“biohazard overlevingsuitrusting zombie water filtratie overlevingsuitrusting”

Ik moet altijd bijna hardop lachen wanneer ik in een roman (zijnde Louis-Ferdinand Céline “Mort à credit”) lees dat manlief en vrouwlief tijdens een hoogmis van echtelijke ruzie of partneroorlog met borden of vazen naar elkaar gooien. Zelf heb ik het nooit mogen meemaken. Ken het fenomeen in zijn gevisualiseerde vorm alleen vanop 1960-ste televisie, in die zwart-witfilms uit de pionierstijd van de “cinema”. Komedies zoals die van de “dikke en de dunne”. Verklaart vermoedelijk waarom ik me nu nog altijd hartelijk vermaak wanneer borden en vazen heen en weer vliegen.
Liefde ontsnapt aan de rede, daarom moet men uit de gedachtenvolle hemel naar de gedachtenloze aarde afdalen en niet andersom naar het schijnt. Dit zijn de processen die men inductief noemt, van het het specifieke van een materiële positie naar het algemene van een gemeenschappelijke ziel en deductief, van het algemene gelijk gericht zijn naar het specifiek aangepaste.(afb.). Religieus, politiek en wetenschappelijk is het deductieve proces de weg van de zelfverwerkelijking. Religie verafschuwt een God of een toegewijde die niet uit de hemel wil nederdalen en geen offers wil brengen, politiek verafschuwt men diktators die induceren naar een algemeen begrip dat als een angst, een diktatuur, een absolute vorm van oplegging of een verlies van de individuele vrijheid van expressie uitwerkt. Wetenschappelijk wordt de induktie gekoesterd om algemene natuurwetten te vinden, maar de naturalistische aandrift van de wetenschap die aanzet tot aanpassingen, toepassingen en specifieke uitkomsten en gebruik suggereert dat wetenschap zonder een effect niets dan bedrog is. Wetenschappelijk is het gekonkludeerd dat induktie alleen maar naar de ziel en zijn ethiek voor zichzelf mag bestaan terwijl de rest eenvoudigweg is gebonden aan zijn deductieve feitelijkheid in bij voorkeur een waardevrije keuzewerkelijkheid. Het doel van het niet-denken in de liefde geeft klaarblijkelijk een overmaat aan filosofische en ethische complicaties aan de wijsheid die aan het handelen vooraf dient te gaan. Voor moeder natuur is het allemaal relatief en tijdelijk daar ze haar werkelijkheid zou voortzetten wat onze kulturele complicaties ook mogen wezen. De konklusie van allen die de liefde bedrijven is ook hetzelfde: laat de natuur zijn gang gaan, alle moeilijkheden komen er voort uit als je dat blokkeert. Oudere kinderen zouden dus liberaal moeten worden behandeld ze voor zichzelf ervaring laten opdoend met wat goed en slecht is. Vertrouwen en de relatie behouden is het allereerste belang. Daartoe is het gezegde ‘de tijd zal het leren’ de gemeenschappelijke overtuiging. Filognostisch kan het vage worden overwonnen door de waarheid op te merken dat de mens eerst induceert naar de orde van de ethische discipline (God) en dan nederdaalt naar zijn eigen persoonlijke en uniek deductief gelijkrichten van de plicht. 
Vijftien jaar geleden waren we onafscheidelijk, Janneke en ik, twee durfal-meiden van veertien. We kenden alle plekjes rond het dorp, vooral die waar we niet mochten komen. De vervallen cementfabriek met zijn bekladde ‘gevaar’-borden, de dichtgetimmerde ingangen van de half ingestorte kalksteengroeve.
‘Dit moet ongeveer de goorste plek zijn waar we ooit geslapen hebben.’ Zohra grinnikte. ‘Weet je nog, al die keren dat we onder de ijzeren brug lagen? Tussen de gebruikte condooms en heroïnenaalden? Of die keer toen we een huis gekraakt hadden in Doel? Gerrit en Savannah hadden er een echte smeerboel van gemaakt. Overal lagen sigarettenpeuken en scherven van bier­flesjes. En net toen je dacht dat het niet erger kon, liep Karstens LSD-trip helemaal fout en begon hij in zijn broek te schijten tot de bruine drab uit zijn broeks­pijpen stroomde.’
In 1908 kwamen de Belgen Fernand Robette (Fernando Robette) en Augustin Poli met het plan om in Argentinë een zusterstad naar het model van Oostende in België te bouwen. Ze kochten 14 km2 duingebied en velden van landeigenaar Don Manuel Guerrero. Later engageerde de Fransman Jean Marie Bourel zich ook voor het project. Een onderdeel van het plan was ook om 500 Belgische families naar Ostende in Argentinië te laten verhuizen om daar een nieuw leven te starten. Hiermee wilden ze het voorbeeld volgen van Pedro Luro die een aantal Baskische families naar Mar del Plata kon lokken.
Socialiseren wordt makkelijk vergeten door diegenen die werken vóór alles plaatsen. De samenleving heeft een eigen ritme en vanwege die golflengte kan je het makkelijk nalaten te socialiseren, hetgeen jammer is aangezien het op zichzelf nog zo slecht niet was. Met een andere indeling van het echte solstitium tot solstitium-jaar in b.v. 24 vijftiendaagse perioden, twaalf maanden tellende van dertig dagen en 48 weken met vijf extra dagen gelijkmatig verdeeld (behalve midzomers ,zie tabel), kan men met een eigen ritme opponeren en socialiseren zonder verloren te raken in de romeinse stijl van veroveren met de oude kalender. Een andere truuk is je dagschema af te zetten tegen de positie van de zon door een horloge op de zonnetijd in te stellen (zie tabel). Deze truuk verslaat de politieke dominantie van de standaardtijd. Socialiseren is niet vrij van hypnotische aantrekking die een ritme van zichzelf bestiert zo dat ieder systeem zijn eigen truuk heeft om het andere te niet te doen. De complexiteit van de moderne cultuur vormt een uitdaging en met alle experimenteren zou het socialiseren niet moeten worden opgeofferd. 
Er kunnen twijfels en angsten naar boven komen, zodat ze gekoesterd en getransformeerd kunnen worden.  Periodes van zelftwijfel.  Overlevingsangsten, maar niet zeker wetend waar dit vandaan komt.  Dit is afkomstig uit de kern van je wezen.  Er zullen veel Openbaringen zijn die je zullen inspireren.
In de schemer zag ze lichamen die in de kooien gepropt waren. Hier en daar stak een stuk been of een stuk arm uit. Sterre voelde haar maag rommelen toen ze zag dat die gestript waren van vlees en dat enkel rafelige huid, botten en pezen over waren.
67. 65 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? Voor het werken aan herstel vanuit EPT is het ten eerste belangrijk te weten en te benoemen wat een gezonde partnerrelatie is. Zoals eer- der al is genoemd, is het belangrijk dat de partners gelijkwaardig zijn en een volwassen relatie met elkaar hebben. Een relatie waarin de zorg voor zichzelf zowel als de zorg voor de partner serieus genomen wordt (+Z, +A). Dat individuele verschillen in wensen, gevoelens en verlangens worden gerespecteerd, betekent niet dat ze van elkaar ook geaccepteerd wor- den. Door strijd en overleg hierover verdiept de relatie. Als ervarings- gerichte therapeut kijk je naar de interactie, het proces tussen de partners. Als therapeut dien je als voorbeeld: hoe geef je persoonlijk leiding aan een gesprek? Het is goed om als therapeut een eigen visie op de cliënt en zijn probleem te hebben. Je moet goed zicht hebben op datgene wat de cliënt in moeilijkheden heeft gebracht, en wat er nodig is voor de cliënt om daar weer uit te komen. Daarbij is het van belang dat je concreet te weten komt wat zijn probleem is. Zo kun je vervolgens een eigen visie ontwikkelen op basis van je eigen hypotheses en conclusies. Je zoekt als therapeut naar de verschillen tussen de cliënt en jezelf in een aantal aspecten: • tussen wat de cliënt waarneemt en wat je zelf waarneemt; • tussen wat de cliënt ervaart en wat je zelf ervaart; • tussen wat de cliënt denkt en wat je zelf denkt; • Tussen wat de cliënt vindt en wat je zelf vindt.
Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.
‘Oooh, ooh, is dat waar het allemaal om draait. De aandacht, dat jij de geschiedenisboekjes in gaat als de laatste mens op aarde. De grote Leaf, weldoener voor de aarde. Je wilt helemaal niet bij je geliefde aarde­moeder zijn. Je geilt gewoon op aandacht.’
Ik vind het persoonlijk niet iets waar ik mee uit de voeten kan. Ben er wel eens voor gevraagd, maar het spelen op de tijd dat het bandje afloopt, afwachten op mijn tijd om een solootje in te brengen, en dan nog bepaald in lengte door de duur die het bandje je toelaat, nee dat is niets voor mij.
Als ik dat wilde voorkomen, kon ik mijn bezoeker maar beter niet te woord staan. Ik zuchtte diep. Het was niet de eerste keer dat dit me geflikt werd. De vrouw die ik destijds had gesproken, had erom moeten lachen. De computers hadden nog steeds moeite met kunstenaars, was haar verklaring. Die begrepen ze niet. Ik besloot het risico op nog zo’n afspraak maar te nemen. Als ik weer aan dezelfde psychiater werd toe­gewezen, zou dat geen enorme ramp zijn.
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
40. KLIK PROfiel • Het PROfiel is beschikbaar op het moment dat de kinderen (≥ 8 jaar)/ouders het PROfiel online ingevuld hebben • Het is daarom mogelijk om het PROfiel voor het consult te bekijken • Ouders en kinderen kunnen zelf de items van het PROfiel terugzien op de website • Zij zullen de grafieken niet te zien krijgen. Die zijn alleen voor de artsen, verpleegkundigen of psychologen bedoeld • Tijdens het consult het PROfiel opvragen en bespreken
“Het is heel eenvoudig,” zei Louis, “en zo gewoon, helemaal niet gezocht. Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en – tik! – de nek breekt. Dood. Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet, zegt de vader, we stoeiden. Maar dan moet u toch iets bijzonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, – zo – en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. Toen wisten ze in elk geval waar het vandaan kwam. Aardig hè?” Zij lachten.
Recyclage is het grote toverwoord geworden, maar wat betekent het eigenlijk? Is iets dat niet recycleerbaar is, schadelijk voor het milieu? Kernafval ja, maar een beetje plastic? En de rotstekeningen in Lascaux en de piramiden van de farao’s die laten zich tot ook al eeuwen niet recycleren! Plastic is ironisch genoeg juist heel duurzaam! Ik propageer hier geen plastic: ik wil er enkel op wijzen dat ecologisten zich soms laten vangen in de interne tegenstrijdigheden van hun visies. Achter veel milieuproblemen verbergen zich bovendien dikwijls heel aanwijsbare belangenconflicten tussen diverse bedrijven en firma’s die alle al even kapitalistisch op winst uit zijn. Er wordt nu al hier en daar geprotesteerd tegen neveneffecten van de aanwending van steeds meer landbouwgrond voor de teelt van koolzaad als bron voor biobrandstof. Wat indien kernenergie inderdaad zou kunnen geproduceerd worden zonder gevaarlijk radioactief afval? Moeten we dan de bio-KMO’s begunstigen en beschermen tegen het grote Electrabel-Suez? Of van de energieproductie een openbare dienst maken?
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).
‘Zomaar, heer,’ zei Eochaid. ‘Gewoon een praatje om de tijd te doden.’ Hij draaide zijn hoofd om zijn onschuldige lach te laten zien, en stopte even met peddelen. Aangezien Harbrands soldaat aan het andere eind van de boot gewoon doorpeddelde, maakte het scheepje onmiddellijk een zwenking naar stuurboord. Urendel greep in paniek beide boorden vast, verhief zich een eindje van zijn doft, zag in dat dit zinloos was en zakte weer neer. Dit alles verhoogde de instabiliteit nog; het bootje schommelde en dreigde even te kapseizen, zodat Harbrand vloekend orde moest scheppen. ‘Blijf zitten!’ schreeuwde hij tegen de monnik, en tegen Eochaid: ‘Doorroeien, hondsvot!’
‘Geloof je het zelf? Volgens mij zijn je kansen al verkeken. Want laten we wel wezen, Groot-Alloceur: met je lichaam van nanobots, en je gedistribueerde draadloze neurale netwerk, en al je kunstjes, ben en blijf je nog steeds maar… een mens.’
Ik zeg niet dat Wurmwater het hiernamaals is. Ik weet niet hoe heet de hel is, of wat de onderscheidende karakteristieken van het vagevuur precies zijn. Deze havenstad lijkt in ieder geval niets op de beschrijvingen die ik wel eens heb horen geven van de hemel of het paradijs. Maar misschien komt deze poel des verderfs een rechtgeaarde zondaar juist wel hemels of paradijselijk voor. Wie zal het zeggen? Ik in ieder geval niet. Ik ben maar een eenvoudige straatzangeres, geen geleerd theo­loog, predikant of moralist.
Urendel kon nauwelijks de moeite opbrengen om naar de houten zoldering boven hun hoofd te wijzen. ‘Met de heks Cynethryth mee,’ zei hij met volle mond. ‘Je zou toch zeggen dat hij haar hoofd ook hier kan afslaan. Maar nee. Ze zijn al net zo lang weg als jij. Misschien wil hij haar eerst nog bezitten?’
Ik ben zeer vereerd dat hij mij verkiest. Hij is een belangrijke Heer en een plezierige minnaar. Hij heeft een witte sik en een rij kleine stekels die uit zijn rug groeit en die alleen ik mag zien en aanraken. Ik wilde dat hij geen demon was.
Daniëlle stond op. ‘Die fundamentele drijfveren, die iedereen heeft… móet hebben… die zullen je in leven houden. Tot de dag dat jij jouw persoon­lijke drijfveer zult vinden. Je doel.’ Ze pakte haar krukje. ‘Over tien minuten zullen al je blokkades opgeheven zijn: dan zijn je mobi­liteits- en wapensystemen ook weer actief.’
‘U heeft veel staan en alles is prima onderhouden. Ik stel voor dat u zelf de meting uitvoert.’ Ze diept een vouwscherm op uit haar tasje en klapt het uit. ‘Ik heb alles op de foto, dus niet smokkelen, hoor.’
Ik heb het meegemaakt dat aan de toog van dat KultuurKaffee twee jongeren (studenten ongetwijfeld) ietwat luidruchtig (zoals het daar paste) zaten te discussiëren met een oudere man met grijs haar. Het ging over kernenergie, geloof ik. Na een uur of zo waren ze op een dood punt gekomen en vroeg één van die studenten aan de ouwe heer: “Wie zijt gij eigenlijk?” Gij dus, niet U! “Ik ben hier de rector,” zei ie alsof hij zei: “Hmm, die pint smaakt me.” Dat was Oscar Steenhout in 1987, of zo.
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Met veel gespetter baande de opgelapte dinghy zich een weg door de branding. Zout water prikkelde Ferdi’s lippen; zijn ogen knipperden. De roestige buiten­boord­motor brulde, haperde, sloeg weer aan, terwijl achter ze vette blauwe rook walmde. Met één hand hield hij zich vast aan de tros die langs de oranje rubber boorden was gespannen; met zijn andere wees hij naar de einder.
In een maatschappij die zich steeds sneller ontwikkelt en daardoor steeds sneller verandert, stellen scholen ook de inhoud van opleidingen ter discussie (van Kan, 2009). Dit is een veel gehoorde trend in het onderwijs. Daarom moeten studenten duurzaam leren en het liefst om een leven lang te leren of in ieder geval lerend willen werken Onstenk, J. (1997). Wat is dan dat duurzaam leren en wat leren de leerlingen dan. Voogd en Roblin (2010) presenteerde zeven vaardigheden voor de 21e eeuw die hierbij aansluiten: Samenwerken, Probleemoplossend vermogen, ICT geletterdheid, Creativiteit, Kritisch denken, Communiceren, Sociale en culturele vaardigheden.
De uitbater van Het Spuigat is een kleine man die Mumbai genoemd wordt, naar de stad waar hij ooit geboren was. Hij doet denken aan een poetsgarnaal met zijn kruiperige, springerige bewegingen. Ook zijn stekelige doorgegroeide bakkebaarden en de sprietige spierwitte wenkbrauwen- herinneren aan de kleinste der kreeftachtigen.
De computer in mijn contactlens tekende een lijn­patroon over het oranje chassis van de maai­machine, met een rood oplichtende cirkel vooraan, waar het graan werd afgesneden. Ik liep ernaar toe en bukte voorover. De keramieken bladen waren afge­knapt. Midden erin als in een wit vogelnest bevond zich een metalen bol, aan één zijde zwart­gebla­kerd, door­sneden met kaarsrechte littekens. Er hadden antennes aan gezeten, maar daar resteerde er nog slechts één van, geknakt als een strohalm. was nieuwsgierig wat het kon zijn, maar eerst zond ik de beelden door naar de speciale keramiekprinter, met een verzoek om nieuwe messen volgens de specificaties.
Het leven kan kabbelend aan je voorbij gaan. Misschien voelt het allemaal helemaal niet zo onaardig. Het gaat wel z’n gangetje. Of houd je jezelf ergens voor de gek? Er is ergens een gemis. Je hebt het contact met het vuur in jezelf verloren. Je voelt je uitgeblust. Je hebt de zoveelste teleurstelling achter de rug. Je probeert je in de beslommeringen van de dag overeind te houden. Je blijft bij het oude vertrouwde. Je zit in een soort ‘overlevings’stand. Ergens voel je dat je iets zou willen veranderen maar de weerstand daartegen is groot. Veranderingen zijn een bedreiging voor je.
Opnieuw een schreeuw, nu vanuit de keuken. Het geluid hield aan en begon te pulseren, alsof de adem in vlagen uit iemands longen werd gedrukt. Berend rende naar achteren en zag Willem grote brokken rund in de elektrische gehaktmolen gooien. Toen het vak boven op de molen vol was, draaide hij zich om en begon het varkensvlees dat op de werkbank lag in stukjes te snijden. Het malen van de vleesmolen kon het pul­serende geschreeuw van het vlees niet overstemmen en daarbij voegde zich nu de korte, droge kreten van de hamlappen. Berend klemde zijn handen om zijn hoofd. Vaag hoorde hij ergens het winkelbelletje en daarna zijn naam. Verdwaasd liep hij naar de winkel, waar de oudere meneer met zijn hondje aan de andere kant van de toonbank stond. De hond gromde.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *