“Amerikaans overlevingsuitrusting overlevingspakket versnellingsbak”

2) Vandaar dat ik een paar sneeuwlaarzen heb overgenomen, die gegarandeerd worden tot -50 C! Waarom dan toch zoveel moeite gedaan om mukluks te maken? Omdat die lopen als sloffen, heerlijk! En het maakproces is leuke voorpret.
bedankt in iedergeval voor jullie tips en medeleven. En inderdaad zolang er twijfel is dan is het haar tijd nog niet en zeker met haar, hebben we al vaker op het randje gestaan en knapte ze weer op. Nu weten we dat dat niet meer zal gebeuren, vooral omdat ze ook nog drie andere aandoeningen heeft. Vanmorgen was ze niet te porren en at met kleine beetjes en ging dan weer liggen. Met in het achterhoofd dat het oud en nieuw eraan komt en we weten dat ze dan onder de tafel en in de kelderkast kruipt van angst. heb ik de dierenarts gebeld en gezegd dat ik dit niet wil voor haar. Afspraak gemaakt voor morgenavond. Na dit telefoontje naar buiten gegaan met haar en gaat ze me daar toch even zich lekker te buiten aan een rol partij in de sneeuw????? Ik was met stomheid verslagen…. Vervolgens na 10 minuten redelijk actief te zijn geweest was het ook wel weer klaar dus een ronde van een uur zit er ook echt niet meer in. Vervolgens thuis wel weer wat gegeten en toen zat ze bibberend op de bank. Temp gedaan en die bleek 37.4. Na een uur was deze weer 37.9. Toen mijn man net thuis kwam kon er zelfs weer een poot van af. Dat heeft ze al 3 dagen niet meer gedaan. We wachten maar even af wat ze morgen doet, want er is even geen pijl op te trekken met deze dame. en misschien bel ik de afspraak wel weer af. In iedergeval nogmaals bedankt voor alle lieve reacties.
Hij nam een besluit en ging weer aan tafel zitten. Zijn handen trilden toen hij de doos weer oppakte. Het graan was dus het eerste deel van de puzzel, welke nu? Zijn vingers gleden over de vijf overblijvende symbolen. Opnieuw namen zijn handen de beslissing en hij drukte op de bloem. Weer gaf het symbool mee en hoorde hij een tik, luider dan de vorige. Samuel sloot zijn ogen toen de woonkamer gevuld werd met de geur van een bloem. Er was geen twijfel over welke bloem het was, zijn lichaam reageerde duidelijk genoeg. De koren­bloem, dezelfde die Machteld in haar haar droeg toen hij haar voor het eerst zag, voor het eerst kuste, voor het eerst met haar naar bed ging. Tranen gleden over zijn wangen bij de herinneringen die ongevraagd in hem opkwamen.
‘Mam,’ zei ze. ‘Pap. Mag die foto weg?’ Ze was net acht geworden. Met afgrijzen wees ze op een foto van haar­zelf als baby. De foto stond op ons online gezins­profiel. Ik had de foto van onze parel gemaakt toen ze pas was geboren, in de roes van blijdschap over het feit dat ze er was, de wens die vreugde met de wereld te delen en me die dag voor altijd te kunnen her­in­ne­ren.
Sinds de eerste aflevering van “Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen“, sinds het uitbreken van de oorlog dus, zijn in Vlaanderen alleen al 463 doden gevallen, waaronder heel wat vrouwen en kinderen, zoals Martine Tanghe niet nalaat te benadrukken. 137 aan de kant van de daders, en 326 aan de kant van de slachtoffers.
De toren van het oude Meru-klooster was een welkome aanblik. Hij miste de gewapende uitkijk die er normaal stond, maar de ijzige kou van de afgelopen weken was misschien wel een betere bewaker dan een oude man of vrouw met een automatisch geweer.
Dingen moeten in orde worden gebracht, men moet samenwerken. Hierom wordt men geconfronteerd met de deskundigheid van anderen. Niet begrijpend het waarom en hoe van ieders positie en plicht, volgen moeilijkheden. Bij gevolg raken veel mensen teleurgesteld en vervreemd. Zonder instemming en overeenstemming ondernemen mensen ongekwalificeerde actie en vermindert de algemene levenskwaliteit in een meer en meer chaotische samenleving. In deze situatie ontwikkelen mensen uit frustratie weerzin tegen autoriteit, in het bijzonder tussen generaties, en begint autocratische macht te heersen met onrecht en opstandigheid jegens de anderen. Terwille van orde kan men niet zeggen dat de ene regel beter is dan de andere. Er is konflikt over zeggenschap en men kan niet kiezen tussen vechten tegen en vechten tegen. Iedere kant geeft hetzelfde probleem. Dus is er geen andere oplossing dan toevlucht te zoeken in het onpersoonlijke. Geen persoon geeft uitkomst behalve de volwassen persoon voor zichzelf, de diverse autoriteiten geïnternaliseerd hebbende. Hij kan niet zichzelf voorstaan als de oplossing maar hij kan de slotsom van de leringen voorstaan. Jezelf voorop stellen leidt onvermijdelijk tot het bewijs van de eigen onvolkomenheid en beperkingen. Je wenden tot het onpersoonlijke is dan de enige resterende praktijk die in feite bestaat uit positieve identificaties met het persoonlijke. Wat van belang is is je niet te keren tegen anderen, niet een ketter of wat dan ook te worden, maar om overtuigd te zijn van je eigen orde. Men kan kritisch zijn over andere vormen van orde maar met het constructieve voorstel van het eigene is dit hanteerbaar.
Het glazen deurtje draaide langzaam om zijn schar­nieren en een seconde ving het Miranda’s spiegelbeeld. In de weerkaatsing zag Laura de vrouw. Of eerder, de vorm van een vrouw. Er waren niet echt gelaatstrekken te onderscheiden. Het was eerder een vettige, kolkende wolk in de vorm van een vrouw, met ruw, geklit haar dat tot halverwege haar middel viel. Zwarte klauwen met lange nagels strekten zich uit over Miranda’s buik en hielden die in een wurggreep. En knepen. Miranda’s handen lagen er dwars overheen, maar ze scheen dat niet te voelen.
Hij verspilde ruim twee uur aan het lokaliseren van de juiste plek om te gaan graven. Telkens op een ruime halve meter diepte raakte hij beton met zijn schep en het was niet duidelijk waar de deur zich bevond. Daarom groef hij op regelmatig afstanden smalle voren in de aarde om te zien of hij bij een rand van de bunker was gekomen.
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 20 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
Toen Samuel het geluid van het klokkenspel hoorde, begaf hij zich naar de ingang van het gebouw. De ceremonie stond op het punt te beginnen. Halverwege de toren was er een balkon met twee glazen deuren die naar binnen leidden. De deuren werden geopend en het werd stil op het plein. Samuel vond een geschikte plek net naast de groep ouders wiens kinderen zo dadelijk naar buiten gingen komen om zich formeel voor te stellen aan de dorpelingen. Hij knikte naar de ouders van Aaron en ontweek met dezelfde beweging ook de blik van Helena die, leunend op haar stok, hem koud aanstaarde.
Wél ziet hij een rol weggelegd voor inderdaad een soort eilanden van “ironische autonomie”, die “can allow us to create the conditions for a renaissance to follow the apocalypse which we are currently undergoing.” Deze “ironische autonomie” stoelt op een doorleefde afstandname, een weigeren te participeren aan een spel waarbij we onze toekomst investeren in net de onmogelijke bescherming van die toekomst (bv. door een dure lening aan te gaan “om een veilige schuilkelder te bouwen”). Bovenal stoelt die “ironische autonomie” op het besef dat wanhoop en vreugde (maar eigenlijk dus ook verdriet, treurnis, melancholie, …) niet onverenigbaar zijn met elkaar. Wanhoop is een zaak van kennis, van het intellectueel begrip van de situatie waarin we leven. En iedereen weet best dat deze wereld ons allen graag, zonder scrupules en zonder omkijken, nerveus uitput en ongelukkig maakt – dat hoeven verlichte politieke activisten ons echt niet aan het verstand te brengen. Vreugde daarentegen is een “emotionele” zijnswijze, die niet afhangt van kennis, maar van ons vermogen tot liefst met anderen gedeelde verbeelding. En onze verbeelding is altijd, als afstandname van onze “kennis van de reële wereld”, een verbeelding van een andere, “betere” wereld. En ironie (vs. cynisme dat niet meer is dan medeplichtigheid met de catastrofale machtsbronnen) is precies een zaak van verbeelding, van het gegeven dat onze geest onafhankelijk is van kennis. Er althans onafhankelijk van kan worden gemaakt.
Chaos is de schaduwkant van Vissen. Deze chaos kan zich in ons dagelijks bestaan manifesteren maar komt voort uit innerlijke chaos en het ‘niet meer weten’ van de mens. Van daaruit zal het doorwerken naar de praktische organisatie van het dagelijks leven in het hier en nu. Zo kan het collectief worden ontwricht en chaotisch worden doordat de input van mensen chaotisch is. In deze chaos zal men dan ook vervallen in oordelen en zeer kritisch zijn, vasthouden aan je eigen eilandje, kijk op het leven en facet van de eenheid. Ieder verkeert dan op een kritische manier in zijn of haar eigen wereld. Er is geen werkelijke verbinding met het leven, maar kritische afwezigheid en men is eenzaam in gezelschap. *14
Kan de toekomst, althans in Europa, alleen maar onheil en rampen brengen? Is het niet langer zinvol te ijveren voor een toekomstbeeld waaromtrent destijds socialisten en communisten eigenlijk in de eerste plaats maar verschilden met betrekking toch de te volgen weg? Aan de ene kant vreedzaam en geleidelijk via parlementaire meerderheden en regeringsdeelname en aan de andere kant de gewelddadige bestorming van winterpaleizen van keizers en koningen. Een staatsgreep dus via democratische weg of via de alras mythisch geworden “Revolutie”.
En je doet meer je best, xc3xa9n voor die profiteurs welke er steeds meer op uit zijn om jouw goedheid te misbruiken, xc3xa9n om a.u.b. dat mooie wereldje, waar je zo je best voor wilt doen gestalte te kunnen blijven geven.
Die menselijke muur tussen sukkelaars allerhande en de modieus geklede upper middle class wordt door politie en justitie gevormd. Er is het jongste decennium sterk geïnvesteerd in ons politiewezen. Er werd voorheen inderdaad nogal wat afgelachen met de slogan “De Rijkswacht, Uw Vriend!” De uitbreiding en modernisering van de politie werd op basis van het Pinksterplan van 5 juni 1990 ingezet met de demilitarisering van de Rijkswacht. Op 23 mei 1998 keurde het Belgische federale parlement dan het Octopusakkoord goed dat de bestaande politiediensten grondig hervormde. Dit akkoord werd vertaald in de wet van 7 december 1998 tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst. De klassieke politiediensten op dat ogenblik, zijnde de rijkswacht, de gemeentepolitie en de gerechtelijke politie bij de parketten, werden vervangen door een volledig nieuwe politiestructuur volgens twee niveaus, het federale niveau en het lokale niveau. Op 1 januari 2001 trad de zaak organisatorisch in voege. De affaire-Dutroux versnelde in 1996 alleen maar die ontwikkeling naar een nieuwe conceptie van de politiediensten omdat ze liet zien dat de demilitarisering van de Rijkswacht niet voldoende was om een operationele efficiëntie op het terrein te waarborgen: de samenwerking tussen de verschillende politiediensten liep volledig mank.
De uitbater van Het Spuigat is een kleine man die Mumbai genoemd wordt, naar de stad waar hij ooit geboren was. Hij doet denken aan een poetsgarnaal met zijn kruiperige, springerige bewegingen. Ook zijn stekelige doorgegroeide bakkebaarden en de sprietige spierwitte wenkbrauwen- herinneren aan de kleinste der kreeftachtigen.
‘Vannacht gescoord, terwijl jij lijken aan het bewon­de­ren was.’ Lieven ging naast Zohra op de grond zitten. Uit zijn rugzak haalde hij een glazen pijpje. Daarna pakte hij voorzichtig de kristallen uit het zakje en duwde ze in de bol aan het uiteinde van het pijpje. Zijn aansteker hield hij onder de bol. De vlam likte aan de onderkant van het glas. Na een tijdje begon­nen de kristallen te smelten. Lieven inhaleerde de rook die vrij­kwam. Zijn eerste haal duurde ongeveer een halve minuut.
In een maatschappij die zich steeds sneller ontwikkelt en daardoor steeds sneller verandert, stellen scholen ook de inhoud van opleidingen ter discussie (van Kan, 2009). Dit is een veel gehoorde trend in het onderwijs. Daarom moeten studenten duurzaam leren en het liefst om een leven lang te leren of in ieder geval lerend willen werken Onstenk, J. (1997). Wat is dan dat duurzaam leren en wat leren de leerlingen dan. Voogd en Roblin (2010) presenteerde zeven vaardigheden voor de 21e eeuw die hierbij aansluiten: Samenwerken, Probleemoplossend vermogen, ICT geletterdheid, Creativiteit, Kritisch denken, Communiceren, Sociale en culturele vaardigheden.
De paleolithische mens parasiteerde op de natuur, te meer naarmate zijn techniek verbeterde. Het aantal dieren en planten schommelde en was soms zeer gering. Misschien ook werd de techniek te goed: het wild dunde uit en de groep was zo steeds verplicht ergens anders heen te trekken. Dit is het zwakke punt van de jacht: de jacht parasiteert op haar jachtwild. Zij kan de aanwezigheid van voedsel niet positief beïnvloeden. Zij kan dieren niet tot in het oneindige doden omdat het aantal dieren niet oneindig is. Om het in tegenwoordige termen te stellen: grondstoffen waren niet onuitputtelijk. Hoe efficiënter de jachttechnieken, hoe meer de jacht zichzelf ondermijnde. Ongetwijfeld hebben de geperfectioneerde technieken tot een laatste productiviteitsstijging geleid, met de mogelijkheid tot solitaire en geïndividualiseerde jacht (in plaats van in groep) en een verdere opsplitsing van de familiegemeenschappen, met als eventueel gevolg van beide een verzwakking van de samenwerkingsverbanden. Vermoedelijk zijn het niet de stammen geweest die zich succesvol hadden gespecialiseerd in de jacht, die aan de wieg stonden van systematische landbouw en veeteelt. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren:
Ze had ertegen willen vechten. De gordijnen open willen gooien, licht binnenlaten, kaarsen aan willen steken, warme muziek op willen zetten. Het schuldgevoel achter zich laten, wel verdriet hebben, maar er niet aan ten onder gaan. Ze kon zich vaag iets herinneren van proberen naar Miranda te bellen, maar het nummer van het ziekenhuis bleef maar uit haar gedachten glippen en uiteindelijk had ze de telefoon weggelegd met het idee om het later nog eens te proberen.
Onze grote Griekse wijsgeer Aristoteles (4de eeuw vόόr de godverlaten Jezus de Nazarener; of was het dan toch onze eerste rockster, de genaamde Plato?) opperde dat de verwondering de bron is van alle filosofie. Aristoteles was dan ook een jongen boordevol nieuwsgierigheid, met ogen en oren die minstens even groot en spits waren als zijn verstand. Hij hoefde ook niet ver te zoeken om rondom hem de meest wonderbare dingen aan te treffen. Hij schreef er ellenlange boeken over, waarvan er vermoedelijk een hoop voor ons verloren zijn gegaan in de grote brand van de bibliotheek van Alexandrië (zo ergens in de 2de eeuw vόόr diezelfde goddelijke pretbederver). Aristoteles was zo begaan met de wonderen die zijn oog te beurt vielen, dat hij amper tijd had om op zichzelf te letten. Vermoedelijk vertikte hij het zijn haar te kammen. Met andere woorden: Aristoteles verveelde misschien menig ander mens met zijn details over de voorplantingsgewoonten van mosselen en schildpadden, maar zelf verveelde hij zich nooit of nooit. Verveling was een zelfervaring die hem volkomen vreemd was. Er was niets narcistisch aan hem.
Ik hoorde het geluid weer: volgens mijn audio­sen­soren leek het gekraak het meeste op de linker voet­stappen van Meneer als hij die Italiaanse schoenen droeg die hij een jaar eerder bij de duty-free van de ruim­te­­haven had gekocht. Ongeveer 30 procent over­eenkomst. Maar minder dan 1 procent kans dat Meneer het was.
Dit is een overlevingpakket van het korps mariniers dit pakket en vele meer zijn bedoelt om 24 uur me te kunnen overleven in het veld de landmacht krijgt deze pakketen ook maar er zit 1 klein verschil in die krijgen blikken als warm eten en het korps mariniers hebben zakken waar ze warm eten mee kunnen maken.
4. William Casebeer & Patricia Churchland “The neural mechanisms of moral cognition: a mulitple-aspect approach to moral judgment and decision-making.”, Biology and Philosophy, 2003, vol.18, 1, p.169–194.
Onderstaande figuren hebben zichzelf genomineerd als randdebielen van het jaar met hun absurde mening dat alle grenzen open moeten blijven en dat alle ‘vluchtelingen’ binnen mogen komen. Straks wellicht zeven miljard? Waar denken deze idioten dat we allemaal schouder op schouder moeten staan. Doet er niet toe, ‘Geen mens is illegaal’. Tja, maar zeven miljard in Europa is wel erg veel hoor…Sluit deze gekken op waar ze thuishoren: een nette inrichting!

“overlevingsuitrusting voor bugs overlevingsuitrusting voor warm weer”

Maar de tijd is sinds de 19de eeuw uiteraard niet blijven stilstaan. En Down’s classificatie is nu aangevuld met een recent type, de “normale idioot”. Zij het dat een hardnekkige subgroep van dit type zich liever aanduidt als “abnormale idioot”, kwestie van veilig afstand te nemen. In tegenstelling tot het algemene “normale idiote type” zoekt deze subgroep obsessioneel naar middelen om publiekelijk op te vallen en de aandacht te trekken door excentrieke kledij (zoals hoeden met een scheepsmaquette erin verwerkt), het zeer luidruchtig uitslaan van wartaal en het maken van allerlei obscene gebaren. Heel wat kunstenaars, schrijvers en tv-presentatoren vallen onder dit type, al heeft zich in het merendeel van deze gevallen nog geen gelegenheid voorgedaan waar tot een deskundige diagnostiek kon worden overgegaan. Deze high-educated handarbeiders blijken in hun dagelijkse  beroepsuitoefening inderdaad sterk beperkt te zijn door hun mentale handicap. Zij proberen er als het ware alles aan te doen om te lijken op lijders aan het syndroom van Gilles de la Tourette. Maar constitutioneel blijven het hoe dan ook “idioten” zoals de rest van de “normale idioten”. Zoals jij en ik dus.
De deelname aan die poll is zeker geen sinecure. Heel wat kijkers bezorgen zich (nodeloos, zie sub) tal van hoofdbrekens. Want hoe moet je een aanslag van de vijand op het Museum Aan de Stroom (waarbij de terroristen niet verder zijn geraakt dan de vestiaire en de loketten voor de ticketverkoop) nu vergelijken met de beelden waarop Franse elite-eenheden in Toulouse een vijandelijk exemplaar uitschakelen nadat die een verlaten en vervallen legerkazerne heeft opgeblazen, maar zonder dat geweten is of het kadaver al of niet alleen handelde? Hoe moet je een afweging maken van een verklaring van Angela Merkel dat vandaag in Duitsland vijf geplande aanslagen zijn verijdeld, versus een videoboodschap van Ben Ali Benghali die met het zwaard in de hand aankondigt dat binnen de week nieuwe aanslagen zullen volgen in drie niet nader genoemde Europese grootsteden? De meeste kijkers hebben echter wel door dat het er niet om gaat gesofisticeerde berekeningen te maken. Je moet enkel intuïtief je gevoel aangeven. De poll wil alleen het “moreel” van de bevolking en het thuisfront meten.
Berend keek naar de slagerij aan de overkant van straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in de verf zat. Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. Het winkelbelletje rinkelde. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord. Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen. In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen.
Franco Berardi ziet de verdringing van het menselijk direct contact door de zich veralgemenende connectie aan info-machines en info-schermen (gsm, smartphone, pc, tablet, laptop, tv, …) als het meest gerealiseerd in Zuid-Korea en meer in het bijzonder in haar hoofdstad Seoel. Iedereen hangt er constant en permanent aan mobieltjes en tablets. Deze connectie aan info-machines waarbij de persoon, haar lichaam en haar brein gewoon een doorgangspunt voor informatiefluxen zijn geworden, heeft er praktisch elke vorm van direct contact tussen mensen vervangen. Berardi ervaart deze wereldwijde situatie als catastrofaal, als onvermijdelijke voorbode van nerveuze uitputting, “depressie”, agressieve acting-out’s en collaps, omdat het menselijk bewustzijn en het organisch brein de informatiesnelheid na een bepaalde tijd hoe dan ook totaal niet meer kunnen volgen. Vandaar zijn alles overheersend pessimisme met betrekking tot de nabije toekomst. En zijn wijs besef van de volstrekte onmogelijkheid om met “politieke actie” de situatie te keren en de komende apocalyps te verhinderen, een apocalyps die overigens niet nakend is maar reeds volop aan de gang (“What Should We Do When Nothing Can be Done?”).
‘Geen goed idee,’ antwoordde ik hoofdschuddend. ‘Geen goed idee, echt niet, Jonas.’ Ik vertikte het ook om hem met meneer aan te spreken. Hij was gewoon Jonas, niks meer dan dat, de hufter. Ik zuchtte. ‘Dus jij wilt al die Marsdieren te voet op pad sturen? Ze gaan dagen, misschien wel weken moeten stappen om de afstand af te leggen naar Euphrat. Heb je enig idee hoe ver we al van de stad verwijderd zijn? Wat is je functie eigenlijk?’
In geval van storm deinen de schepen op de golven en ze botsen en schuren en klappen tegen elkaar, terwijl de beman­ningsleden als opgeschrikte mieren over het dek zwermen, touwen vastsjorrend, enterhaken gereed houdend, verwen­singen schreeuwend die weggevoerd worden door de wind.
Zouden mensen van buiten Isomé werkelijk op deze manier handelen? Mogelijk. Maar niet waarschijnlijk. Niet als je de macht bezat het universum naar je eigen wil te buigen. Niet als de toekomst teruggebracht kon worden tot permutaties van mogelijkheden. Niet als de technologieën die deze rangschikkingen mogelijk maakten met gemak in haar vuist kon worden gehou­den. Het zal nooit kloppen.
Anderzijds kan de evolutie van interpersoonlijke relaties en contacten moeilijk door een overheid (centraal of lokaal) ter hand worden genomen. Hoe de concrete uitingen van liefde en vriendschap (en hun tegenpolen haat en vijandigheid) zullen worden beïnvloed is niet duidelijk. Emoties en affectie zijn moeilijker in hun mogelijke evolutie te voorspellen dan de ontwikkelingen in de robotica. De inhoud en de vorm van contacten tussen mensen onderling zullen vermoedelijk “spontaan” mee-evolueren. Misschien lopen we allemaal rond met een chip of met ingeplante elektrodes in ons hoofd om zo al te heftige of negatieve emoties (haat, woede, enzovoort) tot een minimum te reduceren. Hoe de omgang met robots onze onderlinge communicatie zal kleuren is moeilijk in te schatten. De creatie van een “mind” (geest), als een artificiële overstijging en uploading van kennis ver boven onze biologische fundamenten, kan in wezen alleen slaan op gecreëerde humanoïde super-robots en Artificiële Intelligentie-systemen (15). Niet echt op ons, gewone mensen, zelf. Toch niet zoals we onszelf kennen. Post-humanisme en transhumanisme blijven echter vooralsnog een zaak van fantasie en speculatie. Maar dat kan in de toekomst snel veranderen.
Ik neem graag aan dat je bij het slapen gaan in bed best maar een luchtig “amusant” boek ter hand neemt. Geen boek dat enorme inspanningen vraagt van je beperkte logische vaardigheden, of dat in zijn genre zo overtuigend is geschreven dat het je ganse mens- en wereldbeeld (of je “eigenwaardegevoel”) compleet onderuit haalt. Maar ook geen boek dat zo debiel en stupide is dat een kreet van ergernis je bedsponde doet trillen en allerlei neurotransmitters in je hersenen alarm doet slaan.
Toen zagen de ooms en broers van de echte koningin dat de vrouw, die zij eerst allemaal hadden herkend als de nieuwe tovenares-koningin, Cynethryth hele­maal niet was. Hoe en wanneer precies hadden ze zich zo laten verblinden, misleiden? Daar, als een be­smeurd vod en bloedend uit vele wonden lag niet langer Cynethryth.
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
Zuid-Koreaanse toestanden (in het bijzonder in de hoofdstad Seoel), waarbij iedereen omzeggens de ganse dag aan zijn/haar smartphone of tablet zou hangen, zijn vooralsnog niet universeel, maar mogelijk komt het ooit nog zo ver. In hoeverre dat allemaal goed is voor de (geestelijke) gezondheid is een kwestie van definities (wat is geestelijke gezondheid?). We zien wel hier en daar tendensen opduiken om emotionele reacties als “psychische stoornissen” (geestesziekten dus) te gaan behandelen. Zo bijvoorbeeld verlegenheid (“shyness”), maar ook langdurige rouw bij het verlies van een geliefde werd recent opgenomen in de laatste versie van de internationaal alom gebruikte Diagnostic & Statistical Manual of Mental Disorders, de DSM-V. En verliefdheid wordt steeds vaker door een bepaald soort psychiaters beschouwd als een “randpsychose” (4). Het woord “disorder” ofte “stoornis” (dat ongeveer 25 jaar geleden ook bei uns “ziekte” of “aandoening” is gaan vervangen) komt overigens uit de wereld van de ingenieurs, van machinetechnologie dus. Hoe dan ook zal een eventuele transformatie tot een post-humaan wezen dat in zijn gedragingen en handelwijzen mogelijk nauwelijks van een robot zal te onderscheiden zijn, in de transitiefase een gans gamma aan psychologische problemen genereren – en vermoedelijk ook psychiatrische en zelfs neurologische (5).
“De Derde Wereldoorlog moet gefaciliteerd worden doordat de ‘agenten’ van de Illuminatie de verschillen tussen de politieke Zionisten en de leiders van de Arabische wereld aanwakkeren. De oorlog moet op zo’n manier gevoerd worden dat de islam (de Arabische wereld) en de politieke Zionisten (de staat Israël) elkaar over en weer vernietigen. Intussen zullen de andere landen die dan meer verdeeld zijn over dit kwestie, gedwongen worden zich te vechten, fysiek, moreel, spiritueel en economisch uitgeput.. We zullen de Nihilisten en de Atheïsten loslaten en we zullen een enorme sociale ramp veroorzaken, die de landen duidelijk in al zijn afschrikwekkenheid het effect toont van absolute atheïsme, oorsprong van barbaarsheid en verschrikkelijke onlusten. Vervolgens zullen overal de burgers die gedwongen zijn zich te verdedigen tegen de minderheid van werelds revolutionairen, deze vernietigers van de beschaving uitroeien. En de meerderheid, teleurgesteld in het christendom, wiens gelovige zielen vanaf dat moment stuurloos zijn, wanhopig zoekend naar een ideaal, maar niet wetend waar de aanbidding is, zal het ware licht ontvangen door de universele openbaring van de pure leer van Lucifer, die dan uiteindelijk aan het publiek wordt getoond. Deze manifestatie zal het resultaat zijn van de algemene tegenbeweging, die volgt op de vernietiging van het christendom en het atheïsme, beiden tegelijkertijd overwonnen en uitgeroeid.”
Misschien heeft u al van me gehoord? Shilpa de moritat-zanger? Luister naar mijn lied en stop een penning in het bakje van Herr Stumm, mijn aapje. Is hij niet schattig? Zie: hij is gekleed als een klein mensje. Ik maak mijn ronde over de zompige pieren van dit stadje. Met mijn draai­orgeltje begeleid ik de moord­ballades die ik zing, terwijl Stumm springt en danst.
Mevrouw van Zanen schudt haar hoofd. ‘Voor hem moet u een onthef­fing aanvragen. In principe mag ieder huishouden één robot erop nahouden zonder dat die meetelt voor het arbeidspotentieel. Tenzij het natuurlijk een Kolossus is.’ Ze schatert het uit om haar eigen grapje. ‘Alsof iemand een Kolossus in huis zou nemen, hè?’ zegt ze als wij niet reageren. Dan komt ze ter zake.
Volgens Guther Elsen, baas van de piste in Ovifat, kwamen er dinsdag zo’n tweehonderd mensen langs de kassa. Op een drukke dag zijn dat er duizend tot wel tweeduizend. Ovifat was dinsdag de enige plek in België waar geskied kon worden. ,,Helaas was er maar één lift open”, aldus Loeke Bergstein.
‘Wie heeft een gouden ticket?’ Die vraag ging vorige week als een lopend vuurtje door het Havenziekenhuis in Rotterdam. Vanwege de ‘Dag van de verpleging’ op 12 mei kregen alle medewerkers een attentie: een dikke reep Tony Chocolonely-chocolade. Maar er was meer. In vijf van de 1000 tabletten zat een gouden ticket verstopt. De gelukkige winnaars kunnen zich binnenkort een paar uur Sjakie in de chocoladefabriek wanen en met de hele afdeling genieten van een grote chocoladefontein of andere smakelijke chocoladeprijzen. Op de foto Bianca Slooff van de polikliniek urologie. Zij is een van de gelukkige winnaars.
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Moord werd echter altijd door het vergaderende volk geoordeeld. De impact van een moord op de gemoederen van de stamleden was te groot. Werd de moordenaar niet gelyncht en kon hij (of zij) uit de handen van de volkswoede worden gered (wat al veronderstelde dat bepaalde mensen, vermoedelijk de ervaren ouderen, als het nodig was gingen instaan voor de ‘openbare orde’), dan werd hij in bewaring genomen tot de volksvergadering over zijn (of haar) lot besliste. Uit hedendaags onderzoek met betrekking tot zogenaamde morele dilemma’s blijkt hoe moord een diep geworteld moreel gevoel en moreel besef raakt, een gevoel of besef dat stelt dat moord in principe niet goed gepraat kan worden. Een typisch voorbeeld van zo’n onderzoek waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma . De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter een hendeltje overhalen, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. In de hersenen is er alleen bloedtoevoer naar de gebieden die instaan voor zogenaamde ‘rationele’ probleemoplossing. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. De meeste testpersonen zijn daarbij nauwelijks in staat een ‘logische’ verklaring te geven voor hun keuze: ze gaan af op hun ‘gevoel’. Uit de studie blijkt ook dat de hersendelen die actief worden bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij emoties zoals vrees, angst, verdriet en leed en bij de integratie van cognities en emoties. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (hendeltje overhalen) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’ (één dode versus vijf doden). Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk.
… In de behandeling verdient juist het gedrag dat juridisch gezien niet strafbaar is maar wel degelijk als agressie ervaren wordt veel aandacht. Het gaat hier over treiteren, pesten, uitdagen, doodzwijgen etc. Het is gedrag dat de geoormerkte ‘dader’ in de opmaat naar het indexincident vaak te beurt gevallen is en bij hem of haar een diep gevoel van verontwaardiging, onrechtvaardigheid en slachtofferschap teweeg gebracht heeft (de Cnodder, 2010). Zij geven over het algemeen grif toe de eerst klap uitgedeeld te hebben maar voegen er in één adem aan toe dat dat maar een deel van verhaal is. …
De val van de intelligentie toont zich in de relatie met de onwetenden en onschuldigen. Hoe meer de kultuur is afgestompt hoe erger de relaties tussen ouders en kinderen, leraren en leerlingen, priesters en gelovigen, overheden en burgers. Zonder zondaars zouden er geen religies nodig zijn, zonder profiteurs zou er geen zekerheids-orde nodig zijn, zonder gevallen zielen zouden er buiten het ouderlijke geen leraren zijn, en zonder lust zou er geen vernedering hoeven te bestaan. Ouders intimideren kinderen ze ziend als de duiveltjes van hun luist. Priesters moeten tot mensen prediken en moeten de alledaagse zonden des vlezes aanvaarden, overheden moeten eindeloos betalen voor sociale zekerheid niet in staat iets materiëels terug te verlangen vanwege het winstmotief en leraren moeten keer op keer de lessen herhalen aangezien mensen voortdurend hun intelligentie verliezen in de val van de ziel. Eenmaal verankerd in het werkelijkheidsprincipe echter (afb.), moeten priesters, leraren, ouders en politici leren de naaste te behandelen als een gelijkwaardige partner en niet als een slachtoffer. De ander is niet simpelweg een onderdaan van de Staat, een kind, een pupil, of een zondaar. Het is in de verheffing boven de ander dat het zelfbewustzijn verloren gaat en vijandigheid dreigt met revoluties tegen valse klasse-onderscheidingen en oorlogen tegen de vervreemding. Vandaar de regel van het in principe zo gelijkwaardig als mogelijk is behandelen van leerlingen, kinderen, gelovigen en onderdanen van de Staat . Het is een vereiste van de zelfvernedering: ikzelf ben een profiteur, een gevallen ziel, een zondaar en leerling. Ik ben degene die emancipatie behoeft en dus zal ik niet alleen mezelf bevrijden, maar de hele wereld van mijn prediking, lering, manipulatie en kleinering. 

“nieuwste survival gear 2016 uitrusting voor noodgevallen en uitrusting voor overleving”

Samuel schudde zijn hoofd. Hij had er nog niet eerder bij stilgestaan, dat was ook niet nodig. Niet iedereen herinnerde zich hoe hij of zij stierf. Sommigen herinner­den zich alles tot in het kleinste detail, anderen maar bitter weinig. Het was geen veel­besproken onderwerp, al was het ook niet echt een taboe. Samuel hoorde tot aan zijn laatste overlijden bij de eerste groep. Al was het niet altijd even duidelijk, toch wist hij hoe hij gestorven was, altijd weer. Drie keer in het kraambed, na een ongeluk, ouderdom, geweld, zowat alle variaties had hij al meegemaakt. Maar zelfmoord? Nee, dat zou hij zich toch moeten herinneren?
Het hielp helemaal niets. Ze schopte uit alle macht tegen de denk­beeldige muren die haar in bedwang hielden, klauwde met haar nagels langs fictieve wan­den, proberend een weg naar buiten te graven, een uit­weg te vinden uit deze benauwende stilte in het meest diepe van haar geest. De knoppen te vinden waarmee ze zelf de controle weer terug kon krijgen en haar lichaam de baas zou worden. Het haalde niets uit. Ze moest willoos toezien hoe haar eigen handen de klink van de badkamer­deur naar beneden duwden.
In het systeem van de verwantschapsfamilies met hun eigen kampement of nederzetting (eerst semi-sedentair, later min of meer permanent sedentair, maar dan naderen we de uitvinding van landbouw en veeteelt en daar willen we nog even mee wachten) woonden de mogelijke partners op een bepaalde zij het relatief korte afstand van elkaar: waarschijnlijk is de ‘psychische’ afstand hierbij belangrijker geweest dan de fysische. Hierdoor deed zich nog een ander eigenaardig verschijnsel voor. Waar voorheen de tijdsafstand tussen seksueel verlangen en de daad relatief kort was, ontstaat nu een ruim tijdsinterval tussen seksueel verlangen en de mogelijkheid tot seksuele vereniging. Kortom, er vormde zich een ruimte voor seksuele fantasieën: het visuele element in de seksuele opwinding kwam op de voorgrond. Anderzijds werden vermoedelijk ook seksuele zelfbevrediging of uitgediepte homoseksuele contacten (binnen de jagersgroep) en lesbische contacten (binnen de verwantschapsfamilie) belangrijker. Daar de vorming van een paar nu betekende dat één der partners van woonst verhuisde, is het aannemelijk dat de paring vooraf gegaan werd door een (uiteraard ‘religieus’ ingekleed) stamritueel: de echtelijke verbintenis, die bovendien een wettig karakter had (voor de introductie van de Wet in het stamleven, zie sub). Met de echt treedt vermoedelijk ook voor het eerst werkelijke paarvorming op: koppels die effectief samenleefden en samen hun nachten doorbrachten. Voorheen sliep iedereen vermoedelijk nogal ordeloos door elkaar, in het nomadisch stadium onder de blote hemel, met de eerste kampementen al snel beschut door windschermen die op de duur complexer werden en een dak kregen dat ook beschermde tegen regenval: de eerste hutten waren gebouwd. In die hutten sliepen oorspronkelijk geen paren maar ganse families: met de sociale differentiatie binnen de stam zowel naar afkomst als naar functie werden ook de woonplaatsen opgebroken in kleinere eenheden, zoals we b.v. bij de Noord-Amerikaanse Indianen konden zien. Wijzelf hebben in 1995 in Kenia, in de buurt van Mombasa, nog een kleine stam bezocht die omwille van het toerisme volkomen ‘traditioneel gebleven was’: mannen en vrouwen hadden er elk één gezamenlijke slaapplaats, een hut die de grootte had van een schuurtje. Oorspronkelijk diende de woonplaats, de hut ook alleen als slaapgelegenheid en schuilplaats voor slecht weer.
(10) Cf. het grappig boekje van David Graeber “The Utopia of Rules: On Technology, Stupidity, and the Secret Joys of Bureaucracy.”, 2015. (David Graeber is de auteur van het baanbrekende “Schuld: De eerste 5000 jaar.”, 2015; Engels origineel, 2011.)
Ik noem het een spel, vergeef me. Ik noem alles een spel sinds ik mijn functie bij de ATM kwijtraakte omdat er voor een overspelige vent geen plek is in Euphrat. Het is ook een manier om af te rekenen met je leven, of niet soms?
‘Ik ben er geboren, ik weet niet beter.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik wou dat ik je het kon vertellen. Ik… wacht even!’ Een twinkeling verscheen in zijn ogen. ‘Ik heb iets voor je. Misschien dat het ietsjes helpt.’ Hij dook de moskamer in trok daar een klein deurtje open wat grotendeels overgroeid was met mos. ‘Een klein experimentje voordat ik in de cryonische slaap ging. Misschien…’ Qwerty haalde een glazen stolp tevoor­schijn en koppelde een slang los. ‘Ha, zie je, het leeft nog.’
Het lijkt er echter op dat met “Keulen” één of meerdere etterbuilen die voorheen goedaardige symptomen waren, gebarsten zijn. 2016 wordt een boeiend jaar. Hier en daar wordt al gesignaleerd dat de ganse kwestie in het voorjaar (wanneer weer een paar miljoenen vluchtelingen en asielzoekers klaar zouden staan om zich in Europa te “vestigen”) tot een ware revolutie zal leiden. En dat signaal komt dan nog van een journalist met een behoorlijk integere reputatie, Arnold Karskens. En Karskens mag dat vandaag (8 januari 2016) zelfs in de NRC schrijven (dé Nederlandse kwaliteitskrant).
Heb toen stap voor stap op God en zijn woord leren vertrouwen en wantrouwen beleden en gekozen om Hem te vertrouwen. De veiligheid die dat gaf heeft mij stap vóór stap uit het dal geholpen en mij noch dichter bij Hem gebracht.
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
27. Waarom is het belangrijk om KvL te bespreken? • Het bespreken van KvL tijdens een consult kan onzekerheid en negatieve gevoelens bij een patiënt wegnemen (Kaptein et al, 2010). • Behandelaar krijgt meer inzicht in het functioneren van de patiënt. • De stem van de patiënt wordt meer gehoord. • Het helpt bij het identificeren van KvL problemen.
De gang was leeg en nog net zo stil als daarvoor. Laura glipte door de deuropening en hield halverwege de hal stil, tussen de deur van de kinderkamer rechts en de grote ramen die uitzicht boden op het balkon links. De dag was al aan het tanen – het licht begon wat grauw te worden en aan de voorbij dwarrelende bladeren te zien was er een fikse wind opgestoken. De maisonnette was goed geïsoleerd, binnen was het aangenaam en er was niets te horen van de storm buiten. Ze deed haar best om haar ademhaling rustig te houden, maar slaagde daar totaal niet in. De lucht zaagde haar keel in en uit en haar hartslag speelde de horlepiep. Nog zo’n cliché – ‘het was vast te horen buiten haar lichaam om’. Bah, ze had veel te veel van Peters horrorverhalen onthouden.
Commentaar van het Netwerk Psychiatrie & Samenleving, netwerk dat opkomt voor een radicale humanisering van de geestelijke gezondheidszorg: ‘1. Vreemd: het onderzoek wordt eerst in het buitenland gepubliceerd voordat het in België wordt geopenbaard. De onderzoekers zijn blijkbaar meer begaan met hun cv met het oog op een internationale loopbaan dan met het leveren van een bijdrage aan de Volksgezondheid. Dit is niet de eerste keer dat wij dit merken. Ook Dr. Pascal Sienaert b.v., ElektroConvulsieTherapie-promotor van het universitair psychiatrisch ziekenhuis Kortenberg, publiceerde eerst zijn weinig opbeurende bevindingen over de elektroshock-praktijken in Vlaanderen en Brussel in het Engels: in de later verschenen Nederlandse versie zijn heel interessante passages anders voorgesteld. 2. waarom spreekt men plots van psychiatrische stoornissen in plaats van mentale? Het zal wat worden als die 42% door psychiaters behandeld moet worden. Het wordt tijd dat de psychiaters toegeven dat ze in de geestelijke gezondheidszorg gewoon een belanghebbende partij zijn zoals vele anderen en niet de ‘experten’ die vanuit een zuiver neutrale positie zouden weten wat ‘geestelijke gezondheid’ is. Van de geneesmiddelen die voorgeschreven worden, weet de doorsnee psychiater niets meer af dan wat er op de bijsluiter staat, dus niet meer dan de mondige patiënt zelf. En men zal moeten beseffen dat geestelijke gezondheid in de eerste plaats een sociaal-politieke aangelegenheid is en geen medische. Zolang men de geestelijke gezondheidszorg ziet als een relatie tussen een alwetende ‘expert’ – zij het psychiater, zij het gedragspsycholoog – en een onwetende ‘patiënt’ is geen vooruitgang mogelijk. Zelfs het woord ‘zorg’ moet in de sfeer van het psychosociaal welzijn dringend overboord gegooid worden. Het verwijst te zeer naar een ‘christelijke’, schijnheilige barmhartige die zijn mantel in tweeën snijdt om een deel ervan aan een naakte sukkelaar te geven. Niemand weet wat onder geestelijke gezondheid moet verstaan worden: de medici zijn zelf van de term ‘ziekte’ (illness) overgestapt naar de term ‘stoornis’ (disorder), een term uit de wereld van de ingenieurs. Maar de mens met een psychisch probleem is noch een zieke, noch een gestoorde, noch een onverzorgde: het is een mens die hoopt dat met hem of haar samengewerkt wordt aan de ontplooiing van zijn of haar mogelijkheden om een stukje betere wereld voor zichzelf en zijn/haar nabestaanden uit te bouwen. Het is precies de hedendaagse aanpak van die mens met existentiële of psychische problemen – en die hebben wij allemaal een beetje – die, door hem of haar af te zonderen en uit te sluiten, van hem of haar een zieke en een gestoorde maakt die niet meer in staat is zichzelf te verzorgen.’)
‘Shit, Zohra, ben jij helemaal gek geworden? Ik wist dat je een zieke geest had, maar deze keer ga je echt te ver. Als we niet in die container willen eindigen, moeten we nu vertrekken.’ Ondanks zijn pakte hij het zakje kristallen, dat nog halfvol was. Hij ratelde maar door over waarom dit zo’n slecht plan was. Zohra liet hem praten. Ondertussen prepareerde ze een dosis. Niet veel later rookten ze elk de helft van de kristallen. De kick kwam snel en hard. Hun spieren spanden zich op en pure energie vloeide door hun aderen. De roes overwon de angst.
Als je denkt dat geld je gelukkig maakt, of dat de dingen die je met geld kunt doen je gelukkig maken, dan voel je je misschien gelukkig, maar dieper dan dat geld of die spullen gaat je geluk dan ook niet. Het is dan geen fundamenteel geluk, dat het leven zelf als grondslag heeft.
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
Praktisch kan een man zich terugtrekken in de hengelsport, op een zolder of in een schuur voor zijn hobby, terwijl mammie dienovereenkomstig een namiddagse meditatie of slaapje kan ontwikkelen of zich kan verliezen in borduurwerk en andere teruggetrokken aktiviteiten. Aangezien een eigen plekje niet altijd voor handen is moet men niettemin proberen in plaats daarvan je eigen dingen te hebben, bezigheden, een stoel, een speelhoekje, naaitafeltje, bureau etc. 

“duikuitrusting ark overleving overleving takedown boog oer-uitrusting”

Bevend haalde ze adem. Ze stond op kousenvoeten, haar hakken lagen beneden in de woonkamer. En nu? Zachtjes naar beneden sluipen of de confrontatie aangaan? Ongewapend? Ging ze echt zo stom zijn? Een flard van haar droom kwam terug, het gevoel in een horrorfilm te zijn beland. De heldin die altijd het domste deed, de trap opliep in plaats van het huis de rug toe te keren, ook al was het duidelijk dat er boven geen vluchtwegen waren. Ging ze écht dat cliché zijn?
Ik dwing mezelf mijn armen uitnodigend voor haar te openen en we treffen elkaar aan het nabije einde van het bedieningspaneel. Ze beant­woordt mijn gespreide armen met de hare. Vaag merk ik de bewapende figuren op die in de hoeken van de brug toekijken, dan sluit ik haar tegen mijn borst. Haar armen vouwen zich om mijn flanken, terwijl ik bijna haar volledige gestalte omvat. De grauwzwarte hoed tuimelt naar achteren en stuit van het paneel op de grond; ik snuif de zoute, dierlijk-frisse geur van haar wilde kroes.
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
Om aan politiek te doen moet je afstand (kunnen) nemen van de politiek en van jouw politiek. De politiek en jouw politiek in perspectief plaatsen. Ook de betekenis kennen van de politiek in je levensloop. Je moet weten welke effecten politiek heeft op je leven en welke effecten je leven heeft op de of jouw politiek.
‘En, notenkraker?’ groette Grimpeerd me. ‘Wat zal het zijn? Gaan jullie met ons mee op weg naar Euphrat om ons te helpen waar nodig? Of blijven jullie als laffe puppy’s wachten tot de versterkingstroepen arriveren? Ere wie ere toekomt, knagers.’
 Er is vandaag een probleem met het netwerk van Airtel, wat betekent dat bellen af en toe een periode niet mogelijk is. Extra makkelijk dat ik dan nog wel een snelle internetverbinding heb. Dus ik mail af en toe maar iemand… en dus nu iedereen.
‘Ik ben er geboren, ik weet niet beter.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Ik wou dat ik je het kon vertellen. Ik… wacht even!’ Een twinkeling verscheen in zijn ogen. ‘Ik heb iets voor je. Misschien dat het ietsjes helpt.’ Hij dook de moskamer in trok daar een klein deurtje open wat grotendeels overgroeid was met mos. ‘Een klein experimentje voordat ik in de cryonische slaap ging. Misschien…’ Qwerty haalde een glazen stolp tevoor­schijn en koppelde een slang los. ‘Ha, zie je, het leeft nog.’
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de macht van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
57. Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen) Prevalentie ondervoeding1 • Leukemie & lymfomen: 0-10% • Neuroblastoom: 20-50% • Medulloblastoom: 30% • Andere maligniteiten: 0-30% Probleem prevalentie cijfers • Cross-sectioneel, retrospectief • Weinig bekend solide en hersentumoren • Kleine aantallen (n< 20) 1 Brinksma CROH 2012 Culinaire Arrangementen 2013/14 Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Speciale Kerstarrangementen Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Een onvergetelijke Kerst viert u bij Center Parcs. Ontdek onze Eerste bemerking: een rotte appel blijft een appel. Hij ligt net zoals de rijpe appelen in de mand. De ‘harde kern’ is de kern van iets. De juridische en fysieke afzondering van de rotte appelen gebeurt in het kader van een bepaalde aanpak van de mand, van dat iets waarvan zij de harde kern vormen. En daar stellen wij vast dat de ‘globale’ aanpak van de mand niet werkt en dat ook de afzondering van de rotte appelen niet (langer) werkt. De beschermende maatregelen die de jeugdrechter de delinquent kan opleggen, zijn blijkbaar weinig effectief (ze zijn doorgaans weinig doordacht en de jeugdrechter heeft juridisch gezien weinig manoeuvreerruimte) en strafrechterlijk blijkt dat ook de straf nauwelijks effect sorteert: de straf brengt tegenwoordig de delinquent niet tot inkeer en zij functioneert ook niet langer als afschrikking voor andere potentiële delinquenten. Vandaar dat sommige rechts-conservatieve voorstanders van het neurobiopsychologische standpunt voorstellen om vanaf een bepaalde leeftijd de ‘geestelijke gezondheid’ van alle kinderen psychologisch, ja zelfs genetisch, te testen. Er wordt in de USA door dat soort lieden druk gezocht naar het gen of de genen voor ‘antisociaal gedrag’ (dat uiteraard vooral bij zwarten zou voorkomen). Daarbij wordt dan meer dan geopperd om de kinderen die blijkens deze testing aanleg zouden vertonen voor antisociaal gedrag, aan special treatments te onderwerpen vóór ze ook maar iets mispeuterd hebben. Met andere woorden: ze te isoleren en ze uit de samenleving te verwijderen. Kortom: ze in kampen te plaatsen. De Roll Up Piano is een oprolbaar keyboard met 49 toetsen welke u overal mee naartoe kunt nemen. Nu hoeft u nooit meer zonder! De Roll Up piano heeft weinig ruimte nodig. Hij is dun en flexibel, daardoor makkelijk op te bergen of mee te nemen in uw bagage. De Roll Up Piano kan worden aangedreven door twee AAA batterijen, hij kan worden aangesloten op een power adapter of computer door middel van een USB kabel, ideaal dus en voor ieder wat wils. Sluit een geluidsysteem of oordopjes aan en geniet altijd en overal van het muzikale talent van u, uw vrienden en familie! Bovendien hoeft u nooit meer zonder uw piano door het leven, want deze Roll-Up Piano Kit is speciaal gemaakt overal mee naartoe te nemen. Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op de maatschappij, de beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Bij religie denken we dus niet meteen aan de islam. Wat is me dat tegenwoordig toch dat overal en elders religie wordt bijgesleurd! Minderheden waren een halve eeuw geleden sociaaleconomisch onderdrukte of gemarginaliseerde bevolkingsgroepen, daarna werden het etnische minderheden en nu zijn het steevast religieuze minderheden geworden. Over de islam zal ik het dus zoals gezegd niet hebben. Daar heeft iedereen+1 het al over. Tenzij dat we even onze verwondering willen uitdrukken over het gegeven dat een bewoner van het Midden-Oosten, een Turk of een Marokkaan zonder meer verondersteld wordt een praktiserende moslim te zijn die zich vijf keer per dag neerbuigt, met het hoofd richting Mekka. Dat Amerikanen “God bless America” prevelen, daar staan we dan weer in het geheel niet bij stil. Zo ook moesten we het geweten hebben dat de nieuwe Griekse premier Alexis Tsipras zich niet, zoals zijn voorgangers, bij zijn ambtsaanvaarding liet inzegenen door een middeleeuws maar luxueus ingeklede orthodoxe patriarch. Dit terwijl we er als Belgen achteloos aan voorbijgaan dat onze gezagsdragers en ministers (ongeacht hun persoonlijke geloofsbelijdenis of levensbeschouwing) jaarlijks tijdens het Te Deum op de Dag van de Dynastie (15 november) wierookdampen van onze Rooms-katholieke aartsbisschop insnuiven, zodat ze verzekerd zijn van Gods steun om het land en zijn ingezetenen naar best vermogen te dienen. En op de Vlaamse tv zijn nooit eerder meer kind-, mens- en diervriendelijke bisschoppen, priesters en paters te zien geweest dan vandaag, lieden die een dikke twee jaar nog afgedaan zouden worden als onverbeterlijke pedofielen die meedogenloos zoveel mogelijk kinderen seksueel misbruiken. Het is me wat met religie en spiritualiteit tegenwoordig. Ik weet zelden of nooit wat er precies bedoeld wordt als deze woorden vallen. Zoals bekend kan niet alles worden gezegd en onthuld. Men moet de eer hooghouden. Hoewel men zich niet teveel zorgen moet maken over het imago, moeten zaken die echt goed gaan of slecht niet het belang verduisteren van het gaande houden van de vertoning. Zo zijn veel mensen dus niet zo heilig en zuiver zoals ze zich voordoen of zich uitspreken. Dit is volkomen normaal en o.k. Dit is een eeuwige praktijk van de menselijke samenleving die van zijn leden vraagt trouw te zijn aan de algemene standaard ten opzichte waarvan een alternatief niet destructief mag zijn. Het is zelfs één van de grootste krachten van de mensheid: als eenmaal een bepaalde vorm van sociale kontrole werkzaam is, kan de hele samenleving in vrees leven die collectieve eer te verliezen. In oorlogstijd zal de angst voor vrijheid en emancipatie zich manifesteren in vijandigheid op die manier de gekoesterde eer verspelend: Op die wijze verloor de mensheid veel van haar kostbare maar verkeerd beijverde idealen. Eer die uitdraait op valse trots is een drama en een trauma voor de mens. Nergens in de doorsnedes zag ze afwijkingen in de hersenlobben. Ze bekeek de röntgenfoto’s. Geen sporen van implantaten. Ze bekeek de celstructuur van zijn spieren. Wat de Kiteh ook hadden verwacht te vinden, Kuhalin was nee: léék– een normaal mens, van deze wereld. ‘Ik ook,’ mompelde ik. Het idee dat zo-even bij me was opgekomen, was met het uitvallen van de machine verdwenen als een schichtige ree. Ik kon alleen maar hopen dat het uit zichzelf weer uit het kreupelhout van mijn onderbewuste tevoorschijn zou komen. Het bewustzijn van deze dingen is ter preventie tegen het materialisme en het overdramatische. Er zijn een heleboel mensen die het leven, het waken, zien als de ultieme realiteit, terwijl het nacht-illusies zijn, de cryptische schaduwen van het hogere leven. Dus als er iets gebeurt tijdens het waken dan worden ze er helemaal door geobsedeerd en geabsorbeerd en kunnen ze zich niet loskoppelen, dus dan zouden ze ook in het dagelijks leven lucide moeten worden als in het beseffen dat alles maar een droom is die naar hogere realiteiten wijst. Het kan dan wel een onderdeel worden van een soort van virtual reality zapper, dat je dan over kan skippen van het ene naar het andere kanaal, en ook menu's kan hebben met overzichten, als onderdeel van het 'onthechten', maar dan wel als onderdeel van 'begeleid dromen' of 'begeleid virtual dream reality', als een soort van robotische chip die zorgt dat alles aan de voorwaardes voldoet zodat het hele zaakje niet instort of corrupt wordt. vandaar dat de twee kernen 'robotologie' (heilige gebondenheid, janilogie in esoterisch-theologische termen) en 'demonologie' moeten zijn om dit soort van virtual reality te doen slagen. Ik haalde de foto weg van het profiel. We hadden altijd nog een back-up, de foto zat in mijn privé-foto­collectie en afgedrukt op fotopapier in mijn porte­feuille. Ik zou mij door die foto nog tot in lengte van dagen kunnen laten herinneren hoe het was, in die tijd vlak na haar geboorte, toen ze kwetsbaar in de couveuse lag en naar mij lachte. De digitale versie vindt u op www.wzh.nl/transvaal Onder nr 2 - maart/april 2014 ons magazine voor cliënten van WZH Transvaal 2 Inhoud: 2 Berichten 3 Op de koffie bij Gerard Haasnoot 4 Puzzel 5 Nieuwbouwrubriek Hij laat een lach horen die alleen zijn mond vervormt. In gedachten vloek ik terwijl ik mijn opties verken. Die zijn zorgwekkend dun gezaaid. Alles wat ik kan, alles wat ik ben, is nanotech. Ik heb niet eens een wapen bij me op macroschaal. Ik zou hoogstens mijn kleding naar hem kunnen werpen, als ik tenminste genoeg kon bewegen om me ervan te ontdoen. Ik zit vast. Ik zit vast, en ben overgeleverd aan de genade van een gangsterbaas die me al jaren haat. Leonard Cohen spent much of the 1960s in a house he had bought on the Greek Island Hydra, in the Saronic Gulf. He lived there in quasi-reclusive circumstances, writing poetry and songs. The years of the international popularity of his song “The Partisan” (from the album “Songs from a Room”, released in 1969). And simulaneously the times of the Greek Colonels’ regime – the Greek militairy junta of 1967-1974. Colonels that were also great fans of “Pif, paf, pouf!”, albeit with heavier artillery than the rifle of a proletarian partisan. De mens is een wezen dat behoefte heeft aan sociale contacten, en de behoefte naar sociale contacten komt in deze film erg sterk naar voren. Uiteindelijk sluit de man zelfs een zombie in zijn huis op om er tegen kunnen te praten. Terwijl de tijd verstrijkt begint hij steeds gekker te worden. Hij hoort overdag geluiden en gaat dagdromen. Op een gegeven moment kan hij zelfs amper de realiteit van de werkelijkheid onderscheiden. Tot overmaat van ramp schiet hij per ongeluk de enige mens dood die hij sinds voor de apocalyps heeft gezien. Alleen in zijn dagdroom leeft ze nog. In de film lopen deze gedachten en de werkelijkheid naadloos in elkaar over en het is dus moeilijk deze te onderscheiden. Zo wordt de kijker meerdere keren op het verkeerde been gezet. Hij probeert zoveel mogelijk op zijn zijde te slapen. De striemen op zijn rug beginnen nu te helen, maar blijven nog steeds pijnlijk. De woede van de bootsman om zijn onzorgvuldigheid was uitbetaald met vijf venijnige zweepslagen. Harrald pakte zijn spullen verder in en met de zon nu ruim boven de horizon zocht hij zijn weg terug langs de poelen en veenmatten van de Peel. Hij vertelde over de rietsoorten, planten en dieren die hier voor­kwamen en ze luisterde aandachtig. Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn romantische ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn enige publiek. Samuel glimlachte naar de moeder van de jongen en keek in blijde verwachting terug naar het balkon. Er kwam niemand. Geroezemoes vulde het plein toen de menigte zich begon te roeren. De ouders van Aaron keken vragend om zich heen, de moeder fluisterde iets in het oor van haar man die zijn schouders ophaalde. Als je even langs alle emotie heen kijkt, zie je dat TWOM een goed uitgevoerde overlevings-sim is in de sfeer van The Sims of Fallout Shelter. Maar, waar het bij The Sims vooral om humor en plezier draait, en Fallout Shelter om een zo groot mogelijke shelter, met vele tientallen bewoners, ligt hier de focus heel sterk op het micro-management van de behoeften van je drie start-personages, plus wie er dan ook komt aanwaaien. Daarbij worden er voldoende stokken tussen de wielen gestoken om ervoor te zorgen dat je je micro-economie nooit helemaal lekker lopend gaat krijgen. Winter, overvallers, honger of een kleine onverzorgde wond die uitgroeit tot een etterende zweer, het is van begin tot eind op je tenen lopen, echt comfortabel achterover leunen kan je nooit. En dat is precies wat TWOM probeert te bereiken. [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“oceaanoverlevingsuitrusting inheems amerikaans overlevingsuitrusting”

‘Oh, God,’ kreunde hij en kwam hard in haar klaar. Tegelijk voelde hij haar nagels diepe voren in zijn onderrug krassen wat hem een extra orgasme bezorgde. Uitgeput lag hij op haar na te hijgen, zijn armen om haar hoofd en zijn wang tegen de hare. ‘Dat was geweldig,’ fluisterde hij hees.
‘Vannacht gescoord, terwijl jij lijken aan het bewon­de­ren was.’ Lieven ging naast Zohra op de grond zitten. Uit zijn rugzak haalde hij een glazen pijpje. Daarna pakte hij voorzichtig de kristallen uit het zakje en duwde ze in de bol aan het uiteinde van het pijpje. Zijn aansteker hield hij onder de bol. De vlam likte aan de onderkant van het glas. Na een tijdje begon­nen de kristallen te smelten. Lieven inhaleerde de rook die vrij­kwam. Zijn eerste haal duurde ongeveer een halve minuut.
Erwin had niet geschreeuwd toen hij naar beneden viel, dat wist Samuel zeker. Dat had hij niemand verteld, niemand zou hem trouwens geloofd hebben. Hoe kon hij dat weten? In de verwarring van het moment, het geroep van iedereen op het plein was dat niet te bepalen. En toch wist hij het zeker. Erwin scheen hem opgelucht te zijn, alsof hij wist dat hij bevrijd zou zijn van wat hem ook kwelde. Tenminste, tot de volgende wedergeboorte. Heel even twijfelde Samuel om alles aan de psychologe te vertellen, zijn hart te luchten. De puzzeldoos, Machteld, alles. Misschien had dat Erwin wel kunnen redden, iemand hebben waar hij alles aan kwijt kon. Zodat hij zijn verleden los kon laten, zodat het hem niet meer zo kon belagen. ‘Wees gerust,’ zei hij. ‘Ik heb tijd genoeg gehad om erover na te denken.’ Meer dan tweehonderd jaar, dacht hij.
Ik had de projectleider voor Noord Ghana van de Presbyterian Church of Ghana gemaild met de vraag hoe het stond met mijn verblijfsvergunning (zonder welke je hier geen salaris mag ontvangen) Al in januari zou dat helemaal geregeld en afgehandeld zijn, met als sluitstuk een stempel in mijn paspoort. Maar ik hoorde maar niets en mailde hem dus maar.
Milwaukee INKZALL™ Fijne punt kleur Markeerstift 4-delig Set: zwart, rood, blauw en groenBijzonderheden· Duurzame punt van acryl is ideaal voor schrijven op ruw materiaal zoals OSB en beton · Ook geschikt voor hout, metaal, kunststof en keramiek · Punt van acryl blijft langer scherp, zelfs onder druk stompt de punt niet af · De inkt droogt
Laten wij beschaafder zijn dan links en ons betere mensen tonen dan zij, nou je kan de verkrachter van je vrouw of dochter toch ook een goede vriend noemen en de andere wang toekeren, kijk eens goed om je heen Taljaardjkt, kijk naar de oude volkswijken in de grote steden, kijk eens in die straten waar bijna geen een burger meer schijnt te werken, kijk hoe Nederland verziekt is mede door toedoen van deze lieden die niet op deze onvolledige lijst staan. Denk dat het niet blijft bij uithuilen en opnieuw beginnen als het zover is…
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
Hij ademde diep uit door zijn neus en zette het lemmet op het vlees. Heel precies sneed slager Berend een zeer dun plakje carpaccio. De lende schreeuwde het uit. Berend probeerde het uit alle macht te negeren. Zijn hoofd bonsde en iedere keer als zijn mes even rustte op het werkblad, beefden zijn handen. Zonder geluid gilde Berend mee, met vertrokken, open mond. En ieder plakje dat hij sneed, werd net iets dikker, net iets slordiger dan het vorige.
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
In de parallel met het echte leven zou het spelen met de hand gelijk staan met constructieve, vruchtdragende aktiviteit: iets maken, knutselen. Het verdedigingsgebied zou gelijk staan met de privé-sfeer waar geen opponent het elkaar toewerpen van de bal, om elkaar of de kinderen te trainen, kan verstoren. Iemand uit het veld trappen zou gelijk staan aan beschuldigen, erin luizen, projecteren, misbruiken en dergelijke. Op de reservebank zitten zou gelijk zijn aan het zitten zonder een vaste dienstbetrekking. Het besturen van de samenleving naar de ideeën van het ‘nederlands voetbal’ zou betekenen dat iedereen fit zou blijven in de sociale zekerheid klaar om iemand te vervangen die beschuldigd wordt, gebrandmerkt, misbruikt of anderszins het slachtoffer wordt. Het spelen van de bal buiten het veld zou gelijk staan met niet-reageren-op zonder dat men de bal voor het team kwijtraakt. Niet verplicht zijnde om te reageren is men vrij zich terug te trekken in de reserve positie erop vertrouwend dat vroeg of laat vervanging bij tourbeurt nodig is. De bal raakt men niet kwijt, alleen de speler is vervangen. De bal zelf zou een vorm van betrokkenheid bij het werk zijn: een kontrakt, een overeenkomst, een projekt, een voorstel, etc. Dit alles betekent dat het essentiëel voor een gezonde samenleving zou zijn om het werk gaande te houden door het behouden van overeenkomsten, het maken van nieuwe afspraken, de tijd afspreken voor het scoren van doelpunten, het vaststellen van beleidsmaatregelen, etc. Een zieke samenleving zou ofwel in ernstige mate nergens op reageren (zoals b.v. tijdens vakanties), het spelen van de bal buiten het spel, of het niet in staat zijn overeen te stemmen over het werk door het onvermogen om de bal in het team te houden of de capaciteiten van het team te onderkennen. Een zieke samenleving of een slecht team kunnen worden herkend aan de lust anderen uit het veld te trappen (op die manier de bal voor het team verliezend), het zonder onderscheid willen scoren in het doel van de ander (er zelf buiten vallen anderen in de verdediging drukkend) of binnen de sfeer van het prive-belang blijven (overmatig defensief het spel helemaal niet spelend door het diskwalificeren van de tegenstander). Heb uw tegenstander lief betekent het spel te spelen naar de volle capaciteit alle mogelijke spelers erbij betrekkend. 
Ze hadden het boegbeeld met zijn vieren maar net kunnen torsen. De kapitein had geen hand uitgestoken, had hen slechts aanwijzingen toegesnauwd toen ze de kapiteinshut eenmaal binnen waren. Drijfnat hadden ze het in het bed van de kapitein geschoven. Daarna werd Edward Teach plotseling joviaal. Hij had ieder van de mannen een dukaat en een platte fles rum in de handen gedrukt. ‘Mondjes dicht, brave jongens.’ Zijn gezicht vlak bij dat van hen, met zijn uitwaaierende woeste baard en blikkerende tanden leek hij meer dan ooit op een weerwolf.
‘Mam,’ zei ze. ‘Pap. Mag die foto weg?’ Ze was net acht geworden. Met afgrijzen wees ze op een foto van haar­zelf als baby. De foto stond op ons online gezins­profiel. Ik had de foto van onze parel gemaakt toen ze pas was geboren, in de roes van blijdschap over het feit dat ze er was, de wens die vreugde met de wereld te delen en me die dag voor altijd te kunnen her­in­ne­ren.
Notice: Undefined index: t in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 44 Warning: mysqli_fetch_assoc() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 402 Warning: mysqli_fetch_row() expects parameter 1 to be mysqli_result, boolean given in /home/majstro/majstro.com/Web/Majstro/showEntryInfo.php on line 419
Op dinsdag ben ik teruggevlogen naar Tamale. Vandaar met een taxi naar het busstation en daarna met een minibusje in 5 ½ uur naar Bawku en het laatste stukje achterop een bromfiets met aanhanger naar huis. Daar was alles hetzelfde gebleven. Alleen hadden twee dieren mijn afwezigheid niet overleefd: een muis en een gekko lagen dood in een vensterbank
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de macht van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
‘Nee heer, zeker niet, wat een opmerkelijke ver­onder­stelling. Maar ze willen graag de reden van ons bezoek kennen, zodat ze vrouwe Cynethryth in kennis kunnen stellen. Geen absurd verlangen, dunkt mij. Deze vrouwen en hun voorgeslacht zijn al sinds men­sen­heugenis en langer aan de Toren verbonden.’
Ik keek naar de schelp die we hadden gevonden op Texel. Tot dusver was die nog niet aangetast door pixelpest. Ik dacht aan de miljoenen jaren oude fos­sielen van schelpen die waren gevonden: hoelang zou deze schelp nog een herinnering zijn? Misschien was het belangrijker hoe lang ik me nog kon herinneren waarvan de schelp een souvenir was.
Haast maakt verspilling is de leidraad van deze regel. De moderne samenleving misleidt met snel voedsel in snelle auto’s bestuurd door snelle computers en snelle trainingen. Maar snelheid is in het geheel geen garantie. Snelheid kan de illusie wekken van tijdbeheersing daar niets in het universum de beweging zou kunnen bijbenen, maar onder druk verkeren in spanning en opwinding zou niet langer duren dan een bioscoopfilm. Op de lange duur heeft men eenvoudigweg veel uitgeput en weinig bereikt. Snel gaan is ook een vorm van escapisme. Zonder de noodzaak van snelheid in communicatie en aktie te ontkennen, moet het niet met intelligentie worden verward. Intelligentie is meer gebouwd op continentie in verandering dan op verandering in continentie. Het is als de ziel in relatie tot het ego (afb.) De ziel is het anker, terwijl het ego de eventuele materiële vorm is. Vormen zijn gedoemd te veranderen met de ziel als de objectieve getuige die in feite nooit verandert. De continentie in verandering definiëert de Heilige Graal van de eeuwige jeugd zoals de ziel de geldigheid van het ego definiëert. Ik ben alleen echt als de ziel kan zijn. Zo kan een man alleen maar echt verwachten een vrouw aan te trekken en te behouden als hij geen nepper of vals ego is. Het ware ego is die van de volledige overgave aan het belang van de ziel. Daarom trekken rechtgeaarde minnaars zich niet veel aan van armoede, een gebrek aan religie of niet sociaal zijn. Liefde overwint alle moeilijkheden. Haastig zijn over materiëel voordeel, religie of sociale positie kan meer een hindernis vormen dan behulpzaam zijn. Het is altijd goed om te zeggen: ‘Ik bouwde het zelf op. Ik realiseerde het van binnenuit en Ik bereikte het op eigen houtje. Deugd ontlenen aan rijkdom, rituelen en gehechtheid, kan een natuurlijk gegeven zijn, maar kan ook een twijfelachtige onderneming vormen voor het rijpe van het zelfverantwoordelijke. Het unieke karakter uitgedrukt in de genen is even zo belangrijk als de invloed van opvoeding, welvaart en status. In feite is het konflikt tussen natuur en opvoeding niet opgelost door de genen na te jagen ter wille van zichzelf of de omgeving terwille van de aanpassing, maar door vasthoudendheid tot vervulling. 
In de moeder-kind relatie vinden we nog een combinatie van gedragskoppeling en taal. Bij jagers, die geen fysiek contact hebben, worden door gebarentaal en woorden de gedragingen gecoördineerd en op elkaar afgestemd. De werktuigelijke efficiëntie van de taal maakt dat ze zich bijzonder snel zal verspreiden en zich ontwikkelt tot de complexe systemen die wij nu als natuurlijke talen kennen. Klankverbindingen worden woorden en woordafleidingen, woorden worden aaneengeregen tot zinnen, waarbij diverse uitingen kunnen worden gecombineerd. ‘Zie daar dat beest’ combineert de aansporing aan de ander om te kijken met de mededeling dat er iets te zien valt, wat er te zien valt en waar iets te zien valt. De basis van de zinnen vormen werkwoorden (handelingen, bewegingen, veranderingen) en zelfstandige naamwoorden (wezens of voorwerpen), maar daarnaast worden ook relaties tot uitdrukking gebracht met behulp van wat we nu voorzetsels noemen, eigenschappen via bijvoeglijke naamwoorden, enzovoort. De voorstelling van de wereld in termen van wezens/objecten en handelingen/bewegingen kan echter op verschillende manieren worden uitgedrukt. Zo spreken sommige Afrikaanse talen niet van ‘het paard loopt’, maar er wordt gezegd ‘het lopen paard-t’.
“Ken je zelf!” of “Ken jezelf!” betekende zoals van oudsher (het “Orakel van Delphi” dus) nog steeds zoiets als: weet wat de oorsprong of “afkomst” is van je verlangens, aspiraties of ambities. Het had in geen enkel geval de betekenis van zoiets als je “eigenheid“, datgene dus waar je uniek in bent, waar je verschilt van de mensen die je kent (familieleden, vrienden, kennissen, etc.). In dat geval was het Griekse woord niet “se-auton” geweest maar “se-idion”. “Idios” – vanwaar ons woord “idioot” – is het tegenovergestelde van het Oudgriekse woord “koinos”, i.e. dat wat we gemeenschappelijk hebben. Iemands “idios”, m.a.w. dat wat hij met niemand deelde, kwam alleen tot uiting in de privésfeer van de “oikos”, de particuliere woonst dus, die net compleet haaks stond op de gemeenschappelijk gedeelde “polis” of stad. En omtrent zijn gedrag in de oikos had een Griek niemand verantwoording af te leggen. “Idioot” betekende oorspronkelijk dan ook zoiets als “eigenzinnig”, zoals in de titel van Dostojevski’s bekende roman. Maar ook bij Dostojevski heeft het woord nog nauwelijks de betekenis van zoiets als persoonlijke uniciteit, i.e. dat waarmee ik opval en qua identiteit verschil ten aanzien van de mensen om me heen.
Wees klaar voor alles met deze draagbare meerdere gereedschappen. Of u nu thuis bent of op de weg, in de bossen kampt of op het meer kunt vissen, de Compact kan u helpen om u veilig en klaar te houden voor alles wat u opkomt.
‘Een vijfjarig kind met een tas vol boodschappen’ Grondtoon van het beeld: Klaarstaan als de gelegenheid zich voordoet dat men gevraagd wordt sociale verantwoordelijkheden te aanvaarden die uitgaan boven het gewone ontwikkelingsniveau dat men heeft.’*3
(Na Oscar nam de Loge de VUB over en werd de democratie van de kleinschaligheid geleidelijk afgebouwd, al streed het KK toch de laatste man. Enfin, kom! De VUB werd grootschaliger en verloor haar charmant en apart karakter. Rangverschillen kwamen dan ook snel terug, ook in de kledij – proffen in toga’s, etc.).
Harrald pakte zijn spullen verder in en met de zon nu ruim boven de horizon zocht hij zijn weg terug langs de poelen en veenmatten van de Peel. Hij vertelde over de rietsoorten, planten en dieren die hier voor­kwamen en ze luisterde aandachtig.
Daarbij leerden de mensen mikken, wat een belangrijke ‘vondst’ impliceert: het oogmerk (letterlijk!) wordt de focus van aandacht en intense concentratie. Het beeld waarnaar intens gekeken wordt, raakt als het ware gefixeerd en gevisualiseerd zonder dat men nog echt hoeft te kijken, zodat het gemakkelijk in het geheugen wordt gegrift. Het ‘oogmerk’ wordt het eindpunt van de blik (‘merk’ betekent ‘teken’ of ‘grenspaal’ en ‘teken’ zelf zou verwant zijn aan het Latijnse ‘digitus’, ‘vinger’: dat waarnaar met de vinger gewezen wordt). Mensapen zoals gorilla’s en chimpansees kunnen stenen gooien naar vijanden maar ze gooien in het wilde weg: ze kunnen niet mikken. Ze baseren zich bij het gooien enkel op kinesthetische feedback (kinesthesie is het waarnemen van de bewegingen van het eigen lichaam). Van Neanderthalers wordt in ieder geval algemeen aangenomen dat ze konden mikken en gooien met stenen. Mensen hebben dus bij het gooien leren overgaan op visuele feedback. In een volgende fase treedt de visualisatie op van de plaats waar het dier zich een volgend moment zal bevinden. Hier wordt voor het eerst een tijdsmoment, een toekomst in het handelen geïntroduceerd. De visualisatie van het toekomstige gaat nu ook als ‘mentaal’, ‘imaginair’ oogmerk, als doel fungeren (het woord ‘doel’ zou etymologisch ‘zandhoop waarop men schiet’, ‘schietschijf’ betekenen; het is van dezelfde stam als ‘dal’ en zou dus ook betrekking kunnen hebben op ‘wat daar beneden ligt’, bijvoorbeeld de in de jacht beloerde prooi). De mensen vormden zich een soort mentale modellen, een soort fantasmatisch beeld van wat mogelijk zal zijn maar nog niet is. Een beeld van het feitelijk afwezige, van het niet-iets (zie sub).
Met de speciale figuren in de stam (koning, rechter, priester, sjamaan, demiurg, maar bijvoorbeeld ook de vroedvrouw) onderhielden de stamleden een zeer ambivalente relatie. Eén voor één waren die figuren een monstre sacré: men voelde voor hen eerbied en vrees, maar ook jaloezie en afgunst. We kunnen dit nu nog bij veel Afrikaanse stammen waarnemen. Daar wetten en regels veelal op hen niet van toepassing waren, werden zij beschouwd als wezens die de kosmische orde verstoorden, als incarnaties van een ongeoorloofde transgressie: vandaar dat ze heilig waren en taboe. Zij belichaamden de Wet én de uitzondering op die Wet, het genot van de Wet én de onmogelijkheid van dit genot. Omwille van deze ambivalentie werden zij zoveel mogelijk gemeden en ze leefden eigenlijk buiten de gemeenschap. Dikwijls konden zij niet huwen (de mannelijke figuren mochten natuurlijk wel seksuele betrekkingen hebben met ongehuwde maagden, de vrouwelijke figuren werden geacht zelf maagd te blijven). Met andere woorden: zij die wisten wat het genot was, hadden geen toegang tot de normale sociale genietingen die de stamleden wel hadden. Het waren kortom tragische figuren. Al was er jaloezie in de wijze waarop zij door de stamleden werden beleefd, toch stond niemand echt klaar om hun positie in te nemen. In veel gevallen moesten ze worden aangeduid. In ons dorpsleven tot midden de 20ste eeuw blijft dit patroon van de speciale figuren min of meer overeind: de priester, de smid, de onderwijzer, de rijkswachter, de geneesheer, de wetenschapsman, enz. allen waren het tragische sociaal geïsoleerde individuen, met dikwijls wel een ongehuwde meid in huis. Zonder die sociale isolatie konden zij hun functie niet uitoefenen. Veelal werden zij door de gemeenschapsleden in natura betaald voor hun diensten, zoals de demiurgen vroeger door de gemeenschap werden onderhouden. Pas naarmate de Wet is onttoverd geworden door het democratiseringsproces van de laatste decennia, zijn deze speciale figuren menselijker trekken gaan aannemen.
SAR Safety training voor Reddingsbrigade Paal 13 bij de firma DHTC in Den Helder. De cursusmiddag begon met een theorieles waarbij ingegaan werd op de overlevingsuitrusting en reddingsmiddelen aan boord van een schip, overlevingstechnieken, de gevaren en risico’s van onderkoeling en het varen van zoekpatronen.
Op zijn minst zal dit een nieuw evenwicht geven tussen Lichaam, Ziel en Geest. De Ziel verzorgt nu de verbinding tussen Geest (Godsvonk of Wezenskern) en Lichaam (persoonlijkheid en de stof). Als we dit beeld uitleggen tegen de achtergrond van onze samenleving dan kan dit betekenen dat de zoekgeraakte verhoudingen van de drie-eenheid van Lichaam, Ziel en Geest worden hersteld. Nu ligt de nadruk vooral op het laagst trillende niveau; de stof en zijn het de impulsen van lichaam en persoonlijkheid die onze wereld en collectief leiden. Als de drie-eenheid van Lichaam, Ziel en Geest transformeert en je bekijkt dit vanuit de jaarhoroscoop 2011, dan speelt het éénworden van de zwarte Maan in Vissen een belangrijke rol. Het direct uitdrukken van het etherische, de Geest en haar Godsvonk in de stof kan tot de mogelijkheden behoren. Hierdoor kan de Wezenskern zich direct gaan uitdrukken in het lichaam en de persoonlijkheid. Op dit moment in onze evolutie gaan Stof en Geest een nieuwe verbinding aan en het etherische kan daardoor uitdrukking vinden in onze dagelijkse realiteit. Velen zullen zich bewustworden van het bestaan van hun etherlichaam en de uitdrukking van het Goddelijke in het dagelijks bestaan. *5 Hierover meer in de rest van het artikel.
De Stanley Adventure Vacuum Bottle is een lekvrije thermosfles, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. De fles kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de dop is tevens te gebruiken als beker. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft uw drank tot 20 uur warm en gekoeld. Dit maakt de fles ideaal voor lange survival trips of andere avonturen
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Commentaar van Dr. Dirk Van Duppen, arts Geneeskunde voor het Volk: ‘In het licht van de dramatische gebeurtenissen bij Volkswagen-Vorst is dit cijfer zeer veelzeggend. Als het mentale lijden in een doorsnee bevolking in België zo hoog is, hoe groot is dit dan niet bij de 10.000 arbeiders en gezinnen die nu met afdanking worden bedreigd? Onderzoek toont aan dat jobverlies in zeer belangrijke mate geassocieerd is met het voorkomen en aanslepen van ernstige psychische stoornissen van de patiënt en zijn directe omgeving. Deze arbeiders en hun gezinnen lijden momenteel gezondheidsschade. Het antwoord van een ex-Sabénien? De enige methode om weer een beetje mens te worden is je te organiseren met de anderen!’

“vrijheid overlevingsuitrusting uitrusting voor overlevingsjager”

47. Doorléven • Verlies van gezondheid • Verlies van vanzelfsprekendheid en onbevangenheid • Verlies van het gewone leven • Verlies van controle op wat er gaat komen • Verlies van aandacht (broers en zussen) • Verlies van veiligheid • …
De goden die onbewust werden opgeroepen waren in feite de scheppers vanuit het heelal, vandaar dat de mens het ook zoekt in het samenzijn met de Goden door naar de hemel te kijken. De hemel wordt gesymboliseerd in de lucht, daar boven.
Ja, ja ik zag een paar clips en waande mij weer helemaal in die tijd, alleen de meisjes die op de clip zo onschuldig voorkomen met hun witte enkelsokjes zijn veel volwassener geworden en weten inmiddels wel waar pietje de pindakaas vandaan haalt.
De vrouw schrok wel. Haar ogen sprongen open als had ze een spook gezien. Ze liet de bussen bloed uit haar handen glijden. Even leek ze niet te kunnen vatten wat er gebeurde. Daarna waggelde ze schuimb­ekkend op Zohra af.
Drida schrok wakker. Ze was niet in de Hal van Offa, of in de Torenkamer met het weefraam en de vensterspleet, zoals die andere vrouw in het zwart die zo op haar leek dat het niet normaal was en zij dus zeker iemand anders moest zijn. Op enkele kabellengtes afstand zag ze de Toren, die stomp en verbrokkeld boven langzaam vlietende nevelbanken uitstak. De tinnen ketting waaraan ze vastzat was er nog, hij liep naar de nevelbanken om de Toren. Drida lag op een vuil, strooien leger en wilde vol afkeer opstaan. Maar het ging niet en waarom had ze het zo benauwd? Ach, er hurkte een dwergachtige man op haar borst die haar met een boos oog maar ook een ontwapenende, zorgzame glimlach aan­staarde. Ach, ik ben wakker geworden in mijn droom en nu ben ik nog verder van huis, dacht Drida.
Door de eeuwen heen hebben wij vanuit de geschiedenis kunnen zien dat soorten die met de beste wapens konden strijden en verbeterde strijd strategieën overwinaars worden en de andere soorten of geheel uitroeien of als slaven konden gebruiken.
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
Goed. Na snel de ronde langs de kinderafdeling en de spoed afdeling te hebben gelopen was er ook een chauffeur beschikbaar. In Bolgatanga haalden we op het kantoor van de baas de nodige documenten op (die ik zelf ook wel had gehad trouwens)
Het smalle bootje rolde vervaarlijk; Urendel hield de boorden vast dat zijn knokkels spierwit zagen, zijn ogen krachtig gesloten. Toen hij ze weer open durfde te doen was het scheepje bijna tot rust gekomen, de waterspiegel kalm als voorheen en van de dwerg geen spoor meer te bekennen.
Vrijheid, blijheid: deze blijheid van de vrijheid is van een totaal andere orde. Zij slaat niet op de actieradius van enkelingen die zich al snel nestelen in een onvervalst narcisme. Integendeel: zij is zuiver collectief van aard. Vrijheid, blijheid slaat op een sociaal-culturele sfeer, een cultureel klimaat, een ambiance die de ganse leefomgeving van een gemeenschap doordringt. Historisch wordt de blijheid van de vrijheid gelinkt aan het leven in de stad, waar men kan ontsnappen aan de bekrompen sociale controle eigen aan parochiale en provincialistische dorpen. In de stad kan men zich in alle anonimiteit quasi eindeloos overgeven aan de meest diverse kleine en grote zelfgenietingen en objectfixaties. Het is de wereld van het flaneren in winkelstraten en uitgangsbuurten, zo helder belicht door Charles Baudelaire en in zijn spoor de stedenliefhebber Walter Benjamin die niet toevallig ganse boeken wijdde aan Baudelaire en het modernistische stadsleven.
Ik verveelde me uit mijn schedel en ik was het surfen op het www om een ​​idee voor een survival kits te vinden en ik heb gemerkt dat er iets sommige dingen ontbraken die ik in mijn eigen survival kit whould we deze is atm werk inprogress maar missch
Nu kunnen ze de helft van de Nederlandse vrijkomende huizen per jaar, wat er al structureel 10-20.000 te weinig zijn per jaar, weggeven aan mohammedanen die op onze onderwerping uit zijn omdat dat moet van het enige boek dat ze mogen lezen.
Als je het werk nog niet gedaan hebt, zul je waarschijnlijk grotere angst en weerstand hebben, aangezien zich tijdens deze periode veel gevoelens zullen roeren.  Je moet eraan wennen om je gevoelens te uiten en elkaar te ondersteunen in dit proces van gevoelens terugwinnen.
Acht maanden na onze ruzie begroeven we Janneke. Niet in de weide natuurlijk, maar in het protserige kerkhof achter onze kerk. Een tragisch ongeluk, zei de priester de mis. Gesprongen vanaf het dak van de cementfabriek, fluisterden klasgenoten …

“overlevingsuitrusting maandelijks ‘s werelds beste survival uitrusting”

‘Het is inderdaad koud, ja. Er staat toch nergens een raam open.’ Laura rammelde aan de sluiting van het raam achter het bureau, maar het zat stevig dicht. Ze draaide aan de knop van de verwarming onder het raam. Het ding begon meteen te tikken. ‘Nou ja, laten we maar verder gaan – het wordt hier zo wel warmer denk ik.’
Mijn idee van rock and roll was kennelijk niet echt aangeslagen want ondanks dat AdVenture JUIST iets vernieuwend zou kunnen brengen, hadden de organisatoren een ander idee om hun kumpulans publiek aan te bieden, binnen onze scene.
De ter dood veroordeelde wordt alweer afgevoerd in kruiwagen. De beul sjokt er vandoor. De menigte begint uiteen te vallen, te desintegreren. Kleinere kluitjes kiezen weer hun eigen pad. Straat­verkopers en temeiers proberen ze nog te onderscheppen om hun schamele waren te slijten.
Wees klaar voor alles met deze draagbare meerdere gereedschappen. Of u nu thuis bent of op de weg, in de bossen kampt of op het meer kunt vissen, de Compact kan u helpen om u veilig en klaar te houden voor alles wat u opkomt.
Het idee achter deze creatieve middag is dat de kinderen zich even niet ziek hoeven te  voelen. Daarnaast wil het ziekenhuis dat de naam van de koningin draagt, graag de koningin feliciteren met haar verjaardag. Chronisch zieke kinderen en kinderen die deze dag op de kinderafdeling lagen werden uitgenodigd in de Ronald McDonald huis-kamer in het Máxima Medisch Centrum en bakten deze speciale middag mee aan de  verjaardagstaart voor Koningin Máxima.
Met de zilte, rokerige smaak van Sals lippen nog op de zijne keerde Ferdi de sloep in een nauwe U-bocht naar het zuiden, richting Rotterdam. Zijn schokkende adem­haling verdronk in het gebrul van de buiten­boord­motor. De sloep trok een schuimende V in het opper­vlak van het Schie. Naar het oosten toe spatte de zon over de horizon; flarden mist speelden over de velden.
4. © Academia Press Eekhout 2 9000 Gent Tel. 09/233 80 88 Fax 09/233 14 09 Info@academiapress.be www.academiapress.beDe uitgaven van Academia Press worden verdeeld door:J. Story-Scientia nv Wetenschappelijke BoekhandelSt.-Kwintensberg 87B-9000 GentTel. 09/225 57 57 Fax 09/233 14 09info@story.be www.story.beEf & EfEind 36NL-6017 BH ThornTel. 0475 561501 Fax 0475 561660Opmaak: bvba Le Pur et l’ImpurDE KIKKER EN DE OCEAANOver het belang van emotie in een wereld van kennisGent, Academia Press, 2009, XIV + 188 p.ISBN 978 90 382 1507 5D/2009/4804/206NUR1 809U 1354Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of vermenigvuldigd doormiddel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook, zon-der voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
Het zal de lezer opgevallen zijn dat we in dit hoofdstuk vrij weinig gerefereerd hebben aan andermans werk. Onze schets (ze is nog niet af, verre van) is dan ook niet echt overgenomen of gebaseerd op andermans verhaal. Het is een originele voorstelling van zaken, in die zin dat we geen weet hebben van een gelijkaardige totaalvisie op de psychosociale ontwikkeling van de eerste mensengemeenschappen. Het komt anderzijds natuurlijk niet uit de lucht gevallen. Het is het resultaat van veertig jaar observeren, lezen en nadenken. Onze schets verwijst ook nauwelijks nog naar evolutiepsycholoog David Buss of de evolutionaire psychologie in haar geheel. Dat is zeker geen toeval: de evolutionaire psychologie heeft over geschiedenis gewoon bitter weinig te vertellen. De doorsnee evolutiepsycholoog zal ons verhaal vermoedelijk afdoen als een antropologisch vertoog. So what? Als we zekere zaken maar beter begrijpen. En we zijn ervan overtuigd dat ons verhaal wel degelijk over psychologische gegevenheden handelt. Overigens zijn ook evolutiepsychologen er niet vies van om hier en daar antropologisch materiaal te gebruiken en het desnoods te herinterpreteren. Maar dat zaken een geschiedenis hebben is een besef dat amper tot evolutiepsychologen is doorgedrongen.
Ik rolde met mijn ogen. Ja, ik dacht soms niet aan dat soort praktische dingen, maar voor mijn hoofdtaken hoefde dat ook niet. Van schrijvers verwachtte men dat ze met het hoofd in de wolken liepen. Rechtsboven in mijn gezichtsveld zag ik Tessa’s persoonlijke karak­teristieken en een overzicht van onze interacties. Kennelijk had ze meer dan de helft van mijn voorstellingen meegemaakt en had ze zelfs wat van haar tijd gebruikt om mij van gemeenschapstaken vrij te stellen. ‘Geen probleem,’ antwoordde ik dus. ‘Voor een fan doe ik extra mijn best.’
En ik? Ik danste met dat kwaad door het levensrad. Wat in de praktijk wil zeggen, dat we gewoon verder gingen. Wat ons restte aan eten, overschotten uit de laatste wagons, nooit opgediende diners en dito drank, rustte samen met de reservegasmaskers op een slede, gemaakt van een wrakstuk. Aan de slee was met mono­railkabels een trekriem bevestigd.

“lopend volkomen weg aan overlevingsuitrusting auto winter survival gear”

Deze shemagh (sjaal) krijgen de militairen niet direct als ze de AMO (Algemene Militaire Opleiding)  doen die krijgen ze later pas als je er door heen zijn en met hun opleiding beginnen zoals infanterist of genist enz.
Er zijn ook bands die hun bandjes afspelen tijden hun zogenaamde optreden, dat vind ik persoonlijk heel erg, als je niet echt goed kan spelen bedonder je de zaak en laat iedereen in de waan van jouw kwaliteit.
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Agenda: zie website Draadloos Internet 1 Waar zijn ze gebleven 1 Groene Club actie 2 Pompdagen 3 Opknappen park 3-4 Oproep najaarscompetitie 4 Speciale ledenpas 5 BBQ 5 Jeugdtoernooien 6-7 Draadloos Internet
Op last van de Duitse bezetter zijn in bezet Tsjechoslowakije nog tientallen Fi 156C-7 toestellen gefabriceerd. Diverse toestellen uit de C-serie zijn tijdens de oorlog geëxporteerd naar andere landen of zijn aan het eind van de oorlog opgenomen in de luchtmachten van diverse landen.
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Anyways I went through the Japanese poetic paintings and as you can imagine they are not widely known, as there is still a huge separation between the West and the East, especially when it comes to the far East (Japan, China etc.) Suddenly I saw a painting I remembered from the cover of a 1988 album of Level 42 “Staring At The Sun”, which my cousin had, and of which I got a tape to which I listened endlessly. It’s very poetic music as well representing the “Journey of the Soul”, which is also expressed by the painting. I looked for the album again and the funny thing was that the album cover slightly differed from the Japanese painting :
“Charles & Michel tegen de Kleine & Grote Mongolen” is door het eerder ongewone format weliswaar wat moeilijker om volgen dan het traditionele gestroomlijnde en van weken of maanden vooraf ingeblikte spelprogramma. Zeker de eerste afleveringen was het even wennen, maar dat geldt nu eenmaal voor elk nieuw tv-programma. Maar na een paar uitzendingen valt het meer dan best mee. Dan ben je als kijker reeds goed vertrouwd met de regels die het verloop van de lachwekkende oorlog en de vermakelijke vijandelijkheden bepalen.
Rami’s welkom is niet veel verbeterd na dat eerste schot. Ze heeft me inderdaad herkend, maar mijn eerdere overlijden weegt voor haar duidelijk minstens zo zwaar. In mijn vorige incarnatie bezocht ik het Schip Staden de Burgervaderechter vaak, en dat heeft me geloof ik het voordeel van de twijfel opgeleverd. Toen ik haar zei dat ik dringend met haar baas moet praten, liet Rami me het Schip op. Dat haar eerste kogel me niet heeft geveld, weerhoudt haar er echter niet van om haar pistool nu van dichtbij op mijn achterhoofd gericht te houden.
‘O, we zouden er veel mee opschieten, geloof me maar, halsbontje!’ zei ik. Even knipperde hij verbaasd met zijn ogen. Nee, hij wist het niet, van Ansalaam en mij, anders had hij nu allang de trekker overgehaald.
Na afloop samen napraten met een hapje en een drankje, dat vind ik fijn. Assortiment hapjes en drankjes 1 Inhoud Gastvrij en goed verzorgd Introductie 3 Gastvrij en goed verzorgd 5 Menukaart 9 Arrangementen
De makkelijke broek van Zusss in de maat S/M is gemaakt van nylon en elastane en uitgevoerd in zwart. Het model heeft een naad aan de voorzijde en is zowel te combineren met een zakelijke blouse als een fijne oversized trui om in te relaxen. De makkelijke broek kan worden gewassen op 30 °C en hij mag niet in de droger.
De persoon, de mens die hulp zoekt, vertelt de goede luisteraar veel over zichzelf, ook over wat hij verborgen houdt. Hij verzwijgt wat hij niet belangrijk vindt of niet vertellen kan omdat hij zich schuldig voelt, twijfelt of wantrouwt, zich schaamt, bang is het vertrouwen en de sympathie van de luisteraar te verspelen of omdat het verzwegene vooralsnog onbewust is. Verbannen uit zijn bewustzijn omdat het té erg, té ingrijpend is.
Handen die zich tot elkaar richten via het openvouwen van opgevouwen menukaarten. Rimpels die met heideggeriaanse blik heil zoeken in verre nevelige verten of in het kleurloos plafond. Aldaar bezocht worden door het besef van hun Sein zum Tode. Bevende vingers die, op zoek naar menswording, trommelen op koud nephout dat halsstarrig weigert in te gaan op elke uitnodiging tot gesprek en dialoog. Waar onderworpen onderbuikgevoelens botsen op de waarheid: Utopia, de niet bestaande plek, is geen stralende toekomstige tijd, maar helaas maar een “andere plaats”, onbereikbaar voor het heden van de tot huisdier getemde gedachte, van het voortschrijdend inzicht.
22. 20 wij voor de vraag hoe wij nu nog zorg kunnen dragen voor onszelf en tegelijkertijd een goede relatie met de ander kunnen onderhouden. Dit dilemma vormt de kern van veel problemen en symptomen waar men- sen mee te maken krijgen. Wel en niet-toegestane delen Elke man of vrouw wil erkenning van zijn of haar autonomie, van een eigen bestaan, en wil zelf beslissingen kunnen maken; maar iedereen wil ook verbondenheid, het relationele onderdeel. Eenieder moet leren om samen met anderen te leven zonder zichzelf of anderen te- kort te doen. Als het door jezelf niet toegestaan wordt bepaalde ge- voelens, gedachten en gedragingen te uiten, wordt dat ontkend en genegeerd. Het gehoorzamen aan wat verwacht wordt, dus kiezen voor verbondenheid, levert patronen op, die ook in latere relaties een rol spelen. In figuur 5 is weergegeven hoe de wel en niet-toegestane delen een rol spelen in de persoon zelf en waar symptoomgedrag tot uitdrukking komt.
‘Was het maar zo eenvoudig,’ zei Heinrich. ‘De dronken­lap werd het slachtoffer van de treinen en onderweg hierheen werd je geschaduwd. Dat waren engelen. Zij zijn minstens even moordlustig.’ Hij huiverde. ‘En dan is er nog de man met de holle ogen.’
krant/reageer op www.de-eenling.nl 7 nr. 1 september oktober Eenzaamheidstypes 12) De onzekere eenzame Ik krijg bij lange na niet de waardering voor mijn zelfbeheersing niet een agressieve psychopaat te worden De trillende lip als handelsmerk. Zelfs onzeker als hem de weg gevraagd wordt. Niet kunnen verbergen. De kalverenogen spre- ken boekdelen, toch voel je het Eenzaamheid kent vele vormen. De oudere bij Gerard niet zo. Onzekerheid als identiteit, en Gordon is inmiddels een ingeburgerde. Ook daar een van de weinige eenzamen die zitten echter verschillende types tussen. Veel een- daardoor een goede kans maakt zame personen loopt u achteloos voorbij. Mensen van eenzaamheid tot het verleden te gaan verklaren. wie U het nooit had verwacht. Die een overkomen kunnen hebben met dat hun leven alles is. In niets 13) De excentrieke eenzame Ik hou van mensen, ik haat mensen, ik hou van mensen, ik haat mensen……. blijkt dat ze eenzaam zijn. Ze zijn in verschillende I hate people, i love people, i hate people, i love….. gedaanten. U kunt uit beide lijsten één kiezen en een Zij maakt hand- en draagtassen in haar atelier. Is vaag over de combinatie maken. verkoop cijfers. Anders dan in een veel kleuren combinatie laat ze 1) De blije eenzame zich aan de buitenwereld niet zien. Hij of zij is altijd goed gemutst. Op de vraag hoe het gaat krijg je Thee met bladeren. Een verzamel- altijd een “goed!” met uitroepteken. Enthousiast en positief zijn ing verschillende kleuren bessen sleutelwoorden die te kust en te keur gebruikt worden. aan beide oren. Altijd al een kun- stenares geweest. “ Ik kwam er 2) De kwaaie eenzame alleen wat laat achter,” zijn de Deze persoon is achterdochtig en ziet overal complotten zich tegen verklarende woorden. Met handen “Be a loner, hem keren. Het maakt hem woedend want hij heeft er geen grip op. die een ‘het zij zo gevoel’ weer- That gives you time to wonder, to search for the truth. En elke keer als hij het complot ontrafelt meent te hebben loopt hij geven. Have holy curiosity. al denkende hierover in een nieuwe situatie waar hij de complotten Make your life worth living.” weer tegen hem ziet ontstaan. 14) De natuurlijke eenzame 3) De anti-sociale eenzame Deze eenzame is eigenlijk een Hij/zij ontrekt zich aan sociale afspraken, ontmoetingen, en con- natuurlijke eenling. In het open- tacten. Hij trekt zich terug en vooral als hij weer eens een achte- baar lijkt hij of zij desperaat te zijn loos nee, gespeend van ergernis, op een uitnodiging voor een t.a.v. weinig of geen sociale con- verjaardagsfeestje laat horen, is het wel de bedoeling dat de tacten maar eigenlijk bevalt het omgeving dat voelt. En voelt zoals wel bedoeld maar niet gezegd. eenzame leven hem of haar wel. Hij gaat er binnenkort wat aan Lief dagboek, sorry dat ik je 4) De eenzame eenzame doen, nieuwe contacten aanmak- weer moet storen. Deze persoon maalt er niet omheen. Hij is eenzaam en dat laat hij en, het komt er nooit van terwijl hij ook vaak horen. Zonder verwachtingen te hebben dat anderen dit oprecht dacht te gaan veranderen. zich zullen aantrekken. De eenzaamheid voelt zij of hij altijd zeer Zijn eigen mening is het allerbel- bewust. angrijkste en daar past het woord samen niet bij. 5) De emotionele eenzame Minderwaardigheidsgevoel Zoals voor elke gelegenheid een kledingstuk in de kast zo heeft de 9) De romantische eenzame emo-eenzame een pallet aan emoties die toegepast kunnen worden De liefde staat in het teken van naar de situatie. Welkom deze eenzame persoon. Er is geen ander teken en er is geen ander 6) De IT eenzame symbool. Dit is het enige wat hij Deze, vaak jong volwassene, tot zelfs in de veertig, weet zich in een kent. Een lieve vriendin zijn woor- eigen wereld wanneer onderwerpen als liefde, aanhankelijkheid, en den die de mannelijke variant nog samen de revue passeren en toont vervolgens een mysterieuze wel eens wil laten vallen. Mijmer- lach om de lippen. All is good! end over het weer, de groene knop- pen aan de bomen, de lente, en de 7) De populaire eenzame zomer komende, met de terrassen Grappen en geestige opmerkingen rollen per strekkende meter uit en de vrouwen met weinig kleding, de mond. De eenzaamheid is onbewust als hij met mensen is. Hij een gedichtenbundel zit in zijn moet er zelf aan herinnerd worden dat hij een eenzaam leven leidt hoofd. Het hoeft alleen nog even Ik lijd en als hij er indirect op geadresseerd wordt veinst hij niet dat hij geschreven te worden. niet aan niet weet wat er bedoeld wordt, op dat moment weet hij dat echt niet. mijn gekeheid. 8) De bescheiden en rustige eenzame 10) De eenzame bij keuze Ik Ook al heeft hij honger als een paard op de vraag wie het laatste Deze heeft vaak momenten die hij geniet er koekje wil biedt hij ruiterlijk de open hand voor wie wil en ziet dan na analyseert met een herinnering elke dag lijdzaam toe hoe iemand anders het zich laat smaken en is zich aan dan over geprikkeldheid gewe- van bewust hier geen emotie bij te tonen. Bij alarmfase 10 de rust zelve est te zijn. Als hij het geld had en in staat een overzichtelijke opmerking te plaatsen. gehad dan had hij allang op een verlaten eiland in de Stille Oceaan gewoond. Alles zelf doen, een hond Heeft U zichzelf herkend? Hier houdt het niet op. Elk van als metgezel. Eindelijk iemand die de 14 karakters eenzame personen is te koppelen aan een hem wel begrijpt. Deze persoon karaktereigenschap. Hieronder van a tot en met h. U her- heeft vaak veel teleurstellingen kent zich als een 12 d, of als een 7 c. Hieronder de karakter moeten verwerken en om zichzelf eigenschappen. te beschermen een geïsoleerde keuze gemaakt. a) Plicht vervuller. Verzaakt nooit, altijd op tijd, probeert het plaat jeheel te houden. 11) De eenzame in proces b) Verzorger. Als miemand wat morst altijd als eerste met het Zoals de term: “Ik ben even in doekje in de hand. between jobs” relatief uitgelegd c) Wetenschappelijke. Feitenkennis, onderbreekt anderen in hun kan worden met betrekking tot het verhaal met de juiste feiten i.p.v. de aangenomen feiten van woord even, zo is de eenzame in verteller. proces ook, en een vreemde eend Even tot d) Technisch, sleutelt brommers uit en in elkaar als tijdverdrijf. in de bijt. Mijn heer of mevrouw is mezelf komen met wraak meditatie e) Artistiek, onlogica als instrument om ruimvergrotend en creatief namelijk niet eenzaam, dit is een te denken. tijdelijke situatie, een overkomen, f) Idealistische, met wereldvrede in het achterhoofd. een proces van hoe te veranderen, g) De denker, weegt alle mogelijke theorieën af, blijft uiteindelijk hoe het anders te gaan doen. “ Een toch bij zijn eigen standpunt. reis zo je wilt.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Als je iemand iets wil geven of je iets van iemand wil gedaan krijgen, heb je als Nederlander blijkbaar een heel ander set vooronderstellingen dan wanneer je als Ghanees in noord Ghana bent opgegroeid.
M”),5+8″-, Y”,”%’3-,”%) :”8(1*4″- 4+.,”-) ,” Y34+(-3′” I5+,&3-&”%,3/ (2 834″%,3/ ZO 0″+ ,” ,”%034(‘((/ (0 ;”%9,31*4″ 2′”&.”) (2 ,” *5+, 4″ ’34”- 1(-4%(9′”%”-6 T5+0 ZZ[[ :”8(“&”%)? :+.-3 4$+-4+/ 2%(1″-4? *”::”- ;”%0(“,”‘+.& “”- ;(%0 ;3- *5+,&3-&”%6 \- 8″;”-4+/ /”;3””- /334 *”4 ;%+.$”‘ 8″&”% (0 “”- 0″‘3-((0? ,” 0″”)4 “%-)4+/” ;(%0 ;3- *5+,&3-&”%6 I5+,9&3-&”% +) “”- 1*%(-+)1*” 8+”&4″ ,+” )4″”,) 0″”% )’31*4(
Kart arrangementen Groepen die de strijd onderling willen aangaan en meer dan het rijden van losse heats alleen, kunnen zelf hun Grand-Prix samenstellen aan de hand van de volgende prijzen. Voor de betreffende
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Hoe meer je je uitslooft voor een ander, des te meer angsten je dan kunt blijven verstoppen. Net zo lang, totdat je er zelf in blijft geloven, dat er niets is om bang voor te (hoeven) zijn (zo getraind om het kwaad automatisch weg te werken). Geprepareerd en steeds paraat om daar al bij voorbaat mee bezig te zijn, xc3xa9n te blijven. Alles draai je voortdurend om, xc3xb3m maar die angst, en zo ook de waarheid niet te hoeven voelen, plus alle pijn die ze je doen, steeds meer!
Het succes van de poll kan zeker mede hierdoor verklaard worden dat er elke dag een aantrekkelijke prijs wordt verloot onder de kijkers die een smsje hebben verstuurd. Een elektrische fiets, een etentje met de minister van Oorlog of met het hoofd van de Staatsveiligheidsdienst, een zakloze stofzuiger, een gesigneerd truitje van de Rode Duivels, een gratis jaarabonnement van het weekblad Knack, enz.
*8 Uranus conj. Jupiter conj. zwarte Maan in het 6de huis en de gecorrigeerde zwarte Maan in het 5de huis alles in Vissen. Deze samenstand maakt een driehoek met Maan en Venus in Schorpioen in het 2de huis.
Maar nu lag de kap op de grond en dat was eigenlijk onmogelijk. Hij sloot af met twee klepjes aan iedere kant en die raakten niet zomaar los. En al raakten ze los, dan nog was het onmogelijk dat de kap vervolgens op eigen houtje van de typemachine los zou raken. Het ging in tegen alle wetten van de zwaartekracht.
Zelf pakt hij alles aan om de eindjes aan elkaar te knopen. Souteneur is een term waar hij zich wel onder kan scharen. In het Frans klinkt het toch allemaal net wat eleganter, en hij spreekt de taal niet.
14 Vergoed door zorgverzekeraars ~ Korte wachttijden ~ Efficiënte behandelwijze en goede nazorg ~ Behandeling door ervaren medisch specialisten STAP NU OVER. GLASVEZEL WEKEN! ALTIJD DE BESTE DEAL! Chronische pijn? Wij kunnen u helpen. DC Klinieken Roermond is een modern pijncentrum en gespecialiseerd in het behandelen van chronische pijn. U wordt snel en vakkundig geholpen door onze ervaren en betrokken specialisten. Waarom kiezen voor ons centrum? U kunt binnen enkele dagen bij ons terecht en gedurende het hele behandeltraject wordt u behandeld door dezelfde specialist. Zwartbroekpoort LS Roermond t (0475) Roermond DIT IS HET MOMENT. STAP NU OVER! Nu vanaf 34, 11 per maand. Alle providers hebben nu interessante acties en aanbiedingen voor u. Zo heeft u al een alles-in-een pakket vanaf 34,11 per maand. Ga naar onze website om het aanbod op uw adres te vergelijken en vind de beste deal op ons netwerk. Er is altijd een abonnement dat het beste bij uw situatie en budget past. OVERSTAPPEN OP GLASVEZEL IS ZO GEDAAN. Overstappen op glasvezel is zo eenvoudig dat u het vandaag nog snel en makkelijk via regelt. In slechts drie simpele stappen stapt u over. Feest bij Vrijbuiter! staat ieder weekend in maart voor je klaar! Vergelijk. Kies en sluit af. Geniet. Liever advies van een glasvezeladviseur? Dat kan ook, het is net zo makkelijk en snel als zelf overstappen. De glasvezeladviseurs van Reggefiber nemen de tijd om u een onafhankelijk overzicht en persoonlijk advies te geven. Ook beantwoorden ze al uw vragen over abonnementen. Als u wilt, sluiten ze het abonnement direct voor u af. ZO ZIJN WIJ BEREIKBAAR. Wilt u bellen, chatten of liever advies aan huis? U kiest zelf hoe u contact met ons heeft. L Elke zondag geopend 11:00-17:00 uur vrijbuiter.nl Schaarbroekerweg 4a, Roermond Dames en heren softshell jack zonder capuchon Vergelijk, kies en sluit direct af. Met capuchon
c. Analogieën met vroeger. Allerlei fenomenen en toestanden die vrij algemeen met ICT, internet en de sociale media worden geassocieerd en als intrinsieke facetten van de digitale technieken worden beschouwd, kwamen voorheen evenzeer voor, weliswaar in een ander kader en format, en met andere expressievormen. Kwalitatieve verschillen tussen vroeger en nu zijn er dikwijls in het geheel niet. Aan de digitale schandpaal gezet worden: iemands reputatie kon destijds ook als resultaat van “geruchten” ernstig en onomkeerbaar worden beschadigd; alleen is het betrokken publiek nu van een andere aard; overigens was ook de middeleeuwse schandpaal “universeel”, voor “iedereen” dus, zichtbaar. Amazon.com en bol.com dringen ons boeken op die qua onderwerp aansluiten bij onze vorige aankopen: dat denkschema zou eertijds ook een bibliothecaris volgen wanneer iemand op zoek is naar een boek in een specifiek genre of een kleermaker bij zijn vaste klanten. “Haatmisdrijven” en scheldpartijen op sociale media als gevolg van het gegeven dat je anoniem kunt blijven en je je richt tegen mensen die je eigenlijk niet kent: wat werd er destijds aan de toog van een dorpscafé niet allemaal naar elkaars hoofd geslingerd? Iedereen op de aardbol zou de weinig verheffende woorden die op het internet gespuid worden, kunnen lezen of horen, maar dat is vooralsnog niet correct. Niet iedereen begrijpt de specifieke taal waarin berichten of comments zijn neergeschreven of uitgesproken. Net zo had een Limburger vroeger weinig verstaan van het dialect dat in een West-Vlaams café werd gehanteerd, en vice versa. Censuur op het internet: die was er vóór ICT ook, en vermoedelijk in een veel ruimere mate. Inbreuken op de privacy: destijds hadden huis-aan-huis verkopers er ook een handje van weg en de woning als puur privé-gegeven is historisch gezien een recent verschijnsel bij de lagere klassen. Verder geloof ik niet dat Facebook enzovoort mensen verleidt om aan zelfopenbaring te doen en hun intiemste gevoelens of hun kleine en grote geheimpjes te kijk te zetten. De communicatie overstijgt zelden het niveau van koffieklets en toogpraat. En mensen doen nu eenmaal altijd en overal aan zelfpresentatie: in interpersoonlijke relaties, in de publieke ruimte zoals bijvoorbeeld bij het flaneren in stedelijke winkelstraten, en zelfs wanneer men alleen thuis is en dit niet enkel voor de spiegel. M.i. zet niemand zijn diepste geheimen op Twitter of Facebook, zoals men die vroeger aan de cafétoog ook niet prijsgaf. Wat mensen op Facebook plaatsen is doorgaans ook in hun eigen ogen relatief oppervlakkig, soms zelfs banaal. Je kunt op Facebook de aandacht trekken door te posten dat je met voorbedachten rade 100 pillen hebt genomen, zoals je dat op veel andere manieren kunt.
Tekst geschreven eind 2006, nooit eerder gepubliceerd. Toen had Laurette Onkelinx de CD&V-er Tony Van Parys opgevolgd als minister van Justitie, stond de problematiek van de vluchtelingen nog niet in het hart van de actualiteit en was Rik Torfs nog een tv-vedette.
Het blijft bouwen door gnosis, door situaties te onderkennen, te leren plaatsen, door dingen heen te prikken, en de waarde in te zien van ogenschijnlijke tegenslagen. Die hebben we nodig om er doorheen te komen. Als er nog iets van ‘Saveer-wand’ in ons blijft als oude monumenten die nog geeerd of zelfs aanbeden worden door de oude natuur (en dat kan heel subtiel gaan), dan moet de zwarte hond nog blijven rennen. Wij moeten onze behoudenis bewerken in vreze en beven. In die zin is het dus zelfs waar dat er schatten zijn in het christendom die we niet zomaar overboord mogen gooien. Vandaar dat de Bilha is gekomen die dit uitsorteert. Zowel christendom als islam wordt door de moeder gnosis gebruikt als tucht, en om haar kinderen te hoeden tegen het grotere kwaad.
Civilized Charlie’s and female intriguers, however, precisely act that way, albeit deploying fine diplomatic manners. Surely, they do not believe in theories of social heredity and other nazi forms of biological racism. But their sophisticated subtleties bring these theories effectively into action as a most poisonous weapon against your innocence: “YOU gave birth to your mother, and YOU are responsible for all her earthly doings!” That’s what they say, without any shame or shyness. That sort of humans is really very disgusting people, very mean people. Very very mean people indeed!

“uitrusting voor overleving van de berg noodoverleving paraatheid uitrusting en uitrusting”

Slimfit beschermhoes.Voorkomt krassen op het scherm.Met slaapmodus, gaat automatisch aan/uit door de wake-up/sleep functie.Met handige click-in mechanisme, waardoor de tablet niet uit de hoes kan vallen.hoogwaardig kunstleer (buitenkant).velours (binnenkant).25,6 x 17,5 x 1,7 cm.zwart.
Zohra dacht na. ‘Een ander circuit misschien?’ gokte ze. Feit was dat het veel eenvoudiger was om een lijk met de lift te verplaatsen dan via de trappen. Blijkbaar had de slachter voor zichzelf een manier gevonden om dat probleem op te lossen.
Mijn medereizigers rukten zich de haren uit hun vacht. Ze werden steeds kaler. Wat ze er niet uit­trokken, viel eruit. Was dit de oplossing van de natuur tegen die veel te zuurstofrijke atmosfeer? Onze foto­synthese stopzetten? Nou, dan zouden we al snel voedsel te kort hebben… Het was een vreemd rationele gedachte in de soep van de wanorde die heerste.
Om 22 uur ’s avonds volgt voor de kijkers die er maar niet genoeg van krijgen (en vandaar dus ook op het tweede net), nog een afsluitend duidingsprogramma “De Oorlog Vandaag”. Deze special start met een indringende visualisatie van de uitslag van de dagelijkse poll. Hebben we gewonnen, m.a.w. zijn er meer dan 50% van de smsjes binnengelopen op 4571, dan klinkt er 15 seconden lang oorverdovend applaus en gezonde hysterie uitgevoerd door het toneelgezelschap “Un Flamand à Paris”, onder het luidkeels zingen van het alom gekende lied “Sjarel ik heb a gat gezien”. Hebben we daarentegen vandaag verloren, dan mag je 10 seconden staren naar een scherm van zwarte sneeuw. Na deze uitbeelding van het poll-resultaat wordt deze geanalyseerd door twee “bekende gezichten”, opiniemakers of experten. Op basis van welke gebeurtenissen, aanslagen, arrestaties, vernietiging van basissen of trainingskampen, verklaringen van leiders van de “coalition of the willing” of videoboodschappen van de vijand, heeft de tv-kijkende bevolking blijkbaar geoordeeld dat het dagverloop van de oorlog gunstig of ongunstig is uitgevallen?
Omdat de beweging van de 5de chakra verplaatst is, begin je de waarheid van hetzijn te activeren, die je naar het Goddelijke Plan zal leiden als een meer gemanifesteerde werkelijkheid en eengemaakte ervaring.  In 2011 zul je eenwording ervaren op een meer ervaringsgericht niveau dan je vroeger kende.  Dit zal plaatsvinden wanneer de waarheid onthuld wordt, namelijk dat jullie op vele niveaus allemaal hetzelfde zijn.
Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis.
Twee dingen hielden me na het lezen van twee of drie bladzijden in Dawkins’ Voorwoord al meteen uit mijn welgevallen slaapverlangen. Dat het “geloof in God” gelijk zou staan aan een “wetenschappelijke” hypothese (de “God-hypothese”), in de strikte zin die Dawkins zelf wel aan het woord “wetenschappelijk” zal geven. En ten tweede: het register achteraan het boek vermeldt niet de minste referentie naar Nietzsche en zijn toch wereldwijd bekende Zarathoestra-stelling: “God is dood, we hebben Hem vermoord.” Een erudiet intellectueel als Dawkins moet in zijn atheïsme toch wel een terloops enthousiasme weten op te brengen voor dat minstens voor hem gelukkig voorval uit de filosofiegeschiedenis. Ongetwijfeld heeft een “wetenschapsfilosofisch” georiënteerd man als Dawkins niet veel waardering voor de “continentale filosofie”, maar ik vrees dat hij gewoon niet bekwaam is Nietzsches gedachtegang te verstaan. Dat soort lieden kent nog niet eens het verregaande verschil tussen “verstand” en “rede/ratio”.
33. 31 Het verwerkingsproces De onthulling van een seksverslaving, een buitenechtelijke relatie, internetseks of anderszins problematisch seksueel gedrag, is voor de partner doorgaans zeer ingrijpend. Dit is vaak te vergelijken met een ander psychisch trauma, bijvoorbeeld het meemaken van een ge- weldsmisdrijf of een auto-ongeluk. Zulke gebeurtenissen veroorzaken een emotionele wond (‘trauma’ betekent letterlijk ‘wond’). Traumati- sche gebeurtenissen hebben voor bijna alle mensen emotionele gevol- gen, die bijverschijnselen van het trauma genoemd zouden kunnen worden. Inmiddels is een groot aantal van die bijverschijnselen be- kend. In deze paragraaf worden de meest voorkomende emotionele gevolgen en bijverschijnselen uitgewerkt die gerelateerd zijn aan seks- verslaving. Er zijn in het verwerkingsproces zijn ook meerdere stadia te onder- scheiden. Deze lopen min of meer parallel aan die van de verwerking van andere psychologische trauma’s, en spelen zich af in de eerste fase van herstel (de crisisfase). 1ste fase: crisis 2de fase: emotionele reacties 3de fase: controle Eerste fase: start van de crisis Een eerste reactie kan zo heftig zijn, dat er in eerste instantie geen zichtbare emoties optreden en je terechtkomt in een toestand van shock of een soort overleefstand. Dit is het bekende vlucht/vecht/bevries-mechanisme, bedoeld om primair te kunnen overleven. Er komt bij dit mechanisme vaak grote angst om de hoek kijken. Wat veel terugkomt in de reacties op de enquête, is dat deze
Al word ik gebeten, dat heb ik wel voor hem over. Liever leven met de pijn en de gedachte dat ik het in ieder geval geprobeerd heb dan leven met het feit dat ik mijn hond niet heb geholpen omdat ik zonodig mezelf in veiligheid wilde brengen.
‘Jeetje, wat is het koud hier ineens, is de verwarming uitgevallen of zo?’ Miranda huiverde in haar positie­jurk, kwam overeind uit de stoel. ‘Eh, Lau? Gaat het wel? Je ziet echt lijkbleek. Oh sorry, echt, ik had het er niet over moeten hebben, het is allemaal nog zo vers en ik vraag je er gewoon naar met mijn stomme kop.’
Het idee van de oorspronkelijke aard als de essentie van het gelijkrichten met God moet de mens wakker houden. Het betekent dat er geen recept zal volstaan behalve de leerstelling van de aanpassing aan tijd en omstandigheden. Iedere orde van konditionering aan de tijd zal worden doorbroken. Tijd is de Meester, de ziel moet volgen. De tijd is gedefiniëerd als verandering, dus zal geen fixatie stand houden, noch zal enig fysiek lichaam het eeuwige leven hebben. De pijn van de evolutie is groter naar gelang je meer ontkent. Dit is waar het eerlijkheidshalve om gaat: God kan mij zijn, maar ik kan God niet zijn. De religie van de onafhankelijkheid is de wetenschap van de zelfverantwoordelijkheid. Niemand kan worden beschuldigd vanwege de pijn van de verandering: de evolutie maakt meer complexiteit en we moeten de tijd volgen. Dit onthouden is wat met waarheidlievendheid wordt bedoeld. 
Ja, ik vind het wel eerlijk als de mensen kunnen weten dat het geld dat aan ontwikkelingshulp wordt besteed niet automatisch 100% goed terecht komt. Mensen denken dat het met de twee euro die je aan ontwikkelingshulp besteedt net zo gaat als wanneer je met twee euro naar de HEMA gaat om een theedoek te kopen. Terwijl eerder de vergelijking zou opgaan met de JSF, de Betuwe lijn of de HSL /Fyra gelden waarvan de geldstromen onoverzichtelijk zijn en de uitkomst van de bestedingen onzeker.
Gewis hadden die contestanten met hun rechtsgevoel en in hun woede en machteloosheid rellen veroorzaakt, winkels en banken geplunderd en als zondebok een troep joden gelyncht en hun huizen in brand gestoken, indien de kerkelijke voormannen de gemoederen niet hadden bedaren door erop te wijzen dat de middeleeuwse super-theoloog Thomas van Aquino (1225 – 1274) dit dossier reeds deskundig had afgehandeld en een elegante oplossing had uitgedokterd. “Het lot van deze zielen is onbepaald”, zo luidde zijn geruststellend verdict. De zielen van ongedoopte gestorven kinderen verblijven ‘in limbo’ (Latijn ‘limbus’ = rand, zoom). Thomas voorzag in dat limbo overigens twee aparte hotels: het limbo van de kinderen en het limbo van de vaderen. In het limbo van de vaderen toeven de zielen van voorbeeldige gelovigen en heidenen die gestorven waren vóór Jezus’ verlossende Verrijzenis. Zo bijvoorbeeld de Oudtestamentische Job. (In Dante’s limbo vinden we o.a. Homeros, Euclides, Plato, Socrates, Cicero, Ovidius, Vergilius, Averroes en Saladin.) Die zielen wonen daar maar tijdelijk tot ze bij de Wederkomst van Christus zullen “gered” worden. (Oef! Dan toch finaal eerherstel voor die arme wegens goddeloosheid ter dood veroordeelde Socrates!)

“wandelen en survival uitrusting hoe vrije overlevingsuitrusting te krijgen”

Alles druipt inmiddels van het water. De muren van gestapelde stenen zijn bedekt met mos zo weelderig als een dierenpels. Op de daken groeien varens. Een ingestorte schoorsteen wordt nooit meer gerepa­reerd, de stenen worden weggehaald en gebruikt voor andere tijdelijk bouwsels.
Er zijn hier zoveel doden die een tweede kans hebben gekre­gen. Ze imiteren de levenden: ze vreten en zuipen, neuken en vechten, liegen en bedriegen, alsof er nooit meer een morgen zal komen. Een tweede kans om dezelfde misstappen te maken als de eerste keer. Daarom zing ik nooit een aubade of pastorale. Ik zou verhongeren, want mijn toehoorders zijn zo door de wol geverfd, dat hun aandacht slechts wordt getrokken als ik mijn roldoek vastspijker aan een schutting of paal. Het bloed moet van het doek druipen, anders blijven zij niet staan. Ik moet krassen over moord, brandstichting en verkrachting, anders zoeken zij hun vertier elders.
Het is niet zo makkelijk te vergeven, noch kunnen we makkelijk vergeten met alle soorten van berokkende schade in het zicht. Er is macht voor nodig om te vergeven en te vergeten. Kennis is macht. De grootste misdaden kunnen worden vergeven als de criminelen worden gezien als slachtoffers van een falend systeem. Je kan ze zelfs als helden herkennen die het systeem bevechten. Ten einde machtsstrijd te beëindigen is de macht verdeeld en in tegenwicht uitgebalanceerd. Dit is de manier waarop macht gehandhaafd wordt en men kan vergeven en vergeten. Evenals op het politieke vlak, gaat de leiding van de samenleving ook in drieën. De mens moet op twee benen lopen en heeft daarom drie ledematen nodig. De politiek loopt op de benen van de religie en de wetenschap. Religie heerst op basis van het afwisselend politieke en intellectuele belangen. De intellectuele gemeenschap moet balanceren tussen het religieuze en politieke. Om deegwaren te koken heb je water een pan en deegwaar nodig. Om evenzo een gezonde en evenwichtige samenleving te hebben die in staat is te vergeven en te vergeten, moet de macht worden verdeeld en tegen elkaar worden uitgebalanceerd. door de drie ledematen van de politiek, de wetenschap en de religie. (afb.). De één kan niet zonder de ander. Alles is al geprobeerd en alles wat bewezen is dat het de inzet van allen vereist om een gezonde samenleving te kunnen creëren. Haat kent iedereen van het ego van zijn identificatie-groep die het altijd makkelijker vindt om te beschuldigen dan om te boeten. Maar een ieder die zijn benen beziet moge opmerken dat er twee voor nodig zijn om te kunnen dansen en men er ook één been in moet zien om de muziek te spelen. Schiet niet op de pianist en laat het paartje dansen. Dan zal de misère worden vergeten. 
‘Broeders, zusters, gedraag je zoet,’ zing ik en ze gehoorzamen altijd. Het levende vlees vormt een knap gezicht en menige klant heeft mij complimentjes gegeven voor de warmte en zachtheid van mijn wangen. Natuurlijk zijn maden alleen niet genoeg. Mijn robijnrode lippen zijn twee verse kippenhartjes, mijn wimpers zijn hoogst elegante rupsen, harig en zwart. Mijn wenkbrauwen zijn hongerige bloedzuigers en mijn haar bestaat uit van de fijnste spinnenwebben. Enkel mijn ogen zijn van mijzelf, en mijn tanden, maar ik maak die zwart met houtskool. Mijn ogen zijn al perfect: groot, glanzend, als de reflectie van een tweelingmaan in een midder­nachtelijk meer, zei een dichter eens. Ik was beroemd om mijn ogen, lang voordat ik beroemd werd voor mijn verraad.
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om constructief met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
In the last year of the dotcom decade, when the techno-apocalypse was announced in the guise of the Millennium Bug, dark clouds were looming in the clear skies of the self-appointed ‘new economy’. The social imagination was so charged with apocalyptic expectation that the myth of the global techno-crash sent a thrilling wave of anticipation around the world. Although the announced apocalypse went by the name of the ‘Millennium Bug’, when the clocks turned twelve on the night of the millennium itself, the absence of any cataclysmic event left the global psyche teetering on the brink of an abyss of the collective imagination. A few months later, in spring of the year 2000, the dotcom crash ushered in the slow-motion collapse – a collapse that, in one way or another, has never been really overcome – despite Bush’s infinite war, despite the proclaimed recovery.
Biochemische modellen betreffen in het bijzonder de invloed van neurotransmitters op beslissings- en keuzeprocessen. Bepaalde modellen gaan er bvb. van uit dat hogere serotonine-niveaus tot minder impulsieve keuzes zullen leiden omwille van de lagere activeringsgraad van diverse regio’s in de hersencortex. De onderzoeksexperimenten zijn van dezelfde aard als in het hierboven besproken onderzoek: aan proefpersonen wordt gevraagd spelletjes te spelen die betrekking hebben op het nemen van (financiële) beslissingen. Via beproefde methodes van bloed- en urineonderzoek wordt dan het niveau van een reeks neurotransmitters opgevolgd. Uit de extrapolaties naar de realiteit van de zakenwereld zou dan moeten blijken dat zowel een positieve (bullish) als een negatieve beursstemming (bearish) onder de beleggers in gang zou worden gezet door welbepaalde neurotransmitters. Vooral serotonine (de anti-depressie neurotransmitter) en dopamine (die een rol speelt in neurocognitieve functies zoals aandacht en geheugen alsook in de beleving van zowel plezier als verlangen) blijken doorslaggevend. Minder serotonine betekent meer angst en onrust. Meer dopamine maakt dat je de zaken positiever en rooskleuriger bekijkt en dat je gretiger voor de dag komt. Als beursbeleggers dalende koersen verwachten, dan zou hun serotonine-peil verlagen; als ze anticiperen op stijgende koersen, wordt meer dopamine aangemaakt. Het effect van de daling aan serotonine zou echter dubbel zo groot zijn als het effect van toegenomen dopamine. Zo kan verklaard worden hoe bij beleggers de vrees voor verlies op korte termijn meer effect sorteert dan de verwachting dat het op lange termijn toch wel weer goed komt. Kortom, de impact van emoties zoals vrees voor verlies zou sterker zijn dan de neiging om op basis van de beschikbare informatie ‘rationeel’ te reageren. We zien hier terug de polarisatie van ‘emotie’ en ‘ratio’ opduiken. Serotonine en dopamine zouden het beslissingsproces ook overnemen wanneer mensen een groot aantal opties onder ogen willen of moeten nemen. Ontelbare oplossingen dienen zich dan aan en de hersenneuronen begeven zich in miljoenen onderlinge verbindingen. Het brein kan op de duur niet alles meer op een rijtje zetten, zeker niet als zich veel tegenstrijdige signalen tegelijk aanbieden zoals soms het geval is bij het overwegen van beurstransacties. In dergelijke gevallen zouden serotonine en dopamine de zaak overnemen en onderling uitmaken of er op korte termijn (‘emoties’) of op lange termijn (‘ratio’) wordt gespeeld. Op basis van deze neuro-economische inzichten, zo wordt gesteld, is het mogelijk profielen op te stellen voor efficiënte vermogensbeheerders en beleggingsadviseurs.
Ik werp een blik op het codepaneel. Sal heeft er een notitie boven gehangen. In zijn kleine, nette hand­schrift vraagt hij me het kwadraat te nemen van de datum van onze eerste ontmoeting, en van het resultaat de laatste vijf cijfers in te toetsen. Een semi-autonome subsectie van mijn nieuwe lichaam geeft me het antwoord, en ik toets 33849 in, terwijl ik glimlach om Sals methode om zowel mijn geestelijke ver­mogens als mijn geheugen te testen.
‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.