“dollar winkel overlevingsuitrusting wrangler uitrusting overleving”

De vorige keer toen de zwarte Maan in Ram stond was ongeveer vanaf april 2002 tot februari 2003. In deze periode dwong de Verenigde Staten een wapeninspectie door de VN in Irak af. Daarin zie je dus de gedwongen verbinding terug van het overlevingsmechanisme van Weegschaal (priapus). De euro was net ingevoerd begin 2002 toen de zwarte Maan nog in Vissen stond (zoals nu) en er een groter geheel en eenheid gecreëerd werden. Balkenende I werd geïnstalleerd met LPF, CDA en VVD. Pim Fortuyn werd vermoord op 6 mei 2002. Er waren op dat moment vele astrologische standen naast de zwarte Maan in Ram die tot deze daad hebben bijgedragen.*15 In de aanloop naar de moord van Pim Fortuyn stond de zwarte Maan nog in Vissen en werd er door velen vrolijk op los geprojecteerd en geoordeeld. Pim Fortuyn werd verguisd door de gevestigde politiek. De zwarte Maan kwam in Ram en ongeveer een maand later werd Pim Fortuyn vermoord. Na de moord op Fortuyn konden de partijen elkaar vinden in diplomatie en ging de LPF meeregeren.
Als meerdere bands en muzikanten het doen, krijgen wij meer variatie en je zult zien dat ook onze scene weer gemotiveerd wordt. Ook naar de jongeren toe, waar ik dit epistel als vergelijking met de andere scene, voor neerzet.
Het uitblijven van enig teken van leven baart me echter zorgen. In het verleden had Mook zelfs op dit late tijdstip altijd wel een half dozijn van zijn bendeledenof soldaten, als je het hem of henzelf vraagtrondom de toegang tot zijn domein gestatio­neerd, net zozeer als machtsvertoon als voor werkelijke bewaking.
en dat vind ik zo grandioos fout, geld maakt ongelukkig. des te meer geld, des te meer goed, des te ongelukkiger. daar gaat het ook juist om: WAT IS GELUK? mss heb ik er een andere definitie van en verklaart dat een hoop. geluk bestaat niet, niet op deze wereld iig. het is al ijdelheid. en dat is gewoon zo. ook liefde is betrekkelijk en leeg. ieder mens streeft naar geluk en dat is ook het doel van je leven, de bezigheid waar je je dagen mee vult. maar dan vraag ik mij af: hoe kom je op het idee om meer te willen als eten en drinken? waarom wil je een goedbetaalde baan? WAAR DOE JE HET VOOR? hoe haal je het in je kop je leven te vullen met geboren worden – studeren – werken – dood gaan? of ben ik de enige die daar niet bij kan? anders kun je toch net zo goed gewoon dood gaan? of net zo goed, veel beter eigenlijk.
Om gehoord en gezien te worden, dienen wij wel onszelf volledig, met al onze plussen en minnen, te erkennen! Dan alleen kan ook de ander jou her- en erkennen. Dan kan de schepping door jouw heen werken. Lichtwerker, zie je eigen schoonheid, jouw heelheid. Erken het werk dat je tot nu toe hebt verricht!
Gewis hadden die contestanten met hun rechtsgevoel en in hun woede en machteloosheid rellen veroorzaakt, winkels en banken geplunderd en als zondebok een troep joden gelyncht en hun huizen in brand gestoken, indien de kerkelijke voormannen de gemoederen niet hadden kunnen bedaren door erop te wijzen dat de middeleeuwse super-theoloog Thomas van Aquino (1225 – 1274) dit dossier reeds deskundig had afgehandeld en een elegante oplossing had uitgedokterd. “Het lot van deze zielen is onbepaald”, zo luidde zijn geruststellend verdict. De zielen van ongedoopte gestorven kinderen verblijven ‘in limbo’ (Latijn ‘limbus’ = rand, zoom). Thomas voorzag in dat limbo overigens twee aparte hotels: het limbo van de kinderen en het limbo van de vaderen. In het limbo van de vaderen toeven de zielen van voorbeeldige gelovigen en heidenen die gestorven waren vóór Jezus’ verlossende Verrijzenis. Zo bijvoorbeeld de Oudtestamentische Job. (In Dante’s limbo vinden we o.a. Homeros, Euclides, Plato, Socrates, Cicero, Ovidius, Vergilius, Averroes en Saladin.) Die zielen wonen daar maar tijdelijk tot ze bij de Wederkomst van Christus zullen “gered” worden. (Oef! Dan toch finaal eerherstel voor die arme wegens goddeloosheid ter dood veroordeelde Socrates!)
We hebben uiteindelijk gekozen voor functies van scholen en digitalisering. Mijn mening is dat onder duurzaamheid aspecten van leven lang leren en samenwerkingscompetenties vallen. Het is een brede trend. De vraag wat goed onderwijs is, staat in deze tijd waarin nieuwe curricula ontworpen worden bij ons boven aan om beantwoord te worden. Graag willen we deze trend uitdiepen, om de vraag van wat goed onderwijs is zelf te kunnen beantwoorden.
Snel verliet Samuel het klaslokaal, het beeldje van Erwin nog in zijn handen. Hij liep naar het raam in de brede gang, dat een uitzicht bood over de speelplaats. Een grote groep kinderen had zich verzameld om op hun ouders te wachten of om snel nog een spel te spelen voor ze naar huis gingen. Hij kon in de kluwen van kinderen de blonde jongen niet meteen terug­vinden.
Er is in onze samenlevingen een vreemde onzichtbare kracht aan het werk. Een kracht die wij blijkbaar niet kunnen lokaliseren, niet kunnen duiden, dus ook niet kunnen bestrijden. Die on(be)grijpbare kracht vraagt ons, eist van ons, op straffe van allerlei tastbare sancties, dat wij op elke situaties op een gepaste wijze reageren, reageren zoals het hoort, zonder dat iemand ons kan zeggen hoe het nu eigenlijk hoort. Die kracht vraagt ons nu eens te reageren zoals een dier dat gepast elke prikkel beantwoordt volgens een eigenlijk biologisch vastgelegd schema. En dan weer zoals een machine die gepast reageert op elke informatie die ze ontvangt, op basis van een vooraf vastgelegd programma dat de machine stuurt. Wie ons vraagt te reageren zoals het hoort, weten wij niet. Wij weten dat het ons Zelf niet is en ook dat het God eigenlijk niet is, maar wie dan wel? Het is ook de Maatschappij niet, want die zendt de meest uiteenlopende signalen naar ons toe. Die kracht vraagt juist dat wij ons in dat brouhaha van signalen toch correct weten te gedragen. Wie bepaalt wat hoort en wat niet hoort, heeft een kafkaiaanse allure: het is niet langer de Wet zoals die door koning of parlement wordt uitgevaardigd. En God, de God van de 19de eeuw die de wereld bestuurde – niet die van kardinaal Danneels – die God is geëuthanaseerd, zoals hij in zijn jonge jaren geschreven wilsbeschikking heeft gevraagd.
Berend keek van het verband om Willems hand, waar aan de bovenkant een klein streepje donkkerrood opbloeide, naar zijn eigen vingers, die zenuwachtig aan elkaar pulkten. ‘Wanneer kom je weer terug in de slagerij?’
Samuel probeerde zich te herinneren hoeveel kinderen hem gepas­seerd hadden op de trap, hoeveel er dus nog in deze kamer bevonden. Minstens vijftien, samen met Gaetan. Die stem, wie is dat? Hij stak een vinger op als waarschuwing voor de twee mannen die net boven gekomen waren en waagde het om half in de deuropening te gaan staan. Zijn ogen volgden de rode streep op de grond, bleven toen gefixeerd op een jongen die dreigend voor de overblijvende kinderen stond. Een mes, was zijn eerste gedachte. Gaetan, zijn tweede. Zijn vriend lag zwaar hijgend op de grond, bloed stroomde tussen zijn vingers door. De kinderen zaten ineengedoken achter Gaetan. Zelfs gewond probeert hij ze nog te beschermen, dacht Samuel. Hij focuste zich helemaal op de jongen met het mes.
Depressie kan volgen op een voedingsgebrek, vitamine C missend bijvoorbeeld, of kan volgen op de werkverslaafde afknapper de mensen en jezelf missend waar men aan ontsnapte. Ook kan de depressie volgen op te veel slapen. Depressie kan een complex zijn van konditioneringen ten opzichte waarvan men een nieuwe levensstijl moet aanleren als men eenmaal buiten de boot is gevallen van de ‘niet-dit’ -manier van leven. In plaats van eer te ontlenen aan het omgaan met de misère zou men ermee moeten beginnen zijn eer te ontlenen aan de omgang met het juiste. Hoewel de menselijke goedheid en het mededogen dikteren zorg te dragen voor de gevallenen en behoeftigen, de ongecultiveerden en de criminelen, kan niettemin de eer niet worden ontleend aan het superieur of heiliger-dan-gij zijn. Het mes snijdt van twee kanten: de werklast kan bestaan uit het reinigen van de toiletpot of wat voor nederig karwei ook, terwijl anderzijds het bijwonen van verheffende vieringen van de subliminale kultuur het ware ego kan ondersteunen van identificatie met de orde van het goddelijke (afb.). Zoals gezegd is het belangrijk hoe de dingen worden gedaan, niet noodzakelijk welke dingen. Nadat de werklast is aanvaard moet het andere leven bevrijden en allen gelijkrichten naar de zelfde vrijheid van associatie (afb.). Het formele van klasse-identificaties benadrukkend als zijnde van belang voor de werklast kan men de perfekte orde, eer en identiteit vieren van iedere vorm van toewijding in de bevrijding van de status-oriëntatiekultuur die allen gelijkelijk kan belonen en bekrachtigen ter wille van de viering van enkel het aanwezig zijn. Het is niet goed uit angst of uit afgunst te ontkennen dat er klasse-identificaties zijn ondertussen heimelijk nog steeds de kloof in de kultuur behoudend. Waarom zou een zekere klasse oneervol zijn? Is de vrijheid van oriëntatie niet beslissend voor de rechtgeaardheid ervan? Is het niet het ideaal dat allen gelijkelijk gewaardeerd zijn naar hun eigen manier van het realiseren van respekt en toewijding (zie ook de kleurenkode)?
De vrouw in het midden fluisterde achter haar hand naar de andere twee. Mijn verbale analysator inter­pre­teerde het gefluister met 58 procent waarschijn­lijkheid als: ‘Gelukkig, ze is niet beschadigd. Alles lijkt te werken. Het is toch wel veilig?’ De fluisterstem was met 64 procent waarschijnlijkheid dezelfde als in het skimasker.
Evenementenkalender Vivium De Bolder Kies foto 2 Kies foto 1 Kies foto 3 en Najaar winter 2017 Benieuwd naar concerten & evenementen in De Bolder? Vivium helpt u verder Concerten & evenementen > De Bolder
Ghana is, anders dan Nederland, nog steeds in de Kerstsfeer, op 30 december kun je iedereen nog gewoon een Merry Christmas toewensen en overal staan nog Christmasboxes om je fooi in te doen. Overal klinkt nog Engelse Kerstmuziek, ook hier op het vliegveld.
Berend rukte de stekker uit het stopcontact en het gekrijs verstomde. Vanchter de machine hoorde Berend zijn broer de keuken door strompelen, terwijl messen, borden en metalen schalen op de grond kletterden. Met stampend hart en een bonkend hoofd hees Berend zich aan de werkbank omhoog. In de hoek van de keuken zakte Willem zacht jammerend tegen de muur op de grond. Hij had zijn rechtervuist slordig in zijn slagersschort gewikkeld en klemde de pols stevig vast met zijn andere hand. De zwart-witgeblokte stof kleurde in hoog tempo rood.
Hij wordt op de voet gevolgd door Jack Sweetheart. Het contrast tussen die twee is groot, want Jack is een prachtig lijk, met zijn strakke zongebruinde vel en zijn fonkelende witte intacte gebit. Zijn kastanje­bruine krullen zitten aan zijn schedel geplakt en het regenwater druipt over zijn gezicht. Hij ziet er veel te goed uit om dood te zijn. Er is geen hoer in de stad die hem geen korting geven zal. Voor zijn borst draagt Jack een bolle kruik, hij loopt met kleine be­dachte waggelende stapjes, zijn gespierde armen om de kruik zoals een hoogzwangere vrouw haar buik zou vasthouden.
Zo werd in 2010 door Wikileaks zichtbaar wat er gecommuniceerd wordt achter de schermen van de wereldpolitiek. Wikileaks presenteert zich als een platform dat via internet mensen de kans geeft gevoelige informatie anoniem te publiceren. Het gaat dan met name om informatie die door bestuurders achtergehouden wordt voor het grote publiek. Achter Wikileaks zit een wereldwijd netwerk van vrijwilligers die samenwerken om publicatie mogelijk te maken.
Het betekent dus hopelijk ook dat ik niet meer elke dag onafgebroken van acht uur ’s morgens tot half negen ’s avonds mijn tijd zal hoeven te besteden aan patiëntenzorg, maar dat ik ook overdag af en toe iets kan regelen of ergens een rapport over kan schrijven. Daar ben ik wel erg aan toe, moet ik zeggen.
Tevens voor verhuur van kleine en grote zalen. bv: Uw feest totaal verzorgd 50 personen voor 1300,- all-in Incl: consumpties onbeperkt(6 uur) en een koud buffet a 8,- p.p. Standaard Koud buffet: 8,- p.p.
Ariadne liep door de verlaten gangen van het klooster naar de kraamkamers die ze had ingericht. Ze had alle bewoners van het dorp naar de grote hal gebracht en daar omgebracht. In de komende dagen zou ze de lichamen begraven. Nu inventariseerde ze wat ze nodig had en hoe ze de eerste kinderen zou opvoeden en trainen, conform de richtlijnen die haar waren meegegeven. Een nieuwe start voor de mensheid, vol wetenschap, nuttige tijdsbesteding, perfectionisme en intelligentie, een vredig samenzijn van gelijk­ge­stemden.
Je zult beginnen te begrijpen wat het betekent om te geven en te ontvangen. Ze zijn verbonden.  Als je echt uit jezelf geeft, ontvang je de diepte van de ervaring.  Als je echt ontvangt, zul je meer verlangen creëren om te geven en je te verbinden.  Het zal een wederzijdse inspiratie zijn.
En nog even ter verduidleijking; wat IK zou doen, weet ik eerlijk gezegd niet… Ik heb het nog niet meegemaakt. Een keer is Fedor door een witte Herder gebeten, maar toen gong dat razendsnel. Fedor liep aan de lange lijn en uit het niets kwam die hond eraan gestoven, denderd over Fedor heen (was toen nog een pup) een keer “KAI” en “PIEP” en hij was weer weg.
Eerste bemerking: een rotte appel blijft een appel. Hij ligt net zoals de rijpe appelen in de mand. De ‘harde kern’ is de kern van iets. De juridische en fysieke afzondering van de rotte appelen gebeurt in het kader van een bepaalde aanpak van de mand, van dat iets waarvan zij de harde kern vormen. En daar stellen wij vast dat de ‘globale’ aanpak van de mand niet werkt en dat ook de afzondering van de rotte appelen niet (langer) werkt. De beschermende maatregelen die de jeugdrechter de delinquent kan opleggen, zijn blijkbaar weinig effectief (ze zijn doorgaans weinig doordacht en de jeugdrechter heeft juridisch gezien weinig manoeuvreerruimte) en strafrechterlijk blijkt dat ook de straf nauwelijks effect sorteert: de straf brengt tegenwoordig de delinquent niet tot inkeer en zij functioneert ook niet langer als afschrikking voor andere potentiële delinquenten. Vandaar dat sommige rechts-conservatieve voorstanders van het neurobiopsychologische standpunt voorstellen om vanaf een bepaalde leeftijd de ‘geestelijke gezondheid’ van alle kinderen psychologisch, ja zelfs genetisch, te testen. Er wordt in de USA door dat soort lieden druk gezocht naar het gen of de genen voor ‘antisociaal gedrag’ (dat uiteraard vooral bij zwarten zou voorkomen). Daarbij wordt dan meer dan geopperd om de kinderen die blijkens deze testing aanleg zouden vertonen voor antisociaal gedrag, aan special treatments te onderwerpen vóór ze ook maar iets mispeuterd hebben. Met andere woorden: ze te isoleren en ze uit de samenleving te verwijderen. Kortom: ze in kampen te plaatsen.
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en huwde de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
De neiging bestaat de daarbij behorende klachten en symptomen in een ziektekader te plaatsen als een afwijking of een stoornis die vraagt om een diagnose en symptoombestrijding. Het gevaar schuilt er dan in dat de klachten worden gereduceerd tot een ziekte. Dan komt de aandacht meer te liggen op het pathologische dan op het gezonde stuk van de persoon.
Ook bezoekers hier merken hoe lastig het is, omdat het geld hen wel eens in de zakken brandt om het weg te geven, maar ze tegelijk voelen: het geld wordt verkwist wanneer ik het aan deze persoon geef. En dan nemen ze het geld van de buren dat ze hadden meegekregen voor een goed doel in arren moede maar weer mee naar Nederland.
Anders wordt het wanneer de nu in talloze drommen in de Randstad aanwezige moslims het rellen slaan, want die zijn volkomen in staat om een Kalachnikow op een ME peleton leeg te sproeien, want Allah is groot en de ongelovige zionisten moeten dood.
Nieuws van ZijActief Bingelrade Hierbij de komende activiteiten die ZijActief Bingelrade organiseert. Vrouwen die belangstelling hebben voor deze of een van deze activiteiten zijn natuurlijk altijd welkom.
Alle intellectuele (“waar” vs. “vals”), morele (“goed” vs. “kwaad”) en esthetische (“schoon” vs. “lelijk”) oordelen zijn in hun geldigheid relatief en aan voortdurende veranderingen onderhevig. Wat vandaag waar, goed of schoon is, kan morgen vals, kwaad of lelijk zijn. De veranderingen in deze oordelen, of beter gezegd in de dominantie en hegemonie van zekere oordelen, berust op wijzigingen in de machtsverhoudingen tussen de verschillende “kampen” die zich tot een bijzonder en specifiek oordeel bekennen. Machtsverhoudingen die hun grond kunnen vinden in beleefde sympathie, aangevoeld charisma, aanvaard gezag of ondergane dwang. Wie de morele macht heeft om te verklaren en af te kondigen wat waar, goed en schoon is, wie deze oordelen bij anderen met geweld kan afdwingen, bepaalt de impact en het effect van deze oordelen, wat mensen er in hun dialoog met zichzelf ook mogen over denken. Mensen handelen niet op basis van hun “geweten”, maar op basis van een inschatting van de toereikendheid van de middelen waarover ze beschikken om volgens hun geweten te handelen. En oordelen die zich niet uiten in het handelen van mensen, zijn irrelevant en loos. Het maakt niet uit of ze deze oordelen al dan niet koesteren. Gewetensnood is, of we het willen toegeven of niet, een relatief uitzonderlijk verschijnsel en misschien komt het als thema daarom zo frequent voor in oeverloze ethische discussies en in het genre van de minder kwaliteitsvolle (maar bijzonder uitgebreide) romanliteratuur.
Daddy survival kit, dad to be gift, new dad gift- Some things for energy, something for the inevitable headache, and supplies to get and stay refreshed! Touch a good gift for the new daddies out there
De zaak van Eugène de Tilleul maakte het algoritme wereldwijd bekend. De zaak is zo vaak herhaald en gekopieerd dat deze ondanks het algorit­me nu nog steeds in de cloud is te vinden. De Tilleul werd minister van Defensie. Kort na zijn benoeming beweerden mensen dat zijn verleden niet zo was als hij deed voorkomen, hij werd beschuldigd van spio­nage, wat voor een minister van Defensie fataal is. De Tilleul zei dat het laster was, leugens. Hij beval de lasteraars met concreet bewijs te komen, anders zou hij hen wegens smaad voor de rechter dagen.
De gang van de hond Wanneer je je Staffordshire Bull terrier uitlaat bekijk dan eens even hoe hij zich beweegt. Een sprierontsteking, gewrichtsproblemen maar ook buikklachten kunnen zorgen voor een andere manier van bewegen.

“pilot overlevingsuitrusting tactische buiten survival uitrusting”

Alles moet kunnen: oneindige aantallen mogelijkheden waardoor juist de realisatie van een mogelijkheid geen bevrediging meer schept. Integendeel, juist doordat de uitgeprobeerde mogelijkheid toch niet “dat” is waarvan men finaal droomde. Omdat elke gerealiseerde mogelijkheid zich toch maar eindeloos aandient als de obsessie om de goegemeente weer op te schrikken met de verwerkelijking van weer nieuwe mogelijkheden. In een soort spiraalbeweging worden zo steeds verdere en meer absurde mogelijkheden uitgeprobeerd. Op de duur kunnen ze uiteraard alleen nog maar als des te saaier en des te frustrerender worden beleefd, naarmate ze excentrieker en bewust shocking zijn. Alles in een gemarket vacuüm dat naar geen enkele context meer verwijst. Het “nieuwe” blijkt hooguit een herhaling te zijn, steeds meer “more of the same”. Wat hebben we ondertussen niet aan seksuele standjes, aan Femen-borsten, aan porno-op-maat, aan “ludiek” gedoe bij betogingen of acties om de aandacht van het publiek te trekken. In de poëzie verwerd typografie tot een ad random selectie van letters, woorden en halve zinnen, niet alleen inhoudsloos maar ook al even vormloos. Heel wat poëzie anno 2014 is loutere replicatie van dadaïst Tristan Tzara’s parodie “Comment écrire un poème”. Kortom, dat gedoe lachte zichzelf eigenlijk al een kleine eeuw geleden vierkant uit.
Met zijn kaken stijf op elkaar geklemd spoelde Berend het maal­mechanisme van de vleesmolen schoon. Het vel en het vlees van Willems vingers had hij er direct na het ongeluk kokhalzend uitgepulkt om mee te nemen naar het ziekenhuis, hoewel dat eenmaal daar geen zin bleek te hebben gehad. Er tikte iets in de metalen bak waarin Berend het mecha­nisme schoon­maakte. Berend fronste en roerde langzaam met zijn gehandschoende vingers door het bloederige water tot hij iets hards voelde. Hij pakte het op en hield het omhoog, maar zijn hand trilde zo dat de nagel die hij uit het water had gevist tussen zijn vingertoppen door glipte.
De enige methode om inzicht te ontwikkelen is ‘ het dagelijks oefenen van het verstillen van je gedachten, van het ontvankelijk zijn voor alles wat je voelt, van geduldig en open te zijn, en van alleen maar te zitten en bereid te zijn je gedachten te zien komen en gaan’. Omdat we in zo’n hectische wereld leven moeten we dit dagelijks doen, ‘we worden door verschillende eisen verschillende richtingen in getrokken, we vliegen van taak naar taak en verliezen daarbij gaandeweg het vermogen tot helder denken, en we eindigen bekaf, onbehaaglijk, ontevreden, gefrustreerd en te uitgeblust om door te hebben hoe we ons voelen’.
103 103 HOOFDSTUK 7 Wat gaan we doen? WOORDEN 1 Kies uit: bijzondere dagelijks gratis aanstaande praktisch 1 Dick en Anna gaan vrijdag trouwen. Dat is over twee dagen. 2 Op 22 november zijn we 25 jaar
Samuel huiverde bij het horen van die woorden. Opnieuw kreeg hij het gevoel alsof Erwin hier niet echt was, alsof hij een traumatische herinne­ring herbe­leefde die de jongen niet meer kon bedwingen. Hij stapte achteruit toen het mes flitsend op zijn keel afkwam. Bij elke zwaai van het mes stapte Samuel naar achteren, tot ze allebei op het balkon stonden. Toen Samuel de reling op zijn rug voelde, wist hij dat hij iets moest doen. Een blik in de kamer wees uit dat de kinderen weg waren, de twee mannen stonden nu bij Gaetan die geen teken van leven meer gaf.
Op de kinderafdeling lag het de afgelopen weken namelijk aardig vol door een epidemie van braken, daarna diarree, en tegelijk hoesten en koorts. Zonder antibiotica gaat het na een dag of vijf weer over, maar je moet wel alert zijn op ernstige uitdroging. Daaraan is helaas één kind overleden, nadat vier uren, aanvankelijk vergeefs, was geprobeerd een infuus in te brengen. Toen het infuus er in zat was het kind een half uur later toch ineens dood. Het was daarvoor niet ondervoed. Heel erg.
(10) Cf. het grappig boekje van David Graeber “The Utopia of Rules: On Technology, Stupidity, and the Secret Joys of Bureaucracy.”, 2015. (David Graeber is de auteur van het baanbrekende “Schuld: De eerste 5000 jaar.”, 2015; Engels origineel, 2011.)
Het gebouwtje waarin ze zich had verschanst leek op een wachtruimte zoals ze die van verschillende sta­tions kende. Nu ze binnen was reali­seerde ze zich dat het licht weliswaar fel was, maar kleurloos. Wat nu, hoe kom ik hier weg? Haar oog viel op een verweerd stuk bruin papier, het enige stukje kleur, dat hier al lang op de verder lege grond leek te liggen. Ze pakte het op. In grove houtskoolletters stond een boodschap geschre­ven: ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’
Je bent een R&R mens onverbloemd.En je schrijft lekker uit de losse pols En het warm hart voor muziek En de schoonheid en echtheid van het leven.Alles En En zonder te veel aan veelvoud.Ik geniet altijd van je hersenspinsels en gedachten sprongen zoals ik dit schrijven noem. Ja jong ouder worden we alleen nog maar, met of zonder gebreken. En ja die eigenwijze spieren. Vergeet niet dat die het hardste werk hebben geleverd al die levens jaren. Ertegenin trainen na acceptatie helpt nu en dan. meer nu dan dan..Maar je kan terug blikken op een rijk leven. Rijk in alle opzichten, ervaringen, ontmoetingen , wegen , geuren, kleuren, klanken, harmonie en schoonheid. Hallo… schatrijk is de R & R geest.Wens je nog steeds een fanatstisch vol leven toe. Doei, ellen hauwert
Nu al dronken? De geur van gebraden worst en geroos­terd varkensvlees dreef over de mensen heen, maar daar moesten ze nog op wachten tot na de cere­monie. De drank daarentegen vloeide al rijkelijk. Zelfs in zijn vorige leven wist Samuel al van voorstellen om alcohol niet meer toe te laten, of pas na de ceremonie. Het ging om de kinderen, niet om drank. Tot nu toe werden die voorstellen vlot weggestemd. Prioriteiten moeten duide­lijk zijn, dacht Samuel, als je iedereen wilt lokken, moet je ze ook iets geven natuurlijk. Hij grinnikte toen de zatlap onzeker wegliep naar een van de vele drankkraampjes die rond het plein opgezet waren.
Maar wat moest ze verder? Ze zag het niet zitten om alleen in de studeer­kamer rond te hangen, niet met wat zich daar had afgespeeld. Ze vond het ontzettend moeilijk te bepalen of dit nu allemaal in haar hoofd plaatsvond of niet, maar het feit dat Miranda’s pijn en het afschuw­wekkende spiegelbeeld met elkaar samen­vielen, deed haar het ergste vermoeden. En toch wilde een deel van haar geest er niet aan. Dit soort dingen bestond niet, gebeurde niet. De type­machine die uit zichzelf een woord op papier kwakte, het moest een logische verklaring hebben.
Dan moet je je afvragen hoe je dat zult moeten compenseren want wat vergeten wordt is dat de PA niet alleen de versterkende faktor is, maar ook jouw geluid versterkt die uit JOUW EIGEN versterker komt.
Schnitzlers maatschappijkritische ingesteldheid die voor politiek “links” of “progressief” moet doorgaan komt ons voor als steriele traditioneel “linkse” ouwe koek. En die koek is aan bederf onderhevig.
These gift tags are the perfect accompaniment to the presents you will give your groom on the morning of your wedding. Each tag has a cute love heart and finished with clear diamantés to add that extra sparkle! Minimum order of
Een probleem is dat een misstand die allang bestaat normaal wordt gevonden. Een ander probleem is dat ik niet de eerste ben die een “misstand” aan de orde stelt. Anderen weten zich nog te herinneren dat hun voorstel tot verbetering werd afgepoeierd, of dat het maar half werd uitgevoerd, of dat het geld dat ervoor bestemd was ineens op was, enzovoort. Jammer genoeg hoort het tot de overlevings-strategie om je vooral nergens druk om te maken, want dan stoot je je hoofd ook niet zo vaak en raak je misschien niet verder gedesillusioneerd.
Zoals ik al eerder beschreef heeft Mars een speciale rol in de jaarhoroscoop van 2011. Mars ontvangt alle energie van de noordelijke Maansknopen, Pluto, Zon en Diamant. Daarom wil ik toch graag even de betekenis van de 19de graad van Steenbok waar Mars staat, beschrijven. Het eerste beeld geeft het uiterlijke symbool weer en wat zich in de dagelijkse praktijk wil ontwikkelen. Het beeld is:
Soortgelijke journalistieke vormen worden steeds meer legio: de 45-jarige Xavier G., die via deelname aan halve en hele marathons zijn burn-out heeft overwonnen. Of Manu, één der partners van een gehuwd homokoppel met een adoptiekindje, die een nieuw opgezette workshop of cursus “moederliefde” volgt; Yves W., een gokverslaafde, die met een begeleide reiki-therapie zijn verslaving heeft gecounterd; vrouwelijke CEO Marian Ceustermans, die haar peperdure BMW heeft ingeruild voor een democratische Kia Picanto om zo haar ondergeschikte personeelsleden het gevoel te geven dicht bij hen te staan; en nog veel meer van dergelijke fraaie psychoblablabla.
69. 67 Hoe doe je dit als therapeut? Het is van belang de partners te helpen om hun behoeften niet op een verwijtende manier naar voren te bren- gen, maar als wens (stap 1). Is dit gelukt, dan kun je ze beide helpen om de wens van de ander te horen en hierbij stil te staan (stap 2), en vervolgens om te formuleren waarom zij deze de wens wel of niet willen vervullen (stap 3). Je helpt ze vervolgens weer hiernaar te luiste- ren en stil te staan bij wat de partner over zichzelf en over de ander te vertellen heeft (stap 4), te overwegen wat dit voor henzelf betekent (stap 5) en dit op een vriendelijke (verlangende) manier te verwoorden (stap 6). Dit is een stappenplan om met een relatieconflict om te gaan. Voorbeeld Vrouw: “Elke keer als hij moet overwerken, krijg ik het gevoel dat hij vreemdgaat. Hij houdt er totaal geen rekening mee hoe dit voor mij voelt. Man: “Als ik elke keer moet voelen hoe het voor jou moet voelen kan ik wel stoppen met werken, je zeurt me de oren van mijn hoofd.” De man voelt de reactie van de vrouw als verwijt. Hij reageert hier geïrriteerd op terug met een volgend verwijt. Uiteindelijk krijgen ze beide niet wat ze echt nodig hebben. Een belangrijke stap voor de therapeut is nu dus om niet op de inhoud in te gaan, maar alleen te kijken naar het proces. Als therapeut kun je nu helpen het verwijt van de vrouw om te buigen naar een persoonlijk verlangen. Je kunt probe- ren om de man hierbij stil te laten staan en hem met een eigen verlan- gen terug te laten komen.
Dwangmatige sex is de moordenaar van de liefde. Obsessief-dwangmatig gedrag behoort tot het psychiatrisch vocabulaire. Het is een poging de complexiteit van het leven te reduceren zonder naar behoren zich gelijk te richten. Struktuur nodig hebbend klampen mensen zich vast aan aan stereotypen van gedrag : voeren rituelen op , zeggen bepaalde dingen op een bepaalde manier, worden bijgelovig en ontwikkelen magisch denken en indrukwekkend gedrag om de vertoning gaande te houden ondanks het gebrek aan inhoud. Binnen het kader van een religie of een andere traditie wordt dit geestelijk gezond en kultureel genoemd.. Maar een individu die dat idiosyncratisch ontwikkelt komt uit op autistische zelfstimulatie en beheersing van angsten voor invloeden van de buitenwereld (fobieën). Het basisprobleem is het vertrouwen, dat normaliter psychotherapeutisch moet worden hersteld als de persoon eenmaal zijn aanpassingen aan de traditie van een politiek systeem, religie of wetenschap aan het verliezen is. Het vertrouwen is gebroken met de konfrontatie met de persoonlijke zwakheden van anderen terwijl het sociale systeem niet de zwakheden en afwijkingen van individuele leden kan compenseren. Op deze manier wordt de liefde een vreemde samenzwering van mensen of een individuele psychopathologie waarvan wordt toegestaan dat die de medemens teistert. Op deze manier kunnen vrouwen het vertrouwen verliezen in de sexuele toenaderingen van mannen, de liefde meer een dwangneurose van sexuele aard vindend dan het verwachte wederzijdse gevoel en de hartelijkheid terwille van een gezonde voortplanting. Karakteristiek voor de dwangmatigheid is aan te dringen ondanks het gevoel. B.v. eten op gezette tijden , hetgeen op zichzelf goed is, kan uitlopen op vetzucht meer etend dan noodzakelijk is bij een meer rustige levensstijl met het ouder worden b.v.. In dit geval wordt het gevoel van verzadiging verdrongen ten gunste van een oude niet langer geldige gewoonte. Hieruit is de eenvoudige regel afgeleid alert te blijven het teveel te vermijden. Bij voorbeeld moet men na een oorlog de zware investering in de oorlogsindustrie opgeven die op zichzelf goed is ten tijde van oorlog. Het teveel vermijden betekent dat men alert blijft voor de werkelijke behoeften, de verdringing van de tekenen die een andere benadering gebieden vermijdend. Het lichaam zelf zal waarschuwen. Deze waarschuwingen zijn relatief subtiel, precies als een uitgeput gevoel na de sex of een vagina een beetje te droog om te penetreren. Het forceren van de liefde zal tot ziekte leiden: allerlei soorten infecties, een verlies van weerstand, krampen van het lichaam en mentale gesteldheden voorbij het gezonde kunnen het gevolg zijn. Plotseling kan men zichzelf in een scheiding aantreffen, alleen vanwege het negeren van de subtiele tekenen waarover moeilijk te spreken viel. Zij zou slechts zeggen: ‘Je houdt niet meer van me’ en dergelijke, daar liefde niet kan worden afgedwongen. De ander kan de liefde niet gebieden omdat dat manipulatie is. Het meebrengen van een bos bloemen zal ook niet een betere minnaar van je maken. Zoals eerder gezegd: als de dingen fout gaan trek je dan terug en recapituleer. Beter helemaal geen liefde te bedrijven dan de liefde en het vertrouwen dat er was te bederven. Opnieuw hangt het geheel van de geestelijke gezondheid af van het vermogen de sexuele energieën te sublimeren en te emanciperen naar een hogere uitdrukking van liefde in zelfverwerkelijking. 

“tactische en survival gear ultieme survival alaska vistuig lijst”

‘We kunnen je helpen, Erwin,’ zei Samuel op een rustige toon. Hij stond nu met zijn rug naar het balkon gericht. Hij registreerde het geroep dat van het plein de kamer binnenkwam, liet het over hem heen glijden. ‘Geef gewoon je mes af, dan kunnen we allemaal naar beneden gaan en alles rustig bespreken.’ Vanuit zijn ooghoek zag hij dat de andere mannen nu ook in de deuropening stonden, klaar om in te grijpen. Hij zwaaide met zijn rechterhand en hoopte dat ze het teken zouden begrijpen.
U zal zeggen: het is technisch niet haalbaar iedereen bij deze besluitvorming te betrekken. Maar het is technisch blijkbaar wel mogelijk bij iedereen belastingen te innen en om iedereen die wat mispeutert of serieus over de schreef gaat de gevangenis in te stoppen en desnoods nog te folteren ook! Men zal zeggen: de mensen zijn dom, dit is een zaak van experts. De experts mogen beslist hun rol spelen, maar de Afrikanen weten best zelf wel, indien ze over de nodige resources zouden beschikken, hoe ze de met droogte bedreigde streken moeten bevloeien en irrigeren. Men zal dus zeggen: de arme landen hebben de middelen niet om hun aandeel in de problemen aan te pakken, we moeten ze onder een soort curatele plaatsen. En zo zien we dat de arme landen voor de aanpak van de ecologische rampen die hen bedreigen, volledig afhankelijk zullen zijn van de goodwill van de rijke landen en zo feitelijk van hun recht op leven worden beroofd. Of met andere woorden: de mondiale aanpak van de milieuproblemen die op ons afkomen (de ernst ervan zal wel nog moeten blijken) staat of valt met de opheffing van de machtsongelijkheid en het verschil in levensstandaard tussen de rijke en de arme landen. Bij de “consensus” over hoe de zaken op wereldniveau zullen moeten gemanaged en beheerst worden, zullen de meest direct betrokkenen anders nauwelijks geraadpleegd worden. Als ze in opstand komen, zal mogelijk ook nog op hen geschoten worden.
poeh…..uh, in en rond de tijd van m,n scheiding enkele jaren terug kwam alles tegelijk op me af.er gebeurde dus heftige dingen in die tijd en zoals zo vaak…komt het in driexc3xa9n,althans bij mij was dat zo.
De dood van de eerbiedwaardige Marcellina liet ook de laatste resten van de oude vrede in Offa’s Hal in rook opgaan. Deels letterlijk: een stal stond al in lichtelaaie, een in brand gestoken man liep als een fakkel naar de Hal, zwaaiend met zijn zwaard tot hij neerviel en tot benige sintels werd. Ja, Offa’s achtergebleven familie viel nog verder uiteen door de moord op de koningin-moeder, van wier vertrek kennelijk niemand op de hoogte was geweest. Maar dat laatste had het gekonkel en de intriges alleen maar aangezwengeld. De terugkeer van de eerste overlevende van de overval leidde tot enkele dagen van schreeuwende twist en uiteindelijk tot handgemeen, dat als een felle bosbrand ineens overal rondom de Hal opvlamde. Neef tegen oom, oom tegen broer en zwager. Toen ook de vrede in de Hal zelf werd geschonden door rinkelende zwaarden, splinterende schilden en het gekrijs van neergehouwen mannen, greep de bisschop in. Hygeberht hief hoog zijn kromstaf, schreed met grote passen door de hal. ‘In nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti!’ galmde zijn machtige stem; de strijdenden lieten hun zwaarden zakken, weken uiteen. Hygeberht koerste tussen de haag van strijdenden door en stapte over enkele gevallenen in hun plassen bloed. Hij hield stil aan het hoofdeinde van de Hal.
Een meterslange, krioelend-oranje vlam stort zich uit over de suite. Links, rechts zwiept hij het vuur, dat gretig voeding vindt in de witte bank en de rest van het meubilair. Zelfs de vloerbedekking begint te smeulen.
De ontbijttafel was nog niet afgeruimd, op Willems bord en koffiekopje na. Met wantrouwen keek Berend naar de boterhamworst die in een plasticje naast de botervloot lag. Hij trok de koelkast open om melk voor in de koffie te pakken maar schrok van de leverworst die naar hem toe rolde en op de grond viel. Berend begon zenuwachtig te lachen. Absurd, was het woord dat de halve nacht door zijn hoofd had gespookt.
Ja, je maakt deel uit van het soort mensen die “rijk van geest” zijn, het soort mensen die naar de zee kijken om zich voor te wenden dat ze communiceren met een spirituele oneindigheid. De “armen van geest” wuiven je uitnodiging om zelf ook deze kick op te doen, met onverholen onverschilligheid weg. Ze doezelen liever gewoon verder in hun zetel die op dat eigenste moment in het centrum van wel vijfenzestig kosmossen staat.
‘Dat zal het wel worden.’ Ze haalde een map met aantekeningen tevoor­schijn. Er stond in sierlijke letters ‘spreekbeurt’ op. ‘Weet je hoeveel cloudservers er nodig zijn om de foto’s die onze herinneringen zijn online beschikbaar te houden? Hoeveel energie dat kost? Héél veel! Ook draagt dat erg bij aan de opwarming van de aarde. Jullie generatie met zijn hang naar nostalgie maakt mijn toekomst kapot!’
De kist wordt uitgegraven en devoot omhoog getild door zoveel handen. Barnabas forceert het slot met zijn dolk. Maar in de kist zitten alleen maar scherven gebroken aardewerk, blauw geglazuurd. De boots­man raapt ze er steeds sneller uit en werpt ze op de grond. ‘Wat is dit voor truc, Griek?’ gromt hij, om zich heenkijkend.
Harrald liet haar voor gaan de trap op. Haar eerste stappen waren houterig, maar werden heel snel vloeiend en krachtig. Terwijl hij achter haar liep dacht hij: Ik heb jou gevonden, dat is alles wat ík nodig heb.
Om zich veilig te voelen voor de toekomst en om zich te verzekeren van een constructieve evolutie, is de verzoening van generaties, politieke partijen en wetenschappelijke paradigmata noodzakelijk. Niet te verdringen, maar te integreren en tolereren, vraagt om een begrip van orde dat allen ondersteunt en duidelijkheid en éénpuntigheid (het woord dat aan vele woordenboeken zal mankeren) verzekert. Dubbelzinnigheid kweekt dubbelhartigheid, teleurstelling, ongeloof en uiteindelijk perversie, neergang en vernietiging. Het gaat er allereerst om de intelligentie en de rede te bewaren daar emoties altijd tot van alles en nog wat zullen aanzetten. Derhalve is het onvermijdelijk in de liefde voor duidelijkheid te kiezen. Van deze duidelijkheid zal men een eerlijke kans hebben om te kiezen zodat men zichzelf niet gedwongen zal zien tot iets of ertoe geforceerd zal zijn ergens uit te stappen. Een grotere continentie van kultuur zal een minder experimenterende mensheid scheppen met een betere vastbeslotenheid in haar ondernemingen.  
Culinaire arrangementen bij de Eeshof Januari 2014 Wilt u uw verjaardag, familiefeestje of een andere gelegenheid vieren? Dan bent u bij de Eeshof aan het juiste adres. Met onze speciale arrangementen
Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.
Je zult op vele manieren datgene wat je eet door je hele systeem voelen bewegen.  De ervaring van het leven!  Je zicht zal beginnen te combineren met flitsen van inzicht, zodat wanneer je iets ziet, je de essentie of het idee achter de vorm ziet.
We kunnen moeilijk diep ingaan op de vraag welke genetische structuur de eerste mensen natuurlijkerwijs hebben geërfd en welke ze eventueel nieuw zouden hebben gevormd als aanpassing aan het nieuwe leven buiten de wouden. We weten immers niet waar de mens evolutionair precies vandaan komt. We kunnen enkel aangeven welke elementen (met als meest in het oog springende rechtop staan, werktuigen maken, grotere hersenen en taal) zelf zijn ontstaan als een complex proces van interactie tussen die natuur en de noodwendigheid van de arbeid die in de nieuwe leefomstandigheden vereist of aangewezen was. We kunnen niet zomaar vertrekken van de gedragsgewoontes van de huidige chimpansees en bonobo’s (dwergchimpansees) die genetisch het meest met ons zijn verwant. Het genoom van de chimpansee, zo is in 2005 via het Human Genome Project gebleken, komt voor 98.7% overeen met dat van de mens. Dat lijkt enorm veel, maar toch betekent dit ruwweg 40 miljoen afzonderlijke mutaties die zich bij de mens hebben moeten laten selecteren in ruwweg 300.000 generaties. Het merendeel van die mutaties zou echter veroorzaakt zijn door neutrale of willekeurige ‘genetische drift’, junk DNA dus. Mens en chimpansee gelijken 60 maal meer op elkaar dan mens en muis, tien keer meer dan mens en rat. Twee mensen lijken tien keer meer op elkaar dan mens en chimpansee. Twee mensen hebben 0.1% verschillend genoom, i.e. 3 miljoen verschillen (het DNA dat geen gen is en niet voor eiwit codeert, meegerekend; zoals gezegd is slechts 5% van het DNA echt ook gen, de functie van de rest is onduidelijk). Toch zien we veel verschil tussen twee mensen. Ook slechts 0.1 % van de hondengenen zou verantwoordelijk zijn voor het ganse bonte gezelschap van de hondenrassen. Dit betekent dat de 98.7% genetische verwantschap tussen mens en chimpansee ruimte laat voor enorme verschillen, zeker in het sociaal gedrag (we mogen er immers van uitgaan dat hart, longen, enz. bij de chimpansee ongeveer functioneren zoals bij ons). Kortom, de genetische verwantschap tussen mens en chimpansee of andere mensapen vormt op zichzelf dus geen argument om deze als vertrekpunt te nemen voor de evolutie of de geschiedenis van de mens. En daarbij moeten we ook nog bedenken dat mens en chimpansee al ongeveer 10 miljoen jaar uit elkaar zijn gegroeid, dus vroeger moeten ze wel meer genetische gelijkenis hebben vertoond. De vraag is dan hoeveel de huidige chimpansee genetisch verschilt van de oorsprongschimpansee. Opmerkelijk in de onderzoeken van het Human Genome Project is ook dat de verschillen binnen populaties groter zijn dan deze tussen populaties. De onderlinge verschillen lopen het hoogst op bij de oudste bosbewoners in Afrika: dat geeft mogelijk aan dat bij het begin van de evolutie mutaties een sterke rol speelden maar dat in een latere fase nieuwe mutaties uitgeselecteerd werden. Heeft cultuur de zaak overgenomen in die mate dat nieuwe mutaties een geringere rol speelden? Doen zich tegenwoordig minder mutaties voor? Of is er een feedback-systeem aan het werk bij het ontstaan van zogenaamde ‘toevallige’ mutaties? Daarbij zou dan in een crisisperiode, zoals het ontstaan van de mens er zeker één was, een soort interactie opgetreden kunnen zijn tussen genetische structuur en ‘omgeving’, zodat we daar nog de sporen van terugvinden bij die Afrikaanse bosbewoners.
Moord werd echter altijd door het vergaderende volk geoordeeld. De impact van een moord op de gemoederen van de stamleden was te groot. Werd de moordenaar niet gelyncht en kon hij (of zij) uit de handen van de volkswoede worden gered (wat al veronderstelde dat bepaalde mensen, vermoedelijk de ervaren ouderen, als het nodig was gingen instaan voor de ‘openbare orde’), dan werd hij in bewaring genomen tot de volksvergadering over zijn (of haar) lot besliste. Uit hedendaags onderzoek met betrekking tot zogenaamde morele dilemma’s blijkt hoe moord een diep geworteld moreel gevoel en moreel besef raakt, een gevoel of besef dat stelt dat moord in principe niet goed gepraat kan worden. Een typisch voorbeeld van zo’n onderzoek waarbij fMRI-technologie (functional Magnetic Resonance Imaging, gebaseerd op de verhoging van de bloedtoevoer naar specifieke hersendelen) gebruikt wordt voor de beeldvorming van de hersenactiviteiten van de testpersonen, speurt naar de verschillen tussen ‘persoonlijke’ en ‘onpersoonlijke’ besluitvorming bij het oplossen van een moreel dilemma . De testpersonen krijgen te horen dat een trein op een spoor aankomt en, wanneer ze niets doen, een wagen zal raken met vijf doden als gevolg. Als ze echter een hendeltje overhalen, wordt de trein afgeleid naar een zijspoor en wordt maar één persoon gedood. Uiteraard verkiezen bijna alle testpersonen op de knop te drukken om de trein af te leiden. In de hersenen is er alleen bloedtoevoer naar de gebieden die instaan voor zogenaamde ‘rationele’ probleemoplossing. Maar de zaak wordt boeiender wanneer het scenario ietwat gewijzigd wordt. Nu wordt de testpersonen het alternatief aangeboden een man van een brug af te duwen zodat hij vóór de aankomende trein valt, gedood wordt maar de trein tot stilstand brengt. Dus weer een keuze tussen vijf doden of één dode. Nu geven de meeste testpersonen aan dat ze de man niet van de brug zouden duwen. De meeste testpersonen zijn daarbij nauwelijks in staat een ‘logische’ verklaring te geven voor hun keuze: ze gaan af op hun ‘gevoel’. Uit de studie blijkt ook dat de hersendelen die actief worden bij de beslissing om al of niet de man te pushen dezelfde zijn als deze die geactiveerd worden bij emoties zoals vrees, angst, verdriet en leed en bij de integratie van cognities en emoties. De niet-morele of onpersoonlijke dilemma’s (hendeltje overhalen) activeren delen van de dorsolaterale prefrontale cortex en de parietale cortex (normaal actief bij rekenwerk en uitvoerende functies). Men zou kunnen stellen dat bij de testpersonen die de man zouden duwen, ‘logische’ processen overheersen op ‘emotie’ (één dode versus vijf doden). Opvallend is ook dat de testpersonen die de man zouden duwen, er langer over deden om tot een beslissing te komen dan de testpersonen die de man niet zouden duwen. In het algemeen is de beslissingstijd voor morele dilemma’s hoger dan voor niet-morele dilemma’s of ‘onpersoonlijke’ dilemma’s. De hersenactivering en de beslissingstijd voor niet-morele en onpersoonlijke morele dilemma’s is ongeveer gelijk.
Op haar hakken probeerde ze zo snel mogelijk het perron over te lopen. Ze kon zich niet herinneren dat ze ooit zo opgelucht was dat er een trein het station in denderde. Even overwoog ze om naar huis te gaan. Ze was absoluut niet meer in de stemming tot welke ikvergeet­mijn­ellendeseks dan ook. Haar mobiel lichtte op en hoop borrelde in haar op toen ze zag dat hij het was. Een bericht op Facebook. Zou hij haar willen spreken?
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.
April 2017 Deze maand hebben we weer tal van activiteiten voor u, o.a.: l Koningsfilm l Spelletjesmiddag l Bingo l Dansavond Zaterdag 15 april Paasbrunch met medewerking van de Donjongens foto Aanvang:
64. 62 Niet alleen de betrokkenheid is belangrijk; het is van groot belang dat er in de hulpverlening meer inzicht komt in de behoefte van de part- ner. Waar heeft de vrouw nu echt baat bij? De reacties op de onder- staande vraag uit de enquête geven daar een antwoord op: In de antwoorden en persoonlijke reacties zie je dat het belangrijkste is dat de partner zich gezien/gehoord voelt, dat het probleem bespreek- baar wordt. Zodoende kom je uit je eigen isolement. Belangrijke is dat er een plek is waar je zelf ook kunt zijn, met je eigen pijn en verdriet, zonder dat je er altijd alleen maar voor de ander hoeft te zijn. Door die Wat was voor u het belangrijkste wat u binnen de therapie sessies hebt meege- kregen? De theorie en achtergrond van het verslavingsgedag van mijn partner. [30] 20% Het bespreekbaar maken van het probleem. [51] 35% Het ervaren van herstel in vertrouwen. [21] 14% Dat ik er mocht zijn met mijn pijn. [64] 44% Overig [30] 20% “Dat ik er mocht zijn met mijn pijn., vooral ook mijn eigen aandeel: het niet aange- ven van wat ik wil, het niet aangeven van grenzen, me afhankelijk van hem opstel- len. Ik heb ook duidelijk een rol gehad in het in stand houden. Ik dacht dat ik hem te kort deed en niet genoeg liefde gaf. Maar de sleutel lag daar dat ik mezelf te kort deed.”
De belangrijkste verbinding is de verbinding met jezelf en met je eigen innerlijk en Hoger Zelf (Ziel, Godsvonk, Geest). Vooral deze verbinding zal aandacht vragen en ons laten zien hoe conditioneringen uit onze jeugd die we hebben aangenomen van onze omgeving de verbinding met je eigen kern verstoren. De autoriteit is bij velen buiten onszelf komen te liggen. Saturnus in Weegschaal wil ons deze relatie helder maken zodat we de conditioneringen kunnen loslaten en de verbinding met onze Wezenskern kunnen herstellen. In mei, juni en juli staat Saturnus in het Priapus kanaal in Weegschaal en wordt de werking van Saturnus versterkt. Het nemen van verantwoordelijkheid voor je eigen vormkracht in relaties wordt dan krachtig aangesproken. Dit kan betekenen dat er meer autoritair gedrag is maar ook kan begrenzing in verbindingen zich duidelijker aftekenen. Voedende samenwerkingen en verbindingen kunnen in deze bijzondere periode tot stand komen en vrucht dragen.

“compact survival gear versnelling pods survival kit”

Even merkwaardig (of niet) als het feit dat socialisten geen toekomstbeeld meer hanteren is: juist de partij die de voorbije jaren in Vlaanderen mobiliseerde rond een toekomstproject, namelijk “een onafhankelijk Vlaanderen”, slaagde erin, als eerder klein partijtje, verkiezingen te winnen met bijzonder hoge scores. Is daar een les uit te trekken voor onze socialisten?
De belangrijkste verbinding is de verbinding met jezelf en met je eigen innerlijk en Hoger Zelf (Ziel, Godsvonk, Geest). Vooral deze verbinding zal aandacht vragen en ons laten zien hoe conditioneringen uit onze jeugd die we hebben aangenomen van onze omgeving de verbinding met je eigen kern verstoren. De autoriteit is bij velen buiten onszelf komen te liggen. Saturnus in Weegschaal wil ons deze relatie helder maken zodat we de conditioneringen kunnen loslaten en de verbinding met onze Wezenskern kunnen herstellen. In mei, juni en juli staat Saturnus in het Priapus kanaal in Weegschaal en wordt de werking van Saturnus versterkt. Het nemen van verantwoordelijkheid voor je eigen vormkracht in relaties wordt dan krachtig aangesproken. Dit kan betekenen dat er meer autoritair gedrag is maar ook kan begrenzing in verbindingen zich duidelijker aftekenen. Voedende samenwerkingen en verbindingen kunnen in deze bijzondere periode tot stand komen en vrucht dragen.
Biesta (2013) noemt subjectivering als belangrijk thema voor de toekomst waar verandering een constante is. Hierbij is het belangrijk dat de lerende zichzelf kennen en met vrijheid en verantwoordelijk om te gaan. Biesta (2013) geeft in tegenstelling aan dat niet elke maatschappij snel veranderd. Vooral in landen met een beperkte welvaart is de snelheid waarin de maatschappij veranderd niet te vergelijken met die van ons nu in Europa. Er wordt dan ook een andere betekenis aan inzet van duurzaamheid gegeven.
‘Dat was de verbindingslijn tussen de zendunit en de besturing. We kunnen dus ook geen contact meer opnemen met wie dan ook. En vergeet de satelliet­verbindingen, die zijn er enkel in de steden. Onze marsnetbooks zijn waardeloos zonder Casanova. We zullen de gewonden sneller hulp kunnen geven en zelf hulp vinden als we te voet terugkeren.’
57. Voedingstoestand bij kinderen met kanker (geindustrialiseerde landen) Prevalentie ondervoeding1 • Leukemie & lymfomen: 0-10% • Neuroblastoom: 20-50% • Medulloblastoom: 30% • Andere maligniteiten: 0-30% Probleem prevalentie cijfers • Cross-sectioneel, retrospectief • Weinig bekend solide en hersentumoren • Kleine aantallen (n< 20) 1 Brinksma CROH 2012 In het geding werd geen rekening gehouden met motieven of intenties van de dader, want die waren er oorspronkelijk gewoon niet. Het is pas met de opkomst van de ‘persoonlijke god’ en de juridische erkenning van die ‘god’ dat de moraliteit van de dader een rol zou spelen. In den beginne werden dus alleen de aard van de daad en vooral haar gevolgen (de benadeling van iemand anders in de stam) in overweging genomen. Zonder klacht was er in principe geen misdaad. Dit leidde tot een dubbelzinnige situatie waarin de dader niet altijd wist of zijn daad ook wel tot een rechtsgang zou leiden. Zo weten wij ook tegenwoordig niet altijd of een daad strafbaar is: mag je een onhandelbaar huisdier vergiftigen of de nek omwringen? Zolang je in orde bent met je geweten en bijvoorbeeld Gaia geen klacht indient is er wettelijk niet veel aan de hand. In principe kan de rechterlijke macht wel zelf optreden als er aanwijzingen zijn dat een bepaalde wet is overtreden, maar dat is niet altijd zo geweest. Het is mogelijk dat anno 2005 het zo maar doden van een huisdier door het gerecht niet langer zal worden geduld, daar waar dit 25 jaar geleden een gewone zaak zou zijn geweest. In die context hadden en hebben de mensen er belang bij zich zo veel mogelijk koest te houden als ze een aandrang voelden of voelen tot het plegen van een daad die als misdrijf zou kunnen worden aangeklaagd. En zo ontstond langzamerhand een tegenstelling tussen het Individu, dat zichzelf inperkte, en de Staat, die dat individu wetten oplegde waar steeds uitzonderingen op waren en waarbij de volksvergadering soeverein besliste of de Wet wel toegepast diende te worden. Het versterkte de kracht van de ‘persoonlijke god’, van het Ego, die steeds dieper in de persoon, zijn lichamelijkheid en zijn geestelijkheid ging ingrijpen. Profiteur: Filognostisch equivalent voor zondaar of gevallen ziel. Naar het ideaal van volle zelfverantwoordelijkheid is iedereen een profiteur die meer neemt dan teruggeeft. Zoals met het klassieke begrip zonde wordt profijt trekken verondersteld de motor te zijn van het morele geweten: het maakt schuldig morele en materiële belastingpenningen te betalen in de vorm van betrokkenheden en geld. ‘Goedemiddag. Wat is uw naam?’ Mijn woede groeide. Het was mijn beleefdheidsmodule die dicteerde dat ik aan die overbodige vraag priori­teit gaf. Die dwong me ook om minimaal twee seconden op antwoord te wachten. Door je fysieke conditie te verwaarlozen zal je reactie snelheid op een levensbedreigende situatie drastisch verminderen. Logisch nadenken en juiste beslissingen nemen zullen moeilijker en moeilijker worden. Doe zelf de test maar eens, ga fitnessen en drijf je lichaam tot het uiterste. Wanneer je helemaal afgemat bent, begin dan met reken sommetjes te maken. Je zult echt verstomd staan dat de eenvoudigste rekensommetjes heel wat tijd nemen om te berekenen. In mijn voorbeeld sta je op een toestel in de fitness zaal en in ideale omstandigheden, beeld je in dat je op een godvergeten plaats bent, helemaal uitgeput, kou en honger hebt en dat de beslissing dat je moet nemen van levensbelang is. Geloof me wanneer ik zeg dat het feit van nog fysieke reserves te hebben dan van levens belang is. En uiteraard ook door mijn statuut als Arthur Rimbaud-fan. Iedereen (m.a.w. niemand van jullie) kent natuurlijk Rimbauds eerste muzikale kinderherinnering waarbij vader en moeder Rimbaud bij een echtelijke twist elk om de beurt een zilveren schaal op de grond gooiden om de zwakte van hun verbale argumenten te compenseren. Een schaal die een paar kleine seconden of zo nagalmde als het geluid van een vrolijke cimbaal. De pijn was ondraaglijk. Ik ging al mijn systemen na en probeerde ze te activeren. Maar de signalen van mijn centrale processor leken niet meer aan te komen bij mijn actuatoren. Niets werkte. Niets gehoorzaamde aan de commando’s van mijn processor. Ik begreep dat ik gevangen moest zitten in een hoogspannings­flux­veld. Gelukkig hield de dubbele afscher­ming mijn processor nog veilig. Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).   Alleen de rode en blauwe piste waren open, evenals de rodelbaan. Dit tot vreugde van twee jongens uit het Vlaamse Turnhout, die rond een uur of vier met sleetjes aankwamen. ,,Tsja, we hebben een baan in de bouw, dus er wordt toch niet gewerkt”, zeiden ze lachend. De moritat blijft een opmerkelijke verschijning in haar kleurige goed, kniehoge leren laarzen, een pofbroek en een keurlijfje dat haar kleine borstjes opstuwt. Een brede paarse doek om het hoofd geknoopt, waaruit haar stugge haar getoupeerd oprijst als een toren, omwonden met kralensnoeren en linten. Haar aapje zit op haar schouder, hij is netjes aangekleed en heeft een hoge hoed op zijn kopje. Ze is bezig een roldoek vast te spijkeren aan de achterzijde van een privaat-huisje. De Nederlandse bands zijn eigenzinniger en daardoor veel meer gevarieerd en bovendien hebben zij hun muziekscene en cultuur vele malen op een hoger plan kunnen tillen dan de onze, kijk naar de TV programma; s zoals The Voice of Holland, The X-faktor en ga zo maar door. Ik zie dat binnen onze gemeenschap niet gebeuren. De pijnen van de collectieve evolutie ervarend moeten de grenzen zorgvuldig worden bewaakt. Er is het basisbelang van het in orde houden van de baan, de huwelijkspartner, de kinderen,en het huis en niettemin een respektabel lid van de samenleving zijn ondanks het dierlijk motief. Niet zelden wordt het ervaren als een uitputtend konflikt tussen het hogere en lagere zelf. De eeuwige kwestie wie of wat de autoriteit zou zijn als een gepast antwoord daarop, zou een kwestie van leven en dood zijn. Een klassiek antwoord is dat de Heer als de superziel zou optreden als de kontrole over de ziel die de geest beheerst die het denken stuurt dat het lichaam dirigeert. Gepast gelijkrichten naar deze gezagslijn zou de oplossing voor de problemen van de dualiteit zijn. Psychologisch moet worden toegevoegd dat naar het begrip van de Heer geen direkt antwoord kan worden gegeven over welke naam we de voorkeur zouden moeten geven met de stelregel: 'Wie ben ik om de Heer te zeggen welke vorm Hij moet aannemen'. De Heer wil misschien mijn vorm ook wel aannemen en wie ben ik om me daar tegen te verzetten? De gerijpte persoon weet alleen zeker dat hij zelf de verantwoordelijkheid moet nemen wat de naam van de Heer ook moge zijn. De voorbeelden uit het verleden zijn bekend en die van het heden staan ter discussie. Wie de Hoogste Persoonlijkheid ook moge wezen, ongetwijfeld zal Hij Zelf in staat zijn de grenzen te bepalen van wat mogelijk en gewenst is. Er achter komend hoe het daarmee zit kan de volwassene ze alleen maar bewaken om enerzijds verder ongewenst beproeven en belasten te voorkomen terwijl anderzijds hij zou kunnen helpen ze vast te leggen er ook niet bang voor wezend onderzoek te doen en te ontdekken terwille van de vooruitgang.  Commentaar van Jan Vanhaelen, voorzitter Sarah Beweging, een beweging voor psychosociaal welzijn: ‘Geen nood, wij bouwen het dubbele aantal psychiatrische instellingen, wij verdubbelen het aantal PAAZ’s – Psychiatrische Afdeling Algemeen Ziekenhuis – en de Centra Geestelijke GezondheidsZorg, de Centra voor Leerlingen Begeleiding en de plaatsen voor begeleid wonen, de beschutte werkplaatsen, enz., enz. De opzichters verdubbelen wij natuurlijk ook, zodat één opzichter per acht of negen inwoners geen uitzondering is. Het aantal psychiaters gaan wij niet verdubbelen, maar slechts met een vierde of een vijfde verhogen. Er moet tenslotte toch een superklasse zijn in deze nieuwe wereldorde, die niet te groot in aantal is, de anderen kan overheersen en als slaven in de actieve welvaartsstaat inzetten om zelf meer geld, genot en geweld te kunnen ‘plegen’… Misschien inderdaad goed als de mensen zich stilaan beginnen te organiseren tegen de waanzin van de psychiatrie! Ik denk trouwens dat wij, alvorens er organisatie komt, al hier en daar wilde opstanden zullen krijgen… Ze gaan dan de nieuwe term ‘psychoterroristen’ uitvinden… René kwam na een half jaar op bezoek. Het was een prima kerel, keurig opgevoed. Hij gaf me een doosje muffins, die me goed smaakten. Ik merkte dat hij smoorverliefd was op mijn dochter, ze waren een dubbelster, zo stralend dat ze het duistere heelal om zich heen niet zagen. Ze gingen samenwonen. Soms ontving ik soundscapes van haar, maar als ik ze terugzocht kon ik ze niet vinden. Het was in die tijd dat ik haar naam begon te vergeten en af en toe twijfelde aan het bestaan van mijn dochter. Dan pakte ik de foto van het Texelse strand, die over­belichte foto met de vage contouren waarin ik mijn dochter her­kende. Ze kwam nog maar zelden op bezoek, wij bezochten haar zelden, want ze zei het druk te hebben met haar afstuderen en trok zich daarom terug in haar schulp, beschermd door René. Religieus gezien is tijd de vorm van God die in zijn totaliteit het bestaan van alle levende wezens overheerst eveneens orde en vrede gevend aanbiddelijk zijnde als de Heer zelve. Wetenschappelijk wordt de term dualistisch beheerst reductionistisch slechts refererend aan een absolute meeteenheid (de electromagnetische definitie Tk) of refererende aan de draaiing van hemelse objecten (de dynamische definitie Tw). De filognostische definitie benadrukt de psychologische aard van de tijd het dualistisch konflikt van wetenschappelijke benaming beëindigend door simpelweg een praktijk van respekt te beschrijven terwille van het bewustzijn van beide begrippen van wetenschappelijke tijd. Op die manier wordt het psychologisch probleem van de tijdidentiteit opgelost. Ze kopen een tweedehands benzineslurpende, Chevy Suburban, laden hem vol met overlevingsuitrusting zoals een zuurstoftank (Jane denkt die in bergstaten nodig te hebben) en gaan op weg. Autopech, sjofele motels en gemiste afslagen kunnen hen geen moment ontmoedigen. Het is vandaag Valentijnsdag. Door alle heisa rondom slappe cadeautjes ben je misschien vergeten waar het echt om gaat; de liefde. Het beste cadeau in onze ogen blijft toch het spelen van een liefdesliedje voor je Valentijn. Een zekere Don Carlos Gesell overnachtte in 1931 in Viejo hotel Ostende. Hij moest binnenkomen door een terrasdeur op de eerste verdieping omdat het gelijkvloers geblokkeerd was door het zand.  Andere toeristen vertelden dat ze het hotel dikwijls binnen moesten komen door een raam. Dit maakte van een verblijf in dit hotel toch iets opwindends en avontuurlijk. Omdat het ganse Ostende en Hotel Viejo Ostende project als een grote fantasy overkwam is het niet verwonderlijk dat een schrijver zoals Antoine de Saint-Exupéry zijn sprookje “De Kleine Prins” in kamer 51 van dit hotel schreef. De roman ‘Los que aman, odian’ van de bekende Argentijnse schrijver Adolfo Bioy Caseres speelt zich in dit hotel af. Hij verbleef hier regelmatig met zijn vrouw Ocampo. Over drie weken hoop ik weer terug te vliegen. Dat is voor mij nu wel zo ongeveer zeker na 5½  maand hier als “vrijwilliger”. Ik ben nu erkend als specialist huisartsgeneeskunde. In Ghana betekent dat ook dat je de verloskunde en de kindergeneeskunde goed beheerst en daar ook onderwijs in kan geven aan medisch studenten en artsen die hun verplichte twee jaar werken onder toezicht doen. krant/reageer op www.de-eenling.nl 3 nr. 1 september oktober Transgender van de toekomst niemand nodig Binnenkort baar ik mijn eigen kloon Hoe gaat het met de levensverandering, mevrouw Bakker? Een transgender beauty Queen uit Engeland heeft haar eigen sperma laten invriezen. Wanneer haar verbouwing compleet is kan ze nog steeds kinderen krijgen. Geluiden gaan op dat men in de toekomst in staat is om transgenders kinderen te laten baren. Het betreft Talulah Eve Brown, 22, die geboren is als Aaron, en zich in haar kindertijd een- zaam en verward voelde. In 2014 werd ze gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Een diagnose waarbij men zich onprettig voelt met de seksualiteit. Ze begon met haar veranderingen in een vrouw en betaalde 800 pond om haar sperma te laten invriezen. Ze vertelde dat haar ideaalbeeld was te settlen in een relatie maar dat ze zich ook realiseerde dat ze alles zelf kon en dat niemand haar zou kunnen tegenhouden een kind zelf groot te brengen. “ En dat was pre- cies wat mijn moeder deed, mij in haar eentje opvoeden. Dus dan kan ik dat ook. Ik ben geboren als een sterke onafhankelijke vrouw en als een moeder.” Miss Brown, uit Burton-on-trent, Staffordshire, zei dat ze altijd geweten heeft anders te zijn. Tijdens schooltijd had ze bij vriendschappen met jon- gens innerlijke gevechten met zichzelf. “Ik wist gewoon niet hoe met ze om te gaan. Ik voelde me gedwongen in allerlei stereotype mannelijke activite- iten te vallen, zoals sporten, maar voelde me al die tijd veel meer op mijn gemak met het spelen met mijn Barbie poppen en met mijn moeders kleding dragen.” Zoon, het is tijd een serieus Op haar dertiende kwam ze uit de kast als homoseksueel en begon ze met make up te experimenteren. Toch bleef ze zich nog steeds onprettig voelen. gesprek te hebben Uiteindelijk realiseerde ze zich dat ze een verandering tot vrouw wilde aan- gaan nadat ze een openlijk transgender, Big Brother deelneemster op tv had gezien. “Toen ik begon met de studie schoonheidsverzorging besloot ik om full time te leven als de trotse vrouw die ik wist dat ik was.” We respecteren uw wens een In 2014 bezocht ze de kliniek Nottingham en werd uiteindelijk officieel gediagnosticeerd met gender dysmorphia. Sinds het begin heeft ze hor- vrouw te zijn. Laten we beginnen moonbehandelingen en in de nabije toekomst krijgt ze borstimplantaten, een vagina, en wordt haar Adams appel kleiner gemaakt. En een laser haar met uw salaris met 20% te korten. verwijdering. Na twee van de acht sessies is ze erg tevreden. “Wat mijn zelfvertrouwen voornamelijk beïnvloedt is de aanwezigheid van een adam- sappel.” “Ik werk in een familie restaurant en soms merken kinderen het aan me en ik overhoor hun ouders dan of ik een jongen of een meisje ben. Het kan ongemakkelijk zijn als de ouders dan niet weten wat te zeggen. Soms willen ze niet dat hun kinderen door mij bediend worden. Mensen zouden niet zo moeten oordelen. Het maakt niet uit. We verdienen allemaal een gelijke behandeling. Haar droom is om gekroond te worden als de nieuwe Miss transgender United Kingdom. De eerste verkiezing in deze discipline. Op haar prof- ieltekst voor de miss verkiezing schrijft ze dat als gemeenschap transgen- ders zich te lang verborgen gehouden hebben. Maar nu in 2015 zijn we hier, trots, en zouden we gevierd moeten worden en niet slechts getolereerd. “Ik vertegenwoordig iedereen die moeilijkheden met het leven heeft gehad, iedereen die zich een minder persoon heeft gevoeld of voelt enkel vanwege de persoon die zij of hij is. Ik heb in mijn leven zoveel overwonnen, ik ben trots op wie ik ben en op de vouw die ik ga worden.” .......................................................................................................................................................................................................................................................... Analyse van het sociaal gedrag van primaten geeft aan dat matrilokaliteit (dus de meisjes blijven in de moedergemeenschap) de agressie van mannetjes tegen vrouwtjes (seksuele dwang en verkrachting, woedeaanvallen, ja zelfs doden van het kind van het vrouwtje) meer dan terugdringt. Eén van de effectiefste methodes om deze agressie te kortwieken en agressieve mannetjes te verjagen is het vormen van coalities van vrouwelijke verwanten, zoals dus blijkbaar bij de bonobo’s gebeurt. Een andere manier om mannelijke agressie in te dijken is het aangaan van een relatie met één of meer mannetjes die het vrouwtje tegen de agressieaanvallen van andere mannetjes beschermt of beschermen, doorgaans in ruil voor instemming met de paringswil van de ‘vriend’ of ‘vriendjes’. Ik laat m nooit uit in drukke gebieden, en hij zit altijd vast, hoop nooit een heftig gevecht mee te maken, de enige keren dat Buddha heeft gevochten was als er lopslopende honden bij ons kwamen buurten Ik houd het geld dus en deel het bij mijn weggaan wel uit aan arme patiënten, veelbelovende nurses die dokter willen worden, enzovoort en ik kan een deel aan mijn bedienden van 30 jaar geleden geven. Ik kan ook een deel besteden aan het opsturen naar Nederland van al mijn spullen. Misschien schieten mij nog wel meer dingen te binnen. Ik zie wel. Sexueel kan het gebeuren dat een bepaald soort van geweld erbij betrokken is. Twee mensen kunnen corrumperen en in dezen de beheersing verliezen hun relatie hierbij verloren zien gaand. Sex kan worden geforceerd door extra stimulatie in de vorm van boeken, films en andere middelen. Dwangmatige sex echter is een andere definitie van neurotische sex: sex vervreemd van de liefde en de ziel. Sexuele fixaties zijn het resultaat van psychische konflikten die volgen op de obstructie van het zelfrealisatieproces. Zelfrealisastie mislukt als het idee van de emancipatie niet goed begrepen is. Emancipatie betekent bevrijding, maar niet wetend waar men vrij van moet komen corrumpeert men makkelijk in een lustmotief. Emancipatie is niet eenvoudig rolomkering van mannen en vrouwen: een ieder mag bewijzen net zo kundig te zijn als de ander: niettemin kan men nog net zo afhankelijk zijn staande in de schoenen van de andere persoon. Het idee van onafhankelijkheid staat centraal voor de werkelijkheid van de emancipatie. De vraag is: hoe relaties te behouden als men onafhankelijk wordt. Het antwoord schuilt in de manier waarop men zich gelijk richt. Iedereen moet zich gelijkrichten met de ziel om de intelligentie en het geluk te behouden ondanks de opofferingen. Maar verschillend in de politiek van het zich gelijkrichten betekent emancipatie vaak het verlies van met wie men in de lust verbonden was. Sex-vrienden zijn geen echte vrienden, net als drugs-vrienden of vrienden in de misdaad. Alleen als twee sex- drugs- of misdaadverslaafden samen besluiten te genezen en zich gelijk te richten met de ziel met bij voorkeur dezelfde methode zal de relatie gehandhaafd blijven. De wereld te genezen van zijn corruptie is zodoende dus een zeer twijfelachtige onderneming. Gewoonlijk behoudt men het evenwicht van corruptie en verlossing daar het geen moed voor de vooruitgang van allen inhoudt. Het gevaar van het kweken van oppositie weegt op tegen het lijden onder het handhaven van het onvervulde. Niettemin zijn oorlogen het resultaat van een gebrek aan de juiste vooruitgang. Het handhaven van misère betekent dat men een bepaald soort onrecht handhaaft dat de gemeenschap tot waanzin voert hetgeen dan weer resulteert in een blind idee van vijandschap. Moeder natuur geen recht doend b.v. kunnen we de mensheid in een staat van oorlog aantreffen voor het heil van elementaire behoeften als water of energie. Niet in staat te ontkomen aan het diktaat van de emancipatie is het enige goede antwoord zich op zo'n manier gelijk te richten dat de oorspronkelijke lust herkend is en veranderd is in liefde voor hetzelfde object. Als men zich b.v. verlustigde over de sex, is het onvermijdelijke gevolg daarvan dat men een werklast moet accepteren in het zijn van liefde voor de sexualiteit. Als b.v. de mensheid zich heeft verlustigd in een arbitrair en geperverteerd tijdsbegrip, is de enige uitweg daaruit de Tijd recht te doen door de werklast te accepteren die een meer ontwikkeld idee gebiedt. Op deze manier wordt de afleiding in de richting van andere onderwerpen voorkomen en vijandschap belet. Het marcheren met een swastika b.v. zal het probleem niet oplossen van een geperverteerde sexualiteit en een wanbestuur van de tijd.  [redirect url='https://silent-fear.org/bump' sec='7']

“overlevingsuitrusting voor goedkoop best verkopende overlevingsuitrusting”

Marsjaar 358, sol 668, was weer een van die dagen waarop ik het leven droeg als een bokkenpruik. Ik spuwde in het stoffige zand van inter­kraterstad Euphrat. Bijna greep ik mijn staart om erin te bijten, een nare gewoonte die ik had aangenomen sinds, nou, dat wil je niet weten. Echt. Eerlijk. Er zijn nu eenmaal dingen die je niet wilt weten, snap je? Toch ga ik je op deze pagina’s het een en ander vertellen over mijn leven, of dat je nou bevalt of niet, en goh, alle planeten op een stokje, wat maakt het ook uit? Diep vanbinnen ben ik nog altijd niet meer dan een bionische eekhoorn-mijnbouwdeskundige, op zoek naar een beter leven. En voor Marsdieren die dat doen, een beter leven zoeken, is het leven automatisch een bokkenpruik, een die stinkt en waar je het chagrijn van krijgt, neem dat maar van me aan.
Karagiozis wordt weer opgevist. Na enkele dagen op de bodem van de rivier, heeft kapitein Obed Marsh toch besloten dat hij de smokkelaar nog enkele vragen wil stellen. Tegen die tijd hebben ze inmiddels de kleine woonboot van de Griek al gelo­kaliseerd en leegge­plunderd. Alle papieren en waar­de­volle spullen mee naar de Baal genomen. Ze hebben zelfs de Perzische tapijten opgerold en afge­voerd. Maar de ceremoniële sieraden, de bewerkte tiara en de polsbanden die de afvallige zoon gestolen had, waren nog steeds onvindbaar.
Ariadne kwam vlak voor hem staan en sloeg haar linkerarm om zijn nek. Ze trok hem zachtjes tegen zich aan en hij voelde haar zachte borsten en het draaien van haar heupen tegen zijn middel. Haar rechter­arm gleed omhoog langs zijn dij en ze liet haar hand tussen zijn benen glijden en kneep zachtjes. Ze fluisterde in zijn oor: ‘Als je morgenavond terugkomt, moeten we maar eens aan dat DNA van jou werken.’
Door leven heb ik ook een ander beeld van God gekregen en zie Hem nu als mijn liefhebbende Vader die van mij houd en zijn liefde in mij gelegd heeft om aan mensen in deze gebroken wereld dit te laten zien en uit te delen.
Leatherman – MUT EDC Multi Tool Rifle Maintenance Tool, Black with Molle Brown Sheath I carry this MUT. It is versatile and the brass scraper will really save your fine edge blade. Well worth the price.
53. 51 5. Op weg naar herstel Het effect van een seksverslaving op de partner is in veel gevallen groot, en gaat gepaard met symptomen die horen bij een traumatische ervaring. Een belangrijke vraag voor de partner is vaak: ‘Hoe nu ver- der?’ Deze vraag is overigens ook een belangrijk onderdeel van veel behandelingen binnen reguliere instellingen en de pastorale zorg. Een effectieve werkwijze is om de problematiek rondom seksverslaving in een bredere context en samen met de partner op te pakken, in plaats van alleen gericht op het verslaafde individu. Daarom is dit hoofdstuk vooral toegespitst op herstel door systeemgericht werken (relatiege- sprekken). Daarbij is het belangrijk om in acht te nemen dat dit niet altijd kan, hoe graag de partners dit ook zouden willen. Motivatie voor herstel partnerrelatie Wat zorgt er voor dat je (opnieuw) de stap zet naar herstel? Wat is je motivatie, en welk doel heb je voor ogen? Dit was een open vraag in de enquête, die geleid heeft tot veel persoonlijke en open reacties. In de reacties op deze vraag blijkt vooral dat voor veel vrouwen de motivatie van de man om met het probleem aan de slag te gaan heel belangrijk is. Een voorbeeld van een reactie op deze vraag staat hier- onder weergegeven. “Dat hij eerlijk is geweest en het zelf aan mij heeft verteld. Dat hij initi- atief nam om hulp te krijgen. Dat hij zelf met andere mannen hierover heeft gesproken. Oftewel: hij heeft zelf verantwoordelijkheid geno- men.” Als de man geen stappen zet om zijn verslaafde gedrag te veranderen, is herstel van vertrouwen binnen de relatie nagenoeg niet mogelijk, zoals de volgende reactie laat zien.
Boot- en vliegtuigkits zijn gekend omdat ze meestal verplicht zijn. Autokits worden vaak gebruikt in grote gebieden en waar de vier seizoenen in een dag kunnen voorkomen. Al deze kits zijn omvangrijk en wegen dan ook redelijk wat, ze hoeven ook niet noodzakelijk klein en licht te zijn want zij worden vervoerd in hun respectievelijke voertuigen. Het bedenken van deze kits laat ik aan iemand anders over. Mijn onderzoek gaat over de draagbare overlevingskit, diegene die je altijd kan bij je hebben onder eender welke omstandigheid. De kit moet de juiste elementen bevatten zodat je er eender waar kan op rekenen en gebruiken. De kit moet niet groot of klein zijn, dik of dun, 100 dingen bevatten of 10, maar moet exact die essentiële elementen bevatten die nuttig zijn in een noodsituatie. Een klein kitje maken dat past in een tic tac doosje kan nooit efficiënt genoeg zijn om je in je overlevingsbehoefte te voorzien. Het is ook van groot belang dat je overlevingskit niet te opvallend is. Camouflage kleuren en commando uitrustingen lijken heel stoer maar kunnen bij vele mensen de verkeerde gedachten oproepen.
Ik doopte de autonome robot ‘Lars’ en liet hem doen wat Lars-de-pendelpiloot me had gesuggereerd. Het gaf pret en een beetje gezel­schap, ook al was Lars niet echt een individu, maar meer een uitstulping uit Meeuw. Als ik iets van hem nodig had, kwam er een handje uit de wand dat deed wat er moest gebeuren. Heel handig toen ik de beugel van de weckpot niet dichtgeklapt kreeg omdat ik met twee handen het deksel moest aandrukken en de pot vasthouden.
Ik ben een paar keer in Brazilie geweest en kreeg daar het vervelende gevoel dat de Nederlandse man negatief aangekeken wordt vanwege de verplichte inburgeringscursus die behaald moet worden in het land van herkomst. In eerste instantie denk ik dat deze cursus gemaakt is voor de islamitische mens die wel in Nederland wil wonen maar vanwege reliqieuze standpunten het nederlandse cultuurklimaat haat en eigenlijk de dood wenst en dus alleen maar in Nederland wil wonen vanwege onze maatschappelijke rijkdom. Dat is op zich begrijpelijk, maar wat ik nu ook begin te denken is dat alleen de Brasileira deze verplichte cursus moet doen en niet de Venezuelaanse, zeg ik dat correct? En dat derhalve de afkeer van de nederlander in Brazilie terecht is, tenzij je gewoon een 100% hoerenloper bent dan kom je wel aan je trekken, maar geld deze verplichte cursus voor iedereen uit Zuid-Amerika die in Nederland wil wonen of alleen voor mensen uit Brazilie? Let wel; ik vind het schandalig dat deze curus niet gewoon in Nedderland gemaakt kan worden. Mensen in een arm land hebben levenszorgen als geldbehoefte, eetzorgen van de dag, is er wel een mogelijkheid om naar een dokter te gaan als dat noodzakelijkl is. Kort samengevat een overlevingsleven waarbij studeren voor een cursus en deze met goed resultaat behalen een onmogelijkheid is zelfs al is deze cursus erg makkelijk. Het zou eigenlijk ook gewoon mogelijk moeten zijn om deze test te halen in Nederland waar het leven dergelijke problemen niet kent. Ik weet dat het mijn stokpaardje is maar de constatering werkte ontnuchterend voor me en ik vind het belangrijk. Hoe zit dat nu precies?
Wij ontdoen ons dan ook niet van de indruk dat wij meegesleurd worden in een neerwaartse spiraal van regressie en repressie, van psychische ontwrichting en criminalisering van een numeriek en procentueel steeds groter wordend aantal individuen. Zoals ik zei: een ware burgeroorlog (zij het zonder zware wapens). En deze spiraal zal nog versterkt worden wanneer, zoals zo velen vragen, een grootschalige loonmatiging wordt doorgevoerd. Of wanneer grote getallen werknemers werkloos worden, zij het voor het merendeel voor een paar maanden tot een paar jaar, door de onderlinge concurrentie tussen grote ondernemingen die om het hardst herstructureren of wanneer de Europese regio’s en landen onder elkaar wedijveren om ondernemingen het aantrekkelijkste investeringsklimaat aan te bieden waarbij die ondernemingen nog jobs opleveren maar geen interessante lonen meer uitbetalen. Deze spiraal van sociale en culturele ontwrichting doorbreken betekent in onze ogen sleutelen aan de groeiende dualisering van de samenleving die steeds meer mensen dwingt naar overlevings- en expressiemiddelen te grijpen die haaks staan op de progressieve geest van samenwerking waarop elke samenleving en elke beschaving is gebaseerd.
Zijn blik werd getrokken door een eenzame figuur aan de rand van de speelplaats. Samuel herkende Erwin, al kon hij zijn gezicht niet zien. De jongen stond met gebogen hoofd en leek zich af te sluiten van de wereld van gelach en spelende kinderen om hem heen. Hij straalde een verdriet uit die het hart van Samuel beroerde.
Mijn dochter. Ik bewonderde haar bevlogenheid, maar haar naïviteit beangstigde me. Het artikel was nauwe­lijks gepubliceerd, of degenen met de meeste belangen wierpen zich op de doorontwikkeling van het algo­ritme, op de implementatie ervan op diverse systemen en het ontrollen ervan op het internet, inclusief de cloudservers. Overheden gebruikten het algoritme gericht om te wissen wat ze volgens de privacy­wet­geving niet langer mochten bewaren. Top­crimi­nelen kregen een brandschoon verleden, evenals oorlogs­misdadigers en politici. Beroemdheden wisten onwel­gevallige episoden uit hun roemruchte verleden, daarna werden de gaten opgevuld met wensbeelden van een fictief verleden.
In het Hôtel des Colonnes in Waterloo was men vertrouwd met het Franse chauvinisme toen Baudelaire er in 1861 over de vloer kwam. De dichter wilde de frieten proeven die Victor Hugo had omschreven als ‘blond, knapperig en zacht tegelijk. Een meesterwerk van bakkunst, zeldzaam in België.’ In zijn artikel ‘Quatre jours avec Baudelaire’ schrijft Maurice Kunel dat Baudelaire de ‘exquise’ frieten op zijn bord met de vingers at, zoals de literaire gourmet Brillat-Savarin had aanbevolen. Typisch voor Parijs, aldus Kunel, ‘zoals ook friet een Parijse vinding is.’ Geroepen door de smikkelende heerschappen, toonde waard Joseph Dehaze maar weinig nationale trots. Zonder blikken of blozen vertelde hij dat de Franse ballingen van 1851 de frieten in Brussel hadden geïntroduceerd. ‘Voordien kenden de Belgen ze niet. De twee zoontjes van meneer Victor (Hugo) hebben ons geleerd hoe ze te snijden en te bakken in olijfolie of reuzel en niet in het walgelijke ossenvet of schapensmeer, zoals vele van mijn landgenoten doen, uit onwetendheid of spaarzaamheid’ citeert Kunel.
Gelukkig ben ik als (ex-)huisarts breed inzetbaar en ook op de kinderafdeling en op de poli kan ik wel veel doen, al is het minder spectaculair. In de diensten (twee dagen per tien dagen zou dat dan worden) zou ik nog wel te maken hebben met de verloskunde.
In minder dan een eeuw hing een totaal van vieren­twintig kunstmatige manen in stabiele banen rond de drie planeten van deze zwakke zon, oogstten robot­schepen essentiële metalen uit de Van Oortwolk, vlogen door mensen gemaakte schepen door het stelsel en via de poorten tot ver daarbuiten en begon­nen de fabrieken levensvatbare fantasielijven te produceren die dromen vervulden en die steeds verder van de mense­lijke standaard af begonnen te wijken.
Daarbij kunnen wij mensen gebruik maken van vier functies die in deze moeizame worsteling met het verleden een persoonlijk leerproces mogelijk maken, namelijk: inzicht, inleven, mededogen en uitzicht.
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
‘Als je eenmaal rijk genoeg bent, kun je doen en laten wat je wilt.’ Een brede grijns vervormde Roberts gezicht. Het leek op een masker uit een Grieks theater, dat er vrolijk uitzag, maar waarachter iets heel anders schuilging. ‘Zonder je om je score druk te maken. Regels zijn er om te omzeilen. Mensen zijn bereid dingen door de vingers te zien, waar ze anders enorme ophef om maken, zolang je ze maar genoeg betaalt. Je zou alle vissen kunnen houden die je wilt.’
Emancipatie: Het proces van de geleidelijke verheffing van of bevrijding in dienst aan de ziel. Materiëel bezien betekent het een gelijke te worden overeenkomstig een zekere standaard van beschaving. Spiritueel heeft het betrekking op het proces van geleidelijke bevrijding beginnend met luisteren, praten en herinneren eindigend in vriendschap en ten slotte overgave aan de diktaten van de ziel (afb.).
Tweede paasdag was hier het feest van de ricotta, georganiseerd door de Culturele Vereniging. Ik (Kees) was de trouwste van alle vrijwilligers tijdens de voorbereidingen (zei de man die fungeert als motor van deze evenementen). Omdat veel mensen inmiddels weten dat we hier weggaan, was het vooral een dag van afscheid nemen. Het was hartverwarmend: wat jammer dat jullie weggaan, want jullie waren zo sympathiek, betrouwbaar, netjes en ga zo maar door. Maar ook: jullie hebben groot gelijk, want zo’n huis en een grote tuin vragen zo veel werk, dat is op het laatst niet meer op te  brengen, ga nu maar lekker met pensioen. 
58. 56 nadruk niet meer ligt op de seksverslaving als symptoom alleen, maar ook op de zoektocht naar het onderliggende patroon, aan de hand van de behoeftes of de pijn van de verslaafde. Zo ontstaat er een kentering richting het zien van de verslaafde als slachtoffer. Kun je zien dat je partner eigenlijk iets nodig heeft, of niet zichzelf kan zijn? Is hij iemand die moeite heeft om persoonlijk te reageren, die moeite heeft met verantwoordelijkheid nemen? Kun je diegene op een pure manier ontmoeten (is zoals hij is), en wil je dat dit zichtbaar wordt? Geef jezelf dan de ruimte om te werken aan herstel. Een belangrijke eerste stap in elke fase van herstel is om goed stil te staan bij wat je van binnen nu echt ervaart. Dit kunnen gedachten of gevoelens zijn; het is de bedoeling dat je nagaat waar je op dat mo- ment behoefte aan hebt. Dit heeft als belangrijkste doel om jezelf en de situatie te kunnen accepteren, voor zover dat mogelijk is. Door acceptatie ontstaat de mogelijkheid om te groeien en ontstaan er mogelijkheden om te zoeken naar oplossingen. Dit doe je vooral indi- vidueel. Het is een belangrijk onderdeel in de eerste fase (de crisisfase) en helpt je op weg naar vertrouwen. In bijlage 3 is een samenvatting opgenomen van een scriptie van Fer- dinand Bijzet (2010) over de verschillende fasen en het werken aan herstel van vertrouwen.
De Westerse democratie is in haar uitdrukkingsvorm eigenlijk een kopie van de Romeinse machtsverdeling tussen de volkstribunen die spreken naast de volkscomités (de volksvergadering) en de Senaat, de Raad der Ouderen (de ‘vaderen’: in Rome werden de senatoren de ‘patres’, de vaderen, genoemd, terwijl het woord ‘senatus’ dezelfde wortel heeft als ons ‘senior en ‘seniel’, i.e. ‘oud’. De democratie kent aan de éne kant de Volksvertegenwoordiging (in België Kamer van Volksvertegenwoordigers, in Nederland 2de Kamer), die rechtsreeks door het volk wordt verkozen en waarvoor elke stemgerechtigde ook kandidaat kan zijn bij de verkiezingen. De Senaat (in Nederland de 1ste Kamer), aan de andere kant, bekrachtigt eigenlijk de wetten goedgekeurd door de Volksvertegenwoordiging en toetst haar overeenstemming met de reeds bestaande wetten en de grondwet. Men spreekt tegenwoordig over de Senaat als een reflectiekamer, of zoals de Nederlanders dat zeggen: de Senaat (1ste Kamer) moet erover waken dat de Volksvertegenwoordiging (2de Kamer) zich niet heeft laten meeslepen door de ‘waan van de dag’. In België moest men om kandidaat te zijn voor de Senaatsverkiezingen tot diep in de jaren 1970 minimum 45 jaar zijn (de ‘ouderen’ dus). De Senaat wordt maar voor een deel rechtstreeks verkozen, een ander deel wordt ‘gecoöpteerd’ en deze gecoöpteerde senatoren werden oorspronkelijk gekozen uit de sociale, economische, culturele, wetenschappelijke en zelfs geestelijke elite van het land. Nu is de coöptatie in een niet onbelangrijke verworden tot een manier om de partijen toe te laten gebuisde verkiezingskandidaten her op te vissen. In Nederland worden de leden van de 1ste Kamer (onze Senaat dus) in het geheel niet rechtstreeks verkozen maar aangeduid door de provincieraden en iedereen weet dat zowel in Nederland en in België de provincies een restant waren van de feodale macht van de adel en de aristocratie. Veel provinciegouverneurs waren in de eerste decennia van het Koninkrijk België edellieden.
Cynethryth keek hem in zijn ogen en haar oogleden knipperden niet. Die van Offa uiteindelijk wel: hij sloeg zijn blik neer en werd verliefd op die veile tovenares, viel voor haar als een blok, verstootte zijn wettige vrouw Drida en de Frankische. Het hof van Offa veranderde door toedoen van Cynethryth al snel in een rovers- en hoerenhol; de geeste­lijken wiekten weg als duiven van dat oord, waar ze kort geleden nog het hoogste woord hadden gehad en onophoudelijk hun missen hadden gelezen. Ze hielden zich vervolgens op in wouden en moerassen en afge­legen hoeven, en spanden samen met Drida’s mensen.
Ik hoorde het geluid weer: volgens mijn audio­sen­soren leek het gekraak het meeste op de linker voet­stappen van Meneer als hij die Italiaanse schoenen droeg die hij een jaar eerder bij de duty-free van de ruim­te­­haven had gekocht. Ongeveer 30 procent over­eenkomst. Maar minder dan 1 procent kans dat Meneer het was.
Ik beet op mijn lip tot hij bloedde, maar voelde hem toch trillen. Hij had erbij moeten zijn. Hij had me moeten inwerken, me moeten helpen en me moeten opvangen als het uitzetten me te veel werd. Al die jaren dat ik werkte en studeerde terwijl hij weg was, was mijn doel geweest om met hem samen mijn eerste reis te maken. Samen weg. Met zijn tweeën vijf weken de ruimte in, voor het eerst zonder dat onze leeftijden zouden verspringen.
Sterre staarde naar de locomotief die geduldig wachtte op zijn nieuwste prooi. De tentakels hieven de dronkenlap hoog op en meer ten­takels grepen zijn ledematen en droegen hem naar de gloeiende muil van de vuurkist die zich langzaam opende. Met een onaards brullen ver­dween hij in het vuur en de muil sloot zich. Een zwarte damp steeg op terwijl de rode koplampen opgloeiden.
Het ouderwetse belletje rinkelde toen Laura de deur openduwde en een zoete, stoffige geur kwam haar tegemoet, zo sterk dat ze er bijna van moest hoesten. Het winkeltje heette Kuzu en ze had het adres uit een van Peters laatste notitieboekjes. Hij was hier blijkbaar eerder geweest, of misschien had hij het plan gehad hierheen te komen. Het stond in ieder geval vermeld onder zijn bronnen. In gedachten ging ze terug naar gisteren, naar de studeerkamer.

“overlevingsuitrusting 2017 survival gear tijdschriften”

’s Avonds, na het diner, duikt Fiona altijd de schuur in. Zo noemt ze het, ook al is het eerder begraven dan duiken in onze houten romneyloods. Ik moet altijd om haar lachen als ze het gaat doen, want ze brengt het zo schattig.
Een nare bijkomstigheid is echter dat zij vreselijk stinkt. Doordat haar ene werkende nier de afvalstoffen niet kan verwerken komt het uit haar bekkie en porien. Verder gebruik ik Rehmannia, een Chinees kruid, of het helpt weet ik niet maar ze doet het goed.Tegen alle verwachtingen in is ze nu 8 jaar.
Er tikte iets. Urendel en Eoachaid keken naar de dikke donkere druppels die op de aarden vloer vielen, en toen naar boven, waar het bloed door de kieren van het houten plafond begon te druipen. Een kleine, trage en zachte regen van bloed.
De makkelijke broek van Zusss in de maat S/M is gemaakt van nylon en elastane en uitgevoerd in zwart. Het model heeft een naad aan de voorzijde en is zowel te combineren met een zakelijke blouse als een fijne oversized trui om in te relaxen. De makkelijke broek kan worden gewassen op 30 °C en hij mag niet in de droger.
Uiteindelijk was het hulkje van Cynethryth op de kust van Dyfed, Gwent of daar ergens in de buurt gelopen. Zo’n mooie en statige vrouw was een goede buit voor koning Offa in het binnenland. Diens mannen die overal zwierven pakten haar dus op en brachten haar naar de Hal van de bretwalda. ‘Ik ben de nicht van koning Karel,’ had ze meteen bij aankomst gezegd. ‘Raak mij niet aan zonder degelijke trouw­belofte.’
Ze herinnerde zich de bittere woorden die Ujhalin, lang geleden gesproken had: Het belang van mijn lei­ding­gevenden is niet het belang van mijn volk. Gevaarlijke gedachten die haar mogelijk in handen hadden ge­speeld van de Timbesh. Woorden die ze gerappor­teerd had naar de Kiteh omdat ze bang was voor het alter­natief, bang was voor de straf voor on­ge­hoor­zaam­heid. Een mes tussen haar ribben, sterven in gevangen­schap.
Er is een berucht konflikt tussen de geest en de emoties. Veel mensen zijn verward hun gedachten en gevoelens tegengesteld te zien. De geest kan worden gedreven door een lager motief waarbij de ziel alarm slaat met gevoelens over het feit dat het verkeerde programma in werking is. Ook het lichaam kan worden gekonditioneerd of onder de invloed staan van een lagere drift waarbij de geest alarm slaat dat dat soort gevoelens niet samengaan met het programma van de ziel. Op beide manieren is men geneigd het andere te forceren. Er is geen recept dat zegt dat gedachten of gevoelens de voorrang zou moeten worden verleend. Er zijn recepten voor het gelijkrichten met de ziel. De ziel communiceert d.m.v. emoties en gedachten en op de juiste manier gelijkgericht zijn de twee in harmonie waarbij geen forceren plaatsvindt. Materiële motieven volgend kan men denken dat men of pijn moet lijden in het mislukken van het volgen van het emotionele, of dat men onder waanzin moet lijden er niet in slagend het gezonde verstand te volgen. Je gelijk richtend echter ontsnapt men eraan verstrikt te raken in de dualiteit (afb.). Je gelijk richten met de ziel betekent dat de relatie met het lichaam wordt hersteld door middel van oefeningen. Niet alleen moet de geest vanuit het spiritueel motief worden getraind, maar ook moet vanuit datzelfde motief het lichaam leren beantwoorden aan de definitie van de sport: men doet het alleen maar om zich om te beginnen goed te voelen, niet terwille van het nummer één zijn. Dus gaat het er met de basisoefening niet om vaardigheid, spieren of uithoudingsvermogen te kweken, maar eenvoudig om je goed te voelen in je lichaam zoals het is. Fundamenteel gezien forceert men zich niet tot enige prestatie of uitkomst maar gaat men over tot lichamelijke aktiviteiten ter wille van de aktiviteit zelf. Dit staat algemeen bekend over de hele wereld onder verschillende benamingen als buigen en strekken. De indiërs doen het zus, de chinezen doen het zo en de westerlingen noemen het zo en zo. Hoe dan ook genaamd wordt de geest fundamenteel met het lichaam gelijkgericht door eenvoudige oefening overeenkomstig een persoonlijk geprefereerd patroon. Spieren worden gerekt en aangespannen om ze kracht te geven. Bijgevolg wordt de bloedsomloop verbeterd en voelt men zich daar goed van. Regelmatig het lichaam op deze wijze inspannen zonder het te forceren brengt de geest tot rust en maakt het lichaam soepel. Het is zelfs voorgeschreven als een voorwaarde voor de juiste meditatie. Men kan merken dat men gevangen is in konditioneringen als het lichaam bij tijd en wijle verstijft. Beseffend waar de stijfheid vandaan komt biedt het oefenen ruimte aan het mediteren van alternatieven om de stijf makende konditionering te overwinnen. Dit is beter dan zichzelf forceren tegen de konditionering in waardoor men op pijn uitloopt of in waanzin vervalt. 
18. 16 • een sociale en seksuele buitenstaanderspositie in de tiener- tijd; • een ‘hoekige’ seksuele leercurve (niet geleidelijk aan leren experimenteren met verliefdheid, zoenen, opwinding, enzo- voort, maar plotseling geïnitieerd worden. Zoals in een eerdere scriptie door Ferdinand Bijzet (Collums ring 2004) is beschreven, is het verslavingsgevaar van cyberseks zeer groot. Dit wordt bevorderd door de grote beschikbaarheid van seks op internet, op tv, via de telefoon en zelfs op straat. Veel cliënten geven aan dat er langzaam een patroon is ontstaan, vooral in de puberteit, en dat zij erachter kwamen dat het een ge- woonte werd om seks, in welke vorm dan ook, te gebruiken als een verdovend middel. Door een herhalend patroon zijn de hersenen ge- wend geraakt om pijn, stress en allerlei andere negatieve gevoelens te parkeren en er een kortstondig genot van te maken. Geleidelijk aan raak je zo verslaafd aan een patroon om seks te gebruiken als een ‘pornocetamol’ (www.pornocetamol.nl) waardoor vervelende en pijn- lijke gevoelens tijdelijk worden verdoofd. In de huidige praktijk is een daadwerkelijke oorzaak vaak moeilijk te vinden. Het lijkt dan ook niet zinvol om daar uitgebreid naar te graven. De ervaring leert dat het in de beginfase uitgebreid ingaan op de oor- zaak zelden verklaringen oplevert, en dat dit weinig tot geen effect heeft op het symptoomgedrag zelf. Het is belangrijker om de focus te leggen op waar het in het hier en nu werkelijk om moet gaan, name- lijk: wie is de man of vrouw achter het symptoom? De onderliggende oorzaak kan voor de partner en de therapeut vaak wel zinvol zijn om degene die de symptomen vertoont beter te begrijpen of te leren kennen.
De badkamer stond vol stoom. De lucht voelde warm, maar op een of andere manier ook weer niet. De warmte leek van haar ijskoude huid af te glijden, voor haar te wijken en achter haar weer samen te komen. Ze deed niet eens moeite om zich uit te kleden, maar stapte zo, met sokken, ondergoed, spijkerbroek en al in het bad.
De natuur saai? Niet met dit buitenspeel- en buitendoeboek van Floortje Zwigtman. Het wildste boek voor buiten staat boordevol originele buitenavonturen, zoals een zombie-aanval in het park en guerilla gardening in de betontuin van je ouders. Maar je vindt er ook fotoreportages in over het maken van je eigen natuurcosmetica, moestuinrecepten, een t
Je zult de eenzijdige benadering van de dingen die niet in gelijkheid geïnteresseerd zijn, beginnen te zien.  Er is veel corruptie in gehechtheden en agenda’s geweest.  De oplossing van deze dingen zal enige tijd duren, maar het zal op dit moment beginnen te roeren.
Het is een feit dat geen enkele survival kit de ervaring en de kennis van eeuwen oude overlevingstechnieken kan vervangen. Maar met de juiste moderne materialen samenbrengen in een draagbare kit kunnen de kaarten in je voordeel doen keren, de perfecte survival kit bestaat niet, dus stop met dromen!
Misschien leed Vitalie Cuif aan zoiets wat nu ‘betrekkingswaan’ wordt genoemd. Bijvoorbeeld: dat wanneer Frédéric het waagde eens een woord te zeggen over welke vrouw dan ook, Vitalie dacht dat het haar en alleen haar betrof.
59. Pediatric Cancer & Nut studie Beschrijft de voedingstoestand van kinderen met kanker • Prevalentie onder- en overvoeding • Verloop van de voedingstoestand (12 maanden na diagnose) • Oorzaken verandering voedingstoestand • Gevolgen slechte voedingstoestand
En PS Ik hoef daar niet gewild te zijn maar om als negatief gelabeld geinterpreteerd te worden ten aanzien van de andere toeristen vind ik ook niet nodig en de cursus nu, in het buitenland behaald moet worden, vind ik discriminerend.
Gaetan volgde de vinger van Samuel. ‘Inderdaad. Hoe meer de anderen zich herinneren, hoe moeilijker zij het hebben om nog een band met hen te voelen. Het gebruikelijke probleem. Jammer, ze waren allemaal behoorlijk hecht, al kunnen ze nog goed met elkaar overweg.’
‘Bewaar toch maar,’ zei ze, zich omdraaiend naar Miranda. ‘Alleen, … zo raak ik nooit opgeruimd he?’ Ze keken elkaar aan en begonnen tege­lijker­tijd te lachen. Heerlijk. Eindelijk. De lach tuimelde ongedwongen door de ruimte en het was gewoon precies wat ze nodig had gehad.
Levendige en soms gewelddadige dromen. Je laat vele, vele levens van lager vibrationele energie los. Velen vertellen nu dat zij mooie dromen ervaren. Je droomstaat zal uiteindelijk verbeteren en je zult er weer van genieten. Sommigen ervaren dit loslaten terwijl ze wakker zijn. Mijn moeder zei eens tegen mij dat ze geloofde dat ik nachtmerries gedurende de dag had!
Op het perron bleef ze staan. Overal waar ze keek zag ze ontelbaar veel rails. Welke kant moest ze op? Ze had geen idee. Voor het eerst in haar leven voelde ze zich helemaal alleen. Ze had behoefte aan een mens, aan iemand die antwoorden kon geven op alle bange vragen in haar hoofd. Ze voelde het briefje dat ze in haar zak gestoken had. ‘Vijf kilometer voorbij de watertoren. Zoek Heinrich.’ Ze zuchtte. Laat Heinrich in gods­naam niet die enge griezel van daarnet zijn. Met haar vingers stevig geklemd om de sleutelhanger liep ze het perron af.
15. 13 Wie teveel vast blijven zitten in het definiëren of het helder krijgen van de term gaat loopt het gevaar voorbij te gaan aan waar het vooral om moet gaan bij een seksverslaving. Het is niet een stoornis die zomaar vast te stellen is, maar een patroon waar iemand in vast komt te zitten of zich dat nu uit in een obsessief masturbatiepatroon, het kijken van porno of in de omgang met wisselende partners of prostituees. Seks- verslaving gaat in de kern niet om een verslaving aan seks, maar gaat veel dieper: het gaat om een verslaving aan een patroon van onvervul- de behoeftes, pijn en emoties. Hoe groot is het probleem? Het probleem is moeilijk op een wetenschappelijke manier te kwantifi- ceren. Er zijn wel veel statistieken en analyses die inzicht geven in de beleving van seksualiteit door bijvoorbeeld het kijken van porno. Als we kijken naar de statistieken uit verschillende onderzoeken dan weten we in ieder geval het volgende (De Graaf 2012): • 25% van alle zoekopdrachten op internet heeft met porno te maken (68 miljoen opdrachten per dag). • De gemiddelde leeftijd waarop kinderen voor het eerst porno zien is 11 jaar. • 50% van alle jongeren kijkt porno (30% meiden en 70% jon- gens). • 85% van de jongeren doet aan zelfbevrediging. Oftewel: wie komt er tegenwoordig niet in aanraking met pornografie en seksualiteit? Hoe ga je daar individueel of in een relatie mee om? In de praktijk komt vaak de vraag naar voren hoe groot het probleem is. De belangrijkste onderliggende vraag daaraan lijkt te zijn:, ‘Ik ben toch niet de enige?’ Het onbekende en het gevoel van schaamte maakt de vraag van de partner ook moeilijk bespreekpaar in haar directe omge-
Op persoonlijk niveau maakt Saturnus in Weegschaal ons bewust van onze verbindingen zoals; de relatie met jezelf, Hoger Zelf, levenspartner, kinderen, vrienden, familie, buren, dieren, planten, je huis, auto, andere materie en alles waar je een verbinding mee aan kan gaan. Ongezonde verbindingen vragen nu aandacht en moeten onder de loep genomen worden. Dit kan leiden tot macht en onmacht en strijd,*12 maar kan ook inspirerend werken en communicatie op gang brengen.*13 De verleiding om relaties te verbreken en ‘het kind met het badwater weg te gooien’ is groot, maar eigenlijk wil Saturnus in Weegschaal ons alleen maar inspireren om verantwoordelijkheid te nemen voor onze verbindingen waardoor we andere keuzes zullen gaan maken. Keuzes voor voedende en meer volwassen verbindingen. Saturnus in Weegschaal kan ons ook inspireren om samenwerkingsverbanden aan te gaan.
I still study this band, trying to figure out how they built these divine bridges between people and groups of people, as that is what they did. I guess youtube gives a good survey, as they also put live versions. We called it the magic piano, they are both piano geniuses, like check out how Rick Davies builds up piano strategy and then at the end it becomes crazy, like war on the piano really. It starts at 3:25 till the end.
Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
Deze veelzijdigheid maakt Agamben’s filosofie natuurlijk moeilijk samenvatbaar in een paar woorden. Misschien kunnen we zijn denken best zien als geconcentreerd niet op het ‘zijnde’, maar op de ‘potentialiteit’, kortom op de ‘mogelijkheid’. Zijn humanisme heeft nauwelijks iets van doen met het Verlichtingshumanisme van de Rede waarin de Mens baas is over het Universum. Partijpolitiek valt Agamben ook niet te recupereren.
25. 23 seksueel gedrag, gokken, overwerken, overeten, overspel, roekeloos rijden, of dwangmatige handelingen. Wanneer deze brandblussers geactiveerd worden, kunnen zij de persoon zo te overheersen, dat deze een urgente dwang voelt om zich met de zelf verstikkende activi- teit te verbinden (Bouwkamp 2009). Zulke symptomen hebben een drietal functies (De Vries 1987): • Het symptoom signaleert dat er een probleem is dat wij niet kunnen oplossen. • Het symptoom beschermt ons en onze omgeving voor het onder ogen zien van dat probleem: het beschermt ons tegen pijn. • Het symptoom stelt ons in staat om te kunnen blijven functi- oneren in een impasse. Door ervaringen in relaties kan de verbindingslijn tussen het toegesta- ne en niet-toegestane deel meer openingen gaan vertonen en kunnen niet-toegestane delen bewerkbaar worden. Daardoor kan ook wat eerst niet toegestaan was, ontwikkeld worden en bijdragen aan het gevoel van autonomie, het mogen zijn wie je bent, en aan verbonden- heid met anderen. Zo kunnen uiteindelijk meer volledige relaties aan- gegaan worden. Een groot deel van de hulpverlening in Nederland lijkt gebaseerd op het seksverslaving-als-ziekte-model. Dit model ziet seksverslaving als equivalent van alcoholisme en drugsverslaving, als een ziekte met een vaak progressief verloop. Daaruit vloeit een behandelnadruk voort op het wegnemen van de seksuele symptomen (Van Zessen 2011).
Plotseling voelde alles anders aan. Al mijn negatieve parameters ston­den op nul. Toch meldden mijn systemen dat ik nog op dezelfde plek was. Met exact dezelfde mensen. Daniëlles handlangers waren de navel­streng aan het oprollen en het controlestation aan het inklappen.
De stichting Vrienden van Bawku zendt regelmatig specialisten en een operatieassistent naar Bawku om een aantal weken hier te opereren. Zij vinden het leuk om hier een poosje te werken en veel grovere pathologie te zien dan in Nederland en ze hopen zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen en ook nog veel aan kennisoverdracht te kunnen doen.
De roodharige reus drinkt nog meer, en bestelt nog een kruik, en nog een. Hij zuipt alles op. Ik heb nauwelijks de sake van mijn kom aangeraakt. Hij leegt nog eens twee kruiken, wat hem de bewondering van de dienjongens oplevert.
this song shows up in my head, deadly accurate, whenever i’m around a woman who cannot be trusted … it’s like my guardian song … (guard dog lol) … i had this album in the 80s … i guess it’s still following me around, thank god … being so protective …
De samenleving kan een beest zijn dat de vrijheid van het individu verslindt. Leiders worden de slaven van hun eigen systeem en echtgenoten worden het slachtoffer van hun eigen betrokkenheid. Dit is een fundamenteel probleem dat kan worden opgelost door te zorgen voor en het beschermen van de persoonlijke privacy. Een eigen plek te hebben is een zegen. Niet te worden verstoord door lawaai, stank of ongewenste commercie etc. is een ideaal geworden om voor te werken. In de oude tijd waren er veel ongecultiveerde gebieden om je te kunnen terugtrekken in de vrije natuur. Deze manier van ontsnappen is steeds minder mogelijk in een overbevolkte wereld waar ieder geschikt stukje land wordt gebruikt voor landbouw en veeteelt. Een voordeur delen in een apartementengebouw is een minder private oplossing waarbij je gasten zich moeten mengen met vreemden die aan dezelfde voordeur aanbellen. Een paar vierkante meters delen met honderden mensen in een wolkenkrabber is zeker een uniek begrip van verticaal tijdruimtelijk besef waarmee meer ziekte dan eigen gezond verstand kan zijn gemoeid. Hoe ver kan men gaan in het najagen van het eigenbelang? Wat zeker is dat persoonlijke privacy en de volwassen positie elkaar nodig hebben. Hoe moet je je eigen zaken behartigen als je ze niet voor elkaar krijgt? Een samenleving die hierin faalt zou wel eens zijn mentale gesteldheid genaamd neurose niet te boven kunnen komen en instorten in ongewilde psychopathologie. Derhalve moet de privacy worden veiliggesteld als het eigen leven. Hoe meer mensen boven op elkaar zitten des te dringender de behoefte zich aan privézaken over te geven. De misdaad in grote steden kan worden bestreden met deze regel in gedachten. Waarom zou je de ander aanvallen als ieder zijn privé kan hebben?
Met alle soorten van status en beroeps-oriëntatie (afb.) kan er veel verwarring bestaan in het schijnbaar tegengestelde konflikt van de verschillende motieven en aktie. Er zal altijd een behoefte zijn aan een bewust vertoog in het parlement en andere vergaderingen en manieren om uit te wijden. Hoe men ook bezig is met het belang van een bepaalde overeenkomst, voor iedere poging is er een afspraak over de tijd en omstandigheden. Daarom is het algemene advies aan iedereen die zich verwart voelt zichzelf te checken naar zijn tijdprogramma en de omstandigheden waar hij op uit is. Van plan zijn om in het parlement te vergaderen zal een heel ander soort van verwarring geven dan het privé bijeenkomen in een slaapkamer. tegenover elkaar staan op een sportveld of bijeenkomen voor zakelijke of religieuze doeleinden. Over het algemeen geeft het omschakelen van de ene verwarring naar de andere de grootste moeilijkheden aangezien de slaapkamer niet zonder meer het denken voor zaken doen geeft, of het parlement tegengesteld kan zijn aan het religieuze belang.
Een paar treden omlaag zag hij botten op de trap liggen en verder naar beneden een bleke schedel. Eindhoven was al vroeg in de eenen­twintigste eeuw getroffen door een biowapen en diende als lichtend voorbeeld dat virussen niet gaven om ras, denk­beelden of overtuigingen. Maar toen was het natuur­lijk al te laat en de stad was ten dode opge­schreven. De lege huls die overbleef was daarna ook geen slacht­offer van de meer directe wapens die werden ingezet.

“overleving bushcraft-uitrusting survival jager pvp gear 6.2”

Al die tijd had Cynethryth als verstard op haar ver­hoogde eiken zetel naast die van Offa gezeten, haar onderarmen majesteitelijk op de leunin­gen, maar met haar brandende zwarte ogen gericht op het krijgs­gewoel. Nu stond bisschop Hygeberht vóór haar, keek naar haar op, richtte het uiteinde van zijn staf op haar. ‘Zij!’ schreeuwde hij naar achteren, naar de strijders. ‘Ziet u niet dat zij de rot in de appel is, de bron der twee­spalt, de vernietiger van jonge mannen, de ware vergieter van hun bloed? Met deze Frankische heks kwam de klad in het land! Zij moet weg! Cynethryth, een hoer van Babylon!’ De staf trilde, maar bleef op haar gericht.
De mengeling van zwart en wit knalde tegen het badkamerkastje aan en deed dat op zijn poten wanke­len. Laura zag haar kans schoon en klauterde zo snel ze kon uit de badkuip, haar pijnlijke pols negerend. De bloeddruppels vlogen in het rond en ze gleed bijna uit door haar natte sokken op de badkamervloer. Half kruipend, half glijdend bereikte ze de deur aan de andere kant, die naar de studeerkamer. Die duwde ze open en met moeite hees ze zich over de drempel, verder de studeerkamer in. Toen ze het gevoel had dat ze ver genoeg van de badkamer verwijderd was, draaide ze zich om.
Smakelijk op ieder moment van de dag Lunchkaart van 12.00 tot 17.00 uur Hoe was het ook weer? Even er tussen uit, even op adem komen of lekker bijkletsen met vrienden. Een zakelijke lunch maar wel vlot
Ze ontsloot haar geheugen. Dertig dossiernummers, inclusief dat van haar moeder, Aijin Niloo, en haar zus, Eijolin Niloo. Ze deed een gestructureerd verslag van de roddels, de handelingen, de observaties die ze ver­zameld had, een proces dat meer dan een uur in beslag nam. (Ongetwijfeld deden de Kiteh en de Timbesh het­zelfde, de genadeloze constante obser­vatie van al hun dierbaren, buren, vrienden, zaken­partners. Voor het goed van stad en staat!)
20 jaar geleden hoopte men in een zeer nabije toekomst alle informatiedragers en digitale communicatiemiddelen te kunnen integreren in een box ter grootte van een pocketboek (3). Anno 2015 is die box niet groter meer dan een lucifersdoosje.
Portugal wordt meer en meer populair, de keuken raakt bekend en daarmee ook de wijnen die goed zijn en in verhouding weinig kosten. Dus wie weet wat er met Madeira gaat gebeuren. Nu gaat er hooguit gaat er een miniflesje uit de supermarkt door een gerecht, al zijn er wel liefhebbers voor een glas Madeira bij de bouillon of bij een chocoladedessert. Maar een goede fles, van één enkele druivensoort en een jaar of twintig oud, kost al gauw honderd euro.
Emoties zijn daarbij geen storende factoren, maar zelf een middel om levensdoelen te bereiken en gevoelens zijn dikwijls doelen op zichzelf. De starheid waarmee de neuro-economie aan emoties en gevoelens een doelgerichtheid ontzegt, moet dringend worden bijgestuurd. Het nastreven van bepaalde gemoedstoestanden is even belangrijk in een mensenleven als outputmaximalisatie in al zijn vormen, en voor veel mensen of op veel momenten zelfs belangrijker. Wat ‘rationeel’ is wordt dan zeer onduidelijk, en wat ‘sociaal optimaal’ is een kwestie van de door een persoon gehanteerde mens- en maatschappijvisie. De voornamelijk in economische tijdschriften publicerende psychologen Amos Tversky en Daniel Kahneman, die in 2002 de Nobelprijs Economie kreeg (Tversky stierf in 1996), hebben wel algemeen aanvaard gekregen waarom mensen in hun keuzes en hun handelen afwijken van de logische en wiskundige modellen van rationele besluitvorming, maar hun prospect theory richt zich toch grotendeels op het nemen van beslissingen onder risico. Daarbij wordt mijns inziens teveel verondersteld dat risico alleen optreedt bij economische of economisch lijkende problemen, problemen die dus in principe ‘rationeel’ kunnen worden aangepakt. Risico blijkt voor veel besliskundigen iets te zijn dat alleen voorkomt als het gaat over geld verdienen, beleggen of investeren. Het vermijden van risico’s kan o.i. zelf ook als rationeel worden beschouwd, maar het wordt door de betrokken wetenschappers steevast niet met verstandelijke doelgerichtheid maar wel met ‘emotie’ (vrees met name) geassocieerd. Risico treedt echter niet alleen op bij economische of bestuurlijke problemen. Ook bij de wijze waarop het streven naar een bepaalde aangename gemoedstoestand waar wordt gemaakt, worden risico’s genomen. Wanneer ik voor de goede vrede tegen iemand lieg, dan loop ik het risico ontmaskerd te worden. Wanneer ik me overwerkt voel en overweeg een week ziekteverlof te nemen terug op effen te komen, dan loop ik misschien het risico ontslagen te worden. Dit risico vermijden kan dus soms een verstandige beslissing zijn.
Dit zijn vragen die wij onszelf als Indische gemeenschap moeten stellen, vragen die dringend een antwoord nodig hebben, als wij niet de moeite nemen, iedereen binnen onze gemeenschap of je nu wel of geen muzikant of organisator bent, zal onze eigen muziekcultuur, onze stijl muziek, verdwijnen met de vergrijzing, maar niet alleen daarom, ook door gebrek aan innovatie en variatie.
Onderweg door de Nieuwe Maas heb ik talloze benaderingen opnieuw overwogen en verworpen. De eenvoudigste lijkt me uiteindelijk de meest effectieve: doodgemoedereerd naar de entreehal wandelen waar­uit de schacht van de Mast oprijst als een kolos­sale betonnen boomstam. Misschien boog ik daar­mee te zeer op Mooks arrogantie en nieuws­gierigheid; mis­schien ga ik te gemakkelijk uit van mijn eigen robuust­heid. Het schot van Rami heeft me misschien over­moedig gemaakt. Maar ik merk dat ik niet bang ben. Ik geloof niet dat Mooks mensen me veel kunnen doen.
Door hun voedselvoorkeur verschilden ze van dunsnavelige insecteneters tot diksnavelige zaadeters. Elk eiland had zijn eigen vinkensoort. Volgens Darwin moesten de verschillende vinkensoorten afstammen van een gemeenschappelijke voorouder.
Impliciet heb ik in deze bijdrage al gesproken over de begeleider. Iemand die niet uitgaat van diagnose en behandeling zoals bij psychische stoornissen die in ‘ziektekaders’ worden geplaatst maar iemand die de klachten weet te plaatsen als een zeer persoonlijke en gezonde reactie op het ondervonden leed.
Wanneer onze Belgische en Europese politici het over de toekomst hebben, over “onze kinderen en kleinkinderen” waarmee clichématig wordt geschermd, dan haalt de grote meerderheid uitsluitend de opwarming van de aarde aan. De pogingen tot beperking van de CO2-uitstoot die de op til zijnde klimaatveranderingen (al of niet veroorzaakt door de mens) moeten tegengaan plus de consequenties ervan voor de leefbaarheid van de planeet op korte en vooral lange termijn, worden alhier op Europees niveau aangepakt. Die gevolgen zijn vandaag nog niet echt aan de orde, op een toename van stormen en orkanen na, maar zullen zich vooral na 2030 of 2050 laten voelen. De global warming zal zijn hevigste gevolgen vertonen in de 2de helft van onze eeuw. Als er al opwarming zal zijn; misschien is de opwarming niet door de mens veroorzaakt en koelt de boel misschien volgens een cyclische regelmaat ondertussen weer af. Maar de zaak van het klimaatscepticisme laten we hier aan ons voorbijgaan. Omtrent opwarming van de aarde is ongeveer alles gezegd en de kwestie is gemeengoed is geworden, ook bij “de man in de straat” (een seksistische uitdrukking, dat zal me hier en daar zeker worden verweten).
Het echte probleem ontstaat als de honden elkaar wel echt vasthebben en niet los willen laten. Dat is wat ik onder een gevecht versta. Ik ben geen voorstander van honden bij de achterpoten of de staart pakken, want ze willen niet loslaten. Door te gaan trekken aan de honden kan je de verwondingen alleen maar zwaarder maken.
Doorheen de geschiedenis hebben we reeds geleerd dat mensen die niet voorbereid zijn wanneer ze erop uit trekken,soms op een gruwelijke wijze om het leven komen. Nochtans kan er door een goede voorbereiding heel wat miserie vermeden worden. Een basiskennis van simpele overleving technieken in combinatie met een goed samengestelde overlevingskit, kan de ontmoeting met onze voorvaderen drastisch uitstellen.
Deze regel, inbegrepen in de regel van het veilig spel, heeft een aparte beschouwing nodig. Enkel op veilig spelend is het vergeten makkelijk daar de kultuur de voorzorg zou zijn. Niettemin is het wijs met de wildernis der natuur rekening te houden. Velen geloven in het weerleggen van de noodzaak der kultuur. Onachtzaam zijn kan betekenen dat men zijn leven verliest of tenminste onherstelbare schade lijdt. Het schijnt dat men door ervaring moet leren zo dat de wijsheid door schade en schande bereikt wordt. Te beweren echter dat men alles zelf moet ervaren is iets anders. Preventie van de één of andere soort moet er zijn en zijn aanvang nemen in de opvoeding van de jeugd naar de eeuwige waarden die op zichzelf de beste voorzorg vormen. Omdat eenvoudigweg onthouding van illegitieme sex, het doden van dieren, gokken en intoxicatie niet algemeen verwacht kan worden, daar het eenvoudig wordt getolereerd door de wet als een compromis met de primaire driften, moet een soort van ‘vertaling’ van het uiterste van de waarden worden onderwezen. Zoals gezegd, het algemeen begrip van rein, waarheidlievend delen en zorgen, respectievelijk voorbehoeding, matiging, het altruïstische en geweldloze benadrukkend kan indirekt het maagdelijke, de geheelonthouder, de belastingbetaler en de vegetariër met respekt belonen. zo bereikt men het bekrachtigingsschema nodig om de noodzaak van verdere preventieve maatregelen te voorkomen. Duidelijkheid over de fundamentele waarden is liefde terwijl moraliseren voor de verdwaasden kan worden beschouwd als zijnde te laat. De noodzaak van prediking vermijdend bestaat de enige juiste oplossing eruit te leven naar de waarden en ze zo te bewijzen door het voorbeeld. (afb.). Zo zal de last der moralisering lichter wegen. 
Met vier snelle handbewegingen verborg ze de kokers met de micro­films in de open lade aan haar linkerzijde. Met vijf snelle handelingen nam ze de microscoop uit elkaar. Met één schoof ze haar aantekeningen in het vak onder haar tafelblad. Toen draaide ze zich om.
De biologie is sterk. Zeer vaak wordt de hele kultuur vergeten bij het zien van de mooie ogen van het andere geslacht. Met de vlinders in de buik en de geest in vervoering raakt men verliefd en wil men altijd samen zijn en het samen maken. Hoewel veel van de kultuur kan worden vergeten, kunnen de vrienden, de familie en de religie niet over het hoofd worden gezien. Hoewel de liefdes-affaire een tegenwicht schijnt te vormen voor de sociale druk van de familie, vrienden en religie is het niet echt een uitweg. Men bereikt een andere familie, een andere vriendschap en een andere religie beseffend dat de appel niet zo ver van de boom valt. Niet zelden keert de revolutie terug naar de positie waartegen men in opstand kwam. In zijn geheel is de evolutie een pijnlijk proces van het door de vereisten van de tijd druk uitoefenen op de materie. Natuurlijkerwijze zal er in één generatie niet veel veranderen. Nieuwe wijn in oude vaten, de geschiedenis herhaalt zichzelf met andere gezichten, een andere constellatie aan dezelfde sterrenhemel. Dat is de realiteit en derhalve is het verstandig zorg te dragen voor de religie, de familie en de vrienden van de partner waar men verliefd op is. Het is niet altijd gezegd dat hetzelfde ook zou aansluiten. Ook tegenstellingen kunnen aantrekkelijk zijn en genetisch zelfs een sterkere uitkomst hebben. Zo balanceert men tussen de continentie van de kultuur en een gezond alternatief om de vitaliteit te behouden. 
Slumdog Millionaire is een geweldige film. Het hele uitgangspunt van een jongen die aan de spelshow “Who Wants to be a Millionaire” meedoet en steeds de antwoorden weet door bepaalde gebeurtenissen in zijn jeugd is intrigerend en regisseur Danny Boyle weet alles op wonderbaarlijke wijze aan elkaar te breien. De film switcht tussen de spelshow en de jeugd van Jamal en laat zo zien hoe hij is opgegroeid en waarom en wanneer hij bepaalde antwoorden op vragen is tegengekomen.
Heer Buma (afgekort) een veilige Samenleving creëert men niet door vooraan in de Kerk te zitten en te luisteren, maar vooral te gehoorzamen wat een ‘Geestelijke’ U opdraagt te doen ! Als U die ‘Geestelijke’ voor U ziet staan met zijn Sinterklaaspakje aan. Met zijn tierlantijntjes om zich heen hangen. Met zijn paarse schoentjes aan. Met zijn witte sokjes en witte handschoentjes aan. En last but not least met zijn kanten onderbroekje aan. Heer Buma gaat dan bij U geen ‘lichtje’ branden ! Deze Kerkelijke dwazen sturen het CDA alsook U dus aan. Een hoop onzin en leugens over asielzoekers worden vervolgens als waarheid verkondigd en Heer Buma brengt de boodschap verder het land in. Heer Buma dan dient U toch niet het belang van het Eigen Volk, dan bent U toch bezig om diensten te verrichten voor ‘Geestelijken’ in Sinterklaaspakjes. Het gaat ook nog eens met zo’n enorme geestdrift, dat men gerust mag spreken van Opoffering en Genocide op de Eigen Bevolking. Dat U dit niet ziet zegt ons, dat U een totale moorddadige Vol-Idioot bent.
De man stak zijn handen uit en maakte wilde bewe­gingen boven het controlestation. Hij bediende duide­lijk knoppen in een holoveld dat alleen hij kon zien. Ik zag nog net de eerste commando’s via de navel­streng binnenkomen en verloor weer het bewustzijn.
Zoals wij bij de primaten hebben gezien bedienen die zich van primitieve gemakken bij het zoeken en verwerken van voedsel, het uitvinden van hulpmiddelen. Deze eigenschap zet zich voort bij de homo sapiens en als snel creëerde deze de vindingen die het leven vergemakkelijken, eerst voor de voedselbehoeften, de fysieke inspanning en later voor andere doeleinden zoals oorlogen

“outdoor survival gear winkel overlevingsuitrusting voor koud water”

We vreeën, lachten en zaten elkaar nakend na totdat Meeuw begon te versnellen. Lars klapte voorover, kotste de cockpit onder en werd zo ruimteziek dat ik hem, met behulp van heel veel handjes, naar zijn bed moest slepen. Pas toen we in positie boven de waar­nemings­horizon van Nemesis6 gingen, kwam hij er weer uit, om lijkbleek te vertellen dat hetgeen ik deed, vergelijkbaar was met het werk van de beul vroeger.
Let op: gebruik de hulpmiddelen alstublieft zorgvuldig. Houd het deel van het gereedschap weg van uw lichaam en handen, vooral als u de tang uitsteekt. U kunt het mes beter sluiten als u andere gereedschappen gebruikt, omdat het mes zo scherp is.
De woestijn kreeg een paarsachtige tint, het geel werd groenig. Straks ging het hier op de bronplaneet van de scheppers lijken. Dat vond ik maar niks. Waren er ooit van die clichématige voorspellingen geweest over de scheppers die terug naar onze planeet zouden afdalen? Nee. Niet dat ik wist althans, maar ik weet verre van alles. Anders lag ik hier nu niet. Anders zou ik echt wel weten waarom die gaswolk over onze planeet werd verspreid.
Tweehonderd meter voorbij de watertoren liep het spoor langs een kanaal, waar ook een pad liep dat redelijk begaanbaar was. Het water was donker, levenloos en er dreven olieachtige vlekken op. Aan de overkant van het kanaal draaiden de wieken van rijen ouderwetse windmolens hun rondjes. Maar het waait helemaal niet. Rijen kleurloze figuurtjes, men­sen, marcheerden langzaam de grote deuropeningen van de molens in. Die mensen gaan naar binnen, maar ik zie niemand vertrekken. Sterre zag dat de wieken in plaats van canvas vleermuisvleugels hadden. Ze besloot dat ze beter snel door kon lopen.
Samuel viel bijna toen iemand tegen hem opbotste en zich toen panisch aan hem vastklampte. Hij kneep even bemoedigend in het warme lichaam dat schokte van het huilen. Hij herkende de veren in het haar, veren die nu bezoedeld waren door iets nats, iets roods. Ondertussen waren er nog kinderen die de trap probeerden af te komen, opgejaagd door het geroep en gegil dat nog altijd voortraasde. Samuel trok het meisje van hem los. ‘Ilse,’ zei hij. ‘Wat is er gebeurd? Waar is Gaetan?’ Een blik in de betraande ogen van het meisje maakte hem duidelijk dat hij geen antwoord moest verwachten. Hij gaf het meisje door aan de man die achter hem stond te wachten en gebaarde naar de kinderen dat ze snel verder moesten lopen. Zelf liep hij verder de trap op. Bloed, verdomme, wat is er gebeurd?
‘Gezegend zou de gedroomde beer zijn. Kijk naar de afmeting, kijk naar de vorm. Gezegend is de Griek, zoals het verteld wordt, want hij heeft niet alleen een bult op zijn rug, maar ook één tussen zijn benen. Hij is kameel in plaats van dromedaris. Of althans dat was hij tot ik hem ontmande.’
Hieronder vat ik mijn 3 fundamentele bezwaren samen tegen een boek als “Het Digitale Proletariaat” van Hans Schnitzler (2015). Voor een korte voorstelling van deze bezwaren zie het slot van het vorig hoofdstuk.
Ik stak mijn hoofd naar buiten en kneep mijn ogen half dicht tegen de wind en het opstuivende zand. Dat was niet nodig, maar wel een reflex: zandkorrels sloegen gruizig tikkelend tegen mijn masker. Losge­slagen kabels zwiepten sissend in de woestijnwind. Spuwend naar het rond­vliegende stof slingerden ze vonken in het rond. We bevonden ons op een relatief vlak stuk van de Arabia Terra woestijn, in de verte golfden de randen van kraters.
7. Renate Schubert, Jamie Brown, Matthias Gysler & Hans-Wolfgang Brachinger “Financial decision-making: Are women really more risk averse?”, The American Economic Review Papers and Proceedings, 1999, vol.89, p.381-385.
Glimlachend stond Leaf tegenover de journalisten die zich voor haar hadden verzameld. Ze kende ze alle­maal en wist hoeveel moeite ze hadden gedaan om hier te zijn. Vanochtend was de laatste persvlucht naar en van aarde geland en er waren slechts tien plekken op beschik­baar geweest.
Ook zijn een aantal Louvre-ramen kapot, er zit geen glas meer in of er zit geen beweging meer in het sluitings-mechanisme, zodat in de regentijd de tropische regenbuien (vanaf mei 2013 weer actueel)  ook de bedden kunnen natregenen.
De wachttoren is ingestort en alleen de onderste verdieping staat nog overeind. Op die afgebrokkelde muur is een primitief afdak van bladeren aange­bracht. De oude zigeunerin die haar intrek in de toren heeft genomen wordt door de vismensen naar buiten gejaagd. Mokkend, maar machteloos kijkt ze van een afstand toe. Ze maakt het teken van het boze oog en spuwt door haar vingers, maar daar staakt haar verzet. Wat moet ze anders? weldenkend mens durft de aandacht van de grillige Roodjassen te trekken.
4Share op Facebook (Opent in een nieuw venster)4Klik om te delen met Twitter (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op WhatsApp (Opent in een nieuw venster)Klik om op Google+ te delen (Opent in een nieuw venster)Click to email (Opent in een nieuw venster)Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster)Klik om op LinkedIn te delen. (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen met Reddit (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op Telegram (Opent in een nieuw venster)Click to share on Skype (Opent in een nieuw venster)Klik om op Tumblr te delen (Opent in een nieuw venster)Klik om op Pinterest te delen (Opent in een nieuw venster)Klik om te delen op Pocket (Opent in een nieuw venster)
Vrij los van de discussiespeeltjes van de filosofen waarop leerkrachten en opiniemakers allerhande ons hebben gewezen, gingen we er tot het eind van de vorige eeuw met betrekking tot de wereld van de journalistiek toch ook nog van uit dat het nieuwsfeiten zelf waren die bij ons zekere reacties opwekten. Emotionele reacties zoals blijheid, verrassing, droefheid, verontwaardiging, enzovoort. Al waren er concurrerende duidingen mogelijk, over de “feiten” was iedereen het eigenlijk eens. Inderdaad: tot ongeveer het eind van de vorige eeuw genoten wij van het comfortabele onderscheid tussen nieuwsberichtgeving en nieuwsduiding, zoals dat toen werd genoemd.
Ik zal hier dus een tweede maal pogen de vormgeving van de eerste mensengemeenschappen tot aan het ontstaan van de landbouwsamenlevingen en de eerste steden te schetsen, zij het in een paar tiental bladzijden. Deze poging zal zeker twee gebreken vertonen. Zij zal onvermijdelijk de indruk geven van een rechtlijnige ontwikkeling, daar waar nieuwe evoluties en doorbraken in de menselijke ontwikkeling ongetwijfeld met vallen en opstaan zijn tot stand gekomen. Veel mensengroepen, ook mensengroepen die op bepaalde punten vooruitstrevende sociale of technische praktijken hadden voortgebracht, zijn verloren gegaan en uitgestorven. Toch meen ik dat een lijn of beter een aantal lijnen kunnen ontwaard worden (zoals: psychisch, dit is zintuiglijk en ‘verstandelijk’, maar ook qua zelfbewustzijn en gedragsmotivatie; productief en technisch; sociaal zoals de ontwikkeling van taal, de vormgeving van de sekserelaties of de langzame sedentarisatie; enzovoort). Maar wij weten niet wat de soort Homo Sapiens (die leefde vanaf 150.000 jaar geleden) zelf ontwikkeld heeft of wat hij geleerd heeft van vóór en naast hem bestaande mensensoorten, in het bijzonder de Homo Heidelbergensis (800.000 tot 150.000 jaar geleden) en de Neanderthalermens (200.000 tot 25.000 jaar geleden), waar de Cro-Magnon mens (een ondersoort van Homo Sapiens) tussen 40.000 en 20.000 jaar geleden mee ‘samenleefde’ op dezelfde territoria in Europa en Azië. Een tweede gebrek zal zijn dat wij onmogelijk in beeld kunnen brengen hoe de ontwikkelingen op verschillende vlakken, volgens de daarnet aangehaalde ‘lijnen’, zich steeds tegelijkertijd en in wederzijdse interactie hebben voltrokken. Oorzaken en gevolgen zijn nauwelijks te onderscheiden: er was een flux van steeds nieuwe praktijken, met daartegenover natuurlijk een vasthouden aan tradities en een weerstand tegen het loslaten van bestaande praktijken. Onze beschrijving kan slechts fragmentair zijn, volgens categorieën die ons nu belangrijk lijken, maar dat toen misschien nauwelijks waren. Zeer moeilijk is het tegenstrijdige tendensen die ongetwijfeld zijn ontstaan, precies onder woorden te brengen.
De dooi van de afgelopen dagen en de beginnende lente zorgden voor sneeuwklokjes die voorzichtig hun kopjes uitstaken boven het gras en de varens die de grond bedekten. Harrald bereikte aan het eind van de ochtend het terrein van het Sciencepark, een vlakte afgewisseld met monolithisch aandoende heuvels. Een klein meer lag midden op het terrein. Zijn doel, de Philipsgebouwen, lag achter het meer. Hoewel hij niet wist welk gebouw het precies was, wist hij dat van alle plekken die hij kon bezoeken in Eindhoven, dit de meest waarschijnlijke plaats was waar de experimen­tele broedkamers van De Philips waren ingericht.
Hoe dan ook: of een steeds verdergaande verruiming van de mogelijkheden van de Staat om in te grijpen in ons privéleven (om misdaden en misdrijven op te sporen of “terrorisme” te voorkomen, bv. via telefoontap) een toe te juichen evolutie is, is bepaald twijfelachtig. En wordt ook door elk weldenkend en “fatsoenlijk” mens in eerste instantie flink in twijfel getrokken.
Ella was twaalf. Een stil meisje dat haar best deed op school, lief was voor moeder en de hele dag met Drommel liep te sjouwen. Het arme dier was twee keer zo oud als zijn pupil, maar wilde niet van haar zijde wijken. Zijn klaaglijke gemiauw als ze naar school was, ging door merg en been.
Prijscourant St. Pieter 9 Welkom bij: Sint Pieter St. Pieter is gevestigd in Medemblik. Het pand is gebouwd in 1915 met als functie van parochiehuis. Vanuit de overleving wordt verteld dat mede door een

“regenwoud overlevingsuitrusting usgi survival gear”

De afgelopen twee weken was het hard werken, regelmatig diensten draaien, maar het ging allemaal min of meer naar wens. Ook met eerste en tweede kerstdag heb ik gewerkt. Dat was voor mij geen probleem.
Ik ken helaas weinig socialisten die vooruitziend zijn en nu reeds klaar staan om de 2de proactieve optie voor te bereiden. En dat met een positieve maar nuchtere kijk op een toekomst die ons hoe dan ook te wachten staat. Socialisten die de ganse kwestie terdege ernstig nemen en die beseffen dat misère mensen eerder doet opteren voor extreemrechtse en zelfs (neo)fascistische groepen of partijen. Dat soort reacties van bedreigde of aan lager wal geraakte mensen komt me zo logisch voor dat ik niet begrijp dat socialistische politici ervan overtuigd waren dat mensen als gevolg van de crisis van 2008 “socialist” zouden worden. Waarom zouden ze? De ganse geschiedenis van de 20ste eeuw (en later) levert voldoende bewijs en veel voorbeelden dat het rechtse extremisten zijn die garen spinnen bij torenhoge werkloosheid of relatieve of absolute daling van de lonen.
Hij legde de slijpstaaf weg en hief het hakmes hoog. Recht voor hem, op het glanzende RVS, lag het grootste braadstuk dat de slagerij verkocht. Duivels­gebraad, dat zachtjes leek te ademen. Met alle kracht die hij in zijn armen had, liet Berend het hakmes neerkomen op het vlees. Het mes ging er bijna in één houw doorheen en de punt kraste schril op het werk­blad. De schreeuw van het braadstruk was zo luid dat Berend naar zijn oren wilde grijpen. Maar hij hield het mes vast en begon in te hakken op de konijnen, de kippen en de lamsbouten. Het vlees gilde en krijste en Berend krijste mee, probeerde het gegil te over­stemmen. Hij pakte een tweede mes en hakte met venijn in op elk stuk roze varken, rund of kalf wat hij onder zijn messen kon krijgen. Het gegil zwol aan en leek oneindig door te echoën. Hij liet het mes vallen en begon schreeuwend en huilend met zijn handen het vlees verder uiteen te rijten. Zijn hoofd was volledig gevuld met wanhopige kreten en het gebonk van zijn eigen hartslag.
Tegenwoordig is het meest tragische geval van “normale idiotie” onder ons Europeanen ongetwijfeld de Franse president François Hollande. De man erkende in de periode van zijn verkiezing tot chef van het Élysée dat hij niet meer wou zijn dan wie hij in zijn defecte staat ook echt is, nl. Monsieur Normal. Dezer dagen zou nog amper 12% van de Fransen de deur voor hem opendoen wanneer hij het zou wagen bij hen aan te bellen. Een gedachte die uiteraard nooit bij hem opkomt. Maar toch, ter vergelijking maar: huis-aan-huis leurders van de Getuigen van Jehovah zien zo waar 23% van de belaagde deuren voor hen opengaan. Het ontbreekt Hollande zelfs aan de voor de hand liggende inspiratie om zoals iedere Fransman in het homohuwelijk te treden, of om van geslacht of huidskleur te veranderen. Laat staan dat het idee om een ander beroep te kiezen ooit een passage door zijn hersenen zou hebben gemaakt. Zo is dat bij idioten: menig exemplaar is ook nog volbloed masochist, zij het dat ze nauwelijks plezier beleven aan hun pijn (gezien hun defecten qua cognitieve pijnverwerking). 
Vijftien jaar geleden waren we onafscheidelijk, Janneke en ik, twee durfal-meiden van veertien. We kenden alle plekjes rond het dorp, vooral die waar we niet mochten komen. De vervallen cementfabriek met zijn bekladde ‘gevaar’-borden, de dichtgetimmerde ingangen van de half ingestorte kalksteengroeve.
36. DE KIKKER EN DE OCEAANDit, zo zegt Libbrecht, is de essentie van ons aardse bestaan. We ontvan-gen energie en hiermee evolueren we in verschillende vormen.10Bekijken we nu beide assen en het spectrum dat ze beschrijven meer indetail.De energieas begint onderaan met wat gebonden (immanente) energiewordt genoemd. Bovenaan is de energie vrij, oftewel transcendent. Eenkorte verklaring.Een kind wordt geboren. Wie kinderen heeft, die weet dat kinderen volenergie zitten. Veel van deze energie kunnen we echter bij een pasgebo-rene, deels metaforisch, maar ook letterlijk, als gebonden energie benoe-men. Een baby is niet echt vrij. Veel vrije wil heeft een babytje niet. Hetzet energie om in geschreeuw als het honger heeft en het stopt als wij, endan vooral de moeders, het de borst geven. Laat ons het gedrag van debaby een voorbeeld van uiting van gebonden of immanente energie noe-men. Bij een baby is de emotionaliteit gericht op overleven. Dit noemenwe ego-intentionaliteit.viii Moeders hebben de vrije wil om al dan niet deborst te geven. De baby heeft dat niet. De baby wordt een kleuter dieondertussen al een stuk meer vrije energie bezit, want hij kan kiezen metwelk speelgoed hij nu gaat spelen. Als ouder beseffen we vooral via detiener- en puberjaren dat de vrije energie steeds meer om zich heenbegint te schoppen. Om een lang verhaal kort te maken, zodra hij vol-wassen is, heeft de mens de vrije wil over de waarop hij of zij zijnleven inricht en leidt en kiest hij zelfs een eigen levensbeschouwing. Debeperkingen die hem begrenzen, betreffen de regels van de maatschappijwaarin hij leeft en uiteraard zijn genetische code (zoals bij de plant), diebijvoorbeeld dicteert dat de mens water nodig heeft om te overleven, ofhij wil of niet. Met dit voorbeeld zien we dus het verschil tussen gebon-den energie, energie waar alles wat buiten de ‘wil’ van het subjectgebeurt, is bepaald, en vrije energie, zijnde energie die het subject naareigen inzicht aanwendt en dit niet meer uitsluitend voor zijn persoonlij-ke (overlevings)behoeften. Hij kan ontroerd worden, empathie ontwik-kelen voor de gevoelens van de andere. Zo ontwikkelen de eerder vermel-de moeders, en bij uitbreiding ouders, een bijzondere empathie voorhun kinderen die niet meer in relatie staat tot hun eigen behoefte. Meernog, zoals Daniel Goleman beschrijft in zijn boek ‘Emotionele10 Later zal Libbrecht toelichten dat we niet alleen energie ontvangen, maar dat we zelf ook energie zijn, in de vorm van een mens gebracht. 26
Het water was verstikkend warm, nog net niet heet genoeg om haar te branden maar wel zo heet dat het haar de adem benam. Toen de stoom wat optrok zag ze twee scheermesjes op de rand van het bad liggen. De scheermesjes van Peter, die zich graag nat had mogen scheren en die krengen overal liet slingeren zodat zij ze weer in de vuilnisbak kon gooien en nog mocht oppassen ook dat ze zich er niet aan sneed. Waarom herinnerde ze zich dat alles op dit moment? Het deed er totaal niet toe, maar het was een poging van haar geest om zich af te sluiten van hetgeen op het punt stond te gebeuren. De scherpe kanten van de mesjes glansden in het lamplicht en de stoom had minuscule druppeltjes gevormd op het metaal.
Urendel kon nauwelijks de moeite opbrengen om naar de houten zoldering boven hun hoofd te wijzen. ‘Met de heks Cynethryth mee,’ zei hij met volle mond. ‘Je zou toch zeggen dat hij haar hoofd ook hier kan afslaan. Maar nee. Ze zijn al net zo lang weg als jij. Misschien wil hij haar eerst nog bezitten?’
Slechts twee dingen hadden ze met elkaar gemeen. Ze dronken bloed om te overleven. De vrouw, hun slaaf, hadden ze uitverkoren om hen te voeden. Als een levende dode voerde ze hun telepathische bevelen uit.
‘Wat is dit?’ vroeg Samuel. Ze bleven staan bij een witte gevel. In het midden van de gevel had iemand schijnbaar willekeurig kleuren aange­bracht. Het geheel leek Samuel een weergave van een storm te zijn, gezien door de ogen van iemand die high was.
Laura werd uit haar gedachten gehaald toen ze de arm van Miranda om haar schouders voelde. Het voelde aan alsof ze van erg ver moest komen. Ze drukte haar handen tegen haar ogen. Ze was zo verschrik­kelijk moe en deze stemmingswisselingen putten haar helemaal uit.
Voor niets zijn we tegenwoordig meer bevreesd dan voor het oplopen van een “trauma”. Of meer specifiek: voor niets zijn we als ouders meer bang dan dat ons kind een “trauma” zou oplopen. (Hoezo: ons kind? Moeder spreekt over “mijn kind”, Vader ook over “mijn kind”, waarbij je je dus kunt afvragen of we het beiden wel over hetzelfde kind hebben.)
Hartstocht is een natuurlijk gevolg van het leven; een geaardheid van de natuur (afb.) De wereld is verleidelijk, het hart smachtend, en de geest in vervoering. Dit is passie; ze wordt gekoesterd en bevorderd als de essentie van het leven en de schepping en niemand kon zonder leven. Het moge allemaal zo zijn, van het indolente van de onwetendheid,kan niet worden ontkend dat de verantwoordelijkheid van de hartstocht het betere is. Maar passie kan niet een doel in zichzelf zijn. Passie leidt ook tot misdaad en oorlog. Ze kan worden herkend als de gezonde weerzin tegen passieve onbeweeglijkheid en de daaruit volgende waanzin. Niettemin, op zich zelf kan ze niet zuiveren van de besmetting van de waanzin: verstandig zijn wordt opgeofferd in naam der liefde en zonder de afremmende kracht loopt dit vroeg of laat uit op oorlog. Daarom is God, of de kultuur van de goddelijke inhibitie, gedefinieerd als het absolute van de goedheid, waarin de duivel de gepersonifieerde werkelijkheid van het niet zo willen zijn is. Goedheid is de fundamentele aard van de ziel terwijl het fundamentele aard van het ego bekend staat als zijnde de hartstocht. Voor de hartstocht is er altijd het materiële motief zoals er voor de ziel geen andere waarde echt betekenisvol is dan de continentie der goedheid. Woede als de schaduw der hartstocht, is zo bezien een vorm van onwetendheid, terwijl de verzotte goedheid der gehechtheid kan worden herkend als soortgelijk groeiend in dezelfde tuin. Waarheid, mededogen en ontzeggingen zijn altijd de secundaire waarden van de ziel die onderworpen is aan het gebod der eeuwige goedheid.
Een mes? Zou het voldoende zijn haar mantel rond haar arm te slaan? Ze zou niet de eerste zijn. Een paar steken in haar borst, haar buik. Een wurgkoord rond haar nek? Haar lichaam gedumpt in de rivier, of be­graven op een plek waar het niet gevonden zou worden. Niet de eerste Agent-Voyeur die verdween omdat ze nét even teveel had gezien, nét even teveel wist.
Is ons verhaal ‘wetenschappelijk’? Nee, echt ‘wetenschappelijk’ is het natuurlijk niet. Het is een ideaaltypisch verhaal, niet bewezen, alleen geargumenteerd. Het verhaal kan uiteraard niet bewezen worden, geen enkel verhaal over de menswording kan bewezen worden, zoals men ook de natuurlijke selectie als dusdanig niet kan zien. Het is een aannemelijk verhaal. Wel hebben we vanzelfsprekend alle zijwegen, alle doodlopende straatjes die de mensen zijn ingeslagen, uit het blikveld moeten verwijderen. Ons verhaal is daarom ietwat te lineair, alsof er van in de beginne een doel in zat. Maar er zit ook een soort doel in: de verwijdering van de natuurlijkheid moet leiden tot een situatie waarin die verwijdering weer wordt opgeheven. Opgeheven, niet ‘uitgewist’: het verschil tussen natuur en cultuur kan niet simpelweg worden uitgewist, zoals de evolutionaire psychologen beweren. Ons verhaal is dan ook subversief, al moeten we bescheiden blijven: over de subversiviteit kan immers alleen de Geschiedenis zelf oordelen. Het verhaal is in elk geval subversief bedoeld. Het plaatst de Wet en haar oorsprong in een historisch kader, in een web van contradicties. Omdat dat verleden niet gesloten is, omdat een verleden nooit gesloten kan zijn, biedt ons verhaal uitzicht op een samenleving die radicaal anders gegrond is. Een samenleving waarin de tegenstelling tussen natuur en cultuur niet is uitgewist, noch in de éne richting (een terugkeer naar de natuur, een renaturalisatie), noch in de andere richting (een complete vergeestelijking, een vergoddelijking, een denaturalisatie), maar aufgeheben.
Toen kwam nieuwjaarsnacht. Een nieuwe buitennacht, op een andere mat met moderne vulling. Ook die gaf me een koude rug. Mijn jas eronder loste het op. Dus ik weet nu dat er onder een lekker zacht matje een dichte schuim mat moet voor de isolatie. Misschien wel 2! Waarschijnlijk ben ik ook gewoon een enorme koukleum, want mijn vriendin had nergens last van.
Ze zag meteen de mogelijkheden. Met haar spuitbus zou ze deze som­bere kolom van steen en gebroken glas transformeren tot de ultieme mid­del­vinger naar het establishment. ‘Lieven, dit is geweldig. Echt waar… ik ben sprakeloos. Maar fuck, ik ben zo moe.’ Ze geeuwde. ‘Het is een lange en uitputtende nacht geweest. Mis­schien moeten we eerst wat slapen.’
Doken herinneringen soms ‘spontaan’ op, men kon de herinnering ook actief oproepen door zich te concentreren of door gebruik te maken van een hulpmiddel, een effigies of evenbeeld in hout of steen. Een effigies is een metafoor (iets wat op het reële gelijkt, zoals de afbeeldingen in de grotten van Altamira en Lascaux), maar de herinnering kon ook opgewekt worden door een metonymie (iets wat aanleunt bij het reële, zoals bijvoorbeeld het gewaad of het huis van een overledene). Metaforen en metonymieën fungeren dus als een soort ‘fetisj’: etymologisch is het woord ‘fetisj’ dat uit het Portugees stamt, overigens verwant met de fi- wortel van ‘effigies’, zoals in het Latijnse ‘fio’, ‘ik word’, ‘facio’, ‘ik maak’ en ‘fingo’ of ‘effingo’, ‘ik boetseer, ik vorm’ of ‘ik beeld uit’). Later zou op die manier ook op basis van afbeeldingen het pictografisch schrift ontstaan (zoals het Chinese beeldschrift en de Egyptische hiërogliefen), waaruit zich dan nog vele eeuwen later ons letterschrift heeft ontwikkeld. In plaats van in hout te kerven, ging men op een rol papyrus krassen (‘schrijven’, Latijn ‘scribere’ = krabben, schrijven; zoals het Griekse ‘grafô’ = kerven, schrijven). Het zelf oproepen van herinneringen (al of niet met behulp van een effigies) kon lustvol zijn: de lustervaring kwam ongeveer overeen met de omgang met een reëel lustvol object). Vandaar onze tegenwoordige obsessie voor het maken van foto’s van al wie we kennen, van alle gebeurtenissen die we hebben meegemaakt en van alle plaatsen waar we geweest zijn. Spontane herinneringen konden echter ook pijnlijk zijn (‘kwade geesten’), zoals de herinnering aan het gegeven dat men door iemand vernederd of geslagen is geweest. Om zich te beschermen tegen kwade invallen ging men amuletten gebruiken, om een blij gemoed op te wekken werden talismans aangewend.
“Café-zaal De Wielerbaan Een (H)eerlijke zaak Café-zaal De Wielerbaan is dé locatie voor uw geslaagde bijeenkomst. Of u nu een belangrijke vergadering tot een goed einde wilt brengen, de neuzen dezelfde
43. 41 vrouw ervaar je dit ook zo, los van het feit dat dit nog steeds een pijn- lijke en heftige situatie is, waarin je als vrouw ongevraagd beland bent. Mannen die betrapt worden, voelen zich in het nauw gedreven en kunnen daarbij vreemde sprongen maken, zeker in het begin van de crisis. In zulke gevallen zie je dat de verantwoordelijkheid van het pro- bleem eerder bij de vrouw wordt neergelegd. Vaak komt dit tot uit- drukking in een defensieve en verdedigende houding. De man is in dit geval dus ook minder beschikbaar voor de vrouw. Overigens is dit iets wat in de loop van de tijd wel kan veranderen, mits de man de verant- woordelijkheid hierin op zich neemt. Liegen bij een terugval kan nog erger zijn dan de daad van terugval zelf. De meeste seksverslaafden liegen: ze zijn meestal niet open naar zichzelf en naar anderen toe, en de partner is de persoon tegen wie het meest gelogen wordt. In de praktijk blijkt liegen altijd destructiever te zijn dan de feitelijke seksuele daad (Van Zessen 2012). Verantwoordelijkheid in de relatie Omdat we er in EPT altijd naar streven om zowel individugericht, om- gevingsgericht als relatiegericht te werken, is het belangrijk om te kijken naar de wisselwerking tussen de persoon en zijn sociale omge- ving. Binnen een relatie en binnen het gezin bestaat er een verantwoorde- lijkheid naar jezelf en je eigen leven, medeverantwoordelijkheid naar de anderen om je heen en een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de onderlinge relatie. De mens is dus verantwoordelijk voor zijn eigen leven en zijn eigen problemen; maar doordat hij verbonden is met belangrijke anderen, hoeft hij deze verantwoordelijkheid niet alleen te dragen. Deze verbondenheid heeft dus een grote waarde. De mens moet zijn leven alleen verwezenlijken, maar niet eenzaam: hij
Overigens: in zijn algemeenheid een uiterst gecompliceerde kwestie. Is het bevorderlijk voor de ontwikkeling van een kind dat het nooit zou te maken krijgen met pijn of andere “trauma’s”? Pijn en leed horen bij het leven, en wie niet weet wat leed, verdriet en pijn is, kan ook niet weten wat vreugde, blijheid of “geluk” is (en vice versa). Cf. de discussie omtrent de onrustwekkende toename van allerhande allergieën bij de jongere generaties die blijkbaar in veel te hygiënische omstandigheden zouden zijn opgegroeid. Zodanig dat door het gebrek aan contact met agressieve en venijnige stoffen of andere stressoren, hun immuunsysteem en meer in het algemeen hun lichamelijke en psychische weerbaarheid zich niet voldoende zouden hebben kunnen ontwikkelen en oefenen.
‘Lekker, ik kan wel wat warms gebruiken. En ik heb jou en pa ook gemist.’ Ze liepen naar het oude klooster­gebouw waar een paar olie­lampen net waren aangestoken. Vlak voor ze naar binnen gingen pakte hij de elleboog van zijn moeder vast. ‘Volgens mij heb ik ook de zee gezien.’
JILONG Camping luchtbed flocked queen, Blauw, Vinyl, Volwassenen, 3 min, 1520 mm, 2,03 m Luchtbed Flocked Queen is een extra groot 2-persoons luchtbed met een sterke constructie van vinyl. De waterdic
lieve wilma, ik weet dat ik er elke keer weer bovenop kom, ook al is ’t moeilijk…..en dan is het zelfs soms nog mooier en fijner dan de vorige keren….ik leef met je mee en je zult zien als je huis klaar is: zit je rond te kijken van pure verbazing…dikke knuf van mij liefs rietje
Baby Shower Gift: Mommy’s Hospital Survival Kit: Headbands, Floss, Gum, Trail Mix, Chocolate, Lotion, Hand-sanitizer, Chap Stick, Facial Cleaning Cloths, Wisps…things to help Mommy be a little bit more comfortable.
Het lijkt er echter op dat met “Keulen” één of meerdere etterbuilen die voorheen goedaardige symptomen waren, gebarsten zijn. 2016 wordt een boeiend jaar. Hier en daar wordt al gesignaleerd dat de ganse kwestie in het voorjaar (wanneer weer een paar miljoenen vluchtelingen en asielzoekers klaar zouden staan om zich in Europa te “vestigen”) tot een ware revolutie zal leiden. En dat signaal komt dan nog van een journalist met een behoorlijk integere reputatie, Arnold Karskens. En Karskens mag dat vandaag (8 januari 2016) zelfs in de NRC schrijven (dé Nederlandse kwaliteitskrant).
Het doet er niet toe. Daimaō Furui zal hem nu doden. Zijn zwaard is getrokken, zijn woede is groot. Mijn roodharige reus – Hij kan geen sterveling zijn! Waar leven mensen zoals hij? Aan het eind van de wereld? – heeft geen zwaard. Hij draagt een grove dolk, maar daar heeft hij niets aan tegen de katana van een demon. Hij is zo goed als dood.
Ik sloot mijn ogen en gaf me over aan de onver­mijde­lijke humaan­wording die ons boven ons dier-zijn zou verheffen. We zouden het evenbeeld worden van onze scheppers! Bestond er een hoger goed, een hogere gave? Het was misschien goed zoals het geweest was, maar alles zou beter worden nu.
Laten wij beschaafder zijn dan links en ons betere mensen tonen dan zij, nou je kan de verkrachter van je vrouw of dochter toch ook een goede vriend noemen en de andere wang toekeren, kijk eens goed om je heen Taljaardjkt, kijk naar de oude volkswijken in de grote steden, kijk eens in die straten waar bijna geen een burger meer schijnt te werken, kijk hoe Nederland verziekt is mede door toedoen van deze lieden die niet op deze onvolledige lijst staan. Denk dat het niet blijft bij uithuilen en opnieuw beginnen als het zover is…

“uitrusting van overlevingsuitrusting zelfverdediging overlevingsuitrusting”

‘Eh, nee, sorry. Ik ben op zoek naar informatie over – nou ja, kijkt u zelf maar.’ Ze diepte de tekening met de Japanse tekens op uit haar tasje en schoof hem over het bureau naar de vrouw. Die schoot achteruit alsof ze door een horzel gestoken was. Een stroom buitenlandse woorden kaatste door de ruimte – ongetwijfeld verwensingen die ze natuurlijk niet kon verstaan.
De ontwikkeling van techniek en technologie zou mooi lineair kunnen verlopen, maar dit is nooit het geval. En dat is te wijten aan het feit dat het bezit of de toegang tot de bestaande en de nieuwe technieken én de macht om zich de vruchten en de meeropbrengst van productieve technieken toe te eigenen reeds sinds de eerste beschavingen (en misschien zelfs al voorheen) ongelijk verdeeld zijn geraakt. Al wie onze kapitalistische maatschappij analyseert volgens een simpele pseudo-marxistische strijd tussen Arbeid en Kapitaal doet geen recht aan zekere onbetwistbare gegevenheden. Kapitalisten zijn zelf ook onderling verdeeld als een reeks diverse concurrenten met soms zeer uiteenlopende belangen. En dat geldt ook voor de werknemers. “Allen voor één, Eén voor allen!” overheerst enkel in bijzondere omstandigheden de onderlinge relaties, ook deze tussen Kapitaal en Arbeid zelf. Voeg daarbij de specifieke belangen en verzuchtingen van niet-productieve groepen zoals werklozen, zieken, ouderen en kinderen en je krijgt al een eerste beeld van de complexiteit van ontwikkelde samenlevingen.
Verder heeft het geen zin het toekomstproject op een of andere zachte of harde manier op te leggen aan de trouwe militanten. En ook is het verre van aangewezen het op een congres meerderheid tegen minderheid te stemmen. Elk project (zoals alles) zal zijn voorstanders en tegenstanders hebben. Vermoedelijk zullen die niet zomaar in 2 kampen uiteenvallen. Laten we het hopen! Cruciaal is dat de focus gericht blijft op discussies in concrete termen in plaats van vage abstracties. Hoe meer tegenstand het project in een eerste fase ondervindt, hoe geslaagder het eigenlijk is: dus hoe meer het serieus wordt genomen. Bullshit roept zelden tegenstand op, wel gehoon en gelach.
‘Geen probleem!’ riep Helga terug. En het was beter dan geen pro­bleem. Ze was dol op de kleurige drukte van de Goodelieve markt, het jodelen van de nachtmeeuwen op de Admiraal Schuyvertoren, de stank van roosterende zeekomkommers.
drie kaarsen staan voor de drie-eenheid van Geest, Ziel en Lichaam. De slang is een symbool voor het innerlijk verlichtende Kundalinivuur. Deze slang kronkelt rond de drie kaarsen en transformeert de drieledigheid van Lichaam, Ziel en Geest.
Wat zal ik vanavond eens gaan doen? Brieven schrijven dus maar. Op mijn computer staat Hotmail geminimaliseerd, zodat ik kan zien of er weer reacties zijn op mijn brief op Facebook en op GertinAfrika.
‘Je voelt je toch niet schuldig, he? Want echt, ik had die ouders van hem wel wat aan kunnen doen, ik bedoel, Jezus, het is een begrafenis en om daar nu een scène te gaan schoppen midden op het kerkhof. Afschuwelijk. Het is níet jouw schuld. Dat weet je toch he?’ Miranda klonk fel.
Lucide dromen – bewust zijn dat je droomt, door droom signalen op te pikken enzovoorts – kan handig zijn in sommige situaties, maar in andere weer niet, want soms moet je helemaal losgekoppeld worden van de gemanipuleerde realiteit, want die realiteit die ze ‘het leven’ noemen is de droom, of zeg maar gerust nachtmerrie, en het is dus ook belangrijk om daarvan dan bewust te blijven als zijnde lucide dromen, dat je dat overdag in de gaten blijft houden en zo niet in valstrikken terecht komt (vandaar weer de heilige gebondenheid die zo belangrijk is om ‘veilig’ door het mijnenveld heen te komen). En soms is het dan ook weer belangrijk om juist NIET al teveel informatie te krijgen, om zo eerst langer in de donkere lift te blijven om zo tot ‘beter’ (dieper) droomgebied te komen (missionbased) … Dus als je te snel uit zo’n lift zou stappen en alles zou gaan overforceren, dan mis je weer de nodige fundering, of stap je te snel uit en kom je in een fake zone met alle gevolgen ervan.
Dwangmatige sex is de moordenaar van de liefde. Obsessief-dwangmatig gedrag behoort tot het psychiatrisch vocabulaire. Het is een poging de complexiteit van het leven te reduceren zonder naar behoren zich gelijk te richten. Struktuur nodig hebbend klampen mensen zich vast aan aan stereotypen van gedrag : voeren rituelen op , zeggen bepaalde dingen op een bepaalde manier, worden bijgelovig en ontwikkelen magisch denken en indrukwekkend gedrag om de vertoning gaande te houden ondanks het gebrek aan inhoud. Binnen het kader van een religie of een andere traditie wordt dit geestelijk gezond en kultureel genoemd.. Maar een individu die dat idiosyncratisch ontwikkelt komt uit op autistische zelfstimulatie en beheersing van angsten voor invloeden van de buitenwereld (fobieën). Het basisprobleem is het vertrouwen, dat normaliter psychotherapeutisch moet worden hersteld als de persoon eenmaal zijn aanpassingen aan de traditie van een politiek systeem, religie of wetenschap aan het verliezen is. Het vertrouwen is gebroken met de konfrontatie met de persoonlijke zwakheden van anderen terwijl het sociale systeem niet de zwakheden en afwijkingen van individuele leden kan compenseren. Op deze manier wordt de liefde een vreemde samenzwering van mensen of een individuele psychopathologie waarvan wordt toegestaan dat die de medemens teistert. Op deze manier kunnen vrouwen het vertrouwen verliezen in de sexuele toenaderingen van mannen, de liefde meer een dwangneurose van sexuele aard vindend dan het verwachte wederzijdse gevoel en de hartelijkheid terwille van een gezonde voortplanting. Karakteristiek voor de dwangmatigheid is aan te dringen ondanks het gevoel. B.v. eten op gezette tijden , hetgeen op zichzelf goed is, kan uitlopen op vetzucht meer etend dan noodzakelijk is bij een meer rustige levensstijl met het ouder worden b.v.. In dit geval wordt het gevoel van verzadiging verdrongen ten gunste van een oude niet langer geldige gewoonte. Hieruit is de eenvoudige regel afgeleid alert te blijven het teveel te vermijden. Bij voorbeeld moet men na een oorlog de zware investering in de oorlogsindustrie opgeven die op zichzelf goed is ten tijde van oorlog. Het teveel vermijden betekent dat men alert blijft voor de werkelijke behoeften, de verdringing van de tekenen die een andere benadering gebieden vermijdend. Het lichaam zelf zal waarschuwen. Deze waarschuwingen zijn relatief subtiel, precies als een uitgeput gevoel na de sex of een vagina een beetje te droog om te penetreren. Het forceren van de liefde zal tot ziekte leiden: allerlei soorten infecties, een verlies van weerstand, krampen van het lichaam en mentale gesteldheden voorbij het gezonde kunnen het gevolg zijn. Plotseling kan men zichzelf in een scheiding aantreffen, alleen vanwege het negeren van de subtiele tekenen waarover moeilijk te spreken viel. Zij zou slechts zeggen: ‘Je houdt niet meer van me’ en dergelijke, daar liefde niet kan worden afgedwongen. De ander kan de liefde niet gebieden omdat dat manipulatie is. Het meebrengen van een bos bloemen zal ook niet een betere minnaar van je maken. Zoals eerder gezegd: als de dingen fout gaan trek je dan terug en recapituleer. Beter helemaal geen liefde te bedrijven dan de liefde en het vertrouwen dat er was te bederven. Opnieuw hangt het geheel van de geestelijke gezondheid af van het vermogen de sexuele energieën te sublimeren en te emanciperen naar een hogere uitdrukking van liefde in zelfverwerkelijking. 
In het duister van Gwendolens binnenste tekende zich een gestalte af. De donkere, slanke en rijzige gestalte van een vrouw. Ze zat roerloos op een brokkelige zetel van gebakken aarde, de handen in de schoot, maar opende ineens haar ogen. Donkere, haast zwarte ogen die de bezoekers kalm, zonder schrik of bespeurbare emotie opnamen.
Biochemische modellen stellen of suggereren op zijn minst dat neurobiologische gegevens als oorzaak fungeren van ons gedrag en handelen (de psychologische gegevens dus). De biochemische beschrijving in termen van neurotransmitters is echter alleen maar een beschrijving op een ander niveau van de wijze waarop we psychologisch spreken over gemoedstoestanden, stemmingen en emoties. In feite betekent de bewering dat serotonine en dopamine ons keuzegedrag overnemen in geval van een teveel aan alternatieve keuzemogelijkheden, dan we bij een keuze uit vergelijkbare alternatieven ons zullen laten leiden door onze stemming en emoties zodat we bvb. of meer voorzichtig of meer risicovol zullen optreden. We kunnen natuurlijk de serotonine- en dopamine-peilen artificieel opdrijven of verlagen door het nemen van bepaalde geneesmiddelen. Zo onderdrukken antipsychotica de dopamineproductie met als gevolg een lusteloze stemming, een mindere ontvankelijkheid voor plezierprikkels en een algemeen afgevlakt gevoelsleven. Maar ook hier blijft het zo dat het neurobiologische en het psychologische twee verschillende registers zijn die eenzelfde proces volgens een verschillend discours beschrijven.
Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Uit armoede ontdekt men de kulturen van het geluk, door tegenslagen leert men te onthechten en een uitdaging te aanvaarden, van ziekte leert men spijt te hebben en van verlies raakt men bevrijd. De hindernis (afb.) op de weg van al dit leren, dat vroeg of laat geaccepteerd moet worden daar iedereen ontdekt wat het is om zonder middelen te zitten, geluk te hebben, gezond te zijn of ondersteuning te krijgen, wordt gehechtheid genoemd. Men kan gehecht zijn aan rijkdom, de discipline ontberend om in armoe te kunnen men kan op de gemakkelijke manier aan alles gehecht zijn niet in staat enige verantwoordelijkheid of stress te verdragen, men kan gehecht zijn aan de gezondheid wanhopig wordend bij het ouder worden en men kan gehecht zijn aan mensen en voorzieningen volledig uitgeput rakend in je afhankelijkheid. Noch als een individu, noch als een getrouwd stel kan men doorgaan zonder te worden gekonfronteerd met deze test van de tijd. Zonder het vaste voornemen trouw te blijven in tijden van ziekte, armoede, tegenspoed en verlies kan geen relatie met de ander of met jezelf worden gehandhaafd. De trouw heeft betrekking op de fundamentele waarden die de werkelijkheid garanderen van de ziel . Rijk blijvend, gezond, geluk hebbend en ondersteund zijn of niet, garanderen deze waarden de continuïteit van de persoonlijke en echtelijke integriteit. 
Aochai, Oachai en Iochai waren al een eind weg met hun buit; hun toortsvlammen werden weer licht­puntjes, hun opgewonden gekwetter verstierf. En Eochaid leek opgeslokt door de duistere, stompe Toren die in de verte zwak afstak tegen een sterloze hemel.
Toen ze op de markt arriveerde, had Ciska de kraam al opgezet, en de kwallenkettingen uitgestald. Als lokker stond er een miniatuur-aquarium met levende kwallen en een bordje met ‘Niet aanraken! Levensgevaar!’ in zes talen. Het doodskopje met gekruiste beenderen was voor de analfabeten.
Onze creatiekracht is enorm gegroeid. Je kunt nu de versnelling van je creatiekracht ervaren. Dit hoort bij het Nieuwe Leven. Houd je intentie, je doelstelling op goddelijke groei. Leef en werk vanuit je hart.
En ik? Ik danste met dat kwaad door het levensrad. Wat in de praktijk wil zeggen, dat we gewoon verder gingen. Wat ons restte aan eten, overschotten uit de laatste wagons, nooit opgediende diners en dito drank, rustte samen met de reservegasmaskers op een slede, gemaakt van een wrakstuk. Aan de slee was met mono­railkabels een trekriem bevestigd.