“beste overlevingsuitrusting op Amazon overlevingsuitrusting reddit”

‘Ik kijk ernaar uit.’ Samuel luisterde niet meer naar wat Gaetan nog zei. In het water zag hij de rimpels, die door de bewegingen van de kinderen veroorzaakt werden, naar hem toekomen. Ze vloeiden samen en dreven weer uiteen. Net als de krullen op de puzzel­doos.
Met deze leuke baby speeltafel kun je je kleintje vermaken.Leer tellen , herken de verschillende vormen en nog veel meer!Leuke geluidjes in verschillende onderdelen.Afmeting verpakking: 64 x 40 x 10 c
Boven Berend zoemde de TL-buis. Op het hakblok, in een dikkig plasje bloed en vocht, lagen twee nette konijnebouten. De kleinere delen, de niertjes en de lever waren iets apart gelegd. De kop lag er ontveld naast. Berend keek ernaar en slikte weer. Met een boog schuifelde hij om het hakblok heen, naar de stalen werktafel. Naast de runderlende lag het grote snijmes, het scherpste dat ze hadden in de slagerij. Berend wist dat Willem niet veel op had met carpaccio, maar dat de klanten het graag kochten. Heel dun snijden, dat was de truc.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
De film die ik heb gekeken heet: La nuit a dévoré le monde. Dit betekent: de nacht eet de wereld. Het gaat over een man die na een feest wakker wordt en erachter komt dat de wereld is overgenomen door zombie’s. Deze zombie’s spelen echter alleen een bijrol. De film gaat over het eenzame overlevingsleven van deze man. Langzamerhand vind hij steeds meer trucjes om in leven te blijven. Hij kan alleen zijn appartementencomplex nooit uit, want buiten dit complex zijn duizenden zombie’s. De zombie’s zijn in deze film dus alleen belangrijk omdat ze het isolement van deze man veroorzaken, en de film draait om dit isolement. 
Vreemd om er zo over te denken, niet? Wat een totaal nieuw gezichtspunt. Niet status, werk, bezit of geld rechtvaardigt en ondersteunt het bestaan op Aarde. Nee, ieder mens komt iets unieks brengen op Aarde en dat alleen al betekent overvloed, waar een basisinkomen tegenover kan staan. En gezien het leven in wezen gratis is, zijn ook de 750 equi gratis. Dit basisinkomen geeft iedereen even veel en genoeg toegang tot het leven. Alle andere constructies, zoals belastingen, uitkeringen, subsidies, sociale zekerheid,…vallen dan weg. Niet alleen wordt op die manier alles plots veel eenvoudiger, maar ook zijn alle controlesystemen niet langer nodig. En dat betekent vrijheid. Niemand hoeft nog afstompend, zinloos en vervelend werk te doen, maar kan zich nu richten op het ontwikkelen en delen van de talenten, passies en creativiteit. Niemand is nog afhankelijk van de verzorgingsstaat. Wie hulpbehoevend is, wordt opgevangen door familie, vrienden of de lokale gemeenschap. Wie meer euro’s of equi’s wenst, kan blijven werken of een tijdelijke job zoeken, die wellicht zelfs een beter loon zal opleveren omdat er minder kandidaten zullen zijn. Het aspect ‘overleven’ valt weg en maakt plaats voor creatief leven en in vrijheid jezelf kunnen zijn.
In Nederland hebben we als huisartsen hetzelfde probleem. Daar denken we dan het probleem op te lossen met een spoed-CRP. Maar dan weet je bij een matig hoog CRP toch niet echt helemaal zeker of het om een bacterie of om een virus gaat en of je het wel of niet moet behandelen met een antibioticum.
Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.
Mooi klein handzaam survival bijltje van 101 inc. Scherp geslepen en zeer stevig. Foudraal van kunststof waar het bijltje in geklikt kan worden. Het hoesje kan gemakkelijk aan de koppel riem of rugzak bevestigd worden.Afmetingen: L 20,5cm x B 10cm (bij de kop) Lengte snijvlak 6,5cmGewicht: 340 gramGeleverd in een mooi doosje.Binnen één dag geleverd
Laura begon oncontroleerbaar te trillen, de brief­opener glipte uit haar hand en kletterde tegen het parket. Ze zakte als een hoopje ellende op de vloer in elkaar en kon de tranen niet meer tegenhouden. Het voelde alsof ze zich compleet verloor in het verdriet, het schuldgevoel, de wetenschap dat het haar onop­houdelijke stille verwijten waren geweest die Peter uiteindelijk tot zijn daad hadden gedreven.
Dat de uitvinding van de landbouw een vrouwenzaak was vloeit voort uit het gegeven dat vrouwen historisch instonden voor het verzamelen van voedsel in de onmiddellijke nabijheid van het kampement. Zij moeten hebben geobserveerd dat uit zaden die men onderweg verloor, later nieuwe planten groeiden en vermoedelijk zullen zij dan dit verliezen van zaden hebben geënsceneerd. Dit impliceerde dat de vrouwen de vrijheid hadden bepaalde zaden niet voor consumptie ter beschikking te stellen maar voor een volgend seizoen te bewaren en opzij te leggen. De econoom Ernest Mandel vermeldt dat de vrouwen van de Indische Winnebago-stam zich genoodzaakt zagen het rijst- en maiszaaigoed voor hun mannen te verbergen opdat deze het niet onmiddellijk zouden opeten. Waren de goden van herdersvolkeren mannelijk (zoals Jahwe), dan figureerden in de landbouw tal van vruchtbaarheidsgodinnen (de Griekse godin Demeter= ‘Da-matèr’ = Moeder Aarde). Op veel plaatsen gingen die ‘godinnen’ met open vagina boven de akker gaan staan om zo de vruchtbaarheid van de grond te bevorderen. Uiteraard waren ook voorheen vruchtbaarheidsidolen vrouwelijk, zoals blijkt uit de talrijke paleolithische Venusbeeldjes met hun voluptueuze borsten, heupen, billen en dijen (de oudste worden op 30.000 jaar gedateerd; de meest bekende is de Venus van Willendorf): vrouwen waren het immers die het leven voortbrachten.
Lieven duwde de deur open, maar het was Zohra die als eerste naar binnen ging. Het was er pikdonker. Ze zette haar hoofdlampje op. Een weeë, rotte stank deed haar longen verschrompelen. De tegelvloer zat vol ranzige vlekken. Dit had evengoed een slachthuis kunnen zijn. ‘Wat moet dit voorstellen?’ vroeg ze.
De jongen knipperde met zijn ogen, staarde verbaasd naar het mes in zijn handen, het bloed op het lemmet. Zijn lippen begonnen te trillen. ‘Mama?’ Hij knipperde met zijn ogen, bracht zijn hand naar zijn mond.
‘Heel zeker. Om twaalf uur stipt worden de troepen weggehaald. Ik snap het niet… Ik kan mijn hoofd niet aan de oppervlakte vertonen en ik heb zo’n gast…’ Leaf klapte abrupt haar mond dicht. ‘Ooh, ojee. O shit, dat is balen.’
Eén fundamentele erfenis van de primaten hebben we vooralsnog achter de hand gehouden: de oog-hand coördinatie. Die ontwikkelde zich bij de hominiden snel tot een echte kijk-grijp coördinatie. De eerste mensen zagen niet alleen, ze begonnen vooral te kijken. En ze grepen niet alleen dingen uit hun omgeving vast, ze leerden ze hanteren (b.v. stokken of keien). In plaats van reactief waar te nemen, gingen ze op basis van de reeds rudimentair aanwezige exploratiedrang bij zoogdieren en primaten hun wereld proactief tegemoet treden. De kijk-grijp coördinatie vormt nu nog steeds de psychofysiologische basis van ons arbeidshandelen, ingebed in een doel-middelrelatie. Daarbij kwam dat de mensen vergeleken met de andere primaten nog een belangrijke nieuwe lichamelijkheid hadden ontwikkeld: door hun rechtopstaande houding konden ze lopen en waren ze enorm beweeglijk. Ze konden grote afstanden afleggen.
‘Nee. Dat had ik niet toegestaan.’ Met een laatste blik op de schuur, die als een kaartenhuis naar links opzij helt, zegt ze: ‘Ze zijn van mij. Van mij! Ik doe ermee wat ik wil. Jij hoeft je niet kapot te werken of in de armoede te steken voor mij.’ Ze wenkt Botje en loopt naar de keuken terug.
Het duo wat voor ons op de bühne hun werk doet is bijna uitgezongen, de dansvloer is voor de helft bezet, misschien afhankelijk van het liedje, want voorheen, een paar liedjes ervoor was het nagenoeg vol.
Wie als kijker leep en bedreven is, kan dan ook gemakkelijk in zijn of haar omgeving een eigen “kleine oorlog” opstarten. Sinds de eerste afleveringen van “Charles & Michel …” neemt elke dag het aantal meldingen toe van bizarre zij het veeleer kleine misdrijven. Vergiftigde huisdieren, kranten die verdwijnen uit de brievenbussen van abonnees of die vervangen zijn door Arabische of Turkse equivalenten, inbraken op smartphones, mensen die overtuigd waren dat ze bij de beenhouwer een varkensgebraad hadden gekocht maar blijkbaar opgescheept zitten met lamskoteletten, en dergelijke meer. Er is zelfs een geval gemeld van een dame die ’s morgens voor het werken gaan nog haar katholieke echtgenoot had gekust, maar bij haar thuiskomst ’s avonds moest vaststellen dat de plaats van haar man ingenomen was door een gebaarde profeet die, braafjes in de zetel, in jelleba naar een Arabische tv-zender aan het kijken was! Maak dat mee!
Er zal slechts een begin van eenwording zijn en wat het kan betekenen, wanneer jullie je uit het gewonde narcisme bewegen naar het vermogen om jezelf en elkaar te waarderen.  De dingen die jullie gemeenschappelijk hebben zullen steeds duidelijker worden.
Er kunnen enkele ernstige conflicten zijn.  Er zal veel onrust zijn bij de kernkrachten op jullie planeet, omdat er dit jaar meer onthullingen zijn.  Dit zal zich in het middelste kwadrant bekendmaken en de laatste vier maanden actiever worden.
Rudhyar schrijft over deze 3de graad in Steenbok: ‘Het toont ons wat zich bevindt achter alle vormen van het gebruik van macht, anabolisch of katabolisch: een sterk verlangen zichzelf te bewijzen.’ Zoals ik het zie zullen de oude drijfveren zichtbaar worden en/of wegvallen zodat we klaar zijn voor een nieuwe invalshoek van de realiteit. *5 Scheppen met projectie wordt zo bemoeilijkt.
In onze moderne maatschappij is tegenwoordig de scheiding tussen mannelijke mannen en vrouwelijke vrouwen niet meer zo strak en duidelijk. De revolutie van de ‘Metroman’ heeft gemaakt dat een man ook vanuit zijn gevoeligheid kan en mag leven. De moderne carrièrevrouw is al jong in contact met haar daadkracht maar moet vaak haar vrouwelijke kwaliteiten en binnenwereld ontkennen. Het gaat in dit proces om het in evenwicht brengen van de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten. Dus de overgevoelige man zal op zoek moeten naar zijn daadkracht en de daadkrachtige vrouw naar haar zachtheid, hart en innerlijke wereld van bezieling en visa versa.
Laura was uiteindelijk toch naar huis gegaan, hoewel ze het een afschuwelijke situatie vond. Ze kon verder erg weinig doen en de beide kersverse ouders werden volledig in beslag genomen door het legertje kinder­artsen dat hun jongste zoon in de gaten hield.
Sex hebbend, verliefd zijnd kan een man er bang voor zijn geen erectie te hebben. Dienovereenkomstig kan een vrouw er bang voor zijn niet vochtig genoeg te zijn om een man te ontvangen. Hoewel het probleem technisch kan worden opgelost, is het natuurlijk, met de voorgaande regel in gedachten, beter niet te forceren om niet in perversies en fixaties te belanden. Het is verleidelijk de frustratie te behandelen alsof het een ziekte is en de dokter om hulp te vragen. Op deze manier is de helft van het geld dat de dokter verdient eenvoudigweg verspild. Met een beetje geduld is de natuurlijke aandrang tot het verwekken van kinderen moeilijk te ontkennen. Men mag zich gelukkig prijzen als de sex niet zo dringend is zodat de hogere emoties van liefde een betere kans hebben. Als de sex het laat afweten met het samenzijn, waarom zou je dan niet samen een lied zingen of iets anders kultureels doen? Dat is de menselijkheid: de uitoefening van de goede wil tegenover gefrustreerde dierlijke behoeften. Zoveel mensen raken nooit fatsoenlijk getrouwd of krijgen kinderen vanwege één of andere technische of kulturele hindernis. Dit is de kulturele werkelijkheid eigen, het is normaal. Vele mensen raken vroeg in hun leven gecorrumpeerd wat betreft sexuele aangelegenheden en ontdekken dat de weg naar een zuiver sexleven voor de voortplanting geblokkeerd is. Gekultiveerde sex heeft geen behoefte aan voortplanting, het heeft voorbehoeding nodig. Kiezend voor de kultuur van de sex is het heel natuurlijk in het geheel geen natuurlijke sex te hebben of een effectief huwelijk. Als men niet geeft om de kulturele prioriteit dan is er geen uitdaging voor de natuurlijke band van de sex om zich voort te planten. In het dierenrijk kan worden waargenomen dat dat er heel wat vechten bij komt kijken voordat een mannetje het recht krijgt zich voort te planten en soms een duurzame band te vormen. Voor mensen is het in feite niet veel anders: enkel na het op kultureel gebied hebben verslagen van allerlei demonen van kulturele obstructie, wordt de man door de vrouw gewaardeerd als een succes in de aanpassing. Zo werkt de natuurlijke selectie: alleen het succesvolle mannetje wordt de voortplanting toegestaan. Hoewel niet zelden de meer eenvoudige kulturen voorop gaan daar ze minder vechten nodig hebben om te worden bereikt, zullen de meer ontwikkelde kulturen bewijzen krachtiger te zijn. Eén man of vrouw is genoeg om de wereld te veranderen als God eenmaal met de onderneming van dienstbaarheid is. Het kan zelfs vele generaties van familiekultuur duren vooraleer er enig succes is voor het heil van de grotere samenleving. Begrepen in een bredere kontekst is er nooit echte impotentie of onvermogen om te presteren. Iedere obstructie kan worden begrepen als een voorbereiding of verzamelen van kracht en vermogen. Zelfs als men steriel is geworden of onvruchtbaar, zal het emancipatieproces (afb.) uitkomst bieden door niet-sexuele overdracht naar de volgende generatie. Kultuurprodukten zijn geesteskinderen die net zo of zelfs meer opwindend en moeilijk te krijgen zijn en ook gelukkige levens willen leiden van dienstbaar zijn aan de wereld en het ware zelf. Elkaar liefhebben krijgt een andere dimensie als men de dwangmatigheid om te presteren heeft overwonnen. Veel sex-(en spirituele)therapeuten zullen bevestigen dat de belangrijkste wijze van het genezen van en genezen door het sexuele wordt gerealiseerd door het terughalen van de oorspronkelijke affectie, zorg en vrijheid in de fysieke (of kulturele) benadering van de liefde. 
Als Tobias de slaap niet vatten kan, zal hij weer een ongemakkelijke nacht doorbrengen, zoekend naar een comfortabele houding in zijn hangmat. Vruchteloos trachtend om het concert van gesnurk, gefluit en gerochel uit te bannen.
De meeste onderzoekers besluiten uit dergelijke bevindingen dat de ‘rationaliteit’ van een beslissing toeneemt naarmate de beslissing ontdaan is van ‘personaliserende’ elementen. Hoe ‘onpersoonlijker’ de beslissing, hoe meer we ‘sociaal optimale’ beslissingsmechanismen kunnen aanwenden. In het treinexperiment van Greene en zijn medewerkers wordt het niet-duwen van de man op het perron als de niet sociaal optimale oplossing voorgesteld. Het doel, één dode in plaats van vijf, blijft in de ogen van de onderzoekers het doel van alle testpersonen. Maar voor de testpersonen in het treinexperiment gaat de keuze niet meer tussen één of vijf doden, maar tussen één door mezelf vermoorde persoon en vijf doden als gevolg van een ongeval. Dit is geen rekenkundig probleem meer. De meeste testpersonen hebben nu niet langer één doel maar twee doelen: zoveel mogelijk levens redden én hun morele integriteit behouden. Testpersonen die zonder pardon de man van de brug afduwen, blijven blijkbaar bij het éne doel: voor hen blijft het dilemma dan ook een rekenkundig probleem en de hersendelen die geactiveerd worden, zijn deze die normaliter actief zijn bij een louter uitvoerende taak. De testpersonen die hun morele integriteit willen vrijwaren, zijn echter even ‘rationeel’ in functie van het doel dat hen voor ogen staat: zij gooien de man niet van de brug, zij willen geen moord op hun geweten hebben. Maar daar zij in de context van het experiment worstelen tussen twee doelen (levens redden; bewaren morele integriteit), gaan andere hersendelen die zich met emotionele processen inlaten, actief worden. Kortom, om uit te maken of een gedrag rationeel is moeten we niet zozeer kijken naar de middelen om een doel te bereiken, maar in de eerste plaats ons de vraag stellen: xxxxxxxxxxxxwat is het doel dat de persoon die een beslissing moet nemen, voor ogen heeft? In deze geest zijn de onderzoeksresultaten van Joshua Greene toepasselijk op heel wat maatschappelijke situaties en op heel wat beslissingen die genomen worden door zowel gewone mensen als door bestuursorganen. Een voorbeeld is de discussie over het al of niet afschaffen van de volksjury in de assisenrechtspraak. Juristen zullen pleiten voor een depersonalisatie van het beslissingsprobleem zodat een ‘sociaal optimale’ beslissing wordt genomen. Immers als juryleden het probleemonderwerp niet aan hun hart laten komen, zouden ze ‘betere’ vonnissen vellen. Natuurlijk weten we nog te weinig over de precieze aard van de situaties waarin personalisering zich voordoet en over de details waarin beslissingsprocessen in verpersoonlijkte en niet-verpersoonlijkte problemen verschillen. De ‘kwaliteit’ van volksjury’s ligt nu echter juist in het gegeven dat de juryleden zich inleven in de psychologie van de dader (en van het slachtoffer of de slachtoffers) om tot een verdict te komen. De kans op personalisering is hier dus zeer groot en in zekere zin door het systeem zo bedoeld. De volksjury moet niet oordelen of de dader de wet overtreden heeft, maar of hij ‘schuld’ heeft aan het overtreden van de wet. Zo worden moordenaars door volksjury’s regelmatig vrijgesproken. Schuld is hierbij geen juridisch, maar een moreel-psychologisch begrip. Om die schuld in te schatten, moeten de juryleden precies beroep doen op hun sociaal-emotioneel inlevingsvermogen en niet op hun rekenvermogen of andere puur cognitieve vaardigheden. Een vervanging van de volksjury door een college van beroepsrechters zal vermoedelijk voor gevolg hebben dat het schuldbegrip verschuift naar de juridische kant en dat de beroepsrechters in eerste instantie zullen oordelen over de mate waarin de wet is overtreden en of er verzachtende of verzwarende omstandigheden kunnen ingeroepen worden. Maar ‘verzachtende omstandigheden’ is iets heel anders dan de ‘onschuld’ die de volksjury probleemloos kan uitspreken zelfs in geval van een gruwelijke moord zoals b.v. de moord op zijn of haar eigen kind.
19 Win 2×2 Pinkpop vrijdagtickets met gezien.nl Pinkpop speelt in de Champions League (DOOR FRANK HEYTHUYSEN) GELEEN – In zijn kantoor hangt vijfenveertig jaar Pinkpop-geschiedenis keurig naast elkaar. De affiches van voorgaande festivaledities vertellen elk hun eigen roemruchte verhaal, het ene al succesvoller en spraakmakenderdanhetandere.ofde editie van 2015 de annalen in zal gaan als spectaculair moet nog blijken. Eén constante is er al die jaren wel: Mr. Pinkpop Jan Smeets (70), die als een kloek over haar kuiken blijft waken. In gesprek met een festivaldirecteur voor wie stoppen geen optie is. Over de stormachtige editie van vorig jaar. Een editie die werd beheerst door de social media, zowel wat betreft programma als wat betreft de weersomstandigheden, met weervoorspellers die met codes oranje en rood kwamen aanzetten. Vroeger keek je naar de lucht en wist je of het zou gaan regenen. Maar goed, sommige voorspellers zaten exact goed. Het leek er even op of de wereld verging, met dat noodweer. Het was een kwestie van het hoofd koel houden en niet teveel luisteren naar stuurlui die aan wal staan, want die mensen weten vaak niet hoe een festival in elkaar steekt. Het Pinkpopterrein is dusdanig ingericht en gedraineerd dat het zelfs zulke extreme weersomstandigheden veilig kan doorstaan. Evacueren en dus mensen van een beveiligd terrein naar een in mijn ogen onveiliger gebied sturen- is nooit een optie geweest. Het probleem zou dan bovendien verlegd zijn naar de overheid. Het was vooral de beeldvorming die verwarring schiep, op het terrein zelf hadden we de zaakjes onder controle. Het noodweer heeft er wel voor gezorgd dat we ons veiligheidsprotocol nogmaals onder de loep hebben gelegd. Er komt een extra mast om de communicatie te vergemakkelijken. Bovendien bleek ons portofoonsysteem niet optimaal te werken, waardoor de organisatie onderling moeilijk te bereiken was. Dit jaar wordt er een special crisiscentrum ingericht, waar alle deskundigheid op het gebied van veiligheid wordt gebundeld. Het is afkloppen geblazen, maar in 45 jaar Pinkpop zijn er nooit ernstige gewonden, laat staan doden gevallen. verder was het natuurlijk een absolute topeditie met de komst van de Rolling Stones. Jan Smeets: Het Pinkpop-publiek heeft altijd gelijk. Foto: Frank Heythuysen Over de kritiek op het programma van Zoveel mensen, zoveel smaken, zoveel meningen. Recensenten hebben hun mening vaak vooraf al klaar. Volgens mij dien je bands op hun performance te beoordelen. Ook hier spelen de social media een rol. Een opmerking als Pinkpop uitverkocht ondánks het programma, ik kan er zo weinig mee. Mensen willen op basis van hun eigen smaak nu eenmaal graag hun gelijk halen. Terwijl: we dwingen niemand om naar Pinkpop te komen. In mijn optiek heeft het Pinkpoppubliek altijd gelijk. Het is een feit dat Pinkpop breed programmeert en we kunnen niet elk jaar bands van de buitencategorie krijgen. Dan is er weer te weinig dance geprogrammeerd, terwijl grote dance-acts als Underworld, Faithless en Chemical Brothers al in een vroeg stadium op Pinkpop stonden. Er is zó weinig relativeringsvermogen. Mensen kakelen soms als een kip zonder kop. Over het Pinkpop-affiche van dit jaar. Als festival spelen we in de Champions League en dus moet je sterren op het affiche hebben. Pinkpop kost dit jaar 14 miljoen euro, 8 miljoen gaat naar het programma. Dat geld moet wel terugverdiend worden. Met experimenteren verkoop ik geen kaarten. Ik hou recettes en bezoekersaantallen van talloze bands nauwlettend in de gaten om te zien wie er op Pinkpop zou kunnen spelen. Bij de samenstelling van het programma gaan we als volgt te werk: Pinkpop wil altijd één Arena-act contracteren, zoals dit jaar Robbie Williams. Verder een aantal acts (Muse, Foo Fighters, The Script) die tweemaal een Ziggo-dome kunnen vullen. Daarnaast nog bands die normaal gesproken goed zijn voor een uitverkochte Heineken Music Hall en bands die zalen van 1500 tot 2000 man kunnen uitverkopen, zoals Paradiso en 013. Met openingsacts wordt wél geëxperimenteerd. Tevens is er de Gouden Tip. Kensington stond aanvankelijk niet op ons verlanglijstje, maar als mensen die band willen zien, dan kun je dat niet negeren. Alle overige wensen ten spijt: je kunt anno 2015 geen topband meer over laten vliegen voor één optreden. Zie Royal Blood, dat we héél graag wilden hebben. De band is wél on tour in die periode, maar niet in Europa, en we gaan dan geen godsvermogen betalen om ze tóch te krijgen.het betekent niet dat er qua programmering dit jaar een koerswijziging is ingezet, elk jaar is anders. Een 3FM-programma? Tja, als 3FM andere muziek gaat draaien luistert er mogelijk geen hond meer naar die zender. Wie loopt er nou wie achterna? Vergeet ook niet dat de concurrentie op festivalgebied moordend is. Vroeger gold voor Pinkpop dat éénoog koning was in het land der blinden. Die tijd is voorbij. Alleen in Nederland heb je al 700 festivals per jaar. Voor festivals als Best Kept Secret en Down the Rabbit Hole zijn er zat bands te vinden, maar dan mik je dus wel op 10 tot bezoekers. Met alle respect, dat zijn prima nichefestivals die op een homogeen publiek mikken. Pinkpop is van een andere orde. Winactie Gezien.nl mag 2×2 dagkaarten voor de Pinkpop-vrijdag weggeven.winnen?beantwoorddevraagaanheteind van het interview met Jan Smeets op gezien.nl onder het kopje Entertainment. Stuur een met je naam, mobiele telefoonnummer en het antwoord vóór vrijdag 28 maart naar o.v.v. Pinkpop. Prijswinnaars krijgen persoonlijk bericht. Over de vele Nederlandse acts op Pinkpop Dat getuigt van een goed popklimaat in Nederland. Vroeger gold: wat van ver komt, is automatisch lekker. Nu zoeken muziekliefhebbers het vaak dichter bij huis. Bovendien zijn Nederlandse bands, ondanks hun populariteit, bereid om een lagere positie op het affiche in te nemen, nóg een reden waarom je niet alle buitenlandse bands kunt krijgen die je zou willen. Nederlandse bands zijn booming, inmiddels ook in het buitenland. Over de kaartverkoop en de zwarthandel. Er zijn ticketbureaus die al in december Pinkpop-kaarten aan de man proberen te brengen, met een stevige winst. Ongelooflijk. Die kaarten moeten ze dan nog eerst zien te bemachtigen. Ook op Marktplaats zie je kaarten opduiken, alhoewel dat nog meevalt. We zeggen niet voor niets Wéét waar je koopt! Sinds 1998 ligt er al een wetsvoorstel dat een regelgeving op secundaire ticketverkoop behelst. Die wet is er nog altijd niet en dus floreert de Nederlandse koopmansgeest. Je kunt maximaal vier kaarten per persoon kopen, maar dan zitten er acht personen achter een computer, die vervolgens hun overtollige kaarten verkopen om met de winst gratis naar Pinkpop te kunnen gaan. Ticketverkoop op naam? Het zou kunnen, maar naast het kostenaspect komt er nog meer om de hoek kijken. Eén van de onhebbelijkheden van Nederlanders is dat ze ongeduldig zijn. In Engeland is queing up, oftewel in de rij staan, bij veel evenementen gebruikelijk. Ik voorspel enorm veel gedonder aan de ingang als we kaarten op naam gaan stellen, want iedereen wil zo snel mogelijk naar binnen. Over nieuwigheden op Pinkpop. Er staan nog wat projecten op stapel. Kleine extraatjes. De Kalm-aan-laan wordt aangepast en mogelijk komt er een singer-songwriter podium bij. Er wordt nog aan het terrein gesleuteld en we zitten constant te brainstormen over nieuwe dingen die Pinkpop nóg leuker kunnen maken. Verder zijn er plannen en ik zeg dit nadrukkelijk onder het grootst mogelijke voorbehoudom op Pinksterzondag een speciaal programma te presenteren. De Pinkpop-tent staat er dan immers al. Voor Pinkpop 2016 zijn we bovendien al bezig met een grote act. Over ouder worden in de rock n roll business. Het lichaam van een 70-jarige werkt niet altijd mee. Een beetje zelfkennis helpt. Je moet je realiseren dat je sommige dingen niet meer kunt. Zo ben ik ooit moeten stoppen met voetballen en skiën. Wielrennen blijf ik vooralsnog doen, maar toen ik aan mijn cardioloog vroeg of ik de Cauberg nog kon beklimmen, raadde hij me toch een ietwat minder steile heuvel aan. Ik ben sneller moe, maar de drive blijft. Drie dagen Pinkpop kom ik op adrenaline door. En ver
der geniet ik ervan dat de popmuziek telkens van onderaf wordt gevoed. Hoewel in de rock bijna alles al een keer is gedaan, zullen er altijd jonge gasten blijven opstaan die een instrument in handen nemen en een liedje maken dat enorm veel mensen raakt. Dat gegeven houdt me jong van geest. De rest van je leven alleen maar naar Satisfaction luisteren is ook niet alles. Over de toekomst. Ik kijk enorm uit naar de 50e editie van Pinkpop in 2019, waarvoor we gaan proberen om reünieoptredens te regelen, zoals bijvoorbeeld The Police. Tevens is er het besef dju, dan ben ik 50 jaar ouder dan toen ik begon En ik weet dat het licht snel uit kan gaan. Time flies Pinkpop vindt dit jaar plaats op 12, 13 en 14 juni op festivalterrein Megaland in Landgraaf. Voor de Pinkpop-vrijdag zijn er nog kaarten beschikbaar, de overige dagen zijn uitverkocht. fo:
Niet enkel de toekomst van de mensheid als geheel beschouwend maar ook het belang van het handhaven binnen een huwelijk in acht nemend, schijnt het afzwakken van de hartstocht met de leidraad van het mededogen een essentieel punt te zijn geboren uit de eeuwige waarden van de ziel (afb.) Praktisch betekent dit dat als je verwanten lief hebt, je in kontakt staat met een breder begrip van het voorouderlijke en je enig respekt hebt voor de kulturele traditie , het aangewezen is eenvoudig het vegetarisch motief te volgen en het vleesprodukt te vervangen voor bonen- en melkprodukten. Minder de hartstocht en meer het mededogen, zal er minder overspelig afwijkend gedrag zijn, meer interesse in menselijke emancipatie, minder vervreemding van verwanten en het belang van harmonie met de grote natuur en meer continentie in relatie tot de voorouderlijke grondvesting van het geestelijke deel van de kultuur.  
Karagiozis sleept zijn peervormig lijf voort. Hij draagt een strooien hoed om zijn kale schedel tegen de zon te beschermen, maar de druppels glijden al omlaag over de spekrollen die weelderig zijn nek bedekken. De bochel die tussen zijn schouders oprijst wiegt heen en weer als de bult van een dromedaris. Hij heeft gekoelde groene thee zitten drinken op de achterplecht van zijn woonboot, zitten drinken en zitten dommelen, totdat hij weer ontwaakte door het gerommel van zijn maag. Zijn hechtingen jeuken wat en hij heeft een branderig gevoel bij het urineren, maar verder lijkt alles benedendeks in orde. Het heeft hem een aanzienlijk deel van zijn spaar­geld gekost om zijn lid weer vast te laten naaien. Die chirurgijn Johann Faust die praktiseert in de Altstadt heeft verzekerd dat zijn toverfluit binnen enkele dagen weer naar behoren zou moeten functioneren.
Het jaar 2011 zal weer een belangrijke opening van de Sirius vortex omvatten.  Wanneer dit gebeurt, zal het een kruis van vier kwadranten vormen.  Elk hiervan regeert het fysieke, emotionele, mentale en spirituele, dat zich voorbereidt op de opening van het zielsbewustzijn.  Deze opening zal leiden tot een versnelde fusie van deze vier lichamen.

“leger surplus overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting na apocalyps”

‘Die vergelijking van jouw leven en het mijne, loopt spaak. Mijn verdriet is geen vergelijk met wat er destijds is gebeurd.’ Sterre knikte voor zich uit. ‘Ik hoor wat je zegt en toch hoop ik dat hij daar staat en op me wacht.’
68. 66 Als er verschillen zijn, kun je deze ophelderen door gerichte vragen te stellen. Als je het idee hebt dat het de cliënt kan helpen, kun je deze verschillen als onderwerp in gesprekken inbrengen. Een risico daarvan is natuurlijk dat je eigen visie mogelijk niet de juiste is, of dat je cliënt het er niet mee eens is. Het ophelderen van zulke verschillen kan ver- volgens echter wel informatie opleveren. De kern van het persoonlijk leidinggeven in gesprekken is het onder- zoeken, bevragen en reageren, en het delen van waarnemingen en gedachten om de verschillen tussen wat de cliënt zegt en doet en wat je als hulpverlener vindt en ervaart te verhelderen. De kern van het zijn van een persoonlijk therapeut ligt in het stilstaan bij deze verschil- len, het onderzoeken van je eigen reacties, gevoelens en gedachten en het op een persoonlijke manier gebruiken daarvan. Hierdoor behoud je je eigen identiteit in de relatie met je cliënt. Kortom: vrijwel alle interventies die je doet staan in verband met en komen voort uit je eigen referentiekader, je eigen mening, je eigen waarnemingen, be- hoeften en gevoelens. Hierdoor ontstaat er een open gesprek waarin veel cliënten zich (ondanks onderlinge verschillen) gezien en gehoord voelen. Hoe ga je als therapeut om met het conflict in de relatie? Conflicten lopen altijd volgens hetzelfde principe. Twee partijen ko- men tegenover elkaar te staan. Als je als therapeut niet oplet, blijven paren zich herhalen om hun positie te onderbouwen, in een terugke- rend patroon van wat ze thuis gewend zijn. In plaats van met de in- houd bezig te zijn, is het van belang dat je als hulpverlener in het hier en nu op het proces tussen de twee partners gericht bent. Je moet zoeken naar het specifieke in plaats van het algemene.
Er glansde iets in Marks binnenzak. Mijn hand gleed ernaartoe nog voor ik bewust doorhad dat het een Mag.3 was, met geladen magazijn, alles erop en eraan. Waarom liep een ezel daarmee rond? Omdat hij nou eenmaal een ezel was?
Berend slikte een antwoord in en bekeek de vrouw. Ze droeg grote, hangende oorbellen, die haar oorlellen uitrekten. Bij iedere beweging van haar hoofd zwaaiden de oorbellen heftig heen en weer. Berend zag dat de gaten in haar oren ook waren opgerekt. Het vlees van de lellen was donkerder dan haar hals en had wat bruinige vlekjes. Berend vroeg zich af wat voor geluid het zou maken als hij er in sneed.
7° Stimulatie van creatieve en verrijkende vrijetijdsbesteding. Zoals nu reeds bij veel personen het geval is, zullen arbeid en vrije tijd gemakkelijk in elkaar overvloeien, afhankelijk van hoe de 20 à 25 uren arbeid is georganiseerd. Heel wat monitoring-werk kan thuis of om het even waar op afstand uitgevoerd worden. Misschien zijn we de ganse dag en de ganse week actief, hetzij met die noodzakelijke arbeid, hetzij met niet-noodzakelijke bezigheden waarbij werk en creatieve vrijetijdsbesteding (zelfs sport) amper van elkaar zijn te onderscheiden. Maar dat zal geen veralgemeende dag-en-nacht uitbuiting zijn zoals dit er onder het kapitalisme eventueel zou kunnen uitzien (14). Mogelijk hebben we inderdaad voldoende aan 5 à 6 uur slaap in plaats van 7 à 8 nu.
De voorbije weken zou de Mens nog maar eens ontdekt zijn. Althans volgens een bericht op de website van De Standaard van vandaag 5 maart 2015, bericht overgenomen van de Britse krant The Guardian. Dit onder de titel We zijn 400.000 jaar ouder dan we dachten en met ondertitels als ‘Eerste mens’ ontdekt en ‘We hebben een mens’, ondertitels die zonder meer tot de verbeelding en de intellectuele appetijt spreken.
Verder hindert het me niet, alleen voel ik me na zo’n vergadering nog meer dan anders vrij om niet elke morgen naar de dagelijkse Morning Devotion te gaan maar wat uitgebreider te eten, de mail wat langer door te lezen en eventueel nog wat was op te vouwen of andere huishoudelijke karweitjes te doen.
Ik voel me een beetje als Dirk Bogarde in Death in Venice, een oude stervende man die nog hoopt de perfecte zuiverheid te beleven waarvan hij meent dat ze in zijn leven steeds aanwezig is geweest, maar waarvan hij nu nog amper een glimp weet op te vangen.
Voor de waardering hebben we allerlei soorten van media: radio, televisie, video, tijdschriften, kranten, boeken, c.d.’s, tapes, computers, telefoons en dergelijke. Er is een verschil in de media die direkte communicatie ondersteunen, zoals radio en de internetcomputer-telefoonverbinding en de media die minder direkt zijn, een fixatie, en snel een vorm van bezit dat leidt tot accumulatie en verbijstering door gehechtheid en neergang. Hoe groter de tijdspanne tussen het zenden en ontvangen hoe moeilijker het wordt de communicatie te ervaren als zijnde levend. Langzame media zoals boeken , kranten, films, etc. zijn afhankelijk van een collectief belang op min of meer dezelfde tijd zodat iets in trek is maar een week later kan zijn vergeten. Hetzelfde ding dat het ene jaar ‘in ‘ is kan nauwelijks het volgende jaar worden gewaardeerd beschouwd als zijnde uit de tijd. Boeken laten zich het best lezen door een studiegroep of religie daar in essentie ieder bericht een sociale werkelijkheid is. Zo kan men begrijpen waarom het soms erg moeilijk is of onmogelijk een boek te lezen, hoe goed het ook moge zijn. Een roman lezend communiceert men met de schrijver je afstemmend op het thema dat men op één of andere manier zelf moet leven. Zo vertegenwoordigen je literatuur, platen e.d. je leven en je ego. Voor een goed huwelijk is het belangrijk samen waardering te hebben daar kultuur veel van het ego kan vertegenwoordigen dat zich niet gelijkricht met de ziel op dezelfde manier als de partner kan of wilde waarderen. Ook het communiceren met mensen zo rechtstreeks als mogelijk is met een minimum aan afstand tussen de betrokken personen, bevordert de kwaliteit en inhoud van het bericht en het vermogen het samen te genieten. Dit leidt rechtstreeks tot de waardering van theatervoorstellingen vóór televisie, televisie-live-voorstellingen vóór van te voren vastgelegde programma’s, cinema-voorstellingen vóór video of televisievertoningen, on-line-discussies vóór krantenpolemieken, etc.etc. Het is belangrijk de prioriteiten duidelijk te hebben in de waardering van de media, daar uiteindelijk de afstand tussen mensen moet worden overbrugd. In essentie is het de boodschap van ieder medium samen te komen en de voorgestane orde te vieren. Gewelddadige en sensatielustige representaties kunnen worden herkend als waarschuwingen tegen het teveel afstand houden met het verkeerde idee van discipline. En dat behoren we niet te vieren. De boodschap van het medium is het af te wijzen daar het menselijk lichaam de ultieme machine is om mee te leven. Spelletjes spelend moet men leren hetzelfde te herkennen: naar de ziel moeten ze representatief zijn voor de eeuwige waarden om een gelijkgerichtheid te hebben die de echtelijke band ondersteund of de continentie van de celibatair. In de spelen van de sport etc. is men geneigd gefixeerd te zijn op winnen met de implicatie dat men nooit gewonnen heeft vooraleer het spel ten einde is. De juiste filosofie is echter dat men altijd heeft gewonnen om te beginnen en dat ieder spel het risico met zich meebrengt van verlies. Beseffend dat het grootste gevaar bestaat uit de mogelijk het spel zelf kwijt te raken, weegt het verliezen op punten minder zwaar dan het risico als onsportief te worden beschouwd niet tegen je verlies kunnend. De gouden regel van alle spelen is te spelen voor het spel en niet zozeer voor het resultaat. Het bekrachtigen van het winnen van het spel met geld en andere privileges is precies de manier om het te corrumperen, de oorlog te definiëren en slachtoffers te maken. Ter wille van de wereldvrede zou dus in feite alle professioneel spel moeten worden verboden. Het loopt in dezelfde val als geweld op t.v: mensen vergeten dat hun fascinatie misschien over slechte gewoonten en slachtoffers handelt, terwijl het doel van het spel precies het tegenovergesteld was: de kinderziel der onschuld te herwinnen..  
Af en toe doe ik mijn boodschappen, voor een deel in een soort mini supermarkt met frisdrank, wijn, blikgroente, allerlei luxe koekjes, melkpoeder  en zo voort. Daar hebben ze nu zelfs Bounties. Soms tracteer ik me dan op chocolademelk uit het koelvak, helemaal uit België hiernaartoe gekomen De pinautomaten in Bawku deden het een week lang niet rond de Kerst. Op 28/12 was het euvel daar weer verholpen.
Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 

“ark survival geëvolueerd duikuitrusting militair overlevingsuitrusting canada”

In een laatste poging grabbelde Samuel naar de loshangende kleding van de jongen. Hij voelde de stof scheuren, zag dat Erwin naar links gesmeten werd door de kracht van de ruk, struikelde en door de relingen van het balkon naar beneden viel. De gil van Helena sneed door het geroep van de andere mensen heen.
Maar hij ziet buiten wel iets dat hem interesseert. Een herinnering aan gefluisterde woorden kriebelt in zijn brein en vertaalt zich tot een glimlach. Het is zoals zijn moeder altijd placht te sommigen zijn nu eenmaal voor het geluk geboren. Hij kruipt uit de alkoof, fatsoeneert zijn kleren en haar, zo goed en kwaad als dat gaat, en haast zich naar buiten.
Ze droeg een blauwe overall, de mouwen opgerold, en er stonden vegen van olie op haar handen en haar voorhoofd. Een band van oranje plastic hield haar piekerige haar op zijn plek. Ze grijnsde naar me. ‘Een van de apparaten moest worden hersteld. En het was vandaag toch mijn dienst. Ik moet de film later maar afkijken.’
Soldaat: ,,Rond juli/augustus was er een kentering en momenteel zijn er weer explosief veel garnalen. Wij hanteren dagprijzen maar het duurt soms lang voor de detailhandel de prijzen voor de consument aanpast.” Deels is dat volgens hem begrijpelijk. ,,Ze hebben eerder in het jaar ingeboet op ingecalculeerde marges en willen daar iets van goedmaken.”
‘Mam,’ zei ze. ‘Pap. Mag die foto weg?’ Ze was net acht geworden. Met afgrijzen wees ze op een foto van haar­zelf als baby. De foto stond op ons online gezins­profiel. Ik had de foto van onze parel gemaakt toen ze pas was geboren, in de roes van blijdschap over het feit dat ze er was, de wens die vreugde met de wereld te delen en me die dag voor altijd te kunnen her­in­ne­ren.
Nergens in de doorsnedes zag ze afwijkingen in de hersenlobben. Ze bekeek de röntgenfoto’s. Geen sporen van implantaten. Ze bekeek de celstructuur van zijn spieren. Wat de Kiteh ook hadden verwacht te vinden, Kuhalin was nee: léék– een normaal mens, van deze wereld.
18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond dat de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8
Molennieuws april 2014 Grand Café de Koffiemolen Pels Rijckenpark 1, 4817 CZ Breda Maart roert zijn staart! De maand maart is alweer bijna voorbij. Niet alleen de weersomstandigheden waren veranderlijk
De pier was een van de mooiste van Zuid-Amerika. Ze werd gebouwd door de firma Lloyd uit Oostende in België. Ondanks zijn sterke bouw verdween de pier rond 1942 quasi volledig door de aanhoudende zuidoostenwind (de sudesta).  De Fransman Bourel had aan de pier een pittoreske pub “ El Viejito de Acordéon”. Resten van de pier kunnen nu nog enkel bij laagwater gezien worden.
De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen.
Loheij had andere sporen achtergelaten. Het water in het reservoir was eerder die dag bijgevuld. De kleine steelpan stond op de rand. Het water in het kleine reservoir was nog warm, een teken dat ze niet zo lang geleden een bad had genomen.
Dergelijk onderzoek wordt interessanter wanneer het gaat om zogenaamde morele dilemma’s waarbij de graad van persoonlijke en sociaal-emotionele betrokkenheid kan variëren. Een typisch voorbeeld waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma [5]. De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter op een knop drukken, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. Uit de studie blijkt dat de hersendelen die actief zijn bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij vrees, angst, verdriet en leed. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (op de knop drukken) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’. Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Recent onderzoek bevestigt ook dat de hersendelen actief bij de oplossing van morele problemen dezelfde zijn als deze die aangewend worden bij sociale cognitie (zoals bv. bij causale attributie of het zoeken van verklaringen voor het eigen gedrag en dat van anderen, bij persoonsperceptie of bij stereotypering).
Vervolgens moet je je inleven in jezelf, je afvragen welke emoties en welke pijn voelbaar worden. Niet wegwerken maar je ervan bewust zijn. Daaraan is dan direct gekoppeld dat je leert met mededogen, met mildheid, aanvaardend naar jezelf te kijken, jezelf niet te veroordelen of je ervoor te schamen dat je bijvoorbeeld haatgevoelens tegenkomt. Daarna pas kun je verder kijken en leren hoe je er anders mee kunt omgaan.
Wat ik ervan kan zien is dat het de zwarte hond ervaring is. Ditmaal breekt de zwarte hond door de Saveer-wand, dat zijn een heleboel glazen wanden achter elkaar, dus zeg maar gerust een heel stelsel van wanden als een soort van doolhof van glas. Ja, vijf minuten muziek kan dit doen. De zwarte hond dreunt door je hersenen heen, door alle vliezen heen alsof er wat knapt, en dan ben je jezelf niet meer en kun je jezelf niet meer terugvinden. Het is heel dubbel, want juist waarvan je dacht dat het jezelf was was de opgelegde valse identiteit van het aardse identificatie systeem waarin je gewoon een nummer was met een opgelegd bewustzijn. Dus dat bewustzijn moet doorbroken worden, en dan voel je je even helemaal verloren, als tussen twee schepen of twee vuren in.
die bodem was dus behoorlijk toen en ik nam me voor..alleen nog maar vooruit te willen kijken.telkens als er nare gedachten bij me opkwamen stopte ik die meteen en zei tegen mezelf…kijk vooruit! verleden kun je niets meer aan veranderen,maar je kunt wxc3xa9l in je toekomst investeren hoe moeilijk dat ook is/lijkt.
Hoe meer je daar je best in doet, hoe meer angst je daar tegelijkertijd mee, en achter kunt verstoppen voor jezelf. Net zolang totdat je er zelf in blijft geloven, dat er inderdaad niets is om bang voor te hoeven zijn.
Het voorbeeld van de N-VA en haar recente verkiezingssuccessen leveren het bewijs dat een kleine partij plots goed kan scoren als ze een concreet toekomstproject naar voren schuift dat aansluit bij de tijdsgeest, in casu een “Onafhankelijk Vlaanderen”. Dat stelde, zeker bij de publieke opinie, alle ander programmapunten van N-VA in de schaduw. Maar een “Onafhankelijk Vlaanderen” fungeerde eerder als een project op de korte termijn. Ondertussen is de kwestie BHV opgelost en is de communautaire storm in gans België gaan liggen. De campagne van de N-VA had ook nog twee bijkomende troeven: de enorme media-aandacht en het gegeven dat Bart De Wever overtuigend overkwam, gemakkelijk een kwinkslag ten beste kon geven en met zijn lichaamstaal de indruk wist te wekken dat hij meende wat hij zei en dat hij ook emotioneel achter zijn programma stond. Hij kon zich presenteren als een waarlijk en oprecht “geëngageerd” politicus, gids en leider. De droom van de N-VA-achterban is ondertussen mogelijk vervlogen doordat andere kwesties dan de communautaire zich hebben opgedrongen als prioritaire problemen.
[ De limbo dus, een woordje uitleg! Doorheen de vroege Middeleeuwen, met de ruimere en bredere organisatie van de katholieke Kerk en haar toenemende greep op het alledaagse leven van de gelovigen (én de ongelovigen) moeten bepaalde rechtschapen lieden en/of tegendraadse ambetanteriken gewezen hebben op een onrechtvaardigheid met betrekking tot het lot van de onsterfelijke zieltjes van baby’s die gestorven waren of stierven voordat ze gedoopt waren geweest. Deze kwestie zie je best tegen de toenmalige achtergrond, met het doorslaggevende feit dat Jezus Christus, de Messias, zijn eerst vrij snel verwachte Wederkomst blijkbaar steeds maar uitstelde – overigens met de nogal logisch daaruit voortvloeiende onzekerheid of dat uitstel dan eventueel ook geen definitief afstel was. Al die zielen van onze dierbare afgestorvenen zaten ondertussen maar te wachten op de Dag van het Laatste Oordeel, op hun gebeurlijke Verlossing en op de Opstanding van de Doden. De middeleeuwse kerkgeleerden begonnen in die context dan ook meer en meer aandacht te besteden aan het wel en wee, het wat en het hoe van het leven in het Hiernamaals. De gang van zaken in de Hemel dus (moeten de mensen daar bv. eten en drinken “om in leven te blijven”?). Alvast zorgden de theologen voor wat meer comfort in de Hemel: er werden nieuwe meubeltjes geïnstalleerd en een paar extra cafés en terrasjes geopend. De intellectuele ijver van de kerkgeleerden betrof echter vooral de Hel, een plaats waarvan de voorheen eerder vage realiteit ondertussen steeds meer benadrukt was geworden als middel om de gelovige schapen te beletten om even de kudde te verlaten, om zoals wielrenners in een koers een dubieuze ‘plaspauze’ in te lassen en zich al was het maar voor een secondetje aan het mens- en diervriendelijk oog van de Herder te onttrekken. Wie Dante’s La Divina Commedia (1ste helft van de 14de eeuw – 1310 tot 1320 om wat preciezer te zijn) had gelezen met al die gruwelijke beschrijvingen van het meer dan pijnlijke leven in de helse compartimenten, en daarnaast kinderen had gekregen of had gekend die ongelukkig gestorven waren vóór ze gedoopt konden worden (een niet zo uitzonderlijk gebeuren in die tijden), stelde zich ongetwijfeld met ontzetting een paar knellende en kwellende vragen. “Die dutsjes hebben niets misdaan, ze kunnen niet naar de Hemel, maar moeten ze dan écht naar de Hel? Is er dan geen rechtvaardigheid meer in deze wereld, meneer de pastoor?”
Een prima adres is Malabar, het bestaat al jaren, zit achter Notting Hill Gate, en voldoet voor de locals. Redelijk sober ingericht met een pittige keuken, de gerechten worden geserveerd op ijzeren borden. Verder heb je natuurlijk op Brick Lane de Curry Mile, een enorm aantal restaurants bij elkaar. Wij probeerden Bengal Village, dat prima gerechten serveerde. De inrichting voelt alleen aan als een beetje een mislukte Ikea eetkamer. Hip Indiaas eten doe je bij Urban Turban, op Westbourne Grove. Je krijgt de voorgerechten als tapas in schaaltjes en papieren zakjes, nogal trendy maar ook goed. Alleen de hoofdgerechten vallen wat tegen. Bij Amaya is het vooral de spectaculaire inrichting en de grote keuze aan grill gerechten die indruk maken. In de Westend is Red Fort een vertrouwd adres. Je begint er beneden bij Akbar, voor een cocktail en je eindigt er voor de after dinner dance. Op straatniveau is het stijlvol ingerichte restaurant. Een zeer pittige keuken.
I was reading some Japanese poetry and viewing some poetic Japanese paintings. It’s often about the different seasons a human has to go through in life. The Manyoshu is the oldest Japanese collection of poetry. One of the themes is the loss of a loved one. Basically at the end it gets clear that the lost loved one represents a weapon, metaphorically of course. By our dreams and memories we try to handle this weapon and decipher it. Before that moment that we master a weapon it will first cut us (Which is also coming back in Chinese Wisdom).
Sommige auto’s die hier binnen komen, zijn erg duur. Volgens Mart, mijn collega, moet ik me dan vereerd voelen. Maar voor hem is het anders. Hij is als auto­poetsrobot gekocht door de pomphouder: auto’s poetsen is het doel waarmee hij is geboren… gepro­gram­meerd, moet ik zeggen.

“overlevingsuitrusting te koop overlevingsrugzak met uitrusting”

Vuurwapengevaarlijk, moordenaar en verward, ik vind namelijk dat Nederland geen democratie meer is en dat politici verantwoording moeten afleggen. Verder vind ik het onacceptabel dat Nederland vriendschappelijke betrekkingen aangaat met landen die hun eigen bevolking afmaken, bijvoorbeeld Oekraine en Turkije, om gelijk met de deur in huis te vallen. Ik sta pal achter het recht op zelfbescherming en wapenbezit, wat volgens de huidige norm verwarde gedachten zijn. Dat het merendeel van de politieagenten thuis een wapen hebben mag niet gezegd worden, maar die weten wel hoe gestoord de wereld echt is. Voor de overheid ben ik iemand die dus niets van onze wereld begrijpt en daarom verward is volgens de huidige maatstaf.
OverlevingsuitrustingdoosOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingOverlevingsuitrustingReisoverlevingsuitrusting in de wildernis Overlevingsuitrusting De Houten Vloer van overlevingskit laid out on the
In 2011 komt de richtingaanwijzer van de te ontwikkelen energieën op het Galactisch centrum te staan. Astronomisch gecorrigeerd is dit 26 graden 55 Boogschutter. De energetische opening van deze samenstand is van 1 april tot 12 april 2011. Deze samenstand maakt dat wij grote sprongen kunnen maken in onze collectieve en persoonlijke ontwikkeling.
Bij slachtoffers is, als gevolg van traumatische ervaringen, het evenwicht tussen die twee polen verstoord ten nadele van het eigenlijke leven. Het gaat erom de greep op het eigenlijke leven, dat verloren is gegaan, weer terug te krijgen.
6 woensdag 18 maart 2015 Pagina 6 Zonnebloem Dinsdag 31 maart vindt, in samenwerking met de Seniorenvereniging een Paasviering plaats in Baexheimerhof met een Eucharistieviering en aansluitend gezellig samenzijn en optreden van smartlappenkoor Om te zumpe. Aanvang uur. Eigen bijdrage van 5,- euro voldoen op de middag zelf. Aanmelden kan tot 28 maart bij Zonnebloem: Mien Hebben, tel of Monique Custers, tel of Seniorenvereniging: Mia Smeets, tel of Willy Rooswinkel, tel Vivo doet Zaterdag 21 maart worden in Buggenum de ramen gewassen, aanvang 9.00 uur. We maken er een gezellige happening van. Doe mee en meld je aan via of bij Berikstraat1. We gaan door tot het sop op is. Dorpsschouw Progressief Leudal brengt 21 maart een bezoek aan Buggenum om met inwoners, vertegenwoordigers van verenigingen en Dorpsraad van gedachten te wisselen over actuele onderwerpen. Iedereen is welkom om 9.15 uur in gemeenschapshuis de Roffert. ZijActief Mandag 23 maart workshop geursteenkettingen maken, aanvang uur in BMV de Nassaurie, voor de dames die zich hiervoor hebben opgegeven. Paasviering Zonnebloem en Senioren nodigen alle leden uit voor de Paasviering op dinsdag 31 maart om uur in de Klokkenstoel. De Fuchsia s luisteren de middag op met een vrolijke noot en na de loterij (lot 0,50 euro per stuk) is er gelegenheid om een kleinigheid te eten. De eigen bijdrage is 3,- euro. Opgeven kan tot 24 maart bij Toon Janssen, tel of Leny Boonen, tel Geloof en Ongeloof in de Oertijd Oud papier Zaterdag 21 maart komen de leden van drumband Heroméne het oud papier ophalen vanaf 9.00 uur. Potgrond Zaterdag 14 maart heeft de jaarlijkse potgrondactie plaatsgevonden. Tot en met zaterdag 21 maart kunnen bestellingen nog doorgegeven worden via tel. (0475) of Pelgrimagereis Op woensdag 25 maart is er een informatieavond in de Credozaal te Heythuysen over de spirituele en culturele pelgrimagereis naar Italië. Aanvang uur. U bent van harte welkom. Lees meer over deze reis op : HEYTHUYSEN – Onze prehistorische voorouders uit de Oude Steentijd waren intelligente mensen. Ze kenden geen schrift, geen internet, maar in elk vak dat voor hen van belang was, hadden ze het meesterschap verworven. Ze wisten precies waar en wanneer bepaalde dieren of planten te vinden waren. Ze waren meesters in het maken van het meest uiteenlopende gereedschap, konden draden en touwen twijnen, textiel weven, netten knopen en manden vlechten. En net als de San in Afrika gebruikten de vrouwen in dat verre verleden al kerfstokken om hun menstruatiecyclus te controleren. Ze waren meedogend en gastvrij voor hun medemens. Alleen zó konden zij overleven in een vaak onherbergzame omgeving. Op dinsdagavond 24 maart gaat het echter over de vraag of deze verre verwanten uit de Oertijd ook mensen waren die geloofden in een Opperwezen of Schepper en een hiernamaals. Aan de hand van een PowerPoint presentatie proberen Martin en Cristi Bless-Fernández hier een antwoord op te geven. Aanvang uur in de Credozaal, Biesstraat 2a te Heythuysen. Na de pauze is er volop gelegenheid om over dit thema van gedachten te wisselen. U bent van harte welkom. HVV Dinsdag 7 april paasbrunch in de parochiezaal, aanvang uur. Het bestuur vraagt voor deze avond geen eigen bijdrage. Wel graag opgeven voor zondag 29 maart bij een van de bestuursleden (telefoonnummers zie programmaboekje). Zang en Vriendschap Zondag 22 maart luistert seniorenkoor Zang en Vriendschap uit Leudal West de Hoogmis van 9.00 uur in de St. Jacobuskerk in Hunsel op. Dit in het kader van het zilveren jubileum van dit koor. In het koor zingen 55 plussers uit Hunsel, Thorn, Kessenich en Neeritter. Zij repeteren iedere donderdagmiddag in de Mortel in Ittervoort. Het repertoire is zeer wisselend van meezingers tot musicalgezangen en van profane tot geestelijke muziek. Wilt u ook meezingen of meer info? Neem dan contact op met Nelly Hendricks, Margarethastraat 58, Ittervoort, tel. (0475) ; Ria Munnecom, Driessenstraat 18, Neeritter, tel. (0475) ; Nell Zimmermans, Vlasaardstraat 4a, Thorn, tel. (0475) of Theo Korsten, Wilgenstraat 11, Hunsel, tel. (0475) Paaseieren Maandag 30 en dinsdag 31 maart paaseierenactie door gemengd koor Vivace (tien eieren 3,50 euro; twintig eieren 7,- euro; hele tray met dertig eieren 10,- euro). Niet thuis? Bel dan met Jos Timmermans, tel. (0475) of via het gastenboek op Voorjaarsconcert Zaterdag 21 maart verzorgt Maas- en Neergalm in gemeenschapshuis In d n Haammaeker aan de Hoogstraat het traditionele voorjaarsconcert, aanvang uur. Naast zangvereniging Maas- en Neergalm, zullen zanggroep Just2b uit Heythuysen, gemengd koor Bel Canto uit Helden en mannenkoor Manoeuvre uit Weert voor het voetlicht treden. Na afloop is er nog een gezellig samenzijn, waarbij volop gelegenheid is om het gezamenlijk Thekezingen te beoefenen. Iedereen is welkom. Paaseieren Op zaterdag 21 maart zal Kindervakantiewerk weer paaseieren aanbieden (3,50 euro per doosje). Keizerbosch Het kienen is verplaatst naar dinsdag 24 maart om uur bij klooster Keizerbosch. Zaterdag 4 april om uur paaseieren rapen voor kinderen van 1 jaar tot en met groep 5 van de basisschool. NVV St. Martha Donderdag 26 maart creatieve avond, aanvang uur. Opgeven kan tot en met maart. Eigen bijdrage 5,- euro (twee stukjes 10,- euro) te voldoen bij opgave. VV St. Ursula Maandag 23 maart verzorgt Annie Schreuders-Derks van Heemkunde in Leudal BUGGENUM – Inschrijvers kunnen het boek Buggenummers 2014 in beeld ophalen op zondag 29 maart tussen en uur in gemeenschapshuis De Roffert, Berikstraat 11. Ook overige belangstellenden kunnen het boek dan kopen. De eerste exemplaren worden, na een korte toelichting, om circa uur uitgereikt aan de hoofdsponsoren. Inschrijven voor de boeken 2014 en 2004 kan nog tot uiterlijk zondag 22 maart boek ,50 euro, boek ,50 euro). Zonder voorinschrijven is de prijs van de boeken 22,- euro en 17,- euro. Aan de betalers per bank het verzoek om uiterlijk op 22 maart hun bestelling te hebben betaald (rek nr NL- 55RABO ). Naast het uitreiken van het boek wordt een overzicht gegeven van de werkzaamheden van Stichting Buggenum door de Eeuwen heen (BddEh). Ter oriëntatie kunnen belangstellenden ook eens vrijblijvend binnenlopen in de heemkamer in het voormalige St. Antoniusklooster aan de Berikstraat 11a (maandag tussen 9.30 en of op afspraak ). Volkskundig bureau NostalNu een presentatie met als thema: van Esjelengoansdig tot Paosje. Aanvang uur in café Houben. Naast leden zijn ook introducees welkom. Herinnering voor de dames die zich hebben opgegeven voor de try out Bella Italia te Melick. Deze vindt plaats op donderdag 19 maart. Vertrek om uur. Paaskienen Buurtvereniging Berg en Dal organiseert donderdag 19 maart het traditionele Paaskienen, aanvang uur in café Servaas. Iedereen is welkom. BV de Mortel Van 16 tot 21 maart komt één van de bestuursleden langs voor het ophalen van de contributie. Vrijdag 3 april om uur jaarvergadering met aansluitend kienen voor alle leden vanaf 10 jaar. Opgeven voor het kienen kan bij Gerry Wieringa, Mortel 8a tot en met dinsdag 24 maart. Bijdrage 5,- euro per persoon. LKV Donderdag 26 maart kienen met mooie prijzen. HORN Zaterdag 28 maart vanaf uur kransen maken van palmtakken en coniferengroen voor de drie wegkruisen van Horn in basisschool De Mussenberg. Leden en niet-leden zijn welkom om een kijkje te nemen of om mee te helpen. Tijdens de inloopmiddag op woensdag 25 maart worden de gele en witte bloemen gemaakt voor op de kransen. Woensdag 1 april wordt de Kroniek Horn 2014 gepresenteerd, een lustrum-uitgave. Voorafgaand aan de presentatie geeft Jan Schuren een voordracht over Limburgs: waat n taal. De entree is gratis. Locatie: aula van basisschool De Mussenberg. Bob Luijks, natuurfotograaf uit Horn, neemt u op woensdag 29 april mee naar de natuur in de eigen omgeving tijdens de lezing Natuur in Midden-Limburg. NEER – Woensdag 25 maart jaarvergadering in gemeenschapshuis d n Haammaeker, aanvang uur. Na de pauze zal Ton Hendrikcs uit Kessel de aanwezigen bijpraten over de vordering van kasteel Keverberg te Kessel. Meer info: Cultuurreis Van 19 tot en met 26 augustus organiseert pastoor Schwillens in samenwerking met de stichting Bon Pas
teur een bedevaart- en cultuurreis naar Polen, in de geest van het leven van paus Johannes Paulus II. In de kerken van Roggel, Neer, Heibloem, Haelen, Nunhem, Horn en Buggenum liggen folders met meer informatie. Tevens is er op dinsdag 7 april een infoavond hierover om uur in het parochiehuis, Kerkplein 4 te Neer. Meer info en/of een inschrijfformulier is ook te verkrijgen op woensdag en donderdag van uur in het parochiesecretariaat, Pastoor Ruttenhofje 6a in Roggel, tel of kpnmail.nl. Happy Hardcore Party Op zaterdag 4 april verzorgt kerngroep Energy een super gave Happy Hardcore party. Natuurlijk zal er ook voor degene die er niet van houden vaker een ander stukje muziek worden gedraaid. Iedereen (ook al kom je niet uit Roggel) vanaf groep 8 tot en met 15 jaar is van harte welkom in het Sjor op Pastoor Hanraetsstraat 5 in Roggel. De deuren zijn geopend vanaf tot uur en de entree bedraagt 2,- euro. DJ Timebeatz maakt er opnieuw, samen met jullie, een kei sjiek feestje van.
Bedoeling van de nieuwe structuur was de politie ‘dichter bij de burger te brengen’. En de politie kwam dicht, heel dicht. Kwam de burger vroeger in zijn dagelijks leven nauwelijks met de politie in aanraking, nu is de politie alomtegenwoordig. Ze staat overal klaar. Toegegeven: de politie bouwde inderdaad een aantal meer humanitaire taken uit, zoals slachtofferhulp. Bizarre perverte monsters worden psychologisch tactvol en zelfs met een merkbaar respect benaderd, zeker vergeleken met een doordeweekse allochtone winkeldief. En de selectiecriteria voor de aanwerving van politiemensen en ook hun opleiding zijn, in hun geheel genomen, meer afgestemd op een democratische en minder autoritaire opdracht. Maar met de toegenomen sociale ongelijkheid, gevolg van een beleid dat de economie quasi volledig teruggaf aan de vrije markt, kreeg de politie ook de belangrijke opdracht de potentiële criminalisering van achtergestelde bevolkingsgroepen te neutraliseren. Daarvoor moest er natuurlijk eerst en vooral politie zijn. Er kwam meer politie op straat (maar ook in de politiebureaus en ook in de huizen van de mensen)! Het hele land werd onder cameratoezicht geplaatst. En bedenken wij daarnaast dat er ondertussen in België anno 2006 ook 18.000 privé-bewakers aan het werk zijn. Zij mogen wettelijk gezien geen wapens dragen, maar het aantal overtredingen op deze regelgeving is legio.
De militaire versies van overlevingskits die terug te vinden zijn in verschillende winkels kunnen soms wel een goede basis vormen van je eigen kit. De onderdelen dienen echter wel grondig nagekeken te worden, want zij kunnen soms van mindere kwaliteit zijn of de vervaldatum kan verstreken zijn van bijvoorbeeld de waterzuiveringstabletten.
De liberale democratieën maken momenteel geen goede beurt: onverschilligheid van de burgers voor het (partij)politiek gebeuren; uitholling van de wetgevende macht van parlementen door de uitvoerende macht, de regering dus; mediamanipulatie van verkiezingen door de politieke partijen; beperking van de mensenrechten als onderdeel van de strijd tegen het terrorisme (Patriot Act in de USA; ‘bijzondere’ opsporingsmethodes voor de veiligheidsdiensten van de Staat). De mensen worden niet meer geënthousiasmeerd door een groots samenlevingsproject en ze hebben geen idee meer van het Algemeen Belang. In de mate dat de politieke instellingen ook hun controle over de economie hebben opgegeven, is de politiek ook minder belangrijk geworden voor de sturing van het uitzicht van het maatschappelijk landschap en lijken parlementaire mandaten meer op begerige functies die een hoog inkomen opleveren zonder dat daar veel prestaties moeten voor geleverd worden. Het verzet tegen de heersende politiek wordt dan door delen van de bevolking in handen gegeven van populistische figuren die eerder de sentimenten dan het verstand van de mensen aanspreken of komt indirect tot uiting in epidemische depressies, allerlei vormen van regelovertreding en zuivere criminaliteit (van ziekte tot fraude en parallelle criminele machtsorganen; de zwarte economie in Italië zou meer dan 30% van het Bruto Nationaal Product uitmaken). Het lijkt er een beetje op dat we in een toestand van verrotting terecht gekomen zijn, zoals in het Italië na de 1ste Wereldoorlog (hoewel de Italianen aan de ‘goede’ kant gevochten hadden, bracht de Grote Oorlog hen totaal niets op) en het Duitsland van de jaren 1920: algemene verwarring en gewelddadige rivaliteit tussen nationalistische en internationalistische (communistische) partijen, een ‘klassenstrijd’ zonder reëel perspectief dus. Het is in die context dat Mussolini en Hitler een puur autoritair (maar tegelijk dictatoriaal) regime invoerden, autoritair zowel in zijn originele ‘positieve’ betekenis als in zijn weerzinwekkende betekenis. De promotor van de autoritaire staat in België was in die jaren Hendrik de Man. De vergelijking van de tegenwoordige verrotting met deze uit de jaren 1920 is natuurlijk gewaagd: de materiële en morele ellende was toen nagenoeg compleet. Tegenwoordig lijkt er in de Europese landen van materiële ellende weinig sprake, al stijgt het aantal armen wel zienderogen de laatste jaren en krijgen we met de asielzoekers en de illegalen een steeds maar groeiende onderklasse. De morele malaise in het begin van de 21ste eeuw is echter onbetwistbaar, al geven de babes en de Bekende Vlamingen ons op televisie wel een beeld van hun en ons leven als toeven we in de ‘beste van alle mogelijke werelden’, tot we in Dag Allemaal moeten lezen dat deze of gene Wendy Van Wanden of Bart Peeters kampt met zijn zoveelste depressie of verdriet na een stukgelopen relatie.
En internationaal wordt onze economie voor een flink stuk gedirigeerd door een geglobaliseerd neoliberalisme. In West-Europa is deze dan nog gekoppeld aan een verregaande “soberheidspolitiek”, opgelegd door de Europese Commissie. Op die manier neemt de inkomensongelijkheid steeds meer onrustwekkende hoogtes aan. Socialistische partijen die zich profileren als beleidspartijen, kunnen in deze context niet anders dan zich voor een niet onbelangrijke mate te verloochenen. Het levert hen het pijnlijke verwijt op “kaviaarsocialisten” te zijn (waar ze vroeger “salonsocialisten” waren). Een parlementaire meerderheid is doorgaan ook maar tijdelijk, onvoldoende om een beleid op halflange termijn uit te voeren (cf. Labour in Engeland, de PS in Frankrijk, enzovoort). Een democratische wereldregering zoals met aandrang gevraagd door de vermaarde Pools-Britse socioloog en sociaaldemocraat Zygmunt Bauman, zit er niet aan te komen (5). En het is ook niet duidelijk wat men zich daarbij moet voorstellen, vooral bij dat “democratische”. Waar is de tijd van de Socialistische Internationale waar heel wat Belgische socialisten een prominente diplomatieke bemiddelingsrol speelden?
Het meest beroemde van de menselijke val is de theorie van de toeschrijving. Wie moet de schuld krijgen van al de moeilijkheden: is het de vlees-eter, de fundamentalist, de verdomde wetenschapper, de doortrapte politicus, de pervert, de wilde kunstenaar? Wie is nou de duivel in eigen persoon eigenlijk? Hebben we nog niet genoeg misdadigers? Al dit beschuldigen en vervolgen van zwarte schapen in de naam van één of andere theorie van toeschrijving is een schaduw van de behoefte aan een persoonlijke God. De persoonlijke God wordt gevormd uit het slechte van de mens dat behoefte heeft aan bestraffing. De klassieke held, ridder, profeet, hoogste persoonlijkheid, heilige etc., daalt neer uit de hemel neer met het oordeel van God moraliserend voor beter gedrag in de zin van meer afhankelijk zijn van de ziel dan van materiële genoegdoening. Het is omdat de mensheid in zijn geheel afdwaalt van het ‘rechte pad’ en niet omdat een enkele persoon slecht zou zijn. Net zoals het onwijs is geen respekt te hebben voor de missionaris van God, is het gelijkelijk onwijs wat voor persoon ook verantwoordelijk te houden voor al het kwaad in de wereld. Het is vanuit deze logica heel duidelijk dat het missen van de missionaris de schaduw geeft van het beschuldigen van zwarte schapen. En we kunnen niet altijd verwachten dat de God uit de hemel alle schuld op zich zal nemen om ons te beschermen tegen die schaduw. De leringen van al deze helden van God bestuderend is onzelfzuchtigheid het motief van hun prediking en handelen. Ze vragen er niet in het bijzonder om dat men hun de voeten kust, hoewel ze het toestaan; ze vragen altijd uitgerijpt zelf de verantwoordelijkheid te nemen van het hebben van een goed geweten naar het belang van de ziel. Dit overwegend wordt deze algemene regel van het niemand beschuldigen en in het bijzonder niet de Godheid in eigen persoon, duidelijk: beschuldig altijd jezelf en niet de ander. Ik ben degene die er niet in slaagde om te gaan met de complexiteit van haar of de wereld. Geen beschuldigen van anderen zal ook maar iets anders zijn dan lafheid, vooroordeel en doofheid: apenstreken. Het vastzetten van criminelen beschuldigd van het kwade (de duivel), kan alleen maar dit als doel hebben: ieder zou het kwaad bestrijden het in zichzelf moeten zoeken. Het is alleen maar omdat sommige mensen meer gevangen zitten dan anderen aangezien bevrijding in overgave aan de dienst van de ziel mogelijk is. Dit is ook waar voor de (ge)hechtenis die de huwelijkse overeenkomst vormt. 
Wat zal ik vanavond eens gaan doen? Brieven schrijven dus maar. Op mijn computer staat Hotmail geminimaliseerd, zodat ik kan zien of er weer reacties zijn op mijn brief op Facebook en op GertinAfrika.
27. Waarom is het belangrijk om KvL te bespreken? • Het bespreken van KvL tijdens een consult kan onzekerheid en negatieve gevoelens bij een patiënt wegnemen (Kaptein et al, 2010). • Behandelaar krijgt meer inzicht in het functioneren van de patiënt. • De stem van de patiënt wordt meer gehoord. • Het helpt bij het identificeren van KvL problemen.
Samuel liep langs de mannen naast de tractor. Zijn plan om snel weg te gaan, zonder ze een kans te geven een opmerking te maken, werd verstoord door een spontaan applaus. Hij verstarde, maar zag toen de pret in hun ogen. Begeleid door een sierlijke beweging van zijn armen, boog hij diep. Dat leverde hem hartelijk gelach op. Met een laatste zwaai liep hij van het veld en verder op de zandweg die naar de vijver leidde.
‘Hoelang nog, Eochaid!’ vroeg Harbrand. In weerwil van zijn dreige­ment was hij tot dusver erg spaarzaam geweest met zijn schoppen, aan­ge­zien zijn sombere natuur hem had gehard tegen elk ongemak en elke valse hoop. Zijn gade Madalgarde lag nu vermoedelijk in de sponde van de vrome maar altijd geile koning Karel; onbelemmerde beschik­baar­heid van Madal­garde was vermoedelijk voor zijn vorst de belang­rijkste reden geweest om Harbrand als zijn paladijn overzee te sturen. Maar zelfs hierover kon Harbrand zich niet opwinden. Zijn laatste grote gemoeds­aan­doening was geweest in Roncevalles, toen hij in het gevolg van zijn koning de jonge markgraaf Roland had gezien: aan de Aarde geprikt door een Baskenspeer, zelfs in de dood en ondanks de roos van bloed op zijn borst verblindend mooi, de hoorn Oliphant en zijn zwaard Durandal aan zijn zijden als eveneens gesneuvelde, maar ooit levende en bezielde voor­werpen. Harbrand had met zijn koning gehuild toen, op dat verse slagveld vol lijken en kermende gewon­den die nog afgemaakt moesten worden; maar later was het net alsof de liederen van de hofdichters zich tussen hem en zijn ware herinnering hadden ge­plaatst, en had hij zich afgevraagd of hij daardoor zo mismoedig was gewor­den, of dat juist zijn mismoedig­heid deze gedachte in hem had opge­roepen.
Ik ben een jongen van dorp, werkzaam als ingenieur buiten mijn eigen land. Elk jaar ik slip naar mijn huis tweemaal of driemaal, weg van de drukte en drukte van het stadsleven zodat ik kan ontspannen en van het natuurschoon van mijn dorp en de boerde
Op internet deel verkrijg je de voor jou belangrijke kennis. Je beslist zelf waar je je in wil verdiepen. Deze keuzes kan je maken omdat je kritisch naar de maatschappij kijkt. lerende zich zichzelf niet als middelpunt van de maatschappij maar als belangrijk onderdeel ervan. Je hebt er soms zelfs invloed op maar deelt altijd je kennis. Kennis delen en elkaar opzoeken gaat heel gemakkelijk met iedereen over de wereld, zo blijf je bij de tijd en kan vanuit dat perspectief weer volgende keuzes maken.
De eerste mentale voorstellingen zijn eigenlijk herinneringen (her-inner-ingen), waarnemingen die opnieuw ‘geïnd’ worden. Ze volgen zo snel op de gewaarwording dat ze er onmiddellijk mee worden geassocieerd. Neurologisch gesproken gaat het eigenlijk om hallucinaties, maar we zullen hier mogelijk verkeerd begrepen worden omdat hallucinaties gemeenzaam als pathologische fenomenen worden geduid. Maar zoals de cognitiebiologen Maturana & Varela terecht stellen kan het zenuwstelsel op zichzelf geen onderscheid maken tussen een waarneming en een hallucinatie: daarvoor hebben we de mening van een buitenstaander nodig. In onze ervaring is een hallucinatie even waar en werkelijk als een waarneming van een extern object of een externe gebeurtenis. Vandaar dat we dromen ook als werkelijk ervaren tot ons wakker geworden Ego (die eigenlijk een ‘buitenstaander’ is) ons moet teleur stellen of ons uit onze nare droom verlost. Dit hallucinatorisch karakter van de waarneming blijkt duidelijk als de voorstelling, onder bepaalde condities, ook voor ogen gaat schijnen op momenten dat het geziene niet aanwezig is. Niet alleen ziet men iets als er iets te zien valt, men gaat ook dingen zien wanneer er niets te zien valt. Deze herinneringen zijn iets anders dan het dierlijk geheugen waarbij we aannemen dat als een dier een bepaald gedrag als reactie op een prikkel herhaalt, hij iets geleerd heeft en in zijn geheugen heeft ‘gestopt’. Er is bij dieren echter van een ‘stoppen in een geheugen’ geen sprake, omdat het geheugen bij dieren bestaat uit het vormen van nieuwe sensomotorische connecties (zoals wij als dieren overigens ook kunnen), niet uit een voor hun ogen uitgestrekte ‘ruimte’ waarin voorstellingen opduiken.
Niet zelden gaat het huwelijk zonder de zegen van nageslacht. Op deze manier kunnen mensen erg ongelukkig en onvervuld zijn. Het huwelijk zou niet de zelfbediening van het eigen liefdesbedrijf moeten zijn, realiseren deze mensen zich. Liefde behoeft een opbrengst is de algemene regel. De geïnvesteerde energie moet enige wederkeer opleveren. Men kan zich verschrikkelijk uitgeput voelen en alle tolerantie voor verdere bezigheid verliezen de liefde onvervuld vindend. Het huwelijk is zo bezien een proces van afspreken, bezig zijn (verloofd), trouwen en kinderen krijgen; duidelijk een materiële definitie. Deze definitie volgend zou geen nageslacht hebben het adopteren van kinderen of zelfs een medische ingreep om het tegen de wil van de natuur in te bevorderen, noodzakelijk maken. De laatste optie in het bijzonder wordt zwaar betwijfeld. Men erkent de arts niet als een vertegenwoordiger van God die de mensen hun zonden vergeeft door de gebroken schakels van de natuurlijke consequentie te repareren. Eierstokken kunnen geblokkeerd raken, zaad kan zijn vitale vermogen verloren hebben en stress kan de afstoting van de ongeborene veroorzaken. De mensen herkennen als dienaren en vertegenwoordigers van de goddelijke voorzienigheid kan zijn onder de voorwaarde van instemming met een orde die het heilige, de tradities en de natuurlijke logica omvat. Een arts die de eeuwige waarden respekteert en niet vervreemd is van tradities en de logica van de natuur, kan worden beschouwd als een vertegenwoordiger en dus worden vertrouwd als een hoge priester van de gezondheidszorg. Voor God en ziel mag alles worden getolereerd, terwijl dat belang vergetend datzelfde verwerpelijk zou zijn. Het is niet wat men doet, maar de manier waarop het wordt gedaan, wat beslissend is. De sociale kontrole van de orde van de fundamentele waarden is, zoals gezegd, de garantie voor juist functioneren en zo kan dus alleen door het overwinnen van de angsten der formele identificatie en bevrijding er de integratie zijn van wetenschap, religie, politiek en natuurlijke vereisten.
Wees er klaar voor en zorg dat je in goede fysieke conditie bent! Het is niet de bedoeling dat je een trainingsschema gaat samenstellen waarvan topatleten achter over vallen. Regelmatig gaan sporten en gaan wandelen, kan al heel wat ellende voorkomen wanneer het er echt op aan komt.
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
Dat weten de autoriteiten hier bliksems goed en daarom zijn ze zo vuurbang voor escalatie. Daarom is hun toverwoord, annex bezweringsformule, dan ook ”DE-ESCALATIE”, zelfs wanneer dat het meest kruiperige, slappe en laffe dhimmie gedrag inhoudt
47. 45 van deze emoties is een belangrijk en gezond onderdeel van de ver- werking. In de praktijk blijkt dat er soms erg snel wordt overgegaan tot het bieden van oplossingen of het teveel willen onderdrukken of sus- sen van deze emoties. “Voor mij vielen heel veel stukjes op hun plek (bij het ontdekken van mijn mans geheim), wat mij ruimte gaf om aan mezelf te gaan werken. Ik heb flink puin kunnen ruimen in mijn eigen leven.” Net zoals bij andere trauma’s krijg je niet maar een klap te verwerken: het is eerder een klap met een hele reeks naschokken. Je wordt voor je gevoel herhaaldelijk naar beneden getrokken door gebeurtenissen in of buiten jezelf: ruzies, gesprekken met je partner, reacties van ande- ren, angstige gedachten over hoe het verder moet, maar ook al die kleine momenten waarin er herinneringen opkomen. Al dit werk moet verzet worden omdat je het verleden en je relatie moet herzien. Hoe- veel belangrijke momenten van onze relatie was hij bezig met ande- ren? Hoeveel heb ik gemist? Hoe naïef ben ik geweest? Hoe kan het dat ik mijn gevoel zo slecht kan vertrouwen? Dit zijn allemaal vragen die bij het proces horen.
De nieuwe religiositeit nam in eerste instantie nog de vorm aan van een pseudowetenschappelijke poging om terug te vallen op ersatz-biologie en -genetica (die al bij aanvang haaks stonden op de heersende inzichten in de “echte” biologische wetenschappen). Ons levenslot was onherroepelijk en onomkeerbaar bepaald door onze “genen” en door ons “DNA”, zo werd ons aangepraat. Zo heeft men in zogenaamd “baanbrekende” studies rasechte fundamentalisten en islamradicalen kunnen detecteren via hersenscans: fundamentalisme en radicalisering zouden we nu kunnen voorspellen en voorkomen door tijdig mensen hun hersens te screenen en te scannen. Je moet het als wetenschapper maar durven om ons op deze manier in het ootje te nemen. Want fundamentalisten via hersenscans detecteren is uiteraard nep, vermits men blijkbaar reeds vooraf over een criterium beschikte om mensen op te delen in een groep fundamentalisten met terrorismepotentieel en een controlegroep “ongevaarlijke normalen”. Wat kunnen die hersenscans ons dan nog leren? Zo ook heeft men bij zogenaamde Lone Wolf terroristen een specifieke aangeboren constitutie menen te mogen vaststellen, alsof Lone Wolf terroristen omdat ze geen lid zijn van een (gekende) terroristische cel of groepering, dus asociale eenzaten zouden zijn die geen familieleden, vrienden en kennissen hebben.
Het lukte haar de verlamming te verbreken. Met een ruk kwam Laura overeind en tastte naar het licht­knopje naast haar kant van het bed. Eén eeuwig­durende seconde was ze bang dat ze het niet snel genoeg zou vinden, dat de vrouw die tijd zou benutten om op haar af te springen met die onmoge­lijke snel­heid die je altijd bij monsters in horrorfilms zag, een en al tanden en klauwen en witte, wegge­draaide ogen. Dat de vrouw zou … ja wat eigenlijk?
Goed. Na snel de ronde langs de kinderafdeling en de spoed afdeling te hebben gelopen was er ook een chauffeur beschikbaar. In Bolgatanga haalden we op het kantoor van de baas de nodige documenten op (die ik zelf ook wel had gehad trouwens)
Saveer sluit mensen op in hun eigen denkwereldje. Stel je dan voor dat ons energetische kern-lichaam ergens ligt aan een monitor in een hal, met een virtual reality bril op en wij niets van dit kern-lichaam afweten en zo de ervaring van het leven hebben.
‘Nee,’ zei ze en deze keer bleef ze hem in zijn kille ogen kijken. Iets in haar brak los, bewoog opnieuw mee met de stroom van gebeurtenissen rondom haar. ‘Ik ben een Agent-Voyeur. Een Lleroh uit Yin-Ghuel. Niet alleen van afkomst, maar in hart en ziel. Met wie ik slaap verandert daar niets aan, heer Eijsson.’
Toen ik gisteravond bij hen zat te praten in het Guesthouse kwam er een Ghanees gezin binnen, samen met de Hospital Administrator, de baas van het ziekenhuis. Die vertelde me: “Dit is een gynaecoloog en hij komt hier werken”. Er was zelfs nooit eerder sprake van geweest dat zo iemand zou komen.
We schuifelden langs de zwaargewonden heen naar de sas en sloten de eerste deur achter ons. Jonas drukte de noodgrendel naar beneden. Met een sissend geluid schoof de buitendeur open. Een tochtvlaag trok langs ons heen en iedereen huiverde. De scheppers hadden ons van nature voorzien op de lage temperaturen van Mars. Niettegenstaande die aan­passingen en de recente opwarming van de planeet, bleef winterkoude dan misschien niet meer onmogelijk koud, maar toch nog gewoon koud.
Het vraagt weinig inspanning om argumenten te formuleren die Hans Schnitzlers analyse fundamenteel en in detail ondermijnen. We richten ons eerst op een reeks deelaspecten. In een volgend hoofdstuk snijden we dan meer fundamentele bezwaren aan tegen Schnitzlers visie.
Comfortabele Harembroek voor Yoga en Dansen Deze harembroek is ideaal als je graag aan yoga of dansen doet. De broek is zacht, baggy en comfortabel en biedt veel bewegingsvrijheid. De broek is verkrijgbaar in verschillende mooie kleuren. Specificaties: * Kleur: Paars, Wit, Grijs, Zwart * Materiaal: 95% Modal + 5% Spandex * Weight
Hij leert de mens dat hij niet meer hoeft te reageren op de oude manier en durft los te komen van zijn beleving als slachtoffer. Durft open te staan voor andere mogelijkheden, ondanks allerlei diepgewortelde scenario’s. Door zijn leven niet meer te laten leiden door ervaringen van toen krijgt hij weer greep op en zeggenschap over zijn eigen actuele levenssituatie, kan hij er ook de verantwoordelijkheid voor nemen en is hij geen slachtoffer meer in de zin van toen.
Uiteindelijk heb ik zo in de jaren 1975-1976 een manuscript bijeengeschreven van ongeveer 500 blz. vertrekkende van de boomspitsmuizen en de spookdiertjes tot aan het gildensysteem in de Middeleeuwen en het opduiken van de eerste vormen van industrieel kapitalisme in de 15de eeuw in een aantal relatief kleine steden in Frans-Vlaanderen waar het gildensysteem niet bestond. De boomspitsmuizen of Toepaja’s (sommige zoölogen rekenen ze tot de insecteneters, anderen reeds tot de primaten) leefden reeds in het geologisch tijdperk van het Krijt (135 à 65 miljoen jaar geleden). Ze beginnen hun voorpoten als armpjes te gebruiken. De spookdiertjes of Tarsiërs, die reeds halfapen zijn, zijn werkelijk wonderbaarlijke creaturen. Vooral hun grote ogen vallen op (het zijn nachtdieren maar toch) en ze beheersen reeds kijk-grijp of oog-hand coördinatie. Ze zijn slechts 8 tot 16 cm. groot, maar ze hebben een wel erg lange draagtijd van zes maanden en kunnen tot twintig jaar worden, bijzonder oud voor hun kleine afmetingen. Bij de lemuren of maki’s, ook een soort halfapen, zien we voor het eerst duidelijk de oppositie van duim en vingers. En zo verder komen we stilaan bij de mensapen en de antropogenese.

“sleutelhanger overlevingsuitrusting uitrusting overlevingsuitrusting”

krant/reageer op www.de-eenling.nl 8 nr. 1 september oktober Willem de Vries: “ik kom door mijn eenzaamheid heen.” Naarden – Met zijn zesenzestig jaar oogt hij als een losse jongen. Iemand die altijd zijn eigen weg gegaan is. De aardigheid zelve. Enigst en geadopteerd kind was hij. Een atelier heeft hij op een industri- eterrein in Naarden. Op de eerste verdieping van een groothandel in schildersspullen. Hier de Rietveld afgestudeerde zijn rust- gevende schilderijen. “ in de zeventiger jaren deed ik de Rietveld academie. Het waren roerige tijden maar ik ontrok me eraan. Ik was op mezelf gesteld. Kunstenaars vereenzamen makkelijk. Het zit in de aard van het beestje. In mijn Amster- dam tijd, ik heb er vijf jaar gewoond, voelde ik me eenzamer dan hier. Met mensen massa’ s had ik altijd het gevoel naar een tv scherm te kijken. Het isoleerde me. Ik heb veel gehad aan houtsnede technieken die ik daar geleerd heb. Na vijf jaar was ik afge- studeerd. We dronken dar veel bier, mari- huana, en snoven cocaïne, maar dat hoorde er gewoon bij. Nog steeds drink ik mijn biert- je maar niet meer zoveel.” Dus het beviel je niet in de stad. Vertel eens wat meer over je geschiedenis. “ Klopt, ik ben toen terug gegaan naar mijn eigen regio. Als je “Ja, ik zelf ben van 1948. Ik denk zo rond mijn vijfde ben ik teruggaat naar je roots dan is de eenzaamheid minder. Je met mijn vader, die ingenieur was, en moeder naar Brits leeft in een bekende omgeving. Dat geeft ook een bepaalde Indië/India gegaan. Ghandi was in 1947 vermoord en de onaf- rust. Toen ben ik gaan schilderen en heb altijd van de kunstu- hankelijkheid van India werd in dat jaar uitgeroepen. Wij itleen geleefd. Daar zeggen ze ook altijd dat ik de enige ben woonden met een bediende op een onbewoond eiland. Butch- die regelmatig blijft verhuren en verkopen. Alhoewel het de ers island ligt in de havenmond van Mumbai, toen New Dehli, laatste vijf, zes jaar minder geworden is maar dat had met de waar mijn vader pieren, dammen, en havens moest bouwen. crisis te maken. Ik heb toen een schoonmaakbijbaantje Voor internationale schepen om te kunnen laden en lossen. genomen. Op een middelbare school van drie tot negen ’s Olie tankers. We leefden daar een jaar of vijf. Ik was het enig- avonds. Ik heb zelfs nog een schoonmakers diploma gehaald. ste kind op het eiland en zat op de internationale school. De Ik kwam in de AOW en verloor mijn baantje. Momenteel zoek gemeenschap leefde in apartheid. Europeanen en Amerikanen ik weer iets voor twee uur per dag.” vormden een groep. Rond mijn tiende kreeg ik ziektes zoals rode hond. Ik kon niet tegen het tropenklimaat. Toen zij n we Je leeft alleen? teruggegaan. Momenteel heb ik een vriendenclub uit mijn “ Ja de drang naar liefde is weg gefilterd. Ik vind Nederlandse Rietveld tijd, niet veel hoor, maar die zie ik een paar keer per vrouwen arrogant. Ik kan er niet mee omgaan. Ik heb wel eens maand. Die wonen niet in de buurt.” wat aan dating gedaan maar dan spreek ik af en kom ik binnen en zeggen ze tegen me: ‘ ik zag al meteen dat je mijn type niet bent.’ Ik wil de liefde niet meer. Ik kan goed alleen zijn. Ik denk dat mijn levensgeschiedenis bepalend is geweest.” Schilderijen van Willem zijn te zien op www.willemdevries.net O.a. landschappen, uitstekend geschikte schilderijen voor aan de muur bij bedrijven, huisartsenpraktijken, of Butchers island in de havenmond van Mumbai, thuis aan de muur. ook bekend als Jawahar Deep. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Terug in 2014 gemaakt ik het ultieme Grim Reaper Project: uiteindelijke Grim Reaper kostuum – Instructable. Een van de moeilijkste onderdelen van dat kostuum was het creëren van handen die botten eruit, maar kunnen ook opstaan om een heleboel gebruik
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.
‘Nee,’ antwoordde Gaetan. ‘Het was toen ze veertien was, als ik me niet vergis. Opeens begon ze last te krijgen aan haar linkerbeen. Geen dokter die iets kon vinden, maar het ging niet voorbij. Uiteindelijk werd besloten dat het psychosomatisch was. Een reactie van haar lichaam op iets dat ze in een vorig leven had meegemaakt. Iets zo traumatisch dat het zelfs na een hergeboorte haar bleef plagen.’
Maar ik vermoed dat het de oude zoutvlekken van mijn tranen zijn. Ik hoor de branding slechts als ik de Texelse schelp, die iemand op eBay aan mij verkocht, tegen mijn oor druk en naar het blauw van de hemel kijk.
‘Dit is bizar,’ sprak de stem en er klonk een diepe verbazing in door. ‘Honderd procent compatibel. Dat heb ik nog nooit meegemaakt: mensen die zo perfect bij elkaar passen.’ Trompetten schalden. ‘Gefeliciteerd! Jullie zijn het soort gelieven dat de kwallen als parels ziet glanzen in het maanlicht. Die jubelen met de futen.’
Er kan heel wat loslaten van het oude zijn, evenals een diepere onthulling van hoe de dingen je vanuit de oude overlevingsbenadering niet dienen.  De patronen in je leven zullen duidelijker worden.  Het groepsbewustzijn zal groeien.
Zoals wij allen onder onze ogen kunnen zien, wordt de sociale ongelijkheid, in naam van de Vrijheid, opgedreven en de samenleving valt meer en meer uiteen in een rijke ‘middenklasse’ die zich vergenoegt in zijn zelfgenoegzaamheid, en armen die hun vingers verkneukelen en die van overal ter wereld naar hier komen om, desnoods met enig geweld, terug te nemen wat wij ze eeuwen lang hebben afhandig gemaakt. Dan moet tussen die twee groepen een muur worden opgetrokken, een menselijke muur. Want onze open economie verdraagt natuurlijk niet dat wij hier ook een metershoog metselwerk van stenen en prikkeldraad neerpoten zoals aan de grens tussen Mexico en de States of tussen Israël en Palestina, al krijgt de zuidkust van Spanje toch al min of meer het uitzicht van zo’n muur. Nee, Berlijnse Muren kunnen wij binnen Europa natuurlijk niet meer hebben. De mensen moeten een eerlijke kans krijgen om hier in onze Nieuwstraten, Delhaize’s en Aldi’s onze weelde en prullaria te kopen en natuurlijk ook gewone levensnoodzakelijkheden.
Samuel keek op en zag dat hij zonder na te denken een zijstraat was ingeslagen. Zijn onderbewustzijn stuurde zijn lichaam naar de plek waar hij zo lang gewoond had. De smalle straat was geplaveid met kinder­kopjes en kronkelde voorbij oude arbeiders­huizen. Het was er stil. Zelfs voor een dorp waar nauwelijks auto’s reden, dat zo ver van enige industrie lag, was het er echt stil. De sfeer en rust bevielen Samuel wel. Het was er tijdloos. Bijna zoals toen hij haar voor het eerst ontmoette.
Een rokende, stinkende, geel-oranje vlag, zeker vijf meter lang, snijdt me schuin de weg naar links af. Een tweede voegt zich erbij in de andere richting. Tegenover me, door de trillende hitte van het benzine­vuur, zie ik nog twee soldaten die ik niet ken. Hun gezichten, zwetend in het licht van de vlammen, grijn­zen als ze zich in beweging zetten.
Een privécapsule van NonVitae GmbH haalde me thuis op en bracht me, laag over de aarde scherend, naar de Makoua Elevator in Congo-Brazzaville. Ik was de afgelopen jaren al vaker met de lift de ruimte in gegaan, toch ging mijn hart sneller kloppen toen ik de machtige kabels zag die als bergen in de aarde verankerd waren en hoog boven mijn hoofd vervaagden. Deze keer was anders. Deze keer was echt.
Levendige en soms gewelddadige dromen. Je laat vele, vele levens van lager vibrationele energie los. Velen vertellen nu dat zij mooie dromen ervaren. Je droomstaat zal uiteindelijk verbeteren en je zult er weer van genieten. Sommigen ervaren dit loslaten terwijl ze wakker zijn. Mijn moeder zei eens tegen mij dat ze geloofde dat ik nachtmerries gedurende de dag had!
Met het verzaken van initiatief zal de wet van oorzaak en gevolg een vermindering van aktiviteit gebieden. Dit leert dat de liefde die je krijgt gelijk is aan de liefde die je geeft. Niemand houdt van je als je down bent en eruit ligt. Spelletje afgelopen. Ook kan men veel energie investeren en bemerken niets in wederkeer te ontvangen. Dat is als het betalen van een rekening: een bepaalde liefde moet in wederkeer betoond worden. De zaken af te handelen, tot een konklusie komen is belangrijk. Zonder zal het verlangen voortduren als een eeuwigdurend vuur. De kunst om zaken af te doen impliceert het derde soort van arbeid: liefdadigheid (afb.). Werkend, niet voor de vruchten, maar uit liefde voor de mensheid, worden verlangens overwonnen komt men tot konklusies. Alleen een karwei afronden geeft een karwei geklaard. Het verlangen naar de vruchten handhavend, raakt het werk in feite nooit afgerond. Men mag bidden voor een eeuwigheid, maar zonder een konklusie wat betreft de zonde zal de wereld niet een betere plaats zijn. Dus veranderen relaties: mensen verdwijnen en andere mensen komen in zicht. De associatie verandert, evenals de kwaliteit van het werk. Vooruitstrevend zal de kwaliteit toenemen. Moe van de oude manier, verfrist door de nieuwe benadering, gaat het initiatief voor de mindere kwaliteit verloren. Alleen het achten van de dynamiek zal de vooruitgang geven. Gehecht aan en gefixeerd op de oude manieren (en mensen) gaat de kwaliteit verloren. Gaand voor meer van hetzelfde, zal kwantiteit het probleem niet oplossen. Alleen met mensen gelijk in het belang van de vooruitgang kan men doorgaan. Het gevolg van mensen achterlaten is dat men school moet maken. Er kan geen diefstal zijn, men moet een spoor achterlaten: dit is de manier vooruit te streven. Anderen mogen die weg volgen. Zonder dit zou de wereld voortdurend instorten als leiders dood gaan of zich terugtrekken. De leiders bouwen het systeem op dat werkt als een school waar ze zelf van af kunnen studeren. 
De volksvergadering nam in den beginne beslissingen met betrekking tot alles wat het stamleven betrof: recht, politiek, oorlogsvoering. Bij de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen vergaderde de clan nog in zijn geheel, maar voor de vergadering van de stam zelf werd met afgevaardigden, de stamoudsten of de clanhoofden, gewerkt. De 19de-eeuwse antropoloog Lewis Morgan beschreef deze organisatie bij het verbond van de Irokezen, een Indianenstam ten oosten van de Amerikaanse Grote Meren. Er wordt een Raad gevormd die vergadert in tegenwoordigheid van het volk: het volk, mannen en vrouwen, heeft spreekrecht maar de Raad beslist. Morgan stelt de zaak zo voor dat afzonderlijke niet-verwante ‘naties’ samenkomen en een Statenbond oprichten, maar in onze visie gaat het om stammen die zich van elkaar hebben afgesplitst en met de Raad hun eenheid kunnen bewaren. Het kan natuurlijk dat ook niet-verwante stammen zich bij dit verbond hebben aangesloten. Federatie van stammen die geleerd hadden in vrede met elkaar te leven was zeker niet onmogelijk en ook bij zo’n federatie werd een overkoepelende Raad gevormd bestaande uit afgevaardigden van de gefedereerde stammen (het woord ‘federatie’ komt van het Latijnse ‘foedus’, dat ‘vertrouwen’ betekent). Maar in veel gevallen is de Raad een restant van een oorsprongsstam die door bevolkingstoename is opgedeeld geraakt in afzonderlijke stammen en daarbinnen dan weer in familiegemeenschappen. De dialectiek tussen Volksvergadering en Raad vinden we ook bij de Grieken: ‘agora’ (‘verzameling’) versus ‘boulè’ (‘raad, beleid, volkswil’) en al evenzeer bij de Romeinen: ‘comitium’ (‘samenkomst’) en ‘senatus’ (‘senaat’, ‘raad der ouderen’). In principe bestonden de eerste Raden mijns inziens uit de familiehoofden van de stam. Onze parlementaire geplogenheid om met twee kamers te werken (in België de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat , in Nederland gewoon de Eerste en de Tweede Kamer) heeft dus hoe dan ook een lange voorgeschiedenis. In België moest je nog niet zo lang geleden als kandidaat-senator minstens 40 jaar zijn. Niet toevallig heeft de Belgische Senaat een bevoegdheid als bezinnings- of reflectiekamer; in Nederland ziet men de zaak ook zo in die zin dat de Eerste Kamer te overhaaste, door de ‘waan van de dag’ genomen besluiten van de Tweede Kamer moet kunnen tegenhouden.
Het is inmiddels zaterdag. Ik heb dit weekend dienst. Het is niet druk, ik kan dus gewoon op tijd eten. En nu aan een brief aan iedereen werken. Maar om de vloeren in het hele huis te dweilen of de muren in huis te gaan schuren en daarna te gaan schilderen, of de ramen te gaan wassen, daarvoor is de rust tussen de verschillende oproepen te kort. De was doen, dat kan nog net. Maar dan is er zo ineens weer een probleem op de verloskamer of een spoedoperatie. Dat weet je nooit. We wachten maar af.
Het gevoel hebben krankzinnig te worden of een of andere mentale ziekte te ontwikkelen. Je ervaart snel verschillende dimensies en opent erg. Veel is nu voor je beschikbaar. Je bent er alleen niet gewoon. Je bewustzijn is verhoogd en je barrières zijn weg. Dit zal voorbijgaan en je zult je uiteindelijk heel erg Thuis voelen zoals nooit tevoren, gezien Thuis nu hier is.
Enkel in China en Rusland worden ze (nog) niet als zielenpoten gezien die ten koste van de eigen bevolking geholpen moeten worden. Het enige dat we hebben is de hoop dat het nog niet dit of volgend decennium gebeurt, het rekken van datum van executie is alles wat ons rest.
‘Ach, mag hij wel zo’n stukje worst?’ vroeg de oudere meneer, terwijl hij over de toonbank naar de gekookte worst reikte die daar nog in stukken op de snijplank lag. Berend wilde hem tegenhouden maar de man had het vlees al gepakt en gooide het naar de hond, die het behendig opving. Het werd, met een korte, afgekapte kreet, in één keer weggehapt.
Net in de jaren van de Grote Oorlog waren een hele hoop avant-gardisten die niet gemobiliseerd waren, op de achtergrond bijzonder actief, zoals de eerste dadaïsten (de Roemeen Tristan Tzara, de Elzasser HansArp, de Duitser Hugo Ball, enzovoort) in hun Cabaret Voltaire in Zürich. Het is in het bijzonder tijdens die oorlog dat avant-gardisten de grondslagen legden voor de nieuwe literaire en artistieke referenties, referenties die grotendeels nog altijd stand houden. De historische constellatie van de Belle Epoque (1900-1914) liet echter ook een scherpe sociale ongelijkheid zien tussen onderbetaalde arbeiders en een topelite die zich overgaf aan een frivool leven vol perversiteiten. De toename van de sociale ongelijkheden leidt er juist in veel gevallen toe dat  gewone mensen zich terugplooien op een “politiek incorrect” nationalisme – zie bv. anno 2015 Vlaanderen, Frankrijk en vooral Hongarije en Oekraïne. De realiteiten van Belle Epoque vinden namelijk een echo in onze aanhef van de 21ste eeuw, zeker in Europa. Ook nu zien we hoe vooral de jongeren van de betere middenklasse en de elite kosmopolitisch denken en handelen terwijl de met bestaanszekerheid bedreigde minder begoede lagen (waaronder een pak gepensioneerden) zich nog meer dan vroeger gaan hechten aan hun vertrouwde en traditioneel “zuivere” lokale en regionale ruimte. Deze tweespalt laat zich vandaag (5 september 2015) bijvoorbeeld zien in de uiteenlopende en onverzoenbare attitudes en opinies m.b.t. de zogenaamde vluchtelingencrisis. In Duitsland vertaalt deze tweespalt zich reeds in kleine burgeroorlogjes. En oorlogstaal wordt ook meer en meer aangewend om eigenlijk alledaagse meningsverschillen te beslechten. En dit niet alleen op de sociale media. Het is alsof een groot aantal mensen uit zijn op oorlog op kleine schaal. Maar deze polemofiele ingesteldheid kan meehelpen aan het uitbreken van grote wereldbranden. Met een reeds besliste oorlogsvoering in het achterhoofd zullen partijen in een conflict zich vermoedelijk eerst liever afmaken en laten afmaken vooraleer rond de tafel te gaan zitten voor het vinden van een voor iedereen aanvaardbaar politiek akkoord. En bij eventuele oorlogen zullen het weer vooral de armsten en de sociaal meest kwetsbaren zijn die zullen sneuvelen. Zou er dan toch een “natuurwet” zijn die ervoor zorgt dat de zwakkere categorieën van de menselijke soort moeten uitsterven eerder dan dat hen via een rechtvaardig humanitair of caritatief beleid of een inkomstenherverdeling een redelijke levenskwaliteit wordt gewaarborgd?
Een harpoenier uit Nantucket vertelde het tegen een paar stuwadoors. En even later werd er op de visafslag, waar de kade glibberig was van de inge­wanden, ook al druk gespeculeerd over de ware toe­dracht. Wat waren de motieven van de betrokken partijen? Zelfs de gekluisterde kraankinderen in de tredmolens die de grote hijskraan aandrijven, hoor­den het aanzwellende gerucht aan, al konden ze er niets mee, voort­stappend als muildieren.
Een klassieker uit het assortiment van het Zwitserse merk Sigg is de Traveller. Deze waterfles is gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Omdat deze waterfles licht en robuust is, is deze ideaal voor bij het sporten of survivallen. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft daa
Helga’s tante kweekte sierkwallen en Helga rolde zoals gewoonlijk elke ochtend als eerste uit haar hangmat en stommelde naar het grote aquarium op de voorplecht van hun woonboot. De zon wipte net boven Dijk Europa uit en verschoof in een paar hartenkloppen van bloedrood naar zengend wit.
En uiteraard ook door mijn statuut als Arthur Rimbaud-fan. Iedereen (m.a.w. niemand van jullie) kent natuurlijk Rimbauds eerste muzikale kinderherinnering waarbij vader en moeder Rimbaud bij een echtelijke twist elk om de beurt een zilveren schaal op de grond gooiden om de zwakte van hun verbale argumenten te compenseren. Een schaal die een paar kleine seconden of zo nagalmde als het geluid van een vrolijke cimbaal.
De oppervlakte van het meer was vloeibaar zilver geworden, roerloos. De peddels lieten kringen achter in het water, die zich verwijdden en oplosten, geen spoor achterlieten. In de boot heerste al lang een dof zwijgen, je hoorde alleen het zwakke ploempen van de peddels, het moeizaam ademen van de peddelaars. Eindelijk doemde een donkere, rafelige lijn op aan de einder. Tergend langzaam werd die lijn een strook: de oever van het land aan de overzijde. Tussen riet en een enkele in het water hangende struik tekende zich een verwaarloosd steigertje af. De andere kant van het onheuglijke veer over het Meer van Ana. Het zou tijd worden; de middag was oud, de nevel begon zijn deken alweer over het water te werpen.
Ze wrikken de spleet wijder en voeren de touwen erdoorheen, ze omwikkelen het boegbeeld en leggen vlotte knopen. Spanish Joe en Scar-face nemen ieder een touw ter hand. Long Tom klemt zijn kaken opeen voor de last die hij gaat ontvangen. Ellis plaatst de koevoet om de laatste nagels waaraan het beeld nu nog hangt los te wrikken.
Maria hief haar hand op. ‘Begrijp me niet verkeerd, alsjeblieft. Het is gewoon een vraag die bij me opkwam.’ Ze keek haar zoon in zijn bruine ogen. ‘Je bent mijn enige kind, mag ik een beetje bezorgd zijn?’
Ik word hier een beetje fel om maar dat komt ook doordat de adrenaline direct weer omhoogschiet als ik het over dit soort onderwerpen heb. Flex is al zovaak aangevallen en ik kan dus wel zeggen dat ik aardig wat stevige gevechten heb meegemaakt. Niet leuk.
Ondertussen komen de vissenkoppen nog wat dichter om Mackie heen staan. Om hem te inti­mi­deren, maar hij geeft geen krimp. Ze ruiken naar vis, naar de zoute zee, maar die observatie besluit hij maar voor zich te houden.
De vorige keer toen de zwarte Maan in Ram stond was ongeveer vanaf april 2002 tot februari 2003. In deze periode dwong de Verenigde Staten een wapeninspectie door de VN in Irak af. Daarin zie je dus de gedwongen verbinding terug van het overlevingsmechanisme van Weegschaal (priapus). De euro was net ingevoerd begin 2002 toen de zwarte Maan nog in Vissen stond (zoals nu) en er een groter geheel en eenheid gecreëerd werden. Balkenende I werd geïnstalleerd met LPF, CDA en VVD. Pim Fortuyn werd vermoord op 6 mei 2002. Er waren op dat moment vele astrologische standen naast de zwarte Maan in Ram die tot deze daad hebben bijgedragen.*15 In de aanloop naar de moord van Pim Fortuyn stond de zwarte Maan nog in Vissen en werd er door velen vrolijk op los geprojecteerd en geoordeeld. Pim Fortuyn werd verguisd door de gevestigde politiek. De zwarte Maan kwam in Ram en ongeveer een maand later werd Pim Fortuyn vermoord. Na de moord op Fortuyn konden de partijen elkaar vinden in diplomatie en ging de LPF meeregeren.

“rei overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting ffxiv”

Eens we in de woestijn waren, lag meer dan de helft waarschijnlijk al op apegapen. De woestijn was name­lijk al helemaal onze zaak niet. Niet meer, althans. Niet sinds hij steeds minder woestijn was, en er groenig­heid begon te groeien, zo hier en daar.
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
Ze keerde zich naar me toe en zette haar handen tegen het glas. Haar voorhoofd bonkte tegen de plaats waar het mijne tegenaan leunde. De implantaten doofden. Haar mond vertrok in een schampere grijns. ‘Jij?’
Ik had net kleine Mirjam nog eens verschoond en haar weer in slaap gezongen. Ik weet nog hoe ik naar haar stond te kijken. Ze lag daar zo lief met haar oogjes stijf dicht en dat snottebelletje dat bij elke adem­tocht op en neer ging. Ik kreeg helemaal een warm gevoel van­binnen. Dat klinkt misschien raar want natuurlijk zorgt mijn tempera­tuur­controle dat ik constant op 36 tot 38 graden word gehouden. Maar mijn emotionele registers waren geprogrammeerd om dat te voelen. Dat was zo’n fijn gevoel.
Schizoîdie (gespletenheid): De mentale staat van de innerlijke verdeeldheid. Het wordt beschouwd als de staat die voorafgaat aan de psychotische ontsporing waarin het individu uitloopt op een chaos van zelfreflectie. Eveneens gebruikt voor de moderne samenleving in oppositie tegen de natuur en zichzelf bij tijden belandend in de chaos van oorlogvoering.
Vanuit hun licht wiegende hulkje zagen ze de rook opstijgen uit het rieten dak van de herberg en boer­derij, waar ze kort geleden nog zo’n vredige nachtrust hadden genoten. Een nachtrust, wreed onderbroken door een gil van de herbergiersjongen. Gevolgd door een brul van Urendel, wiens legerstede leeg was geweest op dat moment.
Het nieuws werd geleverd door een nota bene Nederlandse onderzoeker, Carsten de Dreu die aan de universiteit van Amsterdam een experiment uitvoerde na toediening van snuifdoses oxytocine aan een groep studenten-proefpersonen. Zij kregen vervolgens de opdracht om een toets in te drukken na lezing van verschillende namen. Nederlandse namen werden sneller ingedrukt dan buitenlandse (islamitische, Poolse) namen, en die langere pauzetijd was een aanwijzing voor conflicterende emoties die de beslissingskeuze in de weg stonden. De studenten kregen ook nog de vraag wie zij op een overvolle reddingsboot zouden redden: de vijf mensen aan boord of degene die nog moest instappen. Cruciaal bleek de naam van deze kandidaat. Heette hij Maarten dan kon hij op meer steun rekenen dan de personen met Mohammedaanse namen. Uiteraard werden de resultaten vergeleken met die van ‘cleane’ studenten. En de verschillen waren zoals dat heet significant.Het resultaat is overigens ergens wel logisch: het hormoon is natuurlijk een genetisch overlevingshulpmiddel, bedoeld om de mens in de clan te beschermen en dat betekent natuurlijk ook: tegen gevaar. Alarmerend is alleen dat studenten, hoog opgeleid en van de wereld inmiddels zou je zeggen, onbewust, nog steeds vreemd / Mohammediaans aan gevaar koppelen. De bij herhaling in media aangedragen associatie, is kennelijk in het onbewuste systeem verankerd geraakt. Je mag maar hopen dat deze studenten als ze even nadenken, cognitieve activiteit toevoegen aan de emotie, zichzelf corrigeren.
‘U gaat hiervan niets rapporteren dat niet langs mij gaat. U blijft twee weken hier om ons alles te leren wat u weet. Daarna gaat u weer terug naar Yin-Ghuel tot ik u opnieuw nodig heb. En verder zwijgt u hierover. Zelfs tegen uw meerdere, Beijjun Niam.’
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Al evenzo steiger ik wanneer ik dieren zie mishandeld worden. De eerste twee mishandelingen van dieren waarmee ik als kind werd geconfronteerd, betroffen het kelen van het slachtrijpe varken dat we kweekten, en een paar bengels die de staarten van twee katten in een knoop hadden gelegd. Maar het begrip dierenrechten vind ik uitermate misleidend, al is het woord gemeengoed geworden, en daardoor eigenlijk inhoudsloos. Dieren hebben tegenwoordig “rechten”. Enkele jaren geleden werd in de Verenigde Staten een man gerechtelijk in beschuldiging gesteld nadat hij bij een echtelijke ruzie de goudvis uit zijn bokaal had geplukt en op de grond had doodgetrapt. En in het slachthuis van Anderlecht doe je met een koe niet meer wat je wil. En moslims moeten verdomd goed opletten hoe ze hun schapen slachten.

“overlevingsuitrusting bedrijven nieuwe vegas survival gear”

18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond dat de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8
Zo kun je uiteindelijk leren inzien dat het eigenlijk heel normaal is dat door watje hebt meegemaakt een bepaald patroon is ontstaan, een bepaalde manier van leven, een manier van oneigenlijk leven: een overlevingsleven dat het ondraagbare van de schok verbergt.
Edward Teach op vrijersvoeten. Hij heeft zijn woeste zwarte baard uitgekamd en in drie punten verdeeld, elk vastgezet met een gestrikt kleurig lint, zodat zijn baard de vorken van een drietand vormt, een symbolische daad die niet alleen zijn aangeboren ijdelheid bevredigt maar ook de goedkeuring van de zeegoden kan wegdragen. Hij bespren­kelt zich rijkelijk met reukwater en wikkelt een sjaal rond de littekens in zijn nek. In de wakende landen hadden zijn tegenstanders hem door­stoken, ze hadden zijn hoofd afgehakt en het aan de haren aan de boeg­spriet van zijn buitgemaakte galjoen geknoopt.
Voorbij de noodzaak bevindt zich het paradijs der zotten met vakanties genaamd oorlog. Waarom de zaak compliceren als de eenvoud o.k. is? Waarom hebben we meer dan één indeling van de tijd nodig zoals met de verdeling van de weken die niet overeenkomen met de maanden. Waarom koestert de twintigste eeuw tijdzones de overeenstemming van de ware tijd verlaten hebbende? We hebben niet een andere indeling van weken nodig die losstaat van de indeling in maanden, we hebben geen tijdzones nodig. Het antwoord op deze vragen is gehechtheid. Omdat we gewend zijn aan de oude romeinse kalender blijven we denken dat traditie ziel is. Dit is niet het geval. Ziel betekent geweten, niet blinde gehoorzaamheid. Soms moeten dingen worden afgeschaft als we beter weten en kunnen. Daarenboven impliceert iets nieuws nog niet dat het oude is vergeten. Op een nieuwe kalender kunnen oude indelingen worden weergegeven en andersom (zie tabel). Aan het einde van de twintigste eeuw drukt men ook nog steeds boeken terwijl in de negentiger jaren afdoende rekenvermogen is ontwikkeld om enkel virtueel te publiceren. Geen verdriet te veroorzaken betekent tradities geen geweld aan te doen door met ze te breken, maar door alternatieven te koesteren die beter zijn, dat wil zeggen helderder, waarheidlievender, eenvoudiger en makkelijker. Als we onze schuld aan het oude hebben ingelost kunnen we het nieuwe huldigen. Alternatieven zijn noodzakelijk voor de keuzevrijheid. Zonder dat kan er geen bewustzijn zijn maar gevangenschap in gehechtheid en de redeloosheid van de neergang in onwetendheid. Het niet-noodzakelijke koesterend is men geneigd het noodzakelijke achter wege te laten. Het is niet verboden een dwaas te zijn, het is een schande en zelfs gevaarlijk te verwaarlozen wat noodzakelijk is. Iedereen is het erover eens: vrijheid van keuze is noodzakelijk, het behoort tot de methode. (afb.).
Die ochtend, tijdens het ontbijt, net na zijn eerste kopje koffie en precies voordat ze een slok van haar ontbijtsmoothy had genomen, was hij begonnen over de seven-year-itch en over de nieuwe inzichten die Linda hem daarover had ingefluisterd. De snol. Hij verzocht Sterre met zijn bruine hondenogen om een time-out waarbij ieder zijn eigen zaden kon laten waaien over ‘onontgonnen velden’. Waar zijn zaad naartoe zou waaien, wist ze al.
In de gesprekken die ik wel eens heb over IQ verschillen en etniciteit, valt het me op dat de meesten niet weten waar het over gaat, omdat de kennis erover zich niet of nauwelijks binnen het publieke domein bevindt. Vervolgens is afkeer van de materie de tweede reactie. Onbekend maakt onbemind, kun je zeggen. En dan valt al snel de term ‘racisme.’ Dat is meestal een term waarmee iedere discussie al snel beëindigd kan worden.
Dat de naam des HEEREN vóór en na zo’n vergadering wordt aangeroepen en in mijn beleving dus tijdens de vergadering uitgebreid wordt gelasterd en belachelijk gemaakt, is blijkbaar alleen voor iemand zoals ik, met een reformatorische achtergrond, een punt van aandacht.
Heb je het niet zo breed als Olga, dan poep je gewoon buiten in een houten hok, met je billen op wat piepschuim met een gat er in. Lekker midden in de pikdonkere nacht, met een kapot peertje. Hoor ik daar wolvengehuil in de buurt van het meer?
‘Steek dat kot in de fik!’ gilde de monnik, die zijn handwerk had voltooid en nu buiten was gekomen. ‘Dat geeft ze wat te doen, dan komen ze ons niet na.’ Hij had het nog niet gezegd of een pijl boorde zich vanuit het duistere riet in de hals van de derde krijger van Harbrand. Hij greep naar zijn keel en zakte reutelend op zijn knieën.
Opnieuw een schreeuw, nu vanuit de keuken. Het geluid hield aan en begon te pulseren, alsof de adem in vlagen uit iemands longen werd gedrukt. Berend rende naar achteren en zag Willem grote brokken rund in de elektrische gehaktmolen gooien. Toen het vak boven op de molen vol was, draaide hij zich om en begon het varkensvlees dat op de werkbank lag in stukjes te snijden. Het malen van de vleesmolen kon het pul­serende geschreeuw van het vlees niet overstemmen en daarbij voegde zich nu de korte, droge kreten van de hamlappen. Berend klemde zijn handen om zijn hoofd. Vaag hoorde hij ergens het winkelbelletje en daarna zijn naam. Verdwaasd liep hij naar de winkel, waar de oudere meneer met zijn hondje aan de andere kant van de toonbank stond. De hond gromde.
limpiar fuente de alimentacion de pc sacar ruidos notas importantes: 1)hacer el procedimiento con la fuente desconectada por cuestiones de seguridad. 2)recomiendo hacer el procedimiento con calzado puesto y con una pulsera antiestatica. lista de materiales a utilizar:fuente de alimentacion o fuente de poder,aceite multi-uso o w40,brocha,destornillador philips,cinta aisladora,un paño,alcohol isopropilico Link…
38. DE KIKKER EN DE OCEAANte vertellen heb. Als ik deze tekst aan u zou voorlezen, dan zou u, doorde intonatie van mijn stem, de klemtonen die ik leg, het gevoel dat u inmijn dictie ontwaart, extra inzichten verwerven. Nu kun je zeggen datgeluid, klank, intonatie een andere vorm van een feit is, toch is er meer.Als we elkaar spreken, zijn het vaak niet de woorden die vertellen wat eraan de hand is. En de intonatie op zich ook niet. Het is een algemeen,moeilijk te definiëren ervaring tussen ons beiden die mij iets vertelt. Smsen e-mail zijn vandaag media waarlangs informatie zich manifesteert. Ikmerk dat we er alles aan doen, denk aan de emoticons, de lettertekenswaarmee we uitdrukking willen geven aan onze gevoelens, zoals 🙂 (eenlachend gezicht van opzij bekeken) en 🙁 (een droevig gezicht van opzijbekeken), om onze rationele informatie te vervolledigen met emotione-le.We vinden emoties dus nodig om met elkaar in verbinding te treden.Maar dat wist of voelde u al.Door op de informatieas de rationele informatie naast de emotioneleinformatie te zetten, bevestigt Libbrecht dat hij beide types informatie alsevenwaardig beschouwt. Hij geeft een soortgelijk belang aan zowel emo-ties als rationeel denken. Opnieuw kan ik hem hierin alleen maar bijtre-den. Als ik buikpijn heb, dan ‘voel’ ik me rot en kan ik niet functioneren,ook al ‘weten’ mijn hersenen perfect dat ik mijn maag of darmen nietnodig heb om te schrijven. Zoals Nietzsche zei: “Uw hersenen, het kleinverstand, uw lichaam het groot verstand”. Ook bij MacLean, waarover ikin de inleiding sprak, merk je een soortgelijk oordeel over wat onze neo-cortex, ons limbisch stelsel en onze thalamus doet. Ons links situeren opLibbrechts informatieas betekent dat het aandeel rationele informatiegroter is dan de emotionele informatie. Ons rechts situeren op de asbetekent het omgekeerde: de emotionele informatie is groter dan de rati-onele informatie.Eerder beschreef ik kort de levensloop van een mens van baby tot vol-wassen persoon, lopend langs de energieas (van beneden naar boven).Met de informatieas erbij kunnen we die levensloop langs twee symme-trische paden beschrijven, met name het pad van de kennis en het padvan de beleving. 28
‘Schaamteloos,’ zei Beijjun Niam zacht. ‘Een grof misbruik van Kiteh-privileges. De Lleroh hebben het recht Yuun Kuhalin aan een eigen verhoor te onder­werpen, vóórdat de Kiteh besluiten hem te doden. Hij had hier nooit terecht mogen komen.’
Midden in de parkeergarage was een afgesloten blok, muren zonder ramen. Hij waadde erheen en toen hij eromheen liep zag hij een plateau dat net boven het water uitstak, een stalen deur en naast de deur een metalen plaat met een enkel rood lichtje boven de lijntekening van een mensenhand. Hij haastte zich de treden op en vervolgens bestudeerde hij nauwgezet de deur en de plaat. ‘Alleen geautoriseerd personeel’ stond er op, onder een feloranje ‘Pas op!’ en een pikzwart biohazard logo. Er waren geen zichtbare sloten of scharnieren.
Socialiseren wordt makkelijk vergeten door diegenen die werken vóór alles plaatsen. De samenleving heeft een eigen ritme en vanwege die golflengte kan je het makkelijk nalaten te socialiseren, hetgeen jammer is aangezien het op zichzelf nog zo slecht niet was. Met een andere indeling van het echte solstitium tot solstitium-jaar in b.v. 24 vijftiendaagse perioden, twaalf maanden tellende van dertig dagen en 48 weken met vijf extra dagen gelijkmatig verdeeld (behalve midzomers ,zie tabel), kan men met een eigen ritme opponeren en socialiseren zonder verloren te raken in de romeinse stijl van veroveren met de oude kalender. Een andere truuk is je dagschema af te zetten tegen de positie van de zon door een horloge op de zonnetijd in te stellen (zie tabel). Deze truuk verslaat de politieke dominantie van de standaardtijd. Socialiseren is niet vrij van hypnotische aantrekking die een ritme van zichzelf bestiert zo dat ieder systeem zijn eigen truuk heeft om het andere te niet te doen. De complexiteit van de moderne cultuur vormt een uitdaging en met experimenteren zou het socialiseren niet moeten worden opgeofferd. 
Mook heeft een van de oorspronkelijke hotelsuites, negentig meter boven het park, in gebruik als zijn kan­toor en ontvangstkamer. Als de lift met een vervaarlijk piepen tot stilstand komt, trekt Paul de schuifdeuren open en gebaart me de foyer in. De dubbele deuren naar de suite staan uitnodigend open.
Naar het individu toe die dit wil onderschrijven, aangezien wereldorde zich alleen vanuit hem kan ontwikkelen, betekent dit in praktisch opzicht dat een gemeenschappelijke tweede wereldtaal moet worden geleerd welke het Engels zal zijn, de taal van de nieuwe informatiekultuur. Alleen met een gemeenschappelijk taalbeheersing kan een gemeenschappelijke wet worden bereikt. Ten tweede mag het individu zich identificeren met het systeem van statusoriëntatie (zie ook afb.) zoals geformuleerd in voorgaande hoofdstukken om de identiteit te vestigen als zijnde een kandidaat zonder enige verdere inwijding of kontrole. Ten derde mag men naar het hart sublimeren door formele erkenning van elkaar als zijnde een kandidaat om verplicht te raken aan de orde zoals men dat zelf wil. Dit formeel engageren kan ten vierde worden bevestigd door inwijding, dat wil zeggen publieke bekentenis tot de fundamentele waarden op alle drie de nivo’s van betrokkenheid (aspirant, erkend, en gevorderd)(afb.): ‘trouw en eerlijk zal ik zorgen en delen naar de eer van mijn betrokkenheid’. Ten vijfde mag het individu zich verdiepen in meditatie op de schrift en zelf bijdragen in het schrijven en/of daartoe onderrichten terwijl ten zesde, hij of zij zich volledig mag overgeven aan de dienst van de ziel door gehoor te geven aan de vragen van de orde en haar associatie. Deze uiteindelijke overgave zou logischerwijze betekenen dat zo’n persoon alle zorg mag verwachten van anderen zoals men zelf voor anderen zorg draagt zonder verdere uitwisseling van geld of goederen. In de ideale situatie met vele deelnemers van volledige overgave zou de orde volledig zorg dragen voor alle behoeften van het individu, zoals een gezin zorgt voor de kinderen.
Ik sloot mijn ogen. ‘En wat als ik niet ga? Heb je daar­over nagedacht?’ Ik ging rechtop zitten en wees naar ons huis, tuin, zwembad, de garages. ‘Dit opgeven? Of kunnen jij en ik iets op aarde vinden wat zo goed betaalt?’ Ik zuchtte diep. ‘Jij hebt niet eens werk.’
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een zon aan de bovenkant?

“overlevingsuitrusting kleding lifestraw draagbare persoonlijke waterfilter purificatie overlevingsuitrusting”

*17 Jaarhoroscoop zwarte Maan in Vissen en Priapus in Maagd in het 12de huis. Het 12de huis in haar kosmische octaaf vraag evenwicht tussen het mannelijke en vrouwelijke. Vanaf maart 2011 tot in 2012 staat de zwarte Maan in Ram en Priapus in Weegschaal. Deze astrologische stand vraagt ook dit evenwicht tussen mannelijk en vrouwelijk.
‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
Een volwassene zou niet meer dan zes uur moeten slapen. Kinderen slapen aanzienlijk meer. Het ontbreekt hen aan ervaring en persoonlijke orde en ze raken snel uitgeput. Langer dan zes uur slaap versuft het zenuwstelsel en geeft aanleiding tot depressies en andere geestelijke wanorde (afb.). Mensen die teveel slapen zijn meer ontvankelijk voor illusie, moeten dientengevolge meer compenseren en hebben aldus minder weerstand tegen stress. Compensatie gaat ten koste van de synergie:; de energie bedoeld voor samenwerking en coördinatie. Volwassenen die zeven, acht uur slapen zouden zich meer moeten trainen in sociale vaardigheden en moeten leren een geregeld leven te leiden. 
Het is een vreemde gewaarwording. Het lijkt alsof ik reeds een week wakker ben maar over niets nadenk. Dat ik in het geheel niet meer nadenk. Niet bij het roken van een sigaret in mijn schommelstoel. En ook niet wanneer ik per fiets naar de stad rijd of terug. Vandaag heb ik een tentoonstelling bezocht, ik heb naar de schilderijen en de beelden gekeken maar er geen seconde bij nagedacht. Toch niet het denken zoals ik dat van mezelf ken. Vraag me niet welke dag we zijn vandaag, ik weet het niet want ik heb er nog niet over nagedacht.
Ik heb nu al weer een aantal keer buiten geslapen om mijn nacht spullen te testen. Mijn eigen donzen slaapzak bleek opnieuw bijgevuld te moeten worden. De geleende slaapzak voldeed wel, maar ik had het koud omdat mijn luchtbedje me dons niet voldoende isoleerde.
Je kunt met je geestesoog de eigenlijke vorming van een afbeelding beginnen te zien, een completere visie.  Wanneer de lagere chakra’s over manifestatie handelen, zal de ziel beginnen door te dringen en je in de richting van nieuwe creaties en manifestaties inspireren.
Vooral, adoeh, probeer toch niet altijd te kopiëren, laat jouw collega’s nu eens doen waar zij mee succes hebben en zoek een modus voor jouw eigen capaciteiten als muzikant om jouw eigen aandeel te leveren.
++ goede literatuur. Divers. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Als je het werk nog niet gedaan hebt, zul je waarschijnlijk grotere angst en weerstand hebben, aangezien zich tijdens deze periode veel gevoelens zullen roeren.  Je moet eraan wennen om je gevoelens te uiten en elkaar te ondersteunen in dit proces van gevoelens terugwinnen.
In de stortbui ligt de pier er verlaten bij. Het zijn twee dwazen die tegen wil en dank de de elementen trotseren. Voorop gaat de matroos Peters, die aan de tering overleden is. Voorovergebogen, met raspende adem­haling en eeuwig bloed ophoestend. Bij leven heeft hij de dertig niet gehaald, maar hij ziet er uit als een oude man.
Het was lastig een ritme te vinden. Wie deed wat wanneer met Ella? Bracht ik haar naar school omdat ik verlof had, of Lars omdat hij het altijd deed? Kookte ik eten omdat ik dat zo leuk vond, of moeder omdat ze het altijd deed? Ging ik met haar naar de dokter omdat ik weer weg zou gaan, of Lars omdat hij het altijd deed?
De vellen papier waren dichtbeschreven, maar de inkt was na zoveel jaren verbleekt tot een vaag bruinoranje dat maar nauwelijks leesbaar was. Harrald nam plaats op de stoel en las een verslag van de laatste dagen van ene Arnold Janssens die zijn einde voelde komen en in zijn eenzaamheid zijn gedachten op papier zette. Hij las hoe een groepje onderzoekers en technici waren ingesloten in het onderzoeks­centrum, dat zelfs na enkele tientallen jaren de sensors nog steeds een niveau vier biobedreiging maten in de buitenlucht. Harrald dacht terug aan het biohazard­lampje op de sensorplaat buiten. Hij begreep nu waarom de deur gesloten bleef. Maar hij voelde zich verder goed, dus of de sensor was stuk of hij was immuun voor wat het dan ook was dat daarbuiten dreigde. Blijkbaar was het eng genoeg dat ze vrijwillig opgesloten bleven.
Reeds als kind, puber en aankomende adolescent verloor ik me in de meest uiteenlopende belangstellingen, nieuwsgierig als ik was naar het hoe en waarom van al dat mysterieus dat zich rondom me en in mijn eigen lijf en gemoed afspeelde. Daarbij kreeg ik om de haverklap te maken met onverenigbare of elkaar tegensprekende gegevens of visies, die me toch alle even aantrekkelijk of plausibel overkwamen. Veel van deze interessedomeinen of thema’s verwezen ook naar elkaar, anderen leken dan weer geïsoleerd te staan. Wanneer ik bijvoorbeeld de namen van landen met hun hoofdstad en hun staatshoofd leerde kennen, doken automatisch links op met wat ik reeds over deze landen gelezen of te horen had gekregen, bijvoorbeeld met de ophefmakende feiten of problematische toestanden zoals deze in het “nieuws” op de radio of in de krant werden of waren aangekaart.
Daarbij kunnen wij mensen gebruik maken van vier functies die in deze moeizame worsteling met het verleden een persoonlijk leerproces mogelijk maken, namelijk: inzicht, inleven, mededogen en uitzicht.
Anyways I went through the Japanese poetic paintings and as you can imagine they are not widely known, as there is still a huge separation between the West and the East, especially when it comes to the far East (Japan, China etc.) Suddenly I saw a painting I remembered from the cover of a 1988 album of Level 42 “Staring At The Sun”, which cousin had, and of which I got a tape to which I listened endlessly. It’s very poetic music as well representing the “Journey of the Soul”, which is also expressed by the painting. I looked for the album again and the funny thing was that the album cover slightly differed from the Japanese painting :

“survival gear winkel in de buurt van mij overlevingsuitrusting kickstarter van wazoo”

Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 
Als je leeft op de lagere octaaf van het bestaan dan wordt de energie waar de zwarte maan staat ontoegankelijk. In dit geval dus Ram. Deze mensen, instituten enz. komen dan in het overlevingsmechanisme van Weegschaal (Priapus).
Het Theeblaadje Juni 2013 55+ ontmoetingscentrum is een wijklocatie van zorgorganisatie Het Spectrum. Ontmoetingscentrum is in het bijzonder een centrum waar senioren elkaar ontmoeten al dan niet gekoppeld
Door de lang hal van het mortuarium naar de uitgang. Meyago zette haar zonnebril op, opende haar parasol toen ze buiten stond. Een aankondiging van haar regering bedekte de zijgevel van het gebouw vóór hen. Een peinzende Kiteh die naar de hemel keek. ‘Weest Waakzaam! De Aarde observeert ons!’
8. 6 2. De enquête Het was een uitdaging om dit onderzoek zo ervaringsgericht mogelijk te schrijven en de theorie te onderbouwen met praktijkvoorbeelden. Daarom is er een enquête opgesteld (zie bijlage 1) met vragen die uit de literatuur naar voren zijn gekomen. De enquête is gebruikt als hulpmiddel en is daarom niet op weten- schappelijke wijze geanalyseerd en gevalideerd. De resultaten zijn zo verwerkt, dat de vertrouwelijkheid en anonimiteit van de responden- ten gegarandeerd blijft. Omdat de praktijkvoorbeelden die in dit on- derzoek beschreven worden op waarheid berusten, zijn de persoons- namen die daarin genoemd worden gefingeerd. De enquête is in totaal 147 keer ingevuld en is voornamelijk verspreid door stichting Kostbaar Vaatwerk. De enquête is ingevuld door diege- ne die te maken hebben met een partner die seks- of pornoverslaafd is of is geweest. Er is gevraagd naar de leeftijd van de respondenten. Deze lijkt normaal verdeeld over de verschillende leeftijdscategorieën, waarbij de meesten tussen de dertig en veertig jaar oud zijn, zie figuur 1. Figuur 1:leeftijdscategorieën respondenten. 19% 32%28% 21% jonger dan 30 jaar 30-40 jaar 40-50 jaar ouder dan 50 jaar
Een schone pan stond op de metalen stoof. Drie boeken waren door iemand uit de kast gehaald. Twee andere boeken stonden iets schuiner dan ze die ochtend waren achtergelaten. Twee nieuwe boeken lagen naast het grote bed, aan Loheijs zijde.
De enige methode om inzicht te ontwikkelen is ‘ het dagelijks oefenen van het verstillen van je gedachten, van het ontvankelijk zijn voor alles wat je voelt, van geduldig en open te zijn, en van alleen maar te zitten en bereid te zijn je gedachten te zien komen en gaan’. Omdat we in zo’n hectische wereld leven moeten we dit dagelijks doen, ‘we worden door verschillende eisen verschillende richtingen in getrokken, we vliegen van taak naar taak en verliezen daarbij gaandeweg het vermogen tot helder denken, en we eindigen bekaf, onbehaaglijk, ontevreden, gefrustreerd en te uitgeblust om door te hebben hoe we ons voelen’.
‘In de oude tijden, toen de Eerste Mensen nog in leven waren, was dit soort technologie – onder andere – cruciaal voor het bouwen van de zes manen die rond Isomé hangen. Nu zou het de Gehina volledig over­bodig maken voor een Kiteh-administratie. Het kan de Kiteh en de Timbesh helpen om rapportages binnen enkele minuten te verwerken en te koppelen. Op manieren die onmogelijk zijn voor menselijke her­senen. Zelfs als je een hele zaal vol Gehina hebt.’
Orestes is in de Griekse mythologie de zoon van Agamemnon (koning van Mycene en opperbevelhebber van de Grieken in de Trojaanse oorlog) en Clytaemnestra. Bij zijn terugkomst uit Troje wordt Agamemnon door Clytaemnestra en haar minnaar Aegisthos vermoord. Orestes zelf wordt door zijn zuster Elektra in veiligheid gebracht. Acht jaar later keert Orestes naar Mycene terug, samen met zijn vriend Pylades. Samen nemen zij wraak op de moordenaars van Orestes’ vader. Als moedermoordenaar wordt Orestes nu door de Erinyen, de wraakgodinnen, achtervolgd. Athena, godin van de wijsheid, brengt de zaak voor de rechtbank van de Areopagos, een soort hooggerechtshof. De Erinyen klagen Orestes aan en de god Apollo verdedigt hem. Orestes voert aan dat de Erinyen niet hem maar zijn moeder moeten belagen want zij heeft op Agamemnon eigenlijk een dubbele moord gepleegd: hij was én vader én echtgenoot. De Erinyen repliceren: ‘Er is geen bloedverwantschap met de man die zij dood sloeg’. De Erinyen houden zich immers enkel op met misdaden tegen bloedverwanten (wat moederrecht impliceert, want het vaderschap is nooit zeker). De moord van Clytaemnestra is in die zin verzoenbaar en goed te maken en moet dus niet gewroken worden, in tegenstelling tot de moedermoord van Orestes. Uiteindelijk stemmen de Areopagieten: de stemmen voor vrijspraak en de stemmen voor veroordeling staken. Athena brengt dan als voorzitter van de rechtbank haar stem uit en spreekt Orestes vrij. Het vaderrecht heeft gezegevierd. De Erinyen leggen zich bij hun nederlaag neer en aanvaarden een nieuw ambt: zij worden de Eumeniden, de Welgezinden.
Bij de slagerij stonden twee vrouwen onder de houten luifel te schuilen. Berend mompelde een goedemorgen en wurmde zich tussen de dames door naar binnen. Willem stond iets in te pakken voor een oudere meneer, wiens regenjas op de vloer drupte. Aan zijn voeten snuffelde een kleine witte terriër, die opkeek van het belletje aan de deur. Berend keek naar het hondje, dat net als hij stokstijf bleef staan en terugstaarde. De terriër begon te grommen.
Wel werd Drida een dag of wat later door enkele knechten en monniken teruggebracht uit haar ver­ban­ning. Ze droegen haar binnen. De koningin kon haar plaats in de zetel naast Offa voorlopig niet innemen. Want ze sliep. Ze sliep en bleef slapen, en was met geen mogelijkheid wakker te krijgen. En wat leek ze mager, doorzichtig bijna.
Het spel van de ziel wordt continentie genoemd: wie kan het meest, het langst en het best, het gelukkigst vasthouden. Die persoon die altijd wint wordt de Heer genoemd. Van Hem is bekend dat Hij in minachting van de materie leeft: we mogen Hem doden, maar Hij zal herrijzen, wetende dat het herinneren niet zo sterk is als datgene wat wordt herinnerd. We mogen Zijn materiële vorm respekteren, maar Hij zal de natuurwetten veranderen in een wonder om te bewijzen dat Hij de meester van het spel is. Datgene wat wordt herinnerd leeft eeuwig. Hij die zich perfekt herinnert is de Allerhoogste Heer, de Superziel. Mensen willen altijd het Heer-spel spelen; het is het spel van de zelfverantwoordelijke volwassenheid. Voor dit spel is continentie de sleutel. De uitdaging is de essentie van de continentie te vinden. Deze essentie is de kwaliteit van de goedheid. Hij die boos wordt is de verliezer. Velen denken dat de continentie van het zaad de essentie is daar de sublimatie van de drift de essentie van de kultuur is. Maar dat is de fundamentele fout. God mag dan de continentie van het zaad zijn,de gedachten en de kultuur, maar kan net zo goed het geven van het zaad, de gedachten en de kultuur zijn. Goedheid is de essentie en niet een biologisch mechanisme van het gekultiveerde celibaat. Anderen denken dat het de continentie van de macht is wat God is, aangezien God macht is, of de continentie van de liefde aangezien God liefde is. Maar macht is energie en liefde een handeling, beide zijn tijdgebonden en kunnen niet de kategorie vormen. Van de continentie met de tijd, de handhaving, wordt gezegd dat ze van de geaardheid goedheid is (afb.) en een basis-begrip van God (afb.). Maar God zullen we altijd kwijtraken vasthoudend aan een tijd-strategie. De Tijd mag dan eeuwig zijn, maar de strategie is dat niet. De strategie is ego, de goedheid der verandering is ziel en de realiteit van de ziel is God. Aangezien de Heer de sleutel van het spel in handen heeft, moeten we sportief zijn en tegen ons verlies kunnen. Het is om te lachen te weten dat we altijd verliezers kunnen zijn: het is de definitie van de humor. Zo wordt een heilige man meer erkend door zijn gevatheid dan door zijn lijden. Het is de Heer die niet lacht. Dat is de prijs van zijn overwinning. Al wat de mens wil zien is een lachende Heer. Hij zal ons ook laten winnen. Hij kan liefde zijn. Het spel spelend moeten we Hem ontkennen: Hij bestaat niet anders kunnen we het niet winnen, en àls Hij bestaat moeten we geloven dat Hij wil verliezen om liefde te zijn. Daarvoor moet Hij een handeling zijn, terwijl de Superziel niet werkelijk handelt behalve getuige te zijn. Daarom is ieder geloof in de Heer gegrondvest in de overtuiging dat Hij zal verschijnen als de messias van een specifiek kultureel spel van Heerschappij. Eenmaal verschenen, moet Hij opnieuw worden ontkend ten einde het spel te kunnen voortzetten. Sommigen worden hier gek van, anderen sterven er eenvoudigweg voor. De meeste mensen spelen de ontkenning zonder het geloof dat Hij ooit zal verschijnen in het eigen spel om er een eind aan te maken. Niettemin weten ze dat Hij bestaat, terwijl met het niet te weten men zijn eigen fantasie-God of idool creëert naar de psychologische noodzaak van het fixeren van het ideaal (domheid is gedefiniëerd als het weerstaan van het ideale). Naar de Andere Regels is het spel van de Heerschappij het godvrezende van de onafhankelijkheid: de Heer Zelve mag ook meedoen.  
10 De Specialist Wij doen alles voor uw auto! Auto wassen? Dat kan bij ons in de carwash Wij doen alles voor uw auto! Autocenter MEBO bv Bevelantstraat 20a Roggel T VOORJAARSACTIE Automatische sectionaaldeur 1249,- incl. plaatsen Noordervaart 5 I Beringe I (077) I Mindfulness en verslaving LEUDAL – Het Mindfulness Based Relapse Prevention is zo n twintig jaar geleden ontwikkeld door Alan Marlatt en in de VS wetenschappelijk onderzocht en effectief bevonden. In Nederland wordt deze training geïntroduceerd door deskundigen op het gebied van verslaving én Mindfulness. Indachtig biedt dit acht-wekentraject aan. Hierin wordt geleerd de kracht van Mindfulness (opmerkzaamheid) in te zetten om je neiging tot verslavingsgedrag om te buigen. Je leert anders omgaan met het trekkende gevoel dat kan ontstaan als je niet meer toegeeft aan je impuls. Tenslotte leer je om verslavingsgedrag te vervangen met gedrag dat meer voedend, rijk en prettig is. In de greep van een gewoonte Verslaving is te omschrijven als het in de greep zijn geraakt van (genots)middelen of van gedrag dat constant moet leiden tot bevrediging. Kenmerkend hierbij is dat deze behoefte zo bepalend is, dat deze je beperkt in je levensvreugde, relaties en werk. Kortom: je kwaliteit van leven. De oplossing is het probleem geworden. Als de gewoonte je vrijheid en welzijn beperkt, dan mag je gerust spreken van een verslaving. Het maakt niet zoveel uit om welk middel of gedrag het gaat. Door verslaving neemt je zelfvertrouwen af en daarmee het plezier en vermogen om te functioneren. Effectieve hulp Je eigen, informele, pogingen zijn vaak niet afdoende om verslavingsgedrag definitief een halt toe te roepen. Als je dat merkt, en je wilt je niet neerleggen bij de beperkingen die de verslaving oplegt, dan is het tijd om te kiezen voor een ondersteunend programma dat je helpt om de moedeloze slingerbeweging tussen goede voornemens en terugval te doorbreken. Mindfulness Based Relapse Prevention is een bewezen effectief programma. Meer info hierover is te verkrijgen via tel en/of Wij zijn hét adres voor Luxaflex Terraszonwering Een goede voorbereiding loont… Nu bij ons 20% korting alleen voor snelle beslissers… Voor heerlijke lentes Designed by Luxaflex. Inspired by you. en (na)zomers! Zonwering Rolluiken Horren Pieter Hendriks Kunststof kozijnen Overkappingen Lindenstraat 42, Neer – Tel Mindfulness Aandachtgerichte training Regelmatig starten er nieuwe trajecten in de regio Mindfulness – Based Stress Reduction Acceptance and Commitment Therapy (ACT) Compassievol leven (nieuwe training) Mindfulness bij volwassenen met autisme (A. Spek) Mindfulness bij kanker (Trish Bartley) Mindfulness – Based Relapse Prevention (bij verslavingsproblematiek) Ga voor meer info naar Locaties: Huisartsenpraktijk Habets Heythuysen Chiropractie Leudal Heythuysen De Kern Maasbracht Angelique Didderen Mobiel Website
Het offer van het opzij gelegde zaaigoed introduceerde vermoedelijk ook het mensenoffer: het offeren van een jonge maagd, maagd omdat de vrouw symbool is voor vruchtbaarheid, jong omdat het het jonge leven is dat uitgroeit tot een volwassen vruchtbare vorm die kan worden geconsumeerd (in de zin dat de vrucht, de kinderen dus, in de stam opgenomen kan worden). Voorheen was het mensenoffer vermoedelijk onbekend, al zal men zich in tijden van hongersnood wel te goed hebben gedaan aan de lijken van pas overleden stamleden. Het offer, waarbij afstand gedaan werd van een leven met het oog op het voortbrengen van een veel grotere kwantiteit aan leven, veralgemeende zich echter tot een gebruik waarbij men allerlei toekomsten anders dan de vruchtbaarheid van de grond wou afdwingen van de soms weerbarstige goden. Daarbij zal een vorm van operante conditionering hebben gewerkt zoals die zich bijvoorbeeld vormt bij een gokverslaving of een bijgeloof: het offer werkte soms en dat was voldoende om het offer te herhalen. De pijnlijkheid van het mensenoffer werd geneutraliseerd door het strikte ritueel waaronder het plaatsgreep. Het offer kreeg mogelijk ook het verlengde in de zelfmoord, in de zelfopoffering, waarbij men bij het aanrichten van onheil de stamgemeenschap voor nog groter onheil wou behoeden. En het zou in de moderne tijd de vorm aannemen van het zelfmoordterrorisme waar wij heden ten dage zo door worden gefascineerd. De zelfmoordterrorist wijst ons immers op de mogelijkheid van een verzet, een mogelijkheid die wij kunnen verklaren, desnoods begrijpen maar voor onszelf (voor ons als weldenkende mensen) moreel niet in overweging kunnen nemen.
In the connected world, the retroactive loops of general systems theory are fused with the dynamic logic of biogenetics to form a post-human vision of digital production. Human minds and flesh are integrated with digital circuits thanks to interfaces of acceleration and simplification: a model of bio-info production is emerging that produces semiotic artefacts with the capacity for the auto-replication of living systems. Once fully operative, the digital nervous system can be rapidly installed in every form of organization.
Ze kromt haar bovenlijf alsof ze los wil sidderen van de boeg waaraan ze gekluisterd is. Alsof ze de last die achterop haar komt van zich af wil schud­den. Haar wulps puilende borsten, onder­steund door haar andere arm, zijn besneden met wijd bemeten areola en elk bekroond met een tepel die priemt als een tastende vinger. Door de krom­ming van haar torso zijn de ribben zichtbaar, zo glad en gepolijst en toch met weerhaken verankerd in zijn geheugen. Onder de welving van haar buik, en de holte van haar navel die zo diep is dat zijn wijsvinger er twee kootjes diep in verdwijnt, begint haar vissenstaart. De vissenschubben waaieren uit als de schubben van een dennenappel, schrapen zijn handenpalmen als hij ze er begerig overheen laat glijden. Alleen het onderste gedeelte van de staart kromt zich bij de voorsteven vandaan, een vinger­wijzing naar haar verlangen om vrij te zijn van het schip waaraan ze gekruisigd is. Haar uitlopende staartvin kan hij slechts beroeren wanneer hij gaat liggen op de galerij en hij zijn bovenlijf vervaarlijk over de rand laat bungelen, zijn gespreide benen als contra­gewicht, en dan slechts met een volledige uitge­strekte arm, zich als het ware spiegelend aan haar pose, slechts dan kunnen zijn vingertoppen de gegroefde lijnen in haar staartvin bevoelen.
Dr. Diwan gaf een beschrijving van de nanomedicinetechnologie waarop het het productplatform van het Bedrijf gebaseerd is. Hij ging toen de succesvolle ontwikkeling van verscheidene drugkandidaten in een vrij korte kalender en met de zeer kleine uitgaven van R&D bespreken dat Inc. NanoViricides heeft kunnen bereiken. „Onze verwezenlijkingen hebben duidelijk dat wij drugkandidaten tegenover nieuwe virusdoelstellingen kunnen ontwikkelen zeer snel,“ hij zeiden aangetoond. Hij verklaarde dat de band met meerdere balies die van een nanoviricide™, door het onderliggende polymeer TheraCour® wordt toegelaten, in een nanoscale „velcro“ of ritssluiting-als effect resulteert. Dit staat het Bedrijf toe om met succes virus-bindt ligands met vrij lage affiniteiten aan te wenden. „Andere benaderingen van de drugontwikkeling vereisen ontdekking van antilichamen of chemische producten met zeer hoge affiniteiten, sub-micromolar of beter, die heel wat tijd en geld neemt,“ hij zei, het toevoegen, „In tegenstelling, maakt onze technologie ons het mogelijk om nabootsers van de natuurlijke en behouden bandplaatsen van de virussen te gebruiken. Dit staat snelle ontwikkeling toe. Ook, betekent het dat een virus veel minder waarschijnlijk zal aan een nanoviricide ontsnappen in vergelijking met zijn vluchttarief tegen een hoogst specifieke ontdekt drug die een conventionele methodologie gebruiken.“
‘Je weet dat ik niet terug kan.’ Zohra keek Lieven vast­beraden aan. ‘Ik snap best dat je weg wil gaan, maar ik moet weten wat hier aan de hand is. Ik moet het zien met mijn eigen ogen.’ Ze wiste het zweet van haar neus. ‘Alsjeblieft, Lieven, zeg me dat je dat begrijpt.’
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie of geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde is dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
Een belangrijke vraag is of het toekomstproject in zijn geheel openbaar moet worden gemaakt of stapsgewijs volgens de bekende salamitechniek. Het eerste heeft het voordeel van de volledigheid, het tweede zorgt ervoor dat het project met een zekere regelmaat in het nieuws komt. Dit geldt voor om het even welk toekomstproject.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Vergetend dat men misschien niet gewenst is vanwege het voornoemde kan men een last en ergernis worden zonder het te beseffen. Daarom moet men altijd bereid zijn zich terug te trekken. Zoals het leven het ons leert zal dit vroeg of laat iedereen overkomen die ijverig ondernam op een persoonlijke ambitie. Achteraf bezien kan men zich afvragen in hoeverre is bijgedragen tot oorlog en misère het probleem vormend in plaats van bijgedragen hebben tot vrede en geluk deel uitmakend van De Oplossing. Het is zeker moeilijk voor een mens om, enerzijds in zichzelf te geloven terwijl anderzijds hij te allen tijde bereid moet zijn het op te geven als ware hij de duivel zelve. Het onvermogen te stoppen (zie ook 3h) karakteriseert de zwakheid die begeerte heet die zo makkelijk in woede omslaat voor het individu of oorlog voor het collectief. Niettemin kan veel van je leven worden gered door regelmatige retraite ten einde de angst te weerstaan je te bezinnen op de schaduw van het handelen. Alle lust om door te zetten kan in liefde worden veranderd door in te zien wat men doet in vrijwillige retraite. Een vakantie hebben is wellicht dan niet de ideale strategie: men gaat te lang door en breekt ook te lang af. De behoefte over het jaar te spreiden in de vorm van aparte dagen voor socialiseren, studie en festiviteit schijnt wijzer te zijn. Op die wijze het levenstempo terug brengend kan een betere continuiteit van dienstbaarheid en sociale en spirituele positiviteit garanderen. Ook in het proces van verhouden en afspreken op het individuele nivo is het verstandig niet door te gaan totdat men tot terugtrekken of een misschien minder gewenste vakantie die de hele relatie kan beëindigen wordt gedwongen. 
Met vastberaden blik trok hij zijn jas uit, hing deze aan de kapstop onder de klok en haalde roze, plastic handschoenen uit het keukenkastje. Terwijl Berend een emmer vol liet lopen, poetste hij de vegen op het aanrecht weg. Hij deed ook in de winkel en het slachthok de lampen aan, zette de radio aan en begon de slagerij schoon te maken.
Anyways I went through the Japanese poetic paintings and as you can imagine they are not widely known, as there is still a huge separation between the West and the East, especially when it comes to the far East (Japan, China etc.) Suddenly I saw a painting I remembered from the cover of a 1988 album of Level 42 “Staring At The Sun”, which my cousin had, and of which I got a tape to which I listened endlessly. It’s very poetic music as well representing the “Journey of the Soul”, which is also expressed by the painting. I looked for the album again and the funny thing was that the album cover slightly differed from the Japanese painting :
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
De zwarte hond ervaring is dubbel, want allereerst is het de gnosis die een wand doorbreekt, maar doordat die wand doorbreekt is er ten eerste een opening van de zintuigen die ineens een heel groot onbekend gebied invallen, dus dat kan heel pijnlijk zijn, want je moet er dan aan gaan wennen aan dat nieuwe gebied. Op zich is het dus iets heel moois. Het goede breekt door het kwade heen, je gaat dan het kwaad aan de andere kant van de muur voelen, alsof je bewustzijn word opengebroken, en dan vormt het kwaad het goede. Alles moet verdient worden. Zo moet je dat gebied dus langzaamaan gaan toeeigenen, er vertrouwd mee raken. Dat kost tijd, maar je gaat dus zeker niet alleen, en je blijft niet alleen, want je komt in dat nieuwe gebied ook zoveel mooie energieen tegen, energieen die daar wonen, of die daar opgesloten zaten. Die komen dan ook weer vrij juist door jouw ervaring. Daarom laat alles wat je ziet op je inwerken.
Buiten kwam Nemesis6 steeds dichterbij. Het zwarte gat zag er hetzelfde uit als bij de simulaties: een kolossale draaikolk van lichtjes om een gitzwarte bol heen waarachter de sterrenhemel uitgewist leek. Meeuw voegde in de draaikolk in.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
De lucht leek te knetteren van de energie en toen Laura een blik omhoog wierp, zag ze de vonken daad­werkelijk van de beide entiteiten afspringen. Ze sloot haar ogen, voelde in gedachten naar Peter en vond hem onmiddellijk. Hij was de warmtebron in de kamer waar de Shinigami de vrieskou was. Tot nu toe leken ze gebalanceerd, maar ze voelde de wanhoop. Zijn stem drong tot haar door, kalm in het centrum van de storm.
‘Dit is namelijk een strijd tussen twee andersoortige culturen, die hun geschillen op andersoortige manieren beslissen. En alle idealen ten spijt, verliezen grafiet en inkt het toch van Full Metal Jackets en Hollow Points.’

“uitrusting voor overlevingspakket verlaten overlevingsuitrusting voor het overbrengen van het schip”

Zonder geld is het namelijk moeilijk om aan primaire zaken te komen zoals voedsel, en ik persoonlijk wordt er bijvoorbeeld ook gelukkig van als ik spullen, bijvoorbeeld boeken kan kopen, dingen kan leren die mij zinnig lijken.
The Daddy Diaper Changing Toolbox will have everyone tickled including the daddy-to-be when he receives a fun gift just for him! The Daddy Diaper Changing Toolbox new dad gift is a way for him to get in on the baby planning action
In deze precaire context konden de eerste mensengroepen zich onzes inziens weinig intra-sekse competitie en inter-sekse vijandigheid veroorloven. Het zoeken van voedsel primeerde vermoedelijk op de reproductie en in dat voedsel zoeken waren mannen relatief egalitair en vrouwen ook, en bovendien ook mannen versus vrouwen en omgekeerd. Zeker bij de jacht was rechtstreekse samenwerking onontbeerlijk. In de oorsprongssituatie was het uitgesloten dat een solitaire jager op zijn eentje buit kon binnenhalen. Het is dus mogelijk dat de vormen van competitie en agressiviteit die we bij mensapen veelal aantreffen bij de hominiden enigszins tot beduidend getemperd waren. Bovendien stelde de befaamde antropoloog en bio-archeoloog Clark Spencer Larsen vast dat het seksueel dimorfisme (de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen) bij onze Afrikaanse voorouders, met name bij de Australopithecus afarensis (3,8 à 2,8 miljoen jaar geleden; skeletten gevonden in Ethiopië, de bekendste is de ophefmakende Lucy), veel minder uitgesproken waren dan voorheen algemeen werd aangenomen. De mannen waren nauwelijks groter dan vrouwen (15% verschil zoals bij ons). Gering seksueel dimorfisme betekent doorgaans minder intra-seksuele competitiviteit en meer coöperatie zowel binnen als tussen de geslachten. Zoals we reeds hebben aangehaald, is er bij primaten een duidelijke correlatie tussen dimorfisme en competitie en rivaliteit tussen mannen. Groepsselectie kan dus zeker hebben gewerkt: mensengroepen waar de leden coöperatief met elkaar omgingen, hadden in de precaire situatie waarin deze groepen zich bevonden, een evolutionair voordeel op groepen die door hun competitie en interne rivaliteit een soort collectieve zelfmoord pleegden. De groepssamenwerking was nodig zowel voor de jacht als voor de bescherming tegen andere stammen of tegen roofdieren. Coöperatieve groepen hadden dus een evolutionair voordeel op groepen van zelfzuchtigen en wedijveraars. Binnen dergelijke groepen konden vrouwen voor hulp bij de kinderzorg beroep doen op omzeggens alle vrouwen, zij het vooral hun directe verwanten: mogelijk zoogden jonge moeders elkanders kinderen. Vrouwen speelden dus gemakkelijk allo-ouder voor elkanders kinderen. Dit hangt ongetwijfeld ook samen met het gegeven dat in de eerste verwantschapsstelsels omwille van de seksuele ongeregeldheid (in een eerste fase alleen incestverbod tussen de generaties, tussen ‘vader’ en ‘dochter’ en tussen ‘moeder’ en ‘zoon’ dus) alle vrouwen van eenzelfde generatie zusters waren en alle vrouwen van de oudere generatie moeders (en analoog voor mannen). Die bijna onmiddellijke verwantschap met elkaar hield ook duidelijk zekere plichten in. En de vrouwen konden ook rekenen op alle mannen, zowel directe verwanten als minder directe verwanten, voor bescherming tegen indringers, want de bedreiging van die indringers trof eigenlijk steeds het geheel van de groep. We moeten goed beseffen dat de leden van de heel eerste mensengroepen ook biologisch allen min of meer verwant waren met elkaar.
De enige methode om inzicht te ontwikkelen is ‘ het dagelijks oefenen van het verstillen van je gedachten, van het ontvankelijk zijn voor alles wat je voelt, van geduldig en open te zijn, en van alleen maar te zitten en bereid te zijn je gedachten te zien komen en gaan’. Omdat we in zo’n hectische wereld leven moeten we dit dagelijks doen, ‘we worden door verschillende eisen verschillende richtingen in getrokken, we vliegen van taak naar taak en verliezen daarbij gaandeweg het vermogen tot helder denken, en we eindigen bekaf, onbehaaglijk, ontevreden, gefrustreerd en te uitgeblust om door te hebben hoe we ons voelen’.
De geschiedenis/toekomst kan de komende jaren, jaren-niet decennia, twee kanten uit gaan. Of we maken een eind aan deze EU-dictatuur waar we ingerommeld zijn, of niet. Of we stoppen de mohammedaanse verovering van ons continent, of niet.
Ik keek om me heen en controleerde mijn sensor­gegevens. Ik was in een groot, oud fabrieks­gebouw. Het was verschrikkelijk: mijn verdriets­parameter groeide weer. Mijn walgingsparameter ook. Spinnenwebben en stof overal. Het tochtte door gebroken ruiten heen. Overal om me heen stonden oude machines weg te roesten. De betonnen vloer was bedekt met stof, metaal­spanen en plassen olie en roestwater. Overal kroop ongedierte: spinnen, kakker­lakken, muizen, ratten… Hun poep en pies bedekte zelfs de plek waar ik stond.
Anders wordt het wanneer de nu in talloze drommen in de Randstad aanwezige moslims aan het rellen slaan, want die zijn volkomen in staat om een Kalachnikow op een ME peleton leeg te sproeien, want Allah is groot en de ongelovige zionisten moeten dood.
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Voorlopig werk ik maar weer vrolijk verder in Ghana, tot half augustus. Dan is het klaar, heb ik voor mezelf besloten. Dan wil ik ergens anders verder. Het besluit voelt als een grote teleurstelling en als een grote opluchting.
4. William Casebeer & Patricia Churchland “The neural mechanisms of moral cognition: a mulitple-aspect approach to moral judgment and decision-making.”, Biology and Philosophy, 2003, vol.18, 1, p.169–194.
Ze plaatste verschillende objecten op haar tafel: een karaf van gegra­veerd kristalglas, een stalen brief­opener, een dobbelsteen, een beker van porselein met delicate schilderingen in het glazuur, een kiezelsteen, elk een representatie van de meest relevante aspec­ten. Kiteh. Timbesh. De recente moord op vier soldaten. Computer. Ze plaatste een vijfde object in de cluster, een godonmot in een blok van kunsthars. De kweek­machine. Een zesde object: een ring met een steen van obsidiaan. De Eerste mensen, de Tweede Generatie. De draden woven patronen over tijd en afstand, plaats en aard van de ontmoetingen.
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
Een mes? Zou het voldoende zijn haar mantel rond haar arm te slaan? Ze zou niet de eerste zijn. Een paar steken in haar borst, haar buik. Een wurgkoord rond haar nek? Haar lichaam gedumpt in de rivier, of be­graven op een plek waar het niet gevonden zou worden. Niet de eerste Agent-Voyeur die verdween omdat ze nét even teveel had gezien, nét even teveel wist.
‘Doe wat je niet laten kunt, maar wees voorzichtig. Ik ga slapen.’ Hij ging weer in zijn tent liggen. Heb ik er goed aan gedaan haar… het te wekken? Ze is wel heel erg anders. Zijn ogen dwaalden naar haar gezicht en hij betrapte zich erop dat hij met aandacht naar haar borsten staarde. Ze is ook wel erg mooi. Hoe zou ze voelen? Met die gedachte sliep hij weer in.
Clusters van hoge huizen klommen met hun blauwe, gele en oranje gevels over kilometers brede glooiingen tussen de veelkleurige vegetatie omhoog. Vrolijke stenen op de wijde rokken van het Paleis. Ver ver­heven boven de stad in al haar fascistische lelijk­heid en architectonische beto­vering dat al haar onmen­se­lijke grofheid en hemelbestormende majes­teit bloot­gaf. Heldere, harmonische kleuren, scheve hoeken; hoge, stevige torens die samensmolten met de vele hoeken en nissen van de hoge, betonnen buiten­muur waarmee de wereld effectief werd buiten­gesloten.
(1) Wat bv. iTunes in zijn “store” vraagt voor muziek is pure winst. Ze zou de muziek in principe volledig gratis kunnen ter beschikking stellen. Als ik het goed heb, is dit één der voornaamste programmapunten van de sinds een paar jaar opererende Piratenpartij.
Only the spatial proximity of the bodies of labourers and the continuity of the experience of working together lead to the possibility of a continuous process of solidarity. Without this proximity and this continuity, the conditions for the cellularized bodies to coalesce into community do not pertain. Individual behaviours can only come together to form a substantive collective momentum when there is a continuous proximity in time, a proximity that info-labour no longer makes possible.
Met roken verliest men longcapaciteit daar longen zich met slijm vullen terwille van de reiniging van de rookresten. Regelmatig roken zal het lichaam in ernstige mate belemmeren zich te herstellen tot de schone conditie en op die manier kunnen allerlei ziekten het gevolg zijn. Daarvan is kanker het meest berucht. Het wordt gezegd dat roken niet alleen tien jaar op je levensduur kan schelen maar dat het ook in ernstige mate het normale funktioneren belemmert vanwege een verminderde konditie en een geest geagiteerd door de gifstoffen. Nicotine vernauwt de bloedvaten en vervalst de concentratie. Men zal zelfs geconcentreerd zijn als het niet gewenst is, zodat gevangen in toxische stress men zijn normale positieve levenshouding zal verliezen. Verslavingen hebben een aparte psychologie voor zichzelf. De algemene noemer is ongeluk vanwege de intoxicatie. De ware oorzaak van het roken en andere intoxicaties is het onvermogen zich op de juiste wijze gelijk te richten met het belang van de waarheid: de ziel. Omdat men niet weet hoe zich te binden en de energieën te bundelen houdt men vast aan kunstmatige middelen hetgeen natuurlijk nooit zal bevredigen voorbij een zeker oppervlakkig effect of vervalsen. Het is escapisme met een onvermogen om te gaan met de waarheid van het leven.
De volgende morgen zat het jongetje rechtop in bed, keek helder, had gewoon gegeten, had geen hoofdpijn, was niet misselijk. Nadat ik het de avond ervoor voor het laatst had gezien was het kind een poosje later wakker geworden en had gewoon om eten gevraagd. Dat zijn stukjes van een goede dag.
Met de Sony WH-CH500 koptelefoon geniet je draadloos van muziek. Deze on ear koptelefoon verbind je via Bluetooth met je telefoon of tablet. Zo luister je draadloos naar jouw favoriete nummers. Via NFC verbind je jouw telefoon nog sneller met de koptelefoon door ze tegen elkaar aan te houden. Met de knoppen op de oorschelp bedien je de muziek, het
Offa, die zijn vrouw zoveel verdriet had gedaan, en aartsbisschop Hygeberht deinsden onwillekeurig terug. Wat keek Drida donker, zo anders dan vroeger! Waar was haar naïeve oogopslag, waar haar onbe­vangen levensvreugd?
Nieuwsbrief 2 e jaargang nr. 1 winter 2013. Beste Vrienden van de stichting, Nog een paar weken en dan is het zover, dan staat ons tweede event voor de deur. Let op zoals eerder vernoemd is de datum gewijzigd