“de lijst van het overlevingstoestel voor huis beste overlevingsuitrusting ter wereld”

Maar dat speelt allemaal geen rol: Torfs is een entertainer. En een entertainer moet, zoals een goochelaar, er alleen voor zorgen dat de mensen niet zien hoe hij het flikt. Zijn ogen en zijn glimlach op het einde van een interview, zij het in een ernstig gesprek als Terzake zij het op een programma zoals De Laatste Show, verraden steeds een geheimzinnig narcistische zelfgenoegzaamheid, zoiets tussen ‘ik heb het toch weer mooi gezegd’ en ‘ik heb jullie weer goed liggen Ik gun het hem, want ik zou in zijn plaats net hetzelfde doen. Maar ik ben niet in zijn plaats. En natuurlijk ben ik gewoon jaloers dat Rik Torfs dagelijks op tv komt en ik nooit.
Although British they were once launched by a Dutch millionaire at the end of the 60s, but since the breakthrough didn’t come he stopped supporting them, but after that they broke through being one of the biggest bands in the 70s. Of course fame doesn’t mean anything, but it was God invading and taking over. Even though they were famous they always led a life on the background, not acting like superstars.
Ik heb foto’s opgestuurd naar Nederland van een kindje met blaren. Geen idee wat het was. Na een paar minuten kreeg ik al een mail terug van Ben Naafs, vanuit Tanzania. Ben is dermatoloog en woont een deel van het jaar met zijn vrouw in Munnekeburen. Chronic Bullous Disease of Childhood was zijn conclusie. Dat vonden andere dermatologen ook.
24. 22 onmacht, verdriet en wanhoop van de niet-toegestane delen te com- penseren. Dit onderscheid tussen als goed en slecht ervaren gevoelens, dat is ontstaan door een ongezonde hiërarchische relatie in de jeugd, kan ook in andere relaties in het volwassen leven een rol gaan spelen, zoals in een partnerrelatie. Symptoomgedrag Wanneer een kind van de ouders altijd vriendelijk moet zijn en nooit boos mag zijn, maar het zich wel driftig en boos voelt, dan zal het deze woede proberen te onderdrukken. Het onderdrukken van (heftige) impulsen kost altijd moeite en levert veel spanning op, zeker bij een kind. Daardoor kan een kind en later ook als tiener en volwassene niet gewoon zijn wie hij of zij is. De kans is groot dat het autonome zenuw- stelsel, bij gebrek aan een psychologisch effect, op deze stress zal rea- geren met een lichamelijke reactie. Dit is het begin van symptoomge- drag. Symptoomgedrag, zoals nagelbijten, begint vaak al op relatief jonge leeftijd. Ook op jongvolwassen leeftijd kunnen de symptomen zich ontwikkelen, en ook die beginnen meestal acceptabel. Een hard- werkende man zal bijvoorbeeld ’s avonds televisie gaan kijken, veel eten en veel drinken om het gat in zijn persoonlijke leven te dichten. Mensen ontwikkelen op deze wijze uiteindelijk klachten en ver- slavingsgedrag. En voor je het weet functioneren symptomen als blik- semafleiders of als een soort brandblussers die in werking gesteld worden wanneer het niet-toegestane deel in opstand dreigen te ko- men. Al gauw zoek je een manier om de spanning en de pijn te verlich- ten en zoek je een patroon. Mensen vertonen op verschillende manieren verhullend symptoomge- drag: bijvoorbeeld door het gebruik van alcohol of drugs, afwijkend
Vannacht is het druk, een groep samoerai schept op over de grote veldslag waarin ze gevochten hebben. Hoe ze Mongoolse invallers doodden in de bossen rond Hakata Baai. Hoe ze allemaal helden waren die de eilanden hebben gered.
Als links al ergens voor staat dan is het voor moord en doodslag, genocide, uitroeiing, etnische zuivering, und immer de Finale Oplossing voor waar hun bloederige oog maar op valt. En voor een ieder die hen tegen durft te spreken.
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
75. 73 overdekte) hechtingsbehoefte en je maakt je relatie veiliger en daar- mee steviger (Bouwkamp en Bouwkamp 2010, Corné Spijkerboer 2010). Hoe werk je als therapeut aan autonomie en verbonden- heid in een relatie? Zoals al eerder is geschetst. zijn we als individu en als partners altijd op zoek naar een goede balans tussen het deel van ons dat autonoom is en het deel waarin we ons verbonden voelen met elkaar. Een therapeut kan zich, als het om de zorg voor een ander gaat, door twee vragen laten leiden: ‘Wat heb ik te geven aan de ander?’ ‘Wat heeft de ander van mij nodig?’ De verwachting dat twee partners door alleen maar op deze manier aan elkaar te geven in een stabiele relatie blijven, is niet echt reëel. De drang die partners voelen om zich los te maken en weer op zichzelf te staan komt in elke relatie voor. Dat betekent dat we soms ‘nee’ tegen de ander moeten zeggen en voor onszelf moeten zorgen. Bij de zorg voor onszelf helpt het om stil te staan bij de volgende twee vragen: ‘Wat heb ik nodig van de ander?’ ‘Wat heb ik van en voor mijzelf nodig, los van de ander?’ Maar hoe blijf je dan toch met elkaar verbonden? Hoe lukt het je als therapeut om de balans tussen autonomie en verbondenheid te waar- borgen? Voor veel stellen werkt het om hierin als voorbeeld te dienen en ieder apart te leren om aan de ander te geven, door te laten zien hoe jij in het interactieproces met de ander omgaat. Daarbij is het van
Radboudumc stimuleert Vierdaagse wandelaars deel te nemen aan de sponsorloop Hart voor Vrouwen. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten.
We zien dus hoe in de sociale differentiatie de gemeenschap langzaam maar zeker omgevormd wordt tot een Maatschappij, een Staat die op de duur haar onderdanen kan dwingen bepaalde leefregels in acht te nemen. De anderen worden de Grote Ander die boven de individuen staat en stilaan een echte hiërarchie impliceert waarbij de ouderen met hun ervaring en wijsheid jongeren de Wet kunnen dicteren. De Staat wordt een totaliteit, een oneindige volheid die het lege Subject met zin vervult. Zoals Frederic Jameson stelt is die totaliteit de ‘limiet van het denken’. Immers, het Subject kan zichzelf en ook zijn persoonlijke god slechts invullen en realiseren in de Taal die hem maatschappelijk wordt aangereikt. Arthur Rimbauds zinsnede JE est un autre! blijft dus onverkort van kracht. Er ontstaat weliswaar een zekere scheiding tussen het private en het publieke (het Latijnse ‘privus’ betekent zowel ‘beroofd van’ als ‘afzonderlijk’ en zou verwant zijn met het Nederlands ‘vrij’), maar het private is slechts uitspreekbaar in de Taal van de Ander. Men kon zekere dingen geheim houden (‘in huis – ‘heem’ – houden’), maar men kon deze dingen slechts denken in een maatschappelijke taal, waardoor het Subject in wezen een sociaal product blijft. Elke poging aan het maatschappelijke te ontsnappen is tot mislukken gedoemd en eindigt in een onvervalste psychose. De ordelijkheid van de maatschappij, de Orde tout court, werd dan gelegitimeerd door mythes over de oorsprong en de toekomst van de stam, mythes die in wezen historisch gegrond waren en dus niet zo maar toevallige fictie waren. De Orde had dus nog een duidelijk doel: het bewaren van de leefbaarheid en het evenwicht van de stam. En de rituelen beoogden de gunst van de goden af te dwingen. De fascinatie met de Orde, het genot in de pure niet gemotiveerde onderwerping aan ceremoniën en rituelen, zal wanneer de moderniteit de mythes doorprikt, evenwel leiden tot een formalistische verheerlijking en theatralisering van de Orde op zich, van de Orde als leegte, als lege vorm, zoals we dit hebben gezien in de moderne kunst maar vooral in het fascisme. Het onderwerpen van anderen aan die Orde staat dan gelijk met sadisme. De moderniteit is dus meer dan het afwerpen van de goddelijke Orde, het is vooral een poging de daardoor ontstane leegte in te vullen, de onmogelijkheid de leegte als gegeven te aanvaarden.
21. 19 kunnen nauwelijks een gevoel van eigenwaarde opbouwen, en ont- wikkelen meestal symptoomgedrag zoals een seksverslaving (Bijzet 2004). Ook het kluwengezin (-Z, +A) is een gezinspatroon dat kan leiden tot verslavingsgedrag. Dit sluit aan bij wat Bouwkamp en Bouwkamp (1995) schrijven: “Een drugs- of gokverslaafde is zelden de eerste in zijn gezin die geen nee kan zeggen.” Meestal zien we in dergelijke gevallen dat één van de ouders (vaak de moeder) of beide ouders geen nee kunnen zeggen tegen de wensen van hun kind en geen eisen stel- len aan de eigen verantwoordelijkheid van het kind. De ouders leren het kind niet stilstaan bij de eigen behoeften. Hierdoor leert het kind niet te herkennen wat het werkelijk wil, en kan er een patroon ont- staan waarin het kind de behoeften met seksueel gedrag leert te be- vredigen. Het streven naar autonomie en verbondenheid is een centraal thema voor zowel de verslaafde als de partner (Bouwkamp 1999). Wanneer de balans tussen autonomie en verbondenheid verstoord raakt, zal je moeten leren omgaan met conflicten en ga je jezelf daarin aanpassen. De EPT spreekt van ‘ervaringserfgoed’: de ideeën, gevoelens en gedra- gingen die zijn doorgegeven in de opvoeding, zijn geïnternaliseerd. Een deel, het inhoudelijke facet, heeft betrekking op wat een kind wel en niet toegestaan is te ervaren en te uiten. Het streven naar een evenwicht is geen gemakkelijk opgave, want datgene waar je behoefte aan hebt strookt niet altijd met wat anderen die belangrijk voor ons zijn van ons verwachten, of met wat je van jezelf verwacht. Soms ben je niet in staat om dit conflict, dat zich zowel binnenin onszelf als tussen onszelf en anderen kan afspelen, op een bevredigende wijze naar buiten te brengen of op te lossen. Dan staan
Tip, hol de meloen uit, bewaar een paar stukken voor de cocktailglazen te decoreren, de rest fijnmaken in de blender of de mixer, voeg naar smaak coeberg bessen of coeberg kersen toe of andere fruitlikeuren.
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Met de Sony WH-CH500 koptelefoon geniet je draadloos van muziek. Deze on ear koptelefoon verbind je via Bluetooth met je telefoon of tablet. Zo luister je draadloos naar jouw favoriete nummers. Via NFC verbind je jouw telefoon nog sneller met de koptelefoon door ze tegen elkaar aan te houden. Met de knoppen op de oorschelp bedien je de muziek, het
Op haar hakken probeerde ze zo snel mogelijk het perron over te lopen. Ze kon zich niet herinneren dat ze ooit zo opgelucht was dat er een trein het station in denderde. Even overwoog ze om naar huis te gaan. Ze was absoluut niet meer in de stemming tot welke ikvergeet­mijn­ellendeseks dan ook. Haar mobiel lichtte op en hoop borrelde in haar op toen ze zag dat hij het was. Een bericht op Facebook. Zou hij haar willen spreken?
Onze hond had een volledig nierfalen, maar kreeg speciale voeding zonder eiwitten waardoor de nieren eigenlijk zo goed als niet hoeven te werken.Kreeg ze wel eiwitten dan moest het wel door de nieren en vergiftigde ze zichzelf.Wij hebben dit een half jaar lang kunnen doen maar ze was al 12jaar en voor een grote hond is dit stokoud.En zoals ik hier nog gelezen hab,ken je je maatje dan zie je het aan haar snuitje en met veel pijn hebben we toen besloten haar te laten inslapen. Maar we hadden pas een paar dagen ervoor nog een zak van dat dure spul gekocht en nu staat dat hier nog, dus als ik er iemand van jullie een plezier mee kan doen,graag.Men kan hem gratis komen afhalen.
Als je ook maar iets hierover loslaat naar anderen, had Beijjun gezegd, is je persoonlijke veiligheid niet langer meer mijn verantwoordelijkheid. En denk niet dat er ook maar iemand aan jouw zijde staat, of dat de Kiteh en de Timbesh ook maar iets zal ontgaan van wat er in Yin-Ghuel gezegd en gesproken wordt nu de paranoia zo hoog is.
Tja, Nederlanders zijn verdeeld tot op het bod, er kan alleen actie volgen wanneer de meeste neuzen in dezelfde richting wijzen. Aan de jeugd heeft men vooralsnog ook nog niets. Denkt men dat een overvol Malieveld met demonstranten iets los maakt bij de politiek correcte bestuurlijke elite, goh die lachen de demonstranten recht in het gezicht uit, want zij verkeren in een uiterst royale en luxueuze positie want doordat de soevereiniteit grotendeels is overgeheveld naar Brussel. De politieke elite uw volksvertegenwoordigers zitten op de handen en voeren hoofdzakelijk het beleid uit wat Brussel dicteert, alleen wanneer men massaal burgerlijke ongehoorzaamheid tentoon spreidt heeft men een kans op veranderingen. Ook een Brexit zal er volgens mij niet komen het is een storm in een glas water, maar wanneer het werkelijk gebeurt zal de toekomst van de EU als geheel in gevaar brengen. De definitie van krankzinnigheid: Weer op dezelfde partijen stemmen in de hoop dat het dan beter wordt…
Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
Clusters van hoge huizen klommen met hun blauwe, gele en oranje gevels over kilometers brede glooiingen tussen de veelkleurige vegetatie omhoog. Vrolijke stenen op de wijde rokken van het Paleis. Ver ver­heven boven de stad in al haar fascistische lelijk­heid en architectonische beto­vering dat al haar onmen­se­lijke grofheid en hemelbestormende majes­teit bloot­gaf. Heldere, harmonische kleuren, scheve hoeken; hoge, stevige torens die samensmolten met de vele hoeken en nissen van de hoge, betonnen buiten­muur waarmee de wereld effectief werd buiten­gesloten.
Ook Roel Soldaat van Heiploeg, waar ook Goldfish onder valt, stelt dat de prijzen van ongepelde Noordzee garnalen begin dit jaar ‘de pan uitrezen’. Er werd zeven, acht en zelfs tien euro inkoop betaald. Garnalen, en zeker gepelde garnalen, waren duur voor de consument.

“overlevingsmiddelen voor kampeeruitrusting midwest overlevingsuitrusting”

Kijken hoe ze een kit samenstellen op TV en zeggen:”dat kan ik ook!” kan je veel ellende bezorgen op cruciale momenten. De mensen die je op TV ziet zijn meestal experten in hun vak en gaan er van uit dat je alles zomaar begrijpt wat ze verkondigen. Vaak is het zo dat ze gewoon even laten zien wat er in de kit zit en niet wat je er mee kan doen, laat staan dat ze je verschillende alternatieven bieden voor de verschillende componenten.
In ons ziekenhuis is alles in een Kerststemming: alle afdelingen zijn uitgebreid versierd met slingers en ballonnen, uit alle TVs op de afdelingen komt Kerstmuziek met Christmas Carols, soms gezongen door een Engels koor, soms door een Ghanees koor. Ook staat op de meeste afdelingen een Christmas Box met een grote gleuf, maar er wordt vaak alleen maar muntgeld in gedaan. De grootste munt is 40 eurocent waard, nl de één cedi munt, maar die wordt maar zelden gebruikt.
Maar Berend hoorde Willem niet. Het suizen in zijn oren wilde maar niet ophouden en zelfs plat op de grond bleef hij zich duizelig voelen. Willem trok Berend half omhoog en zette hem met zijn rug tegen de tafelpoot. Hij zei iets en stond op. Willem liep naar het kleine koffietafeltje en pakte een keukenstoel. Heel langzaam hielp Willem met één hand Berend op de stoel. Hij knielde voor hem, terwijl zijn verbon­den hand op Berends knie rustte, en zei weer iets. Berend knikte maar. Hij zag hoe Willem naar de telefoon liep die naast de deurpost in de winkel hing, een nummer intoetste en met een bezorgde blik op Berend een kort gesprek voerde. Daarna knoopte hij zijn slagersschort om, waste hij zijn ene hand en prutste om de andere een plastic handschoen.
[i] Cf. Giorgio Agamben “Le règne et la gloire: Pour une généalogie théologique de l’économie et du gouvernement. Homo Sacer, II, 2.” Paris, Seuil, 2008; origineel Italiaans 2007. Giorgio Agamben “Opus Dei: Archéologie de l’office. Homo Sacer, II, 5.” Paris, Seuil, 2012; origineel Italiaans 2011.
De Soft Pro Shape Short Evo Wms is een zachte damesimpactshort van Dainese. De broek is voorzien van Pro Shape padding en Crash Absorb inserts die de dijen, heupen en het stuitje beschermen. De elastische banden met siliconen grip bij je taille en dijen zorgen dat de impactshort goed op zijn plaats blijft. Het elastische Jersey Holl materiaal zorgt
De Hartslag De hartslag van een hond ligt tussen de 60 en 150 slagen per minuut. Grote honden hebben een lagere hardslag dan kleinere honden. Het gemakkelijkst kun je de hartslag meten bij de ader die loopt in de dij tussen de heup en de knie. Leg een vinger op de ader en tel 15 seconden (gebruik hiervoor niet je duim, want dan voel je je eigen hartslag). Vermenigvuldig het aantal slagen met 4 en je hebt de hartslag per minuut. Wanneer je dit een aantal keer oefent op een moment dat je hond gezond is krijg een goed beeld van de normale hartslag van je hond. De harslag moet regelmatig zijn.
Voedsel: In tegenstelling tot water kan een mens voor een langere tijd zonder eten. Terwijl men maar drie dagen zonder water kan, kan een mens ongeveer drie weken zonder voedsel. Verwacht wel geen mirakels, want al na een paar dagen zal je heel goed het effect van ondervoeding al voelen. Je zult je moe en futloos voelen, en in een later stadium gedesoriënteerd, barstende hoofdpijn en uiteindelijk zal je sterven. Wanneer je probeert te jagen of dieren probeert te vangen met vallen, zal het je ook heel duidelijk worden dat het allemaal niet zo gemakkelijk is dan dat ze laten uitschijnen op TV. Een welbekende regel om voedsel te verzamelen is:”verspil minder energie om het voedsel te verzamelen of te vangen, dan dat het je energie oplevert!” In vele gevallen moet je het simpel houden slakken, insecten en planten zullen je een goede bron van proteïnen en vitaminen geven. Let op! In vele gevallen kan je beter honger lijden dan zomaar iets op te eten, als je niet zeker bent van wat je in je mond gaat stoppen, blijf er dan af! Wederom is een goede voorbereiding hier van groot belang, boeken over eetbare planten en insecten zijn er van alle soorten op de markt. Er bestaan zelf pocket uitgaven die zonder probleem in een broekzak passen.
Oxytocine is een in de hersenen werkzame stof die een moeder vanzelf aanmaakt als ze een baby krijgt. Tegenwoordig wordt postnatale depressie verklaard door een tekort aan die stof. Het hormoon komt ook vrij als geliefden of familieleden elkaar strelen, knuffelen, of als mensen elkaar in nabijheid gewoon aandacht geven.
Activiteitenfolder november 2015 Wat kunt u deze maand allemaal van ons verwachten? We openen onze deuren waarbij u een kijkje kan nemen achter de schermen van Prinsenhof. Daarnaast hebben we onze maandelijkse
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
Harrald staarde naar de naakte vrouw in de tank voor hem. Voor zover hij kon zien was ze compleet, waren er geen elektrische of elektronische compo­nenten zichtbaar en kon ze volledig doorgaan voor een echt mens. Het leek even alsof hij moeite had met ademen en hij bedacht zich dat hij Ariadne een bijzonder mooie vrouw vond. Ze was ook de enige vrouw van zijn leeftijd die hij kende, vrijwel alle andere waren de veertig gepasseerd, meestal flink.
Mensen als Schnitzler verwijt ik dus dat ze mensen voorstellen als wezens die passief reageren op een omgeving, in casu ICT, die ze niet zelf hebben gemaakt noch gewild. Deze stelling is al te gemakkelijk en overigens helemaal niet echt sociologisch of psychologisch correct, en zeker is het geen propere filosofische antropologie. De actuele stand van zaken is hoe dan ook mensenwerk en miljoen en miljoenen mensen over de ganse wereld hebben ICT vorm gegeven. Niet alleen mensenwerk van de vorige generaties, maar ook van onszelf als gebruikers van de digitale technieken. Het gebruik bepaalt minstens zekere modificaties en een regelmatige updating van ICT. Allen werken we op één of andere manier actief mee aan het handhaven van de maatschappij, incluis ICT, en anderzijds aan haar verbetering, aanpassing en perfectionering. In de mate dat mensen gebrekkige wezens zijn, wezens met een tekort, zal geen samenleving ooit volledig kunnen voldoen aan de onuitputtelijke menselijke verlangens. Echt en volledig gelukkig (als het begrip “geluk” nog zin heeft wanneer “ongeluk” niet langer zou bestaan) kan alleen de post-humane mens zijn in een post-humane samenleving. We hebben dan echter opgehouden de mensen te zijn die we zijn. Dat onze samenlevingen maar deels beantwoorden aan de idealen die onze verbeelding bevolken, verklaart de onvrede die we, minstens minimaal, hebben met het actueel bestaande door ons voortdurend verlangen onze levenscondities en de wereld “beter” te maken, in zoverre dat er overeenstemming is m.b.t. wat nu eigenlijk “beter” is. Die onvrede zal blijven zolang wij mensen blijven. Ze bepaalt tot op zekere hoogte de meer duistere achtergrond van sociaalpolitieke of ideologische meningsverschillen, sociale en intermenselijke conflicten, burgeroorlogen en wereldoorlogen. Want de onvrede van de ene groep is niet dezelfde onvrede als deze van een andere groep. Alle mensen zullen pas broeders zijn wanneer we iets anders zullen zijn geworden dan het soort mensen die we nu zijn. Zijn we daarnaartoe op weg?
Onze 7 principes vormen één geheel. We hebben ze alleen van elkaar afgezonderd voor de goede orde en de stijlelegantie. Maar alle 7 principes zijn onlosmakelijk aan elkaar gekoppeld, al vormen een paar principes (vooral 1, 2 & 3) wellicht de voorwaarde voor een paar andere. Zoals reeds gezegd hebben we de principes niet technisch uitgewerkt. Dat valt buiten onze competentie. Die uitwerking is eigenlijk ook geen politieke kwestie. De 7 principes moeten wel democratisch worden goedgekeurd en regelmatig worden bevestigd (bv. om het jaar).
Terwijl Fiona werkt, eet en in de schuur zit, vul ik de arbeids­potentieel­metingen in. Per robot. Het is een omslachtige gedoe. Merk, type, serie­nummer, jaar van productie, jaar ingebruikneming, jaar buiten gebruik, nieuwwaarde, aanschafprijs… en natuurlijk het vermogen.
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.
Buiten in de dorpsstraat vloeit sepia als een dreigende schaduw over de gevels. Ik ren naar huis door straten die met de seconde vernauwen. Voorbijgangers staren me vernietigend aan en de winkelpuien zelf buigen zich naar voren om hun uithangborden tegen me aan te zwiepen. Alsof niet alleen de stugge dorpelingen, maar het dorp zelf weet wat we gedaan hebben en ons ervoor haat.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Naast de augur hebben we in Rome ook de auctor en de met hem verbonden auctoritas (de directe oorsprong van ons woord autoriteit, zijnde gezag) zijn Romeinse rechtsbegrippen, zowel in het privaat recht als in het publiek recht. In het privaat recht was de auctor een soort advocaat die optrad in naam van een cliënt die om welke reden dan ook zelf zijn belangen niet kon of wou behartigen. De auctor sprak bij zijn optreden dan steeds de formule fio auctor uit: ‘ik ben auctor (geworden)’. De auctor is dus net zoals de augur iemand die spreekt namens anderen (de landbouwgemeenschap in het geval van de augur, de ‘cliënt’ in het geval van de auctor). In het publiek recht stond auctoritas als een prerogatief van de Senaat (de ‘vaderen’), en later van de keizers, tegenover de potestas (macht) of het imperium bevel) van de volkscomités en de magistraten. Met haar ‘auctoritas’ maakte de Senaat de door het volk of de magistraten genomen beslissingen rechtsgeldig of bekrachtigde ze. Hierbij werd bij de voorlezing in de Senaat ook de formule fio auctor uitgesproken. Met haar uitspraak trad dus ook de Senaat op als een soort woordvoerder en uitvoerder van de volkswil. Daarnaast had de Senaat ook de ‘auctoritas’ om in gevallen van bedreiging door externe vijanden of interne samenzweerders bepaalde wetten op te schorten en ze naderhand weer te reactiveren. Ook hier declareerde de Senaat deze opschorting of heractivering in naam van het hoger belang van de gehele gemeenschap. Deze bijzondere ‘auctoritas’ om wetten op te schorten is ingesteld geworden omdat bleek dat bij interne en externe dreiging de democratische macht van het volk tot teveel verdeeldheid en dus politieke besluiteloosheid leidde en omdat de volkscomités niet geneigd waren beslissingen die ze vroeger genomen had en die door de Senaat tot wet waren verklaard af te schaffen, ook niet als deze wetten de veiligheid van de gemeenschap in gevaar brachten (Wet = Lex in het Latijn, d.i. dat wat gelezen of voorgelezen werd, ook hier zien we de rol van de Senaat als bekrachtiger van de wil van de volkscomités). De Senaat trad dus in haar ‘auctoritas’ op als de ‘woordvoerder’ van de reële volkswil door de beslissingen van de volkscomités plechtig voor te lezen en zo te activeren of door op basis van een vermeende volkswil (vandaar het begrip ‘algemeen belang’ zonder dat dit belang verwijst naar een empirisch aanwijsbare volkswil) wetten op te schorten.
Het Theeblaadje Juni 2013 55+ ontmoetingscentrum is een wijklocatie van zorgorganisatie Het Spectrum. Ontmoetingscentrum is in het bijzonder een centrum waar senioren elkaar ontmoeten al dan niet gekoppeld

“overlevingsuitrusting voor zombie apocalyps uitrusting buiten en overlevingswinkel”

21. Op zoek naar wakkerschudmomentenvaste geloof ga je ernaar op zoek. Het is je rotsvaste geloof dat je drijft om ken-nis te vinden. Jullie overwinnen immense obstakels, verslinden geld met jullieexperimenten naar onzichtbare deeltjes, waarmee je een halve planeet eten kuntgeven. Allemaal omdat jullie overtuiging jullie drijft om kennis te zoeken. Geenenkel rationeel denkend mens zou zich bezighouden met het zoeken naar eenquark. Rationele mensen grijpen gewoon naar de pot Nutella als ze honger heb-ben”. Waarop ze de pot opendraaide en er een dikke laag mee smeerde. Dechoco puilde uit toen ze haar boterham dicht plooide.Weet u waarom we veiligheidsgordels dragen? We dragen ze in België ver-plicht sinds 1975 als we vooraan in de wagen zitten. Ik herinner me dedag toen mijn vader thuiskwam met onze wagen, waarin net van die rie-men waren geïnstalleerd. Het waren van die zwarte met gespen die linksen rechts naast het voorportier bungelden. Van een automatisch oprol-systeem was nog geen sprake. Vandaag dragen we met z’n allen zowelvoor- als achterin een nette efficiënte veiligheidsgordel, in de auto, op debus. Hoewel dat laatste anno 2009 nog niet helemaal ingeburgerd is. Wedragen deze riemen omdat we proefondervindelijk hebben vastgestelddat de letsels bij een auto-ongeval minder erg zijn als we ingegespt zittendan als we gewoon losjes in onze stoel hangen. Let op het woord ‘proef-ondervindelijk’. Eerst het hoofd tegen de voorruit, dan de veiligheidsgor-del. Niet andersom. Eerst ongevallen door ongepaste rijsnelheid, daarnawegversmallingen en verkeersdrempels. Eerst moet het bedrijf zijn klan-ten verliezen, zijn betere medewerkers zien vertrekken, dan pas gaan wenadenken hoe we dit nu moeten oplossen. Ook voor de veiligheidsgor-del was blijkbaar een ‘wakkerschudmoment’ nodig.2Verbeteringen in onze handel en wandel komen er nadat we een pro-bleem hebben ervaren. Komt daarbij dat de doortastendheid van de ver-betering afhangt van de grootte van het leed dat werd veroorzaakt. Denkaan de ontstaansreden van Child Focus, het Dutrouxmisdrijf, de hervor-ming van de Belgische politiediensten naar aanleiding van de Bende-van-Nijvelmisdrijven, later versneld ook via Dutroux. Wakkerschud-momenten. Ze helpen onze wereld verbeteren. Maar het lijkt me perverste moeten geloven dat we misdadigers nodig hebben om een beterewereld te maken.2 Een crisis is een intieme ontmoeting met de waarheid, zo meldde een proeflezer me. Het woord ‘intiem’ vind ik hier zeer goed gevonden. Want het echte wakker worden, het trekken van de echte les, doen we vaak en het liefste heel alleen, als niemand op onze vingers zit te kijken. 11
Lichaam en vleugels worden gemaakt met de macrame vierkante knoop techniek, die wordt ook wel ‘cobra knoop’ of ‘Knoop van Solomon’s ‘; en het hoofd is een knoop van de diamant 2 strand. Het is gebaseerd op de vlinder in JD Lenzen van boek: Paracord b
Zoals men vasthoudt aan de plicht moet men ook consequent zijn in de rol die men speelt. Problemen doemen op als de rollen in strijd zijn. Een man kan zelden met zijn vrouw omgaan zoals hij met zijn zaken omgaat. Het één compenseert het andere zowel als het feit dat verandering in de ene relatie ook leidt tot veranderingen in de andere relatie. Zo is iedereen op zoek naar zijn en haar integriteit. Een imago behouden, o.k., een rol spelen o.k., maar integer blijven, dat is een andere zaak. Iedere man realiseert zich dat hij God niet is. Vroeg of laat verschijnen er scheurtjes, krijgen verleidingen de overhand, en is de schijn verloren. Zo kan de hele zaak verloren zijn en geen rol worden volgehouden. Maar zo moet het niet zijn. Voor ieder toneelstuk is er een regisseur en een script, een begin en een einde. Niet alleen kan de rol worden gespeeld ook al is men niet heilig, ook kan de business van het toneelstuk worden behouden ook al is iemands rol uitgespeeld. De regisseur kan de acteur vergeven de schijn niet op te kunnen houden, het toneelstuk kan onverschillig zijn wat betreft diegenen die het spelen. Hieruit kan worden afgeleid dat ondernemen een bestuur vereist dat zich bewust is van de noodzaak van tolerantie daar niemand vanaf het begin volledig ervaren is. Eveneens is geleerd te werken vanuit een helder beleidsplan. Er moet één of ander script, bijbel of boekenkast zijn die het lopende toneelstuk beheerst. Zoals eerder gesteld: een samenleving zonder een duidelijk begrip van formele (bevrijdende) orde (afb.)bevindt zich op de weg der zelfvernietiging. Het spelen van een rol heeft een begin en een einde. Levend voor de ziel kan men denken fysiek eeuwig te leven. Dit is egotisme wat ook de onderneming torpedeert als de ouderen niet voor de jongeren terugtreden. Het per traditie van rol verwisselen is net zo belangrijk als het handhaven ervan. Het ene impliceert in feite het andere. De stelregel luidt aldus: je bent altijd welkom om te beginnen en altijd vrij om te vertrekken. Niets zo slecht als ontoegankelijkheid en het idee dat men niet gemist zou kunnen worden. Vanuit dit gezichtspunt bezien houdt een juiste formele orde altijd rekening met de verschillende levensstadia. 
Harrald was blij toen hij het lichtje bij de poort van het klooster voor zich zag. De regen had hem door­weekt. Hij prees zich gelukkig dat hij waterdichte rugzakken had meegenomen. Zodra hij bij de poort kwam zwaaide die open. Hij verwachtte zijn moeder, maar het was Ariadne. Ze was gekleed in een strakke, zwarte jurk die haar figuur accentueerde en verder niet veel aan de verbeelding overliet. Hij vermoedde dat het een erfstuk was uit de tijd dat mensen veel waarde hechtten aan uiterlijk vertoon.
39. Data voor onderzoek • Bij de eerste keer invullen wordt akkoord gevraagd voor gebruik gegevens voor wetenschappelijk onderzoek (optioneel) • Gemiddeld geeft 92% toestemming • Dit levert veel waardevolle data op voor onderzoeksdoeleinden
Wat zal ik vanavond eens gaan doen? Brieven schrijven dus maar. Op mijn computer staat Hotmail geminimaliseerd, zodat ik kan zien of er weer reacties zijn op mijn brief op Facebook en op GertinAfrika.
Filognosie: Letterlijk: liefde voor kennis. De term is gebruikt om te contrasteren met de term filosofie aangezien niet het ontwikkelen van de kennis zelf het doel is maar de ontwikkeling van liefde voor de kennis zoals ze is. Praktisch gesproken impliceert de term de praktijk van het teweegbrengen van eenheid en harmonie van bewustzijn op wetenschappelijk, spiritueel en religieus gebied middels contemplatie, vertoog en dienst aan de orde van de tijd als de methode voor het bieden van tegenwicht tegen de moeilijkheden van onwetendheid (zie ook de instructie-site Filognosy – in ‘t Engels).
‘Dat is dan een pijnlijke vergissing.’ Ze keek langs mij heen de gang in, nieuwsgierig, keek nog eens in mijn ogen. Verbaasd keek ze naar het huis, de tuin, de straat, alsof ze daar voor de eerste keer was, maar enkele details toch leek te herkennen. Ze liep het tuinpad uit en aarzelde terwijl ze naar de blauwe hemel met de condensstrepen keek. Ze keek om, wierp nog een verwarde blik op mij, koos toen zorgeloos voor de weg naar het centrum. Ze bleef een vreemde voor me, gesloten als een oester, hoewel ze me ergens bekend voorkwam.
‘Sputnik’ staat er op de bus  naar de Russische havenstad Moermansk. Vanuit het Noorse plaatsje Kirkenes, is het slechts een uur of vijf rijden. De weg ernaar toe leidt langs een soort zwartgeblakerd maanlandschap en rijen in de modder geparkeerde sovjettanks.
Wie het slachtoffer is, wanneer dit zou hebben plaatsgevonden en hoeveel jaar cel ik daarvoor het gekregen heeft de politie nooit kunnen vertellen, maar ooit heeft iemand mij dus een stempel gegeven die totaal niet klopt. Valt niets aan te doen.
Voorzichtig, om mezelf niet te snijden aan de messen, tilde ik de ijzeren bal uit de machine. Hij was zo groot als een meloen, maar veel zwaarder, en voelde een beetje warm aan. Ik bekeek het vreemde voor­werp van alle kanten. Er stonden geen merk­tekens op en er was geen manier om het open te maken. Voor zover ik kon zien, diende het geen enkel nut. Maar ik wist ook niet alles. Een paar gemompelde commando’s volstonden om via mijn lens wat foto’s te maken en die op een techno­logie­netwerk te posten. Vervolgens tilde ik de bol op en legde hem in de cabine. Net toen ik weer naar beneden was geklom­men, lichtte in mijn gezichtsveld een groen symbool op. Iemand uit Wit-Rusland had het ding herkend. Het bleek een communicatie-eenheid te zijn, die in het ruimte­vaarttijdperk was gebruikt om materialen en gegevens uit te wisselen tussen bemande satellieten. Deze was kennelijk uit zijn baan geraakt en neer­gestort.
Kent u de vissen die ze piranha noemen? Ze leven in de man­grove ten oosten van de stad. Het water is daar opaak en groen als absint. Heel kalm, ook. Glad als een beslagen spiegel. Ze eten geen vlees, deze vissen, ze voeden zich slechts met de vruchten die overrijp van de bomen in het water vallen.
Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Even later stond hij naast haar. Hij knielde bij Sterre neer en pakte haar hand. Met grote ogen keek hij naar de bloedvlekken op haar jeans. ‘Heb je geprobeerd… Was jij voor de trein gesprongen? Lieverd, ik…’
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Niet zelden gaat het huwelijk zonder de zegen van nageslacht. Op deze manier kunnen mensen erg ongelukkig en onvervuld zijn. Het huwelijk zou niet de zelfbediening van het eigen liefdesbedrijf moeten zijn, realiseren deze mensen zich. Liefde behoeft een opbrengst is de algemene regel. De geïnvesteerde energie moet enige wederkeer opleveren. Men kan zich verschrikkelijk uitgeput voelen en alle tolerantie voor verdere bezigheid verliezen de liefde onvervuld vindend. Het huwelijk is zo bezien een proces van afspreken, bezig zijn (verloofd), trouwen en kinderen krijgen; duidelijk een materiële definitie. Deze definitie volgend zou geen nageslacht hebben het adopteren van kinderen of zelfs een medische ingreep om het tegen de wil van de natuur in te bevorderen, noodzakelijk maken. De laatste optie in het bijzonder wordt zwaar betwijfeld. Men erkent de arts niet als een vertegenwoordiger van God die de mensen hun zonden vergeeft door de gebroken schakels van de natuurlijke consequentie te repareren. Eierstokken kunnen geblokkeerd raken, zaad kan zijn vitale vermogen verloren hebben en stress kan de afstoting van de ongeborene veroorzaken. De mensen herkennen als dienaren en vertegenwoordigers van de goddelijke voorzienigheid kan zijn onder de voorwaarde van instemming met een orde die het heilige, de tradities en de natuurlijke logica omvat. Een arts die de eeuwige waarden respekteert en niet vervreemd is van tradities en de logica van de natuur, kan worden beschouwd als een vertegenwoordiger en dus worden vertrouwd als een hoge priester van de gezondheidszorg. Voor God en ziel mag alles worden getolereerd, terwijl dat belang vergetend datzelfde verwerpelijk zou zijn. Het is niet wat men doet, maar de manier waarop het wordt gedaan, wat beslissend is. De sociale kontrole van de orde van de fundamentele waarden is, zoals gezegd, de garantie voor juist functioneren en zo kan dus alleen door het overwinnen van de angsten der formele identificatie en bevrijding er de integratie zijn van wetenschap, religie, politiek en natuurlijke vereisten.
Ze werden opgeschrikt door kabaal. Gerommel, ergens op de twintigste verdieping, dicht genoeg om te weten dat ze niet alleen waren, maar waarschijnlijk ver genoeg om tijdig uit dit smerige hol te ontsnappen.
Van de fundamentele waarde van zorg dragen als een hoeksteen van het huis van de kultuur kan worden gezegd dat traditioneel in respekt met het voorouderlijke, de verwanten zorg zouden moeten dragen voor het menselijke belang zonder enige verwachting van wederkeer. Tegengesteld aan zorg is er zelfzucht die het ontbreekt aan mededogen en uitmunt in wedijver. Wedijver mag dan een aardig idee zijn om een spelletje te spelen, maar voor het belang van het mededogen kan het schadelijk zijn. Mededogen is niet een simpel sentiment van sympathiseren met de zwakken en behoeftigen. Het is een groot verschil of men neerkijkt op of echt onzelfzuchtig bereid is te leven met. Het maakt een groot verschil alleen met menselijke wezens te voelen en te leven of met de grotere natuur in zijn geheel. Wat is traditie, wie noemen we broeders en zusters, en aan wie hebben we het allemaal te danken? Een enggeestige ziet alleen vrouw en kinderen, zoals ieder zelfzuchtig dier de rest als concurrentie of voedsel ziet. Een ruimdenkende kan intelligenter zijn in het herkennen van zijn eigen belang in dat van vreemden en andere diersoorten en de belangstelling voor andere vrouwen zien als een uitdaging tot emancipatie om gelijke mensen te realiseren. Naar de traditie van de mensheid is er veel verwarring over wat onze wortels werkelijk zijn: zijn we vleeseters die wedijveren met de grootste roofdieren eventueel elkaar eveneens verslindend of zijn we natuurlijke primaten hoofdzakelijk vegetarisch geïnteresseerd levend in vrede en harmonie met de natuur als een soort knutsel-aap. In het bijzonder vanwege de groei van de bevolking wordt het antwoord op de vraag dringend. De leidraad van het mededogen volgend als de sleutel voor het begrip van juiste zorg met het idee van wedijver en zijn zelfzucht als een tegendeel van roofdierachtig belang, kan men logisch vasthouden aan de vegetarische levenswijze als een bereikbaar idee van de toekomst. Het vegetarische is zeker de traditie van de geestelijke discipline die onze huidige kultuur grondvestte en de sympathie met de neanderthaler liefde voor het jagen en verzamelen minder dominant maakte.
Eigenlijk weet ik al zeker wat het volgende antwoord zal zijn. Het antwoord zelf maakt niet eens meer verschil; het hoe zal de doorslag geven. Ik slaak een mentale zucht terwijl ik mijn open blik vol genegen­heid op zijn plek houd. Ik weet dat ik een grote, complexe prijs betaal voor mijn plannen, maar het zou zoveel… beter te dragen zijn als dit niet een van de aflossingen was.
‘Hoelang nog, Eochaid!’ vroeg Harbrand. In weerwil van zijn dreige­ment was hij tot dusver erg spaarzaam geweest met zijn schoppen, aan­ge­zien zijn sombere natuur hem had gehard tegen elk ongemak en elke valse hoop. Zijn gade Madalgarde lag nu vermoedelijk in de sponde van de vrome maar altijd geile koning Karel; onbelemmerde beschik­baar­heid van Madal­garde was vermoedelijk voor zijn vorst de belang­rijkste reden geweest om Harbrand als zijn paladijn overzee te sturen. Maar zelfs hierover kon Harbrand zich niet opwinden. Zijn laatste grote gemoeds­aan­doening was geweest in Roncevalles, toen hij in het gevolg van zijn koning de jonge markgraaf Roland had gezien: aan de Aarde geprikt door een Baskenspeer, zelfs in de dood en ondanks de roos van bloed op zijn borst verblindend mooi, de hoorn Oliphant en zijn zwaard Durandal aan zijn zijden als eveneens gesneuvelde, maar ooit levende en bezielde voor­werpen. Harbrand had met zijn koning gehuild toen, op dat verse slagveld vol lijken en kermende gewon­den die nog afgemaakt moesten worden; maar later was het net alsof de liederen van de hofdichters zich tussen hem en zijn ware herinnering hadden ge­plaatst, en had hij zich afgevraagd of hij daardoor zo mismoedig was gewor­den, of dat juist zijn mismoedig­heid deze gedachte in hem had opge­roepen.
Men had een wezen zoals zij in het plan en dat moest in stappen gaan, de verkregen intelligentie moest als plan naar een ontwikkeling van het ego beheersing gaan. Echter het ging de omgekeerde kant uit, de intelligentie versterkte het ego en daarmee zijn wij gedoemd straks te verdwijnen en dan zal er een andere mutatie komen die wel kan existeren.
Ariadne liep naar de computer in de hoek van het laboratorium en hield haar hand op een van de apparaten. ‘Straling acceptabel. Biodreiging van niveau vier. De buitenlucht bevat schadelijke virus­sen.’ Ze keek hem aan. ‘Jij lijkt er geen last van te hebben. Waarom niet?’
Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee?
Om aan politiek te doen moet je afstand (kunnen) nemen van de politiek en van jouw politiek. De politiek en jouw politiek in perspectief plaatsen. Ook de betekenis kennen van de politiek in je levensloop. Je moet weten welke effecten politiek heeft op je leven en welke effecten je leven heeft op de of jouw politiek.
Werktuigen zijn verlengstukken van de ledematen: de steen is een verlengstuk van vuist en tand, de stok van de arm, de buidel en de mand van de hand of de mond. Werktuigen werden eerst occasioneel gebruikt: na het gebruik gooide men het weg zoals ook chimpansees doen. Pas in een tweede fase ging men het werktuig bewaren. Het werktuig kreeg een bijzondere vorm als men het buiten het lichaam bracht, zoals bij het gooien met een steen of een speer of bij het schieten met een boog. Het gebruik en vervaardigen van werktuigen werd geleerd: men onderrichte anderen (jongeren) in het gebruik en maken van werktuigen. De traditie zorgde dus voor een bijzondere standaardisatie van de werktuigen, een standaardisatie die quasi-universeel was. Naast eigenlijke werktuigen begon men ook instrumenten te maken: werktuigen om werktuigen te maken. Behalve harde materialen (steen) werden ook zachtere materialen zoals hout, been en huiden bewerkt. Losse objecten werden aan elkaar gevoegd door spelden en naalden: ze werden gebonden, gevlochten geweven. Zo hielden bont en pels het lichaam warm in koude nachten en in de winter: met pelsjakken en leren voetbeschermers konden de mensen opereren op allerlei terreinen en onder alle weersomstandigheden. Door twijgen te vlechten of stukken huid bijeen te naaien maakte men ook buidels voor water en manden voor voedsel. Bij het vlechten (en later het weven) doken nieuwe niet-natuurlijke vormen op zoals bijvoorbeeld het vierkant en de rechthoek. Verder werden windschermen gevlochten uit boomtakken en twijgen: zo ontwierp men schuilplaatsen waaruit later hutten en huizen zijn ontstaan. Omdat men bepaalde dingen op de tocht mee moest nemen begon men daar waar dat mogelijk was (in het haar, om het middel, rond de polsen en de enkels) voorwerpen te hangen waarmee men dingen kon transporteren. Later werden die voorwerpen blijvend gedragen als sieraden en onderscheidingstekens.
Als Tobias de slaap niet vatten kan, zal hij weer een ongemakkelijke nacht doorbrengen, zoekend naar een comfortabele houding in zijn hangmat. Vruchteloos trachtend om het concert van gesnurk, gefluit en gerochel uit te bannen.
‘We kunnen het proberen,’ zei Heinrich, maar zijn gelaatsuitdrukking zei anders. Hij trok zich omhoog het gat in. Even later zag Sterre zijn arm naar beneden strekken. Ze nam zijn hand vast en hij trok haar omhoog.
Bibberend, beducht voor de stekels, pakte ze de steel aan. Over de witte huid van haar hand lag een netwerk van fijne rimpeltjes, waar­onder blauwe aders opbol­den. Haar trouwring zat ruim om haar ring­vinger, maar ik wist dat ze hem niet meer over haar knokkel heen kon krijgen.
In 2011 komt de richtingaanwijzer van de te ontwikkelen energieën op het Galactisch centrum te staan. Astronomisch gecorrigeerd is dit 26 graden 55 Boogschutter. De energetische opening van deze samenstand is van 1 april tot 12 april 2011. Deze samenstand maakt dat wij grote sprongen kunnen maken in onze collectieve en persoonlijke ontwikkeling.
De bootsman heet Barnabas Wade. Hij snuift en kwaakt. Hij heeft kopergroene schubben in zijn hals. Zijn oren zijn verdwenen. Hij heeft kieuwen als rafelige openingen in zijn hals. Er hangen vlezige snorharen langs zijn mond omlaag. Heel zijn onmen­selijke gelaatsuitdrukking ademt afkeer. Zijn ont­blote bovenlijf is overdekt met tatoeages.
Let op: gebruik de hulpmiddelen alstublieft zorgvuldig. Houd het deel van het gereedschap weg van uw lichaam en handen, vooral als u de tang uitsteekt. U kunt het mes beter sluiten als u andere gereedschappen gebruikt, omdat het mes zo scherp is.
Die zweverige liedjes ken ik wel: het gewone geluk is oppervlakkig of ‘schijn’, want het is van korte duur en het echte, esoterische geluk is een permanente staat van zijn. Verlichte mensen zouden dit zogezegd bereikt hebben. Dat zijn echter allemaal manieren om een heel eenvoudig gegeven een misplaatst vleugje van mysterie en aanbidding te geven. Zo’n absolute staat bestaat uiteraard niet, want ik ben van mening dat we de ogen niet mogen sluiten voor de realiteit: als we A bereikt hebben dan zijn we even voldaan tot de drang om B te bereiken zich laat gelden enz… Deze kennis zou ons moeten behoeden voor het naïeve idee dat geluk neerkomt op het bereiken van één welbepaald doel in de toekomst, een idee dat enkel op desillusies kan uitmonden. Dat wil helemaal niet zeggen dat we zo geen doelen mogen stellen, neen, we moeten ze gewoon zien voor wat ze zijn.
Van deze indelingen van de sex wordt duidelijk dat de geperverteerden en ontuchtigen de meeste moeilijkheden zullen ondervinden in de transcendentie en emancipatie. Ze behoren niet echt tot een bepaald nivo daar ze eenvoudigweg verslaafd zijn aan de sex. De beste kans voor diegenen die erin slagen hun dwangmatigheden op te geven op het heroïsche nivo is sociaal te blijven, terwijl op het dierlijke nivo vasthouden aan een partner die gelijke tred kan houden met de moeilijkheden van de transformatie de beste kansen op bevrijding zal bieden. Hierin mislukkend lopen de geperverteerden allerlei ziekten en ongeluk op daar de natuur(God) ook een oplossing kan vinden voor het beëindigen van de dwang. 
Ostende is een toeristische badplaats met ongeveer 6000 inwoners in de provincie Buenos Aires aan de Argentijnse kust. In het noorden wordt Ostende begrensd door de badplaats Mar de Ostende, in het zuid-oosten door Valeria en de Argentijnse zee en in het westen door Gral Madariaga. Het landschap wordt gekenmerkt door hoge duinen en brede stranden omzoomd met schaduwrijke tamarisken. De bewoners zijn grotendeels werkzaam in de toeristische sector en de bouw.

“overlevingsmes uitrusting emp overlevingsuitrusting”

12. Welke evidence Pubmed Complicerende factoren bij aantonen effectiviteit • verschillende systemen • verschillende eindpunten • gelijktijdige -implementatie RRT/MET -aanpassing protocollen -scholing en non-technical skills Pubmed studies: validering +++ outcome –
In de jaren 1970 en 1980, en nu nog, huiverden linkse kringen in Europa bij de mogelijke invoering van de Sterke Staat. Het is niet meteen duidelijk of we dit als een zuivere vorm naast autoriteit en dictatuur moeten plaatsen. De Sterke Staat stoelde veleer op een gemeenschappelijke wil van de democratisch verkozen meerderheidspartijen om de interne verdeeldheid binnen de samenleving aan te pakken niet door het instellen van een dictatuur (want die berustte op een akkoord van allen om de macht aan een éénstemmige dictator over te dragen), maar door het intern verzet met repressie, maar niet meer dan nodig, de kop in te drukken. De Sterke Staat is in zekere zin een perversie van de democratie, want de regeringspartijen beschikken over een democratische legitimering. De volmachten voor de uitvoerende macht, de regering, worden door het parlement goedgekeurd.
Leugenaars, allemaal, stuk voor stuk. Van mensen weten alleen de verdoemden, de vervloekten, de verraders en lafaards hun weg naar het RodeWolken Huis te vinden. En ze zijn ook nog eens morsdood. Ik vraag mij af wat de misdaad van deze krijgers was, al die eeuwen geleden. Lieten zij hun heer op het slagveld in de steek, verraadden zij hun strijdmakkers aan de buitenlandse duivels, sloegen ze eerloos op de vlucht?
Bitcoinonair.com|Buy Bitcoin, Bitcoin Guides &; Reviews for Bitcoin NewbiesBitcoinonair.com levert video- en teksthandleiding over hoe u Bitcoins kunt kopen met Paypal, Creditcard, betaalpas en meer. Wij leveren u ook uw eerste Bitcoin
‘Zijn de gevoelssensoren nog intact? Ze konden de druk van hun grijpers aanpassen hetgeen ze vast­pakten. Heel vaak gebruikt als oogstmachine voor kwets­bare gewassen.’ Haar hakken klikken over de betonnen vloer terwijl ze keurend om de IOX 380 heenloopt. ‘Fantas­tisch dat u hem behouden heeft!’ Ze foto­grafeert de robot en loopt verder langs de rekken. ‘Oh! En die! Dat is een Nemonido! Een echte?’ Haar mond staat open van verbazing.
Het getal van de Gregoriaanse kalender geeft nu aan 2011. De Bron wordt vervuld tot in de materie. De 11, is een meester getal en geeft tevens de onomkeerbaarheid hiervan aan. Ook het getal 4 komt in dit jaar terug. Het vierkant, de stempel van de Schepper. Het Nieuwe Tijdperk.
Misschien realiseert deze (r)evolutie de eeuwenoude natte droom van de mensheid om eindelijk het Aards Paradijs te heroveren. Niet alleen een “betere” wereld, nee, een perfecte wereld waar we allemaal onschuldig zijn en volledig vrij van “(erf)zonde”, waar alle vormen van lijden zijn opgeheven en waar we effectief allemaal ook eeuwig jong en waarlijk onsterfelijk zijn.
nummer 1 I JAARGANG 1 Wie zijn wij? ACTIES Evenementen Friends time schoon madammen avonden Bachelorette day Are you ready to get married Hoge hakken avond Thema weekends Wie zijn wij Het Corbie team,
Zie, het druppelt nog maar een beetje. Schichtige krielkippen beginnen in en uit de gapende deur­openingen te scharrelen. De eerste mensen schuifelen ook tevoorschijn uit hun krochten en schuilplaatsen. Een uitgestoken hand en een schattend oog. Blijft het nu droog? In de verte, achter de gespleten top van de karst die vanuit de juiste positie inderdaad iets wegheeft van een opgestoken krabbenklauw, rolt de donder zachtjes en geduldig. De druppels beginnen alweer te vallen.
Hij keek de winkel rond. Alles zag er uit zoals het er uit hoorde te zien, behalve dat de krijtdoos open op de grond lag en het bord met de aanbiedingen niet in de etalage stond. De zware houten voordeur viel langzaam achter hem dicht. Op zijn hoede liep Berend naar de keuken, maar ook daar was alles normaal.
Het belangrijkste was dat niet was voorzien dat de genen van de homo sapiens nog steeds de dierlijke eigenschappen in zich meedragen en dat het bij de muteringen gewoon is doorgegeven van geslacht naar geslacht en mutatie naar mutatie.
De toren van het oude Meru-klooster was een welkome aanblik. Hij miste de gewapende uitkijk die er normaal stond, maar de ijzige kou van de afgelopen weken was misschien wel een betere bewaker dan een oude man of vrouw met een automatisch geweer.
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard
‘Jij daar, struise kerel,’ riep hij. ‘Jij lijkt me geschikt voor zo’n helden­karwei, wat denk je?’ en hij beende met fiere passen op Ezel af, die achteruitschoof en zich achter mij en de andere eekhoorns probeerde te ver­stoppen. Een hilarische zaak die me enkel met tragiek vervulde, zijn omvang in acht genomen.
Harrald nam zijn eerste rugzak en wandelde langs de stellages. De labels op de planken waren verdroogd en hier en daar verkruimeld. Gestaag vulde hij elk van zijn drie rugzakken tot hij die maar net kon dragen. Hij wist vrij zeker dat hij regelmatig zou moeten uitrusten, maar dat maakte niet uit, hij kon altijd nog een keer terugkomen om voorraden bij te vullen.
Dit was haar kans om te ontsnappen. Ze kon gebruik maken van zijn ontsteltenis om weg te sluipen, maar iets dwong haar te blijven kijken, ook al kon ze het zich niet veroorloven om weer gepakt te worden. Zohra was zo in de ban van dat ene beeld, dat ze maar bleef staren. Het verbaasde haar tegelijkertijd dat ze het lijk niet eerder had opgemerkt. Het lag naast de sporen. Even­goed zou ze erover gestruikeld zijn daarnet. Ze vroeg zich af hoe het daar terecht was gekomen. In haar hoofd ontvouwden zich de meest macabere scenario’s.
Als je leeft op de lagere octaaf van het bestaan dan wordt de energie waar de zwarte maan staat ontoegankelijk. In dit geval dus Ram. Deze mensen, instituten enz. komen dan in het overlevingsmechanisme van Weegschaal (Priapus).
‘Verder, kom op, ik daag je uit!’ Hand in hand hinkelden we van steen tot steen. In mijn hoofd flitsten bij elke sprong beelden van ons dorp in de meest uiteenlopende perioden. Een modderdoorlopen dorpsstraat zonder asfalt of verlichting. In het Duits vloekende soldaten. Adembenemend. Levensecht!
Soit. De uitgangspunten van Schnitzler verklaren waarom hij omzeggens uitsluitend aandacht besteedt aan de impact van ICT op individuen: 1) de gevolgen van onze veronderstelde transparantiedrang: onder invloed van ICT en hun transparantie doen internetgebruikers nog nauwelijks doorleefde ervaringen op en ze leiden een leven waarbij alles door alles vervangbaar is, m.a.w. waarin alle dingen hen eigenlijk onverschillig laten, met als gevolg saaiheid en verveling; en 2) de gevaren voor onze privacy en het verdampen van de scheidingslijn tussen privé en publiek.
Zo is diep in het onbewuste door de genen veroorzaakte herinnering aan een leven voor de mutatie en is er altijd een onbewuste herinnering van een paradijs waar geen strijd om de soort instandhouding geleverd behoede te worden.
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
Voor mijn tweede vrije culturele activiteit heb ik een film op het IFFR (international filmfestival rotterdam) bezocht. Ik ga graag naar films op dit evenement omdat er voornamelijk alternatieve films worden weergegeven. Dus geen thriller uit hollywood, maar bijvoorbeeld een zuid-koreaanse thriller, of een Noord-Afrikaanse documentaire. Dit zijn films die je zonder dit festival niet zou tegenkomen, en je misschien wel hierdoor zo enorm verassen (kan zowel positief als negatief). 
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Zoals iedere man weet die een vrouw heeft: men moet zich schikken. Niet alleen is zij een levende persoon, ook de wereld is een levend ding, niet een blokkendoos waar je onbezonnen mee mag knoeien. Daarom moet men met de stroom mee gaan. In de neerwaartse stroom kan men in vrede alles alleen maar zien stil staan als men eveneens naar beneden gaat. Er tegenin zwemmen zal de botsing met de dubbele snelheid geven. Het vaartuig om de stroom mee af te zakken is het schip van de regels. Deze regels behoeven geen prediking evenals de die boot geen riemen nodig heeft. Alleen het roer of de peddel der timing is nodig om niet vast te lopen op zandbanken of in draaikolken. 
Een kwartiertje later stond ze nog wat wiebelig midden in de studeer­kamer. Het geluid was verklaard – de stofkap van Peters type­machine lag op onverklaarbare wijze op de grond naast de stoel. Ze had altijd moeten gniffelen om zijn eigenwijsheid wat dat betreft. Alle schrijvers die ze kende maakten gebruik van een laptop of desktop. En ze kende er aardig wat, want ze ging vaak mee naar feestjes en inmiddels had Peter behoorlijk wat vrienden gemaakt in het schrijvers­wereldje. De software die ze gebruik­ten varieerde nogal, van speciaal voor auteurs ont­wikkelde program­ma’s tot gewoon Word of zelfs Notepad. Maar Peter had niets willen weten van computers. Hij schreef zijn verhalen nog gewoon op een typemachine.
Uiteindelijk was het hulkje van Cynethryth op de kust van Dyfed, Gwent of daar ergens in de buurt gelopen. Zo’n mooie en statige vrouw was een goede buit voor koning Offa in het binnenland. Diens mannen die overal zwierven pakten haar dus op en brachten haar naar de Hal van de bretwalda. ‘Ik ben de nicht van koning Karel,’ had ze meteen bij aankomst gezegd. ‘Raak mij niet aan zonder degelijke trouw­belofte.’

“overlevingsmiddelen voor kampeeruitrusting kamperen overlevingsuitrusting militair”

De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen.
Eerder onderzochten wij dat muziek maken goed is voor je brein. Vervolgens vroegen wij ons af hoe verslavend het maken van muziek eigenlijk is. Het logische vervolg is om te onderzoeken hoe erg verslaafd jijzelf eigenlijk bent. Ben je een gematigde muzikant, een excellerende artiest, een ware muziek maniak of een music addict to the max?
Mijn bevinding is dat men het bij de Nederlanders anders beleeft. Een georganiseerde avond moet een gezellige avond zijn en daar wil men kunnen luisteren en genieten van de avond en de muziek, het dansen is een bijzaak.
Via je verlangen kun je weer bij je vuur komen. Waar wordt je warm van? Waar wordt je enthousiast van? Waarvoor ben je hier op deze aarde? Je voelt het als je contact met je vuur hebt. Het wegstoppen van je verlangen is het wegstoppen van je levensenergie. Het ‘gat’ van het verlangen is niet op te vullen door een persoon of een voorwerp. Het enige wat echt vervullend is, is het met je eigen energie, je eigen vuur, te vullen. Dat betekent contact te maken met dat onbekende in jezelf.
Zoals eerder gesteld kan lust liefde worden door te werken volgens een schema. Dit is de essentiële alchemie om goud te maken van de stilte die alle zwakheden der mensen overdekt. Daar echter ook dieven in stilte te werk gaan is het dus niet de prioriteit van de stilte die wordt voorgestaan. Het behoeft bewuste bespreking om een dominerende heilige geest te hebben. Een psycholoog mag in stilte observeren, analyseren, rapporteren en adviseren, maar de politiek van het sociaal bestuur zal de uitdaging aan moeten gaan om de geestelijke motieven der wijsheid te paren aan de materiële motieven van de gewone man. De klasse der bestuurders, de politici en andere ambtenaren van de regering moeten compromissen sluiten en het eens zijn over tijdelijke regelingen van orde die voor allen bevredigend zouden zijn. Belangrijk is telkens weer te beseffen dat geen materiële overeenkomst voor eeuwig gefixeerd kan zijn. Er is altijd een uitbreiding, een uitzondering of een nieuw evolutionair principe dat het perspectief zal veranderen vragend om wijzigingen of algemene hervorming. Als bij voorbeeld vuurwapens gemeengoed zijn zou dat niet langer zo kunnen zijn als er wapens om het zenuwstelsel te depolariseren komen die in staat zijn om mensen minder destructief buiten werking te stellen. Er zouden nieuwe wetten voor nodig zijn om de mensheid voor een komplete chaos te behoeden in de verschuivende machtsevenwichten. Als b.v. biomechanische inductie zou resulteren in een nieuw evolutionair vermogen tot beheersing van de materie zou op die manier fossiele brandstof belachelijk worden, en zouden alle economische evenwichten verschuiven zodat de hele mensheid een ander soort van internationale politiek van bestuur nodig zou hebben om te overleven. Alle planning om de menselijke behoeften aan veiligheid, transport, huisvesting, voedsel, werk en entertainment te regelen is afhankelijk van het stadium van evolutie waarin de samenleving en de mensheid zich bevindt. Altijd lijden we onder de psychologische wet der consonantie die onze positie of gehechtheid om de beste te zijn dikteert. En altijd zal de evolutie een soort van pijn zijn lijdend onder de weerstand tegen verandering of decompensatie na onthechting. Met de ziekten van geblokkeerde vooruitgang en onbezonnen onthechting moet rekening worden gehouden met behulp van liberalisatie tegen verdringing en alternering tegen decompensatie. Men mag alleen maar liberaal zijn als het niet een verdringing of beschadigen van anderen inhoudt en men kan alleen maar iets los laten als je vast kan houden aan een acceptabel alternatief. Zonder onderscheid de onthechting en het liberale benadrukken zal resulteren in waanzin en ziekte en moet worden gekenmerkt als misleiding en oplichting of leugens, misleiding, egoïsme en bezitsdrang in een politieke en therapeutische vermomming.
Deze technieken kregen een complement in de sociale technologie waarvan we veel aspecten reeds besproken hebben. Het zoeken van voedsel, het klaarmaken en uitdelen ervan waren stuk voor stuk sociale handelingen. De maaltijden namen de vorm aan van een regelrechte ceremonie die aangaf dat je niet zomaar als het eerste het beste dier altijd at als je honger had en daarbij anderen zo veel mogelijk uit de buurt hield. Eten is in die zin al 100% opvoeding. De magie vulde de techniek aan: met magie misleidde men de natuur, men poogde dit althans. Het totemisme (een antropologisch gezien bezwaarde term die nog weinig wordt gebruikt omdat ze te veel verschijnselen ineens moet bevatten) was een poging de vruchtbaarheid van planten of dieren te verhogen door hen als totem aan een stam of familie toe te wijzen en ze na te bootsen in symboliek, dansen en afbeeldingen. Tussen verschillende totemgroepen werd voedsel uitgewisseld, wat het begin van ruil en handel kan zijn geweest. Een ganse serie regels en voorschriften werd ingesteld met betrekking tot de omgang met personen en voorwerpen en van die voorschriften mocht niet worden afgeweken om het voortbestaan van de groep niet in het gedrang te brengen. Macht (‘mana’) werd toegeschreven aan bepaalde personen, dieren of voorwerpen: die zijn dan taboe of heilig en moeten volgens strikte regels behandeld worden. Meer en meer handelingen werden ingepast in een sociaal ritueel: ceremonieën waren er vooral bij geboortes, initiatie van jongeren en begrafenissen. De initiatie, die een complement was op het aanleren van productieve technieken, werd muzikaal begeleid door hymnen die het expliciete wereldbeeld en de mythes van de stam of familie bezongen. Bij de initiatie kreeg men ook zijn of haar naam. Deze legde de verwantschap vast en de relatie van de geïnitieerde tot de wereld. Ook geboorten en begrafenissen werden met muziek opgeluisterd.
Maar als er iets in het water valt, is het gedaan met de kalmte. Ogenblikkelijk wordt het water een woelende, kolkende maalstroom van tanden en honger. Even later is de rust weer teruggekeerd. Geen rimpel herinnert nog aan de chaos van zojuist.
Zij geeft de mannelijkheid de ruimte, net zoals Moeder Aarde toegeeflijk is wat betreft het kulturele experiment. Niettemin, zoals de natuur zich wild uitleeft in storm en aardbeving, zal zij ook haar vrijheid opeisen. Men kan met de waan leven van een perfekt aardige vrouw die zich altijd zou neerleggen bij de wensen van de man. Maar dat is juist de sexuele houding. Ze is even zo goed een volwassen ziel als hij, met dezelfde neiging te domineren, manipuleren, liegen, en afwijzen als hij. Natuurlijk kan men een kontrakt hebben om de taken te verdelen en de grenzen vast te leggen van kontrole over de ander, maar dergelijke overeenkomsten houden niet in dat ze haar vrijheid niet zal claimen om het kontrakt te wijzigen of eenvoudig te verscheuren. De garantie, de zekerheid wordt niet gevonden in deze of gene relatie. De zekerheid waar iedereen naar op zoek is is die van de dienstbaarheid. Een persoon die zijn favoriete wijze van het dienen van de orde van de samenleving heeft gevonden heeft zekerheid bereikt, of hij nu wordt gehinderd door een relatie of niet. Tot het idee van vrijheid behoort zeker de notie van boete. De wereld, noch de dame zal altijd je dienstbaarheid verwelkomen. Je moet in staat zijn een lange tijd vol te houden zonder bevestiging of bekrachtiging. Dit is moeilijk en het onvermogen dit te volbrengen is gedefinieerd als sociopathie. lastigvallen (stalken) en demonisch. Als zij, of het merendeel van de samenleving onverschillig zijn, kan teleurstelling tot woede leiden. Zonder de bereidheid en het vermogen tot het doen van boete, welk niets anders is dan het voortzetten van het leven zonder verdere waardering met het betreuren van je mislukkingen, kan je hele leven vernietigd worden. Een lastpak worden, een stalker, of een psychopaat, zal zeker de kans van terugkeren te niet doen. Van belang voor het vermogen te boeten is te begrijpen waarom dingen fout gaan. Je kan worden gehinderd door je eigen karakter, door de zeden en gebruiken der samenleving en de direkte omgeving, en men kan worden gehinderd door de vrije natuur (afb.) Je kan vele theorieën van toeschrijving (attributie) hebben hebben waarom de continentie van dienst te loor ging en spijt noodzakelijk zou zijn. Maar de les is altijd die der volwassenheid: een zuivere ziel is niet echt afhankelijk van wie, behalve het ware zelf, dan ook. Alle tegenslag ziend als een uitdaging tot zelfverwerkelijking, voegen de dingen zich eerdaags samen. Vele talenten kunnen zich ontwikkelen en vele wegen kunnen worden uitgeprobeerd. Het is de aard van de wereld bij afwisseling zijn alternatieven te presenteren en nieuwe constellaties te vormen van de werkelijkheid aller tijden. Aldus afspraken makend houdt van het begin af aan in dat in achting voor haar vrijheid de eigen zelfverwerkelijking in gedachten moet worden gehouden 
Er zijn zoveel regels in de wereld als er mensen zijn. Iedere genetische code is in feite een boek met regels dat op subtiele wijze voor alle levende wezens tegelijkertijd de verschillen en de eenheid regelt op het zelfde moment van bestaan. De zaken gaan goed, dingen lopen fout, maar altijd gaat men voor de regels die bij gratie van de evolutie altijd “de andere regels” zijn. Telkens weer worden de genetische codes veranderd onder de druk van de aanpassingen. Altijd worden de regels opgewaardeerd voor een betere regeling zodat in feite de regels van aanzien veranderen en verschillend lijken. Ondanks het feit altijd verschillende regels te hebben, ervan houdend zich aan te passen aan de verandering, zijn er thema’s die terugkeren. Deze thema’s betreffen de aard van de tijd, ruimte en materie; God, man en vrouw; politiek, religie en wetenschap; vaders, zoons en de heiligheid van de geest; verscheidenheid, eenheid en overbruggende culturen. De zaken schijnen in drieën te gaan een ziel hebbende die zich bewust is van de drie-poligheid van het superego, het ego en de dominantie van de lagere aandrift. Terwijl de wereld daartoe schijnt te bestaan uit vier culturele basis-opties die geneigd zijn in oppositie en conflict te verkeren, handhaaft het heroptreden van de andere regels het volledige van de werkelijkheid: Noord Amerika, Europa en Australië schijnen te functioneren op de wetenschappelijke benadering, het Midden Oosten en India op de religieuze benaderingen van de werkelijkheid van de Heer, het japanse/aziatische werelddeel functioneert naar de maatstaven van een suprème politiek en Afrika en Zuid Amerika lijken gedreven te zijn door het ritme van het natuurlijke leven. Niet in staat vierkant uit te leven naar de volledigheid van de werkelijkheid omdat men trots is op de eigen en achteloos over de andere cultuur, functioneert de wereld nog steeds op de driehoekige piramide van deze vier fundamenten van het mens-zijn (afb.). We zien altijd de werkelijkheid in drieën levend naar vier alternatieven. Vandaar dat het pleidooi van ‘de andere regels’ luidt zich bewust te worden van zichzelf: van de ziel van de eigen gewetensvolle bijdrage aan het volkomen geheel van onze wereldcultuur daarbij politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke waarden uitbalancerend. We kunnen niet leven zonder de vonk van bewustzijn die we als individu zelf zijn temidden van deze piramide van de wereldcultuur. Een ieder heeft zijn eigen unieke aard en bijdrage in deze volle culturele complexiteit. De Andere Regels, die het belang benadrukken van de ziel en de orde van de tijd, zijn opgedragen aan de burgerbevolking van de gehele wereld die uitziet naar enerzijds eenheid en vrede en anderzijds respect verlangt voor de verschillen van cultuur. Met een wereld die leeft in vrede en harmonie moeten de regels van de andere persoon, de andere cultuur en een andere tijd worden gerespecteerd. Dit boek is een poging een concept van een wereldorde te schetsen die kan veranderen en toch hetzelfde kan blijven. Velen kunnen hun eigen religie, wetenschappelijke theorie of natuurlijke aandrift erin herkennen. Voor de schrijver is het een genoegen geweest de aanhoudende geestelijke ziel te dienen bezorgd over zijn aanpassing aan tijd en plaats in het licht van euro-amerikaanse wetenschappelijke idealen, indiaas/orientaalse Heerlijkheid, aziatische politiek, en de latijns/afrikaanse extasen van het natuurlijke ritme.*
Berend schudde zijn hoofd. Hij keek naar de deur waar Willem door was verdwenen, maar achter bleef het stil. Had zijn broer niets gehoord? Berend klemde zijn kaken op elkaar, pakte het mes op en ging vast­beraden voor de werktafel staan. Onzin, dacht hij, gewoon negeren.
En dat was ook zo. De gigant begon te brokkelen; beeldfragmenten maakten zich van hem los, kletter­den op elkaar en buitelden naar de grond. Zwijgend zakte de gestalte door een been, viel om en was een paar tellen later verworden tot een slordige hoop puin, wachtend op de steenkloppers.
De mosruimte! Sommige schuilkelders hadden een kleine ruimte waarin mos groeide. Het mos was waar­schijnlijk allang dood, maar er zou wel aarde zijn. Koele, bruine aarde. Leaf liep wankelend de gang in en vond wat ze zocht. Een deur met daarop een groen plantje. Ze trok hem open en direct kwam de muffe lucht van vochtige aarde haar tegemoet. Ze ademde diep in en de duizelingen verminderden. Met haar zaklamp bescheen ze de muren en tot haar verbazing was er nog wat mos aanwezig. Grijzig, armetierig mos, maar absoluut levend. Leaf liet haar handen over de plantjes gaan. Kon dit genoeg zijn? Ze bestudeerde de soort en herkende het kleine ronde blad van grijs kweekmos. Helaas, het was een van de mossoorten die ook op Mars gekweekt kon worden. De aanwezigheid ervan zou geen reden zijn om de aarde te redden.
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
Het was mensen, robots en drones die bood­schappen deden of spullen verkochten. Op een straat­hoek stond een oude oppasrobot, ge­huld in een vies, gescheurd zeil dat ooit geel was geweest. Ze zong kin­der­liedjes, er lagen muntjes in de doos voor haar. Ze was van een model twintig jaar ouder dan ik. Mijn angstparameter piekte even: niet eer­der had ik me voorgesteld dat ik zo zou kunnen eindigen. Mijn afgunst­­para­meter meldde zich ook: dat vieze zeil zou mijn lagers kunnen bescher­men. Was ik niet waarde­voller dan die gammele, oude boutenbak?
Een mooie reden om dan terug te zijn in Nederland is het voorgenomen afstuderen van onze dochter Johanneke, die nu nog hard bezig is om een paar artikelen te schrijven in het kader van haar laatste co-schap, dat ze in Australië doet (ook al in Brisbane) Na haar afstuderen is ze basisarts. Ik ben heel benieuwd wat ze erna gaat doen. Zijzelf ook.
Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, lezen) en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
17 3X OP RIJ! September 2013 Juni 2014 Januari 2015 * 500 G PER STUK Witte druiven ** WEEKEND Mango ** WEEKEND G 10 STUKS Mini smaaktrostomaatjes ** WEEKEND Volkoren puntjes ** WEEKEND STUKS 4 STUKS Magere varkenslapjes ** 500 g 2X 150 ML WEEKEND Beefburgers ** 500 g PER 100 G WEEKEND *Bron: uitzending VARA Kassa, 28 september 2013, 3 juni 2014 en 17 januari ** Geldig van 20 t/m 22 maart INONS ASSORTIMENT IJsdessert Duitse biefstuk Superfruitmix 150 G Sojadrink L Hollandse thee 25 ZAKJES Chocolade Air power mini s l Potgrond Violen *** 24 STUKS *** Vanaf woensdag 18 maart Zet-endrukfoutenzijnvoorbehouden. HOGE KWALITEIT – LAGE PRIJS
‘U hebt niet het recht.’ Ik was weer van tutoyeren afgestapt om aan te geven dat ik afstand van haar wilde hebben. Ik wilde haar niet kennen. Ze was niets voor me. Ik wilde haar uit mijn leven. ‘Ik ben eigendom van meneer…’
49. Tweevoudig procesmodel (Stroebe, Schut) Gericht op aanpassing / herstel Naar school gaan/werken Contact met vrienden Meedoen aan activiteiten Sociale netwerken Toekomstgerichtheid Vertrouwen in de therapie Vermijden van confrontatie met de ziekte Gericht op verlies Weinig vertrouwen op goede afloop Toelaten van angst voor de dood Geen aandacht meer school/werk Informatie zoeken over ziekteverloop bij recidief Wanhoop
In een oogopslag begreep Zohra wat er aan de hand was. De serie­moordenaar was uit op het bloed van zijn slachtoffers. Als hij geen tijd had om het ter plaatse uit hun lichaam te halen, nam hij ze mee en deed hij het hier. Allerlei gedachten schoten door haar hoofd. Haar mond ging open, maar spreken lukte niet. Ze kon het antwoord op Lievens vraag alleen maar denken: veel mensen; heel veel. Ze moest weten waarom.
15. Een korte voorstellingLaat ik mezelf eerst even voorstellen. Ik ben Jens Pas. Wat ik doe? Hmm,ik krijg dat niet altijd goed uitgelegd, maar laat ik het houden op het feitdat ik me, samen met mijn enige collega Linda, bezig hou met de vraagwat mensen motiveert, hen betrokken maakt, hoe het komt dat sommi-gen echt leven voor hun werk, waarom een goeie samenwerking plotsverzuurt of waarom er in ondernemingen een soort interne verlammingoptreedt. Ik geef seminaries, workshops over motivatie en help bedrijvendie zoeken naar een nieuwe dynamiek in hun werking of die een verlam-de situatie willen oplossen.Ik vertel over hoe ik denk dat mensen zich enthousiast of niet enthou-siast gaan gedragen afhankelijk van de wijze waarop ze behandeld wor-den. Gaat het dan over leiderschap of humanresourcesmanagement?Mijn antwoord op deze vraag is meestal neen, hoewel dit voor sommi-gen eerder als ‘ja’ zal klinken. Veel hangt af van wat je met die begrippen‘leiderschap’ en ‘humanresourcesmanagement’ bedoelt. Ik hou niet vandie woorden. Leiderschap is een samentrekking van leiding geven enmeesterschap. Alsof leiding geven een soort verheven discipline is, eenkunstvorm bijna. Voor mij is leiding geven er gewoon voor zorgen dat,als je drie mensen iets samen laat doen, ze elkaar niet in de weg lopen,maar samen het resultaat realiseren dat moet worden gerealiseerd. Deleider is diegene die het algemene doel in de gaten houdt, terwijl debetrokkenen zich vooral op hun taak concentreren. Er wordt naar mijngevoel te verheven gepraat over leiding geven en het woord ‘leiderschap’past bij deze hype. Het uitvoeren van de taken krijgt op den duur min-der aandacht dan het organiseren ervan. Leiding geven is volgens mij eenzeer discreet taakje dat ten dienste moet staan van de taken.Ik hou ook niet van het woord ‘humanresourcesmanagement’ (HRM). Ikkom daar later nog op terug, maar wil alvast aangeven dat ik in HRM teveel ‘resource’ hoor. Human resource betekent menselijk werktuig. Nu isde mens zeker en vast een handelend dier dat een taak uitvoert, bijvoor-beeld “hij schaaft een plank”, maar het lijkt mij een kapitale fout om demens die werkt, te gaan aansturen (= managen) vanuit het uitgangspuntdat zijn werktuiglijke eigenschap centraal moet staan. Een mens schaaftde plank, maar niet als een schaafmachine. Hij schaaft die plank alsmens, zijnde een zoogdier dat een bewustzijn heeft. En dat bewustzijnbepaalt wat en hoe hij schaaft. Een werktuig (= resource) zoals we datkennen van bij de machineparken in onze fabriek, heeft geen bewust-zijn, geen wil, geen motivatie. Het begint gewoon te draaien als de knopomdraait. Het is nodig om de mens als mens te benaderen. En hoewel 5
Zo’n hippe oproepen zijn in mijn ogen hoe dan ook het werk van een halve of hele goeroe die erop uit is slaafse volgelingen te ronselen. En inderdaad blijkt ook onze eerbare Dawkins in zijn Voorwoord iedereen aan te manen om als atheïst “uit de kast te komen” en als trotse militante atheïst door het leven te gaan.  Nu heb ik, als 100% ongelovige zonder verdere pretenties naar anderen toe, niet bijzonder veel respect voor mensen die er trots op zijn hun wezen te herleiden en te verengen tot één identiteitscategorie, zij het geslacht, “ras”, nationaliteit, seksuele geaardheid, politieke of religieus-levensbeschouwelijke overtuiging, DSM-V diagnose, voetbalclub of wat dan ook. Dat soort trots en zelfinperking lijkt mij een bedenkelijk symptoom van een of ander quasi-pathologisch defect.
2) Vandaar dat ik een paar sneeuwlaarzen heb overgenomen, die gegarandeerd worden tot -50 C! Waarom dan toch zoveel moeite gedaan om mukluks te maken? Omdat die lopen als sloffen, heerlijk! En het maakproces is leuke voorpret.

“ultra zeldzaam uitrustingsstuk om te overleven beste survival kookuitrusting”

Een twijfelachtige bewering, gezien de wijd­ver­breide sodomie en pederastie onder de zwervende dienaren Gods, zeker als die nog konden lezen en schrijven ook. Maar Urendel kon natuurlijk de waar­heid spreken. In elk geval hadden de ouders, broers en zussen en de oom van de jongen zich na de gillen onmiddellijk en met grote woede op de monnik geworpen, zodat de vier wapenkechten van Harbrand, die dommelden op de aarden vloer beneden, hem hadden moeten ont­zetten. Een wilde schermutseling was in het eerste ochtendkrieken losgebarsten in de gelag­ruimte en buiten de schamele muren van leem, mest en vlecht­werk. De krijgers hielden flink huis onder die halfwilde familie, maar die weerde zich verwoed en twee van Harbrands mannen hadden er al het leven bij ingeschoten toen Harbrand zelf en de dwergman van de slaapzolder waren afgedaald. Urendel wurgde op dat moment bij de haardplaats de waardin met het koord van zijn pij; haar benen trapten verwoed, haar handen klauwden vergeefs naar het vertrokken gezicht van de monnik. De herbergier, haar man, lag met zijn kop in de smeulende turf. Zijn rug vertoonde een wond die zijn voddige hemd al met bloed had doorweekt. Aan de rand van de haard flakkerden de vlammetjes weer op, als tot leven gekomen door de verrukking van het onverwachte bloedbad.
Wilt u op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes voor het geschiedenisonderwijs, meld u dan hierboven aan voor de gratis tweewekelijkse nieuwsbrief van Histoforum. De eerste Histoforum nieuwsbrief van maart 2018 is verschenen. 
In mijn laatste dienst werd ik ’s avonds laat naar de Casualty geroepen: een patiënt met veel pijn en een hydrocele. Pethidine had niet geholpen. Ik zat twee minuten later al op de fiets: “hoe lang zou hij al een ingeklemde breuk hebben”, vroeg ik me af. “En wat voor narigheid zou me nu weer boven het hoofd hangen als hij met spoed moet worden geopereerd”?.
Hij knipperde met zijn ogen. De graanvelden en het meisje – Machteld! – verdwenen, in hun plaats kwam een oudere man die hem geduldig aankeek. Het gezicht van de man kwam hem bekend voor. Een oudere versie van iemand die hij kende, maar een naam kwam niet.
Mededeling: dinsdag 6 december wordt het huis in de kerstsfeer gezet door creatieve vrijwilligers. Donderdag 1 december Sinterklaas lunch feest. De goede Sint komt vanmiddag op de Lunch. Hij moet tenslotte
Voorbij de noodzaak bevindt zich het paradijs der zotten met vakanties genaamd oorlog. Waarom de zaak compliceren als de eenvoud o.k. is? Waarom hebben we meer dan één indeling van de tijd nodig zoals met de verdeling van de weken die niet overeenkomen met de maanden. Waarom koestert de twintigste eeuw tijdzones de overeenstemming van de ware tijd verlaten hebbende? We hebben niet een andere indeling van weken nodig die losstaat van de indeling in maanden, we hebben geen tijdzones nodig. Het antwoord op deze vragen is gehechtheid. Omdat we gewend zijn aan de oude romeinse kalender blijven we denken dat traditie ziel is. Dit is niet het geval. Ziel betekent geweten, niet blinde gehoorzaamheid. Soms moeten dingen worden afgeschaft als we beter weten en kunnen. Daarenboven impliceert iets nieuws nog niet dat het oude is vergeten. Op een nieuwe kalender kunnen oude indelingen worden weergegeven en andersom (zie tabel). Aan het einde van de twintigste eeuw drukt men ook nog steeds boeken terwijl in de negentiger jaren afdoende rekenvermogen is ontwikkeld om enkel virtueel te publiceren. Geen verdriet te veroorzaken betekent tradities geen geweld aan te doen door met ze te breken, maar door alternatieven te koesteren die beter zijn, dat wil zeggen helderder, waarheidlievender, eenvoudiger en makkelijker. Als we onze schuld aan het oude hebben ingelost kunnen we het nieuwe huldigen. Alternatieven zijn noodzakelijk voor de keuzevrijheid. Zonder dat kan er geen bewustzijn zijn maar gevangenschap in gehechtheid en de redeloosheid van de neergang in onwetendheid. Het niet-noodzakelijke koesterend is men geneigd het noodzakelijke achter wege te laten. Het is niet verboden een dwaas te zijn, het is een schande en zelfs gevaarlijk te verwaarlozen wat noodzakelijk is. Iedereen is het erover eens: vrijheid van keuze is noodzakelijk, het behoort tot de methode. (afb.).
Jullie hebben eind 2010 al een voorspelling had.  De Verenigde Naties zullen bij deze verschuivingen betrokken zijn, de wijze waarop zij gearbitreerd hebben is veelal eenzijdig geweest.  Ook de onevenwichtige benadering van de VS zal blootgelegd worden.  Velen zijn bang voor deze onthullingen.
Achterop de zwotors van de vegers werden ze naar een evacuatieschip gebracht. Ze waren nog maar net binnen toen het schip loskwam van de grond en ze de aarde onder hen zagen verdwijnen. Leaf keek naar de contouren van land en water. De oceanen hadden een grijze waas en op de continenten was geen groen meer te bekennen maar toch ontroerde het haar. Het zou weer goed komen met de Aarde.
Stel je voor, je hebt een groot huis, een moeie auto, lieve vrouw en kinderen, veel vrienden. Je bent erg gelukkig. Maar dan gebeurd er wat, je verliest je baan, ruzie met je vrouw, schijding, huis verkopen, kinderen mag je niet meer zien, je raakt in de put, verliest je vrienden. Hoe gelukkig ben je dan nog? Geld kan wel gelukkig maken, alleen maar als je zelf denkt dat je geld nodig hebt om gelukkig te zijn. Maar dan moet je oppassen dat je niet onverzadigbaar bent, dat je altijd meer nodig denkt te hebben om gelukkig te zijn. Maar dit kun je allemaal maar zo verliezen, zonder dat je er zelf schuldig aan bent, en dan ben je niet gelukkig meer.
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
We staan in een onstuimige, kille wind, duizeling­wekkend hoog boven het dek van het Schip Stad en nog hoger boven het wateroppervlak van de haven. Va heeft me met afgemeten gebaren de externe brug­extensie aan bakboord op gedirigeerd, en houdt me kalmpjes onder schot. Achter mij weet ik de reling; ver achter Va lonkt de toegang tot de brug.
Voor het eerst sinds jaren ontwaakte Zohra uit een droom­loze slaap. Onder haar lichaam knerpte een bed van keien. Ze had barstende hoofdpijn, was misselijk en gedesoriënteerd. Haar zicht was wazig. Op haar armen en aangezicht vielen druppels. Ze keek naar de hemel. Het regende zachtjes. De randen van de wolken glansden als een neon­reclame. Ze kon onmogelijk zeggen of het licht van de zon of de maan afkom­stig was. Ze ging rechtop zitten.
37. Het model van Ulrich LibbrechtIntelligentie’ix, deze empathie kan de persoonlijke nood of overlevings-drang overstijgen. Een voorbeeld hiervan is de ouder die zijn of haarleven in gevaar brengt of zelfs opoffert voor het overleven van zijn ofhaar kind bij het afstaan van een orgaan. Emotioneel evolueren we vanego-intentionaliteit naar alterintentionaliteit. Libbrecht spreekt hier over“mystiek bewogen worden”.Mijn illustratie met het kind is weliswaar beperkend, want het lijkt alsofze een gewone evolutie- of tijdsas is: van baby naar volwassene. Dit isniet zo. Je kunt op deze as ook tijdsonafhankelijke energievoorbeeldenplaatsen. Zo is een mens, die zich bovenaan de as positioneert, vrijer inenergiegebruik dan een dier, dat lager zit. Een dier kan meestal vrij rond-lopen, maar doet dit met minder inzicht dan een mens. Bovendien zaleen dier leven met de beperkingen van zijn omgeving. Wij proberen dezebeperkingen te doorbreken met onze intelligentie (of eerder met onsbewustzijn11). Zo kunnen wij een brug bouwen over een rivier om deappels aan de overkant te plukken, maar een wolf kan niet bij het lamdat aan de andere kant zit. Een dier is op zijn beurt vrijer dan een plantvanwege bijvoorbeeld zijn bewegingsvrijheid. De meeste planten kun-nen zich enkel naar de zon richten, maar kunnen niet op stap gaan enkunnen niet kiezen waar ze groeien. Een plant is dan weer mindergebonden dan een steen, die we helemaal onderaan plaatsen. Een steenligt daar maar te liggen en ondergaat de stralen van de zon (misschien ishij de gelukkigste). Zo kun je de hele natuur op deze as mappen. Ook ditzijn illustraties van gebonden en vrije energie.Bekijken we nu de horizontale, oftewel de informatieas. Informatie kanworden beschreven als een manifestatie van twee componenten. Er isrationele informatie, zoals cijfers, letters, kennis, en er is emotioneleinformatie, ook gevoelens genoemd, zoals liefde, vreugde, verdriet,woede. Spontaan associëren we vooral het begrip ‘kennis’ met informa-tie. Dit soort kennisinformatie is vandaag het centrale begrip in onzeinformatiemaatschappij. We gebruiken deze cijfers, letters en feiten omdaar een inzicht uit te ontwikkelen dat we dan kennis noemen. Met rati-onele informatie kan ik wat ik denk of weet aan u doorgeven (denk aande tekst die u nu leest). Maar u zult het met mij eens zijn dat dergelijkeinformatie, letters op een blad papier, slechts een stuk is van wat ik echt11 Hoewel dat laatste minder evident is als uitdrukking. Het is immers niet eenduidig te beschrijven wat ‘bewustzijn’ is. In deze context beperken we ons tot de definitie dat het bewustzijn die eigenschap van de mens is waarbij hij bewust is van zichzelf, van zijn ‘zijn’, vandaar ‘bewust-zijn’. 27
Helga goot de beker met panische garnalen leeg en drukte haar neus tegen het pantserglas. Het was altijd fascinerend om te zien hoe de tentakels hongerig rondslierden. De een na de andere garnaal verstarde en werd de maagholtes ingetrokken.
Het boek “Het raadsel van alles wat leeft” is een fijne leidraad voor leerlingen. Wetenschappelijke theorieën worden uitgelegd aan de hand van eenvoudige, dagelijkse situaties. Zo kan je tijdens de lessen PAV gedurende het hele schooljaar telkens een stukje lezen of beluisteren, om alzo de leerlingen niet te overtroeven met de volledige evolutieleer.
Voor ieder huwelijk is niet alleen een bewuste benadering van tijdafspraken nodig om de gehele kultuur te kunnen dekken, ook is het bij elkaar blijven ermee belangrijk. Wat de celibatair in zijn vrijheid van zelfverwerkelijking ook moge regelen zou niet verschillen van het belang van het gezin. Samen uitgaan, kinderen hebbend of niet, is verschrikkelijk belangrijk om het huwelijk en de relatie vitaal te houden. Het ene bewustzijn dat het andere kontrasteert veranderend van privé naar publiek, van rust naar werk, en van kultuur naar natuur, leert man en vrouw zichzelf beter te kennen hetgeen de kwaliteit van hun huwelijk zal verbeteren. Het huwelijk is dus niet alleen een economische afspraak, een vorm van kinderopvoeding, een religieuze overeenkomst of een natuurlijke levenslust. Het kan een volledige diversiteit zijn afdoende voor de rest van je leven. Het kan een bevrijding zijn in een orde die een duidelijk omschreven doel voor de toekomst heeft. Het kan een motivator zijn die je weerhoudt van zelfvernietiging en neergang. Het kan een manier van uitgaand zijn wat betreft de wereld in zijn geheel zonder de continentie te verliezen van het gezin of de vrijheid van het celibataire.. 
Onze persoonlijkheid reageert nog vaak vanuit angst om………. Vul maar in: angst om te verliezen, angst om niet te voldoen aan, angst om, etc. Door dit van onszelf te zien, en hier liefdevol mee om te gaan, groeien wij.
Lieven greep haar pols vast. ‘Kom, we moeten hier weg.’ Hij trok haar dieper de tunnel in. Met hun hoofd­lampjes als gids ontweken ze de troep op de grond. Ze moesten snel zijn, want de opzichter was van het platform gekropen en had de achtervolging inge­zet. Zijn lichtbundel schoot alle kanten uit. Zijn zware passen weergalmden tussen de betonnen muren. Hij schreeuwde iets, maar zijn woorden klonken als één langgerekte echo.
Pogingen om (zich) het Niets, de Chaos, God, etc. voor te stellen resulteren doorgaans in het geloof of de conceptie van een parallelle, transcendente wereld naast onze gewone fenomenale wereld. Speculaties zijn het, maar ze hebben doorheen de menselijke geschiedenis wel heel diepe voren getrokken. Het is psychologisch wel heel logisch, dat bestaan van een parallelle wereld. Wanneer we bijvoorbeeld onze ogen sluiten (en we doen dit meer dan meermaals per dag), zien we beelden (en horen geluiden) van een wereld die niet (b)lijkt te bestaan wanneer we onze ogen weer openen. In onze verbeelding zien we blijkbaar dingen die afwezig zijn, die er niet zijn. Straf! Die parallelle wereld wordt dan bewoond door hele en halve goden, geesten, aartsvaders, boeddha’s, lichtende lichtjes, spoken, demonen, duivels, met de aarde botsende kometen of asteroïden, nevelsluiers en andere schrikbarende monsterachtigheden. Een goed gekend en steeds opnieuw aangehaald voorbeeld van zo’n parallelle en transcendente wereld is Plato’s Ideeënwereld. Plato vertrok niet vanuit de ervaringen die hij opdeed wanneer hij zijn ogen sloot, maar van het gegeven dat een reeks dingen grosso modo dezelfde wiskundige vorm hadden. Ronde dingen hadden dan volgens hem de ideale vorm van de cirkel gemeen. Hij dacht dan ook niet na over wielen, muntstukken of regendruppels, maar over dé cirkel. Hij hield zich niet bezig met merries, hengsten en veulens maar met het idee Paard. Plato’s Ideeën zijn ideale en perfecte vormen. Doorgaans vergeet of weet men niet dat Plato zich liever “wiskundige” dan “filosoof” noemde. Aan de voordeur van zijn Academie hing geen bordje “Verboden voor niet-filosofen!” maar wel eentje dat bezoekers er streng op wees dat alleen wiskundigen (“mathèmatikoi”) zich toegang mochten verschaffen tot de ruimte achter de ingangspoort. Plato’s Ideeënleer is dan ook in de eerste plaats een wiskundige vormleer, een leer van de vormen (“morphai”), het was een morfologie, een filosofische vormkunde.[i]
Mensen zullen meer teleurgesteld zijn in de dualiteit, de schande en veroordeling van hun religieuze overtuigingen.  Goed en kwaad.  Recht en onrecht tegenover elkaar. Wanneer de ziel de tweede chakra doordringt, creëert ze een omwenteling in de manier waarop je relateerde met elk deel van je leven.  Het is een poging om diepere waarheden te onthullen, zodat je kunt reageren en naar diepere verbintenissen en oplossingen kunt bewegen.
Chaos is de schaduwkant van Vissen. Deze chaos kan zich in ons dagelijks bestaan manifesteren maar komt voort uit innerlijke chaos en het ‘niet meer weten’ van de mens. Van daaruit zal het doorwerken naar de praktische organisatie van het dagelijks leven in het hier en nu. Zo kan het collectief worden ontwricht en chaotisch worden doordat de input van mensen chaotisch is. In deze chaos zal men dan ook vervallen in oordelen en zeer kritisch zijn, vasthouden aan je eigen eilandje, kijk op het leven en facet van de eenheid. Ieder verkeert dan op een kritische manier in zijn of haar eigen wereld. Er is geen werkelijke verbinding met het leven, maar kritische afwezigheid en men is eenzaam in gezelschap. *14
De noordelijke Maansknoop stond tussen 11 november 2010 en 27 november 2010 in een exacte samenstand met Pluto en speelt ook een hoofdrol in de jaarhoroscoop voor 2011. Deze samenstand is als een vortex waarin wij ons bewegen naar het stille oog van de storm. Zowel in onze persoonlijke als collectieve processen. Ben je aan de rand, dan zijn er veel verstoringen en machtsconflicten, ben je in het centrum dan is er stilte en het grote NIETS, het ZIJN. Deze samenstand werkt in de jaarhoroscoop voor 2011 stevig door en Pluto dwingt ons in contact te gaan met wat concreet IS. *1 Er is geen ontkomen meer aan, we moeten zien hoe het werkelijk is en door de illusie heenprikken, om vervolgens tot acceptatie te komen, wat ons weer aanzet tot andere acties.
Om dus Nelis zijn advies te volgen lijkt me in de meeste situaties onverantwoord. Zeker als je bedenkt dat er veel honden een erg groot grootteverschil kunnen hebben. Daarbij onnodig, omdat je als mens zelden gevaar loopt.
Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
Veeteelt was een uitvinding van de man, landbouw een uitvinding van de vrouw. De jagers moeten vermoedelijk hebben vastgesteld dat jonge dieren die men niet onmiddellijk doodde, tot volwassen dieren opgroeiden en dus op termijn meer vlees gaven. Tevens moet zijn gebleken dat men relatief tamme en trage dieren zoals schapen en ook bepaalde runderen, die in kuddes leefden, in de buurt van het kampement kon houden, mogelijk met de hulp van honden. Op deze manier begon men kuddes te bewaken en te hoeden. Een deel van de kudde werd als slachtvee gebruikt, een ander deel als leverancier van melk en een derde deel als fokdieren. De herder was geboren. Niet alleen een nieuw sociaal personage, ook een totaal nieuwe cultuur (de pastoraliteit). Van vitaal belang is ook te beseffen dat voor het hoeden van de kudde, het melken van de dieren en het slachten geen groep mannen nodig was zoals bij de jacht (waar soms tot vijftig man werden ingezet) en dat de opbrengst volstond om een kleine familie-eenheid te onderhouden. De herderscultuur leidt zo sociologisch tot een individualisering en een verdere opsplitsing van de verwantschapsfamilies. Dit op zijn beurt maakt dat de coöperatieve banden losser werden en dat voor de eerste keer in de geschiedenis de mens er soms alleen voor stond, dat hij beslissingen moest nemen zonder met wie dan ook te kunnen overleggen.
Na de kwallen liep Helga naar de achterplecht om de kweeknetten met kelp binnen te halen. De woonboten en piepschuimenvlotten van Buiten­dijks reikten tot voorbij de westelijke horizon: zes miljoen zeezigeuners die letterlijk van de wallenkant geduwd waren door de schatrijke een- procenters.
Het warme gevoel ebde langzaam weg, maar de wan­hoop was ook verdwenen. Meegenomen op die ene teug adem die niet meer terug­kwam. Ze was niet bijge­lovig en hoewel ze even daarvoor nog helemaal in beslag was genomen door alle stomme plotpunten uit Peters enge verhalen, had ze nooit werkelijk in dat soort dingen geloofd. Geesten, monsters, griezelige kinderen en poppen waren leuk om bang van te worden tijdens het kijken van een enge film, maar dat waren wel fictieve dingen waar ze de dag daarna geen last meer van had. Misschien dat dat kwam doordat ze van dichtbij had meegemaakt hoe Peter de spanning opriep in zijn boeken, er research naar deed en zijn verhalen had geredigeerd. Daardoor werd het voor haar een soort van proces in plaats van een medium waardoor ze zich kon laten verrassen. Ze wist veel te goed hoe alles in elkaar zat.
De dynamiek van de Tijd inziend en het leven als één geheel krijgt het vasthouden aan een strategie een andere betekenis. Het betekent dan vasthouden aan de principes (afb.) van de vooruitgang zonder om te zien. Zonder dit kan werkeloosheid niet worden herkend als een andere vorm van arbeid noch kan het individualisme dan worden herkend als een stadium van zelfverwerkelijking. De misvatting schuilt in het idee van gefixeerd zijn in een onoplosbaar probleem van werkeloosheid en egoïsme. Het is een kwestie van bewustzijn: men zou met de standaardmanier van denken moeten kappen en zich moeten afstemmen op het alternatieve alleen maar om een frisse kijk te hebben op precies dezelfde manier van leven. Men kan b.v. een politicus zijn met een eigen beleid, maar tegelijkertijd een bemiddelaar zijn in een andere staat van bewustzijn betrokken bij het belang van de Heer. De eerste optie mag een werkeloze individualist tonen terwijl de tweede optie een bezorgde dienaar toont. Laatstgenoemde is de visie van vooruitgang in zelfverwerkelijking terwijl de eerste behoort tot de ‘niet-dit’ staat van begoocheling van materiëel bewustzijn. Een eenvoudige manier om deze regel samen te vatten is te zeggen dat vooruitgang berust op inhoud en misvatting berust op identificatie met vorm. 

“paracord overlevingsuitrusting haven vracht overlevingsuitrusting”

Moermansk werd tijdens WO II vrijwel geheel vernietigd. Slechts op enkele plaatsen in het centrum zijn nog oude houten huizen te vinden. De meeste bebouwing bestaat uit typische betonnen Sovjetflats, onderverdeeld in kleine appartementen. De niveauverschillen in en het feit dat verschillende panden in het centrum met pastelkeuren zijn opgefleurd, zorgen voor wat welkome afwisseling in het straatbeeld. En er is natuurlijk de haven, gelegen aan de Barentszzee. De haven is het gehele jaar door ijsvrij en een belangrijke  bestaansreden voor de stad. In de zomermaanden is het mogelijk hier een van de drie nucleair aangedreven onderzeeërs, uniek in de wereld, te bezoeken. Vlakbij Moermansk is ook de haven van de ‘gesloten stad’ Severomosk, de thuishaven van de Noordelijke vloot van de Russische Federatie. Om deze haven te bezoeken is speciale toestemming nodig. De haven en het omringende deel van de Barentszzee is een waar nucleair kerkhof vol afgedankte nucleaire onderzeeërs en ander wapentuig.
Toen ik na de vergeefse reis naar Bolgatanga weer avondvisite liep op de kinderafdeling dacht ik wel weer dat ik hier waarschijnlijk toch zou blijven: vanwege de patiënten en een aantal betrokken werkers.
Het meesterschap dienen we te ontwikkelen over onze persoonlijkheid, om in overgave te kunnen zijn aan het Goddelijk Plan. Wij kunnen dit nu, de tijd is hiervoor rijp. Onze zielen hebben nu zoveel ervaren dat wij, de lichtwerkers, hiervoor klaar zijn.
En dan, rillend van angst onder de dekens, zie ik … mezelf. Tuitlippend, met lachkuiltjes die ik vijftien jaar niet heb laten zien. O, wat ik voel haar verlangen! Of voelt zij mijn verlangen? Het doet er niet meer toe: wij geven ons over aan het gevoel.
Weliswaar krijgt bijna iedereen die door een verpleegkundige of medical assistant is opgenomen wel onwijs veel antibiotica, maar bij een acute buik moet je vaak een operatie doen in plaats van antibiotica geven en bij meningitis is de dosering van de antibiotica veel hoger.
‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 8 nr. 1 september oktober Willem de Vries: “ik kom door mijn eenzaamheid heen.” Naarden – Met zijn zesenzestig jaar oogt hij als een losse jongen. Iemand die altijd zijn eigen weg gegaan is. De aardigheid zelve. Enigst en geadopteerd kind was hij. Een atelier heeft hij op een industri- eterrein in Naarden. Op de eerste verdieping van een groothandel in schildersspullen. Hier schildert de Rietveld afgestudeerde zijn rust- gevende schilderijen. “ in de zeventiger jaren deed ik de Rietveld academie. Het waren roerige tijden maar ik ontrok me eraan. Ik was op mezelf gesteld. Kunstenaars vereenzamen makkelijk. Het zit in de aard van het beestje. In mijn Amster- dam tijd, ik heb er vijf jaar gewoond, voelde ik me eenzamer dan hier. Met mensen massa’ s had ik altijd het gevoel naar een tv scherm te kijken. Het isoleerde me. Ik heb veel gehad aan houtsnede technieken die ik daar geleerd heb. Na vijf jaar was ik afge- studeerd. We dronken dar veel bier, mari- huana, en snoven cocaïne, maar dat hoorde er gewoon bij. Nog steeds drink ik mijn biert- je maar niet meer zoveel.” Dus het beviel je niet in de stad. Vertel eens wat meer over je geschiedenis. “ Klopt, ik ben toen terug gegaan naar mijn eigen regio. Als je “Ja, ik zelf ben van 1948. Ik denk zo rond mijn vijfde ben ik teruggaat naar je roots dan is de eenzaamheid minder. Je met mijn vader, die ingenieur was, en moeder naar Brits leeft in een bekende omgeving. Dat geeft ook een bepaalde Indië/India gegaan. Ghandi was in 1947 vermoord en de onaf- rust. Toen ben ik gaan schilderen en heb altijd van de kunstu- hankelijkheid van India werd in dat jaar uitgeroepen. Wij itleen geleefd. Daar zeggen ze ook altijd dat ik de enige ben woonden met een bediende op een onbewoond eiland. Butch- die regelmatig blijft verhuren en verkopen. Alhoewel het de ers island ligt in de havenmond van Mumbai, toen New Dehli, laatste vijf, zes jaar minder geworden is maar dat had met de waar mijn vader pieren, dammen, en havens moest bouwen. crisis te maken. Ik heb toen een schoonmaakbijbaantje Voor internationale schepen om te kunnen laden en lossen. genomen. Op een middelbare school van drie tot negen ’s Olie tankers. We leefden daar een jaar of vijf. Ik was het enig- avonds. Ik heb zelfs nog een schoonmakers diploma gehaald. ste kind op het eiland en zat op de internationale school. De Ik kwam in de AOW en verloor mijn baantje. Momenteel zoek gemeenschap leefde in apartheid. Europeanen en Amerikanen ik weer iets voor twee uur per dag.” vormden een groep. Rond mijn tiende kreeg ik ziektes zoals rode hond. Ik kon niet tegen het tropenklimaat. Toen zij n we Je leeft alleen? teruggegaan. Momenteel heb ik een vriendenclub uit mijn “ Ja de drang naar liefde is weg gefilterd. Ik vind Nederlandse Rietveld tijd, niet veel hoor, maar die zie ik een paar keer per vrouwen arrogant. Ik kan er niet mee omgaan. Ik heb wel eens maand. Die wonen niet in de buurt.” wat aan dating gedaan maar dan spreek ik af en kom ik binnen en zeggen ze tegen me: ‘ ik zag al meteen dat je mijn type niet bent.’ Ik wil de liefde niet meer. Ik kan goed alleen zijn. Ik denk dat mijn levensgeschiedenis bepalend is geweest.” Schilderijen van Willem zijn te zien op www.willemdevries.net O.a. landschappen, uitstekend geschikte schilderijen voor aan de muur bij bedrijven, huisartsenpraktijken, of Butchers island in de havenmond van Mumbai, thuis aan de muur. ook bekend als Jawahar Deep. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
Pooier is misschien een onaangename term. Mackie zou zichzelf niet zo omschrijven: hij is een entre­preneur. Hij doet wat hij moet doen om aan zijn duiten te komen, of hij nu zijn vrouw de straat op moet sturen, of zelf zijn handen vuil moet maken. Hij draait zijn hand ook niet om voor afpersing, mis­han­de­ling of brandstichting. Lang geleden, toen ze nog leefden, hebben Polly en hij nog opgetreden met een messen­werper-act, maar daar zijn ze mee gestopt toen de handen van Mackie teveel gingen trillen.
Willem stond te wrikken aan de vleesmolen, die was gestopt met malen. ‘Hij hapert,’ zei Willem. ‘Er zit denk ik iets vast.’ Toen Berend niet direct reageerde, zei Willem: ‘Kom dan helpen, sta daar niet zo.’ Het zweet stond op zijn voorhoofd.
De tweeling van vorige week is ’s maandags met een keizersnede geboren, twee forse babies, allebei gezond. Ze snapten allebei meteen dat ze moesten drinken bij de moeder. Vrijdag gingen ze naar huis. Maar met de moeder, die vloeide en injecties kreeg voor de longrijping, liep het minder goed af. Ze begon harder te bloeden, ik deed een keizersnede, een deel van de nageboorte lag los, de baby was er slecht aan toe en is vrijwel direct overleden. Een ander deel van de nageboorte zat muurvast, was doorgegroeid in de baarmoeder, en toen moest ik de baarmoeder ook (voor een groot deel) verwijderen. De vrouw zelf is wel in leven gebleven en ging donderdag naar huis. Maar ze weet dat ze geen kinderen meer kan krijgen. En dat is hier nog veel erger dan in Nederland.
Ik dacht na en maakte een plan. De route terug naar de familie Steiner was ongeveer 127 kilometer: 25 uur op kruissnelheid. Zij hadden een back-up van mijn drijf­veren, dus daar moest ik naartoe. Mijn accu’s waren vol. Daarop kon ik 15 kilometer ver komen. Een keer of tien stoppen om bij te laden en in een paar dagen moest ik er zijn.
Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
5. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Raison d’être: • Trend in vitale functies → • tijdige identificatie risicopatiënten • vroege behandeling mogelijk maken • Vergroting kennis en bewustwording vitale parameters bij professionals 2011 Parshuram et al. Multicentre validation of bedside PEWS 7 puntsscore
In een oogopslag begreep Zohra wat er aan de hand was. De serie­moordenaar was uit op het bloed van zijn slachtoffers. Als hij geen tijd had om het ter plaatse uit hun lichaam te halen, nam hij ze mee en deed hij het hier. Allerlei gedachten schoten door haar hoofd. Haar mond ging open, maar spreken lukte niet. Ze kon het antwoord op Lievens vraag alleen maar denken: veel mensen; heel veel. Ze moest weten waarom.
Ik houd het geld dus en deel het bij mijn weggaan wel uit aan arme patiënten, veelbelovende nurses die dokter willen worden, enzovoort en ik kan een deel aan mijn bedienden van 30 jaar geleden geven. Ik kan ook een deel besteden aan het opsturen naar Nederland van al mijn spullen. Misschien schieten mij nog wel meer dingen te binnen. Ik zie wel.
Maar Berend was de keuken al uit en klom met dichte ogen de trap op. Hij liet zijn kamer donker, kleedde zich snel uit en stapte in bed. Inderdaad niet best, dacht hij. Hij snapte niet wat er nou was gebeurd. Met zijn knieën en de dekens hoog opgetrokken, probeerde hij zichzelf in slaap te denken. Als die pijn in zijn hoofd morgen maar weg was, dat zou een stuk schelen.
Nieuwsbrief aan de vrienden van OK maart 2015 nr. 76 Agenda Zaterdag 21 maart 2015: Bingo Zondag 3 mei 2015: Bikersday Dinsdag 5 mei 2015: Nationale bevrijdingsdag. Meer nieuws hierover volgt nog. Maandag
Het verdriet dreigde haar te overmannen. Ze deed haar ogen open en liep resoluut over de drempel, de gang in. Sleutels op het gangkastje, zwarte mantel aan de kapstok, tasje achteloos op de vloer. Haar hakken tikten op het parket. Het geluid leek te echoën in de leegte van hun appartement. Wacht, háár apparte­ment. Ze was alleen.
De Burgervader is in al die jaren dat ik haar ken maar weinig veran­derd. Haar hoge hoed heeft misschien iets geleden onder de tijd en de zilte omstandigheden, maar haar unieke modegevoel doet zich onver­minderd gelden in de flamboyante bermudavoor haar een wijde panta­lon tot op haar felrode pumpsen de gitzwarte top met witte sport­streep, waarop nog net het woord ‘Speedo’ te lezen is.
Secretele mintii de milionar. Sewende laan youtube downloader. Actiune. Iulia. May 16th, 2013 at 13:1721 lumii Un film simplu2008) Weekend cu mama. Akcent Dilemmafeat Meriem) 194. download o vara in provincie film online subtitrat, . 2 Test pc driver download— development. 366. Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend2004) Mimetism. Torrof cool meta-search engine for torrents. -_viata_ca’n_filme_(rimaru, _nai’gh’ba. Download Muzica Noua 2014 Gratis Free. mp3 de. Filme online 2017 hd gratis subtitrate in limba romana. Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf- Download Murottal Muhammad Thaha Al Junayd Juz 28 Pdf NEW, MP3, DOWNLOADS.

“goedkope survival gear gratis verzending kamperen wandelen en overlevingsuitrusting”

De biologie is sterk. Zeer vaak wordt de hele kultuur vergeten bij het zien van de mooie ogen van het andere geslacht. Met de vlinders in de buik en de geest in vervoering raakt men verliefd en wil men altijd samen zijn en het samen maken. Hoewel veel van de kultuur kan worden vergeten, kunnen de vrienden, de familie en de religie niet over het hoofd worden gezien. Hoewel de liefdes-affaire een tegenwicht schijnt te vormen voor de sociale druk van de familie, vrienden en religie is het niet echt een uitweg. Men bereikt een andere familie, een andere vriendschap en een andere religie beseffend dat de appel niet zo ver van de boom valt. Niet zelden keert de revolutie terug naar de positie waartegen men in opstand kwam. In zijn geheel is de evolutie een pijnlijk proces van het door de vereisten van de tijd druk uitoefenen op de materie. Natuurlijkerwijze zal er in één generatie niet veel veranderen. Nieuwe wijn in oude vaten, de geschiedenis herhaalt zichzelf met andere gezichten, een andere constellatie aan dezelfde sterrenhemel. Dat is de realiteit en derhalve is het verstandig zorg te dragen voor de religie, de familie en de vrienden van de partner waar men verliefd op is. Het is niet altijd gezegd dat hetzelfde ook zou aansluiten. Ook tegenstellingen kunnen aantrekkelijk zijn en genetisch zelfs een sterkere uitkomst hebben. Zo balanceert men tussen de continentie van de kultuur en een gezond alternatief om de vitaliteit te behouden. 
Uit beleefdheid heb ik wat bedenktijd gevraagd. Ze snappen nog steeds niet waarom ik hier na een jaar weg wil: niet het ziekenhuis in Bawku is de oorzaak, maar het hogere management, vooral de mensen buiten Bawku, dat voor mijn gevoel nooit op tijd iets voldoende heeft geregeld voor mij.
Vasten is niet alleen iets van het lichaam. Iedere gewoonte heeft het kontrast van abstinentie nodig zodat men zich bewust wordt van de werking en werkelijkheid ervan. Dit schept de volledige complexiteit van het leven: allerlei gewoonten hebben een kontrast en bewustzijn nodig terwijl ze allemaal afhankelijk van elkaar vervlochten zijn. Wat is de invloed van het vlees-eten, onder welke omstandigheden is sex bevorderlijk of destructief? Wanneer stort ik in of bloei ik op? Wanneer kom ik uit op argumenteren en meningsverschillen en hoe verhoudt zich dat tot de collectieve aangelegenheid? Waar draag ik toe bij in welk seizoen, etc. etc. De gewone leek is een chaos van speculatie: niemand weet het precies, maar allen begrijpen het min of meer. Vele theorieën van toeschrijving verklaren waarom en hoe dingen fout gaan , subtiel corrumperend naar hun secundaire winst. Sommigen zweren bij moraliseren als de enige oplossing, terwijl anderen zweren bij standvastig en zwijgzaam werken. Natuurkundigen zoeken naar een verenigde veldtheorie die alles verklaart en religies voeren er strijd om welke het meest omvattend is. Wat ook het geval of de aspiratie mag zijn, vroeg of laat moet het worden opgegeven. Met die kennis fluistert de wijsheid de term vrijwillig lijden of boete: gehaat door de gewone man en het liefst door allen behalve de serieuze kandidaten der heiligheid vergeten. Niettemin heeft de regel een plaats als een hoeksteen van de vooruitgang. Zonder oprechte boete is er geen echte kennis, bewustzijn of vooruitgang op welk levensterrein dan ook mogelijk. Vele mensen moeten ervaren dat men alleen met schade en schande wijs wordt. Slechts na een uitputtende ziekte of een rampzalige mislukking dempt men de put waarin het kalf verdronk. En de mens is collectief een trage leerling. Zwaar gehecht aan alle illusies van beheersen en genieten doet zich keer op keer de totale (en zeer dure) ramp van oorlogvoering voor die alle winstmotieven en weerleggingen van boete afstraft. Oorlog is de gesel van de God die in onze oren schreeuwt dat het gezond is om hongerig te zijn, goed is om te vechten voor de zaak en een doodzonde om je naaste te verraden.
– Wellicht aan peers voorgelegd? Niet uit blog duidelijk te op te maken De gekozen trends zijn voorgelegd aan peers in onderwijsinnovatie-trajecten (bv in landelijke/regionale netwerken of digitale fora)
De oude dierlijke territoriale driften zitten nog in de genen van de mens, wat altijd al vanaf het begin van de mutering zich kenmerkt door strijd te voeren, de strijd om het bestaan die hoe langer hoe beter verfijnd werd naarmate de mens evolueerde.
Daarnaast heeft de zombiecrisis-moordenaar gratis spel te spelen uniek en realistisch 3D-grafisch, hopen dat u van de verlaten zombie-vrije schieten met moderne wapens zal genieten, met inbegrip van sniper geweren, geweren, pompwapens en shortguns.
Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.
En ik ben al veranderd. Rami heeft me neergeschoten, en ik ben weer opgestaan. Het voelt alsof mijn oude ik zich ergens in een hoekje van mijn geest hoofd­schuddend afvraagt hoe ik dat zo makkelijk achter me heb gelaten. Intussen laat ik mij door Rami naar boven dirigeren, onder schot alsof haar wapen wel een bedreiging vormt; mijn achterhoofd prikkelt en de alertheid die mijn ledematen doordesemt kan ik alleen angst noemen. De paradox maakt me lichthoofdigen zelfs die sensatie is een persoonlijk anachronisme. Het gedistribueerde neurale netwerk waarin mijn geest nu zetelt, ondersteunt geen lichthoofdigheid.
Ik had bij mijn nieuwe sneeuwlaarzen graag mijn oude sneeuwschoenen meegenomen. Supercombo. Maar ze zijn zo groot! En zijn weer extra lastig in het vliegtuig. Daarom een paar nieuwe moderne geleend van broerlief.
‘Kraai heeft gekrast,’ zei Cynethryth zacht, maar met een heldere stem die klonk tot in de verste hoeken van de Hal. ‘Wijn is gemorst. Oliekruik val om, nevel kom!’ Ook Hygeberht liet verbluft zijn staf zakken en tastte vaag naar het kruis op zijn borst. ‘Nokbalk splijt, zwarte hond is gekomen,’ zei Cynethryth. ‘Nevel spreidt, slang kruipt in de hof.’
Voor de definitie van de waarheid is er overeenstemming nodig. Men moet een team vormen en saamhorig zijn. Een nieuwe (wereld)orde in overweging nemende is het meest waarschijnlijke geschrift van overeenstemming het (engelse) woordenboek. Wetend waar men over spreekt is er de kracht en het gevaar van een groepsego. Ego scheidt zichzelf als een kultureel specifiek iets af in verzet tegen anderen. Het is geïdentificeerd met het lichaam, een uniform, een geschrift, een stijl van viering etc. Het ego is zelfachting van de bemiddelaar tussen de ziel en de stoffelijke werkelijkheid (afb.). Geïdentificeerd met de materiële doelstelling en de plicht van het bemiddelen van het belang van de ziel vergetend wordt het vals en gevaarlijk. B.v. in het belang van de filognosie kan men een voorstel doen voor een nieuw ontwerp voor een klok. Maar voor de werkelijkheid van de ziel moet men eerlijk zeggen dat een dergelijke materiële onderneming voor een individu die de zaak zeer wel aankan met een normale klok en kalender als het aankomt op het regelen van alternatieven van tijdbeheer (zie tabellen), niet nodig is. Het materiële effect op de tweede plaats zettend is het belang van handhaving ter wille van de ziel gegarandeerd en het gevaar van de gewelddadige valsheid van het ego omzeild.
Leaf richtte haar blik weer naar buiten. Vingers beroerden zacht haar hand. Ze nam Qwerty’s hand in de hare. Het klavertje vier stond tussen hen in. Voor het eerst sinds lange tijd had Leaf het gevoel dat het allemaal goed zou komen.
Blijkbaar zijn wij mensen enorm gefascineerd door tegenstellingen. Zeker in de new-age ‘cultuur’ spelen deze dingen een belangrijke rol. Voor sommigen is het idee dat een begrip pas inhoud krijgt door de wisselwerking met het tegengestelde begrip een diep inzicht. Hoe komt dat?
Daarnaast grijpen socialistische ideeën en de roep om democratie (“het algemeen stemrecht”) om zich heen, zowel bij (autodidactische) arbeiders als bij verlichte en minder verlichte intellectuelen en opportunistische politici. Tevens merken we kiemen van een georganiseerd feminisme (de “suffragettes”), van een zekere de-stigmatisering van homoseksualiteit, van een onverbloemd kosmopolitisme en internationalisme, en van, wat meer marginaal, een opbloeiend antiracisme (bijvoorbeeld: het internationaal protest tegen het koloniaal “beschavingswerk” van onze koning Leopold II in Congo; sociale integratie van inheemse joden). Dit ganse gedachtengoed leeft niet zozeer bij de “leisure class”, maar vooral bij de lower upper class.
4. 2 Beste Jaco Ik ben nu vijf jaar getrouwd met mijn man. Twee jaar geleden kwam ik er achter dat hij seksverslaafd is. Hij keek veel porno en had een twee- de msn-adres waarop hij met heel veel vrouwen camde. Hij beloofde het nooit meer te doen, ik probeerde hem te vertrouwen, hem te ver- geven. Een half jaar geleden kwam ik er achter dat hij weer porno keek. Deze keer wilde ik hem laten vallen, maar ik ben zwanger, daarom kon ik voor mijn gevoel niet weg. Emotioneel ben ik een wrak. Is hij even naar een andere kamer dan kijk ik direct of hij zijn gsm mee heeft. Is dat nog een leven? En wat komt er nog? Wat is zijn volgende stap? Zal hij me echt bedriegen met een andere vrouw? Ik zoek waar ik de fout in ging, wat ik misdaan heb. We hadden het goed samen, en hij kreeg veel liefde en seks. Ik weet echt niet meer hoe ik moet omgaan met de seksverslaving van mijn man! Inmiddels zit mijn man in therapie. Maar nu komt mijn verdriet naar boven, mijn gevoel van verraad en ook mijn eenzaamheid. Want wie vertel je nu dat je wel van je man houdt, maar dat hij je gewoon , om- dat hij verslaafd is een aantal keren heeft bedrogen. Kun jij me verder helpen? Ilse
‘Oh, mama…’ Ik zat op mijn bedrand en keek naar haar op. Mijn laatste kleren verdwenen net in mijn plunjezak. We hadden het de afgelopen weken talloze keren hierover gehad, ze wist dat ik toch zou gaan. ‘Als ik terug ben, gaan we anderhalf jaar op vakantie, goed?’
Een deel van het platform schoof in elkaar en een brede spiraaltrap werd zichtbaar. Hij liep naar beneden en waar hij kwam scheen diffuus, warm licht uit panelen in de muren. De ruimte waar hij uitkwam bevatte een laboratorium en een constructie met buizen en ventielen die een derde van de ruimte vulde. Op de constructie stond het felgele logo dat nucleaire energie aanduidde. Een reactor, dacht Harrald. Daarom brandt het licht nog, daarom wordt de lucht gezuiverd. Een paneel met groene lampjes gaf aan dat het apparaat waarschijnlijk binnen normale grenzen opereerde. Wat als de zee hier binnenkomt? vroeg hij zich af, tot hij de term ‘thoriumpercentage’ tegenkwam en hij slaakte een zucht van verlichting. Een thoriumreactor, dus mini­maal gevaar. Dozijnen kabels verlieten de constructie en liepen via het plafond naar de verschil­lende afdelingen en de incubators. Een dikke bundel liep het labora­torium in en hij volgde die.
In ons ziekenhuis is alles in een Kerststemming: alle afdelingen zijn uitgebreid versierd met slingers en ballonnen, uit alle TVs op de afdelingen komt Kerstmuziek met Christmas Carols, soms gezongen door een Engels koor, soms door een Ghanees koor. Ook staat op de meeste afdelingen een Christmas Box met een grote gleuf, maar er wordt vaak alleen maar muntgeld in gedaan. De grootste munt is 40 eurocent waard, nl de één cedi munt, maar die wordt maar zelden gebruikt.
Zohra schudde met haar spuitbuis alvorens een laatste detail aan te brengen. Ze was een perfectionist, nog meer dan Lieven. ‘Klaar,’ zei ze. De obscene grijns was nu echt volmaakt. Ze zetten allebei een stap achter­uit om de tekening te bewonderen.
Er zijn in Bawku veel scholen, en veel leraren. De leraren hebben samen een Credit Union, een soort boerenleenbank. Als ze elke maand een deel van hun salaris storten op rekening van de Credit Union komen ze na een half jaar in aanmerking voor een lening. De Credit Union bestaat nu 25 jaar. Afgelopen week vierden ze dat al met het aanbieden van een gift aan onze kinderafdeling: veel eten, verder brood, gecondenseerde melk, stukken zeep, WC rollen, chocolademelk poeder. Dit weekend is er een manifestatie in de grootste middelbare school van Bawku voor alle leraren uit de wijde omgeving. Ons ziekenhuis zou daar ook een bijdrage aan leveren.
‘Steek dat kot in de fik!’ gilde de monnik, die zijn handwerk had voltooid en nu buiten was gekomen. ‘Dat geeft ze wat te doen, dan komen ze ons niet na.’ Hij had het nog niet gezegd of een pijl boorde zich vanuit het duistere riet in de hals van de derde krijger van Harbrand. Hij greep naar zijn keel en zakte reutelend op zijn knieën.
4. Plaats de stroken van de Klitband op de rug van elke cirkel. Plaats de overkant van één van de stroken van de Klitband verlaten van centrum op de voorzijde van uw nummerplaat, waar u uw beschrijvende cirkels zou willen hangen.
Het was te gevaarlijk wie dan ook, gevaarlijk om zelfs Ujhalin in ver­trouwen te nemen, te onverstandig haar gedachten te delen, niet wijs te spreken over de dingen die ze gisteren en vandaag gezien had, gehoord had, gelezen had.
Het is qua visie ego-strelend: je kunt jezelf wijs maken dat je deel uitmaakt van de verlichte en ontwaakte voorhoede, een soort elite eigenlijk die de dom gehouden massa de weg zal wijzen naar bevrijding en verlossing van het kapitalistisch juk. Maar je bevindt je in goed gezelschap. Karl Marx himself liet zich in zijn correspondentie met zijn maatje Friedrich Engels ontvallen dat de fabrieksarbeiders geen iota van zijn Das Kapital zouden begrijpen, als ze al konden lezen.
Ikzelf wil geen concessies doen aan mijn geluid en ik sjouw me liever de blubber dan dat ik op de bühne moet staan een geluid waar ik mij mateloos aan erger. Ten slotte speel ik voor mijn plezier en wil ik mijn emoties vertaald zien in de tonen van mijn gitaar als sologitarist. Ik vind persoonlijk ook dat je niet alleen goed moet spelen maar dat je ook verplicht bent aan jouw publiek om jouw sound goed over te laten komen.
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.
Terug naar het paleolithicum. De personalisering stoelt op haar tegengestelde, de reïficatie of verzakelijkte verzelfstandiging van de gemeenschap tot een beginvorm van de Maatschappij of de Staat. Het individu kan door de gemeenschap beoordeeld en ook veroordeeld worden. Hij kan worden terechtgewezen en wanneer zijn handelen de samenleving ontwricht uitgestoten worden. In de eerste mensengemeenschappen zonder bezit, zonder vaste huwelijksrelaties kon niet zoveel mislopen. Met het voedsel van een ander gaan lopen werd vermoedelijk op algemene afkeuring onthaald. Mogelijk bestond er geen verbod op kindermoord als de moeder aanvoelde dat de pasgeborene niet levensvatbaar was. Het waren hoe dan ook zaken die het samenleven niet ontwrichtten. Wat wel tot consternatie leidde waren uitbarstingen van agressie en woede tegenover een stamgenoot: een hoog oplopend handgemeen tussen mannen, scheldpartijen tussen vrouwen of een verkrachting van een vrouw door een brutale man. In dat geval lieten de groepsleden of een deel ervan (b.v. alleen de vrouwen) luid hun afkeer blijken. En wat tot ontwrichting leidde (naast externe catastrofes zoals natuurrampen) was in het bijzonder de (in warmen bloede) gepleegde moord op een evenmens, zeker wanneer het slachtoffer een directe bloedverwant betrof. Verbijstering en verwarring alom (‘bijster’ komt van een Indogermaanse wortel ‘bhei’ = beven, wild rondlopen; ‘war’, ‘verwarring’ vinden we terug in het Engelse ‘war’ en het Franse ‘guerre’, die beide ‘oorlog’ betekenen: immers oorspronkelijk trok men niet in gespreide slagorde maar in complete ‘verwarring’ de vijand tegemoet). En in die luidkeels geuite verwarring werd de moordenaar ofwel verjaagd ofwel dood getrappeld. Daarover werd niet van gedachten gewisseld. De verjaagde of vertrappelde moordenaar werd ‘vogelvrij’ verklaard: zijn lijk mocht niet begraven worden en werd overgelaten aan de vogels. Hij was in de termen van Giorgio Agamben de voorloper van de Romeinse homo sacer, de Germaanse weerwolf, de rechteloze mens die gedood mocht worden zonder dat er van moord sprake was én tegelijk niet mocht geofferd worden (en dus ook niet ceremonieel begraven mocht worden). De Bijbel vertelt ons hoe Kaïn na de moord op zijn broer Abel (de eerste moord uit ’s mensen geschiedenis; Kaïn sloeg Abel dood omdat Jehovah meer oog had voor Abels offer als schaapherder dan voor het zijne als landbouwer) het land moet verlaten: ‘En nu zijt gij vervloekt en verbannen van de aardbodem, die zijn mond heeft geopend om het bloed van uw broer uit uw hand te ontvangen. (…) Een zwerveling en een vluchteling zult gij worden op de aarde’ (Genesis 4:11-12). Waarop Kaïn klaagt: ‘… en ik zal voor uw aangezicht verborgen zijn; en ik moet een zwerveling en vluchteling worden op de aarde, en het is wel zeker dat een ieder die mij vindt, mij zal doden.’ (Gen. 4:14). Jehovah bracht daarop het zogenaamde Kaïnsteken aan op Kaïns voorhoofd ‘opdat verhinderd werd dat iemand die hem vond, hem zou doodslaan’ (Gen. 4:15). God verjaagt dus Kaïn maar vermijdt dat die zelf ter dood zou worden gebracht. Straf (verbanning) en vergiffenis komen hier dus al samen. We zouden tegenwoordig stellen dat God verzachtende omstandigheden in acht heeft genomen.
Zwarte maan conj. Uranus in het 11de huis in Weegschaal conj. Pluto in Maagd. Priapus in Ram in het 5de huis en Cheiron in het 6de huis in Ram. Noordelijke maansknoop in het 4de huis conj. Mars in Waterman.
De Model 72 Diamond Medium is een diamanten slijpsteen geproduceerd door het Amerikaanse Eze-Lap. Deze steen is zeer geschikt voor het slijpen van survival- en jachtmessen. Daarnaast is deze slijpsteen ook te gebruiken voor het aanscherpen van gereedschap. Tijdens het slijpen met deze steen hoeft er geen water of olie gebruikt te worden. De korrelg
Commentaar van Dr. Dirk Van Duppen, arts Geneeskunde voor het Volk: ‘In het licht van de dramatische gebeurtenissen bij Volkswagen-Vorst is dit cijfer zeer veelzeggend. Als het mentale lijden in een doorsnee bevolking in België zo hoog is, hoe groot is dit dan niet bij de 10.000 arbeiders en gezinnen die nu met afdanking worden bedreigd? Onderzoek toont aan dat jobverlies in zeer belangrijke mate geassocieerd is met het voorkomen en aanslepen van ernstige psychische stoornissen van de patiënt en zijn directe omgeving. Deze arbeiders en hun gezinnen lijden momenteel gezondheidsschade. Het antwoord van een ex-Sabénien? De enige methode om weer een beetje mens te worden is je te organiseren met de anderen!’
Vermoedelijk hebben onze jongeren omtrent deze zaken in het geheel geen doordachte en coherente mening. In de veralgemeende connectie aan info-machines verloopt het handelen immers automatisch. Het is niet eens meer een “agir, puis réfléchir”: zelfs na het handelen wordt niet meer gedacht.

“laatste overlevingsuitrusting ultra lichtgewicht overlevingsuitrusting”

Voor het avondeten lonkt restaurant Tokyo. Bij de ingang rookt een serveerster een sigaret. Ze kijkt vragend.  “English big probleem. No English”, zegt ze lachend. Eenmaal binnen blijkt het probleem nogal mee te vallen. De sushi die we gewoon op een plaatje aanwijzen vormt, gecombineerd met een stevig glas wodka, een prima maaltijd. ’s Avonds is de 7th Heaven bar op de 16e  verdieping van het de Vijf Hoeken gelegen Artica hotel een geliefde bestemming. De ramen van de bar bieden een prachtig weids uitzicht over de lichtjes van de stad en de haven.
Weet waar je loyaliteit ligt, had Beijjun gezegd, voordat ze de auto het terrein op had gereden. Vertel de Kiteh wat je weet. Laat je niet afleiden door je politieke over­tui­gingen, als je die al hebt. Aan de oppervlakte zijn we allemaal gelijk aan elkaar. Lleroh, Kiteh, Timbesh. Broeders en zusters.
‘Het is niet natuurlijk dat we alles proberen te onthouden’ was in een krant te lezen geweest. Namens een actiegroep hield mijn dochter een interview. ‘De natuur is een levend wezen dat alles beter kan verteren als het langzaam vergaat.’ Ze herhaalde wat ze jaren terug in haar spreek­beurt had verwerkt, over de talloze cloudservers die onze herinneringen moesten bewaren, en de vele back-ups daarvan. ‘Het is beter dat we vergeten.’
‘De muur ligt recht voor me.’ De vijfde maan, Iiego, hing bleek en kalm boven de rand. Het acceleratie­pedaal leek haar voet omhoog te duwen. ‘Vijfhonderd meter. Misschien meer. Grote stenen en grof cement­werk. Grote blauwe stenen en grof, wit cementwerk, toch? Nog maar een paar seconden en ik’
Ferdi’s maag verkrampte en zijn scalp trok prikke­lend op. Naast hem leek zelfs Sal onder de indruk. Dit was het moment. Hier hadden ze jaren naartoe geleefd; hiervoor hadden ze illegaal een tank benzine ont­trokken aan de slinkende noodvoorraad. Formeel had Ferdi daar als Groot-Alloceur volledige zeggen­schap over, maar de ongeschreven regel was dat die brandstof alleen in de meest urgente noodgevallen mocht worden aangesproken.
De mensen behept met een persoonlijke god, streefden in de eerste stadia geen grootse dingen na: hun blik overspande nog niet hun ganse levensloop. Hun doelen behelsden in eerste instantie de dag zelf of hooguit de volgende dag. Het idee om van je leven iets te maken duikt pas op in de Grieks-Romeinse en de joods-christelijke traditie, en dan nog uitsluitend voor vrije mannen. Socrates (5de eeuw v. Chr.) voerde de ethica in: het formuleren van leefregels die beoogden een ideaal van deugdzaamheid na te streven. Bij Aristoteles was dit ideaal de zelfactualisatie of zelfvervolmaking: alles worden wat je in potentie was. Immers: zo ook groeiden de planten en kwamen dieren tot volwassenheid. Veel meer dan als kind man worden hield de deugd dan oorspronkelijk ook nog niet in: goed soldaat worden, met succes je grond beheren (‘oikonomos’, vandaar ons ‘econoom’) en deelnemen aan de volksvergadering. Het Latijnse ‘virtus’ (Frans ‘vertu’) voor ‘deugd’ betekent gewoon ‘mannelijkheid’, ‘zich als man gedragen’. Bij Socrates komt daar de dimensie bij van goed en helder denken en Aristoteles werkt dat overigens met zijn logica systematisch uit. Geluk als levensdoel is eigenlijk een heel moderne notie. Het Griekse woord ‘eudaimônia’ dat doorgaans als ‘geluk’ wordt vertaald, betekende eigenlijk ‘zegen, voorspoed’. Pas in de 18de eeuw werd het streven naar geluk gemeengoed. Jeremy Bentham (1748-1832) dacht in zijn utilitarisme dat het geluk meetbaar was en dat de Staat moest streven naar het grootst mogelijke geluk voor het grootst mogelijk aantal mensen. Benthams utilitarisme is nog steeds invloedrijk: zo bijvoorbeeld steunen de ‘darwiniaans linkse’ Peter Singer en vele anderen op dat utilitarisme wanneer ze moeten kiezen tussen het in leven houden van een levensonvatbaar kind of het aanwenden van de middelen die daarvoor worden ingezet, voor ‘nuttiger’ doeleinden. Het utilitarisme bevorderde wel de bevrijding van verlangen en genot uit de heersende ascetische moraal, maar het lost ons modern gevoel ‘onaf’ te zijn, onvolledig of juist teveel te zijn, niet op.
Als je even langs alle emotie heen kijkt, zie je dat TWOM een goed uitgevoerde overlevings-sim is in de sfeer van The Sims of Fallout Shelter. Maar, waar het bij The Sims vooral om humor en plezier draait, en Fallout Shelter om een zo groot mogelijke shelter, met vele tientallen bewoners, ligt hier de focus heel sterk op het micro-management van de behoeften van je drie start-personages, plus wie er dan ook komt aanwaaien. Daarbij worden er voldoende stokken tussen de wielen gestoken om ervoor te zorgen dat je je micro-economie nooit helemaal lekker lopend gaat krijgen. Winter, overvallers, honger of een kleine onverzorgde wond die uitgroeit tot een etterende zweer, het is van begin tot eind op je tenen lopen, echt comfortabel achterover leunen kan je nooit. En dat is precies wat TWOM probeert te bereiken.
Hoe ziet de biologische erfenis van de primaten er ongeveer uit? Hier kunnen we slechts aanduidingen geven. Voor wat betreft de directe erfenis van het sociaal gedrag van de chimpansees of van welke andere soort mensapen ook zijn we, zoals de lezer ondertussen reeds zal hebben gemerkt, bijzonder sceptisch. De verschillen tussen chimpansees en bonobo’s zijn op sommige punten zo frappant dat we ons er niet toe moeten laten verleiden het menselijk gedrag op één van beide soorten af te stemmen of op die aspecten die ze dan wel weer gemeenschappelijk hebben. We houden het hier dan ook bij een erfenis die voor het geheel van mensapen, zo mogelijk zelfs voor het geheel van de primaten en voor het geheel van de zoogdieren geldt. Zo konden de mensen bijvoorbeeld rood licht zien, een eigenschap die de primaten vermoedelijk hebben ontwikkeld omdat rijpe vruchten er dikwijls rood uit zien. Maar zagen de primaten rode objecten of zagen ze ‘roodheid’ waaraan ze dan gingen ruiken en proeven om uit te maken of het rode ook eetbaar was? De mensen konden ook, zoals bijvoorbeeld chimpansees, voorwerpen inschakelen in hun gedrag als een soort werktuig om voedsel (b.v. insecten) op te diepen of op te zuigen. Ze konden, zoals gorilla’s en chimpansees, met stenen gooien om aanvallers te verjagen maar mensapen kunnen doorgaans niet mikken. Vermoedelijk had seks reeds meer functies dan enkel de procreatieve: te zien valt hoe chimpanseevrouwtjes hun achterste aanbieden ook op tijdsperiodes dat ze niet vruchtbaar zijn en hoe bonobo’s seks gebruiken om sociale interactie vlotter te laten verlopen. Verder konden de mensen reageren op gezichtsuitdrukkingen en geuite geluiden en klanken van soortgenoten en beschikten ze dus over een niet-linguïstische taal. Gebleken is dat zelfs schapen gezichten van soortgenoten herkennen en erop reageren door rustig te worden (het gevoel dat ze niet alleen zijn, dat ze bij de kudde zijn) . Het moet wel gezegd worden dat die schapen reageren op emotionele gezichtsuitdrukkingen maar daarom nog niet op gezichten als dusdanig, in de zin dat ze schaap A van schaap B kunnen onderscheiden (dus wanneer de emotionele expressie van A en B dezelfde is). De gezichtsherkenning is dus soortspecifiek en niet persoonsspecifiek. Alleen bij chimpansees is hier onduidelijkheid: het lijkt erop dat chimpansees hun eigen gezicht herkennen. Als een chimpansee zijn gezicht eerst in een spiegel te zien krijgt waarna in zijn slaap een gekleurde stip op zijn gezicht wordt aangebracht, dan zal hij bij een nieuwe blik in de spiegel die stip trachten weg te wrijven. Primitievere apen gaan tegen de spiegel dreigen of willen achter de spiegel zien waar de rivaal zit. Deze primitievere apen herkennen dus in het met de stip gemarkeerde beeld in de spiegel eerder een rivaal, dus in ieder geval ook een soortgenoot. En de vraag is dan ook: herkent de chimpansee werkelijk zichzelf of alleen maar het beeld van zijn soort zonder er echter vijandig op te reageren en door op details te letten zoals de stip die er teveel aan is? Zelfs de mens, Narcissus met name, herkende in het beeld in het wateroppervlak zijn eigen gezicht niet, wel dat van een naamloze Ander: wij stellen dan ook hier de vraag of het drama van Narcissus en zijn weigering om nog water te drinken (waardoor het beeld in het water immers verdwijnt) wel slaan op de perversie van zijn eigenliefde (zijn ‘narcisme’). Is het niet eerder zijn onwil om de Ander te doden (wanneer hij door te drinken het beeld van de Ander vernietigt), zijn onwil om een moord te plegen op een soortgenoot? Zit Narcissus niet gevangen in een dialectiek van zelfbehoud (drinken) en respect voor de Ander? Is zijn onvermogen om Echo lief te hebben, waarvoor hij door de wraakgodin Nemesis juist gestraft blijkt te worden met een verliefdheid op een beeld op het canvas van het wateroppervlak dat hij niet als zijn zelfbeeld herkent, niet de tragiek van iemand die wil houden van een abstract beeld van de Ander, van alle anderen van zijn stam of soort, en niet enkel van één concreet exemplaar? Een tragiek die door de echo van Echo’s stem de ganse mensheid zal achtervolgen en daarom nog zo hedendaags is?
Lijkt het niet volkomen vanzelfsprekend dat enkel iemand die zich “verveelt”, iemand die zich een “veelvoud” voelt van zichzelf en die dus in morele zin “zichzelf te veel” is, een filosofie kan propageren die cirkelt rond de gekende spreuk “gnoothi seauton”, “ken u zelf”? (Al is deze zinsnede niet door onze brave Socrates zelf bedacht, het Attische narcisme hing immers boven de Atheense agora al in de lucht vόόr Socrates dagelijks de straten errond afschuimde). Want bij dit “ken uzelf” zijn we al meteen allemaal met zijn of haar tweetjes: het kennende zelf en het gekende zelf. Want verveling is natuurlijk ook een kwestie van elementaire wiskunde: je moet eerst minstens één ondeelbare “daimōn” hebben voordat je opgescheept kunt zitten met nog een tweede of een derde “daimōn” die je zodanig te veel aan het worden is dat je hem naar de hel verwenst.
Zijn er in de Stad locaties of plaatsen waar we een limbo-ervaring kunnen opdoen? Een ervaring van ‘inclusieve exclusie’ (erbij horen én er niet bij horen)? Plaatsen of momenten waar we ons klaar en helder herinneren dat we bv. onszelf en gans ons verleden, heden en toekomst geheel vergeten zijn? Of is er voor ons reeds plaats voorzien in de krochten van de Hel? Nee, dat denk ik niet. Daarvoor hebben we toch wat te weinig vliegen kwaad gedaan.
De motieven van het duistere verzaken definiëert verlichting als de realiteit van gereguleerde liefde. De angst komt voort uit de identificatie met het lichaam: men kan er levenslang niet aan ontsnappen en vroeg of laat zal men het gevolg van de zelfrealisatie moeten dragen. Hoe meer men mediteert op de werkelijkheid van de ziel, hoe minder zin heeft om de funktie van het lichaam te ontkennen. Bevrijding wordt dan gevonden in dienstbaarheid ter wille van de ziel: daar het in ieders belang is, omdat het betrekking heeft op de eeuwige waarden (afb.), de ondoorgrondelijke Heer, de alvermogende alomtegenwoordige God, het volkomen geheel van het kosmische en de totaliteit van verleden en toekomst in één (afb.), zal men ophouden zich zorgen te maken over dat kleine beetje materie dat het tijdelijke lichaam uitmaakt dat altijd moet lijden onder geboorte, ziekte, ouderdom en dood. Daarop gefixeerd zijn is het angst-complex genaamd neurose: van materie kan men nooit zeker zijn, maar van het accepteren van de Tijd als de vorm van God om zich mee te verzoenen vindt men verlichting en bevrijding. Uiteindelijk heeft iedereen dezelfde konklusie: het lichaam verandert, maar niet de getuigenis van de ziel. Die gelijkheid neemt alle angst voor het leven, de verlichting en de bevrijding weg. Iedereen leert aldus de geest te dienen en zal stoppen weg te vluchten voor de innerlijke stem van God. 
‘Zeg maar wat je hebben moet! Zeg het me maar!’ Hij slaat met zijn vuist op de bar zodat de glazen rinkelen, maar verder is het stil in de Lustvolle Zwaardvis. De toog is hun niemandsland geworden, waar niemand zich nog op wil houden. De waard poetst glazen, zo ver moge­lijk bij de echtelieden vandaan. Aan de tafeltjes staren de andere klanten in hun glazen.
Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Mini MP3 Speler De mini mp3 speler heeft een plastic body, een metalen case en een helder LCD scherm. MP3 bestanden kunnen met behulp van een USB kabel makkelijk naar de speler gekopieerd worden. Dankzij de clip op de achterkant kan de mp3 speler aan een broek of tas bevestigd worden en is deze makkelijk mee te nemen. De MP3 speler is beschik
b. Gebruikers niet permanent online. Hans Schnitzler (b)lijkt te suggereren dat de doorsnee internetgebruiker 24 op 24 uur geconnecteerd is aan de digitale media. Dit zal misschien voor heel wat mensen waar zijn voor hun beroepsmatig tijdsgebruik maar alvast niet het geval zijn voor de vrijetijdsbesteding van het doorsnee individu. Uiteraard zijn er internetverslaafden (bv. aan games). Net zoals er altijd al gokverslaafden, seksverslaafden, alcoholverslaafden en drugsverslaafden zijn geweest en nog steeds zijn (al kunnen bv. gokken en seksuele activiteiten ook op internet hun beslag krijgen).
Het onderzoek volgens deze twee modellen is verschillend van aard en de resultaten zijn ook niet altijd gelijklopend. Modellen die betrekking hebben op grootschalige processen (met name de hersenen in hun geheel) lijken veelbelovender dan de modellen die zich concentreren op elektrochemische veranderingen in de hersencellen [2].
De soldaten moeten het in 30 sec doen in die tijd moet hij het gezicht, hals en nek en daarna moet hij de masker op doen de handen moeten na die tijd gedaan worden en als er nog wat over is kan hij de PGU ontsmeten zoals ops vest of gevechts harnas kisten enz. (dit moet ook met de echte ontsmetting middel gebeuren)
Gezien de mogelijkheden oneindig zijn, wordt het excessieve volmaakte saaiheid, een vorm van verkeerd begrepen dandyisme. Beter werken op beperkt materiaal waar het vertrouwde en het nieuwe nog onderling “converseren”. Zoals bv. Brian Eno stelde voor computermuziek:
‘Prima. Verwacht in dat geval morgen een spoed­bestelling van een bekende klant uit Ebyon,’ zei Beijjun en ze schoof weer tegen Meyago aan. ‘Gebruik code mala zeven, drie, vier, als je je reisvisum aanvraagt,’ fluisterde ze. ‘Zodat er geen onnodige vertragingen optreden. Nog iets anders dat van belang is aan jouw zijde?’
Deeltjes knalden tegen de romp en gloeiden op als wonderkaarsen. Het klonk als een hagelbui op een tentdak. Meeuw schoof in de draaikolk langzaam op naar binnen, steeds dichter bij dat grote, gapende niets… totdat de zwarte bol alle sterren leek te hebben opgeslokt.
“Het is heel eenvoudig,” zei Louis, “en zo gewoon, helemaal niet gezocht. Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en – tik! – de nek breekt. Dood. Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet, zegt de vader, we stoeiden. Maar dan moet u toch iets bijzonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, – zo – en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. Toen wisten ze in elk geval waar het vandaan kwam. Aardig hè?” Zij lachten.
‘U hebt niet het recht.’ Ik was weer van tutoyeren afgestapt om aan te geven dat ik afstand van haar wilde hebben. Ik wilde haar niet kennen. Ze was niets voor me. Ik wilde haar uit mijn leven. ‘Ik ben eigendom van meneer…’
Dit zijn enkele conclusies uit het proefschrift  van neurowetenschapper Menno Schoon-heim, die op 22 mei promoveerde bij VUmc in Amsterdam. De hersenen van de mannen  vertoonden meer atrofie (krimpen van hersen-massa) en het hersennetwerk werkte minder efficiënt. Toch hadden de mannelijke patiën-ten niet meer van de voor MS zo kenmerkende ontstekingen in de hersenen. Schoonheim trekt twee conclusies: “Het lijkt er ten eerste op dat het mannelijk brein gevoeliger is voor de gevolgen van de schade die optreedt bij MS, ook al krijgen vrouwen het juist vaker. En ten tweede is het belangrijk om MS te onder-zoeken als een ziekte van het héle hersen-netwerk en niet alleen te kijken naar de ont-stekingen, wat tot voor kort gangbaar was in MS-onderzoek.”
Het Laboratorium was er op vrijdag ineens voor om het bloed eerst af te nemen het pas in tweede instantie te testen op HIV en hepatitis en dan het bloed van mensen met HIV en hepatitis gewoon weg te gooien. Alleen het testen op gewicht en lengte (BMI) en bloeddruk en bloedgehalte zou dan al vóór het afnemen van een halve liter bloed hoeven te gebeuren en dan hoefde er veel minder personeel mee. Dat je dan een aantal patiënten met HIV en Hepatitis B en C voor niets een halve liter bloed zou afnemen, dat was dan blijkbaar gewoon pech voor die mensen.
Angst overviel hem toen hij zijn eerste skelet tegen­kwam. Resten uitgedroogd vlees en huid waren nog strak over de botten gespannen die uitgestrekt op een bank in een kantoor lagen. Het lichaam droeg nog een oude laboratoriumjas over een sterk versleten jeans en een vaalgrijs shirt. Harrald pakte zijn machete en tikte de rechterarm van het skelet een paar keer aan tot hij ervan overtuigd was dat er geen gevaar dreigde. Terwijl hij door de gangen dwaalde langs de glazen wanden van de kantoren stelde hij zich voor dat hier jarenlang mensen gewoond of gewerkt hadden. De twee dozijn auto’s boven deden hem vermoeden dat hij meer lichamen zou gaan vinden. In een verafgelegen zijkamer vond hij mensvormige, zwarte plastic zakken. Er lagen er ruim twintig, netjes op een rij, duidelijk met inhoud. Hij liet ze liggen en ging verder naar zijn eigenlijke doel, de glazen zaal die hij eerder gezien had.
De mensen applaudisseerden toen een meisje op het balkon stapte. Samuel herkende Ilse meteen. Net als alle kinderen die aan de ceremonie deelnamen, droeg ze zelfgemaakte kleding en versieringen, gebaseerd op haar vorige leven, of wat ze er zich op dit moment al van kon herinne­ren.
‘Oooh, ooh, is dat waar het allemaal om draait. De aandacht, dat jij de geschiedenisboekjes in gaat als de laatste mens op aarde. De grote Leaf, weldoener voor de aarde. Je wilt helemaal niet bij je geliefde aarde­moeder zijn. Je geilt gewoon op aandacht.’
9. Woord voorafmenten, omdat wij en misschien ook wel andere bedrijven, tot op ‘heteinde’ blijven volhouden dat alles goed gaat of goed komt, om dan plotsgeconfronteerd te worden met het feit dat het voorbij is.Wat u in dit boek leest, is hoe ik via de wereld van de comparatieve filo-sofie tot een inzicht ben gekomen omtrent het leiden van bedrijven. Eeninzicht dat mij vertelt dat we misschien iets over het hoofd gezien heb-ben in onze ijver om steeds beter te worden in management, waardoorwe af en toe tegen de lamp liepen. We hebben met ons bedrijfsbeleidimmers een hele weg afgelegd. Het product dat ik op dit ogenblikgebruik om dit boek te schrijven is er een voorbeeld van. Een bijzonderingenieus stuk elektronica voorzien van software dat quasi automatischmijn tikfouten corrigeert, en dit in een taal naar keuze. Wat er ook vanzij, je moet toch een knap bedrijf zijn dat de wereld leerde tekstverwer-ken. Maar zelfs dergelijke bijzonder knappe bedrijven stellen op een dagvast dat er iets fout is gegaan; ‘is gegaan’, want meestal zien ze het pasnadat het is gebeurd.Het inzicht betreft het belang van emoties in ons bedrijfsbeleid. In ditboek hou ik de hypothese voor dat we over de afgelopen 30, misschienwel 40 jaar een zeer grote evolutie hebben doorgemaakt op het vlak vanhet organiseren en leiden van bedrijven. We hebben het begrip ‘manage-ment’ uitgevonden en zijn professioneler geworden. De evolutie situeertzich echter bijna uitsluitend in het domein van de ratio, de objectiviteit.Door steeds meer en beter te kunnen meten wat er in een bedrijf gebeurt– het begon met het meten van de productiviteit van een machine en zitvandaag bij het meten van de performantie van de medewerkers – heb-ben we onze manier van werken verbeterd. In onze evolutie hebben weechter weinig of geen aandacht besteed aan de emotie, de subjectiviteit.Meer nog, we hebben de subjectiviteit proberen uit te schakelen doorvoor alles een objectieve meetschaal te verzinnen. Zo zijn medewerkersvandaag geen mensen meer met verschillende karakters. Het zijn humanresources met een verschillend persoonlijkheidsprofiel die in een ofander vooraf objectief gedefinieerd karakterieel hokje worden geplaatst.Het is mijn bewering dat we hier een fundamentele denkfout makendoor aan te nemen dat een mens kan worden gereduceerd tot een aantalobjectief te definiëren persoonlijkheidseigenschappen en dat we metdeze reductie onze personeelsleden kunnen aansturen.Het zou van een grote arrogantie getuigen te beweren dat ik iets nieuwsheb ontdekt. Dat is niet zo. Het zou een zware onderschatting zijn van XI
Niet elke knuffel is een welgekomen knuffel. Knuffels worden door ouders of door geliefden onder elkaar niet altijd aangewend als blijk van liefde. Een knuffel is soms een manier om iemand effectief en letterlijk het zwijgen op te leggen. Kijk maar eens hoe ouders en kinderen soms met elkaar omgaan. Je zal wel merken dat een kind een knuffel soms wel eens ostentatief afwijst en afweert: het ervaart de knuffel dan terecht als een heel wreed ouderlijk maneuver om hem monddood te maken.
An operator shall ensure that there are available for immediate communication to rescue coordination centres, lists containing information on the emergency and survival equipment carried on board all of his aeroplanes. eur-lex.europa.eu
In het belang van de ziel en het materiële lichaam zweren mensen samen in allianties op het gebied van de politieke en religieuze werkelijkheid. Ter wille van het ego creëert de wetenschap anderzijds werkend in allianties van vriendschap en komplexen van ontkenning meer hoofdpijn en verbijstering dan er was voor die onderneming. Het is met vrienden op de eerste plaats van belang zich niet te bekennen tot enige andere alliantie dan de huiswetenschap van deze of gene vriendschap. Men zal naar het ego van de alliantie hoe dan ook roddelen over alles en iedereen, maar om samen te blijven, moet de infectie van de politiek en de religie er buiten gehouden worden. Religie is een zakelijke overeenkomst van opvoeding, net zoals politiek een zakelijke overeenkomst van materiëel bestuur vormt. Vrienden behoren elkaar niet de les te lezen, omdat dat gedefiniëerd is als een twist of gevecht. Noch behoort men samen te zweren ter wille van een materiële uitkomst daar die politiek misdaad of subversiviteit wordt genoemd zonder formele bevestiging. Men moet niet van zins zijn de werkelijkheid te veranderen door religie in te stellen of een politiek motief op te leggen als je vrienden wilt blijven. Waar vrienden over praten is het meer of minder huishoudelijke van de wetenschap. Dit zal hen ego brengen en intelligentie-spelletjes in confrontatie waarmee ze hun ziel kunnen verspillen ter wille van de lol. Materiëel kan het nooit meer zijn dan kunst wat wordt besproken daar kunst de wetenschap van de vervreemding is. Te veel ervan zal alle vrienden verdrijven aangezien het allemaal ego is. Minder ter wille van het kunstzinnige en meer voor de burgerlijke ziel van de huiswetenschap zal duurzame vriendschap geven. Natuurlijk zal het burgerlijke geen duurzame vrede en geluk geven. Of men sterft in mindere of meerdere mate de druk van het nageslacht weerstaand of men zal lijden onder de verspilling van de eigen kultuur en intelligentie vasthoudend aan het resultaat tot de dood al dat ego uit de ziel zal wissen. Het standhoudende burgerlijke is niet zo creatief behalve in het verwerven en bezitten, zodat op z’n best ze mooie verzamelingen vormt voor musea de vervreemding der kunsten in sympathie beschermend. Uiteindelijk zal de konklusie zijn: boven vriendschap is er alleen het principe van de volledige overgave aan het gebod van geëmancipeerde onafhankelijkheid in zelfgerealiseerde dienst aan de God en de ziel van de tijd. 
Jezus heeft zich toen aan mij geopenbaard en ik werd verbonden. Hij liet mij ook zien wat de wortel was waardoor ik niet verbonden was en nu  kreeg ik openbaring hoe hij het wel had bedoeld en gaaf mij veiligheid, sprak tot mij met liefdevolle woorden en stelde mij gerust.

“groothandel drop schip survival gear overlevingsuitrusting denver”

Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Zo op het eerste zicht, kunnen we 2 manieren bedenken waarop vormen zich weten te manifesteren of zich laten manifesteren. De eerste gaat uit van de potentiële vorm zelf, ze gaat uit van het “begin”, van de “bron”. We kunnen haar aanduiden met de term openbaring. Hierbij onthult de vorm zichzelf vanuit haar voor ons vormloze gedaante. Ze opent zich, toont zich en maakt zich zichtbaar, ze treedt uit haar verborgenheid of vergetelheid. Of in de letterlijk betekenis: de vorm laat zich ont-dekken. Een voor de hand liggend voorbeeld hiervan zijn ontluikende bloemen en soortgelijke fenomenen. Deze “openbaring” sluit omzeggens perfect aan bij het Griekse woord voor ”waarheid”, alètheia, i.e. dat wat niet (meer) verborgen is, ontsluierd is en haar/zijn “ware natuur” laat zien. De tweede wijze gaat van haar kant uit van de menselijke actor die in het spel is en bekijkt de zaak eerder vanuit het eindresultaat dat het werk is van een menselijke tussenkomst. We kunnen ze best etiketteren met de term constructie. De werkelijkheid van de vorm is nu het resultaat van “constructieve” menselijke operaties, van actieve creatieve vormgeving als gevolg van gemaakte onderscheiden, bepalende beslissingen of ook wetenschappelijk inzicht, waarbij telkens een vooraf in geen enkele gedaante bestaande werkelijkheid of een relatie in die werkelijkheid in het leven wordt geroepen, en dit door het werk van als dusdanig bedoelde menselijke interventies. Bijvoorbeeld: twee mensen zijn pas daadwerkelijk gehuwd wanneer een ambtenaar van burgerlijke stand (of een priester) het koppel bedenkt met een toverformule in de trant van: “Ik verklaar u tot man en vrouw.” We hebben hier te doen met een zuivere “constructie” en die is puur mensenwerk. “Openbaring” en “constructie” verschijnen echter niet zo maar als tegengestelden. Het verschil ligt erin dat “constructie” geen onderliggende versluierde “ware aard” vooronderstelt. De “openbaring” is wezenlijk geen resultaat van menselijke creatie, het is geen zuiver mensenwerk zoals dat effectief het geval is bij “constructie”. Maar in beide gevallen gaat het om fenomenen waaromtrent over de onderliggende aard alleen maar onbewijsbare veronderstellingen kunnen worden gemaakt. De eventuele verborgen aard, zoals die verondersteld wordt bij “openbaring”, is immers in geen enkel opzicht toegankelijk voor waarneming of onderzoek.
‘Meeuw heeft een autonoom gerobotiseerd systeem, ken je dat?’ Lars manoeuvreerde zijn pendel naar het aansluitpunt. Toen hij de raketten vuurde om af te remmen, werden we even in de cockpitstoelen gedrukt.
Ik gromde en greep hem bij zijn kraag. Met een bevredigende klap sloeg hij tegen een scheefgezakte cateringkar. Voordat ik echter iets kon zeggen, wrong hij als een slang in mijn handen en draaide zich met een grom los, om me vervolgens in een houdgreep klem te zetten.
Het is vooral dit gezag om wetten op te schorten dat de nazifilosoof en jurist Carl Schmitt benadrukte in zijn pleidooi om de staatssoevereiniteit te baseren op ‘auctoritas’ en in zijn afwijzing van de democratie. Autoriteit krijgt dan de betekenis van het gezag hebben om de noodtoestand of de uitzonderingstoestand af te kondigen (let op het woord ‘afkondigen’, wat weer een vorm van ‘spreken namens’ is). Zo ontstond het begrip ‘autoritair regime’ dat de soeverein (in de historische werkelijkheid Mussolini en Adolf Hitler) de macht en het gezag gaf om beslissingen te nemen niet in naam van het werkelijk bestaand volk maar in naam van een Idee en desnoods tegen het volk. Gezien de wreedheid van het naziregime werd ‘autoritair’ zo synoniem met ‘willekeurige repressie’ en werd de fascist na de 2de Wereldoorlog door kritisch filosoof Theodor Adorno en zijn medewerkers in hun sociaal-politiek onderzoeksprogramma om (potentiële) fascisten en antisemieten via vragenlijsten op te sporen (de F-scale, F voor fascism, de meest empirisch gebruikte meetschaal in mens- en maatschappijwetenschappen ooit) aangeduid met de term ‘autoritaire persoonlijkheid’. Het was de politieke filosofe Hannah Arendt die in 1961 wees op deze betekenisverschuiving van het begrip autoriteit en die stelde dat gezag in de Romeinse betekenis uit de moderne samenleving was geband en verdwenen.
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Verbeeld je nu in dat een roofdier de grootste cirkel wil verorberen, dan hebben de kleine cirkels het meeste kans om te overleven. Deze kunnen dan kleintjes krijgen en die overleven dan ook weer. De grotere hebben maar heel weinig kans om in leven te blijven.
Mijn omvangrijk manuscript is voor een belangrijk deel jammerlijk verloren gegaan. Vermoedelijk zal het toch ook op veel punten totaal achterhaald zijn. Had ik wel oog voor de sociale positie van de vrouw, dan ging ik toch grotendeels voorbij aan verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke psychologieën op basis van hun verschillende productieve en reproductieve bezigheden. Ik bekeek de psychosociale ontwikkeling van de mens eerder als een vrij homogeen over de samenleving verspreid gegeven, althans vóór het ontstaan van de grove sociale ongelijkheden met de intrede van de grote landbouwmaatschappijen. In de jaren 1970 waren er ook nauwelijks of geen gekende vrouwelijke primatologen en antropologen die oog hadden voor praktijken waarin primatenwijfjes of mensenvrouwen betrokken waren en zeker geen die deze praktijken ook effectief vanuit een vrouwelijk perspectief bekeken. Nu beschikken we over een overvloed aan materiaal op dat vlak.
Het vuur maakt dat alles anders wordt. Vuur transformeert wat oud en stoffig is naar iets nieuws en levendigs. In vuur zie je weer helder wat er aan de hand is. In vuur ervaar je het leven niet vanuit een emotie: het gaat veel verder dan dat. De emotie is een bepaalde laag. Daaronder zit een echtheid, een eerlijkheid. Je weet weer wat je te doen staat. Je weet weer waar je voor leeft. Het kan een kracht in jezelf zijn dat je weer durft te gaan staan voor wat werkelijk belangrijk voor je is.
In een special ontwikkelde kamer gaan ouderen terug naar de tijd van hun jeugd.In deze special aandacht voor maatregelen op het gebied van hygiëne, infectiepreventie en wondzorg. Wetenschappers moeten beter luisteren naar patiënten en onderzoek op hun vragen afstellen.
[ii] Het werk van de Franse antropoloog Pierre Clastres (1934-1977) is weliswaar in veel details achterhaald, maar de basisconclusies uit zijn observaties bij diverse Amazone-volkeren staan nog steeds overeind. Zie in het bijzonder: Pierre Clastres “La société contre l’État.”, Paris, Minuit, 1974.
Waarom me te pletter werken en maandenlang rug & schouders in een gespannen houding krommen, om met iets voor de dag te komen dat alleen maar open deuren intrapt en inhoudelijk zelfs banaal is geworden? Eerst en vooral moet je tegenwoordig al iets heel uitzonderlijks schrijven opdat het gelezen zou worden. Of je moet al gekend zijn en een heel ruime supportersclub hebben. En dan moet je schrijfsel ook nog juist gelezen worden. Dat is geenszins gegeven in de Lage Landen met hun beperkt publiek van moraliserende en actualiteits-geobsedeerde opiniemakers. Bovendien wil dat publiek onmiddellijk inwerken op beleidsmakers, mediahoofdredacteurs en (aspirant)ministers met heel korte carrières, en viesse verça. Kortom: waar je werk onmiddellijk (zonder dat men er meer dan 10 blz. van gelezen heeft) gevild wordt door de scherpe messen van in wezen eng-politieke breuklijnen, volgens het principe “De vrienden van mijn vijand zijn ook mijn vijanden”, ook al viesse verça. Het is me ooit nog overkomen dat een hoog aangeschreven heerschap een boek van me recenseerde in Knack onder de titel “Dit (boek) is een publiek schandaal”. Meneer Regenboog meende dat ik een vriendje van hem (een heel bekende opiniemaker, aan wiens werk en opvattingen ik een hoofdstuk had gewijd) genadeloos onderuit wou halen. Dat vriendje – zijn bureau bevond zich aan de overkant van het mijne – had wel elke zin die ik had geschreven, woord voor woord nagelezen en aan het geheel zijn volle fiat gegeven; alles – i.e. heel heel weinig – wat ie geschrapt wou zien, werd zonder tegenpruttelen geschrapt. Kortom: niet te doen om een boek uit te geven als je niet sexy bent, of geen lid bent van de juiste Bisschoppenconferentie, van de juiste Partij of van de juiste Loge of van het juiste Diamantforum. Niet omdat mensen alhier zo’n slecht karakter hebben (dat hebben ze hoe dan ook), maar omdat een boek hier meteen onder de aandacht komt van mensen die door hun positie op dat punt volkomen misplaatste en ergerlijke bedoelingen hebben. En omdat alhier een boek alleen maar onder de aandacht van dat soort mensen kán komen, er zijn nl. amper andere. Mensen die geen boeken maar auteurs beoordelen. Want in de Lage Landen weet iedereen van iedereen alles wat in het geheel niet ter zake doet.
In the sphere of industrial production, abstract labour time was embodied in a worker of flesh and bone, with a certified and political identity. When the boss was in need of human time for capital valorization, he was obliged to hire a human being, and was obliged to deal with the physical weaknesses, maladies and rights of this human being; was obliged to face trade unions reclaims and the political demands of which the human was a bearer.
Voedsel: In tegenstelling tot water kan een mens voor een langere tijd zonder eten. Terwijl men maar drie dagen zonder water kan, kan een mens ongeveer drie weken zonder voedsel. Verwacht wel geen mirakels, want al na een paar dagen zal je heel goed het effect van ondervoeding al voelen. Je zult je moe en futloos voelen, en in een later stadium gedesoriënteerd, barstende hoofdpijn en uiteindelijk zal je sterven. Wanneer je probeert te jagen of dieren probeert te vangen met vallen, zal het je ook heel duidelijk worden dat het allemaal niet zo gemakkelijk is dan dat ze laten uitschijnen op TV. Een welbekende regel om voedsel te verzamelen is:”verspil minder energie om het voedsel te verzamelen of te vangen, dan dat het je energie oplevert!” In vele gevallen moet je het simpel houden slakken, insecten en planten zullen je een goede bron van proteïnen en vitaminen geven. Let op! In vele gevallen kan je beter honger lijden dan zomaar iets op te eten, als je niet zeker bent van wat je in je mond gaat stoppen, blijf er dan af! Wederom is een goede voorbereiding hier van groot belang, boeken over eetbare planten en insecten zijn er van alle soorten op de markt. Er bestaan zelf pocket uitgaven die zonder probleem in een broekzak passen.
De vage gestalte in de stoom werd tastbaarder. De omtrekken werden duidelijker, er kwam zelfs wat kleur in de vorm en Peters gezicht kwam naar voren uit de stoom. Hij had overduidelijk geen lichaam van vlees en bloed, maar hij was daar. Reëel. Ze twijfelde er geen seconde aan.
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
Het is niet zozeer de vingers die het moeten doen, maar ook de combinaties van snaren, posities en akkoorden in jouw solopartijen. Het vergt heel wat geduld en oefening en het geeft je meer inzichten in het gebruik van de gitaarhals.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.
Nu moet ik erbij vertellen dat ze al ziek is sinds ze bij ons kwam met 1 jaar. Ze heeft Leishmania/Erlichia en een schildklier probleem. Dus ze krijgt al haar hele leven medicatie. Nu is het einde in zicht, alleen is nu mijn vraag hoe weet ik dat het genoeg is. Ze is nu in twee weken 2 kilo afgevallen, omdat ze niet alles meer eet. Ze is dus duidelijk misselijk. Wel wil ze nog naar buiten en speelt ze af en toe nog met haar vriendjes en dan zou je echt niet zeggen dat er iets aan de hand is. Ze krijgt altijd al pijnstillers voor de andere ziektes, dus ik vind het heel lastig om te zien wanneer ik de beslissing moet nemen. Is er iemand die hier ervaring mee heeft en mij kan vertellen op welke symptomen ik verder moet letten, om te zien dat ze echt pijn gaat krijgen.
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Ze plaatste verschillende objecten op haar tafel: een karaf van gegra­veerd kristalglas, een stalen brief­opener, een dobbelsteen, een beker van porselein met delicate schilderingen in het glazuur, een kiezelsteen, elk een representatie van de meest relevante aspec­ten. Kiteh. Timbesh. De recente moord op vier soldaten. Computer. Ze plaatste een vijfde object in de cluster, een godonmot in een blok van kunsthars. De kweek­machine. Een zesde object: een ring met een steen van obsidiaan. De Eerste mensen, de Tweede Generatie. De draden woven patronen over tijd en afstand, plaats en aard van de ontmoetingen.
Ik wou terugroepen dat hij zich dan misschien als zodanig moest gaan gedragen, maar wist me nog net in te houden. De scheppers zij dank voor afleiding onder de vorm van de echtgenoot van je minnares. Jaloezie, het is vuur voor de verdorde ziel, sluimerend omdat hij zijn geliefde moet missen.
Ezel snoof alleen maar huiverend door zijn masker en schudde zijn kop tot zijn lange oren heen en weer flapten. Hij zag er behoorlijk onnozel uit voor zo’n slim beest, maar dat is van de meeste intellectuelen hun listige leest. Je denkt dat je hen aankunt, tot je te laat ontdekt dat het niet zo is. Ik vroeg me af wat het zou worden tussen de ezel en de vos en ik grijnsde. Wat zouden ze dansen, die twee.
Dit zal je op meer eenheid voorbereiden, met onderlinge afhankelijkheid, geen mede-afhankelijkheid.  Verbinden, delen, geven en ontvangen waar beiden vrije individuen zijn.  Gehechtheid, anderzijds, is gebaseerd op de agenda van narcisme/zelfzucht.  Dit houdt geen rekening met beide personen of beide kanten/behoeften.
Het gebod van het medeleven verplicht de leden van een orde van de ziel allerlei soorten verlangende mensen te accepteren. Deze mensen zijn niet altijd bekend met de regels en kunnen onderworpen gedrag ontwikkelen naar anderen. Hier moet men zorg voor dragen door het verschaffen van informatie en eventuele begeleiding in de studie. Soms noodzaakt verdere communicatie educatieve interaktie van leraren en leerlingen. Voor normale volwassenen is dit ongewenst. De volwassen persoon wordt verondersteld in staat te zijn voor zichzelf te kunnen studeren en de verloren discipline te herwinnen. Slecht opgevoede mensen, laag van intelligentie genoemd, moeten de schade inhalen door tijdelijke regressie naar de jeugdige staat. Dit is een groot probleem. Regressie is in strijd met de stelregel der onafhankelijkheid en vaak gaan mensen slecht gedisciplineerd verder tot de arts of de dood er een eind aan maakt. De dokter biedt een kans op herstel in algemene boete ter wille van de vooruitgang, maar de dood biedt op z’n best een nieuw lichaam in een veranderde familie om weer van voren af aan te beginnen met het zelfde (kultureel overgeërfde) aangeboren karakter van de ziel. Daarom wordt initiatie in en heropvoeding tot een ander begrip van orde een tweede geboorte genoemd. Dit verduidelijkt ook het begrip van de dood als zijnde niet alleen maar de vernietiging van het lichaam. ‘Een ander lichaam’ kan ook betekenen dat men een andere orde heeft.