“reddit overlevingsuitrusting ark overlevingsuitrusting”

De resterende hoeveelheid noodzakelijke arbeid wordt gelijkmatig verdeeld onder de totale bevolking. Hetzelfde moet gelden voor taken die vooralsnog niet geautomatiseerd kunnen worden. Het staat uiteraard iedereen geheel vrij om arbeidsvreugde te zoeken en te vinden in niet-noodzakelijke taken.
Heel het ruim, evenals de ruimen erboven en onder, zijn gevuld met hangmatten vol slapende broeders. De Baal is overvol sinds de Sumatra Queen van kapitein Obed Marsh verbrand en gezonken is, de bemanning is meer dan verdubbeld. De oudere broeders, degenen wiens trans­formatie voltooid is, slapen niet meer aan boord van de Baal. Ze leven in het water, dichter bij Vader Dagon, en komen nog slechts zelden aan boord.
Je niet kunnen herinneren aan de betekenis van alles. Toen ik mij in een intense periode van het transitieproces bevond en we ons in de worp van een flinke energiestoot naar de hogere rijken bevonden, herinner ik mij dat ik naar een vuilnisbak keek en niet wist waarvoor hij diende. Ik moest mijn geheugen van het “oude” binnengaan en ver terug reiken. Wat er gebeurde was dat ik op een punt vibreerde waar alles alleen de betekenis en identiteit bezit die wij eraan geven. In de hogere rijke is energie gewoon energie zonder etiket of betekenis. Alles is fris en nieuw. Een beetje zoals een Cursus in Wonderen ongedaan maken proces, zonder het “proberen”.
Het was een paleis voor zielenrovers, lelijk, de gevel zwaar en donker, met drie rijzige torens en naar­geestige betonnen beelden van abstracte menselijke vormen naast smalle hoge ramen van glas in lood.
Skipas jojoIs uw skipas regelmatig zoek? of het pasje van de slagboom op uw werk?Met deze handige pasjes jojo kunt u uw pasje vastmaken aan bijv. uw broek maar deze gemakkelijk naar voren bewegen.De noemer van dit artikel is skipashouder, maar nog vaker verkopen wij deze aan mensen uit de horeca of het ziekenhuis.
Eén fundamentele erfenis van de primaten hebben we vooralsnog achter de hand gehouden: de oog-hand coördinatie. Die ontwikkelde zich bij de hominiden snel tot een echte kijk-grijp coördinatie. De eerste mensen zagen niet alleen, ze begonnen vooral te kijken. En ze grepen niet alleen dingen uit hun omgeving vast, ze leerden ze hanteren (b.v. stokken of keien). In plaats van reactief waar te nemen, gingen ze op basis van de reeds rudimentair aanwezige exploratiedrang bij zoogdieren en primaten hun wereld proactief tegemoet treden. De kijk-grijp coördinatie vormt nu nog steeds de psychofysiologische basis van ons arbeidshandelen, ingebed in een doel-middelrelatie. Daarbij kwam dat de mensen vergeleken met de andere primaten nog een belangrijke nieuwe lichamelijkheid hadden ontwikkeld: door hun rechtopstaande houding konden ze lopen en waren ze enorm beweeglijk. Ze konden grote afstanden afleggen.
Maar als er iets in het water valt, is het gedaan met de kalmte. Ogenblikkelijk wordt het water een woelende, kolkende maalstroom van tanden en honger. Even later is de rust weer teruggekeerd. Geen rimpel herinnert nog aan de chaos van zojuist.
Gladys stătea. Filme Online Gratis, . Go Music for Free Download Mft Colectia Completa 199X 2009 Mft. Milionar de weekend download torrent filme. Milionar de weekend download torrent filme. I, Tonya’ Ices Robust Weekend;. 2014. Deze film stond al lang op mijn lijstje. Weekend cu mama. De pus pe hard a list of 49 titles. Boeiende film die het harde overlevingsleven in de sloppenwijken van Bombay en bij uitbreiding in India weergeeft. 1992)Teatru) Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend2004. 13_r. Milionar de vara.
‘Wie heeft een gouden ticket?’ Die vraag ging vorige week als een lopend vuurtje door het Havenziekenhuis in Rotterdam. Vanwege de ‘Dag van de verpleging’ op 12 mei kregen alle medewerkers een attentie: een dikke reep Tony Chocolonely-chocolade. Maar er was meer. In vijf van de 1000 tabletten zat een gouden ticket verstopt. De gelukkige winnaars kunnen zich binnenkort een paar uur Sjakie in de chocoladefabriek wanen en met de hele afdeling genieten van een grote chocoladefontein of andere smakelijke chocoladeprijzen. Op de foto Bianca Slooff van de polikliniek urologie. Zij is een van de gelukkige winnaars.
In de vorm van een spannend wedstrijdprogramma, een half uur durend spelprogramma, onder de titel “Charles & Michel tegen de & Grote Mongolen“. Sinds deze maandag loopt het dagelijks om 19 uur, ook in het weekend (maar dan op het tweede net). Martine Tanghe presenteert en legt heel vakkundig de passende sentimenten uit. Het programma mikt op de hoogste kijkcijferdichtheid, op het absolute record sinds het begin van de metingen door het KMI in 1832.
De gebruikelijke manier om voorzorgsmaatregelen te nemen is uittesten en uitproberen in trainingen en onderricht. Daartoe bestaat één van die voorzorgen eruit om niet een junior of aspirant lid van de orde toe te staan het spel te domineren, vast te leggen of te bepalen. Ten minste zou er een eerste inwijding in het leven, de uitgerijpte leeftijd, een erkende betrokkenheid, een toegegeven status (afb.), zoals onderkend middels een zekere leeftijd, diploma, speciale verdienste of een prijs (een ‘zilveren ster’) moeten zijn voordat de status (afb.) van onafhankelijkheid kan worden ondersteund (pict.). Alleen van onafhankelijke mensen, gerijpt in de filognosie van de orde, kan een verantwoordelijke houding worden verwacht. Ze kunnen instaan voor hun eigen betrokkenheid en identiteit en een waardig lid zijn van een partij van samenwerking. Om te leren is geduld de belangrijkste voorzorg. Het is de waarheid van de mens die wikt en God die beschikt. Natuurlijk mag iedere groep jongeren een spelletje ‘nederlands’ voetbal spelen voor zichzelf, maar naar de parallel in de samenleving kan het nou eenmaal je hele leven duren om zoiets te bereiken..
Het gaat om een wedstrijd onder de hoofding “Weetewa” georganiseerd door Sensoa, MNM en Mediaraven. Jongeren werden opgeroepen een videoblog in te sturen over het ideale mannen- en vrouwenlichaam, plus aan te geven of de media iets fout doen op het vlak van gepresenteerde schoonheidsidealen. Kortom: die wedstrijd is niet meer dan een uit de hand gelopen marktonderzoek dat de mediareclame moest toelaten zich beter af te stemmen op de attitudes van de jongeren. Uitgangspunt van de wedstrijd is de halve waarheid dat “veel jongeren [zich] ongelukkig [voelen] bij de onbereikbare schoonheidsidealen die ze dagelijks voorgeschoteld krijgen.” Het lijkt me dat deze schoonheidsidealen in de eerste plaats onbereikbaar zijn voor het journaille zelf. Van de journalisten is er namelijk maar één die me kan bekoren, en dat is de hoofdredacteur van De Tijd, Isabel Albers. Yves Desmet, Bart Verhulst, Wim De Vilder, Rob Heirbaut en vele anderen zou U niet anaal benaderen indien U toevallig homo zou zijn. En bij de vrouwen is Martine Tanghe een echt dieptepunt, Liesbeth Van Impe is ietwat te dik geworden en Annelies Van Herck heeft reeds jaren geleden haar hoogtepunt bereikt.
Het was het bijna waard haar leven te wagen, deze computer mee te nemen, door de lange gangen van deze ondergrondse bunker te rennen, voorbij de gewapende mannen en vrouwen, buiten dit pand. Een belachelijk dom idee. Ze zou niet verder komen dan de deur.

“dakloze overlevingsuitrusting tactische katana zombie apocalyps overlevingsuitrusting”

Zoals eerder gezegd is, naar de praktijk van het oefenen van de verbeelding om de problemen van de aanpassing en voorbereiding van aktie uit te werken, bezinning als zodanig onderdeel van de psychologische gezondheidsstrategie. De psychiatrische waarschuwing heeft hoofdzakelijk betrekking op de realisatie dat men stemmen kan horen waar men geen kontrole meer over heeft of anderszins de zelfbeheersing kan verliezen en beginnen te hallucineren een juiste struktuur missend van lichamelijke en geestelijke discipline die de aanpassingen en loyaliteit veilig zou stellen naar de heiligheid en genade van de geest van het goddelijke (afb.). Enige moed is er echter wel voor nodig om de confrontatie aan te gaan met de innerlijke werkelijkheden van de inwijding in de wereld van de geest. Het horen van stemmen en hebben van visioenen is eveneens een teken van een goede geestelijke gezondheid zoals voorgesteld in oosterse geschriften en shamaanse kulturen. Wat psychologisch van belang is is, wat het experiment van de voorstelling ook moge wezen, dat men het begin en het einde ervan weet naar een tijdregel. Dan is zelfs een volledige tegenkultuur van alleen maar één dag in de (aquariaanse) week samenwerken en voor de rest van de tijd mediteren mogelijk.  
Informatie is namelijk geen schaars goed: ze kan eindeloos zonder kosten gekopieerd worden en daarbij verdwijnt het verschil tussen model en kopie. Informatie staat daardoor gratis ter beschikking van iedereen (1). In deze context vervalt op de duur de winstvorming die eigen is aan het kapitalisme doordat het waarde toevoegt aan bv. schaarse grondstoffen en surplus-arbeid (in verhouding tot het uitbetaalde loon) weet af te dwingen. De nulkost van informatie is wat de leefbaarheid en vitaliteit van “commons”, “open source-systemen”, enzovoort mogelijk maakt. Informatie kan probleemloos worden gedeeld (“sharing”). Als voorbeelden van degelijke analyses gebaseerd op de extreme “ruilwaardeloosheid” van informatie gelden: Paul Mason “Postcapitalism” (2015) en het reeds vermelde Michel Bauwens & Jean Lievens “De Wereld Redden” (2013).
Het offer van het opzij gelegde zaaigoed introduceerde vermoedelijk ook het mensenoffer: het offeren van een jonge maagd, maagd omdat de vrouw symbool is voor vruchtbaarheid, jong omdat het het jonge leven is dat uitgroeit tot een volwassen vruchtbare vorm die kan worden geconsumeerd (in de zin dat de vrucht, de kinderen dus, in de stam opgenomen kan worden). Voorheen was het mensenoffer vermoedelijk onbekend, al zal men zich in tijden van hongersnood wel te goed hebben gedaan aan de lijken van pas overleden stamleden. Het offer, waarbij afstand gedaan werd van een leven met het oog op het voortbrengen van een veel grotere kwantiteit aan leven, veralgemeende zich echter tot een gebruik waarbij men allerlei toekomsten anders dan de vruchtbaarheid van de grond wou afdwingen van de soms weerbarstige goden. Daarbij zal een vorm van operante conditionering hebben gewerkt zoals die zich bijvoorbeeld vormt bij een gokverslaving of een bijgeloof: het offer werkte soms en dat was voldoende om het offer te herhalen. De pijnlijkheid van het mensenoffer werd geneutraliseerd door het strikte ritueel waaronder het plaatsgreep. Het offer kreeg mogelijk ook het verlengde in de zelfmoord, in de zelfopoffering, waarbij men bij het aanrichten van onheil de stamgemeenschap voor nog groter onheil wou behoeden. En het zou in de moderne tijd de vorm aannemen van het zelfmoordterrorisme waar wij heden ten dage zo door worden gefascineerd. De zelfmoordterrorist wijst ons immers op de mogelijkheid van een verzet, een mogelijkheid die wij kunnen verklaren, desnoods begrijpen maar voor onszelf (voor ons als weldenkende mensen) moreel niet in overweging kunnen nemen.
Een structuur hebbend raken mensen snel gevangen in verwachtingen en zien ze op die manier hun vrije associatie bedorven. Gefixeerd op deze of die literatuur kunnen ze niet anders denken, gefixeerd op deze of die persoon worden de anderen ontkend en gefixeerd op deze of die tijd elders of later verliest men het bewustzijn van het hier en nu en de vitaliteit van de vrije wil. Gefixeerd op de persoon, schept leiderschap de hartstocht die de goedheid van het verstandige verstoord. Gefixeerd op het ding voelt men zich vastgelopen in de materie en gefixeerd op de tijd lijdt men onder de keuze en starheid van een schema. Daarom is het verstandig geen verwachten te koesteren. Van een leider moet men niet verwachten te worden geëxcuseerd voor ondernomen aktiviteiten. Van artefakten moet men niet verwachten gelukkig te zijn en van het korset van een structuur van de tijd moet men niet het geheel van God verwachten. Samenvattend kan men zeggen dat zelfverantwoordelijk zijn, in opoffering voor de dingen die ter zake doen, en lijden onder de beperkingen van een schema tesamen de normale houding uitmaken van het omgaan met het onvermijdelijke van verwachtingen. Natuurlijk zijn er vele truukjes om de waanzin der verwachtingen te doorbreken. Vele mensen liegen en doen valse beloften, alleen maar om degene die verwacht tevreden te stellen. Spontaan zijn in het hier en nu is een algemene remedie, en het aanvaarden van uitnodigingen zonder een belofte te doen is ook algemeen. Niet op de laatste plaats leert iedereen de vrijheid voor zich zelf te vieren, of de ander nu reageert of niet. Als het de enige geldige verwachting is met de ziel gelijkgericht te zijn, dan kunnen al dit soort moeilijkheden worden verdragen en overwonnen worden. In staat zijn teleurstellingen en beledigingen te verdragen is een noodzaak. Standhouden is belangrijk. Het is te vergelijken met het immuunsysteem: men heeft weerstand nodig. Daarvoor moet men fit zijn, goed gevoed naar lichaam en geest en vrij van toxische en andere verstorende elementen. Een zwakheid koesterend verliest men dit: de duivel breekt door en ruïneert de discipline. Geen weerstand, geen tolerantie en de aanpassingen kunnen niet worden gehandhaafd: men moet zich terugtrekken en boeten, erbuiten vallen en weer invoegen op een andere manier, nieuwe kracht verzamelen en een betere strategie hebben; dit is de weg van de ervaring. Een boek kan het zo stellen, maar het niet ervaren hebbende, herkent men het niet en vergeet men. Ouders kunnen het de kinderen zeggen, maar als ze b.v. zelf liberaal van sex genieten, hoe kunnen ze dan de kinderen ervan weerhouden? Het is praktijkvoorbeeld en theoretische ondersteuning wat de samenleving bestiert. Van het aldus heilig zijn leiden we kultuurlijke behoorlijkheid af, stap voor stap onze begrippen van heiligheid ontwikkelend. 
Je laat alles toe…..als je maar niet waar hoeft te hebben dat ze het echt op jou hebben gemunt; als je maar niet waar hoeft te hebben dat je echt tussen onmenselijke wezens aan het roeien bent (met de verkeerde riemen); riemen die je geen steek verder brengen, in water dat steeds meer begint te stinken, als in ‘een poel des verderfs’  .
Je zult je verlangende natuur, wat via de vijf fysieke zintuigen als hoofdsensoren plaatsvindt, verliezen.  Je zult naar hogere niveaus van waarnemen gaan.  Zo zal bijvoorbeeld de smaak bevredigender worden en een dimensie toevoegen die niet langer over plezier gaat, maar meer over de zaligheid van de verbinding met het plantenrijk (meestal).
Het sleutelwoord van de ecologisten van de 21ste eeuw is nu duurzaamheid: een woord dat eigenlijk ook al dadelijk verwijst naar de conservatieve illusie dat er ook maar zo iets kan zijn dat wezenlijk duurzaam is en dat het bestaande een manifestatie is van eeuwige onvergankelijkheden. Ik frons dan ook altijd mijn wenkbrauwen als de Groenen zich opmaken voor armoedebestrijding (wat bij de samenstelling van het verkiezingsprogramma van Groen! In 2005 overigens voor een niet onbelangrijke fractie niet prioritair was!). Waarom de armoede bestrijden als wat die armen zullen kopen wanneer ze niet meer arm zullen zijn, toch maar “vals”, plat materialistisch en niet-duurzaam is? De Groenen noemen zich progressief omdat ze opkomen voor de zwakkeren, maar links heeft niets met caritas te maken, maar met het streven barmhartigheid en Samaritaans gedoe overbodig te maken. Waar de barmhartigheid toe leidt hebben we reeds in de Vietnamtijd gezien: de keuze voor de underdog omdat hij de underdog is, verviel al snel in onverschilligheid en zelfs afkeer, wanneer de underdog plots de zaken naar zijn hand zette en de overwinnaar werd. Mijn linkse opstelling stamt niet uit een afkeer voor bazen: ik wil dat we allemaal bazen zijn, m.a.w. dat de salariaatsarbeid (de relatie “arbeider-kapitalist”) opgeheven wordt. Voor het ecologisme is de uitbuiting maar een secundair probleem. En als ecologisten uitbuiting centraal stellen, zoals wanneer het gaat om de “kleine boeren” in Zuid-Amerika (ze hebben het zelden of nooit over Zuid-Amerikaanse loonarbeiders), dan blijkt hun standpunt overlegd te zijn met de Boerenbond en slaat het begrip “winsthonger” niet op een economisch mechanisme, maar op de moraliteit en het slecht karakter van de managers van de multinationals.
Er wordt ingegaan op de theoretische en praktische Problemen bij het geven van voorlichting. Tenslotte wordt het twee avonden durende project met de daarbij gehanteerde hulpmiddelen (opdrachten, diaserie) beschreven.
18. 16 • een sociale en seksuele buitenstaanderspositie in de tiener- tijd; • een ‘hoekige’ seksuele leercurve (niet geleidelijk aan leren experimenteren met verliefdheid, zoenen, opwinding, enzo- voort, maar plotseling geïnitieerd worden. Zoals in een eerdere scriptie door Ferdinand Bijzet (Collums ring 2004) is beschreven, is het verslavingsgevaar van cyberseks zeer groot. Dit wordt bevorderd door de grote beschikbaarheid van seks op internet, op tv, via de telefoon en zelfs op straat. Veel cliënten geven aan dat er langzaam een patroon is ontstaan, vooral in de puberteit, en dat zij erachter kwamen dat het een ge- woonte werd om seks, in welke vorm dan ook, te gebruiken als een verdovend middel. Door een herhalend patroon zijn de hersenen ge- wend geraakt om pijn, stress en allerlei andere negatieve gevoelens te parkeren en er een kortstondig genot van te maken. Geleidelijk aan raak je zo verslaafd aan een patroon om seks te gebruiken als een ‘pornocetamol’ (www.pornocetamol.nl) waardoor vervelende en pijn- lijke gevoelens tijdelijk worden verdoofd. In de huidige praktijk is een daadwerkelijke oorzaak vaak moeilijk te vinden. Het lijkt dan ook niet zinvol om daar uitgebreid naar te graven. De ervaring leert dat het in de beginfase uitgebreid ingaan op de oor- zaak zelden verklaringen oplevert, en dat dit weinig tot geen effect heeft op het symptoomgedrag zelf. Het is belangrijker om de focus te leggen op waar het in het hier en nu werkelijk om moet gaan, name- lijk: wie is de man of vrouw achter het symptoom? De onderliggende oorzaak kan voor de partner en de therapeut vaak wel zinvol zijn om degene die de symptomen vertoont beter te begrijpen of te leren kennen.
Gecompromitteerd. Iemand had hen verraden. Iets had hen verraden. Hoeveel? Hoeveel wagens? Hoeveel agen­ten van dit eiland, van Yig-Masuul, van Osul Myandal Nyal? Wat had hen prijsgegeven? Hoe veel tijd nog?
Harrald voelde zijn ogen branden. Armena woonde met haar ouders en enkele familieleden in een dorpje ergens aan de Italiaans-Zwitserse grens. Die aan­duiding had niet veel zin meer tegenwoordig, nu landen waren verdwenen en de laatste plaatsen waar mensen woonden één voor één ten onder gingen. Ze was ongeveer zijn leeftijd en hij had de ijdele hoop gehad haar ooit te zien. ‘Dan zijn we waarschijnlijk de laatste mensen op Aarde.’
Het duurde even voor ze besefte dat zij degene was die krijste. Het gezicht van de dronkenlap was nu vertrokken van pijn, zijn ogen groot en angstig. Hij wierp iets naar haar toe voor de klauwen hem achteruit trokken. ‘Ga nu! Vlucht! Te laat voor mij!’ Hij gleed nu snel in de richting van de trein.
Die zweverige liedjes ken ik wel: het gewone geluk is oppervlakkig of ‘schijn’, want het is van korte duur en het echte, esoterische geluk is een permanente staat van zijn. Verlichte mensen zouden dit zogezegd bereikt hebben. Dat zijn echter allemaal manieren om een heel eenvoudig gegeven een misplaatst vleugje van mysterie en aanbidding te geven. Zo’n absolute staat bestaat uiteraard niet, want ik ben van mening dat we de ogen niet mogen sluiten voor de realiteit: als we A bereikt hebben dan zijn we even voldaan tot de drang om B te bereiken zich laat gelden enz… Deze kennis zou ons moeten behoeden voor het naïeve idee dat geluk neerkomt op het bereiken van één welbepaald doel in de toekomst, een idee dat enkel op desillusies kan uitmonden. Dat wil helemaal niet zeggen dat we zo geen doelen mogen stellen, neen, we moeten ze gewoon zien voor wat ze zijn.
Harrald liet haar voor gaan de trap op. Haar eerste stappen waren houterig, maar werden heel snel vloeiend en krachtig. Terwijl hij achter haar liep dacht hij: Ik heb jou gevonden, dat is alles wat ík nodig heb.
“Ik wil alleen toegeven dat de wreedheid fijner wordt, en dat haar oudere vormen voortaan tegen de smaak indruisen, maar de verwonding en foltering door woord en blik bereikt [nu] haar hoogste graad van ontwikkeling, – eerst nu wordt de [ware] boosaardigheid geschapen en het behagen in de boosaardigheid. De mensen zijn [nu] geestig en roddelziek; zij weten dat er nog andere soorten moord bestaan dan die door middel van dolk en geweldpleging, – zij weten ook dat alles wat ‘goed verwoord’ wordt geloof vindt.” (Friedrich Nietzsche “De Vrolijke Wetenschap.” 1882)
Niet alleen moet je iets uitzonderlijks schrijven (of juist iets heel stupide). En daar heb ik de mogelijkheden niet meer voor. Het heeft aan de andere kant ook geen zin om maanden en maanden te werken aan een boek omtrent de redenen waarom de 3de Wereldoorlog voorlopig nog niet is uitgebroken. Wanneer dan bij effectieve publicatie (nadat ook nog de uitgever weken gezeurd heeft om overal je pluralis majestatis – “we” – te vervangen door een zelfverzekerd “ik”) blijkt dat reeds 34 steden in puin & as zijn gelegd en de Duitsers & de Russen Polen al onder elkaar hebben verdeeld.
After placing an order, please check your inbox for a confirmation e-mail which will contain some instructions how to proceed with the payment. We will not ship your order until when the transaction has been completed.
Ariadne zweeg een paar seconden en haar ogen leken leeg, alsof ze afwezig was. Toen het leven er weer in terugkeerde, zei ze: ‘Het lijkt erop dat we elkaar voorlopig nodig hebben, Harrald. Zullen we gaan?’
Leaf richtte haar blik weer naar buiten. Vingers beroerden zacht haar hand. Ze nam Qwerty’s hand in de hare. Het klavertje vier stond tussen hen in. Voor het eerst sinds lange tijd had Leaf het gevoel dat het allemaal goed zou komen.
Het tweede type modellen, de modellen die betrekking hebben op de interactie tussen grotere neuronale mechanismen en meer bepaald verschillende hersenregio’s, leunt aan bij bevindingen uit de cognitieve neuroscience waaruit blijkt dat de aanpak van verschillende soorten problemen of de aanwending van verschillende methoden bij probleemoplossing in verschillende delen van het brein zijn gelokaliseerd. De dorsolaterale prefrontale cortex bvb. lijkt informatie en gegevens op een andere manier te verwerken dan de insula cortex. Anderzijds lijken verschillende hersenregio’s verschillende taken aan te pakken. Patiënten met een beschadiging van de ventromediale prefrontale cortex reageren niet meer emotioneel op prikkels, terwijl patiënten met een beschadiging van de dorsolaterale prefrontale cortex problemen blijken te hebben met de cognitieve verwerking van taken die weinig of geen emotionele impact hebben, zoals rekenkundige bewerkingen. In het algemeen lijkt het zo dat optimale probleemoplossing bevorderd wordt door een synergie tussen cognitieve (‘logische’ of ‘rationele’) verwerking en affectieve (‘emotionele’) verwerking. Dikwijls geraken beide mechanismen toch in een conflict, zonder dat één van beide superioriteit kan doen gelden. Uit onderzoek blijkt dan dat vooral de voorste cingulate winding (anterior cingulate cortex – ACC) conflicten tussen hersendelen zou detecteren en conflictbeheersend en -oplossend zou optreden.
‘Ik wil niet sterven,’ zei Lieven opeens. Ze waren bij de tiende verdie­ping aangekomen, precies halverwege. Die psychologische grens had hem kennelijk aan het twijfelen gebracht. ‘Tenminste, niet hier en al zeker niet vandaag.’
Zwaai, stap. Negeer de pijn in je rug, de kramp in je benen. Zwaai, stap. Zoek het ritme en stop met zo wild te zwaaien. Samuel hoorde iemand roepen. Hij weigerde op te kijken en bleef geconcentreerd naar het graan voor zich staren dat met elke beweging van zijn zeis op de grond viel. Hoe lang was hij nu al bezig? Dit veld leek eindeloos te zijn. Het zweet stroomde over zijn gezicht, elke spier in zijn lichaam smeekte om een pauze. Pas toen hij zijn naam hoorde, stopte hij. Met trillende handen legde hij de zeis naast zich neer en ging er naast zitten. Gaetan kwam over de lege stroken op het veld op hem af gelopen, een fles in zijn handen. Samuel kon de energie niet opbrengen om te zwaaien. Hij zag de andere mannen, die hun deel van het veld al lang gemaaid hadden, bij de tractor staan wachten. Hij kende een paar van de mannen, de meesten waren nieuwelingen. Net als hij, toch een beetje.

“goedkoop overlevingsuitrusting te koop metalen gear solid 3 survival viewer”

Helaas brak de eerste wereldoorlog uit en moesten de Belgen terugkeren om te vechten. Ondertussen namen de duinen het land in. Het afgewerkte deel van de promenade en de meeste huizen verdwenen al snel onder het duinenzand. Een zekere Domino Repetto liet in 1917 een kerk bouwen die al  rond 1925 onder het zand begraven raakte. Er bleven slechts een paar huizen zichtbaar als bewijs dat Ostende in Argentinië niet slechts een droom was.
limpiar fuente de alimentacion de pc sacar ruidos notas importantes: 1)hacer el procedimiento con la fuente desconectada por cuestiones de seguridad. 2)recomiendo hacer el procedimiento con calzado puesto y con una pulsera antiestatica. lista de materiales a utilizar:fuente de alimentacion o fuente de poder,aceite multi-uso o w40,brocha,destornillador philips,cinta aisladora,un paño,alcohol isopropilico Link…
45. Een managementmodel in de diepte De kikker en de oceaan14Een kikker leefde diep in een put. Hij was er ooit in gesukkeld toen hij die enekeer te ver sprong. Dat kan al eens gebeuren als je wat overmoedig bent. Hetwas een oude put, die door iedereen was vergeten. Wat aarde, mos en gras eneen beetje water dat verdampte wanneer de zon fel scheen en dat opnieuw aan-gevuld werd als het regende. De put was ideaal. Diep genoeg om beschermd tezijn tegen de belagers vanuit de lucht. De put was het koninkrijk van de kik-ker. En kikkers zijn al eens graag koning. Daarvoor zijn het kikkers.14 Dit verhaaltje werd geschreven op basis van een uitspraak van de Chinese wijsgeer Zhuangzi: “Hoe kun je aan een kikker, die op de bodem van een put leeft, de groot- heid van de oceaan beschrijven? Hij zal je niet begrijpen”. 35
De pomphouder was aardig. Hij schoot me het geld voor de reparaties voor en liet zijn monteur ze uitvoeren. Het zou maar tien dagen duren om dat terug te verdienen met mijn baantje bij de wasstraat. Dan zou ik er twee keer zo lang over doen om thuis te komen. Jammer, maar niet onoverkomelijk.
Maar mijn stem kaatst terug van het glas alsof hij de stilte intact wil laten, en het licht in het lab blijft koppig uit. En als mijn ogen langzaam wennen aan het halfduister, zie ik dat het een rommeltje is in het lab, iets wat ondenkbaar is voor Sal en zijn team. Twee krukken liggen omver, een cleansuit ligt slordig over de grond; een van de micro­mani­pu­lators is zelfs volledig van zijn basis gerukt. Het lijkt of ons lab, onze haven van orde en properheid, wetenschap en ratio, zich heeft aange­sloten bij de puinhopen buiten.
Het is een basisregel die voortkomt uit de eeuwige waarde van de waarheidsliefde. Zij die in strijd met de waarheid verkeren voelen dat. Diegenen die de waarheid aanhangen die in konflikt is voelen dat. Niet wetende hoe de waarheid te definiëren, welke overeenkomstig het woordenboek te begrijpen is middels de ware staat der dingen als een overeenkomst met de feiten of de realiteit, lijden mensen en willen ze ontsnappen. Drugs bieden zo’n ontsnappingsmogelijkheid. Voor een psychiater is een mens ziek zo gauw hij niet in staat is het probleem van de waarheid de baas te blijven: een dergelijk iemand zou een medicijn nodig hebben aangezien zijn brein niet naar behoren functioneert. Voor een psycholoog echter is een behoeftig persoon niet ziek als zodanig maar een persoon eerlijk genoeg om toe te geven dat hij zijn horizon niet bereikt heeft, die ook nooit zal bereiken maar niettemin af moet gaan op een horizon. Hoewel de psycholoog de horizon niet precies kan omschrijven omdat hij waardevrij moet blijven, kan hij helpen om te ontdekken wat de positie is die de persoon heeft ingenomen en naar welke horizon er een perspectief zou zijn. Voor een filognost is de horizon bekend: liefde voor kennis betekent dat men altijd voor de ziel gaat. De naam van de therapie is orde, de naam van de autoriteit is God, en de vorm van God is de Tijd. De filognost is de vertegenwoordiger van de God van de Tijd en de Heer is de oorspronkelijke uitdrukking van zijn praktijk. Waarheidlievend kan hij niet zeggen wat de naam van de Heer is daar de Heer vele namen heeft. Daarin blijft hij de wetenschapper die niet vastbesloten is over de waarde van deze of gene Godheid.
Dit is een gezond verstand regel die alle menselijke interaktie regelt naar de norm van de goedheid. Dieren blaffen en brullen terwijl mensen worden verondersteld redelijk te blijven, dat wil zeggen: vriendelijk en beleefd blijven in de verbale en fysieke zelfbevestiging. Naar de andere sexe staat deze voorkomendheid bekend als hoffelijkheid. Het was geenszins de bedoeling dat zich zo verplichten uitsluitend in de privé-sfeer van sexuele toenadering of als een herenakkoord onder enkel heren moest blijven. Lijdend onder de lasten van het ego wordt deze regel vaak geschonden. Men kan een neurotische angst voor verplichtingen voelen of ontsporen terwijl men in eigenwaan onrust stookt. Verkrampend op het ego vergeten mensen aardig te zijn en verliezen ze het kontakt simpelweg door niet genoeg aandacht te besteden. Iedereen erom roepend terwijl niemand het schenkt is symptomatisch voor een neurotische samenleving vervreemd van de belangen van de ziel. Geen last te hebben van je zenuwen houdt in dit geval in dat je het lef moet hebben om aardig en beleefd te zijn.
En ja, de klappen die je krijgt zijn ervoor om de Saveer-wand verder te verbreken en om het te ontmaskeren. Saveer is een zwaar sociologische demoon, zoals ook Lark dat is, dus zoals gezegd zal daar ook nog een nieuwe demonologie uit voortkomen.
De tradities van de stam ondergingen slechts trage veranderingen. Wijzigingen aan rituelen en magische gebruiken waren bijzonder riskant: de wereld kon instorten (b.v. de beschikbaarheid van jachtdieren kon in het gedrang komen). Alleen daar waar geen magische rituelen nodig waren, konden relatief snelle veranderingen worden geboekt, in het bijzonder op het vlak van de productie van werktuigen. Langzamerhand werd echter de omgeving herschapen. Door iedere nieuwe techniek werd de omgeving die men beheerste, groter. De bolas maakte bijvoorbeeld de jacht op snel wild in een open vlakte mogelijk. Vuur en kledij lieten toe te verblijven en te opereren in voorheen onherbergzame streken. Accidentele of bewust uitgevoerde handelingen, zoals het afbranden van stukken grond, hadden dan weer een andere impact op het uitzicht van het landschap. Nieuwe mythes lieten toe nieuwe bijzondere ervaringen van stamgenoten in het bestaande mythologische stelsel te integreren. Naarmate het verblijf op een zelfde plaats langer duurde, groeide het kampement stilaan uit tot een klein dorp en het werd omheind door palissades die afweer boden tegen vijanden van alle slag. De semi-sedentaire levenswijze (met seizoensgewijze verwisseling van kampement) of de quasi permanente sedentarisatie in een echte nederzetting veronderstelde een productiviteitstijging die mogelijk was door de verbeterde technieken en mogelijk ook door de reeds verworven mogelijkheid om voedsel voor een bepaalde tijd te bewaren. De sedentaire levenswijze zelf vergrootte dan op zijn beurt verder de productiviteit, zeker in gebieden die rijk waren aan jachtwild en plantaardig voedsel, omdat men zich kon toeleggen op het ontwerpen van nog efficiëntere werktuigen of van adequatere en economischere manieren om voedsel te bereiden.
Deze antikapitalistische denkbeelden leveren evenwel geen schets van eventuele diepgaande sociologische, sociaalpsychologische en persoonlijkheidspsychologische veranderingen en evoluties doorheen de meer globale revoluties. Maar ze steken wel schril af tegen de onheilsprofetieën en defaitistische angstaanjagende visies die met enige nonchalance en slordigheid de wereld worden ingestuurd door vooral zich “progressief” en “maatschappijkritisch” noemende tweederangs intellectuelen en opiniemakers (genre Rutger Bregman, maar uiteraard ben ik ook maar een tweederangs auteur).
22. 20 wij voor de vraag hoe wij nu nog zorg kunnen dragen voor onszelf en tegelijkertijd een goede relatie met de ander kunnen onderhouden. Dit dilemma vormt de kern van veel problemen en symptomen waar men- sen mee te maken krijgen. Wel en niet-toegestane delen Elke man of vrouw wil erkenning van zijn of haar autonomie, van een eigen bestaan, en wil zelf beslissingen kunnen maken; maar iedereen wil ook verbondenheid, het relationele onderdeel. Eenieder moet leren om samen met anderen te leven zonder zichzelf of anderen te- kort te doen. Als het door niet toegestaan wordt bepaalde ge- voelens, gedachten en gedragingen te uiten, wordt dat ontkend en genegeerd. Het gehoorzamen aan wat verwacht wordt, dus kiezen voor verbondenheid, levert patronen op, die ook in latere relaties een rol spelen. In figuur 5 is weergegeven hoe de wel en niet-toegestane delen een rol spelen in de persoon zelf en waar symptoomgedrag tot uitdrukking komt.
Het offer van het opzij gelegde zaaigoed introduceerde vermoedelijk ook het mensenoffer: het offeren van een jonge maagd, maagd omdat de vrouw symbool is voor vruchtbaarheid, jong omdat het het jonge leven is dat uitgroeit tot een volwassen vruchtbare vorm die kan worden geconsumeerd (in de zin dat de vrucht, de kinderen dus, in de stam opgenomen kan worden). Voorheen was het mensenoffer vermoedelijk onbekend, al zal men zich in tijden van hongersnood wel te goed hebben gedaan aan de lijken van pas overleden stamleden. Het offer, waarbij afstand gedaan werd van een leven met het oog op het voortbrengen van een veel grotere kwantiteit aan leven, veralgemeende zich echter tot een gebruik waarbij men allerlei toekomsten anders dan de vruchtbaarheid van de grond wou afdwingen van de soms weerbarstige goden. Daarbij zal een vorm van operante conditionering hebben gewerkt zoals die zich bijvoorbeeld vormt bij een gokverslaving of een bijgeloof: het offer werkte soms en dat was voldoende om het offer te herhalen. De pijnlijkheid van het mensenoffer werd geneutraliseerd door het strikte ritueel waaronder het plaatsgreep. Het offer kreeg mogelijk ook het verlengde in de zelfmoord, in de zelfopoffering, waarbij men bij het aanrichten van onheil de stamgemeenschap voor nog groter onheil wou behoeden. En het zou in de moderne tijd de vorm aannemen van het zelfmoordterrorisme waar wij heden ten dage zo door worden gefascineerd. De zelfmoordterrorist wijst ons immers op de mogelijkheid van een verzet, een mogelijkheid die wij kunnen verklaren, desnoods begrijpen maar voor onszelf (voor ons als weldenkende mensen) moreel niet in overweging kunnen nemen.
Het volgende probleem voor het hebben van een betekenisvolle samenleving is de bijdrage van de ander te aanvaarden. De ander, eenmaal geaccepteerd als een gelijke kan niettemin een voorwerp van verdringing zijn: je mag met me meedoen, maar me niet bepalen. Dit is eveneens problematisch. Je kan niet de dubbelhartigheid van vals leiderschap hebben. Ieder heeft zijn eigen talent het ego met de ziel gelijk te richten. Het is een kunst waarover in feite niet valt te redetwisten. Over smaak valt niet te twisten. Men kan meer of minder begrip hebben voor de zaak, vandaag misschien beter dan morgen. Maar de ander veroordelen omdat hij of zij anders is is niets anders dan jezelf veroordelen. Hetzelfde belang van de ziel in de kultuur van de andere mens herkennen is de opdracht van de samenleving. Dit is de feitelijke liefde van de natuur: allen mogen zijn en allen zijn vrij bij te dragen zoals ze dat willen. Dit verandert de oude filosofie van ontwikkeld raken met een denkschool in een filognosie van het in de praktijk waardering hebben voor alle kennis. Natuurlijk is er het eeuwige probleem van de gefixeerde kultuur. Voor iedere sociale overeenkomst bestaat er een overeenkomst. Alles wat daarbuiten valt is verworpen. Fixaties vormen de hoofdpijn van de mensheid en amenderingen de ruzie. Aldus gebiedt de natuur geleidelijke evolutie waarbij het oude niet wordt verdrongen door de revolutie van iets nieuws, maar waarin het oude geleidelijk het nieuwe assimileert als een uitbreiding van het veld van keuze. De grotere mogelijkheid biedt meer gelegenheid, meer werk, meer bewustzijn, meer vrijheid, meer kansen en zal meer heilzaam en gelukkig zijn. Van rooksignalen, hebben we een telefoon, van een telefoon een radio, en van een radio een t.v. gecomputeriseerd voor het informatie-net. Aldus is de kultuur in staat zich zijn eigen handelingen te heugen en als zodanig een ziel te hebben. 
Ze gingen op de harde vloer liggen. Hun rugzak ge­bruikten ze als hoofdkussen. Lieven had nog een half flesje cola. Hij gaf het aan Zohra. De drank was lauw en er zaten geen bubbels meer in, maar de zoete smaak was precies wat ze nodig had. Haar maag gromde. Morgen zouden ze wel ergens iets te eten stelen. Nu was ze uitgeput. Te moe zelfs om nog een woord uit te brengen. Ze sloot haar ogen en droomde van haar kinderen.
De neiging bestaat de daarbij behorende klachten en symptomen in een ziektekader te plaatsen als een afwijking of een stoornis die vraagt om een diagnose en symptoombestrijding. Het gevaar schuilt er dan in dat de klachten worden gereduceerd tot een ziekte. Dan komt de aandacht meer te liggen op het pathologische dan op het gezonde stuk van de persoon.
3° Behoud van inkomen, met een wettelijk vastgelegd minimum. Dat minimum moet groter zijn dan de samengetelde prijs van alles wat als basisgoederen en -diensten kan doorgaan en als dusdanig wordt erkend. De prijs van deze “korf” wordt jaarlijks aangepast aan het % toename van de globale productiviteitsstijging (dus niet de persoonlijke). En dit zodanig dat de verhouding van het inkomen ten opzichte van de prijs van de korf in de tijd steeds groter wordt. Die verhoging zal dus afhankelijk zijn van de mate waarin principe 1 (automatisering) meer en meer is verwezenlijkt. Gradueel kan ook de inkomensongelijkheid worden teruggedrongen.
Zouden mensen van buiten Isomé werkelijk op deze manier handelen? Mogelijk. Maar niet waarschijnlijk. Niet als je de macht bezat het universum naar je eigen wil te buigen. Niet als de toekomst teruggebracht kon worden tot permutaties van mogelijkheden. Niet als de technologieën die deze rangschikkingen mogelijk maakten met gemak in haar vuist kon worden gehou­den. Het zal nooit kloppen.
In de periode 2015-2040 moeten we, naast de komende grote oorlog, o.a. rekening houden met allerlei evoluties die zich kunnen voordoen of juist niet. We beperken ons tot 6. Het zijn 6 evolutielijnen die als ze zich al dan niet doorzetten een ernstige impact zullen hebben op het kader en de achtergrond waartegen elk toekomstproject zal figureren. En die 6 vinden we ook persoonlijk relevant. Ze zijn dus wat gekleurd door mijn subjectiviteit, maar niet heel veel.
Ik gaf het paard als voorbeeld om een reden. Namelijk als je weet wat een dier gaat doen bij hoge stress, moet je het ‘gevaar’ dan opzoeken? Het was een voorbeeld ter verduidelijking. verder niks. Hoef je niet zo fel op te reageren.
Maar Berend was de keuken al uit en klom met dichte ogen de trap op. Hij liet zijn kamer donker, kleedde zich snel uit en stapte in bed. Inderdaad niet best, dacht hij. Hij snapte niet wat er nou was gebeurd. Met zijn knieën en de dekens hoog opgetrokken, probeerde hij zichzelf in slaap te denken. Als die pijn in zijn hoofd morgen maar weg was, dat zou een stuk schelen.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
11.11.11 actie acties afval armoede auto balans banken bevolking blog boek boeken bouwen co-housing CO2 cohousing debat delen doe het zelf dranouter economie energie energiefiets feest festival fiets fietsen film geld geluk gemeenteraad gent ggo groei groen inspiratie isolatie jongeren kernenergie kinderen klimaat kunst landbouw lezingen lopen media moestuin muziek natuur oceaan olie parijs politiek reclame school senioren show sport spullen stad theater tips toekomst transitie Vakantie verandering verkiezingen vis vlees vliegen voedsel voetafdruk voetbal water wonen
Julian Jaynes stoffeert zijn theorie met studies bij split-brain patiënten, mensen bij wie de hersenbrug tussen de twee hersenhelften (corpus callosum) beschadigd of artificieel doorgesneden is. De drie spraakcentra (een deel van de motorische cortex, het gebied van Broca en het gebied van Wernicke) bevinden zich in de linkerhersenhelft en zijn via de hersenbrug verbonden met de rechterhersenhelft waar (onder andere) visuele voorstellingen worden gevormd. Via de hersenbrug kwamen de ‘goden’ binnen in het spraakcentrum van de mensen en gaven zo aanwijzingen aan de linkerhersenhelft. Jaynes spreekt van de twee hersenhelften als ‘almost (…) two individuals’ (p.117). Vandaar dat hij het brein van de eerste mensen aanduidt als ‘bicameral mind’. Michael Gazzaniga, de bekende neurowetenschapper en beroemd geworden door split-brain onderzoek, ziet in de linkerhersenhelft nog altijd de ‘tolk’ (interpreter) die onze voorstellingen en ervaringen inpast in de logica van ons zelfbeeld en wereldbeeld. Jaynes baseerde zich o.a. op de onderzoeken van Gazzaniga toen die nog een relatief jonge en baanbrekende wetenschapper was. Asymmetrie tussen de twee hersenhelften ontwikkelde zich bij de primaten: de halfapen gingen in grote meerderheid hun linkerhand (en dus hun rechterhersenhelft) gebruiken om naar voedsel te reiken en het vast te pakken, terwijl ze hun houding in de boom verankerden met de rechterhand (en dus de linkerhersenhelft). Toen de mensapen meer en meer op de grond gingen vertoeven, werd het sturen van de houding minder noodzakelijk en kwam ook de rechterhand vrij voor het manipuleren van voorwerpen. Maar vanwege zijn ervaring met lichaamshouding bezat de rechterhand meer kracht en een grotere controle over de aanwending van de hand dan de linkerhand. En zo ontwikkelde de rechterhand zich tot dominante hand. Toen de eerste hominiden verschenen, circa vijf miljoen jaar geleden, waren de rechterhand en -arm reeds dominant geworden voor bijna alle handelingen van mensapen op de grond. Er bestaat ook een verband tussen rechtshandigheid en de taal die door de linkerhersenhelft wordt gecontroleerd. Communicatie bij primaten bestaat doorgaans niet alleen uit geluiden, maar ook uit gebaren met armen, benen en het hele lichaam, bewegingen die vaak nogal wat evenwicht en behendigheid vragen wanneer een dier ze in een boom uitvoert. Het leven in de bomen moet dan belangrijke eisen hebben gesteld aan een efficiënte communicatie. Daarom mag verondersteld worden dat de linkerhersenhelft, die al klaar was om de houding te sturen, de communicatievaardigheden ging sturen die afhankelijk waren van de houding, zoals de ademhaling vanuit de longen. Het patroon bleef bij hogere primaten bestaan en dus werd stemgebruik (en later taal) een zaak van de linkerhersenhelft.
Door je fysieke conditie te verwaarlozen zal je reactie snelheid op een levensbedreigende situatie drastisch verminderen. Logisch nadenken en juiste beslissingen nemen zullen moeilijker en moeilijker worden. Doe zelf de test maar eens, ga fitnessen en drijf je lichaam tot het uiterste. Wanneer je helemaal afgemat bent, begin dan met reken sommetjes te maken. Je zult echt verstomd staan dat de eenvoudigste rekensommetjes heel wat tijd nemen om te berekenen. In mijn voorbeeld sta je op een toestel in de fitness zaal en in ideale omstandigheden, beeld je in dat je op een godvergeten plaats bent, helemaal uitgeput, kou en honger hebt en dat de beslissing dat je moet nemen van levensbelang is. Geloof me wanneer ik zeg dat het feit van nog fysieke reserves te hebben dan van levens belang is.
Je moet je kunsten via de muziek instrumenten tonen en niet via een vooraf ingespeeld bandje dat natuurlijk beperkt is van begin tot het eind. Je kunt niet een nummer veranderen of langer maken door meer solo’s etc., ter plekke in te voegen.
De Vlaamse Brusselaars verkiezen de “normale idioot” aan te duiden als de Polderidioot, de Lage-Landenidioot of het “ideaaltypische Rijnlandmodel”. In Vlaanderen klinkt het dan weer heel wat sappiger als “’t is ‘r giene van oens, dien komt ziekers van d’and’re kant van de grenze”. In beide gevallen wordt hier het onder psychologen alom bekende verdedigingsmechanisme ontvouwd: doen alsof men zelf lid is van het blanke superieure ras, en idiotie beschouwen als een gebrek of een ziekte die alleen in West-Afrika voorkomt.

“metalen gear solid 5 survival metalen uitrusting zombie overleving”

Angst overviel hem toen hij zijn eerste skelet tegen­kwam. Resten uitgedroogd vlees en huid waren nog strak over de botten gespannen die uitgestrekt op een bank in een kantoor lagen. Het lichaam droeg nog een oude laboratoriumjas over een sterk versleten jeans en een vaalgrijs shirt. Harrald pakte zijn machete en tikte de rechterarm van het skelet een paar keer aan tot hij ervan overtuigd was dat er geen gevaar dreigde. Terwijl hij door de gangen dwaalde langs de glazen wanden van de kantoren stelde hij zich voor dat hier jarenlang mensen gewoond of gewerkt hadden. De twee dozijn auto’s boven deden hem vermoeden dat hij meer lichamen zou gaan vinden. In een verafgelegen zijkamer vond hij mensvormige, zwarte plastic zakken. Er lagen er ruim twintig, netjes op een rij, duidelijk met inhoud. Hij liet ze liggen en ging verder naar zijn eigenlijke doel, de glazen zaal die hij eerder gezien had.
Bij nader toezien merken wij dat de psychologiserende stelling in twee elkaar opvolgende varianten circuleerde in de ganse commotie rond de zaak Joe Van Holsbeeck. De eerste variant luidt: de daders zijn een emanatie, een symptoom van een problematiek, een (maatschappelijke, ja zelfs religieuze) ‘ziekte’ van de hele gemeenschap, in casu de Noord-Afrikaanse allochtonen. Deze etnosociologische benadering bakent dus in de eerste plaats een gemeenschap af op etnische gronden (autochtonen versus allochtonen, en dan binnen die allochtonen de Turken versus de Marokkanen, etc.) en binnen een gemeenschap worden dan figuren aangeduid die fungeren als excessen in de wijze waarop deze gemeenschap haar sociale, culturele en economische integratie moet zien te bewerkstelligen, in dagdagelijkse termen gezegd: hoe ze moet zien te overleven en hoe de leden van die gemeenschap als individuen moeten zien te overleven. Afhankelijk van de morele sympathie die men jegens de betrokken gemeenschap koestert, wordt die gemeenschap dan vergoelijkt (door de ‘linksen’ die zich opstellen als sociale werkers) of gestigmatiseerd (door ‘rechtsen’ die zich opstellen als politieagenten en rechters). De ‘oplossing’ van de zaak Joe Van Holsbeeck (niet zozeer de aanhouding van de daders als personen, maar de vaststelling dat de daders geen Marokkanen maar Polen waren) kan dan in eerste instantie gelezen worden als een verplaatsing van het racisme jegens Arabieren naar een racisme jegens de Poolse gemeenschap! Plots stonden de Polen in het brandpunt van de belangstelling. Onze ‘Polen’ bleken plots een ‘Poolse gemeenschap’ te vormen, met hun eigen kerken en winkels waar alleen Polen zouden komen. Polen zijn dan ‘katholiek’, ze werken vijftien uur per dag en houden zich dus niet met hun kinderen bezig. Enzovoort. M.a.w. in plaats van zich te richten op de eigenheid van de daders (tenslotte weet het publiek nu nog altijd niet precies wat zich vanuit de visie van de daders heeft afgespeeld, en daders hebben toch ook mensenrechten) werd meteen binnen de publieke opinie een nieuwe voordien niet bestaande gemeenschap ‘geconstrueerd’: de Polen (voordien kenden wij enkel de Poolse loodgieter, die als een soort desolate lonely rider in de media werd gerepresenteerd). Al kon iedereen die kijken wou toch gemakkelijk zien dat het in de zaak Joe Van Holsbeeck gaat om jongeren uit achtergestelde sociale groepen die, ongeacht hun etnische origine, moeten weten te overleven in een maatschappij vol sociale ongelijkheden. De etnische origine van die jongeren speelt daarbij een secundaire rol zoals in deze zaak nog maar eens blijkt: ‘Noord-Afrikanen’ blijken ‘Polen’ te zijn. De media die dagenlang de Noord-Afrikaanse gemeenschap hadden gestigmatiseerd, gingen zich nu richten op de Polen in plaats van zich te bezinnen over de wijze waarop ze individuen (en dan nog minderjarigen) onderbrengen in bepaalde identiteitscategorieën die ze dan, zoals aangehaald, ofwel gaan vergoelijken gaan stigmatiseren. De Polen zelf verdedigden zich dan met de stelling dat de moordenaar ‘eigenlijk geen Pool maar een romazigeuner is’. Kortom, een onverbloemde carrousel van onverbloemd racisme. Het standpunt dat wij toen innamen en nog altijd huldigen, is klaar als pompwater: elke reductie van een persoon tot de identiteit van zijn origine (ras, nationaliteit, maar ook sekse, etc.) is eigenlijk al een daad van racisme op zich! Dit is de enig mogelijke consequente houding om intellectuele (en politieke) blunders als in deze affaire te vermijden.
Maar wat is ‘charisma’? Het is een Grieks woord dat vooral in de vroegchristelijke tijd gebruikt werd voor Gods genadegave, zijn goedertierendheid en vergevingsgezindheid. In die zin had het woord ook de uitgebreide betekenis van de geestelijke gave en van de vaardigheden van een ambtsdrager. Het woord ‘charisma’ is een afleiding van het Oudgriekse woord charis. Charis betekent bevalligheid, dankbaarheid en bekoorlijkheid en vandaar ook gunst (zowel de gunst die men iemand verleent als de gunst waarin met bij iemand staat). Die gunst is uiteraard oorspronkelijk het genoegen dat een bekoorlijk iemand leverde (‘materieel’ en ‘immaterieel’: kortom, het woord had een uitgesproken erotische betekenis, maar niet in de eng seksuele zin). In het Latijn werd voor charis het woord gratia gebruikt met bijna volkomen dezelfde betekenis. Het is als vertaling van dit Latijnse woord tot kerkwoord geworden. Ierse missionarissen rond 700 n. Chr. wenden bijvoorbeeld het woord aan voor het woord ‘genade’ dat oorspronkelijk zoiets als ‘ondersteuning’ betekende. Of ‘charis’ en ‘gratia’ linguïstisch met elkaar verwant zijn is onduidelijk, en evenmin of ‘charis’ dezelfde stam heeft als dat andere Oudgriekse woord  cheir (= hand). In ieder geval hebben ‘charis’ en ‘charisma’ niets van doen met kardia (= hart; cor in het Latijn) of carus (= duur in prijs; vandaar ook ‘geliefd’; Frans ‘cher’ en Engels ‘cheer’).
Deze landverraders hebben er allemaal aan mee gedaan op een of andere manier, net zoals de oud nazi’s en kampbewaarders welke op hoge leeftijd zijn kunnen toch ook een gevangenisstraf uitzitten. Er staan er ook een flink aantal op die nu al over de zeventig zijn, nou daar geldt het zelfde laken en pak voor, na hun dood in een naamloos graf dumpen want de mens heeft niets geleerd van de geschiedenis.
Men moet verantwoordelijkheid nemen te helpen en dus te begeleiden indien de permissie daartoe is gegegeven. Natuurlijk is ongewenste hulp een overtreding tegen de volwassen optie: de enige geestelijke gezondheid is de zelfverantwoordelijke; alle kinderen zijn een beetje crazy min of meer, net als alle mensen die zich het bestaan van een opperwezen genaamd de Heer realiseren. Hieruit zou men kunnen afleiden dat alle serieuze pogen geestelijk gezond te zijn ketterij is: alleen in ontkenning van de Heer Zijn persoon, kan men rijp en zelfverantwoordelijk zijn. Maar dat is een verwarring van buiten af. Zoals eerder gezegd, is het een andere fundamentele wet van de psyche dat onafhankelijkheid alleen kan bestaan op basis van positieve identificatie met de ‘vader’, het ideale zelf of het gezag van buitenaf in het algemeen. Alle kinderen spelen vadertje met kleine speelgoed-autootjes, alle meisjes spelen moedertje met poppen: zo werkt de volwassenheid. En niemand zal dat ontkennen, hoewel het altijd in de valkuil van de ‘erfzonde’ of het ontevreden overheersen van de materiële natuur schijnt te lopen. De aap leerde gedrag te imiteren: het is onze misère, het is onze liefde. Het is ook de positieve identificatie met de minder gewenste autoriteit van de dierlijke geneigdheid die moeilijkheden geeft en het zuivere van de menselijke intelligentie verduistert dat nodig is om een juiste begeleider voor anderen te zijn. We willen niet alleen zoals de Heer zijn, we willen ook als katten en honden zijn, gieren en haaien, konijnen en vlooien. Mannen scheren hun baarden uit angst er als een leeuw uit te zien en zullen eerder vechten dan huilen uit angst zelf als een loeiende koe te worden. Vrouwen beschilderen hun gezichten en parfumeren hun lichaam uit angst op op een varken te lijken en een meer natuurlijke geur af te geven. Dat is de mensheid: we lijden niet alleen onder onze gelijkenis met de Heer maar ook onder onze geneigdheden met het koninkrijk der dieren. Begeleiden en sturen zal dus altijd onder deze onzuiverheden gebukt gaan en alleen een bewuste bekentenis tegen het poseren als de Superpersoon of het bezorgd zijn over de dierlijke natuur zal ons weerhouden van het gekkenhuis van de oorlog en de schizofrenie. 
Die zekerheid maakte dat ze iets van de angst en het verdriet kon wegduwen. Haar armen voelden als lood, maar ze hief ze op en strekte ze uit naar haar over­leden man. Hij greep een van haar handen, met een warme, tastbare grip. Samen maakten ze een vuist, en duwden de kwalijke entiteit resoluut uit Laura’s lichaam.
Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby’s ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.
Met de speciale figuren in de stam (koning, rechter, priester, sjamaan, demiurg, maar bijvoorbeeld ook de vroedvrouw) onderhielden de stamleden een zeer ambivalente relatie. Eén voor één waren die figuren een monstre sacré: men voelde voor hen eerbied en vrees, maar ook jaloezie en afgunst. We kunnen dit nu nog bij veel Afrikaanse stammen waarnemen. Daar wetten en regels veelal op hen niet van toepassing waren, werden zij beschouwd als wezens die de kosmische orde verstoorden, als incarnaties van een ongeoorloofde transgressie: vandaar dat ze heilig waren en taboe. Zij belichaamden de Wet én de uitzondering op die Wet, het genot van de Wet én de onmogelijkheid van dit genot. Omwille van deze ambivalentie werden zij zoveel mogelijk gemeden en ze leefden eigenlijk buiten de gemeenschap. Dikwijls konden zij niet huwen (de mannelijke figuren mochten natuurlijk wel seksuele betrekkingen hebben met ongehuwde maagden, de vrouwelijke figuren werden geacht zelf maagd te blijven). Met andere woorden: zij die wisten wat het genot was, hadden geen toegang tot de normale sociale genietingen die de stamleden wel hadden. Het waren kortom tragische figuren. Al was er jaloezie in de wijze waarop zij door de stamleden werden beleefd, toch stond niemand echt klaar om hun positie in te nemen. In veel gevallen moesten ze worden aangeduid. In ons dorpsleven tot midden de 20ste eeuw blijft dit patroon van de speciale figuren min of meer overeind: de priester, de smid, de onderwijzer, de rijkswachter, de geneesheer, de wetenschapsman, enz. allen waren het tragische sociaal geïsoleerde individuen, met dikwijls wel een ongehuwde meid in huis. Zonder die sociale isolatie konden zij hun functie niet uitoefenen. Veelal werden zij door de gemeenschapsleden in natura betaald voor hun diensten, zoals de demiurgen vroeger door de gemeenschap werden onderhouden. Pas naarmate de Wet is onttoverd geworden door het democratiseringsproces van de laatste decennia, zijn deze speciale figuren menselijker trekken gaan aannemen.
Sterre staarde naar de locomotief die geduldig wachtte op zijn nieuwste prooi. De tentakels hieven de dronkenlap hoog op en meer ten­takels grepen zijn ledematen en droegen hem naar de gloeiende muil van de vuurkist die zich langzaam opende. Met een onaards brullen ver­dween hij in het vuur en de muil sloot zich. Een zwarte damp steeg op terwijl de rode koplampen opgloeiden.
Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
Om de juiste beheersing over het lichaam te krijgen heeft het zorgzame aandacht nodig daar het zal waarschuwen tegen programmamislukkingen en verstoringen. Luisterend naar het lichaam moet men ook leren leren te luisteren naar de geest welke eveneens als een kontrolepaneel zal weerspiegelen wanneer bepaalde tekortkomingen, virussen of andersoortige negativiteiten het programma te niet doen. Schizofrenen kunnen mensen zijn die tegen zichzelf praten beseffende dat ze de kontrole hebben verloren en opgegeven. Normale mensen kunnen eveneens voor zichzelf spreken en luisteren hun geestelijke gezondheid behoudend door hun problemen met andere mensen uit te werken in de voorstelling op die manier de kontrole terugwinnend die op introspektie verloren leek te zijn. Het denken naar binnen keren is een noodzaak. Te beseffen dat iedereen tijdelijk een schizoïde gebrek aan kontrole over het denken heeft is essentiëel om gemotiveerd te kunnen zijn om bewust de aktie-programma’s door te werken en ze te corrigeren naar de veranderingen van de tijd. Dit is rijpheid. Aangaande de jongeren is het belangrijk ze te leren dingen door te praten zowel voor zichzelf als met anderen. Men kan het presenteren met gebeden of volkswijsheden om ze te leren zich te concentreren en stand te houden ter wille van een goede geest. Weglopen voor die werkelijkheid is een algemene basis niet alleen voor individuele ziekten, mentaal en fysiek, maar ook van collectieve sociopathische ontsporing. Jonge en onervaren mensen die later in het volwassen leven hun achterstand moeten inhalen met de geboden der rijpheid, leren onder begeleiding met het volwassen voorbeeld te internaliseren en zodoende te luisteren niet alleen naar hun eigen lichaam en geest maar ook naar mensen in het algemeen. De juiste identificatie met het ouderlijk gezag vormt de basis van alle goede lichamelijke en geestelijke gezondheid.. 
Digitale hulpmiddelen zijn niet meer weg te denken uit de maatschappij. Door sterke groei van digitale ontwikkelingen stapelen mogelijkheden zich op en veranderen ook de digitale standaarden steeds sneller. Dat heeft zijn weerslag op beroepen en daarmee ook op de inhoud van het onderwijs (Voogd & Roblin, 2010). Daarom is de trend ‘digitalisering’ voor het onderwijs relevant. Al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt. Desondanks haken scholen hierop aan door de lerende voor te bereiden op een wereld waar digitale middelen een steeds grotere rol gaan spelen.
Wist je dat de lente eigenlijk in de winter begint? Dat je in Nederland geweldig kunt snorkelen, vooral aan het eind van de zomer? En wat is nou eigenlijk het nut van muggen en brandnetels?Arjan Postma, de favoriete boswachter van Nederland, laat je met andere ogen naar de natuur kijken. Hij wijst je op al het moois waar je normaal gesproken zo aan
14 Vergoed door zorgverzekeraars ~ Korte wachttijden ~ Efficiënte behandelwijze en goede nazorg ~ Behandeling door ervaren medisch specialisten STAP NU OVER. GLASVEZEL WEKEN! ALTIJD DE BESTE DEAL! Chronische pijn? Wij kunnen u helpen. DC Klinieken Roermond is een modern pijncentrum en gespecialiseerd in het behandelen van chronische pijn. U wordt snel en vakkundig geholpen door onze ervaren en betrokken specialisten. Waarom kiezen voor ons centrum? U kunt binnen enkele dagen bij ons terecht en gedurende het hele behandeltraject wordt u behandeld door dezelfde specialist. Zwartbroekpoort LS Roermond t (0475) Roermond DIT IS HET MOMENT. STAP NU OVER! Nu vanaf 34, 11 per maand. Alle providers hebben nu interessante acties en aanbiedingen voor u. Zo heeft u al een alles-in-een pakket vanaf 34,11 per maand. Ga naar onze website om het aanbod op uw adres te vergelijken en vind de beste deal op ons netwerk. Er is altijd een abonnement dat het beste bij uw situatie en budget past. OVERSTAPPEN OP GLASVEZEL IS ZO GEDAAN. Overstappen op glasvezel is zo eenvoudig dat u het vandaag nog snel en makkelijk via regelt. In slechts drie simpele stappen stapt u over. Feest bij Vrijbuiter! staat ieder weekend in maart voor je klaar! Vergelijk. Kies en sluit af. Geniet. Liever advies van een glasvezeladviseur? Dat kan ook, het is net zo makkelijk en snel als zelf overstappen. De glasvezeladviseurs van Reggefiber nemen de tijd om u een onafhankelijk overzicht en persoonlijk advies te geven. Ook beantwoorden ze al uw vragen over abonnementen. Als u wilt, sluiten ze het abonnement direct voor u af. ZO ZIJN WIJ BEREIKBAAR. Wilt u bellen, chatten of liever advies aan huis? U kiest zelf hoe u contact met ons heeft. L Elke zondag geopend 11:00-17:00 uur vrijbuiter.nl Schaarbroekerweg 4a, Roermond Dames en heren softshell jack zonder capuchon Vergelijk, kies en sluit direct af. Met capuchon
Geen kopie wil ik zijn, want ik ben mijzelf en wil mijzelf ook presenteren op de bühne, ik wil dat men mij herkend en niet pietje of klaasje die toevallig beroemd is geworden. Ik wil geen kloon zijn uit respect voor de muziek en mijzelf.
Gelukkig was er vlak voor het einde van het dorp een druk tankstation met een grote luifel. Auto’s reden af en aan om stroom te tanken terwijl hun baasjes in de bijbehorende shop aten, dronken of sanitaire behoeftes vervulden. Mijn accu’s waren nog bijna halfvol dus zodra de regen over was, zou ik verder kunnen.
Willem keek weer naar buiten. ‘Ik zie hem zo weer voor me. Ritmische halen aan die ouderwetse gehaktmolen. Zekere, geoefende handen die de worst draaien.’ Willem drukte zijn verbonden hand tegen zijn borst.
Tot slot pikten we capsule 4560 op en vergezelden de gedrogeerde vrouw naar haar cel. Pas op aarde terug zou ze vrij zijn. Haar jasje had vlindermouwen en open schouders: de mode van honderd jaar geleden. Kenne­lijk vond men dat toen mooi.
Ik dwing mezelf mijn armen uitnodigend voor haar te openen en we treffen elkaar aan het nabije einde van het bedieningspaneel. Ze beant­woordt mijn gespreide armen met de hare. Vaag merk ik de bewapende figuren op die in de hoeken van de brug toekijken, dan sluit ik haar tegen mijn borst. Haar armen vouwen zich om mijn flanken, terwijl ik bijna haar volledige gestalte omvat. De grauwzwarte hoed tuimelt naar achteren en stuit van het paneel op de grond; ik snuif de zoute, dierlijk-frisse geur van haar wilde kroes.
Eten op gezette tijden maakt het mogelijk om de hoeveelheid genuttigd voedsel onder kontrole te krijgen. Als b.v. zes keer per dag een bepaald soort van voedsel op een bepaalde tijd wordt genomen, is het mogelijk te stoppen met het voedsel dat anders spontaan de behoefte lenigde. De behoefte aan zoetigheid kan worden bevredigd door een koekje of andere kleine zoetigheid te eten tijdens de ochtend- en middagpauze. De behoefte aan tussendoortjes kan worden geregeld als men ‘s avonds voor de televisie zit. De behoefte aan proteïnen, vet en vitaminen kan worden gereguleerd door een dieet in acht te nemen dat de hoeveelheid en het soort van voedsel regelt dat nodig is om de behoefte te bevredigen. Als er iets aan het dieet ontbreekt zal men rebellie ontwikkelen en op onregelmatige tijden beginnen te eten zoals men er zin in heeft. Niet alleen raakt de eetlust dan bedorven maar verliest men de volledige kontrole over de voedselinname op die manier uitkomend op indigestie, intoxicatie en andere eetstoornissen. Teveel eten is het best behandeld door het reguleren van de etenstijden. Als eenmaal die tijden zijn aanvaard kan de hoeveelheid worden geregeld.
Er zijn ook kinderen, jammer genoeg, die een onaangename indruk maken: kijken me vanaf de eerste keer aan met een blik voor weerzin of angst en werken dan niet mee. Als een kind krijst kun je nog goed naar de longen luisteren, maar de buik beoordelen bij een kind dat tegenstribbelt en tekeer gaat is soms onbegonnen werk. Dan komt er in de status “not able to co-operate” te staan. En dan doe ik de volgende keer het onderzoek nog eens.
Ze gingen op de grond zitten. Samuel nam een grote slok om de eerste dorst weg te spoelen. Daarna beperkte hij zich tot slokjes, genietend van de smaak. Beide mannen bleven stil. Niet ongebruikelijk, zeker niet hier. Het rimpelende water, de groene bosjes die de vijver omringden, alles nodigde uit tot genieten in stilte.
‘Hallo ma, ik ben veilig aangekomen in het hotel… Zoals gewoonlijk. Ja. De stalen zijn wat gekreukt maar Nee. Dat zit goed. Morgen, hoop ik. Ik ga zo bellen. Volledig.’ Ze deed alsof ze moest lachen. ‘Hoe staat het met de Oba-rellen? Niet? Gelukkig! Ja. Het is vreselijk. De doden Ik begreep dat Geen graan en rijst, ja. En water? De branden. Ja. Ik hoorde daarover, van Loheij. Goed. Oké. Ja mam. Dat komt goed. Ik bel zodra ik meer nieuws heb. Ik ga nu wat eten.’ Drie piepjes. ‘Het geld is op. Kus!’
Als Karagiozis eindelijk weer, schor en hees, wat uit kan brengen, besluit hij de waarheid te vertellen. Hij smeekt om wat wijn, om zijn keel te zalven, maar hij krijgt slechts meer water. Alsof hij nog niet genoeg water geproefd heeft de afgelopen dagen!
Na elke revolutie of omwenteling is het goed gebruik af te rekenen met het ancien regime. Soms worden de nekwervels gekraakt omdat de guillotine te lang niet uit het vet geweest is, en soms gaat de kop er clean af en rolt rechtvaardig in het mandje. Een geoefende beul kan het verschil maken tussen leven en dood, tussen lijden of een vlotte terechtstelling.
Hij vond de snelweg die als een lang, recht en minder begroeid pad langs de heuvels liep. Feitelijk waren het gebouwen, flats, deels ingestort en overwoekerd, bedekt met stuifzand en losse aarde, restanten van een rijk verleden, maar nu teruggenomen door de natuur. Kleine heuveltjes op de weg bevatten de verroeste karkassen van automobielen die hier waren achtergelaten en hier en daar zag hij nog stukjes van ramen en deurstijlen. Een enkele bleke schedel staarde terug uit een donker gat.
Wij hebben vandaag onze hond helaas moeten laten inslapen. Ze was ook bekend met de ziekte van chusing dus ik herken alles in jou verhaal. Onze hond had dan ook helaas nog epilepsie al hadden we dat wel goed onder controle en dat had ze nu 7 jaar, en vorig jaar is ze helaas ook bekend geworden met chusing.
Jezus heeft zich toen aan mij geopenbaard en ik werd verbonden. Hij liet mij ook zien wat de wortel was waardoor ik niet verbonden was en nu  kreeg ik openbaring hoe hij het wel had bedoeld en gaaf mij veiligheid, sprak tot mij met liefdevolle woorden en stelde mij gerust.
Het eerste van vele stukjes dierlijkheid. Hoeveel was ik er al van kwijt­geraakt door Zorani te bedriegen? Door me door Grimpeerd, die sluwe vos, voor zijn kar te laten spannen terwijl ik hem zou moeten lynchen maar besefte dat ik niet sterk genoeg was? Mijn vrouw, Zorani, was niet slecht. Het was alleen dat Ansalaam… nou ja, onweerstaanbaar was. Mijn soort. En onder Grimpeerds tirannie leefde. Ik krabde verwoed aan mijn jeukende schouders, en vervolgens aan mijn linkerzij. Niet toevallig waar mijn hart zat, toch? Vervloekte Marszandallergie. Vervloekte Mars, tout court.
Welkom bij Truckstop Wij zijn geopend op; Maandag van 7.30 uur tot 24.00 uur Dinsdag tot en met Donderdag van 05.30 tot 24.00 uur Vrijdag van 05.30 uur tot 23.00 uur de keuken sluit een uur voor sluitingstijd
Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.
Ik heb ervaren dat het leven een voortdurende beweging is tussen twee polen. Een doorlopend zoeken naar evenwicht binnen een spanningsveld waar het leven van de mens en dus ook mijn leven zich afspeelt.

“granieten staatswapens en overlevingsuitrusting biohazard overlevingsuitrusting”

Uranus, Jupiter en de zwarte Maan in 5de en 6de huis in Vissen in de jaarhoroscoop van 2011 inspireren ons om unieke nieuwe invalshoeken te vinden om het leven te organiseren. Door gebruik te maken van zowel de verticale als de horizontale as worden alle losse facetten van het geheel geraakt en geordend. Alles wordt gevoed en geraakt door nieuwe, geniale invalshoeken. De eenheid ordent zichzelf met een enorme eenvoud en vanuit rust.
In de zakenwereld geld de stelregel dat de zaken voor het meisje gaan. Maar het genot van werken is hier niet echt mee begrepen. Dus, heeft verleiding meer betrekking op het verschil in de houding wat betreft het lustprincipe in het algemeen. Lust en liefde kunnen worden onderscheiden naar hun regelingen. Lust is primair en verdraagt nauwelijks of geen uitstel en kontrole. Liefde is trouw aan het secundaire en bereid zich in goedheid te onderwerpen aan schema en kondities. Hieruit volgt dat de onvermijdelijke konklusie moet zijn dat alle verlangen reguleren in goedheid de oplossing is voor het probleem van het plezier dat de zaken bederft. Niet alleen het lustprincipe loopt het gevaar van het irreguliere, ook het werkelijkheids-principe voor het zakelijk bestuur staat bloot aan de dreiging der verleiding. Voor een vooruitstrevende onderneming is het moeilijk al te strikt te zijn in haar schema: men moet dynamisch zijn ten einde zich snel te kunnen aanpassen. De dingen kunnen niet altijd middels het uurwerk worden geregeld e.d. Hier is de regel van de samenwerking geldig. De verleiding van het werkelijkheids-principe is verloren te gaan in een machts-trip van het eigen ego. Het geweten en de moed hebben twijfels en vreugde te delen met medewerkers zal de zaak terug brengen tot het nivo van werkelijkheid dat nodig is om in zaken te kunnen overleven (afb.). 
Een puzzeldoos. Dat moest het zijn, ongelooflijk gede­tailleerd afge­werkt. Wie had deze gemaakt en waarom kon hij zich niet herinneren dat hij hier stond? Zijn vingers volgden de fijne lijnen, krullen die samen­smolten en weer uiteen gleden in een patroon dat hij vaag herkende. Hij probeerde de doos te openen, maar het lukte niet. Een doos zoals deze kon maar op één bepaalde manier geopend worden, niet eenvoudig om dat zelf uit te zoeken. Hij liet zijn vingers opnieuw over de krullen glijden. Was dat een zon aan de bovenkant?
Ik ga Marijke van Langen helpen bij een activiteit van de kleine wilg. Deze is bedoeld voor mensen die anderen meenemen de natuur in. En daar een verdieping in willen bereiken. Marijke doet dat op een bijzondere manier, maar gebruikt dezelfde oefeningen als Barefeet Survival.
Lieven stond als eerste terug bij de voordeur. Voorzichtig keek hij om het muurtje de gang in. ‘Kom,’ fluisterde hij, en geruisloos liep hij naar buiten. Zohra volgde hem. Op hetzelfde moment ging er tegenover hen een deur open.
We zitten met een man of tien in de echt niet zo grote keuken van Olga Matsukevich, een prominente inwoonster van Motol, een flink dorp zo’n 350 kilometer ten Zuid-Westen van Minsk, de hoofdstad van Wit-Rusland, oftewel Belarus. Olga is ook directeur van het plaatselijke museum, ze is een vrouw met aanzien en geeft ons een cursus borsjt maken, bonensoep op zijn Wit-Russisch, met veel paddenstoelen. En hoe je die paddenstoelen en andere zaken inmaakt, legt ze intussen ook uit. Je kunt zien dat Olga het heeft gemaakt. Haar keuken heeft echte tegels op de vloer en de enorme kachel, waar ook het brood in gebakken wordt, is versierd. Ze heeft me bij binnenkomst als eerste haar inpandige toilet laten zien, een teken van welstand. Olga’s man heeft geholpen bij het schonen van Tsjernobyl, dat verdiende goed. Hij loopt nu verdwaasd rond, zijn huid heeft de kleur van een slecht schoongemaakte melkfles. Maar praat niet over Tsjernobyl, niet over president Loekasjenko en ook niet over de verdwenen Joodse medebewoners. Neem nog een slok wodka, ja?
Deze regel impliceert het hogere belang van de reflektie. Minder gericht op het lichaam en meer op de geest legt een grotere druk op het vermogen de gedachten te ordenen . Alleen een gewetensvol persoon is echt in staat tot een rustige levensstijl. Voor verwaarlozing bestaat er geen positieve en rustige geest. Een negatieve en rusteloze geest betekent ontevredenheid en desoriëntatie. Als je b.v. hongerig bent en niet weet wat te doen, moet je allereerst de juiste aktie ondernemen om de primaire behoeften te bevredigen van het lichaam en de persoon in zijn status (afb.) en levensoriëntatie (afb.). Alle gezonde reflektie is gebaseerd op op deze fundamentele zekerheid. Oorlog bij voorbeeld kan worden herkend als een vicieuze cirkel: vanwege een ontbrekende zekerheid is er een conflict, en vanwege het conflict is er een gebrek aan de zekerheid.
Al onmiddellijk op de eerste pagina van het Voorwoord struikelde ik over de verwijzing naar John Lennon’s song “Imagine”, met de bekende verzen “Imagine there’s no heaven … No religion too”. Niet dat ik mij stoor aan deze tekstinhoud. Wél heb ik altijd al een niet te remediëren hekel gehad aan Lennon’s zielig-ziekelijke behoefte om zich steeds zo maar ostentatief voor te stellen als een moreel voorbeeld, na te volgen door allen en iedereen. Ik vind “Working Class Hero” een heel heel mooie song, maar krijg het bij zijn slotzin: “If you want to be a hero well just follow me” (de aristocratisch geboren Marianne Faithfull was dan ook zo wijs in haar cover van de song dat afgrijselijk arrogante slotvers te schrappen). En al even megalomaan klinkt Lennon in “Imagine” met de zin “I hope someday you’ll join us”.
De 3de graad Steenbok wordt ook wel de Asculaapgraad genoemd. De asculaap is een oud Grieks symbool dat wordt geassocieerd met astrologie, de Griekse halfgod Asclepius en met medicijnen en genezing. Het bestaat uit een slang die zich rond een staf draait. De halfgod Asclepius werd onderwezen door de centaur Cheiron. Cheiron inspireert ons om meesterschap te krijgen over ongeneeslijke wonden. Asclepius was zo kundig dat hij soms patiënten mee terug nam uit de dood. 2011 belooft dus een jaar van heling te worden. De zwarte Maan in Vissen in 6de huis in de jaarhoroscoop van 2011 laat zien dat de instroom van kosmische energie de nadruk legt op heling.*5 De energie van de Bron is de lijm tussen losse facetten, zoals organen, cellen en DNA. De organisatie van ons lichaam is in de huidige evolutie aan het reorganiseren en dit kan nogal wat ongemakken en pijn opleveren. Er wil ontspanning en een andere manier van stromen ontstaan in de organisatie van ons lichaam. Een manier van stromen van energie die van binnenuit komt. Lees verder in het artikel over de ontwikkeling van dualiteit naar polariteit. Hier vind je meer informatie hoe je dit proces van verandering kunt ondersteunen.
Er kunnen twijfels en angsten naar boven komen, zodat ze gekoesterd en getransformeerd kunnen worden.  Periodes van zelftwijfel.  Overlevingsangsten, maar niet zeker wetend waar dit vandaan komt.  Dit is afkomstig uit de kern van je wezen.  Er zullen veel Openbaringen zijn die je zullen inspireren.
Het lunchen LuipaardHet vermogen van InstallatiesMilitaire kaki camouflage pattLifesaverFantastische boomMesStandbeeld van Arbeid, mierenbeschavingUitstekende OverlevingsuitrustingDe put van het water in Woestijn
Toen de schok kwam, voer die niet vloeiend door de monorail, zoals je soms hoort in rampverhalen. Nee, het begon met trillingen die in hevigheid toenamen, toen een luide knal, gerammel, deuren die openvlogen tussen de coupés in, en vervolgens het monorailstel dat fel naar opzij helde.
En wat betreft iemand iets geven: men zal altijd zeggen: “prachtig, geef maar”. Maar het is niet duidelijk wat men zal doen met ons aanbod om ergens mee te helpen. Of onze gift dan ook nuttig wordt gebruikt moet je maar afwachten.
Ze gooide haar peuk weg en besloot naar het verste deel van het perron te lopen, dan hoefde ze in Amsterdam die meters niet meer te maken. Daarbij was ze verder verwijderd van de geile vent en die dronkenlap.
Samuel keek naar een jongen uit het kleine groepje, die belaagd werd door de twee onderwaterzwemmers. De rest van de groep vond het best grappig, maar de jongen overduidelijk niet. Met een paar goedgerichte schoppen brak hij los uit hun greep en hij snelde naar de oever, de boze blikken en geroep achter zich latend.
Gaetan volgde de vinger van Samuel. ‘Inderdaad. Hoe meer de anderen zich herinneren, hoe moeilijker zij het hebben om nog een band met hen te voelen. Het gebruikelijke probleem. Jammer, ze waren allemaal behoorlijk hecht, al kunnen ze nog goed met elkaar overweg.’
Heb ik genoeg van Janneke in me opgenomen om haar te bevrijden van de weide? Ik zal het nooit ont­dek­ken, niet zonder nóg eens naar die verdoemde plek terug te keren. En zelfs dan, zelfs dan zou ik nooit zeker weten wat voor een rustplaats mijn wanhopige reddings­poging Janneke had gegeven in plaats van de weide.
Ik doopte de autonome robot ‘Lars’ en liet hem doen wat Lars-de-pendelpiloot me had gesuggereerd. Het gaf pret en een beetje gezel­schap, ook al was Lars niet echt een individu, maar meer een uitstulping uit Meeuw. Als ik iets van hem nodig had, kwam er een handje uit de wand dat deed wat er moest gebeuren. Heel handig toen ik de beugel van de weckpot niet dichtgeklapt kreeg omdat ik met twee handen het deksel moest aandrukken en de pot vasthouden.
Ik had onlangs het genoegen een voordracht bij te wonen van de sympathieke Astrid Van Triet over het nieuwe ruilmiddel de equi (wat staat voor equivalent of gelijkwaardig). Er is veel over te vertellen en ik verwijs verderop naar enkele websites waar nog veel meer informatie te vinden is.
Ze hadden het boegbeeld met zijn vieren maar net kunnen torsen. De kapitein had geen hand uitgestoken, had hen slechts aanwijzingen toegesnauwd toen ze de kapiteinshut eenmaal binnen waren. Drijfnat hadden ze het in het bed van de kapitein geschoven. Daarna werd Edward Teach plotseling joviaal. Hij had ieder van de mannen een dukaat en een platte fles rum in de handen gedrukt. ‘Mondjes dicht, brave jongens.’ Zijn gezicht vlak bij dat van hen, met zijn uitwaaierende woeste baard en blikkerende tanden leek hij meer dan ooit op een weerwolf.
Samuel huiverde bij het horen van die woorden. Opnieuw kreeg hij het gevoel alsof Erwin hier niet echt was, alsof hij een traumatische herinne­ring herbe­leefde die de jongen niet meer kon bedwingen. Hij stapte achteruit toen het mes flitsend op zijn keel afkwam. Bij elke zwaai van het mes stapte Samuel naar achteren, tot ze allebei op het balkon stonden. Toen Samuel de reling op zijn rug voelde, wist hij dat hij iets moest doen. Een blik in de kamer wees uit dat de kinderen weg waren, de twee mannen stonden nu bij Gaetan die geen teken van leven meer gaf.
Mook staat achter de soldaten, vlak bij waar ik bezig ben mijn mense­lijke vorm weer aan te nemen, als de tweede soldaat zijn regelaar weer open zet. Kleine vlammetjes lekken uit het mondstuk en landen op de vloer. De plas die door mijn sabotage-directief uit zijn tank is gelekt, ontvlamt onmiddellijk. De lage blauwe vlam grijpt om zich heen, omcirkelt zijn voeten, vindt het pad naar boven. Hij slaakt een gil als de brandstof­tank vlam vat. Gillend, brandend als een toorts, wan­kelt hij door de suite en voegt zijn bijdrage aan de talloze haarden die overal aan het interieur likken.
Vanmorgen zei hij dat hij over twee weken al wilde beginnen hier. Maar als iemand zegt dat hij hier komt werken betekent dat in principe dat hij het misschien een leuk idee zou vinden om hier te komen werken of dat hij het ziekenhuis een interessant ziekenhuis vindt. Of hij écht komt is volslagen onduidelijk.
Merkwaardig dus dat net socialisten en sociaaldemocraten, en zelfs de resterende communisten, nog amper van een toekomstbeeld vertrekken, toch zeker niet wanneer ze zich tot “de mensen” richten. De socialistische dromen kwamen op het volgende neer: staatseigendom of staatsbeheer van de hefbomen van de economie; algemeen stemrecht; arbeidsduurverkorting met redelijke arbeidsvoorwaarden en -condities plus billijke lonen en effectieve beveiliging tegen arbeidsongevallen en een jaarlijkse vakantieperiode; geringe maar eveneens als billijk ervaren inkomensongelijkheid; gelijke toegang tot de geproduceerde goederen en diensten; oprichting van sportverenigingen en bouw van bibliotheken in het kader van zelfstudie en van de vrijetijdsbesteding; democratische controle over de verkozen mandatarissen, parlementairen en regeringsleden. Naast deze zogenaamde etatistische strekking stond een semi-anarchistische die de nadruk legde op coöperatieven waar de werknemers direct zeggenschap hadden over hun arbeidsvoorwaarden via arbeiderscontrole of zelfbeheer. Deze twee strekkingen waren niet onverzoenbaar: de Staat kon coöperatieve bedrijven financieel ondersteunen en stimuleren. De communisten daarentegen droomden van een paradijs op aarde maar waar ze geen concreet beeld over hadden tenzij een visioen van Marx & Engels in hun jonge jaren (1): “… vandaag dit en morgen dat te doen, ’s morgens te jagen, ‘s middags te vissen, ’s avonds veeteelt te bedrijven en na het eten de kritiek te beoefenen, al naar gelang ik verkies zonder ooit jager, visser, herder of criticus te worden”.
De eerste hominiden en homo’s zijn in relatief kleine groepen de savannes ingetrokken of hebben moeten vaststellen dat hun woongebied door de klimaatswisseling op een paar 100.000 jaar van een oerwoud in een savanneachtig landschap was omgetoverd. In de loop van een paar miljoenen jaren, tot Homo Sapiens als laatste van de rij op het toneel verscheen, zijn steeds nieuwe groepen mensen en mensachtigen gedwongen geworden een nomadisch bestaan te gaan leiden. Deze situatie werkte inteelt in de hand, omdat we er mogen van uit gaan dat alle leden van de groep min of meer genetisch verwant waren. Sommige biologen zijn dan ook de mening toegedaan dat mensen (en in mindere mate ook mensapen) zo vatbaar zijn voor ziekten omdat bepaalde schadelijke mutaties omwille van die inteelt niet zijn uitgezuiverd. Een vergelijking van DNA-mutaties bij ratten, muizen en mensen over de laatste 6 miljoen jaar laat zien dat ratten en muizen schadelijke mutaties probleemloos uit hun genenpool hebben kunnen verwijderen. Ratten en muizen hadden immers een veel ruimere partnerkeuze en hoefden dus niet in inteelt (in de breedste zin) te vervallen. Mensen zouden hooguit uit 10.000 mogelijke partners hebben kunnen kiezen, dit is de schatting van de gemiddelde totale mensenpopulatie over de periode van de laatste 6 miljoen jaar. In de praktijk moet die partnerkeuze nog veel smaller zijn geweest. Door hun kwetsbaarheid voor vijandige wilde dieren waren de eerste mensen verplicht zich te organiseren als een bavianengroep en zich dus min of meer af te schermen van hun omgeving. Dat betekende dat we in de eerste mensengroepen misschien kunnen rekenen op een groepsgrootte van misschien 150, uiterst zelden 200 of meer eenheden. Naarmate de mensengroepen succesvoller werden, steeg de populatie echter snel en werd opsplitsing in kleinere door stamverwantschap verbonden entiteiten mogelijk, waarbij de inteelt cultureel kon worden aangepakt via het incestverbod (zie sub).
Gecompromitteerd. Iemand had hen verraden. Iets had hen verraden. Hoeveel? Hoeveel wagens? Hoeveel agen­ten van dit eiland, van Yig-Masuul, van Osul Myandal Nyal? Wat had hen prijsgegeven? Hoe veel tijd nog?
‘Ik leef al in het paradijs’, zei ik. Ik liet los. Een galmend geluid en uit de diepte van de koker een rood schijnsel. Het luik ging dicht en het beeld van de glad­gestreken man verdween. Een gevoel van opluchting trok door me heen. Ik keerde me om naar Tessa, die nieuwsgierig had staan toekijken. ‘Wat voor film was je eigenlijk aan het kijken?’
Laten we eens kijken hoe evolutionair psycholoog David Buss het fenomeen oorlog benadert. Eerst en vooral wijst hij erop dat alle geschiedkundig beschreven volkeren en alle bestaande volkeren oorlog kennen als een vorm van een coalitie van mannen, doorgaans gericht tegen andere mannen. Van de meer dan 4.000 soorten zoogdieren, werd slechts bij twee soorten vastgesteld dat er coöperatieve coalities van mannen gevormd worden om soortgenoten te doden: chimpansees en mensen. We hebben reeds de betrekkelijkheid van deze band tussen chimpansees en mensen toegelicht, maar het blijft een feit: komt het doden van soortgenoten wel ruimer voor (bijvoorbeeld het doden van andermans jongen), alleen chimpansees en mensen vormen een soort krijgsmacht. Er is, zo vul ik aan, in ieder geval één verschil tussen chimpansees en mensen: alleen geavanceerde menselijke culturen hebben een staand leger, zijn dus als het ware permanent in staat van oorlog.
De sneeuw was op de meeste plekken gesmolten en alleen op de plekken waar de wind het had opgeblazen lagen nog zielige hoopjes ijs. Het betekende ook dat de grond modderig was en dat bemoeilijkte het lopen.
Niet alleen met onderwerping moet men de grootste voorzorg nemen niet mensen te ‘doden’ druk uitoefenend terwille van een andere orde, maar ook met de algemene staat van begoochelde buitenstaanders-onwetendheid moet men zeer voorzichtig zijn. Voor het ego is men geneigd de ander te verraden, voor het materiële motief is men geneigd te liegen en voor een andere set regels zal doods-angst inspireren tot vals spel. Heil zoekend in de voordelen van gratis voorzieningen zullen mensen sympathiserend met de orde niet altijd oprecht zijn. Ze zullen iedere mogelijke manier proberen om te bewijzen dat het systeem een mislukking is tegenover hun vrijheid en ze zullen excuses vinden voor ontrouw. Dit stelt de hoogste eisen aan het beantwoorden van alle mogelijke vragen ondertussen een behoedzame reserve behoudend. Samenvattend mag de aspirant niets te klagen hebben en niets anders dan voordeel zien in de uitbreiding van zijn mogelijkheden terwijl hij niet volledig over alles is geïnformeerd. Het systeem dat toegeeflijk staat tegenover een leven in vrijheid mag snel mensen vervangen of aan mensen die in onvermogen gevallen zijn qua motivatie of geblokkeerd zijn in de vooruitgang voorbij gaan, en altijd erop voorbereid zijn om te her-accepteren voortgaande op dezelfde weg als tevoren. Niemand kan echt beoordelen hoe en waarom mensen er buiten vallen of zich voegen. Het gebeurt en het enige dat van belang schijnt te zijn is de vrijheid om deel te nemen of te negeren. Samenvattend moet inwijding in de orde eenvoudig zijn: men bekent zich publiekelijk tot de orde en wordt dan verzocht (door de orde van de samenleving) zich positief te identificeren (je te kleden en te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid zoals in: “Ik wil naar waarheid en reinheid, delen en zorgen’). Het welslagen van de orde is dus gedefiniëerd door het vermogen te beantwoorden aan de vraag naar dienstbaarheid en het vermogen duidelijk te zijn over de regels en de verschijningsvorm. Het groeps-ego aldus gevormd is niet slecht daar het door bekentenis is onderworpen aan de eeuwige waarden(afb.) van de ziel. 
Naar het grotere van de samenleving zijn de regels nogal duidelijk: ze zijn bij de wet ingesteld in overeenstemming met religieuze, wetenschappelijke en politieke overwegingen. Misschien is moeder natuur vergeten, maar ze zal de mensheid zeker laten weten en voelen wat de gevolgen zijn van overbevolking, vernietiging van diersoorten, ecologisch falen of het leven in gevaarlijke gebieden. Voor iedere sporter is dit niet anders: de regels van het spel zijn bekend terwijl het vergeten van de geliefde echtgenote thuis of het grotere belang van de samenleving, de ziel en de natuurlijke werkelijkheid, zijn gevolgen zal hebben. Het spel heet niet koken en poetsen. Noch heet het spel slapen en vergeten. Niettemin wordt een groot deel van het leven in beslag genomen door het belang van de private natuurlijke sfeer. In feite moet men de schizoïde positie van de mensen die zich heen en weer bewegen tussen de twee posities te boven komen. Het spel zou het natuurlijke belang omvatten, terwijl de privésfeer niet zijn politieke, religieuze en wetenschappelijke werkelijkheid kan worden ontzegd. Voor het spel, zowel als voor het privébelang, kan men een grote passie of onwetende indolentie hebben. Beslissend is de praktijk van het bereiken van en handhaven in de geaardheid goedheid.(afb.). Hiertoe moet men uitstijgen boven de lagere nivo’s van persoonlijke integriteit te weten het sexuele, machtige, sociale of emotionele. Je hoofd erbij houden houdt in dat je je uitspreekt, inzicht ontwikkelt en het goddelijke van de zelfverwerkelijking in het alledaagse bereikt. (afb.). Middels de hogere nivo’s bereikt men de zuivere goedheid van God, het doel en het goddelijke van de zelfverwerkelijking. Dit is het ware bestuurscentrum dat niemand kan vervalsen daar iedereen ermee verbonden is en ernaar gekontroleerd is. Naar de geaardheid goedheid kan alleen de realisatie standhouden dat men een dienaar is geworden van het goddelijk belang. Ieder lager motief van sexuele, dominante, sociale of emotionele aard zal worden gekleurd door de geaardheid hartstocht welke de woede als zijn schaduw heeft en de geaardheid der onwetendheid die wordt gevolgd door de waanzin (afb.). Volle kontinentie in de geaardheid goedheid met alle macht, rijkdom, schoonheid, kennis, verzaking en roem (afb.) kon alleen Onze Lieve Heer bereiken. Eenmaal aanvaard hebbend dat men als een normale profiteur van de samenleving altijd heeft te gaan voor die horizon van het ideale zelf die men nooit bereikt, kan de goedheid er zijn als een eenvoudig idee van dienstbaarheid in toewijding. Met het koesteren van afgunst, woede, bezitsdrang, lust misvattingen en trots (afb.) echter zal men, gehecht aan de bijprodukten of volheid van de geaardheid goedheid, het eigenlijke doel van de zelfverwerkelijking missen. Voor de goedheid moet men werken voor het spel van het accepteren van de uitdaging met het tegengestelde. Geen escapisme binnen welk systeem ook zal de goedheid en vrede brengen die de menselijke samenleving nodig heeft om te kunnen overleven met moeder natuur. Als eenmaal de regels van het spel vastliggen kan er de goedheid zijn van het accepteren van winnen en verliezen in een fair spel. 
Met glimmend rode wangen zingt Olga voor: ‘Drink, drink en eet, het is zo goed voor je.’ Dan klinkt het hele gezelschap hard met de glaasjes zelf gestookte wodka (samogon) tegen elkaar en iedereen neemt een slok. Olga zingt verder, met wodkalichtjes in haar ogen: ‘Maak je geen zorgen. We eten en drinken wanneer we dat willen.’ Haar gekookte kip smaakt in allerlei lagen goddelijk, de bonensoep is koud ook lekker en de ingemaakte komkommer ziltzuur.
Mike staarde haar aan vanaf een foto van hem en de Linda-snol die alle hoop aan diggelen sloeg. Hij had zijn tong zo ver in haar mond gestoken, het leek alsof hij een inwendig onderzoek aan het verrichten was. De klootzak.

“primitief overlevingsuitrusting gratis overlevingsuitrusting gewoon betalen verzendkosten”

De prioriteiten lijst is louter informatief, deze punten zijn de basis van elke overlevingssituatie en worden beschreven in elke overlevingsgids op de markt. Het aankaarten van deze punten in dit werk dient enkel om duidelijk te maken dat met een minimum aan middelen en voorbereidingen je de overlevingssituatie waarin je jezelf bevind heel wat minder levensbedreigend en aangenamer kan maken. Door een degelijke overlevingskit samen te stellen kunnen al deze prioriteiten veel eenvoudiger opgelost geraken. Beeld je gewoon in hoeveel tijd en energie je zou kunnen besparen door een aansteker te gebruiken in plaats van een vuurboog om vuur te maken!
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
De 3de graad Steenbok wordt ook wel de Asculaapgraad genoemd. De asculaap is een oud Grieks symbool dat wordt geassocieerd met astrologie, de Griekse halfgod Asclepius en met medicijnen en genezing. Het bestaat uit een slang die zich rond een staf draait. De halfgod Asclepius werd onderwezen door de centaur Cheiron. Cheiron inspireert ons om meesterschap te krijgen over ongeneeslijke wonden. Asclepius was zo kundig dat hij soms patiënten mee terug nam uit de dood. 2011 belooft dus een jaar van heling te worden. De zwarte Maan in Vissen in 6de huis in de jaarhoroscoop van 2011 laat zien dat de instroom van kosmische energie de nadruk legt op heling.*5 De energie van de Bron is de lijm tussen losse facetten, zoals organen, cellen en DNA. De organisatie van ons lichaam is in de huidige evolutie aan het reorganiseren en dit kan nogal wat ongemakken en pijn opleveren. Er wil ontspanning en een andere manier van stromen ontstaan in de organisatie van ons lichaam. Een manier van stromen van energie die van binnenuit komt. Lees verder in het artikel over de ontwikkeling van dualiteit naar polariteit. Hier vind je meer informatie hoe je dit proces van verandering kunt ondersteunen.
Ik leer nog steeds, van Nokie Edwards heb ik trucjes mogen leren om met de fingerstyle aan de gang te gaan. Nokie Edwards is de lead gitarist van The fameuze Ventures waar ik in 2002 op Europese tour mocht gaan. Het was heel leerzaam en de vrije tijd wat wij tussen de optredens door hebben, leerde hij mij The American art of soloing, met gebruik making van losse snaren in een akkoord en spelen met gebruikmaking van jouw vingers.
Zoals ook met de voorgaande regel is de verbindende en verenigende kracht de ziel die sociaal moet worden gezekerd middels formele overeenkomsten. Met een ieder naar behoren gelijkgericht, zal omschakelen en werken om de verwarring tot een helder einde te brengen succes brengen. Met de realiteit van compensatie en verdringing echter, niet op de juiste wijze gelijk gericht op het belang van de ziel en zijn klaarblijkelijke orde, zal er vroeg of laat een ineenstorting plaats vinden die de aanpassingen vernietigt en er collectief gezien als een oorlog en individueel als een geestesziekte uit ziet. Tot nu toe heeft de twintigste eeuw de werkelijkheid hiervan bewezen alsof het de middeleeuwse zwarte builenpest betreft die de levens van miljoenen mensen wegvaagt. De vlo die de oorzaak van de problemen bleek te zijn wat betreft de pest (of ons gebrek aan weerstand ertegen) zou voor de ziekte van het oorlogvoeren de vervreemding van de werkelijkheid van de ziel kunnen zijn (of ons onvermogen mondiale overeenstemming te bereiken over de uitdrukking ervan in de zin van een formele orde). Noch religieus, noch politiek, noch wetenschappelijk, is het twintigste eeuwse ego-begrip dermate gedienstig dat de valsheid en oorlog ervan kon worden voorkomen. Het voor dit doel niet hebben van de periodieke waanzin van de ‘pest’, is een mondiale hervorming van de formele orde in dienst van de belangen van de ziel absoluut nodig. Laksheid in dezen, ontkenning, compensatie en uitstel zal nooit tot een betere garantie leiden van het handhaven van de sociale orde, vrede en veiligheid. Geblokkeerd in de vooruitgang zal de mensheid alleen nieuwe ziekten, waanzin, afwijkend gedrag en misère ontwikkelen. ontwikkelen. Een andere definitie van ziekte is het te zien als gevolg van een blokkering van vooruitgang. 
Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
Toen Samuel het geluid van het klokkenspel hoorde, begaf hij zich naar de ingang van het gebouw. De ceremonie stond op het punt te beginnen. Halverwege de toren was er een balkon met twee glazen deuren die naar binnen leidden. De deuren werden geopend en het werd stil op het plein. Samuel vond een geschikte plek net naast de groep ouders wiens kinderen zo dadelijk naar buiten gingen komen om zich formeel voor te stellen aan de dorpelingen. Hij knikte naar de ouders van Aaron en ontweek met dezelfde beweging ook de blik van Helena die, leunend op haar stok, hem koud aanstaarde.
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
Maar er kunnen dus nog dromen gedroomd worden. Die op halflange tijd maken m.i. meer kans dan deze op korte termijn omdat er doorheen de jaren een massa actuele kwesties kunnen worden aan opgehangen die vanuit dit toekomstproject kunnen worden afgeleid, in zakelijke termen en niet op basis van morele oordelen of veroordelingen. Meer dan 10 jaar zullen de socialisten het hoofd koel moeten houden.
Helga goot de beker met panische garnalen leeg en drukte haar neus tegen het pantserglas. Het was altijd fascinerend om te zien hoe de tentakels hongerig rondslierden. De een na de andere garnaal verstarde en werd de maagholtes ingetrokken.
Het creëren van het maandelijks basisinkomen en het faciliteren van de equi transacties tussen de deelnemers gebeurt allemaal via computer en internet, namelijk via de site Equi Place. Maar internet is niet de enige manier, ook andere systemen kunnen ontstaan om de transacties op te volgen, als mensen daar voor willen kiezen.
Zowel in de Bijbel als bij Homeros, in het bijzonder in de Ilias (de Odysseia is van een latere datum), vinden we getuigenissen van dergelijke ‘bezoeken’ van de goden aan de mensen. In de Ilias verschijnt de godin Athene aan Achilleus en zegt hem wat hij in de strijd moet doen. En wanneer visuele hallucinaties en stemmen samengaan, verschijnt de godheid doorgaans in een lichtstraal of een mistige wolk. Zo kwam Thetis tot haar zoon Achilleus en Jahwe tot Abraham en Mozes. Afhankelijk van de situatie kon een specifieke godheid worden opgeroepen zoals de moedergod, de jachtgod of de oorlogsgod. De goden werden vereenzelvigd met overleden stamfiguren die op de geschiedenis van de stam hun stempel hadden gedrukt en in die zin door de traditie werden overgedragen als idolen die de mensen raad gaven. Die adviezen waren in eerste instantie de letterlijke woorden zoals de godheid die eertijds uitgesproken had en die door de traditie al of niet vervormd van generatie op generatie werden doorgegeven. Elk kind kreeg deze woorden mee in zijn opvoeding, ongeveer zoals een moeder nu soms nog aan haar kind zegt: ‘Je grootvader zei altijd dat …’. Wist de godheid geen antwoord op een nieuwe vraag, dan werden zijn woorden min of meer aangepast zonder dat het ganse mythische bouwwerk echter in elkaar stortte. Dit aanpassen was een eerste vorm van persoonlijke mening. Wie rare dingen zei maar een oplossing bood voor bestaande technische of sociale problemen, was bezeten door een goede geest (genius, zoals in ons ‘ingenieur’); wie rare dingen zei die blijkbaar nergens op sloegen, was in de macht van een kwade geest: hij of zij werd gek verklaard en min of meer uit de gemeenschap verwijderd.
VAN ZOGGEL CATERING CREATIEF & COMPLEET 2013 2014 Uniek, Gastvrij & Ambachtelijk Warm en koud buffet Complete feestverzorging Vers vlees Brunches Party-service Barbecue Walking diner Gourmet Fondue Echte
Ik keek blijkbaar dom, want Lars vervolgde en­thousiast: ‘Je kunt hem tot beperkt niveau zelf pro­gram­meren. Je weet wel: een naam geven, comman­dootjes laten uitvoeren zoals koffie zetten of de bladzijden van je boek omslaan. Je kunt niks wijzigen aan zijn hoofdprogramma, maar da’s maar goed ook. Je zou zelf de bonen niet van de kabels willen haken, lijkt me.’
Tegen de tijd dat ik mijn appartement bereikte, voelde ik mijn armen bijna niet meer. De camera boven de deur herkende me en het grijze vlak schoof automatisch opzij. De lampen in de gang schoten aan. Gewoonlijk controleerde ik altijd hoeveel energie mijn panelen hadden opgewekt en met wie die was gedeeld, maar nu liep ik direct door naar mijn woon­kamer. Ik liet mijn schat onceremonieel op het tapijt vallen. Terwijl ik mijn verkrampte vingers kromde en strekte keek ik om me heen. Ik had niet veel tijd besteed aan het interieur. De meubels waren de meest populaire modellen uit de printer en gemaakt van taupe kunst­stof, zonder enige opsiering of patroon. Een paar groen met blauwe kussens die mijn moeder ooit voor me had meegebracht, waren de enige versiering – samen met een schilderij van een kunstenaar twee dorpen verderop. Op een tafel in de hoek stond een glazen bak met water, met daarin een eenzame kemp­vis, wapperend met zijn rode vinnen. Het keukenblok, met de kleine uitklaptafel, bevond zich tegen de achter­wand. Uit een rij van beschikbare gerechten op het scherm koos ik de pasta. Mijn favoriete roomsaus stond er niet bij, alleen tomatensaus. Met veel groen­ten. Mijn planner liet er duidelijk geen gras over groeien! Terwijl het voedselapparaat zoemde, printte ik alvast borden en bestek.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
It’s about people addicted to wine, junk food, television, everything “the small world” offers to poison them, while they forget their inner divine vision, the child of vision. I remember family played it like crazy in the car so I basically grew up with the song, of course not understanding a word of it when I was young. The singer said he wrote all his songs for God. They basically ruled the world in the 70s pretty much, like heavenly programming.
Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Hierop hebben jullie je voorbereid, terwijl je je resonantie naar zielsbewustzijn begint te verplaatsen.  Je gevoel zal blijven groeien.  Je zult via het innerlijke oor horen en meer toegang krijgen tot de klanken van het universum.  Sommigen zullen nu zelfs meer telepathisch worden.  Sommigen ervaren dit zelfs wanneer je weet wat een vriend denkt of gaat zeggen.  Dit zul je steeds meer vertrouwen als een deel van diepere verbinding.
Ten derde, de moeder is niet meer zo beschikbaar voor haar kind. Geeft zij het zogen niet over aan een voedster, een slavin die daar gedwongen op ingaat, dan is zij bezig op het land, aan het weefgetouw of wat dan ook. Lacaniaans kunnen we zeggen dat het kind de ervaring opdoet dat het niet het exclusieve object van het verlangen van zijn moeder is. Het kind krijgt de freudiaanse ‘oerscène’ voorgeschoteld: de confrontatie met het genot van de Ander(en), waarvan het uitgesloten wordt. Was het kind in de paleolithische samenleving direct opgenomen in het leven van de stam, dan wordt het nu afgezonderd, in wieg en park geplaatst. De Ander geniet, een genot dat het kind wordt ontzegd. Het kind zadelt zich dan maar op met fantasmata waarin het wel degelijk zelf aan de verlangens van de Ander kan voldoen zodat men het object kan blijven van het verlangen van die Ander. De psychoanalytische oerscène is dus geen natuurlijke structuur, maar een historische gebeurtenis. We kunnen bovendien een link leggen tussen deze freudiaans/lacaniaanse voorstelling van de oerscène en onderzoek waaruit blijkt dat kinderen die minder geknuffeld en gekoesterd zijn geweest zoals wezen en adoptiekinderen, minder de hormonen oxytocine en vasopressine aanmaken, hormonen die belangrijk zijn in de regulering van sociaal en liefhebbend gedrag.
Alles wat aan bepaalde vormen en agenda’s van dualiteit en oppositie verbonden is.  Dit zal in sommige opzichten beginnen in elkaar te klappen.  Dit zal beginnen met de Onthulling van de illusies en het feit dat deze benaderingen niet werken.
Mook brengt de vlam steeds dichter bij mijn rechter­hand, die in mijn eigen blikveld ingeklemd zit tussen de twee nanovelden. Hij concentreert de punt van de vlam op de basis van mijn pink. Pijn als zodanig voel ik niet meer, maar de ontelbare signalen van oververhitting en verlies van eenheden zijn erg genoeg. Mijn nieuwe lichaam schreeuwt om een vlucht terwijl mijn bots met duizenden tegelijk uitvallen. De rook passeert het nanoveld, maar genoeg ervan blijft hangen om mijn sensoren te irriteren. Veel te snel heeft hij door de knokkel heen gebrand en tuimelt mijn pink naar beneden.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
Ik lees nu pas dat het befaamde om niet te zeggen wereldvermaarde KultuurKaffee van de Vrije Universiteit Brussel gesloopt is en plaats ruimt voor artistieke architectuur. Geen echte hoogbouw à la Marc Coucke. De VUB respecteert (toch op dat domein) haar reputatie.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
De Sony Cyber-shot DSC-WX350 is een compactcamera met 20x optische zoom. Dankzij dit grote beeldbereik is geen onderwerp nog te ver weg. Ondanks dit grote bereik past de camera moeiteloos in je broek- of jaszak. De krachtige Bionz X beeldprocessor zorgt voor een snelle verwerking van de foto’s en levert haarscherpe beelden met weinig ruis, zelfs bi
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Maar we viseren dus geen Kerken of georganiseerde “officieel erkende” religies. Wel de blijkbaar toenemende menselijke nood aan “religie”: het verlangen deel te zijn van een ruimer en groter “geheel” of “beweging” dat ons eigen bestaan overstijgt en overkoepelt, van de Planeet Aarde tot de meest simpele sekte. Een ruimer geheel dat in wezen eeuwig is, waardoor dat verlangen meteen een verlangen naar onsterfelijkheid is en naar een voortleven na de Dood.
Dit waren krasse beweringen, die een diepe beledi­ging van de koningin inhielden en dus strafbaar waren met de dood, bisschop of niet. Maar Offa, die man met het labyrint in zijn hoofd, greep niet in. besefte dat de bisschop gelijk had. Hygeberht had hem gespaard, die wilde immers aartsbisschop worden. Hij had ook makkelijk een deel van de schuld kunnen afwentelen op hém – en dat zou terecht zijn, Offa zelf had immers zijn eerste vrouw Drida verstoten. Offa had geen keus, als hij niet als tiran terzijde geschoven en vermoord wilde worden. ‘Hygeberht spreekt waarheid!’ riep de bretwalda dus. ‘Broeders, neven! Laat de vrede onder ons terugkeren. Laat de betovering die over ons was wijken. Dood aan de bedriegster die ons koninkrijk verscheurt!’ Ook zijn be­bloede zwaard wees nu op Cynethryth. De res­terende twijfel en arg­waan onder de krijgers werden vervolgens verpletterd onder het donde­rende anathema dat Hygeberht over Cynethryth uitsprak, zijn meest uitvoerige vervloeking in de naam van de Drieëenheid, de heiligen, de Kerk, al haar dienaren en de volledige gemeenschap der gelovigen. Onder deze ver­schrikkelijke verwensing en vervloeking stond Cyne­thryth langzaam op, alsof een gewicht als de zoldering zelf op haar schouders rustte. Maar ze wankelde niet. En toen eindelijk de galm van Hygeberhts maledictie was weggestorven deed ook zij haar mond open. Iedereen staarde haar aan, armen neerhangend, zwaarden met de punten naar de grond gericht.
Plotseling voelde alles anders aan. Al mijn negatieve parameters ston­den op nul. Toch meldden mijn systemen dat ik nog op dezelfde plek was. Met exact dezelfde mensen. Daniëlles handlangers waren de navel­streng aan het oprollen en het controlestation aan het inklappen.
Het klinkt nogal extreem, en zal een lang verhaal hebben. Hoe is dat precies gekomen ? Wat heb je gedaan of is er gebeurt dat de politie aan je deur kwam en je voor twee dagen meenam naar het bureau ? Wie heeft de politie ingeschakeld en met welke reden ?
De verloskundigen hebben me net zo lang gevraagd of ik instrumentarium voor ze wilde kopen tot ik op het laatst heb gezegd dat ik het spul in Nederland wel voor ze wilde kopen en het tegen kostprijs aan ze zou geven. Ik heb bladzijden van medische winkels van internet voor ze uitgeprint en ze konden een keuze maken en die naar Nederland doormailen. Dat werd de laatste week in Nederland dan ook gedaan. Alle spullen werden niet meer op tijd aan mij opgestuurd, dus Vrienden van Bawku hebben het laatste ten slotte voor mij meegenomen naar Bawku toen ze hier een paar weken later heen kwamen om te opereren. Toen het hier allemaal was heb ik alles op stapeltjes gelegd en gemeld dat iedereen zijn spullen tegen contante betaling in Ghanese cedi’s bij mij kon afhalen. Toen stond de wagen stil… Het geld van het maandsalaris van de week ervoor was al op en alle scharen, pincetten, naaldvoerders, navelstrengscharen, nierbekkens en wat al niet wat iedereen had besteld ligt hier nu op een bed in een logeerkamer uitgestald en wordt langzaam bedekt met een laagje woestijnstof. Niemand heeft het afgesmeekte spul tot nu toe opgehaald. Inmiddels is er wéér betaaldag geweest en ik heb maar eens gevraagd of ze het nu nog wilden hebben of dat ik het aan een naburig ziekenhuis moest verkopen.
Ze lagen naast elkaar en Harrald streelde met zijn linkerhand over haar schouder, langs haar borsten en daarna verder naar beneden naar haar heupen. Ariadne drukte zich dicht tegen hem aan en sloeg een been om zijn middel terwijl ze hem diep kuste en zijn hand tussen haar benen leidde. Een minuut of een eeuwigheid later liet ze zich achterover vallen en trok ze Harrald bovenop zich. Hij gleed makkelijk bij haar naar binnen en stootte eerst in een rustig ritme, maar al gauw sneller en harder. Ariadne sloeg haar benen om hem heen en spoorde hem aan, trok hem verder naar binnen met haar handen.

“overlevingsuitrusting voor aardbevingen coole hightech overlevingsuitrusting”

Wij hebben vandaag onze hond helaas moeten laten inslapen. Ze was ook bekend met de ziekte van chusing dus ik herken alles in jou verhaal. Onze hond had dan ook helaas nog epilepsie al hadden we dat wel goed onder en dat had ze nu 7 jaar, en vorig jaar is ze helaas ook bekend geworden met chusing.
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Het creëren van het maandelijks basisinkomen en het faciliteren van de equi transacties tussen de deelnemers gebeurt allemaal via computer en internet, namelijk via de site Equi Place. Maar internet is niet de enige manier, ook andere systemen kunnen ontstaan om de transacties op te volgen, als mensen daar voor willen kiezen.
Hier ligt de eerste man van wie ik ooit heb gehouden, breng ik mezelf in herinneringen. Ik roep de beelden op van late avondwandelingen, die zeldzame over­gebleven fles wijn die we samen soldaat hebben gemaakt; de liefde bedrijven, zowel ruwer als meer intiem dan met alle vrouwen die ik heb bemind. Ik herinner me zijn geur, het gevoel van zijn sterke, behendige handen.
Op de nieuwe, twee jaar geleden geschonken OK is men gewend dat er weinig wordt geopereerd, dat de ochtendploeg wel om half acht present zou moeten zijn, maar dat men in feite de dag niet voor negen uur begint.  Om twee uur ’s middags (niet om twee uur ’s nachts) moet het operatieprogramma achter de rug zijn; wat nog niet is gedaan moet anders maar wachten tot de volgende dag. Met veel moeite kan die werk-periode voor de gast-specialisten iets worden opgerekt. Toen de zuurstoffles leegraakte moest de gast-chirurg hemel en aarde bewegen om althans binnen twee dagen weer zuurstof te hebben.
Een simplistische antikapitalistische maatschappijvisie, zoals Hans Schnitzler deze zonder verdere uitleg en zonder enige nuance hanteert, beschouw ik ergens als bijzonder gevaarlijk. Ze kan in een meer extreme vorm uitmonden in een puur neo-stalinisme en een letterlijke dictatuur van wie weet welk “proletariaat”. Geen twijfel aan: ik vrees en ben ervan overtuigd dat indien dit soort meer extreme lieden aan de macht zouden komen, onze gevangenissen wellicht dubbel zo overbevolkt zouden zijn. Plus een ganse reeks eigentijdse Goelags en heropvoedingskampen van Oostende tot Luik en van Antwerpen tot Aarlen. Een dergelijk slordig geformuleerde en simplistische analyse van het hedendaags kapitalisme gaat uiteraard veel verder dan de visies van iemand zoals Hans Schnitzler, zij het dat hij vasthoudt aan een soort pseudo-marxistische analysemethode.Zelf ben ik inhoudelijk altijd trouw gebleven aan het socialistische en sociaaldemocratische gedachtengoed. Over de nijpende problemen van het socialisme/sociaaldemocratie om zichzelf een toekomst te verzekeren zal ik het hebben in het volgende hoofdstuk. Al heb ik ernstige bedenkingen bij het volgens mij incoherent beleid en het softe programma van de meeste Europese socialistische en sociaaldemocratische partijen. Maar met veel aanleg voor activisme en militantisme ben ik nooit begiftigd geweest. Daarvoor kan ik de zaken en hun logica vanuit te veel diverse en zelfs tegengestelde perspectieven en uitganspunten begrijpen, zij het deze doorgaans niet goedkeur. En Shakespeare’s Hamlet leert ons dat teveel nadenken en teveel weten resulteren in een onvermogen om te handelen (3). Ik reken mij, omwille van mijn afkomst en sociale achtergrond, tot het soort intellectuelen die geen probleem hebben met het aanvoelen van de aparte cultuur en kijk op de wereld van gewone arbeiders en gewone mensen. Ik heb doorgaans weinig moeite om de logica van die cultuur op haar intrinsieke waarde te appreciëren. De traditionele eigengereide en collectief beleefde arbeiderscultuur (incluis de camaraderie in de vrije tijd) is evenwel grotendeels verdwenen. De econoom en journalist Paul Mason heeft daar een plausibele verklaring voor: tijdens de WO II werden de meeste mensen die de arbeiderscultuur vertegenwoordigden, gewoon weggemaaid (4).
In Nederland heb ik nog van alles te doen. Weer een toeristenvisum regelen bij de Ghanese Ambassade, spullen kopen voor het ziekenhuis, proberen met de studenten en de co-assistent die nog komen gaan bedenken wat ze precies willen doen en kunnen doen. Een paar keer naar mijn moeder in het verpleeghuis, bij de rest van de familie langs; leuk om die na 4 maanden eens weer te spreken. Hopelijk ook nog naar Wolvega, Heerenveen en Apeldoorn, naar de plekken waar ik vroeger heb gewerkt.
Mensen hanteren talen die deels (dialect, etc.) of volledig van elkaar afwijken aangezien we onze ervaringen opdoen vanuit een eigen “perspectief”, vanuit een eigen punt waar we denken het centrum van de wereld te zijn. Dit perspectief kunnen we met anderen of met een gemeenschap delen, maar het kan ook in verregaande mate individueel zijn. De woorden en zinnen die we hanteren, en meer in het bijzonder de betekenis die ze voor elk van ons hebben, zijn dus volkomen relatief ten opzichte van dat ingenomen perspectief, ongeacht of we daar uit eigen keuze zijn terechtgekomen of er door anderen met zachte of harde dwang in “geduwd” werden. We ervaren, spreken en handelen steeds vanuit een welbepaalde positie in tijd en ruimte en deze positie wordt daarbovenop nog gekleurd door onze momentane lichamelijke gesteldheid en door onze gemoedstoestand.
De warme ademtocht blies langs haar oor en een lok van haar haar dreef loom mee naar voren op de lucht­verplaatsing. Verdwaasd keek ze ernaar. Achter haar, in de studeerkamer, klonk het ratelende geluid van de typemachine, maar ze registreerde het amper.
Door inzicht te krijgen in de betekenis van dat alles kwam stap voor stap een ontwikkeling op gang van aanvaarding van mezelf als een waardevol mens aan wie de therapeutische contacten, aan wie aandacht, geduld, liefde en respect besteed waren. Ik durfde me bewust te worden van datgene wat er werkelijk in mij leefde. Wist ik veel dat het huis een basale onveiligheid opriep die ik eigenlijk al jaar in jaar uit in mij zelf had ervaren. Een akelig, onbestemd gevoel dat altijd knaagde onder het dunne vlies van mijn gewone dagelijkse leven.
zoals zo veel voor mij, ik heb gedroomd van het bezitten van het perfecte Tent. Jaar van teleurstellend winkel kocht tenten, de kreupelheid van beschikbare ontwerpen en workwomanship, en de brandende schaamte elke moderne utilitaire voelt op het bezi
++In je tekst maak je op heldere manier duidelijk wat je visie is. Hierin gebruik je verschillende perspectieven. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. Mijn staart zwiepte heen en weer. ‘De boel organiseren. Wat anders? Heb je er al een idee van hoe we Euphrat kunnen waarschuwen? Jij zat toch bij de admini­stratie, zo te zien? Dan zou ik maar snel proberen of je nog contact kunt leggen met Casanova, niet?’
Heinrich rende achter Sterre aan en probeerde haar tegen te houden om de trap naar het perron te beklimmen. Ze trok zich los en liep verder. Hij keek om zich heen en trok nog harder aan haar, waardoor ze achter­over viel. Het meisje liep van haar weg. Haar ogen staarden naar de rode koplampen die in de verte vanuit Amsterdam aan kwamen denderen.
Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 
Het lemmet schraapte over de huid van haar pols, niet hard genoeg om bloed naar boven te brengen, maar wel hard genoeg om pijn te doen. Opnieuw. Een kras. Opnieuw. Een ondiepe snee, die venijnig stak. Het bloed begon langs haar pols naar beneden te druipen en liep van daar over het witte porselein zo naar beneden de badkuip in. Ze kon het ruiken, een zware metaalachtige geur die haar misselijk maakte.
The time necessary to produce the info-commodity is liquefied by the recombinant digital machine. The human machine is there, pulsating and available, like a brain-sprawl in waiting. The extension of time is meticulously cellularized: cells of productive time can be mobilized in punctual, casual and fragmentary forms. The recombination of these fragments is automatically realized in the network. The mobile phone is the tool that makes possible the connection between the needs of semiocapital and the mobilization of the living labour of cyberspace. The ringtone of the mobile phone summons workers to reconnect their abstract time to the reticular flux.
Binnen laten Paul en zijn makkers hun vlammen­werpers doven. Ik vroeg het me al af, en glimlach inwendig. Mook heeft misschien een goed wapen gevonden tegen mijn kennelijke onkwets­baarheid, maar de inherente zwakte ervan niet goed doordacht. Ik laat me gewillig de rechter lift in diri­geren. Een van de soldaten trekt een knuppel met twee stalen punten. Terwijl hij naar de tredmolen loopt, laat hij een blauw­witte boog tussen de punten knetteren; de liftslaven zetten zich in beweging. De snurker krijgt de stok in zijn flank en komt tot een bruut schokkend ontwaken. Paul en een van de anderen voegen zich bij me in de lift, en kreunend en krakend begint de lange weg naar boven terwijl de buisverlichting met een glasachtig tingelen aanspringt.
Ik aarzelde. Wat waren moderne zeden? Kon ik René al thuis uitnodigen of kwam dat pas in een later stadium? Mocht ik vragen in welk stadium hun relatie was? ‘Wat doet hij? Waar komt hij vandaan? Wat doen zijn ouders?’
38. 36 Verdriet Bij verdriet komt vaak de vraag, ‘Wat heb ik anders kunnen doen?’ naar boven; de partner ervaart zelf verantwoordelijkheid en voelt zich schuldig en onaantrekkelijk. “Ik was heel erg boos en verdrietig. Voelde me enorm gekwetst, kapot en als oud vuil in een hoek gegooid. Ook vroeg ik me af: Wat mankeert er aan mij, waarin schiet ik tekort? Hoe had ik dit kunnen voorkomen? Het deed enorm afbreuk aan mijn zelfbeeld, wat toch al niet zo positief is!” “Je weet al veel langer dat er iets loos is. Dat weet je, dat voel je. Tot- dat het echt een naam krijgt. Ik was boos, verdrietig, gevoelens of dit ooit weer goed komt. Pornoverslaving is een heel groot stil verdriet. Je bespreekt het niet op een verjaardag bij de koffie. En het tast enorm je vrouw zijn aan. Je voelt je best waardeloos dat je man aan jou niet genoeg heeft.” “Ik herken vooral gevoelens van schuld. Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat kan ik anders doen? Wat moet ik doen?.. alsof ik zoveel macht heb…” “Welke rol heb ik daarin gespeeld? Hoe stom ben ik geweest dat ik dat niet zelf heb ontdekt?!!!!” Beschadigd en gekwetst In sommige gevallen waren de respondenten zo beschadigd en ge- kwetst dat ze het gevoel hadden dat ze eraan ten onder gaan: ze heb- ben geen zin meer in het leven. “Ja inderdaad heel erg boos zijn, voelde me schuldig, onaantrekkelijk. Geen zin meer in het leven hebben.”
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Bij het vierde appartement dat ze passeerden stond de deur open. Zohra aarzelde om naar binnen te kijken. Uit de ruimte dreef een mengeling van geuren. Het waren geen typische geuren van een bewoond huis, eerder een soort walm van dood vlees, zij het niet zo sterk als in de stortplaats. Zohra gebaarde naar Lieven om te wachten. Na een uitwisseling van tekens gingen ze elk aan weerszijden van de deur staan. Toen ze lang genoeg geluisterd hadden om te horen dat het volledig stil was in het appartement, waagden ze het om naar binnen te gaan.
En van het ene op het andere moment werd ze warm. Het was alsof iemand van achteren de armen om haar heen sloeg, haar tegen zich aan koesterde en haar compleet injecteerde met een weldadige, liefdevolle gloed die door haar hele lichaam trok, van kruin tot voeten. Ze hield abrupt op met huilen.
Gelijke tred houden met een zekere sleur kan van belang zijn maar draagt het gevaar in zich van het verliezen van je bewustzijn. Sleur heeft een sexuele bijbetekenis: het kan een vorm van gehechtheid of verbijstering door de materiële natuur zijn. Vanwege de tijd, de beweging van de materie, hebben we bewustzijn: zonder verandering neemt men niet waar. Zelfs dode onbeweeglijke objecten worden waargenomen omdat de waarnemer van positie verandert of zijn ogen beweegt. Staren naar een object is een oude medidatie-techniek om uit te rijzen ‘boven de tijd’, waarmee bedoeld wordt dat men zich concentreert en de geest tot rust brengt. In de herhaling van dezelfde oude manier hebben we twee werkelijkheden: de natuurlijke werkelijkheid van de cyclische tijd die een bepaald patroon herhaalt dat het bewustzijn van normale levende wezens uitmaakt en de onbewuste gewoonte van een konditionering die het bewustzijn wegneemt van een levend wezen. Het verschil tussen het natuurlijk bewuste en het gekonditioneerde onbewuste ligt in de autoriteit waaraan het levend wezen is onderworpen. Levende wezens zijn gestructureerd, vormen zelf een patroon onder invloed van buitenaf en van binnenuit. Het patroon van binnenuit is genetisch geprogrammeerd, het patroon van buitenaf is een mix van culturele en natuurlijke invloeden. Aan het gezag van de genen valt niet veel te tornen: als het programma niet bevredigt zal er stress zijn om te muteren voor de volgende generatie. Naar het uitwendige hebben we in principe een vrije keuze van natuurlijke en kulturele kondities om onze voorkeur van leven te dienen. Kultuur en natuur kunnen harmoniëren of in konflikt zijn. Overeenkomstig de kultuur hebben we het gezag van andere personen: heilige mannen en vrouwen, politici en wetenschappers die te werk gaan middels hun fixaties in de vorm van wetboeken, bijbels en constructies van toegepaste wetenschap variërend van een eenvoudige klok tot een gecompliceerde computer. Naar de natuur hebben we het gezag van de natuurlijke orde, religieus God genaamd, politiek groen genoemd en wetenschappelijk als de tijd aangeduid. De tijd stuurt de natuur middels het tonen van patronen van cyclische tijd die religieus als God worden gezien vanwege de natuurlijke bevestiging van iedere genetische kode. Politici hebben moeilijkheden met de tijd daar de bewegingen van de natuur een contrapunt van verschillende ritmen vormen ten opzichte waarvan ze simpelweg een eigen pragmatisch idee van de tijd ontwikkelen. In feite heeft de mensheid middels de klok te maken met een begrip van de tijd dat in de natuur niet bestaat: het heeft zijn natuurlijke dynamiek verloren en lijdt onder induktie tot een hanteerbaar gemiddelde-zone-zomertijdbegrip van ‘standaardisering’
Een deel van het platform schoof in elkaar en een brede spiraaltrap werd zichtbaar. Hij liep naar beneden en waar hij kwam scheen diffuus, warm licht uit panelen in de muren. De ruimte waar hij uitkwam bevatte een laboratorium en een constructie met buizen en ventielen die een derde van de ruimte vulde. Op de constructie stond het felgele logo dat nucleaire energie aanduidde. Een reactor, dacht Harrald. Daarom brandt het licht nog, daarom wordt de lucht gezuiverd. Een paneel met groene lampjes gaf aan dat het apparaat waarschijnlijk binnen normale grenzen opereerde. Wat als de zee hier binnenkomt? vroeg hij zich af, tot hij de term ‘thoriumpercentage’ tegenkwam en hij slaakte een zucht van verlichting. Een thoriumreactor, dus mini­maal gevaar. Dozijnen kabels verlieten de constructie en liepen via het plafond naar de verschil­lende afdelingen en de incubators. Een dikke bundel liep het labora­torium in en hij volgde die.
krant/reageer op www.de-eenling.nl 7 nr. 1 september oktober Eenzaamheidstypes 12) De onzekere eenzame Ik krijg bij lange na niet de waardering voor mijn zelfbeheersing niet een agressieve psychopaat te worden De trillende lip als handelsmerk. Zelfs onzeker als hem de weg gevraagd wordt. Niet kunnen verbergen. De kalverenogen spre- ken boekdelen, toch voel je het Eenzaamheid kent vele vormen. De oudere bij Gerard niet zo. Onzekerheid als identiteit, en Gordon is inmiddels een ingeburgerde. Ook daar een van de weinige eenzamen die zitten echter verschillende types tussen. Veel een- daardoor een goede kans maakt zame personen loopt u achteloos voorbij. Mensen van eenzaamheid tot het verleden te gaan verklaren. wie U het nooit had verwacht. Die een overkomen kunnen hebben met dat hun leven alles is. In niets 13) De excentrieke eenzame Ik hou van mensen, ik haat mensen, ik hou van mensen, ik haat mensen……. blijkt dat ze eenzaam zijn. Ze zijn in verschillende I hate people, i love people, i hate people, i love….. gedaanten. U kunt uit beide lijsten één kiezen en een Zij maakt hand- en draagtassen in haar atelier. Is vaag over de combinatie maken. verkoop cijfers. Anders dan in een veel kleuren combinatie laat ze 1) De blije eenzame zich aan de buitenwereld niet zien. Hij of zij is altijd goed gemutst. Op de vraag hoe het gaat krijg je Thee met bladeren. Een verzamel- altijd een “goed!” met uitroepteken. Enthousiast en positief zijn ing verschillende kleuren bessen sleutelwoorden die te kust en te keur gebruikt worden. aan beide oren. Altijd al een kun- stenares geweest. “ Ik kwam er 2) De kwaaie eenzame alleen wat laat achter,” zijn de Deze persoon is achterdochtig en ziet overal complotten zich tegen verklarende woorden. Met handen “Be a loner, hem keren. Het maakt hem woedend want hij heeft er geen grip op. die een ‘het zij zo gevoel’ weer- That gives you time to wonder, to search for the truth. En elke keer als hij het complot ontrafelt meent te hebben loopt hij geven. Have holy curiosity. al denkende hierover in een nieuwe situatie waar hij de complotten Make your life worth living.” weer tegen hem ziet ontstaan. 14) De natuurlijke eenzame 3) De anti-sociale eenzame Deze eenzame is eigenlijk een Hij/zij ontrekt zich aan sociale afspraken, ontmoetingen, en con- natuurlijke eenling. In het open- tacten. Hij trekt zich terug en vooral als hij weer eens een achte- baar lijkt hij of zij desperaat te zijn loos nee, gespeend van ergernis, op een uitnodiging voor een t.a.v. weinig of geen sociale con- verjaardagsfeestje laat horen, is het wel de bedoeling dat de tacten maar eigenlijk bevalt het omgeving dat voelt. En voelt zoals wel bedoeld maar niet gezegd. eenzame leven hem of haar wel. Hij gaat er binnenkort wat aan Lief dagboek, sorry dat ik je 4) De eenzame eenzame doen, nieuwe contacten aanmak- weer moet storen. Deze persoon maalt er niet omheen. Hij is eenzaam en dat laat hij en, het komt er nooit van terwijl hij ook vaak horen. Zonder verwachtingen te hebben dat anderen dit oprecht dacht te gaan veranderen. zich zullen aantrekken. De eenzaamheid voelt zij of hij altijd zeer Zijn eigen mening is het allerbel- bewust. angrijkste en daar past het woord samen niet bij. 5) De emotionele eenzame Minderwaardigheidsgevoel Zoals voor elke gelegenheid een kledingstuk in de kast zo heeft de 9) De romantische eenzame emo-eenzame een pallet aan emoties die toegepast kunnen worden De liefde staat in het teken van naar de situatie. Welkom deze eenzame persoon. Er is geen ander teken en er is geen ander 6) De IT eenzame symbool. Dit is het enige wat hij Deze, vaak jong volwassene, tot zelfs in de veertig, weet zich in een kent. Een lieve vriendin zijn woor- eigen wereld wanneer onderwerpen als liefde, aanhankelijkheid, en den die de mannelijke variant nog samen de revue passeren en toont vervolgens een mysterieuze wel eens wil laten vallen. Mijmer- lach om de lippen. All is good! end over het weer, de groene knop- pen aan de bomen, de lente, en de 7) De populaire eenzame zomer komende, met de terrassen Grappen en geestige opmerkingen rollen per strekkende meter uit en de vrouwen met weinig kleding, de mond. De eenzaamheid is onbewust als hij met mensen is. Hij een gedichtenbundel zit in zijn moet er zelf aan herinnerd worden dat hij een eenzaam leven leidt hoofd. Het hoeft alleen nog even Ik lijd en als hij er indirect op geadresseerd wordt veinst hij niet dat hij geschreven te worden. niet aan niet weet wat er bedoeld wordt, op dat moment weet hij dat echt niet. mijn gekeheid. 8) De bescheiden en rustige eenzame 10) De eenzame bij keuze Ik Ook al heeft hij honger als een paard op de vraag wie het laatste Deze heeft vaak momenten die hij geniet er koekje wil biedt hij ruiterlijk de open hand voor wie wil en ziet dan na analyseert met een herinnering elke dag lijdzaam toe hoe iemand anders het zich laat smaken en is zich aan dan over geprikkeldheid gewe- van bewust hier geen emotie bij te tonen. Bij alarmfase 10 de rust zelve est te zijn. Als hij het geld had en in staat een overzichtelijke opmerking te plaatsen. gehad dan had hij allang op een verlaten eiland in de Stille Oceaan gewoond. Alles zelf doen, een hond Heeft U zichzelf herkend? Hier houdt het niet op. Elk van als metgezel. Eindelijk iemand die de 14 karakters eenzame personen is te koppelen aan een hem wel begrijpt. Deze persoon karaktereigenschap. Hieronder van a tot en met h. U her- heeft vaak veel teleurstellingen kent zich als een 12 d, of als een 7 c. Hieronder de karakter moeten verwerken en om zichzelf eigenschappen. te beschermen een geïsoleerde keuze gemaakt. a) Plicht vervuller. Verzaakt nooit, altijd op tijd, probeert het plaat jeheel te houden. 11) De eenzame in proces b) Verzorger. Als miemand wat morst altijd als eerste met het Zoals de term: “Ik ben even in doekje in de hand. between jobs” relatief uitgelegd c) Wetenschappelijke. Feitenkennis, onderbreekt anderen in hun kan worden met betrekking tot het verhaal met de juiste feiten i.p.v. de aangenomen feiten van woord even, zo is de eenzame in verteller. proces ook, en een vreemde eend Even tot d) Technisch, sleutelt brommers uit en in elkaar als tijdverdrijf. in de bijt. Mijn heer of mevrouw is mezelf komen met wraak meditatie e) Artistiek, onlogica als instrument om ruimvergrotend en creatief namelijk niet eenzaam, dit is een te denken. tijdelijke situatie, een overkomen, f) Idealistische, met wereldvrede in het achterhoofd. een proces van hoe te veranderen, g) De denker, weegt alle mogelijke theorieën af, blijft uiteindelijk hoe het anders te gaan doen. “ Een toch bij zijn eigen standpunt. reis zo je wilt.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Speciaal voor gewondentransport werd de Fi 156D ontwikkeld. De voorserie Fi 156D-0 werd uitgerust met een Argus As-10P-1 motor en geschikt bevonden voor dit doel. De productieserie werd de Fi 156D-1, waarbij aan stuurboord een luik was aangebracht om het laden en lossen van een brancard te vergemakkelijken. De Fi 156D-2 was identiek, echter werd geproduceerd in bezet Tsjechoslowakije.
Die morgen was het niet nekstijf en waren er ook geen andere afwijkende dingen bij het lichamelijk onderzoek. Maar diezelfde avond was het kind nekstijf. Ik heb een LP gedaan en inderdaad: wat troebele liquor, en we zijn begonnen met antibiotica in 4x de dosering van de dag ervoor, toen een verpleegkundige hem wat had voorgeschreven.Nu heeft het kind tenminste een kans om te blijven leven en ook nog zonder handicaps.
Ze nam hem over, trok twee stroken uit de platte buik, drukte het juiste vlak in en zette het op tafel. Het beeld op de muur was haarscherp, een perfect vier­kant, op het oog perfect waterpas, vol van kleur.
41. Winst: • Aanvulling of leidraad gesprek (géén vervanging!) • Kwaliteit van Leven ‘labuitslag’, voorafgaand aan gesprek • Sneller tot de kern in gesprek: korter consult • Meer informatie van kind zelf: eigen visie • Vervolgen in tijd • Gericht adviseren en verwijzen • Consult duurt NIET langer KLIK PROfiel

“stealth overlevingsuitrusting elite zeldzame uitrusting weg om te overleven”

Cullmann Panama Action 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-repellent mate
178. Sally Wyatt (UM) bijz. hoogleraar, digitale culturen in ontwikkeling 179. Paul Ziche (UU) hoogleraar geschiedenis van de moderne filosofie 180. Liesbet van Zoonen (EUR) hoogleraar populaire cultuur
Kijken met ‘warme’ ogen en een ‘breed blikveld’ , dat is nodig en het maakt dat je de dingen heel anders ziet. De mist trekt langzaam op en er ontstaat een helderheid. ‘Warme ogen’ accepteren het leven zoals het zich aandient. Het is een accepterende liefdevolle blik die alles in een groter verband plaatst.
‘Een boegbeeld? Ik weet van niets, heer! Ik weet echt niets van een boegbeeld. Ik heb u mijn misdaden opge­biecht. Geef me een kans om het goed te maken. Ik zal de Gentse dromer terug lokken, ik zal uw sieraden terug­halen. Ik breng u de kroon!’
Overigens: in zijn algemeenheid een uiterst gecompliceerde kwestie. Is het bevorderlijk voor de ontwikkeling van een kind dat het nooit zou te maken krijgen met pijn of andere “trauma’s”? Pijn en leed horen bij het leven, en wie niet weet wat leed, verdriet en pijn is, kan ook niet weten wat vreugde, blijheid of “geluk” is (en vice versa). Cf. de discussie omtrent de onrustwekkende toename van allerhande allergieën bij de jongere generaties die blijkbaar in veel te hygiënische omstandigheden zouden zijn opgegroeid. Zodanig dat door het gebrek aan contact met agressieve en venijnige stoffen of andere stressoren, hun immuunsysteem en meer in het algemeen hun lichamelijke en psychische weerbaarheid zich niet voldoende zouden hebben kunnen ontwikkelen en oefenen.
Terwijl Fiona werkt, eet en in de schuur zit, vul ik de arbeids­potentieel­metingen in. Per robot. Het is een omslachtige gedoe. Merk, type, serie­nummer, jaar van productie, jaar ingebruikneming, jaar buiten gebruik, nieuwwaarde, aanschafprijs… en natuurlijk het vermogen.
Hij sprak het niet uit, maar Zohra bespeurde in zijn stem het verlangen om weg te gaan, om te vergeten wat ze gezien hadden. Maar Zohra wilde die container niet vergeten. Ze kon de lichaamsdelen en de stank niet uit haar hoofd zetten. Nee, zij moest weten wat er zich aan de andere kant van de stortkoker bevond. Peinzend keek ze om zich heen. ‘Volg het bloed,’ zei ze opeens, en ze wees naar een spoor van vlekken op de vloer.
‘Maar… waarom?’ Ik zet nog een paar stappen in de richting van de schuur, maar de hitte duwt me weg. ‘Waarom, lieverd? We hebben nog een maand om de aanslag te betalen. Er was wel een oplossing gekomen.’
Gelijkrichten. Letterlijk betekent het je op één lijn plaatsen met. De term is gebruikt om de positie van het ego in overeenstemming met de waarden van de ziel en de positie van de ziel in overeenstemming met de werkelijkheid van het Ideaal(God) te beschrijven. Synoniem daarmee zou je ook kunnen spreken van eenheid zonder erin op te lossen, verbonden zijn zonder het verschil te ontkennen, en rangschikken zonder een dubbele standaard (engelse term: aligning) (afb.).
In de plotselinge stilte richtte Laura zich op en zag dat Peter tegenover haar zat. Hij leek van glas, niet helemaal geënt in deze realiteit. Ze kon de vitrinekast door hem heen zien. Langzaam stak ze een hand naar hem uit, raakte zijn gezicht aan. Hij was wel tastbaar, maar dan ook maar net. Hij voelde warm. ‘Het spijt me zo,’ fluisterde hij.
Kart arrangementen Groepen die de strijd onderling willen aangaan en meer dan het rijden van losse heats alleen, kunnen zelf hun Grand-Prix samenstellen aan de hand van volgende prijzen. Voor de betreffende
Harrald legde zijn hand op het metalen paneel. Onder zijn vinger­toppen voelde hij dat het glanzende metaal stroef was, alsof het tegen zijn huid duwde. Een korte zoemtoon klonk en een rood lichtje in de vorm van het biohazard logo knipperde drie keer. Veiligheidssystemen die nog werken na honderden jaren. Hoopvol, dacht hij en voegde daar aan toe: en uitdagend.
Mensen hanteren talen die deels (dialect, etc.) of volledig van elkaar afwijken aangezien we onze ervaringen opdoen vanuit een eigen “perspectief”, vanuit een eigen punt waar we denken het centrum van de wereld te zijn. Dit perspectief kunnen we met anderen of met een gemeenschap delen, maar het kan ook in verregaande mate individueel zijn. De woorden en zinnen die we hanteren, en meer in het bijzonder de betekenis die ze voor elk van ons hebben, zijn dus volkomen relatief ten opzichte van dat ingenomen perspectief, ongeacht of we daar uit eigen keuze zijn terechtgekomen of er door anderen met zachte of harde dwang in “geduwd” werden. We ervaren, spreken en handelen steeds vanuit een welbepaalde positie in tijd en ruimte en deze positie wordt daarbovenop nog gekleurd door onze momentane lichamelijke gesteldheid en door onze gemoedstoestand.
De wetenschapper Darwin had hierop een heel andere kijk. Ook als grondlegger van de evolutieleer beweerde hij dat alle levensvormen op aarde gemeenschappelijke voorouders hebben. Een soort kan maar overleven wanneer het zich weet aan te passen aan de leef-omstandigheden.
Ik vind het persoonlijk niet iets waar ik mee uit de voeten kan. Ben er wel eens voor gevraagd, maar het spelen op de tijd dat het bandje afloopt, afwachten op mijn tijd om een solootje in te brengen, en dan nog bepaald in lengte door de duur die het bandje je toelaat, nee dat is niets voor mij.
Om ons heen had een hele bende zich ondertussen verzameld. Waarom is het toch zo dat wanneer je een bende hebt, iedereen de neus richt naar de grootste bek? Die grootste bek stinkt meestal naar corruptie, verraad, of machtsmisbruik en overjaarse houdbaar­heids­data, en toch lijkt de geur van die verdor­ven­heden onweerstaanbaar om te aanbidden, te volgen, te vereren, naar te streven.
Vuurwapens baren me weinig zorgen. Steek- en slagwapens evenmin. Maar vuur, vuur is een probleem, vermoed ik. Ik heb nog niet getest in hoeverre mijn nieuwe lichaam hittebestendig is, maar mijn bots zijn waarschijnlijk te klein om meer dan een paar seconden stand te houden.
2) Vandaar dat ik een paar sneeuwlaarzen heb overgenomen, die gegarandeerd worden tot -50 C! Waarom dan toch zoveel moeite gedaan om mukluks te maken? Omdat die lopen als sloffen, heerlijk! En het maakproces is leuke voorpret.
5. Wat doen we Pediatric Early Warning Score (PEWS) Raison d’être: • Trend in vitale functies → • tijdige identificatie risicopatiënten • vroege behandeling mogelijk maken • Vergroting kennis en bewustwording vitale parameters bij professionals 2011 Parshuram et al. Multicentre validation of bedside PEWS 7 puntsscore

“beste plaats voor overlevingsuitrusting camping survival uitrusting Australië”

De Nederlandse bands zijn eigenzinniger en daardoor veel meer gevarieerd en bovendien hebben zij hun muziekscene en cultuur vele malen op een hoger plan kunnen tillen dan de onze, kijk naar de TV programma; s zoals The Voice of Holland, The X-faktor en ga zo maar door. Ik zie dat binnen onze gemeenschap niet gebeuren.
* De differentiatie die er van nature is wordt door de huidige klok vervalst met de pretentie dat er met een kalenderaanduiding ook voldoende differentiatie is: er is dan nog steeds geen differentiatie naar de geografische positie binnen de tijdzone waar men zich bevindt b.v. terwijl de aanduidingen van de klok niet echt de natuurlijke situatie weergeven. Noch is er sprake van een geïntegreerd tijdsbeeld met een aparte kalenderaanduiding. Uiteindelijk is het niet de bedoeling met verschillende aanduidingen één tijdsmoment weer te geven. Zodoende is zelfs dit ontwerp slechts een manier om tot een meer samenhangend tijdsbeeld te komen zonder nevenaanduidingen. Standaardtijd is zo bezien dus het voorwenden of gaande houden van de vertoning.
Urendel greep de bloedbevlekte peddel en stak hem diep in het water. Met de grootste haast voer hij weg van deze plek, alsof Eochaid hem vanonder het opper­vlak nog altijd gadesloeg, allesziend, glim­lachend, huiveringwekkend toegeeflijk.
De bel maakte een einde aan de discussie. Het antwoord dat Aaron wilde geven, verdween in het gejoel van zijn klasgenoten die het einde van de week met plezier tegemoet zagen. De kinderen liepen naar buiten, na een haastig afscheid aan hun leraar.
Laura werd uit haar gedachten gehaald toen ze de arm van Miranda om haar schouders voelde. Het voelde aan alsof ze van erg ver moest komen. Ze drukte haar handen tegen haar ogen. Ze was zo verschrik­kelijk moe en deze stemmingswisselingen putten haar helemaal uit.
Om dit te bereiken startte op 27 mei de pilot ‘Ondersteuning bij zelfregie’ in het Maasstad Ziekenhuis, waarbij oncologie- verpleegkundigen in de nieuwe rol van ondersteuningsconsulent patiënten vroeg-tijdig informatie en handvatten bieden om zo goed mogelijk om te gaan met de gevolgen  van kanker. Daarnaast wordt de OOK Wijzer ingezet, een nieuw online hulpmiddel dat kankerpatiënten en naasten helpt de weg te  vinden naar de juiste ondersteuning in de regio. De OOK Wijzer is in de eerste fase be-schikbaar voor patiënten, naasten en zorg- verleners in de regio Rotterdam Rijnmond. Begin 2015 krijgt de tool landelijke dekking.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
Buiten klinkt het geluid van de zaterdagmiddag: tromgeroffel en diverse soorten populaire muziek door elkaar heen van allerlei feesten en begrafenissen die aan de gang zijn. Daartussendoor klikt er regelmatig een oproep tot gebed van een moskee of een langdurig slepend gezang vanaf een minaret. Het hoort er allemaal bij.
Met trillende handen dronk hij zijn koffie, leunend tegen het aanrecht. Na de laatste slok zette hij de ontbijtboel op het aanrecht en trok zijn jas aan. Toen Berend de deur achter zich dicht trok, rolde de leverworst tegen de plint.
Daarnaast kunnen derde partijen cookies plaatsen via MovieMeter, bijvoorbeeld wanneer iemand een externe afbeelding of YouTube-video plaatst. Het is voor ons niet mogelijk om je deze site aan te bieden zonder gebruik te maken van cookies.
Het vrouwtje bleef duwen, als een soort koppige mini-stier, maar Laura ging dit niet laten gebeuren. Ze had informatie nodig en ze moest ergens beginnen. En dus duwde ze terug, en het vrouwtje was zo licht dat dat een peulenschil was. Ze draaide de eigenaresse eigenlijk min of meer om haar as en belandde zo binnen in de winkel.
Ik knikte ongemakkelijk. Niet eerder had ik me gerealiseerd dat het vijf vluchten waren geweest. Vluchten die voor vader steeds vijf weken duurden, terwijl op aarde vijf jaren verstreken. Als kind leefde ik vooral naar de anderhalf jaar verlof ertussen toe.
De waarheid van jullie heilige identiteit en persoonlijke kracht zal toenemen.  Het heeft niets met controle te maken.  Ze neemt meer verantwoordelijkheid op voor je hele zelf en de mogelijkheden die van binnenuit zullen ontwaken.  Er zal meer en meer verlangen naar vrede zijn, zowel individueel als collectief.
Dit zal een jaar zijn om tegenstellingen te evalueren om de gaven van verschillende perspectieven en benaderingen te begrijpen.  Je kunt dit letterlijk als inspiratiebron gebruiken.  De onthullingen in deze vier maanden zullen nieuwe inspiratie creëren.  Dit komt van de ziel die de persoonlijkheid begint te “testen”.  Dit is om te testen hoe ze zich aan vormen heeft gehecht als compensatie voor het gebrek aan gevoel van eigenwaarde. Dit zal de gehechtheden die niet langer dienen, onthullen.
Vroeg of laat moet de rijpe persoon zijn eigen weg volgen. Als het zo uitkomt dat emancipatie tot verwijdering leidt, ontdekkende dat men voorbij het lustprincipe niet bij elkaar past, moet men eenvoudigweg vergeven en vergeten. Onthechting is altijd het probleem van de vooruitgang. Vast houdend aan het materiële verleden wordt de behoefte aan vooruitgang een geestesziekte. Derhalve is het van belang mijn en dijn te scheiden. Gehecht aan de tekenen van de eigen kultuur moet men leren wat betreft de eigenaardigheden en spullen van de ander te vergeven en te vergeten. De verliefdheid van de liefde leidt tot gehechtheid aan allerlei soorten van gedrag en dingen die men niet zo makkelijk kan vergeten: het maakt twee zotten die elkaar niet zouden moeten beschuldigen van de eigen waanzin. Scheiding van de bezittingen trekt een grens tussen twee gehechte mensen die het niet eens kunnen zijn over waarvan te onthechten en voor welk doel. Natuurlijk zou het aardig zijn als de partners het eens zouden zijn over een gezamenlijke kultuur van sublimatie en onthechting. Maar vaak is dit niet het geval. Verliefd zijn op de wereld, er teleurgesteld over raken en plannen maken voor een andere manier van doen, doet mensen het zelfde effect ondergaan. Men gedroeg zich als een dwaas, mensen raken eraan gewend, en ermee stoppen is net zo moeilijk als het doorbreken van een verslaving. Niet alleen is men gekonditioneerd aan het gedragspatroon dat niet langer bevredigt, ook de wereld is gekonditioneerd niets dan dat te verwachten. Bekeerd tot een andere manier van leven valt plotseling ‘de hele wereld’ weg , vriendschappen werken niet meer, men moet van baan veranderen, er wordt een andere taal gesproken. In het begin kan emancipatie zeer bitter zijn terwijl men slechts na enige tijd ontdekt hoe zoet het kan zijn. Daarentegen kunnen in het begin lust en gehechtheid heel zoet zijn, alleen om na enige tijd te ontdekken dat als de opwinding voorbij is men gevangen is in een bittere strijd tegen slavernij en verveling. Vanwege het eerste zou men niet moeten scheiden en vanwege het laatste zou men elkaar niet moeten haten. Uiteindelijk is zelfrealisatie het resultaat van wat men zelf heeft gerealiseerd en ware liefde herkent het in de ander.
Camping survival ketting zaag, 73 cm lang met twee handvaten. De ketting is een zelfde soort ketting als van een motor kettingzaag en is ijzersterk. Zaagt hout. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
Verder mogen we niet vergeten dat mensen altijd ambivalent en dubbelzinnig gestaan hebben tegenover veranderingen. Aan de ene kant staan we open voor vernieuwingen, voor betere levens- en arbeidscondities, voor een verhoogde levensstandaard en levenskwaliteit (welvaart & welzijn zoals dit heden ten dage heet). En we worden graag verrast door nooit eerder geziene schoonheden, hoe subjectief kleuren en smaken ook mogen zijn. Veranderingen aanvaarden en ondersteunen we gemakkelijker en soms zelfs met enthousiasme wanneer we actief kunnen meewerken aan hun conceptie en implementatie. Aan de andere kant bieden we gewoonlijk weerstand wanneer deze veranderingen ons opgedrongen worden en we ze passief moeten ondergaan,  of wanneer het risico op “verlies” of “kosten” groter is of lijkt dan de verwachte “winst” of “baten”.
‘Tsssss’, deed de vrouw, terwijl Berend naar de koelcel liep. Hij pakte een schaal uit de keuken en legde er in de koelcel een dozijn karbonades op. Met benauwde blik pakte hij elk stuk vlees heel voorzichtig beet, zodat hij er niet in zou knijpen. De karbonades gaven geen kik.
We gaan de komende tijd dus uitkijken naar de nieuwe identiteit, dus die zullen we ook bespreken in de serie. We zullen kijken of we ook wat andere muziek kunnen plaatsen om alles te neutraliseren, en om nieuwe paden te maken. In je muziek-parelduik tocht werd je gebeten en de genezing is juist te vinden in andere items die je kunt opduiken. Het stopt hier dus niet. Het is sterven en opnieuw geboren worden, zoeken en vinden, en eerst bots je dan tegen muren aan, of wordt je zelfs aangevallen door andere dieren die het in jouw ogen nog erger maken, maar dit hoort allemaal bij het avontuur, want je lichaam is zich nu ook aan het fijnstemmen door die beten, dus juist het alarm wordt nu aangelegd, en het bevat de juiste stoffen om de scanners in te bouwen die je nodig hebt om dingen te traceren. Het is ook een visjacht, en die vissen die overwonnen moeten worden houden juist de nodige items schuil. Wij zullen voor jou op de uitkijk staan, en wanneer dat nodig is onze speren gebruiken om al te vervelende, hysterische zwaardvissen te doorsteken. Wat dat aangaat is hun lot al bezegeld. Blijf de cryptische betekenissen in ogen houden en de paden die de oude archetypes moesten begaan, wat ook in de Bilha beschreven staat, in de Vur, de bijbel, koran en de i-tjing etc. Die kaarten bestaan niet op zichzelf. Het zijn natuurverschijnselen die weer andere natuurverschijnselen oproepen. Dit zullen wij in de komende tijd meer in kaart gaan brengen.
Er zijn hier zoveel doden die een tweede kans hebben gekre­gen. Ze imiteren de levenden: ze vreten en zuipen, neuken en vechten, liegen en bedriegen, alsof er nooit meer een morgen zal komen. Een tweede kans om dezelfde misstappen te maken als de eerste keer. Daarom zing ik nooit een aubade of pastorale. Ik zou verhongeren, want mijn toehoorders zijn zo door de wol geverfd, dat hun aandacht slechts wordt getrokken als ik mijn roldoek vastspijker aan een schutting of paal. Het bloed moet van het doek druipen, anders blijven zij niet staan. Ik moet krassen over moord, brandstichting en verkrachting, anders zoeken zij hun vertier elders.
‘Het occulte’ is ook typisch zo’n bangmaak woord van zwaar orthodoxe christenen. Occult is latijns voor ‘verborgen’, en dat is iets waar boze geesten bang voor zijn, en niet verzot op zijn, want de boze geest leeft namelijk door het openlijk pronken, het publieke leven, het verblindend licht, waardoor de demoon zichzelf volvreet. In hun eigen boek, de bijbel, in de Latijnse versie die vooraf ging aan het onstaan van de Engelse versie en andere westerse versies, ging Jezus tot het occulte, waar hij werd begraven in verborgenheid, dus zelfs hun eigen boek in de oudere talen spoort de christenen aan om Jezus te volgen, ook in het occulte, het verborgene. Zelfs ‘gnosis’ is een bangmaak woord in zwaar christelijke kerken. Het wordt gebruikt door lieden die totaal niets afweten van de grondteksten. Jezus waarschuwde letterlijk dat de farizeeers zouden komen om ‘de sleutel der gnosis’ weg te nemen, zodat mensen niet behouden zouden worden. Er is in de oude talen geen behoudenis door het bloed van Jezus of welk ander goocheltruukje dan ook. Er is in de woorden van Jezus alleen behoudenis door de gnosis, door de wet van de gnosis, en door het overwinnen van het kwaad door de gnosis (dus in principe gewoon door het bloed van de vijand, wat wijst op ‘door de demonologie’).
Fractalization is the modular and recombinant fragmentation of the period of activity. The worker no longer exists as a person. He or she is only an interchangeable producer of micro-fragments of recombinant semiosis that enter into the continuous flux of the internet.
Het is een zaak van jezelf en in het bijzonder wat jij jezelf gunt en hoe je kunt omgaan met het ouder worden in de muziek. Ook de keuze of je voor jezelf of voor publiek wilt spelen is van belang, Daar hangt in grote mate de keuze van jouw alternatieve set up van af
Dit was haar kans om te ontsnappen. Ze kon gebruik maken van zijn ontsteltenis om weg te sluipen, maar iets dwong haar te blijven kijken, ook al kon ze het zich niet veroorloven om weer gepakt te worden. Zohra was zo in de ban van dat ene beeld, dat ze maar bleef staren. Het verbaasde haar tegelijkertijd dat ze het lijk niet eerder had opgemerkt. Het lag naast de sporen. Even­goed zou ze erover gestruikeld zijn daarnet. Ze vroeg zich af hoe het daar terecht was gekomen. In haar hoofd ontvouwden zich de meest macabere scenario’s.
De Roll Up Piano is een oprolbaar keyboard met 49 toetsen welke u overal mee naartoe kunt nemen. Nu hoeft u nooit meer zonder! De Roll Up piano heeft weinig ruimte nodig. Hij is dun en flexibel, daardoor makkelijk op te bergen of mee te nemen in uw bagage. De Roll Up Piano kan worden aangedreven door twee AAA batterijen, hij kan worden aangesloten op een power adapter of computer door middel van een USB kabel, ideaal dus en voor ieder wat wils. Sluit een geluidsysteem of oordopjes aan en geniet altijd en overal van het muzikale talent van u, uw vrienden en familie! Bovendien hoeft u nooit meer zonder uw piano door het leven, want deze Roll-Up Piano Kit is speciaal gemaakt overal mee naartoe te nemen.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
Het onderscheid tussen werkelijkheid en schijn, tussen feiten en perceptie, loopt als een rode draad doorheen de geschiedenis van de zogenaamde Westerse filosofie. Maar in ons dagelijks leven blijven we allen toch minstens een beetje “naïeve materialisten”, zoals dat in de filosofische academiën heet. De aarde mag dan wel rond zijn en effectief rond de zon draaien, in onze dagdagelijkse ervaring houden we eigenlijk toch liever vast aan de onmiddellijkheid van onze ervaring. In mijn belevingswereld (en vermoedelijk ook in de uwe) is de aarde nog steeds zo plat als een vijg en sleept de zon zich elke dag braafjes van oost naar west. Wij zijn het centrum van onze leefwereld en die filosofische discussies omtrent schijn en werkelijkheid brengen hoegenaamd geen brood op de plank, wel integendeel.
5 woensdag 18 maart 2015 Pagina 5 Nieuwe brouwmeester bij Lindeboom Neer Van links naar rechts: Jan Willem den Hartog, Theo Sonnemans en Paul Joosten NEER – Zijn naam: Jan Willem den Hartog. Een brouwmeester met ervaring. Daarmee een waardig opvolger van Lindebooms vertrouwde brouwmeester en bier-icoon Theo Sonnemans. Jan Willem is in 2000 afgestudeerd op de TU in München en gedurende de afgelopen acht en een half jaar werkzaam geweest bij de Gulpener Bierbrouwerij als brouwmeester. Requiem Gabriel Fauré HEYTHUYSEN – Op zondag 22 maart wordt in de Nicolaaskerk in Heythuysen het Requiem van Gabriel Fauré uitgevoerd. Het Requiem is Faurés bekendste langere werk. Het stuk is geschreven voor koor en orkest. In Heythuysen wordt het Requiem uitgevoerd door het projectkoor Multivocaal. Een speciaal voor deze uitvoering samengesteld koor van enthousiaste kundige zangers uit de hele regio dat onder leiding van dirigent en initiatiefnemer Vierdorpenconcert Hij was verantwoordelijk voor de bierkwaliteit, de receptuur en de technische optimalisatie van het brouw- en verpakkingsproces. Jan Willem treedt per 1 mei in dienst bij de Lindeboom Bierbrouwerij te Neer en zal op termijn de roerstok van Theo Sonnemans overnemen. Jan Willem is in de Lindeboom Brouwzaal verwelkomd bij een gezamenlijke toost met t Bier van Hier. Luc Jakobs uit Heythuysen vanaf oktober tweewekelijks repeteert. Het koor wordt bij de uitvoering ondersteund door een orkest en de solisten Katarzyna Wilk (sopraan) en Raoul Reimersdal (bariton). De kerk is vanaf uur geopend. Kaartjes kosten 10,- euro aan de deur. En in de voorverkoop 8,- euro bij Verheggen Mode, Dorpstraat 33; Wijnkoperij Storms, Dorpstraat 108; of bij Luc Jakobs via tel. (0475) / HUNSEL – De vier dorpen uit de voormalige gemeente Hunsel behouden hun jarenlange traditie. Zaterdag 21 maart vindt wederom het Vierdorpenconcert plaats. Elke deelnemende vereniging (fanfare St. Cecilia Hunsel, fanfare Ellona Ell, fanfare Concordia Ittervoort en harmonie St. Lucia Neeritter) met haar eigen muziekkeuze en stijl met als rode draad Jazz/Big Band. Locatie: Parochiezaal, Jacobusstraat 9, Hunsel, aanvang uur. Entree is gratis. Einde van de armoede begint op school NUNHEM – In juli 1967 las Mia Cox uit Roermond Maalbroekgrens een oproep in het blad Libelle om straatkinderen in India financieel te adopteren zodat ze in India naar school konden en daardoor een menswaardig bestaan opbouwen. Mia reageerde op de advertentie. Zij kreeg een brief terug van Sr. Bridgid de Mello van de Lourdes Society uit Surat in de staat Gujarat te India. Dat briefje, of nog beter gezegd die noodkreet bleek het begin te zijn van de Stichting Children Sponsorship, waarvan het secretariaat is gevestigd bij Paula en Dick Vermeer in Nunhem. Paula Vermeer, een zus van Mia Cox: Voor 25,- gulden per maand adopteerde Mia destijds een kind in India. Nu in 2015 is die bijdrage nog steeds hetzelfde namelijk 12,- euro. Mia is destijds in India geweest. Wat ze daar zag maakte zo n grote indruk dat ze bij terugkomst haar familie, vrienden en bekenden warm probeerde te maken om ook sponsor van een Indiaas kind te worden. Wilt u meer informatie over de stichting en mogelijkheid van sponsoring dan kunt u contact opnemen met Stichting Children Sponsorship: Dick Vermeer, secretaris, tel. (0475) of en: hetnet.nl; ANBI erkenning door belastingdienst nr: Lees het volledige verhaal op Paula en Dick Vermeer helpen al 40 jaar met hun Stichting onderwijs mogelijk te maken voor kansarme Indiase kinderen ROCK ITtervoort ITTERVOORT Zaterdag 28 maart vindt opnieuw ROCK ITtervoort plaats in CC de Mortel te Ittervoort. De organisatie heeft voor deze editie niemand minder dan Anneke van Giersbergen met The Gentle Storm weten te contracteren. Naast optredens in Londen, Parijs en Amsterdam komen ze ook naar Ittervoort. Speciale gast deze avond is Sylvium. De afgelopen edities had het festival een internationaal karakter door bezoekers uit veel Europese landen en zelfs uit en de Verenigde Staten. ROCK ITtervoort wordt door en voor de plaatselijke fanfare Concordia georganiseerd. De voorverkoop voor dit unieke editie van ROCK Ittervoort is inmiddels begonnen. U kunt uw kaarten bestellen bij www. therockonline of stuur een e- mail naar: Regelingen en financiën mantelzorgers Geslaagde informatie bijeenkomst Wim Gort nieuwe directeur Synthese LEUDAL – De nieuwe directeur-bestuurder van welzijnsorganisatie Synthese wordt de heer Wim Gort. Hij volgt Marcia Adams op. Zij maakte verleden jaar de overstap naar zorginstelling Dichterbij in Gennep, waar ze aan de slag is gegaan als bestuurder. De raad van toezicht van Synthese heeft voor de heer Gort gekozen vanwege zijn grote ervaring met het vak. In eerdere functies was hij verantwoordelijk voor inkoop van zorg- en welzijnsdiensten, ketenzorg en aanbestedingstrajecten. Daarnaast werkt hij in zijn huidige functie als directeur bussiness development bij de Antes Groep in Zuid-Holland nauw samen met welzijnsorganisaties in speciale arrangementen die mensen met psychische problematiek helpen meer grip LEUDAL – Samen met vrijwilligers en het steunpunt mantelzorg Leudal werd op 24 februari jl. in de Bombardon te Heythuysen een informatiebijeenkomst regelingen en financiën voor mantelzorgers Leudal georganiseerd. Ruim 45 bezoekers waren op deze avond aanwezig om te luisteren naar de heer Chris Rijks, medewerker van de Rabobank en de heer Ruben Kuijper, notaris van het notariskantoor Van Hecke en Houben en Schijns. De aandachtspunten van de heer Rijks waren: veilig bankieren en volmachten. Robin Kuijper, stelde het onderwerp levenstestament aan de orde. Lees het volledige verslag van deze avond op leudal/nieuws op hun leven te krijgen. De nieuwe directeur begint op 1 april aan zijn klus bij Synthese. De rol van directeur werd sinds oktober waargenomen door Thea Bongers. TUMMERS SERVICE CENTER: 7 DAGEN PER WEEK ECHTE SERVICE! Electro World Tummers heeft niet alleen een groot assortiment aan elektrische apparaten, maar ook een uniek Service Center in onze vestiging op het Retailpark in Roermond. Dit Service Center richt zich in zijn geheel op onder andere reparaties, ondersteuning, onderdelen, installatiematerialen, onderhoudsproducten en bekabeling. 7 dagen per week geopend online support eigen reparatiedienst telefonische support ook voor onderdelen meer dan 90 jaar kennis & ervaring Niek Filiaalleider Service Center Wij zijn pas klaar als u tevreden bent! Heeft u een technisch probleem? Wij repareren uw apparaat snel, vakkundig en met de grootste zorgvuldigheid in onze eigen reparatie-afdeling. U kunt ons ook bellen. Zelfs op zondag! Wij staan ook dan voor u klaar en doen er alles aan om een passende oplossing voor u te vinden. Onze ruim 90-jarige kennis & ervaring komt daarbij uiterst goed van pas! Zoekt u onderdelen? Daarvoor kunt u natuurlijk ook bij ons terecht. Hebben we ze niet, dan bestellen we ze! Verder hebben wij een groot assortiment aan installatiematerialen, lampen, onderhoudsproducten en bekabeling op voorraad! Kortom het Tummers Service Center is er voor u! Met vriendelijke groet, Niek ruim assortiment installatiematerialen, lampen, onderhoudsproducten en bekabeling voor de vakman en doe-het-zelver ROERMOND SCHAARBROEKERWEG 28 T IEDERE ZONDAG OPEN van uur DONDERDAG & VRIJDAG KOOPAVOND Afbeeldingen kunnen afwijken, drukfouten en wijzigingen voorbehouden.
Als het daglicht begint te verflauwen, kruipt het sepia stroperig naar de hoeken van mijn kamer terug. Ik – ja, zonder enige twijfel ik – kijk op. Een schim lijkt door het venster te glijden. Een spelen van het laatste avondlicht?
In het opvoeden van kinderen is het van belang consistent te zijn. In geëmancipeerde, gemengde huwelijken kan dit een probleem vormen. Emancipatie betekent ook dat men het dynamische van de persoonlijke ontwikkeling moet accepteren. Verschillende stadia van ontwikkeling volgen elkaar op (afb.) en kinderen stemmen hier niet altijd mee overeen. Kinderen kunnen erg verward raken, teleurgesteld en verwaarloosd. Een schrijver kan ook een boek schrijven en daartoe een volledige kultuur adopteren, alleen maar om het later te laten vallen om een ander boek te schrijven. Niettemin behoeven dergelijke ‘bijprodukten’, de kinderen, de boeken de juiste aandacht. Daarvoor is een gemeenschappelijke kulturele basis nodig waarover paren privé en grotere kulturen collectief overeenstemmen ten einde zorg te dragen voor de juiste opvoedkundige en filognostische (van de boeken houdende) continuïteit. Zoals hierboven vermeld is er een overeenstemming van gewetensvolle aktie over de orde van de Tijd nodig. Naar het kulturele belang van een noemer van formele identiteit is eveneens een structuur van statusoriëntatie (afb..&afb.) en betrokkenheid (afb.) besproken. Op basis van een alternatieve orde van de tijd (tabellen) en een vestiging van de identiteit (afb.) voor emancipatie en sociale kontrole kan men degelijkheid vinden voor het doel van de filognosie en het onderwijs. Op de goede manier gegrondvest in het liefdadige, dat wil zeggen in vrijwillige dienst, kan een dergelijk respekt van orde de ouders vervangen die wegvallen vanwege de verstoringen van de persoonlijke ontwikkeling. Allerlei dingen kunnen er misgaan en een gemeenschap moet leren collectief verantwoordelijkheid te dragen voor zulke calamiteiten. Het diktaat van de persoonlijke vrijheid is een zware, en als men de kinderen niet wil bederven en de liefde voor de kennis of de eer van bezielde emancipatie niet wil verliezen, moet er voorzien worden in een juiste continuïteit van kultuur voor iedereen. Alleen op basis van gelijke kansen voor allen kan er echte wereldvrede zijn. Het vormen van elites mag plaats vinden, maar kan niet het dominerende thema zijn. Openheid naar allen, ook naar het verleden en de toekomst toe, definiëert de gezondheid van de vooruitgang en het gezonde verstand van ieder systeem van bestuur. 
Dr. John Langdon Down poogde in het midden van de 19de eeuw enige orde te scheppen in de bonte wereld van de Londense blanke zwakbegaafde kinderen die hij onder zijn hoede had en die hij met liefdevolle zorg omringde. Kortom: hij bedacht een coherente en sluitende classificatie voor (blanke, “Westerse”) idioten, zoals kinderen met een verstandelijke beperking in die heerlijke tijd van Verlichting en Vooruitgang werden genoemd. Binnen de toen heersende visies op verschillende soorten mensen (“rassen”) beschreef hij de idiote kinderen die hij had kunnen observeren, in termen van “inferieure” niet-blanke mensensoorten. Zo onderscheidde hij de Ethiopische, de Maleise, de Indiaans-Amerikaanse en de Mongoolse idioot. Die laatste heeft de Griekse kalender overleefd en kennen we nu nog als het Downsyndroom of trisomie-21. De andere types hebben de wrede slagen van de verdere moderniteit vermoedelijk niet doorstaan, want sinds Dr. Down’s publicatie van zijn bevindingen heeft niemand ooit nog wat van hen gehoord.
This ultra-limited bundle contains items straight from the Wasteland and a hardcover guide – all the necessities for survival for the ultimate Fallout® 4 collector!Zap That Thirst! With these Nuka Cola collectibles: a Nuka Cola metal bottle opener, five magnetic bottle caps, and a Nuka Cola embroidered patch.It pays to know the date when the apocal
De actiegroep ‘Non-Vitae Morte’ eiste de aanslag op. ‘Noodzakelijk om ons onmenselijke strafsysteem, waar alleen Non-Vitae van profiteert, een halt toe te roepen.’ De stem vanachter de gezichtsplaat van een pseudo­mens, was van een vrouw.
Ooit waren de straten van Yin-Ghuel verzadigd van kleuren. Kleding vol rijke patronen, gemaakt van weelderige stoffen voor stralende mensen van honder­den verschillende mensensoorten. Gewone mensen woonden in huizen met voorzieningen die nu alleen voor de rijken waren.
We amuseren ons anno 2015 nog steeds met de mogelijk meer dan een legende dat de hondse filosoof Diogenes (de man die “in een ton woonde”), in de 4de eeuw v. Chr., de aanvangsfase van onze Joods-Grieks-Christelijke beschaving, bij volle daglicht met een lantaarn door de straten van Athene liep, roepend: “Ik zoek een mens!” (of: “Ik zoek dé Mens!”). We denken daarbij doorgaans dat hij een opwelling had van pre-existentialistische inzichten, die onze eigen 20ste eeuw zo’n dubieus mooie filosofische kleur hebben gegeven.

“overlevingsuitrusting van hoge kwaliteit overlevingsuitrusting clipart”

Heel voorzichtig drukte Berend de klink naar beneden, zijn oren tot het uiterste gespitst. Toen hij de deur opende, rinkelde boven hem vrolijk de winkelbel. Hij zoog zijn adem naar binnen en sprak zichzelf nogmaals toe. ‘Kom op Berend, het is gewoon de slagerij, de oude vertrouwde slagerij waar verdorie je eigen naam op staat, niets om bang voor te zijn.’
Die afgescheiden nieuwe soort is ondertussen, sinds een kleine halve eeuw, officieel geregistreerd onder de naam “robot“. De Robot: een volmaakt redelijke soort, zij het dat de exemplaren niet “denken”. Toch niet zoals dieren en mensen plegen te denken.
Het verschil tussen omzichtigheid en vrees wordt gegeven door het motief naar het doel waar men op af gaat. Materiële doelen scheppen angst terwijl spirituele doelen intelligentie zullen geven bewustzijn en geluk na waarheidlievende zelfverwerkelijking. De bedoeling van de geest missend wordt men ongelukkig, een leugenaar en een bezitterige egoïstische bedrieger. De zwakheid dienend wordt wordt men een lafaard, verrader en een blinde verslaafde aan financiële speculatie, doden zonder noodzaak, sex en bedwelmende middelen. 
Verschillende langlaufpistes waren open en in Ovifat kon zelfs geskied worden. Aangezien de kerstvakantie voorbij is en er maar net voldoende sneeuw lag, was het rustig op de pistes. Toch waren er dinsdag enkele Nederlanders te vinden op de lange latten.
Dus kijk ik om te beginnen op dvd nog maar eens naar Death in Venice. Geen vervelendere en tegelijk spannender film als Death in Venice. Ha, zie: “Tell me: you know what lies on the bottom of the mainstream? Mediocrity!” Inderdaad, en zelfs aan de oppervlakte!
Wat heb ik met Santiago? Ik heb geen katholieke wortels, maar ben wel erg geïnteresseerd in hoge energie. De route naar Santiago, el Camino, loopt over leylijnen, de meridiaanbanen van de aarde. Daarnaast is Galicië al duizenden jaren geleden door de Kelten ontdekt. Hier leefden hun druïden, de heilige mannen die veel wisten van hoge energie. Hun geest waart nog rond in Galicië. Hun gebruiken, die altijd in het teken stonden van vuur, water en wind, leven hier nog steeds. Men gelooft aan heksen, geesten en zielsverhuizing. De aarde is heilig. Makelaars verdienen een karig belegde boterham, want je eigen grond verkoop je nooit. Eten en drinken is de bron van hun leven. De producten die hier op tafel komen, zijn met pijn en moeite aan land of zee ontfutseld en dat geploeter verguldt de prachtige schotel met schaal- en schelpdieren of het mooie stuk vlees op je bord. De taal, meer een soort zingen, is het Galego, een mengelmoes van Spaans en Portugees. Veel X-en in de woorden, de J is X, Juan wordt Xoan, Pesces zijn Peixes en Pobo is pueblo. Als je het door hebt, wordt het makkelijk. De vriendelijkheid van alle mensen die we ontmoeten, is bijna shocking. Komt dat door leylijnen en de positieve energie?
krant/reageer op www.de-eenling.nl 5 nr. 1 september oktober Hikikomori Japan: Hikikomori betekent teruggetrok- ken en is ook de term voor jonge mensen die zichzelf van alles hebben geïsoleerd. Bijna één miljoen jonge, volwassen Jap- panners leven een teruggetrokken leven, komen hun kamer niet uit, soms zelfs voor tientallen jaren. Voor Hide begonnen de problemen toen hij zijn schoolopleiding opgaf. “Ik begon mezelf te verwijten school verlaten te hebben en mijn ouders deden hetzelfde naar mij toe. In mij groeide een schuldgevoel. De druk nam toe. Langzamerhand begon ik bang te worden om de deur uit te gaan en mensen te ontmoeten en dat had als gevolg dat ik op een gegeven moment mijn woning niet meer wilde verlaten. Ik zag af van contacten met vrienden en uiteindelijk ook met zijn ouders. Om te voorkomen dat ik ze in huis zou tegenkomen, sliep ik overdag en keek de hele nacht tv en/of gamede. Ik had verschillende negatieve emoties in mij. De wens om naar buiten te gaan, de woede tegen de maatschappij en mijn ouders, verdrietig over mijn situatie, angst wat in de toekomst met mij zou gaan gebeuren, en jaloezie naar mensen die wel een normaal sociaal leven leidden.” Hikikimories zijn emotioneel verlamd door diepgaande sociale angsten. Ze zijn geestelijk gekweld. Ze willen de wereld in, vrienden maken, de liefde vinden, maar ze kunnen het niet. Symptomen verschillen. Bij sommige wisselen gewelddadige uitbarstingen af met infantiel gedrag als jengelen naar de moeder. Anderen zijn paranoïde, obsessief, en depressief. •Een groot gedeelte zijn ‘nerds’ of ‘ geeks’. In het Japans Otaku. •Ze staan bekend om hun obsessies voor met name Manga cartoons en animatie. •Zowel Otaku als Hikikomori zijn gerelateerd aan zware seks delicten. In de afgelopen jaren is de gemiddelde leeftijd van Hikikomori gestegen van 21 naar 32. Waarom trekken ze zich terug? Voor een jongen kan de reden zich tot de eigen slaapkamer terug te trekken relatief licht zijn. Bijvoorbeeld een gebroken Ouders hart, maar het terugtrekken op zich kan een bron voor een trauma worden. En sterke sociale omgevingskrachten kunnen Het merendeel van de Hikikomori hebben conflicterende hem daar houden. Een bepaalde kracht hierin kan Sekentei wensen betreffende hun toekomstbeeld gehad. Er zijn echter zijn, een reputatie in de gemeenschap, en de druk die hij of zij ook Hikikomori die aanvankelijk wel de wens hadden aan hun voelt om indruk op anderen te maken. Hoe langer Hikikomories ouders verwachtingen te voldoen. Economisch gezien kan in eenzaamheid blijven hoe bewuster ze zich worden van hun daardoor het fenomeen aan de Japanse recessie toegewezen sociale falen. Ze verliezen alle gevoel van eigenwaarde en worden. Een Japanse generatie werd geconfronteerd met zelfvertrouwen en het idee de kamer te gaan verlaten wordt kortstondig parttime werk terwijl voorheen, indien men toewi- angstwekkender. Ouders zijn ook bang voor hun sociale status jding en moeite toonden en resultaten haalden, de toekomst en wachten vaak maanden voordat ze hulp inroepen. een zekere was. Een jongere generatie kwam in conflict met een oudere, die afgestudeerd was en een regelmatige carrière had gehad. De partimers werden als parasieten gezien. De oudere generatie wist niet hoe met de jongere om te gaan. De toekomstkansen waren fundamenteel veranderd en families wisten niet altijd hoe hiermee om te gaan. Een normale reac- tie voor ouderen is om met woede te reageren tegen hun recalcitrante zoon. Hen de les lezen en te verwijten dat ze de familie te schande maken. Sommige families vallen hierdoor uit elkaar. Aan de andere kant zijn er ook ouders die tot extreme maatregelen gedreven worden. Hikikomori enkel in Japan? Hikikomori staat in het woordenboek als: Abnormaal mijden van sociale contacten in Japan. Het is ook een probleem in Korea en Italië. Na een documentaire op de BBC over Hikiko- mori stuurden veel ouders een mail met dat hun kinderen een Hoe is Hikikomori bij meisjes en vrouwen? zelfde soort leven leidden. Hikikomori-achtige problemen * Hikikomori komt voornamelijk bij mannen voor, denkt men, ontstaan in Europese landen met een extreem hoge jeugdw- zo’n 70 tot 80% erkloosheid doordat het jongeren dwingt thuis te wonen. Hiki- * Echter blijkt uit een onderzoek op internet dat dit 53% is. komori is net als alcoholisme, zonder ondersteunend netwerk * Vrouwelijke terugtrekking in het huis kan in de Japanse cul- is het niet te overwinnen. De benadering van het probleem tuur ook als natuurlijk gezien worden waardoor het niet ger- begint met het proberen te herstellen van de relatie tussen apporteerd wordt. patiënt en ouders. De ouders bewapenen met communicatie strategieën om tot een betere verstandhouding met hun kind “Traditioneel is Japanse psychologie groep georiënteerd. te komen. Wanneer de patient in staat is om zelf naar de Japanners willen niet uit een groep stappen,” zegt een woordvo- kliniek te komen kan hij behandeld worden met therapie. erder van de nationale gezondheidszorg te Tokyo. Ik denk vooral Groepstherapie daarentegen is oorspronkelijk niet in Japanse dat voor de jongere generatie geldt dat ze meer willen individu- psychologie ingevoerd maar momenteel zijn zelf hulp groepen aliseren en persoonlijke zorg en aandacht willen hebben. Ik denk de sleutel tot het vinden van een grotere sociale omgeving. dat we momenteel in een gemengde cultuur leven.” Het bewustzijn dat hun gevoelens gedeeld kunnen worden en een groot bereik hebben. …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Culinaire Arrangementen 2013/14 Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Speciale Kerstarrangementen Inspiratie voor smakelijke feestdagen! Een onvergetelijke Kerst viert u bij Center Parcs. Ontdek onze
This listing is for a 5×7 Junior Groomsmen Survival Kit Postcard. Pictured is a gray and aqua styled card. Your backing color will be one of your 2 colors chosen. If you have a preference between the two please indicate that at checkout. TO ORDER: 1. Select the number of cards you would like and add to your shopping cart. 2. In the NOTES TO SELLER Section at Checkout: – Please include the 2 colors you would like us to incorporate. If no colors are noted you will receive the colors picture…
Oorspronkelijk werd er alleen gesproken als er iets te zeggen viel. Stilte was toen nog geen probleem zoals nu. Spreken gebeurde vooral door de ervaren leden van de stam die met hun woorden richting konden geven aan de jongeren. Het spreken was als het ware nog niet gedemocratiseerd. In deze context wordt het aannemelijk dat de mannen meer zakelijk spraken, daar zij meer bezig waren met de fysieke en culturele omgeving van de stam. Bij de volksvergadering namen zij meer het woord, de vrouwen waren dikwijls bezig met hun kinderen. De mannen ‘onderhandelden’ ook met andere stammen. Vrouwen gingen meer om met kinderen, ouderen en zieken die niet aan de jacht konden deelnemen en daardoor gebruikten zij meer en voor langere tijd éénwoordzinnen die dikwijls nog dicht bij de niet-linguïstische taal stonden (‘o!’, ‘psst’, ‘ksst’, ‘hoor’, ‘stil’ en dergelijke). Met de scheiding tussen voedsel zoeken en jacht was de leefwereld van mannen en vrouwen uiteen gaan lopen. Het is mogelijk dat binnen een zelfde stam vrouwen en mannen naast een gemeenschappelijke taal ook nog hun eigen taal ontwikkelden. Bij heel wat volkeren blijken mannen en vrouwen verschillende dialecten te hanteren . Ook nu nog spreken vrouwen en mannen anders. Mannen hebben over het algemeen minder woorden nodig dan vrouwen en mannen doen meer aan report talk (verslag uitbrengen over iets), terwijl vrouwen zich meer overgeven aan rapport talk (spreken over je verhouding tot de andere) en gemakkelijker hun gemoedstoestand uitdrukken. Cate Poynton geeft ons een duidelijk overzicht. Zo blijkt dat: mannen veel sneller vrouwen onderbreken in geslachtsgemengde conversaties; mannen verwerpen vaak de onderwerpen die vrouwen aanbrengen maar niet omgekeerd; mannen gebruiken veel vaker de gebiedende wijs dan vrouwen die vlotter omgaan met de vragende of aantonende wijs; mannen vloeken meer dan vrouwen. De ontlichaming van taal op het World Wide Web, waar wordt zonder klank en zonder gezichtsuitdrukkingen, werd eertijds door feministen verwelkomd als een mogelijkheid tot het ontwikkelen van een taal die genderverschillen in de communicatie zou doen verdwijnen. Zowel Sherry Turkle als Sadie Plant hoopten als cyberfeministen dat vrouwen hun ‘concrete, associatieve en niet-lineaire’ manier om met computers om te gaan zouden doorzetten en zo hun stempel zouden kunnen zetten op de communicatievormen: het Internet is immers principieel anoniem, gender-neutraal en democratisch. Maar de verschillen bleven bestaan . Computercommunicatie blijkt geenszins tot een diepgaande egalisering van communicatiestijlen te leiden. Mannen communiceren over de computer eerder breedsprakerig, assertief, agressief en minder beleefd; mannen poneren opinies vaker als feiten en schuiven zichzelf naar voor als experts; mannen geven zich veel gemakkelijker over aan flaming, boos reageren op mededelingen van andere computergebruikers. De numerieke overmacht van de mannen bepaalt blijkbaar welke communicatiestijl als norm geldt. Ook de hogere tewerkstellingsgraad van vrouwen en hun doorstroming naar hogere functies heffen sekseverschillen in taalgebruik niet op. In Nederland wordt tegenwoordig zelfs gewaagd van een door hoger opgeleiden en avant-gardisten maar vooral door vrouwen gesproken Poldernederlands. Poldernederlands is Algemeen Nederlands, met een opvallend wijdere of meer open articulatie van de diftongen: de ei/ij is aai; de ui is ou; de au/ou is aau.
De Bijbel verhaalt de herinneringen van het verleden, het wezen voor de mutatie en de levensvorm voor de mutatie. Het heeft vele waarheden maar is door de dierlijke ontwikkeling die in de mens is blijven bestaan verkeerd begrepen en uit de vage herinnering van wat eens was voor de mutatie, verteld en geschreven zoals de mens het kan bevatten.
Walter Benjamin, die met dezelfde problematiek worstelde, bekeek de zaak nog anders en kwam tot het idee van de ‘Geredde Nacht’. Hij ziet zoals Heidegger de natuur als de wereld van de geslotenheid (Verschlossenheit) en van de ‘nacht’, terwijl hij de geschiedenis daartegenover stelt als de sfeer van de ‘openbaring’ (Offenbarung). Maar tot deze gesloten wereld rekent Benjamin ook ideeën en kunstwerken. Kunstwerken omschrijft hij als: “modellen van een natuur die niet wacht op de dag, en dus ook niet wacht op de Dag des Oordeels; zij zijn de modellen van een natuur die noch het theater van de geschiedenis is noch de woonplaats van de mens. De geredde nacht [Die Gerettete Nacht] .”
De kist wordt uitgegraven en devoot omhoog getild door zoveel handen. Barnabas forceert het slot met zijn dolk. Maar in de kist zitten alleen maar scherven gebroken aardewerk, blauw geglazuurd. De boots­man raapt ze er steeds sneller uit en werpt ze op de grond. ‘Wat is dit voor truc, Griek?’ gromt hij, om zich heenkijkend.
Vol afschuw zag ze hoe haar zielsverwant in elkaar zakte. Zijn gelaat was getransformeerd tot een rode brij. Nog voor ze kon beslissen of ze zou vluchten, zich over hem zou ontfermen of de tegenaanval inzetten, voelde ze een klap op haar hoofd. Plots was de wereld stil en zwart.
Harrald zag een bleke figuur die wankelend dichterbij kwam. In de lichtcirkel van het vuur zag hij lange, donkere haren rond een uitgeteerd gezicht. Het was ooit vrouwelijk, nu zonder ogen, gaten waar­doorheen tanden zichtbaar waren, kleren onher­kenbare rafels. Resten aarde vielen bij elke stap van het lichaam van de melaatse. ‘Pas op,’ zei hij en hij ging voor Ariadne staan met de machete. De melaatse veranderde meteen van richting bij het horen van zijn stem. Zodra ze hem naderde stapte hij langs haar grijpende armen en liet de machete met een zieke dreun in haar hoofd landen, hard genoeg om de ruggengraat te breken. Ze zonk geluidloos in elkaar.
Lang duurt de rit tot de grens niet. Een goed kwartier, veel meer zal het niet zijn. Een lange rij auto’s staat al te wachten. De Sputnik komt hier dagelijks en dat heeft zo zijn voordelen. De bus passeert de rij en aan de Russische kant van de grenspost wordt het loket met een aanduiding ‘Russian Federation Citizens only’ speciaal voor de inzittende van de Sputnik geopend.  Na de grens voert de reis door een soort maanlandschap. De toendra is hier zwart geblakerd door vervuiling . De vervuiling is veroorzaakt door de nikkelmijnen rond de stad Nikkel. Kilometers hekwerk markeren de grens. Tweemaal wordt er gestopt voor een slagboom waarop een jonge Russische militair in de bus de paspoorten komt controleren. Langs de smalle hobbelige weg staan haveloze kazernes waar lange rijen pantervoertuigen en tanks staan gestald.
Als je iemand iets wil geven of je iets van iemand wil gedaan krijgen, heb je als Nederlander blijkbaar een heel ander set vooronderstellingen dan wanneer je als Ghanees in noord Ghana bent opgegroeid.
Dat geheel van zaken die zich aan mijn aandacht en nieuwsgierigheid wisten op te dringen, vormde op de duur uiteraard een onoverzichtelijke brij. Ik worstelde al snel met de uitdaging om in het zootje enige klaarheid, orde en eenheid aan te brengen, zonder echter op al te simplistische wijze afbreuk te doen aan het onvervreemdbaar bestaansrecht van elk van de afzonderlijke elementen. Op mijn 14de-15de hield ik reeds een “filosofisch dagboek” bij, een rapsodie van prille aanzetten om allerlei kleine vormen van een “theory of everything” op papier te zetten. Het Sein en het Sollen, het materiële en het immateriële, het dode en het levende: alles werd daarin onlosmakelijk op elkaar betrokken, al wrongen deze tentatieve werkstukken uiteraard aan alle kanten. Dat demiurgisch gedoe liet ik ergens op mijn 17de voor wat het was: ik raakte er nergens nog wijs uit en werd overwoekerd door een overvloed aan nieuwe elementen die ik in rekening hoorde te brengen. Waar ik had verwacht dat “alles” wel op haar of zijn plaats zou vallen en zich als een puzzel zou laten samenvoegen, dan bleek dit dik tegen te vallen. Dat weerbarstig “alles” en mijn bezwaarde geest raakten steeds meer out of joint.
Laura onderdrukte de neiging om de telefoon neer te leggen en haar handen voor haar gezicht te slaan. ‘Ik moet gaan meis, ik moet een aspirine gaan slikken en even gaan liggen en tot bedaren komen. Ik bel je later, oké? Ik kan nu even niet praten over alles.’