“basis overlevingsuitrustinglijst tropisch eiland overlevingsuitrusting”

‘Heel zeker. Om twaalf uur stipt worden de troepen weggehaald. Ik snap het niet… Ik kan mijn hoofd niet aan de oppervlakte vertonen en ik heb zo’n gast…’ Leaf klapte abrupt haar mond dicht. ‘Ooh, ojee. O shit, dat is balen.’
De tradities van de stam ondergingen slechts trage veranderingen. Wijzigingen aan rituelen en magische gebruiken waren bijzonder riskant: de wereld kon instorten (b.v. de beschikbaarheid van jachtdieren kon in het gedrang komen). Alleen daar waar geen magische rituelen nodig waren, konden relatief snelle veranderingen worden geboekt, in het bijzonder op het vlak van de productie van werktuigen. Langzamerhand werd echter de omgeving herschapen. Door iedere nieuwe techniek werd de omgeving die men beheerste, groter. De bolas maakte bijvoorbeeld de jacht op snel wild in een open vlakte mogelijk. Vuur en kledij lieten toe te verblijven en te opereren in voorheen onherbergzame streken. Accidentele of bewust uitgevoerde handelingen, zoals het afbranden van stukken grond, hadden dan weer een andere impact op het uitzicht van het landschap. Nieuwe mythes lieten toe nieuwe bijzondere ervaringen van stamgenoten in het bestaande mythologische stelsel te integreren. Naarmate het verblijf op een zelfde plaats langer duurde, groeide het kampement stilaan uit tot een klein dorp en het werd omheind door palissades die afweer boden tegen vijanden van alle slag. De semi-sedentaire levenswijze (met seizoensgewijze verwisseling van kampement) of de quasi permanente sedentarisatie in een echte nederzetting veronderstelde een productiviteitstijging die mogelijk was door de verbeterde technieken en mogelijk ook door de reeds verworven mogelijkheid om voedsel voor een bepaalde tijd te bewaren. De sedentaire levenswijze zelf vergrootte dan op zijn beurt verder de productiviteit, zeker in gebieden die rijk waren aan jachtwild en plantaardig voedsel, omdat men zich kon toeleggen op het ontwerpen van nog efficiëntere werktuigen of van adequatere en economischere manieren om voedsel te bereiden.
Met de speciale figuren in de stam (koning, rechter, priester, sjamaan, demiurg, maar bijvoorbeeld ook de vroedvrouw) onderhielden de stamleden een zeer ambivalente relatie. Eén voor één waren die figuren een monstre sacré: men voelde voor hen eerbied en vrees, maar ook jaloezie en afgunst. We kunnen dit nu nog bij veel Afrikaanse stammen waarnemen. Daar wetten en regels veelal op hen niet van toepassing waren, werden zij beschouwd als wezens die de kosmische orde verstoorden, als incarnaties van een ongeoorloofde transgressie: vandaar dat ze heilig waren en taboe. Zij belichaamden de Wet én de uitzondering op die Wet, het genot van de Wet én de onmogelijkheid van dit genot. Omwille van deze ambivalentie werden zij zoveel mogelijk gemeden en ze leefden eigenlijk buiten de gemeenschap. Dikwijls konden zij niet huwen (de mannelijke figuren mochten natuurlijk wel seksuele betrekkingen hebben met ongehuwde maagden, de vrouwelijke figuren werden geacht zelf maagd te blijven). Met andere woorden: zij die wisten wat het genot was, hadden geen toegang tot de normale sociale genietingen die de stamleden wel hadden. Het waren kortom tragische figuren. Al was er jaloezie in de wijze waarop zij door de stamleden werden beleefd, toch stond niemand echt klaar om hun positie in te nemen. In veel gevallen moesten ze worden aangeduid. In ons dorpsleven tot midden de 20ste eeuw blijft dit patroon van de speciale figuren min of meer overeind: de priester, de smid, de onderwijzer, de rijkswachter, de geneesheer, de wetenschapsman, enz. allen waren het tragische sociaal geïsoleerde individuen, met dikwijls wel een ongehuwde meid huis. Zonder die sociale isolatie konden zij hun functie niet uitoefenen. Veelal werden zij door de gemeenschapsleden in natura betaald voor hun diensten, zoals de demiurgen vroeger door de gemeenschap werden onderhouden. Pas naarmate de Wet is onttoverd geworden door het democratiseringsproces van de laatste decennia, zijn deze speciale figuren menselijker trekken gaan aannemen.
‘Kennen jullie de smokkelaar Karagiozis? Hij is een Griek, of sommigen zeggen een Turk. Een ge­bochelde. Hij heeft een tijd lang gewerkt voor de ivoor­handelaar Kurtz, heb ik horen vertellen. Hij werkt nu al jaren voor zichzelf. Hij smokkelt. Voor­werpen, personen. Er wordt gezegd dat hij geheime wegen naar het land der levenden kent.’
Dit zal gedurende deze tijd diepgaander worden.  Het kan zijn dat je meer “rollen” vindt die je gespeeld hebt, in plaats van op je individualiteit te vertrouwen.  Dit was een manier om in het kuddebewustzijn te passen, om aanvaarding te vinden van iets dat buiten jezelf ligt.
“We zijn in de nadagen van ons politieke stelsel” en “Europa bevindt zich in een pre-revolutionaire fase”. Zo, heeft u de slaap al uit uw ogen gewreven? Het was woensdagavond een buitengewoon boeiend gesprek bij Van Liempt Live over de opkomst van populisme in Europa en het ontbreken van antwoorden daarop door de huidige bestuurders. Wierd Duk, Maurice de Hond en Arend Jan Boekestijn vrezen geweldsuitbarstingen.
De prioriteiten lijst is louter informatief, deze punten zijn de basis van elke overlevingssituatie en worden beschreven in elke overlevingsgids op de markt. Het aankaarten van deze punten in dit werk dient enkel om duidelijk te maken dat met een minimum aan middelen en voorbereidingen je de overlevingssituatie waarin je jezelf bevind heel wat minder levensbedreigend en aangenamer kan maken. Door een degelijke overlevingskit samen te stellen kunnen al deze prioriteiten veel eenvoudiger opgelost geraken. Beeld je gewoon in hoeveel tijd en energie je zou kunnen besparen door een aansteker te gebruiken in plaats van een vuurboog om vuur te maken!
De container was gevuld met lichaamsdelen, inge­wanden, beenderen, spierweefsel, hersenen en ondefi­nieer­bare menselijke resten, zowel rot als vers. Iemand had dit alles in de stortkoker gekieperd. Zohra keek naar Lieven, wiens tranen over zijn wangen biggelden. ‘Zou dit de dump­plaats van de seriemoordenaar zijn?’
Zohra stapte kreunend van de fiets. Haar schoot deed zeer, maar dat was slechts een kleine prijs voor dit geschenk. Vol ontzag keek ze omhoog. De wolken­krabber stond erbij als een verstoten kind, droevig en volledig afgesloten van de rest. Onkruid had het gelijkvloers gedeeltelijk overwoekerd. Het gebouw telde ongeveer twintig verdiepingen, schatte ze. Het was afgetakeld en al lang vergeten. Zelfs krakers en vandalen haalden er tegenwoordig hun neus voor op. Gek genoeg was Zohra nog nooit in dit deel van de stad geweest.
Maar recht voor zich ontvouwt zij zich. Iedere keer is het alsof hij haar voor het eerst ziet. Iedere keer weer, ook al bezoekt hij haar soms wel twee keer per dag, bij voorkeur tijdens de ochtendschemering of na het onder­gaan van de zon. Ze strekt haar ene arm voor zich uit, haar biceps rustend tegen de zachte welving van haar prachtige gezicht, haar reikende open hand is een smeekbede waarmee ze om de toegang tot tot zijn kapiteinshut verzoekt. De souplesse in die pols, de expressie in haar tastende vingertoppen!
50. 48 bent dus verantwoordelijk voor het geluk en de pijn van je partner, en voor zijn fouten en gebreken. Wanneer die verbondenheid plotsklaps blijkt te zijn verdwenen, moet je grenzen gaan stellen aan het gedrag van de seksverslaafde partner. Maar hoe doe je dat als je dat nauwelijks vanuit je eigen behoefte kunt doen, en als je zelf verantwoordelijkheid voelt voor zijn pijn en zijn beslissingen. Je partner zal beroep blijven doen op het ‘wij’. De kans is groot dat er een soort co dependency ontstaat, en dat het gedrag geen absoluut halt word toegeroepen. Partners uit de achtergrond van een verwaarloosd gezin of een klu- wengezin twijfelen meer over zichzelf, over hun bijdrage in de relatie of in de seks, vinden zichzelf onaantrekkelijk of zijn heel afhankelijk van de steun van de partner: dit zijn allemaal uitingen van minder zelfwaardering en meer innerlijke leegte. Zulke partners worden har- der geraakt en hebben gemiddeld genomen meer moeite om hiervoor een uitweg te vinden. Meer innerlijke leegte betekent meer ruimte voor zelfkritiek, boosheid, slachtofferschap en ook een grotere kans op een lang en pijnlijk verwerkingsproces ( Van zessen 2012). Los-zandgezin (-A,+Z): Je hebt altijd gekregen waar je om vroeg, je was het verwende kind. Je hebt geleerd in een relatie vooral aan jezelf te denken: je handelt egocentrisch. Je hebt geleerd je zeer verantwoor- delijk te voelen voor je ouders, en je gaat voor ze zorgen omdat ze dit zelf niet doen. Je weet niet goed hoe het is om voor jezelf te zorgen en je bent daarin onzeker over jezelf. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een los-zandrelatie waarin je meestal teleurgesteld bent in elkaar. De gezamenlijke ver- bondenheid gaat geheel verloren ten koste van de individuele auto- nomie. Als partner zoek je bevrediging buiten de partnerrelatie: in een
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Heimwee overspoelde Berend. Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Hij dacht aan de plakjes worst, die hij op zaterdagmiddag mocht uitdelen aan de klanten, nadat hij er eerst heel zorgvuldig kleine Hollandse vlaggetjes in had geprikt. Hij dacht aan de jaloezie die hij voelde toen Willem pa vertelde dat hij de slagerij wilde overnemen en pa hem daadwerkelijk omhelsde. Hij dacht aan de teleur­stelling in pa’s ogen toen hij op zijn achttiende verjaardag opbiechtte dat hij wilde verhuizen naar de stad, om bouwkunde te studeren. Hij dacht aan de dag dat hij, in stilte gehol­pen door zijn broer, weer in zijn oude slaapkamer was getrokken terwijl de rouwkransen nog in de woon­kamer stonden. De woonkamer, die moeder ooit had ingericht en die Willem nooit had veranderd. Hij dacht aan hoe Willem altijd bij pa en moeder was blijven wonen en alle zorg op zich had genomen, tot aan het einde. En hij dacht aan de zonnige ochtend toen ze samen op de stoep voor de slagerij stonden en zich afvroegen of de naam op de gevel en het raam nu aangepast zou moeten worden.
37. Het model van Ulrich LibbrechtIntelligentie’ix, deze empathie kan de persoonlijke nood of overlevings-drang overstijgen. Een voorbeeld hiervan is de ouder die zijn of haarleven in gevaar brengt of zelfs opoffert voor het overleven van zijn ofhaar kind bij het afstaan van een orgaan. Emotioneel evolueren we vanego-intentionaliteit naar alterintentionaliteit. Libbrecht spreekt hier over“mystiek bewogen worden”.Mijn illustratie met het kind is weliswaar beperkend, want het lijkt alsofze een gewone evolutie- of tijdsas is: van baby naar volwassene. Dit isniet zo. Je kunt op deze as ook tijdsonafhankelijke energievoorbeeldenplaatsen. Zo is een mens, die zich bovenaan de as positioneert, vrijer inenergiegebruik dan een dier, dat lager zit. Een dier kan meestal vrij rond-lopen, maar doet dit met minder inzicht dan een mens. Bovendien zaleen dier leven met de beperkingen van zijn omgeving. Wij proberen dezebeperkingen te doorbreken met onze intelligentie (of eerder met onsbewustzijn11). Zo kunnen wij een brug bouwen over een rivier om deappels aan de overkant te plukken, maar een wolf kan niet bij het lamdat aan de andere kant zit. Een dier is op zijn beurt vrijer dan een plantvanwege bijvoorbeeld zijn bewegingsvrijheid. De meeste planten kun-nen zich enkel naar de zon richten, maar kunnen niet op stap gaan enkunnen niet kiezen waar ze groeien. Een plant is dan weer mindergebonden dan een steen, die we helemaal onderaan plaatsen. Een steenligt daar maar te liggen en ondergaat de stralen van de zon (misschien ishij de gelukkigste). Zo kun je de hele natuur op deze as mappen. Ook ditzijn illustraties van gebonden en vrije energie.Bekijken we nu de horizontale, oftewel de informatieas. Informatie kanworden beschreven als een manifestatie van twee componenten. Er isrationele informatie, zoals cijfers, letters, kennis, en er is emotioneleinformatie, ook gevoelens genoemd, zoals liefde, vreugde, verdriet,woede. Spontaan associëren we vooral het begrip ‘kennis’ met informa-tie. Dit soort kennisinformatie is vandaag het centrale begrip in onzeinformatiemaatschappij. We gebruiken deze cijfers, letters en feiten omdaar een inzicht uit te ontwikkelen dat we dan kennis noemen. Met rati-onele informatie kan ik wat ik denk of weet aan u doorgeven (denk aande tekst die u nu leest). Maar u zult het met mij eens zijn dat dergelijkeinformatie, letters op een blad papier, slechts een stuk is van wat ik echt11 Hoewel dat laatste minder evident is als uitdrukking. Het is immers niet eenduidig te beschrijven wat ‘bewustzijn’ is. In deze context beperken we ons tot de definitie dat het bewustzijn die eigenschap van de mens is waarbij hij bewust is van zichzelf, van zijn ‘zijn’, vandaar ‘bewust-zijn’. 27
Naast de tank vond hij een lijst instructies, ook danig vergeeld, maar leesbaar. De stappen waren eenvoudig en tien minuten later startte hij het opstandingproces voor ‘project Ariadne.’ Harrald maakte het zich gemakkelijk en hij at wat oud, hard brood en droge worst die zijn ouders hem hadden meegegeven. Hij las het document verder door en op de laatste bladzij las hij de kledingvoorschriften en de plek waar hij haar kleding kon vinden. Buiten het laboratorium haalde hij die uit de kast en legde alvast een dikke broek en tuniek voor haar klaar. Terwijl hij wachtte, doorzocht hij de verschillende ruimten. Spullen die hij nog bruikbaar achtte stopte hij in zijn rugzak.
Vroeg of laat moet iedereen die werkt aan een materiëel leven van verplichtingen en genoegens terugtreden en bij zichzelf te rade gaan. Gegeven een juiste identificatie in de religieuze, wetenschappelijke en de politieke sfeer, zal de persoon er in slagen de tijdelijke schizofrenie te boven te komen. Het moet worden geleerd dat om succesvol te mediteren een zeker programma moet worden gevolgd: zekere lichamelijke oefeningen moeten worden gedaan om het lichaam onder de kontrole te houden van een stabiele konditionering naar de tijd, zodat de opstandige geest ontregeld door de materiële aantrekking tot rust kan komen, geen direkte uitdrukking krijgt en leert het meditatieprogramma en de daarbij inbegrepen God van de Tijd te dienen. Ook moet het duidelijk zijn dat dat alleen maar succesvol kan geschieden met behulp van de leerspreuken van de meditatie die het belang benadrukken van hartelijkheid en bescheidenheid zoals ‘breng de parel van de geest in de lotus van het hart’ en ‘alle eer aan Hem die de vorm van de Tijd heeft aangenomen, de rustplaats is van alle leefwerelden, de onderwerper is van alle levende wezens en de hoogste goddelijkheid waarop ik mediteer’. Naast de algemene gebeden voor de vader die in de hemel is en de heilige moeder kunnen andere elementaire begrippen van waarheid het denken zichzelf helpen te reorganiseren om vrede, goedheid en associatie te vinden, de sociale problemen uitwerkend in de geest. Het is ook van belang om te hebben geleerd niet het innerlijke, spirituele te gebruiken als vlucht uit de sociale werkelijkheid. In feite is het alleen maar na het naar behoren gewerkt te hebben dat men goed rust. Met een slecht geweten is het moeilijk om te mediteren. Meditatie is een hoger stadium van persoonlijke evolutie die hogere eisen stelt aan de individuele verantwoordelijkheid. Voor iedere tempel en kerk is er een ritueel van toenadering en een tijdslimiet. B.v. langer mediteren dan één uur, lichamelijke oefening of niet, kan aanleiding geven tot ernstige psychiatrische moeilijkheden de noodzakelijke werkelijkheidstesten missend. Experimenteel is het aangetoond dat iedereen kan hallucineren onder omstandigheden van sensorische deprivatie en sociale isolatie. Het is een straf die gebruikt wordt voor gevangenen en psychopaten en om dat te ervaren als een positieve bevrijding moet men zich ontwikkelen tot een onbuigzame kluizenaar. Verstorven naar ontzeggingen kan de asceet tot veel inzicht komen aangaande God en zijn eigen ziel, maar zonder de juiste voorbereiding onder leiding van een geestelijke leidsman zal men zeker een mislukking zijn qua zelfbeheersing. Om alleen te kunnen zijn moet men zeer sociaal zijn daar de hele wereld moet worden geïnternaliseerd. Niettemin zal alleen het alleen zijn het lichaam en de besturende geest alle vrijheid geven om de eer, de geestelijke en de lichamelijke gezondheid te ontwikkelen en te handhaven die de gerijpte optie eigen is. Zoals de ene helft van de lichamelijke aandoening kan voortkomen uit disharmonieuze konditionering, kan de andere helft zijn voortgekomen uit de afhankelijkheid in de onrijpe staat. Uiteindelijk zal iedereen het er over eens zijn dat niemand volledig vrij is van de misère en dat er alleen maar een gelegenheid bestaat om het lichaam en de geest zich te laten herstellen, terwijl er nooit een echte kans bestaat te ontkomen. Zelfs de dood biedt geen garantie van niet-continuering in het hiernamaals. Gewoonlijk bereikt men datgene waar men wilde zijn terwijl niet-zijn moeilijk voorstelbaar is. Men kan het lichaam verliezen maar niet het spoor dat men achterlaat. 
De middag brak aan. De winkels werden gesloten, de kantoren, de werkplekken liepen leeg. Restaurants openden zich, evenals de huizen van vermaak waar voorstellingen werden gegeven voor Kiteh, Timbesh, Lleroh en Gehina, waar mensen samenkwamen voor orgies, voor muziek, voor de snelle kick en de heer­lijke roes van drugs.
De held kan sterven, de ziel winnend, terwijl hij zijn lichaam verliest, maar in leven blijven na de kruisiging van de opoffering en oppositie moet ook betekenen dat men bevrijd is in dienst aan het vaderschap van de orde van de tijd die de ziel vanaf het begin begeleide. Op deze manier kan er religieus naar de Heer iedere vorm en naam zijn, politiek kan er een leven van orde, waarheid en harmonie zijn, terwijl er wetenschappelijk een eind aan het experimenteren en twijfelen kan zijn zonder de eer en identiteit te verliezen.
De zaak van Eugène de Tilleul maakte het algoritme wereldwijd bekend. De zaak is zo vaak herhaald en gekopieerd dat deze ondanks het algorit­me nu nog steeds in de cloud is te vinden. De Tilleul werd minister van Defensie. Kort na zijn benoeming beweerden mensen dat zijn verleden niet zo was als hij deed voorkomen, hij werd beschuldigd van spio­nage, wat voor een minister van Defensie fataal is. De Tilleul zei dat het laster was, leugens. Hij beval de lasteraars met concreet bewijs te komen, anders zou hij hen wegens smaad voor de rechter dagen.
Je plannen veranderen middenin en gaan in een volledig andere richting. Je ziel brengt je energie in evenwicht. Het voel meestal FANTASTISCH in deze nieuwe richting gezien je ziel meer weet dan jij! Het breekt je “spoor” keuzes en vibratie.
Elzas en Lotharingen dat was een soort Siamese tweeling, leerden we op school. Ter plekke vinden ze dat onzin. De streken grenzen weliswaar aan elkaar, maar verschillen enorm. Tegenwoordig presenteert Lotharingen zich trots als de Lorraine. Het is er prachtig, je kunt er interessante dingen zien en je kunt er lekker eten. Met de TGV naar Metz, here I come!
Je “uit je lichaam” voelen. Je kunt je voelen alsof iemand praat maar je bent het niet zelf. Ons lichaam is het laatst om de achterstand in te halen en niet op dezelfde plaats als de rest van ons. Bovendien kan dit fenomeen ook gebeuren gezien het ons natuurlijk verdedigingsmechanisme voor overleving is wanneer we onder accute stress, getraumatiseerd of buiten controle zijn. Je lichaam maakt heel wat mee en het kan zijn dat je er niet in wilt zijn. In een opzicht, vertelde mijn ascensiegids mij dat dit een manier was om de transitie te verlichten en dat ik het niet nodig had om te ervaren wat mijn lichaam meemaakte.
‘Ik denk dat het niet volgen van het pad hem eerder in de kaart zou hebben gespeeld dan het wel volgen ervan,’ verklaarde Harbrand. ‘Juist omdat hij ver­wachtte dat ik zijn advies om het pad wel te volgen in de wind zou slaan.’
Ondertussen werden uit andere, nog op de rail hangende coupés, ook touwen, kabels en van alles en nog wat gesmeten om de afdaling naar de Marsbodem te maken. Ergens werd een lading reserve gasmaskers naar beneden gelaten. Dit alles leverde een stoet aan fretten en ratten op, hier en daar nog een vos, een groep eekhoorns (de scheppers zij dank) en een meute kippen. Die laatste waren nog zo éh, kipachtig, dat ze gewoon naar beneden konden fladderen. Geen van hen verloor gelukkig een ei. Het was er de plek niet voor, om maar zo te zeggen. Ik bedoel maar, kippen hadden amper hersens, zonder hun ei hadden we al helemaal niet veel meer aan ze. Op dat punt had de vos gelijk: een lege maag was niet bevorderlijk voor het humeur.
Ze passeerden weelderige huizen, grote fabrieks­hal­len, kantoren van import- en exportbedrijven, kleine parkjes vol bomen, bloemen en steen­zwammen, rook de weelderige geuren van voedsel waarvan de vreemde specerijen haar diarree zouden geven. (Ze had het een paar keer geprobeerd, ondanks de waar­schu­wingen.)
Omdat ze vroeger met zovelen op één en dezelfde plaats woonden, zijn ze verhuisd naar andere oorden. Dit hield ook in dat daar niet hetzelfde voedsel te vinden was. Met de jaren heeft zich een andere vorm van snavel ontwikkelt, zodat deze generatie makkelijk weet te leven in hun nieuwe omgeving.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *