“overlevingsuitrusting doos metalen gear solid 3 survival viewer”

zelf heb ik eens bij een stel vechtende honden gestaan, mijn eigen honden.. was voor het eerst dat ik dit mee maakte.. en vond het vreselijk.. ik ging er boven staan en ging razend snel met een vlakke hand richting de kopjes en tikte ze zo onverwachts aan.. niet slaan, maar gewoon even een korte tik zeg maar.. beiden waren ze verrast en lieten gelijk los.. dus dat werkte voor dat moment goed..
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’
Het dragen van gezag en het uitoefenen van macht zijn nooit bevorderlijk geweest voor de gezondheid. Zowel de machthebbers als de machtelozen weten dit maar al te goed. De woorden spreken al voor zichzelf: gezag wordt gedragen als een last en macht uitoefenen vergt uitputtende oefeningen en inspanningen. Naar koningen & co werd in de vroegste tijden niet opgekeken en dikwijls moesten ze zelfs tegen hun zin tot deze rang “verheven” worden (op een fysiek gezien hoge plaats zaten ze echter wel degelijk).[ii] Vandaar dat de lijdende gezagsdragers en machthebbers doorheen de geschiedenis steeds ondersteund dienden te worden door weliswaar niet altijd evidence-based kruidenmengsels en soortgelijke medicijnen. Ze waren voortdurend niet zozeer door lijfwachten omringd dan wel door één of meerdere geneesheren of heelkundigen. Gekend is het gegeven dat bij de Inca’s alleen de hoogste elite de pijnstillende en verdovende cocabladeren mocht kauwen. Het gaat hier helemaal niet om een etnologische uitzondering: in alle samenlevingen waren zekere wel omschreven “gewoonten”, waaronder ook het nuttigen van bepaalde etenswaren en dranken, voorbehouden voor de militaire en religieuze leiders. Dat soort praktijken die strikt gereserveerd waren voor de machtigen en de ceremoniemeesters, zien wij doorgaans als benijdenswaardige privileges die iedere gezonde jongeling tijdens zijn leven hoopte in de wacht te kunnen slepen of, wat realistischer was, te mogen erven. Tot een dikke kwarteeuw geleden zouden ook in onze “geciviliseerde” samenlevingen “gewone” volkse mensen er niet aan gedacht hebben de positie van koningen, prinsen, ministers of bisschoppen te ambiëren. Arrivisten en carrièristen werden bespot en min of meer verstoten en “uitgesloten”. De zucht naar opwaartse sociale mobiliteit, die geassocieerd wordt met de 18de eeuw en vooral met de 2de helft ervan (met een eindeloos gefrustreerde Jean-Jacques Rousseau als dé topscorer qua aantal mislukkingen)[iii], was tot de verregaande verbreiding van de dienstensector en de wildgroei van de staatsbureaucratie met hun solitaire en individualistische white-collar loopbanen een vrij marginaal verschijnsel. Stendhal’s roman “Le Rouge et le Noir” (met de tomeloos ambitieuze Julien Sorel als de hero van het verhaal), verschenen in 1830, was geen boek dat door “gewone mensen” werd gelezen. Het is pas in de 20ste eeuw (bijna een eeuw na publicatie dus) een werkelijke “klassieker” geworden. Eerst en vooral gewone mensen nogal erg afkerig tegenover boeken en tegenover de luie lichaamshouding waarin deze koopwaar geconsumeerd werd. Deze traditionele maar daarom niet bepaald ondoordachte afkerigheid hebben veel van onze jongeren nog tot in de 2de helft van de 20ste eeuw aan lijf en geest mogen ondervinden.
“Het liefst springt men een drenkeling achterna, wanneer er toeschouwers zijn die het zelf niet durven”, sprak Nietzsche en misschien heeft dat wel een rol meegespeeld toen ik graag zonder de steun van een uitzendorganisatie en gewoon op een locaal salaris, en zonder franje als reiskosten, pensioenpremies en ziektekostenverzekering weg wilde.
Zoals ik al eerder beschreef heeft Mars een speciale rol in de jaarhoroscoop van 2011. Mars ontvangt alle energie van de noordelijke Maansknopen, Pluto, Zon en Diamant. Daarom wil ik toch graag even de betekenis van de 19de graad van Steenbok waar Mars staat, beschrijven. Het eerste beeld geeft het uiterlijke symbool weer en wat zich in de dagelijkse praktijk wil ontwikkelen. Het beeld is:
Ik ben niet zo stuk van duo’s, trio’s etc., die met een bandje meezingen, ik hou meer van het echte werk, de band met zijn onvolkomenheden en verrassingen die voortkomen uit de menselijke emoties van het muziek maken, dan bedoel ik muziek maken middels de instrumenten die je bespeelt.
Toevallig zag ik zondagavond laat (12 april 2015) op Canvas de 1ste aflevering van “Real Humans” [“Äkta människor”, “Echte Mensen””], een Zweedse geromantiseerde sciencefiction serie over het samenleven van mensen en androïde robots (“hubots” – human-robots), met alle entertainende problemen die dit samenleven met zich meebrengt. De serie zou dezer dagen “the talk of the town” zijn in Zweden, wat ik toch wel enigszins betwijfel, maar soit. Het is niet echt een doordachte SF, maar de serie geeft blijkbaar wel enige amusante voorafbeeldingen van een toekomstige, in wezen reeds hedendaagse, wereld van de omgang van gerobotiseerde mensen met vermenselijkte robots, en van de onderlinge interactie tussen leden binnen deze twee “groepen” zelf. Wat me bijzonder opviel in de styling was het cleane, hoekig en gefragmenteerd gedrag van robots én mensen via orgaan-interactie (in plaats van persoonsinteractie). Het waren geen personen die “acteerden”, maar verzelfstandigde ogen, handen, vingers, etc.
They gave you the honeymoon talk, but did you get the kit to go with it? Prepare for any and every emergency with this Honeymoon Survival Kit, which offers the bare necessities for your first 2 weeks of marriage.
I could use this as an outdoor pack or emergency pack. Multi-Purpose 1 day pack ( FirstSpear is a brand created by former U. servicemen, they develop enhanced light-weight load carriage solutions for the US Special Forces )
‘Ik werkte vanuit een kantoor. Schema’s op papier. Ik vertrouwde het niet meer. Het was de eerste keer dat ik daadwerkelijk de trein kwam inspecteren.’ Hij haalde zijn handen door zijn grijze haren en staarde in de mist. ‘Ik was geschokt, verdoofd. Er kwam een trein langsrijden. Ik zag haar springen.’ Hij haalde zijn mouw langs zijn ogen. ‘Ik kwam te laat. Als ik niet geaarzeld had dan was ze misschien…’
Ostende is een toeristische badplaats met ongeveer 6000 inwoners in de provincie Buenos Aires aan de Argentijnse kust. In het noorden wordt Ostende begrensd door de badplaats Mar de Ostende, in het zuid-oosten door Valeria en de Argentijnse zee en in het westen door Gral Madariaga. Het landschap wordt gekenmerkt door hoge duinen en brede stranden omzoomd met schaduwrijke tamarisken. De bewoners zijn grotendeels werkzaam in de toeristische sector en de bouw.

“overlevers izula uitrusting overlevingskaart set”

In het algemeen kunnen we het volgende vooropstellen: woorden koppelen zich onmiddellijk en zonder bijzondere inspanning van onzentwege aan de beelden, geluiden, geuren, gevoelens, smaakgewaarwordingen of tastindrukken, die we opdoen of zelf actief veroorzaken. En/of omgekeerd. Wij, mensen, beschouwen ons doorgaans als wezens die hoofdzakelijk gebruik maken van visuele “informatie”, die zich dus primair baseren op wat onze ogen zien (ongewild of gewild door actief te kijken). In die zin kunnen we daarom stellen dat onze ervaring één en al vertaling en verbeelding is. Het zou echter naïef zijn zo maar aan te nemen dat de werkelijkheid zich doorheen onze ervaring aan ons “openbaart”. Er is zeker geen sprake van een vertegenwoordiging of representatie van de werkelijkheid of van een correspondentie tussen onze ervaring en de realiteit, in de zin zoals we de begrippen “representatie” en “correspondentie” gewoonlijk opvatten en bezigen. Elke aanname dat de werkelijkheid zich doorheen onze ervaring aan ons “toont” en iets ontsluiert, onthult en loslaat over haar “reële” wezenlijkheid, zoals ze zou zijn wanneer wij niet over onze vertrouwde zintuigen zouden beschikken, is strikt gesproken pure speculatie. De vraag of we écht “kennis” hebben over wat zich buiten ons zenuwstelsel bevindt en afspeelt (zowel “inwendig” in ons lichaam als “uitwendig”), is fundamenteel eigenlijk niet te beantwoorden. Alles is vertaling en verbeelding. Zoals onze befaamde Chileens neuro- en cognitiebioloog Humberto Maturana (°1928) het ooit lapidair uitdrukte, kan ons zenuwstelsel op zichzelf niet het minste onderscheid maken tussen een “waarneming” en een “hallucinatie”. Daarvoor is een “waarnemer” nodig die buiten dat zenuwstelsel opereert en over die operaties van haar/zijn zenuwstelsel “spreekt” (tot iemand anders of tot zichzelf).[i] Dit betekent evenwel niet dat dergelijke vertalingen en verbeeldingen als irrelevant terzijde geschoven moeten worden. Zij sturen immers ons handelen en ons gedrag, net zoals ze er binnen onze handelings- en bewustzijnsstroom het resultaat en het product van zijn.
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een akelig, onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
De twee mannen schrokken uit hun stilte op door het gejoel en gelach van een groep kinderen die in de vijver sprongen. Samuel herkende ze als dezelfde die met het maaien meegeholpen hadden. Uitgelaten zwommen ze naar het midden waar twee jongens onder water doken. Twee meisjes gilden toen ze ook onder water getrokken werden.
Dit is een overlevingpakket van het korps mariniers dit pakket en vele meer zijn bedoelt om 24 uur me te kunnen overleven in het veld de landmacht krijgt deze pakketen ook maar er zit 1 klein verschil in die krijgen blikken als warm eten en het korps mariniers hebben zakken waar ze warm eten mee kunnen maken.
Geen van de drie opties lijkt op zich bevredigend. We houden het bij een combinatie van optie 1 en optie 3. Optie 1 kan een hersenarchitectuur impliceren die toelaat dat alles maar werkelijk alles kan geleerd worden, zoals de geschiedenis van de mensheid bewezen heeft. Coöperatie vergt dan alleen een genetische structuur die ervoor kan zorgen dat we openstaan voor de wereld en voor elkaar, maar geen specifiek overgeërfde coöperatieve gedragingen. Zoiets als een algemene capaciteit tot leren. Optie 3 impliceert dan dat er wel degelijk gedragsmodules of gedragsschema’s aangeboren en erfelijk zijn, modules of schema’s waar we in oppositie met een ander komen te staan zoals in agressie, maar ook in seks: doorgaans zeggen we niet ‘we hebben samen gevrijd’ zoals we zeggen ‘we zijn samen naar de film geweest’, maar ‘ik heb met haar gevrijd/ik heb met hem gevrijd’ of brutaler nog ‘ik heb haar gepakt/hij heeft mij gepakt’. Deze omschrijving van agressie als ‘tegenover elkaar’ versus ‘samen’ is misschien nog niet zo slecht gesteld: ook in een oorlog of een gevecht staat men, zoals bij seks, tegenover elkaar. Agressie is niet per definitie wreedheid. Ook kennis kan dan als een vorm van agressie worden beschouwd: zich stellen tegenover het ‘object’ in plaats van erin op te gaan. Vandaar ‘begrijpen’, greep krijgen op. Het woord ‘grijpen’ heeft immers hoe dan ook een agressieve inslag. Van een onderdrukking van agressie kunnen we in ieder geval spreken voor wat het betreft het aangaan van vreedzame contacten met andere mensengroepen. Ook het later verbod op moord op een groepsgenoot moet als een onderdrukking van agressie worden beschouwd, temeer daar deze in de eerste stadia van de menswording immers ook een moord op een bloedverwant betekende.
1. de voedingsgewoonten van deze stammen waren afgestemd op vlees en er was dan ook geen incentive die hen ertoe bracht oog te hebben voor nieuwe vormen van plantaardig voedsel of voor een planmatige productie van dat plantaardig voedsel. Vermoedelijk hebben deze geweldige jagers zich later, in het tijdperk van landbouw en veeteelt, ontpopt tot gewelddadige ruitervolkeren die stammen die van landbouw en veeteelt leefden, genadeloos plunderden (de Scythen, de Hunnen, de Mongolen).
De Saveer-wand isoleert de mens in de stedelijke cocon, dus knipt alle internet-verbindingen met hogere en andere realiteiten door om de mens materieel te maken en met beperkte geestelijke functies, om de mens zo tegen elkaar op te zetten als in een arena. Saveer is een stokende arena-bazin in die zin, en deinst niet ervoor terug leugens te vertellen. In feite is ze een pathologische leugenaar, die de ene dit in fluistert en de andere dat, om zo conflict op te roepen. Hier aast zij op. De mens raakt zo opgesloten in de materiele realiteit als in een droom, en beseft zo niet meer dat hij droomt en ziet de context niet meer, met alle gevolgen daarvan (Als tegenovergesteld aan lucide dromen).
Ik zat in een van de achterste coupés. Het geluk van platzak te zijn. De voorste coupés waren samengeperst schroot, Marsiaanse dieren incluis. Eén blik door het raam was genoeg om daar vrij zeker van te zijn. Bij ons viel het, daarmee vergeleken tenminste, nog mee. Het monorailstel hing scheef, de vloer helde helemaal naar rechts, en uiteindelijk hingen we toch nog op de rail, vastgehouden door de andere treinstellen voor en achter ons. Er waren gaslekken, de giftige atmosfeer drong langzaamaan naar binnen, er waren gewonden, er was bloed, er was gejammer en gesnik en wat deed Jonas Grimpeerd? Zijn pak afvegen, een gasmasker opzetten, en hooghartig om zich heen kijken. Het lef van een eerste­klasser die per ongeluk het geluk had in tweede klas te belanden, en daarmee zijn leven gered zag.
Radboudumc stimuleert Vierdaagse wandelaars deel te nemen aan de sponsorloop Hart voor Vrouwen. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten.
Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
Ariadne trok zijn trui over zijn hoofd, daarna zijn hemd. Ze streelde zijn borst en buik en hij kreeg kippenvel van haar vingers en de frisse lucht. Ze staarde in zijn ogen terwijl ze zijn riem losmaakte en de knoop van zijn broek lostrok. Harrald liet zijn handen langs haar nek glijden, naar beneden en over haar volle borsten, die zijn handpalmen aange­naam vulden.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
De soldaten dragen rode knielange jassen en vilten puntmutsen met gaten voor ogen en mond. Zwijgend en argwanend slaan ze de menigte gade, musketten in de hand, sabels aan de zij. Een omroeper declameert wat onduidelijkheden over ‘misdaden tegen het Gemenebest’. In Wurm­water zijn begrippen als rechtvaardigheid en schuld betekenisloos gewor­den. Er is nog maar één strafmaat en die wordt uitgemeten door de Bloedvuist. Als hij ten tonele verschijnt in zijn slagersschort wijkt de opdringerige menigte uiteen. Een reus van een man, de langsten onder de toeschouwers reiken nog niet tot aan zijn borst. Hij heeft een slepende tred. Hij draagt zijn zware slegge over zijn ontblote schouders. Zijn huid is krijtbleek. Zijn overmaatse kop wordt verhuld door een juten aardappelzak, gedoopt in scharlaken verf, met twee rafelige ooggaten. Er wordt van de Bloedvuist gezegd dat hij sterk genoeg is om bloed uit een steen te knijpen. Hij schept er genoegen in om de hoofden van degenen die hem ter beschikking gesteld worden met één machtige slag plat te slaan. Slechts heel zelden heeft hij twee of meer slagen nodig. Zijn werk gedaan, verdwijnt de beul weer. De andere Roodjassen scheppen de gekliefde overblijfselen in een houten kruiwagen en voeren ze af. Er wordt gezegd dat ze de hoofdloze kadavers verbran­den in ondergrondse ovens die zo heet zijn dat zelfs de botten tot as vergaan.
Biesta (2013) noemt subjectivering als belangrijk thema voor de toekomst waar verandering een constante is. Hierbij is het belangrijk dat de lerende zichzelf kennen en met vrijheid en verantwoordelijk om te gaan. Biesta (2013) geeft in tegenstelling aan dat niet elke maatschappij snel veranderd. Vooral in landen met een beperkte welvaart is de snelheid waarin de maatschappij veranderd niet te vergelijken met die van ons nu in Europa. Er wordt dan ook een andere betekenis aan inzet van duurzaamheid gegeven.
Erwin had niet geschreeuwd toen hij naar beneden viel, dat wist Samuel zeker. Dat had hij niemand verteld, niemand zou hem trouwens geloofd hebben. Hoe kon hij dat weten? In de verwarring van het moment, het geroep van iedereen op het plein was dat niet te bepalen. En toch wist hij het zeker. Erwin scheen hem opgelucht te zijn, alsof hij wist dat hij bevrijd zou zijn van wat hem ook kwelde. Tenminste, tot de volgende wedergeboorte. Heel even twijfelde Samuel om alles aan de psychologe te vertellen, zijn hart te luchten. De puzzeldoos, Machteld, alles. Misschien had dat Erwin wel kunnen redden, iemand hebben waar hij alles aan kwijt kon. Zodat hij zijn verleden los kon laten, zodat het hem niet meer zo kon belagen. ‘Wees gerust,’ zei hij. ‘Ik heb tijd genoeg gehad om erover na te denken.’ Meer dan tweehonderd jaar, dacht hij.
Een gezinssituatie is een gecompliceerd organisme. Het kan maar al te gauw escaleren omdat mensen te dicht op elkaars lip zitten. Er zijn veel gebroken gezinnen gebaseerd op dit principe. Daarom is het ook niet vreemd dat velen vandaag de dag voor een LAT-relatie kiezen, zodat wanneer de spanning te hoog wordt ze even naar hun eigen honk kunnen vluchten. Dan kunnen ze in alle rust bijtanken om het dan weer met elkaar te proberen. Eén gezin in één huis is een hoge druk op de ketel.
De warme ademtocht blies langs haar oor en een lok van haar haar dreef loom mee naar voren op de lucht­verplaatsing. Verdwaasd keek ze ernaar. Achter haar, in de studeerkamer, klonk het ratelende geluid van de typemachine, maar ze registreerde het amper.
Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
Indertijd had ik instrumenten meegenomen voor de verloskundigen. En die werden toen maar niet opgehaald. Vanmorgen is ten slotte toch de laatste midwife geweest en heeft de laatste setjes spullen betaald en meegenomen. Dus ik heb mijn geld terug.1000 euro = 2500 cedi. Tegen de normale op Internet te vinden koers.
Een plots verdwijnen van vrienden, activiteiten, gewoontes, jobs, verblijfplaatsen. Je evolueert voorbij wat je was en deze mensen en omgevingen komen niet meer overeen met je vibratie. Het Nieuwe zal spoedig arriveren en zo-o-o-oveel beter voelen!
Zohra stond op en nam enkele spuitbussen uit haar rugzak. Ze liep naar buiten en begon een monster op de poort te schilderen. Het was een artistiek ritueel, maar evengoed had het een heilzame werking op haar lichaam en geest. Ze vermoedde dat het een psychisch equivalent was van een bevalling. Op haar manier schonk ze een kind het leven. Het was haar creatie. Lieven bracht enkele accenten aan. Zo werkten ze altijd. Hij voelde en vulde haar perfect aan. En zo, high van de kristallen, gingen ze uren door, onverstoord en uiterst nauwkeurig, tot er een wanstaltig wezen voor hun ogen tot leven kwam.
Op zoek naar een goedkope en eenvoudige manier om wat Partylichtjes te maken? Zoek dan niet verder want hier is de goedkoopste en eenvoudigste manier om vervolgens jezelf! Vaardigheden die je niet nodig hebt voor deze Instructable: soldering Kennis v
Neuroeconomics, of neuro-economie, is een relatief jonge subwetenschap die neuroscience, economie en psychologie met elkaar combineert in de studie van keuzes, beslissings- en besluitvormingsprocessen. Neuro-economie focust op de rol van de hersenen bij het nemen van beslissingen, het evalueren van risico’s en beloningen, het kiezen bij dilemma’s en dergelijke. Doorgaans gaat het om financieel-economische beslissingen, maar in een bredere context kunnen de bestudeerde problemen ook van morele, sociale of juridische aard zijn, bvb. het oordeel over schuld of onschuld door een jury in een rechtszaak. Vandaar dat sommigen spreken over neuronomics. Neuro-economie baseert zich niet op logisch-wiskundige modellen zoals waarschijnlijkheidsmodellen maar op neurobiologische modellen. Deze zijn van tweeërlei aard:
‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
En ik kon me dus af en toe thuis weer nuttig maken. Zelfs heb ik nog een middag geholpen bij de verbouw van het Dorpshuis / kantine van Korfbalclub De Hoeve. Kruiwagens vol tegels en kruiwagens vol zand kruien. Maar voor een keer wel leuk om te doen. Het is van onze dorpsgenoten, die veel drukker zijn geweest dan ik met dit project, en voor een belangrijk deel als vrijwilliger, een hele prestatie, vind-ik. We hopen dat in maart of april alles klaar is en dat het gebouw dan helemaal in gebruik kan worden genomen.
Ik kan me niet in de plaats stellen van de gemiddelde Blokken-kijker. Maar zelf vond ik het maar een uitermate zielig spektakel. Als er zoiets bestaat als cultuurbarbaren, dan zijn het vast en zeker wel deze idiote BV’ers. BV’s die al hun vaardigheden inzetten om zich voor het goede doel compleet belachelijk te maken. Gelukkig kijkt de doorsnee Vlaming maar met een half oog naar Blokken: ze hebben het op dat uur te druk met potten en pannen. Of ze zijn op hun gemak aan het eten, na de tv te hebben uitgezet.
Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken.
In het opvoeden van kinderen is het van belang consistent te zijn. In geëmancipeerde, gemengde huwelijken kan dit een probleem vormen. Emancipatie betekent ook dat men het dynamische van de persoonlijke ontwikkeling moet accepteren. Verschillende stadia van ontwikkeling volgen elkaar op (afb.) en kinderen stemmen hier niet altijd mee overeen. Kinderen kunnen erg verward raken, teleurgesteld en verwaarloosd. Een schrijver kan ook een boek schrijven en daartoe een volledige kultuur adopteren, alleen maar om het later te laten vallen om een ander boek te schrijven. Niettemin behoeven dergelijke ‘bijprodukten’, de kinderen, de boeken de juiste aandacht. Daarvoor is een gemeenschappelijke kulturele basis nodig waarover paren privé en grotere kulturen collectief overeenstemmen ten einde zorg te dragen voor de juiste opvoedkundige en filognostische (van de boeken houdende) continuïteit. Zoals hierboven vermeld is er een overeenstemming van gewetensvolle aktie over de orde van de Tijd nodig. Naar het kulturele belang van een noemer van formele identiteit is eveneens een structuur van statusoriëntatie (afb..&afb.) en betrokkenheid (afb.) besproken. Op basis van een alternatieve orde van de tijd (tabellen) en een vestiging van de identiteit (afb.) voor emancipatie en sociale kontrole kan men degelijkheid vinden voor het doel van de filognosie en het onderwijs. Op de goede manier gegrondvest in het liefdadige, dat wil zeggen in vrijwillige dienst, kan een dergelijk respekt van orde de ouders vervangen die wegvallen vanwege de verstoringen van de persoonlijke ontwikkeling. Allerlei dingen kunnen er misgaan en een gemeenschap moet leren collectief verantwoordelijkheid te dragen voor zulke calamiteiten. Het diktaat van de persoonlijke vrijheid is een zware, en als men de kinderen niet wil bederven en de liefde voor de kennis of de eer van bezielde emancipatie niet wil verliezen, moet er voorzien worden in een juiste continuïteit van kultuur voor iedereen. Alleen op basis van gelijke kansen voor allen kan er echte wereldvrede zijn. Het vormen van elites mag plaats vinden, maar kan niet het dominerende thema zijn. Openheid naar allen, ook naar het verleden en de toekomst toe, definiëert de gezondheid van de vooruitgang en het gezonde verstand van ieder systeem van bestuur. 
Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, lezen) en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
Mike staarde haar aan vanaf een foto van hem en de Linda-snol die alle hoop aan diggelen sloeg. Hij had zijn tong zo ver in haar mond gestoken, het leek alsof hij een inwendig onderzoek aan het verrichten was. De klootzak.
Je moet zeker in gedachte houden dat hoe high tech je uitrusting ook is en hoeveel kennis je ook bezit, als je conditie niet op punt staat zal je in een overlevingssituatie heel wat meer ellende op je nek krijgen.
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Het belangrijkste was dat niet was voorzien dat de genen van de homo sapiens nog steeds de dierlijke eigenschappen in zich meedragen en dat het bij de muteringen gewoon is doorgegeven van geslacht naar geslacht en mutatie naar mutatie.

“de beste survival gear history.com alleen overlevingsuitrusting”

Ze gooide haar peuk weg en besloot naar het verste deel van het perron te lopen, dan hoefde ze in Amsterdam die meters niet meer te maken. Daarbij was ze verder verwijderd van de geile vent en die dronkenlap.
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
‘Ik mag blij zijn dat ik toestemming kreeg voor deze,’ mompelde ik. ‘De meeste mensen vinden het niet oké meer om dieren te houden voor voedsel of voor plezier. Ik moest een uitgebreid betoog indienen dat een vis me zou helpen geïnspireerd te blijven.’
Dr. Diwan gaf een beschrijving van de nanomedicinetechnologie waarop het het productplatform van het Bedrijf gebaseerd is. Hij ging toen de succesvolle ontwikkeling van verscheidene drugkandidaten in een vrij korte kalender en met de zeer kleine uitgaven van R&D bespreken dat Inc. NanoViricides heeft kunnen bereiken. „Onze verwezenlijkingen hebben duidelijk dat wij drugkandidaten tegenover nieuwe virusdoelstellingen kunnen ontwikkelen zeer snel,“ hij zeiden aangetoond. Hij verklaarde dat de band met meerdere balies die van een nanoviricide™, door het onderliggende polymeer TheraCour® wordt toegelaten, in een nanoscale „velcro“ of ritssluiting-als effect resulteert. Dit staat het Bedrijf toe om met succes virus-bindt ligands met vrij lage affiniteiten aan te wenden. „Andere benaderingen van de drugontwikkeling vereisen ontdekking van antilichamen of chemische producten met zeer hoge affiniteiten, sub-micromolar of beter, die heel wat tijd en geld neemt,“ hij zei, het toevoegen, „In tegenstelling, maakt onze technologie ons het mogelijk om nabootsers van de natuurlijke en behouden bandplaatsen van de virussen te gebruiken. Dit staat snelle ontwikkeling toe. Ook, betekent het dat een virus veel minder waarschijnlijk zal aan een nanoviricide ontsnappen in vergelijking met zijn vluchttarief tegen een hoogst specifieke ontdekt drug die een conventionele methodologie gebruiken.“
Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee?
Zo komen we bij het begrip charisma, dat sinds het werk van de veelzijdige en invloedrijke socioloog Max Weber (1864-1920) met leiderschap wordt geassocieerd. Bij een charismatische figuur vertolkt de wil van een individu, een groep of het volk zich niet in het spreken van de ‘auctor’, integendeel. De charismatische figuur slaagt erin via zijn optreden (stem, lichaamstaal, kledij) mensen te ‘begeesteren’, ze (een soort ‘armen van geest’) een ‘geest’ te geven. Dit impliceert natuurlijk dat een vonk van deze geest reeds bij de mensen aanwezig is, anders zouden ze het charisma van de leider niet ‘herkennen’ en zich niet kunnen laten begeesteren. Bart De Wever, Yanis Varoufakis, Marine Le Pen, Geert Wilders en paus Franciscus zijn charismatische figuren.
‘Doe wat je niet laten kunt, maar wees voorzichtig. Ik ga slapen.’ Hij ging weer in zijn tent liggen. Heb ik er goed aan gedaan haar… het te wekken? Ze is wel heel erg anders. Zijn ogen dwaalden naar haar gezicht en hij betrapte zich erop dat hij met aandacht naar haar borsten staarde. Ze is ook wel erg mooi. Hoe zou ze voelen? Met die gedachte sliep hij weer in.
Voor de definitie van de waarheid is er overeenstemming nodig. Men moet een team vormen en saamhorig zijn. Een nieuwe (wereld)orde in overweging nemende is het meest waarschijnlijke geschrift van overeenstemming het (engelse) woordenboek. Wetend waar men over spreekt is er de kracht en het gevaar van een groepsego. Ego scheidt zichzelf als een kultureel specifiek iets af in verzet tegen anderen. Het is geïdentificeerd met het lichaam, een uniform, een geschrift, een stijl van viering etc. Het ego is zelfachting van de bemiddelaar tussen de ziel en de stoffelijke werkelijkheid (afb.). Geïdentificeerd met de materiële doelstelling en de plicht van het bemiddelen van het belang van de ziel vergetend wordt het vals en gevaarlijk. B.v. in het belang van de filognosie kan men een voorstel doen voor een nieuw ontwerp voor een klok. Maar voor de werkelijkheid van de ziel moet men eerlijk zeggen dat een dergelijke materiële onderneming voor een individu die de zaak zeer wel aankan met een normale klok en kalender als het aankomt op het regelen van alternatieven van tijdbeheer (zie tabellen), niet is. Het materiële effect op de tweede plaats zettend is het belang van handhaving ter wille van de ziel gegarandeerd en het gevaar van de gewelddadige valsheid van het ego omzeild.
We vierden Lars’ drieënzestigste en mijn negenen­dertigste verjaardag tegelijkertijd. Kort daarop werd moeder vijfennegentig en kon ik weer de ruimte in. Ik geloof dat ik niet eerder zo blij was om te kunnen vertrekken. Anderhalf jaar had mijn dochter rood geflikkerd en niets tegen me gezegd dan het hoogst noodzakelijke, tenzij ze op haar stok­paardje zat: hoe verderfelijk het stilzetten van misdadigers wel niet was. Dan discussieerde ze net zolang tot haar stem oversloeg en ik er het zwijgen toe deed, zelfs bij groen.
Als je iemand iets wil geven of je iets van iemand wil gedaan krijgen, heb je als Nederlander blijkbaar een heel ander set vooronderstellingen dan wanneer je als Ghanees in noord Ghana bent opgegroeid.
19. 17 Maar wat is een symptoom, waar komt dat vandaan, en waar staat het voor? Om op deze vragen een antwoord te vinden is het goed om eerst terug te gaan naar een beschrijving van de basisbehoeften van mensen, vanwege de sturende invloed die deze behoeftes hebben op al onze relaties en interactiepatronen. Verbondenheid en autonomie Als we kijken naar de visie van de EPT (Ervaringsgerichte Psychosociale Therapie) zien we dat kinderen probleemgedrag ontwikkelen door destructieve interactiepatronen. Dit komt doordat er een evenwicht nodig is aan twee basisbehoeften: verbondenheid en autonomie. Dit in relatie met ons innerlijk evenwicht aan niet en wel toegestane delen. In deze paragraaf wordt dit nader uitgewerkt. Aan bijna ieder menselijk streven liggen twee basisbehoeften ten grondslag. In de eerste plaats is er de behoefte om van betekenis te zijn voor (belangrijke) anderen: de behoefte om coöperatief te zijn en voor de ander te zorgen. Dit is de behoefte aan verbondenheid. In de tweede plaats is er de behoefte om de eigen mogelijkheden te realise- ren, de eigen behoeften te bevredigen en goed voor zichzelf te zorgen. Dit is de behoefte aan autonomie. De opgave waarvoor mensen zich gesteld zien, is om beide behoeften te realiseren en ze te integreren: om binnen het zorgen voor de ander ook op te komen voor de eigen belangen.
2. Terrence Chorvat & Kevin McCabe “Neuroeconomics and Rationality.” George Mason University Law and Economics Working Paper Series. Social Science Research Network: http://ssrn.com/abstract_id= 748264 (June 2005). Een versie onder dezelfde titel is gepubliceerd in Chicago-Kent Law Review, 2005, vol. 80, 3, p. 101-117.
Maar mijn stem kaatst terug van het glas alsof hij de stilte intact wil laten, en het licht in het lab blijft koppig uit. En als mijn ogen langzaam wennen aan het halfduister, zie ik dat het een rommeltje is in het lab, iets wat ondenkbaar is voor Sal en zijn team. Twee krukken liggen omver, een cleansuit ligt slordig over de grond; een van de micro­mani­pu­lators is zelfs volledig van zijn basis gerukt. Het lijkt of ons lab, onze haven van orde en properheid, wetenschap en ratio, zich heeft aange­sloten bij de puinhopen buiten.
Eens te meer voelde hij zich nietig en onbetekenend. Hij begreep de woorden van zijn moeder. Eens gaan we allemaal. Mensen, dieren, bomen, de Aarde, de zon, melk­wegstelsels en sterrenhopen. Maar diep van binnen brandde een vuur, een noodzaak om zijn bestaan voort te zetten. Als ik ooit nog kinderen krijg, zullen ze de Aarde met respect leren behandelen.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Na eindeloos gelopen te hebben naderden ze een klein perron. Sterre zag een meisje van een jaar of twaalf op de verhoging naast het spoor staan. Haar paarden­staart zat verwaaid in een felroze strik. Haar grijzige jurk was besmeurd met neonrode vlekken. Ze staarde voor zich uit.
Die menselijke hoogmoed noemden de Oude Grieken “hubris”, door ons niet-Grieken doorgaans uitgesproken als “hybris”. De gedachte dat de Mens met Gods eer en glorie zou gaan lopen, komt vooral ter sprake bij kwesties zoals het produceren van leven in het laboratorium, of het kweken van embryo’s uit eicellen. (Daar wordt weliswaar ietwat in het geheim hard aan gewerkt.) En dan herinnert men aan het lot van de Griekse halfgod Prometheus die zo stoutmoedig was het vuur te stelen op de berg Olympus, verblijfplaats van de mythologische goden, en het aan de mensen te geven. Tot woede van oppergod Zeus. Prometheus werd voor zijn hybris door Zeus ongemeen hard gestraft. Hij werd aan de Kaukasus vastgeklonken en elke dag kwam een adelaar zijn lever opeten. Die groeide elke nacht weer aan, zodat zijn straf eeuwig duurde. Daarnaast zond Zeus een vrouw, Pandora, naar de stervelingen. Zij moest onheil over hen brengen. Zeus gaf haar een gesloten vat mee, de beruchte doos van Pandora, waarin alle rampen, ongelukken en ziekten zaten opgesloten. Pandora kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en opende het vat. Alle rampen, ziekten en zorgen ontsnapten uit het vat en verspreidden zich over de aarde. Pandora poogde nog het vat dicht te klappen, maar alleen de Hoop bleef nog in het vat toen het weer gesloten was. Het is niet duidelijk of Zeus met die doos en in het bijzonder met de Hoop goede of slechte bedoelingen had. Nietzsche alvast vond de hoop de slechtste kwaal van allemaal: ze betekent immers dat het niet goed met ons gaat. Hoe dan ook: de goden verdragen niet dat de mensen zich goddelijke privileges zouden toe-eigenen. Want het vuur werd geassocieerd met de bliksem. En de hemel doen bliksemen was een voorrecht van oppergod Zeus.
Zoals bekend kan niet alles worden gezegd en onthuld. Men moet de eer hooghouden. Hoewel men zich niet teveel zorgen moet maken over het imago, moeten zaken die echt goed gaan of slecht niet het belang verduisteren van het gaande houden van de vertoning. Zo zijn veel mensen dus niet zo heilig en zuiver zoals ze zich voordoen of zich uitspreken. Dit is volkomen normaal en o.k. Dit is een eeuwige praktijk van de menselijke samenleving die van zijn leden vraagt trouw te zijn aan de algemene standaard ten opzichte waarvan een alternatief niet destructief mag zijn. Het is zelfs één van de grootste krachten van de mensheid: als eenmaal een bepaalde vorm van sociale kontrole werkzaam is, kan de hele samenleving in vrees leven die collectieve eer te verliezen. In oorlogstijd zal de angst voor vrijheid en emancipatie zich manifesteren in vijandigheid op die manier de gekoesterde eer verspelend: Op die wijze verloor de mensheid veel van haar kostbare maar verkeerd beijverde idealen. Eer die uitdraait op valse trots is een drama en een trauma voor de mens.
De ladder naar boven leek vrij in de lucht te hangen. Sterre hield de sporten angstvallig stevig vast en dwong zich naar de voeten van Heinrich te kijken die langzaam voor haar uit klom naar het donkere gat in de bodem van het koepeltje dat bij elke stap die ze naar boven deed, leek te groeien.
Het gebouwtje waarin ze zich had verschanst leek op een wachtruimte zoals ze die van verschillende sta­tions kende. Nu ze binnen was reali­seerde ze zich dat het licht weliswaar fel was, maar kleurloos. Wat nu, hoe kom ik hier weg? Haar oog viel op een verweerd stuk bruin papier, het enige stukje kleur, dat hier al lang op de verder lege grond leek te liggen. Ze pakte het op. In grove houtskoolletters stond een boodschap geschre­ven: ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’
Onze aandacht zal hier dus in de eerste plaats gaan naar de enorm toegenomen rol van de visuele waarneming en haar rol in de ontwikkeling van het denken. Wordt het oog bij de primaten steeds belangrijker, bij de mensen zal het gezichtszintuig de reuk bijna helemaal verdringen. In een donkere ruimte kunnen we ons weliswaar op de tast oriënteren, maar in het dagelijks leven zijn onze ogen steeds onverminderd actief: elke identificatie van een voorwerp en elke duiding van een gebeurtenis gebeurt in laatste instantie op basis van visuele informatie. Als we een plots geluid horen, dan kijken we onmiddellijk in de richting van het geluid; als we een vreemde geur waarnemen, dan gaan we kijken wat er loos is. Het woord ‘zien’, zoals ook ‘zeggen’ (wat de samenhang tussen zicht en spraak bevestigt), komt van een Indogermaanse wortel sekw ‘volgen’ (Latijn ‘sequi’, Engels ‘sue’, Frans ‘suivre’; Latijn ‘secundus’ en Frans ‘second’ = de volgende, de tweede). Zien betekent dus eigenlijk ‘met de ogen volgen’ (de beloerde prooi of een spoor van een dier op de grond). Zien staat centraal in al onze menselijke mentale activiteiten. Het woord ‘weten’ (en dus ook ‘wet’, ‘wijs’, ‘wis’ in wiskunde, ‘wijten’ en ‘verwittigen’) is Indogermaans voor ‘zien’: Indisch ‘veda’, Gotisch ‘witan’, Latijn ‘videre’, Grieks ‘idein’ waarvan ‘idee’ (aanblik, voorstelling). Het belang van zien in onze mentale architectuur wordt geïllustreerd door termen zoals inzien en inzicht, doorzien, overzien en iemand ontzien. Het woord ‘gezicht’ is hetgeen we samen zien (het prefix ge- wijst steeds op een gemeenschappelijkheid of een collectiviteit, ook van voorwerpen, zoals in ge-berg-te). Als we naar elkaar kijken, zien we ook elk een gezicht (al zijn we later in de geschiedenis en na het uitvinden van spiegels tot het besef gekomen dat we elk een heel eigen gezicht hebben). Het zal u opvallen dat we in deze context en vermoedelijk in mijn ganse betoog nog geen enkele keer het woord ‘intelligentie’ hebben gebruikt. Inderdaad, een overroepen woord. Intelligentie betekent in oorsprong selectief verzamelde inlichtingen: dat dus wat de Britse Intelligence Service en onze Inlichtingendiensten doen. Intelligent zijn is dus het inwinnen van de juiste inlichtingen (maar wat juist is, weet je natuurlijk pas achteraf). Het is niet meer dan het inwinnen van relevante informatie. Is dat erfelijk? Uiteraard niet! Maar je moet er wel hersenen voor hebben natuurlijk en best hersenen die connecties en verbanden kunnen leggen tussen verschillende informatiebronnen: en de materiële basis van deze hersenconnecties is uiteraard voor een deel erfelijk. Iemand die uit de combinatie van een knal en een brand besluit dat er een aanslag is gepleegd, zullen we maar matig intelligent noemen. Je zal pas echt intelligent genoemd worden als je ook iemand op een verdachte manier zag wegrennen én als naderhand blijkt dat het inderdaad om een aanslag gaat. Ik zie dus intelligentie niet als een afgebakend denkproces dat van andere minder intelligente denkprocessen (zoals een ‘dwaling’ of een ‘waan’) kan afgezonderd worden: we doen steeds beroep op informatie om tot een duiding of een handelingsbeslissing te komen, ook bij een waan. Intelligentie berust bovendien steeds op de kwalificatie van de denkhandeling door een ‘derde’ (ouder, leraar en dergelijke; desnoods je eigen Ego). Iemand intelligent noemen is een moreel oordeel.
Het laatste kwadrant van het jaar zal leiden tot de vorming van meer groepsbewustzijn en de eenwording van groepsbewustzijn.  Dit zal eerst voorbereid worden door de verschuivingen in persoonlijke relaties.
Als ik wakker word, ligt het lab in schemering gedrenkt. De elektronen­microscoop aan de wand tegen­­over me is een imposante grauwe toren; de werk­banken lichtere rechthoeken; de binnendeur van de luchtsluis een glinstering in de hoek. Met de gedoofde TL-buizen resteert slechts het zwakke dag­licht dat door de gesloten lamellen sijpelt.

“overlevingsuitrusting voor wandelen overlevingsuitrusting giveaway 2016”

Alles wat wij als vorm, “figuur” of entiteit waarnemen, alles wat we onderscheiden als op zichzelf staande vorm, dankt deze status aan het gegeven dat wij die afgebakende entiteiten benoemen. Vormen dragen min of meer een naam. Wij bedenken ze met minstens één woord, zo nodig met een omschrijving die wezenlijk niet meer hoeft te zijn dan: “Ik heb er geen woorden voor!”, wat als dusdanig reeds 6 woorden is. De taal is de ware demiurg die vormloosheid vorm geeft. Niet toevallig was de eerste meest vooraanstaande Oudgriekse ambachtsman de dichter (de poëet; van het Griekse werkwoord “poiè-ein” = “doen, maken”). En het is via de woordjes en woorden (de “moedertaal”) die ouderlijke figuren het kind aanleren, dat het kind in zijn omgeving dingen begint te onderscheiden als afzonderlijke vormen (kind = in-fans = niet-sprekend). Zonder deze benoeming, zonder dit gebruik van woorden in plaats van klanken en kreten, zouden vormen en entiteiten voor ons mensen elke bestaansvoorwaarde of werkelijkheidsgrond missen. Ze zouden eenvoudigweg voor ons als dusdanig niet bestaan. Zonder hun weergave in de taal zouden ze ons nooit echt als geordende vormen verschijnen en zou onze omgeving een complete wanorde, een “chaos” blijven. Die koppeling van taal aan onderscheiden vormen wordt ons dus als kinderen aangeleerd zodra we als kind de wereld om ons heen onder ouderlijke begeleiding beginnen af te tasten en te verkennen. Via de taal kunnen we omgaan met de wereld die ons in haar realiteit gegeven is en die we van de voorgaande generaties erven.
Mike staarde haar aan vanaf een foto van hem en de Linda-snol die alle hoop aan diggelen sloeg. Hij had zijn tong zo ver in haar mond gestoken, het leek alsof hij een inwendig onderzoek aan het verrichten was. De klootzak.
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Welke maatschappelijke evoluties hier schuil gaan achter allerhande zogezegd “goede bedoelingen” en achter de doorgaans ondoordachte en dikwijls heel hypocriete verdediging van de meest vage maar als vanzelfsprekend voorgestelde “rechten” van mensen, dieren en levenloze dingen, is een zaak die me erg bezighoudt en waar ik niet zo maar wijs uit raak. Al hoeft het denken uiteraard niet per definitie tot resultaat te leiden, integendeel!
Er is één gave echter die moet worden geweigerd. De gift die het ons verbiedt om iets terug te geven moet worden geweigerd. Alles wat een kleine baby kan doen is een hoop als dank voor zijn voedsel. En de kleine is er zelfs trots op totdat het zich realiseert dat het niet zo zou moeten stinken. Dan maakt het een tekening etc. Een vrouw die haar liefde niet mag geven zal soms weigeren te eten: ze wordt anorexisch of een drugverslaafde. Een man die zijn ding niet mag geven kan een geestesziekte ontwikkelen die de hele wereld kan vernietigen: een diktator kan een gefrustreerde kunstenaar zijn (afb..). Voor het doel van het accepteren van bijdragen heeft de samenleving bibliotheken, musea en dergelijke. Het enige probleem is vrije toegang voor allen zo dat allen mogen bijdragen aan allen. Dit is waar het winstmotief wegvalt en liefde zonder er iets voor terug te verwachten zich kan ontwikkelen. Voor lenen en uitlenen als probleem, daar we van de verwachtingen van wederkeer af moeten zien te komen, hebben we een weggooi-gift nodig die niet de gift zelf vernietigt. Je kan een boek krijgen en een boek weggooien dat digitaal is verkregen zonder enige verwachting van wederkeer. Dat is virtueel geven: men is bevrijd bij te dragen zonder enige andere verwachting behalve een basis concessie van betrokkenheid bij het medium.
42. DE KIKKER EN DE OCEAANeen omgeving, een levensbeschouwing en via mijn vertaling, eenbedrijfssituatie. Vrij B C ing Ke le v nn Be Informatie is Ratio Emotie A Energie GebondenOp punt A situeert Libbrecht wat hij de Naturaliteit noemt. Een hoofd-kenmerk hiervan is dat de mens zich als integraal onderdeel van denatuur beschouwt en deze natuur op hem betrekt. Om het met het voor-beeld van de baby uit te drukken: de baby die schreeuwt om moeder-melk, krijgt die melk (dit vertegenwoordigt de omringende natuur) voorzijn eigen doel. Het taoïsme is een oosterse wereldbeschouwing die wehier kunnen situeren. Op punt B situeert Libbrecht de Rationaliteit. Eenhoofdkenmerk hiervan is dat de mens zich ‘afzet’ van zijn omgeving, diehij trouwens rationeel probeert te duiden. De wetenschap situeert zichhier duidelijk, maar ook de meeste vormen van onze westerse godsdien-sten kun je hier plaatsen. Je hebt de mens en je hebt God, waarbij demens God definieert als een wezen dat buiten hem staat, zelfs buiten denatuur. Punt C noemt Libbrecht de Mysticiteit, met als hoofdkenmerkdat de mens ‘opgaat’ in de natuur. Anders dan de natuur te beschouwenals een context die hem ten dienste staat (denk aan de moedermelk), isde mens hier één met de natuur. Je zou dit kunnen beschrijven met deanalogie waarbij we een opperste moment van vervoering of extase bele-ven. We merken geen verschil meer tussen onszelf en de omgeving. 32
‘Spaar mijn hoofd. Ik heb mijn tuig in de hand.’ Cynethryth trad opzij en leek nu op haar zachte zwarte muilen een cirkel om hem te beschrijven. ‘Ze zeiden dat jij mijn hengst zou zijn.’ Harbrand draaide traag mee, als verdoofd. ‘Ik leg mijn leidsels om je hals,’ zei Cynethryth met haar vlakke stem, liefkozend bijna, terwijl de cirkel ineens nauwer werd, zodat ze zo dicht bij hem stond dat hij haar muffe, onwereldse geur kon ruiken en haar slanke, albasten hand naar zijn kruis voelde tasten.
Loeke Bergstein uit Utrecht bijvoorbeeld met Willem Boot die in Madrid woont. Ze waren maandag een dagje in Maastricht, maar hadden de ski’s voor de zekerheid meegenomen. ,,Op internet zagen we dat de pistes open waren”, aldus Willem, die een jaar of vijftien geleden ook al eens in Ovifat was. ,,Er moet nog een beetje sneeuw bij, maar het was toch best aardig skiën, zeker voor beginners”, aldus het duo dat het tegen vieren voor gezien hield.
Boven de horizon gloeiden de met zonnepanelen bezette daken als kolen en zwiepten de windmolens door de lucht als brandende zwaar­den. De zonsonder­gang strekte zich zoals altijd hoog uit in de hemel­koepel, aangewakkerd door het koelende stof dat sinds decennia in de atmosfeer werd geblazen.
Karagiozis sleept zijn peervormig lijf voort. Hij draagt een strooien hoed om zijn kale schedel tegen de zon te beschermen, maar de druppels glijden al omlaag over de spekrollen die weelderig zijn nek bedekken. De bochel die tussen zijn schouders oprijst wiegt heen en weer als de bult van een dromedaris. Hij heeft gekoelde groene thee zitten drinken op de achterplecht van zijn woonboot, zitten drinken en zitten dommelen, totdat hij weer ontwaakte door het gerommel van zijn maag. Zijn hechtingen jeuken wat en hij heeft een branderig gevoel bij het urineren, maar verder lijkt alles benedendeks in orde. Het heeft hem een aanzienlijk deel van zijn spaar­geld gekost om zijn lid weer vast te laten naaien. Die chirurgijn Johann Faust die praktiseert in de Altstadt heeft verzekerd dat zijn toverfluit binnen enkele dagen weer naar behoren zou moeten functioneren.
Scar-face, met zijn ene bruikbare oog, staat op de uitkijk. Hij moet letten op vissenkoppen die op het geluid afkomen. Ellis en Spanish Joe zijn bezig om hun beitels tussen boegbeeld en schip te slaan. De lappen die ze om hun gereedschap gewikkeld hebben om de klappen te dempen zijn nu doorweekt. Joe heeft al twee keer op zijn hand geslagen. De richel waarop ze staan is glibberig en tot overmaat van ramp moeten ze ver voorover hangen om het boegbeeld los te wrikken, ver onder hen kolkt en klotst het water van de baai.
Samuel gromde een vloek en greep naar het water. Hij dronk de fles halfleeg en goot de rest over zijn hoofd. Met een zucht van opluchting liet hij zich achterover vallen. ‘Ik vind het ritme niet,’ zei hij. Achter hem zag hij een groep kinderen de graan­halmen bijeen rapen en samenbinden. Ze plaatsten de bundels in groepjes op het veld, klaar om ze later te verzamelen.
Ezel liet zich voor de kar van Grimpeerd spannen. Hij zeulde en hij heulde, hij danste de vrouwenpassen en besefte het niet. Hij danste bovenal de traditionele vrouwenpassen waar de meeste mannen nog steeds van houden, op de geëmancipeerde na, en hij besefte het niet. Hij was nu eenmaal geen leider, hij was een volger.
‘Dat is dan een pijnlijke vergissing.’ Ze keek langs mij heen de gang in, nieuwsgierig, keek nog eens in mijn ogen. Verbaasd keek ze naar het huis, de tuin, de straat, alsof ze daar voor de eerste keer was, maar enkele details toch leek te herkennen. Ze liep het tuinpad uit en aarzelde terwijl ze naar de blauwe hemel met de condensstrepen keek. Ze keek om, wierp nog een verwarde blik op mij, koos toen zorgeloos voor de weg naar het centrum. Ze bleef een vreemde voor me, gesloten als een oester, hoewel ze me ergens bekend voorkwam.
Het is mogelijk dat mannen sneller coalities vormden over de directe biologische verwantschap heen, want de jacht en de bescherming tegen vijanden vereiste de samenwerking van een groot aantal individuen, zeker wanneer begonnen werd op groot wild te jagen. Vrouwen zullen bij het voedsel verzamelen mogelijk eerder met directe verwanten (moeder, zusters) opgetrokken hebben. Hoe dan ook, vrouwen en mannen deelden de weinige hulpbronnen die ze hadden met elkaar, in de veronderstelling dat ze reeds geleerd hadden een gemeenschappelijke maaltijd te bereiden en meer konden verzamelen dan ze onmiddellijk op konden eten. Het is aannemelijk dat een toevallig surplus eerder bij de mannelijke jagers optrad. Konden de vrouwen stoppen met vruchten en bessen te vergaren wanneer ze zelf en de kleinere kinderen verzadigd waren om aandacht te besteden aan de zuigeling of gewoon om te rusten, dan was het al te gek dat de jagers een (deel van een) neergehaald dier zouden achterlaten eens ze verzadigd waren van het bijten en peuzelen aan dat gevelde dier. Dit toevallig surplus was een gemeenschappelijk product en dus ook gemeenschappelijk eigendom. Het werd met de ganse groep gedeeld. Ook wanneer de vrouwen meer voedsel begonnen te verzamelen dan ze direct nodig hadden, wat zinnig was wanneer de jagers zonder buit ‘thuis’ kwamen, werd dit surplus doorgaans gedeeld. Men kon er niet zomaar directe verwanten mee bevoordelen, al geldt dit minder voor de vrouwen die naast eten voor zichzelf ook voedsel voor hun kleinsten moesten bijeen rapen en bij het verzamelen gemakkelijker konden delen met de vrouwen die het dichtst in hun omgeving toefden en dat waren meestal directe verwanten (moeder en zusters). Bij vrouwen is een neiging om in zekere mate eerst directe verwanten te bedelen dus niet zo onbegrijpelijk. Surplus voedsel was echter in wezen een groepsproduct: dus het kon niet zomaar aan verwanten, ‘partner’ of eigen kinderen worden gegeven. In dit licht kunnen de bevindingen van Kristian Hawkes bij tegenwoordige jager-verzamelaars (de Ache in Paraguay en de Hadza in Tanzania) bekeken worden waaruit blijkt dat de mannen ‘pronken’ met het vlees dat ze gejaagd hebben en het eerder aan niet-verwanten uitdelen dan aan de onmiddellijke verwanten, terwijl het voedsel dat door vrouwen verzameld is, wel wat minder wordt rondgedeeld (84% van het door mannen gejaagd vlees wordt gedeeld en ‘slechts’ 58% van het door vrouwen verzameld voedsel). Nochtans zijn de Ache en de Hadza xxnu (rond onze eeuwwende) reeds individuele jagers die elkaar wel ter hulp roepen wanneer groot wild kan gevangen worden. Kristian Hawkes analyseert haar onderzoeksresultaten binnen de showoff hypothese (to show off = pronken): het ‘pronken’ met de buit is een min of meer berekende strategie om aan status te winnen binnen de groep en zelfs de kans op het binnenhalen van een vrouw met hoge partnerwaarde te verhogen. Wij denken dat ons kader de historische achtergrond van haar bevindingen beter belicht dan evolutionair-psychologische redeneringen.
Hij las over het contact met militaire centra die een voor een uit de ether verdwenen en over het koorts­achtige onderzoek dat de leden van het team deden om hun belangrijkste projecten te realiseren. Uitein­delijk waren er nog maar twee over, de incubators en iets dat ‘project Ariadne’ werd genoemd. Arnold Janssens schreef dat hij en zijn collega’s uiteindelijk moesten concluderen dat de incubators nutteloos waren als de niveau 4 dreiging niet geneutra­liseerd werd en dat daarom alle aandacht en alle moeite in ‘project Ariadne’ gestopt werd.
Voor de ziel moet men zich schikken naar het volkomen geheel waarvoor een keuze nodig is wat betreft de structuur van een gewetensvolle regeling van de tijd. Dit moet dynamisch zijn met de grootst mogelijke diversiteit. Een programma is nodig om de gasten te bedienen met voedsel, onderdak en een vertoning voor de goede heugenis. De vertoning is bij voorkeur kleurrijk, met muziek en spraak in dienst van de orde van de ziel: men moet goede herinneringen opbouwen en niet worden vervloekt door de gasten. Zoals hiervoor gesteld, er zou geen fixatie op enig iemand in het bijzonder moeten zijn maar een voorkeur voor een vrije associatie. De behoefte aan vrijheid en persoonlijke spontaniteit beperkt de vertoning. Hoe meer er van hetzelfde is, des te minder waarschijnlijk de aandacht zal zijn. men gaat naar het theater omdat een andere film wordt vertoond. Men gaat naar de kerk omdat er een andere preek wordt gehouden. Men bezoekt vrienden omdat een andere conversatie en/of een ander feest gewenst is. Men gaat naar de kroeg om met een andere groep mensen te zijn. Als de mensen voor de ziel komen en niet voor je ego moet je een (dienaar van) God zijn. Aangezien dat nooit helemaal mogelijk is, zal bezoekers ontvangen altijd een soort slavernij zijn: altijd moet je ze dienen, beleefd zijn, bescheiden en voorkomend, terwijl er altijd iets verkeerd kan gaan waar jij dan de schuld van krijgt. Niettemin zal de illusie van verzorgd te worden door de bezoekers en de inspiratie van de mensen die tot een vertoning aanspoort, met het voordeel van de twijfel (…). en de mogelijke offers door hun gebracht, tesamen afdoende de geleden schade compenseren. Een gebruikelijke oplossing voor het probleem van het angstige ego en de lijdende ziel is de ziel en het ego als hetzelfde te zien. De dualiteit is beëindigd en dus het (mentale) konflikt: alleen de onrede van de plankenkoorts blijft over. Natuurlijk is dit alleen maar een kneepje van het vak. De dubbelhartigheid van het voorwenden van de ziel met het ego zal geen stand houden. In feite is het de oplossing om het aandacht vragen op te geven en, deze regel terug brengend tot het onpersoonlijke, zelf moedwillig ontsnappen aan mensen die achter je lichaam aanzitten. Naar de uiteindelijke orde van de bevrijding kan niemand worden vervolgd. 
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
Ik ken helaas weinig socialisten die vooruitziend zijn en nu reeds klaar staan om de 2de proactieve optie voor te bereiden. En dat met een positieve maar nuchtere kijk op een toekomst die ons hoe dan ook te wachten staat. Socialisten die de ganse kwestie terdege ernstig nemen en die beseffen dat misère mensen eerder doet opteren voor extreemrechtse en zelfs (neo)fascistische groepen of partijen. Dat soort reacties van bedreigde of aan lager wal geraakte mensen komt me zo logisch voor dat ik niet begrijp dat socialistische politici ervan overtuigd waren dat mensen als gevolg van de crisis van 2008 “socialist” zouden worden. Waarom zouden ze? De ganse geschiedenis van de 20ste eeuw (en later) levert voldoende bewijs en veel voorbeelden dat het rechtse extremisten zijn die garen spinnen bij torenhoge werkloosheid of relatieve of absolute daling van de lonen.
7° Stimulatie van creatieve en verrijkende vrijetijdsbesteding. Zoals nu reeds bij veel personen het geval is, zullen arbeid en vrije tijd gemakkelijk in elkaar overvloeien, afhankelijk van hoe de 20 à 25 uren arbeid is georganiseerd. Heel wat monitoring-werk kan thuis of om het even waar op afstand uitgevoerd worden. Misschien zijn we de ganse dag en de ganse week actief, hetzij met die noodzakelijke arbeid, hetzij met niet-noodzakelijke bezigheden waarbij werk en creatieve vrijetijdsbesteding (zelfs sport) amper van elkaar zijn te onderscheiden. Maar dat zal geen veralgemeende dag-en-nacht uitbuiting zijn zoals dit er onder het kapitalisme eventueel zou kunnen uitzien (14). Mogelijk hebben we inderdaad voldoende aan 5 à 6 uur slaap in plaats van 7 à 8 nu.
Het verzakte houten drinklokaal ligt ingeklemd tussen een pandjeshuis en een teerderij. Tegen de vergoeding van enkele koperen penningen opent Mumbai discreet een van de achterdeuren waarlangs een klant toegang krijgt tot een achterplaatsje, een cul-de-sac omsloten door de wrakhouten bouwsels, enerzijds begrensd door een hok met een blind varken en anderzijds afgepaald door een houten schutting. De zaak ontleent zijn bijnaam aan de ronde gaten die in deze schutting geboord zijn, ruwweg op heuphoogte.
Teken Teken komen mischien niet zo vaak voor als vlooien maar ze kunnen in de zomermaanden toch voor heel wat overlast zorgen. Vaak worden teken opgelopen na een wandeling in het bos of de duinen. Teken houden zich daar op in de begroeing en zodra ze een warmbloedig dier voelen laten ze zich vallen. Er zijn meer dan 1000 verschillende soorten teken waarvan sommige ziekten over kunnen brengen (waaronder de ziekte van Lyme, die ook bij de mens kan worden overgebracht door een tekenbeet). Zeker wanneer je de Staffordshire Bull Terrier meeneemt naar een zuidelijk vakantieland is het daarom noodzaak je Engelse Stafford tegen teken te beschermen.
Sinds ongeveer een kwarteeuw is dat onderscheid komen te vervallen. De media zijn geen kanalen meer waarlangs nieuwsfeiten tot bij de lezer of de kijker worden gesluisd. De media zijn de feiten zelf geworden. Ik trap hier voor communicatiedeskundigen alleen maar open deuren in, maar soit. En ook in de filosofie bezweek het onderscheid tussen werkelijkheid en schijn aan felle en hoogst assertieve alternatieve visies, doorgaans samengevat onder de containernaam “postmodernisme” (Jean Baudrillard, Brian Massumi en de rest van de bataclan). Er waren geen feiten meer. Alleen nog verhalen, “stories”, sprookjes en ficties. De media zijn in die zin een en zelfs dé hoofdactor geworden binnen het sociaal, cultureel en politiek (en zelfs sportief!) gebeuren. Zij brengen de verhalen en bepalen aldus het “debat” en de manier waarop met het verhaalthema wordt omgegaan (het “beleid”).
De volgende ochtend vroeg stak hij de Maas over, hoewel de scheidslijn tussen rivier en vennen vaag was, zodat hij maar zo ver mogelijk doorpeddelde. Tegen de tijd dat hij vaste grond bereikte waren zijn broek en mouwen kletsnat en koud geworden en zijn handen leken wel ijspegels. Zelfs met zijn dikke wollen wanten duurde het bijna een uur voor hij zijn vingers weer voelde.
‘Ik ga!’ hoorde Berend de volgende ochtend van onderaan de trap. Hij zag voor zich hoe Willem daar stond, met zijn jas al aan en zijn blik op de klok. Even later hoorde Berend de deur in het slot vallen. Hij kneep zijn ogen stijf dicht en wenste dat hij sliep, wat niet hielp. Hij stond toch maar op.
Ik stormde tegelijk met de vos naar voren, duwde een stel kakelkippen opzij die hun neus snoten in hun vleugelveren, kegelde fretten omver, sloeg ratten opzij… en richtte Marks vuurwapen. Eindelijk. Gerechtig­heid. Misschien was ik toch niet zoveel beter dan zo’n roofzuchtige jager. Of de jager haalde me neer tot op zijn niveau, dat kan ook.
Dit proces levert nieuwe ervaringen op waarmee je dan weer dezelfde etappes kunt afleggen als het ware in een cirkelvormige beweging. Het begint bij inzicht, inleven in jezelf, mild en aanvaardend naar jezelf kijken en zien dat ook dat weer, hoe klein ook, uitzicht oproept, nieuwe mogelijkheden en nieuwe ervaringen.
Mijn idee van rock and roll was kennelijk niet echt aangeslagen want ondanks dat AdVenture JUIST iets vernieuwend zou kunnen brengen, hadden de organisatoren een ander idee om hun kumpulans publiek aan te bieden, binnen onze scene.
Harrald liep terug naar de bureaus met de schermen en vond daar nog een verhoging achter een batterij schermen waar een grote stoel stond. Hij liep de trap op en duwde tegen de stoel om hem naar zich toe te draaien. Het skelet dat erop zat, zakte in elkaar. Harrald sprong achteruit en trok bij het neerkomen zijn machete tevoorschijn en hield die verdedigend voor zich. Pas toen hij zag dat het skelet verder niet bewoog, haalde hij weer adem. Dat moet een van de laatsten zijn geweest. Gestorven in het harnas. Er lag een stapeltje papier op het bureau, een ouderwetse schrijfpen en een plastic chipkaart waarop ‘Ariadne’ stond. Hij tilde het geraamte uit de stoel en legde het onderaan de trap.
28. 26 dan controle. Voor je het weet zit je als stel in een patroon zoals dat wat hierboven beschreven is, dat zich eindeloos kan herhalen. Een andere, volwassener houding, is dat de bedrogen partner over haar angst gaat praten, en dat de man haar daarin hoort en gerust- stelt: hij kan haar troosten als partner. Beide reacties zijn onderdeel van een volwassen opstelling en leren de partners om te gaan met het niet-toegestane deel. Eenzelfde patroon geldt voor de reacties van aanklagen en verwijten. Waarom verwijt iemand een ander iets? Omdat er pijn en wantrouwen is. Wat deze reacties echter voorkomen, is dat deze pijn op een goede manier boven water komt. Er komen in deze reacties alleen maar ver- wijten en boosheid naar voren. Deze lokken vaak enkel meer verwijten of zwijgzaamheid uit. Want wat kun je als man zeggen op verwijten die waar zijn? Uiteindelijk krijgt geen van beide partners wat ze nodig hebben: de bedrogene partij krijgt geen geruststelling en troost, de bedriegende partij wordt de kans om te troosten ontnomen. Een volwassen reactie heeft zoals gezegd te maken met onthulling. Wanneer een bedrogen vrouw onthult wat er emotioneel gezien in haar gebeurt, dwingt zij de man in een troostende houding. Helaas kunnen veel mannen vanuit schaamte die positie niet innemen. Hierbij is stimulans vanuit de therapeut erg belangrijk. Het zicht hebben op deze patronen kan de therapeut helpen om nega- tieve interacties tussen de partners stop te zetten en om te buigen naar positieve reacties. Hoe de therapeut dat het beste kan doen is beschreven in de volgende twee hoofdstukken.
Ik heb erg genoten, die keren dat ik op de sneeuw geslapen heb. Dus zodra de sneeuw weer valt maak ik mijn bedje binnen op: Matje slaapzak en kussen in een bivakzak (een waterdichte hoes voor je slaapzak). Dan kan ik het geheel zo in mijn pyjama mee naar buiten nemen en erin kruipen. Ik heb ernstig getwijfeld gisteravond, toen na de sneeuw een fikse regenbui kwam. Maar tegen bedtijd was het droog en had ik geen smoes meer. Behalve dan dat de sneeuw bijna weg was.
Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
Haar handen waren strak tegen het stuur gedrukt. Haar voet stond vol op het acceleratiepedaal. Bij wie ligt je loyaliteit, Meyago Niloo? Haar dubbelleven. Bij wie ligt je loyaliteit? Haar driedubbelleven. Bij wie, Meyago Niloo? Bij haar familie.
Het gaat bij dierenrechten in wezen steeds over onze problematische omgang met andere (levende) wezens, en in die zin kunnen we ook over plantenrechten en zelfs rechten van rotsen spreken. De term dierenrechten verdoezelt die menselijke verantwoordelijkheid en suggereert dat wat dieren van ons mogen doen en laten voortvloeit uit hun “natuur”. Dit leidt tot een absurde kijk op de dingen. Want als wij een dier geen pijn mogen doen, heeft een vogel dan ook niet het recht om pijnloos door de kat opgepeuzeld te worden? Vissen leven niet in het water omdat ze “recht” hebben op water. Dierenrechten zijn dus eigenlijk mensenplichten, afspraken die wij maken om niet nodeloos de levende en levenloze natuur geweld aan te doen als dat niet voor ons eigen overleven en welzijn nodig is. En dat geldt m.i. dan als uitbreiding van wat we elkaar als mensen mogen aandoen. Wat voor zin heeft het een verbod op het doden van dieren uit te vaardigen als oorlog nog altijd wettelijk gewaarborgd is door het internationaal recht! Wat voor hypocrisie is het het ecosysteem van de gorilla’s te beschermen als we tegelijk de Afrikanen aldaar het leven zuur maken en hen quasi dwingen en masse te emigreren en in gammele bootjes te versukkelen ergens tussen Marokko, Libië en Fort Europa?

“uitrusting voor overleving starbound survival versnelling rugzak”

Dit is een scherven bril binnen defensie gebruikt wordt militairen krijgen deze ook niet direct in hun AMO maar later als ze in hun functie opleiding zitten voor infanterist of voor tank bestuurde enz.
We schuifelden langs de zwaargewonden heen naar de sas en sloten de eerste deur achter ons. Jonas drukte de noodgrendel naar beneden. Met een sissend geluid schoof de buitendeur open. Een tochtvlaag trok langs ons heen en iedereen huiverde. De scheppers hadden ons van nature voorzien op de lage temperaturen van Mars. Niettegenstaande die aan­passingen en de recente opwarming van de planeet, bleef winterkoude dan misschien niet meer onmogelijk koud, maar toch nog gewoon koud.
Ik maak zulke lange dagen dat er van verven in het huis nog niet veel is gekomen. Alleen een deel van de keuken, rondom het gasstel heb ik afgeschuurd, geboend met wasmiddel en geverfd. Het is wel mooier geworden. Elke keer als ik in de keuken kwam, de afgelopen dagen, keek ik er met voldoening naar.
Moeder zag mijn verdriet en pakte mijn gezicht vast. Haar duim veegde teder over mijn wang. ‘Ik snap je, lieverd. Het spijt me dat ik alleen aan mijn eigen eenzaamheid denk, terwijl jij je allereerste uit­zetting alleen moet doen.’ Haar betraande ogen keken me begripvol aan. ‘Papa had erbij moeten zijn.’
De ter dood veroordeelde wordt alweer afgevoerd in zijn kruiwagen. De beul sjokt er vandoor. De menigte begint uiteen te vallen, te desintegreren. Kleinere kluitjes kiezen weer hun eigen pad. Straat­verkopers en temeiers proberen ze nog te onderscheppen om hun schamele waren te slijten.
‘U heeft natuurlijk gelijk, hoewel zij vóór haar beke­ring toch drie­honderd jaar aan één stuk in zee heeft rondgezwommen,’ sprak de dwergachtige Eochaid met zijn pientere glimlach. ‘En daarna nog eens drie­honderd jaar in een kuip op het land. En dat allemaal in een staat van ongenade.’ Hij strekte zich over het tafelblad, greep snel de bierkruik en schonk zijn nap vol, vóór de klauwachtige hand van de monnik de kruik kon opeisen.
Alles wat we weten of menen te weten (versus de loutere ervaring en gewaarwording) over wat zich buiten ons zenuwstelsel bevindt en afspeelt, is resultaat ven zuiver wiskundige berekeningen, hetzij op het puur neurofysiologisch domein van onze zintuigen en hersenen, hetzij op basis van mentale vergelijkingen en andere operaties, hetzij op basis van de inzet van eenvoudige of meer gesofisticeerde meetinstrumenten allerhande. Dat astronomen tot het besluit zijn gekomen dat de aarde rond de zon draait en niet omgekeerd bijvoorbeeld, danken we aan betere berekeningen, beter in de zin dat ze meer coherent zijn met andere of nieuwere berekeningen of dat ze aanleiding hebben gegeven tot adequate berekeningen op andere domeinen. Berekeningen moeten echter aanvaarden dat ze altijd gerelativeerd kunnen en zullen worden binnen een ruimer of hoger niveau van berekeningen. Ongeveer alles dat we als kennis in de meest brede betekenis van het woord aanvaarden, stoelt op berekeningen of de verhoogde precisie ervan. Fotografie, het werk van de camera, is een zaak van berekeningen. Net zoals hersenscans dat zijn: die zijn geheel en al het product van berekeningen op getalwaarden (bv. van de bloeddoorstroming in de diverse hersensgebieden), gekoppeld aan puur mensenwerk in de vorm van operationele beslissingen en besluitvormingsprocessen.[iii]
Dat is de reden dat ik nu vrijdag en zaterdag dienst heb ipv zondag en maandag. Dat komt mij ook erg goed uit. Dan ben ik niet te moe, later in de week, om de koffers in te pakken en dan kan ik meteen vrijdagmiddag weg, richting Tamale, daarna naar Accra en daarna, op 5 mei even een paar weken naar Nederland, om mee te maken dat Johanneke, onze dochter haar artsenbul krijgt na twee jaar verpleegkundeopleiding en bijna 7 jaar de artsenstudie te hebben gedaan. Ik heb veel respect voor haar. Geneeskunde is altijd in beweging; er zijn altijd weer nieuwe dingen. Ze kan nu zo langzamerhand ook dingen aan mij gaan uitleggen.
Dat hangt er helemaal vanaf. Soms moeten er dingen gebeuren en is het niet eens zozeer de duivel die dwarszit, maar de moeder gnosis die initieert. Ook creeeren de hersenen obstakels zelf om zo zichzelf daaraan te kunnen ontwikkelen, als een soort overlevings-strategie en te beschermen tegen veel ergere dingen. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er een daadwerkelijke strijd is tegen boze machten en de noodzaak deze te ontmaskeren. Ergens in de komende tijd hopen wij meer te laten doorschemeren over Saveer en Lark, omdat dit te maken heeft met een nieuwe vorm van genealogische en sociale demonologie (o.a. familie-banden) die nogal diep gaat en waarvoor eerst voldoende voorbereiding moet zijn. We zullen hier in de serie naartoe gaan werken.
De eerste mensen werden de drie buffels zeker wel gewaar, maar in feite zagen ze die niet als drie buffels. Doordat ze niet op hun geur beroep konden doen, begonnen ze aandacht te schenken aan de buffels (aandacht = aan-denken, wat dus wijst op een ‘hogere’ corticale functie; een ‘besluit’ te kijken). Aandacht en concentratie zijn iets anders dan zo maar een arousal van het zenuwstelsel: bij een arousal zijn zowel de sensorische als de motorische organen gemobiliseerd, men is klaar voor actie. Aandacht is echter een puur sensorische activiteit. Vermoedelijk is door deze aandacht het waargenomene op één of andere manier ingeprent geraakt, waarbij het via de activering van bepaalde hersenregio’s tot een voorstelling werd. Recent onderzoek laat zien dat het voortdurend kijken naar een voorwerp ertoe leidt dat men dit voorwerp nadien op andere voorwerpen projecteren als een misperceptie, een voorstelling van iets wat er niet is, bijvoorbeeld bij de afwas het gezicht van Jezus herkennen in een vuile pan. De eerste mensen zagen als het ware de buffels ook als men niet keek en de configuratie van de buffels verwerd tot een mentale voorstelling. Een slide-in dus! Was de gewaarwording van licht nodig om de hersenen te activeren, dan bleek de voorstelling van de buffels zelf als een trigger voor actie te kunnen fungeren. Tussen de zintuiglijkheid van de gewaarwording van lichtprikkels en de actie schoof zich een mentaal tussenelement, een mentale interface. De hersenactivering zorgde ervoor dat het beeld van de omgeving continu aanwezig was zolang de ogen open waren, en zelfs als de ogen dicht waren kon men zich de omgeving voorstellen. Doordat het beeld permanent aanwezig was kon een beweging én in zijn sequentie worden gezien én in zijn onderdelen worden geanalyseerd. Deze veelzijdige mentalisering werd bekrachtigd doordat ze gekoppeld was aan de taalontwikkeling. Eigenlijk was de taal een noodzakelijke voorwaarde opdat de voorstellingen bewerkstelligd zouden worden. Het beloeren van de buffels ging gepaard met klankuitingen en de coördinatie van elkaars gedrag kreeg de vorm van ‘Zie, buffels!’ Via de taal werden de voorstellingen dus als het ware met anderen gedeeld en vermaatschappelijkt. De eerste mensen konden, zoals wij nu doen, wat ze zagen als werkelijk en waar ervaren, want die ervaringen werden gedeeld met anderen, meegedeeld, gecommuniceerd (het Latijnse woord ‘communis’ betekent ‘gemeen, gemeenschappelijk’ en ‘gemeen’ is etymologisch mogelijk ‘de gedachte die we samen hebben’). Zoals een kind zich doorheen het spreken met zijn moeder of zijn vader een wereld van werkelijkheden eigen maakt. Zien is dus veel meer dan het capteren van golflengtes licht. Het vereist meer dan de transmissie van zenuwimpulsen doorheen de oogzenuw naar de hersenen: het stoelt op een complexe interactie tussen heel wat zenuwcellen in de hersenen. Het zien was ook nauw verbonden met het aanwijzen met de vinger (‘betekenis’ en ‘teken’ hebben een Indogermaanse wortel ‘deig’ die we terugvinden in het Latijnse woord ‘digitus’ voor ‘vinger’).
‘Wie heeft een gouden ticket?’ Die vraag ging vorige week als een lopend vuurtje door het Havenziekenhuis in Rotterdam. Vanwege de ‘Dag van de verpleging’ op 12 mei kregen alle medewerkers een attentie: een dikke reep Tony Chocolonely-chocolade. Maar er was meer. In vijf van de 1000 tabletten zat een gouden ticket verstopt. De gelukkige winnaars kunnen zich binnenkort een paar uur Sjakie in de chocoladefabriek wanen en met de hele afdeling genieten van een grote chocoladefontein of andere smakelijke chocoladeprijzen. Op de foto Bianca Slooff van de polikliniek urologie. Zij is een van de gelukkige winnaars.
Het nieuwste Hoverboard heeft nog maar één wiel! Deze One Wheel is een skateboard met slechts één wiel in het midden.Net als bij het traditionele hoverboard of Segway bepaal je de richting van je verplaatsing door een bepaalde kant op te leunen.
Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
De Uitrusting van de noodsituatieSphygmomanometerOpenlucht noodsituatieuitrustingOnderneemster met tabletOverlevingWijzerplaatMobiele telefoon met kleurrijke toepassingspictogrammenZakenman wat betreft e-mailpictogramDe handen houden elektronische tablet
Hij had dit eerder gezien, besefte hij opeens. De herinnering bleef net buiten zijn bereik, gaf alleen vage aanwijzingen over wat hij destijds gezien had. Het was lang geleden, in een van zijn eerste levens. Een ten­toonstelling van werk dat toen al oud was. Hetzelfde patroon, of toch bijna. En nu gemaakt door iemand die pas aan zijn eerste leven begonnen was.

“topkwaliteit overlevingsuitrusting ultieme zombie overlevingsuitrusting”

Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Dit als een soort van grote ontwaking in multi-virtual reality, wat als een fundament is voor het verslaan van Saveer die mensen voor dit alles blind wil houden. Het gaat dus om de technologische gnosis waartoe de mens moet ontwaken om aan Saveer te kunnen ontkomen.
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
In de pauze van deze activiteit zouden we iets aan de leraren kunnen vertellen over en aantal besmettelijke ziektes. En die zouden dan met materiaal van onze kant er weer les over kunnen geven. Ik werd twee dagen ervoor erbij betrokken om iets over tyfus en over hersenvliesontsteking te kunnen vertellen. Een andere arts kon dan meteen bij mij op Internet surfen naar mooie sites over de diverse ziektes en e.e.a. bij mij uitprinten.
‘Steek dat kot in de fik!’ gilde de monnik, die zijn handwerk had voltooid en nu buiten was gekomen. ‘Dat geeft ze wat te doen, dan komen ze ons niet na.’ Hij had het nog niet gezegd of een pijl boorde zich vanuit het duistere riet in de hals van de derde krijger van Harbrand. Hij greep naar zijn keel en zakte reutelend op zijn knieën.
73. Belangrijkste conclusies • Een slechte voedingstoestand heeft ernstige gevolgen − Hogere sterfte, meer infecties, slechtere kwaliteit van leven • Zowel ondervoeding als overvoeding is een probleem − Bij diagnose is voedingstoestand slechter dan gedacht − Gewichtsverlies in begin van de behandeling − Daarna toename van gewicht, vetmassa en overgewicht • Sondevoeding en inactiviteit spelen rol bij toename overvoeding
En daar hebben ordelievende Nederlanders, mensen die al eeuwen de noodzaak van onderlinge orde en rust inzien, want anders worden de dijken niet onderhouden en loopt alles onder water, geen zin in. Dat is niet laf, maar gewoon historisch bepaalde noodzaak.
Ariadne pakte zijn hand en stond in een vloeiende beweging op. Haar grip voelde krachtig aan. Harrald slikte. Voorzichtig stapte ze over de rand en nam de handdoek van hem aan. Ze droogde zich af met lang­zame bewegingen, alsof ze haar lijf ook zelf eerst wilde onderzoeken. Ze kleedde zich in de spullen die hij haar aanreikte. Broek en tuniek pasten alsof ze voor haar gemaakt waren. En dat zal ook wel zo zijn, dacht Harrald. Verdraaid, ze ziet er goed uit.
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
Coen Stehouwer geniet bekendheid vanwege zijn hypothese dat een haperende microcirculatie leidt tot ziekten zoals diabetes. Tien jaar geleden ontmoette hij vooral veel scepsis, nu bestaat er meer en meer consensus over deze theorie. Stehouwer vertelt over zijn onderzoek en de vooruitgang van de behandeling van diabetes type 2.
Een klassieker uit het assortiment van het Zwitserse merk Sigg is de Traveller. Deze waterfles is gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Omdat deze waterfles licht en robuust is, is deze ideaal voor bij het sporten of survivallen. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft daa
Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Het probleem, zoals gezegd met zowel positief als negatief misbruik is de defectieve of begoochelde machtstrategie. Zowel als met de de lust als met de abstinentie kan de duivel van de lagere drift van simpelweg domineren met agressie blijven hangen. Met een bewuste bekentenis tot de liefde; de wil om verstandig te spenderen en/of voorstander zijn van gereguleerde sexualiteit, kan de misvatting van de macht worden overwonnen die leidde tot de onevenwichtigheid en het onrecht van het blinde winstmotief van meer te verwachten dan men bereid is te geven. 
De jonge vrouw in de studio verbleekte. Toen een traan over haar wang rolde, voelde ik de pijn, ik proefde het zout. Ik herkende mijn dochter die hoorde hoe haar algoritme niet voldoende van het verleden kon wissen om het helemaal te vergeten.
Hij stapte van de verhoging af en wandelde erom­heen, op zoek naar een oneffenheid, iets dat uit de toon viel. Uiteindelijk vond hij een gleuf aan de zijkant van de treden die het platform op gingen. Hij pakte de kaart en draaide hem een paar keer om en om in zijn handen. Is dit het antwoord? vroeg hij zich af. Als ze kan helpen kinderen op de wereld te zetten, dan is er een kans voor de mensheid. Resoluut stak hij de kaart in de gleuf. Het kan niet zomaar eindigen. Een nieuw begin, met normen en waarden die de mensheid verenigen.
Sinds ongeveer een kwarteeuw is dat onderscheid komen te vervallen. De media zijn geen kanalen meer waarlangs nieuwsfeiten tot bij de lezer of de kijker worden gesluisd. De media zijn de feiten zelf geworden. Ik trap hier voor communicatiedeskundigen alleen maar open deuren in, maar soit. En ook in de filosofie bezweek het onderscheid tussen werkelijkheid schijn aan felle en hoogst assertieve alternatieve visies, doorgaans samengevat onder de containernaam “postmodernisme” (Jean Baudrillard, Brian Massumi en de rest van de bataclan). Er waren geen feiten meer. Alleen nog verhalen, “stories”, sprookjes en ficties. De media zijn in die zin een en zelfs dé hoofdactor geworden binnen het sociaal, cultureel en politiek (en zelfs sportief!) gebeuren. Zij brengen de verhalen en bepalen aldus het “debat” en de manier waarop met het verhaalthema wordt omgegaan (het “beleid”).

“kampeer- en overlevingsuitrusting survival zelfgemaakte uitrusting”

Via je verlangen kun je weer bij je vuur komen. Waar wordt je warm van? Waar wordt je enthousiast van? Waarvoor ben je hier op deze aarde? Je voelt het als je contact met je vuur hebt. Het wegstoppen van je verlangen is het wegstoppen van je levensenergie. Het ‘gat’ van het verlangen is niet op te vullen door een persoon of een voorwerp. Het enige wat echt vervullend is, is het met je eigen energie, je eigen vuur, te vullen. Dat betekent contact te maken met dat onbekende in jezelf.
We vreeën, lachten en zaten elkaar nakend na totdat Meeuw begon te versnellen. Lars klapte voorover, kotste de cockpit onder en werd zo ruimteziek dat ik hem, met behulp van heel veel handjes, naar zijn bed moest slepen. Pas toen we in positie boven de waar­nemings­horizon van Nemesis6 gingen, kwam hij er weer uit, om lijkbleek te vertellen dat hetgeen ik deed, vergelijkbaar was met het werk van de beul vroeger.
Ik vind het persoonlijk niet iets waar ik mee uit de voeten kan. Ben er wel eens voor gevraagd, maar het spelen op de tijd dat het bandje afloopt, afwachten op mijn tijd om een solootje in te brengen, en dan nog bepaald in lengte door de duur die het bandje je toelaat, nee dat is niets voor mij.
Met een mes wrikte hij net zo lang aan de rand van het paneel dat het op een gegeven moment losschoot en de printplaat met bedrading tevoor­schijn kwam. Harrald herkende een aantal van de circuits en chips, maar het merendeel was hem onbekend. Hij pakte het tablet en startte zijn zoekprogramma op.
In de begeleiding gaat het erom de manier te leren die ieder vanuit zijn eigen gezond innerlijk kan aanwenden om steeds weer, ook als er van buitenaf aanleidingen zijn die aan de traumatische gebeurtenissen herinneren, de opkomende belevingen en verschijnselen te aanvaarden als signalen van het eigen geestelijk erfgoed en deze bewust te integreren in de eigen leefstijl. De mens is dus nooit klaar met deze manier van ‘leren uit eigen ervaring.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Natuurlijk is afhankelijkheid een ruim begrip als het aankomt op voedsel. Men kan voor de voeding afhankelijk zijn van andere mensen, dieren of zelfs plantaardig leven. De kinderen zullen er geen bezwaar tegen hebben van mensen afhankelijk te zijn, de volwassenen zullen het niet bezwaarlijk vinden afhankelijk te zijn van dieren terwijl de zelfgerealiseerden er geen bezwaar tegen zullen hebben van planten afhankelijk te zijn. Net zoals een kind moet rijpen om niet afhankelijk te zijn van mensen, moeten volwassenen leren zich niet afhankelijk van het dierlijke op te stellen. In feite handelt het overgrote deel van de religie over de afhankelijkheid van dieren: het is een voortdurende prediking terwille van de menselijke waarden die vergeten worden voor het dierlijke gaand. De zuivere vegetariër mag dan gerijpt zijn en niet besmet zijn met dierlijke motieven, maar moet nog steeds oefenen om van zijn plaats te komen en niet gehecht te raken aan de vrede en inertie van de plantaardige natuur. Het kan een mystiek zijn je spiritueel te verenigen met het bewustzijn van planten. Het is zeker een vorm van spirituele therapie voor rusteloos jagende en verzamelende vleeseters. Maar eenmaal dat groene anker gevonden hebbend moet het aktief worden herinnerd dat men de verleiding van de inertie moet weerstaan. Naar behoren volwaardig gevoed is de vegetariër niet zwakker dan de vleeseter en zal mogelijk zelfs langer leven zijn energie niet verspillend aan niet-noodzakelijke destructieve levensgewoonten. Daar afhankelijk zijn van het kunstmatige en chemische het menselijk wezen te snel kan maken, niet geïntegreerd met de grotere natuur, kan de afhankelijkheid van planten te langzaam maken overmatig geïntegreerd met het plantaardige motief. Men is wat men eet, zegt men. Noch kunstmatig, noch inert zijn behoort tot de definitie van een evenwichtige geestelijk en lichamelijk gezonde persoon. Met het definiëren van het ongeluk en zijn schaduw van ziekte in de kunstmatige, dierlijke en passieve modus, bestaat het geheim van naar behoren eten eruit je te heugen dat geluk betekent dat je echt, menselijk en aktief bent. 
Cel Mai Sarac Milionar 2016Super Hit*. 9 Ferran Torrent. Download Audio Books. Hector Malot H. Caitlyn feat Mr Diliman Milionar de vara. Beecher-Stowe Henry Gilbert Edmondo de Amicis Rudyard Kipling Rudyard Kipling Louis Stevenson Jonathan. Wisconsin Httpanime777 Filme Online Free Mp3 Download Mp3 Download Little Shop. Animatie. Ellen Langford este o tanara ce a dus o viata lipsita de griji pana in prezent datorita afacerii tatalui sau. filme dupa romanele ei. is a family of online transparent internet marketing place with a mission to make it easy for Advertiser Network Publisher anywhere in the world. It is combining results from many milionar torrent sites , . Filme Online Gratis, filme noi, subtitrate in romana, Seriale Online gratis, Seriale tv online, . Weekend Earnings; Certified Fresh Movies; On Dvd Streaming.
Gedachten aan de gebeurtenissen van deze avond spookten door haar hoofd. Ze dacht aan de dronkenlap, het meisje op het perron en vooral aan Heinrich. Ze miste hem, miste zijn rechtschapenheid, zijn opoffe­ring, zijn behulpzaamheid. Hij was een goed mens, voor zover ze dat in hun korte samenzijn kon beoor­delen.
13. 11 Figuur 3: samenvatting definities partners. Een aantal definities die partners gaven (zie bijlage 2 voor meer defini- ties): “Het gedrag was problematisch omdat zijn hele gedrag en emotionele wereld erop was gericht zonder dat hij dit kon stoppen. Liegen, mas- turberen en buitenechtelijke relatie(s). Veranderde uiting van zijn emo- ties en zijn seksualiteit met mij. Ik was de man kwijt waarmee ik was getrouwd.” “Wanneer hij een blijkbaar onweerstaanbare drang heeft om dit ge- drag te beleven en hij niet aarzelt om hiervoor leugens en uitvluchten te verzinnen.” “Als het de seksualiteit en intimiteit verstoord. Maar ook (stiekeme) zelfbevrediging is heel kwetsend en vernederend. Seksualiteit is een intiem bindmiddel tussen man en vrouw en alles wat daar tussen komt heeft hoe dan ook een effect”. “Als het de relatie met het gezin/partner negatief beïnvloedt, min- der/geen aandacht meer voor gezinsactiviteiten vanwege de constante hunkering naar porno/daten/fysieke contacten etc.
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
Vlooien bestrijding Allereerst is het goed om je hond regelmatig te controleren op de aanwezigheid van vlooien. Dit doe je met een fijne kam. Je kamt dan de haren uit waarbij je begint op de favoriete vlooien plaatsen.
De grote wereld en de vrouw individueel, of de vrouwelijke kant van alle mannen, wordt weerspiegeld door emotie. Gevoelens van haat en liefde drijven tot oorlog en schepping. Het begrip kontrole wordt gevonden in het structurele, het ordelijke, het redelijke, wetgevende en verstandige. Deze laatste categorie, als typisch mannelijk beschouwd, zou niet moeten voeren tot een algemeen idee van overheersing. In tegendeel het zou zijn specificiteit moeten afleiden terwille van de werkelijkheid van de persoon. Maar hoe kan er enige orde zijn in de wereld als een ieder zijn eigen specifieke ding doet? Dit is de domheid van de rede: ze begrijpt niet dat het zich met de ziel gelijkrichtende ego en de met rede gelijkrichtende gevoel betekent een zelfgerealiseerde persoon te zijn die niet bezorgd is over macht, religie of een tijdsysteem. Het gaat er niet om systemen te weerstaan, het gaat erom het belang te benadrukken van de eigen aard waaruit alle gevoelens geboren worden. Dit inziend zal de vrouw niet langer vreemd zijn, noch de grote wereld een bedreiging zijn voor die van jezelf. De domheid is overwonnen met het realiseren van de gemeenschappelijke noemer van alle systemen van tijd, religie en politiek: het is de kosmische werkelijkheid van het volkomen geheel t.o.v. waarvan de mensheid moet leren de consequentie te leven. Deze kosmos wordt objectief gekend als de sterrenhemel, wetenschappelijk gekend als de ware sterrentijd, religieus herkend als een vorm van de Heer, en politiek gekend als gelijkheid (vrede) voor alle leefwerelden. Van dit alles zijn de emoties afkomstig die haar kosmische ziel vormen hem zeggend zich met haar gelijk te richten naar zijn eigen zelfgerealiseerde aard. Haar gevoelens begrijpen, betekent met dit alles rekening te houden: er is de verscheidenheid van kultuur en de belangen van het lichaam. Ze zal het aanvoelen wanneer het één in konflikt is met het andere zonder ooit de gebruiksaanwijzing gelezen te hebben voor welk van de opties dan ook. Van hem verwacht ze de beheersing te hebben: als hij het niet doet zal zij het wel. Aldus vormen al de vereisten van het afspraken maken met haar of de grote wereld willen een uitdaging tot emancipatie en zelfrealisatie van menszijn. 
Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
‘Dat maakt niet uit, Qwerty. Ik ben zo ongeveer mijn hele leven al aan het vechten voor de aarde, geloof me, ik ken de regels. Daarnaast… Die spin. Misschien zijn het niet eens jouw filters… Misschien wordt het echt beter. Kom!’
Parasieten Parasieten zijn dieren voor hun overleving afhankelijk zijn van andere dieren en hun gastheer daarbij schade kunnen toebrengen. Er zijn drie typen parasieten die bij de hond vaak voor komen, te weten: vlooien, teken en wormen. Omdat deze ongenode gasten veel ongemak en soms zelfs medische problemen kunnen veroorzaken is het belangrijk om besmetting te voorkomen.
30. Effect van terugkoppeling van PROs • Toename KvL gespreksonderwerpen (Detmar et al. 2002) • Verbetering KvL (Velikova et al.2004, de Wit et al. 2008, Gutterling et al. 2008) • Toename van tevredenheid over de zorg (de Wit et al. 2008) • QLIC-ON studie (Engelen et al. 2009, Engelen et al. 2010) Toename in signalering van emotionele problemen Belangrijk: geen toename van consultduur
‘Hebben we haast?’ vroeg hij. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. ‘Jij hebt gemene nagels, dame.’ Hij grijnsde. ‘Lekker hoor.’ Ineens voelde hij zich koud worden en hij trok snel zijn kleren aan.
Gelukkig was er vlak voor het einde van het dorp een druk tankstation met een grote luifel. Auto’s reden af en aan om stroom te tanken terwijl hun baasjes in de bijbehorende shop aten, dronken of sanitaire behoeftes vervulden. Mijn accu’s waren nog bijna halfvol dus zodra de regen over was, zou ik verder kunnen.
Het voordeel van deze shemagh is dat je deze in verschillende lagen kan dragen hoe kouder de weer is hoe dikker je hem kan maken en hoe warmer het wordt hoe dunner je hem kan maken de volgende voordeel van deze shemagh is dat als het regent dat alleen de buitenste laag nat wordt en dat de binnenste laag droog blijf zodat je nog steeds warm blijft. 
Blijkbaar zijn wij mensen enorm gefascineerd door tegenstellingen. Zeker in de new-age ‘cultuur’ spelen deze dingen een belangrijke rol. Voor sommigen is het idee dat een begrip pas inhoud krijgt door de wisselwerking met het tegengestelde begrip een diep inzicht. Hoe komt dat?
De geldautomaten in Bawku hebben het een periode niet gedaan, maar nu werken ze weer. Ik heb gisteren een tweedehandse magnetron gekocht en een tweedehandse elektrische waterkoker. Ze doen het allebei. Van de magnetron was het een heel gezoek voordat ik wist hoe ik het ding aan de gang kon krijgen. Ik kon op internet geen gebruiksaanwijzing vinden. Een wanhoopte ik er al aan of de magnetron het wel deed, maar hij doet het toch goed. De waterkoker kookt het water zoveel sneller dan de fluitketel op gas dat het weer meer aanlokkelijk wordt om “even vlug” wat af te wassen met heet water. Ik liet anders de afwas wel eens een dag of drie staan. Zeker nu de muis die hier woonde dood is. De muizenval staat in de aanslag met lekkere pindakaas, maar gelukkig is er geen muis meer. Gekko’s lusten blijkbaar geen pindakaas, want die lopen gewoon rond hier en lopen niet in de val.
Om sociaal hogerop te klimmen en zelf ook minister, prins of koning te worden dienden jonge mensen zich over te geven aan een bijzondere praktijk die we in Vlaanderen mogen omschrijven als “anders gaan denken”, anders in ieder geval dan hun doorgaans eerder behoudsgezinde ouders. (Het scheelde niet heel veel of deze Stürm und Drang jongeren hadden een nieuwe politieke partij opgericht met als naam het wel klinkende lettergreepwoord Agaden). Nu is écht denken een redelijk vermoeiende activiteit, in de grond vermoeiender dan de eenvoudige arbeid op het veld, het kantoor of de fabriek. De beroepsdenkers, ook gekend onder de naam wijsgeren of filosofen, werden tijdens hun leven zelf doorgaans niet veel beter van hun professionele activiteiten. De “groten” onder hen werden door succesvolle mensen wijselijk pas ingeroepen nadat deze hun successen hadden behaald. De toch wel zeer grote filosoof Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770-1831) beleefde het moment van zijn leven toen hij in 1806 in zijn Duitse verblijfsstad Jena Napoleon Bonaparte als de incarnatie van de Weltgeist op zijn wit paard onder zijn balkon zag passeren, maar Napoleon zelf was zich van Hegels bestaan in het geheel niet bewust en had ook niet bepaald last van deze onwetendheid. Met aankomende adolescenten die het in hun hoofd haalden om een filosoof tot hun levensvoorbeeld uit te roepen, is het zelden goed vergaan. Dit geldt vandaag nog steeds en dat zal wel altijd zo blijven. En vergeten we niet: denken is twijfelen. En twijfelen is aarzelen en niets doen.[iv] Denken maakt mensen gelukkig die goed weten dat wie tirannen wil verjagen, dat alleen maar doet om zelf tiran te spelen. Als iedereen koning is, dan wordt het pas echt rotzooi. Zoals de Franse filosoof en vooral filosofiecriticus Vincent Descombes het mooi en gevat wist te verwoorden in zijn commentaar op het Nietzscheaanse en Deleuziaanse ideaal van het soevereine individu: “Het autonome individu zou het niet kunnen stellen zonder heteronome individuen. Soeverein zou diegene zijn die het lukt zich op te werpen als meester over mensen die bereid zijn hem te gehoorzamen.”[v] Iedereen wordt tiran: een bijzonder stralende toekomst ligt voor ons![vi]
Nogmaals: het mag merkwaardig heten dat net het socialisme niet langer beschikt over een concreet uitgetekend toekomstproject op (half)lange termijn. Helaas is het een Europese ziekte. In Europa ontbreekt momenteel zo ongeveer bij iedereen een optimistische kijk op de toekomst. Meer nog: de Europese Unie dreigt ten onder te gaan aan nieuwe vormen van nationalisme en particularisme. Het neoliberalisme drukt velen in het verweer, maar ook in de gelatenheid en de berusting. Het gat wordt gevuld door single-issue actiegroepen en voorvechters van een “goede zaak”: deze hoeven zich van de bredere achtergrond van hun “zaak” of “issue” weinig aan te trekken en scoren precies daarom en zeker ook door de media-aandacht vrij goed.
Soortgelijke journalistieke vormen worden steeds meer legio: de 45-jarige Xavier G., die via deelname aan halve en hele marathons zijn burn-out heeft overwonnen. Of Manu, één der partners van een gehuwd homokoppel met een adoptiekindje, die een nieuw opgezette workshop of cursus “moederliefde” volgt; Yves W., een gokverslaafde, die met een begeleide reiki-therapie zijn verslaving heeft gecounterd; vrouwelijke CEO Marian Ceustermans, die haar peperdure BMW heeft ingeruild voor een democratische Kia Picanto om zo haar ondergeschikte personeelsleden het gevoel te geven dicht bij hen te staan; en nog veel meer van dergelijke fraaie psychoblablabla.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Een tweede manier waarbij organismen elkanders gedrag kunnen modifiëren bestaat in niet-fysische interacties waarbij de interagerende organismen elkaar oriënteren binnen hun respectievelijk cognitief domein (het geheel van mogelijke interacties tussen een individu en zijn omgeving waarover dat individu beschikt). Zulke oriënterende interacties zijn communicatief: organisme A oriënteert het gedrag van organisme B naar een deel van zijn cognitief domein, zonder echter het verloop van diens gedrag te specifiëren. Hierbij wordt geen aaneengekoppelde keten van interacties uitgelokt zoals bij gedragskoppeling: immers het eventuele gedrag van beide organismen hangt af van de uitkomst van hun onafhankelijke maar toch parallelle interacties binnen hun eigen respectievelijke cognitieve domeinen. Het eerste organisme genereert met zijn gedrag een perturbatie die het tweede organisme ertoe brengt zich in zijn eigen cognitief domein te gaan oriënteren. De niet-linguïstische oorsprong van communicatief gedrag is merkbaar aanwezig bij veel dieren die met hun zichtbaar of hoorbaar gedrag coöperatief handelen bij een soortgenoot of soortgenoten uitlokken: b.v. een alarmgsignaal bij het waarnemen van een vijand; de coöperatie bij vogels, dolfijnen en primaten. Communicatief gedrag kan zich alleen ontwikkelen als de cognitieve domeinen van de interagerende organismen (hun ‘leefwereld’) in ruime mate samenvallen en vergelijkbaar zijn: een consensus-domein van coöperatieve interacties kan worden gevormd (een natuurlijke taal). Het gaat hierbij niet om de transmissie van informatie en al evenmin om de beschrijving van een onafhankelijk van ons bestaand universum waarover de dieren ‘spreken’. Taal is niet denotatief: het verwijst naar niets, het oriënteert de aangesprokene in zijn cognitief domein maar verwijst als dusdanig niet naar entiteiten die onafhankelijk buiten ons bestaan. Communicatieve interacties zijn intrinsiek niet-informatief, in de zin dat de ‘informatie’ geenszins de vorm bepaalt (‘in-form-eert’) van het antwoord van de aangesprokene. Vermits binnen de visie van de autopoiesis de activiteit van een zenuwstelsel nooit met een ander zenuwstelsel kan worden gedeeld, kan er niets ‘gecommuniceerd’ of overgedragen worden. De wijze waarop de aangesprokene zich oriënteert binnen zijn cognitief domein, is onafhankelijk van wat de ‘boodschap’ voor de spreker betekent. De consensualiteit gebaseerd op de vergelijkbaarheid van de cognitieve domeinen van de sprekers, komt wel over alsof de communicerende organismen een gemeenschappelijke wereld delen. Maturana & Varela’s analyse is een biologische, geen psychologische: het doet dan ook niets af van wat wij in onze schets van de mentalisering over gemeenschappelijkheid hebben gezegd. Dus, om samen te vatten: in de oriënterende interactie veroorzaakt het sprekend gedrag van organisme A in het zenuwstelsel van organisme B een specifieke activiteitstoestand dat de relaties belichaamt die in de interactie zijn gegenereerd en zo het gedrag van organisme B ‘representeert’. Als organisme B dan doorheen zijn structurele plasticiteit kan interageren met deze ‘representaties’, dan heeft zich een linguïstisch domein gevormd. Als een jager vingerwijzend tegen een ander zegt: ‘Zie, een beest’, dan gaat de andere jager zich oriënteren en richten binnen zijn mogelijkheid aan gedragingen en coöperatief gaan kijken in de richting van de uitgestoken vinger van de eerste (maar in principe kan hij evengoed niet kijken).
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.

“survival gear usa camping”

The Gerber Gator Exchange-A-Blade Sport Saw, is essential to any camping or outdoor gear package. The Saw folds into the handle to a length of 8-1/4″ to accommodate storage and ease of carrying. The blades are made of stainless steel and cut with a push-pull action which requires 1/3 less effort than standard blades. Features & Benefits Sa…
Made from approximately 75 feet of type 3 paracord (550-seven strand) The shoulder strap section is a double cobra weave design with the bottom half of the sling capable of being adjusted out to 42 inches. One inch swivels are attached to the top and bottom of the gun sling. Paracord naturally being mildew and rot resistant makes for a great ma…
For the last few weeks I’ve been testing out the Apple Watch Strap by Survival Straps which is made with a mix of paracord and high quality stainless steel. While there are lots of cheap Apple Watch band options on the market, Survival Straps’ deliberate approach with custom craftsmanship and quality materials makes this product worth looking at.
The Multiple Pages of Survival Tools and Knives found here include items valuable to survival and fun for use in the outdoors.  It is our belief that one of the most important traits of a true Survival Tool is dependability.  At a bare minimum, please consider that as a basic survival item, a good knife is a must for any survival kit.
Posted in Survival Skills | Tagged 550 parachute cord, adventures, camping, Emergency, fishing, Hiking, Made in America, ourdoors, paracord, survival bracelet, Survival Gear, Survival Straps, tourniquet, traveling, USA, Wilderness | Leave a reply
In survival, shelter is a must-have. A tent or a tarp is a sure way to keep you and your supplies dry—but only if you can successfully rig it so that you don’t have to wear the tarp like a poncho. A paracord will function as a brilliant tarp-rigger at a moment’s notice.
Get a small fishing tackle box with a few essentials to catch some trout, bluegill, or bass. A few crankbaits, some plastic worms, toss in some catfish stink bait, some lead, some hooks, a bobber or 2 and you’re all set.
This is the scenario most people should be preparing for and is the thought process behind our products. While it can be entertaining to envision zombies or a giant asteroid ending our world, our packs are made for real world basic human needs and much more likely scenarios.
The day before graduation our new Marine had five hours of liberty available to us, and it was a tearful moment as we saw him for the first time in 5 months.  We showed us the Eagle Globe & Anchor that was awarded to him at the end of The Crucible, and we showed him the Survival Straps we wore to support his safety and success.
Looking for a “no-cook,” “no-fuss” survival food with a long life and reasonable taste? The UST 5-Year Emergency Food Ration Bar may be just the thing. I love shortbread cookies, and these remind me of apple cinnamon oatmeal and shortbread combined. Each pack has 2,400 calories in total, which can be broken into six 400-calorie cubes for rationing purposes. These are perfect for a survival kit stashed in your car or at work, and a good fit for the outdoors, too. If you’re not a shortbread fan, these crumbly cakes might not be your favorite, but they are packed with vitamins and minerals. Bon appétit!
FireLaces are one of those pieces of gear you can wear every day. These are shoelaces with mini Ferro rods at the ends. Just loop the striker into the laces, and you’re shoes become a survival tool in their own right.
I’m Coyote Peterson, when braving the wilderness I go up against unforgiving environments and the deadliest of animals. To survive it all, there’s one thing I don’t dare venture off trail without: …
The Crovel Extreme lll eliminates the need for several survival tools (Crowbar, Shovel, Hammer, Saw, Axe, Bottle Opener) eliminating extra weight and increasing versatility. The new Crovel Extreme III is 100% American made and is lighter, stronger than previous versions and now includes the hammerhead. Features & Benefits The Head: The new…
If you’re a prepper, first aid books are a must-have, and general survival books are a very good idea. If you’re concentrating on wilderness survival, it would be beneficial to keep a few good foraging and plant biology books on you, ones that will let you know what’s edible in your region and what’s not: because you definitely don’t want to be nibbling on poison plants you thought were fine to eat in a survival/SHTF situation.
In common words, the goal of human existence is to scramble for power and wealth.  Human society is just a stage for race, or competition. To the losers, competition is very cruel. Competition causes a lot of stress, so not everyone likes competition. If you give up, others, including your parents, will look down on you, and tell you that you are useless. Therefore, every one of us in this society is forced to take part in the competition. Why is human society a stage for competition? Because human beings have needs. The first need is oxygen, and then the needs for food, water, clothes, housing and transportation are followed. All these things are not free, have limited supply, except oxygen. Nobody can survive without food, water, clothes and house, so, people feel unsafe, and then they desire for all these. This desire is limitless. Even if someone has gathered enough wealth for the rest of his life, he still wants to collect more for his children, even his grandchildren. The result of limited resources plus limitless desires is competition.
Please note how difficult it can be making a fire through traditional survival & bushcraft techniques like rubbing sticks together. While I wholeheartedly recommend you practice and aim to perfect these no-gear-needed fire-making skills, I also recommend you not depend solely on your ability to make a fire in this way if it’s at all possible. At least do your best to carry a fire steel on you as a backup, especially considering how hard it can be to light a fire in wet/humid conditions.
If your aim is not that great, maybe your patience is. Another way to catch your breakfast in the wilderness is to set up a trap. Use a section of your bracelet for triggers and snare nooses. Furthermore, the inner strands of the strap can be used as the string of a Paiute Deadfall.
Yet on a different show. A Solar Power company had a similar problem. The sun was only up during the day. (and on Cloudy days well)… They came up with a killer fix. Keep in mind the-Powers-that- be wanted to install expensive jet engine (turbines) generators…. But, The Solar power plant, instead of Solar panels used a solar heat conversion system. The solar rays made steam. They stored the BTU’s (heat) in the Ground (complex salt heat sinks). They stored HEAT called “Positive BTU’s” first. By building a heat sink out of a salt compound, the steam, and via heat pumps transferred the heat into the salt sinks. They had another yet another problem time latter with too much heat…. instead of the conventional thought. To get rid of the heat. (Think massive cooling towers) They stored COLD “Negative BTU’s” (Cold) in a cold sink. Just by running the same water that was steam, in the winter they run the cold water through the solar pipe above ground collecting the cold. And store the negative BTU’s in a system of ‘water bath sinks’. (Think a bath tub with pipes running horizontally through the water cooling then freezing the water) Then when they needed positive BTU’s they took that from the Salt Heat sinks, and when it was too hot in the Office buildings they pumped the water through the bath tubs that had frozen water in them. This was possible, first because they had a large chunk of land. And second because they thought out of the box…..
Domestic customers are responsible for the cost of shipping returned or exchanged items to Best Made Company. Best Made Company will cover the cost of shipping an exchanged item to the customer. We recommend utilizing a shipping service with a tracking number.
Information about Survival Life was first submitted to Scambook on Dec 26, 2014. Since then the page has accumulated 0 consumer complaints. On average users reported $0 of damages. Scambook’s investigation team reached out to this company a total of 2 times, Scambook Investigators last contacted them on Mar 25, 2013.
Ammo is heavy. Rocks and pebbles can be heavy too, but you don’t have to carry them. You can find them in nature. So while I don’t support slingshots as real self-defense weapons, I do think slingshots have a place in a survival gear list.
There’s not much a plastic bottle can’t do in a survival situation. Plastic Bottles | Uses That Can Save Your Lifehttps://survivallife.com/plastic-bottles-for-survival/?utm_campaign=coschedule&utm_source=twitter&utm_medium=SurvivalLF&utm_content=Plastic%20Bottles%20%7C%20Uses%20That%20Can%20Save%20Your%20Life …
KA-BAR KnivesVictorinox Swiss Army KnivesGerber Tools and KnivesFrosts Mora KnivesWoodman’s Pal Tool – Pro Tool IndustriesAdventurer Spiral Survival Wire SawCase KnivesRandall Adventure Training / ESEE Knives
Unique to the Survival Straps brand is the stainless steel shackle available for most of the straps. The shackle provides a strong clasp that is also adjustable, with three different micro-adjustments. The glint of stainless, and the nicely engraved logo, gives these straps a serious look that I haven’t seen duplicated anywhere else. For those who worry about getting the bracelet caught in machinery or the like, Survival Straps includes a plastic break-away pin with every stainless steel shackle. Of course, if you don’t like the metallic shackle at all, a high quality plastic clip is also available.
Absolutely LOVE my bracelet! and so does everyone else! I get tons of compliments from everyone who see’s it, and I also get ALOT of thank you’s from veterans and family members of veterans. I have a wounded warrior in my family and I will do anything I can to support him every chance I get.
Not my personal “go to” weapon of choice, but I’m also not a tactical pen-wielding master. I’ve seen videos on tactical pens being used for self-defense, and they are lethal in the right set of hands.

“dropship survival gear beste overlevingsuitrusting abonnement box”

Welkom op de informatieavond Rabo Clubkas Campagne Rabobank Noord en West Twente Even voorstellen NAAM Rabobank Noord en West Twente Functie 2 Wat gaan we vanavond doen? Waarom de Rabo Clubkas Campagne?
De bands zijn veel meer identiek aan de stijl die zij spelen dan de onze die veelal een eigen stijl willen hanteren en, bovendien een veelal eenzijdig repertoire keuze hebben. In ieder geval zo dat vele band hetzelfde brengen en in feite kopieën zijn van hun goedlopende collega’s. Niet allemaal maar wel vele.
Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Je moet je realiseren dat het leven bestaat uit de aaneenrijging van verwezenlijkte en onverwezenlijkte doelen, als een gigantische ketting, tot de kaars dooft om het doel te verwezenlijken dat de natuur heeft met jouw lichaam. Wie hier geen vrede mee neemt zal nooit gelukkig zijn, tenzij hij zich dingen gaat wijsmaken, zoals een leven na de dood waarvan de kwaliteit afhangt van de kwaliteit van je geleide leven, allemaal zeer stompzinnig en ironisch genoeg de oorzaak van veel kwaad.
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
De inferieure kwaliteit van zijn drank? De glazen vol vingerafdrukken? Het feit dat er slechts een enkele olielamp brandde en de zaak donker als een graf was? Misschien omvat de voortmeanderende mea culpa de algehele smoezelige staat van het etablissement of de gastheer?
Mook heeft een van de oorspronkelijke hotelsuites, negentig meter boven het park, in gebruik als zijn kan­toor en ontvangstkamer. Als de lift met een vervaarlijk piepen tot stilstand komt, trekt Paul de schuifdeuren open en gebaart me de foyer in. De dubbele deuren naar de suite staan uitnodigend open.
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
De animatie was zo gedetailleerd dat er een zweempje zweet op het voorhoofd van de man ver­scheen. Zijn ogen flitsten heen en weer alsof hij een uitweg zocht. Ik legde mijn hand op zijn bol. De bood­schap van dat gebaar was duidelijk. Robert stak een vinger achter zijn kraag alsof hij benauwd was.
Hier spelen natuurlijk belangrijke culturele verschillen mee. Een gift van de ene partij verplicht hier in principe de andere partij tot helemaal tot niets. Je kunt wel iets geven maar de ontvangende partij dan ook tot reparaties of onderhoud te verplichten, dat is gewoon niet aan de orde, al wordt dat in Nederland wel gedacht.
Maar wat had dat alles nu met vroeger te maken? Ik wilde toch alleen maar weg uit dat rotte huis in dat rotte dorp? Maar als ik dan naar een ander huis in een ander dorp ging kijken raakte ik in een bijna onbeheersbare paniek. Totdat die therapeut met zijn ambachtelijke wijsheid in mijn leven kwam.
Kijk naar mijn rolprenten. Luister naar mijn liederen. De bloeddorstigheid ervan zou de daders zelf verstommen. Ze weten niet wat ze doen…. Er is meestal geen band tussen slacht­offer en dader, geen lichtend koord dat ze aan elkaar verbindt. In deze boosaardige stad kunnen het passanten zijn, die om schijnbaar niets verwikkeld raken in een bloedvete. Voorzienig­heid was nooit zo banaal. In stad struikelen de schik­godin­nen en raken verward in hun eigen weefsel.
Laura wilde gillen, krijsen. Het raam openrukken en desnoods van de drie verdiepingen naar beneden springen om maar te ontkomen aan dit ding dat het op haar gemunt had. Maar haar lichaam beantwoordde niet meer aan haar geest. Het was geen angst die haar aan de vloer genageld hield, het was onvermogen. Ze was de controle over haar lijf compleet kwijt.
[i] Humberto R. Maturana & Francisco J. Varela “Autopoiesis and Cognition: The Realization of the Living.” Dordrecht, D. Reidel Publishing Company, 1980. Zie ook: http://www.inteco.cl/articulos/004/texto_ing.htm . [Humberto R. Maturana “Ontology of Observing: The Biological Foundations of Self Consciousness and the Physical Domain of Existence.” 1988]
In het holst van de nacht glipt Tobias overboord. Hij neemt niets mee dan de kleren aan zijn lijf. Daarvoor zullen ze hem niet hoeven najagen. Hij wacht tot de wachtposten hem passeren op hun ronde en laat zich dan aan een touw overboord zakken. Bijna geluidloos ont­vangt het water hem.
Uit stokken en stenen ontwikkelden zich de speer, de werpspies, de bolas, de boemerang en de slinger. Pijl en boog, die samen de eerste machine vormden, doken pas op tegen het einde van de Oude Steentijd. De met een veer of klap uitgeruste val gaat van hetzelfde principe uit als pijl en boog. Het trillen van de boogpees inspireerde wellicht tot het maken van snaarinstrumenten. Ook blaasinstrumenten zoals de hoorn en de fluit (blazen in een uitgehold bot of riet) gaan terug tot de Oude Steentijd. Tegen het einde van het paleolithicum beschikte elke familie reeds over een gans arsenaal huishoudelijke voorwerpen: jachtuitrusting, wapens, harpoenen, hutten, genaaide bontkleren, buidels en emmers. Men kon vloeistoffen bewaren en transporteren, manden vlechten, grof weefsel fabriceren en klei bewerken. Dat al deze vaardigheden zich niet verder ontwikkelden tot echte ambachten moet verklaard worden vanuit de semi-nomadische levenswijze. Aardewerk was te zwaar om te dragen en ingewikkelde werkzaamheden zoals spinnen, weven, vollen en verven vereisten een volkomen sedentair bestaan.
Willem deed een stap achteruit zodat de man de slage­rij kon verlaten. Hij knikte vriendelijk, maar de man zette zijn kraag op en mopperde dat ze de slagerij niet open moesten doen als er niemand was om hem te helpen. Willem keek de man verward na en liep naar binnen. Het belletje rinkelde. Er stond niemand achter de toonbank en hij hoorde geen geluid vanuit de keuken of het slachthok.
Misschien leed Vitalie Cuif aan zoiets wat nu ‘betrekkingswaan’ wordt genoemd. Bijvoorbeeld: dat wanneer Frédéric het waagde eens een lelijk woord te zeggen over welke vrouw dan ook, Vitalie dacht dat het haar en alleen haar betrof.
Dat brengt me meteen bij de dag/nacht-cyclus van TWOM. Overdag is iedereen thuis, en kan je sims-like taken uitvoeren. Al betekent dit in dit geval niet dat iedereen lekker tv gaat kijken en dansen, maar komt het erop neer zo veel mogelijk essentiële klusjes te doen om de aankomende nacht weer te overleven: koken, puinhopen in het huis doorzoeken, bouwen en repareren van een gasfornuis, werkbank, regenwatervanger, allerhande hulpmiddelen als een schep, koevoet of mes, en dergelijke. Ofwel, er veel werk te verzetten, en weinig tijd om dat te doen, en nog minder grondstoffen om te gebruiken. Je zal dus constant moeten schipperen tussen de vele (on-)mogelijkheden die er zijn. En dan komen er nog de behoeften van je die ‘overlevers’ bij. Eten en slaap zijn essentieel, maar vaak hebben ze ook een eigen verslaving, zoals roken of alcoholische drank. Geef je daaraan toe, of laat je ze cold-turkey afkicken? Dat laatste bespaart natuurlijk tijd en grondstoffen, maar is al snel een enkeltje richting depressie.
Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.
Een kwartiertje later stond ze nog wat wiebelig midden in de studeer­kamer. Het geluid was verklaard – de stofkap van Peters type­machine lag op onverklaarbare wijze op de grond naast de stoel. Ze had altijd moeten gniffelen om zijn eigenwijsheid wat dat betreft. Alle schrijvers die ze kende maakten gebruik van een laptop of desktop. En ze kende er aardig wat, want ze ging vaak mee naar feestjes en inmiddels had Peter behoorlijk wat vrienden gemaakt in het schrijvers­wereldje. De software die ze gebruik­ten varieerde nogal, van speciaal voor auteurs ont­wikkelde program­ma’s tot gewoon Word of zelfs Notepad. Maar Peter had niets willen weten van computers. Hij schreef zijn verhalen nog gewoon op een typemachine.

“meest essentiële overlevingsuitrusting brandon thomas overlevingsuitrusting vacht”

Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important.
‘En nee, je hoeft er niet snel voor naar huis te komen. Ze is al lang begraven als je dit hoort. Papa zegt dat hij weet dat je erg verdrietig zult zijn en hij liegt niet tegen me, dus dat zal wel. Misschien kun je robot-Lars om een troostmassage vragen.’ Ella was even stil. Toen boog ze zich naar de camera over. ‘Voor mijn part blijf je in de ruimte hangen. Maar mocht je toch thuis willen komen, weet dan dat ik voor papa zorg. Sinds zijn TIA…’
Twee weken geleden heb ik een heel beroerde nachtdienst gehad. Toen ik om negen uur ’s avonds een uurtje wilde gaan slapen voordat de avondronde moest worden gelopen werd ik gebeld door de verloskunde of ik wel een vrouw wilde hechten die teveel tegenstribbelde.
In Nederland, altijd al een ‘slimmer’ land geweest dan Vlaanderen, is de tocht naar de oprichting van kampen reeds een eind verder op weg. In december 2006 werd het juridisch voor correct verklaard dat jongeren verplicht opgenomen kunnen worden in opvoedkampen. Nee, geen criminelen; wel mensen die ‘moeten verhinderd worden crimineel te worden’. De zogeheten prep camps (preparatory camps) betreffen jongeren die niet werken, geen diploma hebben en geen opleiding volgen, maar ook niet iets onwettelijks hebben gedaan. In de prep camps moeten ze een opvoedprogramma ondergaan. Het juridisch advies draagt de titel ‘Juist nu doorbijten’ en werd op 12 december door een academische Taskforce Jeugdwerkloosheid aangeboden aan premier Balkenende. Nederland telt een 13.000-tal ‘probleemjongeren’ tot 23 jaar zonder diploma. Formeel doen ze niets onwettigs, waardoor ze ‘ongrijpbaar’ zijn. Balkenende zei vroeger al dat „zo nodig met dwang” moet worden geprobeerd hen uit de criminaliteit te houden. Zijn kabinet heeft het budget voor experimenten met opvoedkampen verdubbeld. De leerplichtleeftijd wordt verhoogd met twee jaar tot 18 jaar en er komt een leerwerkplicht tot 23 jaar.)
TE HUUR OPSLAGRUIMTE BIEDT UW EIGEN ONDERNEMING TE WEINIG RUIMTE OF HEEFT U VOOR ANDERE DOELEINDEN BEHOEFTE AAN (MEER) OPSLAGRUIMTE DAN IS DEZE BEDRIJFSHAL VOOR U PERFECT. HET PAND IS DEGELIJK GEBOUWD,
De ter dood veroordeelde wordt alweer afgevoerd in zijn kruiwagen. De beul sjokt er vandoor. De menigte begint uiteen te vallen, te desintegreren. Kleinere kluitjes kiezen weer hun eigen pad. Straat­verkopers en temeiers proberen ze nog te onderscheppen om hun schamele waren te slijten.
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
Verwar monotonie nooit met verveling. Ik ben in mijn jeugd (o nostalgie!) bijna zelf in die val van de gelijkstelling van verveling met monotonie getrapt toen ik mijn afstudeerscriptie wijdde aan een diepgaand onderzoek naar vermoeidheid en verveling bij lopende-band-arbeiders in de Volkswagenfabriek in Vorst-Brussel. Want het vervelingsaspect sloeg uiteraard deels ook op mezelf. Ik verveelde me mateloos tijdens mijn studiejaren en ik keek met een eerder somber gemoed tegen mijn verder leven aan. Althans toch wanneer ik even de tijd nam om te pogen dat verder leven onder de loep te nemen. Aan de andere kant schiep de projectie van een theoretisch doorwrochte verveling op de gemakkelijk aanwijsbare monotonie van de assemblagearbeid aan de “ketting” (of “la chaîne”) een onmiskenbare band met mijn sociale afkomst. Naast het doden dus van mijn eigen verveling als arme student die meestal amper geld op zak had en meestal ook zonder lief in zijn bed, wou ik natuurlijk ook nog wel, zij het in alle bescheidenheid, een megalomane bijdrage leveren aan de opheffing van die “geestdodende” lopende-band-arbeid. We schreven toen immers 1972 en iedereen, zelfs een paar verzopen journalisten, had de mond vol over de “vermenselijking” of de “humanisering van de arbeid”.
Tegenwoordig worden er heupholsters (foto zie verder terug naar boven) gebruikt daar  in wordt de nadeel opgeheven naar een voordeel omdat je daar een extra clip met munitie in mee kan nemen en dus daar om niet afhankelijk bent van 1 clip munitie, maar 2 clips munitie.
Ze greep de eerste computer, bestudeerde de details op de achterzijde: andere lijnen en groeven dan ze op de machine van Yuun Kuhalin had gezien. Ze drukte de knop in, zag de voorzijde oplichten, scheen op de muur vóór haar. Het reikte uit naar haar, zocht con­tact, stelde zich open voor haar. Karakters van een oud schrift, in een oude taal vroegen om haar iden­titeit. Een hypothese vormde zich.
Ik houd het geld dus en deel het bij mijn weggaan wel uit aan arme patiënten, veelbelovende nurses die dokter willen worden, enzovoort en ik kan een deel aan mijn bedienden van 30 jaar geleden geven. Ik kan ook een deel besteden aan het opsturen naar Nederland van al mijn spullen. Misschien schieten mij nog wel meer dingen te binnen. Ik zie wel.
Exemplaren van die van de mens afgesplitste soort maken nu ondertussen ook al de dienst uit in de cafés en eethoekjes van de allernieuwste cultuurhuizen en andere tempels waar roken absoluut verboden is, ook op de terrassen in de open lucht. Kwestie van niet te uitnodigend te zijn voor de menselijke soort die qua aantal nog steeds de robot overtreft. De klanten worden op deze consumptieplekken bediend door strakke stijve wezens uit één stuk, die via een ICT-apparaatje communiceren met één of andere onzichtbare heidense godheid. Hooguit bij het afrekenen houden ze even met een metaalachtige glimlach – een kramp van de lippen – de schijn op dat ze een vorm van besef hebben gehad van de bio-dimensie van je bestaan op deze aardbol.
74. Aanbevelingen Bij diagnose • Gewicht, lengte, gewichtsverlies (gegevens groeiboekje) • Spreek streefgewicht af Tijdens behandeling • Gewicht min. wekelijks, lengte 1x p maand • Monitor data in groeicurves (gewicht-naar-lengte, <1 jaar gewicht-naar- leeftijd) • Let op gewichtsverlies >0.5 SDS of >5%
Dit zal je op meer eenheid voorbereiden, met onderlinge afhankelijkheid, geen mede-afhankelijkheid.  Verbinden, delen, geven en ontvangen waar beiden vrije individuen zijn.  Gehechtheid, anderzijds, is gebaseerd op de agenda van narcisme/zelfzucht.  Dit houdt geen rekening met beide personen of beide kanten/behoeften.
Samuel schudde zijn hoofd. Hij had er nog niet eerder bij stilgestaan, dat was ook niet nodig. Niet iedereen herinnerde zich hoe hij of zij stierf. Sommigen herinner­den zich alles tot in het kleinste detail, anderen maar bitter weinig. Het was geen veel­besproken onderwerp, al was het ook niet echt een taboe. Samuel hoorde tot aan zijn laatste overlijden bij de eerste groep. Al was het niet altijd even duidelijk, toch wist hij hoe hij gestorven was, altijd weer. Drie keer in het kraambed, na een ongeluk, ouderdom, geweld, zowat alle variaties had hij al meegemaakt. Maar zelfmoord? Nee, dat zou hij zich toch moeten herinneren?
Hoe dan ook, de hominiden, de eerste mensen, beschikten bij het verlaten van de wouden nog niet over een linguïstische communicatieve taal. Ze hadden geen tijdsbesef: zelfs ‘taal-getrainde’ chimpansees kunnen het begrip ‘morgen’ niet vatten. De eerste mensen hadden geen begrip van hoeveelheid, ze konden niet tellen en ze waren niet behept met mentale categorieën waardoor ze de wereld volgens cognitieve schema’s zoals ja vs. nee, wit vs. zwart konden indelen. Ze waren al evenmin uitgerust met een verfijnde theory of mind, die hen toeliet zich in de wereld van een ander mens of dier te verplaatsen. En ze hadden geen zelfbesef: biologisch waren ze individuen, maar psychologisch niet. En distincties tussen zaken zoals subject en object, Ik en Maatschappij, Goed en Kwaad waren geenszins aanwezig. De hominiden hadden alleen een vrij ruim gamma sensomotorische connecties ter hunner beschikking waarmee ze voedsel konden herkennen, reageren op evolutionair vastgelegde gevaren en vorm geven aan hun onderlinge sociaal-emotionele interacties. Dat was mijns inziens ongeveer alles. In de uitgangssituatie was er geen verschil tussen zintuigen en geest, tussen natuur en cultuur, tussen dier en mens, tussen Ik en Ander (de Maatschappij).
Een lullig ongeluk. Hij vloog in de Alpen uit de bocht op zijn Harley-Classic-Ride uit 2340. Die zou ik erven, net zoals hij hem van zijn moeder had geërfd. Drie­honderd jaar in de familie, nu een hoopje schroot.
Berend waste in de ouderwetse badkamer zijn gezicht en trok een dikkere trui aan. Buiten joegen de blaadjes langs de ramen. Hij ging op de rand van zijn bed zitten en probeerde na te denken totdat Willem hem naar beneden riep, waar de pannen al op tafel stonden en de lamp al aan was. Hij schoof aan, maar schepte niet op.
Hij danste niet meer. Hij lag daar als een zielig hoopje. Zand begon zich al in zijn vacht te nestelen, daar waar hij niet als een buffet was aange­sneden en aangevreten en het zand zich donker in half-geronnen bloed baadde. Zijn nette jasje, ondertussen gescheurd en vuil van al het sleur­werk dat hij had gedaan, zat als een groteske tent om hem heen gevouwen, flapperend in de wind. Hij was namelijk een groot deel van zijn tonrondte kwijtgeraakt onderweg, en zeker gisteren­avond.
6 woensdag 18 maart 2015 Pagina 6 Zonnebloem Dinsdag 31 maart vindt, in samenwerking met de Seniorenvereniging een Paasviering plaats in Baexheimerhof met een Eucharistieviering en aansluitend gezellig samenzijn en optreden van smartlappenkoor Om te zumpe. Aanvang uur. Eigen bijdrage van 5,- euro voldoen op de middag zelf. Aanmelden kan tot 28 maart bij Zonnebloem: Mien Hebben, tel of Monique Custers, tel of Seniorenvereniging: Mia Smeets, tel of Willy Rooswinkel, tel Vivo doet Zaterdag 21 maart worden in Buggenum de ramen gewassen, aanvang 9.00 uur. We maken er een gezellige happening van. Doe mee en meld je aan via of bij Berikstraat1. We gaan door tot het sop op is. Dorpsschouw Progressief Leudal brengt 21 maart een bezoek aan Buggenum om met inwoners, vertegenwoordigers van verenigingen en Dorpsraad van gedachten te wisselen over actuele onderwerpen. Iedereen is welkom om 9.15 uur in gemeenschapshuis de Roffert. ZijActief Mandag 23 maart workshop geursteenkettingen maken, aanvang uur in BMV de Nassaurie, voor de dames die zich hiervoor hebben opgegeven. Paasviering Zonnebloem en Senioren nodigen alle leden uit voor de Paasviering op dinsdag 31 maart om uur in de Klokkenstoel. De Fuchsia s luisteren de middag op met een vrolijke noot en na de loterij (lot 0,50 euro per stuk) is er gelegenheid om een kleinigheid te eten. De eigen bijdrage is 3,- euro. Opgeven kan tot 24 maart bij Toon Janssen, tel of Leny Boonen, tel Geloof en Ongeloof in de Oertijd Oud papier Zaterdag 21 maart komen de leden van drumband Heroméne het oud papier ophalen vanaf 9.00 uur. Potgrond Zaterdag 14 maart heeft de jaarlijkse potgrondactie plaatsgevonden. Tot en met zaterdag 21 maart kunnen bestellingen nog doorgegeven worden via tel. (0475) of Pelgrimagereis Op woensdag 25 maart is er een informatieavond in de Credozaal te Heythuysen over de spirituele en culturele pelgrimagereis naar Italië. Aanvang uur. U bent van harte welkom. Lees meer over deze reis op : HEYTHUYSEN – Onze prehistorische voorouders uit de Oude Steentijd waren intelligente mensen. Ze kenden geen schrift, geen internet, maar in elk vak dat voor hen van belang was, hadden ze het meesterschap verworven. Ze wisten precies waar en wanneer bepaalde dieren of planten te vinden waren. Ze waren meesters in het maken van het meest uiteenlopende gereedschap, konden draden en touwen twijnen, textiel weven, netten knopen en manden vlechten. En net als de San in Afrika gebruikten de vrouwen in dat verre verleden al kerfstokken om hun menstruatiecyclus te controleren. Ze waren meedogend en gastvrij voor hun medemens. Alleen zó konden zij overleven in een vaak onherbergzame omgeving. Op dinsdagavond 24 maart gaat het echter over de vraag of deze verre verwanten uit de Oertijd ook mensen waren die geloofden in een Opperwezen of Schepper en een hiernamaals. Aan de hand van een PowerPoint presentatie proberen Martin en Cristi Bless-Fernández hier een antwoord op te geven. Aanvang uur in de Credozaal, Biesstraat 2a te Heythuysen. Na de pauze is er volop gelegenheid om over dit thema van gedachten te wisselen. U bent van harte welkom. HVV Dinsdag 7 april paasbrunch in de parochiezaal, aanvang uur. Het bestuur vraagt voor deze avond geen eigen bijdrage. Wel graag opgeven voor zondag 29 maart bij een van de bestuursleden (telefoonnummers zie programmaboekje). Zang en Vriendschap Zondag 22 maart luistert seniorenkoor Zang en Vriendschap uit Leudal West de Hoogmis van 9.00 uur in de St. Jacobuskerk in Hunsel op. Dit in het kader van het zilveren jubileum van dit koor. In het koor zingen 55 plussers uit Hunsel, Thorn, Kessenich en Neeritter. Zij repeteren iedere donderdagmiddag in de Mortel in Ittervoort. Het repertoire is zeer wisselend van meezingers tot musicalgezangen en van profane tot geestelijke muziek. Wilt u ook meezingen of meer info? Neem dan contact op met Nelly Hendricks, Margarethastraat 58, Ittervoort, tel. (0475) ; Ria Munnecom, Driessenstraat 18, Neeritter, tel. (0475) ; Nell Zimmermans, Vlasaardstraat 4a, Thorn, tel. (0475) of Theo Korsten, Wilgenstraat 11, Hunsel, tel. (0475) Paaseieren Maandag 30 en dinsdag 31 maart paaseierenactie door gemengd koor Vivace (tien eieren 3,50 euro; twintig eieren 7,- euro; hele tray met dertig eieren 10,- euro). Niet thuis? Bel dan met Jos Timmermans, tel. (0475) of via het gastenboek op Voorjaarsconcert Zaterdag 21 maart verzorgt Maas- en Neergalm in gemeenschapshuis In d n Haammaeker aan de Hoogstraat het traditionele voorjaarsconcert, aanvang uur. Naast zangvereniging Maas- en Neergalm, zullen zanggroep Just2b uit Heythuysen, gemengd koor Bel Canto uit Helden en mannenkoor Manoeuvre uit Weert voor het voetlicht treden. Na afloop is er nog een gezellig samenzijn, waarbij volop gelegenheid is om het gezamenlijk Thekezingen te beoefenen. Iedereen is welkom. Paaseieren Op zaterdag 21 maart zal Kindervakantiewerk weer paaseieren aanbieden (3,50 euro per doosje). Keizerbosch Het kienen is verplaatst naar dinsdag 24 maart om uur bij klooster Keizerbosch. Zaterdag 4 april om uur paaseieren rapen voor kinderen van 1 jaar tot en met groep 5 van de basisschool. NVV St. Martha Donderdag 26 maart creatieve avond, aanvang uur. Opgeven kan tot en met 19 maart. Eigen bijdrage 5,- euro (twee stukjes 10,- euro) te voldoen bij opgave. VV St. Ursula Maandag 23 maart verzorgt Annie Schreuders-Derks van Heemkunde in Leudal BUGGENUM – Inschrijvers kunnen het boek Buggenummers 2014 in beeld ophalen op zondag 29 maart tussen en uur in gemeenschapshuis De Roffert, Berikstraat 11. Ook overige belangstellenden kunnen het boek dan kopen. De eerste exemplaren worden, na een korte toelichting, om circa uur uitgereikt aan de hoofdsponsoren. Inschrijven voor de boeken 2014 en 2004 kan nog tot uiterlijk zondag 22 maart boek ,50 euro, boek ,50 euro). Zonder voorinschrijven is de prijs van de boeken 22,- euro en 17,- euro. Aan de betalers per bank het verzoek om uiterlijk op 22 maart hun bestelling te hebben betaald (rek nr NL- 55RABO ). Naast het uitreiken van het boek wordt een overzicht gegeven van de werkzaamheden van Stichting Buggenum door de Eeuwen heen (BddEh). Ter oriëntatie kunnen belangstellenden ook eens vrijblijvend binnenlopen in de heemkamer in het voormalige St. Antoniusklooster aan de Berikstraat 11a (maandag tussen 9.30 en of op afspraak ). Volkskundig bureau NostalNu een presentatie met als thema: van Esjelengoansdig tot Paosje. Aanvang uur in café Houben. Naast leden zijn ook introducees welkom. Herinnering voor de dames die zich hebben opgegeven voor de try out Bella Italia te Melick. Deze vindt plaats op donderdag 19 maart. Vertrek om uur. Paaskienen Buurtvereniging Berg en Dal organiseert donderdag 19 maart het traditionele Paaskienen, aanvang uur in café Servaas. Iedereen is welkom. BV de Mortel Van 16 tot 21 maart komt één van de bestuursleden langs voor het ophalen van de contributie. Vrijdag 3 april om uur jaarvergadering met aansluitend kienen voor alle leden vanaf 10 jaar. Opgeven voor het kienen kan bij Gerry Wieringa, Mortel 8a tot en met dinsdag 24 maart. Bijdrage 5,- euro per persoon. LKV Donderdag 26 maart kienen met mooie prijzen. HORN Zaterdag 28 maart vanaf uur kransen maken van palmtakken en coniferengroen voor de drie wegkruisen van Horn in basisschool De Mussenberg. Leden en niet-leden zijn welkom om een kijkje te nemen of om mee te helpen. Tijdens de inloopmiddag op woensdag 25 maart worden de gele en witte bloemen gemaakt voor op de kransen. Woensdag 1 april wordt de Kroniek Horn 2014 gepresenteerd, een lustrum-uitgave. Voorafgaand aan de presentatie geeft Jan Schuren een voordracht over Limburgs: waat n taal. De entree is gratis. Locatie: aula van basisschool De Mussenberg. Bob Luijks, natuurfotograaf uit Horn, neemt u op woensdag 29 april mee naar de natuur in de eigen omgeving tijdens de lezing Natuur in Midden-Limburg. NEER – Woensdag 25 maart jaarvergadering in gemeenschapshuis d n Haammaeker, aanvang uur. Na de pauze zal Ton Hendrikcs uit Kessel de aanwezigen bijpraten over de vordering van kasteel Keverberg te Kessel. Meer info: Cultuurreis Van 19 tot en met 26 augustus organiseert pastoor Schwillens in samenwerking met de stichting Bon Pas
teur een bedevaart- en cultuurreis naar Polen, in de geest van het leven van paus Johannes Paulus II. In de kerken van Roggel, Neer, Heibloem, Haelen, Nunhem, Horn en Buggenum liggen folders met meer informatie. Tevens is er op dinsdag 7 april een infoavond hierover om uur in het parochiehuis, Kerkplein 4 te Neer. Meer info en/of een inschrijfformulier is ook te verkrijgen op woensdag en donderdag van uur in het parochiesecretariaat, Pastoor Ruttenhofje 6a in Roggel, tel of kpnmail.nl. Happy Hardcore Party Op zaterdag 4 april verzorgt kerngroep Energy een super gave Happy Hardcore party. Natuurlijk zal er ook voor degene die er niet van houden vaker een ander stukje muziek worden gedraaid. Iedereen (ook al kom je niet uit Roggel) vanaf groep 8 tot en met 15 jaar is van harte welkom in het Sjor op Pastoor Hanraetsstraat 5 in Roggel. De deuren zijn geopend vanaf tot uur en de entree bedraagt 2,- euro. DJ Timebeatz maakt er opnieuw, samen met jullie, een kei sjiek feestje van.
Rollende donder rukte Zohra brutaal uit een onrustige slaap. Het gerommel klonk eerst ver weg, maar zwol aan tot een hels kabaal. Het kwam van boven, baande zich een weg naar beneden en kwam steeds dichter, alsof het flatgebouw doormidden werd gescheurd door een monumentaal onweer. Het duurde een volle seconde voor Zohra besefte dat er iets niet klopte. Dit was niet hoe onweer klonk. Nog een seconde later werd haar vermoeden bevestigd. Een eigenaardig geluid vulde de afvalkamer, een ware zondvloed van smerige klanken. Het klonk als diarree, maar dan een vlezige, metalige exponent daarvan.