“bespaar jezelf overlevings- en tactische uitrusting dagelijks draag overlevingsuitrusting”

‘De Kiteh missen overzicht,’ zei ze. ‘De duizenden rapportages die wij dagelijks binnenbrengen zijn weken onderweg om in het systeem te komen, gerang­schikt, geclassificeerd, gekoppeld aan andere gege­vens. Dat kan worden verkort tot seconden.’
‘Dat is een formulier waarmee u de sloop van de ongebruikte robots aanvraagt. Als die wordt goed­gekeurd, ontvangt u subsidie. Wordt bekostigd uit de nieuwe WSRSR… de Wet Solidariteit Robot­Sloop­Rege­ling. Speciaal voor mensen die de APB niet kunnen betalen.’
Waarop matroos Tobias slechts stamelend kan uit­brengen: ‘Ik legde het ding daar… daar op de werk­bank van de heks… naast de opgezette krokodil. Excuses bootsman… ik wilde alleen maar helpen met graven.’
Helderziendheid is het vermogen om als channel te spreken, zoals via degene die jullie deze boodschap brengt.  Dit werd door religieuze groeperingen veelal verkeerd begrepen.  Het spreken in tongen, bijvoorbeeld, is het onvermogen van het medium om te vertalen welke energieën doorkomen in de werkelijke taal- en spreektaal.  De hersenen zullen in dit derde kwadrant veel activering ervaren.  Ook het hart zal worden geactiveerd.
Om me een houding te geven, autoriseerde ik het uploaden van de vluchtgegevens, vrachtbrieven en paklijsten. Daarna keek ik in de ondiepe holtes die ogen moesten voorstellen. ‘Ik ben van plan meer dan vijf uitzettingen te doen.’
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
*: Sterrendatum kalender wil niet zeggen dat deze kalender met de sterren gelijk loopt. De precessie wordt met de cakra-tempometer gerespekteerd door het vieren van de z.g. van de zon, die van Waterman naar Vissen verschuift met een tempo van één dag in de 70 jaar. De kalender heet sterrendatum kalender omdat deze is afgeleid van de manier waarop in de Veda’s (de z.g.vijfde Veda) de sterrenhemel met een jaarindeling in 48 z.g. paksah’s of pancha dasa’s (=15-daagse periode) werd gerespekteerd. Het jaar werd wel gedefinieerd naar de noord-zuid gang van de zon (naar de seizoenen dus).
Met zijn linkervoet duwde Harrald tegen de metalen deur die zacht knarsend openzwaaide. Lichten aan de muren sprongen aan en hij zag een volgende trappen­huis met metalen roostertrappen die naar beneden voerden. De lucht was droog, machinaal met een vleugje oude dood. Hij stapte naar binnen en liep de trappen af. De bodem was tientallen meters beneden hem. Twee trappen naar beneden voelde hij meer dan hij het hoorde een zachte dreun. Toen hij omhoog keek zag hij dat de deur weer gesloten was. Dat zie ik dan zo wel weer, dacht hij. Op dit moment was zijn nieuws­gierigheid te groot.
Elke trede voelt vertrouwd, en dat kalmeert de zorg ietwat die al sinds mijn activering als regen op de tent van mijn leven tikt: weet ik alles nog? Ben ik er nog helemaal? Mijn geheugen lijkt intact, maar zou ik het überhaupt merken als ik iets ben vergeten, als een deel van mijn persoonlijkheid de transpositie niet heeft overleefd?
Harbrand hief juist zijn zwaard om het hoofd van de ongezeglijke Aochaid te klieven, toen een woest geraas en gedender hem opzij liet kijken. Uit alle hoeken van het met stenen fragmenten bezaaide land verhieven zich grote brokstukken. Ze schoten door de lucht naar één plek ergens bezijden het pad, tussen het gezelschap en de Toren: hier een onderarm, daar een stuk tors, een vinger of gebeeldhouwde mantelplooi. Met grote klappen dreunden de fragmenten op elkaar, als getrokken door een onzichtbare, maar onweer­staanbare steenmagneet. En zo vormde zich razend­snel een bijna twee keer manshoge, mismaakte gedaante, samengesteld uit de resten van die niet te tellen beelden uit een magische, vaag bekende oudheid. Een soort reus was het, een travestie en schampere nabootsing van het ras van Gogmagog dat ooit deze landen onder zijn stappen had laten schudden. Hij vormde, hoewel uit antropomorfe frag­menten samen­gesteld, een nauwelijks menselijke gestalte; niets dan een lukrake opeenstapeling van voeten, haar­lokken, neuzen, knieën, handen, schoei­sels, geslachts­delen en wenkbrauwen in ern­stige frons, met de grootste moeite door de natuur­krachten samen­gebald tot een gestalte met twee been­achtige zuilen, een bultige tors, twee armachtige uitstul­pingen en iets wat een hoofd zou kunnen zijn. Aan deze groteske figuur ontsteeg, zodra hij min of meer was voltooid, een diepe, petroïde kerm als uit een spelonk, alsof het kunstwezen zijn eigen ontstaan met het uiterste leedwezen begroette en vervloekte.

“beste stedelijke overlevingsuitrusting zee overlevingsuitrusting”

De paleolithische mens parasiteerde op de natuur, des te meer naarmate zijn techniek verbeterde. Het aantal dieren en planten schommelde en was soms zeer gering. Misschien ook werd de techniek te goed: het wild dunde uit en de groep was zo steeds verplicht ergens anders heen te trekken. Dit is het zwakke punt van de jacht: de jacht parasiteert op haar jachtwild. Zij kan de aanwezigheid van voedsel niet positief beïnvloeden. Zij kan dieren niet tot in het oneindige doden omdat het aantal dieren niet oneindig is. Om het in tegenwoordige termen te stellen: grondstoffen waren niet onuitputtelijk. Hoe efficiënter de jachttechnieken, hoe meer de jacht zichzelf ondermijnde. Ongetwijfeld hebben de geperfectioneerde technieken tot een laatste productiviteitsstijging geleid, met de mogelijkheid tot solitaire en geïndividualiseerde jacht (in plaats van in groep) en een verdere opsplitsing van de familiegemeenschappen, met als eventueel gevolg van beide een verzwakking van de samenwerkingsverbanden. Vermoedelijk zijn het niet de stammen geweest die zich succesvol hadden gespecialiseerd in de jacht, die aan de wieg stonden van systematische landbouw en veeteelt. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren:
Ik wilde net een uitgebreid commentaar toevoegen, toen ik werd gewaar­­schuwd dat de autostuurder was gearriveerd. Het apparaat kon bovendien maar een kwartier blijven staan. Daarna moest hij een pakket ophalen bij iemand anders in het dorp. Ik gaf de jongen uit Rusland snel een vijf sterren-beoordeling en sloot de discussie. Gehaast trok ik de kapotte bladen uit hun zettingen, wikkelde ze in een stuk plas­tic en rende naar de rand van het veld. Toen ik arri­veerde, begon de onbemande wagen al weer op te trekken. Ik holde er achteraan. Ik kon nog net het pakket in de open achterbak gooien. De pijn in mijn zij over­tuigde me ervan dat de gezondheidssignalen wel eens gelijk konden hebben. Ik wachtte tot ik op adem was gekomen en gaf mijn planner toen de opdracht gezondere maaltijden op mijn schema te zetten. Ver­volgens liep ik terug naar de maaimachine. Niet veel later arriveerde de drone met de nieuwe onderdelen.
Lars schudde zijn hoofd. ‘Ik wil dat je er bent als ze terugkeert. Ik overleef nog wel een paar uitzettingen, wij hebben samen nog zeker drie heerlijke verloven voor de boeg.’ Hij maakte een spierbal. ‘Wij worden oud.’
Digitale Sleutelhanger met LCD Projectie met tijd en klokfunctie Deze digitale sleutelhanger met LCD projectie heeft een LED lichtstraal met een hoge intensiteit.Je kunt met deze gadget de datum/tijd projecteren tot een afstand van 2 meter. De LCD projector heeft een handige pocket grootte met sleutelhanger en is dus erg makkelijk te bevestigen
Enkele tientallen meters verderop, aan boord van de Baal, zwermen de vismensen uit over het dek om naar de brand te kijken. Om aan het gewemel op het dek te ontvluchten is Tobias in het want geklauterd. Hij wordt heen en weer geschud door de wind en heeft geen droge draad meer aan zijn lijf, maar toch kan hij zijn ogen niet van het spektakel afhouden.
Tekst geschreven eind 2006, nooit eerder gepubliceerd. Toen had Laurette Onkelinx de CD&V-er Tony Van Parys opgevolgd als minister van Justitie, stond de problematiek van de vluchtelingen nog niet in het hart van de actualiteit en was Rik Torfs nog een tv-vedette.
De deur zwaaide open, onmiddellijk dreef een scheut toortslicht binnen en hoorde je in de verte de vrolijk kwetterende stemmen van, onmiskenbaar, de drie gezusters. Vóór Urendel dit tot zich door liet dringen stond Eochaid voor hem, met een brede grijns. De dwerg gooide een flink stuk vlees in de schoot van de monnik.
Ik ben op tijd en veilig aangekomen in Accra. Omdat ik mijn gele koorts vaccinatiekaart bij de hand had kon ik als één van de eersten doorlopen naar de paspoortcontrole. Daar was geen probleem. Ik mocht weer twee maanden blijven.
De regel is duidelijk, maar niet de eer. Die moet worden verdedigd. De werkelijkheid is dat geen materiële norm van eer de tijd doorstaat. Derhalve leidt voor dit of dat kiezen altijd tot een val. Je moet voor dit èn dat kiezen, vasthoudende aan de assertiviteitsregel die stelt dat je ergens toe bekennen niet een verdringing kan zijn iets anders. Er is altijd de neiging van identificatie met welke nieuwe materiële uiterlijkheid dan ook. Dit is de begoochelende aard van de materiële natuur. Als de eer van dit of dat moet afhangen, met een val als gevolg daarvan, wordt het proces valse identificatie genoemd. De eer zou altijd moeten worden hooggehouden met het belang van de ziel voor de geest. Om oorlog te voorkomen moet je op je hoede zijn voor de verdringing die de begoocheling van de keuze met zich meebrengt; het gaat daarom om het creëren van keuze, niet om het afdwingen van één of andere keuze. Iedereen die acht slaat op de natuur zal de werkelijkheid van deze waarheid inzien (afb.).
Wanneer je aan iets gehecht bent, biedt je weerstand aan al het andere dat deze gehechtheid zou kunnen uitdagen.  Dit zal een krachtige tijd om deze gehechtheden op een diepgaandere manier te zien …  om te zien wat je dient en wat niet.
Soms, ja zelfs regelmatig, culmineren deze gestolen ontmoetingen, als het verlangen ziedend in hem brandt, in een dierlijk schurken, hij maakt woest en onstuimig zijn riem los, trekt zijn kleren opzij en wrijft zijn tumescente onderlijf tegen haar buik, tot hij iets van verlichting heeft bereikt.
Zwarte maan conj. Uranus in het 11de huis in Weegschaal conj. Pluto in Maagd. Priapus in Ram in het 5de huis en Cheiron in het 6de huis in Ram. Noordelijke maansknoop in het 4de huis conj. Mars in Waterman.
Offa, die zijn vrouw zoveel verdriet had gedaan, en aartsbisschop Hygeberht deinsden onwillekeurig terug. Wat keek Drida donker, zo anders dan vroeger! Waar was haar naïeve oogopslag, waar haar onbe­vangen levensvreugd?
Berardi schrijft ons niet voor om zijn voorschriften op te volgen. Ze doen wel meteen denken aan Epicurus’ keuze voor “ataraxia”, “emotionele onverstoorbaarheid”, met name: het bevrijden van de geest van de angst voor de dood en van verlangens waarvan de realisatie bepaald wordt door externe factoren waar we geen controle of vat op hebben; plus een keuze om op te gaan in de eenvoudige en onbaatzuchtige omgang met gelijkgezinde vrienden. Het is (voor mij toch) geen gemakkelijke opgave, maar je kunt beslissen ze aan te leren en je erin te oefenen.
In de eerste paar dagen van hectiek, nadat ze Peter gevonden had, was ze alleen maar in regel-modus geweest. Door door door, welke kist, kwamen er bloemen? Oh god, moest ze dit nu opnieuw meemaken? Het was allemaal zo bekend. Wat moest er in vredes­naam in de rouwadvertentie? Frans en Nadine, Peters ouders, die haar constant vuile blikken toe­wierpen, alsof zij Peter ertoe aangezet had …
Er hangt nog altijd iets mysterieus over ons tegenwoordig charisma-begrip. Dat heeft uiteraard ook te maken met het gegeven dat charisma voorheen eeuwenlang gold als een bovennatuurlijke gave, Gods genadegave. Charisma wordt tegenwoordig gezien als een sterke persoonlijke aantrekkingskracht die iemand uitoefent op andere mensen. M.a.w. als een bepaalde moeilijk onder woorden te brengen uitstraling die uitgaat van een bepaald persoon, een charisma die wordt ervaren als een bepaalde begeestering. Die uitstraling gaat uit van een zekere lichaamstaal, lichaamshouding en min of meer gestileerde gebaren die de charismaticus bewust of onbewust hanteert (daar waren Mussolini en Hitler precies zo sterk in). De charismatische persoon is doorgaans qua fysiek groot en letterlijk hoogstaand: hij spreekt letterlijk vanuit de hoogte (een balkon of podium bijvoorbeeld). Charismatische persoonlijkheden beschikken over charismatisch gezag of leiderschap, één van de drie vormen van (legitiem) leiderschap of gezag die de reeds genoemde socioloog Max Weber onderscheidde in zijn studie van het verschijnsel van de ‘bureaucratie’. Deze vorm van gezag is enkel gebaseerd op de persoonlijke kwaliteiten van de leider en de erkenning daarvan door zijn volgelingen. De twee andere vormen van gezag zijn, volgens Weber, traditioneel gezag dat gebaseerd is op de afkomst van de leider en rationeel-legaal gezag dat stoelt op de positie die de leider rechtsmatig bekleedt.
Het valt niet mee om elke keer weer afscheid van elkaar te nemen, als je zolang (35 jaar) bijna voortdurend samen bent geweest. Als je elkaar een poos niet hebt gezien en ook nog over heel wat dingen een verschillende mening, moet je ook eerst weer aan elkaar wennen. Dan volgen er leuke dagen en de laatste dagen staan weer in het teken van het naderende vertrek, dat zijn ook niet de leukste dagen. Ik kan het niemand aanraden. Maar goed, we hebben weer afscheid van elkaar genomen en op 6 mei hoop ik weer terug te zijn voor een paar weken.
maart 2011 ongeveer een jaar lang door het dierenriemteken Ram heen. De uit evenwicht zijnde mannelijke kracht kan in deze periode zijn slagkracht verliezen en vervallen in extremen. Waar de mannelijke kracht wel in evenwicht is, wordt deze mogelijk naar de kosmische octaaf van het ‘Goddelijke mannelijke’ getild.*5
Boven, in haar eigen kantoor sloot Meyago zorgvuldig de deur. Het schraapte over de vloer net voordat het in het slot viel. Meyago plaatste de contracten op haar bureau, haalde Beijjuns oorbellen uit haar oren, knipte ze open.
‘Of het goed met je gaat. Maar eigenlijk hoef ik dat niet te vragen he? Natuurlijk niet.’ Miranda zuchtte. ‘Ik wou dat ik naar je toe kon komen. Je moet nu helemaal niet alleen zijn in dat klotehuis.’
Ik ben mijn polikamer kwijt. In plaats daarvan zit ik een eindje verderop in een kamer die ik deel met een medisch assistent, die na een cursus ook spreekuur mag doen en kinderen mag behandelen. Op sommige dagen zie ik maar een stuk of 10-15 kinderen, op andere dagen wel 40. Als ik veel  kinderen op mijn spreekuurlijst heb heeft er meestal nog niemand anders naar gekeken. Als een moeder met een ziek kind naar het ziekenhuis komt, haalt ze eerst een dossier op, waarin alles wordt opgeschreven, dan worden gewicht en temperatuur gemeten en opgeschreven. Maar let op: men kan zich verschrijven, de meeste medicijnen gaan per kg. lichaamsgewicht. En als iemand per ongeluk 18 kg ipv 10 kg opschrijft krijgt het kind een dubbele dosis van alle medicijnen. Daarna vraagt een minimaal geschoold iemand wat de klachten zijn en schrijft die op. Daardoor komt het dat er per dag een verschillend klachtenpakket is: de ene dag heeft iedereen “headache and fever PLUS”, er is ook wel eens een dag geweest met klachten als “swallow boil”, “swallow penis” en “swallow arm”. Dat bleek dan niet te gaan leeggezogen steenpuisten, orale seks of een beet door een groot roofdier maar om “swollen infected skin, swollen scrotum en swollen fractured elbow. Zo iemand krijgt onmiddellijk bijscholing. Hoe dan ook, nadat de klachten zijn opgeschreven komt het kind bij ons. Zo’n kind komt binnen, meestal op de rug van de moeder die het van de rug pakt, en daarna kan het ritueel verder bij ons. Wij vragen meestal nog eens opnieuw wanneer de klachten zijn begonnen, of er ook hevige oorpijn is (Dat vinden veel moeders niet de moeite van het vermelden waard) en of het kind ook pijn heeft tijdens het plassen. Blaasontstekingen komen dan alsnog aan het licht. De moeder heeft meestal alleen gesproken over buikpijn, en eventueel nog over koorts en overgeven, maar veel mensen kennen het verschijnsel blaasontsteking niet. Dan kunnen we nog vragen of de moeder verder nog vragen of opmerkingen heeft. Daarna kunnen we het kind nakijken. Sommige kinderen zijn niet ziek en kijken vrolijk of zelfs overmoedig om zich heen. Anderen zijn ziek en daardoor prikkelbaar en willen niks, en al helemaal niet onderzocht worden. Als je je al dat verweer van de kinderen persoonlijk zou aantrekken zou je al snel een minderwaardigheidscomplex hebben. Van 40 kinderen die je op een morgen ziet, jammeren er al 25 als de kleren uitmoeten en je moet af en toe ook nog naar hartgeruisen luisteren, een buik beoordelen of er echt niets ernstigs aan de hand is, en kijken of de oren echt geen rode trommelvliezen hebben, en of een kind ook nog nekstijf is. Het mooie is dat ik alle kinderen op mijn eigen afdeling kan opnemen, ook bij twijfel. En dan kan ik ze ’s middags om een uur of vijf nog eens weer bekijken. Het valt nog wel eens tegen wat ik de eerste keer over het hoofd zie, omdat het niet opvalt, wanneer de ouders er niet zelf over beginnen: vooral dat een kind van een jaar nog niet kan zitten, een ander kind van twee nog niet praat en nog niet loopt, dat weer bij een ander kind: dat het epilepsie heeft. Het is ook heel goed om te vragen of ze al bij een andere dokter zijn geweest: dat bespaart onnodige echo’s en röntgenfoto’s.
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.  
‘Je krijgt voorrang, meneer Dalik,’ hoorde ik de stem van een vrouw van voor in de dertig, die mijn com­puter voor mij identificeerde als ene Tessa Wildstrom. ‘Je hebt tot nu toe namelijk een vlekkeloze score op je landbouwtaken.’ Er viel een stilte. Waarschijnlijk liep ze mijn gegevens na. Toen vervolgde ze: ‘Vergeet je niet de oude dadelijk in te leveren?’
Er is dan vandaag ook een Ghanese gynaecoloog gekomen, een aardige enthousiaste kerel, net klaar, met wat andere gewoontes en inzichten, maar goed, voor mij nog geen beletsel om goed met hem te kunnen samenwerken. Daarover in een volgend verhaal meer.
Met haar adem ingehouden luisterde ze gespannen. Ongewild drong de gedachte aan de droom van vorige nacht zich weer aan haar op. De vrouw aan het einde van haar bed, de zwarte, vage roerloze gestalte. Dat was ook in de slaapkamer geweest. Wat als ze de deur opentrok en oog in oog met dat ding zou staan? Of nog erger, dat het tegen het plafond zat, met lange spin­achtige ledematen, alsof de zwaartekracht niet bestond?
‘Het doel van ons bezoek is Cynethryth bezoeken,’ riep Urendel nu uiterst ongeduldig. ‘En verder gaat het jullie niets aan. Scheer je weg!’ Hij hield de relikwie van Sint-Walburga zo hoog en zo ver mogelijk voor zijn borst, tot het touw waarmee deze om zijn hals hing zo strak stond dat het dreigde te breken.
Ondertussen komen de vissenkoppen nog wat dichter om Mackie heen staan. Om hem te inti­mi­deren, maar hij geeft geen krimp. Ze ruiken naar vis, naar de zoute zee, maar die observatie besluit hij maar voor zich te houden.
Zodra de kwallen op kleur waren, vatte tante ze in helder plastic of synthetische barnsteen. De dode­lijke kwallen eindigden als kralen­kettingen en hangers of als bijzonder gewaagde oorbellen. Alleen de toe­risten kochten ze: elke Buitendijker had wel een familielid of vriend stuiptrekkend uit de zee moeten vissen.
Daddy survival kit, dad to be gift, new dad gift- Some things for energy, something for the inevitable headache, and supplies to get and stay refreshed! Touch a good gift for the new daddies out there
Iedereen kent hem, iedereen houdt van hem. Bear Grylls is onverschrokken, dapper en weet altijd wat te doen. Wist je dat, dat hij met zijn 23 jaar de jongste Brit aller tijden is die de Mount Everest beklommen heeft? Bekend van enkele tv programma’s waarin hij aan kijkers laat zien hoe te overleven in extreme situaties. Voorop staat: we hopen natuurlijk dat jij nooit in een situatie verzeild raakt waar het om leven en dood gaat. Echter, met deze overlevingsuitrusting door Bear Grylls persoonlijk samengesteld zullen jouw overlevingskansen groter dan ooit te voren zijn. Hopelijk heb je het nooit nodig maar wie weet wat de toekomst brengt.

“overlevingsuitrusting bug out tas nood- en overlevingsuitrusting”

Gevoelens van angst en paniek en hysterie. Je ego verliest veel van zichzelf en is bang. Het kan voelen alsof alles eindigt (meest is het zo!). Je systeem is ook overbeladen. Er gebeuren dingen met je die je niet kunt begrijpen. Je verliest ook gedragspatronen van een lagere vibratie die je ontwikkelt hebt voor overleving in 3D. Dit kan je kwetsbaar en machteloos doen voelen. Deze patronen en gedragingen die je verliest zijn niet nodig in de hogere rijken. Dit zal voorbijgaan en je zult uiteindelijk zoveel meer liefde, veiligheid en eenheid voelen. Wacht maar!
Het gebouwtje waarin ze zich had verschanst leek op een wachtruimte zoals ze die van verschillende sta­tions kende. Nu ze binnen was reali­seerde ze zich dat het licht weliswaar fel was, maar kleurloos. Wat nu, hoe kom ik hier weg? Haar oog viel op een verweerd stuk bruin papier, het enige stukje kleur, dat hier al lang op de verder lege grond leek te liggen. Ze pakte het op. In grove houtskoolletters stond een boodschap geschre­ven: ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’
‘Verdomme! Onze voorraad eten!’ riep ik. De catering met de stock aan leeftocht (of wat er van over was) zat net achter de cockpitrestanten en rookte gretig. Maar wat konden we doen? Vlamvuur was een ongekend fenomeen op Mars. We kenden het enkel van in onze schoolbanken, van de bronplaneetlessen.
Lieven trok haar overeind. Haar lichaam voelde slap. Haar sprint had haar zoveel energie gekost dat ze wankelde. Lieven duwde haar voor­zichtig tegen de wand. Er zat een scheur in het beton, smal en lang­werpig, net groot genoeg voor een slank meisjes­lichaam om in te verdwijnen. ‘Verstop je daarin,’ zei Lieven. Zohra wilde protesteren, uit angst voor de moordenaar, maar er was geen tijd. Bovendien kon ze slechts happen naar adem. Woorden bleven hangen in haar keel. Als ze niet in de klauwen van de moordenaar terecht wilde komen, zat er niets anders op dan zich te verstoppen. Zohra wurmde zich naar binnen.
Het Hollandse Rock and Roll circuit is bijna net zo groot als de onze, die van de Indo’s, alleen moet ik stellen dat het daar anders wordt aangepakt, men durft te ondernemen en vaak is het zo dat men daar meer respons op krijgt dan bij menig Indisch evenement.
Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend. torrent] cele mai noi filme. Free download pc suite for symphony w605. Download as XLS, PDF, . Directed by Danny Boyle, Loveleen Tandan. Iti multumim ca ai descarcat Shania Twain From This Moment. Marti decizi ca e timpul sa treci la treaba, ca vrei nu vrei da nu ai ce face. 14. MiLiOnAr De WeEkEnD Data de inscriere. Solar Mexico 20 De Mayo Download A. Download as RTF, . , TXT , PDF Must De neat. 1979) Milionar la minutTV) Milionar pentru o zi1924) Milionari de weekend.
In het hotel zijn onder meer een drukbezochte nachtclub en een bar gevestigd. Voor een biertje of wat anders is er daarnaast nog de Barentsz-Bar. Er zijn veel Scandinaviërs  en ook enkele mooi uitgedoste Russische ‘jongedames’,  die duidelijk wachten op klandizie. Aangezien dit een plek is waar veel buitenlanders komen, liggen de bierprijzen er duidelijk hoger dan elders
Minister Plasterk van Binnenlandse Zaken wil de tapstatistieken van de AIVD opnieuw niet vrijgeven, zo heeft hij in een brief aan het radioprogramma Reporter Radio laten weten. Volgens de minister is dit namelijk een risico voor de nationale veiligheid. De Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) had eerder gesteld dat het openbaren van de gegevens geen risico voor de staatsveiligheid zou zijn.
Ik wilde net een uitgebreid commentaar toevoegen, toen ik werd gewaar­­schuwd dat de autostuurder was gearriveerd. Het apparaat kon bovendien maar een kwartier blijven staan. Daarna moest hij een pakket ophalen bij iemand anders in het dorp. Ik gaf de jongen uit Rusland snel een vijf sterren-beoordeling en sloot de discussie. Gehaast trok ik de kapotte bladen uit hun zettingen, wikkelde ze in een stuk plas­tic en rende naar de rand van het veld. Toen ik arri­veerde, begon de onbemande wagen al weer op te trekken. Ik holde er achteraan. Ik kon nog net het pakket in de open achterbak gooien. De pijn in mijn zij over­tuigde me ervan dat de gezondheidssignalen wel eens gelijk konden hebben. Ik wachtte tot ik op adem was gekomen en gaf mijn planner toen de opdracht gezondere maaltijden op mijn schema te zetten. Ver­volgens liep ik terug naar de maaimachine. Niet veel later arriveerde de drone met de nieuwe onderdelen.
We kunnen deze mensenplicht ethisch bekijken of economisch. Ethisch in de zin dat we onze omgang met dieren zien als de uiting van een zweverige moraal, waarbij we ons dikwijls laten leiden door schuldgevoelens. Zoals mensen die geen vlees meer eten omwille van de toestanden in de fokkerijen, net zoals ze wat euro’s geven aan 11.11.11 als vergoeding voor wat wij Belgen indertijd de negertjes hebben aangedaan. schuldgevoelens zijn verderfelijk voor het beheer van je geestelijke gezondheid, ze zijn dat ook in de politiek. Ik verkies dus een “economische” aanpak boven een benadering op basis van een goedkope of simplistische moraal. Met “economisch” bedoel ik dat we moeten kijken onder welke voorwaarden de menselijke soort kan leven en overleven zonder de natuur, het leven en eigenlijk ook zichzelf de duvel aan te doen. En daar een aangepast beleid op baseren eerder dan op een (toch niet nageleefde) moraal. Al mag een beetje moraal wel: gezien de hygiëne in onze woningen, is b.v. het doodtrappen van spinnen niet meer te rechtvaardigen. Maar de meeste kwesties zijn in wezen “economisch”. Is het nodig dat wij gaan boren in de bodem van de Maan? En die satellietfoto’s van de ringen van Saturnus, de manen van Neptunus, de bodem van Pluto of van supernova’s kunnen me amper boeien en geven me een zuiver déjà-vu: in de psychedelische Golden Sixties fabriceerden de popart kunstenaars wel wat duizelingwekkendere toestanden. En bij een zonsverduistering heb ik meer oog voor al dat gekke gedoe errond dan voor die verduisterde zon zelf, misvormd psycholoog die ik ben. Wat is me dat met dat spurten van massa’s van examens bevrijde jongeren naar Werchter met als gevolg verkeersfiles: is er dan wel een leven vóór Rock Werchter? Indertijd trokken wij op onze dode gemak naar Jazz Bilzen. En rond 29 juni staan 50.000 Belgen op Zaventem te trappelen om het land uit te vluchten naar de tot industriële toeristische centra omgebouwde natuur van de Spaanse en Turkse zonnige kusten: is het hier nog wel leefbaar als het geen vakantie is? En het dragen van bont waarmee onze Bekende Vlamingen weer hun rijkdom etaleren als ze hun intrede doen op het Sportgala van het Jaar: een flinke vermogensbelasting en bijzonder hoge luxetaksen verdienen ze! En natuurlijk zouden die tv-reporters die dames en heren beter vragen naar hun mening over de sportman/vrouw van het jaar eerder dan hen te vleien met complimentjes over hun dress en hun juwelen.
Nylabone en Kong bieden een keur aan verschillende kluiven voor honden van elk type en formaat. Nylabone en Kong hebben een aantal voordelen boven buffelleer of echte beenderen. Een belangrijke eigenschap is de veiligheid. Ze breken niet af en kunnen het spijverteringstelsel niet verstoppen. Ook zijn ze gemakkelijk af te wasen of even met kokend water te overgieten voor de hygiëne. Door het kauwen wordt de Nylabone kluif ruw en komen er kleine borsteltjes op die het gebit en tandvlees schoon en gezond houden. De Nylabone kluiven zijn met een speciaal procedé geïmpregneerd met een kip- of vleessmaak zodat ze goed door de hond worden geaccepteerd.
We hebben dit eenvoudige, makkelijk te maken, draagbare, pallethout planter om zo te kunnen planten beginnen in de warme keuken en vervolgens transplantatie ze in de kas met minimale verstoring wortel. Wij maken gebruik van de ene in de film te groei
Naschrift: Ik hoop met bovenstaande te hebben aangegeven hoe moeilijk het is geld in ontvangst te nemen en daarna ook wijs te besteden. Het geld dat ik heb gekregen is inmiddels voor een groot deel goed besteed aan het muggenvrij maken van de kinderafdeling.
I N F O & M E N U K A A R T 2 0 1 4 1 Kerkstraat 1 7641 BS Wierden Tel: 0546-571535 Tel:0546-571535 Welkom Het St. Jansgebouw Is een gezellige en zeer gunstig gelegen horecagelegenheid in hartje Wierden.
April 2017 Deze maand hebben we weer tal van activiteiten voor u, o.a.: l Koningsfilm l Spelletjesmiddag l Bingo l Dansavond Zaterdag 15 april Paasbrunch met medewerking van de Donjongens foto Aanvang:
‘Een weddenschap. Als ik het hier drie maanden zou volhouden, zou ik tienduizend credits van een paar vrienden krijgen.’ Qwerty had al die tijd zijn ogen strak op de loop van haar wapen gehouden. ‘Zeg, ik weet niet op welke stand je dat ding hebt staan, maar ik zou het erg op prijs stellen als je het niet op mij richt. Wie ben jij trouwens?’
‘Mijn vader is dijkgraaf,’ begon de jongen. ‘Een van de negen. Dijk Europa is zestig meter hoog, met diamanten stootplaten en een kern van geschuimd titanium maar een vloedgolf… Nu, die komen verdraaid hard aan. Mijn vader heeft twintig duizend cyber­spinnen onder zich die elk gat meteen dicht­weven en meer drones dan er zeemeeuwen boven de visafslag vliegen. Mijn moeder, ze is een Telefunken von Eind­hoven. Oude elektronica adel. En jouw ouders?’

“overlevingsuitrusting van de elite man vs wilde overlevingsuitrusting”

Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Hij sprak het niet uit, maar Zohra bespeurde in zijn stem het verlangen om weg te gaan, om te vergeten wat ze gezien hadden. Maar Zohra wilde die container niet vergeten. Ze kon de lichaamsdelen en de stank niet uit haar hoofd zetten. Nee, zij moest weten wat er zich aan de andere kant van de stortkoker bevond. Peinzend keek ze om zich heen. ‘Volg het bloed,’ zei ze opeens, en ze wees naar een spoor van vlekken op de vloer.
In een gematigd klimaat kan ik me wel enige tijd in leven zonder hulpmiddelen mee te brengen. Maar als het echt koud wordt, -25 graden Celsius is mogelijk, heb je goede kleding en kampeeruitrusting nodig.
Een kriebel kronkelde door haar ingewanden. Het deed haar denken aan toen ze als kind met een tak in het opengereten lichaam van een kat had gepord. Enerzijds had ze medelijden met dat beest gehad. Het was overreden en lag ergens langs de kant van de weg. Anderzijds had ze zich niet kunnen bedwingen om met de tak in de organen te prikken, waar de maden en vliegen zich reeds genesteld hadden.
Religieus gezien is tijd de vorm van God die in zijn totaliteit het bestaan van alle levende wezens overheerst eveneens orde en vrede gevend aanbiddelijk zijnde als de Heer zelve. Wetenschappelijk wordt de term dualistisch beheerst reductionistisch slechts refererend aan een absolute meeteenheid (de electromagnetische definitie Tk) of refererende aan de draaiing van hemelse objecten (de dynamische definitie Tw). De filognostische definitie benadrukt de psychologische aard van de tijd het dualistisch konflikt van wetenschappelijke benaming beëindigend door simpelweg een praktijk van respekt te beschrijven terwille van het bewustzijn van beide begrippen van wetenschappelijke tijd. Op die manier wordt het psychologisch probleem van de tijdidentiteit opgelost.
Camping survival draad zaag, 56 cm lang met twee sleutelringen. Zaagt hout, metaal, plastic, been en ijs. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
What you can DO with Garmin Tactical GPS Navigator! (:Tap The LINK NOW:) We provide the best essential unique equipment and gear for active duty American patriotic military branches, well strategic selected.We love tactical American gear
Laura draaide in een reflex om naar Peters kant van het bed. Ze wist niet precies waarom ze het deed, om hem wakker te maken en even te knuffelen, of misschien samen te lachen om haar domme droom … wat het ook was, het verdween uit haar gedachten zodra ze de lege plek zag. Hij was er niet.
‘Saladin is dood, Va.’ Na een korte, maar onmis­ken­bare aarzeling spert ze haar ogen open en slaat ze een hand voor haar mond. Ze is altijd jaloers gebleven, maar ze mocht hem wel. ‘Sal is dood, en hij was degene die volgens ons plan mijn identiteit, mijn continuïteit zou bevestigen, naar jou toe, naar Mook toe, naar de mensen. Alleen als ik nog leef, nog ben wie ik ben, ben ik nog Alloceur. Zonder Sal ben jij de enige die mijn identiteit kan bevestigen.
Vergetend dat men misschien niet gewenst is vanwege het voornoemde kan men een last en ergernis worden zonder het te beseffen. Daarom moet men altijd bereid zijn zich terug te trekken. Zoals het leven het ons leert zal dit vroeg of laat iedereen overkomen die ijverig ondernam op een persoonlijke ambitie. Achteraf bezien kan men zich afvragen in hoeverre is bijgedragen tot oorlog en misère het probleem vormend in plaats van bijgedragen hebben tot vrede en geluk deel uitmakend van De Oplossing. Het is zeker moeilijk voor een mens om, enerzijds in zichzelf te geloven terwijl anderzijds hij te allen tijde bereid moet zijn het op te geven als ware hij de duivel zelve. Het onvermogen te stoppen (zie ook 3h) karakteriseert de zwakheid die begeerte heet die zo makkelijk in woede omslaat voor het individu of oorlog voor het collectief. Niettemin kan veel van je leven worden gered door regelmatige retraite ten einde de angst te weerstaan je te bezinnen op de schaduw van het handelen. Alle lust om door te zetten kan in liefde worden veranderd door in te zien wat men doet in vrijwillige retraite. Een vakantie hebben is wellicht dan niet de ideale strategie: men gaat te lang door en breekt ook te lang af. De behoefte over het jaar te spreiden in de vorm van aparte dagen voor socialiseren, studie en festiviteit schijnt wijzer te zijn. Op die wijze het levenstempo terug brengend kan een betere continuiteit van dienstbaarheid en sociale en spirituele positiviteit garanderen. Ook in het proces van verhouden en afspreken op het individuele nivo is het verstandig niet door te gaan totdat men tot terugtrekken of een misschien minder gewenste vakantie die de hele relatie kan beëindigen wordt gedwongen. 
Hoewel tegenslagen mij niet vreemd zijn geweest is de bodem nog nooit weggeslagen onder het bestaan. Maar ik denk wel dat ik als controlfreak aardig in de war zou raken als het ddw zou gebeuren. Ben niet voor niets een Steenbok, die willen omhoog en niet terug naar beneden…
Ariadne liep naar de computer in de hoek van het laboratorium en hield haar hand op een van de apparaten. ‘Straling acceptabel. Biodreiging van niveau vier. De buitenlucht bevat schadelijke virus­sen.’ Ze keek hem aan. ‘Jij lijkt er geen last van te hebben. Waarom niet?’
Dit landelijke congres stond in het teken van oorzaken en oplossingen voor vele leefstijl gerelateerde chronische ziektes waarvan suiker slechts één van de oorzaken is. “Voeding is naast beweging, slaap etc. niet alleen effec-tief om diverse chronische ziekten te voor-komen (zoals diabetes, hart en vaatziekten en nog veel meer) maar ook een alternatief voor medicijnen als de ziekte al geconstateerd is. Een paar jaar geleden waren dit nog ondenk-bare en onwetenschappelijke uitspraken.”  Aldus prof. dr. Renger Witkamp, hoogleraar  voeding en farmacologie aan de Wageningen Universiteit (WUR), eveneens spreker op het congres. In de Zorg- en Ziekenhuiskrant in juni van meer aandacht voor de uitkomsten  van dit congres.
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.

“cool overlevingsuitrusting leger marine overlevingsuitrusting”

Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
‘Je bent niemands eigendom.’ Ze was me in de rede gevallen. Niet alleen een misdadigster, maar ook nog onbeleefd. ‘Jij bent een prachtig, vrij denkend, volledig autonoom schepsel en dus heb jij recht op zelfbe­schik­king.’ Ze keek me nog meer vertederd aan. Dacht ze soms dat ik een baby was?
Daarbij leerden de mensen mikken, wat een belangrijke ‘vondst’ impliceert: het oogmerk (letterlijk!) wordt de focus van aandacht en intense concentratie. Het beeld waarnaar intens gekeken wordt, raakt als het ware gefixeerd en gevisualiseerd zonder dat men nog echt hoeft te kijken, zodat het gemakkelijk in het geheugen wordt gegrift. Het ‘oogmerk’ wordt het eindpunt van de blik (‘merk’ betekent ‘teken’ of ‘grenspaal’ en ‘teken’ zelf zou verwant zijn aan het Latijnse ‘digitus’, ‘vinger’: dat waarnaar met de vinger gewezen wordt). Mensapen zoals gorilla’s en chimpansees kunnen stenen gooien naar vijanden maar ze gooien in het wilde weg: ze kunnen niet mikken. Ze baseren zich bij het gooien enkel op kinesthetische feedback (kinesthesie is het waarnemen van de bewegingen van het eigen lichaam). Van Neanderthalers wordt in ieder geval algemeen aangenomen dat ze konden mikken en gooien met stenen. Mensen hebben dus bij het gooien leren overgaan op visuele feedback. In een volgende fase treedt de visualisatie op van de plaats waar het dier zich een volgend moment zal bevinden. Hier wordt voor het eerst een tijdsmoment, een toekomst in het handelen geïntroduceerd. De visualisatie van het toekomstige gaat nu ook als ‘mentaal’, ‘imaginair’ oogmerk, als doel fungeren (het woord ‘doel’ zou etymologisch ‘zandhoop waarop men schiet’, ‘schietschijf’ betekenen; het is van dezelfde stam als ‘dal’ en zou dus ook betrekking kunnen hebben op ‘wat daar beneden ligt’, bijvoorbeeld de in de jacht beloerde prooi). De mensen vormden zich een soort mentale modellen, een soort fantasmatisch beeld van wat mogelijk zal zijn maar nog niet is. Een beeld van het feitelijk afwezige, van het niet-iets (zie sub).
PvdA – Henk Kool – wethouder sociale zaken Den Haag, blijkt uit het armoedepotje van de gemeente 7000 euro subsidie te hebben gegeven aan de stichting Willem Drees Lezing waarvan hij zelf bestuurslid.
En daar ben ik niet zo zeker van! De vraag wat Erwin precies tot zijn wan­hoopsdaad gedreven had, was het gespreksonderwerp van de week in het dorp. Helena had de vinger gewezen naar de andere kinderen in zijn klas. Pesterijen die te lang ongestraft bleven. En mis­schien had ze gelijk. Die ogen, dacht Samuel opnieuw, daar zat meer in dan een gekwetste jongen die te laat en te weinig hulp kreeg. Veel meer. Hij schudde zijn hoofd.
Samuel liet zijn duim rusten op het graan aan de zijkant van de doos. Hij duwde zachtjes. Het symbool gaf even mee, in de doos hoorde hij een lichte tik. Machteld… Hij schrok op en smeet de doos op tafel. Nu voelde hij zijn hart kloppen in hetzelfde ritme als zijn ademhaling. Waarom dacht hij nu aan haar? Had de doos iets met Machteld te maken? Had zij het hem gegeven? Het hout zag er niet zo oud uit, nog geen tweehonderd jaar oud. Hij stond op en liep naar de keuken, vulde een glas met water en dronk het in één teug leeg. Je bent tijd aan het rekken! Dat was waar, maar waarom? Wat zat er in die doos en waarom wilde hij het niet weten?
Het oppervlak van de bol bevatte geen luikje, of ook maar een schroefje dat ik zou kunnen losdraaien. Ik zag alleen mezelf onduidelijk gereflec­teerd als in een lachspiegel. Ik activeerde het technologie­netwerk waar ik ’s middags de foto had geplaatst. Het gesprek bleek in de tussentijd te zijn ontaard tegen elkaar schreeuwende aanhangers en tegenstanders van samen­zwerings­theorieën. Er waren verhalen als zouden meer­dere ruimtestations van vroeger nog elek­tro­nische activiteit vertonen, al was het bijna een eeuw geleden dat ze voor het laatst waren bevoorraad, en korre­lige opnames waarop onverklaarbare sporen van raket­aan­drij­vingen zichtbaar moesten zijn. Een afge­zon­derde samenleving in de ruimte. Ik begreep dat ik hier geen antwoorden zou krijgen en sloot de discus­sie af. Ik zuchtte. Met mijn mouw probeerde ik het doffe metaal wat op te poetsen.
Presents nearly three hundred species of birds, mammals, reptiles, amphibians, butterflies, moths and other invertebrates. Individual species account highlights identification features and interesting ecological adaptations for survival along with a distribution map. Colour photographs, maps. 339pp. 2002
In 2011 komt de richtingaanwijzer van de te ontwikkelen energieën op het Galactisch centrum te staan. Astronomisch gecorrigeerd is dit 26 graden 55 Boogschutter. De energetische opening van deze samenstand is van 1 april tot 12 april 2011. Deze samenstand maakt dat wij grote sprongen kunnen maken in onze collectieve en persoonlijke ontwikkeling.
Ik heb een dochter, maar je zou het niet denken als je mijn foto’s ziet. Die stiekeme foto’s van wat mij dierbaar was, daar op Texel, zijn de laatste foto’s die ik ooit van mijn dochter heb genomen. Ze zijn overbelicht in de zomerzon die op de kalme zee weerspiegelt. Ik ruik het zout als ik de foto bekijk, ik hoor de branding.
Vanuit hun licht wiegende hulkje zagen ze de rook opstijgen uit het rieten dak van de herberg en boer­derij, waar ze kort geleden nog zo’n vredige nachtrust hadden genoten. Een nachtrust, wreed onderbroken door een gil van de herbergiersjongen. Gevolgd door een brul van Urendel, wiens legerstede leeg was geweest op dat moment.
VIER UW FEEST BIJ ONS Gezelligheid en sfeer, alles tot in detail verzorgd, een passende zaal en een catering met de heerlijkste hapjes en gerechten. De kinderen hoeven zich ook niet te vervelen, want voor
Berend zei niets. Hij voelde dat Willem naar hem keek terwijl hij de aardappels en de net iets te lang gekookte boontjes opschepte en begon te eten. Hij kauwde met gebogen hoofd. Aan de overkant van de tafel klonk een diepe zucht. Berend keek de zitkamer in, waar in het donker de grote Friese klok tikte. De plafonnière boven de eettafel wierp een flauw schijnsel op het beige tapijt.
Het is alweer zes weken dat ik ben teruggekomen in Ghana. Tijd voor nieuwe verhalen. Die zijn er volop. Er gebeurt zoveel opmerkelijks en bizars maar er is zo weinig tijd om het allemaal netjes op te schrijven…
Ik heb al een volgend project in gedachten: Op de poli verloskunde is geen WC. Dus gaan de (zwangere) vrouwen die nodig moeten maar ergens achter het gebouw een plekje zoeken tussen onkruid, restanten van een oude muur en stukken prikkeldraad. Er is wel een WC maar die is kapot (geen water, geen WC pot, geen fonteintje) Omdat de situatie allang zo bestaat, vindt iedereen het nu min of meer gewoon. Ik zal de komende weken de situatie in kaart brengen en nagaan of er interesse is om dat te laten repareren en ook of er garanties zijn dat de boel niet na drie maanden weer in de oude (kapotte) toestand is teruggebracht.
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
De wachttoren is ingestort en alleen de onderste verdieping staat nog overeind. Op die afgebrokkelde muur is een primitief afdak van bladeren aange­bracht. De oude zigeunerin die haar intrek in de toren heeft genomen wordt door de vismensen naar buiten gejaagd. Mokkend, maar machteloos kijkt ze van een afstand toe. Ze maakt het teken van het boze oog en spuwt door haar vingers, maar daar staakt haar verzet. Wat moet ze anders? Geen weldenkend mens durft de aandacht van de grillige Roodjassen te trekken.
Er zijn twee dingen die mensen geneigd zijn te vergeten in de filosofie van bidden en werken. spelen en elkaar waarderen. Opgroeiend leren mensen snel dat te leven betekent dat je op een bepaald voordeel uit bent, of het nu gaat om geld verdienen of de vrede bereiken. Maar eenmaal de goederen verkregen hebbend en de vreedzame regeling van hun verlangens, moeten ze nog steeds leren te waarderen en te spelen. Voor je eigen zaak gaan doet het ego in weerlegging van al het andere gaan: de openheid gaat verloren, en wedijver steekt de kop op. Ook serieus in je eigen spel geloven, er een beroep en een strategie van overheersing van gemaakt hebbend gaat de zin voor het speelse eveneens verloren. Men is een stuk chagrijn geworden die niet langer gevoelig is voor de lol van het leven. Degene die altijd wilde winnen blijkt het kostbaarste verloren te hebben: de onschuld van de kinderziel die speelt en zich overal over verwondert. Zo is het erg belangrijk de schema’s die men hanteert in te richten ten behoeve van de waardering van de naaste en de tijd te nemen een spel te spelen dat vrij is van voordeelrekeningen.
Maar er kunnen dus nog dromen gedroomd worden. Die op halflange tijd maken m.i. meer kans dan deze op korte termijn omdat er doorheen de jaren een massa actuele kwesties kunnen worden aan opgehangen die vanuit dit toekomstproject kunnen worden afgeleid, in zakelijke termen en niet op basis van morele oordelen of veroordelingen. Meer dan 10 jaar zullen de socialisten het hoofd koel moeten houden.
samen gaan vallen met onze expressie en scheppingen vanuit onze Wezenlijke kern. We krijgen dus teruggespiegeld wat we zaaien. De energie van Uranus zoals helderheid, bewustzijn en vrijheid; de energie van Jupiter zoals genezing, enthousiasme en inspiratie en de energie van Neptunus zoals geloof en spiritualiteit, wil voor het algemene nut van het grotere geheel worden ingezet om eenheid te scheppen.*13b Doen we dat niet, dan zijn we in afgescheidenheid en kunnen we vervallen in oordelen en chaos.*14 Er is dan alleen horizontale uitwisseling van energie. Men neemt dan de energie en de creatie van anderen en doet er een kunstje mee zodat het iets eigens wordt. Er wordt dan alleen maar geschoven met energieën.
In het flakkerende licht van het kampvuurtje leek het alsof hij gezelschap had. Wat ik er niet voor zou geven dat ze echt was, dacht hij. Hij was de laatste maanden veel buiten geweest om het land te verkennen en vaak fantaseerde hij over iemand van zijn leeftijd, bij voorkeur vrouwelijk, om mee te leven en samen een bestaan op te bouwen. Met kinderen, hopelijk. Armena speelde vaak door zijn hoofd, ook al had hij haar nog nooit gezien. Maar die hoop leek nu vervlogen.
Robotica-specialisten verwachten dat de 4de-generatie universele robots rond 2030-2040 in staat zullen zijn tot menselijke redeneringen en massaal zullen kunnen worden ingezet niet alleen in de industrie maar ook in het privéleven (5). Wanneer robots redeneren zoals mensen (6), mogen wij mensen dan het redeneren laten en weer een beetje dier worden, zoals de filosoof en befaamd (en berucht) Hegel-kenner Alexandre Kojève even opperde in een veel geciteerde voetnoot in zijn “Introduction à la lecture de Hegel – Seconde édition.” (1968). De andere optie die Kojève in dezelfde voetnoot aanhaalt, is de overgave aan gestileerde en rituele maar “nutteloze” en vrijblijvende bezigheden zoals Japans bloemschikken. En een derde optie is dat we zelf pure machines worden of ermee fuseren. Niet de minsten noch de dwaasten onder de filosofen neigen in deze richting; zo bv. John Gray en Peter Sloterdijk (7).
Ze staken de Maas over en overnachtten hoog op de oever. Deze keer kwam Ariadne wel meteen bij hem in de tent liggen. Ze voelde ijskoud en hij trok haar tegen zich aan en wikkelde zijn slaapzak om hen beiden heen.
Ik doopte de autonome robot ‘Lars’ en liet hem doen wat Lars-de-pendelpiloot me had gesuggereerd. Het gaf pret en een beetje gezel­schap, ook al was Lars niet echt een individu, maar meer een uitstulping uit Meeuw. Als ik iets van hem nodig had, kwam er een handje uit de wand dat deed wat er moest gebeuren. Heel handig toen ik de beugel van de weckpot niet dichtgeklapt kreeg omdat ik met twee handen het deksel moest aandrukken en de pot vasthouden.
Handig pocket zakmes voor alle omstandigheden Een zakmes is handig voor alle omstandigheden. Komt er een nieuw pakketje binnen die snel geopend moet worden. Heb je een romantisch avondje met je vriendin en moet de wijn nog ontkurkt worden. Of ga je de natuur in om te gaan survivallen. Een zakmes kan je gebruiken voor alle gevallen. Met dit m
Deze website vereist cookies om gebruik te kunnen maken van bepaalde functies. Voor meer informatie over de cookies, zie ons Privacybeleid. Om cookies van deze site te accepteren, klikt u op de knop “Toestaan”.
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
Nu: U zal zeggen dat ik altijd stukjes schrijf over zaken die me in het verkeerde keelgat zijn geschoten. Dat klopt. Schrijven is voor mij, zoals voor heel wat schrijvers, een uiting van wraak en weerwraak. Maar ook omdat ik als gevolg van een chirurgische ingreep een groter keelgat heb dan de doorsnee Vlaming, wie dat ook moge zijn. Misschien Tine Van De Velde, de winnares van de “Weetewa” wedstrijd.
“PIF ! PAF ! POUF ! – That’s just real and authentic life !”, a statement the famous poet & singer-songwriter Leonard Cohen claimed as the essence of his idea of élan vital, the hard core of the “Good Life”, life as dangerous adventure. A claim he made in a translated interview in the Flemish-Dutch magazine Humo, somewhere around 1973. (“Pif! Poef! Paf! Da’s pas leven!”). [ You may easily recognize some Italian fascist resonances in his wordings. But: soit! ]
Het warme gevoel ebde langzaam weg, maar de wan­hoop was ook verdwenen. Meegenomen op die ene teug adem die niet meer terug­kwam. Ze was niet bijge­lovig en hoewel ze even daarvoor nog helemaal in beslag was genomen door alle stomme plotpunten uit Peters enge verhalen, had ze nooit werkelijk in dat soort dingen geloofd. Geesten, monsters, griezelige kinderen en poppen waren leuk om bang van te worden tijdens het kijken van een enge film, maar dat waren wel fictieve dingen waar ze de dag daarna geen last meer van had. Misschien dat dat kwam doordat ze van dichtbij had meegemaakt hoe Peter de spanning opriep in zijn boeken, er research naar deed en zijn verhalen had geredigeerd. Daardoor werd het voor haar een soort van proces in plaats van een medium waardoor ze zich kon laten verrassen. Ze wist veel te goed hoe alles in elkaar zat.

“militaire survival gear groothandel camping overlevingsuitrusting controlelijst”

De ziel is objectief.  De vorm is objectief.  Wanneer deze samengaan, zul je het leven vollediger beginnen waar te nemen.  Vanuit deze nieuwe manier van omgaan zullen spontane inzichten ontstaan en geïnspireerd worden.  Zicht en inzicht, uiterlijk en innerlijk in gemeenschap.
Het informele zal afhankelijk zijn van geld en persoonlijk bezit daar het ieder verlangen van het zelf dient, terwijl het formele systeem geen aandacht zal besteden aan wie dan ook maar eenvoudigweg zal verschaffen wat nodig is om zichzelf te handhaven. Vrijheid is de keuze hebben om een dienaar van de orde te zijn of een dienaar van de vrijheid van verlangen te zijn. Noch kan de vrijheid het systeem bevechten, noch kan het systeem de vrijheid bestrijden. Ze zijn beide nodig. Het is als werken en ontspannen: het ene definiëert het andere, terwijl ieder voor zich een vorm van slavernij is. 
Beide hebben ze een grote impact op het onderwijs en een hoge mate van onzekerheid. Dit komt het scenario denken ten goede. Omdat er veel aandacht naar deze trends uitgaat is er makkelijk informatie over te vinden. Dit zijn tevens trends die aansluiten bij de rapportage van OECD (2013), die trends in het onderwijs expliciteerde.
Teken voeden zich met bloed va hun gastheer. Om dat te kunnen doen dringen met hun kop in de huid en zetten zich daar met behulp van weerhaken vast. Het overbrengen van ziekten gebeurt meestal pas na ongeveer 48 uur. Je kan door je hond te inspecteren voelen waar een teek zich vastgezet heeft. Met behulp van een tekentang is de teek te verwijderen waarna je het plekje wat achterblijft met wat een ontsmettende tissue oplossing kan schoonmaken. Probeer niet om de teek eerst te verdoven met alcohol of ether. Dat kan er alleen maar voor zorgen dat hij eerder overgaat tot het besmetten van z’n gastheer. Gelukkig zijn er goede remedies tegen teken te krijgen. Het middel Frontline Combo Hond beschermt niet alleen tegen vlooien maar ook tegen teken.
In de weekenden loop ik ook rondjes op de kinderafdeling. Elke morgen en elke avond. Dat doe ik als een extra service en ook omdat er, wanneer je er twee dagen niet ben geweest, altijd kinderen blijken te liggen met een acute buik of hersenvliesontsteking die door niemand herkend zijn als zodanig..
Het laatste kwadrant van het jaar zal leiden tot de vorming van meer groepsbewustzijn en de eenwording van groepsbewustzijn.  Dit zal eerst voorbereid worden door de verschuivingen in persoonlijke relaties.
Ik bekeek mijn eigen, pover gespierde ledematen en die van de overige leden van mijn schriele soort. Zelfs met zijn allen samen zouden we de slee nog geen halve dag kunnen trekken. Er zat nog steeds leeftocht op.
Onze getallen bestaan maar in onze gedachten, zoals ook het oneindige, het grenzeloze, het eeuwige, etc. Ook die bestaan alleen maar in onze gedachten. Als gedachten! Als gedachten die ons de kans bieden verder te denken dan onze neus lang is. Gedachten die ons toelaten de lengte, de breedte, de hoogte, etc. van iets zo uit te rekken tot dat het vermogen van onze zintuigen en dat van ons verstand elk hun eigen onverenigbare en onverzoenbare weg opgaan. Maar telkens we iets voorstelbaars willen zeggen omtrent dat eindeloos uitgerekte “ding”, moeten we het net zoals de wind, het zonlicht, de integriteit van een staatsman of de barmhartigheid van een heilige zien te vangen in een vast of bewegend voorwerp of in een beeld van x meter lang, y meter breed en z meter diep. Een sluw en geslepen voorwerp dat het ons niet gunt ons verder te amuseren met spelletjes van rekbaarheid en onrekbaarheid. Meten, zo heet dat in de natuurkunde en in de wetenschappen in het algemeen. De liefde die Romeo en Juliet bindt, blijkt dan meer weg te hebben van een aankomend schip dan van een oneindige niet zichtbare horizon.
Je moet je kunsten via de muziek instrumenten tonen en niet via een vooraf ingespeeld bandje dat natuurlijk beperkt is van begin tot het eind. Je kunt niet een nummer veranderen of langer maken door meer solo’s etc., ter plekke in te voegen.
‘Nee,’ zei ze en deze keer bleef ze hem in zijn kille ogen kijken. Iets in haar brak los, bewoog opnieuw mee met de stroom van gebeurtenissen rondom haar. ‘Ik ben een Agent-Voyeur. Een Lleroh uit Yin-Ghuel. Niet alleen van afkomst, maar in hart en ziel. Met wie ik slaap verandert daar niets aan, heer Eijsson.’
Afzonderlijk, stelde Dr. Anil R. Diwan, Voorzitter van het Bedrijf, een bespreking op 18 November op de Nano en Schone die Conferentie van Technologie voor 2009 (http://www.chemshow.com/includes/nano.pdf) in de Stad van New York, in combinatie wordt gehouden en het vennootschap met Chem Tonen 2009 (http://www.chemshow.com).
Laura legde haar hand op de bureaustoel en keek peinzend naar buiten. ‘Ik weet het niet,’ zei ze uitein­delijk. ‘Ik dacht ook dat het beter ging. We hadden hartstikke veel aan de nieuwe therapeute, Peter vond dat ook. Tijdens de vakantie hadden we voor het eerst in tijden weer seks.’ Ze bloosde lichtelijk. ‘Sorry, dat is meer informatie dan waar je behoefte aan hebt waarschijnlijk, maar voor ons was het een door­braak. Ik kon hem heel lang gewoon niet in mijn buurt ver­dra­gen. Afschuwelijk, ik weet het, en ik probeerde er echt wel tegen te vechten, maar dat lukte moeilijk.’ Ze wreef haar handen tegen elkaar, het was ineens koud in de kamer. ‘En die muur had ik eindelijk afgebroken. En toen… dit. Ik weet het niet. Ik begrijp het zelf ook totaal niet.’
Van deze indelingen van de sex wordt duidelijk dat de geperverteerden en ontuchtigen de meeste moeilijkheden zullen ondervinden in de transcendentie en emancipatie. Ze behoren niet echt tot een bepaald nivo daar ze eenvoudigweg verslaafd zijn aan de sex. De beste kans voor diegenen die erin slagen hun dwangmatigheden op te geven op het heroïsche nivo is sociaal te blijven, terwijl op het dierlijke nivo vasthouden aan een partner die gelijke tred kan houden met de moeilijkheden van de transformatie de beste kansen op bevrijding zal bieden. Hierin mislukkend lopen de geperverteerden allerlei ziekten en ongeluk op daar de natuur(God) ook een oplossing kan vinden voor het beëindigen van de dwang. 
In een zaak waar je staand aan hoge tafels drinkt en eet, bestellen enkele toeristen al wijzend een soort Russische ravioli en halve liters Russisch bier. Niet alleen het warm eten, variërend van borsjtsj (rode bietensoep) tot pizza of kip, maar ook het gebak is hier erg in trek. De zaak, gelegen aan de Prospekt Lenina (Lenin Boulevard), doet niet alleen dienst als eetgelegenheid en bakker maar er worden ook cd’s en flessen alcohol verkocht. Buiten trekt een groot Leninbeeld voor een appartementsblok halverwege de straat de aandacht.
Het smalle bootje rolde vervaarlijk; Urendel hield de boorden vast dat zijn knokkels spierwit zagen, zijn ogen krachtig gesloten. Toen hij ze weer open durfde te doen was het scheepje bijna tot rust gekomen, de waterspiegel kalm als voorheen en van de dwerg geen spoor meer te bekennen.
Met uitstellen echter moet men ook voorzichtig zijn. Verliefde mensen moeten hun liefde bevestigen. De vlam moet brandend gehouden worden. Als je te lang twijfelt elkaar de eerste zoen te geven, kan het er wellicht nooit meer van komen daar er dan geen verschil waarneembaar is met gewoon met elkaar omgaan. De genen praten ook een woordje mee en ze willen eenvoudig sexuele bevrediging. Het ontkennen van sex met de goede wil van zuiverheid is geen succes voor het lichaam dat ook leiding geeft in motivatie en ambitie. Het is zelfs zo dat ontkenning van sexualiteit tot ernstige geestesziekte zal leiden zoals zelfs de religieuzen het sexuele als een positief sacrament kennen. Men kan zich alleen van sex onthouden als men een filosofie aanhangt van positief sexueel verhouden: men hoeft niet noodzakelijkerwijze zelf aan sex te doen om er goedkeurend tegenover te staan. Daarom is het moeilijk nee te zeggen tegen de sex als de andere persoon eenmaal intiem gekend wordt.
René kwam na een half jaar op bezoek. Het was een prima kerel, keurig opgevoed. Hij gaf me een doosje muffins, die me goed smaakten. Ik merkte dat hij smoorverliefd was op mijn dochter, ze waren een dubbelster, zo stralend dat ze het duistere heelal om zich heen niet zagen. Ze gingen samenwonen. Soms ontving ik soundscapes van haar, maar als ik ze terugzocht kon ik ze niet vinden. Het was in die tijd dat ik haar naam begon te vergeten en af en toe twijfelde aan het bestaan van mijn dochter. Dan pakte ik de foto van het Texelse strand, die over­belichte foto met de vage contouren waarin ik mijn dochter her­kende. Ze kwam nog maar zelden op bezoek, wij bezochten haar zelden, want ze zei het druk te hebben met haar afstuderen en trok zich daarom terug in haar schulp, beschermd door René.
Met de zilte, rokerige smaak van Sals lippen nog op de zijne keerde Ferdi de sloep in een nauwe U-bocht naar het zuiden, richting Rotterdam. Zijn schokkende adem­haling verdronk in het gebrul van de buiten­boord­motor. De sloep trok een schuimende V in het opper­vlak van het Schie. Naar het oosten toe spatte de zon over de horizon; flarden mist speelden over de velden.
Dit artikel gaat over hoe bij de Ambulante Forensische Psychiatrie Noord Nederland (AFPN) in Groningen een (index)incidentanalyse diagnostisch en therapeutisch ingezet wordt bij de behandeling van paren die kampen met symmetrisch relationeel geweld. Eerst wordt het verband tussen relationeel geweld en gehechtheid toegelicht en de doelgroep die baat heeft bij partnerrelatietherapie (PRT)… [Show full abstract]
Er glansde iets in Marks binnenzak. Mijn hand gleed ernaartoe nog voor ik bewust doorhad dat het een Mag.3 was, met geladen magazijn, alles erop en eraan. Waarom liep een ezel daarmee rond? Omdat hij nou eenmaal een ezel was?

“ramp overlevingsuitrusting lederen overlevingsuitrusting”

‘De ouderen verspilden enkel kostbare voorraden energie en voedsel. Onacceptabel. De jongere mannen waren gevaarlijk, want niet alleen sterk maar ook gevormd naar patriarchale standaar­den. Dat strookt met de zienswijze van mijn bouwers voor de opvoeding van de kinderen, dus moest ik ze opruimen. Van de vrouwen had ik eieren nodig met jullie specifieke genetische weerstand tegen de virussen die in de lucht zweven. Het oogstproces in deze omstandigheden is niet optimaal, ze hebben het niet overleefd, maar ik heb gelukkig voldoende eieren geoogst.’ Ariadne glim­lachte naar hem. ‘Het zaad dat ik op het oog had, dat heb jij me gegeven. Dus ben je niet nuttig meer, gewoon het laatste obstakel. Maar niet lang meer.’ Ze drukte een korte kus op zijn voor­hoofd en liet daarna zijn slappe lichaam op de grond glijden.
De vormloosheid die voorafgaat aan de ervaarbare en kenbare, vormgegeven wereld, draagt nog een rits andere namen: God (of Allah), het Niets, het Volkomen Nergens, het “Het”, de Big Bang, etc. En niet te vergeten: de Dood. Behalve die laatste naam die maar half in het plaatje past, zijn het allemaal termen of begrippen die verwijzen naar het “begin” of het (eerste) “beginsel”, het principe dat aan de basis ligt van het verschijnen van wel onderscheidbare en effectief ook onderscheiden vormen. Daarnaast kunnen ze fungeren als de oerbron die onze handelingen en prestaties moet geïnspireerd hebben (“God zij dank!”, etc.). De manifest geworden vormen, die in het licht van de oorsprong of tegen de achtergrond van het Niets, God & co tevoorschijn komen, zijn evenwel niet “eeuwig”. Voorzichtigheid is wel geboden met dit laatste woord. “Eeuwig” staat hier in onze voorstelling als tegenovergesteld aan “beperkt qua duur, tijdelijk”. Met “eeuwig” in de zin zoals Plato zijn Ideeën als de ware werkelijkheden opvatte, wordt echter expliciet bedoeld dat iets geheel buiten tijd en ruimte staat en dus geen geschiedenis heeft. Deze betekenis van “eeuwig” is hier duidelijk niet aan de orde. Want geschiedenis is het lot waaraan geschapen en onderscheidbare vormen nooit ontsnappen.
‘Geen goed idee,’ antwoordde ik hoofdschuddend. ‘Geen goed idee, echt niet, Jonas.’ Ik vertikte het ook om hem met meneer aan te spreken. Hij was gewoon Jonas, niks meer dan dat, de hufter. Ik zuchtte. ‘Dus jij wilt al die Marsdieren te voet op pad sturen? Ze gaan dagen, misschien wel weken moeten stappen om de afstand af te leggen naar Euphrat. Heb je enig idee hoe ver we al van de stad verwijderd zijn? Wat is je functie eigenlijk?’
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
Ook zijn een aantal Louvre-ramen kapot, er zit geen glas meer in of er zit geen beweging meer in het sluitings-mechanisme, zodat in de regentijd de tropische regenbuien (vanaf mei 2013 weer actueel)  ook de bedden kunnen natregenen.
De cirkelvormige beweging van inzicht, inleven, mededogen en uitzicht hebben mij geleerd en leren mij nog steeds het leven met al zijn ervaringen tot een geheel te maken en het gevoel te hebben van continuïteit tussen verleden en heden.
Het boegbeeld belichaamt de ziel van het schip, zeggen zij met een romantische inborst. Maar de Baal is een kraak, een hoge beroete kolos en zij is daarvan juist de antithese. Haar fijne ivoren beelte­nis is gesneden uit walvisbot.
De nevel was opgetrokken. Het meer was eindeloos naar alle kanten, het water grijs met tere hinten blauw en groen, de hemel boven hun hoofden als melk, waar de zon nu doorheen begon te prikken. Het werd benauwd, ze zweetten. Eochaid en de soldaat peddel­den, Urendel staarde op zijn handen met prevelende lippen, Harbrand wierp zijn blikken keer op keer in alle windrichtingen.
Sex is, eenmaal ertoe gekonditioneerd een behoefte. Het vormt een evenwicht van neurotransmitters in de hersenen, een evenwicht van energie en voedselinname voor het lichaam,een evenwicht van associaties in de samenleving en een bepaald type van plicht naar de Godheid van de aanbidding, de politieke leider, het wetenschappelijk paradigma of zelfs een klimaat. Soms wordt de fixatie van het sexueel gedrag leven genoemd, terwijl anderen het een soort van dood noemen daar er niets schijnt te gebeuren buiten het kader van de sexuele konditionering: men ontwikkelt niet werkelijk nieuwe belangstellingen of intelligentie. Ook de creativiteit kan ernstig geblokkeerd zijn gehecht aan bepaalde perversies geen weerstand of genie vindend.
De echte stad ligt natuurlijk hogerop, daar tegen de rots Krabbenpunt aan. Verder bij de haven vandaan, langs de tijdelijk opgeworpen houten bouwsels, de verzakte paalhutten en armzalige woonsloepen van de vissers, over de doorzadelende houten planken, langs de naar vis stin­kende krotten in het zand, langs al het wrakhout dat lig te wachten op het volgende springtij dat alles weer weg zal spoelen, daar voorbij verschijnen de eerste stenen huizen van Wurmwater, dat door velen Wurmwater-aan-zee genoemd wordt. De huizen die tegen de voet van de grote rots Krabbenpunt aanschurken lopen bij zwaar weer ook onder water. Bij wind uit zee verzamelen de bewoners hun schamele bezit­tingen en wachten af welke rampspoed de storm hen brengen zal.
Ik zat in een van de achterste coupés. Het geluk van platzak te zijn. De voorste coupés waren samengeperst schroot, Marsiaanse dieren incluis. Eén blik door het raam was genoeg om daar vrij zeker van te zijn. Bij ons viel het, daarmee vergeleken tenminste, nog mee. Het monorailstel hing scheef, de vloer helde helemaal naar rechts, en uiteindelijk hingen we toch nog op de rail, vastgehouden door de andere treinstellen voor en achter ons. Er waren gaslekken, de giftige atmosfeer drong langzaamaan naar binnen, er waren gewonden, er was bloed, er was gejammer en gesnik en wat deed Jonas Grimpeerd? Zijn pak afvegen, een gasmasker opzetten, en hooghartig om zich heen kijken. Het lef van een eerste­klasser die per ongeluk het geluk had in tweede klas te belanden, en daarmee zijn leven gered zag.
We hielden die middag halt aan de voet van de eerste hogere uitlopers van de kraterrand. Grote rotsblokken waren als door een reuzenhand in het rond gegooid. De impact van de asteroïde die de krater had veroorzaakt, moet enorm geweest zijn.
In de jacht krijgt de mens besef van perspectief: hij beseft dat hij iets anders ziet dan de andere jagers die zich aan een andere kant van de prooi bevinden. En om zijn eigen handelen te bepalen en efficiënt te maken moet hij zich identificeren met het perspectief van de andere jagers. Ik en Ander verschijnen hier voor het eerst in een dialectische relatie. In de jacht moet men niet alleen zijn eigen perspectief, zijn eigen verhouding ten opzichte van de prooi bepalen, maar zich ook voorstellen in het perspectief van de andere jagers. Men moet de zaak vanuit een andere hoek bekijken. Naarmate de stam zich afsplitste in afzonderlijke wooneenheden of families, ontwikkelde zich ook een familieperspectief gebaseerd op de eigen ervaringen van elke familie. En naarmate elkeen binnen deze meer gedifferentieerde wereld ook meer en meer alleen ging zijn, deed men persoonlijke ervaringen op en bouwde men gedragsrelaties op met voorwerpen of wezens waar niemand anders zo’n verhouding mee had. Uiteindelijk kon men spreken in naam van de stam, van de familie of van zichzelf, dit in verschillende contexten maar ook gewoon door elkaar in een zelfde conversatie. Men kon zichzelf ‘tegenspreken’ en tussen sprekers konden meningsverschillen ontstaan. Op het niveau van de hersenen betekent dit dat mensen persoonlijke hersenconnecties en hersencircuits vormden die ze met niemand anders deelden. Er kwam met andere woorden ruimte voor zoiets als persoonlijkheid. De één reageerde op nieuwe voorstellingen en ervaringen door emotioneel te reageren (connecties tussen cortex en limbisch systeem), de ander door deze nieuwe voorstellingen te verbinden met eerdere (associaties tussen verschillende delen van de cortex). Vrouwen reageerden anders dan mannen, kinderen anders dan volwassenen en ouderen. En nog duizenden jaar later, in de neolithische beschaving, zou de smid anders reageren dan de priester of de soldaat. Breinen gingen dus verschillend gaan functioneren. Het brein van hersenfilosoof Daniel Dennett functioneert anders dan dat van de intellectuelen van de Parijse rive gauche. Het hier ingevoerde begrip persoonlijkheid slaat op een gedragsstijl, niet op het Ego als ‘centrum’ van ons wezen.
De trend duurzaamheid gaat over People, Planet, Proffit, het is een groeiende trend. De focus ligt binnen de sector nog op het ‘Planet’ domein. In de maatschappij is veel aandacht voor het ecologische aspect van duurzaamheid. Omgaan met onze planeet, slim gebruik maken van restproducten en energie of creëren van ‘schonere’ energie zijn daar voorbeelden van (Raessens, 2011).
Blauwhuis, 25 februari 2016 07 Nieuws St. Gregoriusschool Inhoud Agenda Personele zaken en stagiaires Kwartiergesprekken Andere tijden of niet? Vastenactie De week van de BMS Open Dag Oud papier Knutselcircuit
Ziel: De meest gebruikte definitie is niet het vage “essentie van de mens” die men in het woordenboek vindt, maar de definitie die relateert aan de zelfherinnering (zoals in: “ik verloor mijn ziel”) en het gelijkgericht zijn (zoals in:”een trouwe ziel”). De definitie is dynamisch, dat wil zeggen, geïdentificeerd met het leven en het levende; ieder moment herdefiniëert de ziel zichzelf in het licht van zelfherinnering en geweten. Filosofisch wordt het bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens en vedisch wordt het verdeeld in de goddelijkheid van de onwetendheid, de hartstocht en de goedheid met een individuele ziel (jiv-atma) een gelokaliseerd persoonlijk aspekt (paramatma) en een superziel (Bhagavan of de Heer). Vaak wordt het idee van continuering geïntroduceerd om het belang te benadrukken van de eeuwige waarde en overstijging van de fysieke dood de herinnering zijnde die niet per sé in de eigen hersenen is gelokaliseerd, maar is gegoten in de vorm van een cultureel/biologisch spoor (“mijn kinderen zijn mijn leven en ziel”, “ik heb mijn ziel en zaligheid in dat werk gestoken”). Ook is het idee van onveranderlijkheid belangrijk voor de, vaak religieuze, definitie als zijnde de kulturele noemer gegrondvest in de eeuwige waarden (waarheid, reinheid, medeleven en soberheid ) die het idee overstijgt van het individuele ego geïdentificeerd met het lichaam. Samenvattend zou de definitie kunnen zijn: het stabiele en continuerende gewetensvol herinnerende ware zelf.
Berend liep naar de koelcel en keek om zich heen. Zijn hoofd klopte. Hij begon tournedos, steaks, runder­lendes, oerhammetjes en kalfs­niertjes in zijn armen te laden. Achterovergeleund draaide hij zich om, liep naar de keuken en stortte alles uit op de grote werktafel. Terug in de koelcel legde hij lamsbouten, lamsschouder en gepikeerd gebraad op de grote bak met al gemalen gehakt en zette dit bij de rest. Berend ver­zamelde de worsten die aan het rek naast de deur hingen en haalde de rij gevilde konijnen en geplukte kippen van de haken. Hij bekeek de smalle, kale dieren die in twee enorme vleestrossen hulpeloos aan zijn vingers hingen en plofte ze op het werkblad.
Beslist.nl maakt gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Wij gebruiken onder meer analytische cookies voor optimalisatie van jouw gebruik van onze website. Daarnaast plaatsen ook derden tracking cookies om jou bijvoorbeeld gepersonaliseerde advertenties te tonen. Ook social media-netwerken plaatsen tracking cookies. Deze cookies volgen je gedrag op internet. Lees ook ons cookiestatement voor meer informatie. Ga je verder met een bezoek aan onze website door een klik te plaatsen, of door hierna op akkoord te klikken, stem je in met het plaatsen van cookies en het verwerken van de gegevens die wij en onze partners daardoor verkrijgen.
Maar Berend kreeg geen antwoord over zijn lippen. Hij staarde, met ogen zo wijdopen gesperd dat zijn hele iris wit was omrand, naar de saucijs op Willems bord. Zijn mes had een snee in het vel gemaakt, waar het vlees zich nu doorheen perste. Een klein plasje jus breidde zich eronder uit. Het was een korte maar harde kreet geweest, rauw en vol wanhoop.
Alle houders aan de vochtige muur waren leeg, op één na waarin een walmende toorts brandde. Hier en daar lagen wat balen en ook stond er een ruwe kist tegen de wand. Voor het overige was de hal van Cynethryths Toren leeg. Een steile houten trap voerde naar de volgende verdieping. Maar aan de overzijde van de deur verrees een meer dan manshoog beeld, gemaakt van aardewerktegels: een taps toelopende koker bekroond door een vrouwenhoofd met een diadeem waarop gebarsten schijven en vogels van klei waren bevestigd. In buik en borst leek een deurtje te zitten, alsof dit beeld een oven was, klaar om gevoed te worden met onheilige offers.
Voor Heiploeg zijn vooral de machinaal gepelde garnalen het product van de toekomst. Groot voordeel is dat de garnalen zo meteen na de vangst gepeld en verpakt kunnen worden in Lauwersoog. De firma heeft veertien pelmachines in gebruik en volgend jaar komen er nog tien bij. “De onderhandelingen met meerdere grote afnemers zijn inmiddels afgerond. Het komende jaar wordt gezorgd voor een bredere verkrijgbaarheid met meer verkooppunten. Zowel bij de betere vishandel zoals het Visgilde, als bij de groothandel, denk aan Hanos en de Makro, zal onze garnaal verkrijgbaar zijn”, aldus Roel Soldaat.  Aardig is dat op het sluitzegel de naam van het schip dat de garnalen gevangen heeft staat.
Handige multitool voor survivalactiviteiten Deze multitool beschikt over een kniptang, een bijltje, een mes, een flesopener, een zaagje en een hamer. Uiterst geschikt voor buitenactiviteiten of camperen. Kenmerken: * Vervaardigd uit staal van een hoge kwaliteit, duurzaam, handvat van bakeliet. Comfortabele grip. * Productnaam: multitool
Assertiviteit betekent te verkondigen; invloed uit te oefenen. Het is een heet hangijzer: wat dienen we in onze assertiviteit? De religie maakt zich zorgen over ketterij en de wetenschap is bezorgd over onwaarheid. De politiek maakt zich druk over samenwerking. Tezamen betekent het dat iedereen bezorgd is over waarheidlievende samenwerking ten behoeve van de ziel. Ziel is het woord dat het ego-begrip tegenwicht biedt dat zelfzucht in weerwil van andere zelf-interessen vormt en daarmee vervalt in de razernij en storm der ketterij. Het gaat om eenheid in diversiteit, het gaat om de ziel. Het ego is een gevolg van materiële identificatie ten gevolge waarvan mensen geneigd zijn tot oppositie en het in projectie verschuiven van de schuldvraag. De klassieke lering der assertiviteit bestaat er derhalve uit het eigen geweten te behartigen terwille van de eigen ziel en op te passen voor egoïsme dat de eigen materiële positie behartigd. Het ego-begrip is onvermijdelijk omdat de behartiging van het materiële eigenbelang onvermijdelijk is. Het is door de onderwerping van het ego aan de belangen van de ziel dat men het ketterse -isme van de schizoïde oppositie te boven komt. Aldus houdt een juist begrip van assertiviteit in dat men niet de belangen van een ander schaadt. Wat we anderen noemen behoeft dan nog nadere overweging.
Helaas: in het Engels of het Frans (laat staan in het Duits of Spaans) jongleer ik niet zo maar met de taal. En al heeft een Amsterdamse veel-uitgever me eens terug gefloten met de melding “te wetenschappelijk om literatuur te zijn, te literair om wetenschap te zijn”, een degelijk werk moet toch ook leesbaar zijn, en met enige zwier geschreven, nee? Ik hoef immers geen cv te stofferen met saaie hardcovers die academische jury’s bij hun beoordeling moeten toelaten bewijs te leveren van hun beheersing van een exclusief specialistenjargon.
Heimwee overspoelde Berend. Hij dacht aan hun moeder, hoe hij aan haar hand meeliep naar de slagerij, waar pa dan aan het werk was met een jonge Willem aan zijn zij en waar pa moeder in het slachthok stiekem een kus op haar wang gaf. Hij dacht aan de plakjes worst, die hij zaterdagmiddag mocht uitdelen aan de klanten, nadat hij er eerst heel zorgvuldig kleine Hollandse vlaggetjes in had geprikt. Hij dacht aan de jaloezie die hij voelde toen Willem pa vertelde dat hij de slagerij wilde overnemen en pa hem daadwerkelijk omhelsde. Hij dacht aan de teleur­stelling in pa’s ogen toen hij op zijn achttiende verjaardag opbiechtte dat hij wilde verhuizen naar de stad, om bouwkunde te studeren. Hij dacht aan de dag dat hij, in stilte gehol­pen door zijn broer, weer in zijn oude slaapkamer was getrokken terwijl de rouwkransen nog in de woon­kamer stonden. De woonkamer, die moeder ooit had ingericht en die Willem nooit had veranderd. Hij dacht aan hoe Willem altijd bij pa en moeder was blijven wonen en alle zorg op zich had genomen, tot aan het einde. En hij dacht aan de zonnige ochtend toen ze samen op de stoep voor de slagerij stonden en zich afvroegen of de naam op de gevel en het raam nu aangepast zou moeten worden.
35. 33 schokbreker die psychologisch gezien, hapklare brokken van het pro- bleem maakt. In figuur 7 worden de bijverschijnselen weergegeven die dan kunnen optreden. In deze figuur staat ook vermeld in hoeverre deze herken- baar zijn voor de ondervraagde partners. De verschijnselen versterkte schrikreacties, verhoogde oplettendheid worden door hen het meeste herkend. Dat is niet vreemd, want er is een soort bedreiging in het leven van deze mensen bijgekomen. Figuur 7: herkenbare bijverschijnselen/symptomen Alle genoemde symptomen kunnen afgewisseld worden door neer- slachtigheid. Je zult goede en slechte dagen hebben; dagen dat herin- neringen en emoties zich opdringen, maar ook dagen dat je er niet aan
Darwin propageerde rond 1860 de manische idee dat de mens van lagere diersoorten afstamde, en niet (zoals de goegemeente tot  dan toe aannam) van God, die vanzelfsprekend niet in vraag kon worden gesteld, niet op zijn doen en laten kon aangesproken worden. Sindsdien is het een hels heen en weer geweest van koortsachtig zoeken naar tastbare verschijningsvormen van de Eerste Mens (versus de romanficties in schunnige boeken zoals de toen populaire maar half op de “index” staande Bijbel, met al zijn harde porno). En een zoeken naar “missing links” tussen u en ik aan de ene kant en bavianen, gorilla’s en chimpansees aan de andere kant. De Mens is ondertussen al honderden keren op een eerlijke, faire manier gevonden maar is ook al even veel keer door fraudeurs in elkaar geknutseld met wat klei en ongebluste kalk.
Want Beijjun was haar belofte nagekomen. Eerder die dag was op het kantoor van de fabriek van haar moeder een telegram bezorgd. Een spoed­bestelling voor zesduizend strekkende meters fijngeweven linnen.
Berend keek naar de slagerij aan de overkant van de straat en haalde diep adem. De lucht boven het pand was donkergrijs. Het viel hem op hoe slecht de gevel eigenlijk in de verf zat. Berend stak de straat over, stak de sleutel in het slot en duwde de deur open. Het winkelbelletje rinkelde. De tegels op de vloer waren viezig en de ramen moesten nodig worden gelapt. De aanbiedingen van vorige week stonden nog op het bord. Berend zuchtte en draaide de deur achter zich op slot. Hij liep om de toonbank heen en stapte over de snijplank die op de grond lag, met stukken worst er om heen. In de keuken deed hij de lampen aan, die zoemend en knipperend tot leven kwamen. Op het aanrechtblad en om de kraan zaten rode vegen. Berend staarde naar de theedoeken die in roodbevlekte prop­pen in de gootsteen lagen.
‘Mooi, eet nog snel wat, ik denk niet dat we daar straks nog veel tijd voor zullen hebben.’ Hij schepte een kom vol met dampende brij en gaf die aan haar. Zelf nam hij af en toe een lepel uit de pan terwijl hij nerveus om zich heen bleef kijken.
Hij herinnert zich de jonge vissenkop nog wel. Zijn naam is hij vergeten, evenals de precieze plek waar hij hem begraven heeft. Over de jaren heeft hij zoveel slachtoffers in de grond gestopt om de wormen te voeren. Ze zien in hem een veerman die ze terug naar het leven kan loodsen, maar hij is hun engel des doods.
Ik besluit dat het mij niets kan schelen. Oude leugens van oude geesten. Laat ze zingen, laat ze vrolijk zijn, hoor hun lege lach aan en laat ze hun rijstwijn morsen die nooit hun dorst zal lessen en nooit hun herinne­ringen zal verzachten. Dit is het Rode Wolken Huis, en er wordt verteld dat geen enkel mens ooit rust zal vinden in het huis van de duizend geneugten. Oni, tengu en andere yōkai?
Zijn buik was kaal, waar de predatoren hem met rust hadden gelaten. Niet zomaar een beetje haaruitval, maar helemaal, compleet kaal. Als een pasgeboren welp. Rozig en kwetsbaar. Ingevallen en plat, niet zoals een tonronde ezel zou moeten zijn. Het stikstofmasker was van zijn snuit gegleden en zijn muil hing open. De zware kiezen, malers, werden al dof.

“waar te kopen overlevingsuitrusting stroomuitval overlevingsuitrusting”

De middagen kon ik op de poli kon ik de ogen amper open houden. Bij het schrijven van een routine recept voor ijzertabletten en vitamines viel soms de pen even stil; de laatste letters waren steeds kleiner geworden en het eindigde met zomaar een doelloos haaltje; daarna kon ik weer verder schrijven. Een paar recepten later had ik halverwege een regel de indruk dat het papier overging in een stuk strakgespannen vruchtvlies zoals wanneer je van kauwgom een grote bel hebt geblazen. Ik vroeg me al even af of ik langs de bovenkant of langs de onderkant van dat vruchtvlies verder moest schrijven, totdat ik me realiseerde dat ik bezig was in slaap te vallen. Ook moest ik af en toe bij iemand de pols tellen. Dat is vijftien seconden tellen, dan x 4 en dan heb je de polsslag per minuut. Bij één patiënt moest ik tot vier keer opnieuw tellen omdat ik binnen de vijftien seconden de tel was kwijtgeraakt. Gelukkig gaat het dat om routinerecepten en routinehandelingen en ik hoop maar dat de patiënt, bij wie ik zolang met een ernstig gezicht de pols telde met de ogen dicht, heeft gedacht dat ik het allemaal erg aandachtig en zorgvuldig deed.
Om 22 uur ’s avonds volgt voor de kijkers die er maar niet genoeg van krijgen (en vandaar dus ook op het tweede net), nog een afsluitend duidingsprogramma “De Oorlog Vandaag”. Deze special start met een indringende visualisatie van de uitslag van de dagelijkse poll. Hebben we gewonnen, m.a.w. zijn er meer dan 50% van de smsjes binnengelopen op 4571, dan klinkt er 15 seconden lang oorverdovend applaus en gezonde hysterie uitgevoerd door het toneelgezelschap “Un Flamand à Paris”, onder het luidkeels zingen van het alom gekende lied “Sjarel ik heb a gat gezien”. Hebben we daarentegen vandaag verloren, dan mag je 10 seconden staren naar een scherm van zwarte sneeuw. Na deze uitbeelding van het poll-resultaat wordt deze geanalyseerd door twee “bekende gezichten”, opiniemakers of experten. Op basis van welke gebeurtenissen, aanslagen, arrestaties, vernietiging van basissen of trainingskampen, verklaringen van leiders van de “coalition of the willing” of videoboodschappen van de vijand, heeft de tv-kijkende bevolking blijkbaar geoordeeld dat het dagverloop van de oorlog gunstig of ongunstig is uitgevallen?
Socialiseren wordt makkelijk vergeten door diegenen die werken vóór alles plaatsen. De samenleving heeft een eigen ritme en vanwege die golflengte kan je het makkelijk nalaten te socialiseren, hetgeen jammer is aangezien het op zichzelf nog zo slecht niet was. Met een andere indeling van het echte solstitium tot solstitium-jaar in b.v. 24 vijftiendaagse perioden, twaalf maanden tellende van dertig dagen en 48 weken met vijf extra dagen gelijkmatig verdeeld (behalve midzomers ,zie tabel), kan men met een eigen ritme opponeren en socialiseren zonder verloren te raken in de romeinse stijl van veroveren met de oude kalender. Een andere truuk is je dagschema af te zetten tegen de positie van de zon door een horloge op de zonnetijd in te stellen (zie tabel). Deze truuk verslaat de politieke dominantie van de standaardtijd. Socialiseren is niet vrij van hypnotische aantrekking die een ritme van zichzelf bestiert zo dat ieder systeem zijn eigen truuk heeft om het andere te niet te doen. De complexiteit van de moderne cultuur vormt een uitdaging en met alle experimenteren zou het socialiseren niet moeten worden opgeofferd. 
Zijn mond snoerde de mijne. Ik weet niet of hij dat deed om mij het zwijgen op te leggen of om zijn eigen trillende lippen te beheersen. Opeens verheugde ik me niet meer zo op weggaan. Vijf weken zonder hem, zonder zijn kussen, zijn lijf tegen het mijne in bed… ‘Kon je maar mee,’ fluisterde ik.
In de muziek ben je er NOOIT, kapsones en het gedrag van IK BER ER kun je vergeten, dat is amateur gedrag. Als je ECHT muzikant bent en ECHT respect voor jouw eigen kwaliteiten hebt, ga je door  op zoek naar vernieuwingen, jouw eigen stijl en manier van muziek maken, jouw oude vergangen, tussen haakjes, roem achter je laten en doorgaan alsof je je zelf nog moet bewijzen.
‘Wat jouw scheppers jou hebben aangedaan!’ Haar stem sloeg over. ‘Om een prachtige, weerloze creatuur zo te hersenspoelen dat zij alleen maar slaaf kan zijn voor volgevreten vetkleppen zoals die meneer Steiner van jou! Alsof het al niet erg genoeg is dat hij mensen uitbuit in die fabriek. Nee, hij moest ook nog een slaaf op maat hebben.’ Ze zakte terug op haar kruk en sloeg haar hand voor haar ogen.
Het Bedrijf heeft eerder aangetoond dat een vorige versie van de FluCide drugkandidaat tegen twee verschillende clades van het H5N1 virus van de vogelgriep hoogst efficiënt was, naast hoogst efficiënt het zijn tegen H1N1 in het muismodel. Het Bedrijf heeft onlangs de FluCide drugkandidaat verbeterd, die wat creëren het om één enkele drugkandidaat gelooft te zijn tegen alle vormen van griep. Het Bedrijf gelooft dat de gegevens die wij op de Conferentie van de Griep hebben voorgelegd deze kandidaat van de pan-griepdrug als belangrijke anti-griepdrug in ontwikkeling bepalen.
‘Hmm. Juist.’ De minachting was duidelijk hoorbaar in zijn stem. ‘Wat als Yuun Kuhalin slechts een simpel doel had? Om te zien wat mogelijk was met de kweek­tanken? Wat als hij zelf uit de kweektanken kwam? Van Osul Myandal Nyal bijvoorbeeld? Heeft u aan die mogelijkheden gedacht?’
Het publiek wat komt is gemotiveerd en men wil gewoon een gezellige avond met muziek en of er nou gedanst wordt of niet, hoofd zaak is een gezellige avond. Er wordt van te voren niet gekeken of de band wel aan danspubliek kan voldoen, iets wat vaak een misvatting is bij ons in onze Indo circuit.
Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn romantische ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn het enige publiek.
Ik dwing mezelf mijn armen uitnodigend voor haar te openen en we treffen elkaar aan het nabije einde van het bedieningspaneel. Ze beant­woordt mijn gespreide armen met de hare. merk ik de bewapende figuren op die in de hoeken van de brug toekijken, dan sluit ik haar tegen mijn borst. Haar armen vouwen zich om mijn flanken, terwijl ik bijna haar volledige gestalte omvat. De grauwzwarte hoed tuimelt naar achteren en stuit van het paneel op de grond; ik snuif de zoute, dierlijk-frisse geur van haar wilde kroes.
‘Ik zal je doden als de smerige hond die je bent,’ roept mijn daimaō. Hij beledigt de roodharige reus nog meer door zijn naam en afstamming niet te noemen. Honden zijn dat niet waard. Hij heft zijn zwaard.
Het vuur brand het oude vertrouwde ‘zelf’ weg. Je wordt wakker geschud. Je ziet daardoor duidelijker wat in je binnenste is. Je ziet het geheel en de context waarin dingen zin hebben. Onze ware natuur komt tevoorschijn. Je ontdekt een innerlijk vuur waar de waarheid ‘ik ben wie ik ben’ de realiteit is. Het transformeert zelfs de oudste diepste dingen in je. Zelfs dat wat je eerst als ‘slecht’ betitelde, krijgt een context.
‘Tot u spreekt uw monorailtransportmiddel van de Arabia Terra Mijn­bouwmaatschappij. Mijn naam is Casanova. Hartelijk welkom op de interkrater­verbin­ding met de Bequerelkrater. Ik zal u met plezier door de vlakten van Arabia Terra naar de nieuwe kraterstad voeren en onderweg aan al uw wensen voldoen.’ Casanova leuterde nog een eind door over zijn perfecte kwaliteiten en luxe, over de virtuele ruimtes aan boord die in alle dromen konden voorzien, zelfs de meest ranzige, en ten slotte over het goede eten dat in zijn inwendige keukens werd gegaard (deliciejeuze-dienééé-meneer), maar ik luisterde niet verder.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in ons rechtssysteem zal leiden.

“backpacken overlevingsmiddelen militair overschot camping survival uitrusting”

Schepen. Met een schip was het allemaal begonnen. Het scheepje waarin Cynethryth naar zee was afge­stoten, als straf voor haar vele mis­daden in de landen van koning Karel, met wie ze nog verwant was ook. Zwijgend en trots had Cynethryth haar lot ondergaan. IJselijk rechtop, als een schrikwekkend idool, had zij in het bokkende en schokkende bootje gezeten, dat door de branding geduwd en gegrepen door de stroom snel naar de einder verdween; met kooldonkere, brandende ogen had ze naar de paltsgraaf en zijn mannen op het strand gekeken, naar de bisschop en zijn monniken en naar de lage duinen die ze nooit weer zou zien. Haar golvende en wapperende haren hadden zwarter dan ooit geschenen, zwarter dan pek was ook haar kleed geweest.
Bewegingsloos sloeg ze de slaapkamerdeur gade die langzamerhand open kierde. Het voelde of de tempé­ratuur in de kamer nog enkele graden kelderde, en een donkere, kolkende gedaante vulde de deur­opening. Iets was niet hetzelfde – inmiddels was het geen gezichts­loze gestalte meer. Laura’s eigen gelaats­trekken staarden naar haar terug vanuit die vluchtige, dreigende massa. Rudimentaire lippen trokken zich terug in een vreugdeloze lach.
Maar hoge prijzen, daar zijn de handelaren het over eens, remmen de verkoop af. ,,Bovendien blijft bij de consument het idee hangen dat garnalen duur aldus Soldaat. Machielsen zag in sommige restaurants in België, traditioneel de belangrijkste afzetmarkt, de Noordzee garnaal zelfs van de menukaart  verdwijnen. Zijn ervaring is dat het al vlug een half jaar kost om de klanten terug te winnen.
Tegelijk voelt het wat verdrietig om misschien(!!!!) afscheid te moeten nemen van een afdeling waarin ik veel energie heb gestoken en waarvan ik het personeel redelijk ben gaan kennen en de meesten ook ben gaan waarderen.
Onze grote Griekse wijsgeer Aristoteles (4de eeuw vόόr de godverlaten Jezus de Nazarener; of was het dan toch onze eerste rockster, de genaamde Plato?) opperde dat de verwondering de bron is van alle filosofie. Aristoteles was dan ook een jongen boordevol nieuwsgierigheid, met ogen en oren die minstens even groot en spits waren als zijn verstand. Hij hoefde ook niet ver te zoeken om rondom hem de meest wonderbare dingen aan te treffen. Hij schreef er ellenlange boeken over, waarvan er vermoedelijk een hoop voor ons verloren zijn gegaan in de grote brand van de bibliotheek van Alexandrië (zo ergens in de 2de eeuw vόόr diezelfde goddelijke pretbederver). Aristoteles was zo begaan met de wonderen die zijn oog te beurt vielen, dat hij amper tijd had om op zichzelf te letten. Vermoedelijk vertikte hij het zijn haar te kammen. Met andere woorden: Aristoteles verveelde misschien menig ander mens met zijn details over de voorplantingsgewoonten van mosselen en schildpadden, maar zelf verveelde hij zich nooit of nooit. Verveling was een zelfervaring die hem volkomen vreemd was. Er was niets narcistisch aan hem.
Dit is een heel moeilijke regel. Niet in staat zijn nee te zeggen tegen de partner is kenmerkend voor degene die verliefd is. Een partner met sterke sexuele aandrang verleidt gemakkelijk een gewillig persoon tot sexualiteit terwijl er eigenlijk niet genoeg bekendheid met elkaar bestond. Niet zelden verdringt de sex de werkelijkheid van de schaduwzijde van de persoon die alleen maar naar voren komt als de verliefdheid voorbij is. Het kan jaren duren van getrouwd zijn voordat men zich realiseert met de verkeerde persoon getrouwd te zijn. Daarom is het verstandig er zeker van te zijn dat men de persoon kan vertrouwen voordat verdere avances worden geaccepteerd. Men kan een lange tijd op het nivo van zoenen blijven totdat in voor- en tegenspoed men zeker weet dat de ander de sterke punten en zwakheden kan aanvaarden en begrijpen. De geliefde soort van sublimatie moet men kunnen delen. Een goede sublimatiekultuur kan sterk genoeg zijn om de meest uiteenlopende soort van mensen met elkaar te verbinden. Religie verbiedt het vaak om te scheiden daar dat een belediging zou zijn voor het vermogen ervan tot integratie. Niettemin is het hebben van dezelfde religie of sublimatiestrategie geen garantie voor een gelukkig huwelijk. Nog steeds moet men zorg dragen voor het uitzoeken van de juiste partner met b.v een gelijke intelligentie en statusoriëntatie. Statistieken wijzen uit: hoe meer de voorkeuren uiteenlopen, des te geringer de kans op voortzetting.
Camping survival ketting zaag, 73 cm lang met twee handvaten. De ketting is een zelfde soort ketting als van een motor kettingzaag en is ijzersterk. Zaagt hout. Ideaal voor op de camping of voor op survival.Binnen één dag geleverd!Kom ook eens langs in onze winkel, Campvelt Dump Store, Burgwalstraat 16, Kampen.
‘Dat was de verbindingslijn tussen de zendunit en de besturing. We kunnen dus ook geen contact meer opnemen met wie dan ook. En vergeet de satelliet­verbindingen, die zijn er enkel in de steden. Onze marsnetbooks zijn waardeloos zonder Casanova. We zullen de gewonden sneller hulp kunnen geven en zelf hulp vinden als we te voet terugkeren.’
Ik heb erg genoten, die keren dat ik op de sneeuw geslapen heb. Dus zodra de sneeuw weer valt maak ik mijn bedje binnen op: Matje slaapzak en kussen in een bivakzak (een waterdichte hoes voor je slaapzak). Dan kan ik het geheel zo in mijn pyjama mee naar buiten nemen en erin kruipen. Ik heb ernstig getwijfeld gisteravond, toen na de sneeuw een fikse regenbui kwam. Maar tegen bedtijd was het droog en had ik geen smoes meer. Behalve dan dat de sneeuw bijna weg was.
63. 61 aan te hebben. Van degenen die wel betrokken zijn geweest geeft meer dan helft (61%) aan dat de betrokkenheid voor hen toereikend was. In totaal geeft meer dan een derde van de respondenten aan er wel behoefte aan te hebben om betrokken te zijn bij de hulpverle- ningstrajecten van de verslaafde, of het gevoel te hebben te weinig betrokken te zijn geweest. Een grote groep heeft meer behoefte aan betrokkenheid: “Telkens krijg ik te horen hoe ik mijn partner moet helpen. Niemand vraagt hoe het met mij gaat.” “bij de mannengroep niet (logisch) maar wel bij zijn individuele thera- pie. Wij vonden het belangrijk om onze individuele therapieën ook samen te doen. We zochten de eenheid weer op. Werd in de hulpverle- ning niet altijd begrepen.” Een aantal overige reacties: “eigenlijk is hij eerst een paar gesprekken alleen geweest, maar wilde de therapeut direct dat ik erbij was betrokken om zo samen aan onze relatie te werken, en dat is goed, maar ik merk wel dat hij nog met dingen vanuit zijn verleden zit waar hij niet genoeg hulp voor krijgt in deze soort therapie, omdat onze relatie naar elkaar toe nu wel goed gaat is deze therapie ook afgerond.” “Ik zat er op een gegeven moment alleen. Hij wilde niet meer.”
De weggestopte pijn van zo’n mens dient zich evenwel aan in verschillende gedaantes, in zichtbare en onzichtbare symptomen, in lichamelijke of in geestelijke klachten. Ik denk aan klachten die zich gemakkelijk én minder gemakkelijk laten begrijpen zoals: altijd met je gezicht naar de deuropening willen zitten, met medische keuringen niet tegen een muur willen staan, gevoelens van angst en machteloosheid, woedeaanvallen, mensen niet vertrouwen, zich niet kunnen hechten, steeds twijfelen en niet tot handelen kunnen komen, overactiviteit, slapeloosheid, nachtmerries.
The requisite instructions to passengers on what to do in the event of an alarm, fire, damage to the vessel and evacuation and indicating the location of the survival equipment shall be provided in each cabin. eur-lex.europa.eu
2011 belooft een jaar te worden waarin de Bron en Moeder Aarde een nieuwe verbinding zullen aangaan, waardoor het etherische zich zal ontvouwen in onze dagelijkse realiteit. In deze nieuwe energie zullen we groeien van dualiteit naar polariteit, via acceptatie hoe het IS, dit schept het Niets, het Zijn. Het mannelijke in de mens, het handelen, kan maar moeizaam functioneren op de oude manier en vraagt om eenvoud en flexibiliteit. Verschillen in geniale en gekopieerde ‘ik ook’ creaties zullen duidelijk zichtbaar worden. Het pure scheppen zonder projecties kan geheeld worden. Onze acties zullen worden uitgetild boven ons normale ontwikkelingsniveau en het evenwicht en de dynamiek tussen mannelijk en vrouwelijk is een belangrijk thema voor 2011. Over deze onderwerpen en meer kun je lezen in dit astrologisch jaarartikel over 2011.
Wat betekent deze zeer bijzondere astrologische situatie nu eigenlijk voor ons en voor het collectief? Als collectief worden we ons bewust dat onze eenheid gewond is *13a Uranus heerst over computers en daarom krijgen de Robin Hoods achter hun computer nu (vanaf 2004) zo de wind mee en neemt de nieuwswaarde van internet zo’n vlucht. Nu wordt voor iedereen helder dat de gecontroleerde kanalen van informatievoorziening via de reguliere media vaak gekleurd en onvolledig zijn. Iedereen moet nu voor zichzelf gaan beoordelen of informatie klopt. Bestuurders verliezen meer en meer hun greep op het collectief. Iedereen kan nu doordringen tot het collectief met informatie en creaties. Sinds de zwarte Maan in Vissen in oktober 2010 haar werk is gaan doen, is dit sterk aan het toenemen. Het bewustzijn, de vrijheid en het inzicht in ons collectief groeien dus enorm. We worden ons hierdoor ook bewust van de ongelijkwaardige kansen en manipulatie van bestuurders en het maatschappelijke systeem waar wij allemaal onderdeel van zijn. De gewonde eenheid wordt dus voor een grote groep zichtbaar en zet een beweging in gang van heling en herstel. Deze belangrijke boost van helende energie geeft ons de kans om onze expressie van de eenheid als collectief weer meester te worden en weer bewuste scheppers te worden van ons eigen leven en realiteit. *13a
NIEUWSBRIEF 3 JULI 2011 Stichting Zorgcentrum ‘de Blanckenbörg’ Eikenlaan 34 9697 RW Blijham tel 0597-565500 www.blanckenborg.nl VRIJWILLIGERSPRAAT Clarie de Boer Vrijwilligerscoördinator clarie.deboer@blanckenborg.nl
3. Inhoudsopgave 1. Inleiding……………………………………………………………………… 3 2. De enquête…………………………………………………………………. 6 3. Wanneer is mijn partner seksverslaafd?…………………………. 8 4. De invloed van seksverslaving op de partner ………………… 27 5. Op weg naar herstel…………………………………………………… 51 6. Hoe werk je als therapeut aan herstel in de partnerrelatie? ………………………………………………………….. 65 7. Conclusie ………………………………………………………………….. 76 8. Referenties……………………………………………………………….. 79 Bijlage 1 enquête……………………………………………………………… 81 Bijlage 2 definities van de termseksverslaving ingevuld door de partner……………………………………………………………………….. 87 Bijlage 3 proces van herstel van vertrouwen………………………..91
De schrijvers René Nauta en Beke Olbers zijn de eigenaren van Extra survival en bushcraft. Extra survival en bushcraft is al sinds 1997 actief in het organiseren van vele cursussen. De ervaring en kennis die ze in al die jaren hebben opgebouwd hebben ze verwerkt in het eerste Nederlandstalige handboek over bushcraft. Alle basisvaardigheden voor bus
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en huwde de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
Ze maakt zich van me los en heft haar handen in een hulpeloos gebaar even op, om ze slap langs haar lijf te laten vallen. ‘Dat kan ik wel, maar ik mag het niet. De regels gelden alleen voor robots jonger dan 15 jaar.’
Daniëlle stond op. ‘Die fundamentele drijfveren, die iedereen heeft… móet hebben… die zullen je in leven houden. Tot de dag dat jij jouw persoon­lijke drijfveer zult vinden. Je doel.’ Ze pakte haar krukje. ‘Over tien minuten zullen al je blokkades opgeheven zijn: dan zijn je mobi­liteits- en wapensystemen ook weer actief.’
Dat brengt me meteen bij de dag/nacht-cyclus van TWOM. Overdag is iedereen thuis, en kan je sims-like taken uitvoeren. Al betekent dit in dit geval niet dat iedereen lekker tv gaat kijken en dansen, maar komt het erop neer zo veel mogelijk essentiële klusjes te doen om de aankomende nacht weer te overleven: koken, puinhopen in het huis doorzoeken, bouwen en repareren van een gasfornuis, werkbank, regenwatervanger, allerhande hulpmiddelen als een schep, koevoet of mes, en dergelijke. Ofwel, er veel werk te verzetten, en weinig tijd om dat te doen, en nog minder grondstoffen om te gebruiken. Je zal dus constant moeten schipperen tussen de vele (on-)mogelijkheden die er zijn. En dan komen er nog de behoeften van je die ‘overlevers’ bij. Eten en slaap zijn essentieel, maar vaak hebben ze ook een eigen verslaving, zoals roken of alcoholische drank. Geef je daaraan toe, of laat je ze cold-turkey afkicken? Dat laatste bespaart natuurlijk tijd en grondstoffen, maar is al snel een enkeltje richting depressie.
Het stevige compacte blad met vast mes heeft een duurzaam handvat met rubberen overmold die een solide toepassing biedt. De ergonomische vorm biedt u een betere en comfortabelere grip bij alle weersomstandigheden. Met een dun randmes dat oplost tot een bepaald clippunt, zal dit solide, volle mes u helpen te snijden en te scheuren, zodat u kunt overleven, zelfs in de moeilijkste omgeving.
‘Bij wie ligt jouw loyaliteit, Meyago Niloo?’ vroeg hij en hij boog voor­over, drukte haar hoofd naar achteren zodat hij haar in haar ogen kon kijken. ‘Ben je werke­lijk een Kiteh-hoer, zoals de rapportages doen gelo­ven?’
Ja, en misschien zou Utrecht morgen weer oprijzen uit het Glas. Dat Mook hem zou laten leven was nauwe­lijks waarschijnlijker. Ferdi grinnikte door zijn tranen. Dit was niet de manier om zijn laatste minuten door te brengen.

“uitrusting voor overlevingsuitrusting basis overlevingsuitrusting voor kamperen”

2. De opzichtige geldbesteding van de rijke elite, gekoppeld aan een totaal onproductief bestaan. De Noors-Amerikaanse econoom en socioloog Thorstein Veblen heeft in zijn klassieker “The Theory of the Leisure Class” (1899) reeds gewezen op de ontwikkeling van een niets-doende klasse die zich volledig overgeeft aan wat hij conspicuous consumption noemt, i.e. de consumptie van luxegoederen om zo zijn/haar status publiekelijk te etaleren. Ook voor het oog van de sukkelaars die net door toedoen van die elite sukkelaars zijn geworden of het blijven. Kortom: de 1% versus de 99%, zoals dat anno 2015 heet.
Alles was warrig. Het laatste dat ze zich echt heel helder kon herinneren was dat ze thuisgekomen was van Natsuko’s winkeltje, ontzettend over­stuur, bang om naar huis te gaan maar tegelijkertijd wetend dat het niet uitmaakte waar ze heen ging. Natsuko had heel duidelijk gezegd dat de Shinigami aan haar vast zat, niet aan het huis. Laura had zelfs het gevoel dat het Japanse vrouwtje het verschijnsel had kunnen zien – want wat was anders de reden geweest dat ze haar zonder uitleg de winkel uit had willen zetten?
Hebben we bij het autoritair gezag een communicatie die uitgaat vanwege een persoon, dan herkent het volk in het charisma van een leider zijn wil, wensen en verlangens en laat hij deze door een gezaghebber verwoorden. Zo lijkt de communicatie tussen volk en charismatische leider uit te gaan van de charismaticus zelf, die erin slaagt zichzelf voor te stellen als de belichaming van wat de mensen willen (‘willen’ hier in de zin van Schopenhauers Wille, die de Vorstellung (of Rede) als werktuig gebruikt om zich te manifesteren. De charismaticus blijk echter vooral succes te hebben bij mensen die het niet meer weten, die niet meer weten wat ze willen. Vandaar dat charisma tegenwoordig geassocieerd wordt met populisme. Wat de charismaticus dan inhoudelijk zegt of lijkt te zeggen, moet dan blijkbaar aansluiten bij een dieper onuitspreekbaar verlangen van zijn volgelingen, een verlangen dat dikwijls agressieve aspecten vertoont (‘we geven ze er eens goed van langs’). Vandaar dus dat het optreden van een charismatische politicus/a doorgaans gezien wordt als populistisch. De vier politieke succesvolle Belgische charismatische figuren die sinds 1990 in de Belgische politiek zijn opgetreden, met name Jean Pierre Van Rossem, Jean-Marie De Decker, Yves Leterme en Bart De Wever, getuigden of getuigen inderdaad van een pregnant populisme (vanuit hun perspectief in positieve zin). Zij haalden of halen hun stemmen veel meer op basis van hun uitstraling dan op basis van een verstandig begrepen programma. Zo verwacht(t)en de kiezers van Bart De Wever van hem dat hij de Franstaligen en in het bijzonder de Parti Socialiste een lesje zou leren, zonder precies te weten wat ze daarmee bedoelden (hoewel: op Internetfora kon je goed lezen wat sommigen zich fantaseerden met Laurette Onkelinx in een of ander duister steegje te doen). Het lijkt erop dat wat charismatische figuren beloven en hun volgelingen verwachten eigenlijk niet geheel kan uitgesproken worden en in ieder geval niet op papier kan worden gezet. Populistische groeperingen drijven meestal op revanchegevoelens zowel bij de leiders (met een verborgen agenda van machtswellust) als bij de volgelingen (wraak). Dit verklaart waarom ‘normale’ democratische politici zo’n angst en afkeer hebben van populistische bewegingen of figuren. Hetzelfde patroon vinden we trouwens dikwijls bij sekten, waar we zien dat de sekteleider zich doorgaans aardig weet te verrijken met giften van leden die in de boodschap van de charismatische leider troost en levenszin vinden. Ik houd eraan te melden dat de relatief populair wordende katholiek-religieuze charismastiche beweging, die ik van binnen uit nauwelijks ken, teruggaat op het oorspronkelijke kerkwoord ‘charisma’, meer in het bijzonder op de ‘gaven van de Heilige Geest’. In de mate dat het me niet bekend is dat deze charismatische beweging een bijzondere maatschappelijke of politieke visie zou hebben, spreek ik me over haar niet uit en mijn mening over haar is gelijkwaardig aan mijn mening over andere godsdienstige stromingen. Overigens is, op basis van de informatie waarover ik beschik, de charismatische beweging ook niet opgehangen aan één dominante en fascinerende leidersfiguur.
Ademhaling Een normale ademhalingsfrequentie ligt tussen de 10 en 30 maal per minuut. Dit geldt voor een hond in rust. Na heftige actie neemt de ademhaling natuurlijk toe. Wanneer de hond zonder veel activiteit zeer snel ademt kan dat wijzen op hartklachten maar ook, afhankelijk van de situatie, op pijn of heftige stress.
En: ‘Vandaag, nee, deze hele week was ook voor mij even te veel… Ik wil eindelijk weer eens vrij zijn, dansen. Ik wil eindelijk weer eens goeie, echte seks. Niet dat haastige, gezamenlijke gemasturbeer dat we nu doen. Ik wil slapen tot de zon hoog in de hemel staat.’ Ze greep zacht Meyago’s linkerpols, drukte de spons verder naar beneden, liet Meyago’s middel­vinger en ringvinger even tussen haar dijen glijden.
‘Verder, kom op, ik daag je uit!’ Hand in hand hinkelden we van steen tot steen. In mijn hoofd flitsten bij elke sprong beelden van ons dorp in de meest uiteenlopende perioden. Een modderdoorlopen dorpsstraat zonder asfalt of verlichting. In het Duits vloekende soldaten. Adembenemend. Levensecht!
Een belangrijke vraag is of het toekomstproject in zijn geheel openbaar moet worden gemaakt of stapsgewijs volgens de bekende salamitechniek. Het eerste heeft het voordeel van de volledigheid, het tweede zorgt ervoor dat het project met een zekere regelmaat in het nieuws komt. Dit geldt voor om het even welk toekomstproject.
Moeder natuur is poëzie: alles rijmt en gaat in harmonie voor de waarheid van vreedzame coëxistentie. De waan wordt veroorzaakt door de angst voor de dood die zich met het lichaam identificeert: de natuur kan je lichaam verslinden, alles moet sterven. Gaan voor de ziel bevrijdt van de angst voor de dood, de liefde sterker makend dan de lust tegen de regulatie. Bij dieren wordt dat instinct genoemd en voor mensen heet het wet en orde. Haar konflikt handelt altijd over handhaving: zal haar natuur handhaven met de dreiging van de dood. Vrouwen meer gebonden aan de aarde dan de mannen vanwege hun sexueel ontvankelijke houding zijn afhankelijk van het initiatief van mannen. Als een man haar niet vraagt, haar kent of aandacht heeft voor haar behoeften, is het spel van de samenleving als geheel verloren. Op het lagere nivo van de dierlijke natuur is dit duidelijk genoeg. Voor het hogere van de kultuur raken zaken verward: mannen moeten worden als vrouwen en omgekeerd. Het materiële als geheel wordt vrouwelijk en de Heer van de Tijd moet worden weergegeven als het mannelijk initiatief of de beweger van het universum. Het sexuele vergetend worden zowel vrouwen als mannen menselijk, de wereld liefhebbend in achting voor de orde van de tijd. De orde behoudt de ziel en geeft zekerheid van handhaving. Sexueel moet men voor die orde gaan, meer verplicht zijnde door de fysieke werklast van dienstbaarheid aan de orde terwijl niet-sexueel men eenvoudigweg de dingen te accepteren heeft zoals ze zijn, de bestaande orde dienend en herstellend minder materiëel verplicht zijnde. Dat is wat ze wil: zijn initiatief en haar natuurlijke orde, ten opzichte waarvan mannen hun alternatieven van bestuur opperen. Als mannen trouw zijn aan haar orde, dan zal de ziel de mannen van konflikten weerhouden. Oorlog als zodanig is een mislukken van overeenkomst over de gerechtigheid en de vorm die de orde moet aannemen. Afspreken met haar betekent dat men voor haar moet gaan en haar moet respekteren, haar vragen wat ze wil, er achter komen of haar wensen overeenkomen met je persoonlijke orde en aandachtig zijn voor zover dat wil lukken. In feite moeten mannen er altijd naar verlangen met haar in harmonie te komen daar haar natuur altijd door de tijd bewogen wordt. Op dezelfde manier moet zij altijd verlangen de tijd te voelen daar de tijd wordt bestuurd door konstrukten van de mannelijkheid. 
Terrorisme zal een druk onderwerp zijn, wanneer diepere waarheden aan het licht komen.  Je zult beginnen te zien hoe deze dingen ontworpen werden om een wereldwijde agenda te steunen, om te eisen dat jullie allen in de angst blijven om zo de controle te kunnen behouden.  Deze waarheden zullen nog meer naar buiten komen als je bereid bent om de diepere waarheid te zien.
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
Het complex van symptomen dat in meer of mindere mate valt waar te nemen bij mensen die slachtoffer waren van geweld of andere schokkende gebeurtenissen, heeft de naam van post-traumatisch stressstoornis gekregen.
Wanneer er een behoeftige klant zijn broek had laten zakken en plaats nam voor een van de gaten, was het slechts een kwestie van tijd voordat Mumbai iemand vond om plaats te nemen aan de andere zijde van de schutting om de overeenkomst te bezegelen. Ofwel een van de tippelaars die hier over straat zwalkten, of wanneer hij het met de lichtekooien niet eens kon worden over de vergoeding dan stuurde nog wel eens de doof­stomme keukenhulp, die hij dreigde met slaag.
Het vuur brand het oude vertrouwde ‘zelf’ weg. Je wordt wakker geschud. Je ziet daardoor duidelijker wat in je binnenste is. Je ziet het geheel en de context waarin dingen zin hebben. Onze ware natuur komt tevoorschijn. Je ontdekt een innerlijk vuur waar de waarheid ‘ik ben wie ik ben’ de realiteit is. Het transformeert zelfs de oudste diepste dingen in je. Zelfs dat wat je eerst als ‘slecht’ betitelde, krijgt een context.
Maar voor Miranda het papier kon overhandigen greep ze met beide handen haastig naar haar zwangere buik. De tekening zeilde rakelings door de kamer door de beweging en schoof onder de boekenkast. Ze zakte bijna door de knieën, haar elleboog stootte tegen een deurtje van de vitrinekast aan de andere muur. ‘Ohhh,’ kreunde ze. ‘Oh dat doet PIJN!’
Signalen: Probeer op zoveel mogelijk manieren de aandacht te trekken van reddingswerkers. Drie bundels takken klaar zetten in een driehoek, klaar om in brand te steken is een van de beste manieren om aandacht te trekken. Het vuur zal ’s nachts van heel ver zichtbaar zijn en overdag kan je er groene bladeren en takken op gooien om rookontwikkeling te verkrijgen. Takken of stenen gebruiken om een boodschap te maken op de grond is ook een mogelijkheid. Hou er rekening mee dat je bij deze manier van signalisatie de boodschap groot genoeg maakt (minimum 10 meter). Probeer stenen te gebruiken die een lichte kleur hebben, zodat ze in contrast zijn met de ondergrond van het bos. Wanneer je een boodschap op de grond tekent of legt moet je ervoor zorgen dat je de boodschap zo eenvoudig mogelijk houd.(SOS)
Met potloden de donkere lucht licht kleuren, een gesprek voeren met een duif die al veel van de wereld heeft gezien en vriendschap sluiten met de krokodil onder het bed. ‘Kinderspel’ noemen wij dat. Kinderen fantaseren en spelen. Volwassenen worden verondersteld te denken en te werken vanuit een objectieve werkelijkheid. Binnen die opvatting is geen plaats voor de gedachte dat de werkelijkheid wel eens veelvormig kan zijn – dat ‘echt en onecht’, ‘waar en onwaar’ vaak een kwestie van perspectief is. Werkelijkheid wordt geconstrueerd in een web van grote en kleine, abstracte en concrete menselijke samenlevingsverbanden. Dit boek laat zien dat spelen met werkelijkheden een krachtig therapeutisch instrument is. Door middel van reflectie op praktijk en theorie worden speelse methoden voor systeemtherapeuten toegankelijk gemaakt. Het boek zet aan tot nadenken over speelsheid als therapeutische interventie en therapeutische attitude. Hierbij staat steeds de vraag centraal hoe een systeemtherapeut kan aansluiten bij de leefwereld van kinderen en jongeren.In deze bundel komen diverse systeemgeoriënteerde psychotherapeuten uit België en Nederland aan het woord. Zij werken met kinderen en jongeren, individueel, in gezins- of in groepsverband. Hun bijdragen zijn gefundeerd in de klinische praktijk en belichten een fijnmazige veelheid van systeemtheoretische perspectieven en therapeutische ingangen. Ze bieden praktijkgerichte handvatten voor de systeemtherapeutische praktijk met kinderen en jongeren
Het verlangen als uiterlijke bron zal het steeds meer laten afweten. Dit zal in de eerste twee kwadranten van het jaar meer voorbereid worden.  Je zult beginnen te denken, voelen en ervaren, alsook keuzes te maken vanuit dienstbaarheid aan het geheel.
De moritat-zinger besluit toch een andere plaats te zoeken om haar liederen ten gehore te brengen. Ze haalt haar juist vastgespijkerde doek weer los, rolt hem behendig op, hangt haar kleine draaiorgeltje weer aan de leren band over haar schouder en maakt zich dan uit de voeten, het kwetterende aapje in haar kielzog.
Ik heb de “store” dat wil zeggen de planken in de keuken al aardig vol blikken met eten staan  en de keukenkast waar vliegen en muizen niet zomaar naar binnen kunnen staat ook al vol plastic dozen met koekjes, havermout, macaroni, spaghetti, jam, locaal gemaakte pindakaas en zo voort. Inmiddels heb ik voor alle kookgerei waar een gat in het handvat zit een spijker in een lange plank geslagen zodat daar nu een vaste plaats voor is.
Kortom: die roep om energiebesparing komt me over als weer zo’n vorm van collectieve boetedoening die men de mensen ongevraagd wil opleggen. Vandaar het in de publieke opinie bestaande beeld van het “vingertje” en de regelneverij van de Groenen. Mijn kijk op de milieuproblemen vertrekt dan ook niet van begrippen zoals de erfzonde en ook niet van het oedipuscomplex. Ik zie niet in waarom we zouden moeten leven à la merci van de natuur (of Natuur).
Het Spuigat is zo’n kroeg met kerven op de borrelglazen die een borrel of een dubbele mar­keren. De waard put zich uit in excuses terwijl hij aan het inschenken is. Hij spreekt in een onver­staanbaar binnensmonds pidgin, zodat zijn klanten nooit begrijpen waarvoor hij zich precies veront­schuldigt.
Maar de tijd is sinds de 19de eeuw uiteraard niet blijven stilstaan. En Down’s classificatie is nu aangevuld met een recent type, de “normale idioot”. Zij het dat een hardnekkige subgroep van dit type zich liever aanduidt als “abnormale idioot”, kwestie van veilig afstand te nemen. In tegenstelling tot het algemene “normale idiote type” zoekt deze subgroep obsessioneel naar middelen om publiekelijk op te vallen en de aandacht te trekken door excentrieke kledij (zoals hoeden met een scheepsmaquette erin verwerkt), het zeer luidruchtig uitslaan van wartaal en het maken van allerlei obscene gebaren. Heel wat kunstenaars, schrijvers en tv-presentatoren vallen onder dit type, al heeft zich in het merendeel van deze gevallen nog geen gelegenheid voorgedaan waar tot een deskundige diagnostiek kon worden overgegaan. Deze high-educated handarbeiders blijken in hun dagelijkse  beroepsuitoefening inderdaad sterk beperkt te zijn door hun mentale handicap. Zij proberen er als het ware alles aan te doen om te lijken op lijders aan het syndroom van Gilles de la Tourette. Maar constitutioneel blijven het hoe dan ook “idioten” zoals de rest van de “normale idioten”. Zoals jij en ik dus.
Doordat fabrieken in Frankrijk en Tsjechoslowakije op last van de bezetter tijdens de oorlog de Fi 156 hadden moeten bouwen waren de bouwtekeningen na de bevrijding nog steeds aanwezig en hebben beide landen de toestellen nog in groten getale gebouwd.
Ondertussen zijn de blijheid en de vrijheid fel onder druk komen te staan. En wel onder invloed van twee factoren. Eerst en vooral de steeds toenemende expansie van het politiek correcte denken, van de pensée unique, die de sfeer waarin de blije vrijheid kan gedijen, compleet is gaan vergiftigen. Dit politiek correct denken is gelinkt aan het dodelijke TINA-principe (“There Is No Alternative”). En daarnaast doordringt een aanzwellende angstpsychose de leefomgeving waardoor de vrijheid en de blijheid zich moeten gaan beperken. Een angstpsychose die niet alleen veroorzaakt wordt door het terrorisme, maar evenzeer door de vrees met betrekking tot de klimaatopwarming. Stel je voor dat de helft van België, incluis Oostende, weggeveegd wordt door een onstuitbare zondvloed.
Ik heb onlangs wel een heel dik prenten- en kleurenfotoboek over de alhier gelegen stad cadeau gekregen. Omzeggens elk gebouw, elke zogenaamde bezienswaardigheid of curiositeit is er in beeld gebracht vanuit hoeken en perspectieven waar je zonder levensgevaarlijke acrobatentoeren of zonder hulp van een helikopter onmogelijk bij kan. Maar dat cadeau heeft nog niet één keer mijn aandacht kunnen kapen! In lawaaierige winkelstraten vertrappeld worden door een mensenvloed die je in alle mogelijke richtingen voor de voeten loopt? Naar een tentoonstelling gaan, in een museum rondslenteren en daar de betweterige kunstliefhebber uithangen? Kom, zeg! Zondag de match KV Oostende – Anderlecht gaan zien?
Met veel gespetter baande de opgelapte dinghy zich een weg door de branding. Zout water prikkelde Ferdi’s lippen; zijn ogen knipperden. De roestige buiten­boord­motor brulde, haperde, sloeg weer aan, terwijl achter ze vette blauwe rook walmde. Met één hand hield hij zich vast aan de tros die langs de oranje rubber boorden was gespannen; met zijn andere wees hij naar de einder.
Conclusie van het onderzoek: succesvolle investeerders kunnen aangeduid worden als ‘functionerende psychopaten’. Zij laten zich nauwelijks door hun emoties leiden of beleven ze minder intens. Emoties kunnen investeerders ertoe brengen het ‘spel’ té veilig te spelen. Zo verklaren de onderzoekers waarom in tijden van beursbaisse heel wat investeerders gaan beleggen in obligaties eerder dan in aandelen. Obligaties brengen op korte termijn meer op, maar hun rendement op lange termijn is lager dan dat van aandelen. Door hun emoties (vrees voor verlies, negatieve verwachtingen) te volgen durven beleggers dan minder risico te nemen zelfs als de mogelijke baten de kans op verlies sterk overstijgen. Dit fenomeen staat gekend als ‘kortzichtige verliesafkeer’, myopic loss aversion. De onderzoekers haasten zich om te benadrukken dat de studie niet wil insinueren dat het hebben van hersenletsels een goede zaak zou zijn. In het algemeen blijken mensen met hersenletsels echter ‘slechtere’ beslissingen te nemen dan mensen met een intact brein. In hun eigen onderzoek was risico-nemend gedrag het meest voordelig: de testpersonen met de minste angst (de mensen met letsels) neigden er dus toe optimaler te presteren. Uit ander onderzoek blijkt dat wanneer risico-nemend gedrag minder voordelen biedt, mensen met intacte hersenen beter presteren: de mensen met letsels worden door hun emoties niet tegengehouden om teveel risico te nemen. De onderzoekers onderstrepen ook dat emoties een normaal en essentieel onderdeel zijn van het menselijk gedrag. Toch raden de onderzoekers beleggingsmaatschappijen aan om het persoonlijkheidsprofiel van hun beleggingsadviseurs in de gaten te houden, met andere woorden ze te selecteren op basis van ‘functionele psychopathie’.
Restaurant Parkheuvel is een monument. Niet alleen vanwege uiterlijk,locatie, het intieme park en de Maas die vlak langs stroomt, maar vooral omdat hier, op deze heilige plek voor het eerst in de Nederlandse culinaire geschiedenis een derde ster in de Michelin gids werd binnen gehaald. In de editie van 2003 is het Cees Helder die voor deze historische score zorgt. Meteen is daarmee de huidige eigenaar, Erik van Loo, de eerste Nederlander die het aandurft om een drie sterren restaurant over te nemen. Dat is in de zomer van 2006, midden in het seizoen nog wel. Het hele verkooptraject heeft zich in het grootste geheim afgespeeld, waardoor de heren van Michelin in Brussel en Parijs niet bepaald pleased zijn, want dat zijn ze nooit als hun gids door de actualiteit wordt ingehaald. Misschien dat Van Loo en zijn vrouw Anja het daarom extra te verduren krijgen bij de 2007 editie, dat najaar. Van de drie sterren blijft er nog maar één over, terwijl hij in de keuken van De Zwetheul toch een klein decennium goed is geweest voor twee sterren.
72. 70 kan gaan om de band met je eigen partner, maar net zo goed om fami- lie of vrienden die weer dichterbij mogen komen. Een lotgenotengroep kan daarin een belangrijk onderdeel zijn, maar vooral als je er alleen voor staat. Juist in een dergelijke groep krijg je erkenning door vooral veel te praten, te luisteren en emoties te uiten. Daarin kun je ook met anderen werken aan herstel van vertrouwen en wordt een hele basale behoefte vervuld, namelijk die aan liefde. Het is helaas niet om al je angsten, negatieve gevoelens en twijfels zomaar weg te stoppen in een doos die je op zolder kunt zetten. Hefti- ge gevoelens laten zich niet zomaar opsluiten, maar komen naar bo- ven. Met andere woorden: gevoelens kun je wel bevriezen, en dat kan tijdelijk helpen, maar als je ze kunt laten ontdooien en kunt delen – het liefst met je partner – dan kan de ander met je meevoelen en be- grijpen wat je echte pijn en nood is. Misschien nog wel het belangrijk- ste is dat je dan erkenning krijgt: jouw gevoelens mogen bestaan. Dit is een belangrijke eerste stap op weg naar herstel. Een (nieuwe) veilige, hechte band helpt daarbij om de volgende redenen: • Deze band troost en verzacht je pijn. Lichamelijke en emotio- nele nabijheid werkt kalmerend op ons zenuwstelsel en helpt ons weer in balans te komen. • Een veilige, hechte band helpt om de strijd tegen de bestaan- de problemen vol te houden; • De band helpt je ervan overtuigd te raken dat de ‘nieuwe’ persoon die je bent geworden nog steeds gewaardeerd en ge- respecteerd wordt; • Een hechte verbintenis helpt ons zin te geven aan wat er is gebeurd, en helpt orde te scheppen in chaos.
‘Dit is namelijk een strijd tussen twee andersoortige culturen, die hun geschillen op andersoortige manieren beslissen. En alle idealen ten spijt, verliezen grafiet en inkt het toch van Full Metal Jackets en Hollow Points.’