“overlevingsuitrusting vuur starter haven vracht overlevingsuitrusting”

Nieuwsbrief Wijkkamer de Dommer En omgeving 24 juni 2016 Wijkkamer.de.Dommer@ribw-nr.nl Dommer van Poldersveldtweg 73 Nijmegen Mail ons als je een bijdrage hebt! Extra zomeropening huiskamer We willen
Samuel liet de rugzak op de grond vallen en liep de woonkamer binnen. Met zijn hand streelde hij het eikenhout van de tafel. Honderd jaar geleden, twee levens ondertussen, had hij deze zelf gemaakt met hout van een pas gerooid bos uit een naburig dorp. Hij herinnerde zich de uren werk, maar voelde de afstand tot die ervaring die de tijd met zich meebracht.
Ik zou de zaak eens moeten herschrijven en een poging doen om Walter Benjamins idee te vatten. Wat leesbaarder maken en de zware zinnen wat opvrolijken, zowel qua stijl als inhoud. Dan kan Patrick C. zich eindelijk eens de moeite getroosten om onze teksten tot het einde toe te lezen.
Er klonk geen geluid, geen geschuivel van voeten, geen vreemde ademhaling toen Meyago de zware deur naar de woonruimte opende. De deur van de werk­ruimte stond open. Het kleine appartement leek leeg. Ze knipte het licht aan.
Door middel van banden kan de rugzak ook weer kleiner. Wie wat bewaard heeft wat, maar ik heb nu zoveel gespen nodig gehad dat er zelfs een kapotte op zit. Moeders maar eens vragen of zij nog wat heeft liggen.
‘Boegbeeld? Zijn jullie je boegbeeld verloren? Zo hard heeft het vannacht toch niet gestormd? Het is de vloek van ons verblijf in deze baai. Schepen zijn bedoeld om te varen, niet om te verrotten in dit akelig klimaat.’
Al ging het bij de Dada van Cabaret Voltaire in 1917 uitsluitend om de vorm. Om het produceren van inhoudsloze puur formele poëzie. Zuivere wiskunde. Nu mikt men in verlaten 19de-eeuwse bolwerken en in dichtersdorpen eigenlijk op wiskundig geformaliseerde inhoud. Het onderscheid tussen inhoud en vorm is ondertussen natuurlijk reeds een halve eeuw lang compleet opgeheven geraakt. Zelfs in de filosofie. Nu ja: waar inhoud en vorm tot nihil en “néant” zijn herleid, is het onderscheid tussen beide uiteraard de jure en de facto opgeheven.
Hij bergt zijn trofee op in geldkistje, zodat de vliegen er niet bij kunnen. Hij ontkleedt zich en gooit zijn kleverige plunje achteloos op de zaagselvloer. Dan kruipt hij bij zijn echtgenote in de bedstee. Nog slapend, kruipt ze bij hem vandaan, instinctief, zo ver als ze kan, voordat de muur haar tegenhoudt. Hij kruipt tegen haar aan, duwt haar klem en begint haar slaapjurk omhoog te hijsen. Niets laat zijn eigen bloed zo stromen, als wanneer hij het bloed van anderen heeft laten stromen. Een probaat afrodisiacum.
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
‘Ik ken wel een paar redenen,’ antwoordde Samuel. Hij liep naar de werktafel van de jongen en pakte het onafgewerkte houten beeldje op. Hij draaide het om in zijn handen om het te bestuderen en zette het terug op de tafel. ‘Kijk naar de inkervingen die het gezicht gevormd hebben.’ Hij wreef liefdevol over het hout. ‘Je hebt het heel slordig gedaan, gehaast.’
Hoeveel Lleroh waren door haar woorden, door haar verslagen in de problemen gekomen? Hoeveel had ze, met haar afgedwongen loyaliteit, bijgedragen aan de langzame status-val van haar eigen volk in haar eigen moederland?
“Het liefst springt men een drenkeling achterna, wanneer er toeschouwers zijn die het zelf niet durven”, sprak Nietzsche en misschien heeft dat wel een rol meegespeeld toen ik graag zonder de steun van een uitzendorganisatie en gewoon op een locaal salaris, en zonder franje als reiskosten, pensioenpremies en ziektekostenverzekering weg wilde.
Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Verschillende langlaufpistes waren open en in Ovifat kon zelfs geskied worden. Aangezien de kerstvakantie voorbij is en er maar net voldoende sneeuw lag, was het rustig op de pistes. Toch waren er dinsdag enkele Nederlanders te vinden op de lange latten.
Maar meestal is het water kalm in de vergeten binnen­haven van Wurmwater. De seizoenen zijn hier gelijkmatig. En de bemanning van piraten, moordenaars en plunde­raars, schoften van allerlei allooi houdt zich ook kalm. De bootsmannen zien erop toe dat de schepen onderhouden worden, ook al hebben ze er geen hoop meer op ooit nog uit te varen. En tussendoor wordt er gedobbeld, gedronken, gesnoefd en geslapen. De landerige stemming die zich van de zeebonken meester maakt baart de verstandigste kapiteins zorgen. Uit dit soort doelloos gelummel kunnen plots muiterijen ontkiemen.
Ik houd het geld dus en deel het bij mijn weggaan wel uit aan arme patiënten, veelbelovende nurses die dokter willen worden, enzovoort en ik kan een deel aan mijn bedienden van 30 jaar geleden geven. Ik kan ook een deel besteden aan het opsturen naar Nederland van al mijn spullen. Misschien schieten mij nog wel meer dingen te binnen. Ik zie wel.
Het gaat bij dierenrechten in wezen steeds over onze problematische omgang met andere (levende) wezens, en in die zin kunnen we ook over plantenrechten en zelfs rechten van rotsen spreken. De term dierenrechten verdoezelt die menselijke verantwoordelijkheid en suggereert dat wat dieren van ons mogen doen en laten voortvloeit uit hun “natuur”. Dit leidt tot een absurde kijk op de dingen. Want als wij een dier geen pijn mogen doen, heeft een vogel dan ook niet het recht om pijnloos door de kat opgepeuzeld te worden? Vissen leven niet in het water omdat ze “recht” hebben op water. Dierenrechten zijn dus eigenlijk mensenplichten, afspraken die wij maken om niet nodeloos de levende en levenloze natuur geweld aan te doen als dat niet voor ons eigen overleven en welzijn nodig is. En dat geldt m.i. dan als uitbreiding van wat we elkaar als mensen mogen aandoen. Wat voor zin heeft het een verbod op het doden van dieren uit te vaardigen als oorlog nog altijd wettelijk gewaarborgd is door het internationaal recht! Wat voor hypocrisie is het het ecosysteem van de gorilla’s te beschermen als we tegelijk de Afrikanen aldaar het leven zuur maken en hen quasi dwingen en masse te emigreren en in gammele bootjes te versukkelen ergens tussen Marokko, Libië en Fort Europa?

“wazoo survival gear llc geïmproviseerd overlevingsuitrusting”

The “Femme fatale” came into being in the fin-de-siècle of the 19th century. In the context of the new urban life shaped by rapid industrialization, she drove men to turn their head of their worldly business and to fall into the deepest abyss. Woman was the danger on the path to male i.e. human success and progress.
Onbewust tel ik de vermogens bij elkaar op gedurende de avonden dat ik de metingen invul, maar ik schrijf nergens het totaalgetal op. Ik verzend de for­mu­lieren zonder uit te rekenen hoe hoog de aanslag zal zijn, want ik weet allang dat we die nooit zullen kun­nen betalen.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in zijn of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant la musique!
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
Anno 2015 beseffen de Vlaamse socialisten heel goed dat ze in een soort impasse zitten en zich voor een tweesprong bevinden. Electoraal is wat winst te verwachten als oppositiepartij maar die winst zal vermoedelijk heel vluchtig zijn. De concurrentie voor sp.a op de linkerzijde is met Groen en de PvdA ook groter geworden. En programmatorisch zal de partij slechts over nieuwe troeven beschikken als ze zich manifest weet te onderscheiden van de andere partijen. Ook de socialistische (en andere) vakbonden hebben het niet gemakkelijk. Daar zet men vooral in op het behoud van “verworven rechten”, in het bijzonder op vlak van de sociale zekerheid. Hierdoor krijgen de vakbonden een “conservatief” tintje. Veel alternatieven hebben de vakbonden niet: een radicale heroriëntatie kan uitlopen op zelfmoord. En met de enorme toename van het aantal jongeren met precaire en tijdelijke jobs slinkt het aantal trouwe militanten. En dat zeker in een context waar velen enkel en alleen aan zichzelf denken en niet happig zijn om een brede solidariteit op te brengen voor andere werknemers. Jongeren en ouderen staan meer en meer tegenover elkaar. Het discours van de vakbondsleiding en van de militanten stamt ook uit een tijd toen de werkzekerheid en dus de bestaanszekerheid voor een ruime meerderheid van de werknemers gegarandeerd werd door jobzekere arbeidscontracten van onbepaalde duur. Verder vormt de sterk toegenomen professionele en geografische mobiliteit geen ideale voedingsbodem voor syndicaal engagement (6). Alles samen genomen is de band tussen partij en vakbond doorheen de jaren steeds losser geworden.
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
In de manier waarop ik werk speelt wezenlijk mijn visie mee dat het menselijk bestaan, ons handelen zich afspeelt tussen twee polen. Polen die tegengesteld zijn aan elkaar en tegelijk verbinding met elkaar zoeken.
Allereerst moet je inzicht hebben, zoeken naar de betekenis van de huidige klachten, over wat er nu met je gaande is, zeker als dat je dwars zit. Mogelijkerwijs verwijst het naar wat je vroeger meemaakte en waarvan de gevolgen nog in je leven. Wat is dat, wat betekent dat ik slecht slaap, hoofdpijn heb, me snel irriteer, me terugtrek uit contacten. Eerst weten wat het is, erbij stilstaan, ernaar kijken.
En wel met de Mystical Fire, dat elk vuur van Waikiki tot St. Moritz in een kleurrijk spektakel verandert. Gewoon één verpakking uit het Mystical Fire pakket van tien halen en in het vuur gooien. Het resultaat: een schouwspel dat zeer de moeite waard is in blauw, groen, rood en paars (en alle kleuren daar tussenin). Een half uur lang. Zorgt gegarandeerd voor heel veel “Ooohhs” en “Aaahhs”op het strand of voor de open haard. Of omgekeerd.
De vrouw schrok wel. Haar ogen sprongen open als had ze een spook gezien. Ze liet de bussen bloed uit haar handen glijden. Even leek ze niet te kunnen vatten wat er gebeurde. Daarna waggelde ze schuimb­ekkend op Zohra af.
Er kwam voldoende warmte van het vuur om haar koude lijf te verwar­men en samen met de sigaret voelde ze zich kalmer worden. Hoe bizar haar verhaal ook was, ze was blij dat ze het aan iemand kon vertellen.
During the years of the Prozac economy, cognitive workers were motivated to invest their creativity in the process of production, in expectation of the success and profit that would be their reward – they were persuaded that work and capital could be forged together in the same process of mutual enrichment. Workers were encouraged to think of themselves as free agents, and that phenomena such as the dotcom bubble were based on real expansions of revenue, generating high career expectations.
Ik moest snel handelen: de betreffende eigenaar stond aan de kant te gillen en was bang om zijn eigen hond te pakken, dus deed niets. Ik merkte dat je ondanks alle mooie theorieen in impuls dingen doet, zelfs als je nadenkt.
Ansalaam Grimpeerd-de Boevere was net als ik een half-bionische eekhoorn, want ja, hoe je het ook draait of keert: soort zoekt soort, vroeg of laat. Ze had geen krimp gegeven toen ik aankondigde er even tussenuit te moeten om mijn leven op een rijtje te zetten en te bedenken wat ik nu moest aanvangen, wat enkel mooie woorden waren om te zeggen dat ik naar een nieuwe werkgever op jacht ging. Ansalaam hoorde graag mooie woorden, wat dat betreft was ze een eersteklas­reiziger op de monorail van het Marsiaanse leven, mentale behoeften en materiële realiteit perfect in evenwicht. Ze had geen traan gelaten, had haar staart (prachtig, lang, dik en zacht) voor haar borst gevouwen nadat hij een huivering over mijn rug had gejaagd, en ze had begrijpend geknikt.
Dit beeld laat de Ziel zien op een punt van nieuwe incarnatie en het opdoen van nieuwe ervaringen. Het verlangen is er en de bereidheid, maar er wordt moed verzameld om de stap naar de nieuwe ervaring te zetten. De samenstand van de noordelijke Maansknoop en Pluto (in Steenbok in het 3de huis) in de jaarhoroscoop van 2011 laat ons zien dat 2011 zeer waarschijnlijk een jaar wordt waarin we dralen om moedig de stap te nemen naar het nieuwe.
Jonas Grimpeerd keek me strak aan. ‘De. Ton. Trekt. Onze. Vracht,’ zei hij. Hij bleef me aankijken, niet op een ‘wat gaat het zijn, ja of nee’-manier. Maar op een ‘waag het niet me tegen te spreken’-manier. Het was een nieuwe stap in onze relatie, zou je kunnen zeggen. Een nieuw ritme in een eeuwenoude dans.
Probably, me too, I would have had access to that joyful and ideal life of “Pif! Paf! Pouf!”. I would have been a strong male, not a weak coward. The moral and financial weaknesses of my body and mind would not have obliged me to renounce man-making military duties. At least, as an officially recognized conscientious objector, I would have had, for these imposed two years of unpaid civil service, the means to enjoy that loafing bohemian life of “Pif! Paf! Pouf!”
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Ze huiverde en sloeg haar armen om haar lijf heen. De zijde van haar jasje voelde vochtig en koud aan en haar voeten deden pijn. Volgens mij heb ik me nooit zo ellendig gevoeld, dacht ze. Het besef dat haar huidige situatie zelfs ellendiger was dan de boodschap van haar overspelige ex-vriend eerder die dag, deed haar grijnzen. En dat allemaal omdat Mike zo nodig zijn zaden moest laten waaien. Als ze hem ooit weer zag, zou ze hem zo’n lel geven dat ie z’n zaden een tijdje nergens kon laten waaien. De minkukel.
Nu pas merkte Samuel hoe donker het hier binnen was, hoe muf de lucht rook. Het was hier ook veel te koud naar zijn zin, al was het middag en scheen de zon fel. Hij legde de doos weer onder de tafel en liep naar zijn huis. De rest van de dag bleef hij weg uit de tuin, al waren de krullen van de doos altijd in zijn gedachten. Het was een zon, dat wist hij. Hij kon zich alleen maar niet herinneren hoe hij dat wist. En dat stoorde hem.
Ondanks de misdienst en de plechtige teraardebestelling van Janneke’s kist op het kerkhof, wist ik wat ik zou vinden: vanaf de bosrand zag ik een nieuwe, sombere steen, waarin Janneke’s naam, geboorte- en sterftejaar met lege, onbetwistbare letters waren uitgebeiteld.
Als in een droom draaide Laura’s lichaam zich lang­zaam om. De armen die nog steeds langs haar zijden hingen, bungelden slap. Ze voelde hoe ze een paar slepende stappen naar de badkamer zette en was machte­loos om er iets tegen te doen. Het geluid van stromend water werd luider en Laura besefte dat de kraan boven de badkuip open stond. Ze kon zich totaal niet herinneren dat ze dat gedaan had. Afgrijzen bekroop haar.
Een leuke uitgebreide set van Playgo voor de kleine survival specialist. Deze set bestaat uit een Survivalriem, drinkbeker, opbergbox, kompas, plastic zakmes(niet scherp !) een karabijn-haak en een ve
Natuurlijker wijze beweegt de stroom zich van de bergen naar de zee. Op de zelfde manier beweegt de stroom van het leven zich van de hemel naar de aarde. Men moet van zijn eigen narcistische voetstuk afkomen en nederdalen in de wereld van het medeleven. In de hemel is geen medeleven nodig. Geen genade, geen liefde, geen liefde, geen God, geen God, geen leven. Zo daalt men af. Met de wil hiervan wordt de val van de ziel opnieuw begrepen met het subtiele verschil van de ervaring. Hartstocht is het gevaar van de neerwaartse aktie en zelfs de waanzin der indolentie is daar. Niet tot handelingen willen overgaan kweekt de valse hartstocht en niet in beweging willen komen kweekt de waanzin. Hartstocht zou over de liefde gaan: de wereld een vrouw, de geest een man en de man moet de vrouw liefhebben. Gelijkelijk zou de waanzin een object hebben: “ik ben gek op mijn lieveling maar niet waanzinnig omdat ik haar mis”. Dus, zoals het verhaal gaat, schept de man zichzelf een object van liefde en waanzin. Dit is een oorspronkelijk gegeven. Het is de aard van de mens een jaloerse knutselaap te zijn altijd gek over het onbereikbare ideaal van het altijd-gelukkige en altijd hartstochtelijk over de belangen van de wereld.

“survival jager uitrusting lijst overlevingstest uit metaaloverbrenging”

De zwarte Maan in Vissen in het 6de huis en Priapus in Weegschaal in het 12de huis maakt ons bewust van het evenwicht en de dynamiek tussen het mannelijke en het vrouwelijke.*17 In ieder mens, zowel man als vrouw, is dit evenwicht van groot belang. Te veel daadkracht en naar buiten gericht zijn, maakt dat de verbinding met je innerlijke wijsheid om jouw eigen uniek pad, dromen en gevoel te volgen verloren gaat. Te weinig daadkracht en teveel gericht zijn op de binnenwereld maakt dat je je dromen onvoldoende vormkracht kunt geeft in je leven. De ene kwaliteit kan niet zonder de andere. We noemen de innerlijke samenwerking tussen man en vrouw ‘het heilige huwelijk’.
Een lullig ongeluk. Hij vloog in de Alpen uit de bocht op zijn Harley-Classic-Ride uit 2340. Die zou ik erven, net zoals hij hem van zijn moeder had geërfd. Drie­honderd jaar in de familie, nu een hoopje schroot.
Door je fysieke conditie te verwaarlozen zal je reactie snelheid op een levensbedreigende situatie drastisch verminderen. Logisch nadenken en juiste beslissingen nemen zullen moeilijker en moeilijker worden. Doe zelf de test maar eens, ga fitnessen en drijf je lichaam tot het uiterste. Wanneer je helemaal afgemat bent, begin dan met reken sommetjes te maken. Je zult echt verstomd staan dat de eenvoudigste rekensommetjes heel wat tijd nemen om te berekenen. In mijn voorbeeld sta je op een toestel in de fitness zaal en in ideale omstandigheden, beeld je in dat je op een godvergeten plaats bent, helemaal uitgeput, kou en honger hebt en dat de beslissing dat je moet nemen van levensbelang is. Geloof me wanneer ik zeg dat het feit van nog fysieke reserves te hebben dan van levens belang is.
De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 12 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Vanmorgen zei hij dat hij over twee weken al wilde beginnen hier. Maar als iemand zegt dat hij hier komt werken betekent dat in principe dat hij het misschien een leuk idee zou vinden om hier te komen werken of dat hij het ziekenhuis een interessant ziekenhuis vindt. Of hij écht komt is volslagen onduidelijk.
4. Plaats de stroken van de Klitband op de rug van elke cirkel. Plaats de overkant van één van de stroken van de Klitband verlaten van centrum op de voorzijde van uw nummerplaat, waar u uw beschrijvende cirkels zou willen hangen.
Gelijkenissen tussen mensapen en de eerste mensen impliceren onzes inziens geenszins dat de erfenis van de mensapen de oorzaak is van de ontwikkelingen die zich bij de eerste mensen voltrokken hebben. Deze gelijkenissen suggereren dat de tegenwoordige mensapen onze verre primatenvoorouders zijn en dat is nu precies niet het geval. Uit wat bekend is moeten we aannemen dat vanaf 30 miljoen jaar geleden het klimaat op aarde begint af te koelen tot een nieuwe ijstijd die zich in het Mioceen (23 tot 5 miljoen jaar geleden) en het Plioceen (5 à 1.8 miljoen jaar geleden) doorzet. Droog koel klimaat heeft de bovenhand met als gevolg woestijnvorming en ontbossing met vorming van savannes. De mensapen in Afrika moeten zich in die periode tussen 10 à 5 miljoen jaar geleden hebben ‘omgevormd’ tot drie basissoorten (al zijn sommigen op basis van genoom-onderzoeken geneigd chimpansee, bonobo en mens tot één genus of geslacht samen te brengen): 1) de gorilla, die zich terugtrok in het woud maar wel grotendeels op de begane grond leefde; 2) de chimpansee die aan de rand van de wouden ging leven en zeer regelmatig de grond opzocht waar hij zijn dieet aanvulde met alles wat er te rapen viel, ook dierlijk voedsel; en 3) de hominiden, met de ardipithecus ramidus (5.4 à 4.4 miljoen jaar geleden), die als rechtopstaande toch in de wouden zou hebben geleefd, en de australopithecinen, een verzamelnaam voor de australopithecus plus de paranthropus (4 à 3 miljoen jaar geleden), die de wouden hebben (moeten) verlaten en in de savannes hun heil zochten. Deze australopithecinen waren weinig meer dan ‘chimpansees’ die wel bipedaal waren (volledig rechtopstaand, het hoofd recht op de ruggengraat). Vermoedelijk hadden deze hominiden reeds een perfecte duim-vingertop coördinatie.
Meer dan bovenstaande had ik een dik jaar geleden (toen ik dus nog eens met de gedachte speelde iets van lange adem te schrijven) als aanhef en intentie niet neergetoetst. En ondertussen heb ik links en rechts al zo veel in flarden uitgestrooid dat wat ik er nog aan toe zou kunnen voegen mezelf alleen als déjà-vu zou gaan terroriseren. En op staan zware straffen. Zelfs al heb je er zelf niet echt aan meegedaan. Dat een pakketje van die flarden, samengebundeld, best subversief kunnen zijn: daar hoeft nu ook niet iedereen op te letten. Heroïsme en martelaarschap zijn me vreemd – al zijn ze menselijk. Je hebt er ook flink wat startkapitaal voor nodig. En met die indexsprong heb ik dat niet meer!
De Swiss Emblem waterflessen zijn gemaakt van een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium. Door het gebruik van dit materiaal heeft Sigg gezorgd voor een erg lichte waterfles die extreem sterk is. Door de combinatie van robuustheid, maar toch licht, is deze waterfles ideaal om te gebruiken in zwaardere omstandigheden zoals bijvoorbeeld survivallen o
Aochai, Oachai en Iochai waren al een eind weg met hun buit; hun toortsvlammen werden weer licht­puntjes, hun opgewonden gekwetter verstierf. En Eochaid leek opgeslokt door de duistere, stompe Toren die in de verte zwak afstak tegen een sterloze hemel.
2) Vandaar dat ik een paar sneeuwlaarzen heb overgenomen, die gegarandeerd worden tot -50 C! Waarom dan toch zoveel moeite gedaan om mukluks te maken? Omdat die lopen als sloffen, heerlijk! En het maakproces is leuke voorpret.
60. 58 Er is daarin geen goede of foute manier om met deze ervaringen om te gaan: iedere mogelijkheid is afhankelijk van de persoonlijke situatie. Daarbij is de belangrijkste tip die uit de reacties naar voren komt: doe het niet alleen, maar zoek hulp! Hoe bent u omgegaan met de pijn/moeite die u ervaren heeft? Ik heb het voornamelijk zelf gedaan. 61 41% Ik heb hulp gezocht bij vrienden. 56 38% Ik heb hulp gezocht bij mensen binnen de kerk. 36 24% Ik heb hulp gezocht binnen een professionele organisatie. 80 54% Ik heb hulp gezocht via een netwerk op internet (zoals stichting Kostbaar Vaatwerk). 83 56% Overig 34 23% Een aantal overige reacties: “Ik heb geen moment pijn of moeite ondervonden met betrekking tot de verslaving van mijn partner. Het is zijn verslaving, niet de mijne.” “samen met mijn partner, vooral door veel te praten”
Ze trokken haar neer met hun klauwen. Hun voor­malige voedster grabbelde in het ijle en viel met een smak op de grond. De monsters beten haar keel over en peuzelden het vlees van haar beenderen. Het kolossale lichaam van de vrouw werd alsmaar kleiner, eerst de benen en de armen, daarna haar roze romp. Langer dan enkele minuten duurde het vreetfestijn niet. Zohra’s kinderen speelden met de ingewanden en jong­leerden met de oogbollen.
Heinrich sloeg een klauw van zijn lijf weg. ‘Ik heb daar niets, jij wel! Zoek me op als je daar bent. Geef me mijn rust.’ Hij draaide zich om, sprong op haar af en duwde haar hard in de richting van het licht. Terwijl ze een wolk van witte watten inviel zag ze de beide handen van de man met de holle ogen Heinrichs schouders grijpen en hem hulpeloos optillen. Alles werd wit voor ze kon zien wat er met hem gebeurde.
En blijkbaar slaagt men er niet in deze klassiekers te actualiseren in een nieuw wervend en mobiliserend project. De sociaaleconomische thema’s verdwijnen steeds meer naar de achtergrond ten voordele van voorgestelde oplossingen voor ad hoc actualiteitsproblemen. Bij verkiezingen vult de actualiteit grotendeels het programma dat daardoor een gefragmenteerd karakter krijgt, net zoals de fragmentering van de samenleving zelf. Dit geldt evenwel ook voor omzeggens alle andere politieke partijen. Men weet dus niet in hoeverre een centraal gestelde langere termijnvisie “ideologisch” en electoraal zou lonen. Zeker wanneer men over geen model beschikt van zo’n toekomstbeeld.
Ik denk dat jij zelf weinig gespeeld hebt met een opgroeiende puber. Als deze bij een trek spel hapt is het in mijn ogen per ongeluk als hij zijn bekje verplaatst in het spel. Er komt ook adrenaline vrij en zeker geen stress. Als een spel stress zou opleveren ga ik zeker niet aan een spel beginnen.
Mackie sluipt langs de schutting. Hij draagt zeven messen van verschillende formaten verborgen op zijn persoon, maar hij heeft ze nog geen van alle tevoorschijn gehaald. In een opwelling heeft hij een schaar uit zijn laars gehaald. Hij klapt hem open en schuift hem langs de schutting, als een kind dat speelt dat de schaar een haai is.
Heel voorzichtig drukte Berend de klink naar beneden, zijn oren tot het uiterste gespitst. Toen hij de deur opende, rinkelde boven hem vrolijk de winkelbel. Hij zoog zijn adem naar binnen en sprak zichzelf nogmaals toe. ‘Kom op Berend, het is gewoon de slagerij, de oude vertrouwde slagerij waar verdorie je eigen naam op staat, niets om bang voor te zijn.’
Het sleutelwoord van de ecologisten van de 21ste eeuw is nu duurzaamheid: een woord dat eigenlijk ook al dadelijk verwijst naar de conservatieve illusie dat er ook maar zo iets kan zijn dat wezenlijk duurzaam is en dat het bestaande een manifestatie is van eeuwige onvergankelijkheden. Ik frons dan ook altijd mijn wenkbrauwen als de Groenen zich opmaken voor armoedebestrijding (wat bij de samenstelling van het verkiezingsprogramma van Groen! In 2005 overigens voor een niet onbelangrijke fractie niet prioritair was!). Waarom de armoede bestrijden als wat die armen zullen kopen wanneer ze niet meer arm zullen zijn, toch maar “vals”, plat materialistisch en niet-duurzaam is? De Groenen noemen zich progressief omdat ze opkomen voor de zwakkeren, maar links heeft niets met caritas te maken, maar met het streven barmhartigheid en Samaritaans gedoe overbodig te maken. Waar de barmhartigheid toe leidt hebben we reeds in de Vietnamtijd gezien: de keuze voor de underdog omdat hij de underdog is, verviel al snel in onverschilligheid en zelfs afkeer, wanneer de underdog plots de zaken naar zijn hand zette en de overwinnaar werd. Mijn linkse opstelling stamt niet uit een afkeer voor bazen: ik wil dat we allemaal bazen zijn, m.a.w. dat de salariaatsarbeid (de relatie “arbeider-kapitalist”) opgeheven wordt. Voor het ecologisme is de uitbuiting maar een secundair probleem. En als ecologisten uitbuiting centraal stellen, zoals wanneer het gaat om de “kleine boeren” in Zuid-Amerika (ze hebben het zelden of nooit over Zuid-Amerikaanse loonarbeiders), dan blijkt hun standpunt overlegd te zijn met de Boerenbond en slaat het begrip “winsthonger” niet op een economisch mechanisme, maar op de moraliteit en het slecht karakter van de managers van de multinationals.
Laura fronste. ‘Zielig doen? Mijn man heeft verdomme net zelfmoord gepleegd! Moet ik dan vrolijk door het leven verder dansen? U weet niet waar u het over heeft.’ Ze stond op en wilde zich omdraaien om de winkel uit te lopen, maar de stem van Natsuko hield haar tegen.
Mijn god.. wat goed verwoord. Ik onderga dezelfde ervaring wanneer ik in gezelschap zit en naar de dansende benen kijk. pas veel later naar de gezichten of die bij de dansende benen passen. haha.. en dan die diepgang. Grandioos. Doei, ellen
« vorige  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  |  13  |  14  |  15  |  16  |  17  |  18  |  19  |  20  |  21  |  22  |  23  |  24  |  25  |  26  |  27  |  28  |  29  |  30  |  31  |  32  |  33  |  34  |  35  |  36  |  37  |  38  |  39  |  40  |  41  |  42  |  43  |  44  |  45  |  46  |  47  |  48  |  49  |  50  |  51  |  52  |  53  |  54  |  55  |  56  |  57  |  58  |  59  |  60  |  61  |  62  |  63  |  64  |  65  |  66  |  67  |  68  |  69  |  70  |  71  |  72  |  73  |  74  |  75  |  76  |  77  |  78  |  79  |  80  |  81  |  82  |  83  |  84  |  85  |  86  |  87  |  88  |  89  |  90  |  91  |  92  |  93  |  94  |  95  |  96  |  97  |  98  |  99  |  100  |  101  |  102  |  103  |  104  |  105  |  106  |  107  |  108  |  109  |  110  |  111  |  112  |  113  |  114  |  115  |  116  |  117  |  118  |  119  |  120  |  121  |  122  |  123  |  124  |  125  volgende » 
‘Was het maar zo eenvoudig,’ zei Heinrich. ‘De dronken­lap werd het slachtoffer van de treinen en onderweg hierheen werd je geschaduwd. Dat waren de engelen. Zij zijn minstens even moordlustig.’ Hij huiverde. ‘En dan is er nog de man met de holle ogen.’
Bij nader toezien merken wij dat de psychologiserende stelling in twee elkaar opvolgende varianten circuleerde in de ganse commotie rond de zaak Joe Van Holsbeeck. De eerste variant luidt: de daders zijn een emanatie, een symptoom van een problematiek, een (maatschappelijke, ja zelfs religieuze) ‘ziekte’ van de hele gemeenschap, in casu de Noord-Afrikaanse allochtonen. Deze etnosociologische benadering bakent dus in de eerste plaats een gemeenschap af op etnische gronden (autochtonen versus allochtonen, en dan binnen die allochtonen de Turken versus de Marokkanen, etc.) en binnen een gemeenschap worden dan figuren aangeduid die fungeren als excessen in de wijze waarop deze gemeenschap haar sociale, culturele en economische integratie moet zien te bewerkstelligen, in dagdagelijkse termen gezegd: hoe ze moet zien te overleven en hoe de leden van die gemeenschap als individuen moeten zien te overleven. Afhankelijk van de morele sympathie die men jegens de betrokken gemeenschap koestert, wordt die gemeenschap dan vergoelijkt (door de ‘linksen’ die zich opstellen als sociale werkers) of gestigmatiseerd (door ‘rechtsen’ die zich opstellen als politieagenten en rechters). De ‘oplossing’ van de zaak Joe Van Holsbeeck (niet zozeer de aanhouding van de daders als personen, maar de vaststelling dat de daders geen Marokkanen maar Polen waren) kan dan in eerste instantie gelezen worden als een verplaatsing van het racisme jegens Arabieren naar een racisme jegens de Poolse gemeenschap! Plots stonden de Polen in het brandpunt van de belangstelling. Onze ‘Polen’ bleken plots een ‘Poolse gemeenschap’ te vormen, met hun eigen kerken en winkels waar alleen Polen zouden komen. Polen zijn dan ‘katholiek’, ze werken vijftien uur per dag en houden zich dus niet met hun kinderen bezig. Enzovoort. M.a.w. in plaats van zich te richten op de eigenheid van de daders (tenslotte weet het publiek nu nog altijd niet precies wat zich vanuit de visie van de daders heeft afgespeeld, en daders hebben toch ook mensenrechten) werd meteen binnen de publieke opinie een nieuwe voordien niet bestaande gemeenschap ‘geconstrueerd’: de Polen (voordien kenden wij enkel de Poolse loodgieter, die als een soort desolate lonely rider in de media werd gerepresenteerd). Al kon iedereen die kijken wou toch gemakkelijk zien dat het in de zaak Joe Van Holsbeeck gaat om jongeren uit achtergestelde sociale groepen die, ongeacht hun etnische origine, moeten weten te overleven in een maatschappij vol sociale ongelijkheden. De etnische origine van die jongeren speelt daarbij een secundaire rol zoals in deze zaak nog maar eens blijkt: ‘Noord-Afrikanen’ blijken ‘Polen’ te zijn. De media die dagenlang de Noord-Afrikaanse gemeenschap hadden gestigmatiseerd, gingen zich nu richten op de Polen in plaats van zich te bezinnen over de wijze waarop ze individuen (en dan nog minderjarigen) onderbrengen in bepaalde identiteitscategorieën die ze dan, zoals aangehaald, ofwel gaan vergoelijken ofwel gaan stigmatiseren. De Polen zelf verdedigden zich dan met de stelling dat de moordenaar ‘eigenlijk geen Pool maar een romazigeuner is’. Kortom, een onverbloemde carrousel van onverbloemd racisme. Het standpunt dat wij toen innamen en nog altijd huldigen, is klaar als pompwater: elke reductie van een persoon tot de identiteit van zijn origine (ras, nationaliteit, maar ook sekse, etc.) is eigenlijk al een daad van racisme op zich! Dit is de enig mogelijke consequente houding om intellectuele (en politieke) blunders als in deze affaire te vermijden.
A Million Little Bricks: The Unofficial Illustrated History of the Lego Phenomenon The author of The Unofficial Facebooker’s Social Survival Guide presents a nostalgic account that traces the history and legacy of LEGO from its inception in a Danish carpenter’s 1930s family workshop to its position as a market-leading, award-winning brand. Hardcove
I still study this band, trying to figure out how they built these divine bridges between people and groups of people, as that is what they did. I guess youtube gives a good survey, as they also put live versions. We called it the magic piano, they are both piano geniuses, like check out how Rick Davies builds up piano strategy and then at the end it becomes crazy, like war on the piano really. It starts at 3:25 till the end.
Regelmatig lees ik in artikels van het genre “10 Tips voor …” dat het geen goed idee is in bed bij het slapen gaan een boek te lezen (toch niet als je echt ook dra in slaap wilt vallen). Nu pleeg ik dit misdrijf bijna nachtelijks, en ik geef toe: soms lukt het me niet om vlot in slaap te raken.

“oer-uitrusting compacte opvouwbare overlevingsboog essentiële apocalyps overlevingsuitrusting”

De container was gevuld met lichaamsdelen, inge­wanden, beenderen, spierweefsel, hersenen en ondefi­nieer­bare menselijke resten, zowel rot als vers. Iemand had dit alles in de stortkoker gekieperd. Zohra keek naar Lieven, wiens tranen over zijn wangen biggelden. ‘Zou dit de dump­plaats van de seriemoordenaar zijn?’
Het boek “Rapport traktaat van Wassenaar” €  50 exclusief verzendkosten, donaties boven € 50 ontvangen het boek kosteloos. Deelnemers  die zich inschrijven voor ACTW66 kosteloos. Boek wordt vrijgegeven nadat deze aan het nieuwe kabinet is overhandigd
Sterre besefte dat ze ook naar hem staarde. Hun blikken kruisten. Hij kwam dichterbij de rand van het perron staan en hield haar blik vast. Ze voelde zich wegglijden in die diepe, donkere poelen die een einde aan alle pijn beloofden. Bijna wilde ze naar voren stappen, maar hij ver­dween uit zicht achter de trein die net langs het perron reed. Ze knipperde met haar ogen, haalde diep adem. Godverdomme, wat was dat?
ARRANGEMENTEN Ontvangsten Om uw evenement goed te beginnen zijn er verschillende opties met betrekking tot de ontvangst in onze Herberg. * Koffie of thee 1,70 * Koffie of thee met een stuk echte Limburgse
Ik vrees dat door meer en meer toegeven bovenstaand automatisch gaat volgen. Als je minkukels die met anderen geen rekening willen houden in alles hun zin geeft lijkt mij dat je dan daar de basis voor legt.
‘Als je eenmaal rijk genoeg bent, kun je doen en laten wat je wilt.’ Een brede grijns vervormde Roberts gezicht. Het leek op een masker uit een Grieks theater, dat er vrolijk uitzag, maar waarachter iets heel anders schuilging. ‘Zonder je om je score druk te maken. Regels zijn er om te omzeilen. Mensen zijn bereid dingen door de vingers te zien, waar ze anders enorme ophef om maken, zolang je ze maar genoeg betaalt. Je zou alle vissen kunnen houden die je wilt.’
De Spork van Wildo is stijlvol en van hoge kwaliteit eetgereedschap voor onderweg. Het product is gemaakt van BPA-vrij kunstof en is milieuvriendelijk geproduceerd in Zweden. Een Spork met een goede en comfortabele grip. Ideaal voor onderweg tijdens een hike, survival tocht, scouting of bushcraft activititen. De Spork is een mes, vork en lepel in 1
In de jaren 1970 en 1980, en nu nog, huiverden linkse kringen in Europa bij de mogelijke invoering van de Sterke Staat. Het is niet meteen duidelijk of we dit als een zuivere vorm naast autoriteit en dictatuur moeten plaatsen. De Sterke Staat stoelde veleer op een gemeenschappelijke wil van de democratisch verkozen meerderheidspartijen om de interne verdeeldheid binnen de samenleving aan te pakken niet door het instellen van een dictatuur (want die berustte op een akkoord van allen om de macht aan een éénstemmige dictator over te dragen), maar door het intern verzet met repressie, maar niet meer dan nodig, de kop in te drukken. De Sterke Staat is in zekere zin een perversie van de democratie, want de regeringspartijen beschikken over een democratische legitimering. De volmachten voor de uitvoerende macht, de regering, worden door het parlement goedgekeurd.
Wat telt in het gevecht ter wille van de waarheid van de ziel is de aanpassing aan de Tijd en omstandigheden zo dat geen fixatie de liefde van de mens zal overheersen. Van kennis houdend vormen boeken het tweede medium, het eerste medium van de waarheid is de persoon zelf. Daarom komen de boeken, de media, op de tweede plaats t.o.v. de mens die de kennis zelf overdraagt. Als hij kan kiezen tussen het theater en de bioscoop zal hij het theater kiezen. Als hij moet kiezen tussen een tijdschema en een dynamische improvisatie op dat schema zal hij improviseren. Ook kiezend tussen de priester en de bijbel zal hij voor de priester kiezen. Als hij kan kiezen tussen vasthouden aan drugs en ze opgeven terwille van de orde van de ziel, zal hij het laatste kiezen. Een persoon die van de kennis houdt, een filognost, zal altijd praten en mediteren met mensen zo direkt als mogelijk is zonder wie of wat dan ook te verheerlijken. Daar zijn de drugs bij inbegrepen. Tijdelijk kan het zijn dat er drugs nodig zijn, maar chronisch gebruik ervan om te ontsnappen aan de uitdaging van de waarheid zal hij afwijzen. Geen beneveling van het bewustzijn mag worden gezien als de horizon waar men voor gaat hoewel men vaak de benevelde mistbanken van de neergang als uitgangspunt kan hebben. 
‘Natuurlijk wel, u bent een ervaren leraar. Ik hoop dat u zich niet teveel laat leiden door wat er gebeurd is. Erwin was een jongen die geplaagd werd door proble­men. Het bestuur houdt u voor niets verantwoordelijk, ook niet voor de pesterijen die misschien wel tot deze tragedie geleid hebben.’
De ochtend van de volgende dag begon met zware regenval die geen einde leek te hebben. Lijven pakten zich samen onder de hoge zwammen van het Helden­plein: lange Lleroh (optimistisch en blij van hart); korte, donkere Kiteh (alledrie de geslachten aan­wezig, samengedrongen en ernstig); slanke, rode Timbesh (voornamelijk ondoorgrondelijk); een kleine groep bleke Oba (uitgescholden en met minachting en wan­trouwen op afstand gehouden).
Je wilde niets anders dan dat het moment lang duurde, en waar je mee begonnen was om haar uit te nodigen op de dansvloer, de snelle los van elkaar dans, was al snel veranderd in het verlangen naar een slow dance. De eigenlijke dans in mijn ogen. Haar in jouw armen nemen en genieten van de warmte en nabijheid van haar lichaam.
Dr. Diwan gaf een beschrijving van de nanomedicinetechnologie waarop het het productplatform van het Bedrijf gebaseerd is. Hij ging toen de succesvolle ontwikkeling van verscheidene drugkandidaten in een vrij korte kalender en met de zeer kleine uitgaven van R&D bespreken dat Inc. NanoViricides heeft kunnen bereiken. „Onze verwezenlijkingen hebben duidelijk dat wij drugkandidaten tegenover nieuwe virusdoelstellingen kunnen ontwikkelen zeer snel,“ hij zeiden aangetoond. Hij verklaarde dat de band met meerdere balies die van een nanoviricide™, door het onderliggende polymeer TheraCour® wordt toegelaten, in een nanoscale „velcro“ of ritssluiting-als effect resulteert. Dit staat het Bedrijf toe om met succes virus-bindt ligands met vrij lage affiniteiten aan te wenden. „Andere benaderingen van de drugontwikkeling vereisen ontdekking van antilichamen of chemische producten met zeer hoge affiniteiten, sub-micromolar of beter, die heel wat tijd en geld neemt,“ hij zei, het toevoegen, „In tegenstelling, maakt onze technologie ons het mogelijk om nabootsers van de natuurlijke en behouden bandplaatsen van de virussen te gebruiken. Dit staat snelle ontwikkeling toe. Ook, betekent het dat een virus veel minder waarschijnlijk zal aan een nanoviricide ontsnappen in vergelijking met zijn vluchttarief tegen een hoogst specifieke ontdekt drug die een conventionele methodologie gebruiken.“
Afhankelijke mensen zijn verslaafd door hun zwakheid en sympathie: ze zijn gehecht geraakt vanwege hun ongeregelde levens en de daaruit resulterende begeerten. Men gaat uit, om wat afleiding te hebben, maar niet om nieuwe mensen te ontmoeten. Men beperkt zich tot één persoon of enkele personen alleen onfris zijnde in de psychologie lijdend aan vooroordelen, doofheid en lafheid, vrezend en projecterend in een negatieve begoochelde geestestoestand. Dit is de niet-bevrijde staat van mensen getraumatiseerd door uniform en identiteitskonflikt een formeel begrip van bevrijding missend. Het formele concept van bevrijding komt met de dienst aan de wetenschappelijke notie van kosmische orde: vrede door de dynamiek van de coëxistentie. Naar de tijd is het geen probleem een duidelijk beeld te krijgen, naar het ruimere begrip van de cultuur en de natuur maakte het altijd indruk als een chaos, een doolhof om voor de rest van je leven in rond te waren. Daarom is de ziel gegrondvest op een helder begrip van de dynamiek en diversiteit van de tijd die de orde vormt in de chaos. De chaos kan niet ongedaan of ontkend worden: men is vrij wat dan ook te zijn (afb.). Een vernieuwing van de wereldorde kan zich niet ten gunste van deze of gene religie of politiek systeem van staatsbestuur vestigen. Een nieuwe wereldorde is eenvoudigweg het herkennen van het onpersoonlijke van God in de orde van tijd. Dit kosmisch bewustzijn zal de mensen onafhankelijk en in veel opzichten vrij maken van psychologische instabiliteit. Het persoonlijke belang, emotioneel, politiek of religieus, zal niet zo’n dwangmatige last zijn met de oppositie van een keurig georganiseerd begrip van de tijd die de ziel bij zijn natuurlijke grond houdt. Met deze bevrijding van alle persoonlijke belang is de mensheid in staat een dag vrij te maken om open te staan voor het ontmoeten van mensen die je nog niet kent, aldus de paranoïdie en vrees overwinnend van het ongereguleerde. 
Om ons heen schuifelden lichtgewonden bedrukt heen en weer om de zwaarder gewonden te helpen. Het ge­schreeuw van die laatsten was vervaagd tot kermen en snikken. Meestal geen goed teken. Een paar waren dood. Gestikt, of de nekken gebroken door de klap. Een scheur in het plafond kraakte en werd groter. We zouden hier niet kunnen blijven, verdomme. We moes­ten dringend op zoek naar een treinstel dat nog intact was.
De volksvergadering nam in den beginne beslissingen met betrekking tot alles wat het stamleven betrof: recht, politiek, oorlogsvoering. Bij de opsplitsing van de stam in familiegemeenschappen vergaderde de clan nog in zijn geheel, maar voor de vergadering van de stam zelf werd met afgevaardigden, de stamoudsten of de clanhoofden, gewerkt. De 19de-eeuwse antropoloog Lewis Morgan beschreef deze organisatie bij het verbond van de Irokezen, een Indianenstam ten oosten van de Amerikaanse Grote Meren. Er wordt een Raad gevormd die vergadert in tegenwoordigheid van het volk: het volk, mannen en vrouwen, heeft spreekrecht maar de Raad beslist. Morgan stelt de zaak zo voor dat afzonderlijke niet-verwante ‘naties’ samenkomen en een Statenbond oprichten, maar in onze visie gaat het om stammen die zich van elkaar hebben afgesplitst en met de Raad hun eenheid kunnen bewaren. Het kan natuurlijk dat ook niet-verwante stammen zich bij dit verbond hebben aangesloten. Federatie van stammen die geleerd hadden in vrede met elkaar te leven was zeker niet onmogelijk en ook bij zo’n federatie werd een overkoepelende Raad gevormd bestaande uit afgevaardigden van de gefedereerde stammen (het woord ‘federatie’ komt van het Latijnse ‘foedus’, dat ‘vertrouwen’ betekent). Maar in veel gevallen is de Raad een restant van een oorsprongsstam die door bevolkingstoename is opgedeeld geraakt in afzonderlijke stammen en daarbinnen dan weer in familiegemeenschappen. De dialectiek tussen Volksvergadering en Raad vinden we ook bij de Grieken: ‘agora’ (‘verzameling’) versus ‘boulè’ (‘raad, beleid, volkswil’) en al evenzeer bij de Romeinen: ‘comitium’ (‘samenkomst’) en ‘senatus’ (‘senaat’, ‘raad der ouderen’). In principe bestonden de eerste Raden mijns inziens uit de familiehoofden van de stam. Onze parlementaire geplogenheid om met twee kamers te werken (in België de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat , in Nederland gewoon de Eerste en de Tweede Kamer) heeft dus hoe dan ook een lange voorgeschiedenis. In België moest je nog niet zo lang geleden als kandidaat-senator minstens 40 jaar zijn. Niet toevallig heeft de Belgische Senaat een bevoegdheid als bezinnings- of reflectiekamer; in Nederland ziet men de zaak ook zo in die zin dat de Eerste Kamer te overhaaste, door de ‘waan van de dag’ genomen besluiten van de Tweede Kamer moet kunnen tegenhouden.
39. Data voor onderzoek • Bij de eerste keer invullen wordt akkoord gevraagd voor gebruik gegevens voor wetenschappelijk onderzoek (optioneel) • Gemiddeld geeft 92% toestemming • Dit levert veel waardevolle data op voor onderzoeksdoeleinden
Laura’s hart bonsde hard in haar keel op een tempo dat dodelijk leek. Haar geest klauwde in pure paniek aan de gevangenis waar ze in zat, maar ze kreeg geen vat op haar lichaam. Er rolde een traan tussen haar trillende wimpers vandaan. Was dit ook met Peter gebeurd? Had hij ook zulke doodsangsten uitgestaan? De adrenaline raasde door haar lijf maar ze kon er niets mee, behalve naar adem snakken.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Als honden in gevecht zijn dan zijn ze blind voor de rest van de omgeving, als jij als baas de hond beet pakt, denkt de hond dat hij door een ander wordt aangevallen en bijt van zich af, ook al is het zijn eigen baas. Dus het is zaak dat je een hond goed vast pakt als ze in een gevecht zijn zodat ze jou niet kunnen bijten, want je loopt het op.
Conclusie: alle socialistische (én communistische) dromen lijken deel te zijn gaan uitmaken van een glorierijk verleden. Het Algemeen Stemrecht bleek een tweesnijdend zwaard. Heel wat kon op die basis gerealiseerd worden, zij het vooral met betrekking tot een brede sociale bescherming voor loon- en weddetrekkenden enerzijds en uitkeringsgerechten (zieken, werklozen, gepensioneerden) anderzijds. Al mogen ook de christendemocraten een nogal ruim deel van die verwezenlijkingen op hun palmares schrijven. Maar het gebrek aan een absolute of relatieve meerderheid knipt de vleugels van de socialistische partijen. Het is vooral in de Scandinavische landen dat de socialisten het meest slagen binnenhaalden – deze landen staan vandaag bovenaan de lijst van meest welvarende naties.
Deugdzame burgervrouwen onderwierpen zich een halve eeuw geleden nog aan hun echtgenoot. Nu onderwerpen ze zich aan hun kinderen. (Over de mannen moeten we het hierbij niet hebben: die tellen niet meer mee – of vechten ergens aan één of ander ver-van-mijn-bed-front!)
‘Oooh, ooh, is dat waar het allemaal om draait. De aandacht, dat jij de geschiedenisboekjes in gaat als de laatste mens op aarde. De grote Leaf, weldoener voor de aarde. Je wilt helemaal niet bij je geliefde aarde­moeder zijn. Je geilt gewoon op aandacht.’

“overlevingshulpmiddelen en uitrusting uitrusting overlevingsuitrusting”

Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
Mijn vrijheid eindigt waar die van een ander begint. Zo luidt het liberale vrijheidsprincipe. Vrij van opdringerige staatsinmenging en vrij tot het ontplooien van latente talenten en competenties. Het is een hyper-individualistisch principe, waarbij ook de “ander” tot een sociaal geïsoleerd en monadisch individu wordt verklaard. Het is niet moeilijk om te wijzen op de interne tegenstrijdigheid van dit liberaal beginsel van de individuele egocentrische vrijheid, van de absolute persoonlijke autonomie en van de al evenzeer absolute zelfbeschikking. Onze vrijheid botst immers steeds op de vrijheid van minstens één medemens. Vandaar dat tegenwoordig nogal potsierlijk gesproken wordt van vrijheid in verantwoordelijkheid. Responsabilisering heet dat zo mooi in het Wetstraatees. Geen kat, zelfs de mijne niet met hun onmiskenbare empathie en hun toch onweerstaanbare hoogbegaafdheid, die in de verste verte weet hoe deze abstracties zich vertalen in het dagelijks concreet handelen.
Waar ik niet aan had gedacht, was dat ik haar zou missen. Niet alleen in mijn hoofd, maar ook fysiek. Mijn armen verlangden naar haar kleine lijfje, mijn oren hunkerden naar wakker worden door haar gebrabbel en mijn borsten snakten naar haar mondje. Ik was voortdurend naar haar op zoek en moest mezelf oppeppen om vrolijk in de camera te kijken die robot-Lars behulpzaam omhooghield. Ik sleepte me door de dagen en holde bij iedere ‘pling’ naar het controlepaneel om mijn lieve meisje te zien, dat op iedere foto groter werd en in een mum van tijd haar baby- en peuterfase achter zich liet.
Wat de geliefde manier van leven ook is, de oefening van het lichaam terwille van de oefening is belangrijk en moet niet worden verwaarloosd als het over gezondheid gaat. Verloren in de spelen van het leven verliest men makkelijk de greep op de geest. Het hebben van dagelijkse oefeningen als gewoonte geeft het bewustzijn en de kontrole die niet afhankelijk is van het soort van leven dat men leidt. Voor ieder spel van tegenstellingen is het van belang de positie van onpartijdige beoordelaar te hebben die een oefening van discipline voor zichzelf heeft. Zo kan men zich gelijkrichten met de ziel met de basiswaarden (afb.) in gedachten niet uitzijnde op de resultaten van de oefening. Feitelijk stabiliseert het alleen maar als de discipline eenmaal licht genoeg is om op iedere leeftijd te kunnen worden volbracht: het kan dan de beproeving van de Tijd doorstaan. 
Laten we een brug slaan tussen ons welvaartsleven en het overlevingsleven van het merendeel der zambiaanse bevolking. Hierbij doe ik een oproep tot uw rechtvaardigheidsgevoel, uw geweten en uw vrijgevigheid.
Er hing een rare geur in de ruimte, vond Samuel. De woonkamer was netjes onderhouden en de vrouw die voor hem zat en aandachtig naar Gaetan luisterde, leek hem niet een persoon te zijn die rare geurtjes zou verdragen. Net als de woonkamer was ze netjes. Het leek Samuel echter een geforceerd soort van netheid, iets dat zo is omdat het verwacht werd, niets meer. Misschien is het gewoon een speciale geurkaars, dacht hij. Met een glimlach probeerde hij de aandacht van Erwin te trekken. De jongen, die naast zijn moeder aan tafel zat, keek schichtig naar hem en wendde daarna zijn blik weer af. Net als altijd schrok Samuel van de priemende ogen en de uitdrukking van eenzaamheid die ze uitstraalden. Hij nam nog een slok van de waterige koffie.
Selecteer uw Amerikaanse universitaire sniper gratis moderne speciale gevechtspotguns om de zombie extreme golven te verlichten in crisis-actie schieten vechten. Als een tegenhanger terreurdreiger of Amerikaanse sniping shooter, jacht de hersencrisis dood zombies die aanval in de doden commando overlevingsstad. Je hebt wonderbaarlijke moed nodig om te schieten en te richten op de zombie kwaadaardige oorlogvoering in deze moderne zombie-staking hoge invasie. De zombies zijn aanval op het commando-sniper-team van de legerredding, zodat je de laatste superhoop bent om het zombie-overlevingsleven uit de verdedigingstad uit te sluiten. Het sniper jacht spel bevat verscheidene zombie-schietende oorlogvoering missies dat je ze allemaal moet bereiken als een commando held of universum verdediger in strijderszombie-strijd.
Een kilometer onder Delft is de Schie verwijd tot een rommelig meertje. Brokstukken van Mooks sloep liggen verspreid rond de nieuwe water­massa. Een paar hoopvolle jutters neuzen door de restanten. De scherpe geur van explosieven besmeurt zelfs nu nog de lucht.
Hij haalde laatdunkend zijn schouders op. ‘Misschien, maar dat wil nog niet zeggen dat we geen honger­gevoel krijgen. Al eens een bende hongerige dieren onder de duim gehouden? We willen geen conflicten tussen de overlevenden, toch? Nog een geluk dat er niet al te veel predatoren van oorsprong tussen zitten. Alhoewel… die rattenvrouwen en fretten, dat zijn soorten om voor op te letten,’ eindigde Jonas bedacht­zaam.
Maar hij ziet buiten wel iets dat hem interesseert. Een herinnering aan gefluisterde woorden kriebelt in zijn brein en vertaalt zich tot een glimlach. Het is zoals zijn moeder altijd placht te zeggen: sommigen zijn nu eenmaal voor het geluk geboren. Hij kruipt uit de alkoof, fatsoeneert zijn kleren en haar, zo goed en kwaad als dat gaat, en haast zich naar buiten.
Onder het schrijven, vanavond om acht uur, viel het licht uit gedurende een half uur. Maar het is ook weer aangegaan. En ik heb gewoon kunnen doorschrijven met behulp van mijn oplaadbare lamp met LED lampjes.
TE HUUR DIT ROYALE APPARTEMENT (200 M2) IS VOORZIEN VAN MAAR LIEFST VIJF SLAAPKAMERS EN IS GELEGEN IN HET GEZELLIGE CENTRUM VAN HEYTHUYSEN. VANUIT HET RIANTE DAKTERRAS GRENZEND AAN DE WOONKAMER KIJKT U
Onafhankelijk levend kan men egoistisch worden zonder het te weten. Nog steeds afhankelijk van ouders, bij ze levend, kan men eveneens verstrikt raken in de sociale structuur van de familie die niet direkt behoefte heeft aan vreemdelingen. Aan een relatie beginnen door afspraken met iemand te maken brengt grote veranderingen in het leven te weeg. Iedere kleine verandering van gewoonte kan leiden tot een volledig ander leven. Ook kiezen voor deze of gene persoon kan de de koers van je leven volledig bepalen. Het opgeven voor jezelf alleen te leven betekent dat zelfbevrediging binnen een familie of onafhankelijk voor jezelf wordt ingetoomd. Men moet aanvaarden met de ander rekening te houden. Men kan zich gedwongen voelen zelfbevrediging in zekere mate op te geven, of men kan het uit vrije wil doen denkende dat het wijzer is op te houden met alleen maar aan de familie of aan je eigen belang te denken. Hoe dan ook dat niet doen en vasthouden aan de oude gewoonte kan de synergie van de oude situatie doen standhouden leidend tot de ontdekking dat de afspraak niet uitwerkt zoals men gehoopt had, ondertussen niet echt begrijpend waarom niet.
Ik ben zeer vereerd dat hij mij verkiest. Hij is een belangrijke Heer en een plezierige minnaar. Hij heeft een witte sik en een rij kleine stekels die uit zijn rug groeit en die alleen ik mag zien en aanraken. Ik wilde dat hij geen demon was.
Onlangs werd ik opgeschrikt door een alarmerend 4-koloms artikel in de International Herald Tribune: de inmiddels roemruchte liefdesstof oxytocine, ook wel liefdevol knuffelhormoon genoemd, heeft ook een demonische achterkant: het leidt niet alleen tot knuffel en bescherming en trouw van geliefden en familie, wat we al wisten, maar het leidt ook tot uitsluiting van buitenstaanders, vreemden en uitgestotenen… Het hemd is nader dan de rok, het PVV-feestje, dus.
Een blafferige lach trok mijn aandacht. De vos, dat slinkse beest, die nachtridder, die dienaar van sluw­heid, spelletjes en listen. Zijn ogen glansden, spiegel­den de ziel van een ander zonder de zijne prijs te geven.
Door de innige samenstand van Uranus en Neptunus zijn bewustzijn en spiritualiteit inmiddels zo met elkaar geïntegreerd, dat wij ons niet meer voor kunnen stellen hoe deze twee krachten ooit los van elkaar hebben gefunctioneerd. Eenheidsbewustzijn is een begrip geworden. Een woord dat nu heel gewoon is geworden in spirituele kringen, maar dat was 10 jaar geleden niet zo. Eenheid en bewustzijn hoeven niet per definitie samen te gaan. Deze stand geeft ons ook helderheid over alles wat met het collectief te maken heeft. Deze stand rondt ook het Vissentijdperk af en brengt bewustzijn over eenheid, geloof en spiritualiteit. De oude ruïnes van het Vissentijdperk kunnen worden opgeruimd. Als collectief krijgen we de kans om ons bewust te worden en naar een verlichte samenleving te ontwikkelen, namelijk; Het Watermantijdperk.

“bug out tas overlevingsuitrusting online overlevingsuitrusting”

Jullie zullen op diepgaandere manieren “weten”, met een verhoogd vermogen om weloverwogen keuzes te maken.  De eerste vier maanden zijn een transformatie van de Openbaring van nieuwe manieren om keuzes te maken en je naar nieuwe verbintenissen te leiden.
Je kunt bijvoorbeeld de behoefte hebben om vaker plassen.  Het spijsverteringsstelsel zal erg verschuiven tijdens deze tweede vier maanden.  Als je dit deel van het lichaam hebt voorbereid, kom je in een meer bevredigende ervaring met je gevoelens.
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
1992 was an important year for the process of European integration: significant steps had to be taken towards completing the ‘internal market’ and the preparation of the EMU. The European Centre for Workers’ Questions (Europäisches Zentrum für Arbeitnehmerfragen, EZA) commissioned the Higher Institute of Labour Studies HIVA of the Catholic University of Leuven in 1992 to set up a network of… [Show full abstract]
Ik had onlangs het genoegen een voordracht bij te wonen van de sympathieke Astrid Van Triet over het nieuwe ruilmiddel de equi (wat staat voor equivalent of gelijkwaardig). Er is veel over te vertellen en ik verwijs verderop naar enkele websites waar nog veel meer informatie te vinden is.
this song shows up in my head, deadly accurate, whenever i’m around a woman who cannot be trusted … it’s like my guardian song … (guard dog lol) … i had this album in the 80s … i guess it’s still following me around, thank god … being so protective …
Cullmann Panama Action 90. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-rep
Wie Rik Torfs privé is weet ik niet. Als mediafiguur slaagt hij erin (mede door de aanmoedigende vragen van de weinig kritische journalisten en presentatoren) zich te laten presenteren als een kruising tussen een sofist en een epicurist, gekruid met een flinke dosis narcisme (in de niet-pathologische betekenis). De sofisten waren die lieden die in de 5de-4de eeuw vóór Christus de ondergang van de Oud-Griekse cultuur inzetten; zij waren de filosofen van de ‘vrije markt van de gedachte’: zij waren bereid, tegen betaling uiteraard, argumenten aan te reiken voor om het even welke stelling. De epicuristen waren in dat zelfde tijdperk van cultureel verval, toen de Griekse stadstaten door de Macedoniërs van Alexander de Grote waren ingepalmd, de filosofen die vonden dat je je maar beter kon terugplooien op persoonlijke genietingen in de ge- en verborgenheid. Dat is natuurlijk wat kampbewakers doen: zich vergenoegen in taalspelletjes die ze humor noemen en zich vergeven aan de genietingen van buik, darmen en onderbuik. Het soort figuren als Rik Torfs beantwoordt blijkbaar aan de nood aan peace of mind van de Vlaamse upper middle class, een soort boeddhistische ontkenning van elke morele verantwoordelijkheid, op maat gesneden van hen die de kampen installeren en beheren en er ook direct en indirect financieel aan verdienen door het leveren van managementpersoneel en ‘therapeuten’ allerhande en van allerlei ‘know how’ en logistiek materieel. En gaat men immers de gevangenissen niet privatiseren en is men niet van plan politietaken toe te vertrouwen aan privé-firma’s? Verleden week heb ik op Canvas, samen met een resem anderen, gechat met Rik Torfs en niet alleen ik onder deze chatters ontsnapte (met een mengeling van bewondering en getemperde weerstand) niet aan de indruk dat hij zich op een merkwaardige manier in alle bochten weet te wringen om mooie zinnetjes te fabriceren. Hij lijkt bijzonder zelfgenoegzaam te genieten van een virtuoos spel met de taal en hij ontkent niet dat hij het fijn vindt Bekende Vlaming te zijn en daarmee (heel) wat bij te verdienen ook.
De levende dromers die deze streken bezoeken, ja, met hun geestesgesteldheid moet iets goed mis zijn. Om in deze zeepbel van een droom vrijwillig rond te waren, dat kun je niet minder dan waanzin noemen, en dat terwijl de doden hier niets liever willen dan terugkeren naar de wakende wereld.
Was er een fout in mijn systemen geslopen? Ik liet een uitgebreide diagnose lopen. Mijn walgparameter liep gelukkig alweer op. Die was dus in orde. De eerste resultaten van mijn diagnose lieten zien: mijn negatieve para­meters waren door het controlestation op nul gezet. Het had ook mijn drijfveren aangepast. Mijn wens om de familie Steiner te dienen was weg. Ik kon me die wens nog wel herin­neren, maar als drijfveer was hij verwijderd. Helemaal.
Ons voorstel is zakelijk geformuleerd en heeft in die zin weinig “emotionele” uitstraling. Het mist verleidelijkheid en charme, zeker voor de jongere generaties met hun specifiek taalgebruik. Maar het zal wel geen probleem zijn een paar jonge schrijvers en kunstenaars in te huren die het voorstel kunnen vertalen in een begrijpelijk en aantrekkelijk document. Ongetwijfeld kunnen ze het project een literair en artistiek tintje geven. Zolang de boodschap niet wordt vervormd tot goedkope blablabla voor dummies. Adviseurs moeten adviseren en niet de winkel overnemen.
Als ik aankondig een paar weken naar Nederland te gaan zijn er in het ziekenhuis altijd wel een aantal mensen, die hier werken en die ik oppervlakkig ken, die me dan met een brutaal gezicht vragen: “wel, en wat ga je voor mij meebrengen wanneer je terugkomt?” Als ik dan zeg: “Niks, ik neem voor niemand wat mee; er loopt hier 300 man personeel rond”, willen ze daarover ook nog wel met mij in discussie gaan.
Soms is het tijd voor iets nieuws. Een master Leraar Geschiedenis volgen aan de Hogeschool van Amsterdam biedt je de uitgelezen kans om meer uit jezelf en je carrière te halen. Je ontwikkelt je tot eerstegraadsleraar geschiedenis.
“Het is duidelijk dat ik niet geloof dat de aarde in zes dagen gemaakt werd en dat het heelal maar een paar duizend jaar oud is. Toch vind ik het een gekke gedachte dat alles wat er om ons heen is, zomaar uit het niets is ontstaan. Is er dan toch een god? Ik weet het niet. Er zijn wetenschappers die veel intelligenter zijn dan ik en die In God geloven. Je kunt best in de evolutie en in God tegelijk geloven”.
Meyago liet de hoorn zakken, keek even naar de kale, donkergrijze muur voor haar, slaakte toen een diepe zucht. (Vijf:) Ze vlakte alle emoties uit haar gedachten. (Vier:) Ze strekte haar armen, dwong haar schouders naar beneden. (Drie:) Ze haalde diep adem. (Twee:) Ze sloot haar ogen en dompelde zich een moment in een witte leegte. (Eén:) Ze controleerde haar hartslag. Kalm. (Nul.)
Hij vond de snelweg die als een lang, recht en minder begroeid pad langs de heuvels liep. Feitelijk waren het gebouwen, flats, deels ingestort en overwoekerd, bedekt met stuifzand en losse aarde, restanten van een rijk verleden, maar nu teruggenomen door de natuur. Kleine heuveltjes op de weg bevatten de verroeste karkassen van automobielen die hier waren achtergelaten en hier en daar zag hij nog stukjes van ramen en deurstijlen. Een enkele bleke schedel staarde terug uit een donker gat.
Leaf richtte haar aandacht weer op de weg voor haar en zocht naar herkenningspunten. De zwotor van de veger was duidelijk nieuwer en sneller dan die van haar, haar enige hoop was het vinden van een truno­mische schuilkelder. Leaf begon spijt te krijgen dat ze New York had gekozen als ontmoetingsplek. Ze kende het terrein hier niet en wist slechts enkele schuil­kelders te vinden. Nerveus blikte ze om zich heen en draaide een brede straat in. De omgeving was hier iets minder grauw en Leaf zoefde over verschoten posters en gebroken holoborden. Enkele van de borden die nog ophingen, stoorden en herhaalden telkens het­zelfde, bibberende beeld. Kakkerlakken bevolkten theaters en eettentjes. Broadway had zijn charme definitief verloren.
Willem stond te wrikken aan de vleesmolen, die was gestopt met malen. ‘Hij hapert,’ zei Willem. ‘Er zit denk ik iets vast.’ Toen Berend niet direct reageerde, zei Willem: ‘Kom dan helpen, sta daar niet zo.’ Het zweet stond op zijn voorhoofd.

“overlevingsuitrusting review grylls overlevingsuitrusting”

Mededeling: dinsdag 6 december wordt het huis in de kerstsfeer gezet door creatieve vrijwilligers. Donderdag 1 december Sinterklaas lunch feest. De goede Sint komt vanmiddag op de Lunch. Hij moet tenslotte
Er is in onze samenlevingen een vreemde onzichtbare kracht aan het werk. Een kracht die wij blijkbaar niet kunnen lokaliseren, niet kunnen duiden, dus ook niet kunnen bestrijden. Die on(be)grijpbare kracht vraagt ons, eist van ons, op straffe van allerlei tastbare sancties, dat wij op elke situaties op een gepaste wijze reageren, reageren zoals het hoort, zonder dat iemand ons kan zeggen hoe het nu eigenlijk hoort. Die kracht vraagt ons nu eens te reageren zoals een dier dat gepast elke prikkel beantwoordt volgens een eigenlijk biologisch vastgelegd schema. En dan weer zoals een machine die gepast reageert op elke informatie die ze ontvangt, op basis van een vooraf vastgelegd programma dat de machine stuurt. Wie ons vraagt te reageren zoals het hoort, weten wij niet. Wij weten dat het ons Zelf niet is en ook dat het God eigenlijk niet is, maar wie dan wel? Het is ook de Maatschappij niet, want die zendt de meest uiteenlopende signalen naar ons toe. Die kracht vraagt juist dat wij ons in dat brouhaha van signalen toch correct weten te gedragen. Wie bepaalt wat hoort en wat niet hoort, heeft een kafkaiaanse allure: het is niet langer de Wet zoals die door koning of parlement wordt uitgevaardigd. En God, de God van de 19de eeuw die de wereld bestuurde – niet die van kardinaal Danneels – die God is geëuthanaseerd, zoals hij in zijn jonge jaren geschreven wilsbeschikking heeft gevraagd.
Deze regel impliceert het hogere belang van de reflektie. Minder gericht op het lichaam en meer op de geest legt een grotere druk op het vermogen de gedachten te ordenen . Alleen een gewetensvol persoon is echt in staat tot een rustige levensstijl. Voor verwaarlozing bestaat er geen positieve en rustige geest. Een negatieve en rusteloze geest betekent ontevredenheid en desoriëntatie. Als je b.v. hongerig bent en niet weet wat te doen, moet je allereerst de juiste aktie ondernemen om de primaire behoeften te bevredigen van het lichaam en de persoon in zijn status (afb.) en levensoriëntatie (afb.). Alle gezonde reflektie is gebaseerd op op deze fundamentele zekerheid. Oorlog bij voorbeeld kan worden herkend als een vicieuze cirkel: vanwege een ontbrekende zekerheid is er een conflict, en vanwege het conflict is er een gebrek aan de zekerheid.
De vage gestalte in de stoom werd tastbaarder. De omtrekken werden duidelijker, er kwam zelfs wat kleur in de vorm en Peters gezicht kwam naar voren uit de stoom. Hij had overduidelijk geen lichaam van vlees en bloed, maar hij was daar. Reëel. Ze twijfelde er geen seconde aan.
‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
Then, when worldly perspectives were open again to men and women, after World War II, women reconquered their rôle as the real life-creating instead of life-destroying source of energy. As portrayed in the 1950 movies (Marilyn Monroe, and more particularly Liz Taylor). Even to the development of a 21st-century world where men shined in complete absence.
Misschien realiseert deze (r)evolutie de eeuwenoude natte droom van de mensheid om eindelijk het Aards Paradijs te heroveren. Niet alleen een “betere” wereld, nee, een perfecte wereld waar we allemaal onschuldig zijn en volledig vrij van “(erf)zonde”, waar alle vormen van lijden zijn opgeheven en waar we effectief allemaal ook eeuwig jong en waarlijk onsterfelijk zijn.
De dooi van de afgelopen dagen en de beginnende lente zorgden voor sneeuwklokjes die voorzichtig hun kopjes uitstaken boven het gras en de varens die de grond bedekten. Harrald bereikte aan het eind van de ochtend het terrein van het Sciencepark, een vlakte afgewisseld met monolithisch aandoende heuvels. Een klein meer lag midden op het terrein. Zijn doel, de Philipsgebouwen, lag achter het meer. Hoewel hij niet wist welk gebouw het precies was, wist hij dat van alle plekken die hij kon bezoeken in Eindhoven, dit de meest waarschijnlijke plaats was waar de experimen­tele broedkamers van De Philips waren ingericht.
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
Emoties zijn daarbij geen storende factoren, maar zelf een middel om levensdoelen te bereiken en gevoelens zijn dikwijls doelen op zichzelf. De starheid waarmee de neuro-economie aan emoties en gevoelens een doelgerichtheid ontzegt, moet dringend worden bijgestuurd. Het nastreven van bepaalde gemoedstoestanden is even belangrijk in een mensenleven als outputmaximalisatie in al zijn vormen, en voor veel mensen of op veel momenten zelfs belangrijker. Wat ‘rationeel’ is wordt dan zeer onduidelijk, en wat ‘sociaal optimaal’ is een kwestie van de door een persoon gehanteerde mens- en maatschappijvisie. De voornamelijk in economische tijdschriften publicerende psychologen Amos Tversky en Daniel Kahneman, die in 2002 de Nobelprijs Economie kreeg (Tversky stierf in 1996), hebben wel algemeen aanvaard gekregen waarom mensen in hun keuzes en hun handelen afwijken van de logische en wiskundige modellen van rationele besluitvorming, maar hun prospect theory richt zich toch grotendeels op het nemen van beslissingen onder risico. Daarbij wordt mijns inziens teveel verondersteld dat risico alleen optreedt bij economische of economisch lijkende problemen, problemen die dus in principe ‘rationeel’ kunnen worden aangepakt. Risico blijkt voor veel besliskundigen iets te zijn dat alleen voorkomt als het gaat over geld verdienen, beleggen of investeren. Het vermijden van risico’s kan o.i. zelf ook als rationeel worden beschouwd, maar het wordt door de betrokken wetenschappers steevast niet met verstandelijke doelgerichtheid maar wel met ‘emotie’ (vrees met name) geassocieerd. Risico treedt echter niet alleen op bij economische of bestuurlijke problemen. Ook bij de wijze waarop het streven naar een bepaalde aangename gemoedstoestand waar wordt gemaakt, worden risico’s genomen. Wanneer ik voor de goede vrede tegen iemand lieg, dan loop ik het risico ontmaskerd te worden. Wanneer ik me overwerkt voel en overweeg een week ziekteverlof te nemen om terug op effen te komen, dan loop ik misschien het risico ontslagen te worden. Dit risico vermijden kan dus soms een verstandige beslissing zijn.
Zelf pakt hij alles aan om de eindjes aan elkaar te knopen. Souteneur is een term waar hij zich wel onder kan scharen. In het Frans klinkt het toch allemaal net wat eleganter, en hij spreekt de taal niet.
Angst overviel hem toen hij zijn eerste skelet tegen­kwam. Resten uitgedroogd vlees en huid waren nog strak over de botten gespannen die uitgestrekt op een bank in een kantoor lagen. Het lichaam droeg nog een oude laboratoriumjas over een sterk versleten jeans en een vaalgrijs shirt. Harrald pakte zijn machete en tikte de rechterarm van het skelet een paar keer aan tot hij ervan overtuigd was dat er geen gevaar dreigde. Terwijl hij door de gangen dwaalde langs de glazen wanden van de kantoren stelde hij zich voor dat hier jarenlang mensen gewoond of gewerkt hadden. De twee dozijn auto’s boven deden hem vermoeden dat hij meer lichamen zou gaan vinden. In een verafgelegen zijkamer vond hij mensvormige, zwarte plastic zakken. Er lagen er ruim twintig, netjes op een rij, duidelijk met inhoud. Hij liet ze liggen en ging verder naar zijn eigenlijke doel, de glazen zaal die hij eerder gezien had.
Met zijn vingers streek hij over de zijkant van de doos waarop zes andere symbolen aangebracht waren. Opnieuw graan, merkte hij. Daar­naast ook een hond, een bloem, iets wat leek op een wolk, een huis en nog een symbool dat hij niet kon thuisbrengen. Vijf golvende lijnen die boven elkaar lagen. Water, dacht hij opeens. Zijn ademhaling versnelde bij die gedachte. Als de doos wedergeboorte als thema heeft, wat betekenen die zes andere symbolen dan?
Wat betreft de werkelijkheid van de tijd heeft de mensheid hetzelfde probleem. Verliefd geraakt op het moderne kwamen we terecht in gehechtheid aan tijdzones die niet echt nodig zijn en een kalender die stamt uit een tijd voor het jaar nul die niets dan een verwarring is van verschillende tijdindelingen en politieke strategieën. Het mijn en dijn van elkaar scheidend zouden diegenen die gehecht zijn aan het verleden in staat moeten zijn door te gaan, terwijl mensen die het eenvoudiger schema van ware wereld tijd (GMT gecorrigeerd voor de tijd -vereffening eventueel aangepast aan de plaats waar men zich bevindt) en een 24-verdeling van de kalender (zie tabellen) volgen, gelukkig zouden moeten zijn met hun alternatief en ideaal van harmoniëren met de natuur en de rede. Om het geheel van de complexiteit van de vreedzame coëxistentie in acht te nemen kan zoals voorheen gezegd het ontwerp voor een nieuw type klok worden gerespekteerd. 
Bevend haalde ze adem. Ze stond op kousenvoeten, haar hakken lagen beneden in de woonkamer. En nu? Zachtjes naar beneden sluipen of de confrontatie aangaan? Ongewapend? Ging ze echt zo stom zijn? Een flard van haar droom kwam terug, het gevoel in een horrorfilm te zijn beland. De heldin die altijd het domste deed, de trap opliep in plaats van het huis de rug toe te keren, ook al was het duidelijk dat er boven geen vluchtwegen waren. Ging ze écht dat cliché zijn?
Af en toe waait het behoorlijk. Soms is de lucht lei-blauw. Soms is er onverwacht nu al een regenbui, al een keer of vijf in een maand. Maar nu is er ineens geen water meer in mijn huis. Niemand kan me precies uitleggen waarom, maar ik moet me nu redden met een paar emmer water per dag. Inmiddels vijf dagen
Met deze leuke baby speeltafel kun je je kleintje vermaken.Leer tellen , herken de verschillende vormen en nog veel meer!Leuke geluidjes in verschillende onderdelen.Afmeting verpakking: 64 x 40 x 10 c
In the connected world, the retroactive loops of general systems theory are fused with the dynamic logic of biogenetics to form a post-human vision of digital production. Human minds and flesh are integrated with digital circuits thanks to interfaces of acceleration and simplification: a model of bio-info production is emerging that produces semiotic artefacts with the capacity for the auto-replication of living systems. Once fully operative, the digital nervous system can be rapidly installed in every form of organization.
Onze gedragingen worden wel eens gemeenzaam opgedeeld in ‘emotioneel’ versus ‘cognitief’. Cognitief gedrag betreft de nuchtere ‘koele’ verwerking van informatie en het formuleren van een keuze of een oplossing bij een bepaalde taak of opdracht. Emotioneel gedrag zou gekenmerkt worden door onrust: hetzij euforische opwinding, hetzij angst. Onze gevoelens zijn evenwel veel meer geschakeerd dan de emoties waarmee psychologen doorgaans werken. Die beperken zich dikwijls tot de polariteit tussen ‘plezier’ (geluk, welzijn, opwinding) en ‘pijn’ (angst, verdriet, depressie). Daniel Kahneman’s [9] hedonistische psychologie van geluk en welzijn bv. gaat expliciet uit van deze tweedeling tussen plezier en pijn, tussen aangename en onaangename ervaringen. Het gamma gevoelens, m.a.w. de ervaringen die we kunnen hebben van onze eigen lichamelijke toestand, is echter zeer ruim. Naast opwinding en angst hebben we bijvoorbeeld vreugde, euforie, blijheid, het gevoel in ‘vorm’ te zijn, het gevoel alles aan te kunnen, trots, enthousiasme, aangetrokken zijn door een ander persoon, verliefdheid, ontroering, opluchting, ontspannen zijn, onverschilligheid, ontgoocheling, verdriet, frustratie, schuldgevoelens, onzekerheid, huiver, woede, walging, haat, en ga zo maar door. Dit gamma aan gevoelens is niet zomaar onder de noemer van plezier en pijn te vatten. Verdriet zoals dit zich uit in huilen lucht dikwijls op. Angst is dikwijls vermengd met hoop.
Hij ademde diep uit door zijn neus en zette het lemmet op het vlees. Heel precies sneed slager Berend een zeer dun plakje carpaccio. De lende schreeuwde het uit. Berend probeerde het uit alle macht te negeren. Zijn hoofd bonsde en iedere keer als zijn mes even rustte op het werkblad, beefden zijn handen. Zonder geluid gilde Berend mee, met vertrokken, open mond. En ieder plakje dat hij sneed, werd net iets dikker, net iets slordiger dan het vorige.
Nog enkele seconden later zwol het gekreun en het gehijg van de man met de zaklamp aan. Ook hij had duidelijk geen al te beste conditie, maar dat maakte hem niet gevaarlijk. Zohra gluurde door de scheur naar buiten. Ze bad dat zijn lichtbundel haar niet zou vinden. Terwijl allerlei horrorvisioenen zich in haar hoofd afspeelden, hield ze haar adem in. Haar borstkas deed verschrikkelijk veel pijn. Haar hart klopte zo hart dat ze dacht dat hij het kon horen. Met moeite onderdrukte ze een hoestbui.
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Je plannen veranderen middenin en gaan in een volledig andere richting. Je ziel brengt je energie in evenwicht. Het voel meestal FANTASTISCH in deze nieuwe richting gezien je ziel meer weet dan jij! Het breekt je “spoor” keuzes en vibratie.
Dwangmatige sex is de moordenaar van de liefde. Obsessief-dwangmatig gedrag behoort tot het psychiatrisch vocabulaire. Het is een poging de complexiteit van het leven te reduceren zonder naar behoren zich gelijk te richten. Struktuur nodig hebbend klampen mensen zich vast aan aan stereotypen van gedrag : voeren rituelen op , zeggen bepaalde dingen op een bepaalde manier, worden bijgelovig en ontwikkelen magisch denken en indrukwekkend gedrag om de vertoning gaande te houden ondanks het gebrek aan inhoud. Binnen het kader van een religie of een andere traditie wordt dit geestelijk gezond en kultureel genoemd.. Maar een individu die dat idiosyncratisch ontwikkelt komt uit op autistische zelfstimulatie en beheersing van angsten voor invloeden van de buitenwereld (fobieën). Het basisprobleem is het vertrouwen, dat normaliter psychotherapeutisch moet worden hersteld als de persoon eenmaal zijn aanpassingen aan de traditie van een politiek systeem, religie of wetenschap aan het verliezen is. Het vertrouwen is gebroken met de konfrontatie met de persoonlijke zwakheden van anderen terwijl het sociale systeem niet de zwakheden en afwijkingen van individuele leden kan compenseren. Op deze manier wordt de liefde een vreemde samenzwering van mensen of een individuele psychopathologie waarvan wordt toegestaan dat die de medemens teistert. Op deze manier kunnen vrouwen het vertrouwen verliezen in de sexuele toenaderingen van mannen, de liefde meer een dwangneurose van sexuele aard vindend dan het verwachte wederzijdse gevoel en de hartelijkheid terwille van een gezonde voortplanting. Karakteristiek voor de dwangmatigheid is aan te dringen ondanks het gevoel. B.v. eten op gezette tijden , hetgeen op zichzelf goed is, kan uitlopen op vetzucht meer etend dan noodzakelijk is bij een meer rustige levensstijl met het ouder worden b.v.. In dit geval wordt het gevoel van verzadiging verdrongen ten gunste van een oude niet langer geldige gewoonte. Hieruit is de eenvoudige regel afgeleid alert te blijven het teveel te vermijden. Bij voorbeeld moet men na een oorlog de zware investering in de oorlogsindustrie opgeven die op zichzelf goed is ten tijde van oorlog. Het teveel vermijden betekent dat men alert blijft voor de werkelijke behoeften, de verdringing van de tekenen die een andere benadering gebieden vermijdend. Het lichaam zelf zal waarschuwen. Deze waarschuwingen zijn relatief subtiel, precies als een uitgeput gevoel na de sex of een vagina een beetje te droog om te penetreren. Het forceren van de liefde zal tot ziekte leiden: allerlei soorten infecties, een verlies van weerstand, krampen van het lichaam en mentale gesteldheden voorbij het gezonde kunnen het gevolg zijn. Plotseling kan men zichzelf in een scheiding aantreffen, alleen vanwege het negeren van de subtiele tekenen waarover moeilijk te spreken viel. Zij zou slechts zeggen: ‘Je houdt niet meer van me’ en dergelijke, daar liefde niet kan worden afgedwongen. De ander kan de liefde niet gebieden omdat dat manipulatie is. Het meebrengen van een bos bloemen zal ook niet een betere minnaar van je maken. Zoals eerder gezegd: als de dingen fout gaan trek je dan terug en recapituleer. Beter helemaal geen liefde te bedrijven dan de liefde en het vertrouwen dat er was te bederven. Opnieuw hangt het geheel van de geestelijke gezondheid af van het vermogen de sexuele energieën te sublimeren en te emanciperen naar een hogere uitdrukking van liefde in zelfverwerkelijking. 
Waarop matroos Tobias slechts stamelend kan uit­brengen: ‘Ik legde het ding daar… daar op de werk­bank van de heks… naast de opgezette krokodil. Excuses bootsman… ik wilde alleen maar helpen met graven.’
‘We zijn niet zo verschillend, jij en ik, Ferdinandt. Jij hebt jezelf laten opblazen, in het volste vertrouwen dat je back-upplan zou werken. En je had gelijk, want hier sta je. Ik heb je tot hier laten komen in het volste vertrouwen dat mijn tegenmaatregel zou werken. En ik had gelijk, want je kan geen kant meer op.’ Hij schudt zijn hoofd. ‘Als ik me indenk wat wij samen wel niet hadden kunnen bereiken…’
Om ons heen schuifelden lichtgewonden bedrukt heen en weer om de zwaarder gewonden te helpen. Het ge­schreeuw van die laatsten was vervaagd tot kermen en snikken. Meestal geen goed teken. Een paar waren dood. Gestikt, of de nekken gebroken door de klap. Een scheur in het plafond kraakte en werd groter. We zouden hier niet kunnen blijven, verdomme. We moes­ten dringend op zoek naar een treinstel dat nog intact was.
Wel een opmerking: vandaag is bekend gemaakt dat ” verwarde” mensen een rode vlag achter hun naam krijgen en direct door de politie met ” gepaste” middelen kunnen worden opgepakt. Hoe bepaald word wie een vlaggetje krijgt en wat de definitie is van verward is relatief en dus vrij invulbaar. Kortom, er is zojuist een vrijbrief gegeven om mensen direct van de straat te plukken. Met “gepaste” middelen, in mijn geval zal dat neekomen op worden neergeschoten want of een of andere manier heeft men achter mijn naam staan dat ik een moord zou hebben gepleegd.
Een creatieve start van het nieuwe seizoen Deze herfst staat in het teken van creativiteit bij het ZRCN. Zo kun je toneelspelen bij Trias en zijn wij benieuwd naar jouw ervaringsverhalen. Wil je liever
Iets verderop waren de bomen rechter en bezaten ze een bladerdak. Nog steeds verstoken van alle kleur, maar in ieder geval leek het nog ergens op. Ze merkte dat ze bijna onwillekeurig een pad volgde, dat haar bij een open plek bracht. Daar brandde een vuurtje met grijze en witte vlammen. Aan de rand van het vuur stond een pan waaruit een kruidige geur kwam.
‘Boegbeeld? Zijn jullie je boegbeeld verloren? Zo hard heeft het vannacht toch niet gestormd? Het is de vloek van ons verblijf in deze baai. Schepen zijn bedoeld om te varen, niet om te verrotten in dit akelig klimaat.’
9. Woord voorafmenten, omdat wij en misschien ook wel andere bedrijven, tot op ‘heteinde’ blijven volhouden dat alles goed gaat of goed komt, om dan plotsgeconfronteerd te worden met het feit dat het voorbij is.Wat u in dit boek leest, is hoe ik via de wereld van de comparatieve filo-sofie tot een inzicht ben gekomen omtrent het leiden van bedrijven. Eeninzicht dat mij vertelt dat we misschien iets over het hoofd gezien heb-ben in onze ijver om steeds beter te worden in management, waardoorwe af en toe tegen de lamp liepen. We hebben met ons bedrijfsbeleidimmers een hele weg afgelegd. Het product dat ik op dit ogenblikgebruik om dit boek te schrijven is er een voorbeeld van. Een bijzonderingenieus stuk elektronica voorzien van software dat quasi automatischmijn tikfouten corrigeert, en dit in een taal naar keuze. Wat er ook vanzij, je moet toch een knap bedrijf zijn dat de wereld leerde tekstverwer-ken. Maar zelfs dergelijke bijzonder knappe bedrijven stellen op een dagvast dat er iets fout is gegaan; ‘is gegaan’, want meestal zien ze het pasnadat het is gebeurd.Het inzicht betreft het belang van emoties in ons bedrijfsbeleid. In ditboek hou ik de hypothese voor dat we over de afgelopen 30, misschienwel 40 jaar een zeer grote evolutie hebben doorgemaakt op het vlak vanhet organiseren en leiden van bedrijven. We hebben het begrip ‘manage-ment’ uitgevonden en zijn professioneler geworden. De evolutie situeertzich echter bijna uitsluitend in het domein van de ratio, de objectiviteit.Door steeds meer en beter te kunnen meten wat er in een bedrijf gebeurt– het begon met het meten van de productiviteit van een machine en zitvandaag bij het meten van de performantie van de medewerkers – heb-ben we onze manier van werken verbeterd. In onze evolutie hebben weechter weinig of geen aandacht besteed aan de emotie, de subjectiviteit.Meer nog, we hebben de subjectiviteit proberen uit te schakelen doorvoor alles een objectieve meetschaal te verzinnen. Zo zijn medewerkersvandaag geen mensen meer met verschillende karakters. Het zijn humanresources met een verschillend persoonlijkheidsprofiel die in een ofander vooraf objectief gedefinieerd karakterieel hokje worden geplaatst.Het is mijn bewering dat we hier een fundamentele denkfout makendoor aan te nemen dat een mens kan worden gereduceerd tot een aantalobjectief te definiëren persoonlijkheidseigenschappen en dat we metdeze reductie onze personeelsleden kunnen aansturen.Het zou van een grote arrogantie getuigen te beweren dat ik iets nieuwsheb ontdekt. Dat is niet zo. Het zou een zware onderschatting zijn van XI
En dat was ook zo. De gigant begon te brokkelen; beeldfragmenten maakten zich van hem los, kletter­den op elkaar en buitelden naar de grond. Zwijgend zakte de gestalte door een been, viel om en was een paar tellen later verworden tot een slordige hoop puin, wachtend op de steenkloppers.
Jane en Michael Stern zijn net afgestudeerd aan Yale, ergens in de jaren zeventig, als ze beginnen aan hun eerste grote eetavontuur. Het jonge stel heeft een ambitieus plan: ze willen ieder restaurant in Amerika beoordelen. Dat lijkt ze helemaal niet onmogelijk. ‘We hadden nog niet zoveel gereisd. Toen we de Rand McNally kaart op de keukentafel uitspreidden, zagen we gewoon dat Amerika een behapbaar stuk land is, nog geen halve meter lang, bestaande uit leuke pastelkleurige staten die als bouwstenen op elkaar pasten.’

“dakloze overlevingsuitrusting buiten militair overlevingsuitrusting”

Dan moet je je afvragen hoe je dat zult moeten compenseren want wat vergeten wordt is dat de PA niet alleen de versterkende faktor is, maar ook jouw geluid versterkt die uit JOUW EIGEN versterker komt.
Op de kaart staan initiatieven van 24 Europese landen met een link naar de projectwebsites, details van de interventies en informatie over de doelgroepen. De nadruk ligt op volwas-senen, waaronder de achterstands- en lage inkomensgroepen. De nieuwe atlas maakt deel uit van het SPOTLIGHT project, een door de EU gesubsi dieerd programma (drie miljoen euro uit het FP7 programma). Coördinator is het VU Medisch Centrum in Amsterdam, de data zijn verzameld door de Universiteit Maastricht en Bergen University (Noorwegen).
Ze week uit naar de rechter rijbaan en verminderde vaart, liet de eerste huizen aan haar voorbijgaan, liet een zwarte wolk achter zich toen ze vol op de rem stapte en met gierende banden de bocht nam; vloekte toen ze de wereld onder zich door voelde glijden.
En je doet meer je best, xc3xa9n voor die profiteurs welke er steeds meer op uit zijn om jouw goedheid te misbruiken, xc3xa9n om a.u.b. dat mooie wereldje, waar je zo je best voor wilt doen gestalte te kunnen blijven geven.
Daarnaast wordt de bezorgtijd mede bepaald door je locatie en waar je bestelling vandaan komt. Voor meer informatie kun je contact opnemen met onze klantenservice; we voorzien je dan zo snel mogelijk van een antwoord. Veel shop-plezier!
Karagiozis kan er in zijn huidige penibele situatie nog niet echt om treuren. Hij ligt nu vastgespijkerd op een zware tafel in de kajuit van de Baal, de ijzeren nagels zijn tussen de botten van zijn polsen en door zijn voeten geslagen. Bij de ondervraging is zijn rechteroog al uit de kas gehaald met een vishaak. Karagiozis wilde wel antwoord geven op de vragen die hem gesteld werden, maar zijn longen en maag zaten vol met water en slijk, zodat hij niet anders kon dan overgeven en hoesten. De visman die hem ondervraagt, dezelfde bootsman Barnabas Wade die hij enkele dagen daarvoor te snel af was, lijkt mede­dogen noch geduld te kennen.
Biochemische modellen stellen of suggereren op zijn minst dat neurobiologische gegevens als oorzaak fungeren van ons gedrag en handelen (de psychologische gegevens dus). De biochemische beschrijving in termen van neurotransmitters is echter alleen maar een beschrijving op een ander niveau van de wijze waarop we psychologisch spreken over gemoedstoestanden, stemmingen en emoties. In feite betekent de bewering dat serotonine en dopamine ons keuzegedrag overnemen in geval van een teveel aan alternatieve keuzemogelijkheden, dan we bij een keuze uit vergelijkbare alternatieven ons zullen laten leiden door onze stemming en emoties zodat we bvb. of meer voorzichtig of meer risicovol zullen optreden. We kunnen natuurlijk de serotonine- en dopamine-peilen artificieel opdrijven of verlagen door het nemen van bepaalde geneesmiddelen. Zo onderdrukken antipsychotica de dopamineproductie met als gevolg een lusteloze stemming, een mindere ontvankelijkheid voor plezierprikkels en een algemeen afgevlakt gevoelsleven. Maar ook hier blijft het zo dat het neurobiologische en het psychologische twee verschillende registers zijn die eenzelfde proces volgens een verschillend discours beschrijven.
Hij bracht zijn rechterhand, met het grootste gedeelte van het wensbotje, richting zijn rechteroor. Met iets meer moeite kreeg hij het recht voor zijn gehoorgang. Hij sloot zijn ogen en prikte. De pijn was verblindend: het was alsof iemand met de punt van een scherp mes langs de binnenkant van hoofd schraapte. Een plotselinge duizeligheid overviel Berend en hij verloor zijn evenwicht. Hij probeerde de rand van de werktafel nog vast te pakken maar maaide alleen stukken vlees op de grond terwijl hij neerging.
je hebt gelijk, zonder bezit ben je ongelukkig. maar dan alleen als je met het bezit de primaire levensbehoefte bedoeld in hoeverre ze in te richten zijn. verder streven is blindheid. je geluk ‘vinden’ in andere dingen, of nutteloos op deze aarde staan. is het een kwestie van overleven? of is het een kwestie van doorleven?
kreeg een twee delige video serie hier tonen wat al ik kiezen om te zetten in mijn camping rugzak, en de vriend van mijn man de camping rugzak.Met betrekking tot de grondbeginselen, voedsel, water, EHBO/overleving, hulpmiddelen en enkele andere versc
Maar stel je eens voor dat je elke avond helemaal alleen moet gaan slapen in dat grote huis, helemaal niemand om je heen. Stel je eens voor dat je een film wilt gaan kijken en dat je helemaal niemand hebt om een film mee te kijken.
Ons handelen en de bewegingen van alle vormen expanderen, exploderen, contraheren en imploderen zo in tijd en ruimte. Een biografie van een enkeling, in de klassieke zin van het woord, als de lineaire ontvouwing van een levensloop is dan ook pure fictie, maaksel in de zin van knoeiwerk. De sporen die iemands leven nalaat, liggen immers niet mooi op één lijntje, maar zwermen uit in alle mogelijke niet na te trekken richtingen. Een biografie of een autobiografie is dan ook niet meer dan een misleidende poging om de indruk te wekken dat we eenheid hebben aangebracht daar waar de verscheidenheid niet te overzien is, en dus ergernis opwekt. En ergernis moet ongedaan en gecompenseerd worden. Alle leven en alle niet-leven bevindt zich steeds in een chaotisch web van bindende en ontbindende krachten, zowel in de ruimte als in de tijd. Die krachten volgen zelden een mooie rechte lijn, maar krommen zich, keren terug op hun stappen, kruisen elkaar tot de meest verwarde en verwarrende transversaliteiten en labyrinten. Om wanhopig en knettergek van te worden. Gezond werkmanverstand heeft daar echter amper moeite mee. Het is toch niet zo uitzonderlijk dat iets of iemand zo maar zonder oorzaak of reden plots uit het leven van een persoon verdwijnt om dan even plots, weer zonder oorzaak of reden, opnieuw in het leven van die persoon op te duiken, dikwijls om er dan allerlei herrie te schoppen. Psychologie zoals die zich de laatste 150 jaar, zij het in de meest verrassende varianten, ontwikkeld heeft tot een afzonderlijke geprofessionaliseerde wetenschap, heeft de mensheid dan ook nog niet veel heil gebracht. Maar dat laatste was en is ook niet de ambitie van de psychologen: ze beweerden en beweren dat alleen maar.
Berend keek naar de slagerij aan de overkant van de straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in verf zat. Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. Het winkelbelletje rinkelde. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord. Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen. In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen.
Ik keek naar buiten. Daar veranderde de wereld ook steeds. Niets was voor de eeuwigheid, ondanks de talloze cloudservers waarop we poogden onze herinneringen te bewaren. Ik keek naar de blauwe lucht van die zomerdag die me met weemoed aan Texel deed herinneren. Wolken zeilden over dat blauw. Vliegtuigen doorkruisten die azuren hemel. Ze lieten lange, witte sporen achter die vervaagden alsof ook daar de pixelpest zijn werk deed.
In de weken na ons gesprek probeer ik het nieuws omtrent de arbeids­potentieelmetingen en de daaruit voortvloeiende belastingen niet te volgen, maar dat mislukt jammerlijk. Bedrijven lopen erop stuk, mensen gaan erop failliet. Opdrachtgevers aarzelen bij het inhuren van robots terwijl de uitzendbureaus ze het liefst niet werkeloos op de plank hebben liggen. En veel mensen zijn een paar jaar geleden juist begonnen met de verhuur van hun eigen robots.
Vijf sierlijke boogbruggen waren hoog over de diepe baai gespannen zodat Noord en Zuid elkaar via korte lijnen bereiken konden. Ze nam afscheid van haar bedgenote: een Kiteh uit de noordelijke landen van Osul Myandal son Niil.
De Sony Cyber-shot DSC-WX350 is een compactcamera met 20x optische zoom. Dankzij dit grote beeldbereik is geen onderwerp nog te ver weg. Ondanks dit grote bereik past de camera moeiteloos in je broek- of jaszak. De krachtige Bionz X beeldprocessor zorgt voor een snelle verwerking van de foto’s en levert haarscherpe beelden met weinig ruis, zelfs bi
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
En: ‘Vandaag, nee, deze hele week was ook voor mij even te veel… Ik wil eindelijk weer eens vrij zijn, dansen. Ik wil eindelijk weer eens goeie, echte seks. Niet dat haastige, gezamenlijke gemasturbeer dat we nu doen. Ik wil slapen tot de zon hoog in de hemel staat.’ Ze greep zacht Meyago’s linkerpols, drukte de spons verder naar beneden, liet Meyago’s middel­vinger en ringvinger even tussen haar dijen glijden.
Verslaving is het tegendeel van matiging. Alle zwakheid (afb.) is niet zo slecht zolang er alleen maar matig alcoholgebruik is, een beetje lustige sex , een klein beetje geld verspild aan gokken of alleen maar nu en dan een vleesmaaltijd. (afb.). Konditionering is een merkwaardig iets: je kan het niet zien, het is geen beestje of een virus, het is geen persoon, maar niettemin kan het je gehele leven ruïneren. Een beetje te veel eten vandaag kan resulteren in de zelfde neiging de volgende dag en voor men het zich realiseert heeft men overgewicht ontwikkeld. Hoe kan dit gebeuren? Heiligheid is een integriteit die bijna niemand kan volhouden. Het is buitengewoon moeilijk de krachten te beheersen die erbij betrokken zijn en eenmaal de verkeerde levensstijl volgend is het moeilijk de betere manier in te zien, te herinneren en te waarderen. Er is de wet der consonantie die tevredenheid en zelfwaardering predikt ondanks een slechte gewoonte. De slechte gewoonte verdedigen noemt men ego terwijl met het verdedigen van het ideaal het gewetensvolle zelf ziel wordt genoemd. Het idee is dat enkel voor jezelf het ego is, een verdediging van slechte gewoonten, terwijl indachtig een voorbeeld zelf een model van deugd zijnd voor anderen, het niet verdrongen en ontkend hoeft te worden als slecht maar kan worden herinnerd als ziel of continuerend zelfbesef. Zo bezien kan continuering zowel een probleem vormen voor zover het verslaving aangaat als een aangelegenheid van de ziel als het bewijs levert van het eeuwige bestaan van goedheid en deugd. Op deze wijze kunnen mensen verward zijn over de tijdfactor of zich zelfs volledig onbewust zijn van de invloed ervan. Als het goede zowel als het slechte voortduurt, zou de tijd er niet zo veel toe doen als de strategie van het gelijkrichten. Maar waarom de twee scheiden een destructieve tegenstelling creërend? Waarom zou tijdbeheer vreemd zijn aan een strategie van gelijkrichten? Het antwoord is gehechtheid. Gehecht aan een bepaalde strategie van tijdbestuur kan men eindeloos bezorgd zijn over de effectiviteit van een morele code. Maar binnen de zelfde staat van bewustzijn of modus van konditionering kan men niet zien of zich bewust worden van de waarde van het alternatieve. Het is moeilijk jezelf uit een bepaalde hypnose te deprogrammeren.
Zohra stapte kreunend van de fiets. Haar schoot deed zeer, maar dat was slechts een kleine prijs voor dit geschenk. Vol ontzag keek ze omhoog. De wolken­krabber stond erbij als een verstoten kind, droevig en volledig afgesloten van de rest. Onkruid had het gelijkvloers gedeeltelijk overwoekerd. Het gebouw telde ongeveer twintig verdiepingen, schatte ze. Het was afgetakeld en al lang vergeten. Zelfs krakers en vandalen haalden er tegenwoordig hun neus voor op. Gek genoeg was Zohra nog nooit in dit deel van de stad geweest.
En als we deze strijd om ons voortbestaan winnen dan is het beter om maar vast een lijst bij de hand te hebben van hen die berecht moeten worden. Onder Linksen, Socialisten, Stalinisten, Nazis, Islamieten, is de straf steevast de doodstraf. Voor eenieder die hun ideologie eventueel zou kunnen bedreigen. Zo ver wil ik niet gaan, bovendien moet ik een beetje oppassen met wat ik zeg.
11.11.11 actie acties afval armoede auto balans banken bevolking blog boek boeken bouwen co-housing CO2 cohousing debat delen doe het zelf dranouter economie energie energiefiets feest festival fiets fietsen film geld geluk gemeenteraad gent ggo groei groen inspiratie isolatie jongeren kernenergie kinderen klimaat kunst landbouw lezingen lopen media moestuin muziek natuur oceaan olie parijs politiek reclame school senioren show sport spullen stad theater tips toekomst transitie Vakantie verandering verkiezingen vis vlees vliegen voedsel voetafdruk voetbal water wonen
Ik wilde net een uitgebreid commentaar toevoegen, toen ik werd gewaar­­schuwd dat de autostuurder was gearriveerd. Het apparaat kon bovendien maar een kwartier blijven staan. Daarna moest hij een pakket ophalen bij iemand anders in het dorp. Ik gaf de jongen uit Rusland snel een vijf sterren-beoordeling en sloot de discussie. Gehaast trok ik de kapotte bladen uit hun zettingen, wikkelde ze in een stuk plas­tic en rende naar de rand van het veld. Toen ik arri­veerde, begon de onbemande wagen al weer op te trekken. Ik holde er achteraan. Ik kon nog net het pakket in de open achterbak gooien. De pijn in mijn zij over­tuigde me ervan dat de gezondheidssignalen wel eens gelijk konden hebben. Ik wachtte tot ik op adem was gekomen en gaf mijn planner toen de opdracht gezondere maaltijden op mijn schema te zetten. Ver­volgens liep ik terug naar de maaimachine. Niet veel later arriveerde de drone met de nieuwe onderdelen.
De hulpmiddelen van de overlevingDe hulpmiddelen van de overleving in openluchtkampToolbox van overlevingshulpmiddelen Vaardighedenkennis hoe te overleven Uitstekende overlevingshulpmiddelenOverlevingshulpmiddelenOpenluchtoverlevingshulpmiddelen en materiaalOpenluchtoverlevingshulpmiddelen en materiaalOverleving De Houten Vloer van overlevingskit laid out on the
Tja, Nederlanders zijn verdeeld tot op het bod, er kan alleen actie volgen wanneer de meeste neuzen in dezelfde richting wijzen. Aan de jeugd heeft men vooralsnog ook nog niets. Denkt men dat een overvol Malieveld met demonstranten iets los maakt bij de politiek correcte bestuurlijke elite, goh die lachen de demonstranten recht in het gezicht uit, want zij verkeren in een uiterst royale en luxueuze positie want doordat de soevereiniteit grotendeels is overgeheveld naar Brussel. De politieke elite uw volksvertegenwoordigers zitten op de handen en voeren hoofdzakelijk het beleid uit wat Brussel dicteert, alleen wanneer men massaal burgerlijke ongehoorzaamheid tentoon spreidt heeft men een kans op veranderingen. Ook een Brexit zal er volgens mij niet komen het is een storm in een glas water, maar wanneer het werkelijk gebeurt zal de toekomst van de EU als geheel in gevaar brengen. De definitie van krankzinnigheid: Weer op dezelfde partijen stemmen in de hoop dat het dan beter wordt…
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.  
(En het gebeurde in die dagen dat er op Canvas-Terzake een reportage was over het ‘leven’ in Everberg, de jeugdgevangenis die in België model moet staan voor de wijze waarop delinquenten moeten worden heropgevoed. De reportage liet zien hoe elke beweging van de jongeren met camera’s in het oog wordt gehouden. ‘Is dat nodig?’ vraagt de reportagemaker. ‘Ja, voor de veiligheid van de jongeren en voor de veiligheid van de mensen!’ Welke mensen? De reportagemaker vergat die vraag te stellen. De opgesloten jongeren worden blijkbaar niet bij de ‘mensen’ gerekend, maar wie dan wel? Zelfs de Joden in de concentratiekampen werden niet op die vernederende manier bespied. Niet te verwonderen dat een paar anonieme geïnterviewde jongeren verklaarden dat Everberg hen eigenlijk alleen maar slechter maakt. Als je omwille van een paar diefstallen zes maanden tot een jaar lang wordt bespied, vernederd en gekleineerd, vermoedelijk soms ook fysiek door de bewakers aangepakt, dan kan je daar alleen buitenkomen met nog veel meer rancunes en haat tegen de maatschappij dan je al had vóór je er terecht kwam. Voeg daarbij het trauma van weggerukt te worden uit je natuurlijk milieu van familie en vrienden, dan kunnen wij niet anders dan besluiten: Everberg kweekt óf criminelen óf psychische wrakken.
De goden die onbewust werden opgeroepen waren in feite de scheppers vanuit het heelal, vandaar dat de mens het ook zoekt in het samenzijn met de Goden door naar de hemel te kijken. De hemel wordt gesymboliseerd in de lucht, daar boven.

“rugzak voor overlevingsuitrusting goedkope camping- en overlevingsuitrusting”

En hoe groter en logger het bestuurlijke apparaat is, en hoe sterker de onderlinge belangenverstrengeling daar binnen dus is, hoe langzamer de noodzakelijke veranderingen van inzicht zullen plaatsvinden,
Ze staarden allemaal naar de dansende, naderbij komende puntjes. Harbrands hand rustte op zijn zwaardknop, Urendel omknelde de relikwie op zijn borst, Harbrands laatste wapenknecht friemelde aan zijn gordel, zodat hij snel zijn bijl kon trekken.
Ze wierp een snelle blik achterom en zag dat de veger haar dicht was genaderd. Shit, dit was een snelle. Ze draaide de hendel nog iets verder open. Een kak­kerlak doemde voor haar op en de voelsprieten van het gemuteerde beest strekten zich naar haar uit. Vergeelde snoeppapiertjes kleefden aan zijn enorme poten. Met een ruk aan het stuur week ze uit naar rechts, gevaarlijk dicht langs een van de winkel­gebouwen. Haar knie schaafde tegen een pilaar en ze had al haar kracht nodig om overeind te blijven. Toen ze weer recht vooruit reed, haalde ze diep adem en probeerde haar roffelende hart iets tot bedaren te brengen. Ze keek achterom en zag dat de kakkerlak met zijn gigantische lijf de weg voor de veger had versperd. Drie felle groene flitsen maakten een einde aan dat probleem. De kakkerlak zakte door zijn poten en de veger manoeuvreerde er langs heen.
Nochtans: bij alles wat onder mijn pientere ogen komt, voel ik, ik zou daar 10 bladzijden kunnen over schrijven (gezien mijn perfectionisme en mijn nefaste ethiek om de waarheid en niets dan de waarheid uit mijn keyboard te wringen). Ik zeg wel wat onder mijn ogen komt, niet wat op tv mijn oren teistert. Ik heb leren het gesproken tv-journaal te mijden, gezien de infantiliserende bijwerkingen. De sentimentele blikken en grimassen van Goedele Devroy of Martine Tanghe roepen namelijk omgekeerde en onweerstaanbare oedipale restanten in me op (bij Wim De Vilder gaat het – oef! – om “normale” oedipale neigingen). Zelfcastratie is de onvermijdelijke straf die je jezelf als wezen met de foute genderidentiteit moet opleggen, en ik kan je verzekeren, dames: dat is niet prettig!
Met zijn schep groef hij net genoeg aarde weg om te zien dat de deur die hij zocht inderdaad hier in de grond zat, waarna hij in een monotoon ritme aarde en zand begon weg te scheppen. Drie uur later had hij een paar kubieke meter grond verplaatst en was de deur vrij. Er zaten roestplekken op en het rubber rondom was poreus, maar de verzegeling van de ruimte was intact. Zijn koevoet maakte korte metten met het slot.
Het meest beroemde van de menselijke val is de theorie van de toeschrijving. Wie moet de schuld krijgen van al de moeilijkheden: is het de vlees-eter, de fundamentalist, de verdomde wetenschapper, de doortrapte politicus, de pervert, de wilde kunstenaar? Wie is nou de duivel in eigen persoon eigenlijk? Hebben we nog niet genoeg misdadigers? Al dit beschuldigen en vervolgen van zwarte schapen in de naam van één of andere theorie van toeschrijving is een schaduw van de behoefte aan een persoonlijke God. De persoonlijke God wordt gevormd uit het slechte van de mens dat behoefte heeft aan bestraffing. De klassieke held, ridder, profeet, hoogste persoonlijkheid, heilige etc., daalt neer uit de hemel neer met het oordeel van God moraliserend voor beter gedrag in de zin van meer afhankelijk zijn van de ziel dan van materiële genoegdoening. Het is omdat de mensheid in zijn geheel afdwaalt van het ‘rechte pad’ en niet omdat een enkele persoon slecht zou zijn. Net zoals het onwijs is geen respekt te hebben voor de missionaris van God, is het gelijkelijk onwijs wat voor persoon ook verantwoordelijk te houden voor al het kwaad in de wereld. Het is vanuit deze logica heel duidelijk dat het missen van de missionaris de schaduw geeft van het beschuldigen van zwarte schapen. En we kunnen niet altijd verwachten dat de God uit de hemel alle schuld op zich zal nemen om ons te beschermen tegen die schaduw. De leringen van al deze helden van God bestuderend is onzelfzuchtigheid het motief van hun prediking en handelen. Ze vragen er niet in het bijzonder om dat men hun de voeten kust, hoewel ze het toestaan; ze vragen altijd uitgerijpt zelf de verantwoordelijkheid te nemen van het hebben van een goed geweten naar het belang van de ziel. Dit overwegend wordt deze algemene regel van het niemand beschuldigen en in het bijzonder niet de Godheid in eigen persoon, duidelijk: beschuldig altijd jezelf en niet de ander. Ik ben degene die er niet in slaagde om te gaan met de complexiteit van haar of de wereld. Geen beschuldigen van anderen zal ook maar iets anders zijn dan lafheid, vooroordeel en doofheid: apenstreken. Het vastzetten van criminelen beschuldigd van het kwade (de duivel), kan alleen maar dit als doel hebben: ieder zou het kwaad bestrijden het in zichzelf moeten zoeken. Het is alleen maar omdat sommige mensen meer gevangen zitten dan anderen aangezien bevrijding in overgave aan de dienst van de ziel mogelijk is. Dit is ook waar voor de (ge)hechtenis die de huwelijkse overeenkomst vormt. 
Schnitzler biedt ons geen concrete uitleg over welke vormen dit protest zou aannemen of zou moeten aannemen. Noch wie, wat of hoe dit verzet zich zou (moeten) organiseren. Hij ontwaart echter een groeiend kritisch bewustzijn ten aanzien van de wijze waarop ons handelen door de informatie- en communicatietechnologie (ICT dus) wordt gestuurd, gestroomlijnd, gedetermineerd en geconditioneerd. Hij haalt enkel een paar anekdotische initiatieven aan die ingaan tegen de (althans in Schnitzlers analyse en voorstelling) kapitalistische, monopolistische en totalitaire tirannie van de genoemde internetgiganten en van de sociale media. Maar daar blijft het zo ongeveer bij. Alleen verwijst Schnitzler nog uitgebreid naar de aandacht van de publieke opinie voor de klokkenluider Edward Snowden en voor de afluisterpraktijken van de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA. In alle eerlijkheid: ik geloof niet dat we bezield zijn geraakt door een massaal Snowden- of NSA-effect. Wie niets te verbergen heeft, hoeft geen schrik te hebben voor de mogelijkheid dat hij/zij wordt afgeluisterd of in het oog gehouden. De doorsnee internetgebruiker weet vermoedelijk niet echt hoe Snowden of NSA te plaatsen. Al evenmin maken veel mensen zich druk over de manier waarop Facebook de grenzen van onze privacy aftast of overschrijdt. Net zoals heel wat arbeiders in de eerste fases van de Industriële Revolutie amper geïnteresseerd waren in het wel en wee van de politieke leiders van hun land. Als ze al een nationaal gevoel hadden, want de natievorming heeft zich eigenlijk pas in de periode 1850-1900 volledig voltrokken. Ik denk/vrees dat de aandacht voor de zaak Snowden en voor de NSA-praktijken betrekkelijk marginaal was en zich wezenlijk beperkte tot de betere middenklasse. Beide items (net zoals Julian Assange van WikiLeaks) zijn ondertussen ook al serieus in de vergetelheid geraakt. Intellectuelen en mensen met een zogenaamd “kritisch bewustzijn” zijn omzeggens altijd goed opgeleide middenklasse-figuren (geweest). De sociaaleconomische elite heeft geen probleem met ICT en ook de lagere klassen aanvaarden ICT zoals het is en komt, zeker de jongere generaties die met ICT opgroeien. Nu, aan de andere kant: ook de ICT-innovators, -propagandisten en internetfreaks zullen vermoedelijk in een ruime meerderheid te situeren zijn in die betere middenklasse. Dat soort kritische en sceptische attitudes hoort immers bij het wezen en de status van goed opgeleide middenklasse-mensen. Kritisch zijn is ergens hun “sociale functie” (of “dysfunctie”?). Maar hoe kritisch een pak middenklassers staan tegenover ICT, ze zijn ook diegenen die het meest gebruik maken van internet, de sociale media en andere digitale instrumenten, en dus ook het meest online zijn. En de maatschappelijke invloed van hun internetgebruik zal veel groter en veel intenser zijn dan hun kritische attitude t.o.v. ICT. Schnitzler beseft wel dat ICT ons allen enorm veel baten oplevert tegen een geringe kost, een gegeven dat een bijzonder sterke rem vormt op zijn verhoopte “verzet en opstand”. In het geheel genomen geloof ik dat we van doen hebben met een, zeker kwantitatief, eerder marginaal aantal intellectuelen en opiniemakers die gretig wijzen op het reële gevaar van de digitale technieken voor de “menselijke waardigheid” (waarvan Immanuel Kant destijds stelde dat deze waardigheid het enige goed is dat niet kan gekocht of gekocht worden). Internetfreaks en techno-intellectuelen scoren m.i. qua aantal en invloed hoger, en vermoedelijk zelfs qua kwaliteit, net zoals de romantische dichters die zich destijds afzetten tegenover de rook en de schoorstenen van de Industriële Revolutie, toen sociaal gezien vrij marginaal waren.
Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby’s ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.
Met name in de liefde is niet handelen één van de beste dingen. Niet ook maar iets ondernemend kan men open staan voor alles en zo echte liefde voor wat dan ook zijn. Hierom gaan criminelen naar de gevangenis. Welke onderneming ook is expliciet verboden voor gevangenen en dat is de manier waarop ze door inaktiviteit leren de liefde te herwinnen die ongerecht verloren ging. Alhoewel het idee van rechtgeaardheid kultureel relatief is, wat goed is volgens de één is onrecht volgens de ander, scoort de waarde hoog op de lijst van de eeuwige waarden. Het is de tweelingbroer van het houden van de waarheid die bereikt wordt door een duidelijk (e.g. onbeneveld) beeld van de werkelijkheid. Rechtgeaardheid is de term voor de juiste aktie en liefde zonder kan alleen een meditatie terwille van de waarheid zijn. Als men ervan houdt niets te doen kan het de grootste liefde zijn voor de wereld die er mogelijk is: alleen het werk voor een goede geest blijft over. Maar altijd moet men in gedachten houden dat men alleen maar succesvol kan en mag mediteren nadat de plichten zijn vervuld: daarvóór contempleert men eenvoudigweg op de rechtgeaardheid van de aktie om niet in één of andere gevangenis te belanden. Meditatie zonder is niets dan solliciteren naar de psychiater: men wordt gek van de rusteloze geest die aandringt naar gelang de verwaarloosde verplichtingen. Zo voor de sex vluchtend wordt men gekweld door het denken van de lust, vluchtend voor de pacificatie zal men met zichzelf vechten, en ontsnappend aan de konfrontatie zal men stemmen horen die je zeggen wat je niet wilt horen. Psychiatrie is alleen maar een ander soort gevangenis voor een andere soort van misdaad: de verwaarlozing van de plicht of mislukking in te zien wat dat zou kunnen zijn.
30. Effect van terugkoppeling van PROs • Toename KvL gespreksonderwerpen (Detmar et al. 2002) • Verbetering KvL (Velikova et al.2004, de Wit et al. 2008, Gutterling et al. 2008) • Toename van tevredenheid over de zorg (de Wit et al. 2008) • QLIC-ON studie (Engelen et al. 2009, Engelen et al. 2010) Toename in signalering van emotionele problemen Belangrijk: geen toename van consultduur
Buiten in de dorpsstraat vloeit sepia als een dreigende schaduw over de gevels. Ik ren naar huis door straten die met de seconde vernauwen. Voorbijgangers staren me vernietigend aan en de winkelpuien zelf buigen zich naar voren om hun uithangborden tegen me aan te zwiepen. Alsof niet alleen de stugge dorpelingen, maar het dorp zelf weet wat we gedaan hebben en ons ervoor haat.
Harbrand kwam in actie, hoefde geen gedachten aan de nu volgende handelingen te verspillen. Hij stiet haar pols weg en bevrijdde met één beweging zijn lang­zwaard, zijn spatha, uit de schabbaard aan de andere kant van zijn gordel. Het zwaard zwiepte naar opzij.
19 Win 2×2 Pinkpop vrijdagtickets met gezien.nl Pinkpop speelt in de Champions League (DOOR FRANK HEYTHUYSEN) GELEEN – In zijn kantoor hangt vijfenveertig jaar Pinkpop-geschiedenis keurig naast elkaar. De affiches van voorgaande festivaledities vertellen elk hun eigen roemruchte verhaal, het ene al succesvoller en spraakmakenderdanhetandere.ofde editie van 2015 de annalen in zal gaan als spectaculair moet nog blijken. Eén constante is er al die jaren wel: Mr. Pinkpop Jan Smeets (70), die als een kloek over haar kuiken blijft waken. In gesprek met een festivaldirecteur voor wie stoppen geen optie is. Over de stormachtige editie van vorig jaar. Een editie die werd beheerst door de social media, zowel wat betreft programma als wat betreft de weersomstandigheden, met weervoorspellers die met codes oranje en rood kwamen aanzetten. Vroeger keek je naar de lucht en wist je of het zou gaan regenen. Maar goed, sommige voorspellers zaten exact goed. Het leek er even op of de wereld verging, met dat noodweer. Het was een kwestie van het hoofd koel houden en niet teveel luisteren naar stuurlui die aan wal staan, want die mensen weten vaak niet hoe een festival in elkaar steekt. Het Pinkpopterrein is dusdanig ingericht en gedraineerd dat het zelfs zulke extreme weersomstandigheden veilig kan doorstaan. Evacueren en dus mensen van een beveiligd terrein naar een in mijn ogen onveiliger gebied sturen- is nooit een optie geweest. Het probleem zou dan bovendien verlegd zijn naar de overheid. Het was vooral de beeldvorming die verwarring schiep, op het terrein zelf hadden we de zaakjes onder controle. Het noodweer heeft er wel voor gezorgd dat we ons veiligheidsprotocol nogmaals onder de loep hebben gelegd. Er komt een extra mast om de communicatie te vergemakkelijken. Bovendien bleek ons portofoonsysteem niet optimaal te werken, waardoor de organisatie onderling moeilijk te bereiken was. Dit jaar wordt er een special crisiscentrum ingericht, waar alle deskundigheid op het gebied van veiligheid wordt gebundeld. Het is afkloppen geblazen, maar in 45 jaar Pinkpop zijn er nooit ernstige gewonden, laat staan doden gevallen. En verder was het natuurlijk een absolute topeditie met de komst van de Rolling Stones. Jan Smeets: Het Pinkpop-publiek heeft altijd gelijk. Foto: Frank Heythuysen Over de kritiek op het programma van Zoveel mensen, zoveel smaken, zoveel meningen. Recensenten hebben hun mening vaak vooraf al klaar. Volgens mij dien je bands op hun performance te beoordelen. Ook hier spelen de social media een rol. Een opmerking als Pinkpop uitverkocht ondánks het programma, ik kan er zo weinig mee. Mensen willen op basis van hun eigen smaak nu eenmaal graag hun gelijk halen. Terwijl: we dwingen niemand om naar Pinkpop te komen. In mijn optiek heeft het Pinkpoppubliek altijd gelijk. Het is een feit dat Pinkpop breed programmeert en we kunnen niet elk jaar bands van de buitencategorie krijgen. Dan is er weer te weinig dance geprogrammeerd, terwijl grote dance-acts als Underworld, Faithless en Chemical Brothers al in een vroeg stadium op Pinkpop stonden. Er is zó weinig relativeringsvermogen. Mensen kakelen soms als een kip zonder kop. Over het Pinkpop-affiche van dit jaar. Als festival spelen we in de Champions League en dus moet je sterren op het affiche hebben. Pinkpop kost dit jaar 14 miljoen euro, 8 miljoen gaat naar het programma. Dat geld moet wel terugverdiend worden. Met experimenteren verkoop ik geen kaarten. Ik hou recettes en bezoekersaantallen van talloze bands nauwlettend in de gaten om te zien wie er op Pinkpop zou kunnen spelen. Bij de samenstelling van het programma gaan we als volgt te werk: Pinkpop wil altijd één Arena-act contracteren, zoals dit jaar Robbie Williams. Verder een aantal acts (Muse, Foo Fighters, The Script) die tweemaal een Ziggo-dome kunnen vullen. Daarnaast nog bands die normaal gesproken goed zijn voor een uitverkochte Heineken Music Hall en bands die zalen van 1500 tot 2000 man kunnen uitverkopen, zoals Paradiso en 013. Met openingsacts wordt wél geëxperimenteerd. Tevens is er de Gouden Tip. Kensington stond aanvankelijk niet op ons verlanglijstje, maar als mensen die band willen zien, dan kun je dat niet negeren. Alle overige wensen ten spijt: je kunt anno 2015 geen topband meer over laten vliegen voor één optreden. Zie Royal Blood, dat we héél graag wilden hebben. De band is wél on tour in die periode, maar niet in Europa, en we gaan dan geen godsvermogen betalen om ze tóch te krijgen.het betekent niet dat er qua programmering dit jaar een koerswijziging is ingezet, elk jaar is anders. Een 3FM-programma? Tja, als 3FM andere muziek gaat draaien luistert er mogelijk geen hond meer naar die zender. Wie loopt er nou wie achterna? Vergeet ook niet dat de concurrentie op festivalgebied moordend is. Vroeger gold voor Pinkpop dat éénoog koning was in het land der blinden. Die tijd is voorbij. Alleen in Nederland heb je al 700 festivals per jaar. Voor festivals als Best Kept Secret en Down the Rabbit Hole zijn er zat bands te vinden, maar dan mik je dus wel op 10 tot bezoekers. Met alle respect, dat zijn prima nichefestivals die op een homogeen publiek mikken. Pinkpop is van een andere orde. Winactie Gezien.nl mag 2×2 dagkaarten voor de Pinkpop-vrijdag weggeven.winnen?beantwoorddevraagaanheteind van het interview met Jan Smeets op gezien.nl onder het kopje Entertainment. Stuur een met je naam, mobiele telefoonnummer en het antwoord vóór vrijdag 28 maart naar o.v.v. Pinkpop. Prijswinnaars krijgen persoonlijk bericht. Over de vele Nederlandse acts op Pinkpop Dat getuigt van een goed popklimaat in Nederland. Vroeger gold: wat van ver komt, is automatisch lekker. Nu zoeken muziekliefhebbers het vaak dichter bij huis. Bovendien zijn Nederlandse bands, ondanks hun populariteit, bereid om een lagere positie op het affiche in te nemen, nóg een reden waarom je niet alle buitenlandse bands kunt krijgen die je zou willen. Nederlandse bands zijn booming, inmiddels ook in het buitenland. Over de kaartverkoop en de zwarthandel. Er zijn ticketbureaus die al in december Pinkpop-kaarten aan de man proberen te brengen, met een stevige winst. Ongelooflijk. Die kaarten moeten ze dan nog eerst zien te bemachtigen. Ook op Marktplaats zie je kaarten opduiken, alhoewel dat nog meevalt. We zeggen niet voor niets Wéét waar je koopt! Sinds 1998 ligt er al een wetsvoorstel dat een regelgeving op secundaire ticketverkoop behelst. Die wet is er nog altijd niet en dus floreert de Nederlandse koopmansgeest. Je kunt maximaal vier kaarten per persoon kopen, maar dan zitten er acht personen achter een computer, die vervolgens hun overtollige kaarten verkopen om met de winst gratis naar Pinkpop te kunnen gaan. Ticketverkoop op naam? Het zou kunnen, maar naast het kostenaspect komt er nog meer om de hoek kijken. Eén van de onhebbelijkheden van Nederlanders is dat ze ongeduldig zijn. In Engeland is queing up, oftewel in de rij staan, bij veel evenementen gebruikelijk. Ik voorspel enorm veel gedonder aan de ingang als we kaarten op naam gaan stellen, want iedereen wil zo snel mogelijk naar binnen. Over nieuwigheden op Pinkpop. Er staan nog wat projecten op stapel. Kleine extraatjes. De Kalm-aan-laan wordt aangepast en mogelijk komt er een singer-songwriter podium bij. Er wordt nog aan het terrein gesleuteld en we zitten constant te brainstormen over nieuwe dingen die Pinkpop nóg leuker kunnen maken. Verder zijn er plannen en ik zeg dit nadrukkelijk onder het grootst mogelijke voorbehoudom op Pinksterzondag een speciaal programma te presenteren. De Pinkpop-tent staat er dan immers al. Voor Pinkpop 2016 zijn we bovendien al bezig met een grote act. Over ouder worden in de rock n roll business. Het lichaam van een 70-jarige werkt niet altijd mee. Een beetje zelfkennis helpt. Je moet je realiseren dat je sommige dingen niet meer kunt. Zo ben ik ooit moeten stoppen met voetballen en skiën. Wielrennen blijf ik vooralsnog doen, maar toen ik aan mijn cardioloog vroeg of ik de Cauberg nog kon beklimmen, raadde hij me toch een ietwat minder steile heuvel aan. Ik ben sneller moe, maar de drive blijft. Drie dagen Pinkpop kom ik op adrenaline door. En ver
der geniet ik ervan dat de popmuziek telkens van onderaf wordt gevoed. Hoewel in de rock bijna alles al een keer is gedaan, zullen er altijd jonge gasten blijven opstaan die een instrument in handen nemen en een liedje maken dat enorm veel mensen raakt. Dat gegeven houdt me jong van geest. De rest van je leven alleen maar naar Satisfaction luisteren is ook niet alles. Over de toekomst. Ik kijk enorm uit naar de 50e editie van Pinkpop in 2019, waarvoor we gaan proberen om reünieoptredens te regelen, zoals bijvoorbeeld The Police. Tevens is er het besef dju, dan ben ik 50 jaar ouder dan toen ik begon En ik weet dat het licht snel uit kan gaan. Time flies Pinkpop vindt dit jaar plaats op 12, 13 en 14 juni op festivalterrein Megaland in Landgraaf. Voor de Pinkpop-vrijdag zijn er nog kaarten beschikbaar, de overige dagen zijn uitverkocht. fo:
Dat was al vanaf het begin van de eerste levensvormen zo. Het begon met het zich manifesteren ten koste van andere levensvormen en de sterkste die zich ontwikkelde in een overlevings strijd was de soort die kon voortbestaan.
Afgelopen dinsdag (6/1) was het in de Belgische Oostkantons zo’n -1o graden Celcius bij helder, zonnig weer. Hoewel er maar net voldoende sneeuw lag waren de pistes open. Hierbij  een reportage die ik voor het ANP maakte.
Do You Have Your Survival Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important. What If Your Trip Takes An Unexpected Turn For The Worst? DIY And Homemade Tools, Weapons, And Cool Backpacks To Help You Be Survival Ready. #survivalaxe #backpackingtools #survivalgearbugoutbag #survivalgadgets #coolcampinggear
Ezel liet zich voor de kar van Grimpeerd spannen. Hij zeulde en hij heulde, hij danste de vrouwenpassen en besefte het niet. Hij danste bovenal de traditionele vrouwenpassen waar de meeste mannen nog steeds van houden, op de geëmancipeerde na, en hij besefte het niet. Hij was nu eenmaal geen leider, hij was een volger.
Activiteitenfolder november 2015 Wat kunt u deze maand allemaal van ons verwachten? We openen onze deuren waarbij u een kijkje kan nemen achter de schermen van Prinsenhof. Daarnaast hebben we onze maandelijkse
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
Het verdriet dreigde haar te overmannen. Ze deed haar ogen open en liep resoluut over de drempel, de gang in. Sleutels op het gangkastje, zwarte mantel aan de kapstok, tasje achteloos op de vloer. Haar hakken tikten op het parket. Het geluid leek te echoën in de leegte van hun appartement. Wacht, háár apparte­ment. Ze was alleen.
‘Verder, kom op, ik daag je uit!’ Hand in hand hinkelden we van steen tot steen. In mijn hoofd flitsten bij elke sprong beelden van ons dorp in de meest uiteenlopende perioden. Een modderdoorlopen dorpsstraat zonder asfalt of verlichting. In het Duits vloekende soldaten. Adembenemend. Levensecht!
Het lijkt er echter op dat met “Keulen” één of meerdere etterbuilen die voorheen goedaardige symptomen waren, gebarsten zijn. 2016 wordt een boeiend jaar. Hier en daar wordt al gesignaleerd dat de ganse kwestie in het voorjaar (wanneer weer een paar miljoenen vluchtelingen en asielzoekers klaar zouden staan om zich in Europa te “vestigen”) tot een ware revolutie zal leiden. En dat signaal komt dan nog van een journalist met een behoorlijk integere reputatie, Arnold Karskens. En Karskens mag dat vandaag (8 januari 2016) zelfs in de NRC schrijven (dé Nederlandse kwaliteitskrant).
Schnitzler benadrukt dat de menselijke constitutie als technisch wezen stuit op omgevingsgrenzen. De omvorming van de materiële omgeving en de ontwikkeling van techniek en technologie kunnen niet eindeloos doorgaan en hun terrein wordt afgebakend door wat de planeet kan dragen. De ontmenselijking stuit eveneens op grenzen. Het spijt me: zelf zou ik niet weten wat er “ontmenselijkend” is aan ICT. Dat de internetgiganten op winst beluste kapitalistische bedoeningen zijn, maakt hun afgeleverde producten en diensten niet meteen onwenselijk, ongewenst of schadelijk, laat staan “ontmenselijkend”. In die zin blijft Schnitzler hangen in zijn besef van de algemeen erkende voordelen van ICT maar gecombineerd met hun schadelijkheid, de gevaren die om de hoek loeren en hun ontmenselijkende praktijken. Ontmenselijking kan echter wel begrepen worden als de voorbode van post-humane mens. Dit toekomstbeeld doet hem vermoedelijk huiveren. Moeten we in het algemeen technologie en digitale technieken in het bijzonder “kritisch” benaderen uit analogie met het gegeven dat Karl Marx in de 19de eeuw moest aanzien hoe fabrieksarbeiders verwerden tot aanhangsels van vervreemdende machines? Of omdat Martin Heidegger in de 20ste eeuw met diepgaande filosofische analyses afstand nam van techniek en technologie in het algemeen vermits ze de mens overvleugelen en overstijgen? Misschien raakt Heidegger precies het punt aan dat in de 21ste eeuw zijn beslag zal krijgen: worden we post-humane wezens die in niets lijken op de mensen die we (nog) zijn, of blijft op dat vlak alles zoals het is?
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
Deze veelzijdigheid maakt Agamben’s filosofie natuurlijk moeilijk samenvatbaar in een paar woorden. Misschien kunnen we zijn denken best zien als geconcentreerd niet op het ‘zijnde’, maar op de ‘potentialiteit’, kortom op de ‘mogelijkheid’. Zijn humanisme heeft nauwelijks iets van doen met het Verlichtingshumanisme van de Rede waarin de Mens baas is over het Universum. Partijpolitiek valt Agamben ook niet te recupereren.
Overigens begrijp ik wel dat een GT/GD het advies geeft om er niet tussen te komen. Stel je voor dat een GT zegt dat je dat wel moet doen, je raakt zwaar gewond en gaat vervolgens die GT aanklagen omdat je dat advies had gekregen…
Wie als kijker leep en bedreven is, kan dan ook gemakkelijk in zijn of haar omgeving een eigen “kleine oorlog” opstarten. Sinds de eerste afleveringen van “Charles & Michel …” neemt elke dag het aantal meldingen toe van bizarre zij het veeleer kleine misdrijven. Vergiftigde huisdieren, kranten die verdwijnen uit de brievenbussen van abonnees of die vervangen zijn door Arabische of Turkse equivalenten, inbraken op smartphones, mensen die overtuigd waren dat ze bij de beenhouwer een varkensgebraad hadden gekocht maar blijkbaar opgescheept zitten met lamskoteletten, en dergelijke meer. Er is zelfs een geval gemeld van een dame die ’s morgens voor het werken gaan nog haar katholieke echtgenoot had gekust, maar bij haar thuiskomst ’s avonds moest vaststellen dat de plaats van haar man ingenomen was door een gebaarde profeet die, braafjes in de zetel, in jelleba naar een Arabische tv-zender aan het kijken was! Maak dat mee!
Alain Caron en ik zijn op pad gegaan om restaurant ’t Nonnetje aan de culinaire tand te voelen. De chef kok, Michel van der Kroft volgen we al jaren. We kennen hem uit zijn tijd bij Le Garage, de Metropole en de Kersentuin. Mijn eigen echtgenote steekt nooit onder stoelen of banken dat ze bij de Kersentuin het allerlekkerst van haar leven heeft gegeten. Dat zet spanning op ons bezoek. Redt hij het, daar in het o, zo Hollandse Harderwijk, of redt hij het niet? Aan de overkant heeft restaurant Basiliek een Michelin ster en veel weerklank, dus de concurrentie zit hem op de lip.
In 1912 begonnen de werken aan de Rambla met ondergrondse verkleedkamers. De bouwmaterialen werden vanuit Buenes Aires aangevoerd met schepen die dan door paarden op het strand getrokken werden. Op 6 april 1913 werd de nieuwe stad, die al gauw de naam “parel van de Atlantische kust” en “mooiste strand van Zuid-Amerika” kreeg, feestelijk ingehuldigd.
Het was schemerig in de slaapkamer. Haar handen waren nog steeds ijskoud. Sterker nog, het hele huis voelde koud. Laura staarde voor zich uit, armen slap langs haar zijden. Ze stond midden in de slaapkamer met haar gezicht naar de deur die op de gang uit kwam. Ze wist niet hoe ze hier gekomen was. Het leek of haar lichaam los stond van haar geest, dat haar persoon – alles wat ze was – hulpeloos tegen de tralies van haar schedel bonkte.
Het is zover. De Schepper neemt een deel van ons werk hierin over. Het is Scheppingswerk geworden! De lichtwerker die in zijn talenten staat, zal nu met minimale inzet, maximaal resultaat kunnen halen om de materie verder tot vervulling te brengen. De Schepper zegt het is nu 51% mijn werk en 49% jouw werk om te doen. Maak je keuzes vanuit jouw diepten, vanuit jouw ziel, en wij, de schepping, doen de rest.
De microfoon was groter dan haar vuist, een zwaar ding van staal. Ze trok het naar zich toe, boog naar voren. Deed alsof ze sprak om de afstand tussen het rooster en haar lippen te testen. Toen liet ze haar vingers over de 64 toetsen gaan, koos de negentien karakters die haar met Rapportagebureau 67 van het Paleis in verbinding bracht. (De telefoontoestellen in Yig-Masuul hadden draaischijven, maar om één of andere reden bleef de technologie van Yin-Beh hangen bij deze eeuwenoude oplossing.)
Leaf schudde haar hoofd. ‘Ik zal bij je moeten blijven tot ze je daad­werkelijk fysiek zien, anders rijden ze je nog voorbij. Ze zullen mij pakken. Voor de vegers ben ik de ultieme prijs, het voorbeeld dat niemand de lange arm van de wet ontloopt, zelfs Leaf Heywood niet.’
Zohra stapte kreunend van de fiets. Haar schoot deed zeer, maar dat was slechts een kleine prijs voor dit geschenk. Vol ontzag keek ze omhoog. De wolken­krabber stond erbij als een verstoten kind, droevig en volledig afgesloten van de rest. Onkruid had het gelijkvloers gedeeltelijk overwoekerd. Het gebouw telde ongeveer twintig verdiepingen, schatte ze. Het was afgetakeld en al lang vergeten. Zelfs krakers en vandalen haalden er tegenwoordig hun neus voor op. Gek genoeg was Zohra nog nooit in dit deel van de stad geweest.
Britse snowboarder Billy Morgan is geland de sport eerste ooit 1800 vierpersoonskamers cork. De ruiter, die Groot-Brittannië op de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji heeft vertegenwoordigd, was in Livigno, Italië, toen hij de manoeuvre bereikt. Het gaat om wegknippen vier keer, terwijl het lichaam ook vijf volledige rotaties op een zijwaarts of naar beneden …

“overlevingsuitrusting voor kinderen krijgswet overlevingsuitrusting”

Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Tanden poetsen Tegenwoordig zijn honden tandenborstels en honden tandpasta verkrijgbaar. Maar is dat nu ook echt nodig? Dat hang van een aantal dingen af. Sommige honden hebben eerder last van een slecht gebit dan andere en dat kan een overweging zijn om het gebit van de hond op die manier te verzorgen. Wanneer Staffordshire Bull Terriers geen brokvoedsel maar kant en klaar versvoer krijgen geeft dat ook vaak meer last van tandsteen. Een hond die een goed brokvoer eet kouwt daarmee z’n gebit op een natuurlijke manier schoon. Een goede en voor hond en baas aangename manier van gebitsverzorging is het geven van verantwoorde kluiven. Door het kauwen wordt het gebit goed gebruikt en onderhouden.
Ze liepen door de heuvels van Eindhoven toen de zon onderging. Harrald zocht een droge, beschutte plek en zette daar zijn tent op. Bij het licht van een klein vuur at hij nog wat van zijn rantsoenen. Hij bood Ariadne een stuk brood, maar ze weigerde.
Auto’s Baby & peuter Boeken Cadeaus & gadgets Computers Dierenbenodigdheden Drogisterij DVD’s Elektronica Erotiek Eten & drinken Fietsen Games Horloges Huishoudelijk Kantoor Kleding Klussen Meubels Mode accessoires Multimedia-accessoires Muziekinstrumenten Parfumerie Sanitair Schoenen Sieraden Software Speelgoed Sport & outdoor Tuinartikelen Woonaccessoires
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de macht van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
Het is een feit dat geen enkele survival kit de ervaring en de kennis van eeuwen oude overlevingstechnieken kan vervangen. Maar met de juiste moderne materialen samenbrengen in een draagbare kit kunnen de kaarten in je voordeel doen keren, de perfecte survival kit bestaat niet, dus stop met dromen!
Enkele weken na de moord op Joe Van Holsbeeck werden in Brugge een paar allochtonen door skinheads toegetakeld, één voor de rest van zijn leven, en een week later volgde Hans Van Themsche’s tocht door de Antwerpse binnenstad waarbij hij twee allochtone vrouwen en een 2-jarige peuter neerknalde. Het ontlokte ons de bedenking dat de ‘globalisering’ zich bij ons voltrekt in een context waarbij: a. voortdurend nieuwe sociale ongelijkheden zijn en worden geschapen en b. omzeggens elk individu zich genoodzaakt ziet om voor zijn sociale ‘overleving’ in de meest verschillende domeinen enkel en uitsluitend nog op zichzelf terug te vallen. Deze globalisering trekt daarom een sleep achter zich van nieuwe vormen van psychische ontwrichting in een klimaat waar elkeen de ander gaat wantrouwen en verdacht maken. Vlaanderen is electoraal gezien het meest racistisch geprononceerd, de kinderen van allochtonen hebben er, vergeleken met andere Europese regio’s, de grootste onderwijsachterstand. Maar Vlaanderen is ook de regio met een uitzonderlijk hoog aantal zelfmoorden en vermoedelijk ook een hoge score qua depressies en angststoornissen als wij ons (onder andere) baseren op de tonnen psychofarmaca die hier worden geslikt. Was het begrip depressie geen allegaartje van allerlei zielenroerselen, zowel bij de psychiatrische diagnostici als bij de patiënten zelf (die leren b.v. ‘ergens’ dat, als ze onrustig en angstig zijn, ze een ‘depressie’ hebben), dan zou men op de prevalentie van depressie waarschijnlijk beter zicht hebben. Maar goed: een depressie kan men eventueel nog als een transitiefenomeen beschouwen, samenhangend met de nomadisering die onze levenstrajecten kenmerkt (waarbij wij veel gemakkelijker – vrijwillig of gedwongen – partner, woonplaats, werk en zelfs persoonlijkheid wisselen). Na de depressie komt de betrokkene dikwijls tot veelal weer op plooi. Maar een zelfmoord is een pure menselijke en maatschappelijke kost waar geen enkel baat tegenover staat. En deze neerwaartse trend slaat bij de individuen op steeds jongere leeftijd toe. In de States krijgt een toenemende massa kinderen nu vrij routinematig twee of drie psychiatrische diagnoses mee (b.v. ADHD en bipolaire stoornis of manische depressiviteit) en voor elk van die diagnoses slikken ze de ‘aangepaste’ medicijnen met de bijhorende nevenwerkingen en lange-termijn-consequenties. Omtrent de geestelijke gezondheid van hun kinderen krijgen ouders een steeds langer wordende lijst van labels aangereikt die moet getuigen van de ‘vooruitgang’ in de psychiatrie als wetenschap. Die diagnostische labels veranderen vaak even snel als de schoenmaat van de kids. Ook bij ons hebben meer en meer psychiatrische ziekenhuizen speciale afdelingen voor zogenaamde dubbeldiagnoses, meestal adolescenten, afdelingen die tien jaar geleden niet bestonden. Zo maar eventjes 6 miljoen en meer Amerikaanse kinderen worden medisch gezien beschreven als ‘mentaal gestoord’. De cliché-slotzin die daarbij hoort, luidt dan ook: Waar zijn wij mee bezig?
… Enerzijds is er een direct risico in een stresssituatie , meestal een ruzie waaruit zich een ge – welddadige interactie ontwikkelt . Dit risico leert een paar bij de AFPN geza – menlijk te ‘ managen ‘ tijdens de Time – outtraining ( De Cnodder , 2010 ) . Part – ners leren belangrijke signalen te onderkennen die hen helpen op tijd uit de situatie te stappen zodat zij beiden kunnen kalmeren en zij zoeken tegelijk naar manieren om deze tijdelijke contactbreuk te verdragen . …
De kamer werd donker. Waar een vrouwelijke gedaante had gestaan, was nu een zwarte wolk gevormd die steeds groter werd. Wat vluchtige rook had geleken, werd een grijzige substantie die aan de muren kleefde, groeide, met lange tentakel-achtige vingers om zich heen greep. Het bedekte de muren, de ramen, sloot haar in. De stank was groen, vochtig, beschimmeld. Het gezicht kwam naar voren tot het vlak voor Laura’s gezicht in de lucht hing.
Ontmoetingscentrum voor ouderen DE ROOS 2016 Ouderen 1 ONTMOETINGSCENTRUM DE ROOS Adres: Beekstraat 29 6001 GG Weert Tel: 0495-688190 (tijdens kantooruren) 0495-688199 (buiten kantooruren) Fax: 0495-537299
Hand in hand renden Zohra en Lieven de ingewanden van Antwerpen in. Als ze zich daarnet in het keelgat bevonden, dan waren ze nu op weg naar de maag, en de darmen. Zohra hijgde. Ondanks de steken in haar zij probeerde ze Lievens tempo te volgen, maar ze wist dat ze het niet lang meer zou volhouden. De kille, vochtige tunnelstank nestelde zich in haar longen. Ze werd misselijk van de inspanning. ‘Lieven, ik kan niet meer.’ Zohra stond stil en nog voor Lieven iets kon zeggen, begon ze te braken. Met een onwezenlijk geluid klet­terde haar maaginhoud op de sporen.
Eoachaid kreeg nieuwe energie en stuurde recht op de steiger af. Het veer zette bijna niemand meer over, niet meer sinds de verhalen waren rondgegaan over Cynethryth die haar intrek in de oude Toren had genomen, en sinds enkele patrouilles van Offa nooit van de overkant waren teruggekeerd. De dwergman was door de bretwalda aan Harbrand ter beschikking gesteld. De ridder wist dat hij natuurlijk allereerst als spion en agent van Offa fungeerde. En de monnik Urendel? Die was meegekomen uit het Frankenland als drager van de relikwie die een nog machtiger wapen was dan de zwaarden en bijlen van Harbrand en zijn mannen: een strengetje hoofdhaar van Sint-Walburga, die nog maar kort geleden heilig was verklaard, en als patrones tegen hekserij en honds­dolheid vitaler en werkzamer was dan welke verstofte martelaar of sacrosancte kerkleraar ook.
De regel is duidelijk, maar niet de eer. Die moet worden verdedigd. De werkelijkheid is dat geen materiële norm van eer de tijd doorstaat. Derhalve leidt voor dit of dat kiezen altijd tot een val. Je moet voor dit èn dat kiezen, vasthoudende aan de assertiviteitsregel die stelt dat je ergens toe bekennen niet een verdringing kan zijn van iets anders. Er is altijd de neiging van identificatie met welke nieuwe materiële uiterlijkheid dan ook. Dit is de begoochelende aard van de materiële natuur. Als de eer van dit of dat moet afhangen, met een val als gevolg daarvan, wordt het proces valse identificatie genoemd. De eer zou altijd moeten worden hooggehouden met het belang van de ziel voor de geest. Om oorlog te voorkomen moet je op je hoede zijn voor de verdringing die de begoocheling van de keuze met zich meebrengt; het gaat daarom om het creëren van keuze, niet om het afdwingen van één of andere keuze. Iedereen die acht slaat op de natuur zal de werkelijkheid van deze waarheid inzien (afb.).
Doken herinneringen soms ‘spontaan’ op, men kon de herinnering ook actief oproepen door zich te concentreren of door gebruik te maken van een hulpmiddel, een effigies of evenbeeld in hout of steen. Een effigies is een metafoor (iets wat op het reële gelijkt, zoals de afbeeldingen in de grotten van Altamira en Lascaux), maar de herinnering kon ook opgewekt worden door een metonymie (iets wat aanleunt bij het reële, zoals bijvoorbeeld het gewaad of het huis van een overledene). Metaforen en metonymieën fungeren dus als een soort ‘fetisj’: etymologisch is het woord ‘fetisj’ dat uit het Portugees stamt, overigens verwant met de fi- wortel van ‘effigies’, zoals in het Latijnse ‘fio’, ‘ik word’, ‘facio’, ‘ik maak’ en ‘fingo’ of ‘effingo’, ‘ik boetseer, ik vorm’ of ‘ik beeld uit’). Later zou op die manier ook op basis van afbeeldingen het pictografisch schrift ontstaan (zoals het Chinese beeldschrift en de Egyptische hiërogliefen), waaruit zich dan nog vele eeuwen later ons letterschrift heeft ontwikkeld. In plaats van in hout te kerven, ging men op een rol papyrus krassen (‘schrijven’, Latijn ‘scribere’ = krabben, schrijven; zoals het Griekse ‘grafô’ = kerven, schrijven). Het zelf oproepen van herinneringen (al of niet met behulp van een effigies) kon lustvol zijn: de lustervaring kwam ongeveer overeen met de omgang met een reëel lustvol object). Vandaar onze tegenwoordige obsessie voor het maken van foto’s van al wie we kennen, van alle gebeurtenissen die we hebben meegemaakt en van alle plaatsen waar we geweest zijn. Spontane herinneringen konden echter ook pijnlijk zijn (‘kwade geesten’), zoals de herinnering aan het gegeven dat men door iemand vernederd of geslagen is geweest. Om zich te beschermen tegen kwade invallen ging men amuletten gebruiken, om een blij gemoed op te wekken werden talismans aangewend.
Vannacht sloop ik, ongezien, langs de rand van het dorp, het bos in, tot ik de weide bereikte. Ik aarzelde een minuut, mischien slechts vijf seconden, voor ik neerknielde op de sombere grafsteen met Janneke’s naam, en me liet overspoelen door Janneke’s indrukken.
De film is een good ending show, maar dat wist je op voorhand (zelfs de titel verraadt het al). Blij dat ik hem eens gezien heb, maar ik werd er niet door weggeblazen. Ik twijfel tussen een 3,5* of een 4,0*. Het verhaal zelf blijft steken op gewoon OK, de gehele (technische) omkadering neigt naar zeer goed.
Zoals eerder gesteld is het van belang je terug te trekken en te recapituleren om je niet te verliezen in de aangelegenheden van de wereld. Zelfs voor een klein kind is het voor het ego van belang om de oorspronkelijke aard van de verbondenheid met de ziel te herwinnen in de afzondering van een persoonlijke omgeving. Deze mogelijkheid om te ontsnappen aan de dominante sociale opleggingen in de opvoeding en later in het huwelijk missend kan men mentale en sociale ziekten ontwikkelen. Gedwongen in het sociale kan men destructieve gedragingen ontwikkelen alleen om van de druk af te komen. Dit kan zich ontwikkelen in een negatief groepsego vijandigheid koesterend of zelfs in criminele ontsporing naar anderen toe of nog erger antisociaal gedrag aankweken bij individuen die psychiatrisch ontsporen. De samenleving en ook de echtelijke verbintenis moeten een vrije keuze blijven (afb.). Alles kan worden gewaardeerd zoals ze zijn met al hun beperkingen als men vrij is te weerleggen en zich terug te trekken. Het gemanifesteerde materiële is altijd vol van gebreken en is beperkt. Daaraan gebonden zonder uitwijkmogelijkheid kan men nogal wanhopig worden.
Ik had onlangs het genoegen een voordracht bij te wonen van de sympathieke Astrid Van Triet over het nieuwe ruilmiddel de equi (wat staat voor equivalent of gelijkwaardig). Er is veel over te vertellen en ik verwijs verderop naar enkele websites waar nog veel meer informatie te vinden is.
Het warme gevoel ebde langzaam weg, maar de wan­hoop was ook verdwenen. Meegenomen op die ene teug adem die niet meer terug­kwam. Ze was niet bijge­lovig en hoewel ze even daarvoor nog helemaal in beslag was genomen door alle stomme plotpunten uit Peters enge verhalen, had ze nooit werkelijk in dat soort dingen geloofd. Geesten, monsters, griezelige kinderen en poppen waren leuk om bang van te worden tijdens het kijken van een enge film, maar dat waren wel fictieve dingen waar ze de dag daarna geen last meer van had. Misschien dat dat kwam doordat ze van dichtbij had meegemaakt hoe Peter de spanning opriep in zijn boeken, er research naar deed en zijn verhalen had geredigeerd. Daardoor werd het voor haar een soort van proces in plaats van een medium waardoor ze zich kon laten verrassen. Ze wist veel te goed hoe alles in elkaar zat.
Lieven trok haar overeind. Haar lichaam voelde slap. Haar sprint had haar zoveel energie gekost dat ze wankelde. Lieven duwde haar voor­zichtig tegen de wand. Er zat een scheur in het beton, smal en lang­werpig, net groot genoeg voor een slank meisjes­lichaam om in te verdwijnen. ‘Verstop je daarin,’ zei Lieven. Zohra wilde protesteren, uit angst voor de moordenaar, maar er was geen tijd. Bovendien kon ze slechts happen naar adem. Woorden bleven hangen in haar keel. Als ze niet in de klauwen van de moordenaar terecht wilde komen, zat er niets anders op dan zich te verstoppen. Zohra wurmde zich naar binnen.
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven. Essent de-stress sweet dreams energy. Kenmerken: Tisserand per 3x10ml. EAN: 5017402009208. Groep: Tisserand etherische olien-aromatherapie. Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u m
33. 31 Het verwerkingsproces De onthulling van een seksverslaving, een buitenechtelijke relatie, internetseks of anderszins problematisch seksueel gedrag, is voor de partner doorgaans zeer ingrijpend. Dit is vaak te vergelijken met een ander psychisch trauma, bijvoorbeeld het meemaken van een ge- weldsmisdrijf of een auto-ongeluk. Zulke gebeurtenissen veroorzaken een emotionele wond (‘trauma’ betekent letterlijk ‘wond’). Traumati- sche gebeurtenissen hebben voor bijna alle mensen emotionele gevol- gen, die bijverschijnselen van het trauma genoemd zouden kunnen worden. Inmiddels is een groot aantal van die bijverschijnselen be- kend. In deze paragraaf worden de meest voorkomende emotionele gevolgen en bijverschijnselen uitgewerkt die gerelateerd zijn aan seks- verslaving. Er zijn in het verwerkingsproces zijn ook meerdere stadia te onder- scheiden. Deze lopen min of meer parallel aan die van de verwerking van andere psychologische trauma’s, en spelen zich af in de eerste fase van herstel (de crisisfase). 1ste fase: crisis 2de fase: emotionele reacties 3de fase: controle Eerste fase: start van de crisis Een eerste reactie kan zo heftig zijn, dat er in eerste instantie geen zichtbare emoties optreden en je terechtkomt in een toestand van shock of een soort overleefstand. Dit is het bekende vlucht/vecht/bevries-mechanisme, bedoeld om primair te overleven. Er komt bij dit mechanisme vaak grote angst om de hoek kijken. Wat veel terugkomt in de reacties op de enquête, is dat deze
De zaak van Eugène de Tilleul maakte het algoritme wereldwijd bekend. De zaak is zo vaak herhaald en gekopieerd dat deze ondanks het algorit­me nu nog steeds in de cloud is te vinden. De Tilleul werd minister van Defensie. Kort na zijn benoeming beweerden mensen dat zijn verleden niet zo was als hij deed voorkomen, hij werd beschuldigd van spio­nage, wat voor een minister van Defensie fataal is. De Tilleul zei dat het laster was, leugens. Hij beval de lasteraars met concreet bewijs te komen, anders zou hij hen wegens smaad voor de rechter dagen.
JAARVERSLAG 2007 Het bestuur, bestaande uit: Lou Klaver, Anneke Helder, Peter Timmerman, Peter Sasburg en vanaf maart Annie Vlaar-Oudeman, is 8 maal voor vergadering bijeen geweest. In november konden
Het is niet alleen de hemelse vader, maar ook de heilige moeder die ter harte moet worden genomen. De mannelijkheid kan ondernemen, plannen en organiseren, haar volslagen vergetend en aldus als blinde lemmingen in de afgrond van de eenzijdige zelfvernietiging rennen. Man en vrouw, tijd en materie, geest en ziel, ziel en ego, zouden niet moeten worden gescheiden en in belang tegenover elkaar moeten staan. Het is de schizoïde neiging van het in alles opponeren in de spelletjes van het leven die de noodzaak van het verzoenen en harmoniseren van de tegendelen verduistert. Zo zouden naar het belang van de tijd de zaken van lokale identiteit moeten worden gerespekteerd, naar de belangen van de ziel de individuele identificaties moeten worden ingecalculeerd en in het belang van de man het advies van de vrouw ook moeten worden gerespekteerd. De mensheid moet op de beide benen lopen van de tweevoudige realiteit ten einde een leefbare toekomst en een juiste zin voor vooruitgang te bereiken (afb.). Het verdringen van het ene met het andere moge dan de psychologische werkelijkheid van alledag zijn, maar zonder de orde die de andere werkelijkheid in herinnering brengt, de andere regels en een andere wereld, bestaat er weinig kans de tand des tijds te doorstaan.
Zo vertelde mijn angst voor het huis, dat huis met die grote ramen aan de straatkant waar ik overigens nog steeds woon (en met veel plezier), mij uiteindelijk over de angst in mijn eigen innerlijk, over wat er concreet aan de hand was. Ik leerde zien, erkennen en aanvaarden wat er in mijzelf werkelijk leefde. Pas toen ik dat geleerd had verdween de klacht en werd mijn huis veilig en voelde ik mij thuis in mijzelf.
Ik zet een derde streep bij de mentale turfjes die ik al heb. Terwijl ik haar opvang als ze in mijn armen springt, en haar omhelzing in ont­vangst neem, worste­len mijn emoties met de afwezigheid van traan­klieren.