“topeak survival versnellingsbak tool kit overlevingsuitrusting en gadgets”

Het Hollandse Rock and Roll circuit is bijna net zo groot als de onze, die van de Indo’s, alleen moet ik stellen dat het daar anders wordt aangepakt, men durft te ondernemen en vaak is het zo dat men daar meer respons op krijgt dan bij menig Indisch evenement.
Op de nieuwe, twee jaar geleden geschonken OK is men gewend dat er weinig wordt geopereerd, dat de ochtendploeg wel om half acht present zou moeten zijn, maar dat men in feite de dag niet voor negen uur begint.  Om twee uur ’s middags (niet om twee uur ’s nachts) moet het operatieprogramma achter de rug zijn; wat nog niet is gedaan moet anders maar wachten tot de volgende dag. Met veel moeite kan die werk-periode voor de gast-specialisten iets worden opgerekt. Toen de zuurstoffles leegraakte moest de gast-chirurg hemel en aarde bewegen om althans binnen twee dagen weer zuurstof te hebben.
Vanaf 28 december is het leger dan anders. De epidemie van overgeven en diarree lijkt wat op zijn retour. De andere ziektes komen nu weer: bloedarmoede, van een flesje bestrijdingsmiddel gedronken en na 6 uren toch maar naar het ziekenhuis gebracht, dus te laat voor Norit, alleen maar afwachten tot het lichaam het heeft verwerkt. En longontstekingen, die zijn er nu ook weer. En dan was er nog een jongetje dat door zijn moeder in de steek was gelaten bij de geboorte en de afgelopen 6 jaar bij zijn blinde opa en ziende oma was opgegroeid en nu vier dagen alleen met opa was geweest omdat oma op reis was. Toen oma terug kwam was het kind inmiddels vier dagen ziek, Opa kon niet zien wat er aan de hand was. Oma ook niet maar die bracht hem wel bij ons, maar wist ook niets over “hoe lang gebraakt, hoeveel dagen koorts, meteen al buikpijn of pas na een paar dagen” enzo. Tenslotte hebben we het maar gehouden op een blindedarm ontsteking die geperforeerd en verwaarloosd was (en géén tyfus) en hij knapte op, kreeg daarna ook nog een echte longontsteking en knapte ook daarvan op. Nu is hij in goede toestand weer naar huis. Ik heb de grootmoeder maar uitgebreid verteld dat ik veel bewondering voor haar heb, dat ze zo goed zorgt voor haar kleinkind. Ze is al die tijd in het ziekenhuis bij hem geweest als een kloek bij haar kuiken. En ik heb mijn excuses aangeboden aan haar dat ik de eerste dag nogal kortaf tegen haar was geweest toen ze op geen enkele van al mijn vragen een duidelijk antwoord kon geven. Eigenlijk ben ik wel van het oude vrouwtje gaan houden….
Ik word hier een beetje fel om maar dat komt ook doordat de adrenaline direct weer omhoogschiet als ik het over dit soort onderwerpen heb. Flex is al zovaak aangevallen en ik kan dus wel zeggen dat ik aardig wat stevige gevechten heb meegemaakt. Niet leuk.
Opvallend is dat Schnitzler, als ik het boek steeds met de nodige aandacht heb gelezen, amper een woord besteedt aan meer positieve internetfenomenen zoals bijvoorbeeld Wikipedia. Wikipedia functioneert op basis van  informatie en digitaal materiaal die gratis toegankelijk zijn voor iedereen (zonder advertenties ertussen door). De Wikipedia-pagina’s kunnen door iedereen bewerkt worden die m.b.t. een bepaald item van een zekere deskundigheid kan getuigen. Dit op puur vrijwillige basis, zonder dat men ervoor (in geld) betaald wordt. De Wikipedia-aanpak wordt daarom, samen met “open source”-initiatieven (i.e. universeel toegankelijk), Linux-besturingssystemen en 3D-printing, dikwijls samengebald in de reeds goed ingeburgerde termen “peer-to-peer” en “commons“. Het woord “commons” verwijst naar gegevens of sites die toegankelijk zijn voor iedereen en waarover iedereen vrij kan beschikken. Eertijds waren de “commons” in Engeland de benaming voor de gemeenschappelijk weiden die niemands eigendom waren en waarop elke boer terecht kon. Wikipedia, Linux en 3D-printing vormen de drie grote voorbeelden die bij voorkeur worden aangebracht door de peer-to-peer beweging. Peer-to-peer is een vorm van het virtueel delen (“sharing”) en het doorgeven van vrije te bewerken informatie of digitaal materiaal. Sharing-systemen in allerlei vormen (bv. coöperatieven) worden overigens steeds populairder, zij het ook als verweer tegen de aanslepende economische crisis in Europa en de actuele soberheidspolitiek van de Europese Commissie. We mogen hier niet vergeten de naam te noemen van de meest invloedrijke Belg ter wereld: een zekere Michel Bauwens, een internetpionier en oprichter van de internationale P2P Foundation (1). Maar Bauwens is vooralsnog weinig sant in eigen land.
Hij schudde zijn hoofd terwijl hij een klant een provitaleringsdrankje aanreikte. ‘Gestoord wijf. Is met een wals een robodealer binnengereden en heeft dertig splinternieuwe oppasrobots vernield. Is net op borg­tocht vrij, maar nou wil ze niet voor vernieling terecht­staan maar voor moord.’
Gert Biesta voegt hier aan toe dat je jezelf niet moet aanpassen aan alles om je heen. Vraag jezelf af of het de moeite waard is je eraan aan te passen (Biesta, 2014). Het onderwijs moet zich bezig houden met waar het echt om gaat en zich niet richten op overlevings-strategieën, hij doelt hier op de 21 eeuw vaardigheden. Tegenover deze vaardigheden zet Biesta (2012) vaardigheden als samenwerking, solidariteit en dialoog. Hierbij is het volgens hem belangrijk aandacht te schenken aan subjectivering of wel vorming van de persoon die autonoom en met verantwoordelijkheid handelt.
NIEUWSBRIEF 3 JULI 2011 Stichting Zorgcentrum ‘de Blanckenbörg’ Eikenlaan 34 9697 RW Blijham tel 0597-565500 www.blanckenborg.nl VRIJWILLIGERSPRAAT Clarie de Boer Vrijwilligerscoördinator clarie.deboer@blanckenborg.nl
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).
Neuroeconomics, of neuro-economie, is een relatief jonge subwetenschap die neuroscience, economie en psychologie met elkaar combineert in de studie van keuzes, beslissings- en besluitvormingsprocessen. Neuro-economie focust op de rol van de hersenen bij het nemen van beslissingen, het evalueren van risico’s en beloningen, het kiezen bij dilemma’s en dergelijke. Doorgaans gaat het om financieel-economische beslissingen, maar in een bredere context kunnen de bestudeerde problemen ook van morele, sociale of juridische aard zijn, bvb. het oordeel over schuld of onschuld door een jury in een rechtszaak. Vandaar dat sommigen spreken over neuronomics. Neuro-economie baseert zich niet op logisch-wiskundige modellen zoals waarschijnlijkheidsmodellen maar op neurobiologische modellen. Deze zijn van tweeërlei aard:
Zo’n hippe oproepen zijn in mijn ogen hoe dan ook het werk van een halve of hele goeroe die erop uit is slaafse volgelingen te ronselen. En inderdaad blijkt ook onze eerbare Dawkins in zijn Voorwoord iedereen aan te manen om als atheïst “uit de kast te komen” en als trotse militante atheïst door het leven te gaan.  Nu heb ik, als 100% ongelovige zonder verdere pretenties naar anderen toe, niet bijzonder veel respect voor mensen die er trots op zijn hun wezen te herleiden en te verengen tot één identiteitscategorie, zij het geslacht, “ras”, nationaliteit, seksuele geaardheid, politieke of religieus-levensbeschouwelijke overtuiging, DSM-V diagnose, voetbalclub of wat dan ook. Dat soort trots en zelfinperking lijkt mij een bedenkelijk symptoom van een of ander quasi-pathologisch defect.
68. 66 Als er verschillen zijn, kun je deze ophelderen door gerichte vragen te stellen. Als je het idee hebt dat het de cliënt kan helpen, kun je deze verschillen als onderwerp in gesprekken inbrengen. Een risico daarvan is natuurlijk dat je eigen visie mogelijk niet de juiste is, of dat je cliënt het er niet mee eens is. Het ophelderen van zulke verschillen kan ver- volgens echter wel informatie opleveren. De kern van het persoonlijk leidinggeven in gesprekken is het onder- zoeken, bevragen en reageren, en het delen van waarnemingen en gedachten om de verschillen tussen wat de cliënt zegt en doet en wat je als hulpverlener vindt en ervaart te verhelderen. De kern van het zijn van een persoonlijk therapeut ligt in het stilstaan bij deze verschil- len, het onderzoeken van je eigen reacties, gevoelens en gedachten en het op een persoonlijke manier gebruiken daarvan. Hierdoor behoud je je eigen identiteit in de relatie met je cliënt. Kortom: vrijwel alle interventies die je doet staan in verband met en komen voort uit je eigen referentiekader, je eigen mening, je eigen waarnemingen, be- hoeften en gevoelens. Hierdoor ontstaat er een open gesprek waarin veel cliënten zich (ondanks onderlinge verschillen) gezien en gehoord voelen. Hoe ga je als therapeut om met het conflict in de relatie? Conflicten lopen altijd volgens hetzelfde principe. Twee partijen ko- men tegenover elkaar te staan. Als je als therapeut niet blijven paren zich herhalen om hun positie te onderbouwen, in een terugke- rend patroon van wat ze thuis gewend zijn. In plaats van met de in- houd bezig te zijn, is het van belang dat je als hulpverlener in het hier en nu op het proces tussen de twee partners gericht bent. Je moet zoeken naar het specifieke in plaats van het algemene.
Er is een generator geschonken aan de verloskunde afdeling. Die is nooit aangesloten, want er zou te weinig geld zijn voor de extra bekabeling, dan weer zou er een huisje nodig zijn om de generator in te zetten, terwijl die volgens mij evengoed gewoon op de veranda zou kunnen staan. Hoe dan ook, in mijn tijd is in juli met veel poeha afgekondigd door het management dat er een generator was geschonken en de volgende week in gebruik zou worden genomen, maar bij stroomuitval zitten we nog steeds in het donker. De Operatiekamer hééft zelfs geen stand-by generator. Maar ik kijk wel uit om er één aan te vragen of om er één voor ze te kopen (zo duur zijn ze niet) want ik verwacht niet dat er de wil is om het ding adequaat aan te sluiten op het net van de OK.
Ik haalde mijn schouders op. ‘Denk je dat zo’n geniepige gluiperd als een vos, notabene, de waarheid spreekt? Zegt wat hij écht denkt? Neeneenee, mijn beste Ezel. Die vos daar, dat venijn, sproeit gif in andermans brein!’
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
Als in een droom draaide Laura’s lichaam zich lang­zaam om. De armen die nog steeds langs haar zijden hingen, bungelden slap. Ze voelde hoe ze een paar slepende stappen naar de badkamer zette en was machte­loos om er iets tegen te doen. Het geluid van stromend water werd luider en Laura besefte dat de kraan boven de badkuip open stond. Ze kon zich totaal niet herinneren dat ze dat gedaan had. Afgrijzen bekroop haar.

“beste plaats voor overlevingsuitrusting ongewoon materiaal”

Mijn benen werden zo slap als overgare asperges. Hoe wisten ze het? Ik had alles zo goed gepland! De pendelpiloot die me had opgehaald, was een andere dan die me had weggebracht. Ik had Lars buiten het zicht van Meeuws camera’s gehouden. ‘Hoe…?’ stamelde ik alleen maar.
Mag nu per dag leven, moet niet meer. Hij heeft de controle over mij, en angst heb ik niet meer nodig omdat ik op mijn Schepper vertrouw, mijn hoop op Hem gesteld heb en leef in verbondenheid met Hem.
Onze getallen bestaan maar in onze gedachten, zoals ook het oneindige, het grenzeloze, het eeuwige, etc. Ook die bestaan alleen maar in onze gedachten. Als gedachten! Als gedachten die ons de kans bieden verder te denken dan onze neus lang is. Gedachten die ons toelaten de lengte, de breedte, de hoogte, etc. van iets zo uit te rekken tot dat het vermogen van onze zintuigen en dat van ons verstand elk hun eigen onverenigbare en onverzoenbare weg opgaan. Maar telkens we iets voorstelbaars willen zeggen omtrent dat eindeloos uitgerekte “ding”, moeten we het net zoals de wind, het zonlicht, de integriteit van een staatsman of de barmhartigheid van een heilige zien te vangen in een vast of bewegend voorwerp of in een beeld van x meter lang, y meter breed en z meter diep. Een sluw en geslepen voorwerp dat het ons niet gunt ons verder te amuseren met spelletjes van rekbaarheid en onrekbaarheid. Meten, zo heet dat in de natuurkunde en in de wetenschappen in het algemeen. De liefde die Romeo en Juliet bindt, blijkt dan meer weg te hebben van een aankomend schip dan van een oneindige niet zichtbare horizon.
18. DE KIKKER EN DE OCEAANechter behoorlijk vol en ik merkte dat meer dan de meerderheid mijnaanpak wel kon smaken. Meer nog, ik hield sessies buiten het curriculumvoor wie meer begeleiding wou en ook hier kwamen studenten op af.Die contacten waren het extra werk meer dan de moeite waard. Ik werdimmers omringd door een groep jonge mensen die echt geïnteresseerdmeer wilden weten. Wat is er fijner voor een docent dan een student diewil leren? Maar ik hield het er niet vol. De onderwijsinstelling gaf meeerder een verstikkend gevoel, met een subcultuur waarin eigen wettengolden aangaande docenten, benoemingen, slaagpercentages, aantalleerlingen, leerplannen enz. Ik vond de inhoud van de opleiding teveel leed onder de vorm van de opleiding. Helemaal op het einde van ditboek verwijs ik naar een open brief ter zake, gericht aan het Ministerievan Onderwijs.Dus moet ik mijn eerder reflecterende stijl van advies en onderricht tochmaar zelf aan de man brengen, als onafhankelijk (het Nederlandsewoord ‘onafhankelijk’ is niet echt een goede vertaling voor het Engelsebegrip ‘independent’) adviseur, zoals gezegd, samen met de bijzonderesteun van Linda. 8
De ochtend van de volgende dag begon met zware regenval die geen einde leek te hebben. Lijven pakten zich samen onder de hoge zwammen van het Helden­plein: lange Lleroh (optimistisch en blij van hart); korte, donkere Kiteh (alledrie de geslachten aan­wezig, samengedrongen en ernstig); slanke, rode Timbesh (voornamelijk ondoorgrondelijk); een kleine groep bleke Oba (uitgescholden en met minachting en wan­trouwen op afstand gehouden).
De Model 92 Diamond Fine is een diamanten slijpsteen uit het assortiment van Eze-Lap. Deze steen is ideaal voor het aanscherpen van de wat grotere survival- en jachtmessen, maar kan ook gebruikt worden voor scheermessen en gereedschap. Tijdens het slijpen met deze steen is het niet noodzakelijk om water of olie te gebruiken. De Eze-Lap Model 92 Dia
Er zijn drie soorten van werk: materiëel werk, ongewenst werk en werk voor de ziel. Dezen worden normaal werk , misdaad en liefdadigheid genoemd. (afb.) Maar de zaken zijn niet zo eenvoudig verdeeld. Voor de ziel werkt men ook met een materiële uitkomst. Voor de ziel is het werk ook niet altijd gewenst. Noch is ongewenste arbeid zonder materiële motieven of zonder een ziel. Belangrijk is niet de ziel te verzaken op de eerste plaats en ten tweede te werken in overeenstemming met bij voorkeur de wetten van het land in het algemeen en op afspraken met mensen in het bijzonder. Het belang van enkel het ego bevorderend, wordt werk een last, een stoornis voor anderen, een konflikt van motief en identiteit. Het belang van enkel de ziel bevorderend strandt men vaak op theologische debatten en het ego van de bevrijding: traditie. Op geen enkele manier kan het geheel van de samenleving worden onderworpen terwille van deze of gene religie, Godheid of systeem. De enige reële manier is een keuzevrijheid te ontwikkelen, regelend welke alternatieven in overeenstemming zijn met de wet en welke crimineel. Alleen het gelijktijdig naast elkaar bestaan van verschillende systemen maakt een gezonde samenleving. Daarom zou de overeenkomst van de wet altijd op de eerste plaats moeten staan, er in het parlement voor amenderend om de tijd te dienen. Ten tweede om te ontsnappen aan egoïsme en zijn waanzin, relaterend aan anderen, werkend of niet naar welke definitie van arbeid dan ook, zou het belang van de ziel moeten prevaleren. In een welvaartsstaat betekent ziel het dierlijke principe van het overleven van de sterkste los te laten. De basis van de sociale zekerheid is er in het belang van iedereen. Geen weelde is gelukkig zonder de wettelijke regeling van het belonen van fundamentele aanpassing. Zonder dit is het spel van de samenleving een dwangneurose elkaar hatend voor de winst levend in angst. Ziel betekent ook onafhankelijkheid en emancipatie. Dit zou niet moeten worden verward met het individualisme van ego-verlangens: bezitsdrang en valse trots. In plaats daarvan heeft de persoonlijke openheid de overhand daar de ziel geweten ontwikkelt jegens iedereen. Naar een meer wetenschappelijk begrip van de ziel ligt de nadruk van zijn belang meer op opvoeding dan op religie of politiek alleen. Religie en politiek vinden hun plaats binnen de opvoeding, waarbij het het het belang van de educatie is vrij beschikbaar voor iedereen te zijn zonder winstmotieven. Het laatstgenoemde is het ideaal van een informatiecultuur: alle informatie is netjes geprogrammeerd en beschikbaar voor de gewone man in ieder huis als een belang van de staat. Het kopen en verkopen van informatie of het beperken ervan binnen één school alleen maakt valse elites en eilanden die alle werkelijke sociale vooruitgang blokkeren. Kennis is eigendom van het gewone volk. Het volledige van de culturele fixatie te digitaliseren en het beschikbaar te hebben in een centrale computer (netwerk) schijnt de enige oplossing te zijn voor het probleem van het bereiken van een vrije keuze, bewustzijn, vooruitgang en ziel. Zoals iedereen weet, is het enige ware geluk dat geluk wat aan de ziel wordt ontleend. 
Ik laat m nooit uit in drukke gebieden, en hij zit altijd vast, hoop nooit een heftig gevecht mee te maken, de enige keren dat Buddha heeft gevochten was als er lopslopende honden bij ons kwamen buurten
‘Rustig maar,’ zei een kalme stem naast haar. Ze keek opzij en zag een jongeman in een groen met gele overall, een ambulancebroeder. Hij heeft kleur! Hij hield haar pols vast en keek tegelijk op zijn horloge. ‘Je bent aardig geschrokken en flauwgevallen. Hoe voel je je nu?’
Velen hebben het over een maatschappij die op verschillende gebieden steeds sneller gaat. Op scholen leer je dit ingewikkelde netwerk van een afstand kritisch te bekijken. Je hebt er een mening over en maakt keuzes voor jezelf wat hoofdzaak of bijzaak is. Hiermee oefen je invloed uit op de maatschappij. Je opgedane kennis en ervaringen deel je met mensen die je opzoekt in authentieke omgevingen. Je werk bestaat uit doen en reflectie, waar jij, jij bent en blijft.
Met een klap was ze weer terug in het heden. Er daalde een alles ver­stikkende deken van verdriet over haar neer. Tot drie dagen geleden was ze vergeten dat verdriet gewoon fysiek pijn kon doen. Dat het je bij de strot greep, misselijk maakte totdat je het gevoel had dat je gewoon wel kon kotsen.
Boeiend maar delicaat gezien de weerstand die bepaalde technologische toepassingen zullen oproepen, zal ook de verdere lichamelijke en geestelijke evolutie zijn. Medisch-technologische ontwikkelingen zullen technisch gezien steeds meer zaken mogelijk maken, als behandeling van ziektes of aandoeningen maar eventueel ook puur esthetisch. Denken we maar aan de nu reeds bestaande bionica en de cyborg-mensen en -wezens. Bionica (ook wel bio-mimetica, bio-techniek of bio-elektronica genoemd) onderzoekt de werking van natuurlijke systemen met het oog op hun technologische toepassing. Zo kunnen op basis van inzichten in lichamelijke systemen bionische implantaten worden gemaakt. Een cyborg (van het Engelse cybernetic organism) is de fysieke samensmelting van een mens en een machine. Een voorbeelden is de Borg-gemeenschap in de Star Trek-serie. Bekend bioloog, filosoof en socioloog Donna Haraway is reeds decennia voorstander van de afschaffing van de rigide grenzen tussen mensen en dieren, organismen en machines, mannen en vrouwen (4). Veel nu levende mensen zouden nu reeds als cyborgs kunnen worden beschouwd. Bijvoorbeeld iemand die hulpmiddelen als een pacemaker of een hoorapparaat heeft, voldoet in wezen al aan de voorwaarden om cyborg te zijn. Misschien lopen we rond 2020-2025 allemaal rond met chips of elektroden in onze hersenen die van buitenaf kunnen worden gestuurd. Zo zou men bijvoorbeeld “negatieve” emoties kunnen milderen of uitschakelen. Gedacht wordt dan aan woede en angst maar ook aan verliefdheid (meer en meer beschouwd als een psychose, zoals ook rouw mogelijk binnenkort al een geestesziekte wordt). Dus: misschien zijn we in de jaren 2020 al een flink eindje op weg om post-humane wezens te worden. Misschien ook niet.
Wat betreft klagen geldt als eerste vraag: heeft men het recht te klagen? Er bestaat een verschil tussen hysterie en onthulling. De hystericus heeft behoefte aan aandacht, maar onthult niet wat de ware boodschap is. Dit is pathologisch. De ware klacht is degene die het belang van de ziel onthuld. De hystericus pleitend voor de gehechtheid aan het tijdelijke van het één of andere is een onterechte klager. In plaats van zelf te handelen kunnen diegenen neurotisch over het onvermogen de vrijheid van keuze te verdragen, beschuldigen en projecteren. De anderen worden soms beschuldigd en/of zelfs God genoemd, alleen maar om te ontsnappen aan het zelfverantwoordelijke. Klagend, schijnt de behoefte van de ziel te bestaan uit het krijgen van aandacht. Natuurlijk is het de ziel, de reflektie van gerechte zelfherinnering die aandacht behoeft, maar we lopen telkens in dezelfde valkuil. Het loopt er altijd op uit dat men de show steelt en men berouw heeft als het feestje ten einde is. Het is eenvoudigweg zeer moeilijk niet verstrikt te raken in een éénrichtingsverkeersstraat die op zichzelf ‘heilig’ kan zijn, maar de duivel blijkt te wezen die de rest van de heiligheid te niet doet(afb.). Dus moet de conclusie luiden dat de klacht ter wille van enkel de aandacht moet worden herkend als zijnde onrechtgeaard. Aan rechtgeaard klagen is een complexiteit van oorzaak en gevolg te onderkennen die werk in één of andere opzicht inhoudt. Het begin van dat werk kan bitter zijn naar zijn materiële gevolg: de materie is in wanorde. De symptomen accepterende biedt de behandeling die tot herstel van de orde leidt ruimte voor de vrede-scheppende ziel in een gezond kontakt met de materiële natuur: men draagt de gevolgen, de ziekte is genezen en de vrijheid van keuze is hersteld. Een goede arts zal altijd zeggen: ik kan helpen en bevorderen, maar de genezing wordt volbracht door de ziel zelf.  
Het blijft de bedoeling om onder welke rampzalige omstandigheid ook, een minimum aan middelen bij je te hebben die de noodsituatie waarin je jezelf bevindt heel wat gaat vergemakkelijken. Je kan natuurlijk niet ten allen tijde een volledig uitgeruste rugzak bij hebben. Het is dus van groot belang bij het samenstellen van een overlevingskit om de juiste gereedschappen en onderdelen toe te voegen die je zal nodig hebben om de hachelijke situatie waarin je jezelf bevindt te overleven. Het klinkt dus helemaal zo gek niet om wat tijd te spenderen aan het ontwikkelen van je kit! Het werk dat je in het bedenken en het samenstellen van je overlevingskit stopt zal lonen op het moment wanneer de nood het hoogst is en wanneer je leven er van af hangt.
Hoe dan ook, de homo sapiens is een dier dat pijn vermijdt en geluk nastreeft op een manier die algemener is dan velen denken. En om weer even terug te komen op geluk, wat mij betreft kun je zien dat er twee vormen van geluk zijn: de ene is vluchtig (en vaak gezien) en de andere is blijvend maar moeilijk te bereiken.
Kortom, ik ben vanaf vandaag feitelijk in gevaar omdat een angstig agentje mogelijk door het rode vlaggetje vind dat hij of zij beter kan schieten dan mij vragen om iets verderop te parkeren of de hond aan te lijnen. Van een angstcultuur bij politie gesproken. Om iedere hoek kan ik nu een kogel verwachten, met dat rode vlaggetje, een vrijbrief tot doden met een excuus.

“sol overlevingsuitrusting coleman overlevingsuitrusting”

Vandaag waren we in Rome bij Ikea (onder andere om boekenkasten te kopen) en daar hadden ze precies de goede kussentjes voor de gerestaureerde Thonets. Ze zijn mooi geworden. Het restaureren viel mee. Morgen gaan we naar Tarquinia om de sleutels van het appartement in ontvangst te nemen. We blijven daar meteen al slapen (we hebben een paar bedden overgenomen voor de logeerkamer). Vrijdagochtend gaan we met de vorige bewoner een aantal dingen regelen (overzetten van het water op onze naam, proberen de bestaande telefoonaansluiting over te nemen en nog veel meer). We moeten ons natuurlijk ook inschrijven als ingezetene. De verhuizing is gepland voor 19 en 20 mei.
De recente dierlijke studie van FluCide werd uitgevoerd gebruikend het zelfde totale die dodelijkheidsprotocol in vorige griepstudies door het Bedrijf wordt aangewend. De nieuwe versie van FluCide drugkandidaat breidde gemiddeld de levensduur van lethally besmette muizen tot 334±11 u (of 14 dagen uit). In tegenstelling, gemiddeld overleefden de muizen met een uitgebreid oseltamivir protocol worden behandeld 193±3 u (of 8 dagen die). De Controle besmette muizen slechts 121±2 u (of 5 dagen die) worden overleefd. FluCide werd gegeven als IV injectie, op afwisselende dagen, voor vijf behandelingen. Oseltamivir werd gegeven mondeling, tweemaal dagelijks, elk bij 20mg/kg door het leven (of 14 behandelingen). Eerder, oseltamivir gegeven gebruikend het gebruikelijke tweemaal dagelijkse protocol van mondeling, heeft elk bij 20mg/kg 4 dagen (8 behandelingen), een overlevingstijd van 151±1 u (of 6.3 dagen) in dit model veroorzaakt. Verscheidene extra parameters zijn geëvalueerd in deze studie. Het Bedrijf denkt om de gegevens van deze extra parameters te analyseren aangezien zij in de nabije toekomst worden ontvangen.
De Italiaanse filosoof Giorgio Agamben heeft in zijn werk duidelijk laten zien wat een kamp is (van Nazi-concentratiekampen tot transitzones in luchthavens voor asielzoekers, etc.): een kamp is een ruimte waar de uitzondering regel is. In het kamp is, zoals Hannah Arendt zei, in principe ‘alles mogelijk’. De ingezetenen hebben geen of een duister juridisch statuut: ze kunnen zich voor een menswaardige behandeling niet beroepen op politieke of burgerlijke rechten, maar zijn afhankelijk van de goodwill van bewakers en opzichters. Zijn de politiemensen in de transitzone van Zaventem vriendelijk, dan heb je geluk; zijn ze brutaal dan heb je pech. Zo simpel is dat.
De hamvraag is o.i. er veeleer één van democratie. Wie beslist welke ingrepen in de natuurlijke omgeving of in onze relaties met de natuur al of niet nodeloos gewelddadig zijn? Want “nodeloos geweld” is geen neutraal wetenschappelijk en buiten tijd en ruimte staand begrip waarvan experts de betekenis aan de bevolking en de politici kunnen opdringen. Bovendien zijn omzeggens alle experts via hun onderzoekfinanciering gelieerd aan particuliere bedrijven of partijpolitiek gekleurde ministeries of instellingen. “Nodeloos geweld” is een bijzonder relatief begrip, relatief t.o.v. zij die betrokken zijn bij de uitoefening van dat nodeloos geweld én zij die dat geweld vermijden. Omtrent elk thema over onze omgang met de natuur (en over elk ander thema natuurlijk ook) moet op lokaal en mondiaal niveau publiek toegankelijke informatie uit diverse bronnen beschikbaar worden gesteld, zodat een zo breed mogelijk democratisch debat mogelijk is en een democratische besluitvorming kan volgen. Nu is deze besluitvorming bijzonder scheefgetrokken. Het lijkt me. dat wij, tien miljoen Belgen, meer te zeggen hebben over het lot van de gorilla’s in Midden-Afrika dan het bijna miljard Afrikanen samen, en dat miljard heeft zich natuurlijk niet in te laten met onze vale gieren, straatmussen en beren. Evenzeer als wat er beslist wordt is de vraag belangrijk wie beslist! En zo raken we bij de kwestie dat de globalisering en de impact ervan op de aarde als ecosysteem niet anders kan dan aanzetten geven tot een verdieping en verruiming van het begrip democratie.
Hij keek haar niet aan. Zijn ogen waren groot. Met de heupflacon in zijn hand liep hij snel struikelend langs haar. Ze zag hem bij het spoor komen en niet stoppen, zijn handen uitgestrekt voor zich alsof hij naar de overkant wilde duiken. De trein naderde als in slow motion en een diepe kilte verspreidde zich vanuit haar buik. Hij gaat dood!
Het bleek dat ons ziekenhuis voor een grote groep leraren een totaal onvoldoende hoeveelheid testmateriaal had, dat er nauwelijks voorzieningen waren om bloed af te nemen en het niet duidelijk was hoe het bloed gekoeld en trillingsvrij naar het ziekenhuis moest worden gebracht.
Weekend. Ateliere De Creatie Ore Suplimentare 2015. view torrent source pages , download. d3dd< 56ade758b5d79487f02f3dublado world filme download Jurassic mega. hey baby download descarca costica boieru romica puceanu download album torrent. iar cine reuşeşte să profite de această dorinţă a lor devine milionar. Download placut si bine ati venit pe acest forum. Filme Romanesti facute format DVD de bibescu01. c. Met trage koprollen schoof de dwerg aan haar voorbij, zijn handen op zijn knieën en zijn ogen nu vrolijk en blinkend van welbehagen; hij leek haar lachend toe te knikken en zonk in een brede baan van luchtbellen traag buitelend verder de diepte in, gevolgd door haar eindeloze tinnen ketting, losgeraakt, kronkelend als een slang, naar waar in haar ooghoek een schaduw van een voorwereldse, grote tentakel kwijnend leek te wenken, vaag en donker, als uit een overlevering van eeuwen op eeuwen. Tezelfdertijd leek een aan de dwerg tegengestelde kracht of stroming Drida omhoog te duwen, naar de oppervlakte waar als God het wilde eindelijk het ontwaken wachtte. ‘Mooi, eet nog snel wat, ik denk niet dat we daar straks nog veel tijd voor zullen hebben.’ Hij schepte een kom vol met dampende brij en gaf die aan haar. Zelf nam hij af en toe een lepel uit de pan terwijl hij nerveus om zich heen bleef kijken. Al ging het bij de Dada van Cabaret Voltaire in 1917 uitsluitend om de vorm. Om het produceren van inhoudsloze puur formele poëzie. Zuivere wiskunde. Nu mikt men in verlaten 19de-eeuwse bolwerken en in dichtersdorpen eigenlijk op wiskundig geformaliseerde inhoud. Het onderscheid tussen inhoud en vorm is ondertussen natuurlijk reeds een halve eeuw lang compleet opgeheven geraakt. Zelfs in de filosofie. Nu ja: waar inhoud en vorm tot nihil en “néant” zijn herleid, is het onderscheid tussen beide uiteraard de jure en de facto opgeheven. De vraag is alleen of het happen of bijten is bewust naar jou toe, of als reflex. Dat vraag ik me alleen maar af. Ik denk een reflex, jij denkt bewust gericht. Dat kan volgens mij alleen als het via de kleine hersenen gaat, en dat kan alleen als er geen stress is. Anders is het een reflex en geen bewuste keuze. Maar recht voor zich ontvouwt zij zich. Iedere keer is het alsof hij haar voor het eerst ziet. Iedere keer weer, ook al bezoekt hij haar soms wel twee keer per dag, bij voorkeur tijdens de ochtendschemering of na het onder­gaan van de zon. Ze strekt haar ene arm voor zich uit, haar biceps rustend tegen de zachte welving van haar prachtige gezicht, haar reikende open hand is een smeekbede waarmee ze om de toegang tot tot zijn kapiteinshut verzoekt. De souplesse in die pols, de expressie in haar tastende vingertoppen! Het boek “Het raadsel van alles wat leeft” is een fijne leidraad voor leerlingen. Wetenschappelijke theorieën worden uitgelegd aan de hand van eenvoudige, dagelijkse situaties. Zo kan je tijdens de lessen PAV gedurende het hele schooljaar telkens een stukje lezen of beluisteren, om alzo de leerlingen niet te overtroeven met de volledige evolutieleer. Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm? Moord werd echter altijd door het vergaderende volk geoordeeld. De impact van een moord op de gemoederen van de stamleden was te groot. Werd de moordenaar niet gelyncht en kon hij (of zij) uit de handen van de volkswoede worden gered (wat al veronderstelde dat bepaalde mensen, vermoedelijk de ervaren ouderen, als het nodig was gingen instaan voor de ‘openbare orde’), dan werd hij in bewaring genomen tot de volksvergadering over zijn (of haar) lot besliste. Uit hedendaags onderzoek met betrekking tot zogenaamde morele dilemma’s blijkt hoe moord een diep geworteld moreel gevoel en moreel besef raakt, een gevoel of besef dat stelt dat moord in principe niet goed gepraat kan worden. Een typisch voorbeeld van zo’n onderzoek waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma . De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter een hendeltje overhalen, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. In de hersenen is er alleen bloedtoevoer naar de gebieden die instaan voor zogenaamde ‘rationele’ probleemoplossing. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. De meeste testpersonen zijn daarbij nauwelijks in staat een ‘logische’ verklaring te geven voor hun keuze: ze gaan af op hun ‘gevoel’. Uit de studie blijkt ook dat de hersendelen die actief worden bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij emoties zoals vrees, angst, verdriet en leed en bij de integratie van cognities en emoties. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (hendeltje overhalen) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’ (één dode versus vijf doden). Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk. Na een uur begonnen de sloten van de tank te draaien en Harrald telde twaalf doffe klikken op rij terwijl de sloten en zegels zich openden. Hij stond op en ging met een handdoek naast de tank staan. Het deksel splitste zich en een deel schoof naar boven, het andere deel naar beneden. De vloeistof waarin Ariadne gelegen had, was afgevoerd en haar lichaam leek schoon­gespoeld. De slangen vielen een voor een van haar lijf, haar huid sloot zich meteen. Zodra de laatste was losgekoppeld ging ze langzaam overeind zitten. Haar blauwe ogen knipperden, alsof ze voor het eerst haar omgeving kon zien. De middag brak aan. De winkels werden gesloten, de kantoren, de werkplekken liepen leeg. Restaurants openden zich, evenals de huizen van vermaak waar voorstellingen werden gegeven voor Kiteh, Timbesh, Lleroh en Gehina, waar mensen samenkwamen voor orgies, voor muziek, voor de snelle kick en de heer­lijke roes van drugs. ‘Iedereen was zo overstuur toen je stierf. Ik huilde mee met de andere meisjes uit de klas omdat dat mij het verstandigste leek, maar toen we twee dagen vrij kregen van school en ik thuis zat, lachte ik. Het waren de leukste dagen van dat schooljaar, toen werd ik tenminste niet gepest. En toen ze zeiden dat je verongelukt was, geloofde ik er niets van.’ Haar lippen raakten nu bijna zijn oor, het voelde bijna sensueel aan, alsof ze hem wilde verleiden. ‘Mijn vader werkte bij het bestuur en hij heeft het tegen mijn moeder verteld toen ze dachten dat ik al sliep. Je hebt zelf­moord gepleegd. Dat past wel bij de laffe, vuile smeer­lap die je bent.’ Erger nog. De Vlaamse middenklasse van weldenkenden wil nog meer Everberg. Everberg is het lot dat iedereen te wachten staat die meent de sociale ongelijkheden van onze onrechtvaardige maatschappij te moeten compenseren door één of andere vorm van ‘kleine criminaliteit’ en daarbij pech heeft op heterdaad betrapt te worden. Everberg is de voorafbeelding van de samenleving waarin alle moeilijk opvoedbaren worden geplaatst in kampen die qua regime op dezelfde leest zijn geschoeid als alle concentratiekampen ooit in de geschiedenis. 2. seksuele toegang tot vrouwen is de voornaamste benefit. Leden van gangs rapporteren dat ze meer vrouwen hebben gehad door hun deelname aan de activiteiten van de gang. Bij Chagnons Yanomamö’s begint de oorlog steeds bij een vrouwenkwestie en zij die in de oorlog anderen hebben gedood, blijken meer vrouwen te hebben, dank zij hun reputatie als krijgers. Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken  Selecteer uw Amerikaanse universitaire sniper gratis moderne speciale gevechtspotguns om de zombie extreme golven te verlichten in crisis-actie schieten vechten. Als een tegenhanger terreurdreiger of Amerikaanse sniping shooter, jacht de hersencrisis dood zombies die aanval in de doden commando overlevingsstad. Je hebt wonderbaarlijke moed nodig om te schieten en te richten op de zombie kwaadaardige oorlogvoering in deze moderne zombie-staking hoge invasie. De zombies zijn aanval op het commando-sniper-team van de legerredding, zodat je de laatste superhoop bent om het zombie-overlevingsleven uit de verdedigingstad uit te sluiten. Het sniper jacht spel bevat verscheidene zombie-schietende oorlogvoering missies dat je ze allemaal moet bereiken als een commando held of universum verdediger in strijderszombie-strijd. De dwerg draafde al aan. ‘Ach, ja, de versteenden,’ zei hij, duim en vinger in peinzende pose aan de kin. ‘Zij die ooit recht in de ogen keken van de hoedsters van de Toren: gorgonische schepsels uit de grens­landen, van eeuwen her. Misschien rekening mee houden – in het achterhoofd.’ Hij lachte weer zijn aantrekkelijke, kwetsbare lachje. Nou hoop ik natuurlijk wel dat het lekker koud wordt met een dikke laag... sneeuw, want bij plus 3 heb je vooral vieze natte prut. Ik ben wel eerder in de winter in Zweden geweest, maar het is nooit écht koud geweest. Nu gaan we nog een stuk noordelijker om de kans op sneeuw en kou groter te maken. 5. Joshua D. Greene, R. Brian Sommerville, Leigh E. Nystrom, John M. Darley, Jonathan D. Cohen “An fMRI investigation of emotional engagement in moral judgment.”, Science, 2001, vol. 293, Sept. 14, p. 2105-2108. Then, when worldly perspectives were open again to men and women, after World War II, women reconquered their rôle as the real life-creating instead of life-destroying source of energy. As portrayed in the 1950 movies (Marilyn Monroe, and more particularly Liz Taylor). Even to the development of a 21st-century world where men shined in complete absence. Hun botanische kennis is buitengewoon groot. De ‘riemen’ om baby’s te dragen zijn gemaakt van gevlochten zijdegras en pijlschachten van de stengels van pampasgras. Zout wordt gewonnen uit het as van de grote Taurari boom. Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten). [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“dakloze overlevingsuitrusting ark overlevingsuitrusting”

Dat is ook wel eens makkelijk. Er zijn in het begin heel wat mensen geweest die tegen mij gezegd hebben: “Ik kom vanavond bij u langs”, ook al zat ik daar niet om te springen. Die mensen zijn vrijwel nooit komen opdagen.
Laten wij beschaafder zijn dan links en ons betere mensen tonen dan zij, nou je kan de verkrachter van je vrouw of dochter toch ook een goede vriend noemen en de andere wang toekeren, kijk eens goed om je heen Taljaardjkt, kijk naar de oude volkswijken in de grote steden, kijk eens in die straten waar bijna geen een burger meer schijnt te werken, kijk hoe Nederland verziekt is mede door toedoen van deze lieden die niet op deze onvolledige lijst staan. Denk dat het niet blijft bij uithuilen en opnieuw beginnen als het zover is…
Berend waste zijn handen en plaatste het mes bovenop de lende. Onwillekeurig draaiden zijn ogen naar het konijn in stukken. Hij rilde en concentreerde zich weer op het vlees in zijn handen. Met kracht drukte hij het mes naar beneden en schreeuwde. Het mes viel uit zijn handen, net naast zijn voet. Berend deinsde achteruit. Voor hem lag de runderlende, met een heel dun lapje vlees er nog net aan vast.
c. Analogieën met vroeger. Allerlei fenomenen en toestanden die vrij algemeen met ICT, internet en de sociale media worden geassocieerd en als intrinsieke facetten van de digitale technieken worden beschouwd, kwamen voorheen evenzeer voor, weliswaar in een ander kader en format, en met andere expressievormen. Kwalitatieve verschillen tussen vroeger en nu zijn er dikwijls in het geheel niet. Aan de digitale schandpaal gezet worden: iemands reputatie kon destijds ook als resultaat van “geruchten” ernstig en onomkeerbaar worden beschadigd; alleen is het betrokken publiek nu van een andere aard; overigens was ook de middeleeuwse schandpaal “universeel”, voor “iedereen” dus, zichtbaar. Amazon.com en bol.com dringen ons boeken op die qua onderwerp aansluiten bij onze vorige aankopen: dat denkschema zou eertijds ook een bibliothecaris volgen wanneer iemand op zoek is naar een boek in een specifiek genre of een kleermaker bij zijn vaste klanten. “Haatmisdrijven” en scheldpartijen op sociale media als gevolg van het gegeven dat je anoniem kunt blijven en je je richt tegen mensen die je eigenlijk niet kent: wat werd er destijds aan de toog van een dorpscafé niet allemaal naar elkaars hoofd geslingerd? Iedereen op de aardbol zou de weinig verheffende woorden die op het internet gespuid worden, kunnen lezen of horen, maar dat is vooralsnog niet correct. Niet iedereen begrijpt de specifieke taal waarin berichten of comments zijn neergeschreven of uitgesproken. Net zo had een Limburger vroeger weinig verstaan van het dialect dat in een West-Vlaams café werd gehanteerd, en vice versa. Censuur op het internet: die was er vóór ICT ook, en vermoedelijk in een veel ruimere mate. Inbreuken op de privacy: destijds hadden huis-aan-huis verkopers er ook een handje van weg en de woning als puur privé-gegeven is historisch gezien een recent verschijnsel bij de lagere klassen. Verder geloof ik niet dat Facebook enzovoort mensen verleidt om aan zelfopenbaring te doen en hun intiemste gevoelens of hun kleine en grote geheimpjes te kijk te zetten. De communicatie overstijgt zelden het niveau van koffieklets en toogpraat. En mensen doen nu eenmaal altijd en overal aan zelfpresentatie: in interpersoonlijke relaties, in de publieke ruimte zoals bijvoorbeeld bij het flaneren in stedelijke winkelstraten, en zelfs wanneer men alleen thuis is en dit niet enkel voor de spiegel. M.i. zet niemand zijn diepste geheimen op Twitter of Facebook, zoals men die vroeger aan de cafétoog ook niet prijsgaf. Wat mensen op Facebook plaatsen is doorgaans ook in hun eigen ogen relatief oppervlakkig, soms zelfs banaal. Je kunt op Facebook de aandacht trekken door te posten dat je met voorbedachten rade 100 pillen hebt genomen, zoals je dat op veel andere manieren kunt.
De schok werpt me over het bedieningspaneel. Twee ramen barsten in duizenden stukken buiten. Va zelf wordt achterover geworpen en slaat tegen de vloer, bloed gutsend uit de flarden vel en vlees waar eerst haar hand zat. Haar gezicht trekt bleek weg terwijl ik overeind kom. Ze poogt zich op een elleboog op te richten, maar zijgt weer achterover in de groeiende bloedplas. Ik hurk bij haar hoofd.
17. Welke evidence Pediatric Rapid Response Teams Intuïtief zinvol maar… toegevoegde waarde moeilijk aantoonbaar Verschillende studies met verschillende effecten Kosten MET? spoedopname PICU door CD ca. USD 100.000 jaarlijkse kosten RRT = 3,5 CD mortaliteit laag verschillende alternatieve eindpunten (CD: ‘critical deterioration’) Cost-benefit analysis of a medical emergency team in a children’s hospital. Bonafide CP et al Pediatrics. 2014
Toen Berend was uitgegeten, ruimde hij af en zette koffie, zoals elke avond. Willem haalde de boeken uit de eikenhouten kast in de zitkamer en legde deze met de pennendoos op tafel, zoals elke avond. Hij sloeg twee schriften open en hield zijn hand op naar Berend. Maar Berend stond bij het aanrecht en staarde naar buiten, waar de regen bleef vallen.
In principe sprak men luidop tegen elkaar. Maar de mensen stelden (vele eeuwen later) vast dat ze ook luidop tegen zichzelf konden spreken en zo hun eigen gedrag konden beïnvloeden. En nog later bleek dat je ook stilzwijgend met jezelf in interactie kon treden. Hier ligt de basis van het Ego: een vorm van linguïstisch gedrag waarbij je op jezelf inwerkt. Ook in de ontogenese bij kinderen, zo toonde de beroemde Sovjetpsycholoog Lev Vygotsky (1896-1934) aan, gaat het sociale spreken vooraf aan het luidop ‘egocentrisch’ spreken, wat dan geïnternaliseerd wordt tot de innerlijke spraak of zelfdialoog, het eigenlijke denken. Het Ego is ongetwijfeld één van onze belangrijkste uitvindingen (zie sub).
Zohra deed hetzelfde. Ze was meteen klaarwakker. Haar ledematen tintelden en ze had overal jeuk, een neveneffect van de drugs. Ze scheen met haar lampje op de container. Lieven keek haar aan. Hij leek even verbaasd als zij zich voelde. Nieuwsgierig als ze was, schuifelde ze naar de container. Met elke meter die ze dichterbij kwam, werd de stank hardnekkiger. Ze kneep haar neus dicht, Lieven hield zijn T-Shirt voor zijn gezicht.
Een deel van het platform schoof in elkaar en een brede spiraaltrap werd zichtbaar. Hij liep naar beneden en waar hij kwam scheen diffuus, warm licht uit panelen in de muren. De ruimte waar hij uitkwam bevatte een laboratorium en een constructie met buizen en ventielen die een derde van de ruimte vulde. Op de constructie stond het felgele logo dat nucleaire energie aanduidde. Een reactor, dacht Harrald. Daarom brandt het licht nog, daarom wordt de lucht gezuiverd. Een paneel met groene lampjes gaf aan dat het apparaat waarschijnlijk binnen normale grenzen opereerde. Wat als de zee hier binnenkomt? vroeg hij zich af, tot hij de term ‘thoriumpercentage’ tegenkwam en hij slaakte een zucht van verlichting. Een thoriumreactor, dus mini­maal gevaar. Dozijnen kabels verlieten de constructie en liepen via het plafond naar de verschil­lende afdelingen en de incubators. Een dikke bundel liep het labora­torium in en hij volgde die.
Welke plezante en verrijkende levenservaringen kun je in die tijd evenwel niet opdoen! De veldritcross in Diegem kan zo ongeveer tellen voor 3 à 4 bladzijden. Even in het park gaan wandelen en met een geveinsde semi-pedofiele blik kijken naar de spelende kindertjes die in de waan verkeren dat ze balanceren op een sneeuwtapijt van een halve meter dik en dat ze kunnen schaatsen op bevroren vijvers: dat is ook wel 2 bladzijden waard. Een praatje slaan bij een flinke kop koffie in de Kaffiebar De Familie Jansen in de Kapucijnenstraat: ook 2 à 3 bladzijden. En daarna valt stilaan de duisternis in, moet er gesoupeerd worden en is het tijd om bij een fles wijn naar muziek uit mijn rijke jeugd te luisteren. Daar krijg ik tenminste geen schrijfdromen van.
Samuel voelde zich misselijk worden. In de verte hoorde hij gehuil. Een baby? Zijn hand begon te trillen, hij trok hem terug. Het gehuil zwol aan, maar net voor hij zijn oren wilde bedekken om het geluid te dempen, verdween het.
Een zeer dierlijke aandrang die me op gelijke voet met de vos zou stellen, spoelde door me heen. Het kostte me alles wat ik in me had om hem toch niet te lijf te gaan. Zo, simpel, met klauwen en tanden, en we zouden wel zien wie de sterkste was. Maar ik deed het niet.
Mijn arm zwaait op volle snelheid tegen Mooks hoofd. Hij zwiept opzij in een halve radslag en verliest zijn grip op de vlammenwerper. Half tegen het raam komt hij tot stilstand, bloedend uit zijn linkeroor. Hij ziet mij en krabbelt ongecoördineerd overeind.
26. Health related Quality of Life • Kwaliteit van Leven (KvL) is gedefinieerd als de perceptie van een individu over hun positie in het leven in relatie tot hun cultuur, normen en waarden, hun doelen, verwachtingen, standaards en zorgen (WHO, 1999). • Gezondheidsgerelateerde KvL bestaat uit het meten van fysieke symptomen, functionele status en de impact van de ziekte op het psychologische en sociaal functioneren (Tucker, 2000, Burgos-Vargas, 1999). • HRQOL bevat de psychosociale gezondheidsdimensies van emotioneel, sociaal en cognitief functioneren (Varni et al, 2001).
Zijn buik was kaal, waar de predatoren hem met rust hadden gelaten. Niet zomaar een beetje haaruitval, maar helemaal, compleet kaal. Als een pasgeboren welp. Rozig en kwetsbaar. Ingevallen en plat, niet zoals een tonronde ezel zou moeten zijn. Het stikstofmasker was van zijn snuit gegleden en zijn muil hing open. De zware kiezen, malers, werden al dof.
Hij ademde diep uit door zijn neus en zette het lemmet op het vlees. Heel precies sneed slager Berend een zeer dun plakje carpaccio. De lende schreeuwde het uit. Berend probeerde het uit alle macht te negeren. Zijn hoofd bonsde en iedere keer als zijn mes even rustte op het werkblad, beefden zijn handen. Zonder geluid gilde Berend mee, met vertrokken, open mond. En ieder plakje dat hij sneed, werd net iets dikker, net iets slordiger dan het vorige.
Ouders wordt daarna door de nurses meteen op het hart gedrukt dat ze niet opstandig mogen worden tegen God / Allah, want hij geeft en neemt, al naar het Hem belieft. Iedereen knikt dan ijverig van ja. Daarover is iedereen het eens: als er iemand doodgaat is het de wil van God en daar moet je je zonder morren in schikken.

“survival tactische uitrustingsbroek overlevingsuitrusting krat”

Ik sloot mijn ogen. ‘En wat als ik niet ga? Heb je daar­over nagedacht?’ Ik ging rechtop zitten en wees naar ons huis, tuin, zwembad, de garages. ‘Dit opgeven? Of kunnen jij en ik iets op aarde vinden wat zo goed betaalt?’ Ik zuchtte diep. ‘Jij hebt niet eens werk.’
‘Nee,’ zei de man. ‘Je hebt natuurlijk je fundamentele overlevings­drijf­veren nog. Je zelfbescherming, je behoefte om aan energie te komen als je accu’s leeg zijn en om gerepareerd te worden als je defect gaat.’ Hij begon het controlestation weg te duwen. Met erbovenop mijn telecom­module.
Oorlog wordt dus ook door Tooby & Cosmides gezien als een kwestie van vrouwen versieren. Of men daarmee Napoleons oorlogen of de Eerste en de Tweede Wereldoorlog kan verklaren is bijzonder twijfelachtig: in de loopgraven van de IJzer vielen geen vrouwen te roven of te verkrachten. Bovendien impliceert deze theorie dat men weet dat er een vijand is en waar die zich bevindt. Dit veronderstelt dat de stammen reeds gesedentariseerd zijn. In het eerste nomadische stadium van de mensheid moet het eerste treffen tussen twee mensengroepen het resultaat zijn geweest van een toevallige ontmoeting. Oorlog met de bedoeling zijn genen met geweld te gaan te verspreiden bij vrouwen van een vreemde stam houdt ook in dat men in de eigen stam niet voldoende toegang had tot de eigen vrouwen. Aan deze voorwaarde is mijns inziens pas voldaan met het incestverbod en de instelling van verwantschapsfamilies. De door koning Romulus georganiseerde Sabijnse maagdenroof illustreert dat de roof van vrouwen genoodzaakt was door het gebrek aan vrouwen in eigen kring.
Zijn komst betekent dus ook dat ik weinig meer op de verloskunde zal werken, en veel meer tijd zal hebben om op de kinderafdeling en op de poli te zijn. En om daar af en toe dingen te veranderen die hoog nodig moeten worden veranderd. En mijn verhalen zullen nog één keer gaan over tweelingen en over de laatste week op de kraam, en daarna misschien over allerlei soorten kinderen.
Schnitzlers analyse suggereert hoe dan ook dat wij ICT als passieve wezens over ons heen hebben gekregen. Dat is misschien zo voor een geïsoleerd individu, maar individuen, ook de meest eenzame, zijn nooit geïsoleerd als waren ze een Robinson Crusoe op een vergeten eiland. Ze leven altijd in verbanden die in wezen iedereen op een bepaalde wijze met iedereen verbinden, zij het soms met heel veel tussenschakels en rizomatisch (i.e. via een wirwar van connecties; het rizoom-concept werd in de jaren 1970 voorgesteld door Gilles Deleuze & Félix Guattari (2). Het gaat er dus geenszins om of persoon X al of niet een Facebook-account heeft. Wel is het beter te kijken hoe mensengemeenschappen en bij uitbreiding de ganse mensheid zoiets als Facebook hebben gecreëerd en met hun eigen creatie worden geconfronteerd. Verschillen tussen individuen en groepen qua gebruik van zekere technologieën illustreren de verdeeldheid van de mensheid. En dit geldt uiteraard ook voor ICT.
Die ganse decadente evolutie is een ramp voor elke weldenkende mens met wat gezond verstand die wat hybride en tweeslachtig tegen de wereldse zaken aankijkt. Die weet dat een deel van hemzelf en van de wereld door hemzelf maakbaar is, maar er zich bescheiden bij neerlegt dat dit niet geldt voor het “geheel” waarvan hij ook niet weet wie of wat het “maakt”. Behalve wanneer hij zich fanatiek heeft wijsgemaakt dat achter alles de hand van een Bilderberg-groep of van een Davos-aristocratie schuil gaat. Een ramp dus voor wie na een mooie avond met heldere hemel de morgen erop ontgoocheld moet vaststellen dat het pijpenstelen regent, maar die wel weet dat hij een regenjas kan aantrekken en met een opengevouwen paraplu de straat kan opgaan.
Vasten is niet alleen iets van het lichaam. Iedere gewoonte heeft het kontrast van abstinentie nodig zodat men zich bewust wordt van de werking en werkelijkheid ervan. Dit schept de volledige complexiteit van het leven: allerlei gewoonten hebben een kontrast en bewustzijn nodig terwijl ze allemaal afhankelijk van elkaar vervlochten zijn. Wat is de invloed van het vlees-eten, onder welke omstandigheden is sex bevorderlijk of destructief? Wanneer stort ik in of bloei ik op? Wanneer kom ik uit op argumenteren en meningsverschillen en hoe verhoudt zich dat tot de collectieve aangelegenheid? Waar draag ik toe bij in welk seizoen, etc. etc. De gewone leek is een chaos van speculatie: niemand weet het precies, maar allen begrijpen het min of meer. Vele theorieën van toeschrijving verklaren waarom en hoe dingen fout gaan , subtiel corrumperend naar hun secundaire winst. Sommigen zweren bij moraliseren als de enige oplossing, terwijl anderen zweren bij standvastig en zwijgzaam werken. Natuurkundigen zoeken naar een verenigde veldtheorie die alles verklaart en religies voeren er strijd om welke het meest omvattend is. Wat ook het geval of de aspiratie mag zijn, vroeg of laat moet het worden opgegeven. Met die kennis fluistert de wijsheid de term vrijwillig lijden of boete: gehaat door de gewone man en het liefst door allen behalve de serieuze kandidaten der heiligheid vergeten. Niettemin heeft de regel een plaats als een hoeksteen van de vooruitgang. Zonder oprechte boete is er geen echte kennis, bewustzijn of vooruitgang op welk levensterrein dan ook mogelijk. Vele mensen moeten ervaren dat men alleen met schade en schande wijs wordt. Slechts na een uitputtende ziekte of een rampzalige mislukking dempt men de put waarin het kalf verdronk. En de mens is collectief een trage leerling. Zwaar gehecht aan alle illusies van beheersen en genieten doet zich keer op keer de totale (en zeer dure) ramp van oorlogvoering voor die alle winstmotieven en weerleggingen van boete afstraft. Oorlog is de gesel van de God die in onze oren schreeuwt dat het gezond is om hongerig te zijn, goed is om te vechten voor de zaak en een doodzonde om je naaste te verraden.
We bereiken de deur van de opbouw. Boven ons priemt de stalen wand van de vuilwitte kolos ettelijke verdiepingen naar de donkerende hemel. Ik zie nog net de overhang van de brug en een vage schittering van de schuine ramen tegen de sterrenspikkelige indigo achtergrond, voor Rami me met een por van haar loop opdraagt naar binnen te gaan. Ik beklim de eindeloze reeks trappetjes, door het gerammel van het wapentuig aan haar gordel.
56. Relevantie voedingstoestand Goede voedingstoestand: • Groei en ontwikkeling • Minder complicaties1 • Betere survival2 • Betere kwaliteit van leven? 1 Bauer Adv Nutr 2011 2 Inaba Cancer 2012; Butturini J Clin Oncol 2007; Lange JAMA 2005
En weet je wat? In al hun haarloze naaktheid, in al hun steeds maar toenemende uniformiteit in vorm en bouw, leken ze niet enkel op elkaar, ze leken ook op die roodachtige woestijn, met een kleur variërend van geronnen bloed tot die van die rozerood beschimmelde omelet onder die veel te kille, onver­schil­lige zon, alsof het niemand iets kon schelen wat we deden, wij, als vagebonden schurkend in het zand. Anders en toch allemaal hetzelfde.
‘Vervalsingen,’ snoefde de Meester toen hij er een blik op wierp. ‘Gefotoshopt, iedere idioot kan het. U kunt me niets maken. Het enige dat u wilt, is mij zwart maken. U zou beter excuses aanbieden voor de manier waarop u mij hiermee krenkt.’

“Overleving communicatie uitrusting overlevingsuitrusting clipart”

(Die vuile oorlog die je voelt, die aan je lijf kleeft, maar die je niet ziet. Toch niet alhier: hier kennen we geen Diamantwijken, geen in sociaaleconomische quarantaine geplaatste banlieues, ook geen heftige, compromisloze en politie-geleide uitgeverijen die weekbladen drukken op 60.000 exemplaren, niemand hier die weet over welke profeet men nu eigenlijk spreekt of schrijft of tekent (er zijn er zo veel, van die profeten!), hier ook geen zo groot geconcentreerd kapitaal dat op zijn eentje ergens in Libië of in Syrië een ganse militie op de been weet te houden. Hier wordt hoogstens voor wat catering gezorgd: broodjes met noordzeesalade.
Op internet deel verkrijg je de voor jou belangrijke kennis. Je beslist zelf waar je je in wil verdiepen. Deze keuzes kan je maken omdat je kritisch naar de maatschappij kijkt. lerende zich zichzelf niet als middelpunt van de maatschappij maar als belangrijk onderdeel ervan. Je hebt er soms zelfs invloed op maar deelt altijd je kennis. Kennis delen en elkaar opzoeken gaat heel gemakkelijk met iedereen over de wereld, zo blijf je bij de tijd en kan vanuit dat perspectief weer volgende keuzes maken.
In onze visie treden de eerste mensengemeenschappen dus naar voren als oorspronkelijk in hun geheel voedselzoekers: zowel mannen als vrouwen brachten hoofdzakelijk hun dag door met het zoeken naar relatief klein eetbaar voedsel. Pas in een latere fase ontwikkelde zich een duidelijke taakverdeling waarbij mannen (alhoewel ze ook nog aan voedsel zoeken doen) overwegend in groep gingen jagen, terwijl de vrouwen zich verder toelegden op het vergaren van voedsel (hoewel er stammen waren waar vrouwen mee op jacht gingen; misschien is er zelfs ooit wel eens een vrouwensamenleving geweest: niet voor niets spelen de Amazonen zo’n belangrijke rol in veel Griekse mythes – ze werden gesitueerd tussen de Zwarte Zee en de Kaukasus). Mogelijk begonnen sommige stammen zich ook reeds in een vroeg stadium van de menselijke geschiedenis te specialiseren in visvangst. Maar in die eerste fases werd er eigenlijk niet echt verzameld: men at tot men geen honger meer had en legde zich daarna te rusten of gedroeg men zich wat speels, zoals chimpansees. Men beschikte in een eerste fase immers niet over de recipiënten zoals gevlochten manden om vruchten e.d. te verzamelen en het nomadisch leven liet ook niet toe om veel van dergelijke werktuigen, instrumenten en hulpmiddelen mee te sjouwen. In een eerste fase was de jacht niet dominant en bleef het bijeenrapen van plantaardig voedsel en kleine dieren en insecten de bovenhand houden. De verhouding tussen voedsel vergaren en jacht hing onder andere af van wat de natuur bood, hoewel we zonder risico ons te vergissen mogen aannemen dat in gebieden rijk aan plantaardig voedsel ook wel het meest prooidieren te vinden zullen zijn geweest. Naarmate de technieken beter werden (eerst puntige stenen en stokken, later steenbijlen en een soort spiezen of speren) werd de jacht belangrijker, maar verbeterde jachttechnieken hingen doorgaans samen met efficiëntere voedselvergaringsmethoden (gebruik van stenen werktuigen om knollen uit te graven maar vooral het gebruik van manden en buidels om inderdaad voedsel te verzamelen). Beide impliceren een vorm van kampement waar men minstens een tijdje verbleef. Helen Fisher schat het aandeel van het verzamelen van voedsel bij tegenwoordige jager-verzamelaars op 70%. We moeten hieruit niet afleiden dat er in de Oudheid geen ware jagersvolkeren zijn geweest wiens leven volkomen gecentreerd was rond de jacht. De veelvoud van jagersmythes die hun oorsprong moeten hebben in het paleolithisch tijdperk, bewijst hoezeer voor veel volkeren, zoals bijvoorbeeld bij de Noord-Amerikaanse Roodhuiden, de jacht het ganse leven beheerste. De explosie van de jacht (haar collaps) was nodig opdat landbouw en veeteelt zouden kunnen doorbreken (zie sub). Het relatief geringe aandeel van de jacht bij de actuele jager-verzamelaars verklaart mijns inziens eerder waarom ze het niet verder dan hun huidig stadium hebben gebracht.
Het meest recente dodenlijstje van de PVV-aanhang Hardwerkende Bezorgde Burgers valt te bewonderen bij fenixx.org, een site die op één dag meer hoaxes en complottheorieën weet te produceren dan Micha Kat in een jaar.
En hoe groter en logger het bestuurlijke apparaat is, en hoe sterker de onderlinge belangenverstrengeling daar binnen dus is, hoe langzamer de noodzakelijke veranderingen van inzicht zullen plaatsvinden,
Ik haalde de foto weg van het profiel. We hadden altijd nog back-up, de foto zat in mijn privé-foto­collectie en afgedrukt op fotopapier in mijn porte­feuille. Ik zou mij door die foto nog tot in lengte van dagen kunnen laten herinneren hoe het was, in die tijd vlak na haar geboorte, toen ze kwetsbaar in de couveuse lag en naar mij lachte.
4. © Academia Press Eekhout 2 9000 Gent Tel. 09/233 80 88 Fax 09/233 14 09 Info@academiapress.be www.academiapress.beDe uitgaven van Academia Press worden verdeeld door:J. Story-Scientia nv Wetenschappelijke BoekhandelSt.-Kwintensberg 87B-9000 GentTel. 09/225 57 57 Fax 09/233 14 09info@story.be www.story.beEf & EfEind 36NL-6017 BH ThornTel. 0475 561501 Fax 0475 561660Opmaak: bvba Le Pur et l’ImpurDE KIKKER EN DE OCEAANOver het belang van emotie in een wereld van kennisGent, Academia Press, 2009, XIV + 188 p.ISBN 978 90 382 1507 5D/2009/4804/206NUR1 809U 1354Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of vermenigvuldigd doormiddel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze dan ook, zon-der voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.
… In de behandeling verdient juist het gedrag dat juridisch gezien niet strafbaar is maar wel degelijk als agressie ervaren wordt veel aandacht. Het gaat hier over treiteren, pesten, uitdagen, doodzwijgen etc. Het is gedrag dat de geoormerkte ‘dader’ in de opmaat naar het indexincident vaak te beurt gevallen is en bij hem of haar een diep gevoel van verontwaardiging, onrechtvaardigheid en slachtofferschap teweeg gebracht heeft (de Cnodder, 2010). Zij geven over het algemeen grif toe de eerst klap uitgedeeld te hebben maar voegen er in één adem aan toe dat dat maar een deel van verhaal is. …
Ik ben niet zo stuk van duo’s, trio’s etc., die met een bandje meezingen, ik hou meer van het echte werk, de band met zijn onvolkomenheden en verrassingen die voortkomen uit de menselijke emoties van het muziek maken, dan bedoel ik muziek maken middels de instrumenten die je bespeelt.
‘Sinds we niet meer in het zelfde bed slapen als de Kiteh en de Timbesh,’ zei Beijjun zuur, ‘valt hier weinig meer tegen in te brengen… Geef de Kiteh nog een paar jaar en onze status is even laag als dat van de Oba en de Gehina.’
5 woensdag 18 maart 2015 Pagina 5 Nieuwe brouwmeester bij Lindeboom Neer Van links naar rechts: Jan Willem den Hartog, Theo Sonnemans en Paul Joosten NEER – Zijn naam: Jan Willem den Hartog. Een brouwmeester met ervaring. Daarmee een waardig opvolger van Lindebooms vertrouwde brouwmeester en bier-icoon Theo Sonnemans. Jan Willem is in 2000 afgestudeerd op de TU in München en gedurende de afgelopen acht en een half jaar werkzaam geweest bij de Gulpener Bierbrouwerij als brouwmeester. Requiem Gabriel Fauré HEYTHUYSEN – Op zondag 22 maart wordt in de Nicolaaskerk in Heythuysen het Requiem van Gabriel Fauré uitgevoerd. Het Requiem is Faurés bekendste langere werk. Het stuk is geschreven voor koor en orkest. In Heythuysen wordt het Requiem uitgevoerd door het projectkoor Multivocaal. Een speciaal voor deze uitvoering samengesteld koor van enthousiaste kundige zangers uit de hele regio dat onder leiding van dirigent en initiatiefnemer Vierdorpenconcert Hij was verantwoordelijk voor de bierkwaliteit, de receptuur en de technische optimalisatie van het brouw- en verpakkingsproces. Jan Willem treedt per 1 mei in dienst bij de Lindeboom Bierbrouwerij te Neer en zal op termijn de roerstok van Theo Sonnemans overnemen. Jan Willem is in de Lindeboom Brouwzaal verwelkomd bij een gezamenlijke toost met t Bier van Hier. Luc Jakobs uit Heythuysen vanaf oktober tweewekelijks repeteert. Het koor wordt bij de uitvoering ondersteund door een orkest en de solisten Katarzyna Wilk (sopraan) en Raoul Reimersdal (bariton). De kerk is vanaf uur geopend. Kaartjes kosten 10,- euro aan de deur. En in de voorverkoop 8,- euro bij Verheggen Mode, Dorpstraat 33; Wijnkoperij Storms, Dorpstraat 108; of bij Luc Jakobs via tel. (0475) / HUNSEL – De vier dorpen uit de voormalige gemeente Hunsel behouden hun jarenlange traditie. Zaterdag 21 maart vindt wederom het Vierdorpenconcert plaats. Elke deelnemende vereniging (fanfare St. Cecilia Hunsel, fanfare Ellona Ell, fanfare Concordia Ittervoort en harmonie St. Lucia Neeritter) met haar eigen muziekkeuze en stijl met als rode draad Jazz/Big Band. Locatie: Parochiezaal, Jacobusstraat 9, Hunsel, aanvang uur. Entree is gratis. Einde van de armoede begint op school NUNHEM – In juli 1967 las Mia Cox uit Roermond Maalbroekgrens een oproep in het blad Libelle om straatkinderen in India financieel te adopteren zodat ze in India naar school konden en daardoor een menswaardig bestaan opbouwen. Mia reageerde op de advertentie. Zij kreeg een brief terug van Sr. Bridgid de Mello van de Lourdes Society uit Surat in de staat Gujarat te India. Dat briefje, of nog beter gezegd die noodkreet bleek het begin te zijn van de Stichting Children Sponsorship, waarvan het secretariaat is gevestigd bij Paula en Dick Vermeer in Nunhem. Paula Vermeer, een zus van Mia Cox: Voor 25,- gulden per maand adopteerde Mia destijds een kind in India. Nu in 2015 is die bijdrage nog steeds hetzelfde namelijk 12,- euro. Mia is destijds in India geweest. Wat ze daar zag maakte zo n grote indruk dat ze bij terugkomst haar familie, vrienden en bekenden warm probeerde te maken om ook sponsor van een Indiaas kind te worden. Wilt u meer informatie over de stichting en mogelijkheid van sponsoring dan kunt u contact opnemen met Stichting Children Sponsorship: Dick Vermeer, secretaris, tel. (0475) of en: hetnet.nl; ANBI erkenning door belastingdienst nr: Lees het volledige verhaal op Paula en Dick Vermeer helpen al 40 jaar met hun Stichting onderwijs mogelijk te maken voor kansarme Indiase kinderen ROCK ITtervoort ITTERVOORT Zaterdag 28 maart vindt opnieuw ROCK ITtervoort plaats in CC de Mortel te Ittervoort. De organisatie heeft voor deze editie niemand minder dan Anneke van Giersbergen met The Gentle Storm weten te contracteren. Naast optredens in Londen, Parijs en Amsterdam komen ze ook naar Ittervoort. Speciale gast deze avond is Sylvium. De afgelopen edities had het festival een internationaal karakter door bezoekers uit veel Europese landen en zelfs uit Turkije en de Verenigde Staten. ROCK ITtervoort wordt door en voor de plaatselijke fanfare Concordia georganiseerd. De voorverkoop voor dit unieke editie van ROCK Ittervoort is inmiddels begonnen. U kunt uw kaarten bestellen bij www. therockonline of stuur een e- mail naar: Regelingen en financiën mantelzorgers Geslaagde informatie bijeenkomst Wim Gort nieuwe directeur Synthese LEUDAL – De nieuwe directeur-bestuurder van welzijnsorganisatie Synthese wordt de heer Wim Gort. Hij volgt Marcia Adams op. Zij maakte verleden jaar de overstap naar zorginstelling Dichterbij in Gennep, waar ze aan de slag is gegaan als bestuurder. De raad van toezicht van Synthese heeft voor de heer Gort gekozen vanwege zijn grote ervaring met het vak. In eerdere functies was hij verantwoordelijk voor inkoop van zorg- en welzijnsdiensten, ketenzorg en aanbestedingstrajecten. Daarnaast werkt hij in zijn huidige functie als directeur bussiness development bij de Antes Groep in Zuid-Holland nauw samen met welzijnsorganisaties in speciale arrangementen die mensen met psychische problematiek helpen meer grip LEUDAL – Samen met vrijwilligers en het steunpunt mantelzorg Leudal werd op 24 februari jl. in de Bombardon te Heythuysen een informatiebijeenkomst regelingen en financiën voor mantelzorgers Leudal georganiseerd. Ruim 45 bezoekers waren op deze avond aanwezig om te luisteren naar de heer Chris Rijks, medewerker van de Rabobank en de heer Ruben Kuijper, notaris van het notariskantoor Van Hecke en Houben en Schijns. De aandachtspunten van de heer Rijks waren: veilig bankieren en volmachten. Robin Kuijper, stelde het onderwerp levenstestament aan de orde. Lees het volledige verslag van deze avond op leudal/nieuws op hun leven te krijgen. De nieuwe directeur begint op 1 april aan zijn klus bij Synthese. De rol van directeur werd sinds oktober waargenomen door Thea Bongers. TUMMERS SERVICE CENTER: 7 DAGEN PER WEEK ECHTE SERVICE! Electro World Tummers heeft niet alleen een groot assortiment aan elektrische apparaten, maar ook een uniek Service Center in onze vestiging op het Retailpark in Roermond. Dit Service Center richt zich in zijn geheel op onder andere reparaties, ondersteuning, onderdelen, installatiematerialen, onderhoudsproducten en bekabeling. 7 dagen per week geopend online support eigen reparatiedienst telefonische support ook voor onderdelen meer dan 90 jaar kennis & ervaring Niek Filiaalleider Service Center Wij zijn pas klaar als u tevreden bent! Heeft u een technisch probleem? Wij repareren uw apparaat snel, vakkundig en met de grootste zorgvuldigheid in onze eigen reparatie-afdeling. U kunt ons ook bellen. Zelfs op zondag! Wij staan ook dan voor u klaar en doen er alles aan om een passende oplossing voor u te vinden. Onze ruim 90-jarige kennis & ervaring komt daarbij uiterst goed van pas! Zoekt u onderdelen? Daarvoor kunt u natuurlijk ook bij ons terecht. Hebben we ze niet, dan bestellen we ze! Verder hebben wij een groot assortiment aan installatiematerialen, lampen, onderhoudsproducten en bekabeling op voorraad! Kortom het Tummers Service Center is er voor u! Met vriendelijke groet, Niek ruim assortiment installatiematerialen, lampen, onderhoudsproducten en bekabeling voor de vakman en doe-het-zelver ROERMOND SCHAARBROEKERWEG 28 T IEDERE ZONDAG OPEN van uur DONDERDAG & VRIJDAG KOOPAVOND Afbeeldingen kunnen afwijken, drukfouten en wijzigingen voorbehouden.
Dit is de oudste regel voor de beschaafde mensheid en het menselijke gezonde verstand. De krankzinnigen werken niet samen net als de ongeciviliseerden. De wilde natuur kan aantrekkelijk zijn en je uitleven kan een opluchting vormen. De beest uithangen is echter niet de definitie van beschaving. Helaas moeten we onze afgunst op koning leeuw beheersen en ons aan de regels houden die de juiste samenwerking en coördinatie verzekeren. Zonder dat bereik je niets dan oorlog en vernietiging. In geval van bezetting door vreemde strijdkrachten, kan men tijdelijk terugvallen op de dierlijke staat van het gebruik van animalistisch geweld ter zelfverdediging en overleven. Maar een normale burgerlijke bedreiging vormend voor de individuele vrijheid, moet men overeenstemmen en samenwerken naar het begrip van defensie. Naar de vrijheden van de formele orde van erkend maatschappelijk lidmaatschap (‘een ster hebben”) zijn er 32 mogelijke identificatiegroepen (de onvolgroeide aspirant”zonder een ster’ niet meegerekend) (afb.). Iedere groep zal zijn eigen defensie definiëren en ernaar handelen voor zover de wetboeken het toestaan. Zelfs de teruggetrokkenen moeten samenwerken om hun eigen plaats te krijgen en zich te verzekeren van hun voeding en hun aanpassingen. Problemen ontstaan als er geen samenwerking kan worden gevonden. Deze mensen vallen buiten de samenleving en vormen voor de formele orde een belediging aan de ene kant en een uitdaging aan de andere kant. Ieder mens is waardevol en vanwege de economie of de justitie mag dit niet worden ontkend. Het hoeft geen geld te kosten of buiten strafinrichtingen plaats te vinden. In feite betekent formele bevrijding dat je het kapitaal ter beschikking krijgt vanwege de overwegende invloed van de logica van de orde. Is er eenmaal samenwerking in formele orde dan vormt geld niet het probleem. Naar de formele orde verliest zelfs eigenaarschap zijn betekenis aangezien dienst aan de orde de filosofie is. Natuurlijk heeft iedere identificatiegroep zijn eigen materiële beheersings-systeem van verschaffing van kredieten en goederen. Het is aan de regering alles naar recht en orde te regelen om de private interessen van de verschillende belangengroeperingen te beschermen.
De dynamiek van de Tijd inziend en het leven als één geheel krijgt het vasthouden aan een strategie een andere betekenis. Het betekent dan vasthouden aan de principes (afb.) van de vooruitgang zonder om te zien. Zonder dit kan werkeloosheid niet worden herkend als een andere vorm van arbeid noch kan het individualisme dan worden herkend als een stadium van zelfverwerkelijking. De misvatting schuilt in het idee van gefixeerd zijn in een onoplosbaar probleem van werkeloosheid en egoïsme. Het is een kwestie van bewustzijn: men zou met de standaardmanier van denken moeten kappen en zich moeten afstemmen op het alternatieve alleen maar om een frisse kijk te hebben op precies dezelfde manier van leven. Men kan b.v. een politicus zijn met een eigen beleid, maar tegelijkertijd een bemiddelaar zijn in een andere staat van bewustzijn betrokken bij het belang van de Heer. De eerste optie mag een werkeloze individualist tonen terwijl de tweede optie een bezorgde dienaar toont. Laatstgenoemde is de visie van vooruitgang in zelfverwerkelijking terwijl de eerste behoort tot de ‘niet-dit’ staat van begoocheling van materiëel bewustzijn. Een eenvoudige manier om deze regel samen te vatten is te zeggen dat vooruitgang berust op inhoud en misvatting berust op identificatie met de vorm. 
Ik heb zo veel tapijt hookers en wol liefhebbers vraag me over het proces van de hand verven wol had, dat ik dacht dat het misschien nuttig zijn om deze geïllustreerde exampleu wat er nodig is en hoe u een aantal eenvoudige verfbad verven bieden. Hou
Heel even vertrok Roberts gelaat, maar direct keerde zijn glimlach terug. ‘Om jou een aanbod te doen.’ Hij boog zich naar me toe, dichter dan ik comfortabel vond. Al wist ik dat wat ik zag geen werkelijkheid was, toch meende ik zijn adem in mijn gezicht te voelen. ‘Ik kan van jou de rijkste man ter wereld maken.’
‘Da’s niet helemaal waar, schatje.’ Moeder liet me los en knipoogde naar Lars. ‘Toen papa de eerste keer terugkwam, was jij net zo oud als Ella nu. Je was woest op hem.’ Ze kneep me zachtjes in mijn hand. ‘Het duurde drie uur, toen zat je bij hem op schoot en kletste honderduit.’
Desondanks was ze dankbaar dat ze haar laatste dagen samen met dit fragiele leven kon doorbrengen. Moeder Aarde had wederom voor haar gezorgd. Ze knielde neer en verzonk in een diep en dankbaar gebed.
Je zult meer verbindingen met zielsverwanten herkennen.  Er zijn veel verschillende zielsverwanten mogelijk.  Zo kun je bijvoorbeeld een bepaalde tijd samen doorbrengen om elkaar iets specifieks te leren, meestal positief en soms negatief of uitdagend.
Schnitzler biedt ons geen concrete uitleg over welke vormen dit protest zou aannemen of zou moeten aannemen. Noch wie, wat of hoe dit verzet zich zou (moeten) organiseren. Hij ontwaart echter een groeiend kritisch bewustzijn ten aanzien van de wijze waarop ons handelen door de informatie- en communicatietechnologie (ICT dus) wordt gestuurd, gestroomlijnd, gedetermineerd en geconditioneerd. Hij haalt enkel een paar anekdotische initiatieven aan die ingaan tegen de (althans in Schnitzlers analyse en voorstelling) kapitalistische, monopolistische en totalitaire tirannie van de genoemde internetgiganten en van de sociale media. Maar daar blijft het zo ongeveer bij. Alleen verwijst Schnitzler nog uitgebreid naar de aandacht van de publieke opinie voor de klokkenluider Edward Snowden en voor de afluisterpraktijken van de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA. In alle eerlijkheid: ik geloof niet dat we bezield zijn geraakt door een massaal Snowden- of NSA-effect. Wie niets te verbergen heeft, hoeft geen schrik te hebben voor de mogelijkheid dat hij/zij wordt afgeluisterd of in het oog gehouden. De doorsnee internetgebruiker weet vermoedelijk niet echt hoe Snowden of NSA te plaatsen. Al evenmin maken veel mensen zich druk over de manier waarop Facebook de grenzen van onze privacy aftast of overschrijdt. Net zoals heel wat arbeiders in de eerste fases van de Industriële Revolutie amper geïnteresseerd waren in het wel en wee van de politieke leiders van hun land. Als ze al een nationaal gevoel hadden, want de natievorming heeft zich eigenlijk pas in de periode 1850-1900 volledig voltrokken. Ik denk/vrees dat de aandacht voor de zaak Snowden en voor de NSA-praktijken betrekkelijk marginaal was en zich wezenlijk beperkte tot de betere middenklasse. Beide items (net zoals Julian Assange van WikiLeaks) zijn ondertussen ook al serieus in de vergetelheid geraakt. Intellectuelen en mensen met een zogenaamd “kritisch bewustzijn” zijn omzeggens altijd goed opgeleide middenklasse-figuren (geweest). De sociaaleconomische elite heeft geen probleem met ICT en ook de lagere klassen aanvaarden ICT zoals het is en komt, zeker de jongere generaties die met ICT opgroeien. Nu, aan de andere kant: ook de ICT-innovators, -propagandisten en internetfreaks zullen vermoedelijk in een ruime meerderheid te situeren zijn in die betere middenklasse. Dat soort kritische en sceptische attitudes hoort immers bij het wezen en de status van goed opgeleide middenklasse-mensen. Kritisch zijn is ergens hun “sociale functie” (of “dysfunctie”?). Maar hoe kritisch een pak middenklassers staan tegenover ICT, ze zijn ook diegenen die het meest gebruik maken van internet, de sociale media en andere digitale instrumenten, en dus ook het meest online zijn. En de maatschappelijke invloed van hun internetgebruik zal veel groter en veel intenser zijn dan hun kritische attitude t.o.v. ICT. Schnitzler beseft wel dat ICT ons allen enorm veel baten oplevert tegen een geringe kost, een gegeven dat een bijzonder sterke rem vormt op zijn verhoopte “verzet en opstand”. In het geheel genomen geloof ik dat we van doen hebben met een, zeker kwantitatief, eerder marginaal aantal intellectuelen en opiniemakers die gretig wijzen op het reële gevaar van de digitale technieken voor de “menselijke waardigheid” (waarvan Immanuel Kant destijds stelde dat deze waardigheid het enige goed is dat niet kan gekocht of gekocht worden). Internetfreaks en techno-intellectuelen scoren m.i. qua aantal en invloed hoger, en vermoedelijk zelfs qua kwaliteit, net zoals de romantische dichters die zich destijds afzetten tegenover de rook en de schoorstenen van de Industriële Revolutie, toen sociaal gezien vrij marginaal waren.
Bij zijn woorden keek Sterre eveneens om zich heen. Ze waren in het station. Correctie, ze waren in een station, gemaakt van bewerkte, houten pilaren en een aantal hoge, aaneengesloten bogen die het dak vorm­den. Een paar kleine gebouwtjes van kale bak­steen met houten kozijnen en glas-in-lood ramen waren het enige dat ze kon zien naast rijen perrons en spoor. Voorbij het perron waren tientallen sporen, meer nog dan ze van Amsterdam Centraal gewend was.
De waterkant is in onregelmatige stukken verdeeld door roestige autowrakken op verpulverde banden, als kantelen op een apocalyptisch waterfort. Er voorbij zijn groenstrook, weg en park nauwelijks meer van elkaar te onderscheiden, het oude asfalt een chaos van brokken, scheuren en woekerende planten. Verder land­in­waarts, vanaf de voet van de Mast, waar Mook de toegang tot zijn hoofdkwartier toegankelijk houdt, is het plaveisel in iets betere staat. Water lekt uit mijn kleding, tussen mijn schouderbladen, door mijn kruis.
Een van de veermannen moet hem naar het Rode Wolken Huis hebben gebracht. De reus staat in de deuropening en neemt alles in zich op. Het is zijn eerste keer hier, daar ben ik zeker van. Ik ben hier al een eeuwig­heid. Hij draagt vreemde kleren, grof en lelijk. Waar komt hij vandaan, de bergen?
Er is geen bagagedepot op het vliegveld, dus ik kan óf met mijn twee koffers en rugzak door Accra rondgereden worden door een taxi en dan af en toe ergens uitstappen (maar om wat te doen dan?) óf de rest van de dag op het vliegveld doorbrengen met een snelle internetverbinding en af en toe een poos in een boek lezen. Dus dat laatste maar. De enige plek waar het rustig is, is in het restaurant. Daar heb ik maar Jollof rice met kip besteld, koffie en nu appelsap en zo kom ik de uren wel door. Voorlopig mag ik hier blijven zitten.
Vuur: het maken van vuur is een belangrijke moraal booster, niet alleen zal het je warmte en licht geven, maar het zal je ook een rustgevend gevoel brengen. Het zal je in staat stellen om water te zuiveren en om zeer snel iemand te waarschuwen door je vuur bakens aan te steken. Een gouden regel om een vuur aan te steken is om genoeg hout te sprokkelen en wanneer je genoeg denkt te hebben, zeker drie keer zoveel nog bij te halen. Het is ook van het grootste belang om een gecontroleerd en een niet te groot vuur aan te leggen. Voor één persoon is het voldoende dat het vuur maar zo groot is als je beide handen naast elkaar (20 x 20 cm ). Een vuur aan leggen is één zaak, maar het is zeker niet de bedoeling om het volledige bos af te branden.
Ze dissen elkaar anekdotes op uit hun bewogen levens. Ze keuvelen. Over wijn en likeur. Over vrouwen. Obed Marsh haalde zijn vrouwen in Polynesië, dat is geen geheim, evenmin als wat hij met die vrouwen deed. Ze spreken over de landen die ze bezochten. De mannen die ze bedrogen. De wijn vloeit rijkelijk. De drie oude mannen blijken jongensogen te hebben, de schelmachtige twinkeling verraadt ze.
Hij klimt de drie treden omhoog en opent met trillende handen het deurtje naar de galerij. Het vergulde krul- en lijstwerk van de spiegel achter hem vormt de barokke achtergrond voor zijn romantische ontmoetingen. De boegspriet van de Baal steekt, zoals reeds vermeld, rake­lings langs de achtersteven van zijn galjoen. De na­bij­­heid van de schepen maakt een bijna besloten ruimte van de galerij. Een besloten hofje voor twee tortel­duiven. De griffioenen die de glas-in-lood raampjes van zijn kajuit flankeren, zijn het enige publiek.
‘We kunnen klimmen. Vooruit,’ zei hij gemoedelijk, het loeder. De rattendame die het object van zijn gemoedelijkheid was, knipperde haar lange wimpers loom over haar kraalogen, greep de kabel en liet zich sierlijk, blik onafgebroken op Grimpeerd gericht, naar de grond zakken.
Het tweede type modellen, de modellen die betrekking hebben op de interactie tussen grotere neuronale mechanismen en meer bepaald verschillende hersenregio’s, leunt aan bij bevindingen uit de cognitieve neuroscience waaruit blijkt dat de aanpak van verschillende soorten problemen of de aanwending van verschillende methoden bij probleemoplossing in verschillende delen van het brein zijn gelokaliseerd. De dorsolaterale prefrontale cortex bvb. lijkt informatie en gegevens op een andere manier te verwerken dan de insula cortex. Anderzijds lijken verschillende hersenregio’s verschillende taken aan te pakken. Patiënten met een beschadiging van de ventromediale prefrontale cortex reageren niet meer emotioneel op prikkels, terwijl patiënten met een beschadiging van de dorsolaterale prefrontale cortex problemen blijken te hebben met de cognitieve verwerking van taken die weinig of geen emotionele impact hebben, zoals rekenkundige bewerkingen. In het algemeen lijkt het zo dat optimale probleemoplossing bevorderd wordt door een synergie tussen cognitieve (‘logische’ of ‘rationele’) verwerking en affectieve (‘emotionele’) verwerking. Dikwijls geraken beide mechanismen toch in een conflict, zonder dat één van beide superioriteit kan doen gelden. Uit onderzoek blijkt dan dat vooral de voorste cingulate winding (anterior cingulate cortex – ACC) conflicten tussen hersendelen zou detecteren en conflictbeheersend en -oplossend zou optreden.
BASISSCHOOL HET DAL Brede School Markeent St. Jozefslaan 102 6006 JN Weert Tel: 0495-534518 Nieuwsbrief 14 : 25 maart 2015 1. Agenda Datum tijd Voor wie Wat / Waar / Overige info Woe. 25 maart Alle groepen
‘Kijk om je heen, Alloceur.’ Ze blaft de titel als een scheldwoord. ‘De wereld ligt in puin. Pakken wat er te pakken is, meer is er niet. Jouw idealisme? Daar lach­ten we samen om, Mook en ik.’ Ze reikt achter zich en trekt haar pistool uit haar broekriem. Met een zweem van triomf in haar ogen richt ze op mijn voorhoofd. ‘Explosieve kogels, Ferdi. En ergens in die nanowolk van je moet nog een brein zitten. De mens­heid heeft allang geen plek meer voor idealisme.’
In de muziek ben je er NOOIT, kapsones en het gedrag van IK BER ER kun je vergeten, dat is amateur gedrag. Als je ECHT muzikant bent en ECHT respect voor jouw eigen kwaliteiten hebt, ga je door  op zoek naar vernieuwingen, jouw eigen stijl en manier van muziek maken, jouw oude vergangen, tussen haakjes, roem achter je laten en doorgaan alsof je je zelf nog moet bewijzen.

“wazoo overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting winkelen”

Ze greep het tablet, draaide het om en om in haar trillende handen, bestudeerde de groeven in het materiaal, op zoek naar herkennings­punten, vond ze. Niet zeker wat ze kon verwachten, niet zeker of dit een vervalsing was, een kopie, dood materiaal, niet zeker of het ook maar iets zou doen drukte ze op het vijfhoekige vlak onder haar duim.
Kun je zomaar uit het niets iedere maand 750 equi schenken aan iedereen die meedoet? Blijft de balans dan wel in evenwicht? Wat staat daar tegenover? Want,… voor wat, hoort wat. Toch? Wel, de mens zelf is de tegenwaarde. Iedere mens representeert economische waarde. Gewoon het feit dat wij leven op Aarde, hier aanwezig zijn en deelnemen aan de maatschappij waar we dagelijks onze tijd, energie, diensten en arbeid spenderen en delen, is de investering die het basisinkomen rechtvaardigt. Wij creëren economie gewoon door in leven te zijn, want we kopen voedsel, energie, zorgen voor huisvesting, enz. Op die manier zorgt iedere mens voor 750 equi aan economie. 
Hij kampeerde op een klein heuveltje waar een paar bomen groeiden. Toen hij de haringen de grond in dreef raakte hij iets hards. Hij groef de losse aarde op en vond een klein metalen pannetje. Er waren eerder mensen op deze plek geweest. Hij groef verder en vond verschillende verweerde en verroeste voor­werpen, bijna onherkenbaar, en een versleten, plastic Barbie met lang, blond nephaar. Hij veegde de modder eraf en zette de pop rechtop tegen een van de bomen.
‘Wat hebben we in godsnaam aan administratieve optimalisatie, dame? We zitten in de loopgraven, om­ringd door een vijand die steeds dichterbij komt. Stel dat dit wapens zijn die op meerder manieren kunnen worden ingezet, wat zouden dan de mogelijkheden zijn?’
Doordat fabrieken in Frankrijk en Tsjechoslowakije op last van de bezetter tijdens de oorlog de Fi 156 hadden moeten bouwen waren de bouwtekeningen na de bevrijding nog steeds aanwezig en hebben beide landen de toestellen nog in groten getale gebouwd.
je hebt gelijk, zonder bezit ben je ongelukkig. maar dan alleen als je met het bezit de primaire levensbehoefte bedoeld in hoeverre ze in te richten zijn. verder streven is blindheid. je geluk ‘vinden’ in andere dingen, of nutteloos op deze aarde staan. is het een kwestie van overleven? of is het een kwestie van doorleven?
Deze morgen (vrijdag) moest ik vaststellen dat de modem voor mijn tv- en internetaansluiting ’s nachts moet bestookt zijn geweest met vreemde kosmische stralen. Het ding heeft het compleet laten afweten en een Belgacom-technicus kan zich niet vόόr dinsdag vrijmaken. Ik vrees een regelrechte ramp. Drie à vier dagen zonder computer: wat moet ik met al die lege uren aanvangen? En mijn beste vriendin is ook al door de vijand van de mensheid geïmmobiliseerd. Die is zo waar gistermiddag geopereerd: galblaas weggenomen, een handeling die noodzakelijk bleek om de hinderlijke opeenstapeling te neutraliseren van een reeks galstenen in grootte variërend van een knikker tot een kleine pingpongbal. Na 2 minuten telefoneren moet ze al uit amechtigheid de hoorn neerleggen en een paar uur volharden in een horizontale en ook nog zwijgende houding. Mezelf een paar uur verliezen met koffie slurpen en mateloos roddelen over politici en andere succesvolle seriemoordenaars, om finaal te eindigen met smeuïge verhalen over verdronken kalveren en omvergereden of van de trap gevallen familieleden en kennissen, dit allemaal bij een glas porto, un petit dernier pour la route: het zit er de komende dagen ook niet in.
Een kilometer onder Delft is de Schie verwijd tot een rommelig meertje. Brokstukken van Mooks sloep liggen verspreid rond de nieuwe water­massa. Een paar hoopvolle jutters neuzen door de restanten. De scherpe geur van explosieven besmeurt zelfs nu nog de lucht.
Onderstaande figuren hebben zichzelf genomineerd als randdebielen van het jaar met hun absurde mening dat alle grenzen open moeten blijven en dat alle ‘vluchtelingen’ binnen mogen komen. Straks wellicht zeven miljard? Waar denken deze idioten dat we allemaal schouder op schouder moeten staan. Doet er niet toe, ‘Geen mens is illegaal’. Tja, maar zeven miljard in Europa is wel erg veel hoor…Sluit deze gekken op waar ze thuishoren: een nette inrichting!
Aan de leden en vrijwilligers van muziekvereniging NLS Klaaswaal Klaaswaal, 31 augustus 2012 Betreft: NLS – Muziekmarathon 2012 Het is zover! Wij kunnen gaan beginnen met het werven van sponsors voor de
De ladder naar boven leek vrij in de lucht te hangen. Sterre hield de sporten angstvallig stevig vast en dwong zich naar de voeten van Heinrich te kijken die langzaam voor haar uit klom naar het donkere gat in de bodem van het koepeltje dat bij elke stap die ze naar boven deed, leek te groeien.
Vanuit de studeerkamer kwam een zachte ping! Het was het geluid van de schrijfrol die het einde van een regel aangaf, wist ze. Het kippenvel stond onmiddellijk weer huizenhoog op haar armen. En aan de andere kant leek het een bevestiging op haar vraag. Struike­lend haastte ze zich naar de kamer aan het einde van de hal.
Er hing een rare geur in de ruimte, vond Samuel. De woonkamer was netjes onderhouden en de vrouw die voor hem zat en aandachtig naar Gaetan luisterde, leek hem niet een persoon te zijn die rare geurtjes zou verdragen. Net als de woonkamer was ze netjes. Het leek Samuel echter een geforceerd soort van netheid, iets dat zo is omdat het verwacht werd, niets meer. Misschien is het gewoon een speciale geurkaars, dacht hij. Met een glimlach probeerde hij de aandacht van Erwin te trekken. De jongen, die naast zijn moeder aan tafel zat, keek schichtig naar hem en wendde daarna zijn blik weer af. Net als altijd schrok Samuel van de priemende ogen en de uitdrukking van eenzaamheid die ze uitstraalden. Hij nam nog een slok van de waterige koffie.
Harrald zag een bleke figuur die wankelend dichterbij kwam. In de lichtcirkel van het vuur zag hij lange, donkere haren rond een uitgeteerd gezicht. Het was ooit vrouwelijk, nu zonder ogen, gaten waar­doorheen tanden zichtbaar waren, kleren onher­kenbare rafels. Resten aarde vielen bij elke stap van het lichaam van de melaatse. ‘Pas op,’ zei hij en hij ging voor Ariadne staan met de machete. De melaatse veranderde meteen van richting bij het horen van zijn stem. Zodra ze hem naderde stapte hij langs haar grijpende armen en liet de machete met een zieke dreun in haar hoofd landen, hard genoeg om de ruggengraat te breken. Ze zonk geluidloos in elkaar.
Er zijn verschillende manieren om met mensen om te gaan. Men kan er voor kiezen bij een groep te horen, Men kan er ook voor kiezen zo onafhankelijk te zijn als een ster. Natuurlijk is beide belangrijk. Niemand staat alleen. Er zijn altijd ouders, steden, naties, rassen, geslachten,en alle soorten van overtuigingen. Men behoort op deze manier tot vele groepen. Niettemin is de ziel de enige duurzame autoriteit. Alles wordt bestuurd vanuit de ziel en iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen handelingen, tot welke groep men ook behoort. Iedere groep heeft een identiteit, een ego, een materiële opzet en een strategie om zorg te dragen voor het belang van die materie. Dit ego staat niet noodzakelijk in dienst van de ziel. Er kan veel lippendienst zijn aan God en de ziel, de partij of de wetenschap, terwijl in werkelijkheid iedereen zich kan verschuilen achter de rug van een ander zonder dat iemand echt de verantwoordelijkheid neemt. Systemen prediken hun eigen belang en de mensen kunnen het pikken of vertikken. Als eenmaal het ego is gefixeerd is de ziel der persoonlijke verantwoordelijkheid geneigd te sterven. Eens zei de Heer dit, toen zei de leider dat, en zus en zo hangen de wetten van het wetenschappelijk denkmodel samen. Daarom drukt de ziel zich uit door voortdurende hervorming. Zoals iedereen weet, heeft men van alle soorten nodig om de mens echt te krijgen. Hiervan en van de volkswijsheid dat men overal van kan leren en dat uiteindelijk iedereen verantwoordelijkheid moet nemen tot wat voor groep men ook behoort, kan worden geconcludeerd dat een volwassen persoon een ster moet zijn: een brandpunt van ervaring met een constellatie van voorkeur die op zich zelf staat in zijn eigen natuurlijke verhouden tot alles en iedereen er omheen. Een ster-relatie betekent niet behoren tot specifiek deze of gene groep, maar dat het individu de verantwoordelijkheid heeft geaccepteerd en niet refereert aan een andere autoriteit dan de autoriteit van zijn eigen ziel. In hoeverre alle zielen uiteindelijk dezelfde Super-ziel zijn of niet is een theologisch debat. Zeker is dat met zich verhouden tot andere mensen een bewustzijn van hervorming nodig is en de realisatie dat het zelf herinnerd niet hetzelfde is als het materiële zelf dat aan het herinneren is. 
Sterre keek in de richting die de dronkenlap aanwees. Daar aan de overkant van het perron stond een man die hen strak aankeek. Een moment dacht ze dat het de geilaard van daarnet was, maar de koude rillingen die deze figuur haar bezorgde was vele malen intenser. Nee, hem had ze niet eerder gezien. Een dergelijke blik zou ze zich herin­neren. Met donkere, holle ogen staarde hij hun kant op. Hij leek wel een geest met lange, magere ledematen die uit een gerafelde smoking staken, alsof het kledingstuk veel te klein voor hem was, handen met lange vingers en zwartglanzende nagels gekromd tot klauwen.
De centrale idee is dat het socialisme weer een toekomstproject kan opstellen dat veel verder reikt dan de eerste 2 of 3 parlementsverkiezingen. Welk project heeft eigenlijk niet zo veel belang als er maar één is en het coherent overkomt. Als het maar aanleiding geeft tot discussie in de media en opiniemakers, bij competente mensen én bij de man/vrouw in de straat. Mijn voorstel is alleen maar mijn voorstel gebaseerd op wat ik dat zo ongeveer de economische, sociale en culturele situatie zal zijn rond 2030-2040. Ik vel over die situatie geen moreel oordeel in de zin van “wenselijk” of “onwenselijk”, want dat is een oordeel vanuit verleden waarden, normen en perspectieven. Hoe dan ook, die evolutie in de komende 20-25 jaar zal niet rechtlijnig zijn maar stapsgewijs of schoksgewijs. Maar de kans is reëel dat ik verkeerd zit, al denk ik van niet. Spectaculaire gebeurtenissen, bijvoorbeeld een bijzonder zware milieuramp of een Derde Wereldoorlog die 5 jaar duurt, mag geen reden zijn om de ontwikkelingslijnen in vraag te stellen. Belangrijk is daarom voorbereid te zijn. Dan riskeert men niet onmiddellijk uit zijn lood te worden geslagen wanneer een item plots het “nieuws” maandenlang gaat domineren. Zoals nu het geval is met de zogenaamde vluchtelingencrisis (waaromtrent ik mijn mening maar voor mij houd, ze is in ons vertoog niet relevant).
Ondanks die ruis zag ik mensenhoofden gehuld in ski­maskers voorbij­flitsen. Vaag hoorde ik gefluister: ‘Rus­tig maar. Niks aan de hand.’ De intonatie was zoals ik die ook toepas in mijn baby-toespreek-modus. Maar deze stem sprak niet tot kleine Mirjam. Het geluid kwam uit het skimasker met de snijdend blauwe ogen die mij aanstaarden.
‘Gisteren sprak je nog, hoe zal ik het zeggen, mechanisch. Nu hoor ik vloeiende zinnen en proef ik emotie in wat je zegt.’ Hij legde zijn handen op haar schouders, voelde de ingehouden kracht. ‘Wie ben je, Ariadne? En wat ben je?’
Ik las verleden week van filosoof en columnist Hans Schnitzler een recent verschenen boek met de aantrekkelijke zij het weinige originele titel “Het Digitale Proletariaat” (2015). Hans Schnitzler roept op tot verzet en opstand tegen de “tirannie” van de internetgiganten à la Facebook, Google, Amazon.com, enzovoort. Die giganten, die zoals alle kapitalistische ondernemingen belust zijn op winstmaximalisatie, zouden ons herleiden tot slaven, tot gewillige consumenten en tot eigentijdse proletariërs. De enige levenszin – niet eens een levensdoel! – van de digitale proletariërs zou niet meer inhouden dan zich seksueel te reproduceren, in de betekenis dus van het Latijnse stamwoord “proles”, d.w.z. met als enig bezit een eigen gezin, kroost en nageslacht. Nadat de Industriële Revolutie eerst ons lichaam volledig heeft gedisciplineerd, zou het nu aan de beurt zijn van onze geest om compleet te worden gekanaliseerd, geconditioneerd en gekoloniseerd. En dit niet enkel het “denken” tijdens onze arbeidstijd maar al ons doen en laten, slapen inbegrepen. Inderdaad wijzen ook veranderingen in ons taalgebruik in deze richting. Waar we vroeger een individu kenmerkten naar zijn/haar inborst (hart en longen als zetel van de “ziel”), ligt de nadruk nu op het functioneren van iemands (en onze eigen) hersenen (als zetel van de “geest” – onze mind). Schnitzeler haalt terecht aan dat zich op langere termijn een volledige mechanisering en industrialisering van alle vormen van menselijk gedrag en handelen zou of zal kunnen voltrekken. Vandaag dus ook meer en meer de “geest” en dit op omzeggens alle momenten van ons dagelijks leven, ook in onze persoonlijke, vertrouwelijke, intieme en erotische contacten met andere mensen (én dieren).
Sta me toe te zeggen dat de woede van een bedrogen vrouw het midden houdt tussen moordlust en een zekere, niet te onderschatten mate aan castratie­verlangen. Je weet echter nooit naar welke van die twee ver­langens de balans het eerst zal doorslaan. Ze had me natuurlijk ook eerst kunnen castreren en pas daarna de keel proberen oversnijden. Laat ik het er op houden dat ik erin slaagde aan beide te ontkomen. Daarmee is echter alles gezegd. Sighile Roodstaart, afdelingshoofd van een van de ontginningseenheden van de Arabia Terra Mijnbouwmaatschappij, behield zijn leven en zijn kloten, maar verloor zowat al de rest. Ook zijn job.
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.

“essentiële wildernis overlevingsuitrusting geavanceerd overlevingsuitrusting”

In de prille jaren 1970, toen ik mijn doctoraat opstartte over hedendaagse arbeidsingesteldheden en arbeidsethieken (die ik in navolging van Britse arbeidssociologen aanduidde als arbeidsoriëntaties), nam ik me voor mijn werk aan te vangen met het naar voren schuiven van een psychologische definitie van arbeid (wat ik ook heb gedaan: “Arbeid is het klaarmaken van een product voor consumptie door de persoon zelf of door anderen, zelfs al gaat het om een half-afgewerkt product; dat zal immers door een volgende arbeider in de productiecyclus ‘geconsumeerd’ worden; in mijn definitie is ook het stofzuigen van de leefkamer dus arbeid”). Dat zoeken naar een arbeidsdefinitie bracht me bij de antropogenese, de overgang van mensapen, die niet arbeiden, naar mensen, die wel arbeiden. Daarbij was ik toen natuurlijk bijzonder schatplichtig aan Friedrich Engels’ Anteil der Arbeit an der Menschwerdung des Affen (‘De Rol van de Arbeid in de Menswording van de Aap’), een hoofdstuk uit zijn Dialektik der Natur. Immers, iedereen die het expliciet had over arbeid in de antropogenese, vertrok op één of andere manier van Engels’ werkstuk. De bijdrage van Engels heb ik zowel in het Duits als in het Frans gelezen (mijn Duits is eerder gebrekkig maar met een woordenboek erbij vlot het wel).
De levende dromers die deze streken bezoeken, ja, met hun geestesgesteldheid moet iets goed mis zijn. Om in deze zeepbel van een droom vrijwillig rond te waren, dat kun je niet minder dan waanzin noemen, en dat terwijl de doden hier niets liever willen dan terugkeren naar de wakende wereld.
Een goed punt om een stadsrondrit door Moermansk te beginnen is bij ‘Alyosha’. Met dit reusachtige beeld van een soldaat die vanaf een heuvel uitkijkt over Moermansk worden de Russische soldaten herdacht die tijdens WO II het Russische grondgebied boven de poolcirkel verdedigde.  Aan de voet van de enorme betonnen soldaat is er een prachtig uitzicht over de haven en de stad. Een bruidspaar met gevolg komt bloemen voor het monument neerleggen  en laat vervolgens de Russische Champagne knallen. Ook de toevallige passant krijgt een plastic bekertje en een halve fles in de handen gedrukt. Het bruidspaar moet verder want de traditie in Moermansk wil dat bruidsparen alle belangrijke monumenten langsgaan.
De jongen kwam terug van de ambulance. ‘Je moet voor de zekerheid een nachtje in het ziekenhuis blijven, voor observatie. Morgen willen ze je grondig onderzoeken. Er is een psycholoog aanwezig mocht je daar behoefte aan hebben.’
Binnen vond hij een grote kelder gevuld met stellages die, in het licht dat van buiten naar binnen viel, duide­lijk gevuld waren met in plastic verpakte voorraden, het merendeel voorzien van een rood kruis of een rode halve maan.
De blinde wand van de woonkamer werd volledig uit zichg genomen door een enorme boekenkast waarvan elke plank twee rijen diep was volgezet. Ze liet haar vingers over de ruggen glijden. Boeken over de ver­schillende continenten, de verschillende talen, de ver­schillende landen, diersoorten en culturen van de wereld, van Isomé. Boeken van Loheij, van haarzelf, van Ujhalin. Boeken over management, organisatie­vormen en organisatiestructuren, boeken over wis­kundige principes, kunst­matige levensvormen en ana­tomie; boeken over de geschiedenis van Yin-Beh, Yin-Ghuel en de omliggende landen; boeken over de werel­den buiten Isomé en de gekoloniseerde werelden in andere zonne­stelsels.
Nogmaals, zoek de hulpmiddelen en ondersteuning om dit te kunnen doen, zodat je pro-actief wordt in het creëren van oplossingen.  Wanneer deze hogere energieën de onderste chakra’s doordringen, vindt er eerst een samentrekking plaats.  Dit komt omdat de energieën aanvoelen als een inbreuk op wat je hebt gekend.  Dit breidt zich uit en laat uiteindelijk los, als je met deze energieën werkt.
Op de ochtend van de derde dag nam Harrald afscheid van Gerard en Maria, maar ook van Lotte. Hij was de afgelopen nachten bij haar geweest. Ze was iets ouder dan zijn ouders, weduwe, met een voorliefde voor jongere minnaars. En Harrald was nu eenmaal in de bloei van zijn leven. Als Lotte vruchtbaar was geweest, had hij met genoegen kinderen bij haar verwekt en met haar opgevoed, ondanks een leeftijdsverschil van ruim twintig jaar.
Hij knipperde met zijn ogen. De graanvelden en het meisje – Machteld! – verdwenen, in hun plaats kwam een oudere man die hem geduldig aankeek. Het gezicht van de man kwam hem bekend voor. Een oudere versie van iemand die hij kende, maar een naam kwam niet.
Buiten was de lucht grijs geworden en hij voelde een frisse westenwind die regen beloofde. Hij dacht aan Ariadne, grijnsde en begon aan de lange tocht terug naar het dorp. Onderweg neuriede hij liedjes uit een ver verleden die iets met liefde te maken hadden. Bij het vervallen clubhuis rustte hij de eerste keer uit. Terwijl hij om zich heen keek naar de resten van muren en veelal vergane stof en hout van bekleding en meubels, vroeg hij zich af hoe het zou zijn te leven in een wereld waar mensen zorgeloos konden rondlopen en waar ook vooral veel meer mensen bestonden.
De fixatie die nooit perfekt kan worden gehouden is de fixatie op de regel die de kontrole van de eeuwige waarden van waarheid, mededogen, reinheid en soberheid definiëert. Vrije sex vermijden is het principiële gebod van de reinheid, intoxicatie vermijden is het gebod van de waarheid, afzien van gokken is het gebod van de soberheid (matiging, boete) en het gebruik van dieren vermijden is het gebod van het mededogen. Iedereen weet echter, dat sex wordt geregeerd door spontaniteit, waarheid door vrijheid, geld door speculatie en mededogen door sympathie met het dier. Derhalve kunnen deze regels nooit perfekt opgevolgd worden zonder ernstig in te boeten aan spontaniteit, vrijheid, speelsheid en sympathie. Er blijft altijd een verschil tussen waarden, principes, werkelijkheid en deugden: men gaat uit van een waarde, leeft een principe dat daarvan wordt afgeleid, maar moet in werkelijkheid schipperen en houdt er tenslotte een deugd aan over (afb.). Deze waarden kultiveren tot in het extreme van subculturele perfektie wordt sektarisme en fundamentalisme genoemd. Het zal nooit meer dan een school zijn gefixeerd op een traditie waarvan het ervan afstuderen een verplichting is om gezond te blijven. De enige manier om perfekt in overeenstemming met de waarden te blijven is ze te onderrichten en leraar te zijn. Maar dat onderrichten zal altijd de lading van de onrijpheid moeten dragen bekrachtigd door het onderricht: het is de hond van de wijsheid die in zijn eigen staart bijt. Ware vooruitgang zal moeten worden opgelegd door de rijpheid van buiten af, aangezien van binnen uit niets dan de noodzaak van de onrijpheid-oppositie kan worden verwacht. Als eenmaal de fundamentele waarden worden gerespekteerd door de onafhankelijke positie worden de school en zijn ongelijkheid overbodig. 
In een laatste poging grabbelde Samuel naar de loshangende kleding van de jongen. Hij voelde de stof scheuren, zag dat Erwin naar links gesmeten werd door de kracht van de ruk, struikelde en door de relingen van het balkon naar beneden viel. De gil van Helena sneed door het geroep van de andere mensen heen.
De politicus/a verwordt van een persoon tot een image en de helft van zijn activiteiten vallen onder de noemer image-building. Zijn of haar optreden onder het volk wordt grote of kleine show die dan door de televisie als louter ‘image’ wordt gebracht. Verkiezingsmeetings zijn weinig meer dan een onderdeel van deze image-building; het wordt puur show en vrij goedkoop theater, doorgaans perfect ingestudeerd en geregisseerd. Partijcongressen scoren al niet beter: ze nemen meer en meer de vorm aan van multimediaal spektakel waarbij de politieke chefs zich presenteren aan een voetvolk waarvan heel wat exemplaren direct uit hun hand eten als parlementaire medewerkers, partijfunctionarissen of kabinetsmedewerkers (als de partij deel uitmaakt van de regering). De achterban in de zin van gewone militanten hebben hier nog nauwelijks een echte plaats. De politieke partijen zijn dan ook verworden tot dode machines (het ‘apparaat’) waarvan iemand alleen lid is uit traditie of uit opportunisme of als onderdeel van een ruil (want het cliëntelisme is eigenlijk geenszins verdwenen, maar blijft onder de noemer van het veel meer immorele verschijnsel van de politieke benoemingen voortbestaan). Het creëren van een ‘image’ (zoals ook het kiezen van een verkiezingsslogan) is echter een riskante bedoening in deze wereld waarin men de bevolking alleen kent op basis van vluchtige opiniepeilingen en bedenkelijk sociologisch onderzoek waar de diepgang steeds opgeofferd wordt aan de eis tot grootschaligheid en representativiteit. De ‘images’ waarvoor de bevolking eventueel gevoelig is, zijn immers niet homogeen en bijzonder veelvoudig en dus ook dikwijls met elkaar in tegenstrijd. Marketeers kunnen rond het beleid of een politicus/a een ‘image’ bouwen van nuchterheid (‘degelijk bestuur’, Bart De Wever), expertise (minister Koen Geens), of recht voor de raap (Jean-Marie De Decker destijds). Die ‘images’ slaan echter niet altijd aan: nog niet zo lang geleden was experte Christine Van Broeckhoven een compleet fiasco (en dat had men kunnen weten natuurlijk). En het ‘image’ van ex-senator Rik Torfs als professor en tv-vedette was eveneens een totaal verkeerd geslagen bal.
Een kwartiertje later stond ze nog wat wiebelig midden in de studeer­kamer. Het geluid was verklaard – de stofkap van Peters type­machine lag op onverklaarbare wijze op de grond naast de stoel. Ze had altijd moeten gniffelen om zijn eigenwijsheid wat dat betreft. Alle schrijvers die ze kende maakten gebruik van een laptop of desktop. En ze kende er aardig wat, want ze ging vaak mee naar feestjes en inmiddels had Peter behoorlijk wat vrienden gemaakt in het schrijvers­wereldje. De software die ze gebruik­ten varieerde nogal, van speciaal voor auteurs ont­wikkelde program­ma’s tot gewoon Word of zelfs Notepad. Maar Peter had niets willen weten van computers. Hij schreef zijn verhalen nog gewoon op een typemachine.
Een regering die deze argumenten serieus neemt zou de hindernissen van het economisch vermogen als overwonnen kunnen beschouwen door het toekennen van subsidies voor mensen die de orde respekteren ongeacht hun soort van materiële arbeid (zolang ze zich er niet voor schamen). Subsidies zijn vormen van bekrachtiging . Een regering zou dus moeten weten naar welk idee van gedragswetenschap men betrokken is op het effectief zijn in het opbouwen van een samenleving en orde die voor die allen zou bevredigen. Onrecht in dezen kan worden aangetroffen in onwetendheid en negatief denken van b.v. leiders gevangen in de strikken van van het ‘niet-dit’ denken van materiële gebondenheid. Op deze manier kan men zelfs de kulturele identiteitscrises en depressies van de verloren idealen te boven komen door ontspanning en vermaak. Zoals allen weten: genezen van een trauma is een psychologische zaak. Goede psychologie, slechte psychologie, eenmaal gedaan is het verstaan.. 
In de eerste paar dagen van hectiek, nadat ze Peter gevonden had, was ze alleen maar in regel-modus geweest. Door door door, welke kist, kwamen er bloemen? Oh god, moest ze dit nu opnieuw meemaken? Het was allemaal zo bekend. Wat moest er in vredes­naam in de rouwadvertentie? Frans en Nadine, Peters ouders, die haar constant vuile blikken toe­wierpen, alsof zij Peter ertoe aangezet had …
Als links al ergens voor staat dan is het voor moord en doodslag, genocide, uitroeiing, etnische zuivering, und immer de Finale Oplossing voor waar hun bloederige oog maar op valt. En voor een ieder die hen tegen durft te spreken.
‘Je zult wel gelijk hebben. Maar vertel nu eens eerlijk,’ – dit keer was het mijn beurt om me tot dicht bij hem voorover te buigen – ‘waarom ben je terug­gekomen? Niet om mij een gunst te verlenen. Wat is er hier op Aarde dat je niet kunt vinden in dat Neo-Eden van je?’
Opgelucht liet ze haar adem ontsnappen. Behoed­zaam liep ze verder het huis in. Als er hier een truno­mische kelder was, zou dat een perfecte schuilplek zijn. Ze begon te zoeken maar stopte abrupt toen ze geluid hoorde. Het klonk niet als het gezoem van een zwotor. Het klonk… melodieus. Behoedzaam liep Leaf richting het geluid. Het huis was leeg en haar voet­stappen echoden door de ruimte. Ze begon woorden te herkennen. Staying alive, staying alive.
Ujhalin smeet haar kleding op de grond, boog zich voorover zodat de huid van haar lange, slanke rug zich spande, het wit van de inktlijnen op haar huid on­bedekt, onverhuld: een menselijke schedel, omringd door narcissen en de bloemen van een andorion. Over haar kuiten liepen dunne lijnen in sierlijke krullen, met bladeren en bloemen.
Do You Have Your Gear Ready In A Bug Out Bag? Do You Have Your Gadgets And Tactical Weapons For A Major Emergency Or Event? The Apocalypse Might Not Be Coming But Emergency Preparedness For Camping, Hiking, Backpacking, And Fishing Are Important.
In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance.
Bewustzijn: staat van zijn; gewaarzijn van verschil. Men is op een zekere golflengte, tijd-modus of paradigma gewaar met een manier van differentiëren afhankelijk van kennis van het zelf (identificaties), het lichaam (relaties) en de cultuur (vertoog).(afb.)

“buitenopstelling en overlevingswinkel noodoverlevingsuitrusting”

Heinrich schudde zijn hoofd. ‘Jij hebt geen zelfmoord gepleegd. Ik ook niet. Maar we waren in de buurt van een zelfmoord. In de loop der jaren heb ik geleerd dat omstanders soms worden meegezogen, als het ware.’
Het tweede kwadrant zal mogelijk tot problemen met de spijsvertering leiden. Een brandend gevoel in de dikke darm.  Ook nieren en milt zullen getroffen worden.  Maagproblemen.  Maagzweren.  Deze komen als je je lichaam emotioneel nog niet gezuiverd hebt.
2. Eerste druk juni 2015 Seksverslaving en de partner dan? ©2015 Jaco van Heemskerk Dit is een eigen uitgave van: Praktijk Puur leven info@puur-leven.com www.puur-leven.com Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopiëren, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de auteur.
De verticale as van inspiratie en energiestroom met de Bron en de kern van de Aarde stroomt wel met je Wezenskern en kan je werkelijk voeden. Dan is er energie genoeg. De verticale energiestroom van de Bron en de kern van de Aarde kan via de mens het horizontale vlak in stromen, de organisatie van het grotere geheel in. In iedere cel en in ieder orgaan vindt er dan een bevruchting plaats die doorwerkt naar de omgeving en van de omgeving terug naar de mens. Iedereen en alles profiteert ervan. Het oeroude symbool van het gelijkbenige kruis van creatie wordt dan volledig benut.
Even later stond hij naast haar. Hij knielde bij Sterre neer en pakte haar hand. Met grote ogen keek hij naar de bloedvlekken op haar jeans. ‘Heb je geprobeerd… Was jij voor de trein gesprongen? Lieverd, ik…’
Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen.
Er kan heel wat loslaten van het oude zijn, evenals een diepere onthulling van hoe de dingen je vanuit de oude overlevingsbenadering niet dienen.  De patronen in je leven zullen duidelijker worden.  Het groepsbewustzijn zal groeien.
Wat betreft het winnen en verliezen met een spel is het belangrijkste om te onthouden niet je ziel te verliezen; niet het gewetensvolle op te geven. Willen winnen, maar het spirituele bederven mag je weliswaar materiële macht of een positie bezorgen, maar in feite is de essentie verloren. De verliezers zijn de kankeraars: corrumperend valt men voor de verleiding van de bedwelming met een winstmotief, het karakter bedervend met illegitieme praktijken. Daarom is niet de materiële uitkomst beslissend maar de ervaring van het spel zelf: in feite houdt het levensspel nooit op hoewel het voortdurend van vorm veranderd; b.v. deze generatie is bang voor sex, terwijl de voorgaande er bovenmatig positief over kon zijn. Beiden hebben een gebrek aan goede regulatie of planning van formele bevrijding en kultuur gemeen. Essentiëel voor de hierin is het afzwakken van het winstmotief: geld en dergelijke is niet werkelijk zo belangrijk als eenmaal bekend is met wie men te maken heeft en wat de mogelijkheden van spenderen en verdienen zijn. De kwaliteit van de speler en het spel is van belang, niet zozeer de hoeveelheid spelers of de winst die dat zou opleveren. Hieruit kan het belang worden afgeleid van het opwaarderen van de formele structuur van de samenleving en op die wijze bekrachtigen van de kwaliteiten van de daarbij betrokken mensen. 
Laten wij beschaafder zijn dan links en ons betere mensen tonen dan zij, nou je kan de verkrachter van je vrouw of dochter toch ook een goede vriend noemen en de andere wang toekeren, kijk eens goed om je heen Taljaardjkt, kijk naar de oude volkswijken in de grote steden, kijk eens in die straten waar bijna geen een burger meer schijnt te werken, kijk hoe Nederland verziekt is mede door toedoen van deze lieden die niet op deze onvolledige lijst staan. Denk dat het niet blijft bij uithuilen en opnieuw beginnen als het zover is…
Dit Survival Kit biedt Roll-on oplossingen voor het dagelijks leven.Voelt u de druk? Kan u niet ontspennen? Wilt u meer energie?Deze handige kit zal u helpen de dagelijkse ups en downs te overleven.Bevat de De-Stress, Sleep & Energise Aromatherapie Roller Balls
Een half uur vestreek. Lleroh en Kiteh spraken rond­om haar over persoonlijke zaken, handel, tegen­slagen. Welkom voer voor Agent-Voyeurs. Sociale veelvraten zonder duidelijke kenmerken, waar vrijwel niemand weet van had.
Weliswaar krijgt bijna iedereen die door een verpleegkundige of medical assistant is opgenomen wel onwijs veel antibiotica, maar bij een acute buik moet je vaak een operatie doen in plaats van antibiotica geven en bij meningitis is de dosering van de antibiotica veel hoger.
Ezel snoof alleen maar huiverend door zijn masker en schudde zijn kop tot zijn lange oren heen en weer flapten. Hij zag er behoorlijk onnozel uit voor zo’n slim beest, maar dat is van de meeste intellectuelen hun listige leest. Je denkt dat je hen aankunt, tot je te laat ontdekt dat het niet zo is. Ik vroeg me af wat het zou worden tussen de ezel en de vos en ik grijnsde. Wat zouden ze dansen, die twee.
Winter survival voorbereiding: Ik ga dan wel naar een plek waar het goed koud kan worden. Ikzelf wordt niet graag koud. Zeker ‘s nachts niet.(en de nachten zijn daar extra lang). Ik neem het volgende mee.
Tegen de tijd dat ik mijn appartement bereikte, voelde ik mijn armen bijna niet meer. De camera boven de deur herkende me en het grijze vlak schoof automatisch opzij. De lampen in de gang schoten aan. Gewoonlijk controleerde ik altijd hoeveel energie mijn panelen hadden opgewekt en met wie die was gedeeld, maar nu liep ik direct door naar mijn woon­kamer. Ik liet mijn schat onceremonieel op het tapijt vallen. Terwijl ik mijn verkrampte vingers kromde en strekte keek ik om me heen. Ik had niet veel tijd besteed aan het interieur. De meubels waren de meest populaire modellen uit de printer en gemaakt van taupe kunst­stof, zonder enige opsiering of patroon. Een paar groen met blauwe kussens die mijn moeder ooit voor me had meegebracht, waren de enige versiering – samen met een schilderij van een kunstenaar twee dorpen verderop. Op een tafel in de hoek stond een glazen bak met water, met daarin een eenzame kemp­vis, wapperend met zijn rode vinnen. Het keukenblok, met de kleine uitklaptafel, bevond zich tegen de achter­wand. Uit een rij van beschikbare gerechten op het scherm koos ik de pasta. Mijn favoriete roomsaus stond er niet bij, alleen tomatensaus. Met veel groen­ten. Mijn planner liet er duidelijk geen gras over groeien! Terwijl het voedselapparaat zoemde, printte ik alvast borden en bestek.
Drive a variety of advanced crafting tools and enjoy the wilderness of the island. You might experience ocean tornado in which it is impossible to keep you solo raft going, and you may lose vision of whats coming to you. In this raft sailing survival mission game, you have to keep your eyes open because there is no navigation map available just to keep it more challenging and exciting. You may come across mountains while driving raft or you may collide with another raft or ship crash. Enjoy island escape rafting in this sea animal combating game. Survive on adventurous island among wild animal and thick jungle. Apply all the land survival techniques in this wilderness to keep yourself alive.
Dertig mogelijke ontwerpen, zoek de verschillen. Nauw­gezet volgde hij draden en printbanen, telkens afgeleid door het dovende licht van de knijpkat, tot hij nog maar twee keuzes overhad. Een van die keuzes droeg een Philips logo. Harrald grijnsde en identifi­ceerde de draden die het ‘open’ signaal aan de deur gaven. Een minuut later verscheen het groene lichtje en was er een doffe klik.
Je eigen weg volgen is niet slecht, het te doen zonder de instemming van anderen is een egotrip. Eén of andere soort van afspraak is nodig om een georganiseerde samenleving te kunnen hebben. De normale werklast van het leven berust op de overeenstemming met anderen. Het soort van werk dat zonder overeenstemming plaats vindt is gedefiniëerd als irregulier, egoïstisch en zelfs crimineel. (afb.) In het bijzonder kunstenaars die aandacht moeten schenken aan de minder gewilde uitdrukking van emoties en ideeën lijden onder het probleem van het egoistisch worden. Praktisch zal de artiest een gemeenschap van mede-werkenden moeten vinden met een soortgelijke filosofie om de sociale kontrole te zekeren die nodig is voor de werkelijkheidstest die de normale geestelijke gezondheid uitmaakt. Ook mensen levend van de sociale zekerheid hebben dit nodig daar naar een baan solliciteren op zich niet genoeg is om een gezonde gemeenschapszin te hebben. Zelfrespekt en eer wordt gevonden in sociale overeenstemming. Sociale kontrole is dus een basisbehoefte. Praktisch betekent dit dat men aanwezig moet zijn als een persoon ten einde gezegd te krijgen of een ander te zeggen wanneer dingen afwijken. Sociale kontrole is een heet hangijzer daar de vrijheid van het individu op het spel staat. Altijd moet het individu gerespekteerd worden in zijn recht zich terug te trekken en zich vrij van kontrole te weten. Dit is het privébelang dat voorop staat. Allereerst zou men vrij moeten zijn om wel of niet deel uit te maken van een sociale overeenkomst of niet, daar alleen op de bevrediging van die behoefte kan worden gesproken van sociale geestelijke gezondheid.
Het is eerder mijn overtuiging dat het uiten van heftige gevoelens en emoties (zowel positieve als negatieve) de komende jaren steeds verder ingeperkt zullen worden, zeker in de publieke ruimte en op het werk. Zij zullen vermoedelijk voorbehouden worden voor specifieke contexten, settings of evenementen (bv. feesten en festivals). Als iedere bevolkingscategorie gaat eisen dat ze niet meer op bepaalde manieren worden aangesproken of dat niet meer op bepaalde wijzen over hen gesproken of geschreven worden zoals voorzien in seksisme-wetten en beteugeling van homohaat, dan kan het resultaat volgens mij op langere termijn alleen maar een sterk uitgeklede taal zijn. Een dergelijke taalverarming past wonderwel in wat we in navolging van de Franse filosoof Gilles Deleuze  maar best de controle-maatschappij noemen (6). We gaan de volgende hoofdstukken dieper in op de reeds grotendeels voltrokken evolutie naar een “controle-maatschappij”. Met “société de controle” wordt bedoeld dat mensen niet langer gedisciplineerd worden via beloning of straf in specifieke instellingen (school, internaat, hospitaal, kampen, gevangenis, gesticht, enzovoort), zoals Michel Foucault in de jaren 1960 en 1970 de zaken analyseerde, maar via permanente controle en ogenblikkelijke communicatie. Deleuze ontwikkelde het concept op een moment dat ICT ons leven nog niet beheerste.
Vreemd genoeg voelde ze voornamelijk rust en een­zaamheid toen ze zich losmaakte uit de gordels, toen ze zich na een laatste hap lucht los maakte uit de wagen, toen ze wegzwom van de zuiging waarmee het verwrongen metaal haar naar beneden probeerde te trekken.
0113-649729 www.tropicalzoo.nl Nieuw! Berkenhof voor bij u thuis! Binnenkort jarig? iets anders feestelijks te vieren? En geen zin om u uit te sloven in de keuken of om uw feestje buiten de deur te vieren?
Deze Craft junior nordic wool onderkleding voordeel set zwart kind/junioris speciaal gemaakt om te dragen tijdens het sporten bij temperaturen rond of onder het vriespunt. Het shirt end de broek zijn vervaardigd uit een wolmengel waardoor het lichaam heerlijk warm en droog blijft tijdens koude winterse dagen.De onderkleding heeft een zeer comfortab
Naast het bepalen van een route kan het Auto Inbouw GPS Volgsysteem Trackerook gebruikt worden om gestolen voertuigen te traceren. Het GPS volgsysteem is, zoals de naam al doet vermoeden, het ideale gps-apparaat voor in een voertuig.
Gelukkig mag ik mij niet veel later gelukkig prijzen, want ik word oma van vijf konijntjes met een hele lichte vacht. Ondertussen ben ik al gewoon geraakt aan de kleur van die bijna witte hummeltjes, want ik weet nu dat ze door die kleur veiliger zijn voor de boze vogel!
De gedrongen gestalte van zijn geliefde haalde de schouders op in het kille maanlicht. Ferdi kon nog net de melancholieke glimlach zien die om Sals mond speelde, de lippen die hij zo vaak had gekust omhoog gebogen maar gesloten, Sals ogen glanzend.
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
Met de zilte, rokerige smaak van Sals lippen nog op de zijne keerde Ferdi de sloep in een nauwe U-bocht naar het zuiden, richting Rotterdam. Zijn schokkende adem­haling verdronk in het gebrul van de buiten­boord­motor. De sloep trok een schuimende V in het opper­vlak van het Schie. Naar het oosten toe spatte de zon over de horizon; flarden mist speelden over de velden.
Zolang de mens deze dierlijke erfenis niet kwijt is geraakt zal deze planeet nog steeds geregeerd worden met strijd, egoïsme, territoriale driften, machtswellust, verrijking en de driften tot  instandhouding van de soorten de bescherming ervan.
1. de voedingsgewoonten van deze stammen waren afgestemd op vlees en er was dan ook geen incentive die hen ertoe bracht oog te hebben voor nieuwe vormen van plantaardig voedsel of voor een planmatige productie van dat plantaardig voedsel. Vermoedelijk hebben deze geweldige jagers zich later, in het tijdperk van landbouw en veeteelt, ontpopt tot gewelddadige ruitervolkeren die stammen die van landbouw en veeteelt leefden, genadeloos plunderden (de Scythen, de Hunnen, de Mongolen).
Voor het proces van afspraken maken kan deze bevrijding een zegen zijn daar relaties minder geteisterd zouden zijn door de eenzijdige druk van het waarderen van het vermogen tot consumeren, en meer door de werkelijke betrokkenheid van dienstbaarheid. Als de eer van de sociaal gezekerde niet langer wordt ontkend door de grotere profiteur, zal er voor de mensen meer zin zijn om afspraken te maken 
+ de verantwoording is helder. De twee uiterste kunnen wat kwalitatiever omschreven worden. Nu is het alleen meer tegenover minder. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Mijn gps verklapte dat ik 52 kilometer ten oosten en 78 kilometer ten zuiden van het huis van de familie Steiner was. Een snelle systeemcheck toonde dat ik mijn armen en hoofd weer kon bewegen. Maar mijn wielen niet. Mijn wapensystemen ook niet. Ik was via een navelstreng aange­sloten op een mobiel controle­station en dat had die systemen uitge­schakeld. Boven­dien werd mijn telecommodule niet meer gedetec­teerd.
Vermoedelijk hebben onze jongeren omtrent deze zaken in het geheel geen doordachte en coherente mening. In de veralgemeende connectie aan info-machines verloopt het handelen immers automatisch. Het is niet eens meer een “agir, puis réfléchir”: zelfs na het handelen wordt niet meer gedacht.
In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance.
Ze stonden stil op de trappen. Het enige geluid was afkomstig van hun zwoegende longen. Ze hijgden een tijdje zonder iets te zeggen. Uitein­delijk knikte Lieven weifelend. ‘Je weet dat ik jou hier niet kan achter­laten.’

“overlevingsuitrusting 2016 outdoor survival versnelling kit”

Schnitzler beseft terdege dat ICT zoveel voordelen biedt dat de meeste mensen de ondervonden nadelen zullen wegwuiven. Dat is een enorme belemmering voor de technotherapie die hij voorstaat. Behalve enkele geïsoleerde initiatieven van personen of groepen die weerwerk bieden tegen de ontmenselijkende impact eigen aan de actuele ICT, blijft hij voor de rest bijzonder vaag over zijn technotherapie. Het blijft bij een onzekere indruk dat meer en meer mensen zich bewust worden van de gevaren die inherent zouden zijn aan ICT en bereid zijn enige actie te ondernemen. Maar of dat bewustzijn echt in intensiteit of in aantal mensen is toegenomen, dat wordt niet hard gemaakt. Nu: wie spreekt over therapie, zegt therapeuten. Maar Schnitzler maakt geen melding van therapeuten en dus ook niet wie of wat dat zou kunnen zijn. Blijkbaar is de bewustwording van de ongewenste effecten van ICT en de netwerken waarin ze ons opneemt, al therapie of zichzelf.
Evolutionair psycholoog David Buss zet dus vergeleken met ons de zaken op zijn kop. Voor ons zijn het de gewijzigde bezitsverhoudingen die de partnervoorkeuren en de seksuele strategieën bepalen. Voor Buss determineren de partnervoorkeuren de kloof die tussen man en vrouw ontstaat met betrekking tot de toegang tot hulpbronnen en resources. Uiteindelijk analyseert Buss dan ook de historische dominantie van de man over de vrouw als een gevolg van de reeds aanwezige (want vermeend universele) partnervoorkeuren van man en vrouw. Vooral de voorkeur van de vrouw voor een man met status, resources en sociaal-economische toekomstperspectieven geeft voor Buss de doorslag. Filosofe Griet Vandermassen lijkt hem daarin volledig te volgen wanneer ze Buss’ analyse legt naast deze van Barbara Smuts en Sarah Hrdy die we voorheen reeds uitvoerig besproken hebben. Vrouwen kozen en kiezen op basis van hun partnervoorkeur voor mannen met status en resources en deze voorkeur heeft in de evolutionaire historie geleid tot macht voor mannen die aan deze voorkeur voldoen en tot hardnekkige competitie tussen mannen om precies aan dat door de vrouw gewenste profiel te beantwoorden. Op deze manier gaf en geeft de natuurlijke selectie ook een voordeel aan mannen die risico durfden of durven lopen om die resources en status te bemachtigen. Mannen van hun kant verkiezen fysieke aantrekkelijkheid en vrouwen spelen daarop in door onderling te wedijveren in schoonheid. De vrouwelijke partnervoorkeuren en de mannelijke strategieën van intra-seksuele competitie zullen dan samen zijn geëvolueerd en zo ontstonden de voorwaarden waaronder mannen een economische ongelijkheid tussen de seksen konden uitbouwen en handhaven. Deze analyse impliceert dat de vrouwen gevangen zitten in hun eigen partnervoorkeuren. Maar waar komen deze partnervoorkeuren precies vandaan? Uit een Geëvolueerde Psychologische Adaptatie, een partnervoorkeur-gen dus. Maar hoe konden deze genen ooit zijn geweest als er voordien tussen de mannen nauwelijks verschillen bestonden in toegang tot of ‘bezit’ van resources, zoals wij in de voorgaande paragrafen hebben proberen duidelijk te maken? Konden die genen anticiperen op een toekomstige historische situatie? Griet Vandermassens ‘gevaarlijke cocktail’ van ‘mannelijke seksuele bezitterigheid, een vrouwelijke neiging tot promiscuïteit en een grotere mannelijke agressiviteit’ is geen natuurlijk, maar een historisch verschijnsel.
‘Nee heer, zeker niet, wat een opmerkelijke ver­onder­stelling. Maar ze willen graag de reden van ons bezoek kennen, zodat ze vrouwe Cynethryth in kennis kunnen stellen. Geen absurd verlangen, dunkt mij. Deze vrouwen en hun voorgeslacht zijn al sinds men­sen­heugenis en langer aan de Toren verbonden.’
Waarom ben ik dan zo naïef geweest al die tijd, met mijn band AdVenture heb ik jaren lang in het Nederlandse Circuit gezeten als Ventures Tribute Band, later bekend geworden als de band die de lead gitarist Nokie Edwards op zijn Europa tour begeleid heeft.
Daarom is het in 2011 van belang dat we het simpel houden. Bezig zijn met creatie van de stof en materie vormgeven geeft dan rust, helderheid en stabilisatie in het omgaan met polarisatie.*5 Het is een soort ijking van polariteit, zodat we dualiteit makkelijker kunnen loslaten.. Het lichaam of de stof het centrum te laten zijn is dus een manier om stabiliteit te verkrijgen en om dualiteit om te zetten naar polariteit. Het gaat om de eenvoud waarin de polarisatie van Geest en Stof tot uitdrukking kan komen. *5a Oftewel scheppingskracht een verbinding laten vinden met het bestaan en vormkracht geven door middel van eenvoudige hulpmiddelen die een pure uitdrukking kunnen geven van de Geest in de Stof.
In this new labour dimension, people have no right to protect or negotiate the time of which they are formally the proprietors, but are effectively expropriated. That time does not really belong to them, because it is separated from the social existence of the people who make it available to the recombinant cyber-productive circuit. The time of work is fractalized, reduced to minimal fragments that can be reassembled, and the fractalization makes it possible for capital to constantly find the conditions of the minimal salary. Fractalized work can punctually rebel, here and there, at certain points – but this does not set into motion any concerted endeavour of resistance.
‘Ik kijk ernaar uit.’ Samuel luisterde niet meer naar wat Gaetan nog zei. In het water zag hij de rimpels, die door de bewegingen van de kinderen veroorzaakt werden, naar hem toekomen. Ze vloeiden samen en dreven weer uiteen. Net als de krullen op de puzzel­doos.
64. 62 Niet alleen de betrokkenheid is belangrijk; het is van groot belang dat er in de hulpverlening meer inzicht komt in de behoefte van de part- ner. Waar heeft de vrouw nu echt baat bij? De reacties op de onder- staande vraag uit de enquête geven daar een antwoord op: In de antwoorden en persoonlijke reacties zie je dat het belangrijkste is dat de partner zich gezien/gehoord voelt, dat het probleem bespreek- baar wordt. Zodoende kom je uit je eigen isolement. Belangrijke is dat er een plek is waar je zelf ook kunt zijn, met je eigen pijn en verdriet, zonder dat je er altijd alleen maar voor de ander hoeft te zijn. Door die Wat was voor u het belangrijkste wat u binnen de therapie sessies hebt meege- kregen? De theorie en achtergrond van het verslavingsgedag van mijn partner. [30] 20% Het bespreekbaar maken van het probleem. [51] 35% Het ervaren van herstel in vertrouwen. [21] 14% Dat ik er mocht zijn met mijn pijn. [64] 44% Overig [30] 20% “Dat ik er mocht zijn met mijn pijn., vooral ook mijn eigen aandeel: het niet aange- ven van wat ik wil, het niet aangeven van grenzen, me afhankelijk van hem opstel- len. Ik heb ook duidelijk een rol gehad in het in stand houden. Ik dacht dat ik hem te kort deed en niet genoeg liefde gaf. Maar de sleutel lag daar dat ik mezelf te kort deed.”
Er zijn ook kinderen, jammer genoeg, die een onaangename indruk maken: kijken me vanaf de eerste keer aan met een blik voor weerzin of angst en werken dan niet mee. Als een kind krijst kun je nog goed naar de longen luisteren, maar de buik beoordelen bij een kind dat tegenstribbelt en tekeer gaat is soms onbegonnen werk. Dan komt er in de status “not able to co-operate” te staan. En dan doe ik de volgende keer het onderzoek nog eens.
Dat vrouwen awesome zijn wisten we allang. Daarvoor hebben we geen internationale vrouwendag nodig. Wat we wel nodig hebben, is een betere genderbalans in de muziekindustrie, want dat de ongelijkheid ZO groot is, had je vast niet gedacht.
Zohra begon samen met Lieven aan haar tocht naar de top. De hele tijd hield ze de glazen machete voor zich uit. Ze merkte dat haar handen beefden, maar wist niet zeker of het door angst of opwinding kwam. Of allebei. In de trappenhal hing een vochtige hitte, alsof de zomer zich tijdens de afgelopen dagen in elke porie van het gebouw genesteld had.
Horeca brochure 1 januari 2015 31 december 2015 Buffetten Ontbijtbuffet 10,00 p.p. * Het ontbijtbuffet bestaat uit: Croissants Bruin en wit brood Witte pistolets Volkoren boerenbollen Kaas Diverse vleeswaren
Samenvattend heeft het sexuele altijd regulering nodig. We kunnen het niet zomaar op straat doen met iedere vreemde daar misbruik zeker moeilijkheden zal geven. Een vergunning is gebruikelijk om zich te verzekeren van de instemming van de gemeenschap: voor de sex trouwt men legaal en religieus. Zonder dat zijn er ook regelingen nodig: kontrakten om samen te leven of de band te houden zoals ze in onderlinge overeenstemming is. In feite wordt de lust in liefde veranderd door al dit soort van regelingen. Of het sexuele motief nu overheerst of het culturele motief, of men nu trouwt vóór het hebben van sex of er na, niemand houdt ervan misbruikt te worden en dus heeft iedereen behoefte aan een goede regeling van de sex. Vaak nemen mensen hun toevlucht tot masturbatie in het zicht van alle kulturele frustraties vanwege de planning van de sexuele aangelegenheid. Maar ook voor jezelf is de zelfde waarheid van toepassing. Is er echt een verschil in je sexueel verhouden tot jezelf of iemand bij de gewoonte betrekken? wat echt telt is het vermogen om te kunnen gaan met het dynamische en complexe van de kultuur. Het vermogen verliezend kan men perverteren of perverterend kan men het vermogen verliezen. Het kan een vicieuze cirkel zijn. Goede sex en goede kultuur is waar het ware huwelijk met haar en/of de wereld om draait.  
In minder dan een eeuw hing een totaal van vieren­twintig kunstmatige manen in stabiele banen rond de drie planeten van deze zwakke zon, oogstten robot­schepen essentiële metalen uit de Van Oortwolk, vlogen door mensen gemaakte schepen door het stelsel en via de poorten tot ver daarbuiten en begon­nen de fabrieken levensvatbare fantasielijven te produceren die dromen vervulden en die steeds verder van de mense­lijke standaard af begonnen te wijken.
(En het gebeurde in die dagen dat er op Canvas-Terzake een reportage was over het ‘leven’ in Everberg, de jeugdgevangenis die in België model moet staan voor de wijze waarop delinquenten moeten worden heropgevoed. De reportage liet zien hoe elke beweging van de jongeren met camera’s in het oog wordt gehouden. ‘Is dat nodig?’ vraagt de reportagemaker. ‘Ja, voor de veiligheid van de jongeren en voor de veiligheid van de mensen!’ Welke mensen? De reportagemaker vergat die vraag te stellen. De opgesloten jongeren worden blijkbaar niet bij de ‘mensen’ gerekend, maar wie dan wel? Zelfs de Joden in de concentratiekampen werden niet op die vernederende manier bespied. Niet te verwonderen dat een paar anonieme geïnterviewde jongeren verklaarden dat Everberg hen eigenlijk alleen maar slechter maakt. Als je omwille van een paar diefstallen zes maanden tot een jaar lang wordt bespied, vernederd en gekleineerd, vermoedelijk soms ook fysiek door de bewakers aangepakt, dan kan je daar alleen buitenkomen met nog veel meer rancunes en haat tegen de maatschappij dan je al had vóór je er terecht kwam. Voeg daarbij het trauma van weggerukt te worden uit je natuurlijk milieu van familie en vrienden, dan kunnen wij niet anders dan besluiten: Everberg kweekt óf criminelen óf psychische wrakken.
Ik ben een jongen van dorp, werkzaam als ingenieur buiten mijn eigen land. Elk jaar ik slip naar mijn huis tweemaal of driemaal, weg van de drukte en drukte van het stadsleven zodat ik kan ontspannen en van het natuurschoon van mijn dorp en de boerde
En dan, rillend van angst onder de dekens, zie ik … mezelf. Tuitlippend, met lachkuiltjes die ik vijftien jaar niet heb laten zien. O, wat ik voel haar verlangen! Of voelt zij mijn verlangen? Het doet er niet meer toe: wij geven ons over aan het gevoel.
Het vrouwtje bleef duwen, als een soort koppige mini-stier, maar Laura ging dit niet laten gebeuren. Ze had informatie nodig en ze moest ergens beginnen. En dus duwde ze terug, en het vrouwtje was zo licht dat dat een peulenschil was. Ze draaide de eigenaresse eigenlijk min of meer om haar as en belandde zo binnen in de winkel.
11.11.11 actie acties afval armoede auto balans banken bevolking blog boek boeken bouwen co-housing CO2 cohousing debat delen doe het zelf dranouter economie energie energiefiets feest festival fiets fietsen film geld geluk gemeenteraad gent ggo groei groen inspiratie isolatie jongeren kernenergie kinderen klimaat kunst landbouw lezingen lopen media moestuin muziek natuur oceaan olie parijs politiek reclame school senioren show sport spullen stad theater tips toekomst transitie Vakantie verandering verkiezingen vis vlees vliegen voedsel voetafdruk voetbal water wonen
++ goede literatuur. Divers. Uit de verantwoording van de keuze van de trends en drijvende krachten blijkt een heldere visie op onderwijs waarbij verschillende perspectieven worden meegenomen (o.a. maatschappelijk, wetenschappelijk en economisch)
Ook bezoekers hier merken hoe lastig het is, omdat het geld hen wel eens in de zakken brandt om het weg te geven, maar ze tegelijk voelen: het geld wordt verkwist wanneer ik het aan deze persoon geef. En dan nemen ze het geld van de buren dat ze hadden meegekregen voor een goed doel in arren moede maar weer mee naar Nederland.
‘Ik wil niet sterven,’ zei Lieven opeens. Ze waren bij de tiende verdie­ping aangekomen, precies halverwege. Die psychologische grens had hem kennelijk aan het twijfelen gebracht. ‘Tenminste, niet hier en al zeker niet vandaag.’
‘Waag het niet nog een keer me aan te raken, noten­kraker,’ grauwde hij. Ik kon zijn vlijmscherpe tanden stuk voor stuk tellen. Zijn krachtige armen knepen mijn strot dicht. Ik knikte. Wat kon ik anders? Hij was verdorie zelf een predator. En wat voor een!
Verder mogen we niet vergeten dat mensen altijd ambivalent en dubbelzinnig gestaan hebben tegenover veranderingen. Aan de ene kant staan we open voor vernieuwingen, voor betere levens- en arbeidscondities, voor een verhoogde levensstandaard en levenskwaliteit (welvaart & welzijn zoals dit heden ten dage heet). En we worden graag verrast door nooit eerder geziene schoonheden, hoe subjectief kleuren en smaken ook mogen zijn. Veranderingen aanvaarden en ondersteunen we gemakkelijker en soms zelfs met enthousiasme wanneer we actief kunnen meewerken aan hun conceptie en implementatie. Aan de andere kant bieden we gewoonlijk weerstand wanneer deze veranderingen ons opgedrongen worden en we ze passief moeten ondergaan,  of wanneer het risico op “verlies” of “kosten” groter is of lijkt dan de verwachte “winst” of “baten”.
Aan de balie werd ik verwelkomd door een pseudomens. Haar gladde grijze gezicht, met maar een vage aanduiding van ogen, neus en mond, vertoonde geen uitdrukking, maar haar stem klonk warm toen ze me condoleerde. ‘Hij heeft vijf perfecte uitzettingen voor NonVitae uitge­voerd, we hopen dat u zijn goede werk zult voortzetten.’
‘Natuurlijk. Compound jachtbogen, maar ook jacht­geweren, pistolen en volautomatische wapens.’ Hij dacht aan de zorg waarmee de wapens nog steeds onder­houden werden. Dat de begroeiing dichterbij mocht komen was een acceptabel risico, wapens die niet werkten of weigerden, waren dat niet.
Op het perron bleef ze staan. Overal waar ze keek zag ze ontelbaar veel rails. Welke kant moest ze op? Ze had geen idee. Voor het eerst in haar leven voelde ze zich helemaal alleen. Ze had behoefte aan een mens, aan iemand die antwoorden kon geven op alle bange vragen in haar hoofd. Ze voelde het briefje dat ze in haar zak gestoken had. ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’ Ze zuchtte. Laat Heinrich in gods­naam niet die enge griezel van daarnet zijn. Met haar vingers stevig geklemd om de sleutelhanger liep ze het perron af.
Terwijl Lars piekerde over Ella’s status, verwonderde ik me over haar kleine handjes, haar oogjes die steeds helderder gingen kijken en haar mondje, dat zo trefzeker mijn tepel wist te vinden en al met vijf weken en twee dagen bewust naar me lachte. Nooit was ik zo verliefd op iemand geweest. Ella zat onder mijn huid, zo voelde het.