“Amerikaans overlevingsuitrusting zweedse overlevingsuitrusting”

Het Ganzo F803-DY Fixed Blade Survival heeft een mooie prijs/kwaliteitsverhouding. Een mooi vaststaand mes met zwarte afwerking. Het rubberen handvat heeft een antislip waardoor hij goed stevig in de hand licht. Het zwart gecoate drop point lemmet met een gedeelte aan de achterzijde voor het gebruik van de firesteel. Het mes wordt geleverd me
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
De bek Wanneer je de binnenkant van de bek bekijkt dan moeten de lippen en tandvlees goed doorbloed uitzien. Zeer bleek tandvlees is een indicatie dat de doorbloeding niet goed is. Fel rood tandvlees is een indicatie voor een ontstekking. Wanneer je met je vinger op het tandvlees boven de hoektand drukt ontstaat een bleke vlek. Deze moet binnen 2 seconden weer zijn weggetrokken. Is dat niet het geval raadpleeg dan de dieren arts. Er kan iets mis zijn met de bloedsomloop. Het gebit moet schoon zijn zonder al te veel aanslag. Ruik ook de adem van je hond. Een slechte adem kan een indicatie zijn voor een ontsteking.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
De samenleving kan een beest zijn dat de vrijheid van het individu verslindt. Leiders worden de slaven van hun eigen systeem en echtgenoten worden het slachtoffer van hun eigen betrokkenheid. Dit is een fundamenteel probleem dat kan worden opgelost door te zorgen voor en het beschermen van de persoonlijke privacy. Een eigen plek te hebben is een zegen. Niet te worden verstoord door lawaai, stank of ongewenste commercie etc. is een ideaal geworden om voor te werken. In de oude tijd waren er veel ongecultiveerde gebieden om je te kunnen terugtrekken in de vrije natuur. Deze manier van ontsnappen is steeds minder mogelijk in een overbevolkte wereld waar ieder geschikt stukje land wordt gebruikt voor landbouw en veeteelt. Een voordeur delen in een apartementengebouw is een minder private oplossing waarbij je gasten zich moeten mengen met vreemden die aan dezelfde voordeur aanbellen. Een paar vierkante meters delen met honderden mensen in een wolkenkrabber is zeker een uniek begrip van verticaal tijdruimtelijk besef waarmee meer ziekte dan eigen gezond verstand kan zijn gemoeid. Hoe ver kan men gaan in het najagen van het eigenbelang? Wat zeker is dat persoonlijke privacy en de volwassen positie elkaar nodig hebben. Hoe moet je je eigen zaken behartigen als je ze niet voor elkaar krijgt? Een samenleving die hierin faalt zou wel eens zijn mentale gesteldheid genaamd neurose niet te boven kunnen komen en instorten in ongewilde psychopathologie. Derhalve moet de privacy worden veiliggesteld als het eigen leven. Hoe meer mensen boven op elkaar zitten des te dringender de behoefte zich aan privézaken over te geven. De misdaad in grote steden kan worden bestreden met deze regel in gedachten. Waarom zou je de ander aanvallen als ieder zijn privé kan hebben?
In de manier waarop ik werk speelt wezenlijk mijn visie mee dat het menselijk bestaan, ons handelen zich afspeelt tussen twee polen. Polen die tegengesteld zijn aan elkaar en tegelijk verbinding met elkaar zoeken.
‘We moeten nu wel naar de stad terug,’ zei hij met een treurige onder­toon die zo gemaakt was dat ik op zijn smoel kon slaan. Ik zag in mijn verbeelding zijn roze tong geperforeerd worden door al die veel te puntige tanden, zalig was dat.
‘Als het ons doel is te zorgen dat Isomé een kans heeft,’ zei Meyago. ‘Als ons doel is te zorgen dat we niet opnieuw terugglijden in een tijd van duisternis, waarom doen we dan niet meer aan de situatie in Yin-Beh? Waarom zie ik niets ten goede veranderen? Waarom laten jullie toe dat de Lleroh de Oba en de Gehina achterna gaan?’ Is het een straf? Om de rol die we hebben gespeeld in de zuiveringen? ‘Zijn we te irrele­vant?’
17. 15 stappenplan, of ligt het daadwerkelijke probleem misschien dieper dan gedacht? Oorzaak van het probleem Het zoeken naar de oorzaak of het begin van het probleem is een vaak gehoorde behoefte van zowel de (ex-)verslaafde als de partner. De achterliggende gedachte hiervan is, dat het vinden van de oorzaak van de seksverslaving kan helpen om de problematiek beter te leren be- grijpen. De gedachte is vaak, ‘Als we de oorzaak weten, dan kunnen we die aanpakken.’ Veel behandelingsmethodieken zijn hierop gericht, zoals de methodes die afgeleid zijn van het 12-stappenmodel van Al- coholics Anonymous – maar is dat terecht? De oorzaak van seksverslaving is onderzocht door onder anderen Goe- de (2003), Carnes (1989) en van Zessen (1995). Daarbij is seksversla- ving vaak gelinkt aan verslavingen door pijn uit het verleden. Carnes beschrijft dat seksverslaving een ziekte is die ontstaat als overlevings- strategie bij kinderen die misbruikt, mishandeld of verwaarloosd zijn, of die op een andere wijze zijn grootgebracht die niet aansluit bij de natuurlijke behoeften van een kind. Uit een al wat ouder onderzoek van Carnes (1989) blijkt ook dat 81% van de seksverslaafden als kind seksueel misbruikt is, 72% fysiek en 97% emotioneel. Predisponerend, oftewel bevorderend voor de aanleg voor een vol- wassen seksverslaving, waren in het onderzoek van Van Zessen (1995) onder andere: • een emotioneel koud gezin; • een angstige of vermijdende hechting; • emotionele verwaarlozing of geweld (traumatische ervaring in de kindertijd);
De zesde dag was de zee kalm als een slapend kind. Ze stond een tijd lang op het dek, keek naar de school van massieve bootsmanvissen die tot laat in de middag met hen meezwommen, hun geribbelde ruggen als verzonken heuvelruggen vol opstaande twijgen.
I still study this band, trying to figure out how they built these divine bridges between people and groups of people, as that is what they did. I guess youtube gives a good survey, as they also put live versions. We called it the magic piano, they are both piano geniuses, like check out how Rick Davies builds up piano strategy and then at the end it becomes crazy, like war on the piano really. It starts at 3:25 till the end.
Maar er kunnen dus nog dromen gedroomd worden. Die op halflange tijd maken m.i. meer kans dan deze op korte termijn omdat er doorheen de jaren een massa actuele kwesties kunnen worden aan opgehangen die vanuit dit toekomstproject kunnen worden afgeleid, in zakelijke termen en niet op basis van morele oordelen of veroordelingen. Meer dan 10 jaar zullen de socialisten het hoofd koel moeten houden.
Er bestaat een groot verschil tussen voor zichzelf denken en voor de ander denken. In feite heeft de geest geen betekenis alleen voor jezelf denkend daar het het laboratorium van de sociale aanpassing is. De geest wordt heilig genoemd als dit wordt begrepen en ten uitvoer gebracht. De realiteit van onze materiële motieven in de geest van zelfhandhaving bezoedelt altijd de heiligheid van de geest: er is altijd een zelfzuchtig motief dat onder de restricties van regulatie moet worden geplaatst. De aandrift die de goedheid van de geest geeft is de rede gedirigeerd naar anderen toe ter wille van de ziel. Het volstaat niet in een hoekje te zitten en enkel te mediteren voor de ziel alleen, dat is helemaal geen ziel aangezien iedere persoon sociaal gedefiniëerd is. Het belangrijkste deel van het gewetensvolle zelfherinneren is dat wat door anderen wordt herinnerd, om niet te spreken van de Heer Zelve. In feite is wat de persoon zich kan herinneren een zwaar gecensureerde versie van de persoonlijke geschiedenis. Met de goedheid alle mislukking en experimenten die tot daartoe geleid hebben verdrongen hebbende, vindt de persoon vrede verzoend met het idee van overeenstemming met het heilige. Niettemin heeft hij een werklast vanwege dat verleden (afb.). Allerlei soorten slechte gewoonten, ongewilde konditioneringen, een gebrek aan kennis, een gebrek aan sociale aanpassing, en een ontbrekend bewijs van betrokkenheid doet het ego zich in bochten wringen en verdraait zijn visie op de werkelijkheid zoals het de noodzakelijke overeenstemming met de geaardheid goedheid past. Het is een grondwet van de psyche dat alles van de natuur zichzelf bevestigt en niet kan blijven bij een geest in konflikt. Zo ziet iedereen zichzelf als God, heel goed wetend dat dat niet zo is. Dit is, zoals gezegd, de algemene leugen van het leven gehandhaafd door het normaal ongereguleerde van de lust. Het doel is God te zien, de ziel, het volkomen geheel van de kosmische werkelijkheid zoals die is. De visie van het goddelijke (afb.) kan niet worden gescheiden van de anderen daar geen ontkenning van de eigen fundamentele sociale aard zal volstaan. Natuurlijk kan men zich een lange tijd als een solitair dier gedragen terwille van de ziel van het paradijs, maar vroeg of laat heeft dat belang sociale bevestiging nodig bij behoefte aan het menselijk potentiëel. Men kan zich als een gelukkig paradijselijk dier gedragen, maar het meest kostbare geschenk, het lichaam naar ‘het evenbeeld van God’ ontkennen, kan niemand. Dus is het de essentiële aard van de geest om in dienst van de ziel en God te leven op de eerste plaats, alleen maar om te ontdekken dat het begrip van de ziel en God geen betekenis heeft in ontkenning van de eigen fysieke werkelijkheid. Het instrument van de liefde kan niet worden ontkend in de realisatie van de werkelijkheid van de liefde. Het lichaam kan zijn functie niet worden ontzegd: het werkt uit zichzelf bestuurd door overlevingsinstinct ingebed in zijn oorspronkelijke natuur: de samenleving. Voor anderen denkend kan de illusie van zelfontkenning wekken zelf niet van belang te zijn, maar orde kan worden vertrouwd. Goedheid bestuurt ook de andere zielen en ze moeten over jou denken alsof je de beste man zelf zou zijn. Zoals iedereen weet, leven is nemen en geven. 
Ik keek blijkbaar dom, want Lars vervolgde en­thousiast: ‘Je kunt hem tot beperkt niveau zelf pro­gram­meren. Je weet wel: een naam geven, comman­dootjes laten uitvoeren zoals koffie zetten of de bladzijden van je boek omslaan. Je kunt niks wijzigen aan zijn hoofdprogramma, maar da’s maar goed ook. Je zou zelf de bonen niet van de kabels willen haken, lijkt me.’
Het draait in de wereld van ICT ook steeds meer rond “levende dingen” met ingebouwde cognitieve schema’s en mechanismen die allen bij levende wezens, in het bijzonder de mens, voorkomen. Zoals een Smartphone en andere dingetjes die “smart” zijn, al is de populariteit van het woord “smart” ondertussen weer flink gezakt. Sensoren e.d. waren oorspronkelijk attributen van robots, maar tegenwoordig opereren ze meer en meer “autonoom” en dat niet alleen in het kader van gezondheidsmonitoring. De Google Glass geeft ons een idee van het soort post-humane transformaties die mogelijk binnen 5 à 10 à 20 jaar gemeengoed zullen zijn geworden. We vinden de digitale spulletjes voorlopig in de eerste plaats bij de uitrusting van “combat soldiers” (2).
Men moet verantwoordelijkheid nemen te helpen en dus te begeleiden indien de permissie daartoe is gegegeven. Natuurlijk is ongewenste hulp een overtreding tegen de volwassen optie: de enige geestelijke gezondheid is de zelfverantwoordelijke; alle kinderen zijn een beetje crazy min of meer, net als alle mensen die zich het bestaan van een opperwezen genaamd de Heer realiseren. Hieruit zou men kunnen afleiden dat alle serieuze pogen geestelijk gezond te zijn ketterij is: alleen in ontkenning van de Heer Zijn persoon, kan men rijp en zelfverantwoordelijk zijn. Maar dat is een verwarring van buiten af. Zoals eerder gezegd, is het een andere fundamentele wet van de psyche dat onafhankelijkheid alleen kan bestaan op basis van positieve identificatie met de ‘vader’, het ideale zelf of het gezag van buitenaf in het algemeen. Alle kinderen spelen vadertje met kleine speelgoed-autootjes, alle meisjes spelen moedertje met poppen: zo werkt de volwassenheid. En niemand zal dat ontkennen, hoewel het altijd in de valkuil van de ‘erfzonde’ of het ontevreden overheersen van de materiële natuur schijnt te lopen. De aap leerde gedrag te imiteren: het is onze misère, het is onze liefde. Het is ook de positieve identificatie met de minder gewenste autoriteit van de dierlijke geneigdheid die moeilijkheden geeft en het zuivere van de menselijke intelligentie verduistert dat nodig is om een juiste begeleider voor anderen te zijn. We willen niet alleen zoals de Heer zijn, we willen ook als katten en honden zijn, gieren en haaien, konijnen en vlooien. Mannen scheren hun baarden uit angst er als een leeuw uit te zien en zullen eerder vechten dan huilen uit angst zelf als een loeiende koe te worden. Vrouwen beschilderen hun gezichten en parfumeren hun lichaam uit angst op op een varken te lijken en een meer natuurlijke geur af te geven. Dat is de mensheid: we lijden niet alleen onder onze gelijkenis met de Heer maar ook onder onze geneigdheden met het koninkrijk der dieren. Begeleiden en sturen zal dus altijd onder deze onzuiverheden gebukt gaan en alleen een bewuste bekentenis tegen het poseren als de Superpersoon of het bezorgd zijn over de dierlijke natuur zal ons weerhouden van het gekkenhuis van de oorlog en de schizofrenie. 
The islamic world is divided against each other like christianity is. In both religions the sword cuts right through the middle. Islam’s main denominations are the “Sunni” and the “Shia”. ISIS is an extreme wing of orthodox Sunni for example. The general Sunni’s are not supporting it. Most muslims are against ISIS. I knew a lot of muslims throughout my life who were peaceful people, quoting from the Koran : “when you kill one person, you have killed the whole world.” When so many people are trash-talking the islam prematurely as a whole, I want to do justice to their wisdom, for it’s also a weapon against this cancerous tumor in the sense that when an organ (islam) has a tumor, the tumor should be removed, and not the whole organ (as then the whole body would die). In order to remove a tumor from an organ, one needs to have a good understanding of the organ and of the healthy part of the organ.
Hij kampeerde op een klein heuveltje waar een paar bomen groeiden. Toen hij de haringen de grond in dreef raakte hij iets hards. Hij groef de losse aarde op en vond een klein metalen pannetje. Er waren eerder mensen op deze plek geweest. Hij groef verder en vond verschillende verweerde en verroeste voor­werpen, bijna onherkenbaar, en een versleten, plastic Barbie met lang, blond nephaar. Hij veegde de modder eraf en zette de pop rechtop tegen een van de bomen.
had het niet over geld had het over het feit dat de zuid amerikaanse vrouw een leven kan leiden met overlevingsproblemen, zoals geldzorgen, en dergelijke, en dat in dat kader bezien het moeilijker is om te studeren voor een dergelijke cursus, mevr vogelaar van de nieuwe regering heeft namelijk de opdracht gekregen uit te zoeken waarom de resultaten van dergelijke examens zo slecht zijn terwijl ze niet zo heel erg moeiliujk zijn, dat komt volgens mij doordat de persoon in het land van herkomst moet studeren voor de cursus en daar het examen moet afleggen, tuurlijk zou ik dergelijke kosten voor mijn eigen rekening nemen, denk alleen dat als een brasileira, in dit geval, meer kans van slagen heeft als ze het examen kan afleggen in Nederland tijdens een drie maanden toeristenvisum bijvoorbeeld, maar dan uiteraard voor mijn kosten, maar over kosten gepraat; wie betaalt dan die cursus in het land van herkomst? Dan toch ook vaak degene die de persoon uitnodigt.
Ze lijkt wel een robot, dacht Harrald. Maar dat is ze ook. Geavanceerd, gebouwd met een doel en op zoek naar informatie. AI, stond in de brief, kunstmatige intelligentie. ‘Ik ben de jongste in het dorp. Meer dan de helft is de vijftig gepasseerd.’
‘Die vergelijking van jouw leven en het mijne, loopt spaak. Mijn verdriet is geen vergelijk met wat er destijds is gebeurd.’ Sterre knikte voor zich uit. ‘Ik hoor wat je zegt en toch hoop ik dat hij daar staat en op me wacht.’
Want dat is ook nog een ding. Je kan altijd zeggen ik doe dit of ik doe dat maar de meeste mensen doen dat gewoon niet. Ik deed het de eerste 5 keer wel en de 6de keer stond ik vast. Zie dat verder ook heel veel gebeuren.
Naarmate het leven zich op die manier op onze planeet tot ontwikkeling kwam begon men van buiten onze aarde zich te bemoeien met de ecologie hier op deze planeet en zette een kruising in van intelligent wezen met een aardswezen.
‘Ik ook,’ mompelde ik. Het idee dat zo-even bij me was opgekomen, was met het uitvallen van de machine verdwenen als een schichtige ree. Ik kon alleen maar hopen dat het uit zichzelf weer uit het kreupelhout van mijn onderbewuste tevoorschijn zou komen.
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 15 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
De makkelijke broek van Zusss in zwart is een fijne basic om in je kledingkast te hebben. De broek in maat L/XL is gemaakt van nylon en elastane en heeft een naad aan de voorzijde van de pijpen. Zo kun je hem eenvoudig omtoveren van relax broek tot zakelijke outfit. Je kunt de Zusss broek wassen op 30 °C, hij mag niet in de droger.
Jane en Michael Stern zijn net afgestudeerd aan Yale, ergens in de jaren zeventig, als ze beginnen aan hun eerste grote eetavontuur. Het jonge stel heeft een ambitieus plan: ze willen ieder restaurant in Amerika beoordelen. Dat lijkt ze helemaal niet onmogelijk. ‘We hadden nog niet zoveel gereisd. Toen we de Rand McNally kaart op de keukentafel uitspreidden, zagen we gewoon dat Amerika een behapbaar stuk land is, nog geen halve meter lang, bestaande uit leuke pastelkleurige staten die als bouwstenen op elkaar pasten.’
After placing an order, please check your inbox for a confirmation e-mail which will contain some instructions on how to proceed with the payment. We will not ship your order until when the transaction has been completed.
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en huwde de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
De Swiss Emblem waterflessen zijn gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium. Door het gebruik van dit materiaal heeft Sigg gezorgd voor een erg lichte waterfles die extreem sterk is. Door de combinatie van robuustheid, maar toch licht, is deze ideaal om te gebruiken in zwaardere omstandigheden zoals bijvoorbeeld survivallen of sporten.
Het idee van die losse handjes van de echtgenoot van mijn mooie geliefde bracht even een waas over mijn gezichtsveld, maar ik slaagde erin me tenslotte te beheersen en mijn vuisten te ontspannen. Het kostte verdomd veel moeite.
Waarop matroos Tobias slechts stamelend kan uit­brengen: ‘Ik legde het ding daar… daar op de werk­bank van de heks… naast de opgezette krokodil. Excuses bootsman… ik wilde alleen maar helpen met graven.’
Twee dingen hielden me na het lezen van twee of drie bladzijden in Dawkins’ Voorwoord al meteen uit mijn welgevallen slaapverlangen. Dat het “geloof in God” gelijk zou staan aan een “wetenschappelijke” hypothese (de “God-hypothese”), in de strikte zin die Dawkins zelf wel aan het woord “wetenschappelijk” zal geven. En ten tweede: het register achteraan het boek vermeldt niet de minste referentie naar Nietzsche en zijn toch wereldwijd bekende Zarathoestra-stelling: “God is dood, we hebben Hem vermoord.” Een erudiet intellectueel als Dawkins moet in zijn atheïsme toch wel een terloops enthousiasme weten op te brengen voor dat minstens voor hem gelukkig voorval uit de filosofiegeschiedenis. Ongetwijfeld heeft een “wetenschapsfilosofisch” georiënteerd man als Dawkins niet veel waardering voor de “continentale filosofie”, maar ik vrees dat hij gewoon niet bekwaam is Nietzsches gedachtegang te verstaan. Dat soort lieden kent nog niet eens het verregaande verschil tussen “verstand” en “rede/ratio”.
Ook wij hebben een hond met nierfalen gehad. Wat Coco zegt is waar, ze was zichzelf aan het vergiftigen. Niks hiep meer, ze at en dronk op een gegeven moment helemaal niks meer. Ze begon slecht te lopen, wankelde alleen nog maar. Toen we de beslissing hadden genomen om haar te laten gaan, raakte ze die zelfde avond in coma. Van het moment dat we de diagnose hadden, en haar overlijden, zat er maar een paar weken tussen. Dit is misschien niet wat je wil horen, maar helaas, bij ons is het zo gegaan. Ik weet dus wat je doormaakt, en vindt het heel erg voor jou en je hond.

“overlevingsvoertuiguitrusting whetstone 10 zwarte survival mes met overlevingsuitrusting”

31. 29 Toch blijkt dat steeds meer verslaafden (31%), ook door het doorbre- ken van het taboe op seksverslaving, zelf met het probleem bij hun partner komen. Opvallend is, dat 67% van degenen die de verslaving zelf openbaarden jonger is dan 40 jaar. Vrouwen boven de leeftijd van 40 ontdekten de verslaving van hun partner eerder zelf. Figuur 6: Hoe kwam de seksverslaving aan het licht? Er is nog een kleine groep respondenten (5%) die aangaf door iemand anders met de seksverslaving geconfronteerd te zijn. Hierbij kun je denken aan vrienden of familie, maar ook bijvoorbeeld aan personen met wie door de verslaafde gechat of gedatet heeft. Daarbij zijn er ook nog een aantal overige reacties gegeven, waarvan hieronder een selectie is weergegeven: “Al van voor ons huwelijk speelde dit, maar steeds vonden we het woord verslaving te beladen voor de situatie, totdat hij afgelopen zo- mer met nieuwe details uit zijn verleden kwam, toen was daar ineens 31% 53% 5% 11% Hij kwam er zelf mee Ik ontdekte het zelf Iemand anders confronteerde mij ermee Overige reacties
Veel kinderen, met name hier uit Bawku en omgeving mankeren gelukkig niet zoveel: malaria, koorts zonder een duidelijke oorzaak (een virus, denken we dan maar), anderen hebben diarree of moeten hoesten. Maar meestal zijn ze niet uitgedroogd en hebben ze geen longontsteking. Een enkele keer is er sprake van wél iets ernstigs: buiktyfus, longontsteking, een hersenvliesontsteking, tuberculose of een HIV-infectie. Ook kinderen met botbreuken worden bij ons ondergebracht totdat de traumatoloog / orthopaedisch chirurg er weer is. (Meestal hooguit een paar dagen later). Soms komt een ernstig ziek kind binnen, waar je ook weinig aan kunt doen: ik heb twee keer een kind gezien met een uitgezaaid gezwel van een nier. Dat overleed dan enkele dagen later hier of inmiddels thuis. Meestal gaat het met hersenvliesontsteking goed, maar soms gaat het superslecht, ondanks de netjes uitgevoerde ruggenprik, en de standaardbehandeling met hydrocortison en ceftriaxon.
Vijftien jaar geleden waren we onafscheidelijk, Janneke en ik, twee durfal-meiden van veertien. We kenden alle plekjes rond het dorp, vooral die waar we niet mochten komen. De vervallen cementfabriek met zijn bekladde ‘gevaar’-borden, de dichtgetimmerde ingangen van de half ingestorte kalksteengroeve.
Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
Qwerty knipte een ouderwetse zaklantaarn aan en verdween de donkere gang in. Leaf plofte neer op de matras. Ze haalde een van haar laatste energierepen tevoorschijn en begon op de taaie substantie te kauwen. Een nerveus gevoel nestelde zich in haar buik en ze stond weer op om de kamer te doorzoeken. Haar hart klopte snel en haar hele lichaam voelde onrustig. Het besef dat haar vlucht van drie maanden abrupt tot stilstand was gekomen, begon langzaam door te dringen. Het was klaar. Over enkele dagen zou ze sterven.
Het schrapende geschuif zet door en ik word vooruit geduwd. Al gauw sta ik vastgeklemd in de tussenruimte tussen twee van Kims nanobarrières. Mijn pogingen om bewegingsvrijheid te houden hebben er alleen toe geleid dat ik met armen en benen wijd klem sta.
Al kon hij de zwart-witfoto in de winkel vanuit de keuken helemaal niet zien, Berend voelde hoe pa’s ogen hem volgden en in de gaten hielden. Ja pa, dacht Berend, morgen is het maandag. Hij schrobde de gootsteen en de kastjes onder die vorsende blik. Ja pa, dacht Berend, ik zal er zijn, voor je klanten. Hij zette nog meer druk op de schuurspons, tot zijn knokkels wit waren. Als een echte Meertens. Berend voelde de hoofdpijn weer opkomen, maar poetste door.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 8 nr. 1 september oktober Willem de Vries: “ik kom door mijn eenzaamheid heen.” Naarden – Met zijn zesenzestig jaar oogt hij als een losse jongen. Iemand die altijd zijn eigen weg gegaan is. De aardigheid zelve. Enigst en geadopteerd kind was hij. Een atelier heeft hij op een industri- eterrein in Naarden. Op de eerste verdieping van een groothandel in schildersspullen. Hier schildert de Rietveld afgestudeerde zijn rust- gevende schilderijen. “ in de zeventiger jaren deed ik de Rietveld academie. Het waren roerige tijden maar ik ontrok me eraan. Ik was op mezelf gesteld. Kunstenaars vereenzamen makkelijk. Het zit in de aard van het beestje. In mijn Amster- dam tijd, ik heb er vijf jaar gewoond, voelde ik me eenzamer dan hier. Met mensen massa’ s had ik altijd het gevoel naar een tv scherm te kijken. Het isoleerde me. Ik heb veel gehad aan houtsnede technieken die ik daar geleerd heb. Na vijf jaar was ik afge- studeerd. We dronken dar veel bier, mari- huana, en snoven cocaïne, maar dat hoorde er gewoon bij. Nog steeds drink ik mijn biert- je maar niet meer zoveel.” Dus het beviel je niet in de stad. Vertel eens wat meer over je geschiedenis. “ Klopt, ik ben toen terug gegaan naar mijn eigen regio. Als je “Ja, ik zelf ben van 1948. Ik denk zo rond mijn vijfde ben ik teruggaat naar roots dan is de eenzaamheid minder. Je met mijn vader, die ingenieur was, en moeder naar Brits leeft in een bekende omgeving. Dat geeft ook een bepaalde Indië/India gegaan. Ghandi was in 1947 vermoord en de onaf- rust. Toen ben ik gaan schilderen en heb altijd van de kunstu- hankelijkheid van India werd in dat jaar uitgeroepen. Wij itleen geleefd. Daar zeggen ze ook altijd dat ik de enige ben woonden met een bediende op een onbewoond eiland. Butch- die regelmatig blijft verhuren en verkopen. Alhoewel het de ers island ligt in de havenmond van Mumbai, toen New Dehli, laatste vijf, zes jaar minder geworden is maar dat had met de waar mijn vader pieren, dammen, en havens moest bouwen. crisis te maken. Ik heb toen een schoonmaakbijbaantje Voor internationale schepen om te kunnen laden en lossen. genomen. Op een middelbare school van drie tot negen ’s Olie tankers. We leefden daar een jaar of vijf. Ik was het enig- avonds. Ik heb zelfs nog een schoonmakers diploma gehaald. ste kind op het eiland en zat op de internationale school. De Ik kwam in de AOW en verloor mijn baantje. Momenteel zoek gemeenschap leefde in apartheid. Europeanen en Amerikanen ik weer iets voor twee uur per dag.” vormden een groep. Rond mijn tiende kreeg ik ziektes zoals rode hond. Ik kon niet tegen het tropenklimaat. Toen zij n we Je leeft alleen? teruggegaan. Momenteel heb ik een vriendenclub uit mijn “ Ja de drang naar liefde is weg gefilterd. Ik vind Nederlandse Rietveld tijd, niet veel hoor, maar die zie ik een paar keer per vrouwen arrogant. Ik kan er niet mee omgaan. Ik heb wel eens maand. Die wonen niet in de buurt.” wat aan dating gedaan maar dan spreek ik af en kom ik binnen en zeggen ze tegen me: ‘ ik zag al meteen dat je mijn type niet bent.’ Ik wil de liefde niet meer. Ik kan goed alleen zijn. Ik denk dat mijn levensgeschiedenis bepalend is geweest.” Schilderijen van Willem zijn te zien op www.willemdevries.net O.a. landschappen, uitstekend geschikte schilderijen voor aan de muur bij bedrijven, huisartsenpraktijken, of Butchers island in de havenmond van Mumbai, thuis aan de muur. ook bekend als Jawahar Deep. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Het seizoen van de Griep begint officieel met deze maand, en vele jonge geitjes niezen reeds en hoesten vroeg hun manierhuis van school. Terwijl de gezondheidsambtenaren ouders over kunnen begeleiden hoe te voor hun zieke kinderen te geven, kunnen zij niet met een andere dringende kwestie op de meeste ouders’ helpen meningen – „hoe I die ben mijn ziek kind voor een volledige week gaat thuis onderhouden?“
Vroeg of laat moet iedereen die werkt aan een materiëel leven van verplichtingen en genoegens terugtreden en bij zichzelf te rade gaan. Gegeven een juiste identificatie in de religieuze, wetenschappelijke en de politieke sfeer, zal de persoon er in slagen de tijdelijke schizofrenie te boven te komen. Het moet worden geleerd dat om succesvol te mediteren een zeker programma moet worden gevolgd: zekere lichamelijke oefeningen moeten worden gedaan om het lichaam onder de kontrole te houden van een stabiele konditionering naar de tijd, zodat de opstandige geest ontregeld door de materiële aantrekking tot rust kan komen, geen direkte uitdrukking krijgt en leert het meditatieprogramma en de daarbij inbegrepen God van de Tijd te dienen. Ook moet het duidelijk zijn dat dat alleen maar succesvol kan geschieden met behulp van de leerspreuken van de meditatie die het belang benadrukken van hartelijkheid en bescheidenheid zoals ‘breng de parel van de geest in de lotus van het hart’ en ‘alle eer aan Hem die de vorm van de Tijd heeft aangenomen, de rustplaats is van alle leefwerelden, de onderwerper is van alle levende wezens en de hoogste goddelijkheid waarop ik mediteer’. Naast de algemene gebeden voor de vader die in de hemel is en de heilige moeder kunnen andere elementaire begrippen van waarheid het denken zichzelf helpen te reorganiseren om vrede, goedheid en associatie te vinden, de sociale problemen uitwerkend in de geest. Het is ook van belang om te hebben geleerd niet het innerlijke, spirituele te gebruiken als vlucht uit de sociale werkelijkheid. In feite is het alleen maar na het naar behoren gewerkt te hebben dat men goed rust. Met een slecht geweten is het moeilijk om te mediteren. Meditatie is een hoger stadium van persoonlijke evolutie die hogere eisen stelt aan de individuele verantwoordelijkheid. Voor iedere tempel en kerk is er een ritueel van toenadering en een tijdslimiet. B.v. langer mediteren dan één uur, lichamelijke oefening of niet, kan aanleiding geven tot ernstige psychiatrische moeilijkheden de noodzakelijke werkelijkheidstesten missend. Experimenteel is het aangetoond dat iedereen kan hallucineren onder omstandigheden van sensorische deprivatie en sociale isolatie. Het is een straf die gebruikt wordt voor gevangenen en psychopaten en om dat te ervaren als een positieve bevrijding moet men zich ontwikkelen tot een onbuigzame kluizenaar. Verstorven naar ontzeggingen kan de asceet tot veel inzicht komen aangaande God en zijn eigen ziel, maar zonder de juiste voorbereiding onder leiding van een geestelijke leidsman zal men zeker een mislukking zijn qua zelfbeheersing. Om alleen te kunnen zijn moet men zeer sociaal zijn daar de hele wereld moet worden geïnternaliseerd. Niettemin zal alleen het alleen zijn het lichaam en de besturende geest alle vrijheid geven om de eer, de geestelijke en de lichamelijke gezondheid te ontwikkelen en te handhaven die de gerijpte optie eigen is. Zoals de ene helft van de lichamelijke aandoening kan voortkomen uit disharmonieuze konditionering, kan de andere helft zijn voortgekomen uit de afhankelijkheid in de onrijpe staat. Uiteindelijk zal iedereen het er over eens zijn dat niemand volledig vrij is van de misère en dat er alleen maar een gelegenheid bestaat om het lichaam en de geest zich te laten herstellen, terwijl er nooit een echte kans bestaat te ontkomen. Zelfs de dood biedt geen garantie van niet-continuering in het hiernamaals. Gewoonlijk bereikt men datgene waar men wilde zijn terwijl niet-zijn moeilijk voorstelbaar is. Men kan het lichaam verliezen maar niet het spoor dat men achterlaat. 
Zoals bekend kan niet alles worden gezegd en onthuld. Men moet de eer hooghouden. Hoewel men zich niet teveel zorgen moet maken over het imago, moeten zaken die echt goed gaan of slecht niet het belang verduisteren van het gaande houden van de vertoning. Zo zijn veel mensen dus niet zo heilig en zuiver zoals ze zich voordoen of zich uitspreken. Dit is volkomen normaal en o.k. Dit is een eeuwige praktijk van de menselijke samenleving die van zijn leden vraagt trouw te zijn aan de algemene standaard ten opzichte waarvan een alternatief niet destructief mag zijn. Het is zelfs één van de grootste krachten van de mensheid: als eenmaal een bepaalde vorm van sociale kontrole werkzaam is, kan de hele samenleving in vrees leven die collectieve eer te verliezen. In oorlogstijd zal de angst voor vrijheid en emancipatie zich manifesteren in vijandigheid op die manier de gekoesterde eer verspelend: Op die wijze verloor de mensheid veel van haar kostbare maar verkeerd beijverde idealen. Eer die uitdraait op valse trots is een drama en een trauma voor de mens.
Dus dacht ik gisterennacht: ik lees toch maar eens Richard Dawkins’ “God als Misvatting” (2006). Ik heb het destijds nooit willen lezen. Een boek waar jan en alleman meteen én tegelijkertijd tergende tralala over kwijt moet, kan immers onmogelijk een goed boek zijn. (Zo ben ik, achteraf gezien, enige maanden geleden helaas zo naïef geweest 25 à 30 euro te vergooien aan Thomas Piketty’s “Le Capital au XXIe siècle”. Niet omwille van die 25-30 euro, maar omdat je bij een investment toch wel een min of meer equivalente return verwacht, althans iets inhoudelijks meer dan wat je eigenlijk al wist of overtuigd van was – en als niet-econoom heb ik ook geen boodschap aan die opeenstapeling van moeilijk te ontraadselen tabellen en grafieken. Michel Houellebecq’s laatste heisa-roman “Soumission” weiger ik dus te lezen, en die weigering zwelt in hardnekkigheid aan naarmate ik des te meer met dat boek om de oren word geslagen; misschien lees ik het wel eens binnen 3 of 5 jaar als slaapkamerlectuur.)
‘Goed nieuws,’ beaamde Maria. ‘Zullen we naar binnen gaan? Jacob heeft een voorraadje thee gescoord in een verborgen kelder in Wasberg, twee­honderd jaar oude Darjeeling, vacuümverpakt. En Gerard heeft je gemist.’
Leonard Cohen spent much of the 1960s in a house he had bought on the Greek Island Hydra, in the Saronic Gulf. He lived there in quasi-reclusive circumstances, writing poetry and songs. The years of the international popularity of his song “The Partisan” (from the album “Songs from a Room”, released in 1969). And simulaneously the times of the Greek Colonels’ regime – the Greek militairy junta of 1967-1974. Colonels that were also great fans of “Pif, paf, pouf!”, albeit with heavier artillery than the rifle of a proletarian partisan.

“overlevingsuitrusting llc overlevingsuitrusting aanbevelingen”

Een ander groot gevaar voor de liefde is de gehechtheid aan sex. Gehecht aan sexualiteit is men niet werkelijk geïnteresseerd in het natuurlijk resultaat van het krijgen van een kind. Er kan zelfs een sterke afkeer en leugenachtigheid zijn tegen het krijgen van kinderen met het excuus dat men er niet klaar voor is of niet in staat is om een wereld te vinden die gelukkig genoeg is voor de kwetsbare baby. Sommigen kunnen eenvoudigweg dermate jaloers zijn over het krijgen van nageslacht, wetende dat nadat de baby er is veel liefde naar de kleine zal worden afgeleid, dat echtscheidingen kunnen volgen op zwangerschap. Sommige zeer mooie vrouwen willen simpelweg geen kinderen vanwege dezelfde jaloezie stellend dat hun carrière belangrijker is dan het krijgen van kinderen. Maar niettemin sexueel zijnd lijkt hun liefde niets meer dan misbruik van de mannelijke ondersteuning te zijn. Sexuele gehechtheid is een bijprodukt van de materiële verbijstering die zichzelf uit in de vorm van jaloezie. De remedie zit hem natuurlijk in het beoefenen van het tegendeel: men zou moeten ondernemen, verkennen en ontdekken in het spirituele/religieuze psychologische bereik en uitdrukking moeten zoeken in mededogende zelfrealisatie. In plaats van voor de sex en het geld te gaan zou men voor de zelfverwerkelijking en de liefde moeten gaan. In deze tegenstelling schijnt geld een perversie van de zelfverwerkelijking te zijn; een vijand die in feite blokkeert en hindert en kulturele openheid en vooruitgang vertraagt terwijl sex op zichzelf wordt herkend als de doder van het mededogen en de liefde. Natuurlijk is de werkelijkheid niet zo zwart wit als kan worden beschreven daar zowel zelfrealisatie en geld als sex en liefde heel goed samen kunnen gaan. Het doel dat de middelen rechtvaardigt echter kan nog niet hun corrupte rechtvaardigen. Het belang van deze regel gaat over het krijgen van kinderen op de tedere en liefdevolle manier. Het idee is dat kinderen geboren als bijprodukt van materiële ambitie minder verzorgende en liefhebbende ouders zullen treffen en geneigd zullen zijn uit te groeien tot erger dan dat. Alleen door het streven naar liefdevolle sex in plaats van sexuele liefde kan dit zo zijn. Als eenmaal de prioriteit van de liefde duidelijk is kan niet alleen de persoon maar ook de hele wereld bevrijd zijn van de corruptie die het gelukkige ruïneert. 
De actiegroep ‘Non-Vitae Morte’ eiste de aanslag op. ‘Noodzakelijk om ons onmenselijke strafsysteem, waar alleen Non-Vitae van profiteert, een halt toe te roepen.’ De stem vanachter de gezichtsplaat van een pseudo­mens, was van een vrouw.
13. 11 Figuur 3: samenvatting definities partners. Een aantal definities die partners gaven (zie bijlage 2 voor meer defini- ties): “Het gedrag was problematisch omdat zijn hele gedrag en emotionele wereld erop was gericht zonder dat hij dit kon stoppen. Liegen, mas- turberen en buitenechtelijke relatie(s). Veranderde uiting van zijn emo- ties en zijn seksualiteit met mij. Ik was de man kwijt waarmee ik was getrouwd.” “Wanneer hij een blijkbaar onweerstaanbare drang heeft om dit ge- drag te beleven en hij niet aarzelt om hiervoor leugens en uitvluchten te verzinnen.” “Als het de seksualiteit en intimiteit verstoord. Maar ook (stiekeme) zelfbevrediging is heel kwetsend en vernederend. Seksualiteit is een intiem bindmiddel tussen man en vrouw en alles wat daar tussen komt heeft hoe dan ook een effect”. “Als het de relatie met het gezin/partner negatief beïnvloedt, min- der/geen aandacht meer voor gezinsactiviteiten vanwege de constante hunkering naar porno/daten/fysieke contacten etc.
In de moeder-kind relatie vinden we nog een combinatie van gedragskoppeling en taal. Bij jagers, die geen fysiek contact hebben, worden door gebarentaal en woorden de gedragingen gecoördineerd en op elkaar afgestemd. De werktuigelijke efficiëntie van de taal maakt dat ze zich bijzonder snel zal verspreiden en zich ontwikkelt tot de complexe systemen die wij nu als natuurlijke talen kennen. Klankverbindingen worden woorden en woordafleidingen, woorden worden aaneengeregen tot zinnen, waarbij diverse uitingen kunnen worden gecombineerd. ‘Zie daar dat beest’ combineert de aansporing aan de ander om te kijken met de mededeling dat er iets te zien valt, wat er te zien valt en waar iets te zien valt. De basis van de zinnen vormen werkwoorden (handelingen, bewegingen, veranderingen) en zelfstandige naamwoorden (wezens of voorwerpen), maar daarnaast worden ook relaties tot uitdrukking gebracht met behulp van wat we nu voorzetsels noemen, eigenschappen via bijvoeglijke naamwoorden, enzovoort. De voorstelling van de wereld in termen van wezens/objecten en handelingen/bewegingen kan echter op verschillende manieren worden uitgedrukt. Zo spreken sommige Afrikaanse talen niet van ‘het paard loopt’, maar er wordt gezegd ‘het lopen paard-t’.
De soldaten moeten het in 30 sec doen in die tijd moet hij het gezicht, hals en nek en daarna moet hij de masker op doen de handen moeten na die tijd gedaan worden en als er nog wat over is kan hij de PGU ontsmeten zoals ops vest of gevechts harnas kisten enz. (dit moet ook met de echte ontsmetting middel gebeuren)
Maar hoe kwam de landbouw, die toch een vrouwelijke uitvinding was, dan in mannenhanden? Wij gaan ervan uit dat de mannen in de landbouw oorspronkelijk niet veel meer waren dan een soort handlangers die zich onledig hielden met wat eerst maar randactiviteiten waren: we denken met name aan het voorraadbeheer en de bevloeiing (irrigatie).
Jonas Grimpeerd grimaste naar me. ‘Zie je wel, noten­kraker,’ zei hij. ‘Ik zei toch dat we naar Euphrat zouden gaan? Het is onze beste optie, weet je,’ vervolgde hij toen minzaam, maar net iets te sluw.
Het huwelijk en de partnerrelaties kunnen een samenzwering van slechte gewoonten zijn. Niet zelden zal de Heer zich manifesteren in de vorm van een partner om de lessen van de eeuwige waarden te onderrichten. Sex wordt geboden als een les of afstraffing tegen het het egoïsme, de bezitsdrang, liegen en corruptie. Lustig vergeet men de waarde van de subliminale continentie die zich voedt met de vooruitgang van de innerlijke kracht van de ziel: verliefd verlies je je verstand een ego opbouwend, bezittingen verwervend, schipperend met de waarheid, en corrumperend in de sex. Verzot op de afstraffing van de liefde verliest men intelligentie en boekt men geen werkelijke vooruitgang; men leert niet echt. Oude getrouwen van de celibataire continentie gaan verloren in het proces en de onzelfzuchtige houding is vergeten in de verbijstering van het uiterlijk effect. Moedwillig voorgaande relaties aanhouden en een houding van liefdadigheid is de genezing voor alle nevenwerkingen van de school der liefde. Het vereist het overwicht van de geaardheid goedheid (afb.), het mededogen, delen en zorgdragen, dat niet vreemd is aan het ouderlijk instinct dat samen zou moeten gaan met de sexuele voorkeur. Duidelijk is waarom het niet corrumperen van de ouderlijke zorg zo belangrijk is. Zelfzuchtige sex ruïneert de verbondenheid met de ziel en zo ook de uitweg uit de verstriktheid van de materiële verbijstering. 
46. 44 Gevolgen voor de partner Het uitkomen van het geheim en het belanden in een crisis heeft grote gevolgen voor de partner van een seksverslaafde. In eerste instantie raak je een groot deel van je vertrouwen kwijt, vooral in je partner. Ook ga je hem en vaak ook de wereld op een andere manier bekijken. Daarnaast heeft een breuk in vertrouwen grote gevolgen voor de rela- tie met je partner, zoals veranderingen in de intimiteit ( Hier is al eer- der onderzoek naar gedaan door Roel Bruintjes en Jan Elderhuis, mei 2014). Deze bovenstaande gevolgen lijken logisch. Daarnaast kan het kwijtra- ken van het vertrouwen in je partner ook grote invloed hebben op het vertrouwen in jezelf, dat vaak gekoppeld is aan je eigen zelfbeeld. Bijna de helft (45%) van de ondervraagden ervaart voor zichzelf ook zulke gevolgen. In de enquête is de volgende vraag gesteld: “Als u kijkt naar wat voor gevolgen het uitkomen van het geheim op uzelf en de part- ner heeft gehad, hoe zou u dat het beste kunnen omschrijven?” Het uitkomen van een seksverslaving heeft niet altijd alleen negatieve gevolgen. Vaak blijkt dat het meemaken van de crisis uiteindelijk ook emotionele groei met zich mee kan brengen: voor jezelf, en mogelijk ook in de partnerrelatie. In de enquête schrijft 30% van de partners dat ze veel bewuster zijn geworden van hun eigen emoties: “Het uitkomen heeft er voor gezorgd dat mijn band met mijn partner beter is geworden. We communiceren meer en beter en dieper. Ook mijn band met God is nog nooit zo sterk geweest. Het heeft aan de andere kant ook gezorgd door een vorm van angst.” Naast de bewustwording van deze emoties is het belangrijk dat deze emoties er ook mogen zijn. Zij moeten in het toegestane deel worden geplaatst, hoe heftig het verdriet en de boosheid ook zijn. Het uiten
Deze volksvergadering besprak misdrijven die door de families zelf niet geregeld konden worden: het Germaanse ‘ding’, de Romeinse ‘res (publica)’. De volksvergadering nam ook beslissingen met betrekking tot oorlog en vrede met naburige stammen. Misdrijven tussen families betroffen vooral diefstal, kinderloos huwelijk en het zich vergrijpen aan een vrouw van een andere familie. De misdrijven konden verzoend (vergeven) worden óf gewroken. In het eerste geval werd er een soort schadevergoeding betaald, in het tweede geval werd de vermeende dader gewoonlijk vermoord (in het geval van verkrachting dikwijls ook het slachtoffer; verkrachting gold immers als overspel, niet omdat men vond dat de vrouw de zaak had uitgelokt maar omdat het vaderschap bij een eventuele zwangerschap niet strookte met de huwelijksverbintenis). binnen een familie werden niet beslecht en eigenlijk niet als ‘juridisch’ misdrijf of misdaad beschouwd: je kon niet van je vader of moeder stelen en je mocht je partner slaan. Die geplogenheid is tot op vandaag nog grotendeels geldig. Een handgemeen op café wordt nog altijd sneller geverbaliseerd dan een uit de hand gelopen echtelijke ruzie. Ook met een verkrachting binnen een familie moest de familie maar zijn plan zien te trekken: zij kon van niemand verzoening of wraak eisen. Slechts wanneer families het niet onderling eens geraakten of één van de partijen vond dat de schadevergoeding of de wraak niet in overeenstemming was met de zwaarte van het misdrijf, werd de zaak voorgelegd aan de volksvergadering van de ganse stam. De stam kon dan bijvoorbeeld oordelen of bij de kinderloosheid van een huwelijk (die altijd geweten werd aan de onvruchtbaarheid van de vrouw, zij bracht namelijk geen vrucht voort, terwijl de man blijkbaar toch zijn werk had gedaan) de familie van de man door de familie van de vrouw moest worden vergoed en zo ja, op welke manier. De aanklagende familie kreeg het woord en de familie van de ‘dader’ het tegenwoord (ant-woord). Wie sprak stond recht en hief vermoedelijk de (rechter)hand, waardoor de anderen bleven zitten. De volksvergadering besliste daarna bij mondelinge stemming: dit werd gemeten aan het overheersen van de goedkeurende of afkeurende stemmen. Daarna stond de stamoudste recht (de latere ‘rechter’) en sprak het vonnis uit (de ‘rechtsvinding’, i.e. de ‘vondst’, etymologisch ‘de te gane weg’, cf. het Chinese tao, de ‘weg’). Uit dit overleg rond het kampvuur ontstond het gewoonterecht, de Wet waaraan iedereen onderworpen was en waarnaar iedereen zich te schikken had op risico uit de gemeenschap gestoten te worden. Het kampvuur werd later getransponeerd in de ronde tafel die binnenshuis werd neergepoot en is mythisch opgevoerd in de Ronde Tafel van koning Arthur en zijn ridders. En in deze eeuw nog gerepliceerd in zogenaamde Rondetafelconferenties, waarbij de ronde tafel de gelijkwaardigheid van de partijen symboliseerde.
De wachttoren is ingestort en alleen de onderste verdieping staat nog overeind. Op die afgebrokkelde muur is een primitief afdak van bladeren aange­bracht. De oude zigeunerin die haar intrek in de toren heeft genomen wordt door de vismensen naar buiten gejaagd. Mokkend, maar machteloos kijkt ze van een afstand toe. Ze maakt het teken van het boze oog en spuwt door haar vingers, maar daar staakt haar verzet. Wat moet ze anders? Geen weldenkend mens durft de aandacht van de grillige Roodjassen te trekken.
7° Stimulatie van creatieve en verrijkende vrijetijdsbesteding. Zoals nu reeds bij veel personen het geval is, zullen arbeid en vrije tijd gemakkelijk in elkaar overvloeien, afhankelijk van hoe de 20 à 25 uren arbeid is georganiseerd. Heel wat monitoring-werk kan thuis of om het even waar op afstand uitgevoerd worden. Misschien zijn we de ganse dag en de ganse week actief, hetzij met die noodzakelijke arbeid, hetzij met niet-noodzakelijke bezigheden waarbij werk en creatieve vrijetijdsbesteding (zelfs sport) amper van elkaar zijn te onderscheiden. Maar dat zal geen veralgemeende dag-en-nacht uitbuiting zijn zoals dit er onder het kapitalisme eventueel zou kunnen uitzien (14). Mogelijk hebben we inderdaad voldoende aan 5 à 6 uur slaap in plaats van 7 à 8 nu.
De jongen stond op en pakte een stuk papier waarop streepjes en data stonden. Het viel Leaf op dat Qwerty geen geavanceerde technologie in zijn trunomische schuilkelder had. Slim, biologische scanners konden niet door het trunomium heendringen, maar de sig­nalen van apparaten konden soms wel worden opge­vangen. Het verklaarde waarschijnlijk waarom de veegtroepen Qwerty niet hadden gevonden. Alleen het antieke muziekspelertje speelde vrolijk door.
Naast het bepalen van een route kan het Auto Inbouw GPS Volgsysteem Trackerook gebruikt worden om gestolen voertuigen te traceren. Het GPS volgsysteem is, zoals de naam al doet vermoeden, het ideale gps-apparaat voor in een voertuig.
De noordelijke Maansknoop stond tussen 11 november 2010 en 27 november 2010 in een exacte samenstand met Pluto en speelt ook een hoofdrol in de jaarhoroscoop voor 2011. Deze samenstand is als een vortex waarin wij ons bewegen naar het stille oog van de storm. Zowel in onze persoonlijke als collectieve processen. Ben je aan de rand, dan zijn er veel verstoringen en machtsconflicten, ben je in het centrum dan is er stilte en het grote NIETS, het ZIJN. Deze samenstand werkt in de jaarhoroscoop voor 2011 stevig door en Pluto dwingt ons in contact te gaan met wat concreet IS. *1 Er is geen ontkomen meer aan, we moeten zien hoe het werkelijk is en door de illusie heenprikken, om vervolgens tot acceptatie te komen, wat ons weer aanzet tot andere acties.
Ze liepen door de heuvels van Eindhoven toen de zon onderging. Harrald zocht een droge, beschutte plek en zette daar zijn tent op. Bij het licht van een klein vuur at hij nog wat van zijn rantsoenen. Hij bood Ariadne een stuk brood, maar ze weigerde.
I could use this as an outdoor pack or emergency pack. Multi-Purpose 1 day pack ( FirstSpear is a brand created by former U. servicemen, they develop enhanced light-weight load carriage solutions for the US Special Forces )
Enkel in China en Rusland worden ze (nog) niet als zielenpoten gezien die ten koste van de eigen bevolking geholpen moeten worden. Het enige dat we hebben is de hoop dat het nog niet dit of volgend decennium gebeurt, het rekken van datum van executie is alles wat ons rest.
Wat we hier zelf willen voorstellen is een aantal concrete en begrijpelijke basisprincipes die naderhand (als de tijd veel rijper is) kunnen worden uitgewerkt door deskundigen allerhande. Het voorstel zelf is in het geheel niet technisch van aard. Het is opgebouwd met concrete inhouden in plaats van abstracte waarden; helder en klaar in plaats van vaag; coherent in plaats van warrig. De onderliggende gedachte is dat een aantal ontwikkelingen die we op halflange termijn met een relatieve zekerheid zullen meemaken, onmiddellijk zouden kunnen gekaderd worden in een reeds vooraf bestaand verhaal of een reeks samenhangende opties op basis van socialistische waardesystemen. Dus opties die reeds zijn opgemaakt en klaar staan voordat die ontwikkelingen zelf op kruissnelheid zijn gekomen en dus onderwerp gaan vormen van discussies binnen de publieke opinie. Zo zal men niet gedwongen zijn achter de feiten aan te hollen en telkens snel een ad hoc persconferentie te moeten organiseren nadat het kalf eigenlijk reeds is verdronken. Met een toekomstbeeld voorhanden kan men jaren voordien reeds proactieve campagnes opzetten. Ons voorstel vormt in die zin een toekomstbeeld waarin reeds meerdere socialistische “waarden” zijn geïntegreerd.
De badkamer kolkte. Flarden stoom en zwarte rook vochten om ruimte in een krankzinnige derwisj die voort en voort tolde. Onhoorbare verwensingen wer­velden om haar heen als windvlagen, dan weer warm, dan weer koud. De spiegel brak in een regen van glassplinters en ze sloeg haar armen wild voor haar gezicht. De flintertjes kwamen met zo’n kracht tegen haar aangesprongen dat sommigen ervan zich in haar huid boorden en daar bleven hangen. Nieuwe stroom­pjes bloed vermengden zich met de oude. Ze moest hier zo snel mogelijk weg.
De evolutionaire psychologie à la David Buss stelt de eerste mensen voor als psychisch autonoom functionerende en in wezen egoïstische individuen. Zij waren er als het ware doelgericht en bewust op uit hun eigen levenskansen en kansen op voortplanting te verhogen desnoods ten koste van hun groepsgenoten. Zij geven de indruk over een Ik of Ego te beschikken, wat inhoudt dat reeds van bij het begin een onderscheid en een soort tegenstelling tussen het Subject en het Maatschappelijke aanwezig zou zijn geweest. Het beeld dat de evolutionaire psychologie impliciet hanteert (want schetsen doet ze eigenlijk nauwelijks, tenzij voor wat betreft het cognitieve), is een nagenoeg identieke kopie van de tegenwoordige mens. Intra-seksuele competitie voor partners van het andere geslacht, vooral bij mannen maar ook bij vrouwen; pogingen de eigen partnerwaarde te verhogen, b.v. door als man meer resources te verwerven of in status te stijgen of zich als vrouw jeugdiger te maken; duidelijke maar toch relatief gecompliceerde seksuele strategieën waarbij dikwijls verschillende doelen in één klap werden beoogd (b.v. vaste partner naast meerdere gelegenheidspartners, zeker bij de man). Fysieke agressie van mannen tegen seksuele rivalen en tegen ontrouwe vrouwen, met daarnaast groepsagressie tegen andere groepen (oorlog). Verbale agressie bij vrouwen. Berekende coöperatie met andere leden van de groep, veelal en primair op dyadische basis (tussen twee individuen dus). Bijstand in functie van genetische verwantschap. Coalities van mannen voor jacht op groot of gevaarlijk wild en voor oorlogsvoering.
Bij religie denken we dus niet meteen aan de islam. Wat is me dat tegenwoordig toch dat overal en elders religie wordt bijgesleurd! Minderheden waren een halve eeuw geleden sociaaleconomisch onderdrukte of gemarginaliseerde bevolkingsgroepen, daarna werden het etnische minderheden en nu zijn het steevast religieuze minderheden geworden. Over de islam zal ik het dus zoals gezegd niet hebben. Daar heeft iedereen+1 het al over. Tenzij dat we even onze verwondering willen uitdrukken over het gegeven dat een bewoner van het Midden-Oosten, een Turk of een Marokkaan zonder meer verondersteld wordt een praktiserende moslim te zijn die zich vijf keer per dag neerbuigt, met het hoofd richting Mekka. Dat Amerikanen “God bless America” prevelen, daar staan we dan weer in het geheel niet bij stil. Zo ook moesten we het geweten hebben dat de nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras zich niet, zoals zijn voorgangers, bij zijn ambtsaanvaarding liet inzegenen door een middeleeuws maar luxueus ingeklede orthodoxe patriarch. Dit terwijl we er als Belgen achteloos aan voorbijgaan dat onze gezagsdragers en ministers (ongeacht hun persoonlijke geloofsbelijdenis of levensbeschouwing) jaarlijks tijdens het Te Deum op de Dag van de Dynastie (15 november) wierookdampen van onze Rooms-katholieke aartsbisschop insnuiven, zodat ze verzekerd zijn van Gods steun om het land en zijn ingezetenen naar best vermogen te dienen. En op de Vlaamse tv zijn nooit eerder meer kind-, mens- en diervriendelijke bisschoppen, priesters en paters te zien geweest dan vandaag, lieden die een dikke twee jaar nog afgedaan zouden worden als onverbeterlijke pedofielen die meedogenloos zoveel mogelijk kinderen seksueel misbruiken. Het is me wat met religie en spiritualiteit tegenwoordig. Ik weet zelden of nooit wat er precies bedoeld wordt als deze woorden vallen.
Voeten vallen onder Vissen en in de afbeelding heeft de man twee voeten en 10 tenen aan ieder been. De voeten staan als geworteld in de rots. De stabiliteit van de man komt dus voort uit Vissenzaken, zoals het universele, het etherische – niet zichtbare – achter de stof, de religie, het geloof, de eenheid, het grote geheel en collectieve zaken. Het bovenstaande beeld van de 19de graad waar Mars staat in de jaarhoroscoop, laat zwaar weer zien, storm en een vastberaden man ferm en energiek. De macht en onmacht van Pluto en de 3de graad van Steenbok die de noordelijke Maansknoop laten zien, zet dus aan tot het zoeken van stabiliteit in geloof, spiritualiteit en eenheid om van daaruit te handelen. *4
Mevrouw van Zanen schudt haar hoofd. ‘Voor hem moet u een onthef­fing aanvragen. In principe mag ieder huishouden één robot erop nahouden zonder dat die meetelt voor het arbeidspotentieel. Tenzij het natuurlijk een Kolossus is.’ Ze schatert het uit om haar eigen grapje. ‘Alsof iemand een Kolossus in huis zou nemen, hè?’ zegt ze als wij niet reageren. Dan komt ze ter zake.
Muziek overstemde de gesprekken. De geur van vers bakwerk was sterker dan al het andere. De achter­kamers, die in betere tijden de gelegenheid hadden gegeven voor interraciale seks, werden nu gebruikt voor zakelijke ontmoetingen.
Soms kennen we onszelf pas als we uit het rad stappen en wachten op die laatste slag, de huppelde­pup dansend om de raderen te ontwijken en zo te ontdekken dat het leven búíten dat rad, eigenlijk veel interessanter is dan erín, ondanks het risico.
De schok werpt me over het bedieningspaneel. Twee ramen barsten in duizenden stukken naar buiten. Va zelf wordt achterover geworpen en slaat tegen de vloer, bloed gutsend uit de flarden vel en vlees waar eerst haar hand zat. Haar gezicht trekt bleek weg terwijl ik overeind kom. Ze poogt zich op een elleboog op te richten, maar zijgt weer achterover in de groeiende bloedplas. Ik hurk bij haar hoofd.
Ze liepen in stilte de hoofdstraat door. Samuel her­kende de gebouwen om zich heen, de meeste mensen die ze passeerden, al bleven namen en gebeur­te­nissen net buiten zijn bereik. De mensen begroetten Gaetan hartelijk. Ze bleven echter afstandelijk tegen­over Samuel. Vriendelijk, dat wel, maar niet meer dan dat. Hij herkende het als een standaard­reactie tegen vreemdelingen, een houding die bijna overal ter hele wereld terug te vinden was. Niet te nieuwsgierig zijn, zeker niet als iemand pas zijn ziel terug had. Dat zorgde alleen maar voor spanningen.
Ik vroeg mij dus opnieuw af wat ik hier eigenlijk doe. Het ziekenhuis levert in zijn algemeenheid kwalitatief erg slechte zorg. Ik merk dat met name in de diensten. Ik heb dan 48 uur dienst voor het hele ziekenhuis. Het is treurig om te zien hoe veel mensen die niet veel mankeren van allerlei onnodige medicijnen krijgen (vaak in de vorm van injecties) Maar de mensen zelf vinden het prachtig. En het is ook treurig te zien hoe mensen, die er slecht aan toe zijn, soms worden verwaarloosd: ze krijgen hun medicijnen niet omdat ze er niet voor betalen, hun bloeddruk en polsslag wordt niet in de gaten gehouden wanneer dat moet, soms ook niet wanneer ik dat wél uitdrukkelijk met de verpleegkundige heb afgesproken. Bij een vrouw bij wie de baring wordt ingeleid worden de controles niet zorgvuldig gedaan  ondanks mijn uitdrukkelijke uitleg wat ze moeten doen en ondanks de “afspraak”dat het zo zal gebeuren wat ik uitdrukkelijk en expliciet het ze heb afgesproken, ondanks wat ik in de status heb geschreven en ondanks wat er aan geplastificeerde “standing orders” aan de muren is opgehangen. De baby wordt dan niet geboren en een onnodige keizersnede en een litteken in de baarmoeder zijn dan het gevolg. Maar de verloskundige kan dan in de nachtdienst kan wel langer slapen, bij voorbeeld boven op het bureau in het kantoor. En dat is soms wat het zwaarste weegt.  En op de chirurgie wordt bij een acute buik naar mijn mening soms veel te lang afgewacht in plaats van dat er acuut wordt geopereerd. En op de OK heeft één van de vier anaesthesisten absoluut geen kaas gegeten van algehele narcose. Dus daar vallen af en toe letterlijk doden bij. Voor de kenners: een laryngospasme of een asystolie tijdens een extubatie. Ik mag dan blij zijn dat het niet tijdens één van mijn operaties is gebeurd. Maar het is heel akelig om dienst te hebben wanneer je bij iedereen die wordt aangekondigd als ”een patiënt met buikpijn” angstvallig hoopt dat er geen reden is om te opereren. Helemaal wanneer er al  door een onkundige in de status is geschreven “Acute Buik”  De patiënt is dan al opgenomen en heeft dan al antibiotica, infuus, van alles tegen de pijn en het  braken, en een lading onnodige troep binnen gekregen onder het motto “je weet maar nooit”. En ook als een goede anaesthesist dienst heeft kan het nog afschuwelijk mis gaan. Lees maar verder.
Zijn filosofie is die van de lankmoedigheid, een uit de mode geraakt woord voor wat wij tegenwoordig een olifantenhuid noemen. Of in de negatieve zin: slaafsheid, dociliteit, immobilisme en onbereidheid of onvermogen zich in te zetten voor een zaak. Meer hoeft de kampbewaker niet als filosofie. Erasmus’ Lof der zotheid (waarnaar Torfs’ boek Lof der Lankmoedigheid rechtstreeks verwijst) zette de gezagdragers genadeloos te kijk. Rik Torfs amuseert de gezagdragers en camoufleert tegelijk eigenlijk een minachting voor gewone mensen met hun dagelijkse zorgen en miserie. Zijn populariteit beperkt zich dan ook tot de middenklasse en zelfs tot het upper gedeelte daarvan. Ik geef graag toe: ook mij (ik bevind me immers door mijn levenstraject in spreidstand tussen de onderklasse en die upper middle class) bezorgt hij een welgekomen ontspanning, hij amuseert ons inderdaad. Ook ik lach graag met hem. Maar nooit moet ik wenen (zoals ik dat wel kan bij een écht goed comedian zoals Chaplin er indertijd één was) en nooit doet hij me diep nadenken. Hij verwoordt alleen in een taal anno 2006 op een amusante manier wat al eeuwen is gezegd. Er is niets nieuws aan: was er iets fundamenteel en radicaal nieuws aan, dan was hij immers nooit bij leven BV geworden. En hij mag natuurlijk, met volle instemming van de rector van de Katholieke Universiteit Leuven en van kardinaal Danneels, de Kerk en zijn werkgever, de KUL, bespotten. De CD&V had in haar glorietijd als CVP ook altijd wel iemand achter de hand om ogenschijnlijk tegen de partij in te gaan, een rol die op het moment dat ik dit schrijf St-Maartenfondser Johan Sauwens op zich neemt. Een welgekende strategie in de reclamewereld om je marktaandeel te vergroten. Want de katholieke wereld wordt allang niet meer gedreven door bekeringsijver maar is alleen, zoals elke multinational (en ook elke KMO zoals onze Vrijzinnigheid en onze Vrije Universiteit Brussel), geïnteresseerd in haar marktaandeel, ook geopolitiek. En in Vlaanderen hebben ze dat bijzonder succesvol gedaan. (Het wordt dus tijd dat ze Strombeek voegen bij dat deel van België waar het thuishoort: het Brussels Gewest. Dan hoeven wij ons met al die tsjeventaal niet meer bezig te houden.)
de posthistorische mens (posthistorisch in die zin dat de mensheid na het nationalisme en het imperialisme, i.e. de globalisering, geen historische taak meer heeft) behoudt zijn dierlijkheid niet langer als een niet te onthullen en onopenbaarlijk gegeven, maar beoogt het tegen deze dierlijkheid op te nemen en deze zo door middel van de technologie te beheersen doorheen een totale bemeestering en onderwerping van de Natuur. Dit lijkt overeen te komen met Marx’ perspectief op het Einde van de Geschiedenis, maar Marx zag deze als de ‘bevrijding van de mens’. In Heideggers perspectief, waarbij Agamben zich zo te zien aansluit, betekent dit echter de ‘dood van de mens’ omdat de mens zichzelf in de technologie vernietigd zal hebben. We zien hier het centrale belang van de vraag naar het ‘menselijke’ van de ‘mens’, naar zijn ondergrens (waarbij hij verontmenselijkt wordt, zoals Agamben deze niet-menselijkheid onderkent in de ‘bewoners’ van de naziconcentratiekampen en dit vergaan tot de niet-menselijke conditie beschrijft in zijn boek ‘Quel che resta di Auschwitz’, 1998, Franse vertaling: ‘Ce qui reste d’Auschwitz’, 1999) en naar zijn eventuele bovengrens (de ‘posthumane mens’).
Aan Ansalaam. Aan Ansalaam met eenzelfde zorg­zaamheid in haar karakter, aan Ansalaam die onder dezelfde vossenstreken geleden had als waardoor deze arme Ezel het leven had gelaten. Neen. Márk. Soms kennen we dieren pas echt als ze dood zijn. Als ze hun laatste slag van de molen hebben gekregen.
Mocht je ook op dit lijstje van ‘landverradende elementen’ willen staan, dan kun je je opgeven op de site. Of meld je even aan bij schrijver Fubar (@Fub_Fub op Twitter). Kom je tussen beruchte communistische islamiseerders als Sybrand Buma, Beatrix, Ed Nijpels, Balkenende en de directeur van Madurodam te staan. Uiteraard kun je ook iemand aan wie je gruwelijk de pest hebt opgeven als landverrader. Aan bewijsvoering doet men in die kringen niet, dus een korte omschrijving waarom Geert na de Machtsübernahme korte metten moet maken met het betreffende landverradende element is voldoende.
Deze regel impliceert het hogere belang van de reflektie. Minder gericht op het lichaam en meer op de geest legt een grotere druk op het vermogen de gedachten te ordenen . Alleen een gewetensvol persoon is echt in staat tot een rustige levensstijl. Voor verwaarlozing bestaat er geen positieve en rustige geest. Een negatieve en rusteloze geest betekent ontevredenheid en desoriëntatie. Als je b.v. hongerig bent en niet weet wat te doen, moet je allereerst de juiste aktie ondernemen om de primaire behoeften te bevredigen van het lichaam en de persoon in zijn status (afb.) en levensoriëntatie (afb.). Alle gezonde reflektie is gebaseerd op op deze fundamentele zekerheid. Oorlog bij voorbeeld kan worden herkend als een vicieuze cirkel: vanwege een ontbrekende zekerheid is er een conflict, en vanwege het conflict is er een gebrek aan de zekerheid.
Het was Willy’s idee daar te overnachten (want in één dag kunnen we niet alles regelen vanwege heel beperkte openingstijden), maar omdat het nieuwe huis bijna helemaal leeg is valt het een beetje tegen hoeveel we moeten meenemen. Het is wel zo dat we buiten de deur warm eten, maar het is verbazend hoe groot een minimale overlevingsuitrusting toch nog is. Maar het gaat lukken!

“esee izula versnellings portefeuille e & e mini survival kit noodoverleving paraatheid uitrusting en uitrusting”

Scène in de keuken van mijn buren: als het seizoen daar is, en Madame staat in de pan te roeren, dan wil ze Monsieur er nog wel eens op uitsturen om een truffeltje te zoeken. Papi trekt z’n laarzen aan, fluit de hond, kijkt even rond of niemand hem ziet en verdwijnt dan tussen de steeneiken. Om na niet al te lange tijd terug te komen met een bijna zwart, onregelmatig gevormd klompje. Mami kijkt tevreden naar haar man: ze hebben het goed. Ze neemt de truffel in ontvangst en gaat zwijgend verder met haar werk. Hij hangt z’n jas aan de haak, gaat weer zitten waar hij zat en bladert wat in de tv-bode. Even later komen de geuren los. Zo was dat hier altijd met truffels: die hou je voor jezelf. De Aude is een van de meest geschikte streken voor het vinden van truffels, met z’n kalkrijke bodem, ongebruikte terreinen, eikenbosjes en zon. Het is hoogstens de laatste jaren te droog. Voordeel is dat er geen truffels wegrotten, maar ietsje meer vocht zou de oogst wel rijker maken.
Stichting de Kerk in Klooster Secretariaat: Postbus 1 4587 ZG Kloosterzande (Ned.) Bank: RABO-Bank rek.nr.: 1421.38.371 Anbi verklaring aanwezig Kloosterzande, september 2011 Geachte Lezer, Bij dezen ontvangt
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Hij werd er zelfs een beetje idioot door. Ik bedoel maar, welke ezel gaat er nou achter een ranke gazelle aan met de allure van een fotomodel? Diversiteit is een zegen, maar eveneens een uitdaging. Ik kon ervan meespreken. Voor we het weten willen we te hoog mikken. Of te buitenissig.
Dit moment, dat slechts enkele seconden duurde, ein­digde met een bruuske beweging. De hamer rees. Lieven drukte zijn spuitbus in. Een nevel van verf hing tussen hem en de reusachtige vrouw, maar zijn wan­hoops­poging mocht niet baten. De hamer kwam frontaal in zijn gezicht terecht. Zijn huid scheurde open en de botten eronder kraakten. Hete druppels van zijn bloed spatten op Zohra’s wang.
Koortsachtig schat ik mijn defensieve kansen, over­weeg ik een nood­directief te formuleren. Maar voor ik tot daden kom zijn de twee al zo dicht genaderd dat de hitte ondraaglijk wordt. Ik heb geen keus dan terug te wijken. Nog voor ik me omdraai hoor ik de andere twee vlam­men­werpers aanslaan en voel ik een wolk van hitte tegen mijn rug rollen. Als ik me heb omgedraaid, blijken de twee soldaten bij de ingang uiteen te zijn geweken. Een krimpende corridor van stinkend vuur biedt me maar een uitweg: de entreehal in.
We hadden vandaag weer 39 kinderen op de poli, waarvan er 3 zijn opgenomen en er 4 a.s. donderdag moeten terugkomen – of eerder wanneer ze achteruit zouden gaan. Bijna alle 39 kinderen hadden dezelfde klachten: 3 dagen koorts, hoesten en hoesten en/of diarree, zonder bloed erbij. Een virus?? Het gaat het hele jaar zo door. Het is de kunst er de kinderen met buiktyfus tussenuit te pikken en die te behandelen met een antibioticum en de andere 90% niet.
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Natuurlijk had ik ook mijn dagboek met afdrukken. Het was al oud, het had een muffe geur, natuurlijk verval had zijn werk gedaan. Verbleekt door licht, aangetast door zilvervisjes en vocht, doorgelopen inkt en om zich heen vretende lijm, papier dat van nature organisch was en dus tot stof verging, het was allemaal niet voor de eeuwigheid.
70. 68 Een nieuw, constructief patroon Vrouw: “Henk, ik vind het soms lastig dat je moet overwerken. Dat voelt bij mij als een blauwe plek waarbij ik denk, als dat maar goed gaat. Het houdt mij enorm bezig.” Man: “Wat vervelend Nellie, dat het je nog zo bezighoudt, en fijn dat je het met me deelt. Ik kan zeggen dat het goed gaat. Maar ik snap hoe het jou nog zo kan raken.” Nellie brengt hier op een verlangende, persoonlijke manier haar echte pijn naar voren. Henk voelt zich niet aangevallen, maar het lukt hem om erbij stil te staan en er voor Nellie te zijn door begrip te tonen. Dit werkt vervolgens ook, doordat het voor Nellie fijn is om terug te horen dat het goed gaat met Henk. In feite vraagt ze indirect ook om deze bevestiging. “Het conflict in de relatie heeft zo een helend en groeizaam effect op beiden. Goed doorwerkte conflicten vergroten op deze wijze het eigen potentieel van de partnerrelatie en werken dus in wezen therapeu- tisch.” (Bouwkamp & Bouwkamp 2010)
De Westerse democratie is in haar uitdrukkingsvorm eigenlijk een kopie van de Romeinse machtsverdeling tussen de volkstribunen die spreken naast de volkscomités (de volksvergadering) en de Senaat, de Raad der Ouderen (de ‘vaderen’: in Rome werden de senatoren de ‘patres’, de vaderen, genoemd, terwijl het woord ‘senatus’ dezelfde wortel heeft als ons ‘senior en ‘seniel’, i.e. ‘oud’. De democratie kent aan de éne kant de Volksvertegenwoordiging (in België Kamer van Volksvertegenwoordigers, in Nederland 2de Kamer), die rechtsreeks door het volk wordt verkozen en waarvoor elke stemgerechtigde ook kandidaat kan zijn bij de verkiezingen. De Senaat (in Nederland de 1ste Kamer), aan de andere kant, bekrachtigt eigenlijk de wetten goedgekeurd door de Volksvertegenwoordiging en toetst haar overeenstemming met de reeds bestaande wetten en de grondwet. Men spreekt tegenwoordig over de Senaat als een reflectiekamer, of zoals de Nederlanders dat zeggen: de Senaat (1ste Kamer) moet erover waken dat de Volksvertegenwoordiging (2de Kamer) zich niet heeft laten meeslepen door de ‘waan van de dag’. In België moest men om kandidaat te zijn voor de Senaatsverkiezingen tot diep in de jaren 1970 minimum 45 jaar zijn (de ‘ouderen’ dus). De Senaat wordt maar voor een deel rechtstreeks verkozen, een ander deel wordt ‘gecoöpteerd’ en deze gecoöpteerde senatoren werden oorspronkelijk gekozen uit de sociale, economische, culturele, wetenschappelijke en zelfs geestelijke elite van het land. Nu is de coöptatie in een niet onbelangrijke verworden tot een manier om de partijen toe te laten gebuisde verkiezingskandidaten her op te vissen. In Nederland worden de leden van de 1ste Kamer (onze Senaat dus) in het geheel niet rechtstreeks verkozen maar aangeduid door de provincieraden en iedereen weet dat zowel in Nederland en in België de provincies een restant waren van de feodale macht van de adel en de aristocratie. Veel provinciegouverneurs waren in de eerste decennia van het Koninkrijk België edellieden.
Mijn vrijheid eindigt waar die van een ander begint. Zo luidt het liberale vrijheidsprincipe. Vrij van opdringerige staatsinmenging en vrij tot het ontplooien van latente talenten en competenties. Het is een hyper-individualistisch principe, waarbij ook de “ander” tot een sociaal geïsoleerd en monadisch individu wordt verklaard. Het is niet moeilijk om te wijzen op de interne tegenstrijdigheid van dit liberaal beginsel van de individuele egocentrische vrijheid, van de absolute persoonlijke autonomie en van de al evenzeer absolute zelfbeschikking. Onze vrijheid botst immers steeds op de vrijheid van minstens één medemens. Vandaar dat tegenwoordig nogal potsierlijk gesproken wordt van vrijheid in verantwoordelijkheid. Responsabilisering heet dat zo mooi in het Wetstraatees. Geen kat, zelfs de mijne niet met hun onmiskenbare empathie en hun toch onweerstaanbare hoogbegaafdheid, die in de verste verte weet hoe deze abstracties zich vertalen in het dagelijks concreet handelen.
Mijn arm zwaait op volle snelheid tegen Mooks hoofd. Hij zwiept opzij in een halve radslag en verliest zijn grip op de vlammenwerper. Half tegen het raam komt hij tot stilstand, bloedend uit zijn linkeroor. Hij ziet mij en krabbelt ongecoördineerd overeind.
Het is inmiddels zaterdag. Ik heb dit weekend dienst. Het is niet druk, ik kan dus gewoon op tijd eten. En nu aan een brief aan iedereen werken. Maar om de vloeren in het hele huis te dweilen of de muren in huis te gaan schuren en daarna te gaan schilderen, of de ramen te gaan wassen, daarvoor is de rust tussen de verschillende oproepen te kort. De was doen, dat kan nog net. Maar dan is er zo ineens weer een probleem op de verloskamer of een spoedoperatie. Dat weet je nooit. We wachten maar af.
Coen Stehouwer geniet bekendheid vanwege zijn hypothese dat een haperende microcirculatie leidt tot ziekten zoals diabetes. Tien jaar geleden ontmoette hij vooral veel scepsis, nu bestaat er meer en meer consensus over deze theorie. Stehouwer vertelt over zijn onderzoek en de vooruitgang van de behandeling van diabetes type 2.
In de moeder-kind relatie vinden we nog een combinatie van gedragskoppeling en taal. Bij jagers, die geen fysiek contact hebben, worden door gebarentaal en woorden de gedragingen gecoördineerd en op elkaar afgestemd. De werktuigelijke efficiëntie van de taal maakt dat ze zich bijzonder snel zal verspreiden en zich ontwikkelt tot de complexe systemen die wij nu als natuurlijke talen kennen. Klankverbindingen worden woorden en woordafleidingen, woorden worden aaneengeregen tot zinnen, waarbij diverse uitingen kunnen worden gecombineerd. ‘Zie daar dat beest’ combineert de aansporing aan de ander om te kijken met de mededeling dat er iets te zien valt, wat er te zien valt en waar iets te zien valt. De basis van de zinnen vormen werkwoorden (handelingen, bewegingen, veranderingen) en zelfstandige naamwoorden (wezens of voorwerpen), maar daarnaast worden ook relaties tot uitdrukking gebracht met behulp van wat we nu voorzetsels noemen, eigenschappen via bijvoeglijke naamwoorden, enzovoort. De voorstelling van de wereld in termen van wezens/objecten en handelingen/bewegingen kan echter op verschillende manieren worden uitgedrukt. Zo spreken sommige Afrikaanse talen niet van ‘het paard loopt’, maar er wordt gezegd ‘het lopen paard-t’.
Een metalen tank besloeg het midden van de ruimte. Talloze slangen aan een kant van het gevaarte waren verbonden met onbekende machinerie die er geïm­proviseerd uitzag en Harrald herinnerde zich de woorden van Arnold Janssens. Een bundel glasvezel­kabels liep naar een donkere kast in de hoek waarin twee dozijn computers in hoog tempo ledjes lieten oplichten. Harrald vroeg zich af waar de computers het zo druk mee konden hebben.
en dat vind ik zo grandioos fout, geld maakt ongelukkig. des te meer geld, des te meer goed, des te ongelukkiger. daar gaat het ook juist om: WAT IS GELUK? mss heb ik er een andere definitie van en verklaart dat een hoop. geluk bestaat niet, niet op deze wereld iig. het is al ijdelheid. en dat is gewoon zo. ook liefde is betrekkelijk en leeg. ieder mens streeft naar geluk en dat is ook het doel van je leven, de bezigheid waar je je dagen mee vult. maar dan vraag ik mij af: hoe kom je op het idee om meer te willen als eten en drinken? waarom wil je een goedbetaalde baan? WAAR DOE JE HET VOOR? hoe haal je het in je kop je leven te vullen met geboren worden – studeren – werken – dood gaan? of ben ik de enige die daar niet bij kan? anders kun je toch net zo goed gewoon dood gaan? of net zo goed, veel beter eigenlijk.
Nog een woord over muziek en dans. Muziek en dans zijn essentiële elementen in de Darstellung van de maatschappelijke totaliteit. Zij verenigen iedereen met elkaar en met de Orde van de voorouders. Muziek en dans nemen de stamleden op in een lijfelijke beleving van de totaliteit. Zij brengen door hun ritme rust in de geest, een geest die door zijn intense bezigheid oververhit is geraakt. Zij brengen tevens gelijkgestemdheid in de groep. Muziek en dans van de jongeren vrolijkte de volksvergadering op. Muziek en dans hitsten bij oorlogsvoorbereiding de gemoederen op tot de adequate ingesteldheid van de lichamelijke kracht en zij begeleiden de krijgers naar het slagveld. Tot diep in de 19de eeuw en zelfs nog in de Grote Oorlog waren militaire fanfares met trommels en tamboerijnen actief tot op het strijdtoneel. Pas het vechten in gespreide slagorde met commando’s en patrouilles (via radioverbinding met de leiding) maakte de trommelaars en tamboeren tot militaire folklore. Ook muziek en dans gingen zich op de duur verzelfstandigen en ontwikkelen tot voltijdse functies of roepingen.
‘Natuurlijk wel, u bent een ervaren leraar. Ik hoop dat u zich niet teveel laat leiden door wat er gebeurd is. Erwin was een jongen die geplaagd werd door proble­men. Het bestuur houdt u voor niets verantwoordelijk, ook niet voor de pesterijen die misschien wel tot deze tragedie geleid hebben.’
Hij sprak het niet uit, maar Zohra bespeurde in zijn stem het verlangen om weg te gaan, om te vergeten wat ze gezien hadden. Maar Zohra wilde die container niet vergeten. Ze kon de lichaamsdelen en de stank niet uit haar hoofd zetten. Nee, zij moest weten wat er zich aan de andere kant van de stortkoker bevond. Peinzend keek ze om zich heen. ‘Volg het bloed,’ zei ze opeens, en ze wees naar een spoor van vlekken op de vloer.
Midden in de parkeergarage was een afgesloten blok, muren zonder ramen. Hij waadde erheen en toen hij eromheen liep zag hij een plateau dat net boven het water uitstak, een stalen deur en naast de deur een metalen plaat met een enkel rood lichtje boven de lijntekening van een mensenhand. Hij haastte zich de treden op en vervolgens bestudeerde hij nauwgezet de deur en de plaat. ‘Alleen geautoriseerd personeel’ stond er op, onder een feloranje ‘Pas op!’ en een pikzwart biohazard logo. Er waren geen zichtbare sloten of scharnieren.
De journalisten juichten bij het horen van haar iconische strijdkreet. De zwotor kwam in rap tempo dichterbij en Leaf herkende het blauw van de veeg­troepen. Ze draaide de hendel naar volle kracht en stoof weg.
Wanneer jullie je naar het laatste kwadrant bewegen, wordt het verlangen om dienstbaar te zijn naar de wil van de derde chakra verplaatst, je zult meer geïnspireerd worden voor de manifestatie die het groepsbewustzijn dient.
Twee dingen hielden me na het lezen van twee of drie bladzijden in Dawkins’ Voorwoord al meteen uit mijn welgevallen slaapverlangen. Dat het “geloof in God” gelijk zou staan aan een “wetenschappelijke” hypothese (de “God-hypothese”), in de strikte zin die Dawkins zelf wel aan het woord “wetenschappelijk” zal geven. En ten tweede: het register achteraan het boek vermeldt niet de minste referentie naar Nietzsche en zijn toch wereldwijd bekende Zarathoestra-stelling: “God is dood, we hebben Hem vermoord.” Een erudiet intellectueel als Dawkins moet in zijn atheïsme toch wel een terloops enthousiasme weten op te brengen voor dat minstens voor hem gelukkig voorval uit de filosofiegeschiedenis. Ongetwijfeld heeft een “wetenschapsfilosofisch” georiënteerd man als Dawkins niet veel waardering voor de “continentale filosofie”, maar ik vrees dat hij gewoon niet bekwaam is Nietzsches gedachtegang te verstaan. Dat soort lieden kent nog niet eens het verregaande verschil tussen “verstand” en “rede/ratio”.
Het woord auctor vinden we terug in onze aanduiding van een schrijver als auteur. Dit lijkt tegenstrijdig met de betekenis van de ‘auctor’ als woordvoerder van iemand anders of van een groep. Wij leven in de waan dat de schrijver in hoogst persoonlijke naam spreekt, meer zelfs dat hij spreekt (schrijft) op een wijze dat niemand anders kan. Oorspronkelijk werden schrijvers van boeken echter geacht juist niet in naam van zichzelf te spreken. Een boek werd in veel gevallen ingefluisterd door de Muze, in opdracht van een machtige persoon geschreven (die zelf niet kon schrijven, de koningen tot de 16de-17de eeuw bv.). De ideeën die werden neergepend waren deze van een groep van individuen. In die zin was de schrijver dus een ‘auctor’ en zeker niet iemand die aan de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’ deed. Dat soort schrijver treedt eigenlijk pas op met de romantiek in de 18de-19de eeuw. En in die zin kon Jacques Derrida er terecht op wijzen dat de auteur, de schrijver, niet verwijst naar de psyche of identiteit van een persoon maar dat teksten steeds betrekking hebben op andere teksten (de zogenaamde intertekstualiteit).
Gevolgen van onderdrukking, vervolging, verzet en geweld verdwijnen niet maar gaan behoren tot het leven van de mens die deze indringende ervaringen heeft ondergaan, maar hij kan verwachten dat hij er niet meer weerloos aan ‘onderdoorgaat’.

“oeruitrusting overlevingsboog beoordelingen topeak survival versnellingsbak beoordeling”

Ik moet altijd bijna hardop lachen wanneer ik in een roman (zijnde Louis-Ferdinand Céline “Mort à credit”) lees dat manlief en vrouwlief tijdens een hoogmis van echtelijke ruzie of partneroorlog met borden of vazen naar elkaar gooien. Zelf heb ik het nooit mogen meemaken. Ken het fenomeen in zijn gevisualiseerde vorm alleen vanop 1960-ste televisie, in die zwart-witfilms uit de pionierstijd van de “cinema”. Komedies zoals die van de “dikke en de dunne”. Verklaart vermoedelijk waarom ik me nu nog altijd hartelijk vermaak wanneer borden en vazen heen en weer vliegen.
Sinds ongeveer een kwarteeuw is dat onderscheid komen te vervallen. De media zijn geen kanalen meer waarlangs nieuwsfeiten tot bij de lezer of de kijker worden gesluisd. De media zijn de feiten zelf geworden. Ik trap hier voor communicatiedeskundigen alleen maar open deuren in, maar soit. En in de filosofie bezweek het onderscheid tussen werkelijkheid en schijn aan felle en hoogst assertieve alternatieve visies, doorgaans samengevat onder de containernaam “postmodernisme” (Jean Baudrillard, Brian Massumi en de rest van de bataclan). Er waren geen feiten meer. Alleen nog verhalen, “stories”, sprookjes en ficties. De media zijn in die zin een en zelfs dé hoofdactor geworden binnen het sociaal, cultureel en politiek (en zelfs sportief!) gebeuren. Zij brengen de verhalen en bepalen aldus het “debat” en de manier waarop met het verhaalthema wordt omgegaan (het “beleid”).
Het kan snel veranderen. Zo zit je nog lange dagen te maken op de verloskunde, zo ineens meldt zich een Ghanese gynaecoloog en even later ook nog een andere Ghanese algemeen arts die wel in opleiding tot gynaecoloog zou willen komen, en even later zitten die twee samen op de verloskamer en de poli verloskunde in plaats van ik. En ik kan nu eindelijk voldoende tijd besteden aan bijscholing van de verpleegkundigen op de kinderafdeling.
Redout is een eerbetoon aan de oude race monster game zoals F-Zero, WipeOut, Rolcage en POD. Het is ontworpen om de gamer een compromisloze, snelle, lastige en bevredigende arcade racing rijervaring te bieden. De rijden is gebaseerd op de fysieke weten van de natuurkunde: elke bocht, helling, keerpunt en draai van de baan en/of versnelling en hard
Hij leek me een eersteklasreiziger die noodge­dwongen elders een plek moest zoeken omdat zijn klasse volzet was. Zijn mentale behoeften en materiële realiteit waren momenteel waarschijnlijk nog een stuk minder in evenwicht dan bij mij.
Vier dagen zijn voorbij, heb ik boven gezien. Vier verloren dagen, dagen die we nodig hadden. En zelfs zonder de klok in ons lab had de groenige tint van Sals huid me genoeg gezegd. Sal had mijNanoferdimeteen na mijn dood moeten activeren. Nu Sal dood is, en zoveel tijd verloren is gegaan, heb ik weinig vertrouwen meer in ons oorspronkelijke plan. Dat lijkt nu sowieso belachelijk naïef. Ik zal een actievere rol moeten spelen in het afzetten van Mook.
De poll zelf is echter al meteen een onderdeel van de oorlog geworden. Voor ICT-experts, cybercriminelen en ervaren hackers moet het een klein kunstje zijn om het sms-verkeer te onderscheppen. Ongetwijfeld kunnen ze snel detecteren wie wat heeft gestemd en weten ze zo ook wie geen smsje heeft verzonden. Misschien kunnen ze dat ganse sms-verkeer wel vervalsen. Hebben de vijanden er geen baat bij om ons euforisch te maken en in de waan te brengen dat ze vandaag weer eens in het woestijnzand hebben gebeten? Of om ons net andersom te demoraliseren door bij elke geïsoleerde kijker de indruk te wekken dat de bevolking in haar geheel de oorlog een “hopeloze zaak” begint te vinden? Vormt een deel van de kijkers geen vijfde kolonne die zo handig opereert dat niemand erop let dat de binnenlandse vijand zelf misschien veel actiever en effectiever is dan de buitenlandse? Et cetera!
Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
De kerk nog volop gebruikt. Jonge vrouwen staan met hun baby’s klaar om ze te laten dopen. Gelovigen kussen de iconen. De kerk is van buiten wit geschilderd en heeft grote goudkleurige,  tulpvormige, koepels. De ligging tussen braakliggend  terrein en eindeloze rijen grauwe, grijze flats doet de kerk mooier lijken dan hij  is. Vlakbij staat op een iets lager niveau een roodwit gestreepte vuurtoren. Althans zo lijkt het, in werkelijkheid is het een monument voor alle doden op zee, waaronder ook de doden van de in 2000 gezonken kernonderzeeër Koersk.
Hahaha inderdaad. Nadenken en inderdaad “rustig” blijven zeggen mensen die nog nooit een serieus gevecht van honden met aardig kaliber hebben meegemaakt denk ik dan maar. Uiteraard ga je niet hysterisch schreeuwen en gillen maar tot zo ver blijf je rustig. Alle kalmerende signalen en positieve trainingsmethodes verdwijnen ook op de achtergrond dan hoor. Je reageert (of niet) en that’s it.
Toen een bal tot voor zijn voeten rolde, keek Erwin op. Zes jongens bleven op een afstandje staan, alsof ze niet dichterbij durfden te komen. Samuel zag dat Aaron uit het groepje jongens stapte en iets riep. Erwin leek eerst niet te reageren, vervolgens pakte hij de bal en smeet deze de straat op. Aaron reageerde zoals een twaalfjarige jongen meestal doet in een dergelijke situatie. Hij liep op Erwin af en gaf hem een duw. Erwin viel op de grond, maar sprong bliksemsnel weer op en vloog op Aaron af. De vijf andere jongens vormden een cirkel om het gevecht heen en schreeuwden iets dat Samuel niet kon verstaan. Ongetwijfeld aan­moedigingen voor Aaron, dacht hij. De roepende jongens werden al snel bijgestaan door andere kinderen. Net toen Samuel naar beneden wilde lopen om het gevecht af te breken, zag hij een leraar die de twee vechtende jongens uiteentrok. Erwin rukte zich los uit de greep van de leraar en liep zonder om te kijken weg.

“overlevingshulpmiddelen en uitrusting gek survival uitrusting”

Erwin had niet geschreeuwd toen hij naar beneden viel, dat wist Samuel zeker. Dat had hij niemand verteld, niemand zou hem trouwens geloofd hebben. Hoe kon hij dat weten? In de verwarring van het moment, het geroep van iedereen op het plein was dat niet te bepalen. En toch wist hij het zeker. Erwin scheen hem opgelucht te zijn, alsof hij wist dat hij bevrijd zou zijn van wat hem ook kwelde. Tenminste, tot de volgende wedergeboorte. Heel even twijfelde Samuel om alles aan de psychologe te vertellen, zijn hart te luchten. De puzzeldoos, Machteld, alles. Misschien had dat Erwin wel kunnen redden, iemand hebben waar hij alles aan kwijt kon. Zodat hij zijn verleden los kon laten, zodat het hem niet meer zo kon belagen. ‘Wees gerust,’ zei hij. ‘Ik heb tijd genoeg gehad om erover na te denken.’ Meer dan tweehonderd jaar, dacht hij.
Hygiëne Bij de mens heeft het verbeteren van de hygiëne in de loop der jaren de gemiddelde levensduur behoorlijk verlengd. De komst van een gesloten riool heeft de overdracht van veel zieke drastisch ingeperkt en toen in 1847 de Hongaarse vrouwenarts dr. Ignatz Semmelweis bedacht dat het goed zou zijn voor verloskundigen om de handen te wassen is het aantal vrouwen dat overleed aan kraamvrouwenkoorts geminimaliseerd. Hygiëne heeft dus een heel belangrijke functie in de gezondheidszorg en welzijnszorg.
17. 15 stappenplan, of ligt daadwerkelijke probleem misschien dieper dan gedacht? Oorzaak van het probleem Het zoeken naar de oorzaak of het begin van het probleem is een vaak gehoorde behoefte van zowel de (ex-)verslaafde als de partner. De achterliggende gedachte hiervan is, dat het vinden van de oorzaak van de seksverslaving kan helpen om de problematiek beter te leren be- grijpen. De gedachte is vaak, ‘Als we de oorzaak weten, dan kunnen we die aanpakken.’ Veel behandelingsmethodieken zijn hierop gericht, zoals de methodes die afgeleid zijn van het 12-stappenmodel van Al- coholics Anonymous – maar is dat terecht? De oorzaak van seksverslaving is onderzocht door onder anderen Goe- de (2003), Carnes (1989) en van Zessen (1995). Daarbij is seksversla- ving vaak gelinkt aan verslavingen door pijn uit het verleden. Carnes beschrijft dat seksverslaving een ziekte is die ontstaat als overlevings- strategie bij kinderen die misbruikt, mishandeld of verwaarloosd zijn, of die op een andere wijze zijn grootgebracht die niet aansluit bij de natuurlijke behoeften van een kind. Uit een al wat ouder onderzoek van Carnes (1989) blijkt ook dat 81% van de seksverslaafden als kind seksueel misbruikt is, 72% fysiek en 97% emotioneel. Predisponerend, oftewel bevorderend voor de aanleg voor een vol- wassen seksverslaving, waren in het onderzoek van Van Zessen (1995) onder andere: • een emotioneel koud gezin; • een angstige of vermijdende hechting; • emotionele verwaarlozing of geweld (traumatische ervaring in de kindertijd);
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in zijn of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant la musique!
Daar identificatie zowel het probleem is als de oplossing, is het van het grootste belang er de nodige aandacht aan te besteden. Als probleem heeft identificatie betrekking op de valsheid van de duurzaamheid van de materiële vorm terwijl wat betreft het positieve religieus de eer van de heiligheid, politiek de eer van het worden en wetenschappelijk de eer van de vaderlijke zorg. Aan dit positieve van de identificatie zou de natuurlijke optie moeten worden toegevoegd van de eer der zelf-evidentie. Om het volkomen geheel te respekteren in dezen is de werkelijkheid van het heilige, zelf-evidente, vaderlijk zorgdragende worden het object van de identificatie. Religieus mag men de Heer aanroepen, wetenschappelijk de biologische vader en politiek het hoofd van de staat. Maar van de natuurlijke zelfevidentie volgt men zijn hekel en liefde om te volgen of oppositie te voeren van het persoonlijke naar het onpersoonlijke. Hoewel het persoonlijke de weg van het leren in identificatie is, dwingt de gerijpte optie in de richting van de onpersoonlijke normen en waarden van het zich gelijkrichten met de onzichtbare verbindende ziel van de ziel: de superziel religieus God, wetenschappelijk de ware tijd of het ideale, ware zelf en politiek de bedoeling van de utopie genaamd.
Winter survival voorbereiding: Ik ga dan wel naar een plek waar het goed koud kan worden. Ikzelf wordt niet graag koud. Zeker ‘s nachts niet.(en de nachten zijn daar extra lang). Ik neem het volgende mee.
De scheiding liet niet lang op zich wachten. Ze wierp zich op haar werk. Ze werkte aan een carrière als muzikant. Het resultaat was nu en dan te horen op de radio, vluchtig en gehaast, het een om het algoritme voor te zijn, het ander om zo snel mogelijk weer vergeten te worden. Deze kunst werd goed ontvangen als kunstzinnige interpretatie van het consumen­tisme waarin duurzaamheid het moest afleggen tegen de kapitalistische drang om te blijven produceren en verkopen; wat niet vergaat hoeft niet vervangen te worden en hoeft dus niet opnieuw geproduceerd te worden, het levert daarom geen winst op.
Hier ben ik voor het eerst met de liefde van Jezus in aanraking gekomen, had deze nooit van mijn moeder gehad. Mijn ouders waren ook niet in staat geweest, om in mijn basisbehoeftes te voor zien, en mijn jeugd was blanco.
‘Nee heer, zeker niet, wat een opmerkelijke ver­onder­stelling. Maar ze willen graag de reden van ons bezoek kennen, zodat ze vrouwe Cynethryth in kennis kunnen stellen. Geen absurd verlangen, dunkt mij. Deze vrouwen en hun voorgeslacht zijn al sinds men­sen­heugenis en langer aan de Toren verbonden.’
Grimpeerd gaf aan dat we de bergring over moesten. Zijn klep was ondertussen zodanig groot dat iedereen meteen akkoord ging. We volgden nog steeds de monorail, en gelukkig liep er een soort pad langs, een restant van de aanleg van het hele ding.
Was er een fout in mijn systemen geslopen? Ik liet een uitgebreide diagnose lopen. Mijn walgparameter liep gelukkig alweer op. Die was dus in orde. De eerste resultaten van mijn diagnose lieten zien: mijn negatieve para­meters waren door het controlestation op nul gezet. Het had ook mijn drijfveren aangepast. Mijn wens om de familie Steiner te dienen was weg. Ik kon me die wens nog wel herin­neren, maar als drijfveer was hij verwijderd. Helemaal.
‘Ze zijn even bezig. Ik zag je aankomen en ik wilde ze niet storen.’ Ze nam twee van de rugtassen van hem over. ‘Kom je mee?’ Ze liep in de richting van het huisje waar hij haar gisteravond had achtergelaten.
De ochtend van de volgende dag begon met zware regenval die geen einde leek te hebben. Lijven pakten zich samen onder de hoge zwammen van het Helden­plein: lange Lleroh (optimistisch en blij van hart); korte, donkere Kiteh (alledrie de geslachten aan­wezig, samengedrongen en ernstig); slanke, rode Timbesh (voornamelijk ondoorgrondelijk); een kleine groep bleke Oba (uitgescholden en met minachting en wan­trouwen op afstand gehouden).
Hij of zij moet in de eerste plaats geen psychotherapeut zijn in een setting waarin gewoonlijk mensen met stoornissen worden behandeld, maar een individueel docent met therapeutische vaardigheden en ervaring. Iemand die een proces begeleidt en die zich bedient van een methode die ook bij supervisie wordt gebruikt: de mens leren van zijn eigen ervaringen te leren en die te benutten als basis van zijn eigen leerproces in plaats van steeds terug te grijpen op de geweldpleger of gewelddadige situatie.
Ze gingen op de grond zitten. Samuel nam een grote slok om de eerste dorst weg te spoelen. Daarna beperkte hij zich tot slokjes, genietend van de smaak. Beide mannen bleven stil. Niet ongebruikelijk, zeker niet hier. Het rimpelende water, de groene bosjes die de vijver omringden, alles nodigde uit tot genieten in stilte.
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.

“ultra zeldzaam uitrustingsstuk om te overleven militaire buiten survival uitrusting”

De redactie van deze site modereert niet de reacties op voorhand, opdat u openlijk en direct met elkaar kunt discussiëren. U bent zelf verantwoordelijk voor wat u schrijft in het reactieveld. Het recht om de wet te overtreden, het oproepen tot moord, doodsverwensingen en dergelijke, is echter voorbehouden aan de redactie. Als we dan toch voor de rechter moeten verschijnen, staan we daar liever zelf dan dat we gedwongen worden uw e-mail-adres en IP-nummer af te geven onder bedreiging van overheidsgeweld. Dus houd je een beetje in of wees creatief.
Ja, en misschien zou Utrecht morgen weer oprijzen uit het Glas. Dat Mook hem zou laten leven was nauwe­lijks waarschijnlijker. Ferdi grinnikte door zijn tranen. Dit was niet de manier om zijn laatste minuten door te brengen.
Van die verraderlijke, kloterige, spekgladde houten trap waarvan ze al zo vaak tegen elkaar hadden gezegd dat ze die veiliger moesten maken. Wat ze niet hadden gedaan. Wat ze geen van beiden hadden gedaan, en het had net zo goed haar kunnen overkomen in plaats van hem, maar toch bleef ze het hem verwijten. Misschien niet zozeer in woorden, maar zeker wel in daden, met een koude houding en een stilzwijgen en een gepast op afstand houden waar ze maar niet van af had kunnen komen, hoe graag ze het ook had gewild… het verdriet dreigde haar te over­spoelen en ze voelde het, letterlijk, als een koude zwarte wolk boven haar hoofd, een vettige zwarte materie die haar helemaal omhulde, in alle poriën en huidplooien kroop, in haar longen drong met iedere beverige ademteug die ze naar binnen liet gieren, haar verstikte en tegen haar fluisterde …
In de gang was niets te zien. Ja, de trap. Die vervloekte klotetrap. Voor de zoveelste keer vroeg ze zich af waarom Peter en zij hier in dit huis waren blijven wonen nadat … nou ja, erna. Natuurlijk waren er duidelijke redenen geweest, voornamelijk financiële, maar wat had ze graag weg gewild. Niet meer iedere dag geconfronteerd met die houten trap naar boven, naar de kinderkamer. Zoveel plekken in dit huis waar ze niet meer wilde komen. Die trap. Het kamertje boven. En nu dus ook de studeerkamer. Het kippenvel kroop haar armen weer op en haar maag knoopte zich samen. Ze snakte naar adem, gezicht vertrokken in verdriet.
Hij zucht. ‘Zoals je wilt. We hebben het er een vol­gende keer wel over.’ Hij wijst op een figuur in de  uiteenvallende menigte. ‘Zeg eens, die grote vent daar, met die bochel als een dromedaris, dat is Karagiozis de Griek, toch? Met die lelijke kale kop en die haakneus.’
Ik had net kleine Mirjam nog eens verschoond en haar weer in slaap gezongen. Ik weet nog hoe ik naar haar stond te kijken. Ze lag daar zo lief met haar oogjes stijf dicht en dat snottebelletje dat bij elke adem­tocht op en neer ging. Ik kreeg helemaal een warm gevoel van­binnen. Dat klinkt misschien raar want natuurlijk zorgt mijn tempera­tuur­controle dat ik constant op 36 tot 38 graden word gehouden. Maar mijn emotionele registers waren geprogrammeerd om dat te voelen. Dat was zo’n fijn gevoel.
Trauma-lijders zijn nu “slachtoffers”. En slachtoffers hebben dan deskundige psychotherapeutische begeleiding en zorg nodig (“slachtofferhulp”). Ze worden geleerd te “rouwen”, een depressie te kweken, zich met hun slachtofferschap te identificeren en zich als dusdanig publiekelijk te presenteren. En uiteraard: er ook letterlijk munt uit te slaan. In vervlogen tijden grepen ouders een trauma aan om hun kinderen te leren zich te herpakken en weerbaar te worden zodat ze in hun verder leven adequaat met tegenslagen, pech of verlies van geliefden zouden kunnen omgaan zonder eraan ten onder te gaan. Nu hoort het eerder dat je als kind of jongere (én volwassene) na een trauma onrustwekkende zelfmoordgedachten ontwikkelt. Dan pas zou je immers “normaal” reageren en dus recht hebben op respect van je omgeving en de ganse bredere gemeenschap. Wie zich na een trauma gedraagt alsof hem of haar niets ergs is overgekomen, integendeel alsof het trauma hem of haar meteen qua zelfvertrouwen heeft gesterkt, wordt nu bekeken als een gevoelloze cynicus of een halve psychopaat met wie het ongetwijfeld verkeerd zal aflopen. Eerst een aantal maanden of jaren lijden en wegkwijnen: dat is de boodschap! Voor zorgverstrekkers en menslieverds allerhande een ideale aangelegenheid om zich financieel en/of moreel te verrijken. Zij staan dan ook op de eerste rij om dat evangelie te verkondigen.
Een schaduw bewoog boven hen door de mist en een engel materiali­seerde. Met onvermoede gratie dook het wezen naar de koepel en landde daar op een dicht kluwen uitsteeksels. Vanaf hun beschutte plek tussen een paar lage gebouwtjes zagen ze hoe de engel een klein figuurtje tussen de uitsteeksels propte en vervolgens vastmaakte.
Ik ken hun spel, iets wat een politicus nimmer doet is ongelijk erkennen, dat staat gelijk aan politieke zelfmoord. Ik denk daar anders over, vind dat het wel moet kunnen, de kiezer duidelijk maken dat je iets verkeerd hebt ingeschat en dus op je schreden terugkeert.
Lars vloog door de slurf alsof hij weer jong was. Gewichtloosheid kent geen leeftijd. Gierend van het lachen botste hij vlak voor het sluiten van de buiten­sluisdeur tegen de binnendeur van de pendel.
Welcome to Islands of Adventure!! Can you survive in this most strategic and epic island survival 2017 game? Do you want to see the ocean life and enjoy the perks of living on the water with dangerous shark attacks? Rules of Ocean Raft Survival: Last Day on Island is the perfect game play you need. Start your Survival life on the surface of the deep ocean with a handcraft made of wood raft. Your home is endless ocean so you have to save yourself from ocean animals to live your on Island freely. Move your craft in any direction you want. The only objective is to save yourself from ruthless sharks and killer whales who can destroy your dream of aquatic life in a blink of an eye. Escape shark ocean capture with excellent raft control skills, survival techniques and drive in a zigzag manner to find a safe escape. Reach to the island as quickly as possible and survive on island with your survival techniques. Experience challenging survival escape story after a ship crash which made this rafting life possible.
vormt van dit instrueren-in staat is op het maken van pop can tops hang je foto’s. Als uw beeld valt, het is niet mijn schuld bij alles wat je geprobeerd de instructeur-staat. Stap 1: dingen die je nodig zult hebben. -2, Pop, soda, cola blikjes ….
Voor het eerst sinds de gebeurtenissen in de herberg verkeerde Urendel in opperbeste stemming. Nu hij als Cynethryths overwinnaar haar hoofd aan de voeten van koning Offa zou leggen, lag toch minstens een diaco­naat of gelijksoortig beneficium in het verschiet. Ineens weer misnoegd keek hij over het netjes verpakte hoofd op de bodem van het bootje naar de rug van de trouw voortpeddelende dwerg, die weer één van zijn binnensmondse liedjes zong. Dat manne­tje was erbij geweest, kende de ware toedracht. Altijd vrolijk en meegaand, intussen alles beglurend, nooit de frons van het zondebesef op zijn afzichtelijke voorhoofd. Dat mannetje was als een alf. Een wezen zonder ziel, eeuwig buitengesloten van de genade.
Gevolgen van onderdrukking, vervolging, verzet en geweld verdwijnen niet maar gaan behoren tot het leven van de mens die deze indringende ervaringen heeft ondergaan, maar hij kan verwachten dat hij er niet meer weerloos aan ‘onderdoorgaat’.
De bootsman Barnabas Wade heeft de leiding over de excursie. Hij heeft vier matrozen bij zich, met pikhouwelen en scheppen in de hand. Aan wal verhullen ze hun onmenselijke trekken met petten en sjaals. Een jonge matroos genaamd Tobias heeft de dubieuze eer om het lid van de Griek te dragen.
De roodharige reus drinkt nog meer, en bestelt nog een kruik, en nog een. Hij zuipt alles op. Ik heb nauwelijks de sake van mijn kom aangeraakt. Hij leegt nog eens twee kruiken, wat hem de bewondering van de dienjongens oplevert.