordt, en dat er veel meer kennis en mogelijkheden voorhanden zijn zowel op internet als in behandelingsopties. ´Ik heb het voornamelijk zelf gedaan, lang geleden was er nog geen hulp. Dat begint nu gelukkig meer te komen, het krijgt ook meer aan- dacht, komt meer in de openheid.” Daar moet wel bij gezegd worden dat de nadruk en de focus nog voor- al liggen op de aanpak van de verslaafde zelf: de behandelingen zijn vooral individueel gericht zonder de partner erbij echt te betrekken. Uit dit onderzoek komt naar voren dat het merendeel van de respon- denten hulp zocht via een netwerk op internet, zoals Kostbaar Vaat- werk (54%), of binnen een professionele organisatie (56%: er waren meerdere antwoorden mogelijk). Veel partners geven aan dat hun religie zeer belangrijk is geweest. Naast hulp vanuit de kerk of van de predikant is persoonlijk contact met God voor hen een belangrijke manier om met de pijn en de moei- te die ervaren wordt om te gaan. Een van de reacties luidde zelfs: “God is de beste Therapeut”. Daarnaast wordt ook de eigen huisarts (als onderdeel van een profes- sionele organisatie) vaak genoemd als iemand bij wie hulp is gezocht. Diegenen die aangeven dat zij het vooral zelf hebben gedaan, noemen onder andere dat zij veel hebben gelezen over de problematiek, dat zij een dagboek hebben bijgehouden enzovoort.
Maar recht voor zich ontvouwt zij zich. Iedere keer is het alsof hij haar voor het eerst ziet. Iedere keer weer, ook al bezoekt hij haar soms wel twee keer per dag, bij voorkeur tijdens de ochtendschemering of na het onder­gaan van de zon. Ze strekt haar ene arm voor zich uit, haar biceps rustend tegen de zachte welving van haar prachtige gezicht, haar reikende open hand is een smeekbede waarmee ze om de toegang tot tot zijn kapiteinshut verzoekt. De souplesse in die pols, de expressie in haar tastende vingertoppen!
Hij las over het contact met militaire centra die een voor een uit de ether verdwenen en over het koorts­achtige onderzoek dat de leden van het team deden om hun belangrijkste projecten te realiseren. Uitein­delijk waren er nog maar twee over, de incubators en iets dat ‘project Ariadne’ werd genoemd. Arnold Janssens schreef dat hij en zijn collega’s uiteindelijk moesten concluderen dat de incubators nutteloos waren als de niveau 4 dreiging niet geneutra­liseerd werd en dat daarom alle aandacht en alle moeite in ‘project Ariadne’ gestopt werd.
Geen van de drie opties lijkt op zich bevredigend. We houden het bij een combinatie van optie 1 en optie 3. Optie 1 kan een hersenarchitectuur impliceren die toelaat dat alles maar werkelijk alles kan geleerd worden, zoals de geschiedenis van de mensheid bewezen heeft. Coöperatie vergt dan alleen een genetische structuur die ervoor kan zorgen dat we openstaan voor de wereld en voor elkaar, maar geen specifiek overgeërfde coöperatieve gedragingen. Zoiets als een algemene capaciteit tot leren. Optie 3 impliceert dan dat er wel degelijk gedragsmodules of gedragsschema’s aangeboren en erfelijk zijn, modules of schema’s waar we in oppositie met een ander komen te staan zoals in agressie, maar ook in seks: doorgaans zeggen we niet ‘we hebben samen gevrijd’ zoals we zeggen ‘we zijn samen naar de film geweest’, maar ‘ik heb met haar gevrijd/ik heb met hem gevrijd’ of brutaler nog ‘ik heb haar gepakt/hij heeft mij gepakt’. Deze omschrijving van agressie als ‘tegenover elkaar’ versus ‘samen’ is misschien nog niet zo slecht gesteld: ook in een oorlog of een gevecht staat men, zoals bij seks, tegenover elkaar. Agressie is niet per definitie wreedheid. Ook kennis kan dan als een vorm van agressie worden beschouwd: zich stellen tegenover het ‘object’ in plaats van erin op te gaan. Vandaar ‘begrijpen’, greep krijgen op. Het woord ‘grijpen’ heeft immers hoe dan ook een agressieve inslag. Van een onderdrukking van agressie kunnen we in ieder geval spreken voor wat het betreft het aangaan van vreedzame contacten met andere mensengroepen. Ook het later verbod op moord op een groepsgenoot moet als een onderdrukking van agressie worden beschouwd, temeer daar deze in de eerste stadia van de menswording immers ook een moord op een bloedverwant betekende.
Ik ga Marijke van Langen helpen bij een activiteit van de kleine wilg. Deze is bedoeld voor mensen die anderen meenemen de natuur in. En daar een verdieping in willen bereiken. Marijke doet dat op een bijzondere manier, maar gebruikt dezelfde oefeningen als Barefeet Survival.
Samuel stapte uit de deuropening en liep toen stap voor stap in een cirkel om Erwin heen, weg van de kinderen en Gaetan. Hij zag dat zijn vriend langzaam wegzakte, nauwelijks nog zijn handen op de wond kon houden. Concentreer je! Hij stak zijn armen op en toonde Erwin zijn open handen. ‘Blijf rustig, Erwin. Alles komt wel in orde.’
Aochai, Oachai en Iochai waren al een eind weg met hun buit; hun toortsvlammen werden weer licht­puntjes, hun opgewonden gekwetter verstierf. En Eochaid leek opgeslokt door de duistere, stompe Toren die in de verte zwak afstak tegen een sterloze hemel.
Maar ik vind het vooral ook raar dat ‘vreemd’ nog bestaat in dit connected digitale tijdperk. We leven in de global village, die Marshal McLuhan in het midden van de vorige eeuw voorspelde. Over deze mediadenker van wie ook de uitspraak is: “The medium is the message” heeft de schrijver Copeland, bekend van de X-generation, overigens juist recent een interessant boek geschreven. Het medium heet alleen nu social en je had mogen hopen dat social inmiddels ook de boodschap was. Ik heb op Linked al meer dan vijfhonderd connecties en op Facebook loopt mijn rij vriendschappen ook al lekker op. Er zijn daarentegen ook vrienden die mij niet meer als vriend willen hebben omdat ze er al genoeg hebben! Iedereen twittert en chat met elkaar en zelfs premier Rutte vertrouwt ons digitaal toe uit armoe in de politiek te zijn gegaan omdat hij niet goed genoeg piano speelde. Ik las in een interview met een actrice dat zij getwitterd had over haar twee miskramen, terwijl niemand in haar intieme omgeving daarover wist. Onthulling all over, we vertrouwen elkaar zoveel toe, dat we er zelfs tegen gewaarschuwd moeten worden. Kennelijk voelen we ons nu digitaal allemaal familie van elkaar, ongehinderd door afstand, ras, opleiding, gender en andere verschillen. Dat zou mooi zijn, maar er is dus toch nog een verschil met real life. Want krijg je van twitteren ook oxytocine? En voel je je echt loyaal naar al die followers? En reken je omgekeerd op echte loyaliteit bij de reddingsboot?
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.

“overlevingsversnellingsbak overlevingsuitrusting controlelijst”

Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Vanmorgen zei hij dat hij over twee weken al wilde beginnen hier. Maar als iemand zegt dat hij hier komt werken betekent dat in principe dat hij het misschien een leuk idee zou vinden om hier te komen werken of dat hij het ziekenhuis een interessant ziekenhuis vindt. Of hij écht komt is volslagen onduidelijk.
Er achter komen waarom duizenden mensen verbinden aan streaming films te kijken elke dag. Ervaar alle content die u zou kunnen wensen onze grote database bibliotheek van tijdloze klassiekers en nieuwe releases. Maak gebruik van onze speciale promotie om onbeperkte toegang te krijgen.
De Gibbon van Rubytec is een stoere armband met verborgen kwaliteiten. Niet gevlochten kun je hem gebruiken als noodlijn. Hij is gemaakt van Dyneema (materiaal dat in kogelvrije vesten zit) en is door zijn extreme kracht (capaciteit 400 kg) een handig stuk gereedschap om reparaties mee uit te voeren. De Gibbon kan onder andere worden gebruikt als w
‘Geen probleem!’ riep Helga terug. En het was beter dan geen pro­bleem. Ze was dol op de kleurige drukte van de Goodelieve markt, het jodelen van de nachtmeeuwen op de Admiraal Schuyvertoren, de stank van roosterende zeekomkommers.
De hackende Robin Hoods achter hun computers zijn nu een serieuze schakel in de machtsverhoudingen. Deze krachten kunnen voor vele zaken ingezet worden en door vele partijen. De waarheid en wat goed en slecht is, is in deze tijden niet meer echt gemakkelijk te beoordelen. De kosmische instroom van energie van de zwarte Maan in Vissen maakt ons bewust van onze eigen projecties en dat deze projecties vooral de invalshoek bepalen van wat wij waarnemen in het leven. *13b Deze astrologische stand laat ons zien dat we in chaos zullen belanden als we het grotere plaatje en samenhang van het leven niet kunnen waarnemen. Dit is het universele dat in alles terugkomt en de losse facetten van het leven met elkaar verbindt. Wat wij het stempel goed en slecht meegeven zegt meestal meer over onze persoonlijke kijk op het leven dan over de waarheid. Daarom leert de zwarte Maan in Vissen ons om niet te oordelen, maar naast elkaar te leven met onze verschillen en dienstbaar te zijn naar het geheel. Het hebben van compassie en mededogen naar de verschillen is belangrijk in deze periode. We zijn allemaal verschillende facetten van de eenheid, die de totale organisatie van het leven interessant maken en samen scheppen.
In the connected world, the retroactive loops of general systems theory are fused with the dynamic logic of biogenetics to form a post-human vision of digital production. Human minds and flesh are integrated with digital circuits thanks to interfaces of acceleration and simplification: a model of bio-info production is emerging that produces semiotic artefacts with the capacity for the auto-replication of living systems. Once fully operative, the digital nervous system can be rapidly installed in every form of organization.
De vrouw in het midden fluisterde achter haar hand naar de andere twee. Mijn verbale analysator inter­pre­teerde het gefluister met 58 procent waarschijn­lijkheid als: ‘Gelukkig, ze is niet beschadigd. Alles lijkt te werken. Het is toch wel veilig?’ De fluisterstem was met 64 procent waarschijnlijkheid dezelfde als in het skimasker.
De bewoners zijn slechts dat: nomaden op door­tocht in deze tochtige ruïnes. Als neander­thalers laten ze hun handafdrukken na op de wanden van hun grotten. Ze drijven hun geiten bijeen in kapellen gewijd aan lang vergeten goden. Ze stoken hun vuren op gebarsten tegelvloeren.
Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken 
With many years of experience in the area of surveying and servicing, the company guarantees a professional approach to a wide range of life-saving equipment, such as life rafts, dinghies, survival suits, life jackets, pilot ladders and fire safety equipment. jacobslifesaving.com
Verschillende langlaufpistes waren open en in Ovifat kon zelfs geskied worden. Aangezien de kerstvakantie voorbij is en er maar net voldoende sneeuw lag, was het rustig op de pistes. Toch waren er dinsdag enkele Nederlanders te vinden op de lange latten.
Julian Jaynes stoffeert zijn theorie met studies bij split-brain patiënten, mensen bij wie de hersenbrug tussen de twee hersenhelften (corpus callosum) beschadigd of artificieel doorgesneden is. De drie spraakcentra (een deel van de motorische cortex, het gebied van Broca en het gebied van Wernicke) bevinden zich in de linkerhersenhelft en zijn via de hersenbrug verbonden met de rechterhersenhelft waar (onder andere) visuele voorstellingen worden gevormd. Via de hersenbrug kwamen de ‘goden’ binnen in het spraakcentrum van de mensen en gaven zo aanwijzingen aan de linkerhersenhelft. Jaynes spreekt van de twee hersenhelften als ‘almost (…) two individuals’ (p.117). Vandaar dat hij het brein van de eerste mensen aanduidt als ‘bicameral mind’. Michael Gazzaniga, de bekende neurowetenschapper en beroemd geworden door split-brain onderzoek, ziet in de linkerhersenhelft nog altijd de ‘tolk’ (interpreter) die onze voorstellingen en ervaringen inpast in de logica van ons zelfbeeld en wereldbeeld. Jaynes baseerde zich o.a. op de onderzoeken van Gazzaniga toen die nog een relatief jonge en baanbrekende wetenschapper was. Asymmetrie tussen de twee hersenhelften ontwikkelde zich bij de primaten: de halfapen gingen in grote meerderheid hun linkerhand (en dus hun rechterhersenhelft) gebruiken om naar voedsel te reiken en het vast te pakken, terwijl ze hun houding in de boom verankerden met de rechterhand (en dus de linkerhersenhelft). Toen de mensapen meer en meer op de grond gingen vertoeven, werd het sturen van de houding minder noodzakelijk en kwam ook de rechterhand vrij voor het manipuleren van voorwerpen. Maar vanwege zijn ervaring met lichaamshouding bezat de rechterhand meer kracht en een grotere controle over de aanwending van de hand dan de linkerhand. En zo ontwikkelde de rechterhand zich tot dominante hand. Toen de eerste hominiden verschenen, circa vijf miljoen jaar geleden, waren de rechterhand en -arm reeds dominant geworden voor bijna alle handelingen van mensapen op de grond. Er bestaat ook een verband tussen rechtshandigheid en de taal die door de linkerhersenhelft wordt gecontroleerd. Communicatie bij primaten bestaat doorgaans niet alleen uit geluiden, maar ook uit gebaren met armen, benen en het hele lichaam, bewegingen die vaak nogal wat evenwicht en behendigheid vragen wanneer een dier ze in een boom uitvoert. Het leven in de bomen moet dan belangrijke eisen hebben gesteld aan een efficiënte communicatie. Daarom mag verondersteld worden dat de linkerhersenhelft, die al klaar was om de houding te sturen, de communicatievaardigheden ging sturen die afhankelijk waren van de houding, zoals de ademhaling vanuit de longen. Het patroon bleef bij hogere primaten bestaan en dus werd stemgebruik (en later taal) een zaak van de linkerhersenhelft.
Uranus, Jupiter en de zwarte Maan in 5de en 6de huis in Vissen in de jaarhoroscoop van 2011 inspireren ons om unieke nieuwe invalshoeken te vinden om het leven te organiseren. Door gebruik te maken van zowel de verticale als de horizontale as worden alle losse facetten van het geheel geraakt en geordend. Alles wordt gevoed en geraakt door nieuwe, geniale invalshoeken. De eenheid ordent zichzelf met een enorme eenvoud en vanuit rust.

“groothandel overlevers voor overlevingsuitrusting survival gear logo”

Lucide dromen – bewust zijn dat je droomt, door droom signalen op te pikken enzovoorts – kan handig zijn in sommige situaties, maar in andere weer niet, want soms moet je helemaal losgekoppeld worden van de gemanipuleerde realiteit, want die realiteit die ze ‘het leven’ noemen is de droom, of zeg maar gerust nachtmerrie, en het is dus ook belangrijk om daarvan dan bewust te blijven als zijnde lucide dromen, dat je dat overdag in de gaten blijft houden en zo niet in valstrikken terecht komt (vandaar weer de heilige gebondenheid die zo belangrijk is om ‘veilig’ door het mijnenveld heen te komen). En soms is het dan ook weer belangrijk om juist NIET al teveel informatie te krijgen, om zo eerst langer in de donkere lift te blijven om zo tot ‘beter’ (dieper) droomgebied te komen (missionbased) … Dus als je te snel uit zo’n lift zou stappen en alles zou gaan overforceren, dan mis je weer de nodige fundering, of stap je te snel uit en kom je in een fake zone met alle gevolgen ervan.
26. DE KIKKER EN DE OCEAANHet is een discussie die in de wereld van de psychologie hevig woedt enhet is op dit specifieke grensvlak dat ik de hele managementdiscussieplaats.Mensen managen als resources vanuit hun taakopdracht werkt als je erde klassieke methodes op nahoudt. Je kunt inderdaad iemand vragenom na het uitvoeren van zijn job te controleren of het resultaat beant-woordt aan een bepaalde kwaliteitsreferentie. Je kunt inderdaad de tijdmeten die nodig is om een taak uit te voeren en te optimaliseren. Alleen,je kunt dit slechts doen zolang het gaat over bijvoorbeeld de afstand ver-korten die een arbeider moet overbruggen om een werktuig te nemen,een product weg te zetten. Materiële zaken, zeg maar. Zodra je je waagtaan concepten zoals motivatie, betrokkenheid, inzet, werkethiek, loopthet fout. We hebben variabele verloning ingevoerd om de mensen temotiveren. Werkt dit? Ik stel vast dat, zodra we dergelijke techniekeninvoeren, we heel snel daarna allerlei correctieve systemen moetenbedenken omdat we vaststellen dat het doel niet bereikt wordt. Een voor-beeld. Stel, we besluiten de verkopers van ons bedrijf een procent tegeven op de producten die ze verkopen. Al gauw stellen we vast dat debetrokkenen er alles aan doen om de omzet de hoogte in te jagen. Erwordt geaarzeld om kortingen te geven, want een lagere korting wil zeg-gen een lagere commissie. Er wordt gefocust op verkoop en niet op hetopbouwen van een relatie met de klant, nadenken over wat hij nodigheeft. Nadenken kost immers tijd en hoe meer tijd daarnaartoe gaat, hoeminder er kan worden verkocht. Erger nog, wat als de klant, als gevolgvan het zorgvuldig bespreken van zijn behoefte, besluit het product niette kopen? Weg is de commissie. Om deze, wat men dan noemt, nevenef-fecten weg te nemen, voorziet men in verfijningen op de meetmethode.Plots is het omzetcijfer niet meer voldoende om de commissie op teberekenen, maar gaat men er ook klantentevredenheid aan koppelen, ofandere parameters. In vele gevallen blijkt dit echter niet afdoende te zijn.Ofwel ontstaan er nieuwe, meer geavanceerde manieren om het doel, hetcommissieloon, te bereiken, ofwel worden de meetmethodes zo inge-wikkeld, dat de inspanningen om ze te bepalen zo duur worden, dat zeniet meer in verhouding staan tot de beoogde winst. En al die tijd zijnwe vergeten dat we dus geen echte fundamentele verbetering hebbengezien in de motivatie van de betrokkene.Op 10 september 2009 verschijnt in de krant De Standaard het artikel ‘IsGod een hersenactiviteit’. Daarin wordt toegelicht hoe men via onder-zoek probeert vast te stellen of we spirituele ervaringen, bij uitstek een 16
Deze toenemende sociale differentiatie hing samen met de productiviteitsstijging en zou zich pas echt doorzetten in de landbouwsamenlevingen. Ze veronderstelde een toename van tijd die aan andere zaken dan aan voedselproductie kon besteed worden. In de landbouwsamenlevingen zou de regelgeving en regelnaleving zich ambtelijk opsplitsen tot voltijdse functies: een deel van de stam werd permanent gemobiliseerd voor oorlog en het koningschap, het priesterschap en de magistratuur werden voltijdse functies. Daarnaast vormde zich binnen de stam een schare van demiurgen (Grieks ‘demiourgos’, ‘die werkt voor het ganse volk’): werktuigmakers, maar ook dichters (Grieks ‘poètès’ = ‘maker, dichter’). Vermoedelijk waren dit in eerste instantie ook ouderen ofwel zieken en gehandicapten die niet in staat waren aan de jacht of de oorlog deel te nemen. Zij gaven hun kennis en vaardigheden door aan hun kinderen wat later zou leiden tot de ‘erfelijkheid’ van het ambacht. Ook dit zijn ontwikkelingen die pas in de landbouwsamenlevingen tot volle wasdom zouden komen. De sociale differentiatie was oorspronkelijk een differentiatie naar functie, van een echte hiërarchie was geen sprake. Iedereen kon zijn stem verheffen en een ander terechtwijzen.
Het leven is een rad. Dat zei m’n grootmoeder langs moeders kant altijd. Het zet dingen in beweging. Als je er middenin staat kun je meeliften op het momentum, maar als je erbuiten staat kan het je ook een slag van de molen geven. Jonas Grimpeerd was er ondanks alles goed in om middenin het rad te blijven, om mee te draaien op de raderen van het leven. Hij was daar misschien zelfs beter in dan ik.
‘Ik wil rust,’ zei Meyago en ze zeepte Ujhalins borsten, buik en billen in. ‘Ik wil ongestoord door de stad kunnen lopen. Ik wil mijn oude werk terug. Ik wil kunnen leven zonder bang te zijn. Ik wil geen moorden meer’ en daar viel ze stil.
De krant grondig lezen levert soms verrassende berichten op. In een tijd waarin alles je aandacht vraagt maar je onmogelijk alles zijn verdiende aandacht kunt geven, vind je soms in de krant de bevestiging van wat je reeds vermoedde, stoot je op nieuwe wetenschappelijke bevindingen op terreinen waar je niet over de nodige bagage beschikt om de vakliteratuur zelf uit te spinnen. In de Times van 19 september 2005 (overgenomen in De Morgen van 20 september 2005) stond onder de titel ‘Wanted: psychopaths to play the stock market’ een bijdrage van Martin Waller over een experimenteel onderzoek van een groep neurologen van drie Amerikaanse universiteiten naar het investeringsgedrag van ‘gewone’ mensen en mensen met hersenletsels waardoor die hun emotionele reacties grotendeels zijn uitgevallen [1]. Hieruit blijkt dat de mensen met hersenletsels ‘betere’ financiële beslissingen nemen dan gewone mensen met ‘normale’ hersenen. Het onderzoeksteam bestudeerde 41 testpersonen met een vergelijkbaar normaal IQ: van die 41 leden er 15 aan een letsel in de hersendelen die emotionele reacties regelen. De testpersonen namen deel aan een eenvoudig investeringsspel, bestaande uit 20 gokrondes. Bij de aanvang kregen de deelnemers 20 dollar en bij elke ronde dienden ze te beslissen of ze 1 dollar wilden inzetten bij het opgooien van een muntstuk. Was hun voorspelling verkeerd, dan verloren ze de 1 dollar, maar zaten ze goed, dan wonnen ze 2.50 dollar. ‘Logischerwijze’ zou je dus bij elke ronde investeren. Maar naarmate de rondes vorderden, werden de ‘normale’ testpersonen voorzichtiger en waren ze er meer op gesteld de reeds behaalde winst niet in gevaar te brengen. De hersenpatiënten deden dit niet en bleven investeren: zij eindigden het spel met gemiddeld 25.70 dollar, bijna 3 dollar meer dan de ‘normale’ testpersonen, een statistisch significant verschil. De onderzoekers besluiten dat emotioneel gehandicapten gemakkelijker risico’s zullen nemen om een hogere winst te behalen. De vrees behaalde winsten weer te verliezen weerhield de ‘normale’ testpersonen ervan om nog verdere risico’s te nemen.
Met elke verdieping versnelde Zohra’s hartslag. Het duurde niet lang voor het zweet van haar voorhoofd naar het puntje van haar neus stroomde, waar het een parel vormde. Ze was nog stijf van haar sprint in de tunnel. Haar kuiten, hamstrings en quadriceps leden onder de inspan­ning. Hoewel Lieven in betere conditie was, bleef hij veilig achter haar.
The worker (a machine endowed with a brain that can be used for fragments of time) is paid for his or her occasional, temporary services. Work time is fragmented and cellularized. Cells of time are put up for sale online, and business can purchase as many of them as they want without being obligated in any way to provide any social protection to the worker. Depersonalized time has become the real agent of the process of valorization, and depersonalized time has no rights, no union organization, and no political consciousness. It can only be either available or unavailable – although this latter alternative remains purely theoretical inasmuch as the physical body still has to buy food and pay rent, despite not being a legally recognized person.
Ik trainde met mijn sledeteam op de heide, toen er een uit de kluitengewassen mechelse herder op een van mijn honden doek en haar niet meer losliet. Mijn honden zaten vast aangelijnd door hun tuigje en treklijn en konden geen kant op, sommige wilde vluchten, sommigen wilde vechten, het risico dat de verstikkende lijnen honden beschadigden was bovendien groot.
‘Gisteren sprak je nog, hoe zal ik het zeggen, mechanisch. Nu hoor ik vloeiende zinnen en proef ik emotie in wat je zegt.’ Hij legde zijn handen op haar schouders, voelde de ingehouden kracht. ‘Wie ben je, Ariadne? En wat ben je?’
In de prille jaren 1970, toen ik mijn doctoraat opstartte over hedendaagse arbeidsingesteldheden en arbeidsethieken (die ik in navolging van Britse arbeidssociologen aanduidde als arbeidsoriëntaties), nam ik me voor mijn werk aan te vangen met het naar voren schuiven van een psychologische definitie van arbeid (wat ik ook heb gedaan: “Arbeid is het klaarmaken van een product voor consumptie door de persoon zelf of door anderen, zelfs al gaat het om een half-afgewerkt product; dat zal immers door een volgende arbeider in de productiecyclus ‘geconsumeerd’ worden; in mijn definitie is ook het stofzuigen van de leefkamer dus arbeid”). Dat zoeken naar een arbeidsdefinitie bracht me bij de antropogenese, de overgang van mensapen, die niet arbeiden, naar mensen, die wel arbeiden. Daarbij was ik toen natuurlijk bijzonder schatplichtig aan Friedrich Engels’ Anteil der Arbeit an der Menschwerdung des Affen (‘De Rol van de Arbeid in de Menswording van de Aap’), een hoofdstuk uit zijn Dialektik der Natur. Immers, iedereen die het expliciet had over arbeid in de antropogenese, vertrok op één of andere manier van Engels’ werkstuk. De bijdrage van Engels heb ik zowel in het Duits als in het Frans gelezen (mijn Duits is eerder gebrekkig maar met een woordenboek erbij vlot het wel).
‘Staat er een jaartal op?’ Laura snuffelde rond in de grote boekenkast waar boeken, losse papieren en multo­mappen lukraak bovenop elkaar gestapeld waren. Je kon van alles van Peter zeggen, maar opge­ruimd was hij niet geweest. Het leek wel of hij nooit echt een systeem had gehad om orde te scheppen in de kamer. Alleen de notitieboekjes waren een vast, terug­kerend item. En de Bic balpennen waar zonder uitzon­dering heftig op geknaagd was. Die twee dingen waren de constanten in Peters leven geweest. Nou ja, op haar, Fleur en zijn typemachine na dan. De rest was bijzaak.
Buiten klinkt het geluid van de zaterdagmiddag: tromgeroffel en diverse soorten populaire muziek door elkaar heen van allerlei feesten en begrafenissen die aan de gang zijn. Daartussendoor klikt er regelmatig een oproep tot gebed van een moskee of een langdurig slepend gezang vanaf een minaret. Het hoort er allemaal bij.
Ze dook ineen, hapte naar adem en trilde over haar hele lichaam. Ze staarde naar de plek op het perron waar hij even daarvoor nog had ge­legen. Wat ligt daar? Ze zag een vierkante sleutelhanger, zo een waar je een foto in kunt doen, en pakte die. Daarna schuifelde ze snel het ge­bouwtje in en bleef daar hijgend en met snel kloppend hart met haar rug tegen de muur zitten. Wat is dit voor hel waarin ik beland ben? Uit haar tas pakte ze een sigaret die ze bijna niet aankreeg, zo trilden haar handen.
En terwijl de fabrieken van Isomé bleven produceren en de populatie op Isomé groeide naar zestigduizend volwassenen, landden dertig andere zaadschepen op Elija en Nilja: de zevende en achtste planeet van Epsilon Drie.
Er zijn al talrijke boeken geschreven over wildernis survival en survival technieken, en dat betekent dat we op goede weg zijn om mensen te doen inzien dat het onderwerp zeer hedendaags en van groot belang is.
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
Met de dampende rode massa voor me, ging ik bij de tafel zitten. Hoewel mijn gedachten bezig werden gehouden door de bol, wilde ik niet van mijn dagelijkse ritme afwijken. Ik liet mijn computer een program­ma voor me samenstellen. Als eerste ver­scheen in mijn gezichts­veld een opsomming van de nieuwste recensies. Ik zuchtte. Ik kon het maar beter achter de rug hebben! Ik zag al waarschuwings­sig­nalen voor mijn hartslag, maar het bleek nergens voor nodig. Alleen maar scores van drie sterren of hoger. Ik bleek zes plaatsen te zijn gestegen op de inter­nationale ranglijst en zelfs mensen uit de gezonken koepels van Neder­land hadden mijn laatste werk gedownload.
Het was vandaag dinsdag 28 november 2006 een bijzondere dag voor de Vlaamse en Belgische upper middle class: welke restaurants wonnen en verloren een ster in de Michelin-gids? Dat soort bekommernissen vormen de kern van de cultuur van de kampbewakers. Een figuur die in amper één jaar tijd bij de Vlaamse kampbewakers bijzonder populair is geworden, is professor Kerkelijk Recht aan de Katholieke Universiteit Leuven, Rik Torfs. Die man heeft die populariteit niet cadeau gekregen. Hij is een intellectuele self-made man, een entrepreneur eigenlijk, wat in Vlaanderen als land van de kleine ondernemer natuurlijk betekent dat je een bank vooruit mag gaan zitten. Hij heeft inderdaad een aantal troeven die bijzonder bewonderenswaardig zijn: hij is niet alleen intelligent, maar ook de bezitter van een excellente taalvaardigheid, hij kan het opvallend goed zeggen en brengen. Hij heeft altijd een pikant weetje achter de hand om je te verrassen en te ontwapenen. En hij slaagt er telkens in zich te presenteren als een dissident van alle mogelijke vastgeroeste denkstromingen en geloofsovertuigingen. En hij oogt sexy. Kortom: een ware postmoderne godheid.
Maar eigenlijk dreef Diogenes, een fratsenmaker van het betere soort, alleen maar de spot met de tirannieke arrogante meester-filosoof Plato, die zich wou laten kronen tot de eerste “Filosoof des Vaderlands” in de turbulente Westerse Geschiedenis, waarvan we nu nog allen elke dag het slachtoffer zijn. Plato had een bonte schare toehoorders wijs gemaakt dat de mens een tweevoetig vogelachtig dier was “maar dan zonder veren”. Waarop Diogenes een kip zou hebben gepluimd en het vederloze soepkieken op Plato’s tafel zou hebben gegooid met de provocerende woorden: “Voilà! Hier heb je de Mens!”
Het is mogelijk dat mannen sneller coalities vormden over de directe biologische verwantschap heen, want de jacht en de bescherming tegen vijanden vereiste de samenwerking van een groot aantal individuen, zeker wanneer begonnen werd op groot wild te jagen. Vrouwen zullen bij het voedsel verzamelen mogelijk eerder met directe verwanten (moeder, zusters) opgetrokken hebben. Hoe dan ook, vrouwen en mannen deelden de weinige hulpbronnen die ze hadden met elkaar, in de veronderstelling dat ze reeds geleerd hadden een gemeenschappelijke maaltijd te bereiden en meer konden verzamelen dan ze onmiddellijk op konden eten. Het is aannemelijk dat een toevallig surplus eerder bij de mannelijke jagers optrad. Konden de vrouwen stoppen met vruchten en bessen te vergaren wanneer ze zelf en de kleinere kinderen verzadigd waren om aandacht te besteden aan de zuigeling of gewoon om te rusten, dan was het al te gek dat de jagers een (deel van een) neergehaald dier zouden achterlaten eens ze verzadigd waren van het bijten en peuzelen aan dat gevelde dier. Dit toevallig surplus was een gemeenschappelijk product en dus ook gemeenschappelijk eigendom. Het werd met de ganse groep gedeeld. Ook wanneer de vrouwen meer voedsel begonnen te verzamelen dan ze direct nodig hadden, wat zinnig was wanneer de jagers zonder buit ‘thuis’ kwamen, werd dit surplus doorgaans gedeeld. Men kon er niet zomaar directe verwanten mee bevoordelen, al geldt dit minder voor de vrouwen die naast eten voor zichzelf ook voedsel voor hun kleinsten moesten bijeen rapen en bij het verzamelen gemakkelijker konden delen met de vrouwen die het dichtst in hun omgeving toefden en dat waren meestal directe verwanten (moeder en zusters). Bij vrouwen is een neiging om in zekere mate eerst directe verwanten te bedelen dus niet zo onbegrijpelijk. Surplus voedsel was echter in wezen een groepsproduct: dus het kon niet zomaar aan verwanten, ‘partner’ of eigen kinderen worden gegeven. In dit licht kunnen de bevindingen van Kristian Hawkes bij tegenwoordige jager-verzamelaars (de Ache in Paraguay en de Hadza in Tanzania) bekeken worden waaruit blijkt dat de mannen ‘pronken’ met het vlees dat ze gejaagd hebben en het eerder aan niet-verwanten uitdelen dan aan de onmiddellijke verwanten, terwijl het voedsel dat door vrouwen verzameld is, wel wat minder wordt rondgedeeld (84% van het door mannen gejaagd vlees wordt gedeeld en ‘slechts’ 58% van het door vrouwen verzameld voedsel). Nochtans zijn de Ache en de Hadza xxnu (rond onze eeuwwende) reeds individuele jagers die elkaar wel ter hulp roepen wanneer groot wild kan gevangen worden. Kristian Hawkes analyseert haar onderzoeksresultaten binnen de showoff hypothese (to show off = pronken): het ‘pronken’ met de buit is een min of meer berekende strategie om aan status te winnen binnen de groep en zelfs de kans op het binnenhalen van een vrouw met hoge partnerwaarde te verhogen. Wij denken dat ons kader de historische achtergrond van haar bevindingen beter belicht dan evolutionair-psychologische redeneringen.
Sterre besefte dat ze ook naar hem staarde. Hun blikken kruisten. Hij kwam dichterbij de rand van het perron staan en hield haar blik vast. Ze voelde zich wegglijden in die diepe, donkere poelen die een einde aan alle pijn beloofden. Bijna wilde ze naar voren stappen, maar hij ver­dween uit zicht achter de trein die net langs het perron reed. Ze knipperde met haar ogen, haalde diep adem. Godverdomme, wat was dat?
27. 25 Als je als partner betrokken wordt in de therapie en daarin duidelijk- heid krijgt over waar het symptoomgedrag van de partner voor staat, leert de praktijk dat er gemakkelijker een omslag kan plaatsvinden in hoe je aankijkt tegen je partner: je kunt hem gaan zien als slachtoffer in plaats van als dader. Je partner is vaak niet seksverslaafd omdat hij enkel een drang heeft naar seks; het obsessieve seksuele gedrag staat ergens anders voor. Met dat inzicht ontstaan er tevens mogelijkheden voor jou als partner om bij te dragen in het veranderen van dit gedrag, zonder dat je verantwoordelijk wordt voor het probleem. Symptoomgedrag bij de partner Ook als partner heb je vaak symptoomgedrag ontwikkeld als antwoord op het verslavingsgedrag van je man, en voor je het weet reageer je vanuit dit (aangeleerde) patroon. Zulke patronen zijn voor beide part- ners destructief en leiden vrijwel altijd tot een impasse (Bouwkamp 2010). Dit uit zich bij de vrouw vaak in een controlerende of verwijten- de houding. Een veel voorkomend patroon is dat je als vrouw op een controlerende manier (als control freak) gaat reageren op je partner. Maar waarom wil je het gedrag van je partner controleren? Omdat je bang bent. Door controle probeer je grip op deze angst te krijgen. Maar de reali- teit is anders: de controle roept extra angst op, of je nu wat vindt of niet. Want ook als je niets vindt, heeft de praktijk bewezen dat je man alsnog tegen je kan liegen. Controle dwingt daarnaast in de kind- positie: Hij zal je of braaf geruststellen, of hij zal niets meer durven te zeggen om je niet bang te maken. Op beide manieren kan hij je toch niet geruststellen. Het symptoomgedrag is de controle: dit verhult het niet-toegestane deel, namelijk angst – en angst heeft iets anders nodig
Die avond maakte Berend een simpele stamppot, waar Willem commentaar op leverde. Na het eten waste hij niet direct af, wat Willem afkeurde. Berend wilde niet over de slagerij praten, maar Willem bleef vragen of er nog genoeg voorraad was voor morgen. Hij had een bestellijst gemaakt die hij onder Berends neus schoof en hem op het hart drukte daar morgen­ochtend direct mee aan de slag te gaan. Berend knikte en ging naar boven.
Om ons heen had een hele bende zich ondertussen verzameld. Waarom is het toch zo dat wanneer je een bende hebt, iedereen de neus richt naar de grootste bek? Die grootste bek stinkt meestal naar corruptie, verraad, of machtsmisbruik en overjaarse houdbaar­heids­data, en toch lijkt de geur van die verdor­ven­heden onweerstaanbaar om te aanbidden, te volgen, te vereren, naar te streven.
Het was het bijna waard haar leven te wagen, deze computer mee te nemen, door de lange gangen van deze ondergrondse bunker te rennen, voorbij de gewapende mannen en vrouwen, buiten dit pand. Een belachelijk dom idee. Ze zou niet verder komen dan de deur.
Bij mijn volgende verlof was ze het huis uit. Ze zou pas terugkomen als ik wegging, had ze tegen moeder gezegd. Nou viel die stoere praat samen met haar eindstage Rechten, dus volgens Lars had het niks met mij te maken.
Af en toe doe ik mijn boodschappen, voor een deel in een soort mini supermarkt met frisdrank, wijn, blikgroente, allerlei luxe koekjes, melkpoeder  en zo voort. Daar hebben ze nu zelfs Bounties. Soms tracteer ik me dan op chocolademelk uit het koelvak, helemaal uit België hiernaartoe gekomen De pinautomaten in Bawku deden het een week lang niet rond de Kerst. Op 28/12 was het euvel daar weer verholpen.
Wat ik ervan kan zien is dat het de zwarte hond ervaring is. Ditmaal breekt de zwarte hond door de Saveer-wand, dat zijn een heleboel glazen wanden achter elkaar, dus zeg maar gerust een heel stelsel van wanden als een soort van doolhof van glas. Ja, vijf minuten muziek kan dit doen. De zwarte hond dreunt door je hersenen heen, door alle vliezen heen alsof er wat knapt, en dan ben je jezelf niet meer en kun je jezelf niet meer terugvinden. Het is heel dubbel, want juist waarvan je dacht dat het jezelf was was de opgelegde valse identiteit van het aardse identificatie systeem waarin je gewoon een nummer was met een opgelegd bewustzijn. Dus dat bewustzijn moet doorbroken worden, en dan voel je je even helemaal verloren, als tussen twee schepen of twee vuren in.

“ramp overlevingsuitrusting uitrusting buiten en overlevingswinkel”

Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 
De ratten, fretten, vossen en eekhoorns om me heen waren op de zandbodem neergezegen. Vunzig en ranzig kronkelden ze uit hun kleren, uit hun vachten. Ze kronkelden over elkaar heen, naakt als pasgeboren jongen, strelend, grabbelend, hebberig naar elkaar in hun nood, in hun vastklampen aan leven, vrouwen en mannen door elkaar heen over elkaar heen in elkaar en uit elkaar vulgair en geliefd.
Samuel zei niets. Wat kon hij zeggen? Het bestuur en de mensen hadden gelijk. Dat besefte hij maar al te goed. En toch … Misschien kwam ze deze keer wel. Misschien klopte er morgen iemand op zijn deur met een glans in de ogen die hij nog maar bij één persoon gezien had.
Vanuit hun licht wiegende hulkje zagen ze de rook opstijgen uit het rieten dak van de herberg en boer­derij, waar ze kort geleden nog zo’n vredige nachtrust hadden genoten. Een nachtrust, wreed onderbroken door een gil van de herbergiersjongen. Gevolgd door een brul van Urendel, wiens legerstede leeg was geweest op dat moment.
Gerard en Maria keken elkaar aan. ‘Dat was tien jaar geleden, Harrald,’ zei Gerard. ‘Die archieven vertellen over iets dat tweehonderd jaar geleden actueel was. Het heeft al jaren geduurd om de weg naar Eind­hoven terug te vinden. Hoe lang doe je erover gebouwen te zoeken en binnen te komen?’ Zijn argument was duidelijk: Eindhoven was groot, te groot voor één jongen om helemaal om te spitten.
Wat was nu mijn doel bij het oplossen van dat vraagstuk? Eigenlijk geen: hoogstens tegemoetkomen aan de vraag van de onderzoeker om zijn vragenlijst in te vullen en als de vragenlijst twintig of vijftig van dergelijke vraagstukken bevat, er zo rap mogelijk van af zijn. Met risico’s nemen of zoveel mogelijk geld verdienen heeft dit allemaal weinig te maken. Ik durf beweren dat een meerderheid van testpersonen, als deze ad random gekozen zijn uit de bevolking, soortgelijke psychische processen als de mijne zullen vertonen. Misschien willen sommige personen vooral geen mal figuur slaan. Anderen kiezen misschien uit ‘luiheid’ voor alternatief 1), gewoon omdat het op de eerste plaats komt. Misschien krijg je een ander onderzoeksresultaat als de alternatieven van plaats worden gewisseld. Onderzoekers gaan er veel te veel van uit dat het psychisch proces en de probleemsituatie die ze in een experiment menen te stoppen (al of niet vermijden van risico bv.), ook werkelijk overeenkomt met het psychisch proces dat zich bij de testpersonen zal voordoen en met de wijze waarop deze de situatie ervaren. Onderzoekers zullen bij het interviewen van de testpersonen achteraf alleen aandacht hebben voor die bemerkingen die betrekking hebben op het beslissingsproces zoals ze het zelf hebben gedefinieerd, en andere opmerkingen (bv. “ik moest toch iets antwoorden!”) totaal veronachtzamen. Ik herinner mij uit mijn lessen psychologie aan de universiteit dat de psychologie uiteenvalt in wel honderd diverse psychologieën, maar dat we zeer weinig weten over de psychologie van de proefpersoon in een psychologisch experiment. Dit is er ondertussen, 35 jaar later, nog niet zoveel op verbeterd.
In Brugge weten ze het zeker: friet is een Belgische vondst en het is dan ook niet meer dan logisch dat het eerste en enige Frietmuseum ter wereld in België staat. Het sinds 1 mei voor het publiek geopende museum is er gekomen dankzij de Brugse ‘ondernemer in musea’ Eddy van Belle en zijn zoon Cédric.
Maarten was in alle haast gekomen toen ze hem had gebeld, maar de ambulance was eerder geweest. Laura had niet geweten wat te doen – ze had nog nooit een vroeggeboorte meegemaakt en het leek haar het beste om 112 te bellen. Miranda was vastgesnoerd op een brancard en met gillende sirenes afgevoerd. Laura was bij haar gebleven in de ambulance. Gelukkig had Maarten de tegenwoordigheid van geest gehad om de vluchttas mee te grijpen, al zaten er nog lang niet alle benodigdheden in. Het was voldoende geweest voor deze noodsituatie.
Een twijfelachtige bewering, gezien de wijd­ver­breide sodomie en pederastie onder de zwervende dienaren Gods, zeker als die nog konden lezen en schrijven ook. Maar Urendel kon natuurlijk de waar­heid spreken. In elk geval hadden ouders, broers en zussen en de oom van de jongen zich na de gillen onmiddellijk en met grote woede op de monnik geworpen, zodat de vier wapenkechten van Harbrand, die dommelden op de aarden vloer beneden, hem hadden moeten ont­zetten. Een wilde schermutseling was in het eerste ochtendkrieken losgebarsten in de gelag­ruimte en buiten de schamele muren van leem, mest en vlecht­werk. De krijgers hielden flink huis onder die halfwilde familie, maar die weerde zich verwoed en twee van Harbrands mannen hadden er al het leven bij ingeschoten toen Harbrand zelf en de dwergman van de slaapzolder waren afgedaald. Urendel wurgde op dat moment bij de haardplaats de waardin met het koord van zijn pij; haar benen trapten verwoed, haar handen klauwden vergeefs naar het vertrokken gezicht van de monnik. De herbergier, haar man, lag met zijn kop in de smeulende turf. Zijn rug vertoonde een wond die zijn voddige hemd al met bloed had doorweekt. Aan de rand van de haard flakkerden de vlammetjes weer op, als tot leven gekomen door de verrukking van het onverwachte bloedbad.
Het zelf samenstellen van je overlevingskit verplicht je enerzijds om na te denken over welke onderdelen je toevoegt, en anderzijds ontwikkel je zo de handigheid om deze elementen te leren gebruiken. Niemand is zo dom om een element te gaan toevoegen dat hij niet kan gebruiken of zelf niet weet voor wat het dient!
‘Ik ga!’ hoorde Berend de volgende ochtend van onderaan de trap. Hij zag voor zich hoe Willem daar stond, met zijn jas al aan en zijn blik op de klok. Even later hoorde Berend de deur in het slot vallen. Hij kneep zijn ogen stijf dicht en wenste dat hij sliep, wat niet hielp. Hij stond toch maar op.
Harrald haalde diep adem. Er waren meer teleur­stellingen geweest in zijn jonge leven. Er zouden er meer komen. Hij moest zich er maar overheen zetten, zoals hij al vaker had gedaan. ‘Ja, ik kon de zee zien vanaf de hoogste heuvel die ik beklom. Ver weg, maar er waren zeemeeuwen en ik kon het zout ruiken.’
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Om in staat te zijn te gaan rusten moet men aan de eisen van het rusten beantwoorden. Net als met aktief zijn, is slapen en rusten ook afhankelijk van tijdkonditioneringen. Het lichaam zal een ritme voor zichzelf ontwikkelen b.v. de lichaamstemperatuur en de spijsvertering regelend overeenkomstig de manier van leven. Een dagdromende persoon kan het moeilijk vinden om ‘s nachts te slapen en te dromen zichzelf ontdekkend als een alternatieve nachtwaker voor het collectief belang van een vreedzame nacht. Tegen de orde van de dag ingaan kan resulteren in een lustige droom ‘s nachts. Als eenmaal een bepaald gedragspatroon gedurende de nacht of de dag is gefixeerd kan chronische slapeloosheid het gevolg zijn van een eenvoudige tijdkonditionering. Bij voorbeeld arbeiders werkend in ploegendiensten in fabrieken die volcontinu doordraaien kunnen te kampen hebben met ernstige geestelijke en lichamelijke gezondheidsproblemen voortdurend aangespoord zijnde hun konditioneringen naar de tijd te veranderen. Een dergelijke sociale opzet kan zelfs worden herkend als een neurotische poging te dekonditioneren van de diktatuur van de standaardtijd. Een 24-urige werkverslaafde zijn is geen oplossing voor de eenzijdigheid van de standaardtijd. Noch is het leven van een tegenkultuur van sex en drugs een echte oplossing. Erbuiten vallen is niet moeilijk, maar je afstemmen op zonder te verdringen is iets volledig anders. Men mag b.v. vluchten in een sektarisch geloof alleen maar om te ontdekken dat men net zo jaloers is, trots en misleidend als iedere gewone ambtenaar b.v. Het levensdoel kan worden gevonden in de liefde van de rust en vrede maar dat zoekend, moeten oneerlijke sluipwegen of onverstandige en ziekmakende strategieën worden vergeten. Het zal eenvoudigweg een oprechte poging moeten zijn om een tegenwicht te vormen tegen de bestaande kultuur met een algemeen aanvaardbaar alternatief dat voor de zelfde (alternatieve) tijd wetenschappelijk, politiek en spiritueel gezond is.. 
Op het beeldscherm voor me zag ik hoe de gevangenen stuk voor stuk vanuit hun cel naar de loden capsules in het laadruim werden geleid door Lars, die nu een handje uit de vloer was dat zich om hun enkel klemde.
Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Vroeg of laat wordt iedereen kwaad als gevolg van frustratie. Niemand is zonder verlangen. en dus is niemand vrij van teleurstelling. Je terugtrekken is de ideale strategie om te rouwen. Voor de ander moet je je groot houden en je integriteit bewaken. Je moet jezelf niet nar beneden halen. Trouw aan de ziel staat voorop. Het is de materiële zaak van winnen en verliezen die je in de val van het ego lokt dat zegt ik wil dit en ik wil dat. Een bezitterige houding doet meer schade dan je trots in te slikken. Afzondering is niet iets dat moet worden gevreesd. Het is de ultieme oplossing voor alle problemen. Eenmaal het fundamentele alleen-zijn aanvaard hebbende is er geen eenzaamheid meer. De ander vindt je in je hart. Kwaad zijn vertroebelt deze visie op de werkelijkheid. Men kan en moet de ander niet uit het hart verdrijven. Daar moet men leren te vergeven en vergeten. Onthoud de goede dingen van de anderen en vecht tegen de begoocheling van de eeuwige negativiteit van het fysiek missen van de ander. Het is de biologische aandrift van het lichaam die je niet op een dwaalspoor moet brengen. Zoals boven gesteld: tevredenheid wordt gevonden in het plichtmatige en niet zozeer in het materiële effect.

“beste survival gear winkel beste survival gear bedrijven”

Onderstaande figuren hebben zichzelf genomineerd als randdebielen van het jaar met hun absurde mening dat alle grenzen open moeten blijven en dat alle ‘vluchtelingen’ binnen mogen komen. Straks wellicht zeven miljard? Waar denken deze idioten dat we allemaal schouder op schouder moeten staan. Doet er niet toe, ‘Geen mens is illegaal’. Tja, maar zeven miljard in Europa is wel erg veel hoor…Sluit deze gekken op waar ze thuishoren: een nette inrichting!
Ze stak een sigaret op. Met een paar trekjes nicotine probeerde ze haar zintuigen tot rust te brengen en met de rook blies ze een beschermend rookgordijn. Al inhalerend keek ze om zich heen. Het perron was verder verlaten. Op het tegenoverliggende perron stond een zoenend stel en wat eenlingen die geobsedeerd in hun mobiel staarden. In de verte zag Sterre de koplampen van de Intercity al. Op het moment dat ze haar trein zag, keek de vent van het zoenende stel op. Hij wierp haar een geile zoen toe. Hij lachte. Kut, dacht ze en keek snel een andere kant op.
Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
Hij zucht. ‘Zoals je wilt. We hebben het er een vol­gende keer wel over.’ Hij wijst op een figuur in de  uiteenvallende menigte. ‘Zeg eens, die grote vent daar, met die bochel als een dromedaris, dat is Karagiozis de Griek, toch? Met die lelijke kale kop en die haakneus.’
3. de jagersmythologieën waren zo toegespitst op de jachtdieren dat een nieuwe kijk op planten uitgesloten was. De kennis betrof de jacht (en de oorlog) en al wat ermee samenhing. Ook de ontwikkeling van nieuwe technieken gebeurde vermoedelijk in eerste instantie met betrekking tot de jacht. Grondige aanpassingen van de kennis en de mythologieën, op basis van veranderingen in de levenscondities, waren alleen mogelijk daar waar er nog een ‘gezonde’ balans of mix was tussen mythische elementen die naar dieren verwezen en elementen die naar planten verwezen. Elders, daar waar de jacht dus overheerste, werden wijzigingen aan de mythologieën als dissidente goddeloosheid afgedaan en die dissidenten maakten amper een kans het publiek maken van hun voorstellen te overleven.
Nou Taljaardjkt het lijk me dat er géén generaal pardon op zijn plaats is als het aan mij zou liggen, dit zijn landverraders pur sang, het is de graaiers elite en die worden onder oorlogsrecht op een bepaalde manier gestraft.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
The worker (a machine endowed with a brain that can be used for fragments of time) is paid for his or her occasional, temporary services. Work time is fragmented and cellularized. Cells of time are put up for sale online, and business can purchase as many of them as they want without being obligated in any way to provide any social protection to the worker. Depersonalized time has become the real agent of the process of valorization, and depersonalized time has no rights, no union organization, and no political consciousness. It can only be either available or unavailable – although this latter alternative remains purely theoretical inasmuch as the physical body still has to buy food and pay rent, despite not being a legally recognized person.
2. De opzichtige geldbesteding van de rijke elite, gekoppeld aan een totaal onproductief bestaan. De Noors-Amerikaanse econoom en socioloog Thorstein Veblen heeft in zijn klassieker “The Theory of the Leisure Class” (1899) reeds gewezen op de ontwikkeling van een niets-doende klasse die zich volledig overgeeft aan wat hij conspicuous consumption noemt, i.e. de consumptie van luxegoederen om zo zijn/haar status publiekelijk te etaleren. Ook voor het oog van de sukkelaars die net door toedoen van die elite sukkelaars zijn geworden of het blijven. Kortom: de 1% versus de 99%, zoals dat anno 2015 heet.
‘Ach, lieverd.’ Ik laveer tussen de troep door en trek haar in mijn armen, Over haar schouder kijk ik naar de schermen en begrijp meteen waar ze op heeft gezocht. Op APV en SSF, maar het meeste gaat over de ARBOT-wet.
Het Bedrijf gelooft dat de levengegevens een onbetwistbare superioriteit van de FluCide drugkandidaat in vergelijking met huidige drugs, aantonen en het als haalbare therapie tegen griep bepalen. Wij geloven dat FluCide waarschijnlijk de meest efficiënte die drugkandidaat in ontwikkeling tegen griep is, op deze resultaten wordt gebaseerd.
Vijf sierlijke boogbruggen waren hoog over de diepe baai gespannen zodat Noord en Zuid elkaar via korte lijnen bereiken konden. Ze nam afscheid van haar bedgenote: een Kiteh uit de noordelijke landen van Osul Myandal son Niil.
Keren we even terug naar het Niets en de Chaos waarin we vrolijk spartelend zweven en zwemmen. En naar de vormgeving die ervoor zorgt dat deze chaos een menselijk bewoonbare wereld is geworden en steeds voortgaat te worden. Hebben we die vormgeving op het meer “kosmologische” niveau geduid als de werking van een demiurg die de vormloosheid opheft en een geordende kosmos voortbrengt, dan gaat het in ons dagdagelijks bestaan als wezens die een kosmos hebben geërfd van de generaties die ons zijn voorgegaan, om (al of niet intentionele) interventies van mensen zelf. Concrete en steeds min of meer aanwijsbare mensen. Vormen, waaronder dus ook mensen, huisvesten blijkbaar een heel brede waaier aan mogelijkheden en potenties die zich kunnen actualiseren of dit juist niet kunnen doen. Een vermogen onaangeroerd laten, kan ook een bewuste vorm van handelen zijn. We hebben met betrekking tot onze vermogens steeds de keuze tussen “iets doen” en juist “niet iets doen”. Doorgaans focussen we ons op geactualiseerde vermogens: deze laten immers merkbare sporen na en zorgen voor waarneembare en bespreekbare veranderingen in plaats van nauwelijks te interpreteren radiostilte.
43. Het model van Ulrich LibbrechtFysiek is er natuurlijk altijd een grens (de grenzen van ons lichaamonderscheiden ons van onze omgeving), maar emotioneel gaan we op inhet geheel. Voorbeelden zijn “opgaan in de uitvoering van muziek en dithelemaal beleven, los van tijd en ruimte”, “vol zijn van verdriet of vanvreugde”, ons gevoel bij een orgasme tijdens een seksuele betrekking.De Nederlandse Cabaretier Toon Hermans maakte in de laatste fase vanzijn leven twee theatershows die naar mijn gevoel zeer juist illustrerenhoe we mystiek toch kunnen uitdrukken. De eerste show, Ik Heb Je Lief,maakte Hermans in 1993, enkele jaren na de dood van zijn zeer geliefdevrouw Rietje. Aanvankelijk kon hij na haar dood de kracht niet vindenom opnieuw op te treden en grappen te maken. De aantrekkingskrachtom opnieuw het publiek te kunnen aanvoelen13 was uiteindelijk sterkerdan het verdriet en zorgde ervoor dat hij zijn mooiste show maakte dievolledig was opgedragen aan zijn overleden vrouw. Hermans moest ech-ter na enige voorstellingen de show stilleggen omdat het hem gewoon teveel werd. Hij kon tijdens het lied ‘Lente Me’ plots geen woord meer uit-brengen. Ik citeer een stukje uit de begeleidende tekst bij de dvdx vandeze show: de echtheid waar Toon z’n hele carrière in zijn werk naar hadgestreefd, had hem ingehaald. Hij wilde steeds dichter het punt naderenwaar geen sprake meer was van ‘spelen’, maar van ‘zijn’. Einde citaat.Een kort fragment van de tekst van het lied Lente Me:Lente me, zomer meSeptember me en winter meWant ik heb je onophoudelijk liefMorgen me, middag meAvond me en nacht meMet andere woordenBlijf bij me, alsjeblieft13 Toon Hermans trad het liefst alleen live op. Veel van zijn shows kwamen toch op tele- visie, een medium dat aan het opkomen was tijdens zijn carrière, maar Hermans zal er zijn hele leven naar verwijzen als een instrument dat hem niet ligt en dat niet echt geschikt is voor wat hij doet. Hij kon immers de kijker thuis, in de sofa, niet bereiken, niet voelen, niet in interactie komen. 33
‘Jij daar, struise kerel,’ riep hij. ‘Jij lijkt me geschikt voor zo’n helden­karwei, wat denk je?’ en hij beende met fiere passen op Ezel af, die achteruitschoof en zich achter mij en de andere eekhoorns probeerde te ver­stoppen. Een hilarische zaak die me enkel met tragiek vervulde, zijn omvang in acht genomen.
Er volgde een uitvoerig relaas, vlak en bijna toonloos verteld. Cynethryth was geworden wie zij was omdat alles haar was afgenomen: ‘Mijn zuster nam mijn man, De koning nam mijn eer, de Dood nam mijn kind. Geloof me, miles Harbrand: als wij beiden nog zielen hadden, zouden deze elkander onmiddellijk hebben herkend en hun verwantschap hebben beseft.’
Exemplaren van die van de mens afgesplitste soort maken nu ondertussen ook al de dienst uit in de cafés en eethoekjes van de allernieuwste cultuurhuizen en andere tempels waar roken absoluut verboden is, ook op de terrassen in de open lucht. Kwestie van niet te uitnodigend te zijn voor de menselijke soort die qua aantal nog steeds de robot overtreft. De klanten worden op deze consumptieplekken bediend door strakke stijve wezens uit één stuk, die via een ICT-apparaatje communiceren met één of andere onzichtbare heidense godheid. Hooguit bij het afrekenen houden ze even met een metaalachtige glimlach – een kramp van de lippen – de schijn op dat ze een vorm van besef hebben gehad van de bio-dimensie van je bestaan op deze aardbol.
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
‘Ik zei dat je vrienden gelijk hadden. Ik kom inder­daad uit de ruimte. De zelfstandige satelliet Neo-Eden om precies te zijn. Bevindt zich op Lagrangepunt L2. Hij is vlak voor de oorlog daarheen gebracht middels een geheime lancering van een drijvend plat­form.’
‘We kunnen klimmen. Vooruit,’ zei hij gemoedelijk, het loeder. De rattendame die het object van zijn gemoedelijkheid was, knipperde haar lange wimpers loom over haar kraalogen, greep de kabel en liet zich sierlijk, blik onafgebroken op Grimpeerd gericht, naar de grond zakken.
Het bleek dat er tussen de 200 en 300 mensen waren. Die wilden allemaal wel hun bloeddruk weten. Dat zou wel 5 uren werk betekenen, met maar één bloeddrukmeter. Ik had er ook een bij me. Of ik dan ook wel bloeddruk wilde gaan meten. Dat scheelde weer 2½ uur. En zo zat even later onder een boom, aan een tafeltje bloeddrukken te meten.
De Sony Cyber-shot DSC-WX350 is een compactcamera met 20x optische zoom. Dankzij dit grote beeldbereik is geen onderwerp nog te ver weg. Ondanks dit grote bereik past de camera moeiteloos in je broek- of jaszak. De krachtige Bionz X beeldprocessor zorgt voor een snelle verwerking van de foto’s en levert haarscherpe beelden met weinig ruis, zelfs bi
‘Broeders, zusters, gedraag je zoet,’ zing ik en ze gehoorzamen altijd. Het levende vlees vormt een knap gezicht en menige klant heeft mij complimentjes gegeven voor de warmte en zachtheid van mijn wangen. Natuurlijk zijn maden alleen niet genoeg. Mijn robijnrode lippen zijn twee verse kippenhartjes, mijn wimpers zijn hoogst elegante rupsen, harig en zwart. Mijn wenkbrauwen zijn hongerige bloedzuigers en mijn haar bestaat uit honderden van de fijnste spinnenwebben. Enkel mijn ogen zijn van mijzelf, en mijn tanden, maar ik maak die zwart met houtskool. Mijn ogen zijn al perfect: groot, glanzend, als de reflectie van een tweelingmaan in een midder­nachtelijk meer, zei een dichter eens. Ik was beroemd om mijn ogen, lang voordat ik beroemd werd voor mijn verraad.
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Uranus, Jupiter en de zwarte Maan in 5de en 6de huis in Vissen in de jaarhoroscoop van 2011 inspireren ons om unieke nieuwe invalshoeken te vinden om het leven te organiseren. Door gebruik te maken van zowel de verticale als de horizontale as worden alle losse facetten van het geheel geraakt en geordend. Alles wordt gevoed en geraakt door nieuwe, geniale invalshoeken. De eenheid ordent zichzelf met een enorme eenvoud en vanuit rust.
Berend probeerde zijn aandacht erbij te houden: bij de man die vroeg of hij ook voor aankomend weekend nog een rollade kon bestellen, bij de hond die zijn riem had uitgerekt en nu om de hoek van de toonbank naar de vleesresten op Berends hand stond te grommen, bij de nieuwe klant die binnenkwam en het winkelbelletje deed rinkelen en bij Willem die vanuit de keuken riep of hij even kon helpen met de molen. Berend gebaarde dat iedereen even moest wachten en liep naar achte­ren, waar de kreten waren opgehouden.

“ark survival ascendant versnelling beste overlevingsuitrusting ter wereld”

De tragiek van hun bestaan, als een worm die zich door een appel knaagt, is dat ze elkaar in Wurmwater ook weer tegen zijn gekomen. Ze zijn weer samen gaan wonen, in een klein huisje in de binnenstad. Polly werkt in een her­berg als kamermeisje en af en toe pikt ze nog een klant op, maar dat wordt moeilijker nu het haar grijs wordt en haar tanden slecht. Ze heeft nog steeds haar ranke figuur, de hoge billen en puntvormige borsten, en daar is Mackie blij mee.
This is a forward. For those interested in Supertramp I would suggest to check out “Gone Hollywood” and “Fool’s Overture” by the same band, but that’s just the tip of the iceberg of Supertramp. Anyone who knows me knows I wouldn’t forward trash. I only forward ammunition, as antidotes against present day matrix/ illuminati programming. When I go to the supermarket I sometimes want to put my fingers in my ears because of the meaningless trash they play make people reckless consumers. It’s a battle about the ears. Much more than it was in the 70s and 80s. The new generations have opened the pits of hell, as was predicted. Arm yourself. It simultaneously goes along with ISIS.
Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om iemand effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken.
Een goed voorbeeld van hypnose binnen een zeker kader van konditonering is de aantrekking van de kultuur van de standaardtijd zoals ervaren met de televisie. Bijna niemand kan ontsnappen aan de dwang matigheid van het programma van het standaardtijd-beheer. Het is als de griekse held gevangen door de cycloop: alleen maar door gehechtheid aan de schapen konden hij en zijn mannen ontsnappen aan het monster. Er is schaamte over bekennen verslaafd te zijn aan t.v.-kijken. Bijna niemand ontleent eer aan de prestatie van het t.v.-kijken, terwijl het zeker een zware last vormt met de stress en overmaat van de tabloïde en commerciëel getinte programmering. Rondom de t.v. bestaat ongeveer dezelfde schaamte en taboe als rondom psychiatrische medicatie: er zijn twee soorten dwangbuizen om om te gaan met het gebrek aan zelfbeheersing. Niettemin is de t.v. alleen maar een ander medium zoals boeken of brieven. Om het medium televisie te beheersen moet men in staat zijn eruit te stappen. Televisie is door zijn gefixeerde programmering typisch een voorbeeld van tijdafhankelijke aandacht. Het is in feite een klok met verbeelding . Wat men ziet is representatief voor de vorm van tijd die wordt bestierd., hetgeen de standaardtijd is: veel sex en geweld of films over roofdieren en diktatoren die onschuldige slachtoffers vernietigen. Als het leven wordt getoond zoals het echt is, alleen maar een winkelstraat filmend b.v. is het veel te saai om als iets anders dan een pauze te worden beschouwd. Niettemin is bijna iedereen erdoor gefascineerd vanwege zijn tijdkonditionering: er is geen alternatief en dus ook niets dat meer aantrekkelijk of sterker is om de t.v. ongeacht het toevallige programma te ontkennen. De enige manier om aan die verslaving van beschamende tabloïde lust te ontkomen is de ‘schapen’ of associatie te vinden van een tijdbegrip dat meer harmonieus, echt en van een natuurlijker aantrekking is dan het standaardmonster of de cycloop van konditionering aan het kunstmatige. Een overeenkomst met dat begrip zou ons het echte van het leven in het echte van de tijd met het echte van de aantrekking bieden dat nooit door het kunstmatige kan worden overvleugeld. Het echte van de tijd is pragmatisch het ware van de tijd ook bekend als zonnetijd en ware siderische tijd. Het echte van de kalender kan worden omschreven als de verdeling van het jaar die niet uit een konflikt bestaat in de de verdeling van de dag en datum die men leeft (zie tabel). Dit zijn praktische definities die algemeen bekend staan als het natuurlijk ‘gevoel’ van de tijd, onbeschrijfelijk en zelfs mystiek aangezien het een subtiele konditioneringskracht is die stille inspiratie influistert als een beschermengel tegen het kwaad van de moderne tijd. Een bewuste bekentenis tot deze werkelijkheid van natuurlijke harmonie kan het mysticisme, het bijgeloof, de eenzaamheid en de vervreemding wegnemen van die ‘andere’ bewustzijnstoestand die men zo najaagt in drugs en sex. In het bijzonder vanwege de schaamte over het laatste schijnt het bijna heiligschennis te zijn om ook maar iets te regelen naar het goddelijke van de tijd. Niettemin is erbuiten vallen en je afstemmen op, het dictum van van de spirituele revolutie zoals voorgestaan in de tweede helft van de eeuw. De manier waarop het gedaan wordt is van minder belang dan het naakte sociologische feit dat de moderne subkultuur op die manier denkt. De postmoderne kultuur die het nodig heeft orde te vinden in de chaos van het moderne ego kan het leren eer te ontlenen aan b.v. t.v. kijken door het te beschouwen als een soort van psychologische arbeid waarvan men zeker moet dekonditioneren naar een alternatief tijdschema. Op deze manier verandert de lust ervan in liefde voor de menselijke poging de matiging te aanvaarden die de ware zaak bekrachtigt. Ook de stad ingaan voor het ware kan zo gezuiverd en beheerst zijn. 
‘Je mag dan wel herboren zijn, een nieuw lichaam hebben, toch ben je nog altijd die vuile smeerlap van vroeger. De leraar die altijd zo krampachtig probeerde om populair te zijn, zelfs al moest hij daarvoor meehuilen met de wolven. En nu kom je in mijn huis, om mijn zoon te beschuldigen.’
Ik houd het geld dus en deel het bij mijn weggaan wel uit aan arme patiënten, veelbelovende nurses die dokter willen worden, enzovoort en ik kan een deel aan mijn bedienden van 30 jaar geleden geven. Ik kan ook een deel besteden aan het opsturen naar Nederland van al mijn spullen. Misschien schieten mij nog wel meer dingen te binnen. Ik zie wel.
We volgden Jonas. Met lede ogen zag ik hoe de plaats van de crash steeds kleiner werd. De gewonden in Casanova’s laatste intacte inge­wanden, die eenzijdige minnaar van alles wat buitenissig en exclusief was, waren er erg aan toe. We moesten haast maken, en haast maken dat deden we. Grimpeerd zette er stevig de pas in, de kippen trippelden, de eekhoorns dartelden en de ratten stoven om ons heen door het zand.
Voor het eerst sinds de gebeurtenissen in de herberg verkeerde Urendel in opperbeste stemming. Nu hij als Cynethryths overwinnaar haar hoofd aan de voeten van koning Offa zou leggen, lag toch minstens een diaco­naat of gelijksoortig beneficium in het verschiet. Ineens weer misnoegd keek hij over het netjes verpakte hoofd op de bodem van het bootje naar de rug van de trouw voortpeddelende dwerg, die weer één van zijn binnensmondse liedjes zong. Dat manne­tje was erbij geweest, kende de ware toedracht. Altijd vrolijk en meegaand, intussen alles beglurend, nooit de frons van het zondebesef op zijn afzichtelijke voorhoofd. Dat mannetje was als een alf. Een wezen zonder ziel, eeuwig buitengesloten van de genade.
‘De muur ligt recht voor me.’ De vijfde maan, Iiego, hing bleek en kalm boven de rand. Het acceleratie­pedaal leek haar voet omhoog te duwen. ‘Vijfhonderd meter. Misschien meer. Grote stenen en grof cement­werk. Grote blauwe stenen en grof, wit cementwerk, toch? Nog maar een paar seconden en ik’
Ik ben een jongen van dorp, werkzaam als ingenieur buiten mijn eigen land. Elk jaar ik slip naar mijn huis tweemaal of driemaal, weg van de drukte en drukte van het stadsleven zodat ik kan ontspannen en van het natuurschoon van mijn dorp en de boerde
Ik ben niet zo stuk van duo’s, trio’s etc., die met een bandje meezingen, ik hou meer van het echte werk, de band met zijn onvolkomenheden en verrassingen die voortkomen uit de menselijke emoties van het muziek maken, dan bedoel ik muziek maken middels de instrumenten die je bespeelt.
De temperatuur De normale lichaamstemperatuur van een rustige Staffordshire Bull Terrier ligt tussen 38 en 39 graden Celsius. Bij inspanning, stress of warm weer kan de temperatuur wat hoger zijn, maar nooit meer dan een paar tiende graad Celsius. Het is een goede gewoonte om iedere dag met je vinger onder de lip de temperatuur te voelen. Je voelt dan heel snel wanneer de temperatuur te hoog is of te laag. In dat geval kun je voor een meer preciezere bepaling met een thermometer de temperatuur opmeten. Het handigst gaat dit met twee personen waarbij een de kop van de hond stilhoudt terwijl de ander de thermometer rectaal inbrengt. (gebruik daarbij een beetje vaseline).
Hij moet met mededogen naar zichzelf leren kijken en alle facetten ervan in zichzelf leren inleven en aanvaarden als zijnde van zichzelf, bij hem horend. Dan ook kan hij de verantwoordelijkheid leren nemen voor zijn eigen leven, inclusief de beperkingen en frustraties die het leven nu eenmaal inhouden. Leren in de zin dat hij leert inzien dat hij zelf in staat is gedrag te ontwikkelen dat onafhankelijk is of los staat van het trauma.
De schrijvers René Nauta en Beke Olbers zijn de eigenaren van Extra survival en bushcraft. Extra survival en bushcraft is al sinds 1997 actief in het organiseren van vele cursussen. De ervaring en kennis die ze in al die jaren hebben opgebouwd hebben ze verwerkt in het eerste Nederlandstalige handboek over bushcraft. Alle basisvaardigheden voor bus
Wat belangrijk is, is het ontdekken van die doelen waarvan de lange of korte weg ernaartoe voor jou plezierig en leerrijk is. Ken jezelf dus. Dat is natuurlijk geen garantie voor geluk, je kunt nu eenmaal pech hebben en als je jezelf kunt wijsmaken dat dat komt door slechte daden in een vorig leven of dat je pech in een volgend leven of in een hiernamaals zal gecompenseerd worden, prijs je dan gelukkig voor die goedgelovigheid.
28. 26 dan controle. Voor je het weet zit je als stel in een patroon zoals dat wat hierboven beschreven is, dat zich eindeloos kan herhalen. Een andere, volwassener houding, is dat de bedrogen partner over haar angst gaat praten, en dat de man haar daarin hoort en gerust- stelt: hij kan haar troosten als partner. Beide reacties zijn onderdeel van een volwassen opstelling en leren de partners om te gaan met het niet-toegestane deel. Eenzelfde patroon geldt voor de reacties van aanklagen en verwijten. Waarom verwijt iemand een ander iets? Omdat er pijn en wantrouwen is. Wat deze reacties echter voorkomen, is dat deze pijn op een goede manier boven water komt. Er komen in deze reacties alleen maar ver- wijten en boosheid naar voren. Deze lokken vaak enkel meer verwijten of zwijgzaamheid uit. Want wat kun je als man zeggen op verwijten die waar zijn? Uiteindelijk krijgt geen van beide partners wat ze nodig hebben: de bedrogene partij krijgt geen geruststelling en troost, de bedriegende partij wordt de kans om te troosten ontnomen. Een volwassen reactie heeft zoals gezegd te maken met onthulling. Wanneer een bedrogen vrouw onthult wat er emotioneel gezien in haar gebeurt, dwingt zij de man in een troostende houding. Helaas kunnen veel mannen vanuit schaamte die positie niet innemen. Hierbij is stimulans vanuit de therapeut erg belangrijk. Het zicht hebben op deze patronen kan de therapeut helpen om nega- tieve interacties tussen de partners stop te zetten en om te buigen naar positieve reacties. Hoe de therapeut dat het beste kan doen is beschreven in de volgende twee hoofdstukken.
Onze creatiekracht is enorm gegroeid. Je kunt nu de versnelling van je creatiekracht ervaren. Dit hoort bij het Nieuwe Leven. Houd je intentie, je doelstelling op goddelijke groei. Leef en werk vanuit je hart.
Het lijkt nochtans vanzelfsprekend de leefgewoontes van de eerste mensen af te leiden uit het sociaal gedrag van de mensapen, in het bijzonder de chimpansees. En vinden onderzoekers bij dieren gedragingen die gelijkenis vertonen met soortgelijk gedrag bij de mens, dan wordt dit meteen biologisch-genetisch geduid, alsof het ganse gedrag van dieren aangeboren zou zijn en zij geen leervermogen zouden hebben. En in één beweging wordt dit homoloog gedrag van mensen dan ook maar als genetisch vastliggend beschouwd. Binnen zo’n evolutionaire redenering verbindt Barbara Smuts (1995) het ontstaan van het latere patriarchaat en het geweld op vrouwen rechtstreeks aan de woongewoontes bij de primaten: patrilokaal (meisjes verlaten om te paren hun oudergemeenschap of parent group, mijns inziens is het beter te spreken van de moedergemeenschap, omdat alleen het moederschap met absolute zekerheid kan worden vastgesteld; jongens blijven bij de oudergroep) óf matrilokaal (de meisjes blijven bij de oudergroep; de jongens verlaten hun oudergroep). Zij gaat ervan uit dat onze voorouders patrilokaal leefden, omdat onze naaste verwanten (orang-oetan, gorilla, chimpansee en bonobo) patrilokaal zijn, in tegenstelling tot de meeste zoogdieren en de meeste primaten die matrilokaal zijn. Van onze naaste verwanten zijn alleen de bonobovrouwtjes in staat mannelijke agressie te bedwingen, wellicht omdat ze de tijd krijgen hechte vrouwelijke coalities te vormen waar de mannetjes niet tegen op kunnen. Primatenmannetjes zijn doorgaans groter dan de wijfjes (seksueel dimorfisme, i.e. de fysieke verschillen tussen man en vrouw van een soort) en daar hoort de regel uit de dierenwereld bij dat hoe groter het seksueel dimorfisme, hoe groter de agressie tussen mannetjes en ook de agressie van mannetjes naar vrouwtjes. Hoge reproductieve variantie tussen de seksen (b.v. bij de primaten en bij de mens: mannetjes kunnen veel meer kinderen verwekken dan vrouwen) leidt veelal tot veelwijverij die maakt dat sommige mannen meer kinderen verwekken en andere mannen niet aan de bak komen, maar ze werkt via natuurlijke selectie ook seksueel dimorfisme in de hand: mannen gaan fysiek sterk van de vrouwen verschillen. Menselijke mannen zijn b.v. groter en wegen 12% meer: dat is een eerder bescheiden dimorfisme. Bij de meeste mensapen is het seksueel dimorfisme echter beduidend groter (uitgesproken typisch is dit voor de gorilla). De situatie van reproductieve variantie leidt tot een gevecht voor de vrouwtjes (die zijn door hun mindere vruchtbaarheid – menstruatiecyclus en periodes van zwangerschap – als het ware met minder). In deze rivaliteit en competitie zijn het de grote en sterke mannetjes die het halen, met als gevolg dat de eigenschappen van mannelijke grootte en sterkte selectief doorgegeven worden aan de volgende generaties en op de duur dus eigenschappen worden van de soort. Mannetjes gaan ook meer risico’s nemen en zich agressief opstellen tegen de ‘boss’, zoals we dat zien bij jonge chimpansees die op de duur de ‘boss’ gaan onttronen. Op die manier verhogen ze hun kans om te paren met zoveel mogelijk vrouwen en vermijden ze te falen in de reproductie. Analoog hieraan kan vastgesteld worden dat dieren die in hun eigen territorium niet genoeg voedsel vinden meer kans hebben zich voort te planten als ze het risico lopen in een vreemd territorium voedsel te gaan pikken en de agressie van de leden van de andere soort of groep trotseren. De succesvolle weerstand van de bonobovrouwtjes tegen mannelijke agressie laat evenwel zien dat seksueel dimorfisme dus niet altijd leidt tot een situatie waarbij het altijd de grotere en sterkere mannetjes zijn die winnen bij een agressief interseksueel conflict.
Natuurlijker wijze beweegt de stroom zich van de bergen naar de zee. Op de zelfde manier beweegt de stroom van het leven zich van de hemel naar de aarde. Men moet van zijn eigen narcistische voetstuk afkomen en nederdalen in de wereld van het medeleven. In de hemel is geen medeleven nodig. Geen genade, geen liefde, geen liefde, geen God, geen God, geen leven. Zo daalt men af. Met de wil hiervan wordt de val van de ziel opnieuw begrepen met het subtiele verschil van de ervaring. Hartstocht is het gevaar van de neerwaartse aktie en zelfs de waanzin der indolentie is daar. Niet tot handelingen willen overgaan kweekt de valse hartstocht en niet in beweging willen komen kweekt de waanzin. Hartstocht zou over de liefde gaan: de wereld een vrouw, de geest een man en de man moet de vrouw liefhebben. Gelijkelijk zou de waanzin een object hebben: “ik ben gek op mijn lieveling maar niet waanzinnig omdat ik haar mis”. Dus, zoals het verhaal gaat, schept de man zichzelf een object van liefde en waanzin. Dit is een oorspronkelijk gegeven. Het is de aard van de mens een jaloerse knutselaap te zijn altijd gek over het onbereikbare ideaal van het altijd-gelukkige en altijd hartstochtelijk over de belangen van de wereld.
Honden zijn dus eerder beter in het verbergen van hun pijn dan dat ze geen pijn voelen. Dus wanneer honden signalen van pijn laten zien dan is dat in de regel al behoorlijk ernstig. Signalen van pijn kunnen zijn: piepen/of janken, borstelen (het opzetten van de haren op nek en rug), snel hijgen, anders bewegen, proberen om lichamelijk contact te vermijden, en soms ook agressie wanneer je de hond wil benaderen. Het wil geenszins zeggen dat het vertoon van een van deze signalen altijd betekent dat de hond pijn heeft, maar wees dan wel op je hoede.
Ze liepen in stilte verder tot ze bij de voordeur van Samuels huis stonden. Hij was niet van plan iets te zeggen van wat Helena hem verteld had, maar de drang was te sterk. ‘Gaetan, ik moet je iets vragen.’ Samuel dwong de woorden uit zijn mond. ‘Is het waar? Dat mijn dood geen ongeluk was, maar zelfmoord?’
Cullmann Panama Vario 100. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-rep
Yuun Kuhalin stierf in opdracht van deze man. Omdat zijn woorden geen waarde meer hadden, dacht ze. Hij stierf omdat iemand dacht dat zijn autopsie meer zou vertellen dan uit zijn ondervragingen zou komen. Hij stierf zodat zekerheid gevonden kon worden dat spoken van Aarde opnieuw interesse hebben gekregen in de werelden van Epsilon Drie.
Bij religie denken we dus niet meteen aan de islam. Wat is me dat tegenwoordig toch dat overal en elders religie wordt bijgesleurd! Minderheden waren een halve eeuw geleden sociaaleconomisch onderdrukte of gemarginaliseerde bevolkingsgroepen, daarna werden het etnische minderheden en nu zijn het steevast religieuze minderheden geworden. Over de islam zal ik het dus zoals gezegd niet hebben. Daar heeft iedereen+1 het al over. Tenzij dat we even onze verwondering willen uitdrukken over het gegeven dat een bewoner van het Midden-Oosten, een Turk of een Marokkaan zonder meer verondersteld wordt een praktiserende moslim te zijn die zich vijf keer per dag neerbuigt, met het hoofd richting Mekka. Dat Amerikanen “God bless America” prevelen, daar staan we dan weer in het geheel niet bij stil. Zo ook moesten we het geweten hebben dat de nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras zich niet, zoals zijn voorgangers, bij zijn ambtsaanvaarding liet inzegenen door een middeleeuws maar luxueus ingeklede orthodoxe patriarch. Dit terwijl we er als Belgen achteloos aan voorbijgaan dat onze gezagsdragers en ministers (ongeacht hun persoonlijke geloofsbelijdenis of levensbeschouwing) jaarlijks tijdens het Te Deum op de Dag van de Dynastie (15 november) wierookdampen van onze Rooms-katholieke aartsbisschop insnuiven, zodat ze verzekerd zijn van Gods steun om het land en zijn ingezetenen naar best vermogen te dienen. En op de Vlaamse tv zijn nooit eerder meer kind-, mens- en diervriendelijke bisschoppen, priesters en paters te zien geweest dan vandaag, lieden die een dikke twee jaar nog afgedaan zouden worden als onverbeterlijke pedofielen die meedogenloos zoveel mogelijk kinderen seksueel misbruiken. Het is me wat met religie en spiritualiteit tegenwoordig. Ik weet zelden of nooit wat er precies bedoeld wordt als deze woorden vallen.
Er volgde een uitvoerig relaas, vlak en bijna toonloos verteld. Cynethryth was geworden wie zij was omdat alles haar was afgenomen: ‘Mijn zuster nam mijn man, De koning nam mijn eer, de Dood nam mijn kind. Geloof me, miles Harbrand: als wij beiden nog zielen hadden, zouden deze elkander onmiddellijk hebben herkend en hun verwantschap hebben beseft.’
De digitale versie vindt u op www.wzh.nl/transvaal Onder nr 2 – maart/april 2014 ons magazine voor cliënten van WZH Transvaal 2 Inhoud: 2 Berichten 3 Op de koffie bij Gerard Haasnoot 4 Puzzel 5 Nieuwbouwrubriek
Het lukte haar de verlamming te verbreken. Met een ruk kwam Laura overeind en tastte naar het licht­knopje naast haar kant van het bed. Eén eeuwig­durende seconde was ze bang dat ze het niet snel genoeg zou vinden, dat de vrouw die tijd zou benutten om op haar af te springen met die onmoge­lijke snel­heid die je altijd bij monsters in horrorfilms zag, een en al tanden en klauwen en witte, wegge­draaide ogen. Dat de vrouw zou … ja wat eigenlijk?
Ik zwaaide mijn dochter, die groot genoeg was om zelf naar school te gaan, uit en opperde bijna een spuitje tegen moeder, die lekker in een leunstoel voor het raam van het zonnetje zat te genieten, maar bedacht me halverwege en wist het nog om te buigen naar dat de kat vroeger zo’n spuitje elf was geweest.
Dag en nacht hangt boven Bangkok de lokkende geur van houtskool en vers bereidde gerechten. De Thais zijn dag in dag uit met eten bezig. Op elke hoek van de straat is er wel een venter met hapjes of een openlucht restaurantje. Eten en drinken bieden ze aan in plastic zakjes of met elastiekjes op ingenieuze aan elkaar gebonden. Zelfs de zorgvuldig gezette koffie krijg je in een plastic zakje mee, met een rietje aan de zijkant. Thailand biedt een keur aan mooie producten en elke Thai, man of een vrouw, weet er raad mee. Ze maken gezonde gerechten, die fantastisch smaken en er door de felle kleuren ook heerlijk uitzien. Niets gaat verloren, alles wordt gebruikt en gegeten. Van de tenen van een kip maak je een lekkere soep en insecten eet je uit een papieren bakje, met of zonder saus.
De Model 72 Diamond Medium is een diamanten slijpsteen geproduceerd door het Amerikaanse Eze-Lap. Deze steen is zeer geschikt voor het slijpen van survival- en jachtmessen. Daarnaast is deze slijpsteen ook te gebruiken voor het aanscherpen van gereedschap. Tijdens het slijpen met deze steen hoeft er geen water of olie gebruikt te worden. De korrelg
Er is ook iets anders. Iets knaagt aan mijn gedachten. Iets wat een gast maanden geleden had verteld. Het was een nieuwe geest, een bediende die zijn eigen leven nam, zijn hart gevuld met haat voor zijn meester. Zei hij niet iets over barbaren die van ver weg kwamen? Met een schip? Chikushō, noemde de geest hen. Ik kan me er niet veel van herinneren. Onze gasten komen van allerlei plaatsen en tijdperken, sommigen van heel lang geleden.
‘Oh, mama…’ Ik zat op mijn bedrand en keek naar haar op. Mijn laatste kleren verdwenen net in mijn plunjezak. We hadden het de afgelopen weken talloze keren hierover gehad, ze wist dat ik toch zou gaan. ‘Als ik terug ben, gaan we anderhalf jaar op vakantie, goed?’

“groothandel overlevingsuitrusting history.com alleen overlevingsuitrusting”

Technieken, rituelen en mythologie vormen één geheel. Al die aspecten getuigen van de praktische ingesteldheid van de eerste mensen. Zij waren niet op zoek naar waarheid maar naar concrete oplossingen voor concrete problemen met betrekking tot de primaire levensbehoeften: voedsel, dieren, planten en het materiaal voor de werktuigen. Wanneer deze interesses verwezen naar zaken die voordien niet de aandacht hadden getrokken zoals de stand van de hemellichamen, dan verbreedde zich de belangstelling. De kijk-grijp coördinatie was de basis van het rationeel denken: de hefboom, waarbij je van tevoren kan weten wat er aan de andere kant gebeurt als je de éne kant in beweging brengt, was ongetwijfeld de bron van de mechanica. De primaire conceptualisatie berustte op het zien en voelen hoe iets werkt. Latere wetenschappen vergden meer ervaring: je kunt bij gisten, koken en brouwen niet zomaar zien wat er gebeurt. In de chemie ontwikkelde zich dan ook het idee van krachten en geesten. Een absoluut onderscheid tussen descriptieve en verklarende kennis is er echter niet: de kennis blijft grotendeels op het niveau van de beschrijving (dat geldt zelfs nog grotendeels voor Aristoteles’ wetenschappelijke studies). Classificaties van de levende wezens leidden wel tot een begin van biologie. Wezens konden onderscheiden worden van levenloze voorwerpen en deze beide van bewegingen of handelingen. En mensen konden ook gebeurtenissen die ze konden voorzien afzonderen van deze waarvoor ze beroep moesten doen op een magisch ritueel.
18 KIJK OP ACTION.NL WEEKACTIE! WEEKACTIE! WEEKACTIE! DECO PAASHAAS diverse uitvoeringen MEST KORRELS 100% organic Hortensia & Rhododendron Rozen & Klimplanten Buxus & Coniferen Groenten & Kruiden BLOEM BAK antraciet 60x20x17 cm ideaal voor op het terras of balkon excl. viooltjes MEISJES JACK diverse kleuren maten PU cm 1KILO SOLAR WANDLAMP incl. bevestigingsmateriaal SOLAR LAMP RVS/glas 1.49 SPECTRUM VERF white- of greywash voor binnen- en buitengebruik emmer 1 liter VOORJAARSTREND DAMES JACK diverse kleuren maten S-XXL PU 9.95 PAAS KNUTSELSET slinger of MDF mobiel maken KINZO ONKRUIDBRANDER nauwkeurig instelbare vlam gemakkelijk en milieuvriendelijk onkruid verwijderen lengte ca. 80 cm GLIJBAAN MET TRAP voor binnen en buiten geschikt tot 30 kg 46x135x67 cm HOESLAKEN PERCALE KATOEN 90×200 cm 90×220 cm x200 cm x200 cm x220 cm 7.49 AIRWICK DECO SPHERE luchtverfrisser diverse soorten 75 ml KRUIDENSET JONGENS JEANS diverse kleuren maten katoen maten ALL RIDE NAVULGAS 227 gram 0.99 OF PLANTENPOT diverse hoogwaardige kruidensets met 5 verschillende kruiden of decorative zinken plantenpot BAGGY BROEK diverse prints maten S-XXL MINI KWEEKSET compleet 0.65 RVS PEDAALEMMER mat kunststof binnenemmer uitneembaar en makkelijk te reinigen ANNE O’LEARY PEDAALEMMER 3 liter 26 cm 3.49 HOUTEN TUINBEZEM groen 39×8,5×12,5 cm STUNTPRIJS LITER Zet- en drukfouten voorbehouden. Aanbiedingen geldig van woensdag 18 maart t/m dinsdag 24 maart 2015 Kijk voor al onze aanbiedingen op
De dooi van de afgelopen dagen en de beginnende lente zorgden voor sneeuwklokjes die voorzichtig hun kopjes uitstaken boven het gras en de varens die de grond bedekten. Harrald bereikte aan het eind van de ochtend het terrein van het Sciencepark, een vlakte afgewisseld met monolithisch aandoende heuvels. Een klein meer lag midden op het terrein. Zijn doel, de Philipsgebouwen, lag achter het meer. Hoewel hij niet wist welk gebouw het precies was, wist hij dat van alle plekken die hij kon bezoeken in Eindhoven, dit de meest waarschijnlijke plaats was waar de experimen­tele broedkamers van De Philips waren ingericht.
En daar ben ik niet zo zeker van! De vraag wat Erwin precies tot zijn wan­hoopsdaad gedreven had, was het gespreksonderwerp van de week in het dorp. Helena had de vinger gewezen naar de andere kinderen in zijn klas. Pesterijen die te lang ongestraft bleven. En mis­schien had ze gelijk. Die ogen, dacht Samuel opnieuw, daar zat meer in dan een gekwetste jongen die te laat en te weinig hulp kreeg. Veel meer. Hij schudde zijn hoofd.
Op de achterplecht van de Queen of Spades vindt een overleg plaats tussen drie kapiteins. In de namiddag hebben ze Madeira-wijn zitten drinken in de schaduw van grote ronde parasols. Nu begint de zon onder te gaan en zijn kaarsen bijgezet op ijzeren standaards. Het flakkerende licht vormt het drietal tot wrakhouten boegbeelden, losgebroken van hun schepen en na een lange sluimertijd gedobberd te hebben in zout water, aangespoeld op een vreemde kust. Verweerde koppen, stulpend en wrattig als overdekt met zeepokken. Het schaduwspel verhult niet, maar benadrukt slechts hun inborst.
De snelste manier om vanuit Oslo in Kirkenes te komen is per vliegtuig.  In Kirkenes en de directe omgeving wonen zo’n zes- van de bijna tienduizend inwoners die de 3900 vierkante grote gemeente Sør-Varanger  telt. Wegwijzers in deze uithoek zijn zowel in het Noors als in het Russisch opgesteld. In de kleine baai die uitmondt aan de Barentzzee liggen roestige Russische vissersschepen zij aan zij.
Cindy heeft al jaren een nierprobleem. Ze leeft zelfs op 1 nier, deze was al vroeg aan het verschrompelen. 3 jaar geleden gaf onze DA haar ook een paar weken. Ongeveer 2 maanden terug was ze weer erg ziek. De DA gaf haar weer een paar weken. Maar dankzij medicatie o.a. tegen spugen en misselijkheid is ze er nog steeds.Ook heeft zij al jaren een nierdieet. Speciale brokken van de DA. Maar sinds enkele weken ben ik ook gedeeltelijk (dankzij tips op de site) overgestapt op KVV. Ze doet het nu weer redelijk. Heeft geen pijn (vind ik het belangrijkste)eet weer redelijk, niet veel maar toch, en is voor haar doen toch vrolijk.
Niet dat ik de eeuwige jeugd wil opzoeken, maar het kriebelt in mij om mijzelf te mogen zijn, mijn eigen schare fans te verzamelen die speciaal voor mij komen en niet voor een party van allerlei dansbare populaire (tussen haakjes, want buiten die sfeer zegt het niets) nummers.
En zelfs al was het dat niet: hier bij de wasstraat voel ik niet wat ik bij Meneer Steiner voelde. Mijn tevreden­heidsparameter staat weliswaar op 60 procent. Ik heb een dak boven mijn hoofd en verdien genoeg om in leven te blijven. Maar mijn gelukkig­heidsparameter staat gemiddeld maar rond 30 procent. Dat was vroeger minstens 80. Mijn woede is nooit meer naar nul gezakt. En mijn haat op Daniëlle staat tegen­woordig perma­nent op 100 procent.
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Ze liepen in stilte verder tot ze bij de voordeur van Samuels huis stonden. Hij was niet van plan iets te zeggen van wat Helena hem verteld had, maar de drang was te sterk. ‘Gaetan, ik moet je iets vragen.’ Samuel dwong de woorden uit zijn mond. ‘Is het waar? Dat mijn dood geen ongeluk was, maar zelfmoord?’
66. 64 • “Ik ben bang dat er geen kans is op volledig herstel en dat we uiteindelijk elkaar gaan, scheiden.” • “Ik ben bang voor nieuwe leugens en dat ik er zelf achter moet komen.” • “Kan hij vrij blijven? ik ben bang voor een terugval!”
Ophalen van Ouagadougou, in het buurland Burkina Faso, is nog het makkelijkste. Al is het niet makkelijk te bedenken dat een gepensioneerd specialist wel graag in een geriefelijke auto zit wanneer de route vier uren over een hobbelige weg voert. Maar om hier de gasten onder te brengen in het Guesthouse, ze dan alle dagen van lekker eten te voorzien, en van water en stroom, en voor hen de airco in werking te krijgen al voordat ze er zijn en dan ook nog zonder gemopper op tijd drinkwater en WC papier voor hen te kopen, nauwelijks één van die dingen gaat automatisch goed.
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie of geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde is dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
Beslist.nl maakt gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Wij gebruiken onder meer analytische cookies voor optimalisatie van jouw gebruik van onze website. Daarnaast plaatsen ook derden tracking cookies om jou bijvoorbeeld gepersonaliseerde advertenties te tonen. Ook social media-netwerken plaatsen tracking cookies. Deze cookies volgen je gedrag op internet. Lees ook ons cookiestatement voor meer informatie. Ga je verder met een bezoek aan onze website door een klik te plaatsen, of door hierna op akkoord te klikken, stem je in met het plaatsen van cookies en het verwerken van de gegevens die wij en onze partners daardoor verkrijgen.
Good and bad can be found everywhere. No nation or religion is above the other in that sense. This is why we have to judge things “vertically” instead of “horizontally”. The spoilt, parasiting “christian” West has polarized everything, which is the sign of the nazi, and it has summoned the isis-ghost from the bottle. It hasn’t done justice to things as a whole.
Dertig mogelijke ontwerpen, zoek de verschillen. Nauw­gezet volgde hij draden en printbanen, telkens afgeleid door het dovende licht van de knijpkat, tot hij nog maar twee keuzes overhad. Een van die keuzes droeg een Philips logo. Harrald grijnsde en identifi­ceerde de draden die het ‘open’ signaal aan de deur gaven. Een minuut later verscheen het groene lichtje en was er een doffe klik.
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Beslist.nl Beslist.nl is het grootste online winkelcentrum van Nederland waar je zorgeloos, veilig en overzichtelijk producten kunt vergelijken en bestellen. Met ons ruime assortiment van miljoenen producten bieden we de consument een duidelijk overzicht wat er online te koop is en voor welke prijs zodat je de beste aanbiedingen kunt vinden. Zo is het bij ons altijd sale. Ben je op zoek naar goedkope outlets, vraag je je af of je dat nieuwe product in de aanbieding kunt kopen of wil je een prijsvergelijking doen; online shoppen begint bij beslist.nl. Ook als je producten wilt kopen met een snelle levertijd en een goedkope prijs.
De centrale idee is dat het socialisme weer een toekomstproject kan opstellen dat veel verder reikt dan de eerste 2 of 3 parlementsverkiezingen. Welk project heeft eigenlijk niet zo veel belang als er maar één is en het coherent overkomt. Als het maar aanleiding geeft tot discussie in de media en opiniemakers, bij competente mensen én bij de man/vrouw in de straat. Mijn voorstel is alleen maar mijn voorstel gebaseerd op wat ik denk dat zo ongeveer de economische, sociale en culturele situatie zal zijn rond 2030-2040. Ik vel over die situatie geen moreel oordeel in de zin van “wenselijk” of “onwenselijk”, want dat is een oordeel vanuit verleden waarden, normen en perspectieven. Hoe dan ook, die evolutie in de komende 20-25 jaar zal niet rechtlijnig zijn maar stapsgewijs of schoksgewijs. Maar de kans is reëel dat ik verkeerd zit, al denk ik van niet. Spectaculaire gebeurtenissen, bijvoorbeeld een bijzonder zware milieuramp of een Derde Wereldoorlog die 5 jaar duurt, mag geen reden zijn om de ontwikkelingslijnen in vraag te stellen. Belangrijk is daarom voorbereid te zijn. Dan riskeert men niet onmiddellijk uit zijn lood te worden geslagen wanneer een item plots het “nieuws” maandenlang gaat domineren. Zoals nu het geval is met de zogenaamde vluchtelingencrisis (waaromtrent ik mijn mening maar voor mij houd, ze is in ons vertoog niet relevant).
In een oogopslag begreep Zohra wat er aan de hand was. De serie­moordenaar was uit op het bloed van zijn slachtoffers. Als hij geen tijd had om het ter plaatse uit hun lichaam te halen, nam hij ze mee en deed hij het hier. Allerlei gedachten schoten door haar hoofd. Haar mond ging open, maar spreken lukte niet. Ze kon het antwoord op Lievens vraag alleen maar denken: veel mensen; heel veel. Ze moest weten waarom.
Fieseler kreeg de opdracht tot de bouw van vijf prototypen. In het voorjaar van 1936 vloog de Fi 156 V-1. Dit eerste prototype was uitgerust met een Argus As-10C motor met een vermogen van 240 pk en een tweebladige metalen propeller. De Fi 156 V-2 volgde kort hierop met een houten propeller. De Fi 156 V-3 volgde na de eerste proefnemingen als eerste volledig militair uitgeruste prototype. Het proefprogramma werd vervolgd met de Fi 156 V-4 met Ski’s en de Fi 156 V-5, welke nagenoeg gelijk was aan de V-3.
Afspreken met betekent risico’s nemen. Je bent iemand anders aan het leren verkennen. Je probeert erachter te komen hoe het zich verhoudt. Met sexuele belangstelling bestaat er de mogelijkheid van geslachtsverkeer daar de hartstocht het kan winnen van de rede. Zowel in het belang van het lichaam als in het belang van de ziel moeten voorzorgen worden genomen. Een klassieke regel is vast te houden aan je klasse en je inmengen met anders denkenden te vermijden. Deze regel is door politieke en religieuze reformatie ter zijde geschoven. De sociale optie van de politiek streeft gelijkheid na, terwijl religieuze hervormingen het gehele belang van kapitaal, klasse en status (zie kleurenkode) hebben onderworpen aan de gemeenschappelijke noemer van de orde van de ziel. Het wetenschappelijk antwoord is geformuleerd als psychoanalyse welke de mens zou verenigen in een vrije associatie van zelfverwerkelijking. Politiek perverterend in de macht, religieus vervallend in onredelijkheid en wetenschappelijk falend door paradigmatische oppositie, werd het idee van eenheid in verscheidenheid niet bereikt. Kulturen van gelijkheid, ziel en vrijheid zouden op zichzelf eenvoudig de natuurlijke harmonie missen om het gelijkrichten van het ego met de ziel te bereiken waarop men gehoopt had. Dus zijn er de ecologische ‘groene’ motieven, alternatieve religies, en nieuwe wetenschappelijke paradigmata om meer intelligent om te gaan met de aard van de persoon als een werkelijkheid van tijd en ruimte, hier en nu, ziel en ego. Deze uitbreiding door de politieke, wetenschappelijke en religieuze alternatieven vormen een voorzorg tegen het zich verliezen in ongewilde opposities. Voor het lichaam moeten ook voorzorgsmaatregelen worden getroffen. Of men nu tot dezelfde klasse en status behoort of niet, liefde is er gelijk voor iedereen die afgaat op spontaniteit en vergetelheid. In het licht van de liefde zijn we gelukkig onderscheidingen te vergeten van wetenschappelijke paradigmata, geboorte of ontwikkelingsstadium en politieke voorkeur. Tegengestelden trekken elkaar aan, het één heeft het andere nodig, ieder licht een schaduw. Deze natuurlijke werkelijkheid, koersend op sociale chaos, maakt de eenvoudige voorzorgen voor de sexuele gemeenschap noodzakelijk. De kultuur accepterend als een paringsritueel in het belang van het lichaam zijn er condooms, pillen,abortus en medicijnen tegen geslachtsziekten. Niettemin kan men staande houden dat het niet noodzakelijk moet zijn deze middelen ter preventie en behandeling te gebruiken. Het geheel van de kultuur terugbrengen tot de sexuele aandrift is een val. Kultuur kan ook worden herkend als de poging van de mens vrede te vinden met de tijd, God en de Gelijkheid. Seks moge dan de grote bevrijder zijn tegen de overheersing van een tijd-begrip, een orde van de ziel of een politiek van gelijkheid, niettemin kan het niet worden beschouwd als het volkomen geheel in zichzelf. De filosofie van de natuur en het alternatief mogen seks schijnen te zijn, maar alles wat niet geweten wordt kan niet als zodanig worden weggewuifd. Voor ieder van de vier opties van religie, wetenschap, politiek en natuurlijk leven (afb.) is er seks. Er vanaf komen zal niet worden gevonden in de toeschrijving aan een ander voorkomen. Met paren individueel of wereldkulturen collectief afspraken maken terwille van een relatie van vrede vinden met het sexuele, betekend op veilig spelen te gaan voor al deze vier geledingen van de kultuur en aldus de noodzaak voorkomen van ongewilde maatregelen. Een gebrek aan sexuele beheersing kan ook worden herkend als een gebrek aan kulturele inhoud.  
Het beeld is volgens Koppejan: ‘De ziel als een dralende geest is vurig verlangend ervaring op te doen‘. Dane Rudhyar beschrijft het beeld zo; ‘Een menselijke ziel, verlangend naar nieuwe ervaringen, streeft naar belichaming.’*3
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
De stichting Vrienden van Bawku zendt regelmatig specialisten en een operatieassistent naar Bawku om een aantal weken hier te opereren. Zij vinden het leuk om hier een poosje te werken en veel grovere pathologie te zien dan in Nederland en ze hopen zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen en ook nog veel aan kennisoverdracht te kunnen doen.
Om een nieuw evenwicht tot stand te brengen moet ook het vrouwelijke en mannelijke opnieuw in evenwicht worden gebracht. In deze 3de graad van Steenbok spelen de Marsenergieën – het mannelijke, handelen – een hoofdrol. Dit wordt ook zichtbaar in de jaarhoroscoop van 2011, doordat Mars voorop loopt in de samenstand van noordelijke Maansknopen, Pluto, IC, Zon en Diamant. Mars ontvangt daardoor veel energie en er wordt dus veel van het mannelijke verwacht in 2011. Er wordt van onze mannelijke actieve natuur gevraagd om praktisch en concreet te zijn en te doen wat voor Moeder Aarde, de clan, het gezin en de naaste omgeving nodig is. *4
Het liegen en bedriegen van U als voorman van het CDA begint al bij de eerste zin, die men kan lezen bij het openslaan van de E-mail adressen van 2e Kamermannetjes. U schrijft over Uzelf: Het is mijn ambitie om in de Tweede Kamer bij te dragen aan een veilige en betrokken samenleving.
Lieven rende naar buiten. Daar inhaleerde hij de frisse nachtlucht. Het regende zachtjes. Van onweer was geen sprake. Hij bibberde over zijn hele lijf en zijn stem was onvast. ‘We moeten hier zo snel mogelijk weg,’ stamelde hij.
Ik aarzelde. Wat waren moderne zeden? Kon ik René al thuis uitnodigen of kwam dat pas in een later stadium? Mocht ik vragen in welk stadium hun relatie was? ‘Wat doet hij? Waar komt hij vandaan? Wat doen zijn ouders?’
Welkom bij De Lichtboei in Harlingen. Hét adres in Harlingen voor bruiloften, recepties, bedrijfspresentaties en live muziek. Of gewoon voor een drankje of een hapje eten in ons café… De keuken van de
‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
De kamer werd donker. Waar een vrouwelijke gedaante had gestaan, was nu een zwarte wolk gevormd die steeds groter werd. Wat vluchtige rook had geleken, werd een grijzige substantie die aan de muren kleefde, groeide, met lange tentakel-achtige vingers om zich heen greep. Het bedekte de muren, de ramen, sloot haar in. De stank was groen, vochtig, beschimmeld. Het gezicht kwam naar voren tot het vlak voor Laura’s gezicht in de lucht hing.