“bug out levert overlevingsuitrusting beoordelingen survival zelfgemaakte uitrusting”

‘Je bent niemands eigendom.’ Ze was me in de rede gevallen. Niet alleen een misdadigster, maar ook nog onbeleefd. ‘Jij bent een prachtig, vrij denkend, volledig autonoom schepsel en dus heb jij recht op zelfbe­schik­king.’ Ze keek me nog meer vertederd aan. Dacht ze soms dat ik een baby was?
Het dralen wat in dit beeld beschreven wordt, is het midden tussen het zoeken en het eruit geslingerd worden in het moment. Het is het ja/nee en nee/ja inéén. Stof en geest gaan een nieuwe verbinding aan waarvan we nog niet weten hoe deze nieuwe ervaring zal uitpakken.*5 Wetende dat je in de stof terug kunt vallen in overleving en egoïstisch gedrag door de intense totaliteit en tweezijdige natuur van de stof; angst en liefde. Het ‘niet-weten’ wat duidt op grote veranderingen, wijsheid en openstaan voor het nieuwe. De noordelijke maansknopen in Steenbok conjunct Pluto in de jaarhoroscoop veroorzaken macht en onmacht over het concrete en de vorm. Deze samenstand maakt dat we eerst door de acceptatie en het ‘niet-weten’ heen moeten gaan om uit de vervormingen te komen, in het niets te komen en daar authentiek te worden. Het is allemaal zo ongelofelijk nieuw wat zich nu in onze evolutie aan het ontvouwen is dat zelfs de kosmische hiërarchieën niet weten hoe dit precies tot stand zal komen. *2 Hierdoor wordt het overlevingsmechanisme in ons maximaal geactiveerd. Er is niets ouds meer om je aan vast te houden. Alles gaat zich opnieuw ordenen. Daarom is het heilzaam om ook daadwerkelijk en concreet JA te zeggen tegen het nieuwe dat zich wil ontvouwen. Bewust te kiezen voor deze transformatie en het leven.
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in zijn of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant la musique!
De stilaan bejaarde maar nog steeds kranige Italiaanse filosoof Giorgio Agamben (°1942) wijdde destijds in zijn boek “The Coming Community” (1993, Italiaans origineel 1990) enige verrassende beschouwingen aan het ‘geluk’ van de bewoners van de kinderlimbo. Dit in het kader van zijn concept ‘Inclusieve Exclusie’, een schemerzone van niet-onderscheid (zone van non-distinctie) waarbij iets of iemand noch uitgesloten noch ingesloten is, of beter: én buitengesloten én ingesloten is, erbij hoort én er tegelijk niet bij hoort. Zo is bv. een gevangene uit de maatschappij verwijderd maar valt hij/zij toch nog steeds 100% onder de wetten van die maatschappij. Analoog stelt Agamben dat de limbo-zieltjes noch ‘gered’ (‘verlost’) noch ‘niet-gered’ kunnen worden. Ze kunnen niet gered worden omdat er bij hen gewoon niets te redden valt. Ze zijn daarom reeds uit hun eigen aard ‘volmaakte wezens’: ze kunnen in geen enkel opzicht ‘onvolmaakt’ worden gemaakt. En in die zin zijn ze dus ook bij voorbaat reeds ‘gered’.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
Mensen zullen meer teleurgesteld zijn in de dualiteit, de schande en veroordeling van hun religieuze overtuigingen.  Goed en kwaad.  Recht en onrecht tegenover elkaar. Wanneer de ziel de tweede chakra doordringt, creëert ze een omwenteling in de manier waarop je relateerde met elk deel van je leven.  Het is een poging om diepere waarheden te onthullen, zodat je kunt reageren en naar diepere verbintenissen en oplossingen kunt bewegen.
De middagen kon ik op de poli kon ik de ogen amper open houden. Bij het schrijven van een routine recept voor ijzertabletten en vitamines viel soms de pen even stil; de laatste letters waren steeds kleiner geworden en het eindigde met zomaar een doelloos haaltje; daarna kon ik weer verder schrijven. Een paar recepten later had ik halverwege een regel de indruk dat het papier overging in een stuk strakgespannen vruchtvlies zoals wanneer je van kauwgom een grote bel hebt geblazen. Ik vroeg me al even af of ik langs de bovenkant of langs de onderkant van dat vruchtvlies verder moest schrijven, totdat ik me realiseerde dat ik bezig was in slaap te vallen. Ook moest ik af en toe bij iemand de pols tellen. Dat is vijftien seconden tellen, dan x 4 en dan heb je de polsslag per minuut. Bij één patiënt moest ik tot vier keer opnieuw tellen omdat ik binnen de vijftien seconden de tel was kwijtgeraakt. Gelukkig gaat het dat om routinerecepten en routinehandelingen en ik hoop maar dat de patiënt, bij wie ik zolang met een ernstig gezicht de pols telde met de ogen dicht, heeft gedacht dat ik het allemaal erg aandachtig en zorgvuldig deed.
Een tweede manier waarbij organismen elkanders gedrag kunnen modifiëren bestaat in niet-fysische interacties waarbij de interagerende organismen elkaar oriënteren binnen hun respectievelijk cognitief domein (het geheel van mogelijke interacties tussen een individu en zijn omgeving waarover dat individu beschikt). Zulke oriënterende interacties zijn communicatief: organisme A oriënteert het gedrag van organisme B naar een deel van zijn cognitief domein, zonder echter het verloop van diens gedrag te specifiëren. Hierbij wordt geen aaneengekoppelde keten van interacties uitgelokt zoals bij gedragskoppeling: immers het eventuele gedrag van beide organismen hangt af van de uitkomst van hun onafhankelijke maar toch parallelle interacties binnen hun eigen respectievelijke cognitieve domeinen. Het eerste organisme genereert met zijn gedrag een perturbatie die het tweede organisme ertoe brengt zich in zijn eigen cognitief domein te gaan oriënteren. De niet-linguïstische oorsprong van communicatief gedrag is merkbaar aanwezig bij veel dieren die met hun zichtbaar of hoorbaar gedrag coöperatief handelen bij een soortgenoot of soortgenoten uitlokken: b.v. een alarmgsignaal bij het waarnemen van een vijand; de coöperatie bij vogels, dolfijnen en primaten. Communicatief gedrag kan zich alleen ontwikkelen als de cognitieve domeinen van de interagerende organismen (hun ‘leefwereld’) in ruime mate samenvallen en vergelijkbaar zijn: een consensus-domein van coöperatieve interacties kan worden gevormd (een natuurlijke taal). Het gaat hierbij niet om de transmissie van informatie en al evenmin om de beschrijving van een onafhankelijk van ons bestaand universum waarover de dieren ‘spreken’. Taal is niet denotatief: het verwijst naar niets, het oriënteert de aangesprokene in zijn cognitief domein maar verwijst als dusdanig niet naar entiteiten die onafhankelijk buiten ons bestaan. Communicatieve interacties zijn intrinsiek niet-informatief, in de zin dat de ‘informatie’ geenszins de vorm bepaalt (‘in-form-eert’) van het antwoord van de aangesprokene. Vermits binnen de visie van de autopoiesis de activiteit van een zenuwstelsel nooit met een ander zenuwstelsel kan worden gedeeld, kan er niets ‘gecommuniceerd’ of overgedragen worden. De wijze waarop de aangesprokene zich oriënteert binnen zijn cognitief domein, is onafhankelijk van wat de ‘boodschap’ voor de spreker betekent. De consensualiteit gebaseerd op de vergelijkbaarheid van de cognitieve domeinen van de sprekers, komt wel over alsof de communicerende organismen een gemeenschappelijke wereld delen. Maturana & Varela’s analyse is een biologische, geen psychologische: het doet dan ook niets af van wat wij in onze schets van de mentalisering over gemeenschappelijkheid hebben gezegd. Dus, om samen te vatten: in de oriënterende interactie veroorzaakt het sprekend gedrag van organisme A in het zenuwstelsel van organisme B een specifieke activiteitstoestand dat de relaties belichaamt die in de interactie zijn gegenereerd en zo het gedrag van organisme B ‘representeert’. Als organisme B dan doorheen zijn structurele plasticiteit kan interageren met deze ‘representaties’, dan heeft zich een linguïstisch domein gevormd. Als een jager vingerwijzend tegen een ander zegt: ‘Zie, een beest’, dan gaat de andere jager zich oriënteren en richten binnen zijn mogelijkheid aan gedragingen en coöperatief gaan kijken in de richting van de uitgestoken vinger van de eerste (maar in principe kan hij evengoed niet kijken).
23. Op zoek naar wakkerschudmomenteninspanningen men zich getroost om alles zo goed mogelijk te testen. Alsgebruiker van software hou je het zelfs niet voor waar als je kijkt naar hetaantal computerproblemen dat u en ik dagelijks ondervinden. Bijnadagelijks komen er nieuwe theorieën bij over het zoeken naar fouten.Wie in die wereld werkt, weet dat de theorie van het testen van softwarevaak flirt met de grenzen van wat we met onze kennis vermogen.Immers, je hebt maar één fout nodig om aan te tonen dat een program-ma niet juist werkt. Maar je kunt met geen honderden testen uitsluitendat er niet ergens een fout verborgen zit. Het is een filosofische discussie.De meeste ernstige softwareconstructeurs besteden veel energie aan hettesten van software. Toch zijn het de eerste gebruikers die reeds na eentiental minuten de eerste problemen ervaren.En opnieuw komen we dit woord tegen: ervaren. De ervaring lijkt aan tevullen daar waar de kennis tekortschiet. Pijnlijk is het natuurlijk als dieervaring een catastrofe is. Een foutje in de boekhouding is misschien ver-velend, maar erger is het als een Airbus A320 neerstort op basis van eenfout in het softwaremodel.ii De software die de hoogte moest meten enaan de piloot meedelen, baseerde zich helaas niet op ware gegevens,maar gebruikte oude data die in zijn geheugen zaten. Hierdoor dacht depiloot dat hij op 100 voet vloog, terwijl hij op 60 voet aan het vliegenwas. Balans: drie doden. Het ging om een demonstratievlucht.Toen ik nog het beroep van softwaretester uitoefende, moesten we voornieuw ontdekte fouten door gebruikers een extra test maken en die dantoevoegen aan de batterij van testen waar elke nacht de nieuwe versie vande software tegenaan moest worden gehouden. Die werden toegevoegdaan een bibliotheek voor analytisch bedachte testen op basis van risico-analyse en technologische kennis. Het viel me toen al op dat de testendie academisch achter de computertafel werden bedacht, belangrijkergeschat werden dan de testen die gemaakt werden op basis van gerappor-teerde problemen van gebruikers. Die gebruikers lagen, met hun onwen-nig gebruik van de software, vaak zelf aan de basis van de miserie. Zodachten we toch. Het waren toch maar ‘toevallige’ fouten. Ze haddengeen intellectuele context. Ze werden als extra’s beschouwd.Dan had ik al moeten beseffen welke grote vergissing we aan het makenwaren. Wat rationeel bedacht werd, leek belangrijker dan wat de ervaringons vertelde. Waarom vonden we rationeel bedachte testen dan belang-rijker dan de proefondervindelijke? Omdat we kennis overwaarderen enervaring onderwaarderen. 13
‘Als gewoonlijk wend jij voor het met mij eens te zijn, maar bespeur ik in je woorden niets dan sarcasme en druipende spot,’ stelde Urendel vast. ‘Met zo’n wendbare tong, als een paling, moet je misschien op­passen. Voor je het weet heeft een op dit gebied minder gezegende gespreksgenoot hem uit je bek gerukt, mismaakte aap.’
A Million Little Bricks: The Unofficial Illustrated History of the Lego Phenomenon The author of The Unofficial Facebooker’s Social Survival Guide presents a nostalgic account that traces the history and legacy of LEGO from its inception in a Danish carpenter’s 1930s family workshop to its position as a market-leading, award-winning brand. Hardcove
Camping survival ketting zaag, 73 cm lang met twee handvaten. De ketting is een zelfde soort ketting als van een motor kettingzaag en is ijzersterk. Zaagt hout. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
De laatste regel die van alle ander regels verschilt is de regel die staat voor het feit dat mensen spontaan leven en in eerste instantie zich helemaal niet zo druk willen maken over regels. Op die manier kan men een lustig leven hebben langzaam tot het inzicht komende dat, ouder en wijzer wordend, er iets gedaan moet worden ten gunste van een rijpere en meer zelfverantwoordelijke manier van leven. Als zodanig kan het als normaal worden beschouwd dat men begint als een lustig beest dat uit is op het klaarblijkelijke van de materiële aantrekking. Hoe meer succesvol de lust zou zijn hoe groter de moeilijkheden van sublimatie en transcendentie daarna zouden zijn. Zo bezien kunnen materiële en spirituele ambitie elkaars spiegelbeeld zijn. Sommige voorzichtige individuen vallen wellicht in het geheel niet voor de uiterlijke aantrekking of hebben later weinig moeite mee daar weer uit te komen. Dat kan het voordeel hebben van een snellere vooruitgang op het sociale vlak terwijl men op zichzelf minder moeilijkheden ondervindt om met het materiële motief samenwerking te vinden. Waar de uitgesproken bekeerling zichzelf kan aantreffen bij het andere uiterste, er moeite mee hebbend evenwicht te vinden, kan het voorzichtige individu mogelijk meer succesvol zijn hoewel minder ervaren en bekend met de werkelijkheid van het materiële leven en de transcendentie. De voorzichtigen schijnen perfekt geschikt voor het vertegenwoordigen van tradities de gulden middenweg bewandelend terwijl extreme mensen als de waaghalzen van de zelfverwerkelijking perfekt geëigend lijken te zijn voor het doel van de hervorming.
45. Een managementmodel in de diepte De kikker en de oceaan14Een kikker leefde diep in een put. Hij was er ooit in gesukkeld toen hij die enekeer te ver sprong. Dat kan al eens gebeuren als je wat overmoedig bent. Hetwas een oude put, die door iedereen was vergeten. Wat aarde, mos en gras eneen beetje water dat verdampte wanneer de zon fel scheen en dat opnieuw aan-gevuld werd als het regende. De put was ideaal. Diep genoeg om beschermd tezijn tegen de belagers vanuit de lucht. De put was het koninkrijk van de kik-ker. En kikkers zijn al eens graag koning. Daarvoor zijn het kikkers.14 Dit verhaaltje werd geschreven op basis van een uitspraak van de Chinese wijsgeer Zhuangzi: “Hoe kun je aan een kikker, die op de bodem van een put leeft, de groot- heid van de oceaan beschrijven? Hij zal je niet begrijpen”. 35
Wekelijkse Packet of “Package Semanal” is zoals het is bekend in Cuba een term gebruikt door Cubanen om te beschrijven de informatie die is verzameld vanaf het internet buiten Cuba en opgeslagen op harde schijven worden vervoerd in Cuba zelf. Per pakketten worden vervolgens verkocht aan de Cubaanse zonder internettoegang, toestaand hen om informatie te verkrijgen …
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
De kaaslapje vlees van PhillySchotels die op een rek in de keukengootsteen drogenGrappig babymeisje die in glazen een boek lezen ketel Kokende kampvuurpasteiDit is dossier van EPS10-formaat Toeristenuitrusting voor het kamperen of wandelingReis met sneeuwschoenen wordt geplaatst dieDit is dossier van EPS10-formaat Toeristenuitrusting voor het kamperen of wandelingDit is dossier van EPS10-formaat Toeristenuitrusting voor het kamperen of wandeling
Pogingen om (zich) het Niets, de Chaos, God, etc. voor te stellen resulteren doorgaans in het geloof of de conceptie van een parallelle, transcendente wereld naast onze gewone fenomenale wereld. Speculaties zijn het, maar ze hebben doorheen de menselijke geschiedenis wel heel diepe voren getrokken. Het is psychologisch wel heel logisch, dat bestaan van een parallelle wereld. Wanneer we bijvoorbeeld onze ogen sluiten (en we doen dit meer dan meermaals per dag), zien we beelden (en horen geluiden) van een wereld die niet (b)lijkt te bestaan wanneer we onze ogen weer openen. In onze verbeelding zien we blijkbaar dingen die afwezig zijn, die er niet zijn. Straf! Die parallelle wereld wordt dan bewoond door hele en halve goden, geesten, aartsvaders, boeddha’s, lichtende lichtjes, spoken, demonen, duivels, met de aarde botsende kometen of asteroïden, nevelsluiers en andere schrikbarende monsterachtigheden. Een goed gekend en steeds opnieuw aangehaald voorbeeld van zo’n parallelle en transcendente wereld is Plato’s Ideeënwereld. Plato vertrok niet vanuit de ervaringen die hij opdeed wanneer hij zijn ogen sloot, maar van het gegeven dat een reeks dingen grosso modo dezelfde wiskundige hadden. Ronde dingen hadden dan volgens hem de ideale vorm van de cirkel gemeen. Hij dacht dan ook niet na over wielen, muntstukken of regendruppels, maar over dé cirkel. Hij hield zich niet bezig met merries, hengsten en veulens maar met het idee Paard. Plato’s Ideeën zijn ideale en perfecte vormen. Doorgaans vergeet of weet men niet dat Plato zich liever “wiskundige” dan “filosoof” noemde. Aan de voordeur van zijn Academie hing geen bordje “Verboden voor niet-filosofen!” maar wel eentje dat bezoekers er streng op wees dat alleen wiskundigen (“mathèmatikoi”) zich toegang mochten verschaffen tot de ruimte achter de ingangspoort. Plato’s Ideeënleer is dan ook in de eerste plaats een wiskundige vormleer, een leer van de vormen (“morphai”), het was een morfologie, een filosofische vormkunde.[i]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *