“beschermer overlevingsuitrusting beoordelingen basis overlevingsuitrusting voor kamperen”

Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Vasten is niet alleen iets van het lichaam. Iedere gewoonte heeft het kontrast van abstinentie nodig zodat men zich bewust wordt van de werking en werkelijkheid ervan. Dit schept de volledige complexiteit van het leven: allerlei gewoonten hebben een kontrast en bewustzijn nodig terwijl ze allemaal afhankelijk van elkaar vervlochten zijn. Wat is de invloed van het vlees-eten, onder welke omstandigheden is sex bevorderlijk of destructief? Wanneer stort ik in of bloei ik op? Wanneer kom ik uit op argumenteren en meningsverschillen en hoe verhoudt zich dat tot de collectieve aangelegenheid? Waar draag ik toe bij in welk seizoen, etc. etc. De gewone leek is een chaos van speculatie: niemand weet het precies, maar allen begrijpen het min of meer. Vele theorieën van toeschrijving verklaren waarom en hoe dingen fout gaan , subtiel corrumperend naar hun secundaire winst. Sommigen zweren bij moraliseren als de enige oplossing, terwijl anderen zweren bij standvastig en zwijgzaam werken. Natuurkundigen zoeken naar een verenigde veldtheorie die alles verklaart en religies voeren er strijd om welke het meest omvattend is. Wat ook het geval of de aspiratie mag zijn, vroeg of laat moet het worden opgegeven. Met die kennis fluistert de wijsheid de term vrijwillig lijden of boete: gehaat door de gewone man en het liefst door allen behalve de serieuze kandidaten der heiligheid vergeten. Niettemin heeft de regel een plaats als een hoeksteen van de vooruitgang. Zonder oprechte boete is er geen echte kennis, bewustzijn of vooruitgang op welk levensterrein dan ook mogelijk. Vele mensen moeten ervaren dat men alleen met schade en schande wijs wordt. Slechts na een uitputtende ziekte of een rampzalige mislukking dempt men de put waarin het kalf verdronk. En de mens is collectief een trage leerling. Zwaar gehecht aan alle illusies van beheersen en genieten doet zich keer op keer de totale (en zeer dure) ramp van oorlogvoering voor die alle winstmotieven en weerleggingen van boete afstraft. Oorlog is de gesel van de God die in onze oren schreeuwt dat het gezond is om hongerig te zijn, goed is om te vechten voor de zaak en een doodzonde om je naaste te verraden.
Darwin propageerde rond 1860 de manische idee dat de mens van lagere diersoorten afstamde, en niet (zoals de goegemeente tot  dan toe aannam) van God, die vanzelfsprekend niet in vraag kon worden gesteld, niet op zijn doen en laten kon aangesproken worden. Sindsdien is het een hels heen en weer geweest van koortsachtig zoeken naar tastbare verschijningsvormen van de Eerste Mens (versus de romanficties in schunnige boeken zoals de toen populaire maar half op de “index” staande Bijbel, met al zijn harde porno). En een zoeken naar “missing links” tussen u en ik aan de ene kant en bavianen, gorilla’s en chimpansees aan de andere kant. De Mens is ondertussen al honderden keren op een eerlijke, faire manier gevonden maar is ook al even veel keer door fraudeurs in elkaar geknutseld met wat klei en ongebluste kalk.
Ze trokken haar neer met hun klauwen. Hun voor­malige voedster grabbelde in het ijle en viel met een smak op de grond. De monsters beten haar keel over en peuzelden het vlees van haar beenderen. Het kolossale lichaam van de vrouw werd alsmaar kleiner, eerst de benen en de armen, daarna haar roze romp. Langer dan enkele minuten duurde het vreetfestijn niet. Zohra’s kinderen speelden met de ingewanden en jong­leerden met de oogbollen.
Kart arrangementen Groepen die de strijd onderling willen aangaan en meer dan het rijden van losse heats alleen, kunnen zelf hun Grand-Prix samenstellen aan de hand van de volgende prijzen. Voor de betreffende
Na zijn dood was zijn kamer in orde gebracht en afgesloten en ze wist zeker dat ze de kap op zijn typemachine had gedaan. Ondanks zijn rommelige karakter was hij daar altijd heel zorgvuldig mee geweest en het had haar pijn gedaan de machine zo open en bloot te zien nadat ze zijn korte afscheids­briefje – ‘Het spijt me zo, Lau’ – uit de schrijfrol had gehaald.
35. Het model van Ulrich Libbrechtlengte van die persoon (hoewel heel lange mensen meestal wel wat meerwegen dan een vergelijkbare kleinere persoon, vandaar quasivariabel).De Body Mass Index (BMI) van een mens is dan weer niet-onafhankelijkvan lengte of gewicht, aangezien er een relatie is tussen de BMI en zowelde lengte als het gewicht. Net zoals de onafhankelijkheid van lengte engewicht niet helemaal terecht is, zijn ook Energie en Informatie onlos-makelijk met elkaar verbonden. Energie is geen energie als die zich nietin een of andere vorm van informatie kan manifesteren. Energie enInformatie dus als variabelen (of begrippen) waarmee we onze wereldzullen proberen te beschrijven.Laat ons via een illustratie van Libbrecht zelf toelichten wat hij met ener-gie en informatie bedoelt. Hij gebruikt graag het beeld van de plantStinkende Gouwe om zijn basisgedachte te beschrijven. Daarbij geeft hijaan dat de ontwikkeling van de plant als energie in beweging kan wor-den gezien. Een plant neemt zonlicht op. Een plant is energie gevat ineen ‘plantenlichaam’. Door het zonlicht gaat de plant groeien en evolu-eren.8 Zonder energie (van de zon) geen evolutie van de plant.9 Die evo-lutie van de plant vertoont een verandering van de vorm (zie tekening).De vorm is de “in-forma”-tie (van het Latijn informare, vormgeven).8 Chemosynthese, waarbij een organisme bij afwezigheid van zonlicht koolstof kan assi- mileren, buiten beschouwing gelaten.9 Het groeiproces van een plant mag evenwel niet volledig toegeschreven worden aan de zon. De genetische code van de plant, die eigenlijk de plant definieert, is verantwoor- delijk voor de mogelijkheid tot groeien met zonne-energie. 25
Toen Berend was uitgegeten, ruimde hij af en zette koffie, zoals elke avond. Willem haalde de boeken uit de eikenhouten kast in de zitkamer en legde deze met de pennendoos op tafel, zoals elke avond. Hij sloeg twee schriften open en hield zijn hand op naar Berend. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen.
Herinnerd men nog de gevleugelde woorden uit mijn jeugd over de WO2: Dat nooit meer! Nu wordt vanaf 2014 langs de grenzen van de Baltische staten, Polen en de grenzen van de Russische Federatie NAVO troepen samengetrokken, zegt dat dan niets meer? Pure provocatie welke absoluut uit de hand gaan lopen.
Uiteraard degouteer ik van milieuvervuiling zoals bijvoorbeeld de overmatige productie van fijn stof en de rest van de bataclan. Maar ik ben een koele minnaar van het begrip vervuiling wanneer het lukraak en omwille van het emo-effect buiten de menselijke context wordt gehanteerd. O.a. daarom ben ik om strikt politiek-filosofische redenen een anti-ecologist. Een paar jaar geleden hoorde ik op het tv-journaal een wetenschapper uitleg geven bij de toen recent opgedoken grootste supernova (ontplofte ster) ooit waargenomen. De man zei: de metalen die de supernova uitstoot, vervuilen hun ganse omgeving. Ik heb vergeten te checken wat hij in het Engels precies zei maar de journaal-ondertiteling vertaalde het in ieder geval als vervuiling. Wat bedoelt hij met supernovametalen die “vervuilen”? Heeft de omgeving van de supernova “rechten” die haar moeten beschermen tegen “vervuilende” metalen? En hebben die metalen dan niet het “recht” te “vervuilen”? Op welke basis kiezen wij blijkbaar in een interactie tussen natuurelementen partij voor de éne of de andere? Moet de maan veroordeeld worden omdat ze zich soms tussen de zon en de aarde plaatst en ons het licht ontneemt? Ah nee, we vinden een zonsverduistering juist een bijzonder spektakel. Moet de zon veroordeeld worden omdat ze bij een te hoge en te lange hittegolf zekere planten, dieren en verzwakte bejaarden doodt? Hier klopt iets niet. Maar wat? Wij vinden allen dat het leven, elke vorm van leven, moet beschermd worden. Maar het HIV-virus is ook leven: moet het HIV-virus door de minister voor Leefmilieu gesubsidieerd worden om zich vrij en vrolijk te verspreiden?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *