“survival versnelling groothandelaren nieuw high-tech overlevingsuitrusting”

Het is heel belangrijk om het mentale aspect van een overlevingssituatie niet te onderschatten. Leer omgaan met je angsten, door ze te herkennen en er onmiddellijk iets aan te doen. Door een positieve houding te hebben zal je versteld staan van de dingen die je kan doen in nood situaties.
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Verpakt in een handige mess tin is Het Survival Handboek de perfecte gids voor in de wildernis. Dit handboek is geschreven door de voormalig SAS Combat Survival-instructeur Colin Towell. Het staat boordevol tips, technieken en essentiële informatie over hoe je overleeft in de vrije natuur en je je op elke outdoorsituatie voorbereidt. Over het plan
Ons grootste probleem in het nanolab was altijd insluiting geweest: hoe houden we autonome, vrijwel oneindig veelzijdige robots op nanoschaal binnen de muren van het laboratorium? Zolang we de omzetters inactief hielden, voldeden de muren, maar we moesten zelf wel in en uit. Kim had een manier bedacht om een veld te genereren dat macro-objecten doorlaat, maar niets op nanoschaal. Mook had kennelijk om zich heen gegraaid voor hij het lab verwoestte.
Als je gaat om het maken van projecten die u nodig hebt het juiste gereedschap voor de job. Gereedschap kan dure ik langzaam begonnen met het verzamelen hulpmiddelen zoals ik ze nodig had voor projecten. Ook het houden van uw gereedschap georganiseerd is erg belangrijk in de tijd besparen wanneer u het nodig te vinden en te gebruiken. Ik heb een belangrijke tool box, dat is goed voor het vervoer. mount elektrisch gereedschap is een goede organisator en cool om te laten zien en makkelijk om mee te vinden met besparing kamer
Het jaar 2013 Het jaar 2014 is alweer een maand oud. Dat wil ook zeggen dat de BoodschappenPlusBus bijna een jaar operationeel is. In 2013 hebben wij met de BpB verschillende soorten ritten uitgevoerd.
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.
NanoViricides, Inc. (OTC BB: NNVC.OB) (het „Bedrijf“), vandaag aangekondigd dat Dr. Eugene Seymour, M.D. MPU, CEO van het Bedrijf, levengegevens van de recente dierlijke studie FluCide™ op 19 November bij het Congres de V.S. 2009 in Washington voorlegde, GELIJKSTROOM van de Griep (www.terrapinn.com/usaflu). Deze gegevens bepaalden duidelijk dat de nieuwe versie van FluCide™ aan de oudere versie superieur is. De gegevens toonden ook de uiterst grote verbetering van het overlevingsleven in vergelijking met een uitgebreide therapie gebruikend oseltamivir (Tamiflu® Roche).
Toen ze opkeek, zag ze dat het Japanse vrouwtje om haar heen was gelopen en dieper de schemering van het winkeltje in was gedoken. Alleen haar ogen waren nog duidelijk te zien en ze straalden puur afgrijzen uit. Bij iedere stap die Laura vooruit zette, ging zij er twee achteruit totdat ze zo’n beetje op een holletje het kantoortje aan het einde van het winkeltje inschoot.
Een „zieke dag moet niet boring zijn en het moet niet met videospelletjes worden gevuld en de televisie,“ zegt David Abelman, A.C. Moore de Uitvoerende Ondervoorzitter van Kunsten & van Ambachten en de Op De Markt Brengende en Verhandelende Ambtenaar van de Leider. „Met weinig die, kan een zieke dag met creativiteit en het leren door kunsten en ambachten worden gevuld plant. Wij hebben het voor ouders gemakkelijk om voor zieke dagen met grote projectideeën en producten gemaakt worden voorbereidingen getroffen die voor een gemakkelijkere zieke dag voor zowel de ouders als hun kind.“ zullen maken
Zich gedragen zoals het hoort volgens een ‘wet’ die wij als mensen zelf hebben uitgevaardigd, is een stap in de onmenselijkheid, het is een vorm van zich gedragen als een niet-mens. Het is leven als een slaaf of als een fundamentalistische terrorist die gedreven wordt door Gods onuitwisbare wil. Het lijkt alsof wij staan voor een periode van algemene verontmenselijking, waarbij mensen ophouden mensen te zijn, maar terug dier worden of zich verheffen tot de meest geperfectioneerde machine die wij ooit hebben voortgebracht. In de concentratiekampen van Auschwitz waren de Muselmannen (Muselmänner in het Duits) de ‘mensen’ die, hoewel niet dood zijnde, opgehouden hadden mensen te zijn en als ‘levende lijken’ rond strompelden, die, in hun toestand van ondervoeding, opgegeven hadden hun waardigheid te behouden en geen eigen vrije wil meer hadden. De Muselmannen hadden zich, zoals de Arabieren toen (en nu grotendeels nog steeds) van zichzelf zeiden, ‘overgegeven aan de wil van Allah’ en daarom precies werden ze Muselmannen of moslims genoemd. Biologisch leefden ze nog, maar moreel en politiek hadden ze opgehouden mensen te zijn. Eenieder in de kampen wankelde op de grens tussen menselijkheid en verontmenselijking. Eenieder liep het gevaar af te zinken tot deze toestand van levende niet-mens.
In minder dan een eeuw hing een totaal van vieren­twintig kunstmatige manen in stabiele banen rond de drie planeten van deze zwakke zon, oogstten robot­schepen essentiële metalen uit de Van Oortwolk, vlogen door mensen gemaakte schepen door het stelsel en via de poorten tot ver daarbuiten en begon­nen de fabrieken levensvatbare fantasielijven te produceren die dromen vervulden en die steeds verder van de mense­lijke standaard af begonnen te wijken.
Natuurlijk kan bijna alles in boeken worden gevonden. Nauwelijks enige regel of opmerking in deze verzameling is nieuw. Het is, echter, onmogelijk de bron te vermelden van ieder idee. Het is niet praktisch, niet gewenst en tegen de regel je eigen baas te zijn verstoppertje te spelen achter de rug van autoriteiten van buitenaf. Ik kan me vergissen, ik kan veranderen. Regels veranderen, uitdrukkingen veranderen, symbolen veranderen. Van het voorstel neergelegd in de voorgaande regel kan de uiteindelijke praktijk hemelsbreed verschillen. De mens wikt, maar God beschikt. Het is alleen maar het spel dat men speelt; de manier waarop men zijn best probeert te doen, een expert te zijn, loyaal te zijn, etc. Het is en blijft slechts een spel dat mensen graag spelen of niet. Intuïtie is van primair belang voor het begrip vrijheid. Alles betwijfelen met de traditie van de natuurwetenschap wordt gedaan in dienst aan de ziel welke dan de vrije teugel wordt gegeven middels de intuïtie (afb.) De regels kent men uit ervaring en men houdt zich er niet beter aan door ze mechanisch te leren. De regels hier opgevoerd vormen enkel een checklijst om aan te refereren of om op te mediteren; ze zijn niet bedoeld om op school te worden onderwezen. Er zijn genoeg scholen die de intuïtie afbreken in hun pleidooi voor de afhankelijkheid van de leerling. Computers fungeren als prima onderwijzers en scholen mogen worden hervormd door te leren naar eigen voorliefde. Het verduisteren van de eigen intuïtie is een rechtstreekse bedreiging voor het onderhouden en ontwikkelen van intelligentie.
“Ken je zelf” doet dan ook veel meer denken aan de mysterieuze “ik-mij relatie” (die naar ons weten pas het eerst radicaal filosofisch is aangekaart door de Amerikaanse filosoof-socioloog George Herbert Mead – “Mind, Self, and Society”, 1934). Heb je bijvoorbeeld nooit eens stil gestaan bij in wezen vreemde zinnen zoals “ik kleed me aan”, “ik was me” of “ik ben mezelf niet meer de baas”. Wie of wat is dat “Mij” dat staat tegenover dat ogenschijnlijk meer vertrouwde “Ik” (“Ego”)? Dat “Mij” dat blijkbaar ook meer dan regelmatig oorsprong van ons doen en laten is!
Harrald haalde diep adem en volgde haar, mateloos gefascineerd door het zachte wiegen van haar heupen. Voor hem opende ze de deur en stapte naar binnen. Ze ging in de deuropening staan, lachte naar hem en wenkte hem dichterbij met een gekromde wijsvinger.
De vrouw op de brancard was de laatste. Ze mom­pelde. Ik verstond het niet en wilde afdalen naar het laadruim om te kijken of alles goed met haar ging, maar besloot het niet te doen. Haar vitale organen functio­neerden. Ze had alles wat ze moest zeggen op aarde kunnen doen.
Heb toen ook een hele tijd van diepe rouw gehad over wat ik hierdoor in mijn leven gemist heb en niet aan mijn gezin kon geven. Omdat deze macht mij weerhouden heeft om te leven, rouw ik noch als er situaties van vroeger vermengd met gemis van nu de kop op steken. Dan  nodig ik de Heer uit om in de pijn te komen.
Vaak wordt het belang van de ziel een oefening in zelfzucht. Men wil niet worden afgeleid, verleid, misleid en men concentreert zich op zijn eigen zaken. Zelfzucht heeft zijn openheid verloren: het associëert niet vrijelijk, noch merkt het de behoeften van anderen op. En de behoeften van anderen niet kennend, hoe kan men de ander dan van dienst zijn in het belang van de ziel? De hele zin van het leven gaat verloren zonder het begrip dienstbaarheid. Men heeft zijn medemens te dienen, de samenleving met de overweging van God. Men moet op de eerste plaats het belang van de ziel dienen en zich niet verliezen in tegengestelde handelingen. Het is geen blinde dienstbaarheid maar bewuste dienstbaarheid. Het is, naar de ziel, niet het materiële voordeel maar het profijt van juiste associatie dat voorop gaat. Om juiste associatie te bereiken moet men bezoeken: dan heeft men een vrije keuze en dan kan verantwoordelijkheid worden genomen. Mensen willen elkaar van dienst zijn en als ze niet méér voor hun diensten vragen dan ze nodig hebben om hun dienstbaarheid op peil te houden, kan men vrijelijk hun dienst aannemen en opzoeken naar eigen keuze. Natuurlijk is er een uitwisseling van goederen, diensten en geld. Maar met een ieder geïnteresseerd in dienstbaarheid op de eerste plaats kan het materiële probleem worden opgelost. Om in staat te zijn iemand te bezoeken moet men zichzelf welkom weten. Normaal gesproken, met een juiste formulering van uitwisseling vormt dit geen probleem. Een winkel bezoeken en iets kopen is nogal eenvoudig. In de persoonlijk sfeer ligt dit gecompliceerder. Voor welke persoon dan ook gaande kan een probleem zijn vanwege het materiële ego welke de bron is van angst. Iedere ziel geïdentificeerd met het lichaam ervaart angst aangezien alle materie onderworpen is aan de tijd en om die reden van vorm moet veranderen. Iedere gehechtheid aan welke persoon ook zal deze realisatie van angst tot gevolg hebben. Met mensen die dienst leveren in het belang van de ziel is dit minder het geval als met mensen die het lagere belang van enkel het fysiek lichaam dienen. Maar niettemin, zo gauw de naam van de persoon valt, beginnen de konflikten van het ego. Zo gauw het belang van een materiëel lichaam erbij betrokken is wordt men verlaagd tot de motieven van de zintuigen en de frustraties en angsten der vereenzelviging. Een gebruikelijke truuk deze effecten te verminderen is bij de dag en spontaan te leven en niet naar de verwachtingen jegens wie in het bijzonder dan ook. 

“achterlandoverblijfselen elitetandwielweg om te overleven”

Ook de hardnekkige poging om de zogenaamde linkervleugel van de nog steeds christelijke partij CD&V (voorheen CVP), het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW, sinds 2014 beweging.net) los te weken van die partij, bleek een misrekening. Die pogingen dateren reeds van 25 jaar geleden, vanaf de beginjaren van de Vlaamse socialisten als afzonderlijke partij, zo rond 1975. De electoraal opportunistische uitspraak van de eerste voorzitter, Karel Van Miert (overigens een zeer verstandig en integer man), “Wij zijn christelijker dan de christendemocraten!” verleidde hooguit een paar ACW-ers. Misschien maar goed ook, je riskeert je eigenheid te verliezen. Miltante ACW-ers voelen zich beter bij de groenen (ook deels christelijk) of de PvdA (met ook een pak mensen van zuiver katholieke afkomst en met een neiging zich als halve missionarissen te storten op paternalistische of caritatieve ontwikkelingshulp).
Chaos is de schaduwkant van Vissen. Deze chaos kan zich in ons dagelijks bestaan manifesteren maar komt voort uit innerlijke chaos en het ‘niet meer weten’ van de mens. Van daaruit zal het doorwerken naar de praktische organisatie van het dagelijks leven in het hier en nu. Zo kan het collectief worden ontwricht en chaotisch worden doordat de input van mensen chaotisch is. In deze chaos zal men dan ook vervallen in oordelen en zeer kritisch zijn, vasthouden aan je eigen eilandje, kijk op het leven en facet van de eenheid. Ieder verkeert dan op een kritische manier in zijn of haar eigen wereld. Er is geen werkelijke verbinding met het leven, maar kritische afwezigheid en men is eenzaam in gezelschap. *14
De Saveer-wand isoleert de mens in de stedelijke cocon, dus knipt alle internet-verbindingen met hogere en andere realiteiten door om de mens materieel te maken en met beperkte geestelijke functies, om de mens zo tegen elkaar op te zetten als in een arena. Saveer is een stokende arena-bazin in die zin, en deinst niet ervoor terug leugens te vertellen. In feite is ze een pathologische leugenaar, die de ene dit in fluistert en de andere dat, om zo conflict op te roepen. Hier aast zij op. De mens raakt zo opgesloten in de materiele realiteit als in een droom, en beseft zo niet meer dat hij droomt en ziet de context niet meer, met alle gevolgen daarvan (Als tegenovergesteld aan lucide dromen).
Laura trok een van de lades van Peters bureau open, de lade waarvan ze wist dat hij er altijd zijn kantoor­artikelen in veegde. In de wirwar van paperclips, gummetjes, potloden en lege kauwgom­wikkels vond ze wat ze zocht – de briefopener. Deze klemde ze in haar zweterige hand en op trillende benen liep ze naar de deur van het kantoor.
die bodem was dus behoorlijk toen en ik nam me voor..alleen nog maar vooruit te willen kijken.telkens als er nare gedachten bij me opkwamen stopte ik die meteen en zei tegen mezelf…kijk vooruit! verleden kun je niets meer aan veranderen,maar je kunt wxc3xa9l in je toekomst investeren hoe moeilijk dat ook is/lijkt.
Deels is deze verwarring het werk van naïeve onwetenden die zich graag koesteren in hun onwetendheid: deze past immers in hun kraam. Anderzijds het opzettelijke werk van kwaadwilligen of minstens toch van opportunisten.
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
Even belangrijk zijn de verdere veranderingen in de interpersoonlijke relaties en communicatie. Gaan we verder in de richting van wezens die geen acht meer slaan op hun directe fysieke omgeving, in het bijzonder andere mensen? Zal alle communicatie verlopen via elektronische mediums? Het valt me bijvoorbeeld op dat vooral jonge mensen van ongeveer 20 niet meer groeten en je aanwezigheid compleet negeren wanneer je ze vervoegt in een bushokje of in andere (voor ons als ouderen) toch uitgesproken sociale situaties. Dit terwijl ze aan het sms-en of het chatten zijn op hun gsm of smartphone.
samen gaan vallen met onze expressie en scheppingen vanuit onze Wezenlijke kern. We krijgen dus teruggespiegeld wat we zaaien. De energie van Uranus zoals helderheid, bewustzijn en vrijheid; de energie van Jupiter zoals genezing, enthousiasme en inspiratie en de energie van Neptunus zoals geloof en spiritualiteit, wil voor het algemene nut van het grotere geheel worden ingezet om eenheid te scheppen.*13b Doen we dat niet, dan zijn we in afgescheidenheid en kunnen we vervallen in oordelen en chaos.*14 Er is dan alleen horizontale uitwisseling van energie. Men neemt dan de energie en de creatie van anderen en doet er een kunstje mee zodat het iets eigens wordt. Er wordt dan alleen maar geschoven met energieën.
29. Patient Reported Outcomes • PROs zijn gebaseerd op een directe rapportage (over bijvoorbeeld het functioneren, symptomen, behoeften en tevredenheid) van een patient zonder tussenkomst van een andere persoon. • Het invullen van Kwaliteit van Leven vragenlijsten is een vorm van PRO. • Het gebruik van PRO’s in de klinische praktijk wordt gedaan door middel van de terugkoppeling van vragenlijsten aan bijv. de arts Osoba (2007)
Leaf rende de tunnel door en duwde het luik omhoog. Ze graaide in haar rugzak en vond helemaal onderop de luchtkwaliteitsmeter. Waarom had ze de hoop opgegeven? Ze had moeten blijven meten. Ze had zich alleen nog maar gericht op het ontlopen van de vegers en het plannen van persmomenten. Stomme muts. een piep kwam het apparaat tot leven. ‘Korte meting, vergelijken met vorige meting,’ com­man­deerde Leaf.

“survival jager uitrusting lijst online overlevingsuitrusting”

Heinrich rende achter Sterre aan en probeerde haar tegen te houden om de trap naar het perron te beklimmen. Ze trok zich los en liep verder. Hij keek om zich heen en trok nog harder aan haar, waardoor ze achter­over viel. Het meisje liep van haar weg. Haar ogen staarden naar de rode koplampen die in de verte vanuit Amsterdam aan kwamen denderen.
Mijn nieuwe voeten roffelen de kilometers onder me vandaan. Het gebarsten, overwoekerde asfalt van de Rotterdamseweg wordt een veeg van groene en donkergrijze lijnen. Ik schiet een bus voorbij; het zes­span paarden lijkt stil te staan. De passagiers, waar­schijnlijk hoopvolle migranten onderweg naar het Schip Stad, zien me gelaten voorbij rennen; sommigen zwaaien zelfs.
Ze hadden het boegbeeld met zijn vieren maar net kunnen torsen. De kapitein had geen hand uitgestoken, had hen slechts aanwijzingen toegesnauwd toen ze de kapiteinshut eenmaal binnen waren. Drijfnat hadden ze het in het bed van de kapitein geschoven. Daarna werd Edward Teach plotseling joviaal. Hij had ieder van de mannen een dukaat en een platte fles rum in de handen gedrukt. ‘Mondjes dicht, brave jongens.’ Zijn gezicht vlak bij dat van hen, met zijn uitwaaierende woeste baard en blikkerende tanden leek hij meer dan ooit op een weerwolf.
Schnitzler biedt ons geen concrete uitleg over welke vormen dit protest zou aannemen of zou moeten aannemen. Noch wie, wat of hoe dit verzet zich zou (moeten) organiseren. Hij ontwaart echter een groeiend kritisch bewustzijn ten aanzien van de wijze waarop ons handelen door de informatie- en communicatietechnologie (ICT dus) wordt gestuurd, gestroomlijnd, gedetermineerd en geconditioneerd. Hij haalt enkel een paar anekdotische initiatieven aan die ingaan tegen de (althans in Schnitzlers analyse en voorstelling) kapitalistische, monopolistische en totalitaire tirannie van de genoemde internetgiganten en van de sociale media. Maar daar blijft het zo ongeveer bij. Alleen verwijst Schnitzler nog uitgebreid naar de aandacht van de publieke opinie voor de klokkenluider Edward Snowden en voor de afluisterpraktijken van de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA. In alle eerlijkheid: ik geloof niet dat we bezield zijn geraakt door een massaal Snowden- of NSA-effect. Wie niets te verbergen heeft, hoeft geen schrik te hebben voor de mogelijkheid dat hij/zij wordt afgeluisterd of in het oog gehouden. De doorsnee internetgebruiker weet vermoedelijk niet echt hoe Snowden of NSA te plaatsen. Al evenmin maken veel mensen zich druk over de manier waarop Facebook de grenzen van onze privacy aftast of overschrijdt. Net zoals heel wat arbeiders in de eerste fases van de Industriële Revolutie amper geïnteresseerd waren in het wel en wee van de politieke leiders van hun land. Als ze al een nationaal gevoel hadden, want de natievorming heeft zich eigenlijk pas in de periode 1850-1900 volledig voltrokken. Ik denk/vrees dat de aandacht voor de zaak Snowden en voor de NSA-praktijken betrekkelijk marginaal was en zich wezenlijk beperkte tot de betere middenklasse. Beide items (net zoals Julian Assange van WikiLeaks) zijn ondertussen ook al serieus in de vergetelheid geraakt. Intellectuelen en mensen met een zogenaamd “kritisch bewustzijn” zijn omzeggens altijd goed opgeleide middenklasse-figuren (geweest). De sociaaleconomische elite heeft geen probleem met ICT en ook de lagere klassen aanvaarden ICT zoals het is en komt, zeker de jongere generaties die met ICT opgroeien. Nu, aan de andere kant: ook de ICT-innovators, -propagandisten en internetfreaks zullen vermoedelijk in een ruime meerderheid te situeren zijn in die betere middenklasse. Dat soort kritische en sceptische attitudes hoort immers bij het wezen en de status van goed opgeleide middenklasse-mensen. Kritisch zijn is ergens hun “sociale functie” (of “dysfunctie”?). Maar hoe kritisch een pak middenklassers staan tegenover ICT, ze zijn ook diegenen die het meest gebruik maken van internet, de sociale media en andere digitale instrumenten, en dus ook het meest online zijn. En de maatschappelijke invloed van hun internetgebruik zal veel groter en veel intenser zijn dan hun kritische attitude t.o.v. ICT. Schnitzler beseft wel dat ICT ons allen enorm veel baten oplevert tegen een geringe kost, een gegeven dat een bijzonder sterke rem vormt op zijn verhoopte “verzet en opstand”. In het geheel genomen geloof ik dat we van doen hebben met een, zeker kwantitatief, eerder marginaal aantal intellectuelen en opiniemakers die gretig wijzen op het reële gevaar van de digitale technieken voor de “menselijke waardigheid” (waarvan Immanuel Kant destijds stelde dat deze waardigheid het enige goed is dat niet kan gekocht of gekocht worden). Internetfreaks en techno-intellectuelen scoren m.i. qua aantal en invloed hoger, en vermoedelijk zelfs qua kwaliteit, net zoals de romantische dichters die zich destijds afzetten tegenover de rook en de schoorstenen van de Industriële Revolutie, toen sociaal gezien vrij marginaal waren.
Aristoteles, de grote Griekse filosoof van de 4de eeuw v. Chr., wist al dat wat ons mensen van de andere levensvormen onderscheidt, is dat wij bovenop het onderscheid tussen lust en pijn ook nog het onderscheid tussen Goed en Kwaad, Recht en Onrecht kennen. De tegenwoordige neuropsychologie en neurobiologie analyseren in grote lijnen onze gevoelens (of beter onze hersenen) terug in termen van lust en pijn en ze bestuderen ons in hun laboratoria als een zoogdier, op basis van experimenten met andere zoogdieren. Gevoelens van goedheid en rechtvaardigheid zijn die hersenwetenschappen omzeggens totaal vreemd. De cognitieve gedragstherapie die aan deze wetenschappen is gekoppeld, maakt ons wijs dat gedachten die niet passen bij een eindresultaat van een in wezen dierlijk welbehagen (zoals ‘ik denk dat ik dat niet kan’, ‘ik schaam me daarvoor’, e.d.) niet meer zijn dan ‘cognitieve distorsies’, redeneringsmisvormingen, het resultaat van een verkeerde ‘berekening’ van de informatie die ons bereikt. Je schamen, verlegen zijn, blozen, rood aanlopen van woede: het is allemaal uit den boze, het hoort niet. Worden we, door al deze dingen als ongepast te beschouwen, ook niet on-menselijk? Verschralen onze mogelijkheden niet tot een niveau waar er in elke situatie maar één keuzemogelijkheid meer is, en dus eigenlijk geen meer (want keuze veronderstelt altijd minstens twee alternatieven)? Wordt elk alternatief niet verdacht gemaakt, hetzij pathologisch verklaard, afgedaan als een ziekte of stoornis, hetzij gecriminaliseerd, tot misdrijf vernederd? Zodat wij allen onder toezicht van bewakers moeten worden geplaatst tot de deskundige dokters, gedragsingenieurs en orthopedagogen oplappen wat nog oplapbaar is en wat dat niet is naar allerhande vergeetputten afvoeren.
Zijn filosofie is die van de lankmoedigheid, een uit de mode geraakt woord voor wat wij tegenwoordig een olifantenhuid noemen. Of in de negatieve zin: slaafsheid, dociliteit, immobilisme en onbereidheid of onvermogen zich in te zetten voor een zaak. Meer hoeft de kampbewaker niet als filosofie. Erasmus’ Lof der zotheid (waarnaar Torfs’ boek Lof der Lankmoedigheid rechtstreeks verwijst) zette de gezagdragers genadeloos te kijk. Rik Torfs amuseert de gezagdragers en camoufleert tegelijk eigenlijk een minachting voor gewone mensen met hun dagelijkse zorgen en miserie. Zijn populariteit beperkt zich dan ook tot de middenklasse en zelfs tot het upper gedeelte daarvan. Ik geef graag toe: ook mij (ik bevind me immers door mijn levenstraject in spreidstand tussen de onderklasse en die upper middle class) bezorgt hij een welgekomen ontspanning, hij amuseert ons inderdaad. Ook ik lach graag met hem. Maar nooit moet ik wenen (zoals ik dat wel kan bij een écht goed comedian zoals Chaplin er indertijd één was) en nooit doet hij me diep nadenken. Hij verwoordt alleen in een taal anno 2006 op een amusante manier wat al eeuwen is gezegd. Er is niets nieuws aan: was er iets fundamenteel en radicaal nieuws aan, dan was hij immers nooit bij leven BV geworden. En hij mag natuurlijk, met volle instemming van de rector van de Katholieke Universiteit Leuven en van kardinaal Danneels, de Kerk en zijn werkgever, de KUL, bespotten. De CD&V had in haar glorietijd als CVP ook altijd wel iemand achter de hand om ogenschijnlijk tegen de partij in te gaan, een rol die op het moment dat ik dit schrijf St-Maartenfondser Johan Sauwens op zich neemt. Een welgekende strategie in de reclamewereld om je marktaandeel te vergroten. Want de katholieke wereld wordt allang niet meer gedreven door bekeringsijver maar is alleen, zoals elke multinational (en ook elke KMO zoals onze Vrijzinnigheid en onze Vrije Universiteit Brussel), geïnteresseerd in haar marktaandeel, ook geopolitiek. En in Vlaanderen hebben ze dat bijzonder succesvol gedaan. (Het wordt dus tijd dat ze Strombeek voegen bij dat deel van België waar het thuishoort: het Brussels Gewest. Dan hoeven wij ons met al die tsjeventaal niet meer bezig te houden.)
Dit is een scherven bril binnen defensie gebruikt wordt militairen krijgen deze ook niet direct in hun AMO maar later als ze in hun functie opleiding zitten voor infanterist of voor tank bestuurde enz.
Tot kwart over elf had niemand bedacht hoe de lengte moest worden bepaald. Ten slotte was er iemand die een rolmaat aan een boom had gespijkerd, Onder die boom was er geen vlakke ondergrond maar een netwerk van wortels dat steil 40 cm afliep. Ook was de rolmaat niet op 0 cm geijkt. Ik legde uit dat dat niet werkte en wees een plek tegen een groot gebouw ernaast aan, waar de rolmaat na ijken kon worden vastgespijkerd aan een raamkozijn.
Culinaire Arrangementen 2015/16 Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Speciale Kerstarrangementen Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Een onvergetelijke Kerst viert u bij Center Parcs. Ontdek onze
De vrouw legde een hand vol kleingeld op de toonbank. Er liepen kleine rode adertjes over de achterkant van haar hand. Haar vingers leken wat opgezwollen en de huid om haar zorgvuldig gelakte nagels stond strak. Die huid deed Berend denken aan frankfurters. Het vlees zou vast hoog en schril gillen, als hij die worstjes door zou hakken.
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Honden zijn dus eerder beter in het verbergen van hun pijn dan dat ze geen pijn voelen. Dus wanneer honden signalen van pijn laten zien dan is dat in de regel al behoorlijk ernstig. Signalen van pijn kunnen zijn: piepen/of janken, borstelen (het opzetten van de haren op nek en rug), snel hijgen, anders bewegen, proberen om lichamelijk contact te vermijden, en soms ook agressie wanneer je de hond wil benaderen. Het wil geenszins zeggen dat het vertoon van een van deze signalen altijd betekent dat de hond pijn heeft, maar wees dan wel op je hoede.
Ze kopen een tweedehands benzineslurpende, Chevy Suburban, laden hem vol met overlevingsuitrusting zoals een zuurstoftank (Jane denkt die in bergstaten nodig te hebben) en gaan op weg. Autopech, sjofele motels en gemiste afslagen kunnen hen geen moment ontmoedigen.
Er zijn in Bawku veel scholen, en veel leraren. De leraren hebben samen een Credit Union, een soort boerenleenbank. Als ze elke maand een deel van hun salaris storten op rekening van de Credit Union komen ze na een half jaar in aanmerking voor een lening. De Credit Union bestaat nu 25 jaar. Afgelopen week vierden ze dat al met het aanbieden van een gift aan onze kinderafdeling: veel eten, verder brood, gecondenseerde melk, stukken zeep, WC rollen, chocolademelk poeder. Dit weekend is er een manifestatie in de grootste middelbare school van Bawku voor alle leraren uit de wijde omgeving. Ons ziekenhuis zou daar ook een bijdrage aan leveren.
Het seizoen van de Griep begint officieel met deze maand, en vele jonge geitjes niezen reeds en hoesten vroeg hun manierhuis van school. Terwijl de gezondheidsambtenaren ouders over kunnen begeleiden hoe te voor hun zieke kinderen te geven, kunnen zij niet met een andere dringende kwestie op de meeste ouders’ helpen meningen – „hoe I die ben mijn ziek kind voor een volledige week gaat thuis onderhouden?“
Harrald haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte. En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet.’ Hij liep rond de tent en stelde de verklikkers weer in, daarna gooide hij nog wat hout op het vuur.
Wat zagen de allereerste mensen? Stel: ze kijken neer op drie buffels die staan te drinken aan een waterplas. Op hun geur konden ze geen beroep doen zoals bij het verzamelen van voedsel. Zagen ze reeds scherp gerande vormen of zagen ze eerder kleurenvlekken? Of hadden ze vóór hun ogen een waas? In ieder geval konden ze niet zeggen: ‘We zien drie buffels’. Want ze konden niet tellen. En bovendien konden ze nog niet volmondig spreken. Ze waren zich niet bewust van de drie buffels! Wat zagen ze dan? Misschien zagen ze gewoon NIETS, d.w.z. ze zagen niet-iets, ze hadden misschien nog niet geleerd de wereld te zien als een verzameling figuren tegen een achtergrond. Hun cognitieve apparaat reageerde immers in eerste instantie sensomotorisch: een prikkel triggerde een gedrag of een gemoed (als een toestand van het lichaam). Ze hadden zich nog geen echte perceptuele ruimte eigen gemaakt, geen ‘innerlijke’ ruimte van voorstellingen. Zoals gezegd, ze konden in ieder geval niet tellen. Ook nu nog, als wij een troep dieren zien, zijn wij niet meteen geneigd deze te tellen: we nemen ze als troep waar. Zo blijken ook de basisgetallen niet gevormd te zijn door er telkens één of een ander getal bij op te tellen (zoals elf = rest van één plus tien; twaalf = rest van twee plus tien; of de reeks tientallen zoals twintig, dertig, enz.). De basisgetallen zijn hoogstwaarschijnlijk in verschillende gevormd. Eén en twee zijn in de oeroude pythagoreïsche traditie geen echte getallen of telwoorden: ‘één’ slaat op het geheel dat de oorsprong is van alles, ‘twee’ op de oerdeling; ook bij Plato staat het ondeelbare Eén (‘hèn’) tegenover het Onbepaalde Twee (‘ahoristos duas’). ‘Drie’ betekent gewoon ‘een hoop, veel’ (Frans ‘trois’ of ‘très’ = ‘zeer, veel’). We vinden ‘drie’ terug in het Latijnse ‘tribus’ = (volks)stam, wat betekent ‘één van de drie of vele stammen’. ‘Vier’ is afgeleid van ‘varen’ en verwijst naar de vier wielen van een wagen (‘veer’). Vijf heeft dezelfde stam als vinger en verwijst dus naar de vijf vingers van de hand. Duizend is b.v. samengesteld uit ‘gezwollen, sterk’ + ‘honderd’ (centum) en betekent dus meer dan honderd, enige honderdtallen. Honderd betekent zoals bij de Grieken en de Romeinen nog vooral ‘veel’ en duizend betekent ‘zeer veel’, bijvoorbeeld als we zeggen ‘ik heb er wel duizend gezien’ (we bedoelen dan niet ‘ik heb er één meer dan negenhonderd negenennegentig gezien’). Pas later (in de stedelijke beschaving met de explosie van de handel) is men de getallen gaan zien als een reeks elkaar opvolgende telwoorden, met telkens één als verschil, waarbij de gaten tussen de basisgetallen zijn ingevuld (zoals b.v. honderd drieënnegentig).
‘Het doel van ons bezoek is Cynethryth bezoeken,’ riep Urendel nu uiterst ongeduldig. ‘En verder gaat het jullie niets aan. Scheer je weg!’ Hij hield de relikwie van Sint-Walburga zo hoog en zo ver mogelijk voor zijn borst, tot het touw waarmee deze om zijn hals hing zo strak stond dat het dreigde te breken.
9. Wat doen we PEWS in de praktijk Verschillende systemen in omloop Bristol, Cardiff, Bedside PEWS en ongevalideerde systemen Use of paediatric early warning systems in Great Britain: has there been a change of practice in the last 7 years? Roland D et al. Arch Dis Child. 2014 54,6% gebruikt niet gevalideerd systeem of weet niet waarop PEWS berust 85% PEWS geïmplementeerd
Wanneer het “crisis” is (zoals nu al een paar decennia) valt de mensengemeenschap uit elkaar. Horizontale banden tussen mensen raken dan verbroken. Vrij natuurlijk voelt elk dan de nood aan een verticale van bovenuit komende inspiratie, een Hogere Macht (God, de Staat, de Partij, het Volk, de Natuur, “Wij”, …), waarvan men hoopt – desnoods door hard te bidden – dat ze de boel nog bijeen weet te houden én tegelijk juist niet. De “terugkeer van de religie” heet dit dan. Zelfs de vrijzinnigen zeuren al een kwarteeuw over “atheïstische spiritualiteit”.
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Buiten het station begon een dichte, witte mist die niets van de buiten­wereld toonde en zelfs dag of nacht wist te verhullen. Aan een kant van het station vond ze een watertoren. Ze dacht aan de woorden op het papier. Vertwijfeld keek ze naar de keitjes en de rails en vervolgens naar haar voeten. Als er niet snel gras of aarde naast het spoor komt, houd ik geen voeten meer over. Toch liep ze verder. Ze had weinig keus.

“groothandel survival gear china zombie uitbarsting overlevingsuitrusting”

Derrick Bell Critical race theory (CRT)[1] is a theoretical framework in the social sciences focused upon the application of critical theory, a critical examination of society and culture, to the intersection of race, law, and power
Met extra lidocaïne en pethidine iv ging dat wel goed. Alleen het scheurtje ter plaatse van de clitoridectomie van 25 jaar geleden viel niet te hechten, vlakbij het plasgaatje en ze was nog steeds zo panisch dat ze al rechtop wilde zitten als ik er maar naar keek.
Achteraf gezien had ik de kuil natuurlijk veel eerder moeten zien. Maar niemand had die nacht iets vreemds gehoord en ikzelf was in gedachten bezig geweest met het verhaal voor een 3D-voorstelling op het elek­tronische dorpsplein. Bovendien bestuurde de maaimachine zich groten­deels zelf. Mijn aanwezigheid in de cabine was nauwelijks meer dan een formaliteit. Dus schrok ik toen het apparaat steigerde en ik voor­over op het instrumentenpaneel werd geworpen. Van onder mij klonk een serie droge knallen als van brekende takken. En toen stond het apparaat plotse­­ling stil.
De eerste vier maanden werden voorbereid door de 5de chakra die zich de laatste vier maanden van 2010 naar de onderste chakra’s bewoog.  Ze heeft het manifestatiepotentieel in de vorm verhoogd.  De onderste drie chakra’s zijn de chakra’s van manifestatie.  De ziel wordt nu voorbereid op de eerste stadia van manifestatie…
Al evenzo steiger ik wanneer ik dieren zie mishandeld worden. De eerste twee mishandelingen van dieren waarmee ik als kind werd geconfronteerd, betroffen het kelen van het slachtrijpe varken dat we kweekten, en een paar bengels die de staarten van twee katten in een knoop hadden gelegd. Maar het begrip dierenrechten vind ik uitermate misleidend, al is het woord gemeengoed geworden, en daardoor eigenlijk inhoudsloos. Dieren hebben tegenwoordig “rechten”. Enkele jaren geleden werd in de Verenigde Staten een man gerechtelijk in beschuldiging gesteld nadat hij bij een echtelijke ruzie de goudvis uit zijn bokaal had geplukt en op de grond had doodgetrapt. En in het slachthuis van Anderlecht doe je met een koe niet meer wat je wil. En moslims moeten verdomd goed opletten hoe ze hun schapen slachten.
Zoals ik al eerder beschreef heeft Mars een speciale rol in de jaarhoroscoop van 2011. Mars ontvangt alle energie van de noordelijke Maansknopen, Pluto, Zon en Diamant. Daarom wil ik toch graag even de betekenis van de 19de graad van Steenbok waar Mars staat, beschrijven. Het eerste beeld geeft het uiterlijke symbool weer en wat zich in de dagelijkse praktijk wil ontwikkelen. Het beeld is:
In the sphere of industrial production, abstract labour time was embodied in a worker of flesh and bone, with a certified and political identity. When the boss was in need of human time for capital valorization, he was obliged to hire a human being, and was obliged to deal with the physical weaknesses, maladies and rights of this human being; was obliged to face trade unions reclaims and the political demands of which the human was a bearer.
Voorlopig werk ik maar weer vrolijk verder in Ghana, tot half augustus. Dan is het klaar, heb ik voor mezelf besloten. Dan wil ik ergens anders verder. Het besluit voelt als een grote teleurstelling en als een grote opluchting.
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
68. Verandering in lichaamssamenstelling 0 0,5 1 1,5 2 2,5 0 3 6 9 12 %FMSDS time Fat mass Hematological Solid Brain -2,0 -1,5 -1,0 -0,5 0,0 0,5 0 3 6 9 12 FFMSDS time Fat free mass hematological solid brain Lansky ↓ meer stijging Stijging %FM SDS hangt niet samen met: Leeftijd, geslacht, BMI ouders, vet massa bij diagnose, intake, sondevoeding, klachten, zwaarte/fase behandeling, corticosteroïden
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Samuel liet zijn duim rusten op het graan aan de zijkant van de doos. Hij duwde zachtjes. Het symbool gaf even mee, in de doos hoorde hij een lichte tik. Machteld… Hij schrok op en smeet de doos op tafel. Nu voelde hij zijn hart kloppen in hetzelfde ritme als zijn ademhaling. Waarom dacht hij nu aan haar? Had de doos iets met Machteld te maken? Had zij het hem gegeven? Het hout zag er niet zo oud uit, nog geen tweehonderd jaar oud. Hij stond op en liep naar de keuken, vulde een glas met water en dronk het in één teug leeg. Je bent tijd aan het rekken! Dat was waar, maar waarom? Wat zat er in die doos en waarom wilde hij het niet weten?
Lars en ik zaten in de tuin. Het was een warme avond. In het schemerlicht zag ik zijn grijzende slapen niet. Ella’s slaapkamerraam stond open. Een briesje speelde met de gordijnen, zoog ze naar buiten, liet ze wapperen, duwde ze weer naar binnen.
Het is een algemene regel in het leven dat zaken alleen maar goed kunnen zijn als ze kunnen worden weerlegd. Zonder het vermogen om nee te zeggen is er geen sprake van een vrije keuze. Vrijheid van keuze is iets om voor te werken, te vechten en om mee te worstelen. Vrijheid is niet een vanzelfsprekende zaak terwijl de opvoeding door ouders dat wel is. De hele samenleving speelt de ouderlijke rol trachtend de verantwoordelijkheid van het individu over te nemen. Vrede door sociale zekerheid is gebaseerd op deze paternalistische houding van de regering. Geenszins kan enkel het liberale motief van het zich ontdoen van de ouderlijke bezorgdheid het redden. Zich van de kontrole ontdoen maakt mensen nog niet onafhankelijk of vrij. Alleen zelf gewilde vrijwillige emancipatie zal bevrijding brengen. Ook moet de emancipatie geen dwangmatigheid zijn. Het moet toegestaan zijn om de zorg van anderen te genieten en te waarderen. Ook dit is essentiëel voor een gezonde samenleving die weet te nemen en te geven. Dit geeft het beeld van een evenwicht: aan de ene kant moet het mogelijk zijn afhankelijk te zijn terwijl anderzijds men in staat moet zijn voor de vrijheid te kiezen. Samenlevingen zijn gezond op die manier en zo ook de sexuele betrekkingen. Sex als een dwang vernietigt zo in feite relaties terwijl anderzijds geforceerde onafhankelijkheid ook niet in staat zal zijn om mensen bij elkaar te houden. Derhalve moeten er grenzen worden getrokken. Het is als het eten uit de koekjestrommel of geld verdienen: alleen tijdens de theepauze is een koekje toegestaan en alleen als je belasting betaalt mag kapitaal zich opeenhopen. Dienovereenkomstig is er voor sexuele onthouding de verplichting offers te brengen: de energie moet zijn uitweg vinden op een ander nivo in een sociaal aanvaardbare vorm. Zonder zal men niet in staat zijn het denken te beheersen dat wordt geaktiveerd door de natuurlijke aandrang tot zelfverwerkelijking. Veel geestesziekten kunnen worden herleid tot een frustratie van het brengen van offers: de meest bekende diktator b.v was niets dan een gefrustreerde kunstschilder zonder succes. Hiermee is het idee van wat succes is essentiëel. De definitie van succes kan niet liggen in de waardering door anderen daar dat nog steeds de afhankelijke modus is. De werkelijkheid van succes ligt in de continentie van de goedheid die wordt bereikt door vasthoudendheid in het offeren zonder het koesteren van verwachtingen van wederkeer. Op deze manier kan zelfs iemand die overleden is een aanhoudend succes zijn. Van de andere kant bezien kan men met het vasthouden aan sexuele aktiviteit een limiet stellen op het nivo van aanpassing binnen een subliminale kultuur: Zolang er genoeg energie en denken over is voor het kulturele, kan beperkte sex de filosofie van het ‘laden en ontladen van de batterij’ zijn. 
Ik stuurde moeder iedere dag een berichtje en kreeg er gemiddeld zeven voor terug. Ze hield zich ver­moedelijk in en beperkte haar berichten tot eentje per aardse week. Ze gaf me uren plezier met geroddel over de buren, de capriolen van een gestreept katje dat ze had gekocht en de foto’s van het nieuw behangen huis. ‘Groen, mam? Hoe durf je!’
Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen.
Dan moet je je afvragen hoe je dat zult moeten compenseren want wat vergeten wordt is dat de PA niet alleen de versterkende faktor is, maar ook jouw geluid versterkt die uit JOUW EIGEN versterker komt.
Welcome to Islands of Adventure!! Can you survive in this most strategic and epic island survival 2017 game? Do you want to see the ocean life and enjoy the perks of living on the water with dangerous shark attacks? Rules of Ocean Raft Survival: Last Day on Island is the perfect game play you need. Start your Survival life on the surface of the deep ocean with a handcraft made of wood raft. Your home is endless ocean so you have to save yourself from ocean animals to live your life on Island freely. Move your in any direction you want. The only objective is to save yourself from ruthless sharks and killer whales who can destroy your dream of aquatic life in a blink of an eye. Escape shark ocean capture with excellent raft control skills, survival techniques and drive in a zigzag manner to find a safe escape. Reach to the island as quickly as possible and survive on island with your survival techniques. Experience challenging survival escape story after a ship crash which made this rafting life possible.

“overlevingsuitrusting voor kinderen vrouw overlevingsuitrusting”

Parasieten Parasieten zijn dieren voor hun overleving afhankelijk zijn van andere dieren en hun gastheer daarbij schade kunnen toebrengen. Er zijn drie typen parasieten die bij de hond vaak voor komen, te weten: vlooien, teken en wormen. Omdat deze ongenode gasten veel ongemak en soms zelfs medische problemen kunnen veroorzaken is het belangrijk om besmetting te voorkomen.
Daarbij kunnen wij mensen gebruik maken van vier functies die in deze moeizame worsteling met het verleden een persoonlijk leerproces mogelijk maken, namelijk: inzicht, inleven, mededogen en uitzicht.
Zij geeft de mannelijkheid de ruimte, net zoals Moeder Aarde toegeeflijk is wat betreft het kulturele experiment. Niettemin, zoals de natuur zich wild uitleeft in storm en aardbeving, zal zij ook haar vrijheid opeisen. Men kan met de waan leven van een perfekt aardige vrouw die zich altijd zou neerleggen bij de wensen van de man. Maar dat is juist de sexuele houding. Ze is even zo goed een volwassen ziel als hij, met dezelfde neiging te domineren, manipuleren, liegen, en afwijzen als hij. Natuurlijk kan men een kontrakt hebben om de taken te verdelen en de grenzen vast te leggen van kontrole over de ander, maar dergelijke overeenkomsten houden niet in dat ze haar vrijheid niet zal claimen om het kontrakt te wijzigen of eenvoudig te verscheuren. De garantie, de zekerheid wordt niet gevonden in deze of gene relatie. De zekerheid waar iedereen naar op zoek is is die van de dienstbaarheid. Een persoon die zijn favoriete wijze van het dienen van de orde van de samenleving heeft gevonden heeft zekerheid bereikt, of hij nu wordt gehinderd door een relatie of niet. Tot het idee van vrijheid behoort zeker de notie van boete. De wereld, noch de dame zal altijd je dienstbaarheid verwelkomen. Je moet in staat zijn een lange tijd vol te houden zonder bevestiging of bekrachtiging. Dit is moeilijk en het onvermogen dit te volbrengen is gedefinieerd als sociopathie. lastigvallen (stalken) en demonisch. Als zij, of het merendeel van de samenleving onverschillig zijn, kan teleurstelling tot woede leiden. Zonder de bereidheid en het vermogen tot het doen van boete, welk niets anders is dan het voortzetten van het leven zonder verdere waardering met het betreuren van je mislukkingen, kan je hele leven vernietigd worden. Een lastpak worden, een stalker, of een psychopaat, zal zeker de kans van terugkeren te niet doen. Van belang voor het vermogen te boeten is te begrijpen waarom dingen fout gaan. Je kan worden gehinderd door je eigen karakter, door de zeden en gebruiken der samenleving en de direkte omgeving, en men kan worden gehinderd door de vrije natuur (afb.) Je kan vele theorieën van toeschrijving (attributie) hebben hebben waarom de continentie van dienst te loor ging en spijt noodzakelijk zou zijn. Maar de les is altijd die der volwassenheid: een zuivere ziel is niet echt afhankelijk van wie, behalve het ware zelf, dan ook. Alle tegenslag ziend als een uitdaging tot zelfverwerkelijking, voegen de dingen zich eerdaags samen. Vele talenten kunnen zich ontwikkelen en vele wegen kunnen worden uitgeprobeerd. Het is de aard van de wereld bij afwisseling zijn alternatieven te presenteren en nieuwe constellaties te vormen van de werkelijkheid aller tijden. Aldus afspraken makend houdt van het begin af aan in dat in achting voor haar vrijheid de eigen zelfverwerkelijking in gedachten moet worden gehouden 
Molennieuws april 2014 Grand Café de Koffiemolen Pels Rijckenpark 1, 4817 CZ Breda Maart roert zijn staart! De maand maart is alweer bijna voorbij. Niet alleen de weersomstandigheden waren veranderlijk
Een gevoel van desoriëntatie; niet weten waar je bent; een verlies van gevoel van plaats. Je bent niet meer in 3D gezien je verschoven bent of in het proces bent van verschuiving naar de hogere rijken.
Ik duwde me uit de stoel en zette af naar het halletje achter de cockpit. Lars volgde me en controleerde de gegevens op het controlepaneel van de sluis naar de loopbrug voor hij de deuren ervan opende.
Cultuuragenda Parc Imstenrade 7 e jaargang, nr. 28, september 2014 Door een technische storing kon deze agenda niet eerder gedrukt en bezorgd worden. Presentatie nieuwe Jaarprogrammaboek Kunst&Cultuur
De hamvraag is o.i. er veeleer één van democratie. Wie beslist welke ingrepen in de natuurlijke omgeving of in onze relaties met de natuur al of niet nodeloos gewelddadig zijn? Want “nodeloos geweld” is geen neutraal wetenschappelijk en buiten tijd en ruimte staand begrip waarvan experts de betekenis aan de bevolking en de politici kunnen opdringen. Bovendien zijn omzeggens alle experts via hun onderzoekfinanciering gelieerd aan particuliere bedrijven of partijpolitiek gekleurde ministeries of instellingen. “Nodeloos geweld” is een bijzonder relatief begrip, relatief t.o.v. zij die betrokken zijn bij de uitoefening van dat nodeloos geweld én zij die dat geweld vermijden. Omtrent elk thema over onze omgang met de natuur (en over elk ander thema natuurlijk ook) moet op lokaal en mondiaal niveau publiek toegankelijke informatie uit diverse bronnen beschikbaar worden gesteld, zodat een zo breed mogelijk democratisch debat mogelijk is en een democratische besluitvorming kan volgen. Nu is deze besluitvorming bijzonder scheefgetrokken. Het lijkt me. dat wij, tien miljoen Belgen, meer te zeggen hebben over het lot van de gorilla’s in Midden-Afrika dan het bijna miljard Afrikanen samen, en dat miljard heeft zich natuurlijk niet in te laten met onze vale gieren, straatmussen en beren. Evenzeer als wat er beslist wordt is dus de vraag belangrijk wie beslist! En zo raken we bij de kwestie dat de globalisering en de impact ervan op de aarde als ecosysteem niet anders kan dan aanzetten geven tot een verdieping en verruiming van het begrip democratie.
‘Een vijfjarig kind met een tas vol boodschappen’ Grondtoon van het beeld: Klaarstaan als de gelegenheid zich voordoet dat men gevraagd wordt sociale verantwoordelijkheden te aanvaarden die uitgaan boven het gewone ontwikkelingsniveau dat men heeft.’*3
Water: Een mens kan ongeveer 3 dagen zonder water, daarom is het van groot belang om zo spoedig mogelijk een bron van water te vinden. Ga er altijd van uit dat water niet drinkbaar is. Er zijn twee manieren om water drinkbaar te maken, enerzijds door het te koken (ideaal is 5 à 10 min koken). Anderzijds kan men het water chemisch zuiveren (chloor tabletten). In beide gevallen is het aan te raden om het water eerst te filteren door een stoffen doek, zodat de grote onzuiverheden er reeds uit zijn. In de meeste gevallen zal je water van bronnen, beekjes, stromen en vijvers vinden, maar ook in boomholtes kan je kleine hoeveelheden water aantreffen.
De spaakverwonding staat in de top vijf van meest voorkomende ongevallen bij kinderen  van drie tot vijf jaar. Bij een spaakverwon-ding raakt het voetje tussen de spaken van een (brom)fiets. Naar schatting overkomt dit jaarlijks tussen de 2800 en 4600 kinderen in de leeftijd van nul tot veertien jaar. Zowel de  ANWB als het Juliana Kinderziekenhuis (JKZ) in Den Haag vragen er aandacht voor. Op de SEH van het JKZ kwamen in 2013 in totaal 128 kinderen binnen die met hun voetje tussen de spaken hadden gezeten. Spaakver- wondingen zijn eenvoudig te voorkomen door hardplastic voetbeschermers op de fiets.
De dood van de eerbiedwaardige Marcellina liet ook de laatste resten van de oude vrede in Offa’s Hal in rook opgaan. Deels letterlijk: een stal stond al in lichtelaaie, een in brand gestoken man liep als een fakkel naar de Hal, zwaaiend met zijn zwaard tot hij neerviel en tot benige sintels werd. Ja, Offa’s achtergebleven familie viel nog verder uiteen door de moord op de koningin-moeder, van wier vertrek kennelijk niemand op de hoogte was geweest. Maar dat laatste had het gekonkel en de intriges alleen maar aangezwengeld. De terugkeer van de eerste overlevende van de overval leidde tot enkele dagen van schreeuwende twist en uiteindelijk tot handgemeen, dat als een felle bosbrand ineens overal rondom de Hal opvlamde. Neef tegen oom, oom tegen broer en zwager. Toen ook de vrede in de Hal zelf werd geschonden door rinkelende zwaarden, splinterende schilden en het gekrijs van neergehouwen mannen, greep de bisschop in. Hygeberht hief hoog zijn kromstaf, schreed met grote passen door de hal. ‘In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti!’ galmde zijn machtige stem; de strijdenden lieten hun zwaarden zakken, weken uiteen. Hygeberht koerste tussen de haag van strijdenden door en stapte over enkele gevallenen in hun plassen bloed. Hij hield stil aan het hoofdeinde van de Hal.
De negentiende verdieping was sneller bereikt dan ze had gedacht. Ze spitste haar oren, in de hoop een geluid op te vangen. Eender wat, gekrijs van een slacht­offer of een ronkende kettingzaag die lichamen in stukken sneed. Maar het was onheilspellend stil in de top van de wolkenkrabber.
Er wordt verslag gedaan van een in 1977–1978 uitgevoerd Gvo-project in Overijssel. Behandeid wordt het theoretische kader van een voorlichtingsactie en hoe daarmee in de praktijk werd gewerkt. Achtereenvolgens komen aan de orde de probleemanalyse, de doelstellingen, de doelgroep, de informatie en de evaluatie.
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde is dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
Het dragen van gezag en het uitoefenen van macht zijn nooit bevorderlijk geweest voor de gezondheid. Zowel de machthebbers als de machtelozen weten dit maar al te goed. De woorden spreken al voor zichzelf: gezag wordt gedragen als een last en macht uitoefenen vergt uitputtende oefeningen en inspanningen. Naar koningen & co werd in de vroegste tijden niet opgekeken en dikwijls moesten ze zelfs tegen hun zin tot deze rang “verheven” worden (op een fysiek gezien hoge plaats zaten ze echter wel degelijk).[ii] Vandaar dat de lijdende gezagsdragers en machthebbers doorheen de geschiedenis steeds ondersteund dienden te worden door weliswaar niet altijd evidence-based kruidenmengsels en soortgelijke medicijnen. Ze waren voortdurend niet zozeer door lijfwachten omringd dan wel door één of meerdere geneesheren of heelkundigen. Gekend is het gegeven dat bij de Inca’s alleen de hoogste elite de pijnstillende en verdovende cocabladeren mocht kauwen. Het gaat hier helemaal niet om een etnologische uitzondering: in alle samenlevingen waren zekere wel omschreven “gewoonten”, waaronder ook het nuttigen van bepaalde etenswaren en dranken, voorbehouden voor de militaire en religieuze leiders. Dat soort praktijken die strikt gereserveerd waren voor de machtigen en de ceremoniemeesters, zien wij doorgaans als benijdenswaardige privileges die iedere gezonde jongeling tijdens zijn leven hoopte in de wacht te kunnen slepen of, wat realistischer was, te mogen erven. Tot een dikke kwarteeuw geleden zouden ook in onze “geciviliseerde” samenlevingen “gewone” volkse mensen er niet aan gedacht hebben de positie van koningen, prinsen, ministers of bisschoppen te ambiëren. Arrivisten en carrièristen werden bespot en min of meer verstoten en “uitgesloten”. De zucht naar opwaartse sociale mobiliteit, die geassocieerd wordt met de 18de eeuw en vooral met de 2de helft ervan (met een eindeloos gefrustreerde Jean-Jacques Rousseau als dé topscorer qua aantal mislukkingen)[iii], was tot de verregaande verbreiding van de dienstensector en de wildgroei van de staatsbureaucratie met hun solitaire en individualistische white-collar loopbanen een vrij marginaal verschijnsel. Stendhal’s roman “Le Rouge et le Noir” (met de tomeloos ambitieuze Julien Sorel als de hero van het verhaal), verschenen in 1830, was geen boek dat door “gewone mensen” werd gelezen. Het is pas in de 20ste eeuw (bijna een eeuw na publicatie dus) een werkelijke “klassieker” geworden. Eerst en vooral stonden gewone mensen nogal erg afkerig tegenover boeken en tegenover de luie lichaamshouding waarin deze koopwaar geconsumeerd werd. Deze traditionele maar daarom niet bepaald ondoordachte afkerigheid hebben veel van onze jongeren nog tot in de 2de helft van de 20ste eeuw aan lijf en geest mogen ondervinden.

“vrijheid overlevingsuitrusting haven vracht overlevingsuitrusting”

De exploitant dient ervoor te zorgen dat er lijsten zijn met informatie over de nood- en overlevingsuitrusting aan boord van al zijn vliegtuigen, welke direct beschikbaar gesteld dienen te kunnen worden aan reddingscoördinatiecentra. eur-lex.europa.eu
‘Ik ook,’ mompelde ik. Het idee dat zo-even bij me was opgekomen, was met het uitvallen van de machine verdwenen als een schichtige ree. Ik kon alleen maar hopen dat het uit zichzelf weer uit het kreupelhout van mijn onderbewuste tevoorschijn zou komen.
‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Ook de hardnekkige poging om de zogenaamde linkervleugel van de nog steeds christelijke partij CD&V (voorheen CVP), het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW, sinds 2014 beweging.net) los te weken van die partij, bleek een misrekening. Die pogingen dateren reeds van 25 jaar geleden, vanaf de beginjaren van de Vlaamse socialisten als afzonderlijke partij, zo rond 1975. De electoraal opportunistische uitspraak van de eerste voorzitter, Karel Van Miert (overigens een zeer verstandig en integer man), “Wij zijn christelijker dan de christendemocraten!” verleidde hooguit een paar ACW-ers. Misschien maar goed ook, je riskeert je eigenheid te verliezen. Miltante ACW-ers voelen zich beter bij de groenen (ook deels christelijk) of de PvdA (met ook een pak mensen van zuiver katholieke afkomst en met een neiging zich als halve missionarissen te storten op paternalistische of caritatieve ontwikkelingshulp).
Wie het Rode Wolken Huis bereikt, is een gast, zolang ze kunnen betalen natuurlijk. De ponbiki Hayate verwelkomt hen, buigend en slijmend: ‘Welkom! Welkom! U vereert ons met uw aanwezigheid o-kyaku-sama. Welkom! Welkom! Wij hebben rijstwijn en meisjes, muziek en dobbelstenen.’
Inmiddels kocht ik een retourticket naar Accra met als terugreisdatum 5 mei en de boodschap: als ik in mei nog steeds geen werkvergunning heb, is dat mijn definitieve terugreis en dan neem ik al mijn spullen weer mee naar huis. Dan hoop ik snel en goed in Tanzania of Ethiopië terecht te kunnen.
Geen loodzware en onvermijdbare polarisaties in mijn “wereldbeeld” dus! Geen clash tussen Licht en Duisternis, Goed en Kwaad, Waarheid en Schijn of wat dan ook. Maar met aan de basis toch een uitgesproken dualiteit of zelfs misschien een eerder verwarrende pluraliteit die in eerste instantie mogelijke perspectiefwisselingen wil vertolken. Het is bv. vanzelfsprekend dat de kijk op een fenomeen of een gebeuren sterk zal verschillen naarmate je je positioneert bij de aanvangsfase dan wel na afloop op de zaak terugblikt. Maar waar slaat die dualiteit of pluraliteit dan precies op?
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Door observaties en het bestuderen van theorieën uit literatuur hebben we de trends beschreven en drijvende krachten benoemd en onderbouwd. Deze drijvende krachten , trend en tegentrend, hebben invloed op het onderwijs. Hieruit zijn twee impact diagrammen gemaakt. De tegengestelde krachten komen terug in een scenario sjabloon. In het scenario sjabloon ontstaan 4 verschillende scenario’s.
After placing an order, please check your inbox for a confirmation e-mail which will contain some instructions on how to proceed with the payment. We will not ship your order until when the transaction has been completed.
De Cheiron met Neptunus in Waterman samenstand in het 5de huis in de jaarhoroscoop van 2011 geeft een duidelijke zuivering van de wil. Vanuit wilskracht kan nog maar weinig tot stand komen. Deze stand kan een toename geven van ongeduld en wilskracht waarmee we het bewustzijn willen sturen. Door de innige samenstand van Neptunus en Uranus (receptie) laat de realiteit zich niet meer sturen.*13b We hebben de mogelijkheid om ons bewust te worden van de grote Wil van onze Kern.
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
Harrald haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Het lijkt op een soort infectie, maar het is nooit heel duidelijk geweest wat het veroorzaakte. En sommige mensen waren er ontvankelijk voor, andere niet.’ Hij liep rond de tent en stelde de verklikkers weer in, daarna gooide hij nog wat hout op het vuur.
Daarnaast kunnen derde partijen cookies plaatsen via MovieMeter, bijvoorbeeld wanneer iemand een externe afbeelding of YouTube-video plaatst. Het is voor ons niet mogelijk om je deze site aan te bieden zonder gebruik te maken van cookies.
Ze had net haar vliegbrevet gehaald en stuurde de capsule door het verkeer alsof ze het al jaren deed. Ik keek opzij, naar haar mooie gezicht, en zei niets van haar haardracht of make-up. Kennelijk was van oor tot oor een baan weggeschoren de mode, net als gele rouge. Ook probeerde ik opgewekt de neontatoeages in haar nek te negeren en niet te staren naar de implantaten boven haar linkerwenkbrauw, die aan­gaven of ze wilde dat ik sprak (groen) of zweeg (rood). Ze was volwassen, ik moest haar wensen respecteren. Dus hield ik mijn mond.
De kernkwaliteit van Assange staat in Weegschaal (met Pluto erbij *9) en het is daarom ook niet vreemd dat de bewustmakende en transformerende informatie die de website Wikileaks publiceert een focus heeft liggen op internationale diplomatieke betrekkingen en deze bewust maakt. Saturnus staat tussen half juli 2010 tot begin oktober 2012 in het dierenriemteken Weegschaal en daarmee wordt van ons gevraagd om relaties en verbindingen onder de loep te nemen.*11 Op internationaal niveau zijn dit diplomatieke betrekkingen en communicatie tussen regeringsleiders en diplomaten. De schaduwkant van Weegschaal is diplomatie, de geit en de kool willen sparen. Als dit te ver doorschiet worden verbindingen vertroebeld en onecht. Websites zoals Wikileaks hebben daarin een bewustmakende rol en leggen bloot wat zich werkelijk afspeelt achter de maskers van bestuurders. De keerzijde is dat door het openbaar maken van deze informatie officiële en diplomatieke betrekkingen kunnen bekoelen of dit zelfs tot strijd kan leiden. *12 Maar het zal ook de internationale communicatie op gang brengen en diplomaten inspireren om positiever en authentieker *1 te communiceren en voor waarachtige hogere doelen te gaan. *13
krant/reageer op www.de-eenling.nl 5 nr. 1 september oktober Hikikomori Japan: Hikikomori betekent teruggetrok- ken en is ook de term voor jonge mensen die zichzelf van alles hebben geïsoleerd. Bijna één miljoen jonge, volwassen Jap- panners leven een teruggetrokken leven, komen hun kamer niet uit, soms zelfs voor tientallen jaren. Voor Hide begonnen de problemen toen hij zijn schoolopleiding opgaf. “Ik begon mezelf te verwijten school verlaten te hebben en mijn ouders deden hetzelfde naar mij toe. In mij groeide een schuldgevoel. De druk nam toe. Langzamerhand begon ik bang te worden om de deur uit te gaan en mensen te ontmoeten en dat had als gevolg dat ik op een gegeven moment mijn woning niet meer wilde verlaten. Ik zag af van contacten met vrienden en uiteindelijk ook met zijn ouders. Om te voorkomen dat ik ze in huis zou tegenkomen, sliep ik overdag en keek de hele nacht tv en/of gamede. Ik had verschillende negatieve emoties in mij. De wens om naar buiten te gaan, de woede tegen de maatschappij en mijn ouders, verdrietig over mijn situatie, angst wat in de toekomst met mij zou gaan gebeuren, en jaloezie naar mensen die wel een normaal sociaal leven leidden.” Hikikimories zijn emotioneel verlamd door diepgaande sociale angsten. Ze zijn geestelijk gekweld. Ze willen de wereld in, vrienden maken, de liefde vinden, maar ze kunnen het niet. Symptomen verschillen. Bij sommige wisselen gewelddadige uitbarstingen af met infantiel gedrag als jengelen naar de moeder. Anderen zijn paranoïde, obsessief, en depressief. •Een groot gedeelte zijn ‘nerds’ of ‘ geeks’. In het Japans Otaku. •Ze staan bekend om hun obsessies voor met name Manga cartoons en animatie. •Zowel Otaku als Hikikomori zijn gerelateerd aan zware seks delicten. In de afgelopen jaren is de gemiddelde leeftijd van Hikikomori gestegen van 21 naar 32. Waarom trekken ze zich terug? Voor een jongen kan de reden zich tot de eigen slaapkamer terug te trekken relatief licht zijn. Bijvoorbeeld een gebroken Ouders hart, maar het terugtrekken op zich kan een bron voor een trauma worden. En sterke sociale omgevingskrachten kunnen Het merendeel van de Hikikomori hebben conflicterende hem daar houden. Een bepaalde kracht hierin kan Sekentei wensen betreffende hun toekomstbeeld gehad. Er zijn echter zijn, een reputatie in de gemeenschap, en de druk die hij of zij ook Hikikomori die aanvankelijk wel de wens hadden aan hun voelt om indruk op anderen te maken. Hoe langer Hikikomories ouders verwachtingen te voldoen. Economisch gezien kan in eenzaamheid blijven hoe bewuster ze zich worden van hun daardoor het fenomeen aan de Japanse recessie toegewezen sociale falen. Ze verliezen alle gevoel van eigenwaarde en worden. Een Japanse generatie werd geconfronteerd met zelfvertrouwen en het idee de kamer te gaan verlaten wordt kortstondig parttime werk terwijl voorheen, indien men toewi- angstwekkender. Ouders zijn ook bang voor hun sociale status jding en moeite toonden en resultaten haalden, de toekomst en wachten vaak maanden voordat ze hulp inroepen. een zekere was. Een jongere generatie kwam in conflict met een oudere, die afgestudeerd was en een regelmatige carrière had gehad. De partimers werden als parasieten gezien. De oudere generatie wist niet hoe met de jongere om te gaan. De toekomstkansen waren fundamenteel veranderd en families wisten niet altijd hoe hiermee om te gaan. Een normale reac- tie voor ouderen is om met woede te reageren tegen hun recalcitrante zoon. Hen de les lezen en te verwijten dat ze de familie te schande maken. Sommige families vallen hierdoor uit elkaar. Aan de andere kant zijn er ook ouders die tot extreme maatregelen gedreven worden. Hikikomori enkel in Japan? Hikikomori staat in het woordenboek als: Abnormaal mijden van sociale contacten in Japan. Het is ook een probleem in Korea en Italië. Na een documentaire op de BBC over Hikiko- mori stuurden veel ouders een mail met dat hun kinderen een Hoe is Hikikomori bij meisjes en vrouwen? zelfde soort leven leidden. Hikikomori-achtige problemen * Hikikomori komt voornamelijk bij mannen voor, denkt men, ontstaan in Europese landen met een extreem hoge jeugdw- zo’n 70 tot 80% erkloosheid doordat het jongeren dwingt thuis te wonen. Hiki- * Echter blijkt uit een onderzoek op internet dat dit 53% is. komori is net als alcoholisme, zonder ondersteunend netwerk * Vrouwelijke terugtrekking in het huis kan in de Japanse cul- is het niet te overwinnen. De benadering van het probleem tuur ook als natuurlijk gezien worden waardoor het niet ger- begint met het proberen te herstellen van de relatie tussen apporteerd wordt. patiënt en ouders. De ouders bewapenen met communicatie strategieën om tot een betere verstandhouding met hun kind “Traditioneel is Japanse psychologie groep georiënteerd. te komen. Wanneer de patient in staat is om zelf naar de Japanners willen niet uit een groep stappen,” zegt een woordvo- kliniek te komen kan hij behandeld worden met therapie. erder van de nationale gezondheidszorg te Tokyo. Ik denk vooral Groepstherapie daarentegen is oorspronkelijk niet in Japanse dat voor de jongere generatie geldt dat ze meer willen individu- psychologie ingevoerd maar momenteel zijn zelf hulp aliseren en persoonlijke zorg en aandacht willen hebben. Ik denk de sleutel tot het vinden van een grotere sociale omgeving. dat we momenteel in een gemengde cultuur leven.” Het bewustzijn dat hun gevoelens gedeeld kunnen worden en een groot bereik hebben. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Een glazen buis met een luchtsluis voerde naar het centrale deel. Weer zag hij sloten die geforceerd waren. De centrale ruimte bevatte een verhoogde vloer met bureaus waarboven rijen schermen waren inge­bouwd. Eromheen stonden dozijnen transparante, eivormige con­struc­ties, een soort capsules, die via buizen en slangen aan de vloer gekoppeld waren. Ze deden hem denken aan de incubators zoals hij die op een oude Discovery aflevering gezien had. Zo te zien waren ze alle­maal leeg. Hij liep naar de dichtstbijzijnde. Het deksel stond omhoog en de binnenkant bevatte wat blauwe drab, een lang geleden uitgedroogd residu. Hij wandelde door de ruimte en telde uiteindelijk vijftig van de eivormige capsules. Allemaal leeg. Hij tikte tegen een paar van de kunststof slangen die bij het minste al afbraken. Poreuze rotzooi, niet geschikt voor wat dan ook.
Ik zit en zing. De meiden vragen of hij mij pijn heeft gedaan en ik vertel hen leugens, die hen laat rillen en met hun ogen laat rollen. Van binnen glimlach ik. Wat zullen ze bang zijn, de volgende keer als de roodharige reus een van hen kiest!
23. Op zoek naar wakkerschudmomenteninspanningen men zich getroost om alles zo goed mogelijk te testen. Alsgebruiker van software hou je het zelfs niet voor waar als je kijkt naar hetaantal computerproblemen dat u en ik dagelijks ondervinden. Bijnadagelijks komen er nieuwe theorieën bij over het zoeken naar fouten.Wie in die wereld werkt, weet dat de theorie van het testen van softwarevaak flirt met de grenzen van wat we met onze kennis vermogen.Immers, je hebt maar één fout nodig om aan te tonen dat een program-ma niet juist werkt. Maar je kunt met geen honderden testen uitsluitendat er niet ergens een fout verborgen zit. Het is een filosofische discussie.De meeste ernstige softwareconstructeurs besteden veel energie aan hettesten van software. Toch zijn het de eerste gebruikers die reeds na eentiental minuten de eerste problemen ervaren.En opnieuw komen we dit woord tegen: ervaren. De ervaring lijkt aan tevullen daar waar de kennis tekortschiet. Pijnlijk is het natuurlijk als dieervaring een catastrofe is. Een foutje in de boekhouding is misschien ver-velend, maar erger is het als een Airbus A320 neerstort op basis van eenfout in het softwaremodel.ii De software die de hoogte moest meten enaan de piloot meedelen, baseerde zich helaas niet op ware gegevens,maar gebruikte oude data die in zijn geheugen zaten. Hierdoor dacht depiloot dat hij op 100 voet vloog, terwijl hij op 60 voet aan het vliegenwas. Balans: drie doden. Het ging om een demonstratievlucht.Toen ik nog het beroep van softwaretester uitoefende, moesten we voornieuw ontdekte fouten door gebruikers een extra test maken en die dantoevoegen aan de batterij van testen waar elke nacht de nieuwe versie vande software tegenaan moest worden gehouden. Die werden toegevoegdaan een bibliotheek voor analytisch bedachte testen op basis van risico-analyse en technologische kennis. Het viel me toen al op dat de testendie academisch achter de computertafel werden bedacht, belangrijkergeschat werden dan de testen die gemaakt werden op basis van gerappor-teerde problemen van gebruikers. Die gebruikers lagen, met hun onwen-nig gebruik van de software, vaak zelf aan de basis van de miserie. Zodachten we toch. Het waren toch maar ‘toevallige’ fouten. Ze haddengeen intellectuele context. Ze werden als extra’s beschouwd.Dan had ik al moeten beseffen welke grote vergissing we aan het makenwaren. Wat rationeel bedacht werd, leek belangrijker dan wat de ervaringons vertelde. Waarom vonden we rationeel bedachte testen dan belang-rijker dan de proefondervindelijke? Omdat we kennis overwaarderen enervaring onderwaarderen. 13
Ze gooide haar peuk weg en besloot naar het verste deel van het perron te lopen, dan hoefde ze in Amsterdam die meters niet meer te maken. Daarbij was ze verder verwijderd van de geile vent en die dronkenlap.
De brokkelige lijnen van Rotje kruipen over de horizon als het verrotte gebit in de onderkaak van de wereld. Ik dender de ruïnes van de oude havenstad in, langs een groepje Rotterdammers die geschrokken op­kijken van het open vuur waarboven ze God-weet-wat roosteren. Een straatvoetbalpartijtje stuift uiteen a;s ik het geïmproviseerde veldje doorkruis. Rotterdam was vroeger de grootste haven ter wereld, maar daar is natuurlijk weinig meer van over.
Het gaat bij dierenrechten in wezen steeds over onze problematische omgang met andere (levende) wezens, en in die zin kunnen we ook over plantenrechten en zelfs rechten van rotsen spreken. De term dierenrechten verdoezelt die menselijke verantwoordelijkheid en suggereert dat wat dieren van ons mogen doen en laten voortvloeit uit hun “natuur”. Dit leidt tot een absurde kijk op de dingen. Want als wij een dier geen pijn mogen doen, heeft een vogel dan ook niet het recht om pijnloos door de kat opgepeuzeld te worden? Vissen leven niet in het water omdat ze “recht” hebben op water. Dierenrechten zijn dus eigenlijk mensenplichten, afspraken die wij maken om niet nodeloos de levende en levenloze natuur geweld aan te doen als dat niet voor ons eigen overleven en welzijn nodig is. En dat geldt m.i. dan als uitbreiding van wat we elkaar als mensen mogen aandoen. Wat voor zin heeft het een verbod op het doden van dieren uit te vaardigen als oorlog nog altijd wettelijk gewaarborgd is door het internationaal recht! Wat voor hypocrisie is het het ecosysteem van de gorilla’s te beschermen als we tegelijk de Afrikanen aldaar het leven zuur maken en hen quasi dwingen en masse te emigreren en in gammele bootjes te versukkelen ergens tussen Marokko, Libië en Fort Europa?
Ezel liet zich voor de kar van Grimpeerd spannen. Hij zeulde en hij heulde, hij danste de vrouwenpassen en besefte het niet. Hij danste bovenal de traditionele vrouwenpassen waar de meeste mannen nog steeds van houden, op de geëmancipeerde na, en hij besefte het niet. Hij was nu eenmaal geen leider, hij was een volger.
Er zijn twee begrippen van abstinentie: vakantie hebben en boete doen door vrijwillig te lijden. Beide zuiveren ze in hun liefde voor de natuur en de geest. Om van beiden een harmonie te hebben moet de abstinentie een frequentie zijn, een vibratie of staat van bewustzijn die te allen tijde kan worden opgepikt als een methode van beheersen. Voor dat doel moet men compromissen aanvaarden: vakanties lijden eronder dat men ze uitspreidt onafhankelijk van het weer als een aparte dag voor het samenzijn met mensen, religieus of niet, en de ontkenning van het bevestigen van het houden van afstand met de media. Tegelijkertijd moet de abstinentie het leren de lol te waarderen die mensen graag hebben in het gaan naar theaters en bioscopen. Voor de religie hebben we de romeinse zaterdagen en zondagen. Voor de abstinentie is er de sterrendatum kalender *die een regelmatige alternatie en een kosmisch bewustzijn biedt. Beide lopen dooreen om romeinse zondagen en aquariaanse vrije socialisatie- dagen en zondagen te hebben die samenvallen en uiteenlopen. Dit maakt het leven meer divers en interessant. Dit geeft de mens de twee benen van de ontologie waar hij op kan lopen.. 
Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten. ‘Wanneer kom je weer terug in de slagerij?’
Liefde doet pijn: het open hart van de sexuele toeschietelijkheid verandert in een zware steen waarachter de Heer gekweld door pijn ligt. Zoals gezien, zal dwangmatig vasthouden aan sex alleen maar een andere pijnlijke werkelijkheid afdwingen. Niettemin heeft niemand behoefte aan pijn, behalve sommige sexuele perversies die ook weigeren er echt serieus over te zijn. Hoe voor altijd in de liefde te leven is een aardige vraag terwijl het antwoord altijd hetzelfde is: alleen als je inziet hoe pijnlijk de schaduw kan zijn, is men gemotiveerd voor de eeuwige waarden van de liefde. Tegenover de sadomasochistische perversie staat de boete van het vrijwillig lijden in onthouding waarbij men ontsnapt aan de meer pijnlijke plotselinge confrontaties die per ongeluk tot standkomen. Eén stap in de richting van de ziel in vrijwillig lijden kan de grootste ramp en pijn afwenden. Toch zal er altijd een beetje pijn zijn met de tandarts, bij de geboorte of bij het aanvaarden van het vertrek van een geliefde etc.. Normaliter heeft men een keuze tussen in waanzin vervallen of leven in pijn, hetgeen de geestelijk gezonde evenwichtige persoon altijd een beetje krankzinnig maakt over iets en ook een beetje wat betreft normale dingen in pijn doet leven. Ook bevrijd naar een alternatief van tijdbeheer kan men nog steeds niet ontsnappen aan de pijnlijke notie van het moeten accepteren van anderen die er tegenin leven. Pijn als een integratiekonflikt doet denken aan het feit dat het moeilijk is te kiezen in het leven en dat men niet de enige is die de baas is in het universum. Veel mensen in de moderne wereld klagen over pijnen die niet een duidelijke oorzaak schijnen te hebben. Het is ook tussen het belang van de materie en de geest in dat het lichaam een waarschuwing van pijn kan geven. Noch ontsnappen in de geest, noch ontsnappen in het lichaam zal effectief zijn. Alleen het juiste uitbalanceren van belangen kan een acceptabel nivo van ongemak en stress geven dat afdoende is om de aanpassingen te handhaven. Sommige stress moet er zijn, enig signaal moet kunnen alarmeren, men kan niet zonder enige tolerantie. Een goede vuistregel is opnieuw de tijdfaktor. Als na een week ongeveer de pijn niet weggaat kan men een chronische aandoening hebben opgelopen die behandeling behoeft. Geregelde lichamelijke oefening (niet alleen de sexuele) zal eveneens de stress van normale integratie aanvaardbaar en gezond helpen houden. Bepaalde voedingspatronen zijn meer stressbestendig dan andere. Met een teveel van dit of dat eten, zout b.v., kan stress dodelijk worden terwijl dezelfde stress eenvoudig stimulerend zou zijn voor een persoon die verstandiger eet. Belangrijk om te onthouden is dat ook (sexuele) liefde zelf veel stress met zich mee kan brengen. Ware liefde is confrontaties vaak goedgezind.  
‘Of iets anders dat al eeuwen hier op Isomé werk­zaam is. Mensen die de Tweede Val hebben overleefd. Mensen van vóór de Eerste Val. Mensen van buiten dit stelsel. Of mensen van de andere twee werelden. Alles is mogelijk, mevrouw Niloo. We hebben keuze uit vijftienduizend gekolo­niseerde werelden en twee buurtplaneten.’
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.

“routekaart tactische kampeerspullen overleving”

Hij draaide het tablet om in zijn handen. ‘Laten we uw rapport een leuke vingeroefening noemen…’ Hij keek op. ‘Stel dat er sprake is van een derde partij? Iets of iemand die van buitenaf invloed uitoefent op de politieke en technologische ontwikkeling van deze wereld? U heeft de tumor in de hersenen van Yuun Kuhalin gezien? Dezelfde vreemde massa vonden we ook in twee van zijn… collega’s.’
2. Eerste druk juni 2015 Seksverslaving en de partner dan? ©2015 Jaco van Heemskerk Dit is een eigen uitgave van: Praktijk Puur leven info@puur-leven.com www.puur-leven.com Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopiëren, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.
Neurose: Letterlijk betekent het het hebben van zwakke zenuwen; het is de meer of minder chronische staat van onzeker zijn van zichzelf die regelmatig uitloopt op angsttoestanden. Het wordt beschouwd als de normale bewustzijnstoestand van de moderne mens die geconfronteerd wordt met het gespletene (schizoïde) van de samenleving. Vaak wordt psychotherapie geopperd als de beste genezing, maar het wordt algemeen betwijfeld of therapeutische discussie ook maar iets zal veranderen aan de gespletenheid van aangepast zijn aan de moderne maatschappij. De filognostische remedie houdt in dat er een ander tijdbewustzijn wordt ontwikkeld waarmee men een weerstand beheerst tegen de normale ziekenmakende macht van de conditioneringen der materiële gehechtheid.
Hi-Tec Para Mud Snow Boot is a heavy duty warm neoprene insulated heavy duty boot with all the waterproof protection of a wellington, but with the added benefit of a proper walking boot fit and a genuine heavy mud and snow walking Vibram sole.
Een eenvoudig voorbeeldje misschien, om de kwestie meteen iets aanschouwelijker en minder abstract te maken. Wanneer we op een voorwerp duwen, voelen we weliswaar een weerstand, maar het materiaal geeft en buigt ook mee, afhankelijk van zijn hardheid. Of, in plaats van ons af te zetten tegen religieuze stromingen zoals de mystiek of het manicheïsme, kunnen we ook terecht bij de klassieke theologie van christendom en islam. De Drievuldigheid is geen stelletje krachten die onderling tegen elkaar oppositie voeren, maar vormt een eenheid, de Drie-Eenheid of Triniteit. God (de Vader) schiep kosmos en wereld, gaat rusten, en dan is het verder de opdracht van Jezus (God de Zoon) en de Heilige Geest om de “economie” en het beheer van het zaakje in goede banen te leiden.[i] De islam kent in het geheel geen dergelijke personele godsscheiding. Allah vormt een onaantastbare, onwrikbare en wezenlijke eenheid (“Tawh’ied”). En de Koran stelt onbetwistbaar dat Allah niet alleen de schepping op zich heeft genomen maar ook als eerste instantie het verder bewaren en beheren van die schepping voor zijn rekening neemt. Soerat Al-A’raaf, aayah (vers) 54: “Aan Hem behoort waarlijk de Schepping en het Bevel, gezegend zij Allah, de Heer der Werelden.”[ii] Het atheïstisch wetenschapsrationalisme heeft niet zo’n uitgesproken dogma’s met betrekking tot de verhouding tussen het Rationele en het Irrationale, tussen Rede plus wetenschappelijk inzicht en bijgeloof. Maar doorgaans presenteert de Rede zich als een kracht die inwerkt op onwetendheid en deze aldus doet oplossen of verdwijnen. Rede en Onwetendheid zijn geen twee evenwaardige naast en tegen elkaar optredende grondbeginselen. Helaas: verstokte “atheïsten”, “vrijzinnigen” en “humanisten”, zeker deze in de Lage Landen, vermijden evenwel zorgvuldig filosofisch-theologische toeren op te gaan, kwestie om niet in valkuilen te vallen die ze zelf opgezet hebben.
Maar er is meer aan de hand met de trauma-bedoening dan louter een kwestie van psychologie of geestelijke gezondheid. Economische en politieke crisissen voorstellen als een plots en onverwacht trauma is een ware beleidsstrategie geworden voor regeringen. Een voorbeeld levert ons de overtuigende analyse van James Brassett & Nick Vaughan-Williams met betrekking tot de Britse regeringsaanpak van de subprime-crisis (“kredietcrisis”) van 2008. Deze subprime-crisis vormde, zoals algemeen geweten, de aanzet van een wereldwijde financiële en economische crisis, die ondertussen nog steeds niet helemaal is verteerd, zeker niet in Europa als gevolg van de erop aansluitende staatsschuldencrisis en de beklemmende “euro-crisis” (J. Brassett & N. Vaughan-Williams “Crisis in Governance: Sub-prime, The Traumatic Event, and Bare Life.” Global Society, 2012, vol.26, n°1, p.19-42). De Britse overheid wist de evenementen voor te stellen als een traumatiserende catastrofale natuurramp (een “tsunami”). Hierdoor kregen de spaarders en de getroffen huiseigenaars het statuut van getraumatiseerde slachtoffers die “gered” moest worden als passieve ontvangers van “humanitaire slachtofferhulp” en “therapeutische opvang en begeleiding”. Het is een procedé dat meer en meer opduikt bij beheer en de beheersing van crisissituaties: de overheid werpt zich op als een soort neutrale en onschuldige therapeut van mensen en instellingen die in de rol van passieve slachtoffers gedwongen worden en zich hebben neer te leggen bij de inhoud en de vorm van de aangeboden “hulp”. Op deze manier verdwijnen de oorzakelijke machinaties van de “grote spelers” achter de schermen (in de Britse casus: de verantwoordelijke banken en de overheid zelf) geheel buiten beeld. De aanpak door de Belgische regering van haar bankencrisis (najaar 2008 – voorjaar 2009) kan op analoge wijze worden geanalyseerd, met deze keer niet alleen de spaarders en beleggers maar ook en vooral de “banken” zelf mooi neergezet in een heuse meelijwekkende slachtofferrol.
Wanneer mensen beslissen om er op uit te trekken plannen ze zelden om verloren te lopen of in benarde situaties terecht te komen. Wat deze situatie een overlevingssituatie maakt zijn de omstandigheden waarin je jezelf bevindt. In overlevingssituatie is het de kunst om in leven te blijven zolang het nodig is, onder eender welke omstandigheid en van je uitzichtloze situatie het beste proberen te maken. Welke uitrusting dat je ook bij hebt, je mag nooit vergeten dat 90 % van je overlevingsuitrusting tussen je oren zit en dat verloren lopen en buiten moeten slapen in een tent met heel je rugzak bij je is geen overlevingssituatie maar gewoon kamperen.
Alles moet kunnen: oneindige aantallen mogelijkheden waardoor juist de realisatie van een mogelijkheid geen bevrediging meer schept. Integendeel, juist doordat de uitgeprobeerde mogelijkheid toch niet “dat” is waarvan men finaal droomde. Omdat elke gerealiseerde mogelijkheid zich toch maar eindeloos aandient als de obsessie om de goegemeente weer op te schrikken met de verwerkelijking van weer nieuwe mogelijkheden. In een soort spiraalbeweging worden zo steeds verdere en meer absurde mogelijkheden uitgeprobeerd. Op de duur kunnen ze uiteraard alleen nog maar als des te saaier en des te frustrerender worden beleefd, naarmate ze excentrieker en bewust shocking zijn. Alles in een gemarket vacuüm dat naar geen enkele context meer verwijst. Het “nieuwe” blijkt hooguit een herhaling te zijn, steeds meer “more of the same”. Wat hebben we ondertussen niet aan seksuele standjes, aan Femen-borsten, aan porno-op-maat, aan “ludiek” gedoe bij betogingen of acties om de aandacht van het publiek te trekken. In de poëzie verwerd typografie tot een ad random selectie van letters, woorden en halve zinnen, niet alleen inhoudsloos maar ook al even vormloos. Heel wat poëzie anno 2014 is loutere replicatie van dadaïst Tristan Tzara’s parodie “Comment écrire un poème”. Kortom, dat gedoe lachte zichzelf eigenlijk al een kleine eeuw geleden vierkant uit.
De kerk nog volop gebruikt. Jonge vrouwen staan met hun baby’s klaar om ze te laten dopen. Gelovigen kussen de iconen. De kerk is van buiten wit geschilderd en heeft grote goudkleurige,  tulpvormige, koepels. De ligging tussen braakliggend  terrein en eindeloze rijen grauwe, grijze flats doet de kerk mooier lijken dan hij  is. Vlakbij staat op een iets lager niveau een roodwit gestreepte vuurtoren. Althans zo lijkt het, in werkelijkheid is het een monument voor alle doden op zee, waaronder ook de doden van de in 2000 gezonken kernonderzeeër Koersk.
17 3X OP RIJ! September 2013 Juni 2014 Januari 2015 * 500 G PER STUK Witte druiven ** WEEKEND Mango ** WEEKEND G 10 STUKS Mini smaaktrostomaatjes ** WEEKEND Volkoren puntjes ** WEEKEND STUKS 4 STUKS Magere varkenslapjes ** 500 g 2X 150 ML WEEKEND Beefburgers ** 500 g PER 100 G WEEKEND *Bron: uitzending VARA Kassa, 28 september 2013, 3 juni 2014 en 17 januari ** Geldig van 20 t/m 22 maart INONS ASSORTIMENT IJsdessert Duitse biefstuk Superfruitmix 150 G Sojadrink L Hollandse thee 25 ZAKJES Chocolade Air power mini s l Potgrond Violen *** 24 STUKS *** Vanaf woensdag 18 maart Zet-endrukfoutenzijnvoorbehouden. HOGE KWALITEIT – LAGE PRIJS
Soms gebeuren er een paar dagen geen heel bijzondere dingen. De meeste kinderen gaan gelukkig na een paar dagen weer als gezonde kinderen op de rug van de moeder, of aan de hand van de moeder weer de deur uit. En dat is soms een heel mooi gezicht. Soms zijn kinderen al tijdens de opname zo gezond dat ze alweer gewoon doen, ze zitten rustig te spelen, of ze bekijken vol interesse hun eigen voeten, en het geplooide lakentje dat er tussen zit en bestuderen dat geheel intens.

“meer wapens en overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting reddit”

Welkom bij Truckstop Wij zijn geopend op; Maandag van 7.30 uur tot 24.00 uur Dinsdag tot en met Donderdag van 05.30 tot 24.00 uur Vrijdag van 05.30 uur tot 23.00 uur de keuken sluit een uur voor sluitingstijd
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
59. 57 Hulpaanbod Welke mogelijkheden heb je, en wat ligt voorhanden om met het de moeizame en pijnlijke gevolgen van de verslaving van je partner om te gaan? Het grote voordeel ten opzichte van tien à twintig jaar geleden is dat het probleem steeds meer onderkend wordt, en dat er veel meer kennis en mogelijkheden voorhanden zijn zowel op internet als in behandelingsopties. ´Ik heb het voornamelijk zelf gedaan, lang geleden was er nog geen hulp. Dat begint nu gelukkig meer te komen, het krijgt ook meer aan- dacht, komt meer in de openheid.” Daar moet wel bij gezegd worden dat de nadruk en de focus nog voor- al liggen op de aanpak van de verslaafde zelf: de behandelingen zijn vooral individueel gericht zonder de partner erbij echt te betrekken. Uit dit onderzoek komt naar voren dat het merendeel van de respon- denten hulp zocht via een netwerk op internet, zoals Kostbaar Vaat- werk (54%), of binnen een professionele organisatie (56%: er waren meerdere antwoorden mogelijk). Veel partners geven aan dat hun religie zeer belangrijk is geweest. Naast hulp vanuit de kerk of van de predikant is persoonlijk contact met God voor hen een belangrijke manier om met de pijn en de moei- te die ervaren wordt om te gaan. Een van de reacties luidde zelfs: “God is de beste Therapeut”. Daarnaast wordt ook de eigen huisarts (als onderdeel van een profes- sionele organisatie) vaak genoemd als iemand bij wie hulp is gezocht. Diegenen die aangeven dat zij het vooral zelf hebben gedaan, noemen onder andere dat zij veel hebben gelezen over de problematiek, dat zij een dagboek hebben bijgehouden enzovoort.
Terwijl hij bezig was met het implementeren van chemtrails die de mensheid het verleden zouden doen vergeten, vocht zij tegen haar nederlaag in de zaak Eugène de Tilleul. Het algoritme verwerkte ze in haar muziekstukken. Subliminale brainwaves, gedragen door tonen die het gevoel openden voor de niets­ver­moedende toehoorders, zodat de muziek met zijn trojan volop viral kon gaan. De avant-garde smulde van deze soundscapes, empathofoniën vol bluestoon­ladders, hoewel ook zij zich achteraf slechts ruis konden herinneren en niemand kon zeggen of het ooit meer dan dat was geweest.
Af en toe doe ik mijn boodschappen, voor een deel in een soort mini supermarkt met frisdrank, wijn, blikgroente, allerlei luxe koekjes, melkpoeder  en zo voort. Daar hebben ze nu zelfs Bounties. Soms tracteer ik me dan op chocolademelk uit het koelvak, helemaal uit België hiernaartoe gekomen De pinautomaten in Bawku deden het een week lang niet rond de Kerst. Op 28/12 was het euvel daar weer verholpen.
Harbrand gaf het bevel, zijn laatste wapenknecht rende naar binnen en kwam even later terug met een brandende twijg, die hij op het lage dak gooide. De anderen rezen op vanachter de houtstapel waarachter ze dekking voor de pijlen hadden gezocht, en spurtten naar het wrakke steigertje waaraan de veerboot lag.
Wij zien dus de eerste succesvolle mensengroepen als in wezen coöperatief en vrij egalitair. We kunnen zonder meer bedenkingen uiten ten aanzien van de theorie van het reciprocal altruism, waarbij wederzijdse samenwerking zou ontstaan zijn uit welbegrepen eigenbelang, het geven van een gunst met de verwachting dat de ander in de nabije toekomst een wederdienst zal bewijzen. We betwijfelen ten zeerste of de menselijke coöperatie zich op basis van dergelijke ‘economistische’ modellen ontwikkeld heeft. Deze modellen suggereren dat de coöperatie zich in de eerste plaats tussen twee personen gevormd heeft én daarenboven dat het niet gaat om een gezamenlijke activiteit, maar om daad en wederdaad. Wij geloven niet dat de samenwerking primair dyadisch was: de enige echt dyadische handeling was seks. Wij achten de kans veel groter dat de mensengroep omzeggens in zijn geheel achter de eerste jachtprooien aanging. Coöperatie is het afstemmen van elkaars gedrag op elkaar, geen ruil van een gunst voor een tegengunst. Een aantal mannen jaagt het wild op, enige anderen omsingelen het en versperren het de uitweg, een paar anderen maken de prooi af: iets in deze trant. Dit is geen kwestie van (wederkerig) altruïsme waarbij de ander de één later iets teruggeeft. De meeste evolutionaire psychologen geven de indruk alsof de jagers van meet af aan individueel jaagden en eventueel hun buit, als die te groot was, deelden met een andere jager, opdat de volgende keer die andere jager, als die zijn buit nu groter was, hetzelfde zou doen. Maar jagen gebeurde in groep en de buit was collectief. Slechts later als technologieën zoals pijl en boog stevig ontwikkeld waren, konden jagers individueel gaan jagen. xxDus zelfs al waren individuen voor hun survival en reproductief succes genetisch geprogrammeerd op basis van zelfzuchtige genen: de vorm die het productief leven aannam was een collectieve zaak. En dit maatschappelijk, cultureel gegeven heeft o.i. de biologische preprogrammatie gekanaliseerd, gestileerd, bijgestuurd of onderdrukt, afhankelijk van de situatie.
Hij greep de computer die ze op tafel had gezet, leek meer tot zichzelf te spreken toen hij zei: ‘Dat is het probleem met academici zoals u. U staat te ver van de harde realiteit. Uw soort logica sluit teveel opties uit. Denk na, dame. Denk. Zie de feiten in een groter kader. Er is een oorlog op komst. Twee maanden geleden smokkelden handlangers van Yuun Kuhalin één van deze machines vanuit Ebyon naar Yin-Beh. Wie heeft Yuun Kuhalin verteld hoe hij hier gebruik van kan maken? Waarom? Waarom was hij op weg naar de kweekmachines? Aanvullend: de Lleroh die deze machines vervoerden waren als monsters, met een onmogelijke kracht. We verloren drie gewapende agenten in de strijd. Wat als iemand of iets een nieuwe oorlog aan het voorbereiden is? Met dit soort appara­tuur tot hun beschikking? Met volledige beschikking over de kweek­tanken van Osul Myandal Nyal, van Yin-Ghuel? Denk.’
Aan Ansalaam. Aan Ansalaam met eenzelfde zorg­zaamheid in haar karakter, aan Ansalaam die onder dezelfde vossenstreken geleden had als waardoor deze arme Ezel het leven had gelaten. Neen. Márk. Soms kennen we dieren pas echt als ze dood zijn. Als ze hun laatste slag van de molen hebben gekregen.
Zoals eerder gesteld kan lust liefde worden door te werken volgens een schema. Dit is de essentiële alchemie om goud te maken van de stilte die alle zwakheden der mensen overdekt. Daar echter ook dieven in stilte te werk gaan is het dus niet de prioriteit van de stilte die wordt voorgestaan. Het behoeft bewuste bespreking om een dominerende heilige geest te hebben. Een psycholoog mag in stilte observeren, analyseren, rapporteren en adviseren, maar de politiek van het sociaal bestuur zal de uitdaging aan moeten gaan om de geestelijke motieven der wijsheid te paren aan de materiële motieven van de gewone man. De klasse der bestuurders, de politici en andere ambtenaren van de regering moeten compromissen sluiten en het eens zijn over tijdelijke regelingen van orde die voor allen bevredigend zouden zijn. Belangrijk is telkens weer te beseffen dat geen materiële overeenkomst voor eeuwig gefixeerd kan zijn. Er is altijd een uitbreiding, een uitzondering of een nieuw evolutionair principe dat het perspectief zal veranderen vragend om wijzigingen of algemene hervorming. Als bij voorbeeld vuurwapens gemeengoed zijn zou dat niet langer zo kunnen zijn als er wapens om het zenuwstelsel te depolariseren komen die in staat zijn om mensen minder destructief buiten werking te stellen. Er zouden nieuwe wetten voor nodig zijn om de mensheid voor een komplete chaos te behoeden in de verschuivende machtsevenwichten. Als b.v. biomechanische inductie zou resulteren in een nieuw evolutionair vermogen tot beheersing van de materie zou op die manier fossiele brandstof belachelijk worden, en zouden alle economische evenwichten verschuiven zodat de hele mensheid een ander soort van internationale politiek van bestuur nodig zou hebben om te overleven. Alle planning om de menselijke behoeften aan veiligheid, transport, huisvesting, voedsel, werk en entertainment te regelen is afhankelijk van het stadium van evolutie waarin de samenleving en de mensheid zich bevindt. Altijd lijden we onder de psychologische wet der consonantie die onze positie of gehechtheid om de beste te zijn dikteert. En altijd zal de evolutie een soort van pijn zijn lijdend onder de weerstand tegen verandering of decompensatie na onthechting. Met de ziekten van geblokkeerde vooruitgang en onbezonnen onthechting moet rekening worden gehouden met behulp van liberalisatie tegen verdringing en alternering tegen decompensatie. Men mag alleen maar liberaal zijn als het niet een verdringing of beschadigen van anderen inhoudt en men kan alleen maar iets los laten als je vast kan houden aan een acceptabel alternatief. Zonder onderscheid de onthechting en het liberale benadrukken zal resulteren in waanzin en ziekte en moet worden gekenmerkt als misleiding en oplichting of leugens, misleiding, egoïsme en bezitsdrang in een politieke en therapeutische vermomming.
Evenwichten, van welke aard, blijken niet meer dan een voorkeur van ons mensen te zijn. De natuur heeft geen voorkeuren. Wij wel: wij vinden dat de aarde niet mag opwarmen. De natuur heeft daar geen mening over. Wij hopen dat er water is op Mars. De planeet Mars echter hoopt niets. De vraag is dan: hebben wij als mensen het recht voorkeuren te hebben? Voorkeuren m.b.t. de metalen die een supernova al dan niet uitstoot? Enzovoort. Of we dat recht hebben zullen we nooit weten, in ieder geval wij mensen nemen recht. Zoals de wijze, gezapige en nuchtere Griekse filosoof Aristoteles reeds treffend zei: vergeleken met de dieren kennen mensen niet alleen het onderscheid tussen plezier en pijn, maar ook tussen goed en kwaad en tussen recht en onrecht. Het probleem is eerder dat onze voorkeuren omtrent goed en kwaad, recht en onrecht, altijd tijdelijk zijn. De Zaventemse vliegtuigspotter geniet bij dag van het lawaai van de Boeings, maar als hij of zij ’s nachts niet kan slapen van de overvliegende luchtschepen, wordt dat lawaai plots milieuvervuiling. In een boerensamenleving is mest een lust voor de neus, voor ons verstedelijkten is het vervuilende stank geworden. Enzovoort. En daarbij komt nog dat wij mensen het onderling zelden eens zijn over onze voorkeuren. Voorkeuren zijn altijd het voorwerp van strijd. Op welke basis moeten we in die strijd partij kiezen? Welk belang staat boven het belang van de strijdende partijen? Als alle Belgen caféhouders waren met een terras, dan vroegen we vermoedelijk de minister van Leefmilieu om maatregelen om de opwarming van de aarde te versnellen en te verhevigen. Verdorie, verdorie: we geraken er precies niet uit! We zitten vast! Wat nu? Even een nachtje slapen. Er moet ergens iets niet kloppen.
De unieke weefpatronen van twee snaren van paracord laten de riem meer instelbaarheid in plaats van de vijf gaten of de aanpassingsbereik van gewone riemen hebben. Naast de tactische coole factor, kunnen de riemen twee strengen van paracord worden geweven en kan het paracord in noodgevallen worden gebruikt.
Het lichaam is ook een gevoelig instrument zoals een kontrolepaneel in een ruimteschip. Allerlei alarmsignalen kunnen worden gegeven om een verstoring aan te geven. Het soort van alarmsignaal, vals of niet, is ingebouwd in het gedragsprogramma. Een persoon moet vanwege de consonantiewet geloven in zijn programma hoe achterhaald het ook is. Dit definiëert de zelfwaardering en de ego-begrenzing. Een persoon heeft een integratieve afscherming die impulsen buitensluit en zelfs waarschuwingssignalen afgeeft naar een ander programma. Op deze manier moet de grotere samenleving regelmatig boeten voor zijn onvolwassenheid van bestuur in de vorm van een plotseling uitbreken van oorlog. Binnen een paar maanden kan de hele wereld in misère verkeren vanwege een serieus gewapend konflikt dat allerlei socioeconomische evenwichten en kulturele integriteiten bedreigt. Zoals een psychiatrische patiënt zonder medicijnen of gedragsmatig programma, kan de wereld op ieder moment op de chaos uitkomen van een collectieve psychose of chronische ontsporing van een schizofreen burgerlijk konflikt. Individuele personen kunnen (tijdelijk) kunstmatig worden gefixeerd in de dwangbuis van psychiatrische medicatie. De grotere samenleving kan echter zo niet worden bestuurd. Voor samenlevingen kunnen alleen gedragsprogramma’s van opvoeding, bestuur en politiek effectief zijn in de strijd tegen de misvattingen van de ‘niet-dit’-realisaties van materiële betrokkenheid. In dezen is de electronische dwangbuis van de televisie een belangrijk medium. In principe wekt alle materie, en daarom ook het materiële lichaam angst op wetende dat niets materiëels stand houdt. Zo gauw een persoon zich moet identificeren met zijn lichaam, b.v. publiek iets moeten opvoeren b.v., doet zich grote angst voor om de persoon aan te zetten tot een optimum van taakbehartiging. Mensen in de showbusiness moeten adrenaline-verslaafden zijn op de één of andere manier, om in staat te zijn het te kunnen volhouden, eventueel lijdend onder ernstige depressies na de vertoning of niet meer in staat zijnd het programma te kunnen voortzetten. De normale persoon zal de opwekking van het adrenaline-alarm tot op zekere hoogte als gezond ervaren waar voorbij er een weigering om te handelen zal optreden. Zo gauw de persoon zich te veel gefixeerd weet op zijn eigen lichaam of wat dan ook gefixeerd in de materie, of het nu boeken zijn of andere consumptiegoederen b.v., zal hij het afwijzen en voorrang verlenen aan het menselijk belang van vrije associatie bij voorkeur in de private sfeer. Teveel gefixeerd zijnde in de privé-sfeer gaat men publiek met een hobby, een religie of andere samenkomst. Ook dieren vormen een belangrijke uitweg voor het gefixeerd zijn op het eigen lichaam of op andere materie. De levende lichamen van andere mensen en wezens vormen de ideale uitvlucht voor de zelfkonfrontatie in de geest. (afb.).
Ze maakt zich van me los en heft haar handen in een hulpeloos gebaar even op, om ze slap langs haar lijf te laten vallen. ‘Dat kan ik wel, maar ik mag het niet. De regels gelden alleen voor robots jonger dan 15 jaar.’
Vuur: het maken van vuur is een belangrijke moraal booster, niet alleen zal het je warmte en licht geven, maar het zal je ook een rustgevend gevoel brengen. Het zal je in staat stellen om water te zuiveren en om zeer snel iemand te waarschuwen door je vuur bakens aan te steken. Een gouden regel om een vuur aan te steken is om genoeg hout te sprokkelen en wanneer je genoeg denkt te hebben, zeker drie keer zoveel nog bij te halen. Het is ook van het grootste belang om een gecontroleerd en een niet te groot vuur aan te leggen. Voor één persoon is het voldoende dat het vuur maar zo groot is als je beide handen naast elkaar (20 x 20 cm ). Een vuur aan leggen is één zaak, maar het is zeker niet de bedoeling om het volledige bos af te branden.

“sog overlevingsuitrusting overlevingsdozen alleen tandwieloverbrenging”

Ik zakte weer op mijn knieën toen een pijnscheut door mijn voeten trok, en mijn bionische handen opeens onaangenaam strak kwamen te zitten. Het klem­mende gevoel ging over in snijdende pijn­schok­ken. Ik rukte de bionische onderdelen af.
‘Dat zou betekenen dat hij werkelijk een volmaakte verrader is. Als we het pad niet hadden gevolgd waren we verdwaald, en nu we het wel hebben gevolgd lopen we groot gevaar.’ Urendel blikte voor de zoveelste keer om zich heen en achter zich, maar bespeurde nergens onraad. Daardoor leek hij nog onrustiger te worden.
Zij doen deze oproep omdat er ondanks de enorme impact die suïcide op de samen-leving heeft, in wetenschappelijk opzicht maar weinig vooruitgang is geboekt wat betreft inzicht in en behandeling van suïcidaal gedrag. Elk jaar plegen wereldwijd bijna een miljoen mensen suïcide; dat is meer dan het totale aantal mensen dat overlijdt als gevolg  van moord en oorlog samen. Nog eens tien tot twintig miljoen mensen doen een poging tot suïcide. Suïcide is een van de drie belangrijk-ste doodsoorzaken in de economisch meest productieve leeftijdsgroep van vijftien tot 44 jaar. De cijfers van zelfdoding zijn sinds de ineenstorting van het bankenstelsel in 2008 en de daarop volgende economische crisis  verder gestegen.
Hoewel hij het initiatief en de beweger van de tijd is, is zij degene die weet of het allemaal klopt of niet. Zij zal weigeren als ze chaos bespeurt in zijn plannen. Ze heeft een instinct hem te volgen in zijn beheersing van de ruimte, daar macht over een territorium in zijn vermogen ligt. Maar op die manier de tijd besturend heeft zij altijd het laatste woord. Zij bewijst dat bewustzijn meer acuut is een getuige van de tijd zijnde dan de tijd zelve zijnd. Derhalve kunnen vrouwen mannen als stompzinnig beschouwen inziende dat ze niet zo ordelijk zijn als ze gewild hadden. Het is als de mensheid in relatie tot de natuur: vele begrippen van de tijd passeren de revue, maar haar omwenteling is de uiteindelijke autoriteit. In het bijzonder omdat mannen zulke regelneven en plannenmakers zijn is haar initiatief van het allerhoogste belang. Hoewel ze de weg van de lust mag zijn, gefixeerd in haar biologie, de man verleidend tot weten in plaats van ernaar handelen, zal haar bewustzijn inspireren tot akties die de mannen met de benen op de grond zetten. Eenvoudigweg de hele tijd comfortabel levend ter wille van jezelf en je nageslacht niet bezorgd zijnd over de ‘grote zaak’, is haar liefde. Zo zal ze het huishouden, het voedsel, de kleding, de kinderen etc. etc. bestieren om hem te laten ontdekken wat hij verwaarloosde als hij haar initiatief en liefde met zijn problemen van maatschappelijke kontrole vergeet. Emancipatie zal hem het huishouden bijbrengen, de kinderzorg, koken en schoonmaken, terwijl zij zal ontdekken hoe de mechanismen van de macht werken. Naar de evolutie van de ziel in het proces van het bereiken van de bevrijding in volledige overgave van dienstbaarheid (afb.) zal de hele aangelegenheid van de sexeverschillen onbelangrijk worden. Men kan net zo goed een homosexueel zijn om uiteindelijk precies het zelfde proces en de gelijkheid van de mens te ontdekken. Als men zou reïncarneren moet men even zo goed in staat zijn het lichaam van de andere sexe te leven. De wet van oorzaak en gevolg zou het zelfs voorschrijven, een ieder met zijn eigen schaduw uitbalancerend. Zoals de man bewijs levert, zo zal ook de vrouw het moeten. Met haar afspreken houdt dus ook het respekteren van haar bewijs van vrouwelijke zorg in. 
Al die tijd had Cynethryth als verstard op haar ver­hoogde eiken zetel naast die van Offa gezeten, haar onderarmen majesteitelijk op de leunin­gen, maar met haar brandende zwarte ogen gericht op het krijgs­gewoel. Nu stond bisschop Hygeberht vóór haar, keek naar haar op, richtte het uiteinde van zijn staf op haar. ‘Zij!’ schreeuwde hij naar achteren, naar de strijders. ‘Ziet u niet dat zij de rot in de appel is, de bron der twee­spalt, de vernietiger van jonge mannen, de ware vergieter van hun bloed? Met deze Frankische heks kwam de klad in het land! Zij moet weg! Cynethryth, een hoer van Babylon!’ De staf trilde, maar bleef op haar gericht.
7. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Parshuram et al. Radboud PEWS Afkappunt PEWS 7 8 Temperatuur nee ja Specificiteit 91% 88% Sensitiviteit 64% 67% Eindpunt 1 uur 2 uur Validation of a Paediatric Early Warning Score: first results and implications of usage. Fuijkschot J et al Eur J Pediatr. 2014 Spoedopname PICU Code Blue
Vervolgens schotelde mijn systeem me een selectie van beelden voor. Geen sport of roddels, het kende me gelukkig beter dan dat. Wel een aankondiging van een samenwerking van kunstenaars aan een lang­speelfilm. En opnames van een debat over de zuidelijke oceaan. Extreme milieuactivisten pleitten ervoor geen krill meer te oogsten. Dan zou het systeem zich nog sneller kunnen herstellen. Aan de andere kant bleken er meer bezoekers te mogen komen naar het groeiende Groot-Barrièrerif. Een animatiefilmpje van een team uit Japan deed me lachen. Ik gaf ze een paar van mijn minuten. Waarschijnlijk zou ik een keer een klus in een fabriek voor ze moeten doen. Tijdens het eten ontving ik ook nog een uitnodiging. Twee van mijn vrienden en een bezoeker uit een ander dorp gingen naar de kroeg. Met ze meegaan zou mijn sociale score verhogen waardoor ik meer uitnodigingen uit andere dorpen zou krijgen, maar ik had allang geaccepteerd dat ik op dit gebied bij anderen achterliep en liet het bericht onbeantwoord.
Zohra stond op en nam enkele spuitbussen uit haar rugzak. Ze liep naar buiten en begon een monster op de poort te schilderen. Het was een artistiek ritueel, maar evengoed had het een heilzame werking op haar lichaam en geest. Ze vermoedde dat het een psychisch equivalent was van een bevalling. Op haar manier schonk ze een kind het leven. Het was haar creatie. Lieven bracht enkele accenten aan. Zo werkten ze altijd. Hij voelde en vulde haar perfect aan. En zo, high van de kristallen, gingen ze uren door, onverstoord en uiterst nauwkeurig, tot er een wanstaltig wezen voor hun ogen tot leven kwam.
Basis behoeften zijn: voedsel, onderdak, kleding, wet en orde. Er zijn secundaire behoeften zoals geborgenheid, liefde, geluk, tevredenheid, afleiding, exploratie en vernieuwing. Allen zijn het vormen van zelfrealisatie, de gemeenschappelijke noemer van alle menselijke aktiviteit. God laat geen huizen, kleren of boeken aan de bomen groeien. Voor God mogen we naakte apen in een zottenparadijs zijn. Voor de Heer en Zijn vertegenwoordigers, wat Zijn naam ook moge wezen, zouden we pogen ongeveer zoals Hij te zijn: onthecht maar gecultiveerd, zelfbewust maar niet egoïstisch. Aldus schijnt er religieus een diktaat van menselijkheid te zijn kortweg gedefinieerd als een bezield vermogen tot delen. Dit schijnt de noemer te zijn van de religieuze behoefte. Politiek hebben we behoefte aan onze vrijheid ons uit te drukken, ons te organiseren en deel te nemen aan. Deze secundaire behoefte wordt dan in één woord democratisch genoemd, onafhankelijk of de staatsvorm nu een monarchie danwel een republiek is. Voor de kunsten en de wetenschappen is de behoefte twijfelachtiger. Erkend te worden, wordt ook psychologisch begrepen. Wetenschappelijke vooruitgang die miljarden kost geeft nog geen garantie voor geluk en vormt zelfs een oorlogsrisico i.v.m. het verschuiven van machtsevenwichten. Kunsten en wetenschappen zijn realistischer echter hoewel ze behoren tot te secundaire behoeften die alleen in geval van nood en dienst aan het primaire belang fundamenteel kunnen worden genoemd. Dit aangaande hebben de intellectuelen, de clerus en de ondernemende kunstenaars grote schuifladen met geheime oplossingen voor het geval dat…we weten het niet.
‘Maar is dat niet dat spul dat adrenaline bevat? En alcohol? En…’ Mijn ademhaling versnelde toen ik me de reclamefoto’s ervan voor de geest haalde. Pure energie. ‘Maar da’s hartstikke gevaarlijk!’ Ik keek van Lars naar moeder. ‘Ze is pas twaalf!’
‘U gaat hiervan niets rapporteren dat niet langs mij gaat. U blijft twee weken hier om ons alles te leren wat u weet. Daarna gaat u weer terug naar Yin-Ghuel tot ik u opnieuw nodig heb. En verder zwijgt u hierover. Zelfs tegen uw meerdere, Beijjun Niam.’
Voor de bands is het zaak dat ze allen een keer een kans moeten hebben want ik hoor vaak bands die heel goed zijn in de oefenruimte blijven spelen, ze hebben geen promotor en als ze zich aanbieden kijkt men liever de beroemde kat uit de boom en kiest men vaak de bands die zij al vaker hebben geboekt.
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
Harrald nam zijn eerste rugzak en wandelde langs de stellages. De labels op de planken waren verdroogd en hier en daar verkruimeld. Gestaag vulde hij elk van zijn drie rugzakken tot hij die maar net kon dragen. Hij wist vrij zeker dat hij regelmatig zou moeten uitrusten, maar dat maakte niet uit, hij kon altijd nog een keer terugkomen om voorraden bij te vullen.

“overlevingsuitrusting online minimum survival gear lijst”

‘Die vergelijking van jouw leven en het mijne, loopt spaak. Mijn verdriet is geen vergelijk met wat er destijds is gebeurd.’ Sterre knikte voor zich uit. ‘Ik hoor wat je zegt en toch hoop ik dat hij daar staat en op me wacht.’
Willem zette de radio aan. Wat er precies was gebeurd, zou hij nog wel vragen, maar nu moest hij eerst maar opruimen. Gelukkig was de dokter onder­weg. Vreemd, hoe tevreden zijn broer er uit zag, zittend op de keukenstoel, met bloed op zijn kaken en in de haren van zijn nek. Willem stak de stekker van de vleesmachine in het stopcontact, controleerde of de plug goed in het apparaat zat en zette hem aan. Even, met een blik op zijn verbonden hand, huiverde hij bij het geluid, maar wat moest gebeuren, moest gebeuren. Hij pakte de schaal met lamsvlees en kieperde deze in de bak van de vleesmolen.
‘U vraagt zich af waar mijn loyaliteit ligt, dame?’ zei hij. ‘Daar kan ik zeer kort over zijn. Bij de Lleroh. Heeft u daar een probleem mee? Bent u een verrader van uw eigen ras? Bent u – net als uw meerdere – één van die Lleroh die liever met een Kiteh of Timbesh het bed deelt, in de hoop buiten spel te blijven als de moorden beginnen?’
64. 62 Niet alleen de betrokkenheid is belangrijk; het is van groot belang dat er in de hulpverlening meer inzicht komt in de behoefte van de part- ner. Waar heeft de vrouw nu echt baat bij? De reacties op de onder- staande vraag uit de enquête geven daar een antwoord op: In de antwoorden en persoonlijke reacties zie je dat het belangrijkste is dat de partner zich gezien/gehoord voelt, dat het probleem bespreek- baar wordt. Zodoende kom je uit je eigen isolement. Belangrijke is dat er een plek is waar je zelf ook kunt zijn, met je eigen pijn en verdriet, zonder dat je er altijd alleen maar voor de ander hoeft te zijn. Door die Wat was voor u het belangrijkste wat u binnen de therapie sessies hebt meege- kregen? De theorie en achtergrond van het verslavingsgedag van mijn partner. [30] 20% Het bespreekbaar maken van het probleem. [51] 35% Het ervaren van herstel in vertrouwen. [21] 14% Dat ik er mocht zijn met mijn pijn. [64] 44% Overig [30] 20% “Dat ik er mocht zijn met mijn pijn., vooral ook mijn eigen aandeel: het niet aange- ven van wat ik wil, het niet aangeven van grenzen, me afhankelijk van hem opstel- len. Ik heb ook duidelijk een rol gehad in het in stand houden. Ik dacht dat ik hem te kort deed en niet genoeg liefde gaf. Maar de sleutel lag daar dat ik mezelf te kort deed.”
Jouw schuld, allemaal jouw schuld, lelijk mens, je kon het hem niet vergeven, he? Je moest hem de schuld blijven geven want anders moest je naar jezelf kijken, je eigen nalatigheid, je eigen aandeel in dit alles en dat was even groot, het is allemaal jouw schuld, jouw schuld, jouw schuld, waarom maak je er geen einde aan?
Je zult de eenzijdige benadering van de dingen die niet in gelijkheid geïnteresseerd zijn, beginnen te zien.  Er is veel corruptie in gehechtheden en agenda’s geweest.  De oplossing van deze dingen zal enige tijd duren, maar het zal op dit moment beginnen te roeren.
Tot iedere soort van sociale orde behoort een systeem van voorzieningen onderhouden dóór de mensen vóór de mensen. Dingen worden eenvoudigweg verstrekt in ruil voor lidmaatschap. Zoals er voor iedere familie of groter sociaal verband een tegenhanger zal zijn die de vrijheid verwoordt – b.v. zoals een zwerver tegenwicht biedt in tegenstelling tot sociale zekerheid – zal er ook interaktie zijn tussen de systemen. Het systeem zal de vrije mensen verleiden deel te nemen door gratis voorzieningen, terwijl de vrije mensen het systeem alleen maar tolereren als ook vrij zijn niet deel te mogen nemen. Het is de complicatie van de menselijke psyche die geen enkele inperking van alternatieven tolereert. Kultuur verlangt naar de vrijheid van de natuur die geformuleerd is als het paradijs. Aan de andere kant heeft vrijheid in het paradijs niet veel betekenis zonder de toestemming de kultuur van het plukken van de verboden vruchten der kennis te mogen genieten. God heeft alleen betekenis als het ons is toegestaan te handelen alsof we Hem zijn. Het ideaal zal altijd, per definitie onbereikbaar zijn, maar altijd willen we de machtsillusies genieten denkend dat we ons doel bereikt hebben en verder niets meer nodig hebben. Sommigen beweren dat vrede alleen bij gratie van het eerste is gegeven, anderen houden staande dat vrede alleen maar met het laatste ontstaat. De waarheid is dat het leven gedefiniëerd is door de vitaliteit van de vreedzame coëxistentie. De neiging ten koste van anderen te gaan mag dit niet verdoezelen. 
Recyclage is het grote toverwoord geworden, maar wat betekent het eigenlijk? Is iets dat niet recycleerbaar is, schadelijk voor het milieu? Kernafval ja, maar een beetje plastic? En de rotstekeningen in Lascaux en de piramiden van de farao’s die laten zich tot ook al eeuwen niet recycleren! Plastic is ironisch genoeg juist heel duurzaam! Ik propageer hier geen plastic: ik wil er enkel op wijzen dat ecologisten zich soms laten vangen in de interne tegenstrijdigheden van hun visies. Achter veel milieuproblemen verbergen zich bovendien dikwijls heel aanwijsbare belangenconflicten tussen diverse bedrijven en firma’s die alle al even kapitalistisch op winst uit zijn. Er wordt nu al hier en daar geprotesteerd tegen neveneffecten van de aanwending van steeds meer landbouwgrond voor de teelt van koolzaad als bron voor biobrandstof. Wat indien kernenergie inderdaad zou kunnen geproduceerd worden zonder gevaarlijk radioactief afval? Moeten we dan de bio-KMO’s begunstigen en beschermen tegen het grote Electrabel-Suez? Of van de energieproductie een openbare dienst maken?
Ik heb zo veel tapijt hookers en wol liefhebbers vraag me over het proces van de hand verven wol had, dat ik dacht dat het misschien nuttig zijn om deze geïllustreerde exampleu wat er nodig is en hoe u een aantal eenvoudige verfbad verven bieden. Hou
Samuel liet de rugzak op de grond vallen en liep de woonkamer binnen. Met zijn hand streelde hij het eikenhout van de tafel. Honderd jaar geleden, twee levens ondertussen, had hij deze zelf gemaakt met hout van een pas gerooid bos uit een naburig dorp. Hij herinnerde zich de uren werk, maar voelde de afstand tot die ervaring die de tijd met zich meebracht.
De tweede keer dat ik naar die soundscape luisterde, klonk die veel doffer. Ik besefte dat het algoritme het geluidsbestand al had aangetast. Na enkele dagen hoorde ik slechts ruis als de branding die zich op het strand krult.
Ik ben mijn polikamer kwijt. In plaats daarvan zit ik een eindje verderop in een kamer die ik deel met een medisch assistent, die na een cursus ook spreekuur mag doen en kinderen mag behandelen. Op sommige dagen zie ik maar een stuk of 10-15 kinderen, op andere dagen wel 40. Als ik veel  kinderen op mijn spreekuurlijst heb heeft er meestal nog niemand anders naar gekeken. Als een moeder met een ziek kind naar het ziekenhuis komt, haalt ze eerst een dossier op, waarin alles wordt opgeschreven, dan worden gewicht en temperatuur gemeten en opgeschreven. Maar let op: men kan zich verschrijven, de meeste medicijnen gaan per kg. lichaamsgewicht. En als iemand per ongeluk 18 kg ipv 10 kg opschrijft krijgt het kind een dubbele dosis van alle medicijnen. Daarna vraagt een minimaal geschoold iemand wat de klachten zijn en schrijft die op. Daardoor komt het dat er per dag een verschillend klachtenpakket is: de ene dag heeft iedereen “headache and fever PLUS”, er is ook wel eens een dag geweest met klachten als “swallow boil”, “swallow penis” en “swallow arm”. Dat bleek dan niet te gaan leeggezogen steenpuisten, orale seks of een beet door een groot roofdier maar om “swollen infected skin, swollen scrotum en swollen fractured elbow. Zo iemand krijgt onmiddellijk bijscholing. Hoe dan ook, nadat de klachten zijn opgeschreven komt het kind bij ons. Zo’n kind komt binnen, meestal op de rug van de moeder die het van de rug pakt, en daarna kan het ritueel verder bij ons. Wij vragen meestal nog eens opnieuw wanneer de klachten zijn begonnen, of er ook hevige oorpijn is (Dat vinden veel moeders niet de moeite van het vermelden waard) en of het kind ook pijn heeft tijdens het plassen. Blaasontstekingen komen dan alsnog aan het licht. De moeder heeft meestal alleen gesproken over buikpijn, en eventueel nog over koorts en overgeven, maar veel mensen kennen het verschijnsel blaasontsteking niet. Dan kunnen we nog vragen of de moeder verder nog vragen of opmerkingen heeft. Daarna kunnen we het kind nakijken. Sommige kinderen zijn niet ziek en kijken vrolijk of zelfs overmoedig om zich heen. Anderen zijn ziek en daardoor prikkelbaar en willen niks, en al helemaal niet onderzocht worden. Als je je al dat verweer van de kinderen persoonlijk zou aantrekken zou je al snel een minderwaardigheidscomplex hebben. Van 40 kinderen die je op een morgen ziet, jammeren er al 25 als de kleren uitmoeten en je moet af en toe ook nog naar hartgeruisen luisteren, een buik beoordelen of er echt niets ernstigs aan de hand is, en kijken of de oren echt geen rode trommelvliezen hebben, en of een kind ook nog nekstijf is. Het mooie is dat ik alle kinderen op mijn eigen afdeling kan opnemen, ook bij twijfel. En dan kan ik ze ’s middags om een uur of vijf nog eens weer bekijken. Het valt nog wel eens tegen wat ik de eerste keer over het hoofd zie, omdat het niet opvalt, wanneer de ouders er niet zelf over beginnen: vooral dat een kind van een jaar nog niet kan zitten, een ander kind van twee nog niet praat en nog niet loopt, dat weer bij een ander kind: dat het epilepsie heeft. Het is ook heel goed om te vragen of ze al bij een andere dokter zijn geweest: dat bespaart onnodige echo’s en röntgenfoto’s.
Monotonie is iets dat duidelijk buiten ons ligt. Verveling is een puur subjectieve ervaring. Er zijn mensen die zich nooit vervelen. En inderdaad bleek ook dat het aantal Volkswagenarbeiders dat zich verveelde aan hun lopende-band bijzonder miniem was. Monotonie is een eigenschap die wij, op ons eentje of gezamenlijk, toeschrijven aan een bepaalde specifiek gegeven. Monotone situaties hebben als doorslaggevend kenmerk dat hun verloop bepaald of ondersteund wordt door een vast aanhoudend metronoomachtig ritme, waarbij niets gebeurt dat het ritme breekt of verstoort of dat de moeite loont er iets over naar huis te schrijven. De wereld is hoe dan ook monotoon. Er gebeurt zelden iets, al schrijf ik dit vermoedelijk vanuit mijn existentiële toestand als gepensioneerde die er immers elke morgen zelf voor moet zorgen dat er iets zou gebeuren. Maar ook voor mensen die regulier werk verrichten, hoe boeiend en gevarieerd ook, gebeurt er zelden echt iets. Af en toe is er eens een Franse Revolutie, vermoordt een kind zijn beide ouders (wat eigenlijk ook niet langer echt ophef maakt), valt eens de elektriciteit uit en moet je op zoek naar kaarsen, wordt een president door zijn eigen lijfwachten doodgeschoten en wordt een neef betrapt die in zijn onderdanige houding tegenover zijn bisschop iets al te knielend is te werk gegaan. De structurele monotonie van de wereld (de politieke Groenen die ijveren voor “duurzaamheid”, hebben naar mijn aanvoelen niet veel reden tot klagen) betekent echter geenszins dat we ons allemaal 24 op 24 uur en 365 op 365 dagen doodvervelen. Er is geen enkel verband tussen de graad van monotonie van een tijd-ruimte-kader en de mate waarin we ons in dit kader vervelen. Om je te vervelen moet je eerst jezelf als “te veel” ervaren. Je moet jezelf qua lijf en zenuwen “ambetant” voelen en vurig wensen dat je elders waart, zij het dat je niet weet waar je dat “elders” zou moeten zoeken. Vandaar dat verveling dikwijls ook nog uitloopt in allerlei zelfbeschuldigingen, dat je maar een “lul” bent, een “lafaard” of iets in die trant.