“overlevingsuitrusting voor overlevingsuitrusting of overlevingsuitrusting beste plaats om overlevingsuitrusting”

Handen die zich tot elkaar richten via het openvouwen van opgevouwen menukaarten. Rimpels die met heideggeriaanse blik heil zoeken in verre nevelige verten of in het kleurloos plafond. Aldaar bezocht worden door het besef van hun Sein zum Tode. Bevende vingers die, op zoek naar menswording, trommelen op koud nephout dat halsstarrig weigert in te gaan op elke uitnodiging tot gesprek en dialoog. Waar onderworpen onderbuikgevoelens botsen op de waarheid: Utopia, de niet bestaande plek, is geen stralende toekomstige tijd, maar helaas maar een “andere plaats”, onbereikbaar voor het heden van de tot huisdier getemde gedachte, van het voortschrijdend inzicht.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Ze stalen een fiets. Lieven klom op het zadel, Zohra op het bagagerek. Zo reden ze de zwoele, vochtige ochtend in, naar de rand van de stad die ze zo verachtten. Antwerpen ontwaakte langzaam. Haar eerste bewoners begaven zich in de stinkende straten, klaar voor een nieuwe dag van verderf en verruk­kingen. In het oosten klom een pastelgele zomerzon moeizaam boven de grijze skyline. De lucht had de kleur van urine, waterig en vies.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
5. Zoveel menseneen directeur in zijn bureaustoelde managers in de vergaderzaaleen receptioniste met een glimlacheen man drukt een knop inde anderen laden de vracht uitde boekhouder schrijft het opde poetsvrouw met haar karde kok in het bedrijfsrestaurantde jurist kijkt het contract nade magazijnier telt alle rekkende secretaresse checkt de agendade bediende vult het rapport inde personeelschef betaalt de lonenZoveel mensen, zoveel meningenZoveel mensen, zoveel karaktersZoveel mensen, zoveel misverstandenZoveel mensen, zoveel passieZoveel mensen, zoveel mogelijkhedenZoveel mensen, één bedrijf
‘Berend?’ vroeg hij opnieuw, maar zijn adem stokte in zijn keel. In de keuken, op de grote RVS werktafel, lag een enorme hoeveelheid vlees. Het moest bijna al het vlees zijn wat ze nog in de slagerij hadden en het was zo goed als volledig aan stukken, totaal onbruik­baar.
Voor mijn tweede vrije culturele activiteit heb ik een film op het IFFR (international filmfestival rotterdam) bezocht. Ik ga graag naar films op dit evenement omdat er voornamelijk alternatieve films worden weergegeven. Dus geen thriller uit hollywood, maar bijvoorbeeld een zuid-koreaanse thriller, of een Noord-Afrikaanse documentaire. Dit zijn films die je zonder dit festival niet zou tegenkomen, en je misschien wel hierdoor zo enorm verassen (kan zowel positief als negatief). 
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard
‘Angsthaas,’ spotte Janneke, hoewel ze zelf ook bleekjes zag. Zo jutten we elkaar op om te blijven, terwijl de chaos in de keuken erger en erger werd. Ik kon zweren dat ik de klap van een koekenpan tegen mijn hoofd voelde.
Een half uur verstreek. Ze passeerde een aantal wagens, inmiddels op maximale snelheid. De zon gleed langzaam richting zee. Enorme steen­zwammen staken als okergele schijven uit de zwarte rots boven haar. Elektrische auto’s stoven voorbij op de andere weg­helft, geschei­den van haar door een stenen rand. Meyago schoot door een kleine stad, kwam ongedeerd aan de andere zijde weer naar buiten, zag een blauwe wagen in haar spiegel.
maart 2011 ongeveer een jaar lang door het dierenriemteken Ram heen. De uit evenwicht zijnde mannelijke kracht kan in deze periode zijn slagkracht verliezen en vervallen in extremen. Waar de mannelijke kracht wel in evenwicht is, wordt deze mogelijk naar de kosmische octaaf van het ‘Goddelijke mannelijke’ getild.*5
De pijn was ondraaglijk. Ik ging al mijn systemen na en probeerde ze te activeren. Maar de signalen van mijn centrale processor leken niet meer aan te komen bij mijn actuatoren. Niets werkte. Niets gehoorzaamde aan de commando’s van mijn processor. Ik begreep dat ik gevangen moest zitten in een hoogspannings­flux­veld. Gelukkig hield de dubbele afscher­ming mijn processor nog veilig.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Urendel keek naar hen en zij keken naar hem. Met een zwarte steen van wanhoop waar een hart had moeten zitten, keerde de monnik moeizaam zijn schuitje, om het weer op te gaan. Nog geen kwart van de draai was voltooid toen de vuurgeharde punt van een pijl hem in zijn hals trof. Urendel ging staan, zwaaide afwerend zijn peddel, zijn andere hand desperaat aan de schacht van de pijl. Meer pijlen raak­ten hem; enkele bleven hangen in zijn pij, andere drongen in zijn vlees. De boot schommelde mee met zijn wankelen en toen een zoveelste pijl hem in zijn oog trof, sloeg Urendel overboord en dreef onmidde­llijk af. Vanaf de steiger klonk gejuich. Als iemand zijn naar de diepte gerichte gezicht nog had kunnen zien, had hij daarop een uitdrukking van in de dood be­vroren, uiterste verbijstering waargenomen. Ach, Urendel wist immers niet wat er met zijn talis­man was gebeurd, kort na aankomst uit het Franken­land. De schandknapen in het badhuis van Hamwih hadden, toen de monnik uitgeput van zijn genietingen lag te snurken, Walburga’s kostbare haren uit hun kokertje bevrijd en vervangen door een plukje van Urendels eigen schaamhaar.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).

“ark overleving geëvolueerde rel uitrusting multi tool set verstelbare schroevendraaier moersleutel kaak tang overleving noodgevallen versnelling”

Eén aspect moeten we desalniettemin even scherp stellen: chimpansees gaan soms op jacht in coöperatieve groepen. Niet alleen eten chimpansees regelmatig vlees, soms tot 100 kg. per jaar, ze gaan er ook zelf op zoek naar. Chimpansees jagen soms op hun eentje op kleine dieren, maar Craig Stanford stelde in de jaren 1990 ook vast hoe ze in coöperatieve groepen (parties) van een tiental volwassen mannetjes, aangevuld met een paar vrouwtjes en jonge knapen, erop uit trokken om te gaan jagen op franjeapen (colobus), een soort smalneusapen (monkeys in het Engels, geen apes). Soms blijven zij een ganse week lang jagen en houden dan met hun buit regelrechte braspartijen. Zij delen hun vlees met andere mannetjes om een soort ‘politieke’ bondgenootschappen te smeden of met receptieve vrouwtjes om hun gunsten te winnen. Dit lijkt allemaal zeer menselijk, al te menselijk. Maar ze jagen niet op groot wild en beperken zich blijkbaar tot prooien die voor hen geen enkel gevaar opleveren. Ze gebruiken bij die jachtpartijen wel zekere geluidssignalen, maar die hebben geen linguïstische betekenis. En al bij al blijft vlees een klein gedeelte van hun dieet uitmaken. We kunnen wel besluiten dat bij chimpansees (jachtgedrag is bij bonobo’s niet vastgesteld) de evolutionaire basis voor de jacht aanwezig is. Maar of ze 5 miljoen jaar geleden, toen chimpansee en mens zich onafhankelijk van elkaar gingen ontwikkelen, ook al jaagden, kan in twijfel getrokken worden. Wij gaan er dus van uit dat naarmate de bossen krompen, de mensen gedoemd waren te jagen wilden ze overleven, terwijl de chimpansees als het ware de vrijheid hadden om min of meer speels en occasioneel op jacht te gaan op prooien die nauwelijks een uitdaging vormden. Van een werkelijk coöperatief doelgericht gedrag is, als we Stanfords beschrijvingen lezen, bij dit jachtgedrag van de chimpansees geen sprake. Hun jagen lijkt ook meer op een raid dan op een ‘inzichtelijk’ verschalken van de prooi. En dat chimpansees soms in groep aanvallen uitvoeren op één of meer chimpansees van een ander territorium of een andere groep: dat was reeds geweten.
Samuel zei niets. Wat kon hij zeggen? Het bestuur en de mensen hadden gelijk. Dat besefte hij maar al te goed. En toch … Misschien kwam ze deze keer wel. Misschien klopte er morgen iemand op zijn deur met een glans in de ogen die hij nog maar bij één persoon gezien had.
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
De ratten, fretten, vossen en eekhoorns om me heen waren op de zandbodem neergezegen. Vunzig en ranzig kronkelden ze uit hun kleren, uit hun vachten. Ze kronkelden over elkaar heen, naakt als pasgeboren jongen, strelend, grabbelend, hebberig naar elkaar in hun nood, in hun vastklampen aan leven, vrouwen en mannen door elkaar heen over elkaar heen in elkaar en uit elkaar vulgair en geliefd.
Niet alleen moet je iets uitzonderlijks schrijven (of juist iets heel stupide). En daar heb ik de mogelijkheden niet meer voor. Het heeft aan de andere kant ook geen zin om maanden en maanden te werken aan een boek omtrent de redenen waarom de 3de Wereldoorlog voorlopig nog niet is uitgebroken. Wanneer dan bij publicatie (nadat ook nog de uitgever weken gezeurd heeft om overal je pluralis majestatis – “we” – te vervangen door een zelfverzekerd “ik”) blijkt dat reeds 34 steden in puin & as zijn gelegd en de Duitsers & de Russen Polen al onder elkaar hebben verdeeld.
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Dit is in grote tegenstelling tot hetgeen wetenschappers denken. Zij argumenteren dat er geen bewijzen zijn van het scheppingsverhaal. De enig informatiebron waarop creationisten steunen, is de Bijbel.
Positieve factoren: humor, wil om te leven, toekomst plannen, vertrouwen hebben in jezelf en in je capaciteiten, zijn een paar van de positieve aspecten die je in staat zullen stellen om mentaal niet in elkaar te storten. Mijn drinkfles is half vol in plaats van half leeg. Een uitdrukking die iedereen wel kent, maar zo een gedachte in een uitzichtloze situatie kan je heel wat hoop geven, en hoop doet leven! Het positief denken begint weer al bij een goede voorbereiding. Als je weet dat je kunt vertrouwen op je capaciteiten omdat je de nodige training gehad hebt of dat je heel wat tijd gestoken hebt in het kiezen van het materiaal in je overlevingskit zul je een goed gevoel hebben wanneer het noodlot toeslaat.
100% katoen, hele leuke tiener/ dames shortama met 3/4 broek licht getailleerd grijs/wit gestreept shirt met Inspired bij a Dream tekst ronde hals en mouwtjes afgewerkt met uni zwart biesje uni zwarte 3/4 broek die aan onderkant is afgewerkt met sculprandje
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
De prijs van de goederen en diensten die op basis van overvloedige en dus goedkope cyber-informatie worden geproduceerd en gekopieerd, zal zeer snel dalen. Loonsverhoging is in die zin dus relatief: het is de verhouding inkomen/prijs die groter wordt. Er zal dus minder geld circuleren omdat men met weinig geld veel meer kan kopen dan voorheen. Ook principe 3 vormt dus een eenheid met principe 1 (automatisering en productiviteitstijging). Kapitalistische eigendomsverhoudingen verdwijnen of verliezen hun relevantie en invloed. Ook robotica-deskundigen stellen graag dat de massale inzet van robots allerhande niet verenigbaar is met het kapitalistisch systeem zoals we het nu kennen, zelfs onverenigbaar is met welk kapitalisme dan ook (13). Deze stelling wordt fel aangevallen door  “extreemlinksen” op de klassieke manier: met citaten uit het werk van Karl Marx, hoewel je uit Marx’ werk ook citaten kunt aanhalen met een eerder tegengestelde strekking. Ik geloof (ken wel niet genoeg van robotica en Artificiële Intelligentie) dat de optimistische robotica-specialisten gelijk hebben. Zoals we reeds eerder stelden, openen zich in deze context voor het socialisme 2 wegen: 1) erop rekenen dat de aanhang zal stijgen wanneer mensen in miserie en ellende verzeilen; of 2) de technologische vooruitgang zo in handen nemen dat mensen juist beter af zijn. Zo zal het bijvoorbeeld geleidelijk aan gedaan zijn met de toch typische asymetrische machtsverhoudingen, die eigen zijn aan salariaatsarbeid, m.a.w. eigen aan alle vormen van loon- en weddearbeid.
In de verhitte drukte die ontstaat, is matroos Tobias ook in het gat gesprongen. Gehurkt als honden klauwen en graven de vismensen de kist vrij. De bootsman blijft hen aansporen vanaf de aarden wal. ‘Voorzichtig met de relieken. Voorzichtig.’
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
Waarbij ik onmiddellijk in mijn feilloze verbeelding de perverse associatie maakte met een passage die ik me herinnerde uit Gerard Reve’s debuutroman “De Avonden” (1947). De hoofdpersoon Frits, zo meende ik het me te mogen voorstellen, tilt ergens een baby’tje bij het hoofdje op uit zijn badje. Laps, lijfje valt eraf.
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’
Dit is het, mijn 40e Instructable. Hurah.Voor deze verjaardag-I’ble wilde ik iets om speciaal te maken.Ik houd van bier, ik houd van hout, ik hou van de buitenlucht, dus heb ik besloten om mezelf een plezier: heb ik besloten om een goede oude ‘viking
Terwijl mijn ogen het laboratorium scannen op zoek naar mijn inge­nieur en minnaar, dringt een nog urgen­tere vraag zich aan mij op. Waarom ben ik über­haupt in het lab wakker geworden? De kamer met de per­soonlijkheidsrecorder ligt verderop aan de gang, gescheiden van de cleanrooms, ver van het lab. Daar ben ik in slaap gebracht, met de opnamekap op mijn hoofd en Sal aan mijn bed, zijn hand in de mijne. Ik kan geen enkele goede reden bedenken waarom Sal me naar het laboratorium zou hebben verplaatst. We waren het erover eens dat mijn aanwezigheid waar­schijnlijk verstorend zou werken op Nanoferdi’s…

“lichtgewicht overlevingsuitrusting gratis monster overlevingsuitrusting”

Gelijke tred houden met een zekere sleur kan van belang zijn maar draagt het gevaar in zich van het verliezen van je bewustzijn. Sleur heeft een sexuele bijbetekenis: het kan een vorm van gehechtheid of verbijstering door de materiële natuur zijn. Vanwege de tijd, de beweging van de materie, hebben we bewustzijn: zonder verandering neemt men niet waar. Zelfs dode onbeweeglijke objecten worden waargenomen omdat de waarnemer van positie verandert of zijn ogen beweegt. Staren naar een object is een oude medidatie-techniek om uit te rijzen ‘boven de tijd’, waarmee bedoeld wordt dat men zich concentreert en de geest tot rust brengt. In de herhaling van dezelfde oude manier hebben we twee werkelijkheden: de natuurlijke werkelijkheid van de cyclische tijd die een bepaald patroon herhaalt dat het bewustzijn van normale levende wezens uitmaakt en de onbewuste gewoonte van een konditionering die het bewustzijn wegneemt van een levend wezen. Het verschil tussen het natuurlijk bewuste en het gekonditioneerde onbewuste ligt in de autoriteit waaraan het levend wezen is onderworpen. Levende wezens zijn gestructureerd, vormen zelf een patroon onder invloed van buitenaf en van binnenuit. Het patroon van binnenuit is genetisch geprogrammeerd, het patroon van buitenaf is een mix van culturele en natuurlijke invloeden. Aan het gezag van de genen valt niet veel te tornen: als het programma niet bevredigt zal er stress zijn om te muteren voor de volgende generatie. Naar het uitwendige hebben we in principe een vrije keuze van natuurlijke en kulturele kondities om onze voorkeur van leven te dienen. Kultuur en natuur kunnen harmoniëren of in konflikt zijn. Overeenkomstig de kultuur hebben we het gezag van andere personen: heilige mannen en vrouwen, politici en wetenschappers die te werk gaan middels hun fixaties in de vorm van wetboeken, bijbels en constructies van toegepaste wetenschap variërend van een eenvoudige klok tot een gecompliceerde computer. Naar de natuur hebben we het gezag van de natuurlijke orde, religieus God genaamd, politiek groen genoemd en wetenschappelijk als de tijd aangeduid. De tijd stuurt de natuur middels het tonen van patronen van cyclische tijd die religieus als God worden gezien vanwege de natuurlijke bevestiging van iedere genetische kode. Politici hebben moeilijkheden met de tijd daar de bewegingen van de natuur een contrapunt van verschillende ritmen vormen ten opzichte waarvan ze simpelweg een eigen pragmatisch idee van de tijd ontwikkelen. In feite heeft de mensheid middels de klok te maken met een begrip van de tijd dat in de natuur niet bestaat: het heeft zijn natuurlijke dynamiek verloren en lijdt onder induktie tot een hanteerbaar gemiddelde-zone-zomertijdbegrip van ‘standaardisering’
Zwijgend ging hij hen voor door een fel verlichte gang, met hoge, betonnen bogen, dieper het gebouw in; over een brede trap met hoge ramen, die uitzicht gaven op een enorme volière (waarin prachtige, fel­gekleurde vogels opstegen uit bomen, met gespreide vleugels door de lucht scheerden, weer op lange takken neerstreken) verder naar beneden; langs donker­groene, gesloten deuren waarachter grote hallen lagen waarin enorme kasten stonden, vol schake­lingen, vol elektronen­buizen. Rekken vol trans­formatoren zo groot in aantal dat het zoemen hier hoorbaar was; con­densatoren zo groot dat ze ze nauwelijks in haar handen kon houden. Krachtige computers die meer dan driehonderd jaar oud waren, meer dan vijf jaar geleden uit de Lleroh-universiteit waren gehaald (gestolen!) en drie jaar geleden door de Kiteh hier geplaatst.
‘Dit is een vuile leugen! Je hebt Kus de Bruid gehackt! Mijn compagnon vertelt me dat je echt van hier bent, een kwallendregster en dat je je schoenen en kleren gestolen hebt!’ Hij schudde zijn vuist, een vreemd onmachtig gebaar. ‘Je wilde mij verleiden! Omdat mijn vader de dijkgraaf is!’
Ujhalin smeet haar kleding op de grond, boog zich voorover zodat de huid van haar lange, slanke rug zich spande, het wit van de inktlijnen op haar huid on­bedekt, onverhuld: een menselijke schedel, omringd door narcissen en de bloemen van een andorion. Over haar kuiten liepen dunne lijnen in sierlijke krullen, met bladeren en bloemen.
Het Theeblaadje Juni 2013 55+ ontmoetingscentrum is een wijklocatie van zorgorganisatie Het Spectrum. Ontmoetingscentrum is in het bijzonder een centrum waar senioren elkaar ontmoeten al dan niet gekoppeld
Om me een houding te geven, autoriseerde ik het uploaden van de vluchtgegevens, vrachtbrieven en paklijsten. Daarna keek ik in de ondiepe holtes die ogen moesten voorstellen. ‘Ik ben van plan meer dan vijf uitzettingen te doen.’
Harrald staarde naar de naakte vrouw in de tank voor hem. Voor zover hij kon zien was ze compleet, waren er geen elektrische of elektronische compo­nenten zichtbaar en kon ze volledig doorgaan voor een echt mens. Het leek even alsof hij moeite had met ademen en hij bedacht zich dat hij Ariadne een bijzonder mooie vrouw vond. Ze was ook de enige vrouw van zijn leeftijd die hij kende, vrijwel alle andere waren de veertig gepasseerd, meestal flink.
Hey! Mijn naam is Birgit en bedankt dat je even de tijd neemt om een kijkje te nemen op mijn blog. Ik blog vooral over lifestyle en beauty, maar af en toe komen er ook leuke diy’s of recepten voorbij. Veel plezier!
Een blafferige lach trok mijn aandacht. De vos, dat slinkse beest, die nachtridder, die dienaar van sluw­heid, spelletjes en listen. Zijn ogen glansden, spiegel­den de ziel van een ander zonder de zijne prijs te geven.
Volgens de minister zouden kwaadwillenden hier hun gedrag op kunnen aanpassen. Verder stelt Plasterk dat er na het openbaren van de tapstatistieken geen principiële bezwaren meer zouden kunnen zijn tegen het openbaren van statistieken over andere bijzondere bevoegdheden, zoals hacken, volgacties en brieven openen.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
Ondanks zijn woedende woorden ging er zoveel rust van Peter uit. De verdrietige depressieve echtgenoot die treurde om zijn gestorven dochter was verdwenen. In plaats daarvan kwam een sterke, zelf­verze­kerde man terug. Langzamerhand nam Peter de Shinigami compleet over. Hij groeide in omvang terwijl de Japanse geest afnam, totdat er nog maar een klein rookpluimpje over was. Dat spatte uiteen in zwarte stofdeeltjes die flakkerden en doofden.
Buiten was de lucht grijs geworden en hij voelde een frisse westenwind die regen beloofde. Hij dacht aan Ariadne, grijnsde en begon aan de lange tocht terug naar het dorp. Onderweg neuriede hij liedjes uit een ver verleden die iets met liefde te maken hadden. Bij het vervallen clubhuis rustte hij de eerste keer uit. Terwijl hij om zich heen keek naar de resten van muren en veelal vergane stof en hout van bekleding en meubels, vroeg hij zich af hoe het zou zijn te leven in een wereld waar mensen zorgeloos konden rondlopen en waar ook vooral veel meer mensen bestonden.
Deze volksvergadering besprak misdrijven die door de families zelf niet geregeld konden worden: het Germaanse ‘ding’, de Romeinse ‘res (publica)’. De volksvergadering nam ook beslissingen met betrekking tot oorlog en vrede met naburige stammen. Misdrijven tussen families betroffen vooral diefstal, kinderloos huwelijk en het zich vergrijpen aan een vrouw van een andere familie. De misdrijven konden verzoend (vergeven) worden óf gewroken. In het eerste geval werd er een soort schadevergoeding betaald, in het tweede geval werd de vermeende dader gewoonlijk vermoord (in het geval van verkrachting dikwijls ook het slachtoffer; verkrachting gold immers als overspel, niet omdat men vond dat de vrouw de zaak had uitgelokt maar omdat het vaderschap bij een eventuele zwangerschap niet strookte met de huwelijksverbintenis). Misdrijven binnen een familie werden niet beslecht en eigenlijk niet als ‘juridisch’ misdrijf of misdaad beschouwd: je kon niet van je vader of moeder stelen en je mocht je partner slaan. Die geplogenheid is tot op vandaag nog grotendeels geldig. Een handgemeen op café wordt nog altijd sneller geverbaliseerd dan een uit de hand gelopen echtelijke ruzie. Ook met een verkrachting binnen een familie moest de familie maar zijn plan zien te trekken: zij kon van niemand verzoening of wraak eisen. Slechts wanneer families het niet onderling eens geraakten of één van de partijen vond dat de schadevergoeding of de wraak niet in overeenstemming was met de zwaarte van het misdrijf, werd de zaak voorgelegd aan de volksvergadering van de ganse stam. De stam kon dan bijvoorbeeld oordelen of bij de kinderloosheid van een huwelijk (die altijd geweten werd aan de onvruchtbaarheid van de vrouw, zij bracht namelijk geen vrucht voort, terwijl de man blijkbaar toch zijn werk had gedaan) de familie van de man door de familie van de vrouw moest worden vergoed en zo ja, op welke manier. De aanklagende familie kreeg het woord en de familie van de ‘dader’ het tegenwoord (ant-woord). Wie sprak stond recht en hief vermoedelijk de (rechter)hand, waardoor de anderen bleven zitten. De volksvergadering besliste daarna bij mondelinge stemming: dit werd gemeten aan het overheersen van de goedkeurende of afkeurende stemmen. Daarna stond de stamoudste recht (de latere ‘rechter’) en sprak het vonnis uit (de ‘rechtsvinding’, i.e. de ‘vondst’, etymologisch ‘de te gane weg’, cf. het Chinese tao, de ‘weg’). Uit dit overleg rond het kampvuur ontstond het gewoonterecht, de Wet waaraan iedereen onderworpen was en waarnaar iedereen zich te schikken had op risico uit de gemeenschap gestoten te worden. Het kampvuur werd later getransponeerd in de ronde tafel die binnenshuis werd neergepoot en is mythisch opgevoerd in de Ronde Tafel van koning Arthur en zijn ridders. En in deze eeuw nog gerepliceerd in zogenaamde Rondetafelconferenties, waarbij de ronde tafel de gelijkwaardigheid van de partijen symboliseerde.
De Hartslag De hartslag van een hond ligt tussen de 60 en 150 slagen per minuut. Grote honden hebben een lagere hardslag dan kleinere honden. Het gemakkelijkst kun je de hartslag meten bij de ader die loopt in de dij tussen de heup en de knie. Leg een vinger op de ader en tel 15 seconden (gebruik hiervoor niet je duim, want dan voel je je eigen hartslag). Vermenigvuldig het aantal slagen met 4 en je hebt de hartslag per minuut. Wanneer je dit een aantal keer oefent op een moment dat je hond gezond is krijg een goed beeld van de normale hartslag van je hond. De harslag moet regelmatig zijn.
Hij bracht zijn rechterhand, met het grootste gedeelte van het wensbotje, richting zijn rechteroor. Met iets meer moeite kreeg hij het recht voor zijn gehoorgang. Hij sloot zijn ogen en prikte. De pijn was verblindend: het was alsof iemand met de punt van een scherp mes langs de binnenkant van hoofd schraapte. Een plotselinge duizeligheid overviel Berend en hij verloor zijn evenwicht. Hij probeerde de rand van de werktafel nog vast te pakken maar maaide alleen stukken vlees op de grond terwijl hij neerging.
Het ‘image’ is altijd een gok en het is doorgaans fragiel want het moet ook waargemaakt worden. Jean-Luc Dehaene die het ‘image’ van de loodgieter kreeg, kon dat waar maken want met zijn loodgieterij haalde hij een paar roemrijke politieke successen. Zo ook bleek de vaagheid van Yves Leterme’s ‘degelijk bestuur’ aanvankelijk een troef. Destijds beroemde Leterme zich er voortdurend en om de haverklap op dat hij stond voor ‘degelijk bestuur’ en 1 keer werd hem naar een definitie gevraagd daarvan. Dat bleek dan nog in logische zin geen definitie zijn, want in zijn omschrijving kwam het concept ‘degelijk bestuur’ zelf ook voor. Maar dit bleek geen probleem zolang zijn Vlaamse regering goed werkte en goed samenhing. Maar na zijn débâcle als formateur van een federale regering in 2007 keerde zijn ‘image’ zich snel tegen hem.

“rugzak voor overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting uk”

Berend waste zijn handen en plaatste het mes bovenop de lende. Onwillekeurig draaiden zijn ogen naar het konijn in stukken. Hij rilde en concentreerde zich weer op het vlees in zijn handen. Met kracht drukte hij het mes naar beneden en schreeuwde. Het mes viel uit zijn handen, net naast zijn voet. Berend deinsde achteruit. Voor hem lag de runderlende, met een heel dun lapje vlees er nog net aan vast.
Verder ben ik trots want ik heb ook mijn lijf voorbereid op de kou. Ik heb al een jaar ‘s ochtends een koude douche genomen. Dat went en schijnt nog eens goed voor je weerstand te zijn. Ik moet nu maar klaar zijn want…
Als je leeft op de lagere octaaf van het bestaan dan wordt de energie waar de zwarte maan staat ontoegankelijk. In dit geval dus Ram. Deze mensen, instituten enz. komen dan in het overlevingsmechanisme van Weegschaal (Priapus).
Soms, ja zelfs regelmatig, culmineren deze gestolen ontmoetingen, als het verlangen ziedend in hem brandt, in een dierlijk schurken, hij maakt woest en onstuimig zijn riem los, trekt zijn kleren opzij en wrijft zijn tumescente onderlijf tegen haar buik, tot hij iets van verlichting heeft bereikt.
Toen ik gisteravond bij hen zat te praten in het Guesthouse kwam er een Ghanees gezin binnen, samen met de Hospital Administrator, de baas van het ziekenhuis. Die vertelde me: “Dit is een gynaecoloog en hij komt hier werken”. Er was zelfs nooit eerder sprake van geweest dat zo iemand zou komen.
‘Ik kan niet zeggen dat ik je pijn begrijp,’ zei Sterre. ‘Ik dacht dat gisteren mijn wereld verging nadat Mike verkondigde dat hij buiten de pot wilde pissen om daarna weer terug te komen om met mij een toe­komst op te bouwen. Nu ben ik hier en ik realiseer me dat levensverdriet echt iets anders is.’
[i] Cf. Giorgio Agamben “Le règne et la gloire: Pour une généalogie théologique de l’économie et du gouvernement. Homo Sacer, II, 2.” Paris, Seuil, 2008; origineel Italiaans 2007. Giorgio Agamben “Opus Dei: Archéologie de l’office. Homo Sacer, II, 5.” Paris, Seuil, 2012; origineel Italiaans 2011.
Via deze 3 minder oppervlakkige maar fundamentele bemerkingen wil ik een en ander situeren in een meer globale economische, sociale en politieke context. We deze 3 fundamentele bemerkingen en bezwaren tegen Schnitzlers visies aan in het volgende hoofdstuk. We willen hierbij wel benadrukken dat we Hans Schnitzler niet persoonlijk viseren. We voeren hem op als een symbool voor een voorstellingswijze die eigen is aan heel wat van zijn collega’s filosofen en intellectuelen. (Ik hoorde gisteren in een artistiek verantwoorde tv-serie een mooie zin die ik graag als volgt parafraseer: “Intellectuelen en opiniemakers zijn mensen die denken vanop hun morele hoogte een mooi uitzicht te hebben op alles en nog veel meer.” Waarschijnlijk geldt dit ook voor mezelf.)
Ik heb bv de ervaring dat de gevechten die ik heb meegemaakt (diverse rassen) op te lossen waren met het omhoog brengen van de achterhand, of een brul. Maar mensen met bv ervaring met ‘vechthondenrassen’ (sorry voor de benaming maar gebruik dit even ter omzeiling van het opsommen van rassen) hebben mischien wel hele andere ervaringen welke voor hun specifieke honden belangrijk zijn om te vermelden.
Enkele tientallen meters verderop, aan boord van de Baal, zwermen de vismensen uit over het dek om naar de brand te kijken. Om aan het gewemel op het dek te ontvluchten is Tobias in het want geklauterd. Hij wordt heen en weer geschud door de wind en heeft geen droge draad meer aan zijn lijf, maar toch kan hij zijn ogen niet van het spektakel afhouden.
De bewoners in het oude Egypte geloofden in een dorstig leven, zelfs na de dood. De Katholieke Universiteit van Leuven ontdekte onlangs het ongeschonden graf van een hoge ambtenaar uit de tijd van de farao’s. Die ambtenaar, Henu, leefde 4.000 jaar geleden, was directeur van de domeinen en een unieke hoveling, stond te lezen op de kist waarin zijn mummie gevonden werd. Op de oostkant van de kist waren twee ogen geschilderd, zodat hij als dode iedere dag kon genieten van de zonsopgang. Op en naast de kist stonden kleine geschilderde houten beeldjes. De onderzoekers van de universiteit vonden een schip met roeiers om Henu naar het land van de doden te varen. Om er zeker van te zijn dat hij daar geen honger zou lijden of dorst zou hebben, gaven zijn nabestaanden beeldjes mee van vrouwen die graan malen, brood bakken en bier brouwen.
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.
Gecompromitteerd. Iemand had hen verraden. Iets had hen verraden. Hoeveel? Hoeveel wagens? Hoeveel agen­ten van dit eiland, van Yig-Masuul, van Osul Myandal Nyal? Wat had hen prijsgegeven? Hoe veel tijd nog?
Hij probeert zoveel mogelijk op zijn zijde te slapen. De striemen op zijn rug beginnen nu te helen, maar blijven nog steeds pijnlijk. De woede van de bootsman om zijn onzorgvuldigheid was uitbetaald met vijf venijnige zweepslagen.
De zwarte entiteit maakte zich met een grauw los van Peters gedaante en kwam met een afschrik­wekkende snelheid op Laura af. Precies zoals ze het zich al eerder in haar gedachten verbeeld had. Ze gilde, wierp zich op de vloer in een poging om te ontkomen aan de zwarte klauwen die naar haar uitgestrekt werden. Haar rug werd ijskoud en ze wist dat het monster zich vlak boven haar bevond.
Het is heel belangrijk om het mentale aspect van een overlevingssituatie niet te onderschatten. Leer omgaan met je angsten, door ze te herkennen en er onmiddellijk iets aan te doen. Door een positieve houding te hebben zal je versteld staan van de dingen die je kan doen in nood situaties.
De waarheid onthult wat echt is, hetgeen de illusies en de controle van de illusies blootlegt.  Wanneer de Sirius vortex zich opent, opent hij energieën van onderwijzen en leren.  Er zal een toename zijn in het rijk van kennis, wanneer jullie je naar de Hal van Wijsheid en Leren bewegen.
Harrald haalde diep adem en volgde haar, mateloos gefascineerd door het zachte wiegen van haar heupen. Voor hem opende ze de deur en stapte naar binnen. Ze ging in de deuropening staan, lachte naar hem en wenkte hem dichterbij met een gekromde wijsvinger.

“wazoo survival gear llc stedelijke survival gear armband”

Misschien heeft u al van me gehoord? Shilpa de moritat-zanger? Luister naar mijn lied en stop een penning in het bakje van Herr Stumm, mijn aapje. Is hij niet schattig? Zie: hij is gekleed als een klein mensje. Ik maak mijn ronde over de zompige pieren van dit stadje. Met mijn draai­orgeltje begeleid de moord­ballades die ik zing, terwijl Stumm springt en danst.
Hoe meer je je best doet om het kwaad waarmee een ander op je afkomt te maskeren/ontkennen, en om te draaien naar goed; en ook, hoe meer je je daarin  uitslooft/investeert/inlevert (om die situatie goed te draaien), des te meer angsten je daar tegelijkertijd achter en mee kunt verstoppen, plus kunt ontkennen en  onderdrukken voor jezelf. Dat gaat ahw gelijk op (dubbel OP, zou je kunnen zeggen!).
De eigen onwetendheid niet herkennend worden kinderen vaak gehaat door de ouders die, worstelend met het volwassen gebod der zelfverantwoordelijkheid ergernis ontdekken bij de afhankelijkheid en diktaten van het kinderlijke. In plaats van vrije zelfverwerkelijkende geëmancipeerde individuen te worden, moeten de ouders lijden onder de slavernij van de werklast van hun voorgaande lusten. Het lustprincipe is niet in één dag overwonnen: het brengt een wereld aan consequenties met zich mee die natuurlijk wordt geregeld door het hebben van kinderen. De meest eenvoudige dingen als eten, je gedragen, zindelijkheidstraining etc. moeten telkens opnieuw worden geleerd totdat een gezonde werkelijkheidszin de onschuld van het leven domineert (afb.). Er niet in slagen deze werklast te dragen en vervreemd van de ouderlijke autoritaire houding gaan mensen naar de hel heropvoeding behoevend in instituten voor geestelijke gezondheid, kloosters, therapiekamers en andere trainingen. Veel van het menselijke leven gaat over deze aangelegenheid van het dragen van de werklast van de voorgaande lusten. Het is heel normaal en niets om je voor te schamen. De mensheid heeft altijd pelgrimages gehad, religies en andere bezigheden om ermee in het reine te komen en in de toekomst zal het blijven voortbestaan in één of andere vorm. Ook de orde voorgesteld in dit schrijven in de vorm van een andere klok en discipline van statusoriëntatie vormt een werklast die een intermediair is tussen de oude lust en de nieuwe uitkomst van simpelweg een andere kalender en dezelfde oude klok bestuurd naar de zon zoals het zou zijn. Het kan eenvoudig wel duizend jaar duren vooraleer de hele wereld kultureel verenigd is in een verbeterde tijdpolitiek. Vanwege het feit dat iedereen zijn eigen manier erop na houdt moet worden gewerkt aan een grote complexiteit terwijl het uiteindelijk niets meer blijkt te zijn dan de evolutionaire pijn van het doen van één stap voorwaarts in het bestuur van tijd en identiteit. Met deze last in de persoonlijke sfeer van het opvoeden van kinderen of zorgen voor de dierbare artefacten van de eigen kultuur, moet geweld vermeden worden. Geweld is het resultaat van frustratie gekonfronteerd met meer moeilijkheden en werk dan men behoefte aan heeft, gewenst is of naar verlangde. De onderliggende begeerte die de geestelijke gezondheid weg rooft in goede banen leiden, wordt zoals gezegd gedaan door regulatie in de politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke, persoonlijke sfeer. 
Kortom: de vrouwen deden heel wat van het landbouwwerk maar de allocatie van de opbrengst ging volkomen aan hun neus voorbij. Na hun landbouwarbeid wijden zij zich aan de kinderzorg en de huishoudelijke taken zoals het bereiden van voedsel of het weven van ruw linnen. Al oefenden zij in huis dus wel ambachtelijke activiteiten uit zoals brood bakken, weven en zelfs pottenbakken en keramiek vervaardigen, zij brachten doorgaans niet zelf hun waar aan de man. De openbare ruimte werd grotendeels een mannelijke ruimte. De mannen moeten het belang van de landbouw snel hebben erkend. Zij gingen stilaan zelf de eigenlijke landbouwtaken op zich nemen en verdreven de vrouwen hierbij dus uit hun initiërende positie. De mannen verdeelden ook de grond als overerfbaar privé-eigendom, waarbij de gemeenschappelijke grond in rechte toekwam aan het stamhoofd. In het Egypte van de farao’s zou de farao (het woord ‘farao’ betekent ‘het grote huis’) gewoonweg eigenaar zijn van alle bebouwde land. Op die manier ontstonden serieuze sociale ongelijkheden: bij misoogsten moesten dan dikwijls armere boeren zaaigoed gaan lenen van meer welgestelden waardoor ze hun sociale zelfstandigheid verloren en in horigheid of schuldslavernij terechtkwamen. De nog resterende rechten van de Babylonische horigen worden bijvoorbeeld vermeld in de Codex van Hammoerabi (ca. 1780 v. Chr.). Overal waar het privé-bezit opdook in positieve vorm, verscheen het ook in de zijn negatieve gedaante als schuld en horigheid. Hoe dan ook, bezit (en schuld) was een mannenzaak en in de landbouwsamenlevingen zien we dat de man om zijn bezit te consolideren en over te dragen op zijn kinderen, zijn vrouw als werktuig gebruikte. Voor de vrouw betekende dit dat ze het sociaal statuut van haar man volgde, zonder enige mogelijkheid van verweer. Werd de man horig, dan ook de vrouw en de kinderen. Werd de man opgenomen in de hofhouding van het stamhoofd of koning, dan kreeg zij een evenwaardige sociale status. De sociale bescherming van de egalitaire paleolithische samenlevingen werd omzeggens volledig uitgehold.
Ten vierde en tenslotte, gaat de vader optreden als Vader, als verbieder, als de incarnatie van het verbod, zowel tegenover de moeder als tegenover het kind. Zijn gebod is tegelijk een verbod. Hij verbiedt de vrouw te genieten, hij verbiedt het kind te genieten. De vergeestelijking ligt niet meer in het verlengde van het lichamelijke, maar wordt er diametraal tegenovergesteld aan en is er onverenigbaar mee. Het subject wordt gespleten.
Een open vuur is – vooropgesteld, dat je bepaalde veiligheidsmaatregelen treft – al iets leuks. Of het nu een kampvuur op het strand van Waikiki is, om het strandfeest af te sluiten (geldt natuurlijk ook voor elk ander strand), of een open haard in de skihut (of zomaar een hut) voor romantische uren – vuur is altijd goed. Maar vuur ziet er ook altijd hetzelfde uit (dat hoort er nu een keer bij), en daarom dachten wij, wij gaan daar optisch iets aan doen.
We stonden aan de voet van de Elevator: moeder, Lars met de huilende Ella op zijn arm en ik. Een spoed­opdracht van Non-Vitae, eentje die veel geld zou opleveren, of me mijn baan kosten als ik zou weigeren. Ik had niet zo hard geleerd en gewerkt om dat te laten gebeuren ook al betekende dat het hals over kop spenen van mijn zes maanden oude baby en het missen van moeders zesenzeventigste verjaardag volgende week.
De paracord overlevingsriem wordt elke dag gebruikt, waar een zware riem nodig is om je broek vast te houden! de unieke weefpatronen van twee snaren van paracord laten de riem meer instelbaarheid in plaats van de vijf gaten of de aanpassingsbereik
De levende dromers die deze streken bezoeken, ja, met hun geestesgesteldheid moet iets goed mis zijn. Om in deze zeepbel van een droom vrijwillig rond te waren, dat kun je niet minder dan waanzin noemen, en dat terwijl de doden hier niets liever willen dan terugkeren naar de wakende wereld.
Eerst wil je het niet erkennen, het feit dat niet alleen jouw haren grijzer worden in het goede geval en in het vervelende geval uitvallen, maar dat ook jouw spieren het een beetje laten afweten en je het signaal geven dat je wat eerder moe wordt, of jouw spieren gaan in staking.
Ik ken weinig socialisten die de 2de optie ernstig nemen en beseffen dat misère van mensen eerder (neo)fascisten maakt dan socialisten. Dat lijkt me zo logisch dat ik niet begrijp dat socialistische politici ervan overtuigd waren dat mensen als gevolg van de crisis van 2008 “socialist” zouden worden. Waarom zouden ze? De geschiedenis van de laatste 100 jaar en ook deze van vandaag levert voldoende voorbeelden dat het rechtse extremisten zijn die garen spinnen bij torenhoge werkloosheid of relatieve of absolute daling van de lonen. Juist Kareltje (Marx dus) wist al dat er met het lompenproletariaat niets positiefs valt aan te vangen. Vandaar dat we voldoende principes hebben voorzien (3, 4, 5 en 7, zie hieronder) die ervoor zorgen dat technologische vooruitgang ook sociale vooruitgang zal zijn. Als er zoiets als het “ware socialisme” bestaat, dan is het dat wel!
‘Ah, daar ben je,’ zei Willem, terwijl hij door het raam van de etalage naar de moeder en dochter zwaaide. ‘Wil je deze worst versnijden en op een bord leggen? Kunnen we vanmiddag wat plakjes uitdelen.’ Zonder op antwoord te wachten liep Willem naar achteren.
Dat geldt voor alles hier. Ook bij mijn komst zijn allerlei “beloftes” gedaan door Ghanezen, Zoals binnen enkele maanden alle papieren voor elkaar, direct een salaris, binnen drie maanden huisvesting, alle medewerking bij de officials in Accra, enzovoort. Daar is er geen een van uitgekomen. Opnieuw is er geen erkenning als specialist voor 2013, geen verblijfsvergunning. OK, na 7 maanden heb ik mijn eerste salaris gehad (over februari), nadat ik nijdig was geworden omdat op 5 maart tegen mij werd gezegd: “We zijn er nog niet aan toe gekomen om over uw salaris van februari na te denken”. Toen had ik het 8 uren later ineens cash.
12. 10 Bovenstaande definities komen sterk naar voren in praktijkvoorbeel- den, waarbij dwangmatig gedrag (controleverlies) en het ervaren van negatieve gevolgen de belangrijkste kenmerken zijn. De gevolgen gel- den vaak niet alleen voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving (partner, gezin, werk en dergelijke). Van Zessen (2011) beschrijft dat de relationele context mede bepaalt of het een probleem wordt of niet. Probleemdefinitie van de partner Wanneer is iemand verslaafd? De sterkte van het verlangen en de frequentie of intensiteit van het gedrag kunnen moeilijk langs de meetlat gelegd worden. Om de definitie van een seksverslaving en de invloed die deze verslaving heeft op de partnerrelatie te verhelderen, is deze vraag in de enquête algemeen gesteld: “Wanneer vindt u dat iemand seksverslaafd is?” Uit bijna alle reacties werd duidelijk dat deze vraag door de respon- denten persoonlijk opgevat werd met betrekking tot het probleem van de eigen partner. Er is op deze vraag geen eenduidig antwoord te ge- ven: het probleem werd heel verschillend ingekleurd. Natuurlijk is het zo dat de vraag wanneer ben je nu verslaafd vooral gaat leven wanneer je binnen je relatie of omgeving geconfronteerd wordt met het feit van verslaving. In figuur 3 zijn de antwoorden van de open vraag samengevat in een woordwolk. De woorden ‘problema- tisch’, ‘gedrag’, ‘porno’, ‘partner en huwelijk’ springen eruit, en onder- bouwen de hierboven gestelde definities.
Samuel keek naar een jongen uit het kleine groepje, die belaagd werd door de twee onderwaterzwemmers. De rest van de groep vond het best grappig, maar de jongen overduidelijk niet. Met een paar goedgerichte schoppen brak hij los uit hun greep en hij snelde naar de oever, de boze blikken en geroep achter zich latend.
Zohra kreeg een déjà-vu. Twaalf maanden geleden was ze opgepakt voor het bekladden van een oude treinwagon. Wat zij als kunst beschouwde, noemde de rechter vandalisme. Ze werd veroordeeld tot een taakstraf en moest ook de kosten voor het reinigen van de treinwagon betalen. Die taakstraf vond ze niet eens zo erg, dan had ze tenminste iets om handen. Het wegwassen van haar creatie daarentegen voelde als een abortus.
Ik heb een vriend die commentaar gaf me dat het leek alsof ik was erin geslaagd om een ​​goed aanbod van brandhout te krijgen. Ik vertelde hem nee, dat was het niet brandhout. Hij was zeer verbaasd. Ik probeerde uit te leggen dat ik het gebruiken voo
Het complex van symptomen dat in meer of mindere mate valt waar te nemen bij mensen die slachtoffer waren van geweld of andere schokkende gebeurtenissen, heeft de naam van post-traumatisch stressstoornis gekregen.
Het begin van zijn hersenstam was een glad en helder blauw. Ze bestudeerde de dikte van de schedel­wand, de wasachtige glans van het vlees in de holte; de bobbels en vloeiende randen van de schedel­basis.
Maar stel je eens voor dat je elke avond helemaal alleen moet gaan slapen in dat grote huis, helemaal niemand om je heen. Stel je eens voor dat je een film wilt gaan kijken en dat je helemaal niemand hebt om een film mee te kijken.

“gevechtsoverlevingsuitrusting minimum survival gear lijst”

Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
De film die ik heb gekeken heet: La nuit a dévoré le monde. Dit betekent: de nacht eet de wereld. Het gaat over een man die na een feest wakker wordt en erachter komt dat de wereld is overgenomen door zombie’s. Deze zombie’s spelen echter alleen een bijrol. De film gaat over het eenzame overlevingsleven van deze man. Langzamerhand vind hij steeds meer trucjes om in leven te blijven. Hij kan alleen zijn appartementencomplex nooit uit, want buiten dit complex zijn duizenden zombie’s. De zombie’s zijn in deze film dus alleen belangrijk omdat ze het isolement van deze man veroorzaken, en de film draait om dit isolement. 
‘Maak je geen zorgen. Ik ga goed,’ zei Loheij en er viel een nieuwe stilte, onderbroken door twee piepjes. Meyago deed drie nieuwe munten in de betaalsleuf. ‘Ik merk zelf bijna niets van de onlusten,’ zei Loheij toen. ‘Behalve de rook. De halve stad staat onder de rook, Meyago. De Oba hebben gisteren verschillende ge­bouwen in de brand gezet. Het is echt vreselijk wat er gebeurt. Bij de beesten af.’
Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
Ik bekeek mijn eigen, pover gespierde ledematen en die van de overige leden van mijn schriele soort. Zelfs met zijn allen samen zouden we de slee nog geen halve dag kunnen trekken. Er zat nog steeds leeftocht op.
Ze beklom volgens haar instructies de treden naar de poort die naar de bazaar leidde. Een plek voor Lleroh en een paar genetische neven en nichten. Haar mantel gleed van haar schouders en toen ze in een drukke hal een zijgang insloeg keerde ze het met een slag van haar arm binnenstebuiten.
Café – Restaurant – Partycentrum Aurora Buffetkaart Koude en warme buffetten vanaf 50 personen Meerprijs buffet 40 personen 1,50 pp Meerprijs buffet 30 personen 2,50 pp Koud Warm buffet 1 14,50 Gevulde
Opmerking: op dit moment ondersteunen we Rembours naar Saudi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. We sturen je een bevestigingscode naar je telefoon om te veriferen dat je contactdetails juist zijn. Zorg ervoor dat je alle instructies uit het bericht opvolgt.
Met het verzaken van initiatief zal de wet van oorzaak en gevolg een vermindering van aktiviteit gebieden. Dit leert dat de liefde die je krijgt gelijk is aan de liefde die je geeft. Niemand houdt van je als je down bent en eruit ligt. Spelletje afgelopen. Ook kan men veel energie investeren en bemerken niets in wederkeer te ontvangen. Dat is als het betalen van een rekening: een bepaalde liefde moet in wederkeer betoond worden. De zaken af te handelen, tot een konklusie komen is belangrijk. Zonder zal het verlangen voortduren als een eeuwigdurend vuur. De kunst om zaken af te doen impliceert het derde soort van arbeid: liefdadigheid (afb.). Werkend, niet voor de vruchten, maar uit liefde voor de mensheid, worden verlangens overwonnen komt men tot konklusies. Alleen een karwei afronden geeft een karwei geklaard. Het verlangen naar de vruchten handhavend, raakt het werk in feite nooit afgerond. Men mag bidden voor een eeuwigheid, maar zonder een konklusie wat betreft de zonde zal de wereld niet een betere plaats zijn. Dus veranderen relaties: mensen verdwijnen en andere mensen komen in zicht. De associatie verandert, evenals de kwaliteit van het werk. Vooruitstrevend zal de kwaliteit toenemen. Moe van de oude manier, verfrist door de nieuwe benadering, gaat het initiatief voor de mindere kwaliteit verloren. Alleen het achten van de dynamiek zal de vooruitgang geven. Gehecht aan en gefixeerd op de oude manieren (en mensen) gaat de kwaliteit verloren. Gaand voor meer van hetzelfde, zal kwantiteit het probleem niet oplossen. Alleen met mensen gelijk in het belang van de vooruitgang kan men doorgaan. Het gevolg van mensen achterlaten is dat men school moet maken. Er kan geen diefstal zijn, men moet een spoor achterlaten: dit is de manier vooruit te streven. Anderen mogen die weg volgen. Zonder dit zou de wereld voortdurend instorten als leiders dood gaan of zich terugtrekken. De leiders bouwen het systeem op dat werkt als een school waar ze zelf van af kunnen studeren. 
Nog een oudje, van 8 jaar geleden. November 2007 om precies te zijn. Zware kost, maar, behalve het slot met de ‘Geredde Nacht’, kan ik daar nog altijd achter staan. Dat slot versta ik nu inhoudelijk nog nauwelijks. Of ik dat slot toen gewoon overgeschreven heb zonder het eigenlijk te verstaan, weet ik niet meer. Maar nu ontsnapt het eigenlijk wel aan mijn helder begripsvermogen. M.a.w. ik zou het niet in andere woorden kunnen uitdrukken. Kortom: ik snap zelf amper wat er geschreven staat, zoals ik dikwijls het hoofd moet buigen als ik Walter Benjamin lees. Misschien deed ik toen maar alsof, om mezelf een indruk te geven. Te meer daar deze tekst nooit ergens geëxposeerd werd, mogelijk omwille daarvan. Ik hield de tekst als het ware in ‘het verborgene’.
Op de één of andere manier moet ik altijd even terugdenken aan een binnenlandse vlucht in Nigeria waar ik meemaakte dat het vliegtuig van Kano naar Jos al de startbaan  opreed toen het werd teruggeroepen: er moest nog een belangrijke Nigeriaan mee. Het vliegtuig reed terug en de deur ging open. Er werd iemand, voor mijn gevoel zo maar een willekeurig iemand, te verstaan gegeven dat hij onmiddellijk moest opsodemieteren, het vliegtuig uit, en op de lege plaats kwam een corpulente, zeer welgedane, belangrijke man te zitten. Toen vertrok het vliegtuig pas echt. Dit tafereel heb ik in Ghana nog niet meegemaakt, en daarbij, we zijn ook 35 jaar verder in de tijd.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Liefde doet pijn: het open hart van de sexuele toeschietelijkheid verandert in een zware steen waarachter de Heer gekweld door pijn ligt. Zoals gezien, zal dwangmatig vasthouden aan sex alleen maar een andere pijnlijke werkelijkheid afdwingen. Niettemin heeft niemand behoefte aan pijn, behalve sommige sexuele perversies die ook weigeren er echt serieus over te zijn. Hoe voor altijd in de liefde te leven is een aardige vraag terwijl het antwoord altijd hetzelfde is: alleen als je inziet hoe pijnlijk de schaduw kan zijn, is men gemotiveerd voor de eeuwige waarden van de liefde. Tegenover de sadomasochistische perversie staat de boete van het vrijwillig lijden in onthouding waarbij men ontsnapt aan de meer pijnlijke plotselinge confrontaties die per ongeluk tot standkomen. Eén stap in de richting van de ziel in vrijwillig lijden kan de grootste en pijn afwenden. Toch zal er altijd een beetje pijn zijn met de tandarts, bij de geboorte of bij het aanvaarden van het vertrek van een geliefde etc.. Normaliter heeft men een keuze tussen in waanzin vervallen of leven in pijn, hetgeen de geestelijk gezonde evenwichtige persoon altijd een beetje krankzinnig maakt over iets en ook een beetje wat betreft normale dingen in pijn doet leven. Ook bevrijd naar een alternatief van tijdbeheer kan men nog steeds niet ontsnappen aan de pijnlijke notie van het moeten accepteren van anderen die er tegenin leven. Pijn als een integratiekonflikt doet denken aan het feit dat het moeilijk is te kiezen in het leven en dat men niet de enige is die de baas is in het universum. Veel mensen in de moderne wereld klagen over pijnen die niet een duidelijke oorzaak schijnen te hebben. Het is ook tussen het belang van de materie en de geest in dat het lichaam een waarschuwing van pijn kan geven. Noch ontsnappen in de geest, noch ontsnappen in het lichaam zal effectief zijn. Alleen het juiste uitbalanceren van belangen kan een acceptabel nivo van ongemak en stress geven dat afdoende is om de aanpassingen te handhaven. Sommige stress moet er zijn, enig signaal moet kunnen alarmeren, men kan niet zonder enige tolerantie. Een goede vuistregel is opnieuw de tijdfaktor. Als na een week ongeveer de pijn niet weggaat kan men een chronische aandoening hebben opgelopen die behandeling behoeft. Geregelde lichamelijke oefening (niet alleen de sexuele) zal eveneens de stress van normale integratie aanvaardbaar en gezond helpen houden. Bepaalde voedingspatronen zijn meer stressbestendig dan andere. Met een teveel van dit of dat eten, zout b.v., kan stress dodelijk worden terwijl dezelfde stress eenvoudig stimulerend zou zijn voor een persoon die verstandiger eet. Belangrijk om te onthouden is dat ook (sexuele) liefde zelf veel stress met zich mee kan brengen. Ware liefde is confrontaties vaak goedgezind.  
Naast al deze formaliteit op een realistisch nivo van niets te hebben gerealiseerd van deze idealen van persoonlijke bevrijding, kan ieder huwelijk niettemin trachten stand te houden met de sublimatie van het bezig zijn in een verdeling van arbeid, formeel bevestigd door een wettelijk huwelijk en uitgesproken zijn in morele bekentenis, met inachtneming van geestelijke kennis en positief zijn naar iedere congregatie van het goddelijke. Een gemeenschappelijke cultuur hebben is de beste garantie van continentie.  
Vanuit de studeerkamer kwam een zachte ping! Het was het geluid van de schrijfrol die het einde van een regel aangaf, wist ze. Het kippenvel stond onmiddellijk weer huizenhoog op haar armen. En aan de andere kant leek het een bevestiging op haar vraag. Struike­lend haastte ze zich naar de kamer aan het einde van de hal.
Nieuwsbrief 2 e jaargang nr. 1 winter 2013. Beste Vrienden van de stichting, Nog een paar weken en dan is het zover, dan staat ons tweede event voor de deur. Let op zoals eerder vernoemd is de datum gewijzigd
En dat was ook zo. De gigant begon te brokkelen; beeldfragmenten maakten zich van hem los, kletter­den op elkaar en buitelden naar de grond. Zwijgend zakte de gestalte door een been, viel om en was een paar tellen later verworden tot een slordige hoop puin, wachtend op de steenkloppers.
Ook maar even langs de Casualty: Er was nog iemand met buikpijn, die wél huilde van de buikpijn, maar eerst niet onderzocht wilde worden. Die heb ik toen op een kamertje 20 meter verderop maar nagekeken: geen specifieke afwijkingen. Toen kon ik naar huis: de vogels beginnen alweer te zingen, uit wel tien moskeeën klonk een kakofonie van moslim gebeden die half gezegd, half gezongen worden. Eerst de bloes met korte mouwen in een emmer sop gezet, anders wil het bloed niet meer uit de mouwen. En toen maar weer eens naar bed om kwart voor vijf.. Ik had tot kwart over twaalf al een half uur geslapen.
Toen Berend was uitgegeten, ruimde hij af en zette koffie, zoals elke avond. Willem haalde de boeken uit de eikenhouten kast in de zitkamer en legde deze met de pennendoos op tafel, zoals elke avond. Hij sloeg twee schriften open en hield zijn hand op naar Berend. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen.
Kan de toekomst, althans in Europa, alleen maar onheil en rampen brengen? Is het niet langer zinvol te ijveren voor een toekomstbeeld waaromtrent destijds socialisten en communisten eigenlijk in de eerste plaats maar verschilden met betrekking toch de te volgen weg? Aan de ene kant vreedzaam en geleidelijk via parlementaire meerderheden en regeringsdeelname en aan de andere kant de gewelddadige bestorming van winterpaleizen van keizers en koningen. Een staatsgreep dus via democratische weg of via de alras mythisch geworden “Revolutie”.
Nieuwsbrief 12 05-03-2015 De nieuwsbrief komt deze keer op donderdag uit; morgen, vrijdag 6 maart, hebben de kinderen zoals u weet een dagje vrij, i.v.m. een studiedag. Leerlingtevredenheidspeiling Tussen
Zohra begon samen met Lieven aan haar tocht naar de top. De hele tijd hield ze de glazen machete voor zich uit. Ze merkte dat haar handen beefden, maar wist niet zeker of het door angst of opwinding kwam. Of allebei. In de trappenhal hing een vochtige hitte, alsof de zomer zich tijdens de afgelopen dagen in elke porie van het gebouw genesteld had.
Laura twijfelde even wat ze moest doen, maar beende toen veront­waardigd het gangpad door. De vloer trilde onder haar hakken en hier en daar sprongen porse­leinen snuisterijtjes met een zacht getinkel op. Het winkeltje stond stampvol met Japanse prullaria die op het eerste gezicht waardeloos leken. De deur naar het kantoor was groezelig en stond vol handafdrukken. Ze duwde hem open en stond oog in oog met het vrouwtje.
De heuvels waaronder Eindhoven lag, strekten zich tot de horizon uit. Vanaf de heuvel die hij vorige keer beklom, kon hij heel in de verte het lijntje van de zee zien, ver weg, maar wel zo dichtbij dat een hoge vloed de stad zou raken. Als er nog iets onder het Sciencepark ligt, dan is dit echt de laatste kans. Van binnen voelde het als een soort lotsbestemming dat hij juist op dit moment op zoek ging naar het kweeklaboratorium van De Philips om uit te vinden of hij de vermoede kostbare apparatuur kon redden. Zijn verstand vertelde hem dat de kans klein was, de mogelijkheid dat niets meer werkte groot, maar zijn hart, dat hoopte op een wonder, sprak harder tegen hem.
Even merkwaardig (of niet) als het feit dat socialisten geen toekomstbeeld meer hanteren is: juist de partij die de voorbije jaren in Vlaanderen mobiliseerde rond een toekomstproject, namelijk “een onafhankelijk Vlaanderen”, slaagde erin, als eerder klein partijtje, verkiezingen te winnen met bijzonder hoge scores. Is daar een les uit te trekken voor onze socialisten?
Dan drukt ze een harde, koude vorm tegen de nor­male anatomische locatie van mijn ribbenboog. Ik hoor de onmiskenbare metalen klik van een uitge­schakelde veiligheidspal. Ik heb ternauwernood de tegen­woordig­heid van geest voor het directief dat we voor juist zo’n gelegenheid hebben voorbereid
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan ten einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten. 
Ik zou de zaak eens moeten herschrijven en een poging doen om Walter Benjamins idee te vatten. Wat leesbaarder maken en de zware zinnen wat opvrolijken, zowel qua stijl als inhoud. Dan kan Patrick C. zich eindelijk eens de moeite getroosten om onze teksten tot het einde toe te lezen.
Er was inmiddels een programma. Onze bijdrage om iets over ziektes te vertellen, tja, daar leken ze niet echt op te zitten wachten, de vier ziektes konden ook wel samen in 15 minuten. Wanneer? Dat was nog niet bekend, ergens tussen twaalf en drie.
Zoals wij allen onder onze ogen kunnen zien, wordt de sociale ongelijkheid, in naam van de Vrijheid, opgedreven en de samenleving valt meer en meer uiteen in een rijke ‘middenklasse’ die zich vergenoegt in zijn zelfgenoegzaamheid, en armen die hun vingers verkneukelen en die van overal ter wereld naar hier komen om, desnoods met enig geweld, terug te nemen wat wij ze eeuwen lang hebben afhandig gemaakt. Dan moet tussen die twee groepen een muur worden opgetrokken, een menselijke muur. Want onze open economie verdraagt natuurlijk niet dat wij hier ook een metershoog metselwerk van stenen en prikkeldraad neerpoten zoals aan de grens tussen Mexico en de States of tussen Israël en Palestina, al krijgt de zuidkust van Spanje toch al min of meer het uitzicht van zo’n muur. Nee, Berlijnse Muren kunnen wij binnen Europa natuurlijk niet meer hebben. De mensen moeten een eerlijke kans krijgen om hier in onze Nieuwstraten, Delhaize’s en Aldi’s onze weelde en prullaria te kopen en natuurlijk ook gewone levensnoodzakelijkheden.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden is om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.

“overlevingsvoedseluitrusting biohazard overlevingsuitrusting”

‘Goedemiddag. Wat is uw naam?’ Mijn woede groeide. Het was mijn beleefdheidsmodule die dicteerde dat ik aan die overbodige vraag priori­teit gaf. Die dwong me ook om minimaal twee seconden op antwoord te wachten.
Binnen een huwelijk is het nogal duidelijk wat zorg voor emancipatie betekent: de vrouw heeft dezelfde rechten als de man. Ondanks het biologische verschil mogen beiden werken, studeren, stemmen en thuis blijven met de kinderen. Het scheiden van de wegen van het aannemen van een andere religie, politieke partij of wetenschappelijk denkmodel leidt niet noodzakelijk tot verwijdering, hoewel dat vaak wel het geval is. Emancipatie brengt altijd het risico van de vervreemding met zich mee. Ontnuchterend van de regressies van de lust kan men ontdekken geen partner te hebben of zelf geen geschikte partner te zijn. Men kan besluiten voor de ziel te gaan en het verschil van de vervreemding te tolereren of er zelfs van te houden, of men kan beslissen te gaan voor de kultuur, te hertrouwen en de vervreemding niet te tolereren. In emancipatie kunnen kultuur en de persoonlijke ziel tot tegengestelden uitgroeien. Niet zelden gaan mensen de last van de emancipatie vrezend door op hun regressies eventueel ziekten koesterend met het blokkeren van hun energieën. Gehechtheid is de wortel van alle lijden als zodanig. De grootste kans op succes is te emanciperen naar kulturen die vast houden aan traditionele wegen van zielsbehoud. Hoe meer experimenteel, sectarisch en speculatief de sublimatiekultuur, des te groter de kans op echtscheiding en vervreemding. Het ideaal is kulturele vooruitgang die de hele samenleving beslaat. Daarvoor is een eenvoudig begrip van de ziel nodig met een concrete algemeen aanvaarde vorm van God. Samenvattend schijnt het antwoord te zijn dat het bereiken van een gewetensvolle (bezielde) heugenis van de orde van de tijd (God) een juiste basis is voor de menselijke vooruitgang. Praktisch zouden man en vrouw het er over eens moeten zijn wie wat doet op welk tijdstip. Naar het bredere begrip van de emancipatie van een wereldkultuur, zou de mensheid in relatie tot de natuur het er ook over eens moeten zijn wie wat moet doen op welke tijd (afb.). Het is niet eenvoudigweg dezelfde rechten hebben en dan wedijveren tot de dood erop volgt. Emancipatie met een ziel betekent gewetensvol rekening houden met elkaar en zo het voornoemde. 
Vooral, adoeh, probeer toch niet altijd te kopiëren, laat jouw collega’s nu eens doen waar zij mee succes hebben en zoek een modus voor jouw eigen capaciteiten als muzikant om jouw eigen aandeel te leveren.
De aanklager riep getuigen op. Stuk voor stuk vertelden deze mensen hoe ze De Tilleul kenden uit het verleden. Bedrijfsspionage. Belangen­verstrenge­lingen. Contacten met mensen van buitenlandse, vijandige veiligheidsdiensten. Gezocht door de AIVD, de Securité, de CIA, de Mossad.
‘Je maakt me nieuwsgierig, Arnold Janssens.’ Hij keek omlaag naar de grijnzende schedel van de oude onder­zoeker. ‘Wat ik hier niet lees is hoe lang Ariadne moest volgroeien. En heel belangrijk: waar is ze?’ Even twijfelde hij. Wat nu als Ariadne inmiddels oud geworden was, misschien zelfs gestorven? Maar het was van korte duur. Ariadne was duidelijk niet mense­lijk, dus hij kon niet zomaar menselijke waarden aan haar toekennen. Hij pakte de chipkaart en bekeek die. Er zaten gebruiks­sporen op, dus hij was gebruikt. ‘Waar, oh, waar?’
Ik klauter op de kade die het park aan de voet van de Mast omgordt, hand- en voetsteun vindend aan brok­kelend beton en verroeste beton­ijzers, gaten en kieren, en zo nodig een Gekko-directief. Met mijn elle­bogen op de rand peil ik de omgeving.
Zo belangrijk als het is om niet egoïstisch te zijn na sexuele bevrediging is het ook belangrijk het succes te delen van realisatie op een hoger nivo van ontlading. Vele mensen gebruiken simpelweg mensen ‘op weg naar de top’. Maar de ander is niet simpel een trap of een sexobject om ter zijde te schuiven na het succes. Het is vanwege de steun van de regering, de echtgenoot, de leraren, de religie, de kultuur van wat je ook maar zou kunnen bereiken. Dankbaarheid is een zeer belangrijke waarde in de waardering van zowel het sexuele orgasme als een sociaal succes. In feite kunnen alleen mensen die niet diegenen ontkennen die hen meehielpen een aanhoudend succes zijn. Als zodanig zijn succesvolle mensen vaak getrouwd of gaan ze trouwen zo gauw zo gauw ze een bepaald nivo bereiken: ze zorgen voor diegenen die hen ondersteunden. Sexueel orgasme en maatschappelijk succes gaan ook samen hoewel het een beetje een paradox is om tegelijkertijd een kultureel en intiem succes te zijn. Gewoonlijk wordt het succes van sexuele mensen gemaakt door celibatairen die achter de schermen werken. In dezen wordt de Hoogste Persoonlijkheid, geestelijk leider of leider gewoonlijk bedankt daar geen ander er toe in staat zou zijn om de dankbaarheid op prijs te stellen of te verdienen. Bij het naspel komt zo dus heel wat meer kijken dan alleen maar aardig blijven met de liefde die je had. In feite kan de hele ontlading van de sex een hoop emoties teweeg brengen daar alle energie wordt weggetrokken van andere nivo’s van leven. Dit kan een test zijn voor de integriteit van niet alleen het individu maar ook van de kultuur gehecht aan een zeker nivo van beheersing. Vaak kunnen collectief parallellen worden gevonden die dienovereenkomstig werken: de sexuele revolutie van de zestiger jaren b.v. viel samen met oorlog en revolutie niet wetende wat wat veroorzaakte. Een te grote kulturele druk kan aanzetten tot sex terwijl een sexueel zware aandrang de aanzet kan vormen voor een verschrikkelijk konflikt. Aangezien niemand dit echt kan beheersen mag men met deze regel alleen maar bidden en liefhebben het belang benadrukkend van de waarde van de dankbaarheid. Of men nu zwaar een soort van kultuur of sex benadrukt, van belang is niet te vergeten aan wie of wat we dat eigenlijk te danken hebben. B.v. moeder natuur liefhebben en respekteren door middel van een verbeterd tijdbegrip in dankbaarheid voor alles dat ze ons gegeven heeft kan eenvoudig de enige overlevingsstrategie zijn die er voor de mensheid over is. De moderne tijd kan als een sexueel orgasme zijn geweest maar in hoeverre het postmoderne naspel een herstel van het respekt voor moeder natuur inhoudt valt nog te bezien. 
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: has there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
Het is zondagmorgen, 11 uur. Gisteren ben ik voor mijn “kerstverlof” door de hoogste baas hier naar Tamale gebracht en daarna hebben we nog lekker gegeten en een poos gepraat over van alles en nog wat. Hij heeft ooit een cursus gedaan in het tropeninstituut in Amsterdam en hij begrijpt wat beter dan sommige anderen wat onze ideeën zijn. Vanmorgen ben ik van Tamale hierheen gevlogen. Dat gaat altijd prima.
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
En zo stond ze nu hier in het winkeltje. Ze was net lang genoeg in de studeerkamer geweest om het papier met de tekening onder de boekenkast vandaan te vissen en het notitieboekje mee te grissen. Beiden had ze bij zich. Een snel rondje Google had wel wat resul­taten opgeleverd voor het woord ‘Shinigami’ maar ze wilde liever even met iemand praten.
De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.
De vaderlandse wijnbouw staat volop in de belangstelling. Wat doet een, op het eerste gezicht verstandige, rationeel denkende, nuchtere Hollander besluiten om juist in Nederland, ver van de traditionele, zonovergoten wijngebieden, druiven te gaan verbouwen en daar zelfs wijn van te maken. En is dat eigenlijk wel zo gek? Er wordt in Noord-Duitsland al eeuwen wijn gemaakt. En met de technologische ontwikkelingen en de klimaatveranderingen in het verschiet…
Praktisch komt identificatie neer op het idee van wat heilig, in wording , zelf-evident en vaderlijk zorgend zou zijn. Heiligheid volgt uit de waarde van de reinheid. Niet enkel materiëel maar ook spiritueel gezien is het geestelijk zuivere gedefiniëerd als heiligheid voor zover het eerbetoon waardig is. Daar wat betreft de gerijpte optie geen namen kunnen worden verraden is men terwille van de wereldorde overgeleverd aan het onpersoonlijke object van eerbetoon. In feite moet de klok leren de individuele identiteit te representeren. God onpersoonlijk bezien in de vorm van de tijd kan en is aanbeden middels het uurwerk. Er is geen zinnig mens religieus of niet die zou twijfelen aan de status van de klok als de regisseur van de orde van de samenleving. We kunnen eenvoudigweg niet zonder. Derhalve de voorgenoemde serieuze bezorgdheid over alternatieven van klokkenbestuur en een voorstel voor een verbeterd ontwerp. Wat betreft de wording kijken we naar de geschiktheid van een goede vorm hetgeen ook een religieuze definitie is. Voor de zelf-evidentie van de natuurlijke optie zouden we geen verdere toelichting nodig hebben, kortweg validatie definiërend als een wetenschappelijk het-is-zoals-het-(van nature)is waarbij de discussie over welke vaderlijke zorg zou zij beëindigd met de waarde van de vrijheid. Het is de bedoeling een vrije keuze van tijdbewustzijn te hebben door middel van een instrumenteel respekt voor alternatieven. Het onpraktische van de natuurlijke chaos gekontrasteerd met een vrije keuze van pragmatische, religieuze, politieke of psychologische geïnspireerde paradigmata van tijdbeheersing (afb.) zou uiteindelijk eruit zien als een computerklok maar praktisch uitgewerkt zijn in de vorm van een eenvoudige aanduiding op de bestaande kalender en een alternatief gebruik van bestaande uurwerken en schema’s zoals afgebeeld onder tabellen en ontwerpen. Zij die de liefde voor het alternatieve neurotisch noemen zijn erop gewezen dat hun eigen bekentenis naar het gemak van de standaardtijd ook als een dwangneurose kan worden aangemerkt. Zolang het hart niet de lagere konditioneringen van het lichaam naar het ego van een groep, de macht van een positie of het sexuele van de liefde domineert, is neurose (de ziekte van de zenuwen) de werkelijkheid. 
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
Zwarte maan conj. Uranus in het 11de huis in Weegschaal conj. Pluto in Maagd. Priapus in Ram in het 5de huis en Cheiron in het 6de huis in Ram. Noordelijke maansknoop in het 4de huis conj. Mars in Waterman.
‘Erwin!’ Samuel bereidde zich voor om zich op de jongen te werpen als hij nog een stap dichter bij de kinderen kwam. Tot zijn verbazing draaide de jongen zich weer om. ‘Je moet mij toch hebben?’ zei Samuel. ‘Laat de anderen gaan, ik blijf hier.’
‘Steriele naalden, verband, zoutoplossingen, medi­cijnen, antibiotica en nog veel meer. Neem een paar flinke rugzakken mee. Het is niet zwaar, maar wel veel.’ Ariadne glimlachte naar hem en Harrald voelde zijn wangen weer heet worden. ‘Dan kan ik intussen de gebouwen inspec­teren en de beste plek uitzoeken,’ ging ze verder.
Berend sloot zijn ogen en haalde diep adem. De pijn was er nog, maar niet meer zo hevig als eerst. Het suizen werd minder en minder en maakte plaats voor een diepe, dikke stilte. Berend glimlachte en opende zijn ogen. Hij zag hoe zijn broer de stukken vlees in grote schalen had verzameld, die nu op de werkbank naast de vleesmachine stonden, klaar om als gehakt te eindigen.
Het is een algemene regel in het leven dat zaken alleen maar goed kunnen zijn als ze kunnen worden weerlegd. Zonder het vermogen om nee te zeggen is er geen sprake van een vrije keuze. Vrijheid van keuze is iets om voor te werken, te vechten en om mee te worstelen. Vrijheid is niet een vanzelfsprekende zaak terwijl de opvoeding door ouders dat wel is. De hele samenleving speelt de ouderlijke rol trachtend de verantwoordelijkheid van het individu over te nemen. Vrede door sociale zekerheid is gebaseerd op deze paternalistische houding van de regering. Geenszins kan enkel het liberale motief van het zich ontdoen van de ouderlijke bezorgdheid het redden. Zich van de kontrole ontdoen maakt mensen nog niet onafhankelijk of vrij. Alleen zelf gewilde vrijwillige emancipatie zal bevrijding brengen. Ook moet de emancipatie geen dwangmatigheid zijn. Het moet toegestaan zijn om de zorg van anderen te genieten en te waarderen. Ook dit is essentiëel voor een gezonde samenleving die weet te nemen en te geven. Dit geeft het beeld van een evenwicht: aan de ene kant moet het mogelijk zijn afhankelijk te zijn terwijl anderzijds men in staat moet zijn voor de vrijheid te kiezen. Samenlevingen zijn gezond op die manier en zo ook de sexuele betrekkingen. Sex als een dwang vernietigt zo in feite relaties terwijl anderzijds geforceerde onafhankelijkheid ook niet in staat zal zijn om mensen bij elkaar te houden. Derhalve moeten er grenzen worden getrokken. Het is als het eten uit de koekjestrommel of geld verdienen: alleen tijdens de theepauze is een koekje toegestaan en alleen als je belasting betaalt mag kapitaal zich opeenhopen. Dienovereenkomstig is er voor sexuele onthouding de verplichting offers te brengen: de energie moet zijn uitweg vinden op een ander nivo in een sociaal aanvaardbare vorm. Zonder zal men niet in staat zijn het denken te beheersen dat wordt geaktiveerd door de natuurlijke aandrang tot zelfverwerkelijking. Veel geestesziekten kunnen worden herleid tot een frustratie van het brengen van offers: de meest bekende diktator b.v was niets dan een gefrustreerde kunstschilder zonder succes. Hiermee is het idee van wat succes is essentiëel. De definitie van succes kan niet liggen in de waardering door anderen daar dat nog steeds de afhankelijke modus is. De werkelijkheid van succes ligt in de continentie van de goedheid die wordt bereikt door vasthoudendheid in het offeren zonder het koesteren van verwachtingen van wederkeer. Op deze manier kan zelfs iemand die overleden is een aanhoudend succes zijn. Van de andere kant bezien kan men met het vasthouden aan sexuele aktiviteit een limiet stellen op het nivo van aanpassing binnen een subliminale kultuur: Zolang er genoeg energie en denken over is voor het kulturele, kan beperkte sex de filosofie van het ‘laden en ontladen van de batterij’ zijn. 
De rechter schortte de zitting op. Ik bleef verbijsterd op het puntje van mijn stoel zitten. Wat zou de rechter zwaarder laten wegen? Archieven of het menselijk geheugen? Een team van deskundigen reflecteerde de zaak in de televisiestudio. Een jonge vrouw gaf een toelichting bij het algoritme, hoe de variabelen werkten en hoe het gericht een deel van het verleden kon verwijderen.
Heinrich sloeg een klauw van zijn lijf weg. ‘Ik heb daar niets, jij wel! Zoek me op als je daar bent. Geef me mijn rust.’ Hij draaide zich om, sprong op haar af en duwde haar hard in de richting van het licht. Terwijl ze een wolk van witte watten inviel zag ze de beide handen van de man met de holle ogen Heinrichs schouders grijpen en hem hulpeloos optillen. Alles werd wit voor ze kon zien wat er met hem gebeurde.
Werktuigen zijn verlengstukken van de ledematen: de steen is een verlengstuk van vuist en tand, de stok van de arm, de buidel en de mand van de hand of de mond. Werktuigen werden eerst occasioneel gebruikt: na het gebruik gooide men het weg zoals ook chimpansees doen. Pas in een tweede fase ging men het werktuig bewaren. Het werktuig kreeg een bijzondere vorm als men het buiten het lichaam bracht, zoals bij het gooien met een steen of een speer of bij het schieten met een boog. Het gebruik en vervaardigen van werktuigen werd geleerd: men onderrichte anderen (jongeren) in het gebruik en maken van werktuigen. De traditie zorgde dus voor een bijzondere standaardisatie van de werktuigen, een standaardisatie die quasi-universeel was. Naast eigenlijke werktuigen begon men ook instrumenten te maken: werktuigen om werktuigen te maken. Behalve harde materialen (steen) werden ook zachtere materialen zoals hout, been en huiden bewerkt. Losse objecten werden aan elkaar gevoegd door spelden en naalden: ze werden gebonden, gevlochten en geweven. Zo hielden bont en pels het lichaam warm in koude nachten en in de winter: met pelsjakken en leren voetbeschermers konden de mensen opereren op allerlei terreinen en onder alle weersomstandigheden. Door twijgen te vlechten of stukken huid bijeen te naaien maakte men ook buidels voor water en manden voor voedsel. Bij het vlechten (en later het weven) doken nieuwe niet-natuurlijke vormen op zoals bijvoorbeeld het vierkant en de rechthoek. Verder werden windschermen gevlochten uit boomtakken en twijgen: zo ontwierp men schuilplaatsen waaruit later hutten en huizen zijn ontstaan. Omdat men bepaalde dingen op de tocht mee moest nemen begon men daar waar dat mogelijk was (in het haar, om het middel, rond de polsen en de enkels) voorwerpen te hangen waarmee men dingen kon transporteren. Later werden die voorwerpen blijvend gedragen als sieraden en onderscheidingstekens.
Velen hebben het over een maatschappij die op verschillende gebieden steeds sneller gaat. Op scholen leer je dit ingewikkelde netwerk van een afstand kritisch te bekijken. Je hebt er een mening over en maakt keuzes voor jezelf wat hoofdzaak of bijzaak is. Hiermee oefen je invloed uit op de maatschappij. Je opgedane kennis en ervaringen deel je met mensen die je opzoekt in authentieke omgevingen. Je werk bestaat uit doen en reflectie, waar jij, jij bent en blijft.
Voeten vallen onder Vissen en in de afbeelding heeft de man twee voeten en 10 tenen aan ieder been. De voeten staan als geworteld in de rots. De stabiliteit van de man komt dus voort uit Vissenzaken, zoals het universele, het etherische – niet zichtbare – achter de stof, de religie, het geloof, de eenheid, het grote geheel en collectieve zaken. Het bovenstaande beeld van de 19de graad waar Mars staat in de jaarhoroscoop, laat zwaar weer zien, storm en een vastberaden man ferm en energiek. De macht en onmacht van Pluto en de 3de graad van Steenbok die de noordelijke Maansknoop laten zien, zet dus aan tot het zoeken van stabiliteit in geloof, spiritualiteit en eenheid om van daaruit te handelen. *4
Willem keek weer naar buiten. ‘Ik zie hem zo weer voor me. Ritmische halen aan die ouderwetse gehaktmolen. Zekere, geoefende handen die de worst draaien.’ Willem drukte zijn verbonden hand tegen zijn borst.
VIER UW FEEST BIJ ONS Gezelligheid en sfeer, alles tot in detail verzorgd, een passende zaal en een catering met de heerlijkste hapjes en gerechten. De kinderen hoeven zich ook niet te vervelen, want voor

“survival gear youtube artic overlevingsuitrusting”

aarzelen adolescent allemaal altijd Annie M.G. Schmidt Antje aspecten bedplassen beïnvloedingen betekenis binnen Brecht buikpijn cliënt contact context creëren dagcentrum denken dingen doet effecten eigen elkaar emoties ervaringen gaan gaat gedrag gesprek gestructureerd geven gevoel gevoelens gezin gezinsleden gezinstherapeut gezinstherapie goede redenen groep heel Helena iets interacties Jolien jongeren kader kazoe Kevin kijken kind kindermishandeling klachten komt krijgen last lastig leuk lijkt maken mama manier Margaux meisje mensen metafoor moeder moeilijk mogelijk nodig onze ordeningen ouders papa perspectief pijn praten proberen problemen psychodrama psychosomatiek psychotherapeut psychotherapie puzzel realiteit regenworm relatie rollenspel ruimte samen Sanne school seksueel misbruik sessie setting situatie sociale soms speelsheid spel spelkamer speltherapie spreken stoel systeemtheoretische systeemtherapeuten systeemtherapie thera therapeut therapeutische therapie thuis vaak vader vanuit verbindingen verdriet verhaal verkennen verschillende vertellen vinden visie voelen voelt volwassene volwassenen vraag wanneer weer werkelijkheid werken met kinderen zegt zelf zichzelf zien zoals zoeken zowel
In 2009 ging ik als kersverse brugklasleerling naar de Lumière Cinema als onderdeel van een excursie naar Maastricht. De film die we daar keken heette Slumdog Millionaire. Ik denk dat ik de film destijds niet zo goed gesnapt heb of niet zo aandachtig gevolgd heb, want ik heb er eigenlijk tot nu toe nog altijd met gemengde, maar overheersend negatieve, gevoelens op teruggekeken. Het is desondanks wel een titel die me altijd is bijgebleven. Een hoop jaren en (hopelijk) de nodige filmervaring later vond ik me wel bereid om deze opnieuw eens een kans te geven.
Het onderlichaam zal naar een hogere wijze van waarneming bewegen, wanneer deze hogere energieën geïntegreerd zijn.  Je zult je naar heldervoelendheid bewegen, om te voelen op gevoelsniveau, gebaseerd op een intuïtief weten.
Zoals bekend kan niet alles worden gezegd en onthuld. Men moet de eer hooghouden. Hoewel men zich niet teveel zorgen moet maken over het imago, moeten zaken die echt goed gaan of slecht niet het belang verduisteren van het gaande houden van de vertoning. Zo zijn veel mensen dus niet zo heilig en zuiver zoals ze zich voordoen of zich uitspreken. Dit is volkomen normaal en o.k. Dit is een eeuwige praktijk van de menselijke samenleving die van zijn leden vraagt trouw te zijn aan de algemene standaard ten opzichte waarvan een alternatief niet destructief mag zijn. Het is zelfs één van de grootste krachten van de mensheid: als eenmaal een bepaalde vorm van sociale kontrole werkzaam is, kan de hele samenleving in vrees leven die collectieve eer te verliezen. In oorlogstijd zal de angst voor vrijheid en emancipatie zich manifesteren in vijandigheid op die manier de gekoesterde eer verspelend: Op die wijze verloor de mensheid veel van haar kostbare maar verkeerd beijverde idealen. Eer die uitdraait op valse trots is een drama en een trauma voor de mens.
Ooit waren de straten van Yin-Ghuel verzadigd van kleuren. Kleding vol rijke patronen, gemaakt van weelderige stoffen voor stralende mensen van honder­den verschillende mensensoorten. Gewone mensen woonden in huizen met voorzieningen die nu alleen voor de rijken waren.
Ego: Het bewustzijn van een zelf. Het begrip van een ik. Het wordt onderscheiden van een ziel als potentiëel zijnde zonder een geweten. Het wordt vaak vals genoemd als het geïdentificeerd is met materie. Het ware van het ego is gevonden in de zelfrealisatie van ziel die rijpt naar zelfverantwoordelijkheid niet langer afhangend van gezag van buitenaf. Het is de zetel van de angst daar de geneigdheid zich te identificeren met de materie de garantie is voor mislukking aangezien niets materiëels zijn vorm voor eeuwig behoudt. De notie van een superego heeft betrekking op een sociale konstruktie van gedragsregels die de maatschappelijke werkelijkheid moet definiëren.
‘Ja,’ zei ze tenslotte. Ze keek nors en ook een beetje bedroefd. Met haar hoofd schuin leek ze net een vogeltje. ‘Jij hebt … jij hebt Shinigami om je heen. Gaat met je mee. Je bent besmet. Het is lelijk en zwart en het wordt steeds groter als jij niet stopt met zielig doen.’
In een laatste poging grabbelde Samuel naar de loshangende kleding van de jongen. Hij voelde de stof scheuren, zag dat Erwin naar links gesmeten werd door de kracht van de ruk, struikelde en door de relingen van het balkon naar beneden viel. De gil van Helena sneed door het geroep van de andere mensen heen.
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een aan de bovenkant?
Grote etui van gerecycled leer – elk exemplaar is uniek Heb je behoefte aan een grote etui- Een waarin je veel teken- en schrijfgerei in kwijt kunt. Of juist veel make-up spullen. En dan het liefst een die niemand anders heeft- De Astuccio van het merk Pivvicci biedt de ruimte die je nodig hebt. Bovendien is deze etui gemaakt van reststukjes
We volgden Jonas. Met lede ogen zag ik hoe de plaats van de crash steeds kleiner werd. De gewonden in Casanova’s laatste intacte inge­wanden, die eenzijdige minnaar van alles wat buitenissig en exclusief was, waren er erg aan toe. We moesten haast maken, en haast maken dat deden we. Grimpeerd zette er stevig de pas in, de kippen trippelden, de eekhoorns dartelden en de ratten stoven om ons heen door het zand.
Ik ben een paar keer in Brazilie geweest en kreeg daar het vervelende gevoel dat de Nederlandse man negatief aangekeken wordt vanwege de verplichte inburgeringscursus die behaald moet worden in het land van herkomst. In eerste instantie denk ik dat deze cursus gemaakt is voor de islamitische mens die wel in Nederland wil wonen maar vanwege reliqieuze standpunten het nederlandse cultuurklimaat haat en eigenlijk de dood wenst en dus alleen maar in Nederland wil wonen vanwege onze maatschappelijke rijkdom. Dat is op zich begrijpelijk, maar wat ik nu ook begin te denken is dat alleen de Brasileira deze verplichte cursus moet doen en niet de Venezuelaanse, zeg ik dat correct? En dat derhalve de afkeer van de nederlander in Brazilie terecht is, tenzij je gewoon een 100% hoerenloper bent dan kom je wel aan je trekken, maar geld deze verplichte cursus voor iedereen uit Zuid-Amerika die in Nederland wil wonen of alleen voor mensen uit Brazilie? Let wel; ik vind het schandalig dat deze curus niet gewoon in Nedderland gemaakt kan worden. Mensen in een arm land hebben levenszorgen als geldbehoefte, eetzorgen van de dag, is er wel een mogelijkheid om naar een dokter te gaan als dat noodzakelijkl is. Kort samengevat een overlevingsleven waarbij studeren voor een cursus en deze met goed resultaat behalen een onmogelijkheid is zelfs al is deze cursus erg makkelijk. Het zou eigenlijk ook gewoon mogelijk moeten zijn om deze test te halen in Nederland waar het leven dergelijke problemen niet kent. Ik weet dat het mijn stokpaardje is maar de constatering werkte ontnuchterend voor me en ik vind het belangrijk. Hoe zit dat nu precies?

“zonne-energie overlevingsuitrusting izula uitrusting overlevingszak”

Dat dacht je alleen maar. Je hield hem aan het lijntje, dat weet je zelf ook wel. Het was een vluggertje, meer niet en stelde niks voor, dat was toch geen liefde? Dat moet hij ook gevoeld hebben, het is jouw schuld, jij hebt hem ertoe gedreven …
De evolutionaire psychologie à la David Buss stelt de eerste mensen voor als psychisch autonoom functionerende en in wezen egoïstische individuen. Zij waren er als het ware doelgericht en bewust op uit hun eigen levenskansen en kansen op voortplanting te verhogen desnoods ten koste van hun groepsgenoten. Zij geven de indruk over een Ik of Ego te beschikken, wat inhoudt dat reeds van bij het begin een onderscheid en een soort tegenstelling tussen het Subject en het Maatschappelijke aanwezig zou zijn geweest. Het beeld dat de evolutionaire psychologie impliciet hanteert (want schetsen doet ze eigenlijk nauwelijks, tenzij voor wat betreft het cognitieve), is een nagenoeg identieke kopie van de tegenwoordige mens. Intra-seksuele competitie voor partners van het andere geslacht, vooral bij mannen maar ook bij vrouwen; pogingen de eigen partnerwaarde te verhogen, b.v. door als man meer resources te verwerven of in status te stijgen of zich als vrouw jeugdiger te maken; duidelijke maar toch relatief gecompliceerde seksuele strategieën waarbij dikwijls verschillende doelen in één klap werden beoogd (b.v. vaste partner naast meerdere gelegenheidspartners, zeker bij de man). Fysieke agressie van mannen tegen seksuele rivalen en tegen ontrouwe vrouwen, met daarnaast groepsagressie tegen andere groepen (oorlog). Verbale agressie bij vrouwen. Berekende coöperatie met andere leden van de groep, veelal en primair op dyadische basis (tussen twee individuen dus). Bijstand in functie van genetische verwantschap. Coalities van mannen voor jacht op groot of gevaarlijk wild en voor oorlogsvoering.
De animatie was zo gedetailleerd dat er een zweempje zweet op het voorhoofd van de man ver­scheen. Zijn ogen flitsten heen en weer alsof hij een uitweg zocht. Ik legde mijn hand op zijn bol. De bood­schap van dat gebaar was duidelijk. Robert stak een vinger achter zijn kraag alsof hij benauwd was.
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt door een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid als noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.
Compact en onverwoestbaar, dit mes is ontworpen als het overlevingshulpmiddel dat binnen handbereik blijft. Een duurzaam rubberen handvat heeft een ergonomische vorm voor een betere grip en het praktische, gedeeltelijk gekartelde mes is gehuisvest in een plastic hoes die overal kan worden bevestigd.
De omvorming van primaire agressie in doelgericht gedrag is vermoedelijk de eerste vorm van gedragsstilering geweest. Wild om zich heen slaan zal nu meer en meer de vorm, de stijl gaan aannemen van een hand- en vuistgemeen, een kaakslag of een schoppen met de voet. Met andere woorden ook de agressie tegen groepsgenoten, zowel van de eigen als van de andere sekse, krijgt een nieuwe dimensie. En het contact met andere mensengroepen verwordt tot oorlog. De eerste Homo’s beschouwden andere mensengroepen die ze ontmoetten, ongetwijfeld niet als soortgenoten, maar als ook een soort dieren en in ieder geval als rivalen voor dezelfde voedselbronnen. Ze zullen andere mensengroepen dan vermoedelijk op dezelfde manier behandeld hebben als hinderlijke wilde dieren. Oorspronkelijk veel wederzijds agressief gebrul zonder winnaar of verliezer, in een later stadium vermoedelijk afslachting door de groep die het best de jachttechnieken beheerste en over de doeltreffendste wapens (werktuigen) In deze context is kannibalisme eerder voor de hand liggend dan immoreel. Het contact tussen diverse mensengroepen moet dan in bepaalde omstandigheden langzaam en schoorvoetend tot pacificatie hebben geleid, verzoening die steeds ritueel werd vastgelegd. Rituelen zijn inderdaad niets anders dan culturele gedragsvoorschriften om ‘natuurlijke’ vooral agressieve neigingen te onderdrukken. Die pacificatie was zeker vereist wanneer men, bij gelijke oorlogskracht, tot uitwisseling van goederen wou komen en men deze dus niet kon roven (uiteraard pas in een later stadium toen de mensengroepen reeds een surplus inruilbare goederen hadden geproduceerd).
We kijken ernaar zoals voorheen naar een WK-voetbalmatch, Wauters vs. Waes, een quiz of een ander populair spelprogramma à la Ben Crabbé’s Blokken, Tom Lenaerts’ De Pappenheimers, of, erger nog, De Klas van Frieda.
De zwotor stopte en de veger klapte zijn vizier omhoog. ‘Leaf Heywood, in naam van evacuatiedienst aarde verplicht ik je de aarde met mij te verlaten. En dat geldt ook voor jou.’ De veger knikte richting Qwerty.
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Door de innige samenstand van Uranus en Neptunus zijn bewustzijn en spiritualiteit inmiddels zo met elkaar geïntegreerd, dat wij ons niet meer voor kunnen stellen hoe deze twee krachten ooit los van elkaar hebben gefunctioneerd. Eenheidsbewustzijn is een begrip geworden. Een woord dat nu heel gewoon is geworden in spirituele kringen, maar dat was 10 jaar geleden niet zo. Eenheid en bewustzijn hoeven niet per definitie samen te gaan. Deze stand geeft ons ook helderheid over alles wat met het collectief te maken heeft. Deze stand rondt ook het Vissentijdperk af en brengt bewustzijn over eenheid, geloof en spiritualiteit. De oude ruïnes van het Vissentijdperk kunnen worden opgeruimd. Als collectief krijgen we de kans om ons bewust te worden en naar een verlichte samenleving te ontwikkelen, namelijk; Het Watermantijdperk.
In het flakkerende licht van het kampvuurtje leek het alsof hij gezelschap had. Wat ik er niet voor zou geven dat ze echt was, dacht hij. Hij was de laatste maanden veel buiten geweest om het land te verkennen en vaak fantaseerde hij over iemand van zijn leeftijd, bij voorkeur vrouwelijk, om mee te leven en samen een bestaan op te bouwen. Met kinderen, hopelijk. Armena speelde vaak door zijn hoofd, ook al had hij haar nog nooit gezien. Maar die hoop leek nu vervlogen.
Gaetan volgde de vinger van Samuel. ‘Inderdaad. Hoe meer de anderen zich herinneren, hoe moeilijker zij het hebben om nog een band met hen te voelen. Het gebruikelijke probleem. Jammer, ze waren allemaal behoorlijk hecht, al kunnen ze nog goed met elkaar overweg.’
In de muziek ben je er NOOIT, kapsones en het gedrag van IK BER ER kun je vergeten, dat is amateur gedrag. Als je ECHT muzikant bent en ECHT respect voor jouw eigen kwaliteiten hebt, ga je door  op zoek naar vernieuwingen, jouw eigen stijl en manier van muziek maken, jouw oude vergangen, tussen haakjes, roem achter je laten en doorgaan alsof je je zelf nog moet bewijzen.
Allerlei kinderen komen hier: van kinderen die 8 weken te vroeg zijn geboren tot dikke kinderen van een jaar of twaalf. Een kind boven de twaalf valt volgens de gewoontes hier onder de volwassen interne geneeskunde.
Deze 6 punten zullen wellicht nergens onderdeel vormen van een politieke lange-termijn-doelstelling. Maar ze kunnen zich wel buiten de politieke besluitvorming om ontwikkelen op een eigen “spontane” manier zodat politici (en de ganse bevolking eigenlijk) ze niet kunnen negeren.
Hoe dan ook, waarom in godsnaam schrijven? Beter een film maken of een wervelende multimediale show on stage zetten, in samenwerking met Francesca Vanthielen of één van haar 10 dwergen. We leven immers in een tijd waarin “één beeld meer zou zeggen dan 1000 woorden”. Een idiote visie maar voor wie erin gelooft is het hoe dan ook een verheven en diepzinnige waarheid. Wereldvreemdheid is het om je adem te gebruiken voor het schrijven van lange teksten, vol logisch samenhangende argumenten. Pure domheid om je verstand te gebruiken en je inzicht in zekere toestanden te verfijnen, wanneer er alleen vraag is naar simplistische “beelden” voor het Goede Doel. Domheid plus uiting van een empathieloze “asociale persoonlijkheid”, kortom platte “psychopathie”.
Wellicht één der grote vragen en uitdagingen bij mensen die ‘ontwaken’ en bewust worden, is hoe vrij te worden van de oude systemen en actief mee te werken aan de nieuwe wereld. En gelukkig zijn er steeds meer wegen en mogelijkheden om los te komen uit de beperkende en onrechtvaardige structuren die de oude wereld in stand houden. Er zijn ondertussen massa’s filmpjes te zien die helder maken hoe de vork precies aan de steel zit, dus niemand hoeft nog onwetend te blijven. Hier volgen er een aantal. Welbekend is The Story Of Stuff over de groei- en verspil economie die in snel tempo alle grondstoffen uit moeder Aarde leegrooft. Ook een topper is Money as Debtdie duidelijk maakt hoe de bankwereld is ontstaan en de nefaste en onrechtvaardige rol die rente en interest spelen. The Madness of a Lost Society vertelt kort en bondig hoe een statisch maatschappijmodel via duizenden, vaak verouderde wetten en plichten onze vrijheden afneemt. En Mondialisation, le travail pourqoui? gaat over het nut van werken in en voor een systeem dat uiteindelijk enkel gericht is om de oude wereld van consumptie, ego en hebzucht in stand te houden via afstompende slavenarbeid. Allemaal heel ontluisterend en bewustmakend.
‘Ik weet het niet, hoor,’ piepte hij, zijn hoge bibber­stem compleet in tegenstelling met zijn tonronde buik. ‘Ik weet het niet, hoor. Deze hele onderneming! Ik wéét het niet! Waar moeten we heen dan?’
‘Het is tijd voor de grote schifting’ zegt Parkheuvels patron cuisinier Erik van Loo bedachtzaam, met de herfstzon in zijn gezicht. ‘Die financiële crisis brengt onrust, maar de kwaliteit wint en alles wat overal te koop is, gaat op de helling.’
Dit alles is de werkelijkheid van het vasten: alleen maar door geen vlees te eten op vrijdagen, of geen granen en bonen te eten op de elfde dag na volle en nieuwe maan of alleen maar door van sex af te zien vóór het huwelijk, of alleen maar door af te zien van het drinken van melk gedurende één maand, of alleen maar door iedere maand een beetje geld opzij te zetten etc. etc. etc., neemt je hele leven een andere wending. Vastend zijn er geleidelijk aan minder ondoorgrondelijke konflikten, uit de hand gelopen rampen, ruzies, nervositeit, onoverkomelijke generatiekonflikten, echtscheidingen en ziekten. Alleen maar vanwege een klein beetje vasten van het één of het ander kon het juiste onderscheidingsvermogen en bewustzijn post vaten. Het gaat er alleen maar om, om een idee te krijgen van wat en hoe te werken uitzijnde op gezondheid, ziel en geluk.. 
Hoe meer je je best doet om al hun gemene spelletjes vxc3xb3xc3xb3r te kunnen zijn (door alles bij voorbaat proberen op te heffen), des te effectiever en grotere hoeveelheid aan angst je ook kunt blijven ontkennen en onderdrukken achter al je ‘geven om hen’. (wat je ook zo graag waar zou willen hebben, dat ze het zagen, dat ze het voelden…..n.l. dat je ze wel lief hebt, en alles voor hen over hebt.
De laatste regel die van alle ander regels verschilt is de regel die staat voor het feit dat mensen spontaan leven en in eerste instantie zich helemaal niet zo druk willen maken over regels. Op die manier kan men een lustig leven hebben langzaam tot het inzicht komende dat, ouder en wijzer wordend, er iets gedaan moet worden ten gunste van een rijpere en meer zelfverantwoordelijke manier van leven. Als zodanig kan het als normaal worden beschouwd dat men begint als een lustig beest dat uit is op het klaarblijkelijke van de materiële aantrekking. Hoe meer succesvol de lust zou zijn hoe groter de moeilijkheden van sublimatie en transcendentie daarna zouden zijn. Zo bezien kunnen materiële en spirituele ambitie elkaars spiegelbeeld zijn. Sommige voorzichtige individuen vallen wellicht in het geheel niet voor de uiterlijke aantrekking of hebben later weinig moeite mee daar weer uit te komen. Dat kan het voordeel hebben van een snellere vooruitgang op het sociale vlak terwijl men op zichzelf minder moeilijkheden ondervindt om met het materiële motief samenwerking te vinden. Waar de uitgesproken bekeerling zichzelf kan aantreffen bij het andere uiterste, er moeite mee hebbend evenwicht te vinden, kan het voorzichtige individu mogelijk meer succesvol zijn hoewel minder ervaren en bekend met de werkelijkheid van het materiële leven en de transcendentie. De voorzichtigen schijnen perfekt geschikt voor het vertegenwoordigen van tradities de gulden middenweg bewandelend terwijl extreme mensen als de waaghalzen van de zelfverwerkelijking perfekt geëigend lijken te zijn voor het doel van de hervorming.
Psyche: Menselijke zelfreflectie. Kan ego zijn, kan ziel zijn. Eveneens gebruikt voor het mentale, de vitale essentie en de geest. Van de psyche weet men dat ze betrekking heeft op vier afdelingen van reflectie: denken, voelen, willen en handelen (afb.). Zie ook onder Ziel.
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. verjaardag van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).
Mensen als Schnitzler verwijt ik dus dat ze mensen voorstellen als wezens die passief reageren op een omgeving, in casu ICT, die ze niet zelf hebben gemaakt noch gewild. Deze stelling is al te gemakkelijk en overigens helemaal niet echt sociologisch of psychologisch correct, en zeker is het geen propere filosofische antropologie. De actuele stand van zaken is hoe dan ook mensenwerk en miljoen en miljoenen mensen over de ganse wereld hebben ICT vorm gegeven. Niet alleen mensenwerk van de vorige generaties, maar ook van onszelf als gebruikers van de digitale technieken. Het gebruik bepaalt minstens zekere modificaties en een regelmatige updating van ICT. Allen werken we op één of andere manier actief mee aan het handhaven van de maatschappij, incluis ICT, en anderzijds aan haar verbetering, aanpassing en perfectionering. In de mate dat mensen gebrekkige wezens zijn, wezens met een tekort, zal geen samenleving ooit volledig kunnen voldoen aan de onuitputtelijke menselijke verlangens. Echt en volledig gelukkig (als het begrip “geluk” nog zin heeft wanneer “ongeluk” niet langer zou bestaan) kan alleen de post-humane mens zijn in een post-humane samenleving. We hebben dan echter opgehouden de mensen te zijn die we zijn. Dat onze samenlevingen maar deels beantwoorden aan de idealen die onze verbeelding bevolken, verklaart de onvrede die we, minstens minimaal, hebben met het actueel bestaande door ons voortdurend verlangen onze levenscondities en de wereld “beter” te maken, in zoverre dat er overeenstemming is m.b.t. wat nu eigenlijk “beter” is. Die onvrede zal blijven zolang wij mensen blijven. Ze bepaalt tot op zekere hoogte de meer duistere achtergrond van sociaalpolitieke of ideologische meningsverschillen, sociale en intermenselijke conflicten, burgeroorlogen en wereldoorlogen. Want de onvrede van de ene groep is niet dezelfde onvrede als deze van een andere groep. Alle mensen zullen pas broeders zijn wanneer we iets anders zullen zijn geworden dan het soort mensen die we nu zijn. Zijn we daarnaartoe op weg?

“arsenaal overlevingsuitrusting survival winteruitrusting”

TE KOOP IN DE PARKACHTIGE OMGEVING VAN DE VILLAWIJK `FRANSCHE BERGEN TE HORN BIEDEN WIJ OP EEN BIJZONDER RUSTIGE LOCATIE DEZE BUNGALOW OP EEN RIANT PERCEEL TER GROOTTE VAN 1.170 M2 TE HUUR AAN. DE WONING
Cullmann Panama Maxima 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-re
Dat is ook wel eens makkelijk. Er zijn in het begin heel wat mensen geweest die tegen mij gezegd hebben: “Ik kom vanavond bij u langs”, ook al zat ik daar niet om te springen. Die mensen zijn vrijwel nooit komen opdagen.
De gedrongen gestalte van zijn geliefde haalde de schouders op in het kille maanlicht. Ferdi kon nog net de melancholieke glimlach zien die om Sals mond speelde, de lippen die hij zo vaak had gekust omhoog gebogen maar gesloten, Sals ogen glanzend.
16. 14 ving. Voor je het weet zit je net als je verslaafde partner in een isole- ment, omdat je nergens met je vraag naartoe kunt en durft. Bepaald gedrag, zoals het kijken van porno, dat in de ene relatie zon- der probleem of zelfs met plezier wordt geïntegreerd, kan in een ande- re relatie reden vormen voor scheiding of diepe onzekerheid bij de partner. Het kijken van porno wordt door veel partners als vreemd- gaan ervaren (Van Rijsingen, 2008). Of het gedrag nu het bekijken van pornobeelden betreft of echte sek- suele contacten, of het kortdurend of jarenlang wordt beoefend, of het om romantische relaties gaat of alleen maar om seks, maakt voor de mate van kwetsing niet zo veel uit. Vrouwen kunnen door het stie- kem plaatjes kijken van hun man net zo van slag zijn als anderen die horen dat hun man al twintig jaar andere vriendinnen heeft. Al de statistieken en feiten maken iemand nog niet seksverslaafd. Juist de enorme anonimiteit zorgt ervoor dat het niet goed te kwantificeren is hoeveel mannen en vrouwen daadwerkelijk verslaafd zijn. Het feit dat iemand überhaupt af en toe porno kijkt zou al problematisch kun- nen zijn binnen een relatie. Waar ligt de grens? In conclusie is de belangrijkste vraag die een partner zich moet stellen, hoe je het probleem zelf definieert en hoe groot het probleem binnen jullie relatie is. Seksverslaving behandelen als symptoom Er zijn diverse online vragenlijsten verschenen (zoals http://www.ben- ik-seksverslaafd.nl/heb-ik-hulp-nodig.html) die zich vooral richten op symptomatische klachten. Zulke vragenlijsten zijn in eerste instantie belangrijk om het probleem te constateren. Als er daadwerkelijk een probleem is, behandel je dit dan als een symptoom, zoals in het 12-
Het is gemakkelijk een vooroordeel te hebben en in minachting te leven. Alleen maar niet wetend wat er aan de hand is of hoe de zaken er voor staan, verliezen mensen die een eenzijdige strategie leven het zicht op de volledige werkelijkheid. Ieder ego-begrip pretendeert de volledigheid hoog te houden, maar geen ervan doet dat ook werkelijk. Er is orde, schoonheid en bewustzijn in alles om ons heen. Dingen zijn ook in voortdurende verandering. Men moet de veranderingen bijhouden om een duidelijk oordeel te hebben vrij van vooringenomenheid en minachting. Hiervoor zijn voortdurende verkenning en ontdekking vereist. Men moet zijn veronderstellingen beproeven en tot nieuwe komen. Deze houding van proberen en vergissen is typisch wetenschappelijk. Het gevaar van deze houding is het koesteren van onwetendheid: alsof het niet bekend is dat iedereen compenseert vanwege het verlies aan ziel en gaat voor de trots van het ego. Uit de verdeling van de macht kan men leren herkennen wat de beperkingen van iedere optie inhouden: wetenschap is geneigd tot dwaasheid, religie is geneigd irrationeel te worden en politiek neigt tot misbruik. Niemand moet evenwel worden veroordeeld vanwege zijn beperkingen: de wetenschappelijke methode (afb.), de wonderen der heiligheid (afb.) en de vertogen van de politiek (afb.) zijn absoluut noodzakelijk. Al dezen behoeven zorgvuldige overweging om te ontdekken hoe ze van tijd tot tijd werken. Niemand zou zonder te ontdekken hoe de dingen echt werken moeten zijn, hoe kan je je anders aanpassen en een wijze eigen strategie ontwikkelen? 
Bij religie denken we dus niet meteen aan de islam. Wat is me dat tegenwoordig toch dat overal en elders religie wordt bijgesleurd! Minderheden waren een halve eeuw geleden sociaaleconomisch onderdrukte of gemarginaliseerde bevolkingsgroepen, daarna werden het etnische minderheden en nu zijn het steevast religieuze minderheden geworden. Over de islam zal ik het dus zoals gezegd niet hebben. Daar heeft iedereen+1 het al over. Tenzij dat we even onze verwondering willen uitdrukken over het gegeven dat een bewoner van het Midden-Oosten, een Turk of een Marokkaan zonder meer verondersteld wordt een praktiserende moslim te zijn die zich vijf keer per dag neerbuigt, met het hoofd richting Mekka. Dat Amerikanen “God bless America” prevelen, daar staan we dan weer in het geheel niet bij stil. Zo ook moesten we het geweten hebben dat de nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras zich niet, zoals zijn voorgangers, bij zijn ambtsaanvaarding liet inzegenen door een middeleeuws maar luxueus ingeklede orthodoxe patriarch. Dit terwijl we er als Belgen achteloos aan voorbijgaan dat onze gezagsdragers en ministers (ongeacht hun persoonlijke geloofsbelijdenis of levensbeschouwing) jaarlijks tijdens het Te Deum op de Dag van de Dynastie (15 november) wierookdampen van onze Rooms-katholieke aartsbisschop insnuiven, zodat ze verzekerd zijn van Gods steun om het land en zijn ingezetenen naar best vermogen te dienen. En op de Vlaamse tv zijn nooit eerder meer kind-, mens- en diervriendelijke bisschoppen, priesters en paters te zien geweest dan vandaag, lieden die een dikke twee jaar nog afgedaan zouden worden als onverbeterlijke pedofielen die meedogenloos zoveel mogelijk kinderen seksueel misbruiken. Het is me wat met religie en spiritualiteit tegenwoordig. Ik weet zelden of nooit wat er precies bedoeld wordt als deze woorden vallen.
Het is een moeilijke weg, want niet overal wordt je begrepen, de commercie en de Euro tekens bepalen wat de organisatoren voor ogen hebben. Jammer want ook daar is copieren van elkanders concept de orde van de dag.
De soldaten dragen rode knielange jassen en vilten puntmutsen met gaten voor ogen en mond. Zwijgend en argwanend slaan ze de menigte gade, musketten in de hand, sabels aan de zij. Een omroeper declameert wat onduidelijkheden over ‘misdaden tegen het Gemenebest’. In Wurm­water zijn begrippen als rechtvaardigheid en schuld betekenisloos gewor­den. Er is nog maar één strafmaat en die wordt uitgemeten door de Bloedvuist. Als hij ten tonele verschijnt in zijn slagersschort wijkt de opdringerige menigte uiteen. Een reus van een man, de langsten onder de toeschouwers reiken nog niet tot aan zijn borst. Hij heeft een slepende tred. Hij draagt zijn zware slegge over zijn ontblote schouders. Zijn huid is krijtbleek. Zijn overmaatse kop wordt verhuld door een juten aardappelzak, gedoopt in scharlaken verf, met twee rafelige ooggaten. Er wordt van de Bloedvuist gezegd dat hij sterk genoeg is om bloed uit een steen te knijpen. Hij schept er genoegen in om de hoofden van degenen die hem ter beschikking gesteld worden met één machtige slag plat te slaan. Slechts heel zelden heeft hij twee of meer slagen nodig. Zijn werk gedaan, verdwijnt de beul weer. De andere Roodjassen scheppen de gekliefde overblijfselen in een houten kruiwagen en voeren ze af. Er wordt gezegd dat ze de hoofdloze kadavers verbran­den in ondergrondse ovens die zo heet zijn dat zelfs de botten tot as vergaan.
Buiten klinkt het geluid van de zaterdagmiddag: tromgeroffel en diverse soorten populaire muziek door elkaar heen van allerlei feesten en begrafenissen die aan de gang zijn. Daartussendoor klikt er regelmatig een oproep tot gebed van een moskee of een langdurig slepend gezang vanaf een minaret. Het hoort er allemaal bij.
Nog enkele seconden later zwol het gekreun en het gehijg van de man met de zaklamp aan. Ook hij had duidelijk geen al te beste conditie, maar dat maakte hem niet minder gevaarlijk. Zohra gluurde door de scheur naar buiten. Ze bad dat zijn lichtbundel haar niet zou vinden. Terwijl allerlei horrorvisioenen zich in haar hoofd afspeelden, hield ze haar adem in. Haar borstkas deed verschrikkelijk veel pijn. Haar hart klopte zo hart dat ze dacht dat hij het kon horen. Met moeite onderdrukte ze een hoestbui.
The beauty of lust do not satisfy the torture of hell. (Take that one metaphorically : The love of deceptions will not be able to quench the hard truth everyone has to learn. Whenever “hell” is mentioned in religion it is the “wake up call”.)
Het witte licht in het midden van het koepeltje was meteen zichtbaar. De binnenkant van het gebouw leek veel groter dan de buitenkant. Er hing een muffe lucht, dierlijk bijna. Af en toe klonk er zacht gerinkel van metaal op metaal.
De soldaten moeten het in 30 sec doen in die tijd moet hij het gezicht, hals en nek en daarna moet hij de masker op doen de handen moeten na die tijd gedaan worden en als er nog wat over is kan hij PGU ontsmeten zoals ops vest of gevechts harnas kisten enz. (dit moet ook met de echte ontsmetting middel gebeuren)
Samuel viel bijna toen iemand tegen hem opbotste en zich toen panisch aan hem vastklampte. Hij kneep even bemoedigend in het warme lichaam dat schokte van het huilen. Hij herkende de veren in het haar, veren die nu bezoedeld waren door iets nats, iets roods. Ondertussen waren er nog kinderen die de trap probeerden af te komen, opgejaagd door het geroep en gegil dat nog altijd voortraasde. Samuel trok het meisje van hem los. ‘Ilse,’ zei hij. ‘Wat is er gebeurd? Waar is Gaetan?’ Een blik in de betraande ogen van het meisje maakte hem duidelijk dat hij geen antwoord moest verwachten. Hij gaf het meisje door aan de man die achter hem stond te wachten en gebaarde naar de kinderen dat ze snel verder moesten lopen. Zelf liep hij verder de trap op. Bloed, verdomme, wat is er gebeurd?
In de stortbui ligt de pier er verlaten bij. Het zijn twee dwazen die tegen wil en dank de de elementen trotseren. Voorop gaat de matroos Peters, die aan de tering overleden is. Voorovergebogen, met raspende adem­haling en eeuwig bloed ophoestend. Bij leven heeft hij de dertig niet gehaald, maar hij ziet er uit als een oude man.
Drida stond naast haar echtgenoot; om hen heen was niets dan blauwachtige heiigheid en de geur van gele lente­bloempjes. Al wat je zag was hoe Offa’s dijk onder hun voeten van de ene einder naar de andere sneed. ‘Deze dijk houdt ze allemaal tegen. Nu zullen ze ons niet meer aan­vallen in ons land noch in ons huis, op ons erf noch in onze Hal, in ons hoofd noch in ons hart. Ik heb dat allemaal voor jou gedaan, opdat geen heks ooit nog in je plaats zal treden.’ Dat zei Offa als de trotse en daadkrachtige koning die hij was. ‘Maar je moet mij eerst nog bevrijden, mijn heer,’ antwoordde Drida en ze hoorde zelf hoe zilverachtig haar stem was, zo in tegenstelling met de tinnen ketting die ook van de ene einder via de band om haar hals helemaal naar de andere einder liep. Offa luisterde niet, hij strekte zijn linkerhand naar haar uit, de hand waarin een kloppende rode vleesklomp lag. ‘Het hart van Cynethryth is uitgekerfd en uitgerukt,’ zei Offa, zijn hand druipend van bloed. Drida schrok – ‘Maar ze heeft toch helemaal geen hart?’ hoorde ze zichzelf zeggen. Offa keek misnoegd naar haar, en gooide het hart ver buiten de dijk. Hoewel Drida duizelig op Offa’s dijk stond, met haar ontstemde echtgenoot die een eindeloos labyrint in zijn hoofd had, zodat hij iedereen op elk moment kon verrassen en te slim af kon zijn, was het toch alsof ze ergens anders lag, in haar eigen bed in de Hal vermoedelijk; dat moest wel, want de dwerg of imp die eerst op haar had gezeten was weg met zijn boze oog en zijn lieve glimlach, en nu was het haar naar zweet en paardenzeik stinkende echt­genoot die op haar lag en op en neer bewoog en haar ver­schrikkelijk benauwd maakte, terwijl ze toch niet wakker kon worden.
Direkt volgend op het voorgaande inzicht in de sociale aard van de ziel is het inzicht dat voor anderen gaan niet kan bestaan zonder geïnteresseerd te zijn in de anderen. Misschien dat denken voor anderen verduisterd is door de behoefte aan resultaten: ik wil voedsel, geld, sex, erkenning etc. Maar geen zinnig mens peinst erover niet te letten op de weg waarop hij rijdt. Geen zinnig mens zal verzuimen de taal te spreken van degene waar men iets van wil. Het gaat er niet om het materiële motief te ontkennen, het gaat erom het motief te onderwerpen aan het simpele belang dat men heeft te stellen in anderen gaande met een geest denkend voor anderen. Alleen zo kan men het volledige inzicht herwinnen dat nodig is om de werkelijkheid van de ziel te vinden en gelukkig te zijn met de God die de vorm van de Tijd aannam. Dit is geen futiel argument, aangezien vele mensen de Tijd vrezen als de grote moordenaar van alles wat leeft. Tijd vermaalt iedereen tot stukken alleen maar een lineaire stroom van het verleden naar de toekomst waarnemende. Maar de tijd is niet alleen maar lineair, hij is ook parallel: tijd vormt een contrapunt van gelukzalige harmonie van alle soorten integriteiten die hun ongelooflijke wetenschappen bewerkstelligen in de liefde van de grote fuga van de kosmos. Realiserend dat er velen dezelfde weg bewandelen is men verenigd, het verschil herkennend realiseert men zich het persoonlijk unieke en de spellen van het leven. De grote struktuur van de harmonie ziende is men bevrijd van de angst voor de chaos. Ziende dat anderen zich ook herinneren, een geweten van de tijd hebben, is men bevrijd van de angst te worden vergeten. Dit alles is de werkelijkheid van de tijd: tijd is niet alleen maar de tikkende klok (afb.).