“beste overlevingsuitrusting 2016 overlevingsuitrusting versnelling”

samen gaan vallen met onze expressie en scheppingen vanuit onze Wezenlijke kern. We krijgen dus teruggespiegeld wat we zaaien. De energie van Uranus zoals helderheid, bewustzijn en vrijheid; de energie van Jupiter zoals genezing, enthousiasme en inspiratie en de energie van Neptunus zoals geloof en spiritualiteit, wil voor het algemene nut van het grotere geheel worden ingezet om eenheid te scheppen.*13b Doen we dat niet, dan zijn we in afgescheidenheid en kunnen we vervallen in oordelen en chaos.*14 Er is dan alleen horizontale uitwisseling van energie. Men neemt dan de energie en de creatie van anderen en doet er een kunstje mee zodat het iets eigens wordt. Er wordt dan alleen maar geschoven met energieën.
Het mooie is dus dat het systeem (en de wetten) niet langer opgelegd worden vanuit de top der hiërarchie door leiders met een eigen ego-agenda( zoals nu). Nee, de mensen kiezen en creëren zelf een nieuwe manier van omgaan en uitwisselen met elkaar. En dat doen ze samen. Wat ons bij een ander begrip brengt: Crowd Power. Het betekent dat we de kracht niet langer halen bij instanties, wetten, externe bronnen,…maar de mensen zelf en hun vrije samenwerking, uit een groep mensen die hun talenten en mogelijkheden samenbrengen en delen onder elkaar.
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
 Er is vandaag een probleem met het netwerk van Airtel, wat betekent dat bellen af en toe een periode niet mogelijk is. Extra makkelijk dat ik dan nog wel een snelle internetverbinding heb. Dus ik mail af en toe maar iemand… en dus nu iedereen.
Huiselijk geweld komt veel voor en vormt een groot maatschappelijk probleem. Sinds een jaar of tien zijn er behandelprotocollen voor huiselijk geweld ontwikkeld, waarin slachtoffer(s) en dader doorgaans een apart hulpverleningstraject aangeboden krijgen. Omdat er redenen zijn om aan te nemen dat een gezamenlijke benadering van partners vaak meer resultaten oplevert als het om partnergeweld… [Show full abstract]
Het laadstation lag in een klein dorp, boven de enorme zonnecellen die als reusachtige zwammen uit de witte klif beneden het station staken. De dikke koperen kabels lagen verborgen in witte buizen die langs de rotswand omhoog liepen.
Naar het idee van de sport is hetzelfde waar: men moet een overeenkomst hebben over regels die de juiste bemiddeling vertegenwoordigen tussen de ziel (eeuwige waarden,) en de materiële natuur (de regels van het spel). Zonder het eerste zal het ego vervalsen en zal de sport een neergang inhouden. Dus moeten de regels op één of andere manier de eeuwige waarden weerspiegelen. Het idee van het vormen van een team moet voorafgaan aan het spel, zoals iedereen weet. Het spel kan eruit bestaan dat men samenwerkt of oppositie voert, maar om te beginnen moet men één zijn. Om het voorbeeld van het voetbal te nemen: men zou allemaal goede voetballers moeten zijn, maar voor een spel moeten de teams daaraan voorafgaande worden samengesteld, niet lang van te voren zijn gefixeerd als een ego van oppositie. Een andere regel van gelijkheid is dat de reserve een gelijke kans van spelen moet hebben. Zo kan men b.v. met 32 spelers zich vlak voor het spel opsplitsen in twee teams , zeg maar rood en blauw uitgedrukt in armbanden en/of zweetbanden, terwijl ieder willekeurig gekozen team in tweeën zou moeten worden gedeeld met elf spelers en vijf reserves, terwijl de regel van het spel kan zijn dat een ieder die de bal uit het veld speelt moet worden vervangen door een reserve. Op die manier heeft iedereen een gelijke kans om te spelen terwijl de motivatie om de bal in het spel te houden ook versterkt is. Op deze manier kan geen valsheid van ego de teamspirit bederven terwijl iedereen een kans heeft zijn vaardigheid om de bal in het veld te houden kan bewijzen. De mensen komen dan ook voor een goede wedstrijd met goede spelers en niet zo zeer voor dit of dat team.  
Jonas Grimpeerd was een bionische vos, liep rechtop zoals de rest van ons, zijn vacht netjes gekamd, strop­das en aktentas, duidelijk een bureaucraat, maar dan wel eentje met een arrogante grijns op zijn gangster­smoel, inclusief de in alcohol verzopen varkensoogjes… En hij was tevens de echtgenoot van mijn minnares.
De bewoners zijn slechts dat: nomaden op door­tocht in deze tochtige ruïnes. Als neander­thalers laten ze hun handafdrukken na op de wanden van hun grotten. Ze drijven hun geiten bijeen in kapellen gewijd aan lang vergeten goden. Ze stoken hun vuren op gebarsten tegelvloeren.
De heuvels waaronder Eindhoven lag, strekten zich tot de horizon uit. Vanaf de heuvel die hij vorige keer beklom, kon hij heel in de verte het lijntje van de zee zien, ver weg, maar wel zo dichtbij dat een hoge vloed de stad zou raken. Als er nog iets onder het Sciencepark ligt, dan is dit echt de laatste kans. Van binnen voelde het als een soort lotsbestemming dat hij juist op dit moment op zoek ging naar het kweeklaboratorium van De Philips om uit te vinden of hij de vermoede kostbare apparatuur kon redden. Zijn verstand vertelde hem dat de kans klein was, de mogelijkheid dat niets meer werkte groot, maar zijn hart, dat hoopte op een wonder, sprak harder tegen hem.
Een paar treden omlaag zag hij botten op de trap liggen en verder naar beneden een bleke schedel. Eindhoven was al vroeg in de eenen­twintigste eeuw getroffen door een biowapen en diende als lichtend voorbeeld dat virussen niet gaven om ras, denk­beelden of overtuigingen. Maar toen was het natuur­lijk al te laat en de stad was ten dode opge­schreven. De lege huls die overbleef was daarna ook geen slacht­offer van de meer directe wapens die werden ingezet.
De natuur saai? Niet met dit buitenspeel- en buitendoeboek van Floortje Zwigtman. Het wildste boek voor buiten staat boordevol originele buitenavonturen, zoals een zombie-aanval in het park en guerilla gardening in de betontuin van je ouders. Maar je vindt er ook fotoreportages in over het maken van je eigen natuurcosmetica, moestuinrecepten, een t
De eerste kaars die ze probeerde aan te steken, brak. Haar handen verstijfden steeds verder van de kou, hoewel de verwarming aan stond en het best behaag­lijk was in huis. Daardoor brak ze niet alleen de kaars, maar ook iedere keer de lucifers die ze probeerde af te strijken tegen het luciferdoosje. Ze had het opgegeven en vanaf dat moment had ze zichzelf niet meer in de hand gehad.
Het vraagt weinig inspanning om argumenten te formuleren die Hans Schnitzlers analyse fundamenteel en in detail ondermijnen. We richten ons eerst op een reeks deelaspecten. In een volgend hoofdstuk snijden we dan meer fundamentele bezwaren aan tegen Schnitzlers visie.
Het heeft al maanden niet geregend. Dat begint pas weer in mei. Het is een beetje mistig, je kunt geen heuvels meer zien in de verte, soms is het een dag mistig, 500 meter zicht. De wind komt steeds uit het noordoosten en brengt droge woestijnlucht mee. Die is eerst nog koel, maar wordt in maart en april heet. Eigenlijk moet ik iedere week een keer het huis aanvegen en dweilen omdat het erg stoffig is. Maar meestal komt daar niet van.
De pendelpiloot, die zich bij onze afvaart van de satelliet boven aan de Elevator had voorgesteld als Lars Siltmen, was zo vriendelijk een rondje om Meeuw heen te vliegen zodat ik het schip van alle kanten kon bekijken. Afgezien van de drie motoren, die vingeropeningen van de bowlingbal leken, en de cockpit, die er tegenover als een doorzichtige vingerhoed boven op het schip stond, was er geen verschil tussen die kanten: Meeuw was kogelrond om de krachten die Nemesis6 erop zou loslaten te kunnen weerstaan. Met de zon in onze rug was de bolvorm in volle glorie te zien, behalve daar waar de pendel zijn kleine, scherpgetrokken schaduw wierp.
Het zal de lezer opgevallen zijn dat we in dit hoofdstuk vrij weinig gerefereerd hebben aan andermans werk. Onze schets (ze is nog niet af, verre van) is dan ook niet echt overgenomen of gebaseerd op andermans verhaal. Het is een originele voorstelling van zaken, in die zin dat we geen weet hebben van een gelijkaardige totaalvisie op de psychosociale ontwikkeling van de eerste mensengemeenschappen. Het komt anderzijds natuurlijk niet uit de lucht gevallen. Het is het resultaat van veertig jaar observeren, lezen en nadenken. Onze schets verwijst ook nauwelijks nog naar evolutiepsycholoog David Buss of de evolutionaire psychologie in haar geheel. Dat is zeker geen toeval: de evolutionaire psychologie heeft over geschiedenis gewoon bitter weinig te vertellen. De doorsnee evolutiepsycholoog zal ons verhaal vermoedelijk afdoen als een antropologisch vertoog. So what? Als we zekere zaken maar beter begrijpen. En we zijn ervan overtuigd dat ons verhaal wel degelijk over psychologische gegevenheden handelt. Overigens zijn ook evolutiepsychologen er niet vies van om hier en daar antropologisch materiaal te gebruiken en het desnoods te herinterpreteren. Maar dat zaken een geschiedenis hebben is een besef dat amper tot evolutiepsychologen is doorgedrongen.
Ik kreeg ineens een mailtje terug: ga de verblijfsvergunning morgen maar ophalen in Bolgatanga, vraag het ziekenhuis maar om een chauffeur om je te brengen en neem je paspoort en nog een extra pasfoto mee. Dan is het klaar. Blijkbaar het sluitstuk na drie maanden uitgebreide bemoeienis en inspanning van zijn kant.
Door middel van banden kan de rugzak ook weer kleiner. Wie wat bewaard heeft wat, maar ik heb nu zoveel gespen nodig gehad dat er zelfs een kapotte op zit. Moeders maar eens vragen of zij nog wat heeft liggen.
Kortom, ik ben vanaf vandaag feitelijk in gevaar omdat een angstig agentje mogelijk door het rode vlaggetje vind dat hij of zij beter kan schieten dan mij vragen om iets verderop te parkeren of de hond aan te lijnen. Van een angstcultuur bij politie gesproken. Om iedere hoek kan ik nu een kogel verwachten, met dat rode vlaggetje, een vrijbrief tot doden met een excuus.
Tijd: De opeenvolging van momenten. Heel nuchter is tijd afstand gedeeld door snelheid daar snelheid wordt uitgedrukt door het delen van de afstand door de tijd. Voor statische objecten is tijd dus een uitdrukking van afstand. In zekere mate is het culturele begrip van tijd problematisch dat een gemeenschappelijke snelheid negeert en de afstand ontkent en electronisch overbrugt aangezien noch afstand, noch de dynamiek of het bewustzijn van snelheid aan het begrip gerelateerd schijnt te zijn. Derhalve, psychologisch gezien, wordt de tijd cultureel gekend als een identiteits-konflikt waarin de persoon is gedesoriënteerd naar de getimede plaats en de ware tijd van de gebeurtenissen in de natuur. De instabiliteit van de tijd-ervaring wordt psychologische tijd genoemd terwijl de gemeenschappelijke beweging van de draaiende planeet het ware van de tijd aangeeft. Culturele tijd wordt gekend als de klokkentijd. De drie begrippen van tijd die tesamen zijn totale definitie uitmaken kunnen worden verenigd in de formule Tp=Tw-Tk. In normale taal: psychologische tijd kan worden herkend als het produkt van de negatieve relatie, het verschil, tussen klokkentijd en natuurlijke tijd (afb.)
We amuseren ons anno 2015 nog steeds met de mogelijk meer dan een legende dat de hondse filosoof Diogenes (de man die “in een ton woonde”), in de 4de eeuw v. Chr., de aanvangsfase van onze Joods-Grieks-Christelijke beschaving, bij volle daglicht met een lantaarn door de straten van Athene liep, roepend: “Ik zoek een mens!” (of: “Ik zoek dé Mens!”). We denken daarbij doorgaans dat hij een opwelling had van pre-existentialistische inzichten, die onze eigen 20ste eeuw zo’n dubieus mooie filosofische kleur hebben gegeven.
Dat was al vanaf het begin van de eerste levensvormen zo. Het begon met het zich manifesteren ten koste van andere levensvormen en de sterkste die zich ontwikkelde in een overlevings strijd was de soort die kon voortbestaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *