“bug in overlevingsuitrusting gratis overlevingsuitrusting met gratis verzending”

74. Aanbevelingen Bij diagnose • Gewicht, lengte, gewichtsverlies (gegevens groeiboekje) • Spreek streefgewicht af Tijdens behandeling • Gewicht min. wekelijks, lengte 1x p maand • Monitor data in groeicurves (gewicht-naar-lengte, <1 jaar gewicht-naar- leeftijd) • Let op gewichtsverlies >0.5 SDS of >5%
Een zekere Don Carlos Gesell overnachtte in 1931 in Viejo hotel Ostende. Hij moest binnenkomen door een terrasdeur op de eerste verdieping omdat het gelijkvloers geblokkeerd was door het zand.  Andere toeristen vertelden dat het hotel dikwijls binnen moesten komen door een raam. Dit maakte van een verblijf in dit hotel toch iets opwindends en avontuurlijk. Omdat het ganse Ostende en Hotel Viejo Ostende project als een grote fantasy overkwam is het niet verwonderlijk dat een schrijver zoals Antoine de Saint-Exupéry zijn sprookje “De Kleine Prins” in kamer 51 van dit hotel schreef. De roman ‘Los que aman, odian’ van de bekende Argentijnse schrijver Adolfo Bioy Caseres speelt zich in dit hotel af. Hij verbleef hier regelmatig met zijn vrouw Ocampo.
Het leven kan kabbelend aan je voorbij gaan. Misschien voelt het allemaal helemaal niet zo onaardig. Het gaat wel z’n gangetje. Of houd je jezelf ergens voor de gek? Er is ergens een gemis. Je hebt het contact met het vuur in jezelf verloren. Je voelt je uitgeblust. Je hebt de zoveelste teleurstelling achter de rug. Je probeert je in de beslommeringen van de dag overeind te houden. Je blijft bij het oude vertrouwde. Je zit in een soort ‘overlevings’stand. Ergens voel je dat je iets zou willen veranderen maar de weerstand daartegen is groot. Veranderingen zijn een bedreiging voor je.
‘Wat hebben we in godsnaam aan administratieve optimalisatie, dame? We zitten in de loopgraven, om­ringd door een vijand die steeds dichterbij komt. Stel dat dit wapens zijn die op meerder manieren kunnen worden ingezet, wat zouden dan de mogelijkheden zijn?’
De vrouw legde een hand vol kleingeld op de toonbank. Er liepen kleine rode adertjes over de achterkant van haar hand. Haar vingers leken wat opgezwollen en de huid om haar zorgvuldig gelakte nagels stond strak. Die huid deed Berend denken aan frankfurters. Het vlees zou vast hoog en schril gillen, als hij die worstjes door zou hakken.
Toen ze langs de radiokamer liep hoorde ze de radio kraken. ‘Hallo, Harrald? Hallo? Hier Armena.’ Ariadne liep de kamer in. ‘De radio was stuk,’ ging de stem die zich als ‘Armena’ identificeerde verder, ‘maar ik heb hem kunnen repareren. Hoe is het bij jullie? Hier is het nu echt lente.’
Hij kampeerde op een klein heuveltje waar een paar bomen groeiden. Toen hij de haringen de grond in dreef raakte hij iets hards. Hij groef de losse aarde op en vond een klein metalen pannetje. Er waren eerder mensen op deze plek geweest. Hij groef verder en vond verschillende verweerde en verroeste voor­werpen, bijna onherkenbaar, en een versleten, plastic Barbie met lang, blond nephaar. Hij veegde de modder eraf en zette de pop rechtop tegen een van de bomen.
Je ziet het nu al gebeuren, zoals de Wikileaks schandalen …  de website die de geheime informatie van regeringen en leiders openbaart.  Dit alles leidt tot de revaluatie van keuzes en hoe ze dienen of niet dienen.
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
Wellicht één der grote vragen en uitdagingen bij mensen die ‘ontwaken’ en bewust worden, is hoe vrij te worden van de oude systemen en actief mee te werken aan de nieuwe wereld. En gelukkig zijn er steeds meer wegen en mogelijkheden om los te komen uit de beperkende en onrechtvaardige structuren die de oude wereld in stand houden. Er zijn ondertussen massa’s filmpjes te zien die helder maken hoe de vork precies aan de steel zit, dus niemand hoeft nog onwetend te blijven. Hier volgen er een aantal. Welbekend is The Story Of Stuff over de groei- en verspil economie die in snel tempo alle grondstoffen uit moeder Aarde leegrooft. Ook een topper is Money as Debtdie duidelijk maakt hoe de bankwereld is ontstaan en de nefaste en onrechtvaardige rol die rente en interest spelen. The Madness of a Lost Society vertelt kort en bondig hoe een statisch maatschappijmodel via duizenden, vaak verouderde wetten en plichten onze vrijheden afneemt. En Mondialisation, le travail pourqoui? gaat over het nut van werken in en voor een systeem dat uiteindelijk enkel gericht is om de oude wereld van consumptie, ego en hebzucht in stand te houden via afstompende slavenarbeid. Allemaal heel ontluisterend en bewustmakend.
Het lijkt nochtans vanzelfsprekend de leefgewoontes van de eerste mensen af te leiden uit het sociaal gedrag van de mensapen, in het bijzonder de chimpansees. En vinden onderzoekers bij dieren gedragingen die gelijkenis vertonen met soortgelijk gedrag bij de mens, dan wordt dit meteen biologisch-genetisch geduid, alsof het ganse gedrag van dieren aangeboren zou zijn en zij geen leervermogen zouden hebben. En in één beweging wordt dit homoloog gedrag van mensen dan ook maar als genetisch vastliggend beschouwd. Binnen zo’n evolutionaire redenering verbindt Barbara Smuts (1995) het ontstaan van het latere patriarchaat en het geweld op vrouwen rechtstreeks aan de woongewoontes bij de primaten: patrilokaal (meisjes verlaten om te paren hun oudergemeenschap of parent group, mijns inziens is het beter te spreken van de moedergemeenschap, omdat alleen het moederschap met absolute zekerheid kan worden vastgesteld; jongens blijven bij de oudergroep) óf matrilokaal (de meisjes blijven bij de oudergroep; de jongens verlaten hun oudergroep). Zij gaat ervan uit dat onze voorouders patrilokaal leefden, omdat onze naaste verwanten (orang-oetan, gorilla, chimpansee en bonobo) patrilokaal zijn, in tegenstelling tot de meeste zoogdieren en de meeste primaten die matrilokaal zijn. Van onze naaste verwanten zijn alleen de bonobovrouwtjes in staat mannelijke agressie te bedwingen, wellicht omdat ze de tijd krijgen hechte vrouwelijke coalities te vormen waar de mannetjes niet tegen op kunnen. Primatenmannetjes zijn doorgaans groter dan de wijfjes (seksueel dimorfisme, i.e. de fysieke verschillen tussen man en vrouw van een soort) en daar hoort de regel uit de dierenwereld bij dat hoe groter het seksueel dimorfisme, hoe groter de agressie tussen mannetjes en ook de agressie van mannetjes naar vrouwtjes. Hoge reproductieve variantie tussen de seksen (b.v. bij de primaten en bij de mens: mannetjes kunnen veel meer kinderen verwekken dan vrouwen) leidt veelal tot veelwijverij die maakt dat sommige mannen meer kinderen verwekken en andere mannen niet aan de bak komen, maar ze werkt via natuurlijke selectie ook seksueel dimorfisme in de hand: mannen gaan fysiek sterk van de vrouwen verschillen. Menselijke mannen zijn b.v. groter en wegen 12% meer: dat is een eerder bescheiden dimorfisme. Bij de meeste mensapen is het seksueel dimorfisme echter beduidend groter (uitgesproken typisch is dit voor de gorilla). De situatie van reproductieve variantie leidt tot een gevecht voor de vrouwtjes (die zijn door hun mindere vruchtbaarheid – menstruatiecyclus en periodes van zwangerschap – als het ware met minder). In deze rivaliteit en competitie zijn het de grote en sterke mannetjes die het halen, met als gevolg dat de eigenschappen van mannelijke grootte en sterkte selectief doorgegeven worden aan de volgende generaties en op de duur dus eigenschappen worden van de soort. Mannetjes gaan ook meer risico’s nemen en zich agressief opstellen tegen de ‘boss’, zoals we dat zien bij jonge chimpansees die op de duur de ‘boss’ gaan onttronen. Op die manier verhogen ze hun kans om te paren met zoveel mogelijk vrouwen en vermijden ze te falen in de reproductie. Analoog hieraan kan vastgesteld worden dat dieren die in hun eigen territorium niet genoeg voedsel vinden meer kans hebben zich voort te planten als ze het risico lopen in een vreemd territorium voedsel te gaan pikken en de agressie van de leden van de andere soort of groep trotseren. De succesvolle weerstand van de bonobovrouwtjes tegen mannelijke agressie laat evenwel zien dat seksueel dimorfisme dus niet altijd leidt tot een situatie waarbij het altijd de grotere en sterkere mannetjes zijn die winnen bij een agressief interseksueel conflict.
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
‘Juist door ons openlijk over het pad te voeren, heb je onze voortijdige ontdekking begunstigd en onze tegenstanders in de kaart gespeeld,’ stelde Harbrand op rustige toon. ‘Tot zover komt je gedrag overeen met mijn verwachtingen.’ En nu gaf hij de dwerg eindelijk de eerste van de trappen onder zijn achterste die hij hem in het vooruitzicht had gesteld, zodat Eochaid met zwaaiende armen half naar beneden tuimelde, het laatste deel van het pad af naar de Toren, waaruit overigens geen enkel teken van leven kwam.
Vanuit dit inzicht kan de notie volgen dat ieder mens als de noodzakelijke kontrole kan fungeren, daar iedere persoon als een vergrootglas van het goddelijke zou kunnen werken. Ook b.v. criminelen hebben een bepaald idee van gerechtigheid waar men zeker van kan leren als het aankomt op het bewaken van de limieten der uitputting. Het systeem ondersteunend danwel een kultureel alternatief ondersteunend, perfekt rechtgeaard of niet; het met het lichaam gaan tot een bepaalde limiet kan het best onder begeleiding van anderen geschieden. Jongeren b.v. die hun lichaam uitputten in een sfeer van drugs en snelle muziek zouden in hun pogingen te genieten vast kunnen lopen heimelijk minachting koesterend jegens de generatie vóór hen die ook de grenzen van die aktiviteit hebben verkend. Het wiel opnieuw uitvindend doen zich ook het zelfde soort van ongelukken voor in het misbruik van drugs b.v. Dit soort van destructieve vervreemding gebaseerd op leeftijdsdiscriminatie of een generatiekonflikt moet en kan worden overwonnen door middel van een orde die de verschillende generaties, vormen van status (afb.) en beroeps-identificaties (afb.)met elkaar verbindt. Alleen door middel van een bewuste bekentenis tot het geheel van van het menselijk vermogen kan het noodzakelijke evenwicht worden gehandhaafd zodat de limieten duidelijk, aanvaard en bekend zijn. In dezen is eenvoudig duidelijk zijn liefde. Om symmetrie te hebben, complementariteit ofwel parallel te zijn in relationeel functioneren onder begeleiding, is van secundair belang. Te onderwerpen , het door te praten of gelijk te zijn in onafhankelijkheid zal een natuurlijke evolutie vinden als eenmaal de orde of het communicatiekader duidelijk is. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *