“regenwoud overlevingsuitrusting usgi survival gear”

De afgelopen twee weken was het hard werken, regelmatig diensten draaien, maar het ging allemaal min of meer naar wens. Ook met eerste en tweede kerstdag heb ik gewerkt. Dat was voor mij geen probleem.
Ik ken helaas weinig socialisten die vooruitziend zijn en nu reeds klaar staan om de 2de proactieve optie voor te bereiden. En dat met een positieve maar nuchtere kijk op een toekomst die ons hoe dan ook te wachten staat. Socialisten die de ganse kwestie terdege ernstig nemen en die beseffen dat misère mensen eerder doet opteren voor extreemrechtse en zelfs (neo)fascistische groepen of partijen. Dat soort reacties van bedreigde of aan lager wal geraakte mensen komt me zo logisch voor dat ik niet begrijp dat socialistische politici ervan overtuigd waren dat mensen als gevolg van de crisis van 2008 “socialist” zouden worden. Waarom zouden ze? De ganse geschiedenis van de 20ste eeuw (en later) levert voldoende bewijs en veel voorbeelden dat het rechtse extremisten zijn die garen spinnen bij torenhoge werkloosheid of relatieve of absolute daling van de lonen.
Hij legde de slijpstaaf weg en hief het hakmes hoog. Recht voor hem, op het glanzende RVS, lag het grootste braadstuk dat de slagerij verkocht. Duivels­gebraad, dat zachtjes leek te ademen. Met alle kracht die hij in zijn armen had, liet Berend het hakmes neerkomen op het vlees. Het mes ging er bijna in één houw doorheen en de punt kraste schril op het werk­blad. De schreeuw van het braadstruk was zo luid dat Berend naar zijn oren wilde grijpen. Maar hij hield het mes vast en begon in te hakken op de konijnen, de kippen en de lamsbouten. Het vlees gilde en krijste en Berend krijste mee, probeerde het gegil te over­stemmen. Hij pakte een tweede mes en hakte met venijn in op elk stuk roze varken, rund of kalf wat hij onder zijn messen kon krijgen. Het gegil zwol aan en leek oneindig door te echoën. Hij liet het mes vallen en begon schreeuwend en huilend met zijn handen het vlees verder uiteen te rijten. Zijn hoofd was volledig gevuld met wanhopige kreten en het gebonk van zijn eigen hartslag.
Tegenwoordig is het meest tragische geval van “normale idiotie” onder ons Europeanen ongetwijfeld de Franse president François Hollande. De man erkende in de periode van zijn verkiezing tot chef van het Élysée dat hij niet meer wou zijn dan wie hij in zijn defecte staat ook echt is, nl. Monsieur Normal. Dezer dagen zou nog amper 12% van de Fransen de deur voor hem opendoen wanneer hij het zou wagen bij hen aan te bellen. Een gedachte die uiteraard nooit bij hem opkomt. Maar toch, ter vergelijking maar: huis-aan-huis leurders van de Getuigen van Jehovah zien zo waar 23% van de belaagde deuren voor hen opengaan. Het ontbreekt Hollande zelfs aan de voor de hand liggende inspiratie om zoals iedere Fransman in het homohuwelijk te treden, of om van geslacht of huidskleur te veranderen. Laat staan dat het idee om een ander beroep te kiezen ooit een passage door zijn hersenen zou hebben gemaakt. Zo is dat bij idioten: menig exemplaar is ook nog volbloed masochist, zij het dat ze nauwelijks plezier beleven aan hun pijn (gezien hun defecten qua cognitieve pijnverwerking). 
Vijftien jaar geleden waren we onafscheidelijk, Janneke en ik, twee durfal-meiden van veertien. We kenden alle plekjes rond het dorp, vooral die waar we niet mochten komen. De vervallen cementfabriek met zijn bekladde ‘gevaar’-borden, de dichtgetimmerde ingangen van de half ingestorte kalksteengroeve.
36. DE KIKKER EN DE OCEAANDit, zo zegt Libbrecht, is de essentie van ons aardse bestaan. We ontvan-gen energie en hiermee evolueren we in verschillende vormen.10Bekijken we nu beide assen en het spectrum dat ze beschrijven meer indetail.De energieas begint onderaan met wat gebonden (immanente) energiewordt genoemd. Bovenaan is de energie vrij, oftewel transcendent. Eenkorte verklaring.Een kind wordt geboren. Wie kinderen heeft, die weet dat kinderen volenergie zitten. Veel van deze energie kunnen we echter bij een pasgebo-rene, deels metaforisch, maar ook letterlijk, als gebonden energie benoe-men. Een baby is niet echt vrij. Veel vrije wil heeft een babytje niet. Hetzet energie om in geschreeuw als het honger heeft en het stopt als wij, endan vooral de moeders, het de borst geven. Laat ons het gedrag van debaby een voorbeeld van uiting van gebonden of immanente energie noe-men. Bij een baby is de emotionaliteit gericht op overleven. Dit noemenwe ego-intentionaliteit.viii Moeders hebben de vrije wil om al dan niet deborst te geven. De baby heeft dat niet. De baby wordt een kleuter dieondertussen al een stuk meer vrije energie bezit, want hij kan kiezen metwelk speelgoed hij nu gaat spelen. Als ouder beseffen we vooral via detiener- en puberjaren dat de vrije energie steeds meer om zich heenbegint te schoppen. Om een lang verhaal kort te maken, zodra hij vol-wassen is, heeft de mens de vrije wil over de waarop hij of zij zijnleven inricht en leidt en kiest hij zelfs een eigen levensbeschouwing. Debeperkingen die hem begrenzen, betreffen de regels van de maatschappijwaarin hij leeft en uiteraard zijn genetische code (zoals bij de plant), diebijvoorbeeld dicteert dat de mens water nodig heeft om te overleven, ofhij wil of niet. Met dit voorbeeld zien we dus het verschil tussen gebon-den energie, energie waar alles wat buiten de ‘wil’ van het subjectgebeurt, is bepaald, en vrije energie, zijnde energie die het subject naareigen inzicht aanwendt en dit niet meer uitsluitend voor zijn persoonlij-ke (overlevings)behoeften. Hij kan ontroerd worden, empathie ontwik-kelen voor de gevoelens van de andere. Zo ontwikkelen de eerder vermel-de moeders, en bij uitbreiding ouders, een bijzondere empathie voorhun kinderen die niet meer in relatie staat tot hun eigen behoefte. Meernog, zoals Daniel Goleman beschrijft in zijn boek ‘Emotionele10 Later zal Libbrecht toelichten dat we niet alleen energie ontvangen, maar dat we zelf ook energie zijn, in de vorm van een mens gebracht. 26
Het water was verstikkend warm, nog net niet heet genoeg om haar te branden maar wel zo heet dat het haar de adem benam. Toen de stoom wat optrok zag ze twee scheermesjes op de rand van het bad liggen. De scheermesjes van Peter, die zich graag nat had mogen scheren en die krengen overal liet slingeren zodat zij ze weer in de vuilnisbak kon gooien en nog mocht oppassen ook dat ze zich er niet aan sneed. Waarom herinnerde ze zich dat alles op dit moment? Het deed er totaal niet toe, maar het was een poging van haar geest om zich af te sluiten van hetgeen op het punt stond te gebeuren. De scherpe kanten van de mesjes glansden in het lamplicht en de stoom had minuscule druppeltjes gevormd op het metaal.
Urendel kon nauwelijks de moeite opbrengen om naar de houten zoldering boven hun hoofd te wijzen. ‘Met de heks Cynethryth mee,’ zei hij met volle mond. ‘Je zou toch zeggen dat hij haar hoofd ook hier kan afslaan. Maar nee. Ze zijn al net zo lang weg als jij. Misschien wil hij haar eerst nog bezitten?’
Slechts twee dingen hadden ze met elkaar gemeen. Ze dronken bloed om te overleven. De vrouw, hun slaaf, hadden ze uitverkoren om hen te voeden. Als een levende dode voerde ze hun telepathische bevelen uit.
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
Laura werd uit haar gedachten gehaald toen ze de arm van Miranda om haar schouders voelde. Het voelde aan alsof ze van erg ver moest komen. Ze drukte haar handen tegen haar ogen. Ze was zo verschrik­kelijk moe en deze stemmingswisselingen putten haar helemaal uit.
Voor niets zijn we tegenwoordig meer bevreesd dan voor het oplopen van een “trauma”. Of meer specifiek: voor niets zijn we als ouders meer bang dan dat ons kind een “trauma” zou oplopen. (Hoezo: ons kind? Moeder spreekt over “mijn kind”, Vader ook over “mijn kind”, waarbij je je dus kunt afvragen of we het beiden wel over hetzelfde kind hebben.)
Hartstocht is een natuurlijk gevolg van het leven; een geaardheid van de natuur (afb.) De wereld is verleidelijk, het hart smachtend, en de geest in vervoering. Dit is passie; ze wordt gekoesterd en bevorderd als de essentie van het leven en de schepping en niemand kon zonder leven. Het moge allemaal zo zijn, van het indolente van de onwetendheid,kan niet worden ontkend dat de verantwoordelijkheid van de hartstocht het betere is. Maar passie kan niet een doel in zichzelf zijn. Passie leidt ook tot misdaad en oorlog. Ze kan worden herkend als de gezonde weerzin tegen passieve onbeweeglijkheid en de daaruit volgende waanzin. Niettemin, op zich zelf kan ze niet zuiveren van de besmetting van de waanzin: verstandig zijn wordt opgeofferd in naam der liefde en zonder de afremmende kracht loopt dit vroeg of laat uit op oorlog. Daarom is God, of de kultuur van de goddelijke inhibitie, gedefinieerd als het absolute van de goedheid, waarin de duivel de gepersonifieerde werkelijkheid van het niet zo willen zijn is. Goedheid is de fundamentele aard van de ziel terwijl het fundamentele aard van het ego bekend staat als zijnde de hartstocht. Voor de hartstocht is er altijd het materiële motief zoals er voor de ziel geen andere waarde echt betekenisvol is dan de continentie der goedheid. Woede als de schaduw der hartstocht, is zo bezien een vorm van onwetendheid, terwijl de verzotte goedheid der gehechtheid kan worden herkend als soortgelijk groeiend in dezelfde tuin. Waarheid, mededogen en ontzeggingen zijn altijd de secundaire waarden van de ziel die onderworpen is aan het gebod der eeuwige goedheid.
Een mes? Zou het voldoende zijn haar mantel rond haar arm te slaan? Ze zou niet de eerste zijn. Een paar steken in haar borst, haar buik. Een wurgkoord rond haar nek? Haar lichaam gedumpt in de rivier, of be­graven op een plek waar het niet gevonden zou worden. Niet de eerste Agent-Voyeur die verdween omdat ze nét even teveel had gezien, nét even teveel wist.
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.
Toen kwam nieuwjaarsnacht. Een nieuwe buitennacht, op een andere mat met moderne vulling. Ook die gaf me een koude rug. Mijn jas eronder loste het op. Dus ik weet nu dat er onder een lekker zacht matje een dichte schuim mat moet voor de isolatie. Misschien wel 2! Waarschijnlijk ben ik ook gewoon een enorme koukleum, want mijn vriendin had nergens last van.
Ze zag meteen de mogelijkheden. Met haar spuitbus zou ze deze som­bere kolom van steen en gebroken glas transformeren tot de ultieme mid­del­vinger naar het establishment. ‘Lieven, dit is geweldig. Echt waar… ik ben sprakeloos. Maar fuck, ik ben zo moe.’ Ze geeuwde. ‘Het is een lange en uitputtende nacht geweest. Mis­schien moeten we eerst wat slapen.’
Doken herinneringen soms ‘spontaan’ op, men kon de herinnering ook actief oproepen door zich te concentreren of door gebruik te maken van een hulpmiddel, een effigies of evenbeeld in hout of steen. Een effigies is een metafoor (iets wat op het reële gelijkt, zoals de afbeeldingen in de grotten van Altamira en Lascaux), maar de herinnering kon ook opgewekt worden door een metonymie (iets wat aanleunt bij het reële, zoals bijvoorbeeld het gewaad of het huis van een overledene). Metaforen en metonymieën fungeren dus als een soort ‘fetisj’: etymologisch is het woord ‘fetisj’ dat uit het Portugees stamt, overigens verwant met de fi- wortel van ‘effigies’, zoals in het Latijnse ‘fio’, ‘ik word’, ‘facio’, ‘ik maak’ en ‘fingo’ of ‘effingo’, ‘ik boetseer, ik vorm’ of ‘ik beeld uit’). Later zou op die manier ook op basis van afbeeldingen het pictografisch schrift ontstaan (zoals het Chinese beeldschrift en de Egyptische hiërogliefen), waaruit zich dan nog vele eeuwen later ons letterschrift heeft ontwikkeld. In plaats van in hout te kerven, ging men op een rol papyrus krassen (‘schrijven’, Latijn ‘scribere’ = krabben, schrijven; zoals het Griekse ‘grafô’ = kerven, schrijven). Het zelf oproepen van herinneringen (al of niet met behulp van een effigies) kon lustvol zijn: de lustervaring kwam ongeveer overeen met de omgang met een reëel lustvol object). Vandaar onze tegenwoordige obsessie voor het maken van foto’s van al wie we kennen, van alle gebeurtenissen die we hebben meegemaakt en van alle plaatsen waar we geweest zijn. Spontane herinneringen konden echter ook pijnlijk zijn (‘kwade geesten’), zoals de herinnering aan het gegeven dat men door iemand vernederd of geslagen is geweest. Om zich te beschermen tegen kwade invallen ging men amuletten gebruiken, om een blij gemoed op te wekken werden talismans aangewend.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Overigens: in zijn algemeenheid een uiterst gecompliceerde kwestie. Is het bevorderlijk voor de ontwikkeling van een kind dat het nooit zou te maken krijgen met pijn of andere “trauma’s”? Pijn en leed horen bij het leven, en wie niet weet wat leed, verdriet en pijn is, kan ook niet weten wat vreugde, blijheid of “geluk” is (en vice versa). Cf. de discussie omtrent de onrustwekkende toename van allerhande allergieën bij de jongere generaties die blijkbaar in veel te hygiënische omstandigheden zouden zijn opgegroeid. Zodanig dat door het gebrek aan contact met agressieve en venijnige stoffen of andere stressoren, hun immuunsysteem en meer in het algemeen hun lichamelijke en psychische weerbaarheid zich niet voldoende zouden hebben kunnen ontwikkelen en oefenen.
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
JILONG Camping luchtbed flocked queen, Blauw, Vinyl, Volwassenen, 3 min, 1520 mm, 2,03 m Luchtbed Flocked Queen is een extra groot 2-persoons luchtbed met een sterke constructie van vinyl. De waterdic
lieve wilma, ik weet dat ik er elke keer weer bovenop kom, ook al is ’t moeilijk…..en dan is het zelfs soms nog mooier en fijner dan de vorige keren….ik leef met je mee en je zult zien als je huis klaar is: zit je rond te kijken van pure verbazing…dikke knuf van mij liefs rietje
Baby Shower Gift: Mommy’s Hospital Survival Kit: Headbands, Floss, Gum, Trail Mix, Chocolate, Lotion, Hand-sanitizer, Chap Stick, Facial Cleaning Cloths, Wisps…things to help Mommy be a little bit more comfortable.
Het lijkt er echter op dat met “Keulen” één of meerdere etterbuilen die voorheen goedaardige symptomen waren, gebarsten zijn. 2016 wordt een boeiend jaar. Hier en daar wordt al gesignaleerd dat de ganse kwestie in het voorjaar (wanneer weer een paar miljoenen vluchtelingen en asielzoekers klaar zouden staan om zich in Europa te “vestigen”) tot een ware revolutie zal leiden. En dat signaal komt dan nog van een journalist met een behoorlijk integere reputatie, Arnold Karskens. En Karskens mag dat vandaag (8 januari 2016) zelfs in de NRC schrijven (dé Nederlandse kwaliteitskrant).
Het doet er niet toe. Daimaō Furui zal hem nu doden. Zijn zwaard is getrokken, zijn woede is groot. Mijn roodharige reus – Hij kan geen sterveling zijn! Waar leven mensen zoals hij? Aan het eind van de wereld? – heeft geen zwaard. Hij draagt een grove dolk, maar daar heeft hij niets aan tegen de katana van een demon. Hij is zo goed als dood.
Ik sloot mijn ogen en gaf me over aan de onver­mijde­lijke humaan­wording die ons boven ons dier-zijn zou verheffen. We zouden het evenbeeld worden van onze scheppers! Bestond er een hoger goed, een hogere gave? Het was misschien goed zoals het geweest was, maar alles zou beter worden nu.
Laten wij beschaafder zijn dan links en ons betere mensen tonen dan zij, nou je kan de verkrachter van je vrouw of dochter toch ook een goede vriend noemen en de andere wang toekeren, kijk eens goed om je heen Taljaardjkt, kijk naar de oude volkswijken in de grote steden, kijk eens in die straten waar bijna geen een burger meer schijnt te werken, kijk hoe Nederland verziekt is mede door toedoen van deze lieden die niet op deze onvolledige lijst staan. Denk dat het niet blijft bij uithuilen en opnieuw beginnen als het zover is…

“uitrusting van overlevingsuitrusting zelfverdediging overlevingsuitrusting”

‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
De ontwikkeling van techniek en technologie zou mooi lineair kunnen verlopen, maar dit is nooit het geval. En dat is te wijten aan het feit dat het bezit of de toegang tot de bestaande en de nieuwe technieken én de macht om zich de vruchten en de meeropbrengst van productieve technieken toe te eigenen reeds sinds de eerste beschavingen (en misschien zelfs al voorheen) ongelijk verdeeld zijn geraakt. Al wie onze kapitalistische maatschappij analyseert volgens een simpele pseudo-marxistische strijd tussen Arbeid en Kapitaal doet geen recht aan zekere onbetwistbare gegevenheden. Kapitalisten zijn zelf ook onderling verdeeld als een reeks diverse concurrenten met soms zeer uiteenlopende belangen. En dat geldt ook voor de werknemers. “Allen voor één, Eén voor allen!” overheerst enkel in bijzondere omstandigheden de onderlinge relaties, ook deze tussen Kapitaal en Arbeid zelf. Voeg daarbij de specifieke belangen en verzuchtingen van niet-productieve groepen zoals werklozen, zieken, ouderen en kinderen en je krijgt al een eerste beeld van de complexiteit van ontwikkelde samenlevingen.
Verder heeft het geen zin het toekomstproject op een of andere zachte of harde manier op te leggen aan de trouwe militanten. En ook is het verre van aangewezen het op een congres meerderheid tegen minderheid te stemmen. Elk project (zoals alles) zal zijn voorstanders en tegenstanders hebben. Vermoedelijk zullen die niet zomaar in 2 kampen uiteenvallen. Laten we het hopen! Cruciaal is dat de focus gericht blijft op discussies in concrete termen in plaats van vage abstracties. Hoe meer tegenstand het project in een eerste fase ondervindt, hoe geslaagder het eigenlijk is: dus hoe meer het serieus wordt genomen. Bullshit roept zelden tegenstand op, wel gehoon en gelach.
‘Geen probleem!’ riep Helga terug. En het was beter dan geen pro­bleem. Ze was dol op de kleurige drukte van de Goodelieve markt, het jodelen van de nachtmeeuwen op de Admiraal Schuyvertoren, de stank van roosterende zeekomkommers.
drie kaarsen staan voor de drie-eenheid van Geest, Ziel en Lichaam. De slang is een symbool voor het innerlijk verlichtende Kundalinivuur. Deze slang kronkelt rond de drie kaarsen en transformeert de drieledigheid van Lichaam, Ziel en Geest.
Wat zal ik vanavond eens gaan doen? Brieven schrijven dus maar. Op mijn computer staat Hotmail geminimaliseerd, zodat ik kan zien of er weer reacties zijn op mijn brief op Facebook en op GertinAfrika.
‘Je voelt je toch niet schuldig, he? Want echt, ik had die ouders van hem wel wat aan kunnen doen, ik bedoel, Jezus, het is een begrafenis en om daar nu een scène te gaan schoppen midden op het kerkhof. Afschuwelijk. Het is níet jouw schuld. Dat weet je toch he?’ Miranda klonk fel.
Lucide dromen – bewust zijn dat je droomt, door droom signalen op te pikken enzovoorts – kan handig zijn in sommige situaties, maar in andere weer niet, want soms moet je helemaal losgekoppeld worden van de gemanipuleerde realiteit, want die realiteit die ze ‘het leven’ noemen is de droom, of zeg maar gerust nachtmerrie, en het is dus ook belangrijk om daarvan dan bewust te blijven als zijnde lucide dromen, dat je dat overdag in de gaten blijft houden en zo niet in valstrikken terecht komt (vandaar weer de heilige gebondenheid die zo belangrijk is om ‘veilig’ door het mijnenveld heen te komen). En soms is het dan ook weer belangrijk om juist NIET al teveel informatie te krijgen, om zo eerst langer in de donkere lift te blijven om zo tot ‘beter’ (dieper) droomgebied te komen (missionbased) … Dus als je te snel uit zo’n lift zou stappen en alles zou gaan overforceren, dan mis je weer de nodige fundering, of stap je te snel uit en kom je in een fake zone met alle gevolgen ervan.
Dwangmatige sex is de moordenaar van de liefde. Obsessief-dwangmatig gedrag behoort tot het psychiatrisch vocabulaire. Het is een poging de complexiteit van het leven te reduceren zonder naar behoren zich gelijk te richten. Struktuur nodig hebbend klampen mensen zich vast aan aan stereotypen van gedrag : voeren rituelen op , zeggen bepaalde dingen op een bepaalde manier, worden bijgelovig en ontwikkelen magisch denken en indrukwekkend gedrag om de vertoning gaande te houden ondanks het gebrek aan inhoud. Binnen het kader van een religie of een andere traditie wordt dit geestelijk gezond en kultureel genoemd.. Maar een individu die dat idiosyncratisch ontwikkelt komt uit op autistische zelfstimulatie en beheersing van angsten voor invloeden van de buitenwereld (fobieën). Het basisprobleem is het vertrouwen, dat normaliter psychotherapeutisch moet worden hersteld als de persoon eenmaal zijn aanpassingen aan de traditie van een politiek systeem, religie of wetenschap aan het verliezen is. Het vertrouwen is gebroken met de konfrontatie met de persoonlijke zwakheden van anderen terwijl het sociale systeem niet de zwakheden en afwijkingen van individuele leden kan compenseren. Op deze manier wordt de liefde een vreemde samenzwering van mensen of een individuele psychopathologie waarvan wordt toegestaan dat die de medemens teistert. Op deze manier kunnen vrouwen het vertrouwen verliezen in de sexuele toenaderingen van mannen, de liefde meer een dwangneurose van sexuele aard vindend dan het verwachte wederzijdse gevoel en de hartelijkheid terwille van een gezonde voortplanting. Karakteristiek voor de dwangmatigheid is aan te dringen ondanks het gevoel. B.v. eten op gezette tijden , hetgeen op zichzelf goed is, kan uitlopen op vetzucht meer etend dan noodzakelijk is bij een meer rustige levensstijl met het ouder worden b.v.. In dit geval wordt het gevoel van verzadiging verdrongen ten gunste van een oude niet langer geldige gewoonte. Hieruit is de eenvoudige regel afgeleid alert te blijven het teveel te vermijden. Bij voorbeeld moet men na een oorlog de zware investering in de oorlogsindustrie opgeven die op zichzelf goed is ten tijde van oorlog. Het teveel vermijden betekent dat men alert blijft voor de werkelijke behoeften, de verdringing van de tekenen die een andere benadering gebieden vermijdend. Het lichaam zelf zal waarschuwen. Deze waarschuwingen zijn relatief subtiel, precies als een uitgeput gevoel na de sex of een vagina een beetje te droog om te penetreren. Het forceren van de liefde zal tot ziekte leiden: allerlei soorten infecties, een verlies van weerstand, krampen van het lichaam en mentale gesteldheden voorbij het gezonde kunnen het gevolg zijn. Plotseling kan men zichzelf in een scheiding aantreffen, alleen vanwege het negeren van de subtiele tekenen waarover moeilijk te spreken viel. Zij zou slechts zeggen: ‘Je houdt niet meer van me’ en dergelijke, daar liefde niet kan worden afgedwongen. De ander kan de liefde niet gebieden omdat dat manipulatie is. Het meebrengen van een bos bloemen zal ook niet een betere minnaar van je maken. Zoals eerder gezegd: als de dingen fout gaan trek je dan terug en recapituleer. Beter helemaal geen liefde te bedrijven dan de liefde en het vertrouwen dat er was te bederven. Opnieuw hangt het geheel van de geestelijke gezondheid af van het vermogen de sexuele energieën te sublimeren en te emanciperen naar een hogere uitdrukking van liefde in zelfverwerkelijking. 
In het duister van Gwendolens binnenste tekende zich een gestalte af. De donkere, slanke en rijzige gestalte van een vrouw. Ze zat roerloos op een brokkelige zetel van gebakken aarde, de handen in de schoot, maar opende ineens haar ogen. Donkere, haast zwarte ogen die de bezoekers kalm, zonder schrik of bespeurbare emotie opnamen.
Biochemische modellen stellen of suggereren op zijn minst dat neurobiologische gegevens als oorzaak fungeren van ons gedrag en handelen (de psychologische gegevens dus). De biochemische beschrijving in termen van neurotransmitters is echter alleen maar een beschrijving op een ander niveau van de wijze waarop we psychologisch spreken over gemoedstoestanden, stemmingen en emoties. In feite betekent de bewering dat serotonine en dopamine ons keuzegedrag overnemen in geval van een teveel aan alternatieve keuzemogelijkheden, dan we bij een keuze uit vergelijkbare alternatieven ons zullen laten leiden door onze stemming en emoties zodat we bvb. of meer voorzichtig of meer risicovol zullen optreden. We kunnen natuurlijk de serotonine- en dopamine-peilen artificieel opdrijven of verlagen door het nemen van bepaalde geneesmiddelen. Zo onderdrukken antipsychotica de dopamineproductie met als gevolg een lusteloze stemming, een mindere ontvankelijkheid voor plezierprikkels en een algemeen afgevlakt gevoelsleven. Maar ook hier blijft het zo dat het neurobiologische en het psychologische twee verschillende registers zijn die eenzelfde proces volgens een verschillend discours beschrijven.
Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Uit armoede ontdekt men de kulturen van het geluk, door tegenslagen leert men te onthechten en een uitdaging te aanvaarden, van ziekte leert men spijt te hebben en van verlies raakt men bevrijd. De hindernis (afb.) op de weg van al dit leren, dat vroeg of laat geaccepteerd moet worden daar iedereen ontdekt wat het is om zonder middelen te zitten, geluk te hebben, gezond te zijn of ondersteuning te krijgen, wordt gehechtheid genoemd. Men kan gehecht zijn aan rijkdom, de discipline ontberend om in armoe te kunnen men kan op de gemakkelijke manier aan alles gehecht zijn niet in staat enige verantwoordelijkheid of stress te verdragen, men kan gehecht zijn aan de gezondheid wanhopig wordend bij het ouder worden en men kan gehecht zijn aan mensen en voorzieningen volledig uitgeput rakend in je afhankelijkheid. Noch als een individu, noch als een getrouwd stel kan men doorgaan zonder te worden gekonfronteerd met deze test van de tijd. Zonder het vaste voornemen trouw te blijven in tijden van ziekte, armoede, tegenspoed en verlies kan geen relatie met de ander of met jezelf worden gehandhaafd. De trouw heeft betrekking op de fundamentele waarden die de werkelijkheid garanderen van de ziel . Rijk blijvend, gezond, geluk hebbend en ondersteund zijn of niet, garanderen deze waarden de continuïteit van de persoonlijke en echtelijke integriteit. 
Aochai, Oachai en Iochai waren al een eind weg met hun buit; hun toortsvlammen werden weer licht­puntjes, hun opgewonden gekwetter verstierf. En Eochaid leek opgeslokt door de duistere, stompe Toren die in de verte zwak afstak tegen een sterloze hemel.
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Onze creatiekracht is enorm gegroeid. Je kunt nu de versnelling van je creatiekracht ervaren. Dit hoort bij het Nieuwe Leven. Houd je intentie, je doelstelling op goddelijke groei. Leef en werk vanuit je hart.
En ik? Ik danste met dat kwaad door het levensrad. Wat in de praktijk wil zeggen, dat we gewoon verder gingen. Wat ons restte aan eten, overschotten uit de laatste wagons, nooit opgediende diners en dito drank, rustte samen met de reservegasmaskers op een slede, gemaakt van een wrakstuk. Aan de slee was met mono­railkabels een trekriem bevestigd.

“outdoor survival gear lijst dagelijks draag overlevingsuitrusting”

16-delig festival survival kit voor de echte festivalganger! Een meerdaags 16-delig festival survival kit voor de echte kampeerder. Vergeet je lijstje met wat je nog moet kopen, want dit is alles wat je nodig hebt. Alles zit in een koeltas en is dus compact en makkelijk mee te nemen. Voor meer pakketten voor festivals kijk je op onze site ww
Aan de overzijde van het Meer van Ana verhief zich ergens de Toren van Cynethryth. Het werk dat het gezelschap van Harbrand daar moest verrichten was godgevallig. Maar het had ook economisch nut. Als ze slaagden zou de bretwalda Offa weer schepen uit de Frankische landen in zijn havens toelaten, zouden er weer monniken met rijkversierde handschriften over de Noordzee varen, zouden de verhoudingen weer zijn als vroeger.
Films zijn de beste manieren om weekends of vrije tijden te genieten en iedereen houdt ervan om films te kijken, zowel online of offline. Maar online film streaming is trending tegenwoordig, nu mensen liever hun favoriete films online kijken, in plaats van offline.
Dit is het, mijn 40e Instructable. Hurah.Voor deze verjaardag-I’ble wilde ik iets om speciaal te maken.Ik houd van bier, ik houd van hout, ik hou van de buitenlucht, dus heb ik besloten om mezelf een plezier: heb ik besloten om een goede oude ‘viking
De spaakverwonding staat in de top vijf van meest voorkomende ongevallen bij kinderen  van drie tot vijf jaar. Bij een spaakverwon-ding raakt het voetje tussen de spaken van een (brom)fiets. Naar schatting overkomt dit jaarlijks tussen de 2800 en 4600 kinderen in de leeftijd van nul tot veertien jaar. Zowel de  ANWB als het Juliana Kinderziekenhuis (JKZ) in Den Haag vragen er aandacht voor. Op de SEH van het JKZ kwamen in 2013 in totaal 128 kinderen binnen die met hun voetje tussen de spaken hadden gezeten. Spaakver- wondingen zijn eenvoudig te voorkomen door hardplastic voetbeschermers op de fiets.
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Ze vond het knopje en meteen baadde de kamer in een zacht licht. De plek waar ze de vrouw had gezien was leeg. Er stond of hing niet eens iets dat in het donker op een menselijke gedaante had kunnen lijken.
Maar dan verlagen wij onszelf tot precies de zelfde methoden die linkse fascisten als bijv. nazi ”rechter” Roland Freissler in de XXe eeuw hebben toegepast en zo van de rechtspraak een farce hebben gemaakt.
3. ‘repressie en verdringing van geërfde agressie en competitie’ door aangeleerde en niet biologisch overgedragen coöperatie. In deze optie zou agressie een soort freudiaans onbewuste zijn geworden, voortdurend erop gesteld aan de bewuste oppervlakte te komen. M.a.w. de samenleving zou min of meer doordrenkt zijn geweest van vormen van verdoken agressie (verkrachtingen, moorden). Agressie zou in deze optie ook het meest merkbaar zijn bij kinderen die nog niet volledig sociaal zijn ingepast.
De voorstelling van de wereld en van onze eigen gemoedstoestanden is zoals we hebben gezegd gebaseerd op de zintuiglijkheid van onze visuele waarneming en op haar mentalisering. Onze voorstellingen en het menselijk leren in het algemeen verschijnt als een slide-in tussen onze zintuiglijkheid en onze omgang met de wereld. Die zintuiglijkheid van onze mentale ervaringen vinden we terug in de wortels van onze filosofiegeschiedenis: de pre-socratische filosofie behelst een in wezen situationele en zintuiglijke ontologie en kennisleer. Kennis is in-zicht, geen verstandelijke gevolgtrekking. Wat we zagen was waar. Over wat we niet zagen wisten we niets. In de veranderingsfilosofie van Heraclitus en de zijnsleer van Parmenides (6de-5de eeuw v. Chr.) leeft de filosoof nog in de dingen, hij is samen met de dingen in het hier en nu. De mentalisering liet evenwel toe de inhoud van de beeldvoorstellingen te verzelfstandigen en dat gaf aanleiding tot een gans andere metafysica, die we een metafysica van het ‘tegenover’ kunnen noemen.
Miranda hapte naar adem. Laura gilde. Het deurtje draaide verder en klapte helemaal open met een muzi­kale tinkel. De klap was hard genoeg om het glas te kunnen breken, maar dat gebeurde niet. Het spiegel­beeld verdween en de echte Miranda stond daar, alleen, in de kamer met haar handen tegen haar buik, haar gezicht vertrokken van de pijn.
Waarover pa en ma Rimbaud precies ruzieden is niet geweten. Moeder Vitalie was op zijn minst gezegd een harde tante (sic). Vader Frédéric Rimbaud bracht als legerkapitein 11 op 12 maanden door in zijn kazerne. Het spreekt alvast in zijn voordeel dat hij zich tijdens zijn korte verlofperiodes thuis voorbeeldig kweet van zijn echtelijke plichten. Op 7 jaar tijd leverde hij Vitalie 5 kinderen. Dan mag je wel aanspraak maken op enige rust en vader Rimbaud bracht daarna zijn verlofperiodes steevast elders door, al of niet om verder de continuïteit van de menselijke soort te waarborgen.
Op dinsdag ben ik teruggevlogen naar Tamale. Vandaar met een taxi naar het busstation en daarna met een minibusje in 5 ½ uur naar Bawku en het laatste stukje achterop een bromfiets met aanhanger naar huis. Daar was alles hetzelfde gebleven. Alleen hadden twee dieren mijn afwezigheid niet overleefd: een muis en een gekko lagen dood in een vensterbank
Rudhyar schrijft over deze 3de graad in Steenbok: ‘Het toont ons wat zich bevindt achter alle vormen van het gebruik van macht, anabolisch of katabolisch: een sterk verlangen zichzelf te bewijzen.’ Zoals ik het zie zullen de oude drijfveren zichtbaar worden en/of wegvallen zodat we klaar zijn voor een nieuwe invalshoek van de realiteit. *5 Scheppen met projectie wordt zo bemoeilijkt.
Buiten kwam Nemesis6 steeds dichterbij. Het zwarte gat zag er hetzelfde uit als bij de simulaties: een kolossale draaikolk van lichtjes om een gitzwarte bol heen waarachter de sterrenhemel uitgewist leek. Meeuw voegde in de draaikolk in.
Overleven heeft te maken met op welke manier iemand omgaat met zijn stress en zijn angsten in noodsituaties. Dikwijls is het zo dat wanneer iemand zich aanpast en rationeel nadenkt over zijn noodsituatie in leven blijft. Wie een positieve ingesteldheid heeft maakt meer kans op overleven dan de doemdenker. In je peniebele situatie zul je geconfronteerd worden met allerlei tegenslagen die zal moeten overwinnen als je wil blijven leven en je verhaal wil navertellen. Ook het luisteren naar je eigen lichaam is van groot belang, wanneer je helemaal uitgeput en oververmoeid bent zul je fouten maken die je jezelf niet kan veroorloven. Warmte/koude, honger, dorst, pijn, etc. zijn allemaal factoren die ervoor zorgen dat je lichaam uitgeput geraakt. Rusten wanneer je de kans krijgt is de boodschap.
Moeder leefde helemaal op. Ze redderde met opruimen en de was, verwende mij met bruin bier en leerde ons hoe we konden vaststellen of Ella huilde om een darmkrampje of uit eenzaamheid. ‘Oppakken, oppak­ken, oppakken,’ was het devies. ‘Een huilend kind laat je nooit liggen.’ Maar hoe snel we er de zeld­zame keren dat Ella huilde ook bij waren, moeder won steevast van ons. Echter niet van Drommel: de kater gedroeg zich als een waakhond en was nooit verder dan drie meter bij de baby vandaan. Hij sliep zelfs in haar wieg als we er niet op beducht waren. Hij was haar trekpop, knuffelbeer en vuileluier-alarm ineen.
Zowel in de Bijbel als bij Homeros, in het bijzonder in de Ilias (de Odysseia is van een latere datum), vinden we getuigenissen van dergelijke ‘bezoeken’ van de goden aan de mensen. In de Ilias verschijnt de godin Athene aan Achilleus en zegt hem wat hij in de strijd moet doen. En wanneer visuele hallucinaties en stemmen samengaan, verschijnt de godheid doorgaans in een lichtstraal of een mistige wolk. Zo kwam Thetis tot haar zoon Achilleus en Jahwe tot Abraham en Mozes. Afhankelijk van de situatie kon een specifieke godheid worden opgeroepen zoals de moedergod, de jachtgod of de oorlogsgod. De goden werden vereenzelvigd met overleden stamfiguren die op de geschiedenis van de stam hun stempel hadden gedrukt en in die zin door de traditie werden overgedragen als idolen die de mensen raad gaven. Die adviezen waren in eerste instantie de letterlijke woorden zoals de godheid die eertijds uitgesproken had en die door de traditie al of niet vervormd van generatie op generatie werden doorgegeven. Elk kind kreeg deze woorden mee in zijn opvoeding, ongeveer zoals een moeder nu soms nog aan haar kind zegt: ‘Je grootvader zei altijd dat …’. Wist de godheid geen antwoord op een nieuwe vraag, dan werden zijn woorden min of meer aangepast zonder dat het ganse mythische bouwwerk echter in elkaar stortte. Dit aanpassen was een eerste vorm van persoonlijke mening. Wie rare dingen zei maar een oplossing bood voor bestaande technische of sociale problemen, was bezeten door een goede geest (genius, zoals in ons ‘ingenieur’); wie rare dingen zei die blijkbaar nergens op sloegen, was in de macht van een kwade geest: hij of zij werd gek verklaard en min of meer uit de gemeenschap verwijderd.
Mijn hartslag was ondertussen weer genormaliseerd. Ik keek heen en weer tussen de strak geklede man en de bol. Er verscheen een geamu­seerde twinkeling in zijn ogen. ‘Dat is inderdaad waar ik me bevind. Mijn systeem prikkelt direct je visuele en auditieve centra. En de rest vullen je hersenen voor je in.’
Een overmatige bezorgdheid over winst en verlies is bewijs van onwetendheid over de werkelijkheid van de ziel. Men kan zeer gestoord zijn door deze onwetendheid zich niet bewust zijnde van de wereld van illusies waar men zich in bevindt. Hoewel goede sport een kwestie van vaardigheid lijkt te zijn is het de realiteit dat een goed spel alleen kan bestaan met mensen die bekend zijn met de wetenschap van de ziel. Het levensspel is gecompliceerd en niemand weet alle regels maar zeker is dat het duidelijk moet zijn, waar en wanneer men is, om een spel van tegenstellingen te kunnen spelen. Het is ook een spel om te ontdekken, waar en wanneer de meester van het spel zich bevindt. Om naar de meester toe gelijkmoedig te zijn is altijd het menselijk probleem uit zijnde op oppositie of niet. In te storten schijnt het onvermijdelijk gevolg te zijn van het leven daar niemand het volledige van het menselijk spel kan beheersen. Een sportief iemand kan geen andere mogelijkheid zien dan te lachen over de missers in het stripboek van het leven. Op een goede dag zal iedereen ermee klaar zijn te treuren over gedane zaken. Het spel onder ogen zien betekent ook het leven niet al te serieus nemen. 
Grimpeerd gaf aan dat we de bergring over moesten. Zijn klep was ondertussen zodanig groot dat iedereen meteen akkoord ging. We volgden nog steeds de monorail, en gelukkig liep er een soort pad langs, een restant van de aanleg van het hele ding.
Mijn werkplanningsprogramma schatte dat ik er tussen 132 en 179 uur voor nodig zou hebben om deze ruimte stofvrij te maken. Ik stopte het voordat het ook nog zou vertellen hoelang het zou duren om de ruiten en het dak te repareren en om alles te boenen en soppen… en om daarna mezelf weer schoon te schrob­ben. Ik analyseerde de drie mensen die voor me op krukjes zaten: twee vrouwen en een alle drie in zwarte gymschoenen, werkbroeken en T-shirts. Mijn video­sensoren waren precies op hun ooghoogte, want mijn telescooppoten kon ik niet uitschuiven: die waren ook uitgeschakeld.

“geschiedeniskanaal alleen overlevingsuitrusting tactische katana zombie apocalyps overlevingsuitrusting”

Het kabinet wil dat ouderen veel langer thuis blijven wonen of intrekken bij anderen zoals hun kinderen. Maar vervolgens krijgen die anderen minder toeslagen, of de bijstand  vervalt of er wordt gekort op aow.
In 1912 begonnen de werken aan de Rambla met ondergrondse verkleedkamers. De bouwmaterialen werden vanuit Buenes Aires aangevoerd met schepen die dan door paarden op het strand getrokken werden. Op 6 april 1913 werd de nieuwe stad, die al gauw de naam “parel van de Atlantische kust” en “mooiste strand van Zuid-Amerika” kreeg, feestelijk ingehuldigd.
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen
Het Hollandse Rock and Roll circuit is bijna net zo groot als de onze, die van de Indo’s, alleen moet ik stellen dat het daar anders wordt aangepakt, men durft te ondernemen en vaak is het zo dat men daar meer respons op krijgt dan bij menig Indisch evenement.
Die zekerheid maakte dat ze iets van de angst en het verdriet kon wegduwen. Haar armen voelden als lood, maar ze hief ze op en strekte ze uit naar haar over­leden man. Hij greep een van haar handen, met een warme, tastbare grip. Samen maakten ze een vuist, en duwden de kwalijke entiteit resoluut uit Laura’s lichaam.
Heinrich schudde zijn hoofd. ‘Jij hebt geen zelfmoord gepleegd. Ik ook niet. Maar we waren in de buurt van een zelfmoord. In de loop der jaren heb ik geleerd dat omstanders soms worden meegezogen, als het ware.’
Enkele tientallen meters verderop, aan boord van de Baal, zwermen de vismensen uit over het dek om naar de brand te kijken. Om aan het gewemel op het dek te ontvluchten is Tobias in het want geklauterd. Hij wordt heen en weer geschud door de wind en heeft geen droge draad meer aan zijn lijf, maar toch kan hij zijn ogen niet van het spektakel afhouden.
“De Derde Wereldoorlog moet gefaciliteerd worden doordat de ‘agenten’ van de Illuminatie de verschillen tussen politieke Zionisten en de leiders van de Arabische wereld aanwakkeren. De oorlog moet op zo’n manier gevoerd worden dat de islam (de Arabische wereld) en de politieke Zionisten (de staat Israël) elkaar over en weer vernietigen. Intussen zullen de andere landen die dan meer verdeeld zijn over dit kwestie, gedwongen worden zich te vechten, fysiek, moreel, spiritueel en economisch uitgeput.. We zullen de Nihilisten en de Atheïsten loslaten en we zullen een enorme sociale ramp veroorzaken, die de landen duidelijk in al zijn afschrikwekkenheid het effect toont van absolute atheïsme, oorsprong van barbaarsheid en verschrikkelijke onlusten. Vervolgens zullen overal de burgers die gedwongen zijn zich te verdedigen tegen de minderheid van werelds revolutionairen, deze vernietigers van de beschaving uitroeien. En de meerderheid, teleurgesteld in het christendom, wiens gelovige zielen vanaf dat moment stuurloos zijn, wanhopig zoekend naar een ideaal, maar niet wetend waar de aanbidding is, zal het ware licht ontvangen door de universele openbaring van de pure leer van Lucifer, die dan uiteindelijk aan het publiek wordt getoond. Deze manifestatie zal het resultaat zijn van de algemene tegenbeweging, die volgt op de vernietiging van het christendom en het atheïsme, beiden tegelijkertijd overwonnen en uitgeroeid.”
Vuur: het maken van vuur is een belangrijke moraal booster, niet alleen zal het je warmte en licht geven, maar het zal je ook een rustgevend gevoel brengen. Het zal je in staat stellen om water te zuiveren en om zeer snel iemand te waarschuwen door je vuur bakens aan te steken. Een gouden regel om een vuur aan te steken is om genoeg hout te sprokkelen en wanneer je genoeg denkt te hebben, zeker drie keer zoveel nog bij te halen. Het is ook van het grootste belang om een gecontroleerd en een niet te groot vuur aan te leggen. Voor één persoon is het voldoende dat het vuur maar zo groot is als je beide handen naast elkaar (20 x 20 cm ). Een vuur aan leggen is één zaak, maar het is zeker niet de bedoeling om het volledige bos af te branden.
‘Geloof je het zelf? Volgens mij zijn je kansen al verkeken. Want laten we wel wezen, Groot-Alloceur: met je lichaam van nanobots, en je gedistribueerde draadloze neurale netwerk, en al je kunstjes, ben en blijf je nog steeds maar… een mens.’
Een andere antropologe, Sarah Hrdy, verzet zich gedeeltelijk maar toch uitdrukkelijk tegen de visie van Barbara Smuts. Hrdy stelt eveneens de patrilokaliteit centraal maar situeert deze pas in het tijdperk van de landbouwsamenleving zelf. Volgens Hrdy zijn de nu nog bestaande jager-verzamelaars helemaal niet overwegend patrilokaal maar hebben ze buitengewoon flexibele residentiepatronen. Pas als aanvallen van andere groepen dreigen, neigen ze tot patrilokaliteit en dat gaat dan inderdaad wel gepaard met veelwijverij en grotere agressie tegenover vrouwen. Matrilokale gemeenschappen zijn doorgaans jager-verzamelaars of gemeenschappen die aan tuinbouw doen en daar heerst meestal ook vrouwelijke afstamming (matrilineariteit). Waar veeteelt (herdersculturen) bedreven wordt of waar reeds de ploeg wordt gebruikt, is de samenleving zelden matrilokaal. Hrdy vat in een overzicht van een 400-tal culturen de verschillen tussen matrilokaliteit en patrilokaliteit als volgt samen. Matrilokale culturen worden primair gekenschetst door: intense zorg voor kinderen; lage graad van geweld en weinig oorlogsvoering; voorhuwelijkse en buitenechtelijke seks zijn geoorloofd; ruime uitgebreide families (extended family); lage of niet bestaande bruidsprijs; afwezigheid van een verheven god plus nog een reeks andere sociale en gedragskenmerken. In patrilokale culturen vinden we de omgekeerde verschijnselen plus de ruime verspreiding van veelwijverij, penalisatie van abortus, voorkomen van slavernij, verminking van de geslachtsorganen en instelling van een kastesysteem.
e. Aseksuele reproductie? Ik wil deze onvolledige reeks argumenten contra Schnitzler en gelijkgezinde aanverwanten (voorlopig) afsluiten met een heel specifiek punt. Het betreft zijn stelling dat de digitale proletariërs als levenszin in wezen niets anders kunnen doen dan zich seksueel te reproduceren. Ik geloof/vrees dat we al flink op weg zijn naar vormen van een aseksuele productie van kinderen. De technologie om vrouwen zwanger te maken zonder tussenkomst van mannelijk sperma staat reeds min of meer op punt. En ook aan de technologie om bevruchte eicellen in labo-situaties te laten uitgroeien tot levensvatbare embryo’s wordt op heel wat medische faculteiten hard gewerkt. Het is zeer de vraag hoe mannen deze uitholling van hun seksuele rol zullen verwerken. En misschien zal geslachtelijke voortplanting ooit eens als een vorm van folklore in ere worden gehouden. Ze kan dan als een “kunst & cultuur” performance door de overheid worden gesubsidieerd. Net zoals volksdansen bijvoorbeeld.
Ik vrees dat door meer en meer toegeven bovenstaand automatisch gaat volgen. Als je minkukels die met anderen geen rekening willen houden in alles hun zin geeft lijkt mij dat je dan daar de basis voor legt.

“overlevingsuitrusting bug out tas koopje overlevingsuitrusting”

Offa, die zijn vrouw zoveel verdriet had gedaan, en aartsbisschop Hygeberht deinsden onwillekeurig terug. Wat keek Drida donker, zo anders dan vroeger! Waar was haar naïeve oogopslag, waar haar onbe­vangen levensvreugd?
Nog enkele seconden later zwol het gekreun en het gehijg van de man met de zaklamp aan. Ook hij had duidelijk geen al te beste conditie, maar dat maakte hem niet minder gevaarlijk. Zohra gluurde door de scheur naar buiten. Ze bad dat zijn lichtbundel haar niet zou vinden. Terwijl allerlei horrorvisioenen zich in haar hoofd afspeelden, hield ze haar adem in. Haar borstkas deed verschrikkelijk veel pijn. Haar hart klopte zo hart dat ze dacht dat hij het kon horen. Met moeite onderdrukte ze een hoestbui.
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
Bij mijn volgende verlof was ze het huis uit. Ze zou pas terugkomen als ik wegging, had ze tegen moeder gezegd. Nou viel die stoere praat samen met haar eindstage Rechten, dus volgens Lars had het niks met mij te maken.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in rechtssysteem zal leiden.
JILONG Camping luchtbed flocked queen, Blauw, Vinyl, Volwassenen, 3 min, 1520 mm, 2,03 m Luchtbed Flocked Queen is een extra groot 2-persoons luchtbed met een sterke constructie van vinyl. De waterdic
Wat heb ik zelf gedaan? Op de verloskamer waren alle epischaren (voor het inknippen van een barende vrouw) zo stomp dat ze niet met goed fatsoen te gebruiken waren. Ik heb toen een periode epi’s gezet met een ouderwets scheermesje waar aan twee lange zijden een scherpe kant zit. Die zijn hier overal te koop. Maar dan riskeer je dat een ander, die dat ook wil doen, maar niet kan, zich in de vingers snijdt. Ik heb dus een aantal epischaren gekocht en met veel moeite die in Ghana gekregen, daar ben ik de enige die ze gebruikt. De anderen zeggen: “Ze zijn zo scherp dat je er te diep mee kan knippen, en ik wil niet in de spierlaag terecht komen”. In Nederland wil je juist wél in de spierlaag terecht komen, anders heeft de knip geen rendement.
In the 1920’s, after the war (in fact already during the war), women were needed to rebuild society and its economy, especially to expand the service sector. So, nothing was allowed to hinder their self-realisation. Now, men became dangerous animals.
Je leest soms dingen die je dwingen een klein halfuurtje stil te staan bij één en ander. Zo bijvoorbeeld: “De meeste Oude Romeinen waren van oordeel dat de gewoonte onder verwanten om elkaar te kussen alleen maar in zwang gekomen was om vrouwen erop te onderzoeken of ze geen wijn gedronken hadden. Een kus betekende zoiets als: ‘Ruikt ze naar wijn?’. De kus was dus een soort politionele controle. Bij de Oude Romeinen zou immers hebben gegolden dat vrouwen voor twee misdaden ter dood konden worden veroordeeld: echtbreuk en wijn drinken.”
!” E”%”‘,/”8(-,*”+,)(%/3-+)34+” =EI@> 3,;+)””%,” %”1″-4 ,” +–30″ ;3- 4(“/”9;(“/,” )5+&”% 0″4 ,” *”‘J4 4″ ;”%’3/”- 4(4 ,” +-*(5, ;3- -(/ /””- :’+&.” J%+)9,%3-& 2″% ,3/6 H”- -((,83&”‘+.&” 033% :+.-3 (-0(/”‘+.&” -(%0 ;(‘/”-) K5)4+/ 33-/”8+”-L B)5+&”% -“4 8( ;”%)’3;”-, +) 3’) 3’1(*(‘ “- ,%5/)C6 M+.- ‘”8+-/ B75/3%L 4*” :+44″% 4%54*C? +) $”%”‘, $+., +-0+,,”‘) N?O 0+’.(“- &””% :”&”&”- (2 P(5Q5:”6 @2 RS 0″+ /3J 2%(J6 ,%6 T(:”%4 K5)4+/? &+-,”%3%4) “- +-4″%-+)4 ;”%:(-,”- 33- ,” U-+;”%)+4″+4 ;3- V3’+J(%-+W =UV7G> “”- ‘”8+-/ 4+.,”-) *”4 ,”%,” X%4) “- D(“,+-/ V(-/%”)6
Hij leert de mens dat hij niet meer hoeft te reageren op de oude manier en durft los te komen van zijn beleving als slachtoffer. Durft open te staan voor andere mogelijkheden, ondanks allerlei diepgewortelde scenario’s. Door zijn leven niet meer te laten leiden door ervaringen van toen krijgt hij weer greep op en zeggenschap over zijn eigen actuele levenssituatie, kan hij er ook de verantwoordelijkheid voor nemen en is hij geen slachtoffer meer in de zin van toen.
Een schaduw bewoog boven hen door de mist en een engel materiali­seerde. Met onvermoede gratie dook het wezen naar de koepel en landde daar op een dicht kluwen uitsteeksels. Vanaf hun beschutte plek tussen een paar lage gebouwtjes zagen ze hoe de engel een klein figuurtje tussen de uitsteeksels propte en vervolgens vastmaakte.
Zijn kantoorgebouw had een zalmroze gevel, een transparant dak en een door lotuszuilen gedragen bal­kon. Het lag aan een drukke laan tegenover een super­markt. Ik stelde me op bij de supermarkt. Een paar keer moest ik van plaats wisselen om niet op te vallen. Dan weer stond ik op de parkeerplaats boven op het gebouw, dan weer achter de boom naast de oprit tot de supermarkt. Na 2 uur en 23 minuten kwam ze. Ik her­kende haar gezicht meteen in de passagierscabine van de Jaguar die de oprit naast het advocatenkantoor in reed. Ik draaide me om, reed een stukje het trottoir af naar het zebrapad en stak over.
‘Enkel de tag ontbreekt nog.’ Zohra wilde haar hand­ekening onder het kunstwerk zetten, maar werd plots verblind door een bundel licht. Ogenblikkelijk werden alle gore details in de tunnel zichtbaar: ratten, zwerf­vuil, een verdwaalde schoen, bloederig maand­erband, uitwerpselen van daklozen en heroïnenaalden. ‘Shit, we zijn erbij.’ Ze deinsde achteruit en struikelde bijna over het tramspoor. De lichtstraal was afkomstig van het platform. Daarachter dansten de contouren van een opzichter. Hij riep iets onverstaanbaars.
13 Gemeentehuis Leudal Postadres T: (0475) Leudalplein 1 Postbus 3008 E: 6093 HE Heythuysen 6093 ZG Heythuysen I: Leudal Nieuws week 12 – pagina 1-18maart 2015 Wat gebeurt er met uw (hulp)vraag over de Wmo? Vanaf 1 januari 2015 is de gemeente verantwoordelijk voor een aantal nieuwe taken op het gebied van de Wet Maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Als u een hulpvraag heeft, neemt u contact op met de gemeente via (0475) of per mail via Soms kan uw vraag direct worden opgelost. Zo niet, dan zorgt de medewerker van de gemeente dat uw vraag terecht komt bij het Wmo-team. De Wmo-consulent streeft ernaar om binnen 5 werkdagen contact op te nemen voor antwoord of het maken van een afspraak voor een persoonlijk gesprek. Dit kan op een locatie binnen Leudal die uw voorkeur heeft. Hiervoor mag u altijd iemand meenemen, bijvoorbeeld een familielid, maar het kan ook een professionele hulpverlener zijn. Soms zijn meerdere gesprekken nodig. Wilt u meer weten over het keukentafelgesprek en het vervolg van een aanvraag? Leest u dan verder op onze website (klik op Inwoner, en daarna op Wmo). AED ontvreemd in Buggenum en Horn In het weekend van 7 en 8 maart zijn 2 AED s ontvreemd (automatische externe defibrillatoren). Deze zijn vermoedelijk gestolen. Het betreft de AED aan de Heerweg 10 in Buggenum (Hendrikx tweewielers) en aan de Rijksweg 20a in Horn (supermarkt Vermeulen). De AED s zaten in een kastje dat aan de muur is bevestigd. De gemeente heeft bij de politie aangifte van verdwijning gedaan. Als elke seconde telt Wekelijks worden in Nederland ruim 300 mensen getroffen door een plotselinge stilstand in de bloedsomloop. In ongeveer 80% van de gevallen gebeurt dat thuis. Op zulke kritieke momenten is het belangrijk dat er naast vrijwilligers die kunnen reanimeren, ook een AED in de buurt aanwezig is. Op zo n moment telt immers elke seconde. Heeft u informatie Mocht u een vermoeden hebben waar deze AED s zich bevinden of heeft u iets verdachts gezien op deze locaties dan kunt u dit doorgeven aan de gemeente Leudal. Ook kunt u contact opnemen met de politie, tel Openingstijden receptie Bij de receptie kunt u terecht voor algemene informatie, het inzien van ter inzage liggende stukken en het afhalen van uw paspoort, identiteitskaart, rijbewijs of eigen verklaring rijbewijs. U heeft hiervoor geen afspraak nodig. Maandag en woensdag uur Dinsdag en donderdag uur Vrijdag uur Een bezoek aan de Publieksbalies Een bezoek aan een van onze balies kan uitsluitend op afspraak. Hierdoor bent u altijd snel aan de beurt. Een afspraak maakt u via de Online Afsprakenagenda op onze website Telefonische bereikbaarheid T: (0475) Maandag en woensdag uur Dinsdag en donderdag uur Vrijdag uur Afspraak maken met een lid van het college Voor het maken van een afspraak met een van de collegeleden kunt u contact opnemen met het secretariaat, tel. (0475) Daarnaast houden wethouder Van den Beuken en wethouder Vogels spreekuur wekelijks op maandag van uur. Maandag 30 maart komt het spreekuur te vervallen. Voor meer informatie zie Gemeente Leudal blijft starters faciliteren Gemeente Leudal wil starters op de woningmarkt tegemoet komen. Vanaf 2011 worden daarom startersleningen verstrekt. Een starterslening overbrugt het verschil tussen de totale koopsom van een woning en het maximale bedrag dat starters, op basis van hun inkomen, kunnen lenen. De maximale hypotheek mag (exclusief gangbare verwervingskosten) Bekendmakingen Binnengekomen omgevingsvergunningen Ell, Kampstraat 8 (intrekken houden scharrelkippen) Haelen, Esdoornlaan 15 (plaatsen dakkapel) Heythuysen, Oude Trambaan 22 (bouw bijgebouw) Hunsel, Beekstraat 13 (isoleren en stucen van voorgevel woongedeelte) Ittervoort, Margarethastraat 2 (bouw tandartsenpraktijk) Neer, Heldenseweg 17a (inpandige verbouwing) Nunhem, Napoleonsweg 132 (aanleg van een glooiing) Verleende omgevingsvergunning (reguliere procedure) Buggenum, Molenweg 8, 8a en 10 (bouw 3 starterswoningen) Buggenum, Molenweg 7, 9, 11, 13, 15 en 17 (bouw 6 groeiwoningen) Baexem, Kasteelweg 7a (intern wijzigen van wijze draagconstructie) Horn, Gravin Annastraat 1 (hoekraam voorgevel verkleinen en vervangen) Kelpen-Oler, Ellerweg 27 (plaatsen hek) Roggel, Heide 21 (bouw boogtunnels) zijn. De starterslening zelf is maximaal Het voordeel van deze lening is dat de eerste drie jaar geen rente en aflossing hoeft te worden betaald. Namens de gemeente Leudal behandelt de stichting Stimuleringsfonds Volkshuisvesting Nederlandse gemeenten (SVn) de aanvragen. Verleende omgevingsvergunning (uitgebreide procedure) Haelen, Speckerweg 5 (aanleg parkeerterrein en bouw fietsenstalling/berging) Haler, Venderstraat 5 (milieu: bouw nieuwe pluimveestal) Kennisgeving ontwerp beschikking Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (uitgebreide procedure) Haelen, Roermondseweg 32 (verhogen erfscheidingen) Baexem, Oudenhofweg 6a (wijzigen diersoorten en -aantallen, huisvestings- en ventilatiesystemen) Milieu Meldingen activiteitenbesluit Haelen, Grote Kampweg 25 (oprichten paardenhouderij) Ruimtelijke ontwikkeling/vastgestelde bestemmingsplannen Haelen, (De Heisterkes Haelen) Grathem, (Baexemerweg 40) Vragen en meer informatie Meer informatie over de starterslening is beschikbaar in het gemeentehuis (Klant Contact Centrum Ruimtelijke Omgeving, ), via en de website van SVn Verkeer Tijdelijke verkeersmaatregel in Roggel In verband met een openluchtmis met aansluitend de zegening van motoren en bromfietsen op 27 april zal de Markt en een gedeelte van de Dorpstraat, de Kerkstraat, de Raadhuisstraat en de Apollolaan van 8.30 tot uur worden afgesloten voor alle verkeer, behalve voetgangers. Tevens geldt een parkeerverbod van 26 april vanaf uur tot 27 april uur op een gedeelte van de Markt. Tijdelijke verkeersmaatregel in Grathem In verband met het Ambrasvoetbaltoernooi van 22 t/m 24 mei zal een tijdelijk parkeerverbod worden ingesteld aan beide zijden van de Sportlaan en op een gedeelte van de Nachtegaalstraat vanaf de Lindestraat tot na de woning Nachtegaalstraat nr. 1A. Wilt u de uitgebreide inhoud van de publicaties inzien, inclusief eventueel bijbehorende bijlagen, kijk dan op Hier staat ook het overzicht van de verleende collecte-, evenementen- en overige A.P.V.-vergunningen. Alles komt samen in Leudal Gebakken klinkers, oude en nieuwe sierbestrating.nl Stratenmakersbedrijf en straatsteenhandel Tel: (077) , Meijel Alle schilder- en behangwerken snel vak. met garantie nu winterkorting.tel T.K. gevraagd alle soorten bontjassen, lederen kleding en handtassen,porselein,gl as etc. betaald goede prijzen tel MEGA ZWARTE MARKT Venray Evenementenhal Zon. 12 Apr. 600 kramen van alles en nog wat. vanaerlebv.nl / TE HUUR Gouden, witte en gele rozen bord hulde aan Gouden paar, boog en kroon. Damescomité A. Steijvers, Bergerothweg 26. Tel , Stramproij. Dakdekker nodig? Voor ROLLUIK REPARA- TIE. Bel ALM Meubellogerij: logen, stralen, spuiten van al uw meubels en keukens. Specialist in blank maken van donker eiken meubels. Ook complete inboedels. Bel voor een vrijblijvende offerte tel. (0495) te koop jonge leghennen, div. kleuren. Pubben Ninnesweg 111 Panningen op afspraak GRATIS OPHALEN VAN SLOOPAUTO S (met directe afgifte vrijwaringsbewijs) NEMADA Autorecycling Ellerweg 24, KELPEN. Tel. (0495)

“aanbevolen overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting abonnementen”

Ik hou haar nog steeds tegen me aan gedrukt, maar iets in haar toon­zetting versterkt de argwaan mijn achterhoofd. Ik ken haar te lang en te goed, we hebben te veel gepraat, om niet elke nuance van haar idioom op te pikken. Mentaal zet ik een eerste turfje.
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Op de kaart staan initiatieven van 24 Europese landen met een link naar de projectwebsites, details van de interventies en informatie over de doelgroepen. De nadruk ligt op volwas-senen, waaronder de achterstands- en lage inkomensgroepen. De nieuwe atlas maakt deel uit van het SPOTLIGHT project, een door de EU gesubsi dieerd programma (drie miljoen euro uit het FP7 programma). Coördinator is het VU Medisch Centrum in Amsterdam, de data zijn verzameld door de Universiteit Maastricht en Bergen University (Noorwegen).
MiniFRC Is een wedstrijd gehouden door FRC team 4561, de Terrorbytes. 15 teams gebouwd kwartaal schaal robots en streden ze op een kwart schaal veld. In deze tutorial zal ik laten zien hoe om te downloaden en installeren van alle benodigde software v
Robette stierf in 1920 in Europa en Poli gaf het gevecht tegen de duinen en daarmee het ganse Ostende-project op. Enkel Bourel bleef in Ostende om te plannen af te werken en de strijd tegen de duinen verder te zetten en uiteindelijk min of meer slaagde.
De jongen kwam terug van de ambulance. ‘Je moet voor de zekerheid een nachtje in het ziekenhuis blijven, voor observatie. Morgen willen ze je grondig onderzoeken. Er is een psycholoog aanwezig mocht je daar behoefte aan hebben.’
Een illustratie hiervan vinden we in neuro-economisch onderzoek op basis van het zogenaamde ultimatum game [3]. In het ultimatumspel krijgen twee spelers de mogelijkheid om een bepaalde som bvb. 10 euro te verdelen. De eerste speler moet een aanbod doen (bvb. 8 euro voor hemzelf en 2 euro voor de ander) en de tweede speler kan het aanbod aanvaarden of verwerpen. Als het aanbod aanvaard wordt, mogen de spelers de verdeelde som houden; wordt het aanbod verworpen, dan krijgen beiden niets. De regels van de speltheorie voorzien een ongelijke verdeling ten voordele van de eerst biedende speler. Inderdaad, als de eerste speler een verdeling van 8 tegen 2 voorstelt, zou de tweede speler dit moeten aanvaarden want 2 euro is beter dan niets. Uit alle onderzoeken met het ultimatumspel blijken de eerste spelers echter in meerderheid een meer gelijke verdeling aan te bieden. De vrees dat de tegenspeler het aanbod zal verwerpen, brengt de eerste speler er blijkbaar in de meeste gevallen toe een gelijk of fair aanbod te doen. In de onderzoek naar de hersenactiviteiten bij de beslissing van de tweede spelers werd vastgesteld [4] dat wanneer deze een onfair aanbod weigerden, verhoogde activiteit optrad in de insula cortex. De spelers die het aanbod echter aanvaardden, vertoonden een grotere activering van de dorsolaterale prefrontale cortex. De voorste cingulate winding (ACC) was ook bijzonder actief. Verschillende hersendelen regelen dus blijkbaar verschillende soorten denkprocessen. In zekere mate lijkt dan de ACC te bemiddelen tussen deze verschillende hersenregio’s.
Het beeld van de 3de graad van Steenbok laat ons een integratie zien van het etherische in de stof; Geest, Ziel en lichaam en het dralen van ja/nee tegelijk om het nieuwe aan te gaan. Wat niet verbonden is met de Godsvonk en het universele, zal waarschijnlijk stabiliteit verliezen. Verbondenheid met het innerlijk en de eigen Wezenskern en Geest zal wel stabiliteit geven en je maken als een rots in de branding, vanwaaruit je weet hoe te handelen vanuit de eerste impuls.
Productie en verdeling zonder winst doel of eigen belang. Gewoon met zijn allen produceren en verdelen zonder verdienen. Geen territoriaal of soortbesef. Ieder een gelijk. Daarbij moet bezitsdrang en het ego worden uitgebannen. De intelligentie gebruiken voor het ontwikkelen van het leven op deze aarde en de schoonheden die het leven kan brengen, de uitbanning van ziekten, het sterven en alles wat een intelligent wezen in den goede kan doen.
Eens we in de woestijn waren, lag meer dan de helft waarschijnlijk al op apegapen. De woestijn was name­lijk al helemaal onze zaak niet. Niet meer, althans. Niet sinds hij steeds minder woestijn was, en er groenig­heid begon te groeien, zo hier en daar.
Hij wilde net het bos verlaten en de witte vlakte naar de poort oversteken toen hij zich bedacht. Voorzichtig trok hij zijn voet terug. Het heugelijke nieuws dat hij meedroeg en de implicaties daarvan, maak­ten hem minder voorzichtig. Het dodengat lag hier ergens onder de sneeuw en hoewel er al twintig jaar geen mensen begraven waren, wilde hij niet degene zijn die met zijn lompe, haastige voetstappen de lang slapende lichamen van bandieten of melaatsen wekte.
Langzaam aan kon ik samen met die therapeut een fundamentele aanzet geven voor een duidelijk opbouwende lijn waarbij crisismomenten sneller hanteerbaar werden, uitbleven en tenslotte een nieuw evenwicht ontstond en daarmee een nieuw toekomstperspectief.
We hielden die middag halt aan de voet van de eerste hogere uitlopers van de kraterrand. Grote rotsblokken waren als door een reuzenhand in het rond gegooid. De impact van de asteroïde die de krater had veroorzaakt, moet enorm geweest zijn.
Samuel gromde een vloek en greep naar het water. Hij dronk de fles halfleeg en goot de rest over zijn hoofd. Met een zucht van opluchting liet hij zich achterover vallen. ‘Ik vind het ritme niet,’ zei hij. Achter hem zag hij een groep kinderen de graan­halmen bijeen rapen en samenbinden. Ze plaatsten de bundels in groepjes op het veld, klaar om ze later te verzamelen.
Voor de definitie van de waarheid is er overeenstemming nodig. Men moet een team vormen en saamhorig zijn. Een nieuwe (wereld)orde in overweging nemende is het meest waarschijnlijke geschrift van overeenstemming het (engelse) woordenboek. Wetend waar men over spreekt is er de kracht en het gevaar van een groepsego. Ego scheidt zichzelf als een kultureel specifiek iets af in verzet tegen anderen. Het is geïdentificeerd met het lichaam, een uniform, een geschrift, een stijl van viering etc. Het ego is zelfachting van de bemiddelaar tussen de ziel en de stoffelijke werkelijkheid (afb.). Geïdentificeerd met de materiële doelstelling en de plicht van het bemiddelen van het belang van de ziel vergetend wordt het vals en gevaarlijk. B.v. in het belang van de filognosie kan men een voorstel doen voor een nieuw ontwerp voor een klok. Maar voor de werkelijkheid van de ziel moet men eerlijk zeggen dat een dergelijke materiële onderneming voor een individu die de zaak zeer wel aankan met een normale klok en kalender als het aankomt op het regelen van alternatieven van tijdbeheer (zie tabellen), niet nodig is. Het materiële effect op de tweede plaats zettend is het belang van handhaving ter wille van de ziel gegarandeerd en het gevaar van de gewelddadige valsheid van het ego omzeild.
Met iedere materiële onderneming gaan er dingen fout. Gaan voor de perfekte materie van het één of ander zal altijd teleurstellen: de andere vrouw is altijd meer aantrekkelijk daar het onbekende op zichzelf aantrekkelijk is. Sommige mensen veronderstellen dat het wijs is naar de partner toe enige geheimzinnigheid te bewaren: wees een beetje mysterieus. Maar dat zal de partner er niet van weerhouden nog meer het onbekende na te jagen. Waar men altijd naar uitziet is bevrijding en zelfrealisatie. Valse bevrijding is van de ene verantwoordelijkheid vluchten in de andere in de illusie van het onbekende en nieuwe. Valse zelfverwerkelijking is het uiterlijk resultaat aanzien voor het innerlijk bereiken. Het altijd nieuwe is de Tijd zelf die iedere dag nieuw maakt. Geen fixatie op enige persoon zal sterker zijn dan de fixatie op het nieuwe zelf, noch zal enige fixatie van de zelfverwerkelijking echter zijn dan de fixatie op de ziel getuige van de veranderingen van vorm. Hier leert men van dat tevreden zijn met je eerste liefde of je neerleggen en blijven bij een latere partner de vrede en het geweten zal geven nodig om het hogere belang van bevrijding en zelfrealisatie van de Ziel van de Tijd in te zien. 
De jonge vrouw in de studio verbleekte. Toen een traan over haar wang rolde, voelde ik de pijn, ik proefde het zout. Ik herkende mijn dochter die hoorde hoe haar algoritme niet voldoende van het verleden kon wissen om het helemaal te vergeten.
‘Je zult wel gelijk hebben. Maar vertel nu eens eerlijk,’ – dit keer was het mijn beurt om me tot dicht bij hem voorover te buigen – ‘waarom ben je terug­gekomen? Niet om mij een gunst te verlenen. Wat is er hier op Aarde dat je niet kunt vinden in dat Neo-Eden van je?’

“bug out tas overlevingsuitrusting eindtijdoverlevingstoestellen”

Er was geen strategie bedacht voor het meedelen van de bloeddruk aan de mensen en wie moest terugkomen bij een dokter. De bloeddrukken waren in het eerste uur wel gemeten en opgeschreven maar hoe iedereen zijn bloeddruk aan de weet moest komen was onbekend.
De jongen sprong van de steiger en redde de buit die de monnik van de overkant had meegebracht. Hij waadde terug en zwaaide het pakket opgetogen boven zijn hoofd. Op de steiger vouwden de kinderen het gretig open, om de schat te zien die hen misschien eindelijk wat geluk zou brengen. En ver weg, in de Hal van Offa, koningin Drida plots haar ogen open en haar bovenlijf rees steil omhoog uit het bed dat zolang haar gevangenis was geweest.
De zon is nog maar net op, maar Mackie heeft zich al aan boord van de Baal laten takelen. Het geteerde zwarte hout van deze zeewaardige kraak contras­teert met de bleke ornamenten die overal het schip opluisteren. Scrimshaw, gesneden uit de botten en tanden van walvissen. Het zijn gedetaileerde en verfijnde beeldhouwwerken die octopussen en andere zeemonsters weergeven. Ongekend is het aantal manuren dat hieraan besteed is, krassend met een scherp mes of beitel, in dat harde tand en bot. Maar Mackie krijgt geen tijd om de details in zich op te nemen want de bemanning van vissenkoppen verdringt zich om hem van dichtbij te bekijken, alsof hij de curiositeit is en niet zij. Gedrochten met hun rare smalle hoofden, hun platte neuzen en die uitpuilende starende ogen. Echte vissenogen. Alle verhalen zijn waar, bedenkt Mackie, over het geslacht van stamvader Obed Marsh. Hoe ze hun vrouwen haalden van verre eilanden en ze lieten paren met zeemonsters.
De mosruimte! Sommige schuilkelders hadden een kleine ruimte waarin mos groeide. Het mos was waar­schijnlijk allang dood, maar er zou wel aarde zijn. Koele, bruine aarde. Leaf liep wankelend de gang in en vond wat ze zocht. Een deur met daarop een groen plantje. Ze trok hem open en direct kwam de muffe lucht van vochtige aarde haar tegemoet. Ze ademde diep in en de duizelingen verminderden. Met haar zaklamp bescheen ze de muren en tot haar verbazing was er nog wat mos aanwezig. Grijzig, armetierig mos, maar absoluut levend. Leaf liet haar handen over de plantjes gaan. Kon dit genoeg zijn? Ze bestudeerde de soort en herkende het kleine ronde blad van grijs kweekmos. Helaas, het was een van de mossoorten die ook op Mars gekweekt kon worden. De aanwezigheid ervan zou geen reden zijn om de aarde te redden.
Zwijgend ging hij hen voor door een fel verlichte gang, met hoge, betonnen bogen, dieper het gebouw in; over een brede trap met hoge ramen, die uitzicht gaven op een enorme volière (waarin prachtige, fel­gekleurde vogels opstegen uit bomen, met gespreide vleugels door de lucht scheerden, weer op lange takken neerstreken) verder naar beneden; langs donker­groene, gesloten deuren waarachter grote hallen lagen waarin enorme kasten stonden, vol schake­lingen, vol elektronen­buizen. Rekken vol trans­formatoren zo groot in aantal dat het zoemen hier hoorbaar was; con­densatoren zo groot dat ze ze nauwelijks in haar handen kon houden. Krachtige computers die meer dan driehonderd jaar oud waren, meer dan vijf jaar geleden uit de Lleroh-universiteit waren gehaald (gestolen!) en drie jaar geleden door de Kiteh hier geplaatst.
De beheersing van het vuur liet toe vlees te roosteren of knollen te poffen. Koken ontstond pas als het kampvuur een gevestigde gewoonte was. Het koken was de eerste chemische praktijk en die was verbonden met pottenbakkerij en later de metaalbewerking. Koken veronderstelde dat men beschikte over met leem bekleed vlechtwerk of mandjes, die het water konden vasthouden en die op het vuur konden worden gezet. Het leem bleek door de hitte bovendien vaster en sterker te worden. Het werd bestand tegen warmte. In het verlengde van deze praktijken ontwikkelde zich dan later de pottenbakkerij als ambacht (‘ambacht’ betekent ‘het rond gaan van mens tot mens in een dorp’; de ambachtsman trok van huis tot huis om zijn diensten aan te bieden). In potten met vloeistof en etensresten kon men ook gistingsprocessen observeren (‘gist’ => ‘geest’). De mensen zagen proefondervindelijk hoe materialen chemisch reageerden door ze in vloeistof te leggen: brood bakken, leerlooien, verven én later brouwen van bier (‘brood’ en ‘brouwen’ stammen af van een wortel ‘bhru’ die betekent ‘zieden, gisten, koken’). Verder produceerde de mens tekens en symbolen, waaronder dus de taal maar ook de eerste kunstuitingen. Die tekens waren én magisch-artistiek (aanzet tot handelen; opwekken van een verlangen of wil om een handeling te verrichten zoals b.v. ‘laten we gaan jagen’) én indicatief-wetenschappelijk (beschrijven zonder echt aan te zetten tot handelen: ‘het regent’). Het magische en het indicatief-beschrijvende zijn nauw met elkaar verweven: in eerste instantie waren ze één, pas in een latere fase zouden ze geestelijk afgezonderd worden van elkaar, zoals nu wetenschap (kennis) en technologie (handelen) zich zelfstandig van elkaar lijken te bewegen.
Je zult je verlangende natuur, wat via de vijf fysieke zintuigen als hoofdsensoren plaatsvindt, verliezen.  Je zult naar hogere niveaus van waarnemen gaan.  Zo zal bijvoorbeeld de smaak bevredigender worden en een dimensie toevoegen die niet langer over plezier gaat, maar meer over de zaligheid van de verbinding met het plantenrijk (meestal).
Na een warm maal van gestoofd konijn en een grote beker sterke thee stalde Harrald zijn vondsten uit op de eettafel: de kunststof plaat, een oude glazen bierpul, een paar lichtverroeste steakmessen met kunststof handvaten, een verweerde autospiegel en een stapeltje vergeelde ‘Autoweek’ bladen.
Ik werp een blik op het codepaneel. Sal heeft er een notitie boven gehangen. In zijn kleine, nette hand­schrift vraagt hij me het kwadraat te nemen van de datum van onze eerste ontmoeting, en van het resultaat de laatste vijf cijfers in te toetsen. Een semi-autonome subsectie van mijn nieuwe lichaam geeft me het antwoord, en ik toets 33849 in, terwijl ik glimlach om Sals methode om zowel mijn geestelijke ver­mogens als mijn geheugen te testen.
Van de fundamentele waarde van zorg dragen als een hoeksteen van het huis van de kultuur kan worden gezegd dat traditioneel in respekt met het voorouderlijke, de verwanten zorg zouden moeten dragen voor het menselijke belang zonder enige verwachting van wederkeer. Tegengesteld aan zorg is er zelfzucht die het ontbreekt aan mededogen en uitmunt in wedijver. Wedijver mag dan een aardig idee zijn om een spelletje te spelen, maar voor het belang van het mededogen kan het schadelijk zijn. Mededogen is niet een simpel sentiment van sympathiseren met de zwakken en behoeftigen. Het is een groot verschil of men neerkijkt op of echt onzelfzuchtig bereid is te leven met. Het maakt een groot verschil alleen met menselijke wezens te voelen en te leven of met de grotere natuur in zijn geheel. Wat is traditie, wie noemen we broeders en zusters, en aan wie hebben we het allemaal te danken? Een enggeestige ziet alleen vrouw en kinderen, zoals ieder zelfzuchtig dier de rest als concurrentie of voedsel ziet. Een ruimdenkende kan intelligenter zijn in het herkennen van zijn eigen belang in dat van vreemden en andere diersoorten en de belangstelling voor andere vrouwen zien als een uitdaging tot emancipatie om gelijke mensen te realiseren. Naar de traditie van de mensheid is er veel verwarring over wat onze wortels werkelijk zijn: zijn we vleeseters die wedijveren met de grootste roofdieren eventueel elkaar eveneens verslindend of zijn we natuurlijke primaten hoofdzakelijk vegetarisch geïnteresseerd levend in vrede en harmonie met de natuur als een soort knutsel-aap. In het bijzonder vanwege de groei van de bevolking wordt het antwoord op de vraag dringend. De leidraad van het mededogen volgend als de sleutel voor het begrip van juiste zorg met het idee van wedijver en zijn zelfzucht als een tegendeel van roofdierachtig belang, kan men logisch vasthouden aan de vegetarische levenswijze als een bereikbaar idee van de toekomst. Het vegetarische is zeker de traditie van de geestelijke discipline die onze huidige kultuur grondvestte en de sympathie met de neanderthaler liefde voor het jagen en verzamelen minder dominant maakte.
‘Jeetje, wat is het koud hier ineens, is de verwarming uitgevallen of zo?’ Miranda huiverde in haar positie­jurk, kwam overeind uit de stoel. ‘Eh, Lau? Gaat het wel? Je ziet echt lijkbleek. Oh sorry, echt, ik had het er niet over moeten hebben, het is allemaal nog zo vers en ik vraag je er gewoon naar met mijn stomme kop.’
Meyago ging opnieuw door zijn dossier. Minaars en minnaressen, van de laagste regionen tot de hoogste standen. Gezonken schepen, gezonken ladingen, scha­duw­levens, onderschat vanwege zijn geslacht. Goud, graan, opiaten, slaven, exotische diersoorten, ver­boden literatuur. Een man zonder onderscheid: Oba, Kiteh, Lleroh, Timbesh, Gehina. Ze schoot over de namen van bedpartners, zijn handlangers (veel Oba-vrouwen, vooral voor het smerige werk) leveranciers, afnemers.
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
‘Het occulte’ is ook typisch zo’n bangmaak woord van zwaar orthodoxe christenen. Occult is latijns voor ‘verborgen’, en dat is iets waar boze geesten bang voor zijn, en niet verzot op zijn, want de boze geest leeft namelijk door het openlijk pronken, het publieke leven, het verblindend licht, waardoor de demoon zichzelf volvreet. In hun eigen boek, de bijbel, in de Latijnse versie die vooraf ging aan het onstaan van de Engelse versie en andere westerse versies, ging Jezus tot het occulte, waar hij werd begraven in verborgenheid, dus zelfs hun eigen boek in de oudere talen spoort de christenen aan om Jezus te volgen, ook in het occulte, het verborgene. Zelfs ‘gnosis’ is een bangmaak woord in zwaar christelijke kerken. Het wordt gebruikt door lieden die totaal niets afweten van de grondteksten. Jezus waarschuwde letterlijk dat de farizeeers zouden komen om ‘de sleutel der gnosis’ weg te nemen, zodat mensen niet behouden zouden worden. Er is in de oude talen geen behoudenis door het bloed van Jezus of welk ander goocheltruukje dan ook. Er is in de woorden van Jezus alleen behoudenis door de gnosis, door de wet van de gnosis, en door het overwinnen van het kwaad door de gnosis (dus in principe gewoon door het bloed van de vijand, wat wijst op ‘door de demonologie’).
Verder mogen we niet vergeten dat mensen altijd ambivalent en dubbelzinnig gestaan hebben tegenover veranderingen. Aan de ene kant staan we open voor vernieuwingen, voor betere levens- en arbeidscondities, voor een verhoogde levensstandaard en levenskwaliteit (welvaart & welzijn zoals dit heden ten dage heet). En we worden graag verrast door nooit eerder geziene schoonheden, hoe subjectief kleuren en smaken ook mogen zijn. Veranderingen aanvaarden en ondersteunen we gemakkelijker en soms zelfs met enthousiasme wanneer we actief kunnen meewerken aan hun conceptie en implementatie. Aan de andere kant bieden we gewoonlijk weerstand wanneer deze veranderingen ons opgedrongen worden en we ze passief moeten ondergaan,  of wanneer het risico op “verlies” of “kosten” groter is of lijkt dan de verwachte “winst” of “baten”.
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.
Het woord auctor vinden we terug in onze aanduiding van een schrijver als auteur. Dit lijkt tegenstrijdig met de betekenis van de ‘auctor’ als woordvoerder van iemand anders of van een groep. Wij leven in de waan dat de schrijver in hoogst persoonlijke naam spreekt, meer zelfs dat hij spreekt (schrijft) op een wijze dat niemand anders kan. Oorspronkelijk werden schrijvers van boeken echter geacht juist niet in naam van zichzelf te spreken. Een boek werd in veel gevallen ingefluisterd door de Muze, in opdracht van een machtige persoon geschreven (die zelf niet kon schrijven, de koningen tot de 16de-17de eeuw bv.). De ideeën die werden neergepend waren deze van een groep van individuen. In die zin was de schrijver dus een ‘auctor’ en zeker niet iemand die aan de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’ deed. Dat soort schrijver treedt eigenlijk pas op met de romantiek in de 18de-19de eeuw. En in die zin kon Jacques Derrida er terecht op wijzen dat de auteur, de schrijver, niet verwijst naar de psyche of identiteit van een persoon maar dat teksten steeds betrekking hebben op andere teksten (de zogenaamde intertekstualiteit).
‘Schaamteloos,’ zei Beijjun Niam zacht. ‘Een grof misbruik van Kiteh-privileges. De Lleroh hebben het recht Yuun Kuhalin aan een eigen verhoor te onder­werpen, vóórdat de Kiteh besluiten hem te doden. Hij had hier nooit terecht mogen komen.’
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
32. 30 deze conclusie: je bent verslaafd. De hulpverlener reageerde verbaasd dat wij het niet eerder door hadden. We hadden hem wel uitgekozen omdat hij gespecialiseerd is op dat gebied.” “hoge mobiele telefoonrekening of ik stelde een vraag over verdwenen geld.” “openbaring van God in een droom” “Hij stortte in toen zijn geheime sexdate niet doorging en moest toen wel bekennen” “Het kwam aan het licht door dat misbruik aan het lichtkwam” Maar hoe de seksverslaving ook aan het licht komt, een dergelijke onthulling zet je relatie op zijn kop. Alle verwachtingen en ideeën die je hebt over je huwelijk en relatie staan plotseling onder druk. Tip voor de verslaafde Bij het onthullen van de seksverslaving is het enorm belangrijk dat de verslaafde zelf het geheim openbaart: wacht niet tot het vanzelf uit- komt. Er is geen goed moment om dit te doen; het heft in eigen hand nemen is echter niet alleen beter voor jezelf en je eigenwaarde, maar ook voor de slagingskansen van de relatie. Op inhoudsniveau is de boodschap een klap in het gezicht, op betrek- kingsniveau is de boodschap: ‘Ik vind mezelf, jou en de relatie zoveel waard dat ik dit moest doen: ik wil niet langer met het geheim blijven leven.’ Ook al is de impact net zo hevig als wanneer de verslaving op een andere manier uitkomt, het zelf onthullen van het geheim geeft een betere startpositie om de relatie te redden en te versterken.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).
Ik heb het meegemaakt dat aan de toog van dat KultuurKaffee twee jongeren (studenten ongetwijfeld) ietwat luidruchtig (zoals het daar paste) zaten te discussiëren met een oudere man met grijs haar. Het ging over kernenergie, geloof ik. Na een uur of zo waren ze op een dood punt gekomen en vroeg één van die studenten aan de ouwe heer: “Wie zijt gij eigenlijk?” Gij dus, niet U! “Ik ben hier de rector,” zei ie alsof hij zei: “Hmm, die pint smaakt me.” Dat was Oscar Steenhout in 1987, of zo.
Ik heb een vijver mijn hele leven wilde. Toen ik zeven was ik smeekte mijn moeder om me te laten bouwen een. en hield bedelen voor de komende negen jaar. Toen ik zestien, ze eindelijk zei ja. Vijf minuten later was ik in de achtertuin met een schop.
Er kan meer harmonie in dit lichaamsgebied zijn.  Dit zal op een of andere manier versnellen.  Als je hier niet vreselijk geblokkeerd bent, kun je meer energieopstapeling voelen in dit deel van het lichaam.  Dit zou een toename van seksuele kundalini energie kunnen vrijgeven.  Dit kan in deze tijd je verlangen naar seks versnellen.  Het kan op een geaarde manier ook gevoelens van meer levendigheid in het lichaam opwekken.
Socialisten kampen nog met een andere handicap bij een eventuele keuze voor een heroriëntatie op brede sociaaleconomische thema’s. In zekere kringen die zich “progressief” noemen en die in principe deel zouden kunnen uitmaken van de socialistische achterban, heerst een regelrechte afkeer voor alles dat met “economie” te maken heeft. Het woord alleen al roept misprijzen op. Zelfs “economische groei” vinden ze maar niets: ze associëren het met tomeloze kapitalistische hebzucht, onverantwoordelijke bankiers, lobbying, milieurampen, corruptie en aanverwanten. Deze “progressieve” kringen behoren veelal tot de iets betere middenklasse en zijn veelal werkzaam in de zorg, het onderwijs of in de sociaal-culturele sector (verpleegkundigen, leerkrachten, opvoeders, sociale werkers, kunstenaars en schrijvers, journalisten, enzovoort). Mensen dus met een grote “ideologische” invloed op een breed publiek. “Cultuur” is als waarde voor hen ver verheven boven “economie”. En zij beweren nog wel eens dat “kunst de wereld kan redden”. Alsof cultuur geen economische sector is. Hoeveel op winst belust kapitaal circuleert er ondertussen niet in de wereld van “kunst & cultuur” (en sport!)?
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Laura draaide zich met een ruk om, gezicht naar de gesloten deur van het kantoor. Daarbuiten lag de gang, de toegang naar wat de babykamer was geweest. Achter haar de douche en het toilet. Beide had ze net van dichtbij gezien en ze waren leeg geweest. Dan bleef alleen de slaapkamer nog over.
Het was vroeger zo dat alleen de hospik er 1 had waar hij een clock in had zodat hij zich zelf mee kun beschermen en zijn gewonde militair die hij aan het helpen was nu is het zo dat de hospikken ze allemaal in moesten leveren omdat ze daar voor in de plaats een Diemco hebben gekregen en dat ze allemaal naar het operationeel personeel is gegaan zoals infanterie.
Er wordt ingegaan op de theoretische en praktische Problemen bij het geven van voorlichting. Tenslotte wordt het twee avonden durende project met de daarbij gehanteerde hulpmiddelen (opdrachten, diaserie) beschreven.

“einde van dagen overlevingsuitrusting luchtvaartoverlevingsuitrusting”

Harrald pakte zijn spullen verder in en met de zon nu ruim boven de horizon zocht hij zijn weg terug langs de poelen en veenmatten van de Peel. Hij vertelde over de rietsoorten, planten en dieren die hier voor­kwamen en ze luisterde aandachtig.
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
Alle houders aan de vochtige muur waren leeg, op één na waarin een walmende toorts brandde. Hier en daar lagen wat balen en ook stond er een ruwe kist tegen de wand. Voor het overige was de hal van Cynethryths Toren leeg. Een steile houten trap voerde naar de volgende verdieping. Maar aan de overzijde van de deur verrees een meer dan manshoog beeld, gemaakt van aardewerktegels: een taps toelopende koker bekroond door een vrouwenhoofd met een diadeem waarop gebarsten schijven en vogels van klei waren bevestigd. In buik en borst leek een deurtje te zitten, alsof dit beeld een oven was, klaar om gevoed te worden met onheilige offers.
Berend huiverde en keek de vrouw geschrokken aan. ‘Ja, natuurlijk,’ zei hij en griste een plastic tasje van de haak achter de toonbank. Gehaast deed hij de karbonades er in en gaf het aan de vrouw, die het met opgetrokken wenkbrauwen aannam en hoofd­schud­dend de winkel uitliep.
Op een heuvel dicht bij het dorpsplein prijkt het Russische monument. Het beeld van een Russische soldaat is een eerbetoon aan het Rode Leger dat Kirkenes in oktober1944, na vier jaar bezetting door de Duitsers, bevrijdde. Veel over de harde oorlogsjaren waarin Kirkenes zwaar werd gebombardeerd, is te vinden in het Grenseland Museum aan de rand van het stadje.  De ligging van Kirkenes, dicht bij de strategisch belangrijke ijsvrije haven van Moermansk, maakte het tot een belangrijke plek. De geallieerden stuurden vanuit Amerika en het Verenigd Koninkrijk versterkingen naar Moermansk om te voorkomen dat Duitsers Moskou in zouden nemen. De Duitsers van hun kant legerden zo’n 30.000 man rond Kirkenes in een poging Moermansk in te nemen. De Russen bombardeerden de stad daarom vrijwel onophoudelijk. Het maakt Kirkenes tot een van de meest gebombardeerde steden tijdens WO II. Minder dan twintig huizen stonden na de oorlog nog overeind. Kirkenes herstelde zich vooral dankzij de ijzermijnen en de grote vraag naar ijzer. Tegenwoordig is de in 1996 gesloten AS Sydvaranger-mijn  nog slechts een toeristische attractie.
‘Wat hebben we in godsnaam aan administratieve optimalisatie, dame? We zitten in de loopgraven, om­ringd door een vijand die steeds dichterbij komt. Stel dat dit wapens zijn die op meerder manieren kunnen worden ingezet, wat zouden dan de mogelijkheden zijn?’
Het is inmiddels zaterdag. Ik heb dit weekend dienst. Het is niet druk, ik kan dus gewoon op tijd eten. En nu aan een brief aan iedereen werken. Maar om de vloeren in het hele huis te dweilen of de muren in huis te gaan schuren en daarna te gaan schilderen, of de ramen te gaan wassen, daarvoor is de rust tussen de verschillende oproepen te kort. De was doen, dat kan nog net. Maar dan is er zo ineens weer een probleem op de verloskamer of een spoedoperatie. Dat weet je nooit. We wachten maar af.
Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Gelijkenissen tussen mensapen en de eerste mensen impliceren onzes inziens geenszins dat de erfenis van de mensapen de oorzaak is van de ontwikkelingen die zich bij de eerste mensen voltrokken hebben. Deze gelijkenissen suggereren dat de tegenwoordige mensapen onze verre primatenvoorouders zijn en dat is nu precies niet het geval. Uit wat bekend is moeten we aannemen dat vanaf 30 miljoen jaar geleden het klimaat op aarde begint af te koelen tot een nieuwe ijstijd die zich in het Mioceen (23 tot 5 miljoen jaar geleden) en het Plioceen (5 à 1.8 miljoen jaar geleden) doorzet. Droog koel klimaat heeft de bovenhand met als gevolg woestijnvorming en ontbossing met vorming van savannes. De mensapen in Afrika moeten zich in die periode tussen 10 à 5 miljoen jaar geleden hebben ‘omgevormd’ tot drie basissoorten (al zijn sommigen op basis van genoom-onderzoeken geneigd chimpansee, bonobo en mens tot één genus of geslacht samen te brengen): 1) de gorilla, die zich terugtrok in het woud maar wel grotendeels op de begane grond leefde; 2) de chimpansee die aan de rand van de wouden ging leven en regelmatig de grond opzocht waar hij zijn dieet aanvulde met alles wat er te rapen viel, ook dierlijk voedsel; en 3) de hominiden, met de ardipithecus ramidus (5.4 à 4.4 miljoen jaar geleden), die als rechtopstaande toch in de wouden zou hebben geleefd, en de australopithecinen, een verzamelnaam voor de australopithecus plus de paranthropus (4 à 3 miljoen jaar geleden), die de wouden hebben (moeten) verlaten en in de savannes hun heil zochten. Deze australopithecinen waren weinig meer dan ‘chimpansees’ die wel bipedaal waren (volledig rechtopstaand, het hoofd recht op de ruggengraat). Vermoedelijk hadden deze hominiden reeds een perfecte duim-vingertop coördinatie.
Op het beeldscherm voor me zag ik hoe de gevangenen stuk voor stuk vanuit hun cel naar de loden capsules in het laadruim werden geleid door Lars, die nu een handje uit de vloer was dat zich om hun enkel klemde.
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
Hij of zij moet in de eerste plaats geen psychotherapeut zijn in een setting waarin gewoonlijk mensen met stoornissen worden behandeld, maar een individueel docent met therapeutische vaardigheden en ervaring. Iemand die een proces begeleidt en die zich bedient van een methode die ook bij supervisie wordt gebruikt: de mens leren van zijn eigen ervaringen te leren en die te benutten als basis van zijn eigen leerproces in plaats van steeds terug te grijpen op de geweldpleger of gewelddadige situatie.
Het hielp helemaal niets. Ze schopte uit alle macht tegen de denk­beeldige muren die haar in bedwang hielden, klauwde met haar nagels langs fictieve wan­den, proberend een weg naar buiten te graven, een uit­weg te vinden uit deze benauwende stilte in het meest diepe van haar geest. De knoppen te vinden waarmee ze zelf de controle weer terug kon krijgen en haar lichaam de baas zou worden. Het haalde niets uit. Ze moest willoos toezien hoe haar eigen handen de klink van de badkamer­deur naar beneden duwden.
Hij wacht een moment om zijn kalmte te herwin­nen, en met zijn gezicht in de plooi beklimt hij het achterkasteel. De geur van roet bezwangert de lucht. Vanaf hier is het rep en roer aan boord van de Baal goed zichtbaar. De bemanning met hun schubbige koppen is en masse, de menigte stekelig van de hemelwaarts gerichte harpoenen en musket­lopen.
13. Een korte voorstelling Rood Blauw OranjeIk zou graag een spotlight ophangen in de kantoren van mijn klant. Zo’n rode,oranje of zelfs een blauwe. Waarom zelfs geen setje van vier eigenlijk?Vorige week had ik de eer vier evenementen op rij te bezoeken. Dat daar inspi-ratie voor een schrijfsel uit moest komen, lag voor de hand. Ik was achtereen-volgens op donderdag te gast op het communie-/lentefeest van de school vanmijn zoon, waar ik acht kinderen zag percussie spelen, met zon in de ogen.Vrijdag herkende ik diezelfde glinstering bij Mark Knopfler en Emmy, die zichkostelijk amuseerden in Vorst. Zaterdag zat ik naast mijn zoon in Oostende tegenieten van de voorlaatste voorstelling van Pinokkio en zondag dan weer 3
winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur tuinen oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.

“survival en kampeerspullen metalen uitrusting 5 overlevingsmodus”

Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Zonder kennis van de ziel, werkt het geweten niet goed en wordt de formele orde niet herkend noch ontwikkeld. Uit deze toestand van onzekerheid ontwikkelen zich compensaties op zoek naar een identiteit. Allerlei merkwaardige kultuur kan zo bestaan, de ene wat schadelijker dan de andere. De noemer van deze subculturen is de neurotische zoektocht naar een identiteit en het niet bona fide experiment met gezag en identificatie. Grote rampen volgen de wanhoop van het collectief mislukken van het beheersen van deze neurotische, tijdelijke aanpassingen in afwezigheid van een formele bevrijding. Men zou bevrijd kunnen zijn, maar ontdekt dat men erbuiten valt, men zou formeel kunnen zijn, maar ontdekt dat men gebonden is in compensatieculturen. Vieringen die boetedoeningen zijn en boetedoeningen die een ziekte zijn; een dergelijke samenleving kan geen geluk vinden of hoop op de toekomst. Dit is een gevaarlijke toestand. Om te ontsnappen aan het grootste gevaar zou één of andere stap moeten worden gezet in de richting van de authentieke orde die de identiteit (afb.) van status en de beroepsmatige bezigheid definiëert (afb.). Zoals bekend staat dit altijd heel dichtbij en niet ver van de alledaagse werkelijkheid. Een simpele arbeider te zijn zou moeten worden herkend als een gerespekteerde sociale positie. Handel drijven zou niet moeten worden veroordeeld als zijnde slecht vanwege het winstmotief. Heerschappij van de militaire, burgerlijke of nobele soort zou moeten worden geëxcuseerd als een praktische noodzaak ondanks de demonische neigingen ervan. Ten slotte zou men altijd moeten proberen de geestelijke en wetenschappelijke autoriteiten te respekteren, hoever van de alledaagse werkelijkheid verwijderd hun oordeel ook moge zijn. Status van gehuwd zijn, als vrijgezel of teruggetrokkene aktief zijn, of wijsheid op de vrije baan te zijn, zouden niet boven elkaar moeten prevaleren. Met deze richtlijnen in gedachten, zou een redelijke, ordelijke samenleving met duidelijke identiteiten mogelijk moeten zijn.  
Socrates is de eerste ons overgeleverde filosoof die zichzelf en zoiets als zijn Ego (zijn “daimōn”) tot onderwerp van reflexief en filosofisch denken nam (via Plato’s pluim weliswaar). Socrates’ “daimōn” is niet de Geest, de Ratio of de Logos die zich bij iedereen, bij elke mens dus (vrouwen, minderjarigen en slaven even buiten beschouwing gelaten), op een min of meer gelijkwaardige wijze manifesteert. Zijn hebbeding had al evenmin iets weg van het vluchtige “Ik” waar in die tijd boeddhistische welgeborenen en andere wijzen uit meer oosters en esoterisch gelegen landstreken hun giftige pijlen op richtten. Nee, de “daimōn” waar Socrates zich op beriep, was zijn hoogst eigen, hoogst particulier privébezit, dat ding dat we in onze moderne tijden zouden aanduiden als “karakter” of “persoonlijkheid”. Zijn “daimōn” was van hem, van hem alleen en van niemand anders.
‘Ach, lieverd.’ Ik laveer tussen de troep door en trek haar in mijn armen, Over haar schouder kijk ik naar de schermen en begrijp meteen waar ze op heeft gezocht. Op APV en SSF, maar het meeste gaat over de ARBOT-wet.
a. Mensen als passieve wezens. Schnitzler gaat er gemakshalve aan voorbij dat ICT, en technologie in het algemeen, mensenwerk is. Mensen, en zeker niet de mensheid in haar geheel, worden niet zo maar overvallen door een nieuwe technologie. Nieuwe technologieën zijn het resultaat van een ontwikkelingsgang binnen een dynamiek waar wij deel van uitmaken plus van onze technische relatie tot de natuur, het ecosysteem waarin wij opereren, en onze voorhanden zijnde omgeving. De mens moet om te overleven materiaal aan zijn omgeving onttrekken om er technisch gesofisticeerde werktuigen, instrumenten, apparaten en machines van te maken. Schnitzler benadrukt terecht dat de mens constitutioneel een technisch wezen is gezien zijn beperktheid en zijn gebrekkigheid. Maar ICT voorstellen als iets dat door de goden op onze aardbol is gedropt, is heel kort door de bocht. Schnitzler behandelt eigenlijk alleen de impact van ICT, niet de dynamiek waarbinnen ICT zich in een lang proces heeft ontwikkeld uit eenvoudige en primitieve telramen (1).
‘Dat begrijp ik,’ zei Harrald. ‘Maar ik ben al negen­tien. En ik weet zeker dat onze redding in Eindhoven ligt. Jullie hebben het zelf in de archieven gelezen: de topgeleerden in reproductie- en incubator­technieken werkten daar.’
29. 27 4. De invloed van seksverslaving op de partner Er is al veel geschreven over de gevolgen van seksverslaving voor de verslaafde zelf, maar deze raken ook de partner. In dit hoofdstuk staat het effect van de seksverslaving op de partner centraal. De effecten kunnen opgesplitst worden in verschillende fasen: • tijdens de verslaving; • bij het uitkomen/de onthulling; • tijdens de verwerking; • tijdens herstel. Hoewel deze effecten vooral toegespitst worden op de vrouw, richt dit onderzoek zich ook op de partnerrelatie zelf: hoe is de houding van de verslaafde geweest tijdens dit proces? Welke rol kan de verslaafde spelen in de verschillende stadia van herstel van de partner, en wat is daar voor nodig? Effect ten tijde van de verslaving Er zijn veel effecten van seksverslaving bekend die zich afspelen bin- nen de relatie, en die bewust en onbewust door de partner ervaren worden. Gevolgen op emotioneel en lichamelijk niveau (bijvoorbeeld op het vlak van de intimiteit), maar soms ook op financieel niveau raken altijd ook de partner.
Uit beleefdheid heb ik wat bedenktijd gevraagd. Ze snappen nog steeds niet waarom ik hier na een jaar weg wil: niet het ziekenhuis in Bawku is de oorzaak, maar het hogere management, vooral de mensen buiten Bawku, dat voor mijn gevoel nooit op tijd iets voldoende heeft geregeld voor mij.
‘Wat denk je? Al je grootspraak over eerlijke ver­deling van energie, maar intussen de dikst mogelijke kabel naar het oude nanolab in 020? Zo ingewikkeld was het niet. Het leuke is,’ zegt hij, terwijl hij terug loopt naar de witte bank, ‘dat jullie nanoveld letterlijk alles doorlaat behalve nanodeeltjes. Alles.’ Hij gaat op zijn knieën op de bank zitten en buigt over de rugleuning. Met gemoffelde stem gaat hij verder. ‘Mensen. Dingen. Lucht. En…’ Met een zwierig gebaar komt hij weer overeind en naar me toe. ‘Vuur.’ Hij toont me de lasbrander die hij tevoorschijn heeft gehaald. Hij ontsteekt het apparaat en draait aan de regelaar tot zich een ijzingwekkend blauwe vlam aftekende.
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
We zijn ervan uitgegaan dat de eerste mensen oorspronkelijk allen ongeveer dezelfde ervaringen hadden. Hun breinen ontwikkelden zich dan ook gelijklopend. Met de duur verpersoonlijkten de ervaringen zich echter. In eerste instantie trad een differentiatie op tussen mannen en vrouwen, op basis van hun verschillende functie in de voedselproductie. Deze differentiatie entte zich op de ‘natuurlijke’ differentiatie in de zin dat vrouwen kinderen baarden en grootbrachten. Reeds bij dieren zien we dat hormonale werking de structuur en het functioneren van de hersenen kan beïnvloeden. De beïnvloeding betreft vooral het netwerk van de zenuwcellen, maar ook hun omvang. Zo zien we bij kanaries dat de werking van mannelijke hormonen tijdens de voortplantingstijd een bepaald gebied in de hersenen tijdelijk vergroot. Bij de mens zien we soortgelijke fenomenen: na de geboorte gaat bij jongens onder invloed van testosteron een celgroep in de hypothalamus minder in omvang afnemen dan bij meisjes. Met het verschil in opgedane ervaringen en de activiteiten waarin men zich engageert, gaan de breinen van mannen en vrouwen zich verpersoonlijken, uitgaande van de reeds aangeboren geslachtsverschillen in de hersenstructuur. Mannelijke hersenen zijn gemiddeld 10% groter dan vrouwelijke hersenen, maar vrouwen blijken in sommige hersenregio’s meer zenuwcellen te hebben, met name in het corpus callosum, de hersenbrug die de beide hersenhelften met elkaar verbindt, wat mogelijk zou kunnen te maken hebben met een grotere synthese tussen wat we voorheen de aspecten ‘samen’ (het eenvoudige zien) en ‘tegenover’ (het kijken dat gepaard gaat met denken en taal) hebben genoemd, zoals dat tot uiting komt in de moeder-kind relatie. Richard Haier stelde op basis van een morfometrische analyse van hersenscans vast dat vrouwen meer witte stof in de hersenen hebben (waardoor de transmissie van informatie tussen hersencellen vlotter verloopt) en minder grijze stof (die informatie lokaal verwerkt). De correlaties tussen grijze stof en intelligentie blijkt zich bij mannen ook in andere delen van de hersenen te situeren dan bij vrouwen: bij vrouwen bijvoorbeeld meer in de rechtervoorhoofdskwab. Vrouwen hebben dus gemiddeld genomen door hun andere hersenstructuur dus ook een ander type intelligentie. Vrouwen blijken beter dan mannen in het herkennen en herinneren van ruimtelijke configuraties van voorwerpen, met aandacht voor details, perifere waarneming en de verhoudingen tussen voorwerpen over een bepaalde oppervlakte. Deze spatiale vaardigheden worden in verband gebracht met het voedsel zoeken en verzamelen. Mannen daarentegen blijken sterker te zijn in oriëntatievaardigheden, in mentale transformaties nodig om de oriëntatie te behouden tijdens een beweging en mentale rotatie (zich een object voorstellen vanuit een andere hoek of vanuit iemands anders perspectief): dit zijn vaardigheden die nuttig zijn voor de jacht en het terugvinden van de weg van jachtterrein naar verblijfplaats. In hoeverre deze verschillen genetisch vastliggen of doorheen de fysiologische en psychische ontogenese en de confrontatie met de grillen van de leefsituatie worden gevormd is onduidelijk. We verwijzen hier naar het onderzoek waaruit blijkt dat de hersenontwikkeling zich op basis van nieuwe levensuitdagingen tot na de adolescentie voortzet.
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.
Om dit te bereiken startte op 27 mei de pilot ‘Ondersteuning bij zelfregie’ in het Maasstad Ziekenhuis, waarbij oncologie- verpleegkundigen in de nieuwe rol van ondersteuningsconsulent patiënten vroeg-tijdig informatie en handvatten bieden om zo goed mogelijk om te gaan met de gevolgen  van kanker. Daarnaast wordt de OOK Wijzer ingezet, een nieuw online hulpmiddel dat kankerpatiënten en naasten helpt de weg te  vinden naar de juiste ondersteuning in de regio. De OOK Wijzer is in de eerste fase be-schikbaar voor patiënten, naasten en zorg- verleners in de regio Rotterdam Rijnmond. Begin 2015 krijgt de tool landelijke dekking.
Iets verderop waren de bomen rechter en bezaten ze een bladerdak. Nog steeds verstoken van alle kleur, maar in ieder geval leek het nog ergens op. Ze merkte dat ze bijna onwillekeurig een pad volgde, dat haar bij een open plek bracht. Daar brandde een vuurtje met grijze en witte vlammen. Aan de rand van het vuur stond een pan waaruit een kruidige geur kwam.
Het was een paleis voor zielenrovers, lelijk, de gevel zwaar en donker, met drie rijzige torens en naar­geestige betonnen beelden van abstracte menselijke vormen naast smalle hoge ramen van glas in lood.
Speciaal voor gewondentransport werd de Fi 156D ontwikkeld. De voorserie Fi 156D-0 werd uitgerust met een Argus As-10P-1 motor en geschikt bevonden voor dit doel. De productieserie werd de Fi 156D-1, waarbij aan stuurboord een luik was aangebracht om het laden en lossen van een brancard te vergemakkelijken. De Fi 156D-2 was identiek, echter werd geproduceerd in bezet Tsjechoslowakije.
Gerard en Maria keken elkaar aan. ‘Dat was tien jaar geleden, Harrald,’ zei Gerard. ‘Die archieven vertellen over iets dat tweehonderd jaar geleden actueel was. Het heeft al jaren geduurd om de weg naar Eind­hoven terug te vinden. Hoe lang doe je erover gebouwen te zoeken en binnen te komen?’ Zijn argument was duidelijk: Eindhoven was groot, te groot voor één jongen om helemaal om te spitten.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
Ze plaatste haar vinger op de kiezelsteen, de com­puter. Ben je er één van ons? Een speciaal project om de ontwikkeling in Yin-Ghuel te versnellen? Werkte je voor één van de Kiteh? Wat hoopte je te bereiken?
De hal is zeker twee keer zo hoog als de vorige keer dat ik er was, en verlicht met rokende fakkels. Naast de dubbele liftschacht zijn de plafonds doorgebroken om plaats te maken voor een immense tredmolen, waarvan de as de schacht doorboort. Onderin de tredmolen liggen vijf naakte, zwaarlijvige figuren gelaten te wach­ten. Een snurkt; de anderen richten zich zuchtend op.
Onlangs werd ik opgeschrikt door een alarmerend 4-koloms artikel in de International Herald Tribune: de inmiddels roemruchte liefdesstof oxytocine, ook wel liefdevol genoemd, heeft ook een demonische achterkant: het leidt niet alleen tot knuffel en bescherming en trouw van geliefden en familie, wat we al wisten, maar het leidt ook tot uitsluiting van buitenstaanders, vreemden en uitgestotenen… Het hemd is nader dan de rok, het PVV-feestje, dus.
Het duurde even voor Samuel begreep wat ze vroeg. De ceremonie van de wedergeboorte, natuurlijk. Het was het ritueel van volwassenheid dat plaatsvond in het jaar dat een kind twaalf jaar werd, wanneer de herinne­ringen van hun vorige levens echt terug begonnen te komen. ‘Zeker weten,’ antwoordde hij. ‘Dat wil ik niet missen.’
Ik heb erg genoten, die keren dat ik op de sneeuw geslapen heb. Dus zodra de sneeuw weer valt maak ik mijn bedje binnen op: Matje slaapzak en kussen in een bivakzak (een waterdichte hoes voor je slaapzak). Dan kan ik het geheel zo in mijn pyjama mee naar buiten nemen en erin kruipen. Ik heb ernstig getwijfeld gisteravond, toen na de sneeuw een fikse regenbui kwam. Maar tegen bedtijd was het droog en had ik geen smoes meer. Behalve dan dat de sneeuw bijna weg was.

“ultralicht overlevingsuitrusting win overlevingsuitrusting”

Een schraal zonnetje kwam net boven de horizon uit en verlichtte de uitgestrekte moerassen van de Peel. Harrald werd wakker en bekeek vanuit zijn tent hoe het oranje licht speelde over begroeide heuveltjes. Boompjes wierpen oneindig lange schaduwen over poelen vol kroos en riet.
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Nu, waar heb ik me precies door laten verleiden? Het betreft een titel op de site van De Standaard: “Zo zien de Vlaamse jongeren het ideale vrouwen- en mannenlichaam.” De titel wekt de suggestie dat het artikel verslag geeft van een onderzoek bij een grootschalige representatieve steekproef van minstens 1.000 jongeren, al is deze grootschaligheid geenszins een garantie voor wat in het jargon betrouwbaarheid en validiteit heet. Vergeet het, Gerard!
Als je denkt dat je als Indo gitarist het wel effe doet, dan bega je een enorme blunder, want dit circuit vergt wel effe een ander manier van spelen. Techniek heeft weinig te maken met het inleven in de soort van muziek. Je kunt het afraffelen, maar het spelen zoals het eigenlijk structuur is, dat valt tegen. De rockabilly muziekstijl vergt effe een andere aanpak en solostijl.
Uiteraard wil ik niet insinueren dat alle misdaden gelinkt zijn aan sociale ongelijkheid: kruimeldiefstallen kunnen veelal in verband worden gebracht met de sociale levensvoorwaarden van de delinquenten, maar bij zaken als een passionele moord ligt dit al veel minder voor de hand. Meer fundamenteel is de kwestie of sociaal-economische achterstand als een excuus kan gelden voor het plegen van misdaden. In psychoanalytische termen gesteld: vervalt de ‘wet van de vader’ (de tien geboden, de universele mensenrechten, enz.) voor mensen die van kleins af in miserie en ellende moeten opgroeien? Hebben zij het recht een ander fysiek te kwetsen en desnoods te doden omdat zij niet in de eigen basisbehoeften kunnen voldoen? Wij moeten wel vaststellen dat deze mensen dikwijls de facto dat recht nemen. Althans sommigen eigenen zich dat recht toe. Dat moeten dan de ‘rotte appels’ zijn.
In die jaren van de Belle Époque is het voor de leden van de bovenlaag een must om te lijden aan een of andere zenuw- of geestesziekte. Vooral dan bij jongvolwassenen. Mannen schepen zichzelf op met neurasthenie, vrouwen met melancholie, een zenuwinzinking of een onduidelijke “hysterie”. Ook nymfomanie is aardig meegenomen. Dit soort ziekten geldt als een privilege, als een erezaak en als een bewijs van hogere sociale status. Wie voor zijn overleving moet werken of afhankelijk is van liefdadigheid kan zich geen dergelijke ziekten veroorloven. Neurasthenie e.d. fungeren dus als een manifest teken dat je je het, dankzij geërfde rijkdommen, kan permitteren in het geheel niets te doen. De Belle Epoque zijn ook de hoogdagen van allerhande alcohol- en drugverslavingen: van absint tot opium en cocaïne. Zonen en dochters van geboren rijkelui doen er alles aan om zich artistiek en intellectueel voor te doen (“dandyisme”). Zij brengen graag hun door in de brede marge van de artistieke en intellectuele avant-garde, die net tijdens de periode van de Belle Epoque haar hoogtepunt bereikt.
Ten tijde van oorlog en ziekte stort alles in: menselijk vertoog, socialisatie, huwelijk, sociale zekerheid en het maken van afspraken kan allemaal gefaald hebben. Dit vormt een enorme breuk in het vertrouwen. Alles was gebaseerd op de vrede en kontinentie van het luisteren naar elkaar, samen zijn,getrouwd zijn, sociaal zeker zijn in een aangename dagelijkse orde. Opnieuw beginnen is onvermijdelijk na mislukking. Het leven moet worden geleefd wat de mislukking ook is. Niettemin zal er de nodige aandacht zijn over wat de oorzaak van de mislukking zou zijn geweest. Misschien teveel sex ondanks het huwelijk? Misschien te bang om uit te gaan en onder vreemden te verkeren? Misschien teveel vooroordelen tegen alternatieve levensgewoonten en opvattingen? Misschien te weinig respekt voor de sociale zekerheid? Misschien werd de verkeerd soort van tijd gerespekteerd? Van iedere mislukking gaat er druk uit een juist antwoord te vinden op deze vragen. Alleen met een zekere conclusie van berouw kan men opnieuw beginnen en het weer proberen. Hiertegen vechten is hetzelfde als vechten tegen ervaring en evolutie vechten. De mens is een evolutionair proces omdat het een brein ontwikkelde en het succesvol zal blijven niet het gebruik van dat vermogen tot aanpassing ontkennende. Vertrouwen zal voortkomen uit het zich bedachtzaam gelijkrichten met de orde van het ware zelf, in gedachten houdend dat vergeetachtig en repressief zijn gelijk staat aan het verloren hebben van (het zicht op) die goddelijkheid (afb.). 
‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
(1) Wat bv. iTunes in zijn “store” vraagt voor muziek is pure winst. Ze zou de muziek in principe volledig gratis kunnen ter beschikking stellen. Als ik het goed heb, is dit één der voornaamste programmapunten van de sinds een paar jaar opererende Piratenpartij.
Wat betreft het ontmoeten van de ander voor een duurzame relatie zal gewoonlijk afspreken in stadium acht het beste werken daar het mensen verenigt in een gemeenschappelijk begrip. Ook is zo duidelijk dat slecht ontwikkeld zijn in de vroegere stadia het afspreken minder succesvol zal maken. Eerst de zaken en dan het meisje zal altijd beter zijn. De klassieke held bevrijdt de gevangen vrouwe of verstoorde wereld. Dit is hoe mensen elkaar respekteren: door de kwaliteit van de dienst aan het ware. Hiertoe wordt men gevormd door de beproeving van de afwijzing. 
‘Herinneringen. Ik moest denken aan mijn tijd met mijn engel. Hij vulde mijn hoofd met leugens en valse hoop. Hij zou me helpen te ontsnappen, als ik maar naar hem luisterde. Al die tijd zoog hij me langzaam leeg als een soort overmaatse teek. En hij gebruikte me om anderen te lokken. Het duurde lang voor ik het doorhad.’
Het belangrijkste was dat niet was voorzien dat de genen van de homo sapiens nog steeds de dierlijke eigenschappen in zich meedragen en dat het bij de muteringen gewoon is doorgegeven van geslacht naar geslacht en mutatie naar mutatie.
‘Niets. Ik denk gewoon dat het veiliger is om een tijdje weg te blijven uit de tunnels. De kans om gepakt te worden is er te groot. Zeker nu een seriemoordenaar de stad onveilig maakt. De flikken zijn alert.’
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Helga keek hem na en alles was perfect: de vorm van zijn oren, de manier waarop hij voorbij de tafeltjes stampte, zelfs zijn gebalde vuisten. Het beeld etste zich in haar brein, onvergetelijk, eindeloos kostbaar. Maar ze bleef staan, rende hem niet achterna. Helga was een Buiten­dijkse en een kwallendregster trouwen met de zoon van een dijkgraaf? Dat was het soort sprookje waarin zelfs kleuters niet konden geloven.
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
Dit is een regel voor de levenshouding. Het betekent dat iedereen van alles en nog wat kan doen daar men van buiten niet kan zien wat voor principe aan de binnenkant werkzaam is. Een crimineel persoon kan een agent in burger zijn, terwijl een geesteszieke een wetenschapper kan zijn die de psychologie in participerende observatie bestudeert. Beslissend is de houding van bereidheid de materiële doelstelling op te geven ter wille van het principe. Alle grote religies zijn gebaseerd op deze regel: de zondaars gaan door met zondigen, en de gevallenen gaan door met vallen, zolang de Heer genadig is alle soorten en variaties te vergeven die aldus naar de banken der boete worden geleid. Eén betreurde zwakheid is zo meer waard dan een ontkend vermogen(afb.). Deze regel is eveneens de geheime formule voor vooruitgang in het algemeen (afb.), zowel materIëel als geestelijk. Bereid het materiële op te geven, wordt het materiële meer recht gedaan er nog steeds mee omgaande, terwijl het inwisselen van het vruchtdragende motief voor het motief van het onderhouden van de ziel ook de verborgen bronnen der intelligentie onthult.