“beste overlevingsuitrusting voor op de camping militaire kwestie overlevingsuitrusting”

‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
16. 14 ving. Voor je het weet zit je net als je verslaafde partner in een isole- ment, omdat je nergens met je vraag naartoe kunt en durft. Bepaald gedrag, zoals het kijken van porno, dat in de ene relatie zon- der probleem of zelfs met plezier wordt geïntegreerd, kan in een ande- re relatie reden vormen voor scheiding of diepe onzekerheid bij de partner. Het kijken van porno wordt door veel partners als vreemd- gaan ervaren (Van Rijsingen, 2008). Of het gedrag nu het bekijken van pornobeelden betreft of echte sek- suele contacten, of het kortdurend of jarenlang wordt beoefend, of het om romantische relaties gaat of alleen maar om seks, maakt voor de mate van kwetsing niet zo veel uit. Vrouwen kunnen door het stie- kem plaatjes kijken van hun man net zo van slag zijn als anderen die horen dat hun man al twintig jaar andere vriendinnen heeft. Al de statistieken en feiten maken iemand nog niet seksverslaafd. Juist de enorme anonimiteit zorgt ervoor dat het niet goed te kwantificeren is hoeveel mannen en vrouwen daadwerkelijk verslaafd zijn. Het feit dat iemand überhaupt af en toe porno kijkt zou al problematisch kun- nen zijn binnen een relatie. Waar ligt de grens? In conclusie is de belangrijkste vraag die een partner zich moet stellen, hoe je het probleem zelf definieert en hoe groot het probleem binnen jullie relatie is. Seksverslaving behandelen als symptoom Er zijn diverse online vragenlijsten verschenen (zoals http://www.ben- ik-seksverslaafd.nl/heb-ik-hulp-nodig.html) die zich vooral richten op symptomatische klachten. Zulke vragenlijsten zijn in eerste instantie belangrijk om het probleem te constateren. Als er daadwerkelijk een probleem is, behandel je dit dan als een symptoom, zoals in het 12-
In het belang van de ziel en het materiële lichaam zweren mensen samen in allianties op het gebied van de politieke en religieuze werkelijkheid. Ter wille van het ego creëert de wetenschap anderzijds werkend in allianties van vriendschap en komplexen van ontkenning meer hoofdpijn en verbijstering dan er was voor die onderneming. Het is met vrienden op de eerste plaats van belang zich niet te bekennen tot enige andere alliantie dan de huiswetenschap van deze of gene vriendschap. Men zal naar het ego van de alliantie hoe dan ook roddelen over alles en iedereen, maar om samen te blijven, moet de infectie van de politiek en de religie er buiten gehouden worden. Religie is een zakelijke overeenkomst van opvoeding, net zoals politiek een zakelijke overeenkomst van materiëel bestuur vormt. Vrienden behoren elkaar niet de les te lezen, omdat dat gedefiniëerd is als een twist of gevecht. Noch behoort men samen te zweren ter wille van een materiële uitkomst daar die politiek misdaad of subversiviteit wordt genoemd zonder formele bevestiging. Men moet niet van zins zijn de werkelijkheid te veranderen door religie in te stellen of een politiek motief op te leggen als je vrienden wilt blijven. Waar vrienden over praten is het meer of minder huishoudelijke van de wetenschap. Dit zal hen ego brengen en intelligentie-spelletjes in confrontatie waarmee ze hun ziel kunnen verspillen ter wille van de lol. Materiëel kan het nooit meer zijn dan kunst wat wordt besproken daar kunst de wetenschap van de vervreemding is. Te veel ervan zal alle vrienden verdrijven aangezien het allemaal ego is. Minder ter wille van het kunstzinnige en meer voor de burgerlijke ziel van de huiswetenschap zal duurzame vriendschap geven. Natuurlijk zal het burgerlijke geen duurzame vrede en geluk geven. Of men sterft in mindere of meerdere mate de druk van het nageslacht weerstaand of men zal lijden onder de verspilling van de eigen kultuur en intelligentie vasthoudend aan het resultaat tot de dood al dat ego uit de ziel zal wissen. Het standhoudende burgerlijke is niet zo creatief behalve in het verwerven en bezitten, zodat op z’n best ze mooie verzamelingen vormt voor musea de vervreemding der kunsten in sympathie beschermend. Uiteindelijk zal de konklusie zijn: boven vriendschap is er alleen het principe van de volledige overgave aan het gebod van geëmancipeerde onafhankelijkheid in zelfgerealiseerde dienst aan de God en de ziel van de tijd. 
De oude dierlijke territoriale driften zitten nog in de genen van de mens, wat altijd al vanaf het begin van de mutering zich kenmerkt door strijd te voeren, de strijd om het bestaan die hoe langer hoe beter verfijnd werd naarmate de mens evolueerde.
This is a forward. For those interested in Supertramp I would suggest to check out “Gone Hollywood” and “Fool’s Overture” by the same band, but that’s just the tip of the iceberg of Supertramp. Anyone who knows me knows I wouldn’t forward trash. I only forward ammunition, as antidotes against present day matrix/ illuminati programming. When I go to the supermarket I sometimes want to put my fingers in my ears because of the meaningless trash they play to make people reckless consumers. It’s a battle about the ears. Much more than it was in the 70s and 80s. The new generations have opened the pits of hell, as was predicted. Arm yourself. It simultaneously goes along with ISIS.
In’Te gek, man, in Kuala Lumpur, al die straatjes vol eetstalletjes met hun eeuwenoude familierecepten. Lekker snaaien uit de traditie. En dan Bali, het eiland dat er uit ziet zoals het in de boeken staat weergegeven. Met die invriendelijke mensen en die superheerlijke nasi!’ Robert Kranenborg staat meteen weer het water in de mond wanneer je over Maleisië en Bali begint.
‘Stralingsniveau, biodreiging, mutatiegraad, veilige plekken, klimaat­verandering, migratiepatronen, geologische verschui­vingen, geboorte- en sterfte­cijfers?’ vroeg Ariadne. Haar gezicht bleef onbewogen tijdens de opsomming.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
Het ene inzicht volgt uit het andere: wetend dat de geest niet kan worden gescheiden van de anderen, wetend dat men er niet aan kan ontkomen zich te interesseren voor anderen, realiseert men zich ook dat elkaar helpen de enige manier is de realiteit te hebben zoals ze wil zijn. Het natuurlijk vermogen om te helpen ontkennend, zal de geschiktheid aanleiding geven tot doodsangst. Als je je handen niet gebruikt om te helpen zal je bang zijn ze te verliezen aangezien je heel goed weet dat alles wat wordt verwaarloosd er op achteruit gaat. Alleen maar je eigen belang dienend mag, zoals gezegd, het feitelijk motief naar anderen verduisteren, maar niet weerleggen. Het is in essentie de angst voor bevrijding en verlichting die het ego in de motieven van het duistere zal houden. Maar geen mens kan enkel in duisternis leven: men wordt gedwongen tot de werkelijkheid van het licht, de liefde en de mensheid.
En daar ben ik niet zo zeker van! De vraag wat Erwin precies tot zijn wan­hoopsdaad gedreven had, was het gespreksonderwerp van de week in het dorp. Helena had de vinger gewezen naar de andere kinderen in zijn klas. Pesterijen die te lang ongestraft bleven. En mis­schien had ze gelijk. Die ogen, dacht Samuel opnieuw, daar zat meer in dan een gekwetste jongen die te laat en te weinig hulp kreeg. Veel meer. Hij schudde zijn hoofd.
De variatie van soorten, van lichaamsvormen, van huidtekeningen en huidskleuren, kledingdracht en kledingkeuzes in Ebyon had haar de eerste keer met stomheid geslagen, evenals het aanzien dat de Lleroh hier nog steeds leken te bezitten; de gemengde wijken waarin verschil­lende rassen naast elkaar leefden; de openbare straffen en openbare executies van mis­dadigers, de prominente rollen die sommige Lleroh-mannen innamen.
Hij werd er zelfs een beetje idioot door. Ik bedoel maar, welke ezel gaat er nou achter een ranke gazelle aan met de allure van een fotomodel? Diversiteit is een zegen, maar eveneens een uitdaging. Ik kon ervan meespreken. Voor we het weten willen we te hoog mikken. Of te buitenissig.
Ze haalt haar schouders op. ‘Dat weet ik niet. Maar het is de regel.’ Ze buigt zich naar de grond om het handboek van de Kolossus op te rapen. ‘En voor de drie reuzen had het toch niet uitgemaakt, ze mogen niet meer worden gebruikt. Ik dacht alleen… als de andere nou genoeg geld kunnen opbrengen… dan kunnen we misschien voor de Kolossi ook de APB betalen.’ Ze zucht trillend. ‘Maar het heeft geen zin.’
An operator shall ensure that there are available for immediate communication to rescue coordination centres, lists containing information on the emergency and survival equipment carried on board all of his aeroplanes. eur-lex.europa.eu
Tegenwoordig hebben de democratische volksvertegenwoordigers dus principieel ‘auctoritas’ (gezag; autoriteit) in de zin dat ze namens een electorale achterban spreken of horen te spreken. De senatoren spreken namens een zekere ‘Idee van de Natie’. Sommige (conservatieve) grondwetspecialisten verdedigen zelfs de stelling dat ook de volksvertegenwoordigers moeten optreden op basis van die ‘Idee van de Natie’. Oorspronkelijk konden de kiezers vrij goed zien wat hun députés deden: ze spraken hen individueel of in groep aan om voor hen in Brussel één en ander in orde te brengen. Dit systeem nam naarmate de overheid werd uitgebouwd de vorm aan van het cliëntelisme waarbij leden van de achterban massaal binnen het staatsapparaat werden tewerkgesteld. Doorheen de jaren 1990 verdween het cliëntelisme om twee redenen: 1. de bestrijding van het cliëntelisme werd door de rechterzijde gezien als een manier om te komen tot de ‘ontvetting van de Staat’, een uitdrukking die in die jaren schering en inslag was; 2. de toegenomen actieradius van de media maakte dat de populariteit van een politicus afhing van zijn of haar optreden in de media en vanaf dan begon men politici te ‘verkopen’ met communicatie- en marketingstrategieën of kandidaat-politici aan trekken die op andere terreinen al van een zekere volksgunst genoten, de Bekende Vlamingen dus (BV’s). Wanneer Vlaams minister-president Luc Vandenbrande in 1993 met veel poeha aankondigde zijn dienstbetoon stop te zetten, was dat voor veel politieke waarnemers met een inzicht in de tijdsgeest dan ook geen verrassing. En sindsdien toont Herman Decroo, de kampioen van het cliëntelisme, met fierheid en nostalgie zijn kelder met de duizenden dossiers van mensen die hij op één of andere manier individueel geholpen heeft.
De grootste vijand van de liefde is de begeerte. Als mensen die de liefde bedrijven gehecht raken en elkaar willen bezitten, begint de ellende: je bent geen sexobject noch een vervanging voor de ouders, noch een hondje om aan de lijn te houden. Niettemin horen liefde en trouw bij elkaar. Integer blijven is de grootste uitdaging en om dit te bereiken moet de filosofie van als maar meer worden uitgebannen. Wees gelukkig met wat je hebt is het beste recept voor de liefde: je werkgever kan er een hekel aan hebben, de economie kan het verachten, de lust kan ervan walgen, maar iedereen weet dat gelukkig zijn de dingen dingen accepteren zoals ze zijn is. Natuurlijk is het niet realistisch in een roze wereld te leven de hele dag. Je moet de uitdaging aanvaarden etc. Maar dat is werk. De grondvesting van de liefde kan niet gemist worden. Als de werker de dienstknecht van de begeerte wordt, alleen uit op roem, kapitaal, kennis, macht, onthechting en schoonheid (afb.), wordt zijn leven een leugen. Begoocheld door de weelde van het goddelijke verlangt en begeert de arme ziel naar hartelust de ziel-afhankelijke geest van matiging, bescheidenheid, aardig en gezellig zijn vergetend, altijd denkend dat mensen houden minder belangrijk is dan ze op te offeren vanwege wat geld (wat kost een gebroken vaas?) of sex (wat is de urgentie?). Materiëel leven kan worden omschreven als het geloof in sex en geld., terwijl het echte van de mens slechts één omschrijving kent: liefde. Of er nu sex is of niet, geld of niet, als de liefde niet sterker is dan die twee, heeft men gefaald in de loyaliteit aan het ware zelf en is men aldus een levende leugen geworden. De ware moeilijkheid van de begeerte is de verslavende subculturele realiteit ervan. Eens een dief altijd een dief is niet iets van de veroordelende samenleving, maar iets van van de persoon zelf. Het vermogen missend zichzelf te corrigeren holt men van slechte trots naar ergere valsheid bergafwaarts gaande. Zoals eerder gezegd: zelfcorrectie is de essentie van het biologisch bestaan: geen aktie kan zonder worden gecoördineerd. Dit is niet anders naar het grotere van het leven of de mensheid. Dit vermogen missen is de oorzaak van alle neergang. Struikelen en vallen is heel normaal en bijna een levenslust. Religies In het bijzonder concentreren zich op het weer op staan niet bang zijnde voor een andere val. Politiek en wetenschap proberen te vergeven door de zwakheid te negeren het doel van de aktie als belangrijker voorstellend dan de manier waarop men het bereikt. Het is in feite hetzelfde principe van vergeven. Religie vergeeft in naam van God, de andere twee in naam van de toewijding. Het doel dat de middelen heiligt kan een snel en profijtelijk effect opleveren terwijl de religieuze behandeling nooit zo ver zou kunnen reiken. Ervan houdend dat beide manieren o.k. zijn, is het niet verboden een beetje gevaarlijker te leven. De gemeenschappelijke basis van de drie is een gewetensvolle bekentenis te leven wat er ook mis moge gaan. Aldus is de echte persoon filognostisch getrouwd met de orde bekennend: zonder leugens en bedrog ben ik helpen en delen toegewijd, zo waarlijk helpe mij God almachtig.  
Hoe meer je je best doet om het kwaad waarmee een ander op je afkomt te maskeren/ontkennen, en om te draaien naar goed; en ook, hoe meer je je daarin  uitslooft/investeert/inlevert (om die situatie goed te draaien), des te meer angsten je daar tegelijkertijd achter en mee kunt verstoppen, plus kunt ontkennen en  onderdrukken voor jezelf. Dat gaat ahw gelijk op (dubbel OP, zou je kunnen zeggen!).
Informatieblad van openbare basisschool De Wissel – vrijdag 6 februari 2014 De Hoop 3 1911 KX Uitgeest 0251-880707 info@dewisseluitgeest.nl www.dewisseluitgeest.nl Agenda 10 februari Wisselmiddag techniek
Opmerking: op dit moment ondersteunen we Rembours naar Saudi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. We sturen je een bevestigingscode naar je telefoon om te veriferen dat je contactdetails juist zijn. Zorg ervoor dat je alle instructies uit het bericht opvolgt.
‘Erwin is een goeie jongen,’ vervolgde ze. ‘Jullie zouden hem moeten beschermen tegen die rotzakjes die hem iedere dag weer het bloed onder zijn nagels vandaan halen, in plaats van hierheen te komen om hem van liegen te beschuldigen!’
Wij ontdoen ons dan ook niet van de indruk dat wij meegesleurd worden in een neerwaartse spiraal van regressie en repressie, van psychische ontwrichting en criminalisering van een numeriek en procentueel steeds groter wordend aantal individuen. Zoals ik zei: een ware burgeroorlog (zij het zonder zware wapens). En deze spiraal zal nog versterkt worden wanneer, zoals zo velen vragen, een grootschalige loonmatiging wordt doorgevoerd. Of wanneer grote getallen werknemers werkloos worden, zij het voor het merendeel voor een paar maanden tot een paar jaar, door de onderlinge concurrentie tussen grote ondernemingen die om het hardst herstructureren of wanneer de Europese regio’s en landen onder elkaar wedijveren om ondernemingen het aantrekkelijkste investeringsklimaat aan te bieden waarbij die ondernemingen nog jobs opleveren maar geen interessante lonen meer uitbetalen. Deze spiraal van sociale en culturele ontwrichting doorbreken betekent in onze ogen sleutelen aan de groeiende dualisering van de samenleving die steeds meer mensen dwingt naar overlevings- en expressiemiddelen te grijpen die haaks staan op de progressieve geest van samenwerking waarop elke samenleving en elke beschaving is gebaseerd.
poeh…..uh, in en rond de tijd van m,n scheiding enkele jaren terug kwam alles tegelijk op me af.er gebeurde dus heftige dingen in die tijd en zoals zo vaak…komt het in driexc3xa9n,althans bij mij was dat zo.
In 2011 inspireert de zwarte Zon in het 10de huis ons om je niet door externe autoriteit te laten vastzetten in een hiërarchische structuur, maar om verantwoordelijkheid te nemen voor het neerzetten van de structuur in je eigen leven. Het ervaren dat deze kracht en keuze altijd bij jezelf ligt, brengt de eenheid van de Bron binnen. Autonoom en in je authentieke kracht zijn, wordt dus ook gesteund door de Bron in 2011. Dit is normaal ook zo, maar in 2011 zal het afwezig zijn van autonomie, authenticiteit en je eigen structuur neerzetten veel totaler afbreuk doen en je in totale verwarring brengen. Het is ja of nee. Het je deze kwaliteiten bewust realiseren, dus dat je altijd gesteund wordt door de Bron om je eigen unieke weg te gaan, kan het hele proces als een cadeau omkeren en tot kristallisatie brengen. En dit kristalliseert dan weer uit in weten hoe te handelen voor je thuis en de evolutie van moeder Aarde. Dit is het cadeau dat de Bron ons geeft om vastgelopen processen voor 2011 vlot te trekken.*19
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
De volgende ochtend vroeg stak hij de Maas over, hoewel de scheidslijn tussen rivier en vennen vaag was, zodat hij maar zo ver mogelijk doorpeddelde. Tegen de tijd dat hij vaste grond bereikte waren zijn broek en mouwen kletsnat en koud geworden en zijn handen leken wel ijspegels. Zelfs met zijn dikke wollen wanten duurde het bijna een uur voor hij zijn vingers weer voelde.
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Hij staart omhoog naar de maan, die als een uitgeslagen wiel kaas aan de hemel schimmelt. Hij laat zijn kale schedel rusten tegen zijn bult alsof hij een kussen meedraagt tussen zijn schouderbladen. Zijn vingers verkennen het ruwe oppervlak van de schutting waar hij tegenaan leunt. Hij probeert een liedje te neuriën dat hij eerder die dag uit een draaiorgel gehoord heeft, maar zijn mond is te droog. Hij likt aan zijn gebarsten lippen.
‘Ik ga!’ hoorde Berend de volgende ochtend van onderaan de trap. Hij zag voor zich hoe Willem daar stond, met zijn jas al aan en zijn blik op de klok. Even later hoorde Berend de deur in het slot vallen. Hij kneep zijn ogen stijf dicht en wenste dat hij sliep, wat niet hielp. Hij stond toch maar op.
Sterre keek in de richting die de dronkenlap aanwees. Daar aan de overkant van het perron stond een man die hen strak aankeek. Een moment dacht ze dat het de geilaard van daarnet was, maar de koude rillingen die deze figuur haar bezorgde was vele malen intenser. Nee, hem had ze niet eerder gezien. Een dergelijke blik zou ze zich herin­neren. Met donkere, holle ogen staarde hij hun kant op. Hij leek wel een geest met lange, magere ledematen die uit een gerafelde smoking staken, alsof het kledingstuk veel te klein voor hem was, handen met lange vingers en zwartglanzende nagels gekromd tot klauwen.
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u meer energie?Deze handige kit zal u helpen de dagelijkse ups en downs te overleven.Bevat de De-Stress, Sleep & Energise Aromatherapie Roller Balls
Pretentie is een belangrijke taktiek van het ego dat verliefd raakt: men raakt verward over wie men is en wat men te doen heeft. Mensen die heel zeker van zichzelf zijn zullen het veel moeilijker vinden verliefd te raken dan mensen die een werkelijke behoefte hebben aan emotionele ondersteuning en een sexuele uitlaatklep. Desondanks gaat het ego door met zijn strategieën van zelfachting. Hoewel perverterend, zoals het meestal gaat, houdt men het imago van de heiligheid op, alleen maar om zichzelf eraan te helpen herinneren hoe het eigenlijk zou moeten zijn. Deze mensen kunnen worden bespot en geplaagd door anderen omdat ze zo kwetsbaar en misleidend zijn. Dit zijn slechts de spelletjes van het het dagelijkse leven. Ze zijn volkomen normaal. Het gevaar schuilt in het denken iemand anders te zijn. Het verschil tussen het ware en voorgestelde zelf houdt niet automatisch het ware zelf van de emancipatie in. Het is in het geheel niet zo moeilijk al voorwendend je ziel aan de duivel te verkopen en van je leven een grote leugen te maken: het lijdende ego haat zichzelf als de gespeelde rol vreemd is aan de ziel. Iedere akteur kan het effect van deze vervreemding tot aan het punt van een totale identiteitskrisis bevestigen. Voor dit doel ontwikkelde de mens kulturen van heraldiek,zowel politiek, religieus als wetenschappelijk. Grote prijzen worden toegekend aan diegenen die vooropgaan in heiligheid, bestuur en denken. Deze mensen moeten de last dragen van de identiteit die een samenleving nodig heeft. Op zichzelf is het geen kompliment voor een samenleving om behoefte te hebben aan dit soort lofprijzingen. Feitelijk zou de identiteit in het systeem moeten zijn ingebouwd en niet bij wijze van uitzondering moeten worden bereikt. Faam schijnt slechts een ander soort van leerschool te zijn met leraren en leerlingen die beiden moeten emanciperen tot gelijkheid,vrijheid en broederschap. Men kan ook zeggen dat het een andere religie is, waarin iedereen is uitgenodigd om, tijdelijk, voor De Heer Zelve door te gaan. De realiteit is dat niet één persoon voor de duur van zijn leven de roem kan dragen (voor de Hoogste persoon te spelen) zonder de ondersteuning van een traditie, sociale achtergrond en religie. Daarom kan faam die indruist tegen de traditie, de samenleving of de religie geen stand houden. Op dezelfde manier kunnen relaties niet voortduren met het spel van de Hoogste Persoon. Wat men kwijtraakt in het spel is het vermogen om te leren: men raakt eenvoudigweg de ontvankelijkheid kwijt voor het dynamische, veranderlijke, zich aanpassende en evoluerende nieuwe van de kulturele voortgang van alledag. Kultuur is, hoewel voortdurend van fixatie naar fixatie hollend, een levend organisme dat in één dag kan veranderen, met name met de nieuwe ontwikkelingen van de informatiekulturen (computers, etc.). Een enkele gebeurtenis of bijzonderheid kan, belangrijk genoeg, zich over de ganse aarde verspreiden binnen een paar uur. Dit geeft het beeld van een gigantisch brein waar allerlei soorten van excitatie en inhibitie de vitaliteit van het leven gaande houden. Hoewel we liever denken in persoonlijke termen over ons unieke en intieme , is er ook de realiteit van een gigantische mierenheuvel waar niemand werkelijk belangrijk is. We hebben een systeem dat zichzelf zal corrigeren en ontwikkelen totdat het instort op basis van één of andere valsheid om een andere les te leren. Bang daarvoor, kan niet ook maar iets uitvoerend dat resulteren in hetzelfde soort van persoonlijke drama als zich kan voordoen met het allemaal samen voor een gemeenschappelijke zaak gaan. Geen voorwending van heiligheid zal de evolutie tegenhouden of de mensheid van het leren van lessen weerhouden. 
De kamer er rechts naast. Ze trok de deur open, bang voor wat er komen zou. Er was niets meer te zien van wat er zich vorige week had afgespeeld, maar toch spiegelde haar geest zich Peter weer voor, achterover hangend op de stoel achter zijn bureau, de plastic zak over zijn hoofd en haar potje met slaappillen naast zijn uitgestrekte, levenloze hand. Ze kneep heel snel haar ogen dicht, haar adem inhoudend, wetend dat haar brein haar voor de gek hield. En toch was ze één moment doodsbang dat dezelfde scène zich nu weer afspeelde, voor altijd en altijd in een krankzinnige cirkel waaruit ze nooit meer los zou komen, als een kwaadaardige Groundhog Day.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *