“overlevingsuitrusting pak overlevingsuitrusting na apocalyps”

Deze klachten kunnen een belangrijke (symbolische) betekenis hebben. Ze kunnen inzicht verschaffen in de levensgeschiedenis van zo iemand en in wat hem of haar blokkeert, ook al is het verband tussen de klachten en het levensverhaal vaak nog lang niet duidelijk. Soms is dat uitdrukkelijk wel het geval.
Naast me begonnen de ratten zich ook overal te krabben, alsof ik hen met een instant-luizenplaag had aangestoken. Het was me wat met al dat zand. Het leidde tot een pak gedans met een zekere cadans. De cadans van ik-wil-niet-stoppen-maar-ik-zou-eigenlijk-wel-moeten.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
42. DE KIKKER EN DE OCEAANeen omgeving, een levensbeschouwing en via mijn vertaling, eenbedrijfssituatie. Vrij B C ing Ke le v nn Be Informatie is Ratio Emotie A Energie GebondenOp punt A situeert Libbrecht wat hij de Naturaliteit noemt. Een hoofd-kenmerk hiervan is dat de mens zich als integraal onderdeel van denatuur beschouwt en deze natuur op hem betrekt. Om het met het voor-beeld van de baby uit te drukken: de baby die schreeuwt om moeder-melk, krijgt die melk (dit vertegenwoordigt de omringende natuur) voorzijn eigen doel. Het taoïsme is een oosterse wereldbeschouwing die wehier kunnen situeren. Op punt B situeert Libbrecht de Rationaliteit. Eenhoofdkenmerk hiervan is dat de mens zich ‘afzet’ van zijn omgeving, diehij trouwens rationeel probeert te duiden. De wetenschap situeert zichhier duidelijk, maar ook de meeste vormen van onze westerse godsdien-sten kun je hier plaatsen. Je hebt de mens en je hebt God, waarbij demens God definieert als een wezen dat buiten hem staat, zelfs buiten denatuur. Punt C noemt Libbrecht de Mysticiteit, met als hoofdkenmerkdat de mens ‘opgaat’ in de natuur. Anders dan de natuur te beschouwenals een context die hem ten dienste staat (denk aan de moedermelk), isde mens hier één met de natuur. Je zou dit kunnen beschrijven met deanalogie waarbij we een opperste moment van vervoering of extase bele-ven. We merken geen verschil meer tussen onszelf en de omgeving. 32
Nu, waar heb ik me precies door laten verleiden? Het betreft een titel op de site van De Standaard: “Zo zien de Vlaamse jongeren het ideale vrouwen- en mannenlichaam.” De titel wekt de suggestie dat het artikel verslag geeft van een onderzoek bij een grootschalige representatieve steekproef van minstens 1.000 jongeren, al is deze grootschaligheid geenszins een garantie voor wat in het jargon betrouwbaarheid en validiteit heet. Vergeet het, Gerard!
Dat soort maatschappijkritiek lijkt me de visie van lieden die geen voeling hebben met de aparte cultuur van industriearbeiders, lagere bedienden en ambtenaren, laat staan werklozen. De cultuur dus van “gewone mensen”. Hoogstens kennen ze daar mensen die zich hebben “opgewerkt” tot straffe antikapitalistische militanten. In het bijzonder deze militanten die zelf wat simplistische analyses en denkschema’s hebben overgenomen van extreem-linkse partijen of bewegingen. Sommige schrikken er niet voor terug om gewone mensen die ze beweren te willen emanciperen, af te doen als te dom om het systeem te doorzien. Want gehersenspoeld door de media zonder enige poging noch vermogen om zich daartegen te verzetten. Dit is een merkwaardige minachting voor gewone werknemers en gewone mensen. Maar deze attitude en opinie is in de geschiedenis van de socialistische en vooral communistische bewegingen niet zo zeldzaam. Het is de klassieke visie van communistische grootheden als Lenin, Stalin, Mao en vele anderen. Het proletariaat zou nood hebben aan een voorhoede die hen het licht en de “waarheid” zal laten zien, en hen zal leiden en onderwijzen. Alles en allen in de richting van de wijzende hand van de leiders.
De enige methode om inzicht te ontwikkelen is ‘ het dagelijks oefenen van het verstillen van je gedachten, van het ontvankelijk zijn voor alles wat je voelt, van geduldig en open te zijn, en van alleen maar te zitten en bereid te zijn je gedachten te zien komen en gaan’. Omdat we in zo’n hectische wereld leven moeten we dit dagelijks doen, ‘we worden door verschillende eisen verschillende richtingen in getrokken, we vliegen van taak naar taak en verliezen daarbij gaandeweg het vermogen tot helder denken, en we eindigen bekaf, onbehaaglijk, ontevreden, gefrustreerd en te uitgeblust om door te hebben hoe we ons voelen’.
Volmaakt geluk bestaat niet, maar er zijn waarschijnlijk wel instellingen die het iets meer in de hand werken dan andere. Je moet je realiseren het leven bestaat uit de aaneenrijging van verwezenlijkte en onverwezenlijkte doelen, als een gigantische ketting, tot de kaars dooft om het doel te verwezenlijken dat de natuur heeft met jouw lichaam. Wie hier geen vrede mee neemt zal nooit gelukkig zijn, tenzij hij zich dingen gaat wijsmaken, zoals een leven na de dood waarvan de kwaliteit afhangt van de kwaliteit van je geleide leven, allemaal zeer stompzinnig en ironisch genoeg de oorzaak van veel kwaad. Er is leven na de dood, uiteraard: het leven van anderen en misschien sterft het leven zelf ooit. De troost is dat wij verschijnen en weer verdwijnen, maar dat we ook slechts een patroon zijn, als een draaikolk in water, terwijl onze essentie, de zee, blijft bestaan (of op zijn minst veel langer bestaat).
Er kunnen twijfels en angsten naar boven komen, zodat ze gekoesterd en getransformeerd kunnen worden.  Periodes van zelftwijfel.  Overlevingsangsten, maar niet zeker wetend waar dit vandaan komt.  Dit is afkomstig uit de kern van je wezen.  Er zullen veel Openbaringen zijn die je zullen inspireren.
Smakelijk op ieder moment van de dag Lunchkaart van 12.00 tot 17.00 uur Hoe was het ook weer? Even er tussen uit, even op adem komen of lekker bijkletsen met vrienden. Een zakelijke lunch maar wel vlot
Berend liet het snoer door zijn vingers glijden, van het stopcontact tot aan het apparaat, waar de plug scheef in stak. ‘Ik denk dat dit er uit is getrild,’ zei Berend, en duwde de plug stevig terug in de machine.
Een ‘psychopathische persoonlijkheidsstoornis’ is de benaming en omschrijving die voorheen gegeven werd aan de persoonlijkheidsstructuur of -stoornis die tegenwoordig beter bekend is als de ‘antisociale persoonlijkheidsstoornis.’ Dit betreft een persoonlijkheidsstoornis waarbij de gewetensfunctie die zich in baby- en peuterfase ontwikkelt, achterblijft in de ontwikkeling of geheel niet tot stand komt. Deze antisociale persoonlijkheidsstoornis is een stoornis die wordt gekenmerkt door antisociaal en impulsief gedrag.
Daarom blijf ik juist in de wereld waarin niemand meer meetelt als hij niet in iedere zin enthousiast het begrip social media laat vallen, pleiten voor wat ik noem platforming: het verzinnen van leuke aantrekkelijke excuses om verschillende mensen fysiek in real life bij elkaar te brengen. Je schept hierdoor ook gelegenheid om te matchen. Excuus kan een open discussie ergens over zijn, een brainstorm, een lezing, een festival, dansen, straatdiners, gezellige winkelformules, kunst, groot in een zaal of klein in een huiskamer. Tussen de schuifdeuren, ik juich de initiatieven hier en daar van harte toe, want ik ben er erg voor improvisatie, temidden van al die techo-luxury. Het goede van platforming is dat je in het echt kennis maakt met onverwachte anderen, zodat ze alsnog familie van je kunnen worden in je cognitieve systeem. En dat je in de stemming wordt gebracht voor liefde: je komt in the mood for love. Jawel, veel bezongen, van Sinatra tot Bono tot Brian Ferry.
Ik werp een blik op het codepaneel. Sal heeft er een notitie boven gehangen. In zijn kleine, nette hand­schrift vraagt hij me het kwadraat te nemen van de datum van onze eerste ontmoeting, en van het resultaat de laatste vijf cijfers in te toetsen. Een semi-autonome subsectie van mijn nieuwe lichaam geeft me het antwoord, en ik toets 33849 in, terwijl ik glimlach om Sals methode om zowel mijn geestelijke ver­mogens als mijn geheugen te testen.
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
46. DE KIKKER EN DE OCEAANAlleen het uitzicht viel wat tegen. De muren waren grijs, steil en glad en bovenhem was de hemel gereduceerd tot een blauwe platte schijf. Hij was er sinds degrote, maar ook laatste sprong, sinds kikkerheugenis zeg maar, niet meer uitgeweest. En aangezien kikkers een kort geheugen hebben, was hij zelfs vergetendat hij ooit buiten de put had geleefd.Nu kwam er op een dag een meeuw voorbij. Dat gebeurde niet zo vaak, wantde put lag behoorlijk diep in het achterland. Enkel bij zeer koud weer en als dewind uit het noordwesten kwam, werden meeuwen wel eens landinwaartsgeblazen. De meeuw zag de kikker en remde. Hij bleef even cirkelen boven deput, zich ervan vergewissend of hij echt wel een levend wezen had gezien, zodiep in de put. Hij landde op de stenen rand van de ronde schacht.“Hé, wat zit je daar te doen?”, riep de meeuw naar de kikker, “zit je gevangen?”De kikker keek omhoog. Dat ging makkelijk, want een kikkerperspectief washem aangeboren. De meeuw was, vanuit zijn standpunt gezien, een zwart sna-velig halfrond silhouet dat zijn mooie blauwe cirkel doorbrak. De poten kon hijniet zien.“Hoezo, gevangen?”, schreeuwde de kikker terug.“Moet jij niet aan een poel zitten, of in een weiland?”, vroeg de meeuw.“Ik zit aan een poel. Mijn poel trouwens. Ik ben helemaal niet gevangen.”“Wil je er dan niet uit?”, vroeg de meeuw.De kikker keek verbaasd. Eruit? Waar zou hij dan wel uit moeten? Hij zat tochnergens in?“Neen, ik moet nergens uit”, zei hij, nu toch met enige aarzeling in de stem.“Oké”, riep de meeuw, “dan ga ik maar eens terug naar de Oceaan.” En wegvloog hij.“De oceaan?”, dacht de kikker, “Wat zou dat nu kunnen zijn?”Hij keek rond, sprong in zijn plas en trok enkele baantjes.Het universele karakter van Libbrechts model maakt dat Libbrechtspreekt van een model in de diepte. Het model beschrijft de dieptestruc-tuur van ons mens-zijn. Deze dieptestructuur staat in tegenstelling tot 36
Ze draaide haar zwotor maar zag op datzelfde moment de veger de steeg inkomen. Ze vloekte, gooide haar zwotor aan de kant, trok de zonnecel eruit en pakte een haak die aan haar riem bevestigd zat. Met een flinke zwaai gooide ze de haak over de muur. Het touw dat erachter­aan zoefde, trok strak en begon zichzelf op te winden, waardoor Leaf met een ruk omhoog werd getrokken. De veger richtte zijn wapen.
Weet waar je loyaliteit ligt, had Beijjun gezegd, voordat ze de auto het terrein op had gereden. Vertel de Kiteh wat je weet. Laat je niet afleiden door je politieke over­tui­gingen, als je die al hebt. Aan de oppervlakte zijn we allemaal gelijk aan elkaar. Lleroh, Kiteh, Timbesh. Broeders en zusters.
Test je survival vaardigheden in het hartje van de onvergevelijke bossen van Alaska. Cabela’s Survival Shadows of Katmai brengt je oog in oog met de onvergevelijke krachten van de natuur. Je bent gewond, geisoleerd en gered worden zit er voorlopig niet in. Tijdens de jacht voor je overleving kom je verschillende gevaarlijke dieren tegen, en ze zijn
12. 10 Bovenstaande definities komen sterk naar voren in praktijkvoorbeel- den, waarbij dwangmatig gedrag (controleverlies) en het ervaren van negatieve gevolgen de belangrijkste kenmerken zijn. De gevolgen gel- den vaak niet alleen voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving (partner, gezin, werk en dergelijke). Van Zessen (2011) beschrijft dat de relationele context mede bepaalt of het een probleem wordt of niet. Probleemdefinitie van de partner Wanneer is iemand verslaafd? De sterkte van het verlangen en de frequentie of intensiteit van het gedrag kunnen moeilijk langs de meetlat gelegd worden. Om de definitie van een seksverslaving en de invloed die deze verslaving heeft op de partnerrelatie te verhelderen, is deze vraag in de enquête algemeen gesteld: “Wanneer vindt u dat iemand seksverslaafd is?” Uit bijna alle reacties werd duidelijk dat deze vraag door de respon- denten persoonlijk opgevat werd met betrekking tot het probleem van de eigen partner. Er is op deze vraag geen eenduidig antwoord te ge- ven: het probleem werd heel verschillend ingekleurd. Natuurlijk is het zo dat de vraag wanneer ben je nu verslaafd vooral gaat leven wanneer je binnen je relatie of omgeving geconfronteerd wordt met het feit van verslaving. In figuur 3 zijn de antwoorden van de open vraag samengevat in een woordwolk. De woorden ‘problema- tisch’, ‘gedrag’, ‘porno’, ‘partner en huwelijk’ springen eruit, en onder- bouwen de hierboven gestelde definities.

“overlevingsuitrusting voor bushcraft uitrusting voor overlevingslijst”

9. 7 Van de respondenten heeft 85% een relatie met de (ex-)verslaafde en heeft 14% geen relatie meer met de man; 1% heeft deze vraag niet beantwoord. Bij de meeste respondenten (39%) is het langer dan vijf jaar geleden dat zij ontdekte dat haar partner seksverslaafd is of was. Bij 12% is dit minder dan een jaar geleden. Figuur 2: tijdspad uitkomen verslaving. Bovenstaande statistieken geven een kort beeld van de achtergrond van de respondenten. Deze zijn representatief genoeg om reacties met elkaar te vergelijken, te analyseren en te verwerken in dit onderzoek. De resultaten van de enquête zijn in verschillende vormen verwerkt in dit onderzoek. 13% 17% 30% 40% minder dan een jaar 1-2 jaar 2-5 jaar meer dan 5 jaar
Mocht je ook op dit lijstje van ‘landverradende elementen’ willen staan, dan kun je je opgeven op de site. Of meld je even aan bij schrijver Fubar (@Fub_Fub op Twitter). Kom je tussen beruchte communistische islamiseerders als Sybrand Buma, Beatrix, Ed Nijpels, Balkenende en de directeur van Madurodam te staan. Uiteraard kun je ook iemand aan wie je gruwelijk de pest hebt opgeven als landverrader. Aan bewijsvoering doet men in die kringen niet, dus een korte omschrijving waarom Geert na de Machtsübernahme korte metten moet maken met het betreffende landverradende element is voldoende.
De zwarte hond ervaring is dubbel, want allereerst is het de gnosis die een wand doorbreekt, maar doordat die wand doorbreekt is er ten eerste een opening van de zintuigen die ineens een heel groot onbekend gebied invallen, dus dat kan heel pijnlijk zijn, want je moet er dan aan gaan wennen aan dat nieuwe gebied. Op zich is het dus iets heel moois. Het goede breekt door het kwade heen, je gaat dan het kwaad aan de andere kant van de muur voelen, alsof je bewustzijn word opengebroken, en dan vormt het kwaad het goede. Alles moet verdient worden. Zo moet je dat gebied dus langzaamaan gaan toeeigenen, er vertrouwd mee raken. Dat kost tijd, maar je gaat dus zeker niet alleen, en je blijft niet alleen, want je komt in dat nieuwe gebied ook zoveel mooie energieen tegen, energieen die daar wonen, of die daar opgesloten zaten. Die komen dan ook weer vrij juist door jouw ervaring. Daarom laat alles wat je ziet op je inwerken.
Het bleek dat er tussen de 200 en 300 mensen waren. Die wilden allemaal wel hun bloeddruk weten. Dat zou wel 5 uren werk betekenen, met maar één bloeddrukmeter. Ik had er ook een bij me. Of ik dan ook wel bloeddruk wilde gaan meten. Dat scheelde weer 2½ uur. En zo zat even later onder een boom, aan een tafeltje bloeddrukken te meten.
Samuel stond hijgend net buiten de kamer die naar het balkon leidde. Hij probeerde om het hoekje te kijken, te zien wat er aan de hand was, hij zag niets. De eigenaar van de stem die hij net hoorde stond blijkbaar in de andere hoek van de kamer, net buiten zicht. Hij verstarde toen hij een streep bloed op de grond zag. Het gesnik van de kinderen beangstigde hem. Hij moest zich dwingen om niet de kamer binnen te stormen, dat zou niet verstandig zijn. Niet tot hij wist wat er aan de hand was.
‘Het geeft niet. Ik heb eigenlijk liever dat mensen er wel naar vragen dan dat ze op hun tenen om me heen gaan lopen. De buren staren me toch al aan alsof ik ze allebei eigenhandig vermoord heb of zo.’ Dat was het nadeel van wonen in deze flat: er was niet heel veel contact tussen de buren onderling dus niemand wist precies van elkaar wat er in hun levens speelde. Daarnaast waren haar buren aan beide zijden van het type gluren-achter-de-vitrage, iets waar ze niet bepaald op zat te wachten. Weer een reden om dit huis zo snel mogelijk van de hand te doen.
Van het ras der BV’s traden gisteravond Linde en Sven op (twee presentatoren van Studio Brussel, neem ik aan). Die maakten er uiteraard een zottekot van en ze illustreerden perfect de Engelse quote van wie ook al weer: “You can find fools everywhere, even in madhouses.” Linde & Sven drukten als gekken op de knoppen, riepen, tierden, trokken de raarste grimassen, schaterlachten met banaliteiten, enz. Want ze vonden zichzelf natuurlijk buitengewoon grappig en geestig. Ze deden alsof ze de gemakkelijkste vragen niet konden beantwoorden en Ben Crabbé stond erop te kijken als een brave onderdaan. Linde & Sven maakten er een erezaak van om het meest van de twee het klein kind uit te hangen.
‘S ochtends ben ik dan ook weer naar binnen gegaan om daar verder te slapen. De katten keken wel raar op toen ik met het hele pakket weer naar binnen kwam. Als ze hadden beseft dat ik buiten sliep, waren ze vast verontwaardigd geweest. Zij zijn ‘s nachts ook graag buiten!
Nu kunnen ze de helft van de Nederlandse vrijkomende huizen per jaar, wat er al structureel 10-20.000 te weinig zijn per jaar, weggeven aan mohammedanen die op onze onderwerping uit zijn omdat dat moet van het enige boek dat ze mogen lezen.
49. 47 jezelf daarin opgeofferd en je hebt daar geen waardering voor gekre- gen. Je trekt je terug in je eigen cocon om niet verder gekwetst te worden, zonder daarbij je eigen zelfwaardering te ontwikkelen. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verwaarlozende, misbruikende relatie gebaseerd op angst en intimidatie, waarbij je als partner afhankelijk en ondergeschikt gedrag vertoont. In een dergelijk relatiepatroon ben je als partner het slachtoffer. Je kunt niet voor jezelf zorgen, noch voor de ander. Dit zal, naarmate je geleerd hebt in een nieuwe situatie (een relatie of een gezin) samen te leven, vaak verschoven zijn naar een meer evenwichtige situatie. Zodra die situatie echter uit evenwicht lijkt te raken zal de grond totaal onder je voeten vandaan zakken. Je trekt je terug in een isolement, je raakt in een crisis en je weet je geen raad. Hoe moet je grenzen stellen? Hoe ga je na wat je zelf nodig hebt, en hoe bereik je dat? Je bent diep gekwetst en on- bereikbaar voor je partner. Kluwengezin (-Z, +A): Als kind ben je gebruikt voor de eigen behoeftes van een ouder, waarbij er hoge verwachtingen werden gesteld. Wan- neer je daaraan voldeed kreeg je veel waardering van de ouder, maar zonder onvoorwaardelijke waardering voor wie je bent. Je werd alleen maar gewaardeerd wanneer je gewenst gedrag liet zien. Je hebt hierbij je zelfstandigheid opgeofferd. Vertaald naar de partnerrelatie is er sprake van een verstikte relatie, waarin de individualiteit totaal verloren gaat ten koste van de saamho- righeid: het ‘wij’ staat het ‘ík’ niet toe. In een dergelijke relatie wordt alle energie gestoken in het zoeken naar liefde en waardering, waarbij weinig energie wordt besteed aan het ontwikkelen van zelfwaardering en zelfverzekerdheid: er vindt geen individuele groei plaats. Er gaat veel energie uit naar het dragen van verantwoordelijkheid voor elkaar, maar minder naar het dragen van verantwoordelijkheid voor jezelf. Je
krant/reageer op www.de-eenling.nl 3 nr. 1 september oktober Transgender van de toekomst niemand nodig Binnenkort baar ik mijn eigen kloon Hoe gaat het met de levensverandering, mevrouw Bakker? Een transgender beauty Queen uit Engeland heeft haar eigen sperma laten invriezen. Wanneer haar verbouwing compleet is kan ze nog steeds kinderen krijgen. Geluiden gaan op dat men in de toekomst in staat is om transgenders kinderen te laten baren. Het betreft Talulah Eve Brown, 22, die geboren is als Aaron, en zich in haar kindertijd een- zaam en verward voelde. In 2014 werd ze gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Een diagnose waarbij men zich onprettig voelt met de seksualiteit. Ze begon met haar veranderingen in een vrouw en betaalde 800 pond om haar sperma te laten invriezen. Ze vertelde dat haar ideaalbeeld was te settlen in een relatie maar dat ze zich ook realiseerde dat ze alles zelf kon en dat niemand haar zou kunnen tegenhouden een kind zelf groot te brengen. “ En dat was pre- cies wat mijn moeder deed, mij in haar eentje opvoeden. Dus dan kan ik dat ook. Ik ben geboren als een sterke onafhankelijke vrouw en als een moeder.” Miss Brown, uit Burton-on-trent, Staffordshire, zei dat ze altijd geweten heeft anders te zijn. Tijdens schooltijd had ze bij vriendschappen met jon- gens innerlijke gevechten met zichzelf. “Ik wist gewoon niet hoe met ze om te gaan. Ik voelde me gedwongen in allerlei stereotype mannelijke activite- iten te vallen, zoals sporten, maar voelde me al die tijd veel meer op mijn gemak met het spelen met mijn Barbie poppen en met mijn moeders kleding dragen.” Zoon, het is tijd een serieus Op haar dertiende kwam ze uit de kast als homoseksueel en begon ze met make up te experimenteren. Toch bleef ze zich nog steeds onprettig voelen. gesprek te hebben Uiteindelijk realiseerde ze zich dat ze een verandering tot vrouw wilde aan- gaan nadat ze een openlijk transgender, Big Brother deelneemster op tv had gezien. “Toen ik begon met de studie schoonheidsverzorging besloot ik om full time te leven als de trotse vrouw die ik wist dat ik was.” We respecteren uw wens een In 2014 bezocht ze de kliniek Nottingham en werd uiteindelijk officieel gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Sinds het begin heeft ze hor- vrouw te zijn. Laten we beginnen moonbehandelingen en in de nabije toekomst krijgt ze borstimplantaten, een vagina, en wordt haar Adams appel kleiner gemaakt. En een laser haar met uw salaris met 20% te korten. verwijdering. Na twee van de acht sessies is ze erg tevreden. “Wat mijn zelfvertrouwen voornamelijk beïnvloedt is de aanwezigheid van een adam- sappel.” “Ik werk in een familie restaurant en soms merken kinderen het aan me en ik overhoor hun ouders dan of ik een jongen of een meisje ben. Het kan ongemakkelijk zijn als de ouders dan niet weten wat te zeggen. Soms willen ze niet dat hun kinderen door mij bediend worden. Mensen zouden niet zo moeten oordelen. Het maakt niet uit. We verdienen allemaal een gelijke behandeling. Haar droom is om gekroond te worden als de nieuwe Miss transgender United Kingdom. De eerste verkiezing in deze discipline. Op haar prof- ieltekst voor de miss verkiezing schrijft ze dat als gemeenschap transgen- ders zich te lang verborgen gehouden hebben. Maar nu in 2015 zijn we hier, trots, en zouden we gevierd moeten worden en niet slechts getolereerd. “Ik vertegenwoordig iedereen die moeilijkheden met het leven heeft gehad, iedereen die zich een minder persoon heeft gevoeld of voelt enkel vanwege de persoon die zij of hij is. Ik heb in mijn leven zoveel overwonnen, ik ben trots op wie ik ben en op de vouw die ik ga worden.” …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Jaargang 02 nummer 02 2013 Informatieblad Secretariaat: D. Goldenbeld. Meidoornstraat 16, 6011 RT ELL. 0495 551574 d.goldenbeld@ziggo.nl Agenda: 20 maart: Jaarvergadering. Aanvang 13.30 uur in Ellenhof.
Geen enkel regelement heeft het eeuwige leven. Deze opzet schrijvend verving de ene regel de andere. Iedere opzet pretendeert absoluut en finaal te zijn, maar de waarheid is anders. De ziel moge absoluut en finaal zijn, maar zijn materiële uitdrukking is dat niet. Het is in beweging, het is onderhevig aan werkelijkheid van de tijd (afb.) die alles verandert. Derhalve is voortdurende aanpassing aan tijd en omstandigheden noodzakelijk. Daarom worden regels steeds gebroken en geschapen, weer gebroken en opnieuw gecreëerd. Dit is vanzelfsprekend voor de integriteit van het leven en de persoon. Alles is onderhevig aan het gewetensvolle van de aanpassende zichzelf verwerkelijkende ziel. Zekerheid wordt gevonden in de eeuwige waarden van rein waarheidlievend delen en zorgen (afb.) Zo lang de mens bestaat zullen ze de basis zijn van de menselijke integriteit en zullen ze nodig zijn hoewel de interpretatie ver uiteen zal lopen. Voor altijd.
‘Bewaar toch maar,’ zei ze, zich omdraaiend naar Miranda. ‘Alleen, … zo raak ik nooit opgeruimd he?’ Ze keken elkaar aan en begonnen tege­lijker­tijd te lachen. Heerlijk. Eindelijk. De lach tuimelde ongedwongen door de ruimte en het was gewoon precies wat ze nodig had gehad.
Ik maak zulke lange dagen dat er van verven in het huis nog niet veel is gekomen. Alleen een deel van de keuken, rondom het gasstel heb ik afgeschuurd, geboend met wasmiddel en geverfd. Het is wel mooier geworden. Elke keer als ik in de keuken kwam, de afgelopen dagen, keek ik er met voldoening naar.
Het toekomstproject zou best moet kunnen samengevat worden in een elegante aantrekkelijke maar concreet blijvende naam, of een korte uitdrukking of slogan. Het moet best ook in visuele beelden en muziek kunnen worden omgezet. Ook voor dit aspect kan beroep worden gedaan op deskundige mensen, in casu taalvirtuozen, videokunstenaars, enzovoort.
Samuel zat in het bureau van de gewestelijke psychologe. De vrouw was het gesprek begonnen met dezelfde woorden die hij de hele week al gehoord had. Zo jammer wat er gebeurd was, maar het was niet zijn schuld. Het was een ongeluk. Zelf was Samuel daar niet zo zeker van. Die ogen… Hij had sneller moeten reageren, Erwin meteen overmeesteren. Voor Gaetan had dat niet meer uitgemaakt, maar misschien leefde de jongen dan nog wel.
Soms kennen we onszelf pas als we uit het rad stappen en wachten op die laatste slag, de huppelde­pup dansend om de raderen te ontwijken en zo te ontdekken dat het leven búíten dat rad, eigenlijk veel interessanter is dan erín, ondanks het risico.
Een ruimte kleiner dan de Eiermarkt maar groter ogend dan de hal van Heizelpaleis 7 waar 1.438 sollicitanten ijverig deelnemen aan een examen voor “coördinator strategische visie Agentschap Vlaams Bloed- en Bodembeheer”. En met volle doorzettingsvermogen het water in hun blaas ophouden tot de laatste van de 22 vragen keurig is beantwoord.
Zuid-Koreaanse toestanden (in het bijzonder in de hoofdstad Seoel), waarbij iedereen omzeggens de ganse dag aan zijn/haar smartphone of tablet zou hangen, zijn vooralsnog niet universeel, maar mogelijk komt het ooit nog zo ver. In hoeverre dat allemaal goed is voor de (geestelijke) gezondheid is een kwestie van definities (wat is geestelijke gezondheid?). We zien wel hier en daar tendensen opduiken om emotionele reacties als “psychische stoornissen” (geestesziekten dus) te gaan behandelen. Zo bijvoorbeeld verlegenheid (“shyness”), maar ook langdurige rouw bij het verlies van een geliefde werd recent opgenomen in de laatste versie van de internationaal alom gebruikte Diagnostic & Statistical Manual of Mental Disorders, de DSM-V. En verliefdheid wordt steeds vaker door een bepaald soort psychiaters beschouwd als een “randpsychose” (4). Het woord “disorder” ofte “stoornis” (dat ongeveer 25 jaar geleden ook bei uns “ziekte” of “aandoening” is gaan vervangen) komt overigens uit de wereld van de ingenieurs, van machinetechnologie dus. Hoe dan ook zal een eventuele transformatie tot een post-humaan wezen dat in zijn gedragingen en handelwijzen mogelijk nauwelijks van een robot zal te onderscheiden zijn, in de transitiefase een gans gamma aan psychologische problemen genereren – en vermoedelijk ook psychiatrische en zelfs neurologische (5).
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Lieven was al lang verdwenen. Hij kende de tunnels als zijn broekzak. Zohra en hij maakten al sinds hun puberteit graffititekeningen. Dat was nog niet veranderd nu ze allebei meerderjarig, uitgespuwd door de maat­schappij en dakloos waren. Straks zou ze hem terugzien. Tenminste, als de moordenaar haar niet zou opensnijden. Haar ledematen trilden van de spanning. De scheur in het beton dwong haar in een ongemakke­lijke positie, waardoor ze langzaam maar zeker kram­pen kreeg in zowat elke spier.
Horeca brochure 1 januari 2015 31 december 2015 Buffetten Ontbijtbuffet 10,00 p.p. * Het ontbijtbuffet bestaat uit: Croissants Bruin en wit brood Witte pistolets Volkoren boerenbollen Kaas Diverse vleeswaren
37. 35 De reacties zijn in figuur 8 samengevat in een woordwolk. Figuur 8: woordwolk emotioneel effect op de partner In de reacties worden de woorden ‘boosheid’, ‘verdriet’, ‘gekwetst’ en ‘angst’ het meest genoemd. Boosheid Boosheid heeft vaak directe consequenties voor de partner en leidt vaak tot het stellen van duidelijke grenzen, maar kan ook leiden tot het vergroten van de afstand ten opzichte van de partner. “Ik was boos, heb hem meteen het huis uit gestuurd. Bang om hem wat aan te doen. voelde me gekwetst, maar niet schuldig. Hij heeft een probleem. Voelde wel angst voor de toekomst, alleen met 2 tienerkin- deren achter blijven.”
Ons voorstel is zakelijk geformuleerd en heeft in die zin weinig “emotionele” uitstraling. Het mist verleidelijkheid en charme, zeker voor de jongere generaties met hun specifiek taalgebruik. Maar het zal wel geen probleem zijn een paar jonge schrijvers en kunstenaars in te huren die het voorstel kunnen vertalen in een begrijpelijk en aantrekkelijk document. Ongetwijfeld kunnen ze het project een literair en artistiek tintje geven. Zolang de boodschap niet wordt vervormd tot goedkope blablabla voor dummies. Adviseurs moeten adviseren en niet de winkel overnemen.

“stealth overlevingsuitrusting bosoverlevingsuitrusting”

De gang van de hond Wanneer je je Staffordshire Bull terrier uitlaat bekijk dan eens even hoe hij zich beweegt. Een sprierontsteking, gewrichtsproblemen maar ook buikklachten kunnen zorgen voor een andere manier van bewegen.
‘Meeuw heeft een autonoom gerobotiseerd systeem, ken je dat?’ Lars manoeuvreerde zijn pendel naar het aansluitpunt. Toen hij de raketten vuurde om af te remmen, werden we even in de cockpitstoelen gedrukt.
Tip! Leg de cotton balls eens op het dressoir, kast, in een schaal, vaas, op tafel, schouw of zelfs in uw openhaard of kachel. Daarnaast is het ook erg leuk om de slinger op te hangen in bijvoorbeeld de kinderkamer of zelfs in uw kerstboom. Experimenteer en creëer uw eigen sfeer. En wilt u eens van kleur wisselen?
Al die opwinding over de truffel, waar gaat het eigenlijk over? Sinds tien jaar woon ik in een Franse streek, vergeven van deze ondergrondse zwam: de Aude, het Katharenland van Carcassonne, aan de voet van de Pyreneeën. Van een truffel-mania zal hier ook deze winter weer geen sprake zijn, maar het tij is wel aan het keren.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in ons rechtssysteem zal leiden.
Soit. Er was in genen of DNA niets maar dan ook niets te vinden. En dus hebben al die nieuwe fanaten en halve hooligans hun levensenthousiasme en hervonden energie te danken aan het feit dat ze, zoals Saül op weg naar Damascus, ergens het verlossende Licht hebben gezien. En zo heeft een koene verzekeringsmakelaar het Licht gezien in de vorm van het doperend antidepressivum genre Efexor, wat hem nu toelaat zijn concurrenten de loef af te steken. En heeft een ondernemende “starter” zijn of haar zaak kunnen uitbouwen dankzij het volgen van een seminarie bij een of andere schimmige consultancy-goeroe. Of sluit een randdebiele armgeestige zich aan bij de PvdA (respectievelijk bij een “extreemrechtse” groep), in of haar geloof dat die PvdA (resp. extreemrechtse groep) hem of haar zal behoeden voor verkoudheden en kanker en vooral als een Sint-Joris de Draak (= Satan = Het Grootkapitaal; resp. dat “duivelse communisme”) weergaloos zal verpletteren. Je moet er op Facebook maar eens opletten hoezeer sommige exemplaren van dat soort armgeestigen, naast politiek en ideologisch gezwets, gretig uitpakken met nep-boeddhistische quotes en spiritualistische wijsheden. En avant la musique!
Het geluid was van verder in het appartement gekomen, vanuit de gang met de trap naar boven. Of misschien wel vanaf boven zelfs. Het appartement had een maisonnette-indeling met de woonkamer en keuken beneden. De ouderslaapkamer en extra kamers waren boven. Ze keek op naar het plafond en luisterde gespannen. Niets te horen.
Het idee van de oorspronkelijke aard als de essentie van het gelijkrichten met God moet de mens wakker houden. Het betekent dat er geen recept zal volstaan behalve de leerstelling van de aanpassing aan tijd en omstandigheden. Iedere orde van konditionering aan de tijd zal worden doorbroken. Tijd is de Meester, de ziel moet volgen. De tijd is gedefiniëerd als verandering, dus zal geen fixatie stand houden, noch zal enig fysiek lichaam het eeuwige leven hebben. De pijn van de evolutie is groter naar gelang je meer ontkent. Dit is waar het eerlijkheidshalve om gaat: God kan mij zijn, maar ik kan God niet zijn. De religie van de onafhankelijkheid is de wetenschap van de zelfverantwoordelijkheid. Niemand kan worden beschuldigd vanwege de pijn van de verandering: de evolutie maakt meer complexiteit en we moeten de tijd volgen. Dit onthouden is wat met waarheidlievendheid wordt bedoeld. 
Het is qua visie ego-strelend: je kunt jezelf wijs maken dat je deel uitmaakt van de verlichte en ontwaakte voorhoede, een soort elite eigenlijk die de dom gehouden massa de weg zal wijzen naar bevrijding en verlossing van het kapitalistisch juk. Maar je bevindt je in goed gezelschap. Karl Marx himself liet zich in zijn correspondentie met zijn maatje Friedrich Engels ontvallen dat de fabrieksarbeiders geen iota van zijn Das Kapital zouden begrijpen, als ze al konden lezen.
Knoppen werden nuffig ingedrukt, papieren zodanig verschoven alsof het om zaken van groot gewicht ging; het leren portfolio langzaam geopend, Meyago’s identiteitspapieren langdurig bestudeerd en het geheel teruggegeven.
74. Aanbevelingen Bij diagnose • Gewicht, lengte, gewichtsverlies (gegevens groeiboekje) • Spreek streefgewicht af Tijdens behandeling • Gewicht min. wekelijks, lengte 1x p maand • Monitor data in groeicurves (gewicht-naar-lengte, <1 jaar gewicht-naar- leeftijd) • Let op gewichtsverlies >0.5 SDS of >5%
De stichting Vrienden van Bawku zendt regelmatig specialisten en een operatieassistent naar Bawku om een aantal weken hier te opereren. Zij vinden het leuk om hier een poosje te werken en veel grovere pathologie te zien dan in Nederland en ze hopen zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen en ook nog veel aan kennisoverdracht te kunnen doen.
Het grootste deel van de menselijke moeilijkheden komt voort uit escapisme. Bang voor de zelfconfrontatie in de geest, raakt het geweten verwrongen om het materiëel motief te dienen. Met de materie alleen is men dus nooit echt in orde hetgeen zich zal uiten als een vorm van lust. Uit die lust komt een strijd om de macht voort waardoor men vroeg of laat de kontrole verliest. Zo komt de profiteur ten val en verliest hij zijn intelligentie. Het ‘niet-dit’ bewustzijn van de misvatting is het resultaat van de materiële begoocheling. Het bestaat uit illusies over het de beheerser en genieter zijn terwijl tegelijkertijd het geweten het tegendeel fluistert van lijden voor opofferingen en onderwerping terwille van de samenwerking. De geest zoals tot uitdrukking gebracht door kulturen van beheersing kan ontmoedigend zijn. Iedereen weet het zo goed voor zichzelf dat de ander wordt gezegd en veroordeeld hetzelfde te doen. Maar feit is dat niet iedereen hetzelfde is of hetzelfde kan doen. Eén moet verschillend zijn zijn terwijl twee hetzelfde moeten wezen. Dat is het probleem van het leven. De ontologische vraag van hoe met God te zijn, de Heer en de orde, staat gelijk aan het beantwoorden aan en beslissingen nemen over leven in harmonie (e.g. één bewustzijn van de tijd) of dat men de konfrontatie moet aangaan en moet leven overeenkomstig winnen en verliezen in het konfliktmodel (b.v. het aanvaarden van twee soorten van tijd). Om vrede te hebben moeten twee mensen de zelfde orde of harmonie (God) hebben. Om werk te hebben moet men zich altijd bewust zijn van het verschil tussen het ideale van de totale opoffering voor de harmonie en de onvolkomen confrontaties van het winstmotief. Noch zou men er bang voor moeten zijn zich op te offeren, noch zou men er voor moeten terugdeinzen om in oppositie met het imperfecte te verkeren. Het is als met werken en vrije tijd: het één lukt niet zonder het andere. Zonder het konflikt kan men niet werken en zonder het werk kan men niet gemotiveerd zijn voor de harmonie van het onverschillig zijn met de genade van God en de natuur. Wat de doorslag geeft is of men weet wie men is of niet. De ziel is een vergaarbak van identificatie met alle soorten van menselijkheid. Hiervan ontwikkelt zich een zekere samenhang van denken of een geest. Deze geest wordt gezekerd middels emoties die waarschuwen of men gelijk gericht is of niet. Hiervoor moet men regelmatig naar zichzelf luisteren, b.v. in de vroege ochtend vóór het ontbijt. Meditatie voorafgaande aan de aktie is onmisbaar om de zelfkennis en samenhang van de geest te bereiken nodig om de kontrole te houden. Veel mensen gaan ‘s zondags naar de kerk de priester de stem van het geweten gevend. Maar dit als een externe vorm van kontrole hebbend is nog steeds het zelfverantwoordelijke van een dagelijkse meditatie en een aparte dag (b.v. de vijftiende of aquariaanse zondag) nodig.. 
‘Qwerty,’ begon ze. ‘Hoe doe jij het, leven in de trunomium schepen? Nooit meer de wind door je haren voelen of de koude grond onder je voeten. En altijd maar die mensen, overal die afschuwelijke mensen. Hoe ga je daarmee om?’
Ariadne kwam vlak voor hem staan en sloeg haar linkerarm om zijn nek. Ze trok hem zachtjes tegen zich aan en hij voelde haar zachte borsten en het draaien van haar heupen tegen zijn middel. Haar rechter­arm gleed omhoog langs zijn dij en ze liet haar hand tussen zijn benen glijden en kneep zachtjes. Ze fluisterde in zijn oor: ‘Als je morgenavond terugkomt, moeten we maar eens aan dat DNA van jou werken.’
Er zijn zoveel vormen, zoveel soorten wezens, zelfs ik ken ze niet allemaal. Sommige van hen zijn werkelijk afschuwelijk, anderen zijn van grote schoonheid. En wat betreft geliefden… Groot of klein, dood of demon, angstaanjagend of meelij wekkend, ze zijn allemaal verschillend en toch hetzelfde. Wil je een vrouwen­geheim horen?
Het ‘image’ is altijd een gok en het is doorgaans fragiel want het moet ook waargemaakt worden. Jean-Luc Dehaene die het ‘image’ van de loodgieter kreeg, kon dat waar maken want met zijn loodgieterij haalde hij een paar roemrijke politieke successen. Zo ook bleek de vaagheid van Yves Leterme’s ‘degelijk bestuur’ aanvankelijk een troef. Destijds beroemde Leterme zich er voortdurend en om de haverklap op dat hij stond voor ‘degelijk bestuur’ en 1 keer werd hem naar een definitie gevraagd daarvan. Dat bleek dan nog in logische zin geen definitie zijn, want in zijn omschrijving kwam het concept ‘degelijk bestuur’ zelf ook voor. Maar dit bleek geen probleem zolang zijn Vlaamse regering goed werkte en goed samenhing. Maar na zijn débâcle als formateur van een federale regering in 2007 keerde zijn ‘image’ zich snel tegen hem.
Toen ze opkeek, zag ze dat het Japanse vrouwtje om haar heen was gelopen en dieper de schemering van het winkeltje in was gedoken. Alleen haar ogen waren nog duidelijk te zien en ze straalden puur afgrijzen uit. Bij iedere stap die Laura vooruit zette, ging zij er twee achteruit totdat ze zo’n beetje op een holletje het kantoortje aan het einde van het winkeltje inschoot.

“overlevingsuitrusting militair overlevingsuitrusting canada”

In het algemeen kunnen we het volgende vooropstellen: woorden koppelen zich onmiddellijk en zonder bijzondere inspanning van onzentwege aan de beelden, geluiden, geuren, gevoelens, smaakgewaarwordingen of tastindrukken, die we opdoen of zelf actief veroorzaken. En/of omgekeerd. Wij, mensen, beschouwen ons doorgaans als wezens die hoofdzakelijk gebruik maken van visuele “informatie”, die zich dus primair baseren op wat onze ogen zien (ongewild of gewild door actief te kijken). In die zin kunnen we daarom stellen dat onze ervaring één en al vertaling en verbeelding is. Het zou echter naïef zijn zo maar aan te nemen dat de werkelijkheid zich doorheen onze ervaring aan ons “openbaart”. Er is zeker geen sprake van een vertegenwoordiging of representatie van de werkelijkheid of van een correspondentie tussen onze ervaring en de realiteit, in de zin zoals we de begrippen “representatie” en “correspondentie” gewoonlijk opvatten en bezigen. Elke aanname dat de werkelijkheid zich doorheen onze ervaring aan ons “toont” en iets ontsluiert, onthult en loslaat over haar “reële” wezenlijkheid, zoals ze zou zijn wanneer wij niet over onze vertrouwde zintuigen zouden beschikken, is strikt gesproken pure speculatie. De vraag of we écht “kennis” hebben over wat zich buiten ons zenuwstelsel bevindt en afspeelt (zowel “inwendig” in ons lichaam als “uitwendig”), is fundamenteel eigenlijk niet te beantwoorden. Alles is vertaling en verbeelding. Zoals onze befaamde Chileens neuro- en cognitiebioloog Humberto Maturana (°1928) het ooit lapidair uitdrukte, kan ons zenuwstelsel op zichzelf niet het minste onderscheid maken tussen een “waarneming” en een “hallucinatie”. Daarvoor is een “waarnemer” nodig die buiten dat zenuwstelsel opereert en over die operaties van haar/zijn zenuwstelsel “spreekt” (tot iemand anders of tot zichzelf).[i] Dit betekent evenwel niet dat dergelijke vertalingen en verbeeldingen als irrelevant terzijde geschoven moeten worden. Zij sturen immers ons handelen en ons gedrag, net zoals ze er binnen onze handelings- en bewustzijnsstroom het resultaat en het product van zijn.
Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).  
Gelijkrichten. Letterlijk betekent het je op één lijn plaatsen met. De term is gebruikt om de positie van het ego in overeenstemming met de waarden van de ziel en de positie van ziel in overeenstemming met de werkelijkheid van het Ideaal(God) te beschrijven. Synoniem daarmee zou je ook kunnen spreken van eenheid zonder erin op te lossen, verbonden zijn zonder het verschil te ontkennen, en rangschikken zonder een dubbele standaard (engelse term: aligning) (afb.).
Lucide dromen – bewust zijn dat je droomt, door droom signalen op te pikken enzovoorts – kan handig zijn in sommige situaties, maar in andere weer niet, want soms moet je helemaal losgekoppeld worden van de gemanipuleerde realiteit, want die realiteit die ze ‘het leven’ noemen is de droom, of zeg maar gerust nachtmerrie, en het is dus ook belangrijk om daarvan dan bewust te blijven als zijnde lucide dromen, dat je dat overdag in de gaten blijft houden en zo niet in valstrikken terecht komt (vandaar weer de heilige gebondenheid die zo belangrijk is om ‘veilig’ door het mijnenveld heen te komen). En soms is het dan ook weer belangrijk om juist NIET al teveel informatie te krijgen, om zo eerst langer in de donkere lift te blijven om zo tot ‘beter’ (dieper) droomgebied te komen (missionbased) … Dus als je te snel uit zo’n lift zou stappen en alles zou gaan overforceren, dan mis je weer de nodige fundering, of stap je te snel uit en kom je in een fake zone met alle gevolgen ervan.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
‘Ik wil rust,’ zei Meyago en ze zeepte Ujhalins borsten, buik en billen in. ‘Ik wil ongestoord door de stad kunnen lopen. Ik wil mijn oude werk terug. Ik wil kunnen leven zonder bang te zijn. Ik wil geen moorden meer’ en daar viel ze stil.
Met die speculaties over een transcendente wereld verzeilen we in het mijnenveld van de metafysica, een terrein waar het volgens velen zware zonde is er een voet neer te zetten. Er is en er wordt nog bikkelhard gevochten tussen mensen die de dingen zoals we ze met onze ogen zien tot schijn en illusie verklaren en anderen, eveneens mensen, die onze ideële denkbeelden en begrippen tot onnozele hersenschimmen verklaren. Over één zaak is men het dus wel eens: dat er zoiets als misleidende ficties bestaan! Nu is het eigenlijk niet zo moeilijk je in de opvatting van beide strijdende partijen in te leven. Het hangt er inderdaad maar van af vanuit welk perspectief of punt je de werkelijkheid benadert, van de positie waar je de werkelijkheid wenst te situeren. En de wens is toch de vader van de gedachte, nee? Het is niet zo dwaas om jezelf op het niveau van de concepten en de begrippen te plaatsen. Zij sturen immers onze omgang met de wereld. “In den Beginne was het Woord” schreef ooit een man wiens ware naam we weliswaar niet kennen maar waarvan we toch weten dat die met die zin tot op vandaag uitermate beroemd is gebleven en dat hij tijdens zijn leven van zijn naasten gratis voedsel en drank kreeg zonder enige verplichting zich te “activeren” door tien keer per dag met de tong uit de mond sollicitatiebrieven te schrijven of een beroepsopleiding te volgen. Die populariteit mag ons er echter niet zo maar toe verleiden om te stellen dat die opvatting over de werkelijkheid van “Ideeën”, opvatting die daarom ook “idealisme” wordt genoemd, daarom ook juist en waar zou zijn. Klassiek worden de mensen die dat “idealisme” bestrijden, “materialisten” genoemd. Je hebt in dat kamp verschillende soorten: naïeve, monistische, historische, dialectische, realistische, naturalistische. Zoals in het andere kamp verkeren de verstandigen er in een knellende minderheidspositie.
Kijken hoe ze een kit samenstellen op TV en zeggen:”dat kan ik ook!” kan je veel ellende bezorgen op cruciale momenten. De mensen die je op TV ziet zijn meestal experten in hun vak en gaan er van uit dat je alles zomaar begrijpt wat ze verkondigen. Vaak is het zo dat ze gewoon even laten zien wat er in de kit zit en niet wat je er mee kan doen, laat staan dat ze je verschillende alternatieven bieden voor de verschillende componenten.
‘Niemand kan haar eigen drijfveren, haar doel in het leven, kiezen, gekkie. Dat vind je, dat groeit vanbinnen, dat komt op je levenspad. Net zoals bij alle anderen die we vrij hebben gelaten. Dan pas zul je jezelf kennen. En dan zul je ons dankbaar zijn.’
Intelligentie: Kortweg de som der ervaring. Het verstand. Psychometrisch is het het nivo van presteren in verhouding tot dat van leeftijdgenoten. Spiritueel is het het vermogen van gelijkrichten met de belangen en waarden van de ziel. Hieruit wordt de definitie van domheid afgeleid: het is dom, onverstandig het ideaal te weerstaan.
Het vreten of gevreten worden proces begon al bij de eerste levensvormen, dood materiaal diende voor de andere levensvorm als voeding, in den beginne als passieve vorm, later ook als agressieve vorm, het daadwerkelijk doden om te eten.
35. Het model van Ulrich Libbrechtlengte van die persoon (hoewel heel lange mensen meestal wel wat meerwegen dan een vergelijkbare kleinere persoon, vandaar quasivariabel).De Body Mass Index (BMI) van een mens is dan weer niet-onafhankelijkvan lengte of gewicht, aangezien er een relatie is tussen de BMI en zowelde lengte als het gewicht. Net zoals de onafhankelijkheid van lengte engewicht niet helemaal terecht is, zijn ook Energie en Informatie onlos-makelijk met elkaar verbonden. Energie is geen energie als die zich nietin een of andere vorm van informatie kan manifesteren. Energie enInformatie dus als variabelen (of begrippen) waarmee we onze wereldzullen proberen te beschrijven.Laat ons via een illustratie van Libbrecht zelf toelichten wat hij met ener-gie en informatie bedoelt. Hij gebruikt graag het beeld van de plantStinkende Gouwe om zijn basisgedachte te beschrijven. Daarbij geeft hijaan dat de ontwikkeling van de plant als energie in beweging kan wor-den gezien. Een plant neemt zonlicht op. Een plant is energie gevat ineen ‘plantenlichaam’. Door het zonlicht gaat de plant groeien en evolu-eren.8 Zonder energie (van de zon) geen evolutie van de plant.9 Die evo-lutie van de plant vertoont een verandering van de vorm (zie tekening).De vorm is de “in-forma”-tie (van het Latijn informare, vormgeven).8 Chemosynthese, waarbij een organisme bij afwezigheid van zonlicht koolstof kan assi- mileren, buiten beschouwing gelaten.9 Het groeiproces van een plant mag evenwel niet volledig toegeschreven worden aan de zon. De genetische code van de plant, die eigenlijk de plant definieert, is verantwoor- delijk voor de mogelijkheid tot groeien met zonne-energie. 25
Een jongen van een jaar of twintig keek verschrikt op. Hij lag op een matras en las een ouderwets boek van papier. Hij liet het boek vallen en stak zijn handen omhoog. ‘Rustig aan, niet schieten, alsjeblieft.’
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Met de systematische landbouw en veeteelt ontstonden op de duur het maatschappelijke surplus, het kapitaal en het privébezit. Voorheen hadden families en min of meer ook de individuen een vorm van persoonlijk bezit in de vorm van hun werktuigen en het huisraad. Maar dat was geen kapitaal, al kan men het instrument, het werktuig om werktuigen te maken, als de eerste primaire vorm van kapitaalsgoed bestempelen. Het maatschappelijke surplus ontwikkelde zich omdat de landbouw en de veeteelt toelieten veel meer te produceren dan onmiddellijk noodzakelijk was. Het gezaaide graan leverde snel meer op dan de familie nodig had om te overleven: daar men het als voorraad kon opslaan, was er geen rem op de hoeveelheid die geproduceerd kon of moest worden. Men moest hoe dan ook meer produceren dan het levensnoodzakelijke want een deel moest opnieuw als zaaigoed worden aangewend. Hetzelfde gold voor de veestapel. De kuddes werden groter dan de hoeveelheid nodig voor de slacht of voor het vervangen van deze geslachte dieren. Het zaaigoed en vooral de kudde fungeerde als kapitaal: in het Engels wordt voor kapitaal nog altijd het woord stock (veestapel, in engere zin de fokdieren) gebruikt. Daar de stam reeds opgesplitst was in deelfamilies, werd dit kapitaal en in het bijzonder de kudde familiebezit, privébezit dus, al waren de weiden en landerijen waarop de kuddes graasden veelal gemeenschappelijk. De landbouwgrond werd in den beginne doorgaans elk jaar onder de families herverdeeld, met daarnaast een stuk gemeenschapsgrond (het Latijnse woord ‘imperium’ zou oorspronkelijk het voorschrift aanduiden waaronder de gronden werden herverdeeld). Maar al snel slaagden de families erin, althans in sommige stammen, hun akkers als privébezit te laten optekenen. Het surplus kon voor diverse doelen aangewend worden: om binnen de familiekring de productiviteit van huisgenoten op te drijven (meer bepaald het weven); om binnen de stam ambachtslieden voltijds te laten werken en zich te specialiseren, waardoor later ook de metaalbewerking zich kon ontwikkelen (in het bijzonder belangrijk voor de wapenproductie); om zowel binnen als buiten de stam handel te voeren en delen van het surplus uit te wisselen tegen het surplus van andere min of meer geciviliseerde stammen en volkeren. Het surplus van de landbouw en de veeteelt veroorzaakte zo een bijzonder snelle omwenteling waarbij ambachtslieden hun productie en hun productiviteit quasi ongeremd konden opvoeren en handelskaravanen van de éne kant van de wereld naar de andere trokken. Nog geen 5.000 jaar na de introductie van de systematische landbouw en veeteelt stond de wereld op zijn kop.
De USAMS EP-12 Stereo Oordoppen laten u ongestoord genieten van uw favoriete muziek. Deze oordoppen hebben HiFi stereo, zodat het geluid in hoge kwaliteit afgespeeld wordt. Dankzij het stijlvolle design hoeft u zich ook niet te schamen om de USAMS EP-12 Stereo Oordoppen te dragen en kunt u optimaal van uw muziek genieten.Handige afstandsbedieningMe
Ghana is, anders dan Nederland, nog steeds in de Kerstsfeer, op 30 december kun je iedereen nog gewoon een Merry Christmas toewensen en overal staan nog Christmasboxes om je fooi in te doen. Overal klinkt nog Engelse Kerstmuziek, ook hier op het vliegveld.
De volgende middag cirkelen er meerdere minibusjes met bestemming Moermansk door Kirkenes.  Er is ook een grotere, oude bus die trots de naam Sputnik op de zijkant draagt. De voorruit vertoont een flinke barst. Een Noors gezin bestaande uit vader, twee kinderen en opa en oma, twee alleen reizende mannen, een Russische vrouw met drie zware tassen en twee dames van het lokale reisbureau zijn vandaag de passagiers.
Dat het veekapitaal eigendom was van de man is vanzelfsprekend. Het zijn dan ook de herdersvolkeren die in eerste instantie het strengste patriarchaat zouden invoeren, zoals te lezen valt in de Bijbel en de Koran, een patriarchaat dat nog steeds meer dan dominant is in het Midden-Oosten en bij de Afrikaanse stammen op de rand van de Sahara. Zoals reeds gezegd stoelde de veeteelt (en ook de landbouw) veel minder op brede interfamiliale coöperatie dan de jacht, zodat eenieder meer op zijn familie terugviel. De patriarchen wilden vanzelfsprekend hun kapitaal binnen die familie houden. Overigens konden door de productiviteitsstijging de families zich verder opsplitsen in kleinere eenheden, zodat we stilaan van gezinnen konden spreken. Echtgenotes waren dus veel meer dan voorheen op elkaar aangewezen. De patriarchen stonden erop hun bezit door te geven aan hun kinderen en liefst dan nog aan hun zonen en onder die zonen bij voorkeur aan de eerstgeborene. Patrilokaliteit (de bruid gaat inwonen bij de familie van de bruidegom) werd de algemene regel. De gehuwde vrouw werd strikte monogamie opgelegd, zodat de man zeker was dat de kinderen die zij baarde wel degelijk de zijne waren. Hierdoor verschraalde de vrouwelijke seksualiteit: overspel van de vrouw werd met de dood bestraft. Haar lichaamsvormen werden verhuld in een kleurloze kledij. De vrouw werd als het ware onder huisarrest geplaatst en vastgekluisterd aan het weefgetouw. De mannen werden bijzonder jaloers. Ze werden ook brutaler en agressiever, niet alleen jegens hun vrouw(en), maar ook jegens hun kinderen, vooral hun zonen van wie ze immers plots iets heel klaar en duidelijks verwachtten: het beheer van het eigendom overnemen wanneer de patriarch oud en stervende was.
‘Dat zou betekenen dat hij werkelijk een volmaakte verrader is. Als we het pad niet hadden gevolgd waren we verdwaald, en nu we het wel hebben gevolgd lopen we groot gevaar.’ Urendel blikte voor de zoveelste keer om zich heen en achter zich, maar bespeurde nergens onraad. Daardoor leek hij nog onrustiger te worden.
Hoe dan ook, de homo sapiens is een dier dat pijn vermijdt en geluk nastreeft op een manier die algemener is dan velen denken. En om weer even terug te komen op geluk, wat mij betreft kun je zien dat er twee vormen van geluk zijn: de ene is vluchtig (en vaak gezien) en de andere is blijvend maar moeilijk te bereiken.
Deze graad wordt ook wel de graad van ‘stabiliteit’ genoemd. Het is geen rustige standvastigheid; het is een daad van weerstand voor zelfbehoud. De gehele persoonlijkheid (de man) is ferm en energiek, uiterlijk koelbloedig, maar van binnen brandt het… Zij willen de storm doen bedaren en de elementen terug in evenwicht brengen…Zij zijn degenen die niet in paniek zullen raken en zo betrouwbaar zijn ‘als een rots’, aldus citaten uit het boek van Koppejan.*3

“noodzakelijke overlevingsuitrusting low-tech overlevingsuitrusting”

Maar wat er na de wittebroodsweken komt? Het beeld van een huwelijk dat al te lang geduurd heeft? Neem bij­voorbeeld Mackie Messer en zijn Polly, ze zitten samen aan de bar van de Lustvolle Zwaardvis.
Ik heb geprobeerd het één en ander te bestellen voor ons ziekenhuis, maar, net als de vorige keer, gaan de leveringen van de firma Vos nu al net zo vertraagd als die van de firma Henry Schein de vorige keer. Ik heb gebeld vanuit Ghana: ze waren vergeten de spullen op te sturen.. Flink balen.
De sociaal noodzakelijke arbeid zal een heel eenvoudig patroon vertonen: monitoring van die automatische system (bv. robots of de nieuwste generatie quantum-computers) en troubleshooting (detectie van storingen), met herstel van de storing of ze signaleren aan een bevoegde technicus/a. Met universele robots (die overal kunnen ingezet worden) en andere technologieën zoals 3D-printing moet het mogelijk zijn de productie van goederen en diensten helemaal te herbekijken en op een radicaal andere leest te schoeien. Het verschil tussen arbeider, bediende en zelfstandige (éénmansonderneming in Nederland) zal compleet verdwijnen. De kapitalistische eigendomsverhoudingen zullen geen rol meer spelen of geen invloed meer hebben (zie ook sub). De nieuwe technologieën kunnen immers informatie eindeloos kopiëren zodat ze ongeveer gratis voor iedereen beschikbaar is (11). Patenten worden afgeschaft: elke innovatie is te danken aan een coöperatie van heel wat mensen.
Deze vraag komt voor in een reeks onderzoeken van de Zwitserse economiste Renate Schubert en haar medewerkers [7]. De vraagstelling is gebaseerd op keuze- en beslissingsexperimenten van de hierboven reeds genoemde Daniel Kahneman en Amos Tversky [8] en in veel landen herhaald, in Nederland met name door Henriëtte Prast in Tilburg. Omzeggens 90% van de ondervraagde personen blijkt voor keuzemogelijkheid 1) te kiezen. Wiskundig gezien is dit niet de meest ‘rationele’ keuze. 1) betekent namelijk zowel een hoger verlies (3200 versus 3000) als meer ‘risico’. Hoe moeten we deze ‘irrationaliteit’ verklaren? Over het algemeen wordt gesproken in termen van ‘risico-aversie’, een afkeer voor het nemen van risico’s. Maar welk risico is hier verbonden met het kiezen van het ‘correcte’ alternatief 2)? De bevragers gaan er blijkbaar van uit dat een minimum aan geld verliezen het ‘doel’ is, maar verstaat de testpersoon dat wel zo? Laten we eens kijken hoe ik mezelf voel bij het beantwoorden van deze keuzevraag. Eerst en vooral spreekt het vraagstuk me helemaal niet aan, het probleem boeit me geenszins en ik voel me dan ook niet gemotiveerd om er veel energie in te stoppen. Ik vermoed dan ook dat de betrokkenheid van heel wat mensen bij het oplossen van zo’n vraagstukken vrij laag zal zijn, zelfs al worden ze als proefpersoon betaald om aan het onderzoek mee te werken. Verder ervaar ik dat ik wel wil inschatten hoeveel 80% van 4000 is, dat de uitkomst wel ongeveer in de buurt van 3000 zal liggen, maar ik heb geen zin om met het nodige hoofdwerk uit te rekenen hoeveel 80X4000/100 precies is, ik heb andere dingen aan mijn hoofd. Maar ik moet antwoorden en eigenlijk gooi ik er maar met mijn pet naar in het besef dat het verschil tussen de twee keuzes vrij minimaal is: ik kies voor 2) want dit is voor mij het meest duidelijk geformuleerd.
Dit allemaal dus omdat we even iets kwijt willen omtrent de hype begrippen “religie” en “trauma (shock)”. Bij nieuwsverhalen rond deze thema’s worden ons immers doorgaans dat soort sentimenten opwekkende anekdotes en getuigenissen als afzonderlijke en ingekaderde hapjes nepjournalistiek aangeboden.
Met de verzelfstandiging van het Ego, de Geest en de Maatschappelijke Orde werd het individu meer en meer een gespleten schizo individu. Tegenover zijn natuurlijke neigingen stond zijn Ego, stond de Orde klaar om deze in de juiste aangewezen banen te leiden. Het lichaam werd meer en meer een probleem in de mate dat de overgave aan de natuurlijke neigingen van het vlees het contact met de goden of de godheid, het luisteren naar de stem van het geweten, verhinderde. Meer en meer zouden lichaam en geest tegen elkaar worden opgezet: door de goden die zich in de geest manifesteerden én door de goddelozen die zich overgaven aan de geneugtes van het vlees en doorhadden dat de geest een fictie was die hoogstens om redenen van praktische nuttigheid moest worden geprezen. In Paulus’ Brieven (aan de Romeinen, aan de Korinthiërs) kunnen we lezen hoe het ware geloof, de ware gehoorzaamheid aan God bestaat in de onverschilligheid tegenover het vlees en de overgave aan de geest van het vergoddelijkte Woord. Ook dit zijn dus ontwikkelingen die zich pas in de landbouwsamenlevingen zouden doorzetten, maar waarvoor de kiem te vinden is in de paleolithische samenlevingen. Het natuurlijke genot (van het voedsel, van seks) krijgt de banbliksems van het Kwaad over zich en wie hoopt het Rijk Gods binnen te treden, hoort zo veel mogelijk dit natuurlijke genot te mijden en zich over te geven aan een hogere Orde, een hogere Macht. Maar de hogere Orde van de Geest schept zo haar eigen kwaad en boosaardigheid: de leugen en de veinzerij. Zoals Immanuel Kant immoraliteit zag in het instrumenteel aanwenden van de zedenwet voor eigenbelang, zo duikt het Kwaad op de duur overal op. Geloochend moest dus worden dat de Geest slechts een instrument was van de natuurlijke drang tot zelfbehoud: de Geest kwam te voorschijn als een afgezonderd principe dat tegen het lichaam werd gesteld. Praktisch kwam men ertoe in het openbaar de natuur geweld aan te doen en in de publieke ruimte die natuur zo veel mogelijk te verbergen in houding, kledij en gebaren. In het openbaar diende men de geest ‘vrij’ te hebben. Het natuurlijke van zijn kant werd verbannen naar de privé-vertrekken, hoogstens nog toegelaten in drankgelegenheden en bordelen, vermomd als obsceniteit. De Wet die het natuurlijke genieten verbood, kon echter niet slagen: niet alleen drong het natuurlijke zich aan de geest op, de geest die immers zelf maar een stuk lichaam was, de Wet suggereerde in al zijn uitspraken ook de mogelijkheid van dat natuurlijk genot. Bovendien zag elk kind dat niet iedereen zich aan de Wet hield, dat er uitzonderingen waren: doorgaans hielden zij die de Wet instelden zich zelf niet aan de Wet. De Wet leidde aldus tot een fundamentele gespletenheid van de samenleving, tot een fundamentele gespletenheid van elk individu dat onderdaan was van die Wet. Verdringing en transgressie, ascese en excessief genot wisselden elkaar voortdurend af. En de Wet diende dan ook voortdurend bijgesteld en herzien te worden, een proces waaraan vandaag nog steeds geen einde is gekomen.
Harbrand stond even als bevroren op de aarden vloer, gevangen in tweestrijd tussen het afrekenen met de raaskallende dwergman, of diens advies opvolgen en proberen te denken op een manier die hier passend was. Toen kwam hij met een schok tot zichzelf, beende naar het beeld en rukte het deurtje open.
40. DE KIKKER EN DE OCEAANlen langs het ervarings- of belevingspad is minstens even relevant alsjezelf ontwikkelen langs het kennispad. We beseffen maar al te goed watde waarde is van een ervaren medewerker als we die plots moeten ver-vangen door een jong, onervaren, misschien zelfs slimmer exemplaar.Het kennispad kunnen we maatschappelijk vertalen als het pad van dewetenschap. We proberen de wereld en hoe die functioneert, te begrijpenvia de fysica, de chemie, de biologie enz. En we hebben hierin anno 21steeeuw reeds een hele weg afgelegd. Deze weg volgen bleek bovendien zeersuccesvol, gezien het feit dat we ten gevolge van de wetenschap onzelevensverwachting in pakweg 500 jaar tijd bijna verdubbeld hebben.Maar ook in de wetenschap stellen we vast dat we behoefte hebben aaneen emotioneel inzicht. Deels omdat we niet alles kunnen verklaren viade wetenschappelijke methode (zie eerder), maar ook omdat we onzewetenschappelijke bevindingen in ons mensbeeld moeten kunnen kade-ren. Voorbeelden hiervan zijn de ethische discussies over de gewassen diewe met gentechnologie aanpassen, het recente stamcelonderzoek, de dis-cussie over euthanasie enz. We merken dat we een ethische of empathi-sche interpretatie van onze kennis nodig hebben om haar toepassing aldan niet toe te laten.Het belevingspad kunnen we algemeen vertalen als het pad waarlangs weons emotioneel hebben ontwikkeld of bevrijd (om te verwijzen naar hetontwikkelen van een grotere vrijheid). Naarmate we langs de emotione-le weg hogerop raken, beginnen we te spreken over spiritualiteit of mys-ticiteit. Meestal associëren we spiritualiteit met religie en dies meer. Metspiritualiteit bedoel ik echter meer dan het hebben van een belangstel-ling in de hemel of de kosmos. Spiritualiteit vertaal ik als het ontwikke-len van volledig transcendente (vrije) emoties. Een korte dagelijkse illus-tratie: u ontmoet een persoon die u leuk vindt. De eerste aantrekking isgewoonlijk een aantrekking op basis van de fysieke verschijning van depersoon. Het is immers de enige informatie die u in een oogopslagbereikt. U besluit de persoon beter te leren kennen en warempel, u wordtverliefd. Aanvankelijk op een mooie verpakking. Uw relatie ontwikkeltzich, of met andere woorden u brengt samen veel tijd met elkaar door. Uervaart elkaar, op allerlei vlakken. U doorloopt eventueel een aantal klas-sieke stappen in het relatiepatroon, zoals verloving, huwelijk, samenwo-nen, kinderen. U sprak wellicht uw gevoelens uit (“Ik hou van u”) bij hetbegin van de relatie. Veronderstellend dat deze relatie tien, twintig jaar,ja zelfs vijftig jaar later er nog steeds is, dan stelt u vast dat de betekenisvan “ik hou van u” plots een andere, diepere dimensie heeft gekregen. 30
Wat was dat? Ik keek rond maar zag niets geks in de babykamer, ook niet in het infraroodspectrum. Mijn audio­sensoren hoorden in het ultra­soongebied wel een spin die nijver een web aan het maken was in de boven­hoek. Maar dat vereiste geen directe aandacht. Dat web kon ik de volgende ochtend wegzuigen. De kans dat het spinnetje naar het midden van de kamer zou komen om over kleine Mirjam heen te lopen, was minder dan 0,01 procent.
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Je laat alles toe…..als je maar niet waar hoeft te hebben dat ze het echt op jou hebben gemunt; als je maar niet waar hoeft te hebben dat je echt tussen onmenselijke wezens aan het roeien bent (met de verkeerde riemen); riemen die je geen steek verder brengen, in water dat steeds meer begint te stinken, als in ‘een poel des verderfs’  .
Van de idolen van de kampbewakers wordt niet verwacht dat ze waarheid spreken: alleen dat ze meningen en gratuite uitspraken presenteren als universele waarheden die niet inwerken op het verstand maar de oververhitting van het gemoed temperen. Ben je nog geneigd bij het aanhoren van Elio di Rupo en zelfs Koning Albert enige tegenspraak te verzinnen, het komt niet bij je op Rik Torf’s uitspraken te toetsen. Al is hij maar professor Kerkelijk Recht (een maatschappelijk weinig relevant vak waar vooral buitenlandse katholieken die hopen in hun thuisland ooit kardinaal te worden, naar komen luisteren; of misschien precies omwille van de irrelevantie van dat vlak), Rik Torfs weet gewoon alles: over de betekenis van buitenlandse pausbezoeken tot de wijze waarop een vrouw een vent moet versieren. Nochtans is bij nader toezien elk van zijn uitspraken bijzonder bedenkelijk. ‘Zelf wanneer een man [door op bordeelbezoek te gaan] zijn vrouw bedriegt, wordt hij bedrogen [namelijk door de prostituee die zegt dat hij knap en viriel is]’: daarmee wint Rik Torfs de gunst van een paar dames die naast hem met opgeschoven rok in de tv-studio zitten. Bedriegt een hoerenloper zijn vrouw? Dat is helemaal niet vanzelfsprekend: volgens de evolutionaire psychologen (die Rik Torfs ongetwijfeld kent) zal een vrouw zich vooral bedrogen voelen als haar partner een emotionele band aangaat met een andere vrouw. En dat doet een man niet met een prostituee. En is het niet de man die in de geschiedenis altijd hoorndrager was? Terwijl hij fluitend op bordeelbezoek ging, deed zijn vrouw het vroeger met de melkboer en nu met de verzekeringsagent die wat nieuwe polisvoorwaarden komt bespreken. En wie hoe dan ook steeds bedrogen wordt, is de prostituee: zij moet het geld van de man afgeven aan een pooier en ze mag al blij zijn dat ze daarbij niet afgetroefd wordt. Alleen happy hookers zoals Xaviera Hollander er in onze mannelijke hoogdagen één was, kunnen dat bedrogen worden ontlopen. Kortom bij alles wat Torfs zegt kan je eigenlijk onmiddellijk zeggen: ‘Hei man!’ B.v. over de interreligieuze dialoog: ‘De Paus spreekt als belichaming van de universele waarheid van de katholieke kerk met islamleiders en orthodoxe hoogheden en vindt dus dat zijn gespreksgenoten zich eigenlijk fundamenteel vergissen. Een vreemd uitgangspunt voor een dialoog.’ Maar is dat niet het uitgangspunt van elke dialoog en onderhandeling (tussen politieke partijen over de staatshervorming of bij een regeringsvorming; tussen de sociale partners als ze het eens moeten worden over een nieuw interprofessioneel akkoord; tussen twee samenlevenden die ruzie maken over waar het zout moet staan op tafel): dat de ander zich vergist (maar dat hij of zij macht heeft en dat je dus met hem of haar moet praten)? ‘De paus is met Johannes-Paulus II een politicus geworden!’ Is de paus dat niet altijd geweest, behalve in de 2de helft van de 19de eeuw toen Garibaldi hem in Italië op zijn plaats had gezet? En je kan Torfs soms ook moeiteloos op ordinaire foutjes betrappen, zoals toen Siegfried Bracke hem zijn mening vroeg over Benedictus’ beruchte uitspraak over de islam aan de Universiteit van Regensburg. ‘De Paus heeft over de islam strategisch gezien niet bepaald slimme dingen gezegd.’ ‘Is dat daarom ook verkeerd?’ werpt Bracke op. ‘Nee, niet alles wat slim is is verkeerd.’ (Wat natuurlijk moet zijn: Niet alles wat dom is, is verkeerd.)
Het offer van het opzij gelegde introduceerde vermoedelijk ook het mensenoffer: het offeren van een jonge maagd, maagd omdat de vrouw symbool is voor vruchtbaarheid, jong omdat het het jonge leven is dat uitgroeit tot een volwassen vruchtbare vorm die kan worden geconsumeerd (in de zin dat de vrucht, de kinderen dus, in de stam opgenomen kan worden). Voorheen was het mensenoffer vermoedelijk onbekend, al zal men zich in tijden van hongersnood wel te goed hebben gedaan aan de lijken van pas overleden stamleden. Het offer, waarbij afstand gedaan werd van een leven met het oog op het voortbrengen van een veel grotere kwantiteit aan leven, veralgemeende zich echter tot een gebruik waarbij men allerlei toekomsten anders dan de vruchtbaarheid van de grond wou afdwingen van de soms weerbarstige goden. Daarbij zal een vorm van operante conditionering hebben gewerkt zoals die zich bijvoorbeeld vormt bij een gokverslaving of een bijgeloof: het offer werkte soms en dat was voldoende om het offer te herhalen. De pijnlijkheid van het mensenoffer werd geneutraliseerd door het strikte ritueel waaronder het plaatsgreep. Het offer kreeg mogelijk ook het verlengde in de zelfmoord, in de zelfopoffering, waarbij men bij het aanrichten van onheil de stamgemeenschap voor nog groter onheil wou behoeden. En het zou in de moderne tijd de vorm aannemen van het zelfmoordterrorisme waar wij heden ten dage zo door worden gefascineerd. De zelfmoordterrorist wijst ons immers op de mogelijkheid van een verzet, een mogelijkheid die wij kunnen verklaren, desnoods begrijpen maar voor onszelf (voor ons als weldenkende mensen) moreel niet in overweging kunnen nemen.
Hoewel hij het initiatief en de beweger van de tijd is, is zij degene die weet of het allemaal klopt of niet. Zij zal weigeren als ze chaos bespeurt in zijn plannen. Ze heeft een instinct hem te volgen in zijn beheersing van de ruimte, daar macht over een territorium in zijn vermogen ligt. Maar op die manier de tijd besturend heeft zij altijd het laatste woord. Zij bewijst dat bewustzijn meer acuut is een getuige van de tijd zijnde dan de tijd zelve zijnd. Derhalve kunnen vrouwen mannen als stompzinnig beschouwen inziende dat ze niet zo ordelijk zijn als ze gewild hadden. Het is als de mensheid in relatie tot de natuur: vele begrippen van de tijd passeren de revue, maar haar omwenteling is de uiteindelijke autoriteit. In het bijzonder omdat mannen zulke regelneven en plannenmakers zijn is haar initiatief van het allerhoogste belang. Hoewel ze de weg van de lust mag zijn, gefixeerd in haar biologie, de man verleidend tot weten in plaats van ernaar handelen, zal haar bewustzijn inspireren tot akties die de mannen met de benen op de grond zetten. Eenvoudigweg de hele tijd comfortabel levend ter wille van jezelf en je nageslacht niet bezorgd zijnd over de ‘grote zaak’, is haar liefde. Zo zal ze het huishouden, het voedsel, de kleding, de kinderen etc. etc. bestieren om hem te laten ontdekken wat hij verwaarloosde als hij haar initiatief en liefde met zijn problemen van maatschappelijke kontrole vergeet. Emancipatie zal hem het huishouden bijbrengen, de kinderzorg, koken en schoonmaken, terwijl zij zal ontdekken hoe de mechanismen van de macht werken. Naar de evolutie van de ziel in het proces van het bereiken van de bevrijding in volledige overgave van dienstbaarheid (afb.) zal de hele aangelegenheid van de sexeverschillen onbelangrijk worden. Men kan net zo goed een homosexueel zijn om uiteindelijk precies het zelfde proces en de gelijkheid van de mens te ontdekken. Als men zou reïncarneren moet men even zo goed in staat zijn het lichaam van de andere sexe te leven. De wet van oorzaak en gevolg zou het zelfs voorschrijven, een ieder met zijn eigen schaduw uitbalancerend. Zoals de man bewijs levert, zo zal ook de vrouw het moeten. Met haar afspreken houdt dus ook het respekteren van haar bewijs van vrouwelijke zorg in. 
Maar Giorgio Agamben is niet zo pessimistisch als wij hier. Hij biedt in zijn conclusies twee scenario’s aan. Hij gaat hierbij uit van de stelling dat in onze cultuur het doorslaggevende politieke probleemdomein dat alle andere conflicten overheerst, het conflict is tussen de dierlijkheid en de menselijkheid van de ‘mens’. Of met andere woorden: in zijn oorsprong is de Westerse politiek in wezen steeds een vorm geweest van wat Michel Foucault biopolitiek noemde. Biopolitiek omschrijven wij hier graag als de beheersing van het verborgen onuitspreekbare ‘mysterie’ van het leven en de omvorming ervan tot een logisch-rationeel gekende, ‘volledig open’ en voorspelbare machine. Foucault argumenteerde dat de komst van de moderne tijden kan omschreven worden als een overgang van ‘laisser vivre et faire mourir’ (de Macht of de Staat besliste of mensen dienden te sterven, bv. misdadigers, maar moeide zich als dusdanig niet met het leven) naar ‘faire vivre et laisser mourir’ (de Macht of de Staat organiseert en beheert ons leven tot in de cellen van alle organen, en laat ons dan doodgaan). We merken inderdaad dat met de moderne tijden alle wetenschappen ‘politiek’ zijn geworden en instrumenten zijn geworden van deze ‘biopolitiek’. Op alle terreinen heeft gespecialiseerde kennis wijsheid vervangen. Foucault gaf zelf het voorbeeld van de seksuologie die niet is opgezet om het seksuele te begrijpen maar om het te beheren en te beheersen. Zo ook is de psychologie verworden tot een reeks dressuurtechnieken waarbij de doelen voor de gedresseerden verzwegen worden. De biologie en de geneeskunde nemen steeds meer de allure aan van een posthumaan ontwerp van het lichaam op basis van anorganisch materiaal en zuiver mechanische implantaten. En de sociologie: tja, die heeft altijd al te horen gekregen dat ze weinig meer was dan de waan van een elite die hoopte een samenleving of beter een ‘maatschappij’ op te bouwen zonder dat de ordeningsprincipes ervan doorzichtig waren voor de samenlevingsleden. Kortom: wetenschap is (bio)technologie, en een wezenlijk onderdeel van een biopolitiek die greep wil krijgen op het leven en dat leven compleet voorspelbaar wil maken door elk ‘toeval’, elk ‘accident’ uit te sluiten.
PvdA – Henk Kool – wethouder sociale zaken Den Haag, blijkt uit het armoedepotje van de gemeente 7000 euro subsidie te hebben gegeven aan de stichting Willem Drees Lezing waarvan hij zelf bestuurslid.
Ik heb onlangs wel een heel dik prenten- en kleurenfotoboek over de alhier gelegen stad cadeau gekregen. Omzeggens elk gebouw, elke zogenaamde bezienswaardigheid of curiositeit is er in beeld gebracht vanuit hoeken en perspectieven waar je zonder levensgevaarlijke acrobatentoeren of zonder hulp van een helikopter onmogelijk bij kan. Maar dat cadeau heeft nog niet één keer mijn aandacht kunnen kapen! In lawaaierige winkelstraten vertrappeld worden door een mensenvloed die je in alle mogelijke richtingen voor de voeten loopt? Naar een tentoonstelling gaan, in een museum rondslenteren en daar de betweterige kunstliefhebber uithangen? Kom, zeg! Zondag de match KV Oostende – Anderlecht gaan zien?
Daarom zijn ook wij gedoemd te worden afgeslacht, vluchten ervoor heeft geen zin. Waarheen? Ze zitten overal, die moordlustige gekken, ze zijn zelfs elkaar aan het afmaken. Ook in Canada en in de VS zitten ze en Australië proberen ze binnen te komen en als daar de linkse gekken verkiezingen winnen is ook hun lot bezegeld.
Mooi klein handzaam survival bijltje van 101 inc. Scherp geslepen en zeer stevig. Foudraal van kunststof waar het bijltje in geklikt kan worden. Het hoesje kan gemakkelijk aan de koppel riem of rugzak bevestigd worden.Afmetingen: L 20,5cm x B 10cm (bij de kop) Lengte snijvlak 6,5cmGewicht: 340 gramGeleverd in een mooi doosje.Binnen één dag geleverd
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
Mijn dochter. Ik bewonderde haar bevlogenheid, maar haar naïviteit beangstigde me. Het artikel was nauwe­lijks gepubliceerd, of degenen met de meeste belangen wierpen zich op de doorontwikkeling van het algo­ritme, op de implementatie ervan op diverse systemen en het ontrollen ervan op het internet, inclusief de cloudservers. Overheden gebruikten het algoritme gericht om te wissen wat ze volgens de privacy­wet­geving niet langer mochten bewaren. Top­crimi­nelen kregen een brandschoon verleden, evenals oorlogs­misdadigers en politici. Beroemdheden wisten onwel­gevallige episoden uit hun roemruchte verleden, daarna werden de gaten opgevuld met wensbeelden van een fictief verleden.
De psychologe staarde hem aan alsof ze naar een krankzinnige keek. Samuel glimlachte nog eens naar haar en zei: ‘Een gedicht dat ik geschre­ven heb voor een goede vriend van me. Hij heeft me jarenlang wijs­gemaakt dat poëzie louterend kan zijn. Geen idee of het zo is, maar ik ben nog maar net begonnen natuurlijk.’ Hij hief zijn tas op zijn rug en verliet de kamer. De tas, gevuld met kleding en foto’s, die zwaar op zijn rug woog toen hij in Weerzel kwam, leek nu vederlicht.
Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee?
‘Sputnik’ staat er op de bus  naar de Russische havenstad Moermansk. Vanuit het Noorse plaatsje Kirkenes, is het slechts een uur of vijf rijden. De weg ernaar toe leidt langs een soort zwartgeblakerd maanlandschap en rijen in de modder geparkeerde sovjettanks.
Equi schenkt aan iedereen de mogelijkheid tot gelijke, onvoorwaardelijke en voldoende toegang tot het leven. Dit is een zin met diepgaande boodschap. En het enige wat je hoeft te doen om die toegang te verwerven, is ervoor kiezen. Iedereen zomaar vrije toegang tot het leven geven zonder voorwaarden, ongeacht wie je bent of wat je doet, is een totaal nieuw paradigma. In het huidige systeem krijg je namelijk enkel voldoende toegang tot het leven als je werkt, in een uitkeringsstelsel zit, de juiste connecties hebt, voldoende euro’s verzamelt, in het sociale opvangsysteem belandt, enz. Nu de crisis hard toeslaat, vallen steeds meer mensen uit de boot, terwijl de kloof tussen arm en rijk groeit. Maar de oplossing is vrij eenvoudig, namelijk een gelijk basisinkomen voor iedereen. Dit is een onderdeel van het equi model. Iedere maand krijgt iedere deelnemer 750 equi op zijn/haar rekening. Dit bedrag stemt overeen met de huidige levensduurte in Nederland en is voldoende om in de basisbehoeften te voorzien. Het bedrag kan evenwel hoger of lager worden naargelang de consumptie- en andere prijzen stijgen of dalen.
Het is zover. De Schepper neemt een deel van ons werk hierin over. Het is Scheppingswerk geworden! De lichtwerker die in zijn talenten staat, zal nu met minimale inzet, maximaal resultaat kunnen halen om de materie verder tot vervulling te brengen. De Schepper zegt het is nu 51% mijn werk en 49% jouw werk om te doen. Maak je keuzes vanuit jouw diepten, vanuit jouw ziel, en wij, de schepping, doen de rest.
Ik heb er nooit aan getwijfeld: als ik echt iets wil bereiken als Groot-Alloceur, als ik de resterende puinhopen van de wereld wil veranderen, dan moet ik eerst de macht van de Mast, van Mook, breken. Maar de verkiezing voor het leven had me vooral een doelwit gemaakt, vanaf het moment dat ik de eerste hints van mijn plannen vrijgaf.
Hij trok de revers van zijn jasje recht. ‘We hadden de bui al een tijdje zien hangen. De publieke opinie begon zich tegen ons te keren en anti-kapi­ta­listische filoso­fieën begonnen opgeld te doen. Een groep van de rijkste CEO’s en ondernemers ter wereld besloot hun fortuin veilig te stellen. We investeerden niet alleen in de satelliet, maar ook in de nieuwste kwantum- en DNA-computers. Die waren toen al zo ver door­ont­wikkeld dat complete menselijke persoon­lijkheden konden worden gekopieerd. De satelliet zou een virtueel paradijs scheppen, waar we konden leven in oneindige overvloed, zonder ooit te hoeven sterven.’ Hij keek langs zijn eigen lichaam op en neer, met een tevreden uitdrukking op zijn gezicht. ‘Ik ben in honderd jaar geen seconde ouder geworden.’

“overlevingsuitrusting online winkel biohazard overlevingsuitrusting”

Voor niets zijn we tegenwoordig meer bevreesd dan voor het oplopen van een “trauma”. Of meer specifiek: voor niets zijn we als ouders meer bang dan dat ons kind een “trauma” zou oplopen. (Hoezo: ons kind? Moeder spreekt over “mijn kind”, Vader ook over “mijn kind”, waarbij je je dus kunt afvragen of we het beiden wel over hetzelfde kind hebben.)
Doken herinneringen soms ‘spontaan’ op, men kon de herinnering ook actief oproepen door zich te concentreren of door gebruik te maken van een hulpmiddel, een effigies of evenbeeld in hout of steen. Een effigies is een metafoor (iets wat op het reële gelijkt, zoals de afbeeldingen in de grotten van Altamira en Lascaux), maar de herinnering kon ook opgewekt worden door een metonymie (iets wat aanleunt bij het reële, zoals bijvoorbeeld het gewaad of het huis van een overledene). Metaforen en metonymieën fungeren dus als een soort ‘fetisj’: etymologisch is het woord ‘fetisj’ dat uit het Portugees stamt, overigens verwant met de fi- wortel van ‘effigies’, zoals in het Latijnse ‘fio’, ‘ik word’, ‘facio’, ‘ik maak’ en ‘fingo’ of ‘effingo’, ‘ik boetseer, ik vorm’ of ‘ik beeld uit’). Later zou op die manier ook op basis van afbeeldingen het pictografisch schrift ontstaan (zoals het Chinese beeldschrift en de Egyptische hiërogliefen), waaruit zich dan nog vele eeuwen later ons letterschrift heeft ontwikkeld. In plaats van in hout te kerven, ging men op een rol papyrus krassen (‘schrijven’, Latijn ‘scribere’ = krabben, schrijven; zoals het Griekse ‘grafô’ = kerven, schrijven). Het zelf oproepen van herinneringen (al of niet met behulp van een effigies) kon lustvol zijn: de lustervaring kwam ongeveer overeen met de omgang met een reëel lustvol object). Vandaar onze tegenwoordige obsessie voor het maken van foto’s van al wie we kennen, van alle gebeurtenissen die we hebben meegemaakt en van alle plaatsen waar we geweest zijn. Spontane herinneringen konden echter ook pijnlijk zijn (‘kwade geesten’), zoals de herinnering aan het gegeven dat men door iemand vernederd of geslagen is geweest. Om zich te beschermen tegen kwade invallen ging men amuletten gebruiken, om een blij gemoed op te wekken werden talismans aangewend.
NIEUWSBRIEF 3 JULI 2011 Stichting Zorgcentrum ‘de Blanckenbörg’ Eikenlaan 34 9697 RW Blijham tel 0597-565500 www.blanckenborg.nl VRIJWILLIGERSPRAAT Clarie de Boer Vrijwilligerscoördinator clarie.deboer@blanckenborg.nl
Pijn is niet simpelweg een lichamelijk fenomeen. Vaak kan er met pijn niets worden gevonden dat mis is met het lichaam. Het lichaam kan lijden onder één of andere kramp waarvoor geen mechanische oorzaak te vinden is: het kan uit het denken voortkomen. Een konflikt in het denken kan zichzelf uitdrukken in het lichaam als een kramp of een vorm van pijn. Pijn is een alarm dat waarschuwt tegen een bedreiging van de integriteit van het lichaam. Voor veel mensen is het moeilijk te aanvaarden dat het denken of de geest die het denken leidt, of zelfs de ziel die de geest stuurt, moet worden gerekend onder de oorzaken van pijn. Een integriteitskonflikt kan zuiver fysiek zijn en als zodanig kan pijn van een zuiver fysieke aard zijn. Maar het is niet altijd zo. Een integriteitskonflikt kan ook zuiver iets van de geest zijn zoals zovele (gehuwde) paren weten. Er kan een integriteitskonflikt zijn in de geest waardoor men lichamelijk pijn kan lijden. De pijn in het hart b.v. is berucht bij verbroken liefde. Ook hoofdpijnen staan erom bekend vaak van psychologische aard te zijn: een bepaalde gehechtheid, konditionering of een konflikt in de motivatie kan tot onverenigbare aandriften leiden welke door brein als pijn worden weergegeven of waargenomen. Ook kunnen identificaties met dieren of andere materiële vormen die niet harmoniëren met het eigen lichaam een oorzaak van pijn zijn. Pijn als zodanig is een psychosomatisch fenomeen waar tegenover men alert moet blijven om werkelijke schade aan het lichaam te voorkomen. Langdurige en verwaarloosde pijn kan leiden tot fysieke dysfunctie: een hoofdpijn kan een kankergezwel worden, een gebroken hart kan een hartaanval worden: een pijnlijke plek kan zich ontwikkelen tot een serieuze aandoening. Als de dokter op een bepaald punt een chemisch tekort opmerkt in het lichaam, bij voorbeeld niet genoeg vitaminen, kan hij voorspiegelen dat de (oorzaak van de) pijn of een ziekte kan worden overwonnen door het innemen van dergelijke vit aminen. Dit sluit echter niet het feit uit dat van een dysfunctionerende geest een mentaliteit van verwaarlozing kan uitgaan die de ware oorzaak van de aandoening zou zijn. Als zodanig zullen medicijnen niet echt helpen bij het overwinnen van de algemeen destructieve houding van verwaarlozing. Het feit dat een arts niet een gedragswetenschapper is en in die zin niet in staat is gedragsstoornissen te behandelen mag het feit niet verduisteren dat in vele gevallen het probleem van de pijn bij de bron behandelen: het denken, de geest en de ziel, een veel meer belovend en duurzamer resultaat kan geven dan enkel te redeneren naar materiële oorzaken. Het moet gezegd echter dat interdisciplinaire samenwerking de grootst mogelijke kans op gezondheid biedt, hetgeen voor het zelfverantwoordelijke individu dat nog geen behoefte heeft aan hulp betekent dat de eigen integriteit te checken, bij wijze van routine-meditatie, op alle nivo’s van functioneren het meest wijs zou zijn, zelfs voordat men problemen heeft. 
De geldautomaten in Bawku hebben het een periode niet gedaan, maar nu werken ze weer. Ik heb gisteren een tweedehandse magnetron gekocht en een tweedehandse elektrische waterkoker. Ze doen het allebei. Van de magnetron was het een heel gezoek voordat ik wist hoe ik het ding aan de gang kon krijgen. Ik kon op internet geen gebruiksaanwijzing vinden. Een moment wanhoopte ik er al aan of de magnetron het wel deed, maar hij doet het toch goed. De waterkoker kookt het water zoveel sneller dan de fluitketel op gas dat het weer meer aanlokkelijk wordt om “even vlug” wat af te wassen met heet water. Ik liet anders de afwas wel eens een dag of drie staan. Zeker nu de muis die hier woonde dood is. De muizenval staat in de aanslag met lekkere pindakaas, maar gelukkig is er geen muis meer. Gekko’s lusten blijkbaar geen pindakaas, want die lopen gewoon rond hier en lopen niet in de val.
Tegen de tijd dat ik mijn appartement bereikte, voelde ik mijn armen bijna niet meer. De camera boven de deur herkende me en het grijze vlak schoof automatisch opzij. De lampen in de gang schoten aan. Gewoonlijk controleerde ik altijd hoeveel energie mijn panelen hadden opgewekt en met wie die was gedeeld, maar nu liep ik direct door naar mijn woon­kamer. Ik liet mijn schat onceremonieel op het tapijt vallen. Terwijl ik mijn verkrampte vingers kromde en strekte keek ik om me heen. Ik had niet veel tijd besteed aan het interieur. De meubels waren de meest populaire modellen uit de printer en gemaakt van taupe kunst­stof, zonder enige opsiering of patroon. Een paar groen met blauwe kussens die mijn moeder ooit voor me had meegebracht, waren de enige versiering – samen met een schilderij van een kunstenaar twee dorpen verderop. Op een tafel in de hoek stond een glazen bak met water, met daarin een eenzame kemp­vis, wapperend met zijn rode vinnen. Het keukenblok, met de kleine uitklaptafel, bevond zich tegen de achter­wand. Uit een rij van beschikbare gerechten op het scherm koos ik de pasta. Mijn favoriete roomsaus stond er niet bij, alleen tomatensaus. Met veel groen­ten. Mijn planner liet er duidelijk geen gras over groeien! Terwijl het voedselapparaat zoemde, printte ik alvast borden en bestek.
Het gezicht van de jongen was lijkbleek, zweet stroomde over zijn wangen en zijn mond was verwrongen in een brede grijns. Hij kneep zijn ogen dicht en richtte het punt van zijn mes op het hoofd van Samuel. ‘Ik weet wie jij bent! Het is tijd om te boeten.’ Hij stond op het punt naar Samuel te lopen, toen een paar kinderen naar buiten probeerden te lopen. Erwin draaide zich bliksemsnel om, de kinderen drukten zich gillend tegen de muur.
0113-649729 www.tropicalzoo.nl Nieuw! Berkenhof voor bij u thuis! Binnenkort jarig? iets anders feestelijks te vieren? En geen zin om u uit te sloven in de keuken of om uw feestje buiten de deur te vieren?
Direct razen mijn gedachten op topsnelheid. Achteloos laat ik mijn pink terug integreren met mijn enkel terwijl Mooks woorden tot mij door­dringen. Met al mijn kunstjes ben ik nog steeds een mens? Hij heeft verdomme gelijk. Zo heb ik me gedragen, zo heb ik me opgesteld. Vast­houdend aan mijn menselijke vermo­gens, rennend van het lab naar het Schip Stad; zelfs mijn zwemtocht naar de Mast heb ik in schoolslag gedaan.
Door het raam in de keuken zag Samuel de goed onderhouden tuin waar twee appelbomen, gebogen als grijsaards, hun last droegen. Het was het goede seizoen wist hij, dus liep hij de tuin in en plukte een glinsterende groene appel. Gretig beet hij in het harde vlees van de vrucht, bijna even snel spuugde hij de hap weer uit. Met een lach smeet hij de rest van de appel in het gras. De geest herinnerde zich de lekkere smaak, het lichaam had meer moeite met zijn eerste kennismaking. Hij was in dit leven opgegroeid met de zoete smaak van mango’s en bananen, niet echt te vergelijken met de zure smaak van de appel. Dat kwam nog wel, de kans dat hij hier tropische vruchten te pakken kreeg, was klein dus veel keuze had hij niet. Milieu en economische noodzaak waren in een eeuwig gevecht verwikkeld. Op dit moment lag de nadruk op milieu: geen onnodig transport. Als het niet gekweekt kan worden in de plaats waar je woonde, moet je het maar niet eten.
In een oogopslag begreep Zohra wat er aan de hand was. De serie­moordenaar was uit op het bloed van zijn slachtoffers. Als hij geen tijd had om het ter plaatse uit hun lichaam te halen, nam hij ze mee en deed hij het hier. Allerlei gedachten schoten door haar hoofd. Haar mond ging open, maar spreken lukte niet. Ze kon het antwoord op Lievens vraag alleen maar denken: veel mensen; heel veel. Ze moest weten waarom.
Een neurotische persoon, is niet zo zeker van zichzelf noch van de samenleving waar hij deel van uitmaakt. In feite is zijn basis-emotie schaamte en zijn basis-respons die van de afwijzing. De neuroticus wil alleen maar er van af wezen, altijd zich afgewezen en verlatend voelend. Een neurotische samenleving draait op het ego-systeem van de weerlegging door zijn niet-paradigma. Het enige denkmodel is nee te zeggen. Geen werkelijk stabiel begrip van orde vindend, noch in zichzelf, noch in de eenzijdige politieke en religieuze noties, ruziet men altijd over van alles niet dezelfde definities hebbend dezelfde taal sprekend. Naar de ziel als een konstrukt van de tijd (God) zijn er vele definities die één of andere persoonlijke ‘essentie’ veilig stellen, die snel gemystificeerd raakt of magisch wordt afgehandeld. Het gaat er niet om het bestaan van magie en wonderen te ontkennen in de bewijsvoering van de persoon van God. Het is eenvoudig het terwille zijn van het gezonde verstand van er geen behoefte aan hebben waar de mensheid zijn eer in moet vinden. Op geen enkele manier kan het aanbidden van UFO’s en andere wonderen het doel van de wereldkultuur zijn. De vraag is: accepteren we het dat anderen, buitenaards of niet, met ons meedoen? Hebben we werkelijk iets om trots op te zijn? Zo lang we schizoïde verdeeld in ons bewustzijn van ruimte en tijd zijn, en neurotisch onzeker over onze compenserende kultuur, hoe kunnen we dan ooit de ander voor ons zelf accepteren?
‘Als gewoonlijk wend jij voor het met mij eens te zijn, maar bespeur ik in je woorden niets dan sarcasme en druipende spot,’ stelde Urendel vast. ‘Met zo’n wendbare tong, als een paling, moet je misschien op­passen. Voor je het weet heeft een op dit gebied minder gezegende gespreksgenoot hem uit je bek gerukt, mismaakte aap.’
De ontbijttafel was nog niet afgeruimd, op Willems bord en koffiekopje na. Met wantrouwen keek Berend naar de boterhamworst die in een plasticje naast de botervloot lag. Hij trok de koelkast open om melk voor in de koffie te pakken maar schrok van de leverworst die naar hem toe rolde en op de grond viel. Berend begon zenuwachtig te lachen. Absurd, was het woord dat de halve nacht door zijn hoofd had gespookt.
éér dan een café! méér dan een café! Grand Café Cambrinus is meer dan een café. In de loop der jaren, sinds 1980, heeft Cambrinus zich ontpopt tot een sfeervol Grand Café waar u, met de muziek op de achtergrond,
De volgende morgen zat het jongetje rechtop in bed, keek helder, had gewoon gegeten, had geen hoofdpijn, was niet misselijk. Nadat ik het de avond ervoor voor het laatst had gezien was het kind een poosje later wakker geworden en had gewoon om eten gevraagd. Dat zijn stukjes van een goede dag.
Er is een generator geschonken aan de verloskunde afdeling. Die is nooit aangesloten, want er zou te weinig geld zijn voor de extra bekabeling, dan weer zou er een huisje nodig zijn om de generator in te zetten, terwijl die volgens mij evengoed gewoon op de veranda zou kunnen staan. Hoe dan ook, in mijn tijd is in juli met veel poeha afgekondigd door het management dat er een generator was geschonken en de volgende week in gebruik zou worden genomen, maar bij stroomuitval zitten we nog steeds in het donker. De Operatiekamer hééft zelfs geen stand-by generator. Maar ik kijk wel uit om er één aan te vragen of om er één voor ze te kopen (zo duur zijn ze niet) want ik verwacht niet dat er de wil is om het ding adequaat aan te sluiten op het net van de OK.
Ze duwde de achterdeur open die naar een kleine tuin leidde. Op dat moment zag ze de pijp. De kleine uitlaat van een trunomische schuil­kelder lag verbor­gen tussen gebroken tegels en een berg zand, maar Leaf herkende de driehoekige vorm direct. Dan moest er ook ergens een ingang zijn. Ze volgde haar oren en begon puin te verschui­ven. Kakker­lakken, gelukkig aanzienlijk kleiner dan het exem­plaar dat ze eerder was tegen­gekomen, schoten alle kanten op. Een spin van zo’n vier centimeter doorsnede wandelde er traag achter­aan. Leaf bekeek het insect met verbazing. Het was maanden geleden dat ze een dergelijk exemplaar had gezien en dacht dat ze waren uitgestorven. Daar! Het luik naar de schuilkelder. De muziek klonk nu helder­der. Tragedy, when the feeling’s gone… zongen hoge mannenstemmen. Wat of wie zat er in die kelder? De muziek kwam haar vaag bekend voor en bracht een herinnering aan stoffige lessen kunst­ge­schiedenis naar boven. Leaf trok het luik open en tuurde naar binnen. Er brandde licht aan het einde van de gang. Ze liet zich de gang in zakken, sloot het luik, en sloop zachtjes naar voren. Er hing een zurige, penetrante lucht. Ze her­kende de geur maar kon hem niet direct thuisbrengen. Een mannenstem zong mee met de muziek. Er was daar iemand! De geur was die van een ongewassen mens. Verbazing en woede schoten door Leaf heen. Verdomme, zij was de laatste op aarde. Wie was dat en wat wilde hij?
De stichting Vrienden van Bawku zendt regelmatig specialisten en een operatieassistent naar Bawku om een aantal weken hier te opereren. Zij vinden het leuk om hier een poosje te werken en veel grovere pathologie te zien dan in Nederland en ze hopen zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen en ook nog veel aan kennisoverdracht te kunnen doen.
Drommel stierf tijdens mijn volgende uitzetting. Ik condoleerde moeder, Lars en Ella. Mijn dochter ant­woordde fijntjes dat mijn condoleance ‘maar een maandje of twee’ te laat was. Volgens Lars moest ik het me maar niet aantrekken, Ella puberde. Toch ver­dween het rotgevoel in mijn maag pas toen ze me onder aan de Elevator stond op te wachten.
Naast het bepalen van een route kan het Auto Inbouw GPS Volgsysteem Trackerook gebruikt worden om gestolen voertuigen te traceren. Het GPS volgsysteem is, zoals de naam al doet vermoeden, het ideale gps-apparaat voor in een voertuig.
Ik luister de laatste tijd toch liever muziek van you tube dan van spotify omdat de geluidskwaliteit hoger is van you tube en ik heb hele goede oren en hoor dan dat er iets ontbreekt op spotify. Ze hebben daar expres de kwaliteit naar beneden teruggebracht naar minder bit (tenzij je een betaald abonnement neem).”
‘Jeetje, wat is het koud hier ineens, is de verwarming uitgevallen of zo?’ Miranda huiverde in haar positie­jurk, kwam overeind uit de stoel. ‘Eh, Lau? Gaat het wel? Je ziet echt lijkbleek. Oh sorry, echt, ik had het er niet over moeten hebben, het is allemaal nog zo vers en ik vraag je er gewoon naar met mijn stomme kop.’
c. Analogieën met vroeger. Allerlei fenomenen en toestanden die vrij algemeen met ICT, internet en de sociale media worden geassocieerd en als intrinsieke facetten van de digitale technieken worden beschouwd, kwamen voorheen evenzeer voor, weliswaar in een ander kader en format, en met andere expressievormen. Kwalitatieve verschillen tussen vroeger en nu zijn er dikwijls in het geheel niet. Aan de digitale schandpaal gezet worden: iemands reputatie kon destijds ook als resultaat van “geruchten” ernstig en onomkeerbaar worden beschadigd; alleen is het betrokken publiek nu van een andere aard; overigens was ook de middeleeuwse schandpaal “universeel”, voor “iedereen” dus, zichtbaar. Amazon.com en bol.com dringen ons boeken op die qua onderwerp aansluiten bij onze vorige aankopen: dat denkschema zou eertijds ook een bibliothecaris volgen wanneer iemand op zoek is naar een boek in een specifiek genre of een kleermaker bij zijn vaste klanten. “Haatmisdrijven” en scheldpartijen op sociale media als gevolg van het gegeven dat je anoniem kunt blijven en je je richt tegen mensen die je eigenlijk niet kent: wat werd er destijds aan de toog van een dorpscafé niet allemaal naar elkaars hoofd geslingerd? Iedereen op de aardbol zou de weinig verheffende woorden die op het internet gespuid worden, kunnen lezen of horen, maar dat is vooralsnog niet correct. Niet iedereen begrijpt de specifieke taal waarin berichten of comments zijn neergeschreven of uitgesproken. Net zo had een Limburger vroeger weinig verstaan van het dialect dat in een West-Vlaams café werd gehanteerd, en vice versa. Censuur op het internet: die was er vóór ICT ook, en vermoedelijk in een veel ruimere mate. Inbreuken op de privacy: destijds hadden huis-aan-huis verkopers er ook een handje van weg en de woning als puur privé-gegeven is historisch gezien een recent verschijnsel bij de lagere klassen. Verder geloof ik niet dat Facebook enzovoort mensen verleidt om aan zelfopenbaring te doen en hun intiemste gevoelens of hun kleine en grote geheimpjes te kijk te zetten. De communicatie overstijgt zelden het niveau van koffieklets en toogpraat. En mensen doen nu eenmaal altijd en overal aan zelfpresentatie: in interpersoonlijke relaties, in de publieke ruimte zoals bijvoorbeeld bij het flaneren in stedelijke winkelstraten, en zelfs wanneer men alleen thuis is en dit niet enkel voor de spiegel. M.i. zet niemand zijn diepste geheimen op Twitter of Facebook, zoals men die vroeger aan de cafétoog ook niet prijsgaf. Wat mensen op Facebook plaatsen is doorgaans ook in hun eigen ogen relatief oppervlakkig, soms zelfs banaal. Je kunt op Facebook de aandacht trekken door te posten dat je met voorbedachten rade 100 pillen hebt genomen, zoals je dat op veel andere manieren kunt.
This listing is for a 5×7 Junior Groomsmen Survival Kit Postcard. Pictured is a gray and aqua styled card. Your backing color will be one of your 2 colors chosen. If you have a preference between the two please indicate that at checkout. TO ORDER: 1. Select the number of cards you would like and add to your shopping cart. 2. In the NOTES TO SELLER Section at Checkout: – Please include the 2 colors you would like us to incorporate. If no colors are noted you will receive the colors picture…
I N F O & M E N U K A A R T 2 0 1 4 1 Kerkstraat 1 7641 BS Wierden Tel: 0546-571535 Tel:0546-571535 Welkom Het St. Jansgebouw Is een gezellige en zeer gunstig gelegen horecagelegenheid in hartje Wierden.
De sociaal noodzakelijke arbeid zal een heel eenvoudig patroon vertonen: monitoring van die automatische system (bv. robots of de nieuwste generatie quantum-computers) en troubleshooting (detectie van storingen), met herstel van de storing of ze signaleren aan een bevoegde technicus/a. Met universele robots (die overal kunnen ingezet worden) en andere technologieën zoals 3D-printing moet het mogelijk zijn de productie van goederen en diensten helemaal te herbekijken en op een radicaal andere leest te schoeien. Het verschil tussen arbeider, bediende en zelfstandige (éénmansonderneming in Nederland) zal compleet verdwijnen. De kapitalistische eigendomsverhoudingen zullen geen rol meer spelen of geen invloed meer hebben (zie ook sub). De nieuwe technologieën kunnen immers informatie eindeloos kopiëren zodat ze ongeveer gratis voor iedereen beschikbaar is (11). Patenten worden afgeschaft: elke innovatie is te danken aan een coöperatie van heel wat mensen.
De Cheiron met Neptunus in Waterman samenstand in het 5de huis in de jaarhoroscoop van 2011 geeft een duidelijke zuivering van de wil. Vanuit wilskracht kan nog maar weinig tot stand komen. Deze stand kan een toename geven van ongeduld en wilskracht waarmee we het bewustzijn willen sturen. Door de innige samenstand van Neptunus en Uranus (receptie) laat de realiteit zich niet meer sturen.*13b We hebben de mogelijkheid om ons bewust te worden van de grote Wil van onze Kern.
Op de één of andere manier moet ik altijd even terugdenken aan een binnenlandse vlucht in Nigeria waar ik meemaakte dat het vliegtuig van Kano naar Jos al de startbaan  opreed toen het werd teruggeroepen: er moest nog een belangrijke Nigeriaan mee. Het vliegtuig reed terug en de deur ging open. Er werd iemand, voor mijn gevoel zo maar een willekeurig iemand, te verstaan gegeven dat hij onmiddellijk moest opsodemieteren, het vliegtuig uit, en op de lege plaats kwam een corpulente, zeer welgedane, belangrijke man te zitten. Toen vertrok het vliegtuig pas echt. Dit tafereel heb ik in Ghana nog niet meegemaakt, en daarbij, we zijn ook 35 jaar verder in de tijd.
Over een paar minuten zullen mijn geheugenbanken gewist worden en zal wat mijn lichaam was, geladen worden met een nieuwe persoon­lijkheid. Meneer Steiner wilde dat niet toestaan. Hij had tranen in zijn ogen toen hij me terugzag.

“overlevingsuitrusting voor wandelen 5 in 1 outdoor overlevingsuitrusting ontsnapping paracord armband vuursteen”

Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
Een rokende, stinkende, geel-oranje vlag, zeker vijf meter lang, snijdt me schuin de weg naar links af. Een tweede voegt zich erbij in de andere richting. Tegenover me, door de trillende hitte van het benzine­vuur, zie ik nog twee soldaten die ik niet ken. Hun gezichten, zwetend in het licht van de vlammen, grijn­zen als ze zich in beweging zetten.
Cullmann Panama Action 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-repellent mate
De deur zwaaide open, onmiddellijk dreef een scheut toortslicht binnen en hoorde je in de verte de vrolijk kwetterende stemmen van, onmiskenbaar, de drie gezusters. Vóór Urendel dit tot zich door liet dringen stond Eochaid voor hem, met een brede grijns. De dwerg gooide een flink stuk vlees in de schoot van de monnik.
Maar vooral wil ik 18 dagen Rini zien, samen einden wandelen, naar een paar steden gaan en daar een dag rondslenteren, misschien nog hout kloven. Een elektriciteitskabel reviseren in de tuin, en zo zal er nog wel van alles en nog wat te doen zijn. En als Rini dat leuk vindt kunnen we nog een paar dagen ergens naar toe.
De autoriteit over dit alternatief mag aanvankelijk niet zo belangrijk zijn: men mag b.v. er de voorkeur aan geven iedere vierde dag de was in de wasmachine te doen ongeacht de datum of dag van de week. Maar hiermee moet men in overweging nemen waar men mee harmoniseert, anders zal het alternatief alleen maar tot verdere verwarring, neergang en mislukte aanpassing leiden. Het doel is duidelijker te worden en niet meer verward te raken. Daartoe vormt het bewandelen van de veilige weg van gevestigde alternatieven de beste garantie voor een harmoniserend, verhelderend effect. Bij voorbeeld een beginnende popmuzikant kan beginnen met het uitbrengen van allerlei bekende songs alleen maar hier en daar een lied van eigen makelij of zijn eigen stijl van interpretatie toevoegend. Van het niet verdringen kan men vooruitgang boeken in de richting van het vestigen en accepteren van een alternatief. het tijdschema voorgesteld onder tabellen op deze site zal regelmatig harmoniseren met de bestaande weekorde alleen maar om het volledige van de week te dekken er subtiel in ritme mee te verschuiven. Op die manier harmoniseert men zowel als opponeert men met alles zodat het denken niet in staat zal zijn een vals ego te ontwikkelen tegen het normale tijdbewustzijn van aanpassing. Natuurlijk zijn er vele truuks in het bestuur van de konditionering en dekonditionering van de tijd.
Een enkele parlementaire vraag indienen over het bovengestelde heeft U nog nooit gedaan. En dat terwijl U lid bent van de commissie inlichtingen- en veiligheidsdienst van de 2e Kamer der Staten Generaal.
‘Ik zal het noteren. Nu eerst de laatste trein uit Amster­dam binnen­halen en dan gaan we dicht voor vannacht. Grondige schoonmaak. Snap je nou dat mensen dat doen? Voor een trein springen bedoel ik?’
Het doet er niet toe. Daimaō Furui zal hem nu doden. Zijn zwaard is getrokken, zijn woede is groot. Mijn roodharige reus – Hij kan geen sterveling zijn! Waar leven mensen zoals hij? Aan het eind van de wereld? – heeft geen zwaard. Hij draagt een grove dolk, maar daar heeft hij niets aan tegen de katana van een demon. Hij is zo goed als dood.
De wijze waarop criminelen en geesteszieken worden aangepakt, is perfect analoog. Voor beide geldt dat als ze het in het dagelijks leven te bont maken, ze worden opgesloten en onder toezicht geplaatst. Voor de misdadiger spreken wij van een gevangenisstraf, voor de geesteszieke van gedwongen opname en in de praktijk doorgaans dwangbehandeling. Gevangenen mogen soms de gevangenis verlaten met een elektronische enkelband, geesteszieken mogen soms een paar dagen naar huis met een psychische enkelband: zij moeten in principe bereikbaar zijn voor het psychiatrische personeel. Maak je als gevangene teveel misbaar, dan mag je deelnemen aan de ‘heropvoedende’ gevangenisactiviteiten en krijg je celarrest; maak je als geesteszieke teveel misbaar, dan mag je niet deelnemen aan de ‘therapeutische’ activiteiten en word je in de isoleercel geduwd. Gevangenen krijgen voorwaardelijke invrijheidsstelling, geesteszieken nazorg: schend je de voorwaarden van de invrijheidsstelling of van de nazorg, dan kan je onmiddellijk terug opgesloten worden of, in het geval van de geesteszieke, onmiddellijk opnieuw worden ‘gecolloceerd’. Politici die ijveren voor hardere straffen voor criminelen, vinden doorgaans ook dat geesteszieken gemakkelijker gedwongen opgenomen moeten kunnen worden. En de voorstanders van chemische castratie van seksdelinquenten huldigen ook het lamleggen van het zenuwstelsel van geesteszieken met antipsychotica allerhande.
Op haar berichten adequaat reageren was onmoge­lijk. Ik was vertederd door een foto van het katje, dat met zijn mollige pootjes in zijn bak water was gesprongen, maar toen ik mijn antwoord (‘Aaaaaaaaaaaaah! Schattig!’) verstuurde, ontving ik al een foto van een stevige kater met een kikker in zijn bek. ‘Geschenk van Drommel voor zijn baasje’, luidde moeders bijschrift.
40. KLIK PROfiel • Het PROfiel is beschikbaar op het moment dat de kinderen (≥ 8 jaar)/ouders het PROfiel online ingevuld hebben • Het is daarom mogelijk om het PROfiel voor het consult te bekijken • Ouders en kinderen kunnen zelf de items van het PROfiel terugzien op de website • Zij zullen de grafieken niet te zien krijgen. Die zijn alleen voor de artsen, verpleegkundigen of psychologen bedoeld • Tijdens het consult het PROfiel opvragen en bespreken
Het Hollandse Rock and Roll circuit is bijna net zo groot als de onze, die van de Indo’s, alleen moet ik stellen dat het daar anders wordt aangepakt, men durft te ondernemen en vaak is het zo dat men daar meer respons op krijgt dan bij menig Indisch evenement.
Welkom bij Truckstop Wij zijn geopend op; Maandag van 7.30 uur tot 24.00 uur Dinsdag tot en met Donderdag van 05.30 tot 24.00 uur Vrijdag van 05.30 uur tot 23.00 uur de keuken sluit een uur voor sluitingstijd

“vuil goedkoop overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting nyc”

Ik gruw van zijn wijd opengesperde ogen, zijn pupil­len net te groot, en die verkrampte grijns om zijn mond. Niet omdat hij eruit ziet als een maniak, maar omdat hij er nauwelijks anders uitziet dan die Mook die vroeger mijn vriend was. Opeens weet ik niet meer zo zeker dat ik degene ben die is veranderd.
Dit kan gebruikt worden om het hoogst mogelijke zicht te behalen, door zicht in te stellen op Quake Pro, een snelheids drankje te drinken, te sprinten en te vliegen. Na een tijdje zal de snelheid echter terug keren naar normaal.
De Action Short Evo is een impactshort van Dainese. De broek is gemaakt van elastisch mesh voor veel bewegingsvrijheid. De elastische band met siliconen grip voorkomt dat hij afzakt. Verder is de broek voorzien van zachte heuppads en harde beschermplaat voor je stuitje en bovenbenen.
Een heel pak informatie voorwaar, die wellicht heel wat vragen oproept. Het duurt echt tijd om in te tunen en dit nieuwe paradigma volledig bewust op te nemen. Het opzoeken van de antwoorden zal nieuwe inzichten brengen. En je zult merken dat er op die een verschuiving in het bewustzijn plaatsvindt, je krijgt een totaal nieuwe kijk op en een nieuwe relatie tot geld, werk, waarde, overvloed, delen,… Equi brengt een nieuw bewustzijn, een sterk vertrouwen in onze eigen inherente kracht. Zodanig dat onze angst voor tekort verdwijnt en er geen onzekerheid meer is mochten oude systemen crashen. Ook de wedloop naar geld en de spilzieke consumptiedrang worden met nieuwe ogen gezien.
En hoewel ik de gebogen glazen wanden en micro­manipulators in de hermetische cabine herken, lijkt mijn zicht onscherp, alsof ik door een soepige mist kijk. Een duizeling overvalt me, die nog verdubbelt als ik me realiseer dat het bodemloze gevoel geen maag heeft om zich in op te houden.
Maar soms circuleren er rond dezelfde “figuren”, “personages” en “feitelijkheden” echter verschillende elkaar tegensprekende verhalen. Emotionele reacties kunnen dan alleen maar reacties zijn op die aangeboden versies en niet op de feiten zelf, gezien zoiets als de feiten zelf niet meer bestaat. We reageren op betekenissen, we weten dat en we hebben eigenlijk per definitie geen toegang meer tot de waarheid (die als waarheid niet eens meer bestaat). Juist omdat we niet zelf aanwezig zijn bij de gerapporteerde gebeurtenissen, lezen we de krant of nieuwssites en kijken we naar het tv-journaal om te zien waar we eigenlijk aanwezig hadden kunnen zijn. (Sommige aanwezigen bij zekere feiten kijken als ultra-narcisten speciaal in de camera om daarna op het scherm nu precies te zien waar ze inderdaad wél aanwezig waren.)
Een plots verdwijnen van vrienden, activiteiten, gewoontes, jobs, verblijfplaatsen. Je evolueert voorbij wat je was en deze mensen en omgevingen komen niet meer overeen met je vibratie. Het Nieuwe zal spoedig arriveren en zo-o-o-oveel beter voelen!
We stonden aan de voet van de Elevator: moeder, Lars met de huilende Ella op zijn arm en ik. Een spoed­opdracht van Non-Vitae, eentje die veel geld zou opleveren, of me mijn baan kosten als ik zou weigeren. Ik had niet zo hard geleerd en gewerkt om dat te laten gebeuren ook al betekende dat het hals over kop spenen van mijn zes maanden oude baby en het missen van moeders zesenzeventigste verjaardag volgende week.
Ze wilde de hand van de jonge helper grijpen, maar Mike duwde hem aan de kant en hielp haar op te staan. Haar lichaam reageerde met een dosis hoop, dat niets was veranderd, dat alles bij het oude was. Voor­zichtig stond ze op. Ze leunde zwaarder op hem dan strikt nood­zakelijk en grijnsde naar zijn snol.
In werkelijkheid is er alleen maar liefde en vanuit het goddelijke gezien, neem je slechts een omweg als je nu nog niet kunt kiezen voor de liefde. Dus oordeel niet over de ander. Geef elkaar de ruimte. Het Goddelijke Plan is volmaakt, de schepping is volmaakt.
Ja, je maakt deel uit van het soort mensen die “rijk van geest” zijn, het soort mensen die naar de zee kijken om zich voor te wenden dat ze communiceren met een spirituele oneindigheid. De “armen van geest” wuiven je uitnodiging om zelf ook deze kick op te doen, met onverholen onverschilligheid weg. Ze doezelen liever gewoon verder in hun zetel die op dat eigenste moment in het centrum van wel vijfenzestig kosmossen staat.
Voor de waardering hebben we allerlei soorten van media: radio, televisie, video, tijdschriften, kranten, boeken, c.d.’s, tapes, computers, telefoons en dergelijke. Er is een verschil in de media die direkte communicatie ondersteunen, zoals televisie, radio en de internetcomputer-telefoonverbinding en de media die minder direkt zijn, een fixatie, en snel een vorm van bezit dat leidt tot accumulatie en verbijstering door gehechtheid en neergang. Hoe groter de tijdspanne tussen het zenden en ontvangen hoe moeilijker het wordt de communicatie te ervaren als zijnde levend. Langzame media zoals boeken , kranten, films, etc. zijn afhankelijk van een collectief belang op min of meer dezelfde tijd zodat iets in trek is maar een week later kan zijn vergeten. Hetzelfde ding dat het ene jaar ‘in ‘ is kan nauwelijks het volgende jaar worden gewaardeerd beschouwd als zijnde uit de tijd. Boeken laten zich het best lezen door een studiegroep of religie daar in essentie ieder bericht een sociale werkelijkheid is. Zo kan men begrijpen waarom het soms erg moeilijk is of onmogelijk een boek te lezen, hoe goed het ook moge zijn. Een roman lezend communiceert men met de schrijver je afstemmend op het thema dat men op één of andere manier zelf moet leven. Zo vertegenwoordigen je literatuur, platen e.d. je leven en je ego. Voor een goed huwelijk is het belangrijk samen waardering te hebben daar kultuur veel van het ego kan vertegenwoordigen dat zich niet gelijkricht met de ziel op dezelfde manier als de partner kan of wilde waarderen. Ook het communiceren met mensen zo rechtstreeks als mogelijk is met een minimum aan afstand tussen de betrokken personen, bevordert de kwaliteit en inhoud van het bericht en het vermogen het samen te genieten. Dit leidt rechtstreeks tot de waardering van theatervoorstellingen vóór televisie, televisie-live-voorstellingen vóór van te voren vastgelegde programma’s, cinema-voorstellingen vóór video of televisievertoningen, on-line-discussies vóór krantenpolemieken, etc.etc. Het is belangrijk de prioriteiten duidelijk te hebben in de waardering van de media, daar uiteindelijk de afstand tussen mensen moet worden overbrugd. In essentie is het de boodschap van ieder medium samen te komen en de voorgestane orde te vieren. Gewelddadige en sensatielustige representaties kunnen worden herkend als waarschuwingen tegen het teveel afstand houden met het verkeerde idee van discipline. En dat behoren we niet te vieren. De boodschap van het medium is het af te wijzen daar het menselijk lichaam de ultieme machine is om mee te leven. Spelletjes spelend moet men leren hetzelfde te herkennen: naar de ziel moeten ze representatief zijn voor de eeuwige waarden om een gelijkgerichtheid te hebben die de echtelijke band ondersteund of de continentie van de celibatair. In de spelen van de sport etc. is men geneigd gefixeerd te zijn op winnen met de implicatie dat men nooit gewonnen heeft vooraleer het spel ten einde is. De juiste filosofie is echter dat men altijd heeft gewonnen om te beginnen en dat ieder spel het risico met zich meebrengt van verlies. Beseffend dat het grootste gevaar bestaat uit de mogelijk het spel zelf kwijt te raken, weegt het verliezen op punten minder zwaar dan het risico als onsportief te worden beschouwd niet tegen je verlies kunnend. De gouden regel van alle spelen is te spelen voor het spel en niet zozeer voor het resultaat. Het bekrachtigen van het winnen van het spel met geld en andere privileges is precies de manier om het te corrumperen, de oorlog te definiëren en slachtoffers te maken. Ter wille van de wereldvrede zou dus in feite alle professioneel spel moeten worden verboden. Het loopt in dezelfde val als geweld op t.v: mensen vergeten dat hun fascinatie misschien over slechte gewoonten en slachtoffers handelt, terwijl het doel van het spel precies het tegenovergesteld was: de kinderziel der onschuld te herwinnen..  
Ik gaf het paard als voorbeeld om een reden. Namelijk als je weet wat een dier gaat doen bij hoge stress, moet je het ‘gevaar’ dan opzoeken? Het was een voorbeeld ter verduidelijking. verder niks. Hoef je niet zo fel op te reageren.
Schnitzlers maatschappijkritische ingesteldheid die voor politiek “links” of “progressief” moet doorgaan komt ons voor als steriele traditioneel “linkse” ouwe koek. En die koek is aan bederf onderhevig.
Nieuwsbrief Wijkkamer de Dommer En omgeving 24 juni 2016 Wijkkamer.de.Dommer@ribw-nr.nl Dommer van Poldersveldtweg 73 Nijmegen Mail ons als je een bijdrage hebt! Extra zomeropening huiskamer We willen
Kart arrangementen Groepen die de strijd onderling willen aangaan en meer dan het rijden van losse heats alleen, kunnen zelf hun Grand-Prix samenstellen aan de hand van de volgende prijzen. Voor de betreffende
Ze passeerden weelderige huizen, grote fabrieks­hal­len, kantoren van import- en exportbedrijven, kleine parkjes vol bomen, bloemen en steen­zwammen, rook de weelderige geuren van voedsel waarvan de vreemde specerijen haar diarree zouden geven. (Ze had het een paar keer geprobeerd, ondanks de waar­schu­wingen.)
Als je leeft op de lagere octaaf van het bestaan dan wordt de energie waar de zwarte maan staat ontoegankelijk. In dit geval dus Ram. Deze mensen, instituten enz. komen dan in het overlevingsmechanisme van Weegschaal (Priapus).
Maar eigenlijk dreef Diogenes, een fratsenmaker van het betere soort, alleen maar de spot met de tirannieke arrogante meester-filosoof Plato, die zich wou laten kronen tot de eerste “Filosoof des Vaderlands” in de turbulente Westerse Geschiedenis, waarvan we nu nog allen elke dag het slachtoffer zijn. Plato had een bonte schare toehoorders wijs gemaakt dat de mens een tweevoetig vogelachtig dier was “maar dan zonder veren”. Waarop Diogenes een kip zou hebben gepluimd en het vederloze soepkieken op Plato’s tafel zou hebben gegooid met de provocerende woorden: “Voilà! Hier heb je de Mens!”
Warm/ koud Buffet. Keuze uit 2 soorten soep: Tomaten, groente -, kippensoep Keuze uit 2 warme gerechten: Gehaktballetjes met satésaus. Varkenshaas met champignonroomsaus. Zalm met zoete vissaus *Huzarensalade
Ik zal hier dus een tweede maal pogen de vormgeving van de eerste mensengemeenschappen tot aan het ontstaan van de landbouwsamenlevingen en de eerste steden te schetsen, zij het in een paar tiental bladzijden. Deze poging zal zeker twee gebreken vertonen. Zij zal onvermijdelijk de indruk geven van een rechtlijnige ontwikkeling, daar waar nieuwe evoluties en doorbraken in de menselijke ontwikkeling ongetwijfeld met vallen en opstaan zijn tot stand gekomen. Veel mensengroepen, ook mensengroepen die op bepaalde punten vooruitstrevende sociale of technische praktijken hadden voortgebracht, zijn verloren gegaan en uitgestorven. Toch meen ik dat een lijn of beter een aantal lijnen kunnen ontwaard worden (zoals: psychisch, dit is zintuiglijk en ‘verstandelijk’, maar ook qua zelfbewustzijn en gedragsmotivatie; productief en technisch; sociaal zoals de ontwikkeling van taal, de vormgeving van de sekserelaties of de langzame sedentarisatie; enzovoort). Maar wij weten niet wat de soort Homo Sapiens (die leefde vanaf 150.000 jaar geleden) zelf ontwikkeld heeft of wat hij geleerd heeft van vóór en naast hem bestaande mensensoorten, in het bijzonder de Homo Heidelbergensis (800.000 tot 150.000 jaar geleden) en de Neanderthalermens (200.000 tot 25.000 jaar geleden), waar de Cro-Magnon mens (een ondersoort van Homo Sapiens) tussen 40.000 en 20.000 jaar geleden mee ‘samenleefde’ op dezelfde territoria in Europa en Azië. Een tweede gebrek zal zijn dat wij onmogelijk in beeld kunnen brengen hoe de ontwikkelingen op verschillende vlakken, volgens de daarnet aangehaalde ‘lijnen’, zich steeds tegelijkertijd en in wederzijdse interactie hebben voltrokken. Oorzaken en gevolgen zijn nauwelijks te onderscheiden: er was een flux van steeds nieuwe praktijken, met daartegenover natuurlijk een vasthouden aan tradities en een weerstand tegen het loslaten van bestaande praktijken. Onze beschrijving kan slechts fragmentair zijn, volgens categorieën die ons nu belangrijk lijken, maar dat toen misschien nauwelijks waren. Zeer moeilijk is het tegenstrijdige tendensen die ongetwijfeld zijn ontstaan, precies onder woorden te brengen.
Zohra dacht na. ‘Een ander circuit misschien?’ gokte ze. Feit was dat het veel eenvoudiger was om een lijk met de lift te verplaatsen dan via de trappen. Blijkbaar had de slachter voor zichzelf een manier gevonden om dat probleem op te lossen.
Het geluid was van verder in het appartement gekomen, vanuit de gang met de trap naar boven. Of misschien wel vanaf boven zelfs. Het appartement had een maisonnette-indeling met de woonkamer en keuken beneden. De ouderslaapkamer en extra kamers waren boven. Ze keek op naar het plafond en luisterde gespannen. Niets te horen.
Maar dit was geen horrorfilm. En ze was het zat. Zat om bang te zijn, zat om verdrietig te zijn. Er helemaal klaar mee om iedere dag maar weer op te staan met het gevoel of er een steen op haar maag lag en haar hoofd vol watten zat.
Door de lang hal van het mortuarium naar de uitgang. Meyago zette haar zonnebril op, opende haar parasol toen ze buiten stond. Een aankondiging van haar regering bedekte de zijgevel van het gebouw vóór hen. Een peinzende Kiteh die naar de hemel keek. ‘Weest Waakzaam! De Aarde observeert ons!’
Het stevige compacte blad met vast mes heeft een duurzaam handvat met rubberen overmold die een solide toepassing biedt. De ergonomische vorm biedt u een betere en comfortabelere grip bij alle weersomstandigheden. Met een dun randmes dat oplost tot een bepaald clippunt, zal dit solide, volle mes u helpen te snijden en te scheuren, zodat u kunt overleven, zelfs in de moeilijkste omgeving.
De val van de intelligentie toont zich in de relatie met de onwetenden en onschuldigen. Hoe meer de kultuur is afgestompt hoe erger de relaties tussen ouders en kinderen, leraren en leerlingen, priesters en gelovigen, overheden en burgers. Zonder zondaars zouden er geen religies nodig zijn, zonder profiteurs zou er geen zekerheids-orde nodig zijn, zonder gevallen zielen zouden er buiten het ouderlijke geen leraren zijn, en zonder lust zou er geen vernedering hoeven te bestaan. Ouders intimideren kinderen ze ziend als de duiveltjes van hun luist. Priesters moeten tot mensen prediken en moeten de alledaagse zonden des vlezes aanvaarden, overheden moeten eindeloos betalen voor sociale zekerheid niet in staat iets materiëels terug te verlangen vanwege het winstmotief en leraren moeten keer op keer de lessen herhalen aangezien mensen voortdurend hun intelligentie verliezen in de val van de ziel. Eenmaal verankerd in het werkelijkheidsprincipe echter (afb.), moeten priesters, leraren, ouders en politici leren de naaste te behandelen als een gelijkwaardige partner en niet als een slachtoffer. De ander is niet simpelweg een onderdaan van de Staat, een kind, een pupil, of een zondaar. Het is in de verheffing boven de ander dat het zelfbewustzijn verloren gaat en vijandigheid dreigt met revoluties tegen valse klasse-onderscheidingen en oorlogen tegen de vervreemding. Vandaar de regel van het in principe zo gelijkwaardig als mogelijk is behandelen van leerlingen, kinderen, gelovigen en onderdanen van de Staat . Het is een vereiste van de zelfvernedering: ikzelf ben een profiteur, een gevallen ziel, een zondaar en leerling. Ik ben degene die emancipatie behoeft en dus zal ik niet alleen mezelf bevrijden, maar de hele wereld van mijn prediking, lering, manipulatie en kleinering. 

“motorfiets survival gear Universiteit van Michigan overlevingsvliegtuigen”

Berend keek naar de slagerij aan de overkant van de straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in de verf zat. Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. Het winkelbelletje rinkelde. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord. Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen. In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen.
Dat was al vanaf het begin van de eerste levensvormen zo. Het begon met het zich manifesteren ten koste van andere levensvormen en de sterkste die zich ontwikkelde in een overlevings strijd was de soort die kon voortbestaan.
De eerste kaars die ze probeerde aan te steken, brak. Haar handen verstijfden steeds verder van de kou, hoewel de verwarming aan stond en het best behaag­lijk was in huis. Daardoor brak ze niet alleen de kaars, maar ook iedere keer de lucifers die ze probeerde af te strijken tegen het luciferdoosje. Ze had het opgegeven en vanaf dat moment had ze zichzelf niet meer in de hand gehad.
Er is tegenwoordig in de politieke filosofie weer veel belangstelling voor het begrip ‘autoriteit’, veelal op basis van het werk van de nazi-filosoof Carl Schmitt (1888-1985), bv. in het werk van de Italiaanse filosoof Giorgio Agamben. Het begrip autoriteit zit een beetje gewrongen tussen de “Franse” conceptie van de Natie als een uiting van de mondige burgers (citoyens, citizen in English, zoals in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring, die eigenlijk een “Franse” oorsprong heeft) en de “Duitse” conceptie van de volksgemeenschap, waar het individu maar een inferieure uitdrukking is van een ‘Volkswil’. (De dreigende splitsing van België is filosofisch gezien misschien een splitsing volgens deze Frans-Duitse tegenstelling!). In de Franse conceptie van de liberale democratie moeten de politieke leiders zich baseren op de wijze waarop de burgers hun stem hebben gehad in het debat (m.a.w. hun stem hebben uitgebracht via verkiezingen). In de Duitse conceptie komt erop aan dat de leiders het volk ervan overtuigen dat hun verwoording van de Volkswil de beste vertaling is van wat de mensen ‘eigenlijk’ willen.
Dan moet je je afvragen hoe je dat zult moeten compenseren want wat vergeten wordt is dat de PA niet alleen de versterkende faktor is, maar ook jouw geluid versterkt die uit JOUW EIGEN versterker komt.
Tegenwoordig worden er heupholsters (foto zie verder terug naar boven) gebruikt daar  in wordt de nadeel opgeheven naar een voordeel omdat je daar een extra clip met munitie in mee kan nemen en dus daar om niet afhankelijk bent van 1 clip munitie, maar 2 clips munitie.
Aan het einde van de dag breekt een nieuwe fase aan, en wordt je opnieuw voor een keuze gesteld. Voor ieder van je overlevers wordt je voor een keuze gesteld: wie mag slapen (op de grond of in een bed, als je die gemaakt hebt), wie staat op wacht, al dan niet bewapend, en wie gaat de wijk in op zoek naar grondstoffen, en waar dan? In de wijk zijn in eerste instantie een drietal redelijk veilige locaties te bezoeken, maar al snel wordt dat aantal groter, tot uiteindelijk een tiental gebouwen, waaronder een supermarkt, een verlaten landhuis, en een ziekenhuis.
Omdat het een enorme klus is om zo’n lijst van aan te klagen Collaborateurs samen te stellen, roepen wij uw hulp in. En om er geen puinzooi van te maken, moet daar enige mate van uniformiteit in zitten.
Ik steun tegen de deur. Ze heeft gelijk. Hard werken. Ik draai me om en slenter terug naar huis. In principe kan ik de uren tussen acht en halfelf ’s avonds best nog vullen met werk. Fiona zit dan toch in de schuur.
Haar hand bewoog zich naar de scheermesjes en greep er een. De bewegingen waren wat traag en onge­coör­dineerd, waardoor ze in de scherpe kant greep en er onmiddellijk bloeddruppels opwelden uit de sneden die nu dwars over haar vingertoppen liepen. Ze vielen in het water en vielen daar uiteen in wolkende roze draden.
Bij het praktijkonderdeel in het zwembad werden diverse scenario’s behandeld waaronder het juiste gebruik van de overlevingsuitrusting, procedures bij het verlaten van een schip, persoonlijke- en groepsoverlevingstechnieken, vlot lanceren en kennis van de uitrusting van het reddingsvlot. Tot besluit van de praktijkoefening werd er een hoist oefening gedaan.
Het is ook vaak erg lastig. Met onze manier van denken komen wij dan tot de conclusie dat hier niemand zich zonder meer aan zijn woord houdt, dat mensen notoir onbetrouwbaar zijn bij wat ze beloven en dat je in die zin  niemand kunt vertrouwen.
Dit proces levert nieuwe ervaringen op waarmee je dan weer dezelfde etappes kunt afleggen als het ware in een cirkelvormige beweging. Het begint bij inzicht, inleven in jezelf, mild en aanvaardend naar jezelf kijken en zien dat ook dat weer, hoe klein ook, uitzicht oproept, nieuwe mogelijkheden en nieuwe ervaringen.
Geheugen verlies. Moeite hebben met woorden vinden. Een grote hoeveelheid van korte-termijn geheugenverlies en enkel vage herinneringen uit je verleden. Je bent in meer dan één dimensie tegelijk en gaat vooruit en achteruit wat deel uitmaakt van de transitie (je ervaart een “onderbreking”). Je verleden is ook een deel van het Oude en het Oude is voorgoed voorbij. In het Nu zijn is de weg van de Nieuwe Wereld!
Bleek dat mijn herinnering wel wat op hol was geslagen, zo bezeten en vergiftigd als maar kan door de meest wansmakelijke perversie. Het ging immers om niet meer dan een broodjeaapverhaal, zoals ze dat zo mooi noemen bij onze bovenliggende buren. Hier is de (zichzelf) bewuste passage:
Het gevoel hebben krankzinnig te worden of een of andere mentale ziekte te ontwikkelen. Je ervaart snel verschillende dimensies en opent erg. Veel is nu voor je beschikbaar. Je bent er alleen niet gewoon. Je bewustzijn is verhoogd en je barrières zijn weg. Dit zal voorbijgaan en je zult je uiteindelijk heel erg Thuis voelen zoals nooit tevoren, gezien Thuis nu hier is.
Door hun voedselvoorkeur verschilden ze van dunsnavelige insecteneters tot diksnavelige zaadeters. Elk eiland had zijn eigen vinkensoort. Volgens Darwin moesten de verschillende vinkensoorten afstammen van een gemeenschappelijke voorouder.
23. 21 Figuur 5: schematisering wel en niet toegestane delen Het toegestane deel is de sterk ontwikkelde kant van je innerlijk ge- voelsleven die als goed ervaren wordt, oftewel het uiterlijk zichtbare gedrag. Het niet-toegestane deel is die kant die vaak onzichtbaar is, die zich echt in het innerlijk afspeelt. Dit gedeelte is vaak zwak en ongedif- ferentieerd en wordt door het individu als slecht ervaren. Er zijn echter wel gevoelens en gedachten uit het niet-toegestane deel die om uit- drukking vragen (in het schema verbeeld door de dikke pijl). Op de ontstaat een interne dialoog waarin veroordeling van en verzet tegen datgene wat niet toegestaan is, samenkomen. Om de interne controle te handhaven, streven de toegestane delen naar macht, status en prestige. Hiermee controleren ze niet alleen de interne en externe relaties; ze gebruiken dit ook om de gevoelens van
Met zijn schep groef hij net genoeg aarde weg om te zien dat de deur die hij zocht inderdaad hier in de grond zat, waarna hij in een monotoon ritme aarde en zand begon weg te scheppen. Drie uur later had hij een paar kubieke meter grond verplaatst en was de deur vrij. Er zaten roestplekken op en het rubber rondom was poreus, maar de verzegeling van de ruimte was intact. Zijn koevoet maakte korte metten met het slot.
Toen we op één steen wat langer bleven staan, werden de beelden meer dan flitsen. Een stel opgewonden vrouwen in lange zwarte rokken en witte schorten kwam op me af en begon te schelden. Één zwaaide met een pollepel! Ik dook instinctief ineen.
Door middel van banden kan de rugzak ook weer kleiner. Wie wat bewaard heeft wat, maar ik heb nu zoveel gespen nodig gehad dat er zelfs een kapotte op zit. Moeders maar eens vragen of zij nog wat heeft liggen.
Nogmaals: het mag merkwaardig heten dat net het socialisme niet langer beschikt over een concreet uitgetekend toekomstproject op (half)lange termijn. Helaas is het een Europese ziekte. In Europa ontbreekt momenteel zo ongeveer bij iedereen een optimistische kijk op de toekomst. Meer nog: de Europese Unie dreigt ten onder te gaan aan nieuwe vormen van nationalisme en particularisme. Het neoliberalisme drukt velen in het verweer, maar ook in de gelatenheid en de berusting. Het gat wordt gevuld door single-issue actiegroepen en voorvechters van een “goede zaak”: deze hoeven zich van de bredere achtergrond van hun “zaak” of “issue” weinig aan te trekken en scoren precies daarom en zeker ook door de media-aandacht vrij goed.
Ik liep naar voren en stak ook een poot op. Klauw­hand met opponeer­bare duim, in mijn geval. Bionische klauwhand. En dat maakte altijd meer indruk. Eek­hoorns met dergelijke handen stonden het vaakst in leidinggevende posities, zoals mijn functie. Of nou ja, mijn voorbije functie. Ik gebaarde dat de dieren om me heen bij mij moesten komen. Een groot deel van de ratten gehoorzaamde meteen.
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Hier in Bawku, in Ghana, gaat alles zo zijn gangetje. Ik heb vandaag gewoon rondjes gelopen langs alle kinderen op de kinderafdeling en op de OPD (de poli) heb ik ongeveer 20 kinderen gezien. Het was er erg rustig vandaag. Meestal komen er wel 30-45 kinderen op het spreekuur. Zoals iedere dag heeft 3/4 van alle kinderen die hier komen last van een sort virusinfectie met wat lichte koorts, wat hoesten, overgeven en diarree. Het gaat vanzelf over na een paar dagen. Bij iedereen met koorts moet malaria worden uitgesloten en bij iedereen moet je proberen een longontsteking, een hersenvliesontsteking of uitdrogingsverschijnselen op tijd op het spoor te komen.
Oorlog en schizofrenie, vechten tegen anderen en vechten tegen jezelf in plaats van vechten mèt anderen tegen de misvattingen van de materiële kwestie, zijn het resultaat van het verliezen van respekt en waardering. In de doods-angstige ontkenning van onze essentiële aard van sociaal, geïnteresseerd en behulpzaam zijn, verliezen we het respekt, raken we gefrustreerd en worden we boos in het zicht van de ontkenning van (het belang van) ‘ HET ALLERHOOGSTE’, en mislukken zo in het waarderen van het leven in zijn geheel en de huidige wereld in het bijzonder (afb.). Het is in de vorming van het ego waar deze neergang plaats vindt. Onvermijdelijk moet men zich aanpassen aan de vereisten van het fysieke lichaam en zijn grotere sociale kontekst. Deze aanpassing neemt de vorm aan van ego, religieus erfzonde genaamd, maar algemeen bekend als egoïsme, of blind eigenbelang. Het spel wordt een oorlog, eenmaal geïdentificeerd met het materiële resultaat. Men mag de Heer niet verraden, maar men kan er niet niet aan ontsnappen zichzelf te verraden, gaande voor het geld, de erkenning of simpel de materiële feitelijkheid van de eigen dienstbaarheid. Een uitweg hieruit zou het schrappen van alle namen onder alle schilderijen, boeken, goederen en religieuze oefening zijn. Op wie zouden we het dan kunnen terugvoeren, enkel collectieve verantwoordelijkheid voorstellend. Maar de werkelijkheid van het eigenbelang maakt dit onmogelijk. Namen zijn nodig voor een snelle referentie zoals een wachtwoord of een toegangskode, hetgeen als enige uitweg openlaat te refereren aan de goddelijkheid van de onpersoonlijke God die, of beter welke de enige werkelijkheid is die de volle lading van waardering en respekt kan dragen. Geen naam, religie, Heer of halfgod, toegewijde of zondaar, sterveling, heilige, of welke artiest ook, zal volstaan. Ze zijn alle onderworpen aan verandering met als het grootste probleem de konditionering op één fixatie die nooit zal standhouden en bevredigen in de stroom van de tijd. Alleen de realisatie van de werkelijkheid van de objectieve verandering als zijnde niet een verschrikking van vernietiging, maar een festijn van differentiatie en vernieuwing, zal de stabiliteit en orde geven die de ziel nodig heeft om zichzelf terug te vinden (van tijd tot tijd ). 

“hi tech overlevingsuitrusting bug out overlevingsuitrustinglijst”

Toen koningin Cynethryth op een dag in een draag­stoel door de velden trok om schattingen bij elkaar te graaien in ruil voor het achterwege blijven van haar vervloekte bezweringen, vielen de broers en ooms van Drida haar kleine stoet aan, die alleen uit vrouwen bestond, alsof er geen rovers en alvenvolk door het land waarden. De draagstoel kantelde, de nieuwe koningin kwam ten val; haar dienaressen stoven gillend uiteen en werden in het hoge gras neerge­slagen, snel verkracht of als ze geluk hadden alleen vermoord. Enkelen wisten te ontsnappen, en een enkeling uit dát fortuinlijke groepje wist zelfs onge­schonden Offa’s Hal weer te bereiken. Cynethryth bleef reddeloos achter, ze lag op het pad tussen de lange halmen en de mannen bogen zich over haar heen, hun lippen likkend; hun trillende, bebloede zwaardpunten priemden al naar haar ranke leest en haar albasten keel. Het duurde maar een oogwenk voor deze vijandin van de oude orde was doorstoken, verminkt en veranderd in een bloedig lijk.
Ik rolde met mijn ogen. Ja, ik dacht soms niet aan dat soort praktische dingen, maar voor mijn hoofdtaken hoefde dat ook niet. Van schrijvers verwachtte men dat ze met het hoofd in de wolken liepen. Rechtsboven in mijn gezichtsveld zag ik Tessa’s persoonlijke karak­teristieken en een overzicht van onze interacties. Kennelijk had ze meer dan de helft van mijn voorstellingen meegemaakt en had ze zelfs wat van haar tijd gebruikt om mij van gemeenschapstaken vrij te stellen. ‘Geen probleem,’ antwoordde ik dus. ‘Voor een fan doe ik extra mijn best.’
De regen sloeg tegen het etalageraam waarop in zwierige letters MEERTENS & Zn. stond geschreven. Achter het glas hing een open­gesneden varken aan een haak, die op het eerste gezicht niet van echt was te onderscheiden. De kop lag eronder, op een grote schaal op een rood-wit-geblokt kleedje. Ernaast kondigde een schoolbord met houten lijst de aanbiedingen van de week aan: klapstuk, oerhammetjes, kotelet­ten. Het was al avond, maar het licht in de slagerij was nog aan en de deur achterin de winkel, naar de keuken en daarachter het slachthok, stond open.
Een vrouw is gecharmeerd door zijn hoffelijkheid. Afspreken met het andere geslacht een duurzame relatie willend, moet een man zich verplicht voelen bewijs te leveren van zijn vermogen voor haar te kunnen zorgen. Zelfs de meest geëmancipeerde vrouw heeft een klein hoekje in haar hart voor de prins op het witte paard. Zelfs een prostituée zal bewijs eisen in de vorm van geld. Op één of andere manier, welke vrouw er ook gewild is, moet de verantwoordelijkheid voor de situatie duidelijk zijn. Zonder dit bewijs kan ze de man beschouwen als een jongere broer of een hond die ze aan de lijn moet houden en na gebruik laat zitten. Een man moet er niet intrappen voor klein broertje of hond door te gaan niets te bieden hebbend en zoveel mogelijk gebruik makend. Ze zal beledigen, kleineren en hem afwijzen als hij tekort schiet in het leveren van het bewijs van zijn vermogen zorg te dragen. Daarom heeft iedere man een plan, een motief en een onderneming, of hij zal doen alsof alles duidelijk zou zijn. Het is niet slecht naar een ideaal toe te leven. Zij zal ook voorwenden onafhankelijk te zijn terwijl ze het absoluut niet is. Het bewijs van de mannelijkheid kan sexueel zijn, maar moet niet zo zijn. In het bijzonder in het begin moet men er voor zorgen dat het hogere motief overheerst. Het is heel makkelijk elkaar te misbruiken en het respect te verliezen. Het is vallen, en verliefd worden is het meest algemene iets om je in te verliezen. Niettemin moet deze regel herinnerd worden. Het gaat er niet om te doen alsof je heilig bent, of van een perfecte zelfbeheersing. Het is van belang niet het doel van zorgen en delen naar de waarheid en reinheid van het ideaal uit het oog te verliezen. Daarom doet men alsof men maagdelijk is, alsof men de waarheid spreekt, alsof het gehele leven zou kunnen worden gedeeld, en alsof je eeuwig zou zorg dragen. Men mag ermee beginnen ideaal te zijn ervoor vechtend zoveel mogelijk ervan te behouden, maar iedereen zal toegeven dat het niet makkelijk is heilig te blijven naar de lust en God te blijven naar het ware. Een vrouw is gemakkelijk te toegevend terwijl een man makkelijk uit zijn doen is afgeleid van zijn orde. 
In de visserij zorgt de lage prijs, die in november onder de twee euro -ver onder de kostprijs- lag, voor veel onrust. ,,Onze grootste zorg is de slechte uitgangspositie voor 2009. De ervaring leert dat een lage  prijs slechts heel moeizaam weer omhoog gaat. Ik verwacht zeker voor de rest van het jaar problemen in de garnalenvisserij”, aldus Johan Nooitgedagt, voorzitter van de Nederlandse Vissersbond.  Over het hele jaar genomen, was 2008 volgens hem voor de garnalenvissers overigens ‘best een goed jaar’. En ook voor de toekomst is hij positief  ,,Ik ben er van overtuigd dat de blijvers en volhouders over een zekere periode een riant leven hebben dankzij goed en slim ondernemerschap.” MSC-certificering hoort daar in zijn visie zeker bij.
‘Een weddenschap. Als ik het hier drie maanden zou volhouden, zou ik tienduizend credits van een paar vrienden krijgen.’ Qwerty had al die tijd zijn ogen strak op de loop van haar wapen gehouden. ‘Zeg, ik weet niet op welke stand je dat ding hebt staan, maar ik zou het erg op prijs stellen als je het niet op mij richt. Wie ben jij trouwens?’
Aptonia – Triathlon – Triatlonpak – Broek trisuit voor dames zwart/roze. Ontworpen voor: triatletes die de drie disciplines aan elkaar willen rijgen (voor triathlon afstand M tot XL) Dunne en soepele gelzeem, hindert bij geen van de disciplines. Siliconen elastieken onder aan de dijen zodat de broek beter blijft zitten. Dankzij het mate
Een leuke uitgebreide set van Playgo voor de kleine survival specialist. Deze set bestaat uit een Survivalriem, drinkbeker, opbergbox, kompas, plastic zakmes(niet scherp !) een karabijn-haak en een ve
‘Leer je biologie, Roodstaart. Vossen eten enkel vérs vlees. Zoals dat van eekhoorns, bijvoorbeeld,’ en met een laatdunkende blik keerde hij me de rug toe. Ik knarsetandde en volgde hem met veel tegenzin. Hoe had ik ooit kunnen denken dat dit leuk kon worden? Het leven is een rad, en ik stond er middenin, maar verdomme, het was trappelen geblazen om bij te benen.
Wat zagen de allereerste mensen? Stel: ze kijken neer op drie buffels die staan te drinken aan een waterplas. Op hun geur konden ze geen beroep doen zoals bij het verzamelen van voedsel. Zagen ze reeds scherp gerande vormen of zagen ze eerder kleurenvlekken? Of hadden ze vóór hun ogen een waas? In ieder geval konden ze niet zeggen: ‘We zien drie buffels’. Want ze konden niet tellen. En bovendien konden ze nog niet volmondig spreken. Ze waren zich niet bewust van de drie buffels! Wat zagen ze dan? Misschien zagen ze gewoon NIETS, d.w.z. ze zagen niet-iets, ze hadden misschien nog niet geleerd de wereld te zien als een verzameling figuren tegen een achtergrond. Hun cognitieve apparaat reageerde immers in eerste instantie sensomotorisch: een prikkel triggerde een gedrag of een gemoed (als een toestand van het lichaam). Ze hadden zich nog geen echte perceptuele ruimte eigen gemaakt, geen ‘innerlijke’ ruimte van voorstellingen. Zoals gezegd, ze konden in ieder geval niet tellen. Ook nu nog, als wij een troep dieren zien, zijn wij niet meteen geneigd deze te tellen: we nemen ze als troep waar. Zo blijken ook de basisgetallen niet gevormd te zijn door er telkens één of een ander getal bij op te tellen (zoals elf = rest van één plus tien; twaalf = rest van twee plus tien; of de reeks tientallen zoals twintig, dertig, enz.). De basisgetallen zijn hoogstwaarschijnlijk in verschillende situaties gevormd. Eén en twee zijn in de oeroude pythagoreïsche traditie geen echte getallen of telwoorden: ‘één’ slaat op het geheel dat de oorsprong is van alles, ‘twee’ op de oerdeling; ook bij Plato staat het ondeelbare Eén (‘hèn’) tegenover het Onbepaalde Twee (‘ahoristos duas’). ‘Drie’ betekent gewoon ‘een hoop, veel’ (Frans ‘trois’ of ‘très’ = ‘zeer, veel’). We vinden ‘drie’ terug in het Latijnse ‘tribus’ = (volks)stam, wat betekent ‘één van de drie of vele stammen’. ‘Vier’ is afgeleid van ‘varen’ en verwijst naar de vier wielen van een wagen (‘veer’). Vijf heeft dezelfde stam als vinger en verwijst dus naar de vijf vingers van de hand. Duizend is b.v. samengesteld uit ‘gezwollen, sterk’ + ‘honderd’ (centum) en betekent dus meer dan honderd, enige honderdtallen. Honderd betekent zoals bij de Grieken en de Romeinen nog vooral ‘veel’ en duizend betekent ‘zeer veel’, bijvoorbeeld als we zeggen ‘ik heb er wel duizend gezien’ (we bedoelen dan niet ‘ik heb er één meer dan negenhonderd negenennegentig gezien’). Pas later (in de stedelijke beschaving met de explosie van de handel) is men de getallen gaan zien als een reeks elkaar opvolgende telwoorden, met telkens één als verschil, waarbij de gaten tussen de basisgetallen zijn ingevuld (zoals b.v. honderd drieënnegentig).
Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
Toen ik na de vergeefse reis naar Bolgatanga weer avondvisite liep op de kinderafdeling dacht ik wel weer dat ik hier waarschijnlijk toch zou blijven: vanwege de patiënten en een aantal betrokken werkers.
Heb toen stap voor stap op God en zijn woord leren vertrouwen en wantrouwen beleden en gekozen om Hem te vertrouwen. De veiligheid die dat gaf heeft mij stap vóór stap uit het dal geholpen en mij noch dichter bij Hem gebracht.
De woorden werden herhaald en verhaspeld , ze kwamen terecht bij zovelen die er niets mee konden, maar zo nu en dan ook bij een man die er het zijne van dacht. Een nerveuze man die iedereen Black Dog noemde, vertelde het tegen een van zijn kompanen, terwijl ze zaten te drinken in de Lustige Zwaardvis. Oh voor­zienigheid! Een sluimerende, beschonken Mackie Messer lag te slapen op een houten bank in de nis ernaast. Hij was niet wakker, maar hij was ook niet in slaap. Hij was volkomen droomloos, zoals alle doden in deze stad. De woorden vonden zijn oren, weefden zich door zijn bijna-maar-net-niet bewustzijn.
‘Ik zei dat je vrienden gelijk hadden. Ik kom inder­daad uit de ruimte. De zelfstandige satelliet Neo-Eden om precies te zijn. Bevindt zich op Lagrangepunt L2. Hij is vlak voor de oorlog daarheen gebracht middels een geheime lancering van een drijvend plat­form.’
Het lezen van Yval Noah Harari’s “Sapiens; Een Kleine Geschiedenis van de Mensheid” brengt ons onvermijdelijk terug naar het hoofdstuk “Over de Eerste Mensengemeenschappen” in ons boek “Gedwongen Copulatie: Natuur en Cultuur in de Evolutionaire Psychologie” (2006). Heel veel van wat we daar vertelden wordt door Harari bevestigd.
Als je zeker moet zijn van de ziel, moet je ook zeker zijn van de regels. Naar de eeuwige waarden van de ziel is er een basis set van principes voor de beheersing waarover geen verdere speculatie moet bestaan. Verdere speculatie doet de garantie vervallen van de ziel waardoor het vertrouwen in het produkt zal afnemen. De basiswaarden worden uitgedrukt in de zegswijze: naar waarheid delen en zorgen is een schone zaak. Uit deze uitspraak volgen de basisprincipes zoals uitgedrukt in het eerste gebod van een succesvolle onderneming: zonder intoxicatie (waarheid), noch door anderen schade te berokkenen (zorgen), en zonder te gokken (delen) moet men een legale liefde bereiken (reinheid) van produceren en consumeren. (afb.) Aldus is het drinken van alcohol, het mislukken in medeleven en gokken op het verkeerde paard in ontucht, precies de manier om het kontakt te verliezen met de ziel en de onderneming te torpederen. Derhalve zou speculatie over dit gebod moeten worden vermeden. Er kunnen variaties qua interpretaties zijn van onderneming tot onderneming, maar het basisgebod verdraagt geen amendering. Het kontakt verloren hebbende met het basisgebod noodzaakt boetedoening en/of pelgrimage. 
Ondertussen wacht ik ongeduldig op een krantenartikel met als titel: “Deze nacht is rond 2 uur de wereld algeheel vergaan.” Dan zal het feest zijn in de harten die hun redenen hebben die de Rede niet kent.
Het ‘image’ is altijd een gok en het is doorgaans fragiel want het moet ook waargemaakt worden. Jean-Luc Dehaene die het ‘image’ van de loodgieter kreeg, kon dat waar maken want met zijn loodgieterij haalde hij een paar roemrijke politieke successen. Zo ook bleek de vaagheid van Yves Leterme’s ‘degelijk bestuur’ aanvankelijk een troef. Destijds beroemde Leterme zich er voortdurend en om de haverklap op dat hij stond voor ‘degelijk bestuur’ en 1 keer werd hem naar een definitie gevraagd daarvan. Dat bleek dan nog in logische zin geen definitie zijn, want in zijn omschrijving kwam het concept ‘degelijk bestuur’ zelf ook voor. Maar dit bleek geen probleem zolang zijn Vlaamse regering goed werkte en goed samenhing. Maar na zijn débâcle als formateur van een federale regering in 2007 keerde zijn ‘image’ zich snel tegen hem.
Heel veel sterkte gewenst Louke. 2 jaar is veel te jong. Onze Cindy (boxer) hebben we 8 jaar bij ons mogen hebben. Maar het ziekte proces is afschuwelijk. Toen wij overgingen op KVV is ze wel (tijdelijk) opgeknapt. Had ik dat maar eerder geweten dan was er nog nooit een brok van welk merk dan ook het huis ingekomen. Maar ja, daar hebben we nu niets meer aan. Alsnog heel veel sterkt.
Er is een generator geschonken aan de verloskunde afdeling. Die is nooit aangesloten, want er zou te weinig geld zijn voor de extra bekabeling, dan weer zou er een huisje nodig zijn om de generator in te zetten, terwijl die volgens mij evengoed gewoon op de veranda zou kunnen staan. Hoe dan ook, in mijn tijd is in juli met veel poeha afgekondigd door het management dat er een generator was geschonken en de volgende week in gebruik zou worden genomen, maar bij stroomuitval zitten we nog steeds in het donker. De Operatiekamer hééft zelfs geen stand-by generator. Maar ik kijk wel uit om er één aan te vragen of om er één voor ze te kopen (zo duur zijn ze niet) want ik verwacht niet dat er de wil is om het ding adequaat aan te sluiten op het net van de OK.
vormt van dit instrueren-in staat is op het maken van pop can tops hang je foto’s. Als uw beeld valt, het is niet mijn schuld bij alles wat je geprobeerd de instructeur-staat. Stap 1: dingen die je nodig zult hebben. -2, Pop, soda, cola blikjes ….
Onderweg was hij in zijn hoofd bezig met de belofte van Ariadne, niet zozeer wat ze had gezegd met hem te willen doen die avond, maar wel de mogelijkheid dat over niet al te lange tijd een kind of zelfs kinderen zouden komen. En dan nog wel acht of meer per jaar. Hij zag zich al met een stel hummeltjes achter een bal aan over een veldje rennen. Hij kende die beelden alleen uit de archieven, maar ze waren hem altijd bijgebleven.
Commentaar van Dr. Dirk Van Duppen, arts Geneeskunde voor het Volk: ‘In het licht van de dramatische gebeurtenissen bij Volkswagen-Vorst is dit cijfer zeer veelzeggend. Als het mentale lijden in een doorsnee bevolking in België zo hoog is, hoe groot is dit dan niet bij de 10.000 arbeiders en gezinnen die nu met afdanking worden bedreigd? Onderzoek toont aan dat jobverlies in zeer belangrijke mate geassocieerd is met het voorkomen en aanslepen van ernstige psychische stoornissen van de patiënt en zijn directe omgeving. Deze arbeiders en hun gezinnen lijden momenteel gezondheidsschade. Het antwoord van een ex-Sabénien? De enige methode om weer een beetje mens te worden is je te organiseren met de anderen!’
Omdat ze vroeger met zovelen op één en dezelfde plaats woonden, zijn ze verhuisd naar andere oorden. Dit hield ook in dat daar niet hetzelfde voedsel te vinden was. Met de jaren heeft zich een andere vorm van snavel ontwikkelt, zodat deze generatie makkelijk weet te leven in hun nieuwe omgeving.
Ik heb de “store” dat wil zeggen de planken in de keuken al aardig vol blikken met eten staan  en de keukenkast waar vliegen en muizen niet zomaar naar binnen kunnen staat ook al vol plastic dozen met koekjes, havermout, macaroni, spaghetti, jam, locaal gemaakte pindakaas en zo voort. Inmiddels heb ik voor alle kookgerei waar een gat in het handvat zit een spijker in een lange plank geslagen zodat daar nu een vaste plaats voor is.
Met trillende handen dronk hij zijn koffie, leunend tegen het aanrecht. Na de laatste slok zette hij de ontbijtboel op het aanrecht en trok zijn jas aan. Toen Berend de deur achter zich dicht trok, rolde de leverworst tegen de plint.
De tragiek van hun bestaan, als een worm die zich door een appel knaagt, is dat ze elkaar in Wurmwater ook weer tegen zijn gekomen. Ze zijn weer samen gaan wonen, in een klein huisje in de binnenstad. Polly werkt in een her­berg als kamermeisje en af en toe pikt ze nog een klant op, maar dat wordt moeilijker nu het haar grijs wordt en haar tanden slecht. Ze heeft nog steeds haar ranke figuur, de hoge billen en puntvormige borsten, en daar is Mackie blij mee.
Nieuwsbrief 12 05-03-2015 De nieuwsbrief komt deze keer op donderdag uit; morgen, vrijdag 6 maart, hebben de kinderen zoals u weet een dagje vrij, i.v.m. een studiedag. Leerlingtevredenheidspeiling Tussen
De opzichter zette een stap opzij. Met zijn ene hand bedekte hij zijn neus, met de andere bediende hij zijn walkietalkie om versterking te roepen. ‘De serie­moordenaar heeft weer toegeslagen,’ zei hij vertwij­feld. Daarna strompelde hij weg van het lijk. Hij bukte zich voorover en braakte, niet ver van de plaats waar Zohra daarnet bijna in elkaar gezakt was.
De warme ademtocht blies langs haar oor en een lok van haar haar dreef loom mee naar voren op de lucht­verplaatsing. Verdwaasd keek ze ernaar. Achter haar, in de studeerkamer, klonk het ratelende geluid van de typemachine, maar ze registreerde het amper.
Ik heb foto’s opgestuurd naar Nederland van een kindje met blaren. Geen idee wat het was. Na een paar minuten kreeg ik al een mail terug van Ben Naafs, vanuit Tanzania. Ben is dermatoloog en woont een deel van het jaar met zijn vrouw in Munnekeburen. Chronic Bullous Disease of Childhood was zijn conclusie. Dat vonden andere dermatologen ook.
Het is zondagmorgen, 11 uur. Gisteren ben ik voor mijn “kerstverlof” door de hoogste baas hier naar Tamale gebracht en daarna hebben we nog lekker gegeten en een poos gepraat over van alles en nog wat. Hij heeft ooit een cursus gedaan in het tropeninstituut in Amsterdam en hij begrijpt wat beter dan sommige anderen wat onze ideeën zijn. Vanmorgen ben ik van Tamale hierheen gevlogen. Dat gaat altijd prima.
Hoop zonder noodzaak tot enig resultaat. Hoop die los stond van de vraag of er oorlog komt. Hoop die onverschillig was of ze in de gevange­nis zou belanden, doodgeschoten zou worden. Hoop die zich geen zorgen maakte over de toenemende chaos, de stijgende onvrede of de loyaliteit van Agent-Voyeur Ujhalin, van Agent-Voyeur Loheij richting Kiteh of Lleroh. Hoop die zich niet afvroeg wanneer Loheij nooit meer thuis zou komen, omdat haar lijk in een mortuarium lag.
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting komen zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4