“wazoo overlevingsuitrusting ultieme zombie overlevingsuitrusting”

Het jaar 2013 Het jaar 2014 is alweer een maand oud. Dat wil ook zeggen dat de BoodschappenPlusBus bijna een jaar operationeel is. In 2013 hebben wij met de BpB verschillende soorten ritten uitgevoerd.
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
‘Dat kun je wel zeggen,’ viel Aochai hem bij, nu in een verstaanbare variant van de lingua franca die rond heel de Noordzee werd verstaan. ‘Wij dienen de Toren al sinds de dagen van Gwendolen. Wijzelf of in elk geval ons voorgeslacht, dat is straks onderhevig aan discussie tussen generaties boekgeleerden. Wij kunnen daar niet op wachten. Dus vragen wij nog eens naar het doel van uw komst. En dat kleine ventje is welzeker een broer van ons.’ Ze wees met haar toorts op Eochaid en Oachai, de middelste zuster, vuurde een symbolisch, minachtend spuugje op de leugenachtige dwerg af. ‘Hij wil ons vast niet meer kennen. Hij zwerft liever overal doelloos rond, die draaikont.’
Je zult de eenzijdige benadering van de dingen die niet in gelijkheid geïnteresseerd zijn, beginnen te zien.  Er is veel corruptie in gehechtheden en agenda’s geweest.  De oplossing van deze dingen zal enige tijd duren, maar het zal op dit moment beginnen te roeren.
Pogingen om (zich) het Niets, de Chaos, God, etc. voor te stellen resulteren doorgaans in het geloof of de conceptie van een parallelle, transcendente wereld naast onze gewone fenomenale wereld. Speculaties zijn het, maar ze hebben doorheen de menselijke geschiedenis wel heel diepe voren getrokken. Het is psychologisch wel heel logisch, dat bestaan van een parallelle wereld. Wanneer we bijvoorbeeld onze ogen sluiten (en we doen dit meer dan meermaals per dag), zien we beelden (en horen geluiden) van een wereld die niet (b)lijkt te bestaan wanneer we onze ogen weer openen. In onze verbeelding zien we blijkbaar dingen die afwezig zijn, die er niet zijn. Straf! Die parallelle wereld wordt dan bewoond door hele en halve goden, geesten, aartsvaders, boeddha’s, lichtende lichtjes, spoken, demonen, duivels, met de aarde botsende kometen of asteroïden, nevelsluiers en andere schrikbarende monsterachtigheden. Een goed gekend en steeds opnieuw aangehaald voorbeeld van zo’n parallelle en transcendente wereld is Plato’s Ideeënwereld. Plato vertrok niet vanuit de ervaringen die hij opdeed wanneer hij zijn ogen sloot, maar van het gegeven dat een reeks dingen grosso modo dezelfde wiskundige vorm hadden. Ronde dingen hadden dan volgens hem de ideale vorm van de cirkel gemeen. Hij dacht dan ook niet na over wielen, muntstukken of regendruppels, maar over dé cirkel. Hij hield zich niet bezig met merries, hengsten en veulens maar met het idee Paard. Plato’s Ideeën zijn ideale en perfecte vormen. Doorgaans vergeet of weet men niet dat Plato zich liever “wiskundige” dan “filosoof” noemde. Aan de voordeur van zijn Academie hing geen bordje “Verboden voor niet-filosofen!” maar wel eentje dat bezoekers er streng op wees dat alleen wiskundigen (“mathèmatikoi”) zich toegang mochten verschaffen tot de ruimte achter de ingangspoort. Plato’s Ideeënleer is dan ook in de eerste plaats een wiskundige vormleer, een leer van de vormen (“morphai”), het was een morfologie, een filosofische vormkunde.[i]
En wat je doet bij een gevecht is heel erg verschillend het is van vele factoren afhankelijk, hoeveel mensen zijn er(en durven te helpen) welke honden zijn het, hoe hebben ze elkaar vast en hoe ben jezelf….
Een ander kneepje van het vak is het behouden van de veelzijdigheid van het lichaam. Normaal gesproken ontwikkelt men als ieder dier in het bos een levenswandel waarbij men alleen maar deze spier traint of die houding aanneemt. In feite staat een belangrijk deel van de menselijke integriteit bekend als een soort van kramp die de spieren strak trekt in de nek en onder in de rug als het individu is gehecht aan aan dit soort van “muziek’ of die soort van ‘menselijkheid’. Bevrijding betekent dat het geheel van het fysieke apparaat onderworpen is aan de filognosie van het zich gelijkrichten op de ziel die de dynamiek van het menselijk motief en de vitaliteit van de sociale carrière reguleert. Noch verkrampen naar je huwelijk noch verkrampen naar je sport, noch verkrampen naar je hobby’s of bezittingen van welke aard dan ook zal de bevrijding brengen. Alleen een bewuste bekentenis tot de sociale en individuele werkelijkheid van ware vooruitgang en emancipatie zal verlichting brengen. Het betekent praktisch simpelweg dat een grootvader ook de zaak in een discotheek mag natrekken zo nu dan, dat vrouwen ook samen mogen komen voor het voetbal of iets anders mannelijks, dat mannen ook de stofzuiger mogen hanteren en zo nu en dan mogen koken. Dit nuchtere begrip van emancipatie is niet een vaag idealistisch concept, maar een zuivere fysieke behoefte aan diversiteit. Sexuele variaties b.v. zijn niet een soort van perversie tussen geliefden die bang zijn verveeld te raken, maar vormen een strategie van bevrijding waar alle fysieke verkrampingen worden overwonnen door energetische vermenging.
39. 37 “Ik ben er compleet aan kapot gegaan; angst en onzekerheidsdro- men..” “Geen gewone woede maar echt mijn partner heel veel pijn willen doen, geen verdriet maar nachten achtereen niet slapen alleen maar huilen, ze enorm gekwetst zijn dat je dood wil etc. etc.” “Op gegeven moment toen een vrachtauto iets raars deed op de snelweg en alles weer net goed ging dacht ik: Ach en anders was het tenminste allemaal voor bij. Dat was het moment dat ik bij de huisarts antidepressiva ging halen. Dit heb ik anderhalf jaar geslikt. De eerste maanden sliep ik niet meer. Daarna wilde ik alleen nog maar slapen en me alleen maar verstoppen onder mijn dekbed.” De bovenstaande onderverdeling is niet aangebracht met het doel iets te structureren, maar om inzicht te geven in de verscheidenheid aan reacties die partners in de praktijk geven. Bovenstaande reacties geven inzicht in de intensiteit van de impact die het uitkomen van de versla- ving direct op de partner heeft. Korte tips voor de seksverslaafde Tijdens een gesprek middenin de crisis is het belangrijk dat elke emotie van je vrouw er mag zijn. Loop niet voor deze gevoelens weg. Het stil- staan bij de eerste gevoelens vraagt om veel begrip en geeft je vrouw het gevoel dat het ‘okee’ is. Op deze manier zorg je ervoor dat deze emotie toegestaan wordt, en voorkom je dat deze terechtkomt in de categorie ‘niet toegestaan’. Zo voorkom je dat je vrouw vervolgens controlerend of verwijtend gedrag gaat vertonen, als symptomen van onderliggende angst en verdriet. Hoe doe je dat dan? Door er te zijn, naast je vrouw te zitten, door te luisteren, door begrip te tonen en waar mogelijk lijfelijk of met woorden te troosten.
%”%7.+#;D 6%4+#96+:+#; +% 7B.%.7. *6+2+% %) $+9″*+%B.F: .% “72.+ *6+2+% :6*+% 6* 4+ @6$+ 9+B<464.%$E7.F<+#; ""% 2+ A"::+%C G.2 5+26$+% @66$EB+#"#+% I%4#J IB+*"% KLMNOP +% G"*.""% G+%Q; KIMNP .% ++% 76**+%2""#;2): .% @+2 ?+2+%;7@"AA+B.F: *"$"9.%+ R"2)#+C Op zoek naar originele cadeautips? Mannen zijn sowieso niet bepaald de meest makkelijke personen om een cadeautje voor te vinden. Vandaag help ik je echter op weg met een paar leuke ideeën en een heleboel inspiratie. Kijk je mee? Samuel negeerde de rillingen die over zijn rug liepen steeds wanneer de vrouw sprak. De schrille stem deed hem aan iemand denken die hij in zijn vorig leven gekend had, maar een gezicht kon hij op die herinnering niet plakken. Misschien had hij les aan haar gegeven? Haar leeftijd leek wel te kloppen. Hij haalde het beeldje uit de tas die hij naast zich had neergezet en zette het op tafel. De reactie van Erwin verbaasde hem. De jongen werd rood en schuifelde op zijn stoel, alsof hij overwoog om vlug weg te lopen. Vandaag waren we in Rome bij Ikea (onder andere om boekenkasten te kopen) en daar hadden ze precies de goede kussentjes voor de gerestaureerde Thonets. Ze zijn mooi geworden. Het restaureren viel mee. Morgen gaan we naar Tarquinia om de sleutels van het appartement in ontvangst te nemen. We blijven daar meteen al slapen (we hebben een paar bedden overgenomen voor de logeerkamer). Vrijdagochtend gaan we met de vorige bewoner een aantal dingen regelen (overzetten van het water op onze naam, proberen de bestaande telefoonaansluiting over te nemen en nog veel meer). We moeten ons natuurlijk ook inschrijven als ingezetene. De verhuizing is gepland voor 19 en 20 mei. Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen. Een eenvoudig voorbeeldje misschien, om de kwestie meteen iets aanschouwelijker en minder abstract te maken. Wanneer we op een voorwerp duwen, voelen we weliswaar een weerstand, maar het materiaal geeft en buigt ook mee, afhankelijk van zijn hardheid. Of, in plaats van ons af te zetten tegen religieuze stromingen zoals de mystiek of het manicheïsme, kunnen we ook terecht bij de klassieke theologie van christendom en islam. De Drievuldigheid is geen stelletje krachten die onderling tegen elkaar oppositie voeren, maar vormt een eenheid, de Drie-Eenheid of Triniteit. God (de Vader) schiep kosmos en wereld, gaat rusten, en dan is het verder de opdracht van Jezus (God de Zoon) en de Heilige Geest om de “economie” en het beheer van het zaakje in goede banen te leiden.[i] De islam kent in het geheel geen dergelijke personele godsscheiding. Allah vormt een onaantastbare, onwrikbare en wezenlijke eenheid (“Tawh’ied”). En de Koran stelt onbetwistbaar dat Allah niet alleen de schepping op zich heeft genomen maar ook als eerste instantie het verder bewaren en beheren van die schepping voor zijn rekening neemt. Soerat Al-A’raaf, aayah (vers) 54: “Aan Hem behoort waarlijk de Schepping en het Bevel, gezegend zij Allah, de Heer der Werelden.”[ii] Het atheïstisch wetenschapsrationalisme heeft niet zo’n uitgesproken dogma’s met betrekking tot de verhouding tussen het Rationele en het Irrationale, tussen Rede plus wetenschappelijk inzicht en bijgeloof. Maar doorgaans presenteert de Rede zich als een kracht die inwerkt op onwetendheid en deze aldus doet oplossen of verdwijnen. Rede en Onwetendheid zijn geen twee evenwaardige naast en tegen elkaar optredende grondbeginselen. Helaas: verstokte “atheïsten”, “vrijzinnigen” en “humanisten”, zeker deze in de Lage Landen, vermijden evenwel zorgvuldig filosofisch-theologische toeren op te gaan, kwestie om niet in valkuilen te vallen die ze zelf opgezet hebben. Voorheen konden de Grieken (althans de vrije min of meer “aristocratische” burgers, zij dus die wapens mochten dragen) zich ego-zorgeloos verliezen in het beheer van hun polis. Een mens was een “zo-on politicon”, een “politiek dier”. Maar met de machtsovername door de “Macedoniërs” was het uit met deze dagvullende bezigheid. Wat nu? Het is in deze periode dat de Oudgriekse filosofie geleidelijk (maar in onze geschiedenisboeken abrupt) een fundamentele wending maakte. Filosofie werd van bespiegelingen over de “aard der dingen” een zaak van geneeskunde en therapie (voor een magistrale behandeling, zie Martha Nussbaum “The Therapy of Desire: Theory and Practice in Hellenistic Ethics”, Princeton NJ, Princeton University Press, 1994). We (wij, de hedendaagse Westerlingen) associëren deze nieuwe filosofie klassiek met Epicurus, de stoïcijnen van Zeno (die van Kition, niet die eerdere van Elea met zijn paradoxen) en de cynici van Diogenes de Hond. Deze lieden gingen zich onledig houden met wat we nu “welzijn (vs. welvaart)” zouden noemen. Ze “plooiden zich terug op zichzelf”. Niet dat ze solitair levende, asociale egoïsten of asceten gingen worden. De “zelfzorg” was hoe dan ook een zaak die in gemeenschap bedreven werd, het was geen affaire van een reeks cavaliers seuls of egotrippers. En zeker was het geen narcisme. Het was zaak je alleen over te geven aan “engagementen” waar je zelf controle over had en waar je niet per definitie afhankelijk was van anderen, van aan je wil ontsnappende externe factoren (zoals het geval is voor bv. status of rijkdom) of van de overheid of de “Staat”. In deze context was het minstens interessant “jezelf te kennen”. c. Analogieën met vroeger. Allerlei fenomenen en toestanden die vrij algemeen met ICT, internet en de sociale media worden geassocieerd en als intrinsieke facetten van de digitale technieken worden beschouwd, kwamen voorheen evenzeer voor, weliswaar in een ander kader en format, en met andere expressievormen. Kwalitatieve verschillen tussen vroeger en nu zijn er dikwijls in het geheel niet. Aan de digitale schandpaal gezet worden: iemands reputatie kon destijds ook als resultaat van “geruchten” ernstig en onomkeerbaar worden beschadigd; alleen is het betrokken publiek nu van een andere aard; overigens was ook de middeleeuwse schandpaal “universeel”, voor “iedereen” dus, zichtbaar. Amazon.com en bol.com dringen ons boeken op die qua onderwerp aansluiten bij onze vorige aankopen: dat denkschema zou eertijds ook een bibliothecaris volgen wanneer iemand op zoek is naar een boek in een specifiek genre of een kleermaker bij zijn vaste klanten. “Haatmisdrijven” en scheldpartijen op sociale media als gevolg van het gegeven dat je anoniem kunt blijven en je je richt tegen mensen die je eigenlijk niet kent: wat werd er destijds aan de toog van een dorpscafé niet allemaal naar elkaars hoofd geslingerd? Iedereen op de aardbol zou de weinig verheffende woorden die op het internet gespuid worden, kunnen lezen of horen, maar dat is vooralsnog niet correct. Niet iedereen begrijpt de specifieke taal waarin berichten of comments zijn neergeschreven of uitgesproken. Net zo had een Limburger vroeger weinig verstaan van het dialect dat in een West-Vlaams café werd gehanteerd, en vice versa. Censuur op het internet: die was er vóór ICT ook, en vermoedelijk in een veel ruimere mate. Inbreuken op de privacy: destijds hadden huis-aan-huis verkopers er ook een handje van weg en de woning als puur privé-gegeven is historisch gezien een recent verschijnsel bij de lagere klassen. Verder geloof ik niet dat Facebook enzovoort mensen verleidt om aan zelfopenbaring te doen en hun intiemste gevoelens of hun kleine en grote geheimpjes te kijk te zetten. De communicatie overstijgt zelden het niveau van koffieklets en toogpraat. En mensen doen nu eenmaal altijd en overal aan zelfpresentatie: in interpersoonlijke relaties, in de publieke ruimte zoals bijvoorbeeld bij het flaneren in stedelijke winkelstraten, en zelfs wanneer men alleen thuis is en dit niet enkel voor de spiegel. M.i. zet niemand zijn diepste geheimen op Twitter of Facebook, zoals men die vroeger aan de cafétoog ook niet prijsgaf. Wat mensen op Facebook plaatsen is doorgaans ook in hun eigen ogen relatief oppervlakkig, soms zelfs banaal. Je kunt op Facebook de aandacht trekken door te posten dat je met voorbedachten rade 100 pillen hebt genomen, zoals je dat op veel andere manieren kunt. [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“prepper overlevingsuitrusting cool outdoor-overlevingsuitrusting”

Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
56. 54 Een belangrijke openingsstap voor de vrouw is, het accepteren van het probleem en het kunnen zien dat probleem dieper gaat dan seks en lust. Anders gezegd: het zoeken van een antwoord op de vraag, ‘wat ligt er onder het symptoom?’ Een aantal voorbeelden in onderstaande reacties. “Acceptatie dat er een probleem is. Zien dat er een nood is bij de part- ner. Eerlijk reflectievermogen van partner. Eerlijkheid over situaties waarin het gebeurt (is). Beseffen dat we in een gebroken wereld leven. Eerlijk zijn naar mezelf en in mijn geval bij professionele organisatie stil staan bij mijn gevoelend en gedachten”. “Ik weet dat ik mijn man kan helpen door hem liefde warmte en een thuis te geven. We kunnen heel goed praten over dit kruis in zijn/ons leven. Ik besef ook goed dat ik een belangrijke taak heb. Door hem veel liefde te geven (ik bedoel dan niet alleen op het sexuele maar ook in de warmte en aandacht die ik kan geven) gaat het nu veel beter met hem. En eerlijk is eerlijk; een man gaat niet zomaar over op het bezoeken van prostituees en het kijken naar porno. Daar gaat bijna altijd (en ook i.h.g. van mijn man) een hele wrange en pijnlijke tijd aan vooraf (ge- pest, weinig liefde in het ouderlijk huis etc..). “ Daarnaast is de huwelijksbelofte vaak een belangrijke reden om niet zomaar op te geven en te werken aan herstel. Daarnaast kunnen reli- gieuze normen en waarden een belangrijke rol spelen zoals vergeving en de hulp van God. Zoals uit het woordveld blijkt, is ‘God’ een van de meest voorkomende woorden in de antwoorden. Een bijkomende motivatie komt ook vanuit de gezinssituatie. Kinderen zijn vaak een grote motivatie om stappen te zetten naar herstel:
Boeiend maar delicaat gezien de weerstand die bepaalde technologische toepassingen zullen oproepen, zal ook de verdere lichamelijke en geestelijke evolutie zijn. Medisch-technologische ontwikkelingen zullen technisch gezien steeds meer zaken mogelijk maken, als behandeling van ziektes of aandoeningen maar eventueel ook puur esthetisch. Denken we maar aan de nu reeds bestaande bionica en de cyborg-mensen en -wezens. Bionica (ook wel bio-mimetica, bio-techniek of bio-elektronica genoemd) onderzoekt de werking van natuurlijke systemen met het oog op hun technologische toepassing. Zo kunnen op basis van inzichten in lichamelijke systemen bionische implantaten worden gemaakt. Een cyborg (van het Engelse cybernetic organism) is de fysieke samensmelting van een mens en een machine. Een voorbeelden is de Borg-gemeenschap in de Star Trek-serie. Bekend bioloog, filosoof en socioloog Donna Haraway is reeds decennia voorstander van de afschaffing van de rigide grenzen tussen mensen en dieren, organismen en machines, mannen en vrouwen (4). Veel nu levende mensen zouden nu reeds als cyborgs kunnen worden beschouwd. Bijvoorbeeld iemand die hulpmiddelen als een pacemaker of een hoorapparaat heeft, voldoet in wezen al aan de voorwaarden om cyborg te zijn. Misschien lopen we rond 2020-2025 allemaal rond met chips of elektroden in onze hersenen die van buitenaf kunnen worden gestuurd. Zo zou men bijvoorbeeld “negatieve” emoties kunnen milderen of uitschakelen. Gedacht wordt dan aan woede en angst maar ook aan verliefdheid (meer en meer beschouwd als een psychose, zoals ook rouw mogelijk binnenkort al een geestesziekte wordt). Dus: misschien zijn we in de jaren 2020 al een flink eindje op weg om post-humane wezens te worden. Misschien ook niet.
‘Maar is dat niet dat spul dat adrenaline bevat? En alcohol? En…’ Mijn ademhaling versnelde toen ik me de reclamefoto’s ervan voor de geest haalde. Pure energie. ‘Maar da’s hartstikke gevaarlijk!’ Ik keek van Lars naar moeder. ‘Ze is pas twaalf!’
Een totaalverbod op de pedagogische tik laat de overheid, de Staat, toe om nog dieper door te dringen in het privéleven van mensen. Op de duur vervalt het onderscheid tussen privédomein en publiek domein volledig. Het misdrijf “huisvredebreuk”, door andere personen maar in het bijzonder door de overheid zelf, dreigt dan elke betekenis te verliezen. Vergeten wordt al te gemakkelijk dat de alom geroemde “scheiding der machten” (de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke) onder meer precies bedoeld is om ons te beschermen tegen tirannie en misbruik door de Staat zelf.
Een ander aspekt is dat het veranderen van de zelfbevrediging van zelfzucht of familiesysteem naar een andere persoon op een teleurstelling kan uitlopen als het oude probleem van alleen zijn of gevangen zitten in een familie eenvoudig overgedragen is naar de andere relatie. Alleen de vorm van de zelfbevrediging is veranderd, maar niet je leven. De motivatie voor een afspraak kan worden gedreven door het verlangen van de ziel naar bevrijding van eenzaamheid en gehechtheid. Wat betreft afspraken, wordt bevrijding in feite gevonden in het vooruitzicht van dienst aan het behoud van een meer volwassen positie als hoofd van een nieuw gezin of vriend in een andere associatie. Maar het huwelijk of vriendschap op zichzelf is geen garantie tegen eenzaamheid en gehechtheid. De verwachtte bevrijding kan een andere gevangenis of verslaving zijn. Afspraken maken kan ernstig belemmerd of gecorrumpeerd zijn met het ongeloof in het vooruitzicht van huwelijk of gewone vriendschap. Huwelijk of duurzame associatie is religieus een heilig sacrament dat wetenschappelijk begrepen moet worden. Leven betekent dat men moet rijpen en zelfstandig worden. Deze onafhankelijkheid wordt nooit gevonden in de slavernij van materiële dienst aan een familie, de situatie van een alleenstaande of een sociale groep van een andere soort. Alle materiële aktiviteit heeft een hoger principe nodig om aanvaardbaar te zijn als een vorm van bevrijding. Dit hogere principe is materiëel gedefiniëerd als kultuur boven de private , meer natuurlijke verlangens. Voor de geest is dit hogere principe gedefiniëerd als ziel boven het ego (afb.). Een betekenisvolle afspraak hebben houdt in dat men vast overtuigd moet zijn van het besluit te emanciperen van de lagere driften van het bevredigen van de zintuigen tot de hogere sublimatie van een zelfrealiserende ziel. Of men nu bevrijd is in dienst aan een nieuw gezin, een associatie van vrienden of een meer onafhankelijke sociale positie is van minder belang. 
In the last year of the dotcom decade, when the techno-apocalypse was announced in the guise of the Millennium Bug, dark clouds were looming in the clear skies of the self-appointed ‘new economy’. The social imagination was so charged with apocalyptic expectation that the myth of the global techno-crash sent a thrilling wave of anticipation around the world. Although the announced apocalypse went by the name of the ‘Millennium Bug’, when the clocks turned twelve on the night of the millennium itself, the absence of any cataclysmic event left the global psyche teetering on the brink of an abyss of the collective imagination. A few months later, in spring of the year 2000, the dotcom crash ushered in the slow-motion collapse – a collapse that, in one way or another, has never been really overcome – despite Bush’s infinite war, despite the proclaimed recovery.
Gevoel en verstand, emotie en ratio kunnen dus niet zomaar gescheiden worden. Ook emoties volgen een bepaalde rationaliteit. De economische rationaliteit gericht op het maximaliseren van bepaalde kwantiteiten (geld, goederen, etc.) was bij het begin van de kapitalistische triomftocht een onderdeel van de persoonlijkheid van bepaalde mensen, de sober levende kapitalisten à la Henry Ford. Ondertussen is economisch rationeel denken en handelen een functie geworden, een job: beleggers kunnen in die job risico’s nemen om de kans op winstmaximalisatie te verhogen en toch tegelijk in hun privé-leven vluchten voor het nemen van risico’s. Die fragmentatie van de hedendaagse persoonlijkheid maakt het vrij moeilijk om tegenwoordig te voorspellen hoe bv. de bevolking op financiële en andere ‘incentives’ van de overheid zal reageren.
Kijken met ‘warme’ ogen en een ‘breed blikveld’ , dat is nodig en het maakt dat je de dingen heel anders ziet. De mist trekt langzaam op en er ontstaat een helderheid. ‘Warme ogen’ accepteren het leven zoals het zich aandient. Het is een accepterende liefdevolle blik die alles in een groter verband plaatst.
Samuel grinnikte toen hij gegiechel in de gang hoorde. Hoofd­schud­dend ruimde hij het klaslokaal verder op. De houten creaties van zijn studenten deed hij zonder erbij na te denken in een doos. Zijn hand verstarde boven een beeldje dat op de tafel in de hoek van de klas stond. De tafel waar Erwin gewerkt had. De jongen was al een tijdje bezig met dit werk en nu leek het af te zijn. Dat was niet zo vreemd, ze waren al zes weken met dit project bezig. Toch was er iets speciaals aan. Hij pakte het voorzichtig op en bestudeerde de groeven die in het hout aangebracht waren. Op het eerste gezicht leek alles chaotisch te zijn, maar er was wel degelijk orde terug te vinden, een patroon dat alles met elkaar verbond. Hij voelde de gladheid van het hout, dat tot in de diepe groeven terug te vinden was. De detaillering en afwerking waren van een hoog niveau. Samuel wist niet zeker of hij dit zo gemakkelijk na zou kunnen doen, niet met de gebrekkige middelen waarmee Erwin dit gemaakt had.
16 woensdag 18 maart 2015 Pagina 16 Open tennisdagen HAELEN – Kom zaterdag 28 maart naar de open tennisdagen bij TV Napoleon. Voor iedereen die kennis met tennis wil maken! Programma: uur: tennisactiviteiten voor de jeugd met een kleurwedstrijd voor alle kinderen van de basisschool (downloaden via de website en inleveren tussen en uur); prijsuitreiking tussen en uur; van uur: tennis voor volwassenen met het eerste voorjaarstoernooi. Meer info: RKVB BAEXEM Vrijdag 10 april: KNVB informatiebijeenkomst 7×7 voetbal in de kantine bij RKVB om deze spelvorm meer onder de aandacht van andere verenigingen te brengen. Programma: uur ontvangst, uur presentatie, uur wedstrijden bekijken, uur korte terugblik / uitwisselen ervaringen, uur sluiting. Programma Senioren Zondag 22 maart RKVB 1 – Mierlo Hout RKVB 2 – Heythuysen RKVB 3 – Leveroy RKVB VR1 – RKSVO VR2 7×7 toernooi Sportpark Ligteveld Neer Vrijdag 20 maart RKSVN 7X7 VR1 – RKVB 7X7 VR RKVB 7X7 VR1 – SVC X7 VR Sparta 18 7X7 VR1 – RKVB 7X7 VR RKVB 7X7 VR1 – Roggel 7X7 VR1 Jeugd Zaterdag 21 maart Swalmen A1 – RKVB A Leveroy B1G – RKVB B FC Cranendonck C1 – RKVB C Leveroy D1G – RKVB D1G PSV 35 D2 – RKVB D SVH 39 E1G – RKVB E FC Cranendonck E2 – RKVB E FC Oda F2 – RKVB F1G FC Oda F6 – RKVB F2G RKVV Haelen HAELEN Programma Senioren Zondag 22 maart Swalmen 1 – Haelen Swalmen 2 – Haelen SV Budel 4 – Haelen SVC Haelen 4 Zaalvoetbal Woensdag 25 maart Zv Sérum – Haelen 1 Jeugd Zaterdag 21 maart Haelen A1- Blerick A HEBES B1 – Haelen B Haelen C1 – ST St. Joost/ EVV C Helden C3 – Haelen C Heythuysen MC1 ST Haelen/RKSVN MC Haelen D1- Brevendia/ Crescentia/Altweerterheid D1G Helden D3 -Haelen D ST DEV-Arcen/RKDSO/ IVO – Haelen MD Haelen E1- RKSVO E SV Budel E6M – Haelen E GKC E3 – Haelen E Haelen E4M – Merefeldia E7M Haelen F1- SV Budel F Leveroy F1 – Haelen F Heythuysen F4 – Haelen F Haelen F4 – Merefeldia F Haelen F5 – RKMSV F5G Woensdag 25 maart MBC 13 C1 – Haelen C1 SVVH HEIBLOEM Programma Senioren Zondag 22 maart SVVH 1 – SVH SVVH 2 – Helden 5 Jeugd Zaterdag 21 maart SVVH C1 – Linne C1g SVVH D1 – SVC 2000 D SVVH F1g – Koningsl.F1g SV Heythuysen HEYTHUYSEN Programma Senioren Zondag 22 maart DESM 1 – Heythuysen RKVB 2 – Heythuysen Heythuysen 3 – Merefeldia Heythuysen 4 – RKMSV RKSVO VE1 – Heythuysen VE GSV 28 VR2 – Heythuysen VR1 G-voetbal Zaterdag 21 maart Kerkrade West G1 – Heythuysen G Heythuysen G2 – SVN G SHH G1 – Heythuysen G Heythuysen JG1 – Sparta 25 JG1 Jeugd Zaterdag 21 maart Heythuysen A1-Liessel A1 RKESV B1-Heythuysen B1 vertrek Wittenhorst C2-Heythuysen C1 vertrek Heythuysen C2-Kessel C1 Leeuwen C2-Heythuysen C3 vertrek Heythuysen MC1-ST Haelen/RKSVN MC1 Veritas D1-Heythuysen D1 vertrek Leveroy D2-Heythuysen D2 vertrek SHH E4-Heythuysen E1 vertrek Heythuysen E2-DESM E Heythuysen F1-ST. EVV/ ST. Joost/Rios 31 F1 Laar F3-Heythuysen F2 vertrek Reuver F3-Heythuysen F3 vertrek Heythuysen F4-Haelen F3 Dinsdag 24 maart (oefen) SVH 39 onder 23-Heythuysen onder 23 7X7 VR Roggel 7X7 VR1 – RKSVN 7X7 VR RKSVN 7X7 VR1 – SVC X7 VR Sparta 18 7X7 VR1 – RKS- VN 7X7 VR1 Veteranen Zaterdag 21 maart RKSVN – SC Irene Jeugd Zaterdag 21 maart Veritas A1 – RKSVN A VV Kessel B1 – RKSVN B Swalmen C1 – RKSVN C RKSVN C2 – MMC Weert C3G RKSVN D1 – ST EVV/St Joost/RIOS 31 D1G Roggel D2 – RKSVN D VV Kessel D3G – RKSVN D RKSVN E1 – RKESV E RKSVN E2 – Linne E1G Veritas E3G – RKSVN E3G Meref. E6G – RKSVN E4M RKSVN F1 – Merefeldia F Helden F4 – RKSVN F Swalmen F3 – RKSVN F3G RKSVN F4 – VV Kessel F RKMSV F7 – RKSVN F5 Veritas NEERITTER Programma Senioren Zondag 22 maart SHH 1 – Veritas Veritas 2 – De Leeuw Veritas 4 – Roggel Veritas 2 – De Leeuw Roggel VE1 – Veritas VE Veritas VR1 – RKMSV VR3 Jeugd Zaterdag 21 maart Veritas A1 – RKSVN A Veritas B1 – Swalmen B Veritas C1 – RKESV C Veritas D1 – Heythuysen D Veritas D2G – Helden D Veritas E1G – Evv/Joost/ Rios E1G Veritas E2G – EMS E Veritas E3G – RKSVN E3G Veritas F1G – RKMSV F Veritas F2G – Echgel F Veritas/FC Maasgouw MB1 – Panningen MB1 SV Roggel ROGGEL – Zondag 22 maart speelt Bart Klompen zijn 250e officiële wedstrijd voor de Zwart-Witten. De jubileumwedstrijd is Roggel 3 tegen Laar 4 en begint om uur op Sportpark de Mössehook. Programma Senioren Zondag 22 maart Bieslo 1 – Roggel MMC 3 – Roggel Roggel 3 – Laar Veritas 4 – Roggel Roggel 5 – Panningen Roggel 7 – Veritas BEVO Vr 1 – Roggel Vr 2 Jeugd Zaterdag 21 maart Roggel A1 – Laar A Roggel B1 – Grashoek B2G DESM B2G – Roggel B MMC Weert C2 – Roggel C1G Roggel C2 – Budel C Slekker Boys D1 – Roggel D Roggel – RKSVN D EMS E1 – Roggel E Koningslust E1 – Roggel E2G Roggel F1 – RKMSV F Rood-Wit 67 F2 – Roggel F Roggel F3 – Koningslust F2 35+ Vrijdag 20 maart Dames 35+ toernooi RKSVN RZL HAELEN – Afgelopen zaterdag zwommen onze minioren, Tom en Kim Crins en Jolien Swagten, aangevuld met enkele junioren, Robin Schatorje, Quint Swagten en Joën Verstappen hun 4e wedstrijd in Panningen. Er werden mooie resultaten behaald. Jolien wist haar pr bij de 100 m wisselslag met 11 seconden te verbeteren. Robin zwom een heel mooie 200 m wisselslag in een tijd van En er waren medailles voor: Tom: 1e plaats 100 m rugslag, 3e plaats 100 m vrije slag; Kim: 1e plaats 100 m schoolslag, 3e plaats 50 m vlinderslag; Quint: 3e plaats 200 m wisselslag; Joën: 3e plaats 200 m schoolslag. Allemaal gefeliciteerd! WEERFOTO DELEN? GEZIEN.NL 24 uur per dag online, mobiel en in de krant RKSVN NEER Programma Senioren Zondag 22 maart H.B.S.V. 1 – RKSVN SVC RKSVN MVC RKSVN Helden 6 – RKSVN Vrijdag 20 maart RKSVN MBC VV Kessel RKSVN VV Kessel RKSVN x7 Vrijdag 20 maart RKSVN 7X7 VR1 – RKVB
Rami volgt me zwijgend door de doolhof van roestige stalen gangen, nauwe trappetjes, tussen containers ingeklemde ravijnen en galmende open dekdelen van het Schip Stad. Geuren van roest en olie en af en toe een hint van verrotting overstemmen de zilte zeelucht. Uit honderden vierkante raampjes schijnt flakkerend-oranje licht. Naar de boeg toe klinkt het vloekende snerpen van een cirkelzaag, de galmende dreun van een smidshamer; op het Schip Stad staat de woningbouw nooit stil. Mensen die ons passeren groeten Rami, die stoïcijns doorstapt. Af en toe werpt iemand een tweede blik op mij; op herkenning volgen meestal ongelovig opengesperde ogen.
Ik heb een vijver mijn hele leven wilde. Toen ik zeven was ik smeekte mijn moeder om me te laten bouwen een. en hield bedelen voor de komende negen jaar. Toen ik zestien, ze eindelijk zei ja. Vijf minuten later was ik in de achtertuin met een schop.
Jezus heeft zich toen aan mij geopenbaard en ik werd verbonden. Hij liet mij ook zien wat de wortel was waardoor ik niet verbonden was en nu  kreeg ik openbaring hoe hij het wel had bedoeld en gaaf mij veiligheid, sprak tot mij met liefdevolle woorden en stelde mij gerust.
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
Even merkwaardig (of niet) als het feit dat socialisten geen toekomstbeeld meer hanteren is: juist de partij die de voorbije jaren in Vlaanderen mobiliseerde rond een toekomstproject, namelijk “een onafhankelijk Vlaanderen”, slaagde erin, als eerder klein partijtje, verkiezingen te winnen met bijzonder hoge scores. Is daar een les uit te trekken voor onze socialisten?
Ik heb ze nog niet veroordeeld. Ik kan moeilijk aanklager, rechter en beul tegelijk zijn, al denkt de held van Pechtold, Abu-Bakr-Al-Baghdadi Erdogan, daar heel anders over. Ik ben tenslotte Pechtold niet, ik ontken en financier de Turkse genocides niet, ik beschrijf ze.

“survival tactische uitdossing slag staking uniforme broek ultieme beer grylls overlevingsuitrusting bundel”

Prima idee, om lijsten aan te leggen die politici verantwoording laten afleggen voor daden die zijn gedaan met vaak persoonlijke belangen of gewin vanuit een gekozen functie. Een soort volks corruptie lijst, een soort volks schaduw rechtbank. En ja wil je een monster verslaan moet je behalve de kop ook de rest van de structuur neerhalen, anders valt je eigenoverwinning weg in een molen van andere belangen en een tegenwerking op vele niveaus. Dit is ook de reden dat een regering van enkel de PVV gedoemd is te falen door tegenwerking van ambtenaren met een eigen agenda. Lieden die zich al decennia volvreten vanuit hun politieke vriendenkring en elkaar voeren. Die moet je rigoreus vervangen.
Ik zit en zing. De meiden vragen of hij mij pijn heeft gedaan en ik vertel hen leugens, die hen laat rillen en met hun ogen laat rollen. Van binnen glimlach ik. Wat zullen ze bang zijn, de volgende keer als de roodharige reus een van hen kiest!
Toen zag hij zijn broer liggen, tussen meer brokken en flarden vlees, op de zwart-witte tegels van de keukenvloer. Berend had zijn ogen open maar leek niets te zien. Uit beide oren liep een straaltje helder­rood bloed, dat zich verzamelde onder zijn achter­hoofd.
Na veel zoeken vond Samuel aan de oever van de vijver een paaltje waar een touw aan hing dat in het water verdween. Hij viste de linnen tas uit het water en haalde er twee flesjes bier uit. De tas liet hij weer in het water zakken om de overige flessen niet warm te laten worden.
Het is qua visie ego-strelend: je kunt jezelf wijs maken dat je deel uitmaakt van de verlichte en ontwaakte voorhoede, een soort elite eigenlijk die de dom gehouden massa de weg zal wijzen naar bevrijding en verlossing van het kapitalistisch juk. Maar je bevindt je in goed gezelschap. Karl Marx himself liet zich in zijn correspondentie met zijn maatje Friedrich Engels ontvallen dat de fabrieksarbeiders geen iota van zijn Das Kapital zouden begrijpen, als ze al konden lezen.
De eerste groenen, Agalev dus en Pater Versteylen, profeteerden een ware cultus van de armoede, die voor velen verder ging dan sober en zuinig leven, met een virulente aanval op het “materialisme van de verburgerlijkte arbeidersklasse” en niet alleen op de consumptiemaatschappij, maar de consumptie tout court. Dit alles nog eens gesausd met een diepe emotionele afkeer voor de industrie (ook voor niet-vervuilende industrie) en voor de stad. Sober leven als de beste manier om het godgeschapen natuurlijk evenwicht niet te verstoren, zoals tegenwoordig sommige mensen hun “ecologische voetafdruk” zo klein mogelijk willen houden. Verder bleek voor vele Groenen de solidariteit met de Derde Wereld ingegeven door weinig meer dan een schuldgevoel en wat zij van het Westen wilden was in de eerste plaats een schuldbekentenis (vroeger kon je na het biechten ook meteen weer gaan zondigen, de volgende week ging je gewoon weer biechten!). Dat ganse ideologische bouwwerk werd dan door de “linkse” Agalev’ers wat aangevuld met verwijzingen naar de zogenaamde aan Marx ontleende theorie van het “vals bewustzijn” en de “valse behoeften”, waar Marx het nergens over gehad heeft (in de MEGA uitgave van Marx-Engels komt de term “vals bewustzijn” twee keer voor, in twee niet theoretische opmerkingen van Engels; de term “valse behoeften” of iets dat erop lijkt komt in het geheel niet voor). Er was in de jaren 1980 dan ook geen enkele affiniteit tussen de arbeidersbeweging en de Groenen, integendeel. Waarom zouden we inderdaad gaan werken als we de vruchten van onze arbeid niet mogen plukken en opeten? Enkel een schare “linkse” intellectuelen, journalisten en gefrustreerde leerkrachten die nog nooit een arbeider of een gewone bediende van dichtbij gezien hadden en daar ook geen enkele nood toe voelden (ze waren immers toch “vals”) associeerden zich in die jaren met de Groenen. Antikapitalist zijn is inderdaad niet voldoende om socialist of links te zijn. Dat heeft Hitler ons al geleerd.
De bewoners zijn slechts dat: nomaden op door­tocht in deze tochtige ruïnes. Als neander­thalers laten ze hun handafdrukken na op de wanden van hun grotten. Ze drijven hun geiten bijeen in kapellen gewijd aan lang vergeten goden. Ze stoken hun vuren op gebarsten tegelvloeren.
Om dus Nelis zijn advies te volgen lijkt me in de meeste situaties onverantwoord. Zeker als je bedenkt dat er veel honden een erg groot grootteverschil kunnen hebben. Daarbij onnodig, omdat je als mens zelden gevaar loopt.
In deze context verdampt de socialistische klemtoon op het beheersen en beheren van de economische hefbomen. Zoals zo veel linkse partijen in Europa schakelde de sp.a dan over op “identity politics”: m.a.w. het opkomen voor de rechten van “gediscrimineerde minderheden” (ondertussen is de bewuste discriminatie als feitelijk gegeven een kwestie van hoe je de zaak bekijkt). Klassiek hierbij is het trio vrouwen, holebi’s en allochtonen. Aangezien deze klemtoon amper verschilt van deze van andere partijen (liberalen, groenen, …), levert deze oriëntatie programmatorisch noch electoraal veel op. Resultaat: nog een reden voor meer traditioneel denkende mensen, waaronder heel wat industriearbeiders, om dan maar naar meer extreme partijen uit te wijken.
Gehechtheid: De staat van geconditioneerd zijn aan een emotionele voorkeur eveneens geassociëerd met een legale en/of persoonlijke band. Weerstaat de logica en de rede. Wordt beschouwd als de bron van lust die aanleiding geeft tot intelligentieverlies, woede, waanzin en ziekte. Gehechtheid wordt gewoonlijk gezien als een zwakheid van het ego leidend tot neurose terwijl hetzelfde geassociëerd met de ziel wordt beschouwd als beheersbare liefde die wordt vergeven en begenadigd als een vorm van dienst aan God.
%”%7.+#;D 6%4+#96+:+#; +% 7B.%.7. *6+2+% %) $+9″*+%B.F: .% “72.+ *6+2+% :6*+% 6* 4+ @6$+ 9+B<464.%$E7.F<+#; ""% 2+ A"::+%C G.2 5+26$+% @66$EB+#"#+% I%4#J IB+*"% KLMNOP +% G"*.""% G+%Q; KIMNP .% ++% 76**+%2""#;2): .% @+2 ?+2+%;7@"AA+B.F: *"$"9.%+ R"2)#+C ‘Verbaast je dat? Yuun Kuhalin was niet de enige Lleroh met deze technologie. Ik had je hier liever buiten gelaten, maar ik kan niet zonder jouw unieke blik op deze zaken. Je bent één van de weinige mensen die ik ken die beide voeten op de grond heeft staan en hier werkelijk iets zinnigs over kan zeggen. Ik wil de mening van iemand die niet haar tijd verdoet aan die paranoïde samenzwerings-onzin van de Kiteh. Ik wil dat jij gaat uitzoeken waarom Yuun Kuhalin pogingen heeft gedaan om bij de kweekfabriek van Yin-Ghuel te komen.’ Haar wijsvinger raakte even de lippen van Meyago. ‘Uiterst vertrouwelijk uiteraard,’ zei ze zacht. ‘Niet gebonden aan een harde deadline. En niet iets dat je met de Kiteh gaat delen in je dagelijkse rappor­tages. Behandel dit voor de Kiteh vooralsnog als een normale zaak, met de gebruikelijke ingre­diënten. Moord. Landverraad. Diefstal.’ Oxytocine is een in de hersenen werkzame stof die een moeder vanzelf aanmaakt als ze een baby krijgt. Tegenwoordig wordt postnatale depressie verklaard door een tekort aan die stof. Het hormoon komt ook vrij als geliefden of familieleden elkaar strelen, knuffelen, of als mensen elkaar in nabijheid gewoon aandacht geven. Op het fotootje in de sleutelhanger was het gezicht van een klein jongetje met donkere krulletjes en sprekende ogen. Ze draaide de sleutelhanger om en zag een met de hand geschreven tekst: RIP, mijn liefste jongen. Ze voelde een brok in haar keel en haar ogen brandden. Dus daarom sprong je. Arme vent. Ik wou dat ik je naam wist… [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“metalen versnelling online survival welke uitrusting om konrad te verbeteren op weg naar overleving”

Wat zijn de voorwaarden voor een kranige heropleving van het socialisme dank zij een wervend en mobiliserend project op halflange termijn? Laat ons op die termijn de jaren 2030-2040 plakken, een tijd die mensen die nu 40 of minder zijn nog volop zullen meemaken. En die heropleving zal in eerste instantie worden waargemaakt door de jongvolwassenen van nu, althans de aanzet ertoe. De verre toekomst zal ongetwijfeld socialistisch zijn al zal het woord niet meer gebruikt worden en zullen mensen dus ook geen socialistische ideeën meer moeten koesteren. Maar hoe zal de mens er dan uitzien? Vrije mensen die uniek en tegelijk gelijk zijn? Of slaat socialisme dan op de samenleving waar gedragingen en handelingen cyber-geïntegreerd zijn in coöperatieve informatienetwerken?
In de muziek ben je er NOOIT, kapsones en het gedrag van IK BER ER kun je vergeten, dat is amateur gedrag. Als je ECHT muzikant bent en ECHT respect voor jouw eigen kwaliteiten hebt, ga je door  op zoek naar vernieuwingen, jouw eigen stijl en manier van muziek maken, jouw oude vergangen, tussen haakjes, roem achter je laten en doorgaan alsof je je zelf nog moet bewijzen.
Hoewel hij het initiatief en de beweger van de tijd is, is zij degene die weet of het allemaal klopt of niet. Zij zal weigeren als ze chaos bespeurt in zijn plannen. Ze heeft een instinct hem te volgen in zijn beheersing van de ruimte, daar macht over een territorium in zijn vermogen ligt. Maar op die manier de tijd besturend heeft zij altijd het laatste woord. Zij bewijst dat bewustzijn meer acuut is een getuige van de tijd zijnde dan de tijd zelve zijnd. Derhalve kunnen vrouwen mannen als stompzinnig beschouwen inziende dat ze niet zo ordelijk zijn als ze gewild hadden. Het is als de mensheid in relatie tot de natuur: vele begrippen van de tijd passeren de revue, maar haar omwenteling is de uiteindelijke autoriteit. In het bijzonder omdat mannen zulke regelneven en plannenmakers zijn is haar initiatief van het allerhoogste belang. Hoewel ze de weg van de lust mag zijn, gefixeerd in haar biologie, de man verleidend tot weten in plaats van ernaar handelen, zal haar bewustzijn inspireren tot akties die de mannen met de benen op de grond zetten. Eenvoudigweg de hele tijd comfortabel levend ter wille van jezelf en je nageslacht niet bezorgd zijnd over de ‘grote zaak’, is haar liefde. Zo zal ze het huishouden, het voedsel, de kleding, de kinderen etc. etc. bestieren om hem te laten ontdekken wat hij verwaarloosde als hij haar initiatief en liefde met zijn problemen van maatschappelijke kontrole vergeet. Emancipatie zal hem het huishouden bijbrengen, de kinderzorg, koken en schoonmaken, terwijl zij zal ontdekken hoe de mechanismen van de macht werken. Naar de evolutie van de ziel in het proces van het bereiken van de bevrijding in volledige overgave van dienstbaarheid (afb.) zal de hele aangelegenheid van de sexeverschillen onbelangrijk worden. Men kan net zo goed een homosexueel zijn om uiteindelijk precies het zelfde proces en de gelijkheid van de mens te ontdekken. Als men zou reïncarneren moet men even zo goed in staat zijn het lichaam van de andere sexe te leven. De wet van oorzaak en gevolg zou het zelfs voorschrijven, een ieder met zijn eigen schaduw uitbalancerend. Zoals de man bewijs levert, zo zal ook de vrouw het moeten. Met haar afspreken houdt dus ook het respekteren van haar bewijs van vrouwelijke zorg in. 
De bootsman heet Barnabas Wade. Hij snuift en kwaakt. Hij heeft kopergroene schubben in zijn hals. Zijn oren zijn verdwenen. Hij heeft kieuwen als rafelige openingen in zijn hals. Er hangen vlezige snorharen langs zijn mond omlaag. Heel zijn onmen­selijke gelaatsuitdrukking ademt afkeer. Zijn ont­blote bovenlijf is overdekt met tatoeages.
25. Op zoek naar wakkerschudmomentenrie, waar ik ooit zo door gefascineerd was dat ik er een thesis over maak-te, zijn we vandaag via de kwantummechanica bij de snaartheorie aanbe-land, die ons vertelt dat er veel meer is dan Newtons zwaartekracht.Materie (en is het wel materie?) valt niet noodzakelijk altijd naar bene-den. We zitten met de natuurkunde vandaag op een punt waar we tegende grenzen aanlopen van wat we ons kunnen voorstellen, als we er al nietvoorbij zijn.Maken we de sprong naar de ontwikkeling van het management enbekijken we de afgelopen 30 jaar, dan stellen we eenzelfde patroon vast.Sinds organisaties industriële vormen hebben aangenomen, zijn we zebeginnen bestuderen. We hebben ons hiervoor heel sterk laten inspire-ren door Newton. Een bedrijf is immers ook een stukje habitat, waaromzouden we de natuurkundige wetten van actie en reactie, van zwaarte-kracht en deeltjes niet op ons bedrijfsbeleid toepassen? We kunnenbedrijven in deeltjes opsplitsen en de aantrekkings- of afstotingskrachtbeschrijven. We spreken over oorzaken en gevolgen, die via een uniekerelatie met elkaar verbonden zijn, als we die relatie vinden. Aanvankelijkwas deze aanpak zowel succesvol als onschuldig. Machines en goederenzijn inderdaad materie en zo mag Newton zijn werk doen. Later begon-nen we ons ook op mensen te concentreren. Mensen als human resour-ces. Daar hebben we het weer. De oplossingen voor al dat ‘mensengedoe’zochten we bij de psychologie en later de sociologie, de antropologie. Deopleidingen in humanresourcesmanagement hebben dan ook hun wiegstaan in de wereld van de psychologie. En hoe zit die ‘wetenschap’, als weze zo mogen betitelen, dan in elkaar? Welaan, de psychologie, wat aan-vankelijk een niche van de filosofie was, zocht haar eigen identiteit,scheurde zich af en zocht haar heil in, wat had u gedacht, de natuurwe-tenschap. Menselijk gedrag werd geanalyseerd. We gingen op zoek naarde elementaire deeltjes die het gedrag van mensen bepaalden. We zoch-ten naar basiswetten en opnieuw, tot op zekere hoogte, waren we hierinsuccesvol. De mens is immers een stukje natuur. Een hoop cellen,samengehouden in een lichaam, wandelend door de straat. DeNewtoniaanse natuurwetten zijn ook op de materiële kant van de mensvan toepassing. En met de laatste ontwikkelingen inzake neuroweten-schappen, waarbij we middels allerlei scanningmethodes zoals de fMRI,onze hersenactiviteit zichtbaar kunnen maken, besluiten we blijkbaardat de niet-materiële kant van de mens, zijn gedrag, zijn bewustzijn, zichook Newtoniaans gedraagt. Maar klopt dit wel? Mogen we besluiten datons bewustzijn, ons gemoed, onze emotie enkel wat chemische activiteitis, wat neurotransmitters, die ook de atomaire Newtondans uitvoeren? 15
Als er macht en controle in het spel is, ervaar je een continue stroom aan macht en onmacht over de praktische uitvoering en de vorm die zich dan maar niet wil laten vangen. Er wordt namelijk van ons gevraagd om concreet en authentiek te zijn in het contact en ook de ander zo te zien en te benaderen.*7 Het werkt niet meer op de oude manier met overheersing en vooringenomen ideeën die wij projecteren. Deze samenstand van Pluto met de noordelijke Maansknoop leert ons puur en open te zijn in het contact en de communicatie, zodat we kunnen gaan Scheppen vanuit waarachtige eenheid.*5 Dat kan alleen maar als wij op een pure manier contact maken. De ander of het andere waar we contact mee maken te laten zijn wat het is. Dan kan ook in de psyche de polarisatie van Geest en Stof tot uiting zonder dualiteit. Dan kunnen we de hemel op Aarde creëren en is alles nieuw. We leven dan vanuit onze authenticiteit, de ware identiteit (zon) ontdaan van alle ideeën, verwachtingen en rollen (steenbok), wetend hoe te handelen (Mars).*4
Dit is een e-boek converteerbare download aangeboden door De orde van de tijd. De online versie biedt links naar een filognostische gids van verduidelijkende afbeeldingen http://theorderoftime.com/spiritueel/gids.html en linkt op naar de lijst van termen die hieronder is toegevoegd aan deze download, maar niet woord voor woord is opgelinkt als op het internet.
Slachtoffers worden dan meteen helden die weten wat afzien betekent! Zoals topsporters die moeten lijden en afzien vooraleer volwaardig als winnaar erkend te worden. Slachtofferschap en heldendom: het heeft in de geschiedenis altijd dicht bij elkaar gelegen. Martelaars en helden, het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Martelaars zijn barbaars afgeslacht door de vijand en worden dus vanuit het perspectief van het eigen kamp verheven tot helden die in het Paradijs een pak maagden verdienen. Je hebt in oorlogssituaties uiteraard ook altijd lieden die zich slachtofferen om zelf zoveel mogelijk slachtoffers bij de vijand te maken. Dat geldt niet alleen voor kamikazepiloten en zelfmoordterroristen, maar ook in het meer “vredelievende” maar harde competitieve milieu van de werkvloer en het kantoor: winners die risico’s nemen om anderen tot losers te vernederen.
Een plots verdwijnen van vrienden, activiteiten, gewoontes, jobs, verblijfplaatsen. Je evolueert voorbij wat je was en deze mensen en omgevingen komen niet meer overeen met je vibratie. Het Nieuwe zal spoedig arriveren en zo-o-o-oveel beter voelen!
Hij moet met mededogen naar zichzelf leren kijken en alle facetten ervan in zichzelf leren inleven en aanvaarden als zijnde van zichzelf, bij hem horend. Dan ook kan hij de verantwoordelijkheid leren nemen voor zijn eigen leven, inclusief de beperkingen en frustraties die het leven nu eenmaal inhouden. Leren in de zin dat hij leert inzien dat hij zelf in staat is gedrag te ontwikkelen dat onafhankelijk is of los staat van het trauma.
Mijn nieuwe voeten roffelen de kilometers onder me vandaan. Het gebarsten, overwoekerde asfalt van de Rotterdamseweg wordt een veeg van groene en donkergrijze lijnen. Ik schiet een bus voorbij; het zes­span paarden lijkt stil te staan. De passagiers, waar­schijnlijk hoopvolle migranten onderweg naar het Schip Stad, zien me gelaten voorbij rennen; sommigen zwaaien zelfs.
Ik doe ook nooit aan de achterpoten trekken, vaak maak je de situatie alleen maar erger. Ook ik pak een hond tussen de oren of net achter de oren en trek de hond rustig omhoog met het commando los. 9 van de 10 keer werkt dat aardig goed!
Ik putte me uit om opgewekt te blijven, tenminste voor de camera. Iedere vrije minuut maakte ik opnamen van Meeuw, robot-Lars en mijn werk. Ik legde haar alles uit, trok malle gezichten en prikte mijn handen tot bloedens toe tijdens het naaien van een knuffel-Meeuw.
Nog een oudje, van 8 jaar geleden. November 2007 om precies te zijn. Zware kost, maar, behalve het slot met de ‘Geredde Nacht’, kan ik daar nog altijd achter staan. Dat slot versta ik nu inhoudelijk nog nauwelijks. Of ik dat slot toen gewoon overgeschreven heb zonder het eigenlijk te verstaan, weet ik niet meer. Maar nu ontsnapt het eigenlijk wel aan mijn helder begripsvermogen. M.a.w. ik zou het niet in andere woorden kunnen uitdrukken. Kortom: ik snap zelf amper wat er geschreven staat, zoals ik dikwijls het hoofd moet buigen als ik Walter Benjamin lees. Misschien deed ik toen maar alsof, om mezelf een indruk te geven. Te meer daar deze tekst nooit ergens geëxposeerd werd, mogelijk omwille daarvan. Ik hield de tekst als het ware in ‘het verborgene’.
Het heeft al maanden niet geregend. Dat begint pas weer in mei. Het is een beetje mistig, je kunt geen heuvels meer zien in de verte, soms is het een dag mistig, 500 meter zicht. De wind komt steeds uit het noordoosten en brengt droge woestijnlucht mee. Die is eerst nog koel, maar wordt in maart en april heet. Eigenlijk moet ik iedere week een keer het huis aanvegen en dweilen omdat het erg stoffig is. Maar meestal komt daar niet van.
‘Vannacht gescoord, terwijl jij lijken aan het bewon­de­ren was.’ Lieven ging naast Zohra op de grond zitten. Uit zijn rugzak haalde hij een glazen pijpje. Daarna pakte hij voorzichtig de kristallen uit het zakje en duwde ze in de bol aan het uiteinde van het pijpje. Zijn aansteker hield hij onder de bol. De vlam likte aan de onderkant van het glas. Na een tijdje begon­nen de kristallen te smelten. Lieven inhaleerde de rook die vrij­kwam. Zijn eerste haal duurde ongeveer een halve minuut.
The time necessary to produce the info-commodity is liquefied by the recombinant digital machine. The human machine is there, pulsating and available, like a brain-sprawl in waiting. The extension of time is meticulously cellularized: cells of productive time can be mobilized in punctual, casual and fragmentary forms. The recombination of these fragments is automatically realized in the network. The mobile phone is the tool that makes possible the connection between the needs of semiocapital and the mobilization of the living labour of cyberspace. The ringtone of the mobile phone summons workers to reconnect their abstract time to the reticular flux.
Berend liet het snoer door zijn vingers glijden, van het stopcontact tot aan het apparaat, waar de plug scheef in stak. ‘Ik denk dat dit er uit is getrild,’ zei Berend, en duwde de plug stevig terug in de machine.
‘Sorry, ambtenarenjargon, wij korten alles graag af. Het arbeids­poten­tieel­vermogen van iedere individuele robot, maar ook van de samen­werkingsverbanden die ze kunnen aangaan. Ik zag dat u de WV en de Trak naast elkaar had staan?’

“overlevingsuitrusting online ultieme beer grylls overlevingsuitrusting bundel”

Oorspronkelijk werd geen surplus geproduceerd. Bij een rijke oogst aan vruchten of een rijke jachtbuit ontstond zo ‘vrije tijd’, tijd die mettertijd sociaal vorm kreeg: dansen, rond het kampvuur zitten en overleggen, aan ‘politiek’ doen dus (zie sub). Wanneer men geen honger had, ging men in principe geen voedsel zoeken. Het meenemen van de jachtbuit naar de plaats waar de van de stam verbleef of het verzamelen van voedsel in manden die men naar een centraal punt bracht, impliceerde in vergelijking met het onmiddellijk opeten van beschikbaar voedsel een tijdsperspectief (‘voedsel voor later’) en bovendien ook een sociabiliteitsdimensie (‘voedsel voor anderen’), begrippen die de eerste mensen schoorvoetend ontwikkeld zullen hebben. De evolutie naar het delen van voedsel hebben we ongetwijfeld aan de vrouwen te danken. Primaten, ook mensapen, delen hun voedsel zelden of nooit, behalve moeder en kind. Vrouwen moeten het voeden van hun kinderen uitgebreid hebben tot het geven van voedsel aan andere volwassenen wanneer ze zelf verzadigd waren. Het lijkt ons heden ten dage vanzelfsprekend dat we in de winkel de voedingswaren die we aankopen, niet ter plaatse opeten, maar we moeten beseffen dat de eerste mensen gedragsmatig niet meer dan een verzameling sensomotorische connecties waren. Als je geen honger had, zocht je geen voedsel. En als je dan iets vond dat er lekker uitzag, lekker rook en lekker proefde, dan verorberde je dat gewoon. De mentale voorstelling ‘voedsel voor later’ of ‘voedsel voor anderen’ (die ongetwijfeld in de vorm van een visuele voorstelling moet zijn waargenomen, cf. sub) is een eerste voorbeeld van een typisch menselijk psychisch element dat zich inschoof tussen een (uitwendige of inwendige) trigger, in casu eetbaar voedsel, en het erdoor opgeroepen gedrag, eten. Zoals we straks zullen zien vormen dergelijke inschuivingen of slide-ins, zoals ik ze zal noemen om wat professioneel te doen, de basis van onze psychische organisatie. Hier volstaat het erop de wijzen dat de slide-in ‘voedsel voor later’ gecombineerd aan ‘voedsel voor anderen’ de kiem was van de productie van een surplus, zoals die zich eigenlijk pas met de landbouw en de veeteelt zou doorzetten.
Nieuwsbrief Wijkkamer de Dommer En omgeving 24 juni 2016 Wijkkamer.de.Dommer@ribw-nr.nl Dommer van Poldersveldtweg 73 Nijmegen Mail ons als je een bijdrage hebt! Extra zomeropening huiskamer We willen
Ze liepen door de heuvels van Eindhoven toen de zon onderging. Harrald zocht een droge, beschutte plek en zette daar zijn tent op. Bij het licht van een klein vuur at hij nog wat van zijn rantsoenen. Hij bood Ariadne een stuk brood, maar ze weigerde.
Ik steun tegen de deur. Ze heeft gelijk. Hard werken. Ik draai me om en slenter terug naar huis. In principe kan ik de uren tussen acht en halfelf ’s avonds best nog vullen met werk. Fiona zit dan toch in de schuur.
Café – Restaurant – Partycentrum Aurora Buffetkaart Koude en warme buffetten vanaf 50 personen Meerprijs buffet 40 personen 1,50 pp Meerprijs buffet 30 personen 2,50 pp Koud Warm buffet 1 14,50 Gevulde
In gedachten verzonken liep hij bijna met zijn hoofd een cluster galspinnen in. Pas op het laatste moment merkte hij de felgroene stippen op hun dikke achterlijven op. Heel voorzichtig stapte hij achteruit, bedacht op struikeldraden en gaten in de grond. Galspinnen vormden grote nesten. Ze joegen collectief en vingen vaak prooi die een enkele spin nooit zou kunnen vasthouden. Harrald had wel eens een jonge ree gevonden, dood en stijf en helemaal bedekt met galspinnen. Hij zocht een nieuwe weg op respectvolle afstand van het nest.
De waterkant is in onregelmatige stukken verdeeld door roestige autowrakken op verpulverde banden, als kantelen op een apocalyptisch waterfort. Er voorbij zijn groenstrook, weg en park nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden, het oude asfalt een chaos van brokken, scheuren en woekerende planten. Verder land­in­waarts, vanaf de voet van de Mast, waar Mook de toegang tot zijn hoofdkwartier toegankelijk houdt, is het plaveisel in iets betere staat. Water lekt uit mijn kleding, tussen mijn schouderbladen, door mijn kruis.
Wat betekent deze zeer bijzondere astrologische situatie nu eigenlijk voor ons en voor het collectief? Als collectief worden we ons bewust dat onze eenheid gewond is *13a Uranus heerst over computers en daarom krijgen de Robin Hoods achter hun computer nu (vanaf 2004) zo de wind mee en neemt de nieuwswaarde van internet zo’n vlucht. Nu wordt voor iedereen helder dat de gecontroleerde kanalen van informatievoorziening via de reguliere media vaak gekleurd en onvolledig zijn. Iedereen moet nu voor zichzelf gaan beoordelen of informatie klopt. Bestuurders verliezen meer en meer hun greep op het collectief. Iedereen kan nu doordringen tot het collectief met informatie en creaties. Sinds de zwarte Maan in Vissen in oktober 2010 haar werk is gaan doen, is dit sterk aan het toenemen. Het bewustzijn, de vrijheid en het inzicht in ons collectief groeien dus enorm. We worden ons hierdoor ook bewust van de ongelijkwaardige kansen en manipulatie van bestuurders en het maatschappelijke systeem waar wij allemaal onderdeel van zijn. De gewonde eenheid wordt dus voor een grote groep zichtbaar en zet een beweging in gang van heling en herstel. Deze belangrijke boost van helende energie geeft ons de kans om onze expressie van de eenheid als collectief weer meester te worden en weer bewuste scheppers te worden van ons eigen leven en realiteit. *13a
Pas bij Nietzsche wordt met zijn meedogenloze kritiek op die christelijke moraal weer aangeknoopt met de Oudgriekse idee van “zelfzorg”. Met zijn gekende hamer slaat Nietzsche de ganse deugd van het “medelijden” stuk, dat Mitleid dat in het concrete dagelijkse leven verwerkelijkt wordt en hoort te worden als zelfvernietiging, zelfontkenning en zelfopoffering (ten koste van een schijnheilige en hoe dan ook valse Idee). Zijn ultieme opwaardering van de “zelfcultuur” en de “zelfverheffing”, Nietzsches befaamde en beruchte Selbstüberwindung, (self-overcoming in het Engels), sluit perfect aan bij het Duitse pedagogische Bildung-concept en bij de Oudgriekse oefeningen in “zelfzorg” en “zelfcultuur”. Een “zelfzorg” die Nietzsche uittekent als een verweer tegen een onderdanigheid eisende totalitaire macht die hij de naam “commerciële maatschappij” meegeeft – Friedrich Nietzsche “Morgenrood”, 1881; een tekst die gemakkelijk kan gelezen worden in het licht van onze actuele maatschappij die doorheen een ophemeling van de waarden van “(persoonlijke) autonomie” en “zelfbeschikking” erin slaagt quasi-volledige controle te verwerven over al ons doen en laten, niet alleen in het publieke domein maar meer en meer ook in het privédomein (zie bv. Keith Ansell-Pearson “Care of Self in Dawn: On Nietzsche’s Resistance to Bio-political Modernity.” in: Manuel Knoll & Barry Stocker (eds.) “Nietzsche as Political Philosopher.” Berlin, Walter de Gruyter, 2014, p. 269-286). Het is Friedrich in de meeste kringen niet in dank afgenomen.
Tegelijk voelt het wat verdrietig om misschien(!!!!) afscheid te moeten nemen van een afdeling waarin ik veel energie heb gestoken en waarvan ik het personeel redelijk ben gaan kennen en de meesten ook ben gaan waarderen.
Het lezen van Yval Noah Harari’s “Sapiens; Een Kleine Geschiedenis van de Mensheid” brengt ons onvermijdelijk terug naar het hoofdstuk “Over de Eerste Mensengemeenschappen” in ons boek “Gedwongen Copulatie: Natuur en Cultuur in de Evolutionaire Psychologie” (2006). Heel veel van wat we daar vertelden wordt door Harari bevestigd.
Terug naar de genetische make-up van de eerste mensen. We mogen aannemen dat naast het reeds genoemde de hominide mensen ook nog uitgerust waren met een aantal emotionele circuits. Veel gegevens vinden we hier reeds bij Darwins uitgebreide studies van emotionele uitdrukkingen bij dieren en mensen. Neurowetenschapper en psycholoog Jaak Panksepp onderscheidt en bestudeerde zelf zeven emotionele basiscircuits, o.a. aan de hand van hersenscans: lachen, angst, woede, lust, zorg, exploratiedrang en scheidingsleed (paniek) . Het lach-circuit zal hier misschien het meest de wenkbrauwen doen fronsen, maar Panksepp stelde bijvoorbeeld vast dat als ratten gekieteld worden ze een getjirp van ongeveer 50 kHz produceren, een soort gegiechel. Ook andere dieren, van honden tot chimpansees, ‘lachen’ wanneer ze aan het spelen zijn. Darwin had reeds vastgesteld dat mensapen ook giechelend lachen wanneer ze gekieteld worden, vooral onder de oksels. Lachen is dus hoe dan ook evolutionair eerder opgedoken dan spreken. Het combineren van lachen en spreken treedt bij ons nu vooral op in de vorm van het vertellen van een mop en dat heeft inderdaad ook een speels karakter. Maar we lachen ook nog steeds wanneer we gekieteld worden, al geven we verbaal aan dit eigenlijk niet plezant te vinden. Het is merkwaardig dat hoewel kietelen reeds Plato, Aristoteles, Francis Bacon, Galilei en Darwin intrigeerde en voor raadsels plaatste (waarom kun je jezelf niet kietelen? waarom zijn sommige kietelingen aangenaam en andere onverdraaglijk?), er de ganse vorige eeuw amper onderzoek is gebeurd naar kietelen, vergeleken met heel wat andere minder relevant lijkende onderzoeksdomeinen. We kunnen op deze interessante topic jammer genoeg niet ingaan. ’
lieve wilma, ik weet dat ik er elke keer weer bovenop kom, ook al is ’t moeilijk…..en dan is het zelfs soms nog mooier en fijner dan de vorige keren….ik leef met je mee en je zult zien als je huis klaar is: zit je rond te kijken van pure verbazing…dikke knuf van mij liefs rietje
Ouders wordt daarna door de nurses meteen op het hart gedrukt dat ze niet opstandig mogen worden tegen God / Allah, want hij geeft en neemt, al naar het Hem belieft. Iedereen knikt dan ijverig van ja. Daarover is iedereen het eens: als er iemand doodgaat is het de wil van God en daar moet je je zonder morren in schikken.
De zon is nog maar net op, maar Mackie heeft zich al aan boord van de Baal laten takelen. Het geteerde zwarte hout van deze zeewaardige kraak contras­teert met de bleke ornamenten die overal het schip opluisteren. Scrimshaw, gesneden uit de botten en tanden van walvissen. Het zijn gedetaileerde en verfijnde beeldhouwwerken die octopussen en andere zeemonsters weergeven. Ongekend is het aantal manuren dat hieraan besteed is, krassend met een scherp mes of beitel, in dat harde tand en bot. Maar Mackie krijgt geen tijd om de details in zich op te nemen want de bemanning van vissenkoppen verdringt zich om hem van dichtbij te bekijken, alsof hij de curiositeit is en niet zij. Gedrochten met hun rare smalle hoofden, hun platte neuzen en die uitpuilende starende ogen. Echte vissenogen. Alle verhalen zijn waar, bedenkt Mackie, over het geslacht van stamvader Obed Marsh. Hoe ze hun vrouwen haalden van verre eilanden en ze lieten paren met zeemonsters.
(1) Wat bv. iTunes in zijn “store” vraagt voor muziek is pure winst. Ze zou de muziek in principe volledig gratis kunnen ter beschikking stellen. Als ik het goed heb, is dit één der voornaamste programmapunten van de sinds een paar jaar opererende Piratenpartij.
Een privécapsule van NonVitae GmbH haalde me thuis op en bracht me, laag over de aarde scherend, naar de Makoua Elevator in Congo-Brazzaville. Ik was de afgelopen jaren al vaker met de lift de ruimte in gegaan, toch ging mijn hart sneller kloppen toen ik de machtige kabels zag die als bergen in de aarde verankerd waren en hoog boven mijn hoofd vervaagden. Deze keer was anders. Deze keer was echt.
Begin december werd er getracht macht over het internet en de publicaties van Wikileaks te krijgen door de host, die de website van Wikileaks op hun servers hebben draaien, te verplichten de site van Wikileaks van het internet te halen. De reactie van de internet community was niet mis en moderne Robin Hood-achtige situaties volgden. Mastercard gaf aan betalingen aan Wikileaks niet meer te ondersteunen. Hierop werden wereldwijd acties geïnitieerd om Mastercard aan te vallen en te blokkeren. Daarna werden Visa en andere websites die Wikileaks dwarszaten gehackt. Ook werden kopieën van de Wikileaks website op vele internetsites geplaatst om verlies van deze informatie tegen te gaan. Hiermee werd een nieuwe manier van rebellie ineens zichtbaar. De hackers zijn de Robin Hoods van onze tijd.
Onder water worden zijn spartelende ledematen gegrepen en gefixeerd door sterke vingers met zwem­vliezen. Zijn sabel ontglipt hem en zinkt weg in de oer­soep. De vismensen hebben hem te pakken. Soepel als dolfijnen dartelen zij om hem heen, klauwend en bijtend trekken ze hem mee omlaag, steeds verder de diepte in. Een worsteling met de allure van een dans. De enige muziek is de waterdruk die trommelt in zijn oren. Zorgvuldig, bijna sensueel wordt zijn broekriem los­gemaakt, alsof de aanvallers benieuwd zijn naar het enorme lid dat de man zich weer heeft laten aannaaien, maar de vingers met zwemvliezen halen slechts de sleutelring en het holster met het pistool los van de riem. De wijde broek glijdt omlaag tot aan de gezwollen enkels om daar te blijven haken. Uiteindelijk binden de vis­mensen hem vast aan een verroest afgeworpen anker dat half begraven in de drek op de bodem ligt.
Als ik het wat hoogdravend wil zeggen: ik zou hier in Bawku voor een langere periode als “zoutend zout” willen fungeren (een Christelijk begrip voor iemand met een hoge concentratie aan goede, hoopgevende, stimulerende woorden en daden).
In het algemeen ervaren we dikwijls verschillende gevoelens tegelijkertijd en gevoelens kunnen snel wisselen wanneer we op onszelf inpraten of onszelf de put in duwen. Alle gevoelens hebben wel betrekking op een beleving van ons lichamelijk functioneren (de hersens inbegrepen). Het bereiken of elimineren van heel wat van deze gevoelens vormt meer dan dikwijls een rechtstreeks doel van ons handelen en tegelijk zijn zij motor van heel wat van ons doen én van ons laten. Bijna al onze handelingen hebben én met gevoelens én met verstandelijke overwegingen te maken. We voelen altijd iets en tegelijkertijd verwerken we steeds één of andere informatie die hetzij van buiten ons komt hetzij van binnen. Onze hersenen werken altijd en alle delen van onze hersenen zijn steeds in een bepaalde mate actief. De neuro-economische metingen betreffen steeds een toename van de neuronale activiteit in een bepaalde regio, niet het actief zijn als dusdanig. Ook bij louter uitvoerende taken zoals rekensommetjes maken, zijn de regio’s die emoties reguleren actief maar er kan wel geen toename vastgesteld worden. In heel wat gevallen is het onduidelijk of onze hersenen nu bezig zijn met cognitieve informatieverwerking of met sociaal-emotionele reacties. Onzekerheid bv. is een cognitie (‘morgen krijgt mijn dochter haar studieuitslag, ze heeft een paar slechte examens gehad, we weten dus niet hoe het zal aflopen’) en tegelijk een emotionele reactie (anticipatie van blijheid of ontgoocheling, of besluiten om maar rustig af te wachten versus bezorgd piekeren). Het vermijden van risico’s kan ingegeven zijn door vrees (‘emotie’) maar vormt tegelijk onderdeel van een verstandige afweging dat wat minder ‘winst’ best tot tevredenheid kan stemmen. Kahneman heeft zeker gelijk als hij onderzoeksmatig vaststelt dat meer geld niet meer geluk en welzijn betekent, maar dat geld niet gelukkig maakt weet de volkswijsheid zo ook zonder ingewikkelde experimenten te moeten opzetten.
Enkele van de alleroudsten herinnerden zich nog de zwervende bendes die plunderend en moordend door de omgeving trokken. Of de melaat­sen, levend of dood, die al dan niet moedwillig de inwoners van het dorp probeerden te infecteren.
PvdA – Jannie van der Loos – na twaalf jaar wethouder in Dordrecht wordt tot d’r pensioenleeftijd voorzien van wachtgeld a 75k per jaar. Sinds elf jaar niets doen bijna een miljoen belastinggeld aan wachtgeld.
Alles draai je voortdurend om, om maar die angst en het verdriet over de waarheid niet tot je door te hoeven laten dringen. Om maar de waarheid niet te hoeven bekennen voor jezelf. Want dan hoef je ook de pijn die ze je deden en doen, niet tot je door te laten dringen.
Wacht even, hij heeft kleur! Ook al waren zijn kleren oud, gescheurd en versleten, een soort uniform ooit, er zat nog wat kleur in. Zijn haar had een bruin tintje, zijn huid was hier en daar nog huidkleurig, hoewel veel van zijn lichaam dezelfde kleurloze eigenschap had die ze bij de dron­kenlap had gezien. En in de rest van deze rare, verwrongen wereld.
Haar mobiel was zo goed als dood. Geen enkel bereik. Ze nam wat foto’s die allemaal op oude zwart-wit plaatjes van vroeger leken. Ze liep over de verschil­lende perrons op zoek naar informatie, een aanwijzing voor waar ze zich nu bevond. De naamplaats ‘Haarlem’ stond in grote, witte letters op een muur geschilderd, maar dat was het dan wel. Het was niet haar eigen vertrouwde Haarlem, zoveel wist ze zeker. Wat het wel was, ze wist het niet en de angst die hierdoor in haar opborrelde, kon ze slechts met moeite verdringen. Concentreer je, zei ze tegen zichzelf. Er was hier helemaal niets in het station om voor te blijven en ze besloot op onderzoek uit te gaan.
Er zijn twee opties: de uitdrukking van de eigen identiteit (afb.) en de noodzaak zich te conformeren aan anderen. In de samenleving geeft dit doorgaans aanleiding tot de cultuur van het formele uniform enerzijds en de cultuur van het individualisme anderzijds dat is gekarakteriseerd door vrije associatie en vrije expressie. De lijfspreuk van laatstgenoemde is: gij zult verschillen, geen grotere zonde dan het uniform. Zelfs in de hoogste kringen is het ten strengste verboden de zelfde das of kleren aan te trekken. Ieder grijs pak van b.v. de politicus is van een andere makelij en een andere stof. Informele kleding domineert de formele maatschappij hetgeen met zichzelf in tegenspraak is. Individualisme kan worden herkend als een angst voor formele identificatie of als een culturele identiteitscrisis. De angst voor het uniform is klaarblijkelijk afkomstig van oorlogvoering waar de militairen niets dan de verschrikking van het formele uniform tonen. Maar het is nog steeds het uniform dat een einde maakt aan de oorlog ook. Het uniform hebben we absoluut nodig ten minste voor de politie en andere controlerende instanties. Aldus schijnen irrationaliteit en de psychologie van het trauma te heersen in deze samenleving. Het is aardig om je eigen kleding te hebben en meestentijds informeel te zijn, maar het is niet leuk niet te worden herkend en geen bevestiging te krijgen van een formele relatie (afb.). Waar moeten we ons dan aan aanpassen als we niet langer putten uit het informele maar oprecht uitdrukking geven aan onze behoefte aan een formele identiteit? Te onderscheiden tussen wat behoorlijk is en niet is niet afdoende om deze vraag te beantwoorden. Men kan niet ontsnappen aan de definiëring van formele orde. Dit is de ware betekenis van aanpassing. Waar moet men zich aan aanpassen zonder?
Moeten we evenwel de transformatie van de primaire verbinding tussen mensen onderling door de verbinding van individuen aan sturende machines erkennen als een progressief historisch verschijnsel, dan is het tijdperk van elke vorm van “humanisme” (de zgn. “moderniteit”) afgelopen. Want dan krijgen we te maken met een “posthumanisme” dat niet langer stoelt op de directe, onbemiddelde vereniging en verbondenheid van personen (als lichaam-geest entiteiten) binnen zichtbare en herkenbare gemeenschappen, maar op een assemblage van info-automatisch opererende lichaamsorganen geconnecteerd aan en gestuurd/gecontroleerd door externe software-apparatuur. Organen die losse fragmenten worden van een lichaamsgeheel of suborganen van organen (zoals bv. hersenonderdelen die apart via elektrodes onder controle staan van externe machines). Organen die pure automata zijn geworden. M.a.w. die reageren op signalen die van puur fysieke in plaats van “culturele” aard zijn, die dus reageren op signalen zonder aan deze, zoals wij mensen nu wél nog doen, welk danige “betekenis” ook toe te kennen. (“Mensen” handelen antropologisch gezien op basis van de betekenis en niet van de fysieke kwaliteiten van “signalen” die ons bereiken, “signalen” die we daarom gebruikelijk “tekens” noemen).
Hij heeft de andere twee kapiteins uitgenodigd. De Marsh­-broers, kapiteins op hetzelfde schip, wat het spreek­woord daar ook van vinden mag: de Baal. Beide mannen hadden bij leven de voorname leeftijd van zestig al bereikt, voordat ze stierven en aan hun tweede leven in Wurmwater begonnen. Ze zijn beide zwaar van lijf. De jongste broer, de stamvader Obed, is corpulent, zelfs vet te noemen. Ahab, de oudere broer, is zwaar op een andere manier, hij heeft nog steeds de bedacht­zame kracht van zijn walvisvaardersbestaan opgesloten in zijn gedaante.
‘Hebben we haast?’ vroeg hij. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. ‘Jij hebt gemene nagels, dame.’ Hij grijnsde. ‘Lekker hoor.’ Ineens voelde hij zich koud worden en hij trok snel zijn kleren aan.
Uiteraard degouteer ik van milieuvervuiling zoals bijvoorbeeld de overmatige productie van fijn stof en de rest van de bataclan. Maar ik ben een koele minnaar van het begrip vervuiling wanneer het lukraak en omwille van het emo-effect buiten de menselijke context wordt gehanteerd. O.a. daarom ben ik om strikt politiek-filosofische redenen een anti-ecologist. Een paar jaar geleden hoorde ik op het tv-journaal een wetenschapper uitleg geven bij de toen recent opgedoken grootste supernova (ontplofte ster) ooit waargenomen. De man zei: de metalen die de supernova uitstoot, vervuilen hun ganse omgeving. Ik heb vergeten te checken wat hij in het Engels precies zei maar de journaal-ondertiteling vertaalde het in ieder geval als vervuiling. Wat bedoelt hij met supernovametalen die “vervuilen”? Heeft de omgeving van de supernova “rechten” die haar moeten beschermen tegen “vervuilende” metalen? En hebben die metalen dan niet het “recht” te “vervuilen”? Op welke basis kiezen wij blijkbaar in een interactie tussen natuurelementen partij voor de éne of de andere? Moet de maan veroordeeld worden omdat ze zich soms tussen de zon en de aarde plaatst en ons het licht ontneemt? Ah nee, we vinden een zonsverduistering juist een bijzonder spektakel. Moet de zon veroordeeld worden omdat ze bij een te hoge en te lange hittegolf zekere planten, dieren en verzwakte bejaarden doodt? Hier klopt iets niet. Maar wat? Wij vinden allen dat het leven, elke vorm van leven, moet beschermd worden. Maar het HIV-virus is ook leven: moet het HIV-virus door de minister voor Leefmilieu gesubsidieerd worden om zich vrij en vrolijk te verspreiden?

“uts overlevingsuitrusting izula uitrusting overlevingskaart set”

Eten op gezette tijden maakt het mogelijk om de hoeveelheid genuttigd voedsel onder kontrole te krijgen. Als b.v. zes keer per dag een bepaald soort van voedsel op een bepaalde tijd wordt genomen, is het mogelijk te stoppen met het voedsel dat anders spontaan de behoefte lenigde. De behoefte aan zoetigheid kan worden bevredigd door een koekje of andere kleine zoetigheid te eten tijdens de ochtend- en middagpauze. De behoefte aan tussendoortjes kan worden geregeld als men ‘s avonds voor de televisie zit. De behoefte aan proteïnen, vet en vitaminen kan worden gereguleerd door een dieet in acht te nemen dat de hoeveelheid en het soort van voedsel regelt dat nodig is om de behoefte te bevredigen. Als er iets aan het dieet ontbreekt zal men rebellie ontwikkelen en op onregelmatige tijden beginnen te eten zoals men er zin in heeft. Niet alleen raakt de eetlust dan bedorven maar verliest men de volledige kontrole over de voedselinname op die manier uitkomend op indigestie, intoxicatie en andere eetstoornissen. Teveel eten is het best behandeld door het reguleren van de etenstijden. Als eenmaal die tijden zijn aanvaard kan de hoeveelheid worden geregeld.
Weliswaar krijgt bijna iedereen die door een verpleegkundige of medical assistant is opgenomen wel onwijs veel antibiotica, maar bij een acute buik moet je vaak een operatie doen in plaats van antibiotica geven en bij meningitis is de dosering van de antibiotica veel hoger.
71. 69 Hechting De verschillende gezins- en partnerpatronen zijn nauw verbonden met hechting en de ontwikkeling hiervan in verschillende soorten relaties. Onder hechting wordt het volgende verstaan: de ontwikkeling van het interne systeem dat als functie heeft nabijheid tussen kind en ouder (en later dus in de partnerrelatie) te bewerkstelligen, zodat het kind in angstige situaties de ouder weet te vinden voor de nodige zekerheid, veiligheid, troost en bescherming (Bowlby 1969/1982). Voor een veilige hechting (een relatief duurzame liefdevolle relatie tussen een kind en de personen met wie hij regelmatig omgaat) is het essentieel dat de ouders en later de partner emotioneel beschikbaar, ontvankelijk en betrokken zijn (Bouwkamp & Bouwkamp 2014). Veel partners ervaren dat hun echtgenoot (de seksverslaafde) nagenoeg niet emotioneel beschikbaar is. Zij ervaren hem dus als afstandelijk op het ‘diepe’ niveau in de verschillende relaties: zowel als partner als in het gezin. Als je als vrouw de veilige hechting met je man kwijt raakt val je eerder terug in oude patronen. Als die oude patronen voortko- men uit een onveilige hechting vanuit het gezin, verdwijnt het (basis- )vertrouwen en het gevoel dat beide partners door elkaar geaccep- teerd worden nog meer naar de achtergrond. Partners die in verschillende relaties een veilige hechting hebben erva- ren zijn meestal rustiger en eerder te troosten. Zij hebben het basis- vertrouwen dat de ander na het nemen van afstand wel weer terug zal komen, en durven daarin gemakkelijker op eigen benen te staan. Zij beschouwen zichzelf als een persoon die de liefde en aandacht van anderen waard is: bij hen is er sprake van een goede balans tussen autonomie en verbondenheid. Een belangrijk onderdeel binnen een behandeling gericht op traumati- sche ervaringen is het opnieuw aangaan van een veilige hechting. Dit
De ratten, fretten, vossen en eekhoorns om me heen waren op de zandbodem neergezegen. Vunzig en ranzig kronkelden ze uit hun kleren, uit hun vachten. Ze kronkelden over elkaar heen, naakt als pasgeboren jongen, strelend, grabbelend, hebberig naar elkaar in hun nood, in hun vastklampen aan leven, vrouwen en mannen door elkaar heen over elkaar heen in elkaar en uit elkaar vulgair en geliefd.
Cognitive activity has always been involved in every kind of human production, even that of a more mechanical type. There is no process of human labour that does not involve an exercise of intelligence. But today, cognitive capacity is becoming the essential productive resource. In the age of industrial labour, the mind was put to work as a repetitive automatism, the neurological director of muscular effort. While industrial work was essentially repetition of physical acts, mental work is continuously changing its object and its procedures. Thus, the subsumption of the mind in the process of capitalist valorization leads to a true mutation. The conscious and sensitive organism is subjected to a growing competitive pressure, to an acceleration of stimuli, to a constant exertion of his/her attention. As a consequence, the mental environment, the info-sphere in which the mind is formed and enters into relations with other minds, becomes a psychopathogenic environment.
Hoe is de aarde ontstaan en hoe oud is deze? Hoe zag het leven er toen uit? Waarom stierven bepaalde dierensoorten en waarom konden anderen blijven bestaan? Waaruit zijn levende wezens opgebouwd? Waarom gaat iedereen dood?
Daarop volgt de angst dat iemand hem bespied heeft. Een van zijn onderofficieren over de uitwaaie­rende balustrade van het achter­kasteel; of waar­schijn­lijker, een van de nieuwsgierige vissen­kop­pen die aange­trokken door vreemd rumoer op de boeg­spriet van de Baal zou klimmen. Edward trekt zich dan knarsetandend terug in zijn hut, en slaat zijn geliefde gade door de tralies met gekleurde glaasjes. Hij is een man die bevelen buldert, waarbij zijn man­schap­pen overeind veren om die bevelen ook uit te voeren. Wanneer hij gedwongen wordt om zijn liefdes­ver­klaringen te fluisteren voelt hij zich minder dan die man. Het is alsof hij zichzelf kleineert. Alsof er met die nood­zakelijke heimelijkheid een mate van lafheid achter­blijft dat zich nestelt in het merg van zijn botten.
14. DE KIKKER EN DE OCEAANmocht ik zien hoe vijfhonderd leden van een turnclub er de show van hun levengaven met tumbling, acrogym, dans en dies meer.Enkele gelijkenissen tussen deze vier evenementen. Bij alle vier was de sfeerschitterend. Het publiek geboeid, luid applaudisserend, genietend van elkeminuut. Bij alle vier was het optreden verre van perfect. Zelfs professionals zoalsMark en Emmy moeten ook nog op elkaar leren inspelen – het was hun eersteconcert samen. Bij alle vier waren kerningrediënten emotie en betrokkenheid.Bij alle vier waren er gekleurde spotlights te zien. Vier maal een moment waar-op je voelt wat leven is.Het was in de turnzaal op zondag dat ik me de bedenking maakte, waarom iknu vier maal op rij een dergelijk gevoel kon krijgen in een feestzaal, terwijl ikme dit moeilijk kon voorstellen in een kantoorgebouw. Is het kantoor dan geenemotionele plek? Werken daar dan geen betrokken en gepassioneerde mensen?Ik twijfelde even, maar het antwoord is natuurlijk: “Toch wel”. Je vindt er heelzeker mensen met lichtjes in de ogen. Meteen kwam het beeld weer naar vorenvan een oude jeugdvriend die ik onlangs in een winkelstraat tegenkwam. Metvuur vertelde hij over zijn job, waar hij toch al tien jaar in verdiept was: finan-cieel analist bij een verzekeringsmaatschappij. Gepassioneerd door cijfers, risi-co’s, inschattingen. Zelfs op de door de regen glanzende kasseistenen van deVeldstraat kreeg hij mij warm over zijn verhaal.Je vindt ze dus overal, die gemotiveerde mensen. Alleen is de concentratie bijde turnclub en de concertzaal iets hoger dan in een doordeweeks kantoor.Het is maandag en ik ga zo dadelijk zo’n kantoor bezoeken. Hopelijk ontmoetik een gedreven vakartiest. Het is als adviseur altijd een eer dergelijke mensente mogen ontmoeten. “U krijgt een Meet and Greet met een van onze meestgedreven medewerkers, meneer”, hoor ik de receptioniste al zeggen als ik mestraks weer eens aanmeld. Da’s eens wat anders dan een ‘kennismakingsverga-dering’, niet?Ik vraag me af of ik geen setje spotlights zou meenemen? En applaudisseren ophet einde van de vergadering? Vragen naar ‘bis’ zou er wellicht te veel aan zijn,denk ik.Ik heb toch wel geluk. Elke dag schitterende artiesten, waar ik op armlengte vanmag zitten. Ik leg mijn handtekeningboekje al klaar en ik geef met dit artikel-tje een staande ovatie aan al die klanten die mij een stukje zon uit hun levengaven.Encore! Encore! 4
We zien hier versnelde groei die in de uitwerking zowel positieve als negatieve kanten kan hebben. De energie van de 3de graad van Steenbok waar de noordelijke Maansknoop staat en waarvan de energie naar Mars toestroomt op deze 19de graad Steenbok maakt duidelijk dat wat van ons verwacht wordt, boven ons normale ontwikkelingsniveau zal uitstijgen. De jaarhoroscoop 2011 laat zien dat we door een evolutionaire ontwikkeling heengaan die ons helpt om te handelen vanuit de Bron, onze Godsvonk.*5 &*13b
Ik heb een vriend die commentaar gaf me dat het leek alsof ik was erin geslaagd om een ​​goed aanbod van brandhout te krijgen. Ik vertelde hem nee, dat was het niet brandhout. Hij was zeer verbaasd. Ik probeerde uit te leggen dat ik het gebruiken voo
The “Femme fatale” came into being in the fin-de-siècle of the 19th century. In the context of the new urban life shaped by rapid industrialization, she drove men to turn their head of their worldly business and to fall into the deepest abyss. Woman was the danger on the path to male i.e. human success and progress.
Wat is er fout aan om een fout te maken, dat is menselijk, maar de sfeer in partijen is zo moordend dat niemand toegeven aandurft. Van alle kanten worden messen in je gezet, met name in je rug om zo plaats te maken voor een ladderbeklimmer die de wereld gaat redden, ja zeker, zijn of haar eigen wereld! En zo hobbelen we verder, van ramp naar ramp en zijn heel kwetsbaar voor een goed georganiseerde aanval. Welkom in de nieuwe Weimar republiek!
Vandaag waren we in Rome bij Ikea (onder andere om boekenkasten te kopen) en daar hadden ze precies de goede kussentjes voor de gerestaureerde Thonets. Ze zijn mooi geworden. Het restaureren viel mee. Morgen gaan we naar Tarquinia om de sleutels van het appartement in ontvangst te nemen. We blijven daar meteen al slapen (we hebben een paar bedden overgenomen voor de logeerkamer). Vrijdagochtend gaan we met de vorige bewoner een aantal dingen regelen (overzetten van het water op onze naam, proberen de bestaande telefoonaansluiting over te nemen en nog veel meer). We moeten ons natuurlijk ook inschrijven als ingezetene. De verhuizing is gepland voor 19 en 20 mei.
‘Oooh, ooh, is dat waar het allemaal om draait. De aandacht, dat jij de geschiedenisboekjes in gaat als de laatste mens op aarde. De grote Leaf, weldoener voor de aarde. Je wilt helemaal niet bij je geliefde aarde­moeder zijn. Je geilt gewoon op aandacht.’
Op die plaats een nieuwe stad bouwen was in die tijd zeker geen evidentie. De aangekochte gronden lagen ver van alle bestaande infrastructuur en bovendien moesten de kilometers brede en hoge duinen gefixeerd worden. De Belgen besloten maar om alles tegelijk te doen, de enorme wandelende duinen fixeren en beginnen bouwen.
Vaak zat ik in de cockpit, op het bovendek, alleen maar omhoog te kijken hoe sterren en planetoïden blauwachtig op ons af raasden en naar rood verkleurden terwijl we ze passeerden. Het was een betoverend schouwspel. Naarmate de snelheid toenam, werden de verkleuringen steeds sterker, tot­dat de langsrazende puntjes samen één gepixe­leerde cirkelvormige regenboog vormden.
Ze vond het knopje en meteen baadde de kamer in een zacht licht. De plek waar ze de vrouw had gezien was leeg. Er stond of hing niet eens iets dat in het donker op een menselijke gedaante had kunnen lijken.
Liefde ontsnapt aan de rede, daarom moet men uit de gedachtenvolle hemel naar de gedachtenloze aarde afdalen en niet andersom naar het schijnt. Dit zijn de processen die men inductief van het het specifieke van een materiële positie naar het algemene van een gemeenschappelijke ziel en deductief, van het algemene gelijk gericht zijn naar het specifiek aangepaste.(afb.). Religieus, politiek en wetenschappelijk is het deductieve proces de weg van de zelfverwerkelijking. Religie verafschuwt een God of een toegewijde die niet uit de hemel wil nederdalen en geen offers wil brengen, politiek verafschuwt men diktators die induceren naar een algemeen begrip dat als een angst, een diktatuur, een absolute vorm van oplegging of een verlies van de individuele vrijheid van expressie uitwerkt. Wetenschappelijk wordt de induktie gekoesterd om algemene natuurwetten te vinden, maar de naturalistische aandrift van de wetenschap die aanzet tot aanpassingen, toepassingen en specifieke uitkomsten en gebruik suggereert dat wetenschap zonder een effect niets dan bedrog is. Wetenschappelijk is het gekonkludeerd dat induktie alleen maar naar de ziel en zijn ethiek voor zichzelf mag bestaan terwijl de rest eenvoudigweg is gebonden aan zijn deductieve feitelijkheid in bij voorkeur een waardevrije keuzewerkelijkheid. Het doel van het niet-denken in de liefde geeft klaarblijkelijk een overmaat aan filosofische en ethische complicaties aan de wijsheid die aan het handelen vooraf dient te gaan. Voor moeder natuur is het allemaal relatief en tijdelijk daar ze haar werkelijkheid zou voortzetten wat onze kulturele complicaties ook mogen wezen. De konklusie van allen die de liefde bedrijven is ook hetzelfde: laat de natuur zijn gang gaan, alle moeilijkheden komen er voort uit als je dat blokkeert. Oudere kinderen zouden dus liberaal moeten worden behandeld ze voor zichzelf ervaring laten opdoend met wat goed en slecht is. Vertrouwen en de relatie behouden is het allereerste belang. Daartoe is het gezegde ‘de tijd zal het leren’ de gemeenschappelijke overtuiging. Filognostisch kan het vage worden overwonnen door de waarheid op te merken dat de mens eerst induceert naar de orde van de ethische discipline (God) en dan nederdaalt naar zijn eigen persoonlijke en uniek deductief gelijkrichten van de plicht. 
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
Duizend jaar later en we zijn nog steeds niet in staat geweest iets vergelijkbaars te produceren als van voor de Tweede Val! Wat hebben we? Technologie die door hand­werkers gemaakt kan worden. Glasblazers, koperwerkers, edelsmeden. Schijt: zelfs de Oorspronkelijke Mensen van Aarde zijn met hun natuurlijke middelen en hun natuurlijk verstand verder gekomen dan dit!
Via deze 3 minder oppervlakkige maar fundamentele bemerkingen wil ik een en ander situeren in een meer globale economische, sociale en politieke context. We snijden deze 3 fundamentele bemerkingen en bezwaren tegen Schnitzlers visies aan in het volgende hoofdstuk. We willen hierbij wel benadrukken dat we Hans Schnitzler niet persoonlijk viseren. We voeren hem op als een symbool voor een voorstellingswijze die eigen is aan heel wat van zijn collega’s filosofen en intellectuelen. (Ik hoorde gisteren in een artistiek verantwoorde tv-serie een mooie zin die ik graag als volgt parafraseer: “Intellectuelen en opiniemakers zijn mensen die denken vanop hun morele hoogte een mooi uitzicht te hebben op alles en nog veel meer.” Waarschijnlijk geldt dit ook voor mezelf.)
Ik wil graag een kanttekening plaatsen als het gaat om het handelen voor iets dat groter is dan jezelf. Voor een hoger en groter doel. Dit kan er ook voor zorgen dat normale humane grenzen worden overstegen omdat het belang van het geheel zwaarder gewogen wordt dan het belang van de enkeling. Dit kan dus zowel positief als negatief uitwerken. Deze drijfveer kan mensen levensgevaarlijk maken en rationeel doen omgaan met zaken die normaal niet goed te praten zijn zoals vaak in een tijd van oorlog gebeurt. Vanaf 14 februari 2011 komt de noordelijke Maansknoop in Boogschutter en kan men vanuit inspiratie en bevlogenheid of het stellen van een hoger of spiritueel doel gaan handelen. *18 De zwarte Maan gaat vanaf 22 maart 2011 naar Ram. Onevenwichtige mannelijke energie kan in 2011 rare bokkensprongen maken. Deze stand kan natuurlijk zowel positief als negatief uitwerken. We krijgen dan ook de mogelijkheid om de hogere kosmische bedoeling van de schepping te ervaren.
Helaas brak de eerste wereldoorlog uit en moesten de Belgen terugkeren om te vechten. Ondertussen namen de duinen het land in. Het afgewerkte deel van de promenade en de meeste huizen verdwenen al snel onder het duinenzand. Een zekere Domino Repetto liet in 1917 een kerk bouwen die al  rond 1925 onder het zand begraven raakte. Er bleven slechts een paar huizen zichtbaar als bewijs dat Ostende in Argentinië niet slechts een droom was.
Berend sloot zijn ogen en haalde diep adem. De pijn was er nog, maar niet meer zo hevig als eerst. Het suizen werd minder en minder en maakte plaats voor een diepe, dikke stilte. Berend glimlachte en opende zijn ogen. Hij zag hoe zijn broer de stukken vlees in grote schalen had verzameld, die nu op de werkbank naast de vleesmachine stonden, klaar om als gehakt te eindigen.
Woensdag was druilerig. Willem vertrok al vroeg naar de slagerij, zoals elke ochtend. Berend sleepte zich naar de badkamer, naar de keuken, naar de voordeur. Hij had aan één stuk door geslapen, maar was doodop wakker geworden. Zijn hoofdpijn was gelukkig groten­deels weggezakt en wat overbleef, een zeurende pijn laag in zijn achterhoofd, was te negeren.
Het tweede type modellen, de modellen die betrekking hebben op de interactie tussen grotere neuronale mechanismen en meer bepaald verschillende hersenregio’s, leunt aan bij bevindingen uit de cognitieve neuroscience waaruit blijkt dat de aanpak van verschillende soorten problemen of de aanwending van verschillende methoden bij probleemoplossing in verschillende delen van het brein zijn gelokaliseerd. De dorsolaterale prefrontale cortex bvb. lijkt informatie en gegevens op een andere manier te verwerken dan de insula cortex. Anderzijds lijken verschillende hersenregio’s verschillende taken aan te pakken. Patiënten met een beschadiging van de ventromediale prefrontale cortex reageren niet meer emotioneel op prikkels, terwijl patiënten met een beschadiging van de dorsolaterale prefrontale cortex problemen blijken te hebben met de cognitieve verwerking van taken die weinig of geen emotionele impact hebben, zoals rekenkundige bewerkingen. In het algemeen lijkt het zo dat optimale probleemoplossing bevorderd wordt door een synergie tussen cognitieve (‘logische’ of ‘rationele’) verwerking en affectieve (‘emotionele’) verwerking. Dikwijls geraken beide mechanismen toch in een conflict, zonder dat één van beide superioriteit kan doen gelden. Uit onderzoek blijkt dan dat vooral de voorste cingulate winding (anterior cingulate cortex – ACC) conflicten tussen hersendelen zou detecteren en conflictbeheersend en -oplossend zou optreden.
In principe sprak men luidop tegen elkaar. Maar de mensen stelden (vele eeuwen later) vast dat ze ook luidop tegen zichzelf konden spreken en zo hun eigen gedrag konden beïnvloeden. En nog later bleek dat je ook stilzwijgend met jezelf in interactie kon treden. Hier ligt de basis van het Ego: een vorm van linguïstisch gedrag waarbij je op jezelf inwerkt. Ook in de ontogenese bij kinderen, zo toonde de beroemde Sovjetpsycholoog Lev Vygotsky (1896-1934) aan, gaat het sociale spreken vooraf aan het luidop ‘egocentrisch’ spreken, wat dan geïnternaliseerd wordt tot de innerlijke spraak of zelfdialoog, het eigenlijke denken. Het Ego is ongetwijfeld één van onze belangrijkste uitvindingen (zie sub).
Om de vergelijking door te trekken met het grotere spel van de samenleving mag iedere persoon zich een doel stellen met andere mensen: b.v. een theaterproduktie te hebben. Als het gezelschap na tien producties nog steeds bestaat mag men zeggen dat het spel is beëindigd wat betreft het concept van het bereiken van een strategie en een type bal. De tegenstander uitnodigen zou het adverteren zijn om een publiek te trekken dat op zichzelf ook een gemeenschap van mensen kan zijn die besturen naar hun eigen materiële doelstellingen van productie en beheer. Als die tien theater-produkties het uithouden met hetzelfde gezelschap in dezelfde gemeenschap, zou het aan onze lieve Heer van de Tijd, de scheidsrechter, zijn om te beslissen wie het gewonnen zou hebben op het scoren naar het concept van echte publieke speeltijd. Aldus bezien is uitnodigen tot een spel niet hetzelfde als het achter je laten van de privésfeer om naar het theater te gaan b.v.. Om dat ook zo te hebben is er een arbeids-overeenkomst nodig om te kunnen werken naar die uitgaande houding. Het spel winnen zou erkenning van het uitnodigende danwel uitgenodigde team inhouden: naar het theater b.v. kunnen mensen ertoe komen elkaar socialiserend te herkennen of te onderkennen dat een zeker uitvoerend gezelschap van een meer betekenisvolle sociale continentie is.  
Nou Taljaardjkt het lijk me dat er géén generaal pardon op zijn plaats is als het aan mij zou liggen, dit zijn landverraders pur sang, het is de graaiers elite en die worden onder oorlogsrecht op een bepaalde manier gestraft.
Ondertussen wacht ik ongeduldig op een krantenartikel met als titel: “Deze nacht is rond 2 uur de wereld algeheel vergaan.” Dan zal het feest zijn in de harten die hun redenen hebben die de Rede niet kent.
‘Enkel de tag ontbreekt nog.’ Zohra wilde haar hand­ekening onder het kunstwerk zetten, maar werd plots verblind door een bundel licht. Ogenblikkelijk werden alle gore details in de tunnel zichtbaar: ratten, zwerf­vuil, een verdwaalde schoen, bloederig maand­erband, uitwerpselen van daklozen en heroïnenaalden. ‘Shit, we zijn erbij.’ Ze deinsde achteruit en struikelde bijna over het tramspoor. De lichtstraal was afkomstig van het platform. Daarachter dansten de contouren van een opzichter. Hij riep iets onverstaanbaars.

“Amerikaans gemaakt overlevingsuitrusting wildernis overlevingsuitrusting te koop”

‘En nee, je hoeft er niet snel voor naar huis te komen. Ze is al lang begraven als je dit hoort. Papa zegt dat hij weet dat je erg verdrietig zult zijn en hij liegt niet tegen me, dus dat zal wel. Misschien kun je robot-Lars om een troostmassage vragen.’ Ella was even stil. Toen boog ze zich naar de camera over. ‘Voor mijn part blijf je in de ruimte hangen. Maar mocht je toch thuis willen komen, weet dan dat ik voor papa zorg. Sinds zijn TIA…’
Hoewel hij het initiatief en de beweger van de tijd is, is zij degene die weet of het allemaal klopt of niet. Zij zal weigeren als ze chaos bespeurt in zijn plannen. Ze heeft een instinct hem te volgen in zijn beheersing van de ruimte, daar macht over een territorium in zijn vermogen ligt. Maar op die manier de tijd besturend heeft zij altijd het laatste woord. Zij bewijst dat bewustzijn meer acuut is een getuige van de tijd zijnde dan de tijd zelve zijnd. Derhalve kunnen vrouwen mannen als stompzinnig beschouwen inziende dat ze niet zo ordelijk zijn als ze gewild hadden. Het is als de mensheid in relatie tot de natuur: vele begrippen van de tijd passeren de revue, maar haar omwenteling is de uiteindelijke autoriteit. In het bijzonder omdat mannen zulke regelneven en plannenmakers zijn is haar initiatief van het allerhoogste belang. Hoewel ze de weg van de lust mag zijn, gefixeerd in haar biologie, de man verleidend tot weten in plaats van ernaar handelen, zal haar bewustzijn inspireren tot akties die de mannen met de benen op de grond zetten. Eenvoudigweg de hele tijd comfortabel levend ter wille van jezelf en je nageslacht niet bezorgd zijnd over de ‘grote zaak’, is haar liefde. Zo zal ze het huishouden, het voedsel, de kleding, de kinderen etc. etc. bestieren om hem te laten ontdekken wat hij verwaarloosde als hij haar initiatief en liefde met zijn problemen van maatschappelijke kontrole vergeet. Emancipatie zal hem het huishouden bijbrengen, de kinderzorg, koken en schoonmaken, terwijl zij zal ontdekken hoe de mechanismen van de macht werken. Naar de evolutie van de ziel in het proces van het bereiken van de bevrijding in volledige overgave van dienstbaarheid (afb.) zal de hele aangelegenheid van de sexeverschillen onbelangrijk worden. Men kan net zo goed een homosexueel zijn om uiteindelijk precies het zelfde proces en de gelijkheid van de mens te ontdekken. Als men zou reïncarneren moet men even zo goed in staat zijn het lichaam van de andere sexe te leven. De wet van oorzaak en gevolg zou het zelfs voorschrijven, een ieder met zijn eigen schaduw uitbalancerend. Zoals de man bewijs levert, zo zal ook de vrouw het moeten. Met haar afspreken houdt dus ook het respekteren van haar bewijs van vrouwelijke zorg in. 
Ja ben het met je eens BD, er broeit iets, het volk weet alles en dat weten de politici óók. Vooralsnog denk ‘k dat wanneer er grootschalige ongeregeldheden komen dat deze uit Duitsland maar meer vanuit Frankrijk worden geïnitieerd. De Fransozen hebben een veel grotere actiebereidheid dan de getraumatiseerde Duitsers die nog met het schuldcomplex lopen van het Nazisme, enfin er valt voor de authentieke Nederlanders niet veel meer over dan afwachten….
Ik probeer ze net zo goed te verzorgen als ik het huis­houden van Meneer altijd verzorgde. Maar het is niet hetzelfde. Dat kraaien van een baby als je de billetjes poedert. Dat warme gevoel als je ziet dat Meneer, Mevrouw en de tweeling genieten van wat je hebt gekookt. vooral dat gevoel als je ze allemaal tevreden ziet liggen slapen… Ik mis dat geluk­kige gevoel, ik mis het zo.
Het is een moeilijke weg, want niet overal wordt je begrepen, de commercie en de Euro tekens bepalen wat de organisatoren voor ogen hebben. Jammer want ook daar is copieren van elkanders concept de orde van de dag.
We kunnen deze mensenplicht ethisch bekijken of economisch. Ethisch in de zin dat we onze omgang met dieren zien als de uiting van een zweverige moraal, waarbij we ons dikwijls laten leiden door schuldgevoelens. Zoals mensen die geen vlees meer eten omwille van de toestanden in de fokkerijen, net zoals ze wat euro’s geven aan 11.11.11 als vergoeding voor wat wij Belgen indertijd de negertjes hebben aangedaan. Maar schuldgevoelens zijn verderfelijk voor het beheer van je geestelijke gezondheid, ze zijn dat ook in de politiek. Ik verkies dus een “economische” aanpak boven een benadering op basis van een goedkope of simplistische moraal. Met “economisch” bedoel ik dat we moeten kijken onder welke voorwaarden de menselijke soort kan leven en overleven zonder de natuur, het leven en eigenlijk ook zichzelf de duvel aan te doen. En daar een aangepast beleid op baseren eerder dan op een (toch niet nageleefde) moraal. Al mag een beetje moraal wel: gezien de hygiëne in onze woningen, is b.v. het doodtrappen van spinnen niet meer te rechtvaardigen. Maar de meeste kwesties zijn in wezen “economisch”. Is het nodig dat wij gaan boren in de bodem van de Maan? En die satellietfoto’s van de ringen van Saturnus, de manen van Neptunus, de bodem van Pluto of van supernova’s kunnen me amper boeien en geven me een zuiver déjà-vu: in de psychedelische Golden Sixties fabriceerden de popart kunstenaars wel wat duizelingwekkendere toestanden. En bij een zonsverduistering heb ik meer oog voor al dat gekke gedoe errond dan voor die verduisterde zon zelf, misvormd psycholoog die ik ben. Wat is me dat met dat spurten van massa’s van examens bevrijde jongeren naar Werchter met als gevolg verkeersfiles: is er dan wel een leven vóór Rock Werchter? Indertijd trokken wij op onze dode gemak naar Jazz Bilzen. En rond 29 juni staan 50.000 Belgen op Zaventem te trappelen om het land uit te vluchten naar de tot industriële toeristische centra omgebouwde natuur van de Spaanse en Turkse zonnige kusten: is het hier nog wel leefbaar als het geen vakantie is? En het dragen van bont waarmee onze Bekende Vlamingen weer hun rijkdom etaleren als ze hun intrede doen op het Sportgala van het Jaar: een flinke vermogensbelasting en bijzonder hoge luxetaksen verdienen ze! En natuurlijk zouden die tv-reporters die dames en heren beter vragen naar hun mening over de sportman/vrouw van het jaar eerder dan hen te vleien met complimentjes over hun dress en hun juwelen.
Gegevens verzameld aan het begin van een klinische studie voor alle deelnemers en voor elke groep arm of vergelijking. Deze gegevens omvatten bevolkingssamenstelling, zoals leeftijd, geslacht en studie-specifieke maatregelen (bijvoorbeeld de systolische bloeddruk, voorafgaande antidepressivum behandeling).
a. “Positieve” ICT. We verwezen reeds naar positieve realisaties die zonder ICT niet denkbaar noch doenbaar waren. Zoals Wikipedia en 3D-printing. De onheilsprofetieën die vooral door “linkse” of “progressieve” intellectuelen en opiniemakers wereldkundig worden gemaakt, kunnen minstens deels gecounterd worden door andere meer optimistische en tegelijk antikapitalistische visies en realisaties. Deze voorzien op basis van de proliferatie van ICT een ineenstorting of uitholling van de kapitalistische productiewijze. Dit dank zij het feit dat informatie overvloedig voor handen is (vergeleken met de schaarsheid van grondstoffen, producten, arbeidskrachten en kapitaal waarop het kapitalisme als systeem stoelt).
Ogen De ogen van een Staffordshire Bull Terrier moeten schoon en helder zijn. De oogleden hebben als functie de oogbol vochtig en schoon te houden. Door als een wisser eventuele vuiltjes weg te vegen kunnen deze zich ophopen in de ooghoeken. maak dit schoon met een doekje bevochtigd met uigekookt water. Wanneer er binnnen 24 uur weer veel afscheiding is te zien, ga dan naar de dierenarts.
Tot slot pikten we capsule 4560 op en vergezelden de gedrogeerde vrouw naar haar cel. Pas op aarde terug zou ze vrij zijn. Haar jasje had vlindermouwen en open schouders: de mode van honderd jaar geleden. Kenne­lijk vond men dat toen mooi.
Deeltjes knalden tegen de romp en gloeiden op als wonderkaarsen. Het klonk als een hagelbui op een tentdak. Meeuw schoof in de draaikolk langzaam op naar binnen, steeds dichter bij dat grote, gapende niets… totdat de zwarte bol alle sterren leek te hebben opgeslokt.
Helga’s tante kweekte sierkwallen en Helga rolde zoals gewoonlijk elke ochtend als eerste uit haar hangmat en stommelde naar het grote aquarium op de voorplecht van hun woonboot. De zon wipte net boven Dijk Europa uit en verschoof in een paar hartenkloppen van bloedrood naar zengend wit.
De nieuwe gynaecoloog heeft alweer een sectio gedaan bij iemand die ik aan het inleiden was. Eerder vanmorgen hadden hij en ik een discussie over keizersnedes, waarbij ik vond dat er te lichtvaardig toe werd overgegaan, terwijl hij vond dat ik er te lang mee wachtte. Misschien komt hij ooit tot inkeer. Ook heb ik hem verteld dat hij best alle prematuren mag sturen maar dat ik die niet in de couveuse kan leggen. Zie eerder.
‘Ach, zolang jij de onderste planken doet en ik me bezig kan houden met alles wat zich ongeveer ter hoogte van mijn navel bevindt, vind ik het best. Echt, Ik bleef je maar voor me zien, alleen in dit huis met alle rommel. Ik moest naar je toe.’
Langs de kant van het spoor, in een verdorde rietkraag, stond een paaltje met daarop een houten bordje. In vervaagde houtskoolletters stond het woord Heinrich. Dit zou het moeten zijn. Voorbij het water zag ze tussen de kronkelende flarden mist een aantal verwrongen bomen. Als ze overstak, kon ze bij die bomen komen. In ieder geval weg van dat spoor. Geen idee of er nog zo’n trein rondrijdt. Diep in haar onderbuik fladderde een verlammende angst bij de gedachte aan de gebeurtenissen op het perron. Ze vond een ondiepe plek en kwam relatief droog, maar met verkleumde voeten aan de overkant.
De wetenschapper Darwin had hierop een heel andere kijk. Ook als grondlegger van de evolutieleer beweerde hij dat alle levensvormen op aarde gemeenschappelijke voorouders hebben. Een soort kan maar overleven wanneer het zich weet aan te passen aan de leef-omstandigheden.
We gaan een spelletje doen. Gaat u, in gedachten, aan uw favoriete eettafel zitten, met mensen om u heen die u graag mag. Weet goed in welk huis, in welke tuin of in welk restaurant u zich bevindt. Hoe ziet uw omgeving eruit? Zijn er andere mensen aan andere tafels? Is er muziek, geroezemoes of stilte? Op wat voor soort stoel zit u? Is het behaaglijk? Vul dat allemaal goed in. Zelden was u zo in uw element. U heeft de tijd.
Hart- en vaatziekten zijn doodsoorzaak nummer één bij vrouwen. Per dag sterven 57 vrouwen in Nederland hieraan. Dat is meer dan bij mannen. Bij een hartaanval krijgen mannen over het algemeen plotseling een beklemmende of drukkende pijn op onder meer de borst. Vrouwen hebben echter meestal minder duidelijke klachten bij een hartaanval. Hierdoor leggen zijzelf en artsen niet direct een verband met deze dodelijke ziekte. Het is tijd dat bij vrouwen de signalen eerder  worden herkend en dat de behandeling hierop wordt aangepast. Door middel van onderzoek wil het Radboudumc onderzoeks-fonds Hart voor Vrouwen een beter inzicht krijgen in de redenen waarom vrouwen extra kwetsbaar zijn voor hart- en vaatziekten. De onder zoeken, waarvoor het Radboud Onder-zoeksfonds Hart voor Vrouwen fondsen werft, overschrijden grenzen van medische vak-gebieden. Met het onderzoeksfonds wordt beoogd dat artsen met verschillende discipli-nes kennis met elkaar delen, zodat zij nog betere diagnoses kunnen stellen en op nog effectievere wijze deze vrouwen kunnen be-handelen. Meer informatie over Hart voor  Vrouwen is te vinden op www.hartvoor- vrouwen.nl. Aanmelden voor de sponsorloop kan op www.devierdaagsesponsorloop.nl.

“leger surplus overlevingsuitrusting rock paracord overlevingsuitrusting”

Het gebruik van afbeeldingen en van het schrift riep aanvankelijk sterke weerstanden op. Zo laat Plato in zijn dialoog Phaedrus Socrates nog van leer trekken tegen het schilderen (oorspronkelijk het aanbrengen van iconische tekens op een schild) en tegen het schrijven als valse en onvolledige weergaves van de werkelijkheid. Hij veroordeelt het aanwenden van het schrift als geheugensteun. Socrates verkiest de onmiddellijke representatie van het origineel via de visualisatie in de ‘geest’ boven de schijn die via de ‘uiterlijke merktekens’ van een schilderij of schrift wordt gerealiseerd. De altijd nuchtere minder moraliserende Aristoteles van zijn kant vindt de metaforische imitatie ‘natuurlijk en noodzakelijk’, bijvoorbeeld voor de tragedie die het menselijk handelen nabootst. Ook God (JHWH, Jahwe of Jehovah) verbiedt tijdens de vlucht en de terugtocht van de Israëlieten uit Egypte (Exodus) via Mozes zijn volk om afbeeldingen te maken van wat dan ook. ‘Gij moogt u geen gesneden beeld maken, noch enige gedaante gelijkend op wat in de hemel boven of wat op de aarde beneden of wat in de wateren onder de aarde is. Gij moogt u voor die niet buigen, noch u ertoe laten bewegen ze te dienen, want ik, Jehovah, uw God, ben een God die exclusieve toewijding eist’ (Exodus, 20:4-5)’ en ‘Gij moogt u geen gegoten afgoden maken’ (Exodus, 34:17) . God verbiedt dus niet alleen afbeeldingen van hemzelf, niet alleen van andere afgoden, maar van alles wat leeft en niet leeft. Hiermee geeft hij aan dat de mens eigenlijk door geen enkele in-beelding (visuele voorstelling) mag geleid worden, enkel door zijn Naam. Het optreden van God in Exodus is dan ook het begin van het monotheïsme. De omschrijving ‘God die exclusieve toewijding eist’ wordt doorgaans weergegeven als ‘de jaloerse God’, een vertaling die niet direct aansluit bij het Hebreeuwse woord, maar bij het woord ‘zelosus’ (uit de Latijnse Vulgata) of ‘zèlôtès’ (uit de Griekse Septuaginta) dat ‘ijverig, naijverig’ betekent. De Zeloten waren in de Romeinse tijd de ‘strijders en de ijveraars voor de Naam van God’ die naast God geen andere wereldrijke heerser boven zich dulden. De ‘jaloerse god’ is dus eerder een God die ‘ijvert voor zijn volk’ dan een god die concurrenten wil uitschakelen. Zoals Freud opmerkt, wordt met Gods bevel om geen afbeeldingen te maken het sensorische vervangen door het intellectuele en het abstracte: God wordt een onzichtbare kracht, een kracht die men zelfs in gedachten niet kan zien. Zijn gezicht wordt niet uitgebeeld, maar zijn Naam wordt wel geschreven. Het Schrift, het Boek dat God in de vorm van de Stenen Tafelen, de tafelen der wet, samen met Mozes heeft geschreven, vormt dus geen metafoor voor God, zoals een afbeelding dat zou zijn, maar een werkelijke metonymie, iets dat hij in de hand houdt als het ware. Hierbij krijgt het schrift, als merkplaats voor het geheugen, de bovenhand op de representatie via schilderen of beeldhouwen en wordt het schrift de grondslag van de Geschiedenis. Dit monotheïsme waarbij geen afbeeldingen meer nodig zijn omdat de enige werkzame god die Ene God is die onzichtbaar blijft, staat dan tegenover een heidens polytheïsme, bijvoorbeeld in Egypte, Griekenland en Rome, waarin elke god zich moet manifesteren in dit aspect waarin hij of zij goddelijk is: afbeeldingen wedijveren er met de natuur in de mate waarin ze het leven het best, het mooist en vooral het meest levensecht weergeven. Doorheen de latere geschiedenis blijkt evenwel steeds hoezeer het uitgebeelde aangevuld wordt door en opgenomen wordt in het geschrevene. De concepten, het vergeestelijkte sensorisch materiaal, haalt het op het puur zintuiglijke, in die mate dat we niet meer kunnen zien zonder het geziene te ‘bevruchten’ met de abstracte categorieën waaruit de Taal is samengesteld.
Milwaukee INKZALL™ Fijne punt kleur Markeerstift 4-delig Set: zwart, rood, blauw en groenBijzonderheden· Duurzame punt van acryl is ideaal voor schrijven op ruw materiaal zoals OSB en beton · Ook geschikt voor hout, metaal, kunststof en keramiek · Punt van acryl blijft langer scherp, zelfs onder druk stompt de punt niet af · De inkt droogt
Hoe dan ook, waarom in godsnaam schrijven? Beter een film maken of een wervelende multimediale show on stage zetten, in samenwerking met Francesca Vanthielen of één van haar 10 dwergen. We leven immers in een tijd waarin “één beeld meer zou zeggen dan 1000 woorden”. Een idiote visie maar voor wie erin gelooft is het hoe dan ook een verheven en diepzinnige waarheid. Wereldvreemdheid is het om je adem te gebruiken voor het schrijven van lange teksten, vol logisch samenhangende argumenten. Pure domheid om je verstand te gebruiken en je inzicht in zekere toestanden te verfijnen, wanneer er alleen vraag is naar simplistische “beelden” voor het Goede Doel. Domheid plus uiting van een empathieloze “asociale persoonlijkheid”, kortom platte “psychopathie”.
Ze liet zich achterover zakken, tegen het harde can­vas van het zeil, wierp even een blik omhoog naar Merle: de vierde van de zes kunst­matige manen, arrogant in zijn perfecte schoonheid, onbereikbaar sinds eeuwen.
Cullmann Panama Maxima 200. Type etui: Compacte behuizing, Merkcompatibiliteit: Universeel, Waterdicht, Kleur van het product: Zwart- Robust strong padding provides optimal safety for the equipment;- Flexibly adjustable interior arrangement;- Stable, length-adjustable shoulder strap with shoulder padding;- Extremely durable, water-re
Ze stuurde mij de laatste van haar soundscapes. Het bestand had de naam Fade Out. Het begon met een oerschreeuw en uptempo muziek, om langzaam over te gaan in een lang muziekstuk met een bluestoon­ladder, het gejank van een gitaar en joiken als een klaagzang. De laatste kreten waren met een sampler bewerkt, de herhaling ervan verwekte een ver­vreemding die eender was aan die van bepaalde drugs. Daarna kwam de daadwerkelijke fade-out, het geluid van het ene instrument na het andere doofde uit, tot alleen ruis overbleef met hier en daar het kraken van een naald of de tik van een onregelmatigheid, veroor­zaakt door het stof van de vergankelijkheid.
Sexueel kan het gebeuren dat een bepaald soort van geweld erbij betrokken is. Twee mensen kunnen corrumperen en in dezen de beheersing verliezen hun relatie hierbij verloren zien gaand. Sex kan worden geforceerd door extra stimulatie in de vorm van boeken, films en andere middelen. Dwangmatige sex echter is een andere definitie van neurotische sex: sex vervreemd van de liefde en de ziel. Sexuele fixaties zijn het resultaat van psychische konflikten die volgen op de obstructie van het zelfrealisatieproces. Zelfrealisastie mislukt als het idee van de emancipatie niet goed begrepen is. Emancipatie betekent bevrijding, maar niet wetend waar men vrij van moet komen corrumpeert men makkelijk in een lustmotief. Emancipatie is niet eenvoudig rolomkering van mannen en vrouwen: een ieder mag bewijzen net zo kundig te zijn als de ander: niettemin kan men nog net zo afhankelijk zijn staande in de schoenen van de andere persoon. Het idee van onafhankelijkheid staat centraal voor de werkelijkheid van de emancipatie. De vraag is: hoe relaties te behouden als men onafhankelijk wordt. Het antwoord schuilt in de manier waarop men zich gelijk richt. Iedereen moet zich gelijkrichten met de ziel om de intelligentie en het geluk te behouden ondanks de opofferingen. Maar verschillend in de politiek van het zich gelijkrichten betekent emancipatie vaak het verlies van met wie men in de lust verbonden was. Sex-vrienden zijn geen echte vrienden, net als drugs-vrienden of vrienden in de misdaad. Alleen als twee sex- drugs- of misdaadverslaafden samen besluiten te genezen en zich gelijk te richten met de ziel met bij voorkeur dezelfde methode zal de relatie gehandhaafd blijven. De wereld te genezen van zijn corruptie is zodoende dus een zeer twijfelachtige onderneming. Gewoonlijk behoudt men het evenwicht van corruptie en verlossing daar het geen moed voor de vooruitgang van allen inhoudt. Het gevaar van het kweken van oppositie weegt op tegen het lijden onder het handhaven van het onvervulde. Niettemin zijn oorlogen het resultaat van een gebrek aan de juiste vooruitgang. Het handhaven van misère betekent dat men een bepaald soort onrecht handhaaft dat de gemeenschap tot waanzin voert hetgeen dan weer resulteert in een blind idee van vijandschap. Moeder natuur geen recht doend b.v. kunnen we de mensheid in een staat van oorlog aantreffen voor het heil van elementaire behoeften als water of energie. Niet in staat te ontkomen aan het diktaat van de emancipatie is het enige goede antwoord zich op zo’n manier gelijk te richten dat de oorspronkelijke lust herkend is en veranderd is in liefde voor hetzelfde object. Als men zich b.v. verlustigde over de sex, is het onvermijdelijke gevolg daarvan dat men een werklast moet accepteren in het zijn van liefde voor de sexualiteit. Als b.v. de mensheid zich heeft verlustigd in een arbitrair en geperverteerd tijdsbegrip, is de enige uitweg daaruit de Tijd recht te doen door de werklast te accepteren die een meer ontwikkeld idee gebiedt. Op deze manier wordt de afleiding in de richting van andere onderwerpen voorkomen en vijandschap belet. Het marcheren met een swastika b.v. zal het probleem niet oplossen van een geperverteerde sexualiteit en een wanbestuur van de tijd. 
Laten we eens kijken hoe evolutionair psycholoog David Buss het fenomeen oorlog benadert. Eerst en vooral wijst hij erop dat alle geschiedkundig beschreven volkeren en alle bestaande volkeren oorlog kennen als een vorm van een coalitie van mannen, doorgaans gericht tegen andere mannen. Van de meer dan 4.000 soorten zoogdieren, werd slechts bij twee soorten vastgesteld dat er coöperatieve coalities van mannen gevormd worden om soortgenoten te doden: chimpansees en mensen. We hebben reeds de betrekkelijkheid van deze band tussen chimpansees en mensen toegelicht, maar het blijft een feit: komt het doden van soortgenoten wel ruimer voor (bijvoorbeeld het doden van andermans jongen), alleen chimpansees en mensen vormen een soort krijgsmacht. Er is, zo vul ik aan, in ieder geval één verschil tussen chimpansees en mensen: alleen geavanceerde menselijke culturen hebben een staand leger, zijn dus als het ware permanent in staat van oorlog.
Met het verzaken van initiatief zal de wet van oorzaak en gevolg een vermindering van aktiviteit gebieden. Dit leert dat de liefde die je krijgt gelijk is aan de liefde die je geeft. Niemand houdt van je als je down bent en eruit ligt. Spelletje afgelopen. Ook kan men veel energie investeren en bemerken niets in wederkeer te ontvangen. Dat is als het betalen van een rekening: een bepaalde liefde moet in wederkeer betoond worden. De zaken af te handelen, tot een konklusie komen is belangrijk. Zonder zal het verlangen voortduren als een eeuwigdurend vuur. De kunst om zaken af te doen impliceert het derde soort van arbeid: liefdadigheid (afb.). Werkend, niet voor de vruchten, maar uit liefde voor de mensheid, worden verlangens overwonnen komt men tot konklusies. Alleen een karwei afronden geeft een karwei geklaard. Het verlangen naar de vruchten handhavend, raakt het werk in feite nooit afgerond. Men mag bidden voor een eeuwigheid, maar zonder een konklusie wat betreft de zonde zal de wereld niet een betere plaats zijn. Dus veranderen relaties: mensen verdwijnen en andere mensen komen in zicht. De associatie verandert, evenals de kwaliteit van het werk. Vooruitstrevend zal de kwaliteit toenemen. Moe van de oude manier, verfrist door de nieuwe benadering, gaat het initiatief voor de mindere kwaliteit verloren. Alleen het achten van de dynamiek zal de vooruitgang geven. Gehecht aan en gefixeerd op de oude manieren (en mensen) gaat de kwaliteit verloren. Gaand voor meer van hetzelfde, zal kwantiteit het probleem niet oplossen. Alleen met mensen gelijk in het belang van de vooruitgang kan men doorgaan. Het gevolg van mensen achterlaten is dat men school moet maken. Er kan geen diefstal zijn, men moet een spoor achterlaten: dit is de manier vooruit te streven. Anderen mogen die weg volgen. Zonder dit zou de wereld voortdurend instorten als leiders dood gaan of zich terugtrekken. De leiders bouwen het systeem op dat werkt als een school waar ze zelf van af kunnen studeren. 
De weldenkende mensheid wordt nog steeds geplaagd door een oeverloze verwarring omtrent de betekenis van de Oudgriekse spreuk “Ken u zelf!” of “Ken uzelf!”, zoals die ingeschreven stond in de muren van allerlei eerbiedwaardige tempels. Zoals, de meest befaamde in die kwestie, deze in Delphi waar van oudsher (i.e. vroeger reeds dan de Golden Age van Perikles, de jaren 450-400 v. Chr. dus) het Orakel bij monde van de Pythia zitting hield.
Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken wil de tapstatistieken van de AIVD opnieuw niet vrijgeven, zo heeft hij in een brief aan het radioprogramma Reporter Radio laten weten. Volgens de minister is dit namelijk een risico voor de nationale veiligheid. De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) had eerder gesteld dat het openbaren van de gegevens geen risico voor de staatsveiligheid zou zijn.
Ineens hingen er twee foto’s boven het tafeltje, plus een knipperende balk. ‘De balk loopt van een tot tien,’ zei de jongen. ‘Bij alles onder de vijf kun je maar beter meteen gif in zijn of haar beker gieten. Acht is al ‘lang en gelukkig’ maar tien, dat is het Tristam en Isolde niveau. Totaal voor elkaar bedoeld. Trouw zo eeuwig dat de dood zulke gelieven niet eens kan scheiden.’
Psychiatrie en geestelijke gezondheidszorg moeten voor 90% uit het ministerieel departement ‘gezondheid’ gelicht en horen voor 90% in – psychosociaal – Welzijn thuis. Dit is de enige mogelijkheid voor de overheid om iets te doen aan de vele zogenaamde psychiatrische of mentale of wat dan ook ‘ziekten’ en om ook het aantal zelfmoorden tot een vergelijkbaar cijfer, jammer dat ik zo moet spreken daarover, met b.v. Nederland terug te brengen, namelijk tot de helft te herleiden. Terwijl men in Nederland weet dat daar nog eens de helft af kan. Ik denk dat wij in de komende jaren inderdaad niet anders zullen kunnen dan deze psychiatrische sector, als de stal niet drastisch uitgemest wordt, volledig af te wijzen en de mensen, vooral via de media en het publieke forum, de raad geven ervan weg te blijven. Maar dat zal niet gemakkelijk zijn, want de sector vormt de machtigste lobby in België op dit ogenblik. Toch geloof ik dat wij hen met lengte zullen kloppen, via onze menselijkheid, humor, eerlijkheid, enz.’
De zwarte entiteit maakte zich met een grauw los van Peters gedaante en kwam met een afschrik­wekkende snelheid op Laura af. Precies zoals ze het zich al eerder in haar gedachten verbeeld had. Ze gilde, wierp zich op de vloer in een poging om te ontkomen aan de zwarte klauwen die naar haar uitgestrekt werden. Haar rug werd ijskoud en ze wist dat het monster zich vlak boven haar bevond.
Op een heuvel dicht bij het dorpsplein prijkt het Russische monument. Het beeld van een Russische soldaat is een eerbetoon aan het Rode Leger dat Kirkenes in oktober1944, na vier jaar bezetting door de Duitsers, bevrijdde. Veel over de harde oorlogsjaren waarin Kirkenes zwaar werd gebombardeerd, is te vinden in het Grenseland Museum aan de rand van het stadje.  De ligging van Kirkenes, dicht bij de strategisch belangrijke ijsvrije haven van Moermansk, maakte het tot een belangrijke plek. De geallieerden stuurden vanuit Amerika en het Verenigd Koninkrijk versterkingen naar Moermansk om te voorkomen dat Duitsers Moskou in zouden nemen. De Duitsers van hun kant legerden zo’n 30.000 man rond Kirkenes in een poging Moermansk in te nemen. De Russen bombardeerden de stad daarom vrijwel onophoudelijk. Het maakt Kirkenes tot een van de meest gebombardeerde steden tijdens WO II. Minder dan twintig huizen stonden na de oorlog nog overeind. Kirkenes herstelde zich vooral dankzij de ijzermijnen en de grote vraag naar ijzer. Tegenwoordig is de in 1996 gesloten AS Sydvaranger-mijn  nog slechts een toeristische attractie.
Dat soort maatschappijkritiek lijkt me de visie van lieden die geen voeling hebben met de aparte cultuur van industriearbeiders, lagere bedienden en ambtenaren, laat staan werklozen. De cultuur dus van “gewone mensen”. Hoogstens kennen ze daar mensen die zich hebben “opgewerkt” tot straffe antikapitalistische militanten. In het bijzonder deze militanten die zelf wat simplistische analyses en denkschema’s hebben overgenomen van extreem-linkse partijen of bewegingen. Sommige schrikken er niet voor terug om gewone mensen die ze beweren te willen emanciperen, af te doen als te dom om het systeem te doorzien. Want gehersenspoeld door de media zonder enige poging noch vermogen om zich daartegen te verzetten. Dit is een merkwaardige minachting voor gewone werknemers en gewone mensen. Maar deze attitude en opinie is in de geschiedenis van de socialistische en vooral communistische bewegingen niet zo zeldzaam. Het is de klassieke visie van communistische grootheden als Lenin, Stalin, Mao en vele anderen. Het proletariaat zou nood hebben aan een voorhoede die hen het licht en de “waarheid” zal laten zien, en hen zal leiden en onderwijzen. Alles en allen in de richting van de wijzende hand van de leiders.
Er kan meer harmonie in dit lichaamsgebied zijn.  Dit zal op een of andere manier versnellen.  Als je hier niet vreselijk geblokkeerd bent, kun je meer energieopstapeling voelen in dit deel van het lichaam.  Dit zou een toename van seksuele kundalini energie kunnen vrijgeven.  Dit kan in deze tijd je verlangen naar seks versnellen.  Het kan op een geaarde manier ook gevoelens van meer levendigheid in het lichaam opwekken.
De pier was een van de mooiste van Zuid-Amerika. Ze werd gebouwd door de firma Lloyd uit Oostende in België. Ondanks zijn sterke bouw verdween de pier rond 1942 quasi volledig door de aanhoudende zuidoostenwind (de sudesta).  De Fransman Bourel had aan de pier een pittoreske pub “ El Viejito de Acordéon”. Resten van de pier kunnen nu nog enkel bij laagwater gezien worden.
Tweehonderd meter voorbij de watertoren liep het spoor langs een kanaal, waar ook een pad liep dat redelijk begaanbaar was. Het water was donker, levenloos en er dreven olieachtige vlekken op. Aan de overkant van het kanaal draaiden de wieken van rijen ouderwetse windmolens hun rondjes. Maar het waait helemaal niet. Rijen kleurloze figuurtjes, men­sen, marcheerden langzaam de grote deuropeningen van de molens in. Die mensen gaan naar binnen, maar ik zie niemand vertrekken. Sterre zag dat de wieken in plaats van canvas vleermuisvleugels hadden. Ze besloot dat ze beter snel door kon lopen.
Een vrouw kan zo veeleisend zijn als God, de Heer Zelve. Voor een man die succes wil hebben is de wereld evenzo zeer veeleisend. Evolutie vereenvoudigt niet. De altijd toenemende complexiteit van de menselijke kultuur maakt een ieder bescheiden. Afsprekend met haar moet men de juiste ingang vinden alsof men voor een baan solliciteert. Ze zal de meest geschikte kandidaat uitzoeken. Hoewel iedere vrouw eisen stelt overeenkomstig haar eigen aard – sommigen lijken makkelijk maar zijn moeilijk en omgekeerd – is er ook de geest van de tijd zoals de wereld reilt en zeilt. Dit decennium werkt een beetje anders dan het voorgaande precies zoals de ene vrouw een andere toenadering heeft dan de andere. Ook de leeftijd maakt aanpassingen noodzakelijk. Voor de God van de tijd moet men dynamisch zijn. De vrouw moet achter haar man staan, zoals de man zijn vrouw moet ondersteunen. Zo ook moet moeder natuur de ondersteuning vormen voor de mensheid (natuurwetenschap), zoals de mensheid de natuur moet ondersteunen. Het laatste voorstel is moeilijker. Haar of de grote natuur als de leidraad niemand zal men worden beheerst door de wereld en een slaaf van de zintuigen worden. Naar de vrouwelijke aard der natuur, is de tijd het mannelijk principe of de beweger. Een gezonde man moet geïdentificeerd zijn met het initiatief van de tijd: hij heeft behoefte aan een schema, een benadering, een staat van bewustzijn waarnaar hij alle materie, de wereld en haar verlangens zal bestieren. Zij weet dat alle plannenmakerij relatief is en onderhevig is aan veranderingen. Dienovereenkomstig is het de klassieke optie voor haar hem te verleiden in de lust van het loskomen van zijn eigen schema en de emotie van de materiële gehechtheid aan haar schoonheid, liefde en ‘tijdloze’ eeuwigheid. Voor de voortplanting zal de man moeten toegeven in dit breken van de orde. Eén of andere witte-broods-tijd moet er zijn. Maar vroeg of laat zal het de waarheid zijn dat zij hem alleen maar zal respekteren als hij de zaken inricht naar zijn eigen aard en orde. Het liefdes-spel mag dan tijdelijk de zaak verduisteren met dionysische lusten, maar het apollinisch motief voor het gezonde verstand van de werkelijkheid zal uiteindelijk de dienst uitmaken (afb.). Dit wetende moet men geduld hebben met haar verlangens. 
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven. Essent de-stress sweet dreams energy. Kenmerken: Tisserand per 3x10ml. EAN: 5017402009208. Groep: Tisserand etherische olien-aromatherapie. Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u m
Deze week spelen evenwel Bekende Vlamingen tegen elkaar, ten voordele van één of ander verondersteld “goed doel” (het jaarlijkse hoogfeest van Music for Life). Er zullen ondertussen wellicht al 1 miljoen goede doelen zijn in Vlaanderen en ik overweeg me zelf ook kandidaat te stellen gezien mijn talrijke erfelijke karakteriële gebreken.
‘Ik kan niet zeggen dat ik je pijn begrijp,’ zei Sterre. ‘Ik dacht dat gisteren mijn wereld verging nadat Mike verkondigde dat hij buiten de pot wilde pissen om daarna weer terug te komen om met mij een toe­komst op te bouwen. Nu ben ik hier en ik realiseer me dat levensverdriet echt iets anders is.’
Hij liep langs de rijen monitoren, de nette, georgani­seerde bureaus en dozijnen toetsenborden. Tussen de bureaus door zag hij de incubators en de kabels die van daar uit de grond inliepen. Harrald dacht diep na. Waar komt de stroom vandaan? Een generator? Een die eeuwen meegaat? Dat kan alleen maar nucleair zijn. Dus er moet een centrale zijn. Hij keek naar de grond onder zijn voeten. En die levert stroom via de kabels in de grond, dus hieronder zit de centrale, of een verdeler die stroom van de centrale krijgt.
Vanmorgen, zaterdagmorgen, had ik geen dienst. Maar ik werd wél om half zeven gebeld: iemand meldde dat er een vrouw aan het bevallen was van een tweeling, de eerste leek in aangezichtsligging te liggen maar er was ook een uitgezakte navelstreng; er was zes cm ontsluiting. De dienstdoende dokter wilde liever dat ik dit zelf afhandelde. Dus maar snel het bed uit, kleren aan, op de fiets, vijf later op de verloskamer. Bij onderzoek een voldragen zwangerschap, de beide hartjes klopten nog goed; de katheter zat verkeerd, de ballon half leeg en toe naar boven geduwd; in de diepte ver weg een lis van een navelstreng en ver daarachteer een gezicht of een paar billen, maar ik wilde de navelstreng niet onnodig prikkelen (dan trekken de bloedvaten samen, zegt men) Vrouw plat. In linker zijligging, géén van de verlosbedden kan in zijn geheel met het hoofdeinde omlaag; blaas vullen met 400 ml zout water, klem op de katheter, OK bellen, anaesthesist bellen, twee antibiotica in het infuus, één ervan is er niet, dan maar een ander soort, man en vrouw moeten een toestemmingsformulier tekenen…..
‘Hebben we haast?’ vroeg hij. Toen hij overeind kwam voelde hij een steek in zijn onderrug. Zijn hand kwam met een rode veeg bloed terug. ‘Jij hebt gemene nagels, dame.’ Hij grijnsde. ‘Lekker hoor.’ Ineens voelde hij zich koud worden en hij trok snel zijn kleren aan.
Ze haalt haar schouders op. ‘Dat weet ik niet. Maar het is de regel.’ Ze buigt zich naar de grond om het handboek van de Kolossus op te rapen. ‘En voor de drie reuzen had het toch niet uitgemaakt, ze mogen niet meer worden gebruikt. Ik dacht alleen… als de andere nou genoeg geld kunnen opbrengen… dan kunnen we misschien voor de Kolossi ook de APB betalen.’ Ze zucht trillend. ‘Maar het heeft geen zin.’
In het bijkeukentje trok Berend zijn jas uit en deed zijn slagersschort om. Hij haalde twee handen door zijn natte haren en veegde ze af aan het schort. Vanuit de winkel hoorde hij de kassa, een groet, het belletje en een ‘Kom!’, gevolgd door trippelende nagels op de tegels. De voordeur viel dicht en Berend hoorde Willem vragen wie er dan aan de beurt was. Hij haalde diep adem, en ging aan het werk. Hij werkte de bestellijst bij, zette koffie en wilde net de schoonmaakspullen pakken toen hij een ijselijke gil hoorde vanuit de winkel. Berend zocht steun aan de werkbank. ‘W-w-willem?’

“outdoor survival gear lijst zee overlevingsuitrusting”

De prioriteiten lijst is louter informatief, deze punten zijn de basis van elke overlevingssituatie en worden beschreven in elke overlevingsgids op de markt. Het aankaarten van deze punten in dit werk dient enkel om duidelijk te maken dat met een minimum aan middelen en voorbereidingen je de overlevingssituatie waarin je jezelf bevind heel wat minder levensbedreigend en aangenamer kan maken. Door een degelijke overlevingskit samen te stellen kunnen al deze prioriteiten veel eenvoudiger opgelost geraken. Beeld je gewoon in hoeveel tijd en energie je zou kunnen besparen door een aansteker te gebruiken in plaats van een vuurboog om vuur te maken!
Bleek dat mijn herinnering wel wat op hol was geslagen, zo bezeten en vergiftigd als maar kan door de meest wansmakelijke perversie. Het ging immers om niet meer dan een broodjeaapverhaal, zoals ze dat zo mooi noemen bij onze bovenliggende buren. Hier is de (zichzelf) bewuste passage:
Heb ik onlangs een verlammend trauma opgelopen zoals men een vieze ziekte oploopt? Ben ik op een gewestweg weggemaaid door een chauffeur die vluchtmisdrijf pleegde? Ik herinner me er alvast niets van, maar misschien is dat juist het bewijs dat me iets vreselijks overkomen is.
Een glazen buis met een luchtsluis voerde naar het centrale deel. Weer zag hij sloten die geforceerd waren. De centrale ruimte bevatte een verhoogde vloer met bureaus waarboven rijen schermen waren inge­bouwd. Eromheen stonden dozijnen transparante, eivormige con­struc­ties, een soort capsules, die via buizen en slangen aan de vloer gekoppeld waren. Ze deden hem denken aan de incubators zoals hij die op een oude Discovery aflevering gezien had. Zo te zien waren ze alle­maal leeg. Hij liep naar de dichtstbijzijnde. Het deksel stond omhoog en de binnenkant bevatte wat blauwe drab, een lang geleden uitgedroogd residu. Hij wandelde door de ruimte en telde uiteindelijk vijftig van de eivormige capsules. Allemaal leeg. Hij tikte tegen een paar van de kunststof slangen die bij het minste al afbraken. Poreuze rotzooi, niet geschikt voor wat dan ook.
ARRANGEMENTEN Ontvangsten Om uw evenement goed te beginnen zijn er verschillende opties met betrekking tot de ontvangst in onze Herberg. * Koffie of thee 1,70 * Koffie of thee met een stuk echte Limburgse
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven. Essent de-stress sweet dreams energy. Kenmerken: Tisserand per 3x10ml. EAN: 5017402009208. Groep: Tisserand etherische olien-aromatherapie. Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u m
Het gevoel hebben krankzinnig te worden of een of andere mentale ziekte te ontwikkelen. Je ervaart snel verschillende dimensies en opent erg. Veel is nu voor je beschikbaar. Je bent er alleen niet gewoon. Je bewustzijn is verhoogd en je barrières zijn weg. Dit zal voorbijgaan en je zult je uiteindelijk heel erg Thuis voelen zoals nooit tevoren, gezien Thuis nu hier is.
Ariadne zweeg een paar seconden en haar ogen leken leeg, alsof ze afwezig was. Toen het leven er weer in terugkeerde, zei ze: ‘Het lijkt erop dat we elkaar voorlopig nodig hebben, Harrald. Zullen we gaan?’
De woestijn kreeg een paarsachtige tint, het geel werd groenig. Straks ging het hier op de bronplaneet van de scheppers lijken. Dat vond ik maar niks. Waren er ooit van die clichématige voorspellingen geweest over de scheppers die terug naar onze planeet zouden afdalen? Nee. Niet dat ik wist althans, maar ik weet verre van alles. Anders lag ik hier nu niet. Anders zou ik echt wel weten waarom die gaswolk over onze planeet werd verspreid.
Jaargang 02 nummer 02 2013 Informatieblad Secretariaat: D. Goldenbeld. Meidoornstraat 16, 6011 RT ELL. 0495 551574 d.goldenbeld@ziggo.nl Agenda: 20 maart: Jaarvergadering. Aanvang 13.30 uur in Ellenhof.
Een tweede punt waarop de mannen het voortouw namen was de bevloeiing, de irrigatie. De landbouw ontplooide zich vooral langs rivieren omdat de gewassen water nodig hadden voor een snelle en welige groei. Regelmatige en voorspelbare seizoensgebonden rivieroverstromingen zorgden er daarbij voor dat grote oeverstroken met hoog rendement konden worden bebouwd. En wanneer de overstromingen uitbleven, dan ensceneerde men ze: door bevloeiing en het wijzigen van de loop van de rivier. Dit was mannenwerk, want ze vergde verplaatsing waar de aan de habitat gebonden vrouwen niet voor uitgerust waren. De irrigatie of de modificatie van de loop van de rivier impliceerde ook dat men zich ging moeien met het leven van stammen stroomafwaarts of stroomopwaarts, niet om ze in woeste verwarde agressie aan te vallen of hun vrouwen te verkrachten maar om ze te overtuigen op een bepaalde manier met de rivier om te gaan, b.v. om bepaalde irrigatiewerken uit te voeren. Weigerden deze naburige stammen dit, dan werden ze met geweld gedwongen. Ze verloren hun vrijheid, ze werden in slavernij gebracht. Een deel van hun bevolking werd meegenomen om als dienaars te gaan fungeren in de stad van de aanvallers: als wachters, als een soort politieagenten avant la lettre, als tempeldienaars en –dienaressen, als prostituees, als werklieden op het land of als hoeders van de kudden. Was de oorlog in de jachtsamenleving in wezen nog een doelloos gebeuren en wisten de manschappen niet precies waarom ze oorlog voerden en hun leven op het spel zetten, dan krijgen we nu oorlog met een doel, oorlog als arbeid. Strategie en tactiek worden nu essentieel: het doel is het ander volk te onderwerpen en in te lijven in zijn eigen maatschappelijk project. Samen met de behoefte zich het surplus van zwakkere stammen zonder veel inspanning toe te eigenen, wordt oorlog voor de nieuwe stadstaten een permanente bezigheid. Een deel van de jonge mannen van de onderworpen stam wordt zelfs voor het eigen leger gerekruteerd. Hier ontstaat de Staat in zijn repressieve gedaante plus het idee van een maatschappij die gerealiseerde sociale verhoudingen moet reproduceren. Zo ontwikkelen zich uit de stadstaten werkelijke (zij het nog relatief kleine) rijken: in Mesopotamië Soemer aan de monding van Tigris en Eufraat (één van de zes wereldstreken die door de UNESCO is erkend als ‘wieg van de beschaving’), later Akkad en nog later Babylon; in Egypte Neder- en Opper-Egypte, die onder de farao’s dan tot één geheel worden gemaakt, waarbij de stamgoden Horus en Seth worden samengevoegd. Die rijken verenigen grote aantallen stadstaten. Vanuit hun oorsprong brengen zij andere stammen gedeeltelijk in slavernij (in de mate dat men die slaven kan absorberen), in ieder geval onder een soort dwingelandij, en intern binnen de stadstaten heerst de terreur van de horigheid. Wetten worden uitgevaardigd die niet langer betrekking hebben op de leden van de eigen stam, maar op al wie op een bepaald territorium aanwezig is. De eerste landbouwbeschavingen stoelen op een eenheid die in wezen totaal ontbreekt. De samenleving is langs diverse scheidingslijnen bijna onherstelbaar gespleten. Van de relatief vreedzame egalitaire samenlevingen van het paleolithicum bleef niets over.
De hal is zeker twee keer zo hoog als de vorige keer dat ik er was, en verlicht met rokende fakkels. Naast de dubbele liftschacht zijn de plafonds doorgebroken om plaats te maken voor een immense tredmolen, waarvan de as de schacht doorboort. Onderin de tredmolen liggen vijf naakte, zwaarlijvige figuren gelaten te wach­ten. Een snurkt; de anderen richten zich zuchtend op.
De Traveller White van het Zwitserse kwaliteitsmerk Sigg is een klassieker. De waterfles is vervaardigd uit een stuk kwalitatief hoogwaardig aluminium, wat de fles erg robuust maakt maar toch ook licht. Deze fles heeft een inhoud van 0,6 liter en is 100% waterdicht, ook bij koolzuurhoudende dranken. De EcoCare binnenlaag is zuurbestendig en geeft d
Een heel pak informatie voorwaar, die wellicht heel wat vragen oproept. Het duurt echt tijd om in te tunen en dit nieuwe paradigma volledig bewust op te nemen. Het opzoeken van de antwoorden zal nieuwe inzichten brengen. En je zult merken dat er op die manier een verschuiving in het bewustzijn plaatsvindt, je krijgt een totaal nieuwe kijk op en een nieuwe relatie tot geld, werk, waarde, overvloed, delen,… Equi brengt een nieuw bewustzijn, een sterk vertrouwen in onze eigen inherente kracht. Zodanig dat onze angst voor tekort verdwijnt en er geen onzekerheid meer is mochten oude systemen crashen. Ook de wedloop naar geld en de spilzieke consumptiedrang worden met nieuwe ogen gezien.
Data provided are for informational purposes only. Although carefully collected, accuracy cannot be guaranteed. Publisher conditions are provided by RoMEO. Differing provisions from the publisher’s actual policy or licence agreement may be applicable.
Met de dampende rode massa voor me, ging ik bij de tafel zitten. Hoewel mijn gedachten bezig werden gehouden door de bol, wilde ik niet van mijn dagelijkse ritme afwijken. Ik liet mijn computer een program­ma voor me samenstellen. Als eerste ver­scheen in mijn gezichts­veld een opsomming van de nieuwste recensies. Ik zuchtte. Ik kon het maar beter achter de rug hebben! Ik zag al waarschuwings­sig­nalen voor mijn hartslag, maar het bleek nergens voor nodig. Alleen maar scores van drie sterren of hoger. Ik bleek zes plaatsen te zijn gestegen op de inter­nationale ranglijst en zelfs mensen uit de gezonken koepels van Neder­land hadden mijn laatste werk gedownload.
‘Heel zeker. Om twaalf uur stipt worden de troepen weggehaald. Ik snap het niet… Ik kan mijn hoofd niet aan de oppervlakte vertonen en ik heb zo’n gast…’ Leaf klapte abrupt haar mond dicht. ‘Ooh, ojee. O shit, dat is balen.’
Ook ik. Het was nacht en ik schaamde me. Ik was een vriend kwijt­geraakt en ik kletste met mijn soort­genoten, die me opeens weer zagen staan. Ik kletste en we sliepen, en de volgende ochtend voelden we ons leeg en somber, kil als die omelet-woestijn en die afstandelijke zon.
Je moet zeker in gedachte houden dat hoe high tech je uitrusting ook is en hoeveel kennis je ook bezit, als je conditie niet op punt staat zal je in een overlevingssituatie heel wat meer ellende op je nek krijgen.
Lang duurt de rit tot de grens niet. Een goed kwartier, veel meer zal het niet zijn. Een lange rij auto’s staat al te wachten. De Sputnik komt hier dagelijks en dat heeft zo zijn voordelen. De bus passeert de rij en aan de Russische kant van de grenspost wordt het loket met een aanduiding ‘Russian Federation Citizens only’ speciaal voor de inzittende van de Sputnik geopend.  Na de grens voert de reis door een soort maanlandschap. De toendra is hier zwart geblakerd door vervuiling . De vervuiling is veroorzaakt door de nikkelmijnen rond de stad Nikkel. Kilometers hekwerk markeren de grens. Tweemaal wordt er gestopt voor een slagboom waarop een jonge Russische militair in de bus de paspoorten komt controleren. Langs de smalle hobbelige weg staan haveloze kazernes waar lange rijen pantervoertuigen en tanks staan gestald.
Voor de ziel is het lichaam als een huisdier of een beest in het circus dat kan en moet worden afgericht, beloond en geaaid voor het gehoorzaam en braaf zijn. Om een of andere orde in het leven te houden moeten in het bijzonder mensen die op zichzelf leven met de sociale zekerheid, op hoge leeftijd verkeren of als student of als een zich heroriënterende volwassene leven, zichzelf belonen voor het respekteren van de God van de Tijd door het eten van een koekje voor het regelmatig pauzeren of het nuttigen van een behoorlijke maaltijd voor het afmaken van je werk of voor het uit bed komen. Zonder een gepaste bekrachtiging zal het lichaam een obstinate diktator zijn waarmee men niet alleen de lichamelijke gezondheid verliest, maar ook het geluk en de vrede van de ziel bederft middels een manier van denken die vol is van lust en rebellie. Soms is een semi-psychotische vlaag van angst en verstandsverbijstering eenvoudig verholpen door trouw aan de dagorde te bekrachtigen. Het fundamentele belang van deze volwassen strategie missend kunnen mensen lange tijd in de spreekkamers van analytische therapeuten, psychotherapeuten, doktoren, en alternatieve genezers ronddolen alleen maar om in te zien dat ze hun eigen tijd moeten behartigen. Het zit ‘m in de politiek van de standaardtijd om voor werkgelegendheid in de afdeling van de gezondheidszorg te zorgen door het scheppen en handhaven van afhankelijkheid van politiek gefixeerde dualistische en opponerende noties van de standaardtijd die draaien op de secundaire winst van het stilzwijgen van de eenvoudige basis strategieën van gezondheid. In het bijzonder kan de politieke arena zelf de perversie illustreren van de secundaire winst, complete veldslagen leverend in het parlement of marathonzittingen houdend waarbij alle normen van het menselijk fatsoen en de zelfbeheersing worden overschreden. Geen leek kan zich meten met de uitzinnige kultuur van politiek vergaderen, feesten en converseren naar hartelust alsof het een middeleeuws bacchanaal of een studentensociëteit betreft. Dit soort van mis-representaties van de civiele kultuur schept het probleem waar het tegen vecht: de vervreemde geïsoleerde waanzinnige die niet langer het ondoorgrondelijke en onbeheersbare van politieke tijgers en leeuwen kan begrijpen, ermee kan sympathiseren of het kan belichamen. Dit in gedachten houdend is het niet moeilijk te begrijpen waarom vele mensen de beheersing verliezen met het bestaande juridisch-economische politieke paradigma en intellectueel verdrongen eindigen in klinieken en parkbanken als zwervers en schizofrenen. Eenvoudig wijzen op ieders individuele verantwoordelijkheid zal de samenleving niet bevrijden van de verantwoordêlijkheid zorg te dragen voor een orde waarbij allen een eerlijke kans hebben zich succesvol aan te passen. Het criterium van politieke breedsprakigheid kan onmogelijk stand houden en heersen als een leidend principe voor de gewone man. Voor de gewone man kan geen monopolie op de spraak worden getolereerd maar slechts een gezond begrip en vertoog van een algemeen idee van wereldorde gelden. Het politieke zoals het is mag er zijn, maar kan er niet in mislukken een voorbeeld te vormen van het objectieve en de orde van de politieke aktie. Dit alles behoort tot de bijkomstigheden van de wetenschap van het bekrachtigen van menselijke lichamen terwille van de gehoorzaamheid aan de inwonende ziel en zijn loyaliteiten. 
Wisten wij veel. Anticonceptie werkt niet tijdens reizen met bijna de lichtsnelheid. Iets met de bloed­baan: te veel medisch geleuter om mij te boeien. Aanvankelijk was ik kwaad, wilde geen kind. Maar Lars en moeder sprongen een gat in de lucht.
Het roffelen van de pauken doet Mackie wakker schrikken in de alkoof waarin hij zijn roes ligt uit te slapen. Hij drukt zijn warme gezicht tegen het kleine ronde glas-in-lood raampje en loert door het flessenbodem-glas naar buiten. Hij heeft geen inte­resse in een executie, zo lang het maar niet die van hemzelf betreft. Het lot van zijn medemens laat hem sowieso koud.
Opnieuw een schreeuw, nu vanuit de keuken. Het geluid hield aan en begon te pulseren, alsof de adem in vlagen uit iemands longen gedrukt. Berend rende naar achteren en zag Willem grote brokken rund in de elektrische gehaktmolen gooien. Toen het vak boven op de molen vol was, draaide hij zich om en begon het varkensvlees dat op de werkbank lag in stukjes te snijden. Het malen van de vleesmolen kon het pul­serende geschreeuw van het vlees niet overstemmen en daarbij voegde zich nu de korte, droge kreten van de hamlappen. Berend klemde zijn handen om zijn hoofd. Vaag hoorde hij ergens het winkelbelletje en daarna zijn naam. Verdwaasd liep hij naar de winkel, waar de oudere meneer met zijn hondje aan de andere kant van de toonbank stond. De hond gromde.
Een verpletterend gekrijs weerkaatste tegen de tegels van de keuken. Berends handen schoten over zijn oren en hij kromp op zijn hurken ineen. Het vlees in de molen schreeuwde, maar daar bovenuit klonk de stem van Willem: ‘ZET AF ZET AF ZET AF!’
Uiteraard worden de keuzes steeds lastiger. Er komen steeds mensen aan de deur, soms om handel te drijven, soms met een voorstel om gezamenlijk een nachtelijk avontuur aan te gaan (met risico, maar ook met grote opbrengsten), maar soms ook met slechte bedoelingen. Als de winter je overvalt, wordt voedsel alleen maar schaarser, en zal je je huis goed moeten verwarmen, wil je niet doodvriezen. En dan nog The Little Ones. Deze kinderen zijn een toevoeging aan het originele spel, die de Playstation-versie er standaard bij krijgt. De kinderen trekken pas later in het spel bij je in het huis, en eerlijk gezegd heb ik het zelf nog niet eens zover overleefd. Ik kan daar dus nog niet veel over zeggen, behalve dat dat een duidelijke extra emotionele dimensie aan het spel geeft. Kinderen zijn immers vaak de eerste, en meest onschuldige slachtoffers van oorlog, en daar wordt je op deze manier wel heel erg mee geconfronteerd.
Het marginale dassenkind aan de balie wist niet waar ze het over had. Ze zou hier eens moeten zitten, op mijn plek, net niet gecastreerd en met een notenpuree -speciejaal menuu voor de eek-oorn, meneer- vermengd met niet genetisch gemanipuleerde stieren­kloten op je bord. Je zou van minder tegenzin krijgen in deliciejeuze-dienééé-meneer. Hoe fraai haar snoetje ook was. Maar goed.
Zijn buik was kaal, waar de predatoren hem met rust hadden gelaten. Niet zomaar een beetje haaruitval, maar helemaal, compleet kaal. Als een pasgeboren welp. Rozig en kwetsbaar. Ingevallen en plat, niet zoals een tonronde ezel zou moeten zijn. Het stikstofmasker was van zijn snuit gegleden en zijn muil hing open. De zware kiezen, malers, werden al dof.
Ze stak een sigaret op. Met een paar trekjes nicotine probeerde ze haar zintuigen tot rust te brengen en met de rook blies ze een beschermend rookgordijn. Al inhalerend keek ze om zich heen. Het perron was verder verlaten. Op het tegenoverliggende perron stond een zoenend stel en wat eenlingen die geobsedeerd in hun mobiel staarden. In de verte zag Sterre de koplampen van de Intercity al. Op het moment dat ze haar trein zag, keek de vent van het zoenende stel op. Hij wierp haar een geile zoen toe. Hij lachte. Kut, dacht ze en keek snel een andere kant op.
De opzichter zette een stap opzij. Met zijn ene hand bedekte hij zijn neus, met de andere bediende hij zijn walkietalkie om versterking te roepen. ‘De serie­moordenaar heeft weer toegeslagen,’ zei hij vertwij­feld. Daarna strompelde hij weg van het lijk. Hij bukte zich voorover en braakte, niet ver van de plaats waar Zohra daarnet bijna in elkaar gezakt was.
‘Ik ga!’ hoorde Berend de volgende ochtend van onderaan de trap. Hij zag voor zich hoe Willem daar stond, met zijn jas al aan en zijn blik op de klok. Even later hoorde Berend de deur in het slot vallen. Hij kneep zijn ogen stijf dicht en wenste dat hij sliep, wat niet hielp. Hij stond toch maar op.
3. ‘repressie en verdringing van geërfde agressie en competitie’ door aangeleerde en niet biologisch overgedragen coöperatie. In deze optie zou agressie een soort freudiaans onbewuste zijn geworden, voortdurend erop gesteld aan de bewuste oppervlakte te komen. M.a.w. de samenleving zou min of meer doordrenkt zijn geweest van vormen van verdoken agressie (verkrachtingen, moorden). Agressie zou in deze optie ook het meest merkbaar zijn bij kinderen die nog niet volledig sociaal zijn ingepast.
Ik heb het meegemaakt dat aan de toog van dat KultuurKaffee twee jongeren (studenten ongetwijfeld) ietwat luidruchtig (zoals het daar paste) zaten te discussiëren met een oudere man met grijs haar. Het ging over kernenergie, geloof ik. Na een uur of zo waren ze op een dood punt gekomen en vroeg één van die studenten aan de ouwe heer: “Wie zijt gij eigenlijk?” Gij dus, niet U! “Ik ben hier de rector,” zei ie alsof hij zei: “Hmm, die pint smaakt me.” Dat was Oscar Steenhout in 1987, of zo.
Algemene verzorgingstips voor je Engelse Stafford We houden allemaal van onze Staffordshire Bull Terrier en willen hem het beste geven. Een goede verzorging houdt dan ook niet op bij de juiste opvoeding en een goede training. We willen graag het één en ander vertellen over de lichamelijke verzorging van je Staffordshire Bull Terrier. Zodat je ook op die manier kunt werken aan de gezondheid en het welzijn van je Engelse Stafford. Hieronder volgt een overzicht van dagelijks te controleren punten van verzorging.
Een klant zijn van, neerbuigend behandeld worden, onder de kontrole van de regering of van een baas staan moet met de grootste zorg worden overwogen. De zorg van een vader is belangrijk; noch persoonlijk; noch collectief moet dit worden genegeerd. Niettemin zegt de regel der onafhankelijkheid ons dat het volwassene niet onder toezicht van anderen staat maar zelfverantwoordelijk is. Een ieder mag leren van een andere persoon. Een ieder mag voordeel trekken uit ondersteuning door de regering. Als een manier van wording is dit geaccepteerd maar als een manier van zijn zou men niet zijn afhankelijkheid moeten verraden. De regering is afhankelijk van het volk net zoals het volk afhankelijk is van de regering. Geen volwassen persoon is volledig onafhankelijk. De meester is eveneens van de dienaar afhankelijk. De verkoper is afhankelijk van de klant. De volwassen optie is een houding die de trouw en geestelijke gezondheid weerspiegelt van het respekteren van het ideaal. Maar pretenderen dat bereikt te hebben moet worden beschouwd als de meest algemene leugen. Het is een fundamenteel psychologisch konflikt: de relatie met de ‘vader’, of het nu vadertje tijd is, de echtgenoot, de biologische vader, de priester, de Heer, de regering of een leraar of een baas, staat gelijk aan de relatie met de ziel. Het ego van materiële identificatie moet zich gelijkrichten met de ziel om zich te bevrijden van de neurotische twijfels en angsten van het ontkennen van de werkelijkheid van de tijd(afb.). De werkelijkheid van de tijd is de absolute heerschappij over alle materie waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Deze werkelijkheid (afb.) ontkennen is het echte probleem. Structuur behoevend ruziën mensen en voeren ze oorlog ego’s vormend van betuttelende kultuur ieder het absolute van de ziel claimend. Maar het absolute van de ziel is het volkomen geheel van alle ziel, materie, werk (afb.) en tijd tesamen. Het is niet enkel deze Heer of die God. Noch is het enkel deze of gene sterveling of mijn materie alleen. Noch is het alleen vruchtdragende arbeid of standaardtijd alleen. Het is het zelf èn zijn ideaal, het is de materie hier èn daar, het is de natuurlijke èn de culturele tijd. Dit alles tesamen zijn we geneigd te reduceren en tegenover elkaar te plaatsen de ander betuttelend minder noemend zonder ons… Het antwoord op dit probleem wordt gevonden in het zich gewetensvol verhouden tot het ware zelf door rechtmatig de bezitsdrang te weerstaan, ons begrip van arbeid en tewerkstelling te emanciperen, en de volledigheid van de tijd te besturen in een meer ontwikkelde vorm dan enkel de standaardtijd en de romeinse kalender.

“nieuwste survival gear 2016 cool nieuw overlevingsuitrusting”

Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
In the sphere of industrial production, abstract labour time was embodied in a worker of flesh and bone, with a certified and political identity. When the boss was in need of human time for capital valorization, he was obliged to hire a human being, and was obliged to deal with the physical weaknesses, maladies and rights of this human being; was obliged to face trade unions reclaims and the political demands of which the human was a bearer.
‘Broeders, zusters, gedraag je zoet,’ zing ik en ze gehoorzamen altijd. Het levende vlees vormt een knap gezicht en menige klant heeft mij complimentjes gegeven voor de warmte en zachtheid van mijn wangen. Natuurlijk zijn maden alleen niet genoeg. Mijn robijnrode lippen zijn twee verse kippenhartjes, mijn wimpers zijn hoogst elegante rupsen, harig en zwart. Mijn wenkbrauwen zijn hongerige bloedzuigers en mijn haar bestaat uit honderden van de fijnste spinnenwebben. Enkel mijn ogen zijn van mijzelf, en mijn tanden, maar ik maak die zwart met houtskool. Mijn ogen zijn al perfect: groot, glanzend, als de reflectie van een tweelingmaan in een midder­nachtelijk meer, zei een dichter eens. Ik was beroemd om mijn ogen, lang voordat ik beroemd werd voor mijn verraad.
De school zoals we ze nu kennen zal geleidelijk plaats maken voor zelfstudie en studie in kleine netwerken (plusminus 5 personen). Het leren zal dus veel intenser zijn. De nieuwe pedagogische en didactische methodes zullen voor ons niet meer herkenbaar zijn. Leerkrachten zullen ook vooral aan monitoring doen en eerder optreden als mentor dan als opzichter. Iedereen zal tot zijn 16de grosso modo dezelfde leerstof voorgeschoteld krijgen, zij het dat de zelfstudie één en ander zal individualiseren. De leervakken zullen in een aantal modules worden gegroepeerd. Bijvoorbeeld 4 basismodules: 1) voorbereiding op de wereld van de arbeid; 2) wetenschap en technologie; 3) opvoeding tot burgerschap (van filosofie over communicatieve vaardigheden tot inrichting van de samenleving; 4) creatieve vrijetijdsbesteding.
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
Een ander aspekt is dat het veranderen van de zelfbevrediging van zelfzucht of familiesysteem naar een andere persoon op een teleurstelling kan uitlopen als het oude probleem van alleen zijn of gevangen zitten in een familie eenvoudig overgedragen is naar de andere relatie. Alleen de vorm van de zelfbevrediging is veranderd, maar niet je leven. De motivatie voor een afspraak kan worden gedreven door het verlangen van de ziel naar bevrijding van eenzaamheid en gehechtheid. Wat betreft afspraken, wordt bevrijding in feite gevonden in het vooruitzicht van dienst aan het behoud van een meer volwassen positie als hoofd van een nieuw gezin of vriend in een andere associatie. Maar het huwelijk of vriendschap op zichzelf is geen garantie tegen eenzaamheid en gehechtheid. De verwachtte bevrijding kan een andere gevangenis of verslaving zijn. Afspraken maken kan ernstig belemmerd of gecorrumpeerd zijn met het ongeloof in het vooruitzicht van huwelijk of gewone vriendschap. Huwelijk of duurzame associatie is religieus een heilig sacrament dat wetenschappelijk begrepen moet worden. Leven betekent dat men moet rijpen en zelfstandig worden. Deze onafhankelijkheid wordt nooit gevonden in de slavernij van materiële dienst aan een familie, de situatie van een alleenstaande of een sociale groep van een andere soort. Alle materiële aktiviteit heeft een hoger principe nodig om aanvaardbaar te zijn als een vorm van bevrijding. Dit hogere principe is materiëel gedefiniëerd als kultuur boven de private , meer natuurlijke verlangens. Voor de geest is dit hogere principe gedefiniëerd als ziel boven het ego (afb.). Een betekenisvolle afspraak hebben houdt in dat men vast overtuigd moet zijn van het besluit te emanciperen van de lagere driften van het bevredigen van de zintuigen tot de hogere sublimatie van een zelfrealiserende ziel. Of men nu bevrijd is in dienst aan een nieuw gezin, een associatie van vrienden of een meer onafhankelijke sociale positie is van minder belang. 
Mijn buur en naaste werd deze morgen wakker met een atavistische schreeuw: “Het is niet lang meer wachten tot hoofd en voeten weer van plaats wisselen. Dat de liefdesoffers weer plaats maken voor werken van trots en eer; het schijngeluk van de gemakzucht het weer moet afleggen tegen de vreugde van de moeizame inspanning; het zuigen op de werkelijkheid weer vervangen wordt door het uitblazen van de droom; de nog overblijvende vrouwen zich weer verheugen in de zekerheid dat er minstens één man zich opmaakt om ze zonder expliciete instemming te verkrachten; gans die misleidende nevel van emancipatie en “rechten van minderheden” (getelde en ongetelde) wordt straks genadeloos gerecycleerd. De twee vroegmoderne instituten die de 21ste eeuw hebben overleefd, zijnde de school en het parlement: naar Bokrijk ermee – alle twee vervangen door iets dat voor zich uit kijkt, en zo dat niet kan: de eeuwige ascese! Die ganse rotzooi die gewauwel breit overheen het simpele feit dat 2+2=4. Al die daders die zich met hun mooi praatjes tot slachtoffer verheffen (maar eigenlijk zich verlagen), en daarvoor vergoed willen worden, alleen maar roven en stelen!” – “Hé, opstaan. Je moet gaan werken, het is pas vrijdag vandaag.”
Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte.
Nu moet ik erbij vertellen dat ze al ziek is sinds ze bij ons kwam met 1 jaar. Ze heeft Leishmania/Erlichia en een schildklier probleem. Dus ze krijgt al haar hele leven medicatie. Nu is het einde in zicht, alleen is nu mijn vraag hoe weet ik dat het genoeg is. Ze is nu in twee weken 2 kilo afgevallen, omdat ze niet alles meer eet. Ze is dus duidelijk misselijk. Wel wil ze nog naar buiten en speelt ze af en toe nog met haar vriendjes en dan zou je echt niet zeggen dat er iets aan de hand is. Ze krijgt altijd al pijnstillers voor de andere ziektes, dus ik vind het heel lastig om te zien wanneer ik de beslissing moet nemen. Is er iemand die hier ervaring mee heeft en mij kan vertellen op welke symptomen ik verder moet letten, om te zien dat ze echt pijn gaat krijgen.
De Fieseler Fi 156 Storch (Ooievaar) is wel het bekendst geworden verkenning en verbindingsvliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog. De Storch kan met recht ‘s werelds eerste STOL (short take off and landing) vliegtuig genoemd worden. Het toestel kon opstijgen binnen 65 meter en landen binnen 20 meter en was daardoor ideaal voor het gebruik als verkenner, verbindingsvliegtuig en ambulance, rond of nabij het slagveld. Het vliegtuig is dan ook nagenoeg op elk slagveld ingezet.
In gedachten verzonken liep hij bijna met zijn hoofd een cluster galspinnen in. Pas op het laatste moment merkte hij de felgroene stippen op hun dikke achterlijven op. Heel voorzichtig stapte hij achteruit, bedacht op struikeldraden en gaten in de grond. Galspinnen vormden grote nesten. Ze joegen collectief en vingen vaak prooi die een enkele spin nooit zou kunnen vasthouden. Harrald had wel eens een jonge ree gevonden, dood en stijf en helemaal bedekt met galspinnen. Hij zocht een nieuwe weg op respectvolle afstand van het nest.
Fieseler kreeg de opdracht tot de bouw van vijf prototypen. In het voorjaar van 1936 vloog de Fi 156 V-1. Dit eerste prototype was uitgerust met een Argus As-10C motor met een vermogen van 240 pk en een tweebladige metalen propeller. De Fi 156 V-2 volgde kort hierop met een houten propeller. De Fi 156 V-3 volgde na de eerste proefnemingen als eerste volledig militair uitgeruste prototype. Het proefprogramma werd vervolgd met de Fi 156 V-4 met Ski’s en de Fi 156 V-5, welke nagenoeg gelijk was aan de V-3.
Het stoten van het hoofd van de piloot tijdens de noodlanding, het achterover hellen van de stoel van de piloot waardoor de passagier daarachter bekneld werd, alsmede de door de passagiers geuite problemen over de reddingsvesten waren reden voor nader onderzoek naar de overlevingsaspecten. onderzoeksraad.nl
‘Er is iets dat nog veel belangrijker is,’ stond in het interview. ‘Door het verleden langzaam te laten ver­gaan, kunnen we ons losmaken van de last van vroeger, we worden dan niet meer geconfronteerd door de schulden die inmiddels afgelost zijn, over­tredingen die al lang zijn bestraft of alles­verterende wraakgevoelens. We hoeven niet meer te zijn wie we vroeger waren. Dat is waarom privacy­beschermers interesse hebben in mijn algoritme. Het kan alle persoonlijke gegevens uit databases ver­wijderen. Je vroegere zelf vervaagt ermee uit de archieven, zodat je uiteindelijk herboren kunt worden. Het is weder­opstanding, verlossing.’ Er volgde een overzicht van de juridische haken en ogen. ‘Er zijn basisgegevens die om administratieve redenen moeten worden bewaard, de rest kan weg.’ Opnieuw herhaalde ze haar statement over de milieu­vervuiling die door cloud­servers werd veroorzaakt. ‘Als je al die infor­matie zoals vroeger in huis op papier zou bewaren, zou je een flinke archiefkelder nodig hebben. Waarom willen we tegenwoordig in dat muffe verleden zwelgen? Is dat omdat we steeds weer het confron­terende heden vergeten als we elk moment van de dag gegevens uit het geheugen van onze digitale back-up halen?’
“Het is heel eenvoudig,” zei Louis, “en zo gewoon, helemaal niet gezocht. Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en – tik! – de nek breekt. Dood. Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet, zegt de vader, we stoeiden. Maar dan moet u toch iets bijzonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, – zo – en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. Toen wisten ze in elk geval waar het vandaan kwam. Aardig hè?” Zij lachten.
Daarom is het in 2011 van belang dat we het simpel houden. Bezig zijn met creatie van de stof en materie vormgeven geeft dan rust, helderheid en stabilisatie in het omgaan met polarisatie.*5 Het is een soort ijking van polariteit, zodat we dualiteit makkelijker kunnen loslaten.. Het lichaam of de stof het centrum te laten zijn is dus een manier om stabiliteit te verkrijgen en om dualiteit om te zetten naar polariteit. Het gaat om de eenvoud waarin de polarisatie van Geest en Stof tot uitdrukking kan komen. *5a Oftewel scheppingskracht een verbinding laten vinden met het bestaan en vormkracht geven door middel van eenvoudige hulpmiddelen die een pure uitdrukking kunnen geven van de Geest in de Stof.
35. Het model van Ulrich Libbrechtlengte van die persoon (hoewel heel lange mensen meestal wel wat meerwegen dan een vergelijkbare kleinere persoon, vandaar quasivariabel).De Body Mass Index (BMI) van een mens is dan weer niet-onafhankelijkvan lengte of gewicht, aangezien er een relatie is tussen de BMI en zowelde lengte als het gewicht. Net zoals de onafhankelijkheid van lengte engewicht niet helemaal terecht is, zijn ook Energie en Informatie onlos-makelijk met elkaar verbonden. Energie is geen energie als die zich nietin een of andere vorm van informatie kan manifesteren. Energie enInformatie dus als variabelen (of begrippen) waarmee we onze wereldzullen proberen te beschrijven.Laat ons via een illustratie van Libbrecht zelf toelichten wat hij met ener-gie en informatie bedoelt. Hij gebruikt graag het beeld van de plantStinkende Gouwe om zijn basisgedachte te beschrijven. Daarbij geeft hijaan dat de ontwikkeling van de plant als energie in beweging kan wor-den gezien. Een plant neemt zonlicht op. Een plant is energie gevat ineen ‘plantenlichaam’. Door het zonlicht gaat de plant groeien en evolu-eren.8 Zonder energie (van de zon) geen evolutie van de plant.9 Die evo-lutie van de plant vertoont een verandering van de vorm (zie tekening).De vorm is de “in-forma”-tie (van het Latijn informare, vormgeven).8 Chemosynthese, waarbij een organisme bij afwezigheid van zonlicht koolstof kan assi- mileren, buiten beschouwing gelaten.9 Het groeiproces van een plant mag evenwel niet volledig toegeschreven worden aan de zon. De genetische code van de plant, die eigenlijk de plant definieert, is verantwoor- delijk voor de mogelijkheid tot groeien met zonne-energie. 25
Het ‘image’ is altijd een gok en het is doorgaans fragiel want het moet ook waargemaakt worden. Jean-Luc Dehaene die het ‘image’ van de loodgieter kreeg, kon dat waar maken want met zijn loodgieterij haalde hij een paar roemrijke politieke successen. Zo ook bleek de vaagheid van Yves Leterme’s ‘degelijk bestuur’ aanvankelijk een troef. Destijds beroemde Leterme zich er en om de haverklap op dat hij stond voor ‘degelijk bestuur’ en 1 keer werd hem naar een definitie gevraagd daarvan. Dat bleek dan nog in logische zin geen definitie zijn, want in zijn omschrijving kwam het concept ‘degelijk bestuur’ zelf ook voor. Maar dit bleek geen probleem zolang zijn Vlaamse regering goed werkte en goed samenhing. Maar na zijn débâcle als formateur van een federale regering in 2007 keerde zijn ‘image’ zich snel tegen hem.