“aanbevolen overlevingsuitrusting overlevingsuitrusting abonnementen”

Ik hou haar nog steeds tegen me aan gedrukt, maar iets in haar toon­zetting versterkt de argwaan mijn achterhoofd. Ik ken haar te lang en te goed, we hebben te veel gepraat, om niet elke nuance van haar idioom op te pikken. Mentaal zet ik een eerste turfje.
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Op de kaart staan initiatieven van 24 Europese landen met een link naar de projectwebsites, details van de interventies en informatie over de doelgroepen. De nadruk ligt op volwas-senen, waaronder de achterstands- en lage inkomensgroepen. De nieuwe atlas maakt deel uit van het SPOTLIGHT project, een door de EU gesubsi dieerd programma (drie miljoen euro uit het FP7 programma). Coördinator is het VU Medisch Centrum in Amsterdam, de data zijn verzameld door de Universiteit Maastricht en Bergen University (Noorwegen).
MiniFRC Is een wedstrijd gehouden door FRC team 4561, de Terrorbytes. 15 teams gebouwd kwartaal schaal robots en streden ze op een kwart schaal veld. In deze tutorial zal ik laten zien hoe om te downloaden en installeren van alle benodigde software v
Robette stierf in 1920 in Europa en Poli gaf het gevecht tegen de duinen en daarmee het ganse Ostende-project op. Enkel Bourel bleef in Ostende om te plannen af te werken en de strijd tegen de duinen verder te zetten en uiteindelijk min of meer slaagde.
De jongen kwam terug van de ambulance. ‘Je moet voor de zekerheid een nachtje in het ziekenhuis blijven, voor observatie. Morgen willen ze je grondig onderzoeken. Er is een psycholoog aanwezig mocht je daar behoefte aan hebben.’
Een illustratie hiervan vinden we in neuro-economisch onderzoek op basis van het zogenaamde ultimatum game [3]. In het ultimatumspel krijgen twee spelers de mogelijkheid om een bepaalde som bvb. 10 euro te verdelen. De eerste speler moet een aanbod doen (bvb. 8 euro voor hemzelf en 2 euro voor de ander) en de tweede speler kan het aanbod aanvaarden of verwerpen. Als het aanbod aanvaard wordt, mogen de spelers de verdeelde som houden; wordt het aanbod verworpen, dan krijgen beiden niets. De regels van de speltheorie voorzien een ongelijke verdeling ten voordele van de eerst biedende speler. Inderdaad, als de eerste speler een verdeling van 8 tegen 2 voorstelt, zou de tweede speler dit moeten aanvaarden want 2 euro is beter dan niets. Uit alle onderzoeken met het ultimatumspel blijken de eerste spelers echter in meerderheid een meer gelijke verdeling aan te bieden. De vrees dat de tegenspeler het aanbod zal verwerpen, brengt de eerste speler er blijkbaar in de meeste gevallen toe een gelijk of fair aanbod te doen. In de onderzoek naar de hersenactiviteiten bij de beslissing van de tweede spelers werd vastgesteld [4] dat wanneer deze een onfair aanbod weigerden, verhoogde activiteit optrad in de insula cortex. De spelers die het aanbod echter aanvaardden, vertoonden een grotere activering van de dorsolaterale prefrontale cortex. De voorste cingulate winding (ACC) was ook bijzonder actief. Verschillende hersendelen regelen dus blijkbaar verschillende soorten denkprocessen. In zekere mate lijkt dan de ACC te bemiddelen tussen deze verschillende hersenregio’s.
Het beeld van de 3de graad van Steenbok laat ons een integratie zien van het etherische in de stof; Geest, Ziel en lichaam en het dralen van ja/nee tegelijk om het nieuwe aan te gaan. Wat niet verbonden is met de Godsvonk en het universele, zal waarschijnlijk stabiliteit verliezen. Verbondenheid met het innerlijk en de eigen Wezenskern en Geest zal wel stabiliteit geven en je maken als een rots in de branding, vanwaaruit je weet hoe te handelen vanuit de eerste impuls.
Productie en verdeling zonder winst doel of eigen belang. Gewoon met zijn allen produceren en verdelen zonder verdienen. Geen territoriaal of soortbesef. Ieder een gelijk. Daarbij moet bezitsdrang en het ego worden uitgebannen. De intelligentie gebruiken voor het ontwikkelen van het leven op deze aarde en de schoonheden die het leven kan brengen, de uitbanning van ziekten, het sterven en alles wat een intelligent wezen in den goede kan doen.
Eens we in de woestijn waren, lag meer dan de helft waarschijnlijk al op apegapen. De woestijn was name­lijk al helemaal onze zaak niet. Niet meer, althans. Niet sinds hij steeds minder woestijn was, en er groenig­heid begon te groeien, zo hier en daar.
Hij wilde net het bos verlaten en de witte vlakte naar de poort oversteken toen hij zich bedacht. Voorzichtig trok hij zijn voet terug. Het heugelijke nieuws dat hij meedroeg en de implicaties daarvan, maak­ten hem minder voorzichtig. Het dodengat lag hier ergens onder de sneeuw en hoewel er al twintig jaar geen mensen begraven waren, wilde hij niet degene zijn die met zijn lompe, haastige voetstappen de lang slapende lichamen van bandieten of melaatsen wekte.
Langzaam aan kon ik samen met die therapeut een fundamentele aanzet geven voor een duidelijk opbouwende lijn waarbij crisismomenten sneller hanteerbaar werden, uitbleven en tenslotte een nieuw evenwicht ontstond en daarmee een nieuw toekomstperspectief.
We hielden die middag halt aan de voet van de eerste hogere uitlopers van de kraterrand. Grote rotsblokken waren als door een reuzenhand in het rond gegooid. De impact van de asteroïde die de krater had veroorzaakt, moet enorm geweest zijn.
Samuel gromde een vloek en greep naar het water. Hij dronk de fles halfleeg en goot de rest over zijn hoofd. Met een zucht van opluchting liet hij zich achterover vallen. ‘Ik vind het ritme niet,’ zei hij. Achter hem zag hij een groep kinderen de graan­halmen bijeen rapen en samenbinden. Ze plaatsten de bundels in groepjes op het veld, klaar om ze later te verzamelen.
Voor de definitie van de waarheid is er overeenstemming nodig. Men moet een team vormen en saamhorig zijn. Een nieuwe (wereld)orde in overweging nemende is het meest waarschijnlijke geschrift van overeenstemming het (engelse) woordenboek. Wetend waar men over spreekt is er de kracht en het gevaar van een groepsego. Ego scheidt zichzelf als een kultureel specifiek iets af in verzet tegen anderen. Het is geïdentificeerd met het lichaam, een uniform, een geschrift, een stijl van viering etc. Het ego is zelfachting van de bemiddelaar tussen de ziel en de stoffelijke werkelijkheid (afb.). Geïdentificeerd met de materiële doelstelling en de plicht van het bemiddelen van het belang van de ziel vergetend wordt het vals en gevaarlijk. B.v. in het belang van de filognosie kan men een voorstel doen voor een nieuw ontwerp voor een klok. Maar voor de werkelijkheid van de ziel moet men eerlijk zeggen dat een dergelijke materiële onderneming voor een individu die de zaak zeer wel aankan met een normale klok en kalender als het aankomt op het regelen van alternatieven van tijdbeheer (zie tabellen), niet nodig is. Het materiële effect op de tweede plaats zettend is het belang van handhaving ter wille van de ziel gegarandeerd en het gevaar van de gewelddadige valsheid van het ego omzeild.
Met iedere materiële onderneming gaan er dingen fout. Gaan voor de perfekte materie van het één of ander zal altijd teleurstellen: de andere vrouw is altijd meer aantrekkelijk daar het onbekende op zichzelf aantrekkelijk is. Sommige mensen veronderstellen dat het wijs is naar de partner toe enige geheimzinnigheid te bewaren: wees een beetje mysterieus. Maar dat zal de partner er niet van weerhouden nog meer het onbekende na te jagen. Waar men altijd naar uitziet is bevrijding en zelfrealisatie. Valse bevrijding is van de ene verantwoordelijkheid vluchten in de andere in de illusie van het onbekende en nieuwe. Valse zelfverwerkelijking is het uiterlijk resultaat aanzien voor het innerlijk bereiken. Het altijd nieuwe is de Tijd zelf die iedere dag nieuw maakt. Geen fixatie op enige persoon zal sterker zijn dan de fixatie op het nieuwe zelf, noch zal enige fixatie van de zelfverwerkelijking echter zijn dan de fixatie op de ziel getuige van de veranderingen van vorm. Hier leert men van dat tevreden zijn met je eerste liefde of je neerleggen en blijven bij een latere partner de vrede en het geweten zal geven nodig om het hogere belang van bevrijding en zelfrealisatie van de Ziel van de Tijd in te zien. 
De jonge vrouw in de studio verbleekte. Toen een traan over haar wang rolde, voelde ik de pijn, ik proefde het zout. Ik herkende mijn dochter die hoorde hoe haar algoritme niet voldoende van het verleden kon wissen om het helemaal te vergeten.
‘Je zult wel gelijk hebben. Maar vertel nu eens eerlijk,’ – dit keer was het mijn beurt om me tot dicht bij hem voorover te buigen – ‘waarom ben je terug­gekomen? Niet om mij een gunst te verlenen. Wat is er hier op Aarde dat je niet kunt vinden in dat Neo-Eden van je?’

“overlevingsuitrusting bug out tas koopje overlevingsuitrusting”

Offa, die zijn vrouw zoveel verdriet had gedaan, en aartsbisschop Hygeberht deinsden onwillekeurig terug. Wat keek Drida donker, zo anders dan vroeger! Waar was haar naïeve oogopslag, waar haar onbe­vangen levensvreugd?
Nog enkele seconden later zwol het gekreun en het gehijg van de man met de zaklamp aan. Ook hij had duidelijk geen al te beste conditie, maar dat maakte hem niet minder gevaarlijk. Zohra gluurde door de scheur naar buiten. Ze bad dat zijn lichtbundel haar niet zou vinden. Terwijl allerlei horrorvisioenen zich in haar hoofd afspeelden, hield ze haar adem in. Haar borstkas deed verschrikkelijk veel pijn. Haar hart klopte zo hart dat ze dacht dat hij het kon horen. Met moeite onderdrukte ze een hoestbui.
Ik zag het als een schreeuw om hulp en ging naar haar toe. Ze verze­kerde dat alles weer in orde was. Natuurlijk was ze aangeslagen en teleurgesteld over de manier waarop de wereld met haar algoritme omging, maar, zo verzekerde ze mij, dat zou ze snel vergeten zijn. Ze vertrouwde me toe dat ze samen met René aan een nieuw project was begonnen, nog veel groter, nog veel avontuurlijker. Ik zag de passie in hun beider ogen, passie voor elkaar en voor hun project.
Bij mijn volgende verlof was ze het huis uit. Ze zou pas terugkomen als ik wegging, had ze tegen moeder gezegd. Nou viel die stoere praat samen met haar eindstage Rechten, dus volgens Lars had het niks met mij te maken.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in rechtssysteem zal leiden.
JILONG Camping luchtbed flocked queen, Blauw, Vinyl, Volwassenen, 3 min, 1520 mm, 2,03 m Luchtbed Flocked Queen is een extra groot 2-persoons luchtbed met een sterke constructie van vinyl. De waterdic
Wat heb ik zelf gedaan? Op de verloskamer waren alle epischaren (voor het inknippen van een barende vrouw) zo stomp dat ze niet met goed fatsoen te gebruiken waren. Ik heb toen een periode epi’s gezet met een ouderwets scheermesje waar aan twee lange zijden een scherpe kant zit. Die zijn hier overal te koop. Maar dan riskeer je dat een ander, die dat ook wil doen, maar niet kan, zich in de vingers snijdt. Ik heb dus een aantal epischaren gekocht en met veel moeite die in Ghana gekregen, daar ben ik de enige die ze gebruikt. De anderen zeggen: “Ze zijn zo scherp dat je er te diep mee kan knippen, en ik wil niet in de spierlaag terecht komen”. In Nederland wil je juist wél in de spierlaag terecht komen, anders heeft de knip geen rendement.
In the 1920’s, after the war (in fact already during the war), women were needed to rebuild society and its economy, especially to expand the service sector. So, nothing was allowed to hinder their self-realisation. Now, men became dangerous animals.
Je leest soms dingen die je dwingen een klein halfuurtje stil te staan bij één en ander. Zo bijvoorbeeld: “De meeste Oude Romeinen waren van oordeel dat de gewoonte onder verwanten om elkaar te kussen alleen maar in zwang gekomen was om vrouwen erop te onderzoeken of ze geen wijn gedronken hadden. Een kus betekende zoiets als: ‘Ruikt ze naar wijn?’. De kus was dus een soort politionele controle. Bij de Oude Romeinen zou immers hebben gegolden dat vrouwen voor twee misdaden ter dood konden worden veroordeeld: echtbreuk en wijn drinken.”
!” E”%”‘,/”8(-,*”+,)(%/3-+)34+” =EI@> 3,;+)””%,” %”1″-4 ,” +–30″ ;3- 4(“/”9;(“/,” )5+&”% 0″4 ,” *”‘J4 4″ ;”%’3/”- 4(4 ,” +-*(5, ;3- -(/ /””- :’+&.” J%+)9,%3-& 2″% ,3/6 H”- -((,83&”‘+.&” 033% :+.-3 (-0(/”‘+.&” -(%0 ;(‘/”-) K5)4+/ 33-/”8+”-L B)5+&”% -“4 8( ;”%)’3;”-, +) 3’) 3’1(*(‘ “- ,%5/)C6 M+.- ‘”8+-/ B75/3%L 4*” :+44″% 4%54*C? +) $”%”‘, $+., +-0+,,”‘) N?O 0+’.(“- &””% :”&”&”- (2 P(5Q5:”6 @2 RS 0″+ /3J 2%(J6 ,%6 T(:”%4 K5)4+/? &+-,”%3%4) “- +-4″%-+)4 ;”%:(-,”- 33- ,” U-+;”%)+4″+4 ;3- V3’+J(%-+W =UV7G> “”- ‘”8+-/ 4+.,”-) *”4 ,”%,” X%4) “- D(“,+-/ V(-/%”)6
Hij leert de mens dat hij niet meer hoeft te reageren op de oude manier en durft los te komen van zijn beleving als slachtoffer. Durft open te staan voor andere mogelijkheden, ondanks allerlei diepgewortelde scenario’s. Door zijn leven niet meer te laten leiden door ervaringen van toen krijgt hij weer greep op en zeggenschap over zijn eigen actuele levenssituatie, kan hij er ook de verantwoordelijkheid voor nemen en is hij geen slachtoffer meer in de zin van toen.
Een schaduw bewoog boven hen door de mist en een engel materiali­seerde. Met onvermoede gratie dook het wezen naar de koepel en landde daar op een dicht kluwen uitsteeksels. Vanaf hun beschutte plek tussen een paar lage gebouwtjes zagen ze hoe de engel een klein figuurtje tussen de uitsteeksels propte en vervolgens vastmaakte.
Zijn kantoorgebouw had een zalmroze gevel, een transparant dak en een door lotuszuilen gedragen bal­kon. Het lag aan een drukke laan tegenover een super­markt. Ik stelde me op bij de supermarkt. Een paar keer moest ik van plaats wisselen om niet op te vallen. Dan weer stond ik op de parkeerplaats boven op het gebouw, dan weer achter de boom naast de oprit tot de supermarkt. Na 2 uur en 23 minuten kwam ze. Ik her­kende haar gezicht meteen in de passagierscabine van de Jaguar die de oprit naast het advocatenkantoor in reed. Ik draaide me om, reed een stukje het trottoir af naar het zebrapad en stak over.
‘Enkel de tag ontbreekt nog.’ Zohra wilde haar hand­ekening onder het kunstwerk zetten, maar werd plots verblind door een bundel licht. Ogenblikkelijk werden alle gore details in de tunnel zichtbaar: ratten, zwerf­vuil, een verdwaalde schoen, bloederig maand­erband, uitwerpselen van daklozen en heroïnenaalden. ‘Shit, we zijn erbij.’ Ze deinsde achteruit en struikelde bijna over het tramspoor. De lichtstraal was afkomstig van het platform. Daarachter dansten de contouren van een opzichter. Hij riep iets onverstaanbaars.
13 Gemeentehuis Leudal Postadres T: (0475) Leudalplein 1 Postbus 3008 E: 6093 HE Heythuysen 6093 ZG Heythuysen I: Leudal Nieuws week 12 – pagina 1-18maart 2015 Wat gebeurt er met uw (hulp)vraag over de Wmo? Vanaf 1 januari 2015 is de gemeente verantwoordelijk voor een aantal nieuwe taken op het gebied van de Wet Maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Als u een hulpvraag heeft, neemt u contact op met de gemeente via (0475) of per mail via Soms kan uw vraag direct worden opgelost. Zo niet, dan zorgt de medewerker van de gemeente dat uw vraag terecht komt bij het Wmo-team. De Wmo-consulent streeft ernaar om binnen 5 werkdagen contact op te nemen voor antwoord of het maken van een afspraak voor een persoonlijk gesprek. Dit kan op een locatie binnen Leudal die uw voorkeur heeft. Hiervoor mag u altijd iemand meenemen, bijvoorbeeld een familielid, maar het kan ook een professionele hulpverlener zijn. Soms zijn meerdere gesprekken nodig. Wilt u meer weten over het keukentafelgesprek en het vervolg van een aanvraag? Leest u dan verder op onze website (klik op Inwoner, en daarna op Wmo). AED ontvreemd in Buggenum en Horn In het weekend van 7 en 8 maart zijn 2 AED s ontvreemd (automatische externe defibrillatoren). Deze zijn vermoedelijk gestolen. Het betreft de AED aan de Heerweg 10 in Buggenum (Hendrikx tweewielers) en aan de Rijksweg 20a in Horn (supermarkt Vermeulen). De AED s zaten in een kastje dat aan de muur is bevestigd. De gemeente heeft bij de politie aangifte van verdwijning gedaan. Als elke seconde telt Wekelijks worden in Nederland ruim 300 mensen getroffen door een plotselinge stilstand in de bloedsomloop. In ongeveer 80% van de gevallen gebeurt dat thuis. Op zulke kritieke momenten is het belangrijk dat er naast vrijwilligers die kunnen reanimeren, ook een AED in de buurt aanwezig is. Op zo n moment telt immers elke seconde. Heeft u informatie Mocht u een vermoeden hebben waar deze AED s zich bevinden of heeft u iets verdachts gezien op deze locaties dan kunt u dit doorgeven aan de gemeente Leudal. Ook kunt u contact opnemen met de politie, tel Openingstijden receptie Bij de receptie kunt u terecht voor algemene informatie, het inzien van ter inzage liggende stukken en het afhalen van uw paspoort, identiteitskaart, rijbewijs of eigen verklaring rijbewijs. U heeft hiervoor geen afspraak nodig. Maandag en woensdag uur Dinsdag en donderdag uur Vrijdag uur Een bezoek aan de Publieksbalies Een bezoek aan een van onze balies kan uitsluitend op afspraak. Hierdoor bent u altijd snel aan de beurt. Een afspraak maakt u via de Online Afsprakenagenda op onze website Telefonische bereikbaarheid T: (0475) Maandag en woensdag uur Dinsdag en donderdag uur Vrijdag uur Afspraak maken met een lid van het college Voor het maken van een afspraak met een van de collegeleden kunt u contact opnemen met het secretariaat, tel. (0475) Daarnaast houden wethouder Van den Beuken en wethouder Vogels spreekuur wekelijks op maandag van uur. Maandag 30 maart komt het spreekuur te vervallen. Voor meer informatie zie Gemeente Leudal blijft starters faciliteren Gemeente Leudal wil starters op de woningmarkt tegemoet komen. Vanaf 2011 worden daarom startersleningen verstrekt. Een starterslening overbrugt het verschil tussen de totale koopsom van een woning en het maximale bedrag dat starters, op basis van hun inkomen, kunnen lenen. De maximale hypotheek mag (exclusief gangbare verwervingskosten) Bekendmakingen Binnengekomen omgevingsvergunningen Ell, Kampstraat 8 (intrekken houden scharrelkippen) Haelen, Esdoornlaan 15 (plaatsen dakkapel) Heythuysen, Oude Trambaan 22 (bouw bijgebouw) Hunsel, Beekstraat 13 (isoleren en stucen van voorgevel woongedeelte) Ittervoort, Margarethastraat 2 (bouw tandartsenpraktijk) Neer, Heldenseweg 17a (inpandige verbouwing) Nunhem, Napoleonsweg 132 (aanleg van een glooiing) Verleende omgevingsvergunning (reguliere procedure) Buggenum, Molenweg 8, 8a en 10 (bouw 3 starterswoningen) Buggenum, Molenweg 7, 9, 11, 13, 15 en 17 (bouw 6 groeiwoningen) Baexem, Kasteelweg 7a (intern wijzigen van wijze draagconstructie) Horn, Gravin Annastraat 1 (hoekraam voorgevel verkleinen en vervangen) Kelpen-Oler, Ellerweg 27 (plaatsen hek) Roggel, Heide 21 (bouw boogtunnels) zijn. De starterslening zelf is maximaal Het voordeel van deze lening is dat de eerste drie jaar geen rente en aflossing hoeft te worden betaald. Namens de gemeente Leudal behandelt de stichting Stimuleringsfonds Volkshuisvesting Nederlandse gemeenten (SVn) de aanvragen. Verleende omgevingsvergunning (uitgebreide procedure) Haelen, Speckerweg 5 (aanleg parkeerterrein en bouw fietsenstalling/berging) Haler, Venderstraat 5 (milieu: bouw nieuwe pluimveestal) Kennisgeving ontwerp beschikking Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (uitgebreide procedure) Haelen, Roermondseweg 32 (verhogen erfscheidingen) Baexem, Oudenhofweg 6a (wijzigen diersoorten en -aantallen, huisvestings- en ventilatiesystemen) Milieu Meldingen activiteitenbesluit Haelen, Grote Kampweg 25 (oprichten paardenhouderij) Ruimtelijke ontwikkeling/vastgestelde bestemmingsplannen Haelen, (De Heisterkes Haelen) Grathem, (Baexemerweg 40) Vragen en meer informatie Meer informatie over de starterslening is beschikbaar in het gemeentehuis (Klant Contact Centrum Ruimtelijke Omgeving, ), via en de website van SVn Verkeer Tijdelijke verkeersmaatregel in Roggel In verband met een openluchtmis met aansluitend de zegening van motoren en bromfietsen op 27 april zal de Markt en een gedeelte van de Dorpstraat, de Kerkstraat, de Raadhuisstraat en de Apollolaan van 8.30 tot uur worden afgesloten voor alle verkeer, behalve voetgangers. Tevens geldt een parkeerverbod van 26 april vanaf uur tot 27 april uur op een gedeelte van de Markt. Tijdelijke verkeersmaatregel in Grathem In verband met het Ambrasvoetbaltoernooi van 22 t/m 24 mei zal een tijdelijk parkeerverbod worden ingesteld aan beide zijden van de Sportlaan en op een gedeelte van de Nachtegaalstraat vanaf de Lindestraat tot na de woning Nachtegaalstraat nr. 1A. Wilt u de uitgebreide inhoud van de publicaties inzien, inclusief eventueel bijbehorende bijlagen, kijk dan op Hier staat ook het overzicht van de verleende collecte-, evenementen- en overige A.P.V.-vergunningen. Alles komt samen in Leudal Gebakken klinkers, oude en nieuwe sierbestrating.nl Stratenmakersbedrijf en straatsteenhandel Tel: (077) , Meijel Alle schilder- en behangwerken snel vak. met garantie nu winterkorting.tel T.K. gevraagd alle soorten bontjassen, lederen kleding en handtassen,porselein,gl as etc. betaald goede prijzen tel MEGA ZWARTE MARKT Venray Evenementenhal Zon. 12 Apr. 600 kramen van alles en nog wat. vanaerlebv.nl / TE HUUR Gouden, witte en gele rozen bord hulde aan Gouden paar, boog en kroon. Damescomité A. Steijvers, Bergerothweg 26. Tel , Stramproij. Dakdekker nodig? Voor ROLLUIK REPARA- TIE. Bel ALM Meubellogerij: logen, stralen, spuiten van al uw meubels en keukens. Specialist in blank maken van donker eiken meubels. Ook complete inboedels. Bel voor een vrijblijvende offerte tel. (0495) te koop jonge leghennen, div. kleuren. Pubben Ninnesweg 111 Panningen op afspraak GRATIS OPHALEN VAN SLOOPAUTO S (met directe afgifte vrijwaringsbewijs) NEMADA Autorecycling Ellerweg 24, KELPEN. Tel. (0495)

“bug out tas overlevingsuitrusting eindtijdoverlevingstoestellen”

Er was geen strategie bedacht voor het meedelen van de bloeddruk aan de mensen en wie moest terugkomen bij een dokter. De bloeddrukken waren in het eerste uur wel gemeten en opgeschreven maar hoe iedereen zijn bloeddruk aan de weet moest komen was onbekend.
De jongen sprong van de steiger en redde de buit die de monnik van de overkant had meegebracht. Hij waadde terug en zwaaide het pakket opgetogen boven zijn hoofd. Op de steiger vouwden de kinderen het gretig open, om de schat te zien die hen misschien eindelijk wat geluk zou brengen. En ver weg, in de Hal van Offa, koningin Drida plots haar ogen open en haar bovenlijf rees steil omhoog uit het bed dat zolang haar gevangenis was geweest.
De zon is nog maar net op, maar Mackie heeft zich al aan boord van de Baal laten takelen. Het geteerde zwarte hout van deze zeewaardige kraak contras­teert met de bleke ornamenten die overal het schip opluisteren. Scrimshaw, gesneden uit de botten en tanden van walvissen. Het zijn gedetaileerde en verfijnde beeldhouwwerken die octopussen en andere zeemonsters weergeven. Ongekend is het aantal manuren dat hieraan besteed is, krassend met een scherp mes of beitel, in dat harde tand en bot. Maar Mackie krijgt geen tijd om de details in zich op te nemen want de bemanning van vissenkoppen verdringt zich om hem van dichtbij te bekijken, alsof hij de curiositeit is en niet zij. Gedrochten met hun rare smalle hoofden, hun platte neuzen en die uitpuilende starende ogen. Echte vissenogen. Alle verhalen zijn waar, bedenkt Mackie, over het geslacht van stamvader Obed Marsh. Hoe ze hun vrouwen haalden van verre eilanden en ze lieten paren met zeemonsters.
De mosruimte! Sommige schuilkelders hadden een kleine ruimte waarin mos groeide. Het mos was waar­schijnlijk allang dood, maar er zou wel aarde zijn. Koele, bruine aarde. Leaf liep wankelend de gang in en vond wat ze zocht. Een deur met daarop een groen plantje. Ze trok hem open en direct kwam de muffe lucht van vochtige aarde haar tegemoet. Ze ademde diep in en de duizelingen verminderden. Met haar zaklamp bescheen ze de muren en tot haar verbazing was er nog wat mos aanwezig. Grijzig, armetierig mos, maar absoluut levend. Leaf liet haar handen over de plantjes gaan. Kon dit genoeg zijn? Ze bestudeerde de soort en herkende het kleine ronde blad van grijs kweekmos. Helaas, het was een van de mossoorten die ook op Mars gekweekt kon worden. De aanwezigheid ervan zou geen reden zijn om de aarde te redden.
Zwijgend ging hij hen voor door een fel verlichte gang, met hoge, betonnen bogen, dieper het gebouw in; over een brede trap met hoge ramen, die uitzicht gaven op een enorme volière (waarin prachtige, fel­gekleurde vogels opstegen uit bomen, met gespreide vleugels door de lucht scheerden, weer op lange takken neerstreken) verder naar beneden; langs donker­groene, gesloten deuren waarachter grote hallen lagen waarin enorme kasten stonden, vol schake­lingen, vol elektronen­buizen. Rekken vol trans­formatoren zo groot in aantal dat het zoemen hier hoorbaar was; con­densatoren zo groot dat ze ze nauwelijks in haar handen kon houden. Krachtige computers die meer dan driehonderd jaar oud waren, meer dan vijf jaar geleden uit de Lleroh-universiteit waren gehaald (gestolen!) en drie jaar geleden door de Kiteh hier geplaatst.
De beheersing van het vuur liet toe vlees te roosteren of knollen te poffen. Koken ontstond pas als het kampvuur een gevestigde gewoonte was. Het koken was de eerste chemische praktijk en die was verbonden met pottenbakkerij en later de metaalbewerking. Koken veronderstelde dat men beschikte over met leem bekleed vlechtwerk of mandjes, die het water konden vasthouden en die op het vuur konden worden gezet. Het leem bleek door de hitte bovendien vaster en sterker te worden. Het werd bestand tegen warmte. In het verlengde van deze praktijken ontwikkelde zich dan later de pottenbakkerij als ambacht (‘ambacht’ betekent ‘het rond gaan van mens tot mens in een dorp’; de ambachtsman trok van huis tot huis om zijn diensten aan te bieden). In potten met vloeistof en etensresten kon men ook gistingsprocessen observeren (‘gist’ => ‘geest’). De mensen zagen proefondervindelijk hoe materialen chemisch reageerden door ze in vloeistof te leggen: brood bakken, leerlooien, verven én later brouwen van bier (‘brood’ en ‘brouwen’ stammen af van een wortel ‘bhru’ die betekent ‘zieden, gisten, koken’). Verder produceerde de mens tekens en symbolen, waaronder dus de taal maar ook de eerste kunstuitingen. Die tekens waren én magisch-artistiek (aanzet tot handelen; opwekken van een verlangen of wil om een handeling te verrichten zoals b.v. ‘laten we gaan jagen’) én indicatief-wetenschappelijk (beschrijven zonder echt aan te zetten tot handelen: ‘het regent’). Het magische en het indicatief-beschrijvende zijn nauw met elkaar verweven: in eerste instantie waren ze één, pas in een latere fase zouden ze geestelijk afgezonderd worden van elkaar, zoals nu wetenschap (kennis) en technologie (handelen) zich zelfstandig van elkaar lijken te bewegen.
Je zult je verlangende natuur, wat via de vijf fysieke zintuigen als hoofdsensoren plaatsvindt, verliezen.  Je zult naar hogere niveaus van waarnemen gaan.  Zo zal bijvoorbeeld de smaak bevredigender worden en een dimensie toevoegen die niet langer over plezier gaat, maar meer over de zaligheid van de verbinding met het plantenrijk (meestal).
Na een warm maal van gestoofd konijn en een grote beker sterke thee stalde Harrald zijn vondsten uit op de eettafel: de kunststof plaat, een oude glazen bierpul, een paar lichtverroeste steakmessen met kunststof handvaten, een verweerde autospiegel en een stapeltje vergeelde ‘Autoweek’ bladen.
Ik werp een blik op het codepaneel. Sal heeft er een notitie boven gehangen. In zijn kleine, nette hand­schrift vraagt hij me het kwadraat te nemen van de datum van onze eerste ontmoeting, en van het resultaat de laatste vijf cijfers in te toetsen. Een semi-autonome subsectie van mijn nieuwe lichaam geeft me het antwoord, en ik toets 33849 in, terwijl ik glimlach om Sals methode om zowel mijn geestelijke ver­mogens als mijn geheugen te testen.
Van de fundamentele waarde van zorg dragen als een hoeksteen van het huis van de kultuur kan worden gezegd dat traditioneel in respekt met het voorouderlijke, de verwanten zorg zouden moeten dragen voor het menselijke belang zonder enige verwachting van wederkeer. Tegengesteld aan zorg is er zelfzucht die het ontbreekt aan mededogen en uitmunt in wedijver. Wedijver mag dan een aardig idee zijn om een spelletje te spelen, maar voor het belang van het mededogen kan het schadelijk zijn. Mededogen is niet een simpel sentiment van sympathiseren met de zwakken en behoeftigen. Het is een groot verschil of men neerkijkt op of echt onzelfzuchtig bereid is te leven met. Het maakt een groot verschil alleen met menselijke wezens te voelen en te leven of met de grotere natuur in zijn geheel. Wat is traditie, wie noemen we broeders en zusters, en aan wie hebben we het allemaal te danken? Een enggeestige ziet alleen vrouw en kinderen, zoals ieder zelfzuchtig dier de rest als concurrentie of voedsel ziet. Een ruimdenkende kan intelligenter zijn in het herkennen van zijn eigen belang in dat van vreemden en andere diersoorten en de belangstelling voor andere vrouwen zien als een uitdaging tot emancipatie om gelijke mensen te realiseren. Naar de traditie van de mensheid is er veel verwarring over wat onze wortels werkelijk zijn: zijn we vleeseters die wedijveren met de grootste roofdieren eventueel elkaar eveneens verslindend of zijn we natuurlijke primaten hoofdzakelijk vegetarisch geïnteresseerd levend in vrede en harmonie met de natuur als een soort knutsel-aap. In het bijzonder vanwege de groei van de bevolking wordt het antwoord op de vraag dringend. De leidraad van het mededogen volgend als de sleutel voor het begrip van juiste zorg met het idee van wedijver en zijn zelfzucht als een tegendeel van roofdierachtig belang, kan men logisch vasthouden aan de vegetarische levenswijze als een bereikbaar idee van de toekomst. Het vegetarische is zeker de traditie van de geestelijke discipline die onze huidige kultuur grondvestte en de sympathie met de neanderthaler liefde voor het jagen en verzamelen minder dominant maakte.
‘Jeetje, wat is het koud hier ineens, is de verwarming uitgevallen of zo?’ Miranda huiverde in haar positie­jurk, kwam overeind uit de stoel. ‘Eh, Lau? Gaat het wel? Je ziet echt lijkbleek. Oh sorry, echt, ik had het er niet over moeten hebben, het is allemaal nog zo vers en ik vraag je er gewoon naar met mijn stomme kop.’
Meyago ging opnieuw door zijn dossier. Minaars en minnaressen, van de laagste regionen tot de hoogste standen. Gezonken schepen, gezonken ladingen, scha­duw­levens, onderschat vanwege zijn geslacht. Goud, graan, opiaten, slaven, exotische diersoorten, ver­boden literatuur. Een man zonder onderscheid: Oba, Kiteh, Lleroh, Timbesh, Gehina. Ze schoot over de namen van bedpartners, zijn handlangers (veel Oba-vrouwen, vooral voor het smerige werk) leveranciers, afnemers.
Eén iemand blijven we bij deze schets van de eerste mensengemeenschappen dankbaar als oorspronkelijke inspiratiebron: John Desmond Bernal (1901-1971), wiens geïllustreerde editie van zijn Science in History in 1969 verscheen. Al was slechts een uiterst beperkt deel van zijn werk rechtstreeks voor ons oogmerk nuttig, zijn kijk op de wijze waarop mensen in de prehistorie en de oudheid (en later) de meest diverse technische, psychische en sociale vaardigheden ontwikkelden, heeft ons in die dertig jaar nooit verlaten. Mensen met een encyclopedische kennis missen dikwijls het nodige denkvermogen om creatieve inzichten aan te brengen, bij John Bernal was dit zeker niet het geval. Hij was professor fysica, zijn tijdgenoten noemden hem Sage omwille van zijn onconventionele wijsheid, hij was een scherpzinnig marxistisch denker en korte tijd een leidende figuur van de Britse Communistische Partij. Die telde toen – in de jaren 1920-1950 – nogal wat eminente wetenschappers in haar rangen zoals de evolutiebioloog John ‘J.B.S.’ Haldane, één der grondleggers van de populatiegenetica die Darwin en Mendel samenbracht, en diens leerling John Maynard Smith (pas gestorven in 2004), die de speltheorie binnenloodste in de evolutiebiologie en aan de basis ligt van de zgn. two-fold cost of sex, nl. dat bij seksuele soorten slechts één sekse jongen of kinderen kan baren én dat seksuele selectie soms leidt tot de ontwikkeling van kenmerken die de levenskansen bedreigen. En tenslotte: Sage John Bernal was overtuigd niet-monogaam.
‘Het occulte’ is ook typisch zo’n bangmaak woord van zwaar orthodoxe christenen. Occult is latijns voor ‘verborgen’, en dat is iets waar boze geesten bang voor zijn, en niet verzot op zijn, want de boze geest leeft namelijk door het openlijk pronken, het publieke leven, het verblindend licht, waardoor de demoon zichzelf volvreet. In hun eigen boek, de bijbel, in de Latijnse versie die vooraf ging aan het onstaan van de Engelse versie en andere westerse versies, ging Jezus tot het occulte, waar hij werd begraven in verborgenheid, dus zelfs hun eigen boek in de oudere talen spoort de christenen aan om Jezus te volgen, ook in het occulte, het verborgene. Zelfs ‘gnosis’ is een bangmaak woord in zwaar christelijke kerken. Het wordt gebruikt door lieden die totaal niets afweten van de grondteksten. Jezus waarschuwde letterlijk dat de farizeeers zouden komen om ‘de sleutel der gnosis’ weg te nemen, zodat mensen niet behouden zouden worden. Er is in de oude talen geen behoudenis door het bloed van Jezus of welk ander goocheltruukje dan ook. Er is in de woorden van Jezus alleen behoudenis door de gnosis, door de wet van de gnosis, en door het overwinnen van het kwaad door de gnosis (dus in principe gewoon door het bloed van de vijand, wat wijst op ‘door de demonologie’).
Verder mogen we niet vergeten dat mensen altijd ambivalent en dubbelzinnig gestaan hebben tegenover veranderingen. Aan de ene kant staan we open voor vernieuwingen, voor betere levens- en arbeidscondities, voor een verhoogde levensstandaard en levenskwaliteit (welvaart & welzijn zoals dit heden ten dage heet). En we worden graag verrast door nooit eerder geziene schoonheden, hoe subjectief kleuren en smaken ook mogen zijn. Veranderingen aanvaarden en ondersteunen we gemakkelijker en soms zelfs met enthousiasme wanneer we actief kunnen meewerken aan hun conceptie en implementatie. Aan de andere kant bieden we gewoonlijk weerstand wanneer deze veranderingen ons opgedrongen worden en we ze passief moeten ondergaan,  of wanneer het risico op “verlies” of “kosten” groter is of lijkt dan de verwachte “winst” of “baten”.
Er was in den beginne bij de eerste mensen hoogstwaarschijnlijk geen zoeken naar bevrediging als afzonderlijke psychische beleving (‘heb ik het goed gedaan?’), zoals wij nu seks ervaren. Seks was vooral een kwestie van ruiken, niet van het maken van mentale voorstellingen. We hebben in het voorgaande er wel op gewezen dat met het incestverbod en met het opduiken van een tijdsspanne tussen verlangen en daad, m.a.w. met de vorming en de gewaarwording van het verlangen als dusdanig, ruimte ontstond voor allerhande fantasieën. In de seksuele opwinding werd het visuele element dan ook belangrijker, vooral bij mannen die mobieler waren, zich verplaatsten om vrouwen op te zoeken en dus zich in de zo tot stand komende contacten vooral op visuele aanwijzingen oriënteerden. We zien dan ook dat het uiterlijk van een potentiële partner bij tegenwoordige mannen veel belangrijker is dan bij vrouwen die zelf meer belang hechten aan de geur. Maar hoe dan ook, in zijn geheel genomen werd seks bij de eerste mensengemeenschappen dus niet echt onderdrukt, wat overigens aansluit bij Sarah Hrdy’s bevinding dat in tegenwoordige matrilokale samenlevingen zowel premaritale als extramaritale seks gepermitteerd waren. Aansluitend bij de vraag naar de onderdrukking van seks, is de vraag: werd agressie bij kinderen onderdrukt? We menen van wel, maar niet hardhandig. Kinderen werden zodra ze een zekere sterkte hadden bereikt, afgeleerd te ‘spelen’. Het spel is immers in veel gevallen een agressieve bezigheid, een ‘tegenover’ de dingen staan, en ook vechten met kameraadjes is dat. Jongens werden snel ingepast in de wereld van de volwassenen en geleerd ‘samen’ serieuze dingen te doen, op te gaan in de coöperatieve bezigheden van de stam (samen jagen of voedsel zoeken, samen eten). Naarmate in een later cultuurstadium oorlog belangrijker werd, werd het vechten als mannelijke activiteit meer toegelaten, maar nu nog valt het op dat het vooral moeders zijn die er moeite mee hebben dat hun kinderen vechten met anderen, terwijl vaders daar veel minder aanstoot aan nemen. Niet zo onbegrijpelijk echter: het begrip vrouw staat cultuurhistorisch voor ‘samen’ (fusie met anderen en met de dingen, in het bijzonder met haar kind; opgaan in iemand of in iets), man staat voor ‘tegenover’ (agressie). Vandaar ook dat wetenschap, de productie van kennis (als een ‘tegenover’ relatie t.o.v. de ‘objecten’), een mannelijke uitvinding was.
Het woord auctor vinden we terug in onze aanduiding van een schrijver als auteur. Dit lijkt tegenstrijdig met de betekenis van de ‘auctor’ als woordvoerder van iemand anders of van een groep. Wij leven in de waan dat de schrijver in hoogst persoonlijke naam spreekt, meer zelfs dat hij spreekt (schrijft) op een wijze dat niemand anders kan. Oorspronkelijk werden schrijvers van boeken echter geacht juist niet in naam van zichzelf te spreken. Een boek werd in veel gevallen ingefluisterd door de Muze, in opdracht van een machtige persoon geschreven (die zelf niet kon schrijven, de koningen tot de 16de-17de eeuw bv.). De ideeën die werden neergepend waren deze van een groep van individuen. In die zin was de schrijver dus een ‘auctor’ en zeker niet iemand die aan de ‘allerindividueelste expressie van de allerindividueelste emotie’ deed. Dat soort schrijver treedt eigenlijk pas op met de romantiek in de 18de-19de eeuw. En in die zin kon Jacques Derrida er terecht op wijzen dat de auteur, de schrijver, niet verwijst naar de psyche of identiteit van een persoon maar dat teksten steeds betrekking hebben op andere teksten (de zogenaamde intertekstualiteit).
‘Schaamteloos,’ zei Beijjun Niam zacht. ‘Een grof misbruik van Kiteh-privileges. De Lleroh hebben het recht Yuun Kuhalin aan een eigen verhoor te onder­werpen, vóórdat de Kiteh besluiten hem te doden. Hij had hier nooit terecht mogen komen.’
Men (buitenaardse intelligentie)had er echter niet op gerekend dat de wezens de aardse overlevings drang, wat in de dieren door evolutie en soortbehoud aanwezig is, niet konden loslaten. Door het toedienen van meer intelligentie dacht men dat deze zelfde intelligentie, genoeg was om zich te ontplooien tot een goede vorm van planeet beheersing door een wezen.
32. 30 deze conclusie: je bent verslaafd. De hulpverlener reageerde verbaasd dat wij het niet eerder door hadden. We hadden hem wel uitgekozen omdat hij gespecialiseerd is op dat gebied.” “hoge mobiele telefoonrekening of ik stelde een vraag over verdwenen geld.” “openbaring van God in een droom” “Hij stortte in toen zijn geheime sexdate niet doorging en moest toen wel bekennen” “Het kwam aan het licht door dat misbruik aan het lichtkwam” Maar hoe de seksverslaving ook aan het licht komt, een dergelijke onthulling zet je relatie op zijn kop. Alle verwachtingen en ideeën die je hebt over je huwelijk en relatie staan plotseling onder druk. Tip voor de verslaafde Bij het onthullen van de seksverslaving is het enorm belangrijk dat de verslaafde zelf het geheim openbaart: wacht niet tot het vanzelf uit- komt. Er is geen goed moment om dit te doen; het heft in eigen hand nemen is echter niet alleen beter voor jezelf en je eigenwaarde, maar ook voor de slagingskansen van de relatie. Op inhoudsniveau is de boodschap een klap in het gezicht, op betrek- kingsniveau is de boodschap: ‘Ik vind mezelf, jou en de relatie zoveel waard dat ik dit moest doen: ik wil niet langer met het geheim blijven leven.’ Ook al is de impact net zo hevig als wanneer de verslaving op een andere manier uitkomt, het zelf onthullen van het geheim geeft een betere startpositie om de relatie te redden en te versterken.
De al in Zweden aanwezige toestellen uit de A-serie zijn in 1945 nog aangevuld met C-toestellen die door gevluchte Duitse piloten daarheen werden meegenomen. Het gaat hier om een twaalftal exemplaren, waarmee nog tot eind jaren vijftig is gevlogen. Bulgarije kocht voor haar luchtmacht 12 Fi 156C’s, welke aan het oostfront zijn gebruikt. Verder zijn de C’s gebruikt door Kroatië (2), Frankrijk (64), Hongarije (4), Italië (ca. 15), Roemenië (ca. 45), Slowakije (12) en Spanje (20).
Ik heb het meegemaakt dat aan de toog van dat KultuurKaffee twee jongeren (studenten ongetwijfeld) ietwat luidruchtig (zoals het daar paste) zaten te discussiëren met een oudere man met grijs haar. Het ging over kernenergie, geloof ik. Na een uur of zo waren ze op een dood punt gekomen en vroeg één van die studenten aan de ouwe heer: “Wie zijt gij eigenlijk?” Gij dus, niet U! “Ik ben hier de rector,” zei ie alsof hij zei: “Hmm, die pint smaakt me.” Dat was Oscar Steenhout in 1987, of zo.
Ik heb een vijver mijn hele leven wilde. Toen ik zeven was ik smeekte mijn moeder om me te laten bouwen een. en hield bedelen voor de komende negen jaar. Toen ik zestien, ze eindelijk zei ja. Vijf minuten later was ik in de achtertuin met een schop.
Er kan meer harmonie in dit lichaamsgebied zijn.  Dit zal op een of andere manier versnellen.  Als je hier niet vreselijk geblokkeerd bent, kun je meer energieopstapeling voelen in dit deel van het lichaam.  Dit zou een toename van seksuele kundalini energie kunnen vrijgeven.  Dit kan in deze tijd je verlangen naar seks versnellen.  Het kan op een geaarde manier ook gevoelens van meer levendigheid in het lichaam opwekken.
Socialisten kampen nog met een andere handicap bij een eventuele keuze voor een heroriëntatie op brede sociaaleconomische thema’s. In zekere kringen die zich “progressief” noemen en die in principe deel zouden kunnen uitmaken van de socialistische achterban, heerst een regelrechte afkeer voor alles dat met “economie” te maken heeft. Het woord alleen al roept misprijzen op. Zelfs “economische groei” vinden ze maar niets: ze associëren het met tomeloze kapitalistische hebzucht, onverantwoordelijke bankiers, lobbying, milieurampen, corruptie en aanverwanten. Deze “progressieve” kringen behoren veelal tot de iets betere middenklasse en zijn veelal werkzaam in de zorg, het onderwijs of in de sociaal-culturele sector (verpleegkundigen, leerkrachten, opvoeders, sociale werkers, kunstenaars en schrijvers, journalisten, enzovoort). Mensen dus met een grote “ideologische” invloed op een breed publiek. “Cultuur” is als waarde voor hen ver verheven boven “economie”. En zij beweren nog wel eens dat “kunst de wereld kan redden”. Alsof cultuur geen economische sector is. Hoeveel op winst belust kapitaal circuleert er ondertussen niet in de wereld van “kunst & cultuur” (en sport!)?
Om te verwijzen naar die vormloosheid en naar de geheimzinnige, onkenbare en onherkenbare kracht die ergens in haar moet schuilen, hanteren mensen diverse woorden en namen. Die zijn gemakkelijk inwisselbaar en we gebruiken ze soms nogal lukraak dooreen. Zelfs in de kringen van de Oude Grieken circuleerden reeds meerdere aanduidingen en omschrijvingen. Doorgaans gaan onze gedachten dan naar de Griekse mythologie, die ons vertelt over de metamorfose van de “chaos” tot een “kosmos”, een soort goddelijk/menselijke operatie gerealiseerd door een of de demiurg (de “werker voor het volk”; dèmos=volk + ergon=werk) op een vormloze “chaos”. “Chaos” staat in onze woordenboeken doorgaans omschreven in termen als de “ongevormde massa vóór de schepping van de wereld”. Maar etymologisch staat het Oudgriekse woord khaos voor zoiets als een “gapende leegte”, een “kloof of afgrond die als een leegte wijd open gaapt”. Het heeft een indogermaanse (“Proto-Indo-Europese”, luidt het tegenwoordig) taalwortel die ook teruggevonden kan worden in de synonieme Griekse werkwoorden khainein en khaskein, met als betekenis: “de mond wijd openen, gapen of geeuwen”. De chaos is m.a.w. een gat, een “zwart gat” als het ware. En die chaos werd door de demiurg omgevormd tot een “kosmos”, een “versierde chaos”. De demiurg heeft de wereld sier en tier bezorgd, hij heeft haar getooid, opgetuigd en opgesmukt. De demiurg heeft het ongeordende en het vormloze een gelaat gegeven – “sier” betekent etymologisch ”(vriendelijk) gelaat” en onze term “cosmetica” is een neologisme dat rechtstreeks van het Griekse “kosmos” is afgeleid. Het Griekse “chaos” valt samen met ons Nederlands ietwat ongebruikelijk woord “baaierd” (warboel, wanorde), dat in een paar historische Bijbelvertalingen werd aangewend als vertaling van het Hebreeuwse woord “tohu”, de lege, braakliggende of woeste aarde vóór de Schepping, zoals dat in Genesis maar ook elders in de Bijbel voorkomt. Sommige Oudgriekse filosofen hanteren ook graag het begrip “apeiron”, dit is het Onbepaalde, het Oneindige of het Onbegrensde. Het woord betekent eigenlijk “dat wat niet omsloten of begrensd is en daardoor dus eindeloos is”, met dezelfde wortel als het woord “peirar”, dat staat voor een touw of een strik waarmee iets omsloten en begrensd wordt. Mogelijk hadden deze filosofen zoiets als een oorspronkelijk uitgestrekt, open, onbewerkt en onbewoond landschap voor ogen dat met behulp van hulpmiddelen als touwen en palen werd opgedeeld in aparte percelen, kavels of erven die ter verbouwing aan afzonderlijke huishoudens van de stam werden toegewezen, nadat die stam van een nomadisch op een meer sedentair, “(pre-)stedelijk” bestaan was overgestapt.
Laura draaide zich met een ruk om, gezicht naar de gesloten deur van het kantoor. Daarbuiten lag de gang, de toegang naar wat de babykamer was geweest. Achter haar de douche en het toilet. Beide had ze net van dichtbij gezien en ze waren leeg geweest. Dan bleef alleen de slaapkamer nog over.
Het was vroeger zo dat alleen de hospik er 1 had waar hij een clock in had zodat hij zich zelf mee kun beschermen en zijn gewonde militair die hij aan het helpen was nu is het zo dat de hospikken ze allemaal in moesten leveren omdat ze daar voor in de plaats een Diemco hebben gekregen en dat ze allemaal naar het operationeel personeel is gegaan zoals infanterie.
Er wordt ingegaan op de theoretische en praktische Problemen bij het geven van voorlichting. Tenslotte wordt het twee avonden durende project met de daarbij gehanteerde hulpmiddelen (opdrachten, diaserie) beschreven.

“einde van dagen overlevingsuitrusting luchtvaartoverlevingsuitrusting”

Harrald pakte zijn spullen verder in en met de zon nu ruim boven de horizon zocht hij zijn weg terug langs de poelen en veenmatten van de Peel. Hij vertelde over de rietsoorten, planten en dieren die hier voor­kwamen en ze luisterde aandachtig.
Projecties zijn vaak onbewuste spiegels van dat wat wij in onszelf wegstopt hebben en veroordelen. Dit zijn zaken die we afkeuren en daarmee een plaats ontnemen in ons dagbewustzijn, waardoor deze kwaliteit verhuist naar ons onderbewuste en zich weer aan ons opdringt via de buitenwereld, waar wij deze projectie vervolgens weer veroordelen om de universele cirkel weer rond te maken. We houden elkaar hiermee gevangen in dualiteit en kunnen niet ontwikkelen naar leven in een gezonde polariteit waarin iets gewoon mag zijn wat het is. Waarin wij waargenomen en bevestigd worden voor dat wat we waarachtig ZIJN.*13a
4. Wat weten we Circulatiestilstand bij kinderen Factoren toegenomen overleving •Vroegtijdige herkenning & interventie •PEWS •Rapid response systems •Verbetering technical skills •Simulatie team training •Aandacht voor non-technical skills •Crisis Resource Management
Alle houders aan de vochtige muur waren leeg, op één na waarin een walmende toorts brandde. Hier en daar lagen wat balen en ook stond er een ruwe kist tegen de wand. Voor het overige was de hal van Cynethryths Toren leeg. Een steile houten trap voerde naar de volgende verdieping. Maar aan de overzijde van de deur verrees een meer dan manshoog beeld, gemaakt van aardewerktegels: een taps toelopende koker bekroond door een vrouwenhoofd met een diadeem waarop gebarsten schijven en vogels van klei waren bevestigd. In buik en borst leek een deurtje te zitten, alsof dit beeld een oven was, klaar om gevoed te worden met onheilige offers.
Berend huiverde en keek de vrouw geschrokken aan. ‘Ja, natuurlijk,’ zei hij en griste een plastic tasje van de haak achter de toonbank. Gehaast deed hij de karbonades er in en gaf het aan de vrouw, die het met opgetrokken wenkbrauwen aannam en hoofd­schud­dend de winkel uitliep.
Op een heuvel dicht bij het dorpsplein prijkt het Russische monument. Het beeld van een Russische soldaat is een eerbetoon aan het Rode Leger dat Kirkenes in oktober1944, na vier jaar bezetting door de Duitsers, bevrijdde. Veel over de harde oorlogsjaren waarin Kirkenes zwaar werd gebombardeerd, is te vinden in het Grenseland Museum aan de rand van het stadje.  De ligging van Kirkenes, dicht bij de strategisch belangrijke ijsvrije haven van Moermansk, maakte het tot een belangrijke plek. De geallieerden stuurden vanuit Amerika en het Verenigd Koninkrijk versterkingen naar Moermansk om te voorkomen dat Duitsers Moskou in zouden nemen. De Duitsers van hun kant legerden zo’n 30.000 man rond Kirkenes in een poging Moermansk in te nemen. De Russen bombardeerden de stad daarom vrijwel onophoudelijk. Het maakt Kirkenes tot een van de meest gebombardeerde steden tijdens WO II. Minder dan twintig huizen stonden na de oorlog nog overeind. Kirkenes herstelde zich vooral dankzij de ijzermijnen en de grote vraag naar ijzer. Tegenwoordig is de in 1996 gesloten AS Sydvaranger-mijn  nog slechts een toeristische attractie.
‘Wat hebben we in godsnaam aan administratieve optimalisatie, dame? We zitten in de loopgraven, om­ringd door een vijand die steeds dichterbij komt. Stel dat dit wapens zijn die op meerder manieren kunnen worden ingezet, wat zouden dan de mogelijkheden zijn?’
Het is inmiddels zaterdag. Ik heb dit weekend dienst. Het is niet druk, ik kan dus gewoon op tijd eten. En nu aan een brief aan iedereen werken. Maar om de vloeren in het hele huis te dweilen of de muren in huis te gaan schuren en daarna te gaan schilderen, of de ramen te gaan wassen, daarvoor is de rust tussen de verschillende oproepen te kort. De was doen, dat kan nog net. Maar dan is er zo ineens weer een probleem op de verloskamer of een spoedoperatie. Dat weet je nooit. We wachten maar af.
Hoe dan ook: geen enkel systeem, in de natuur al evenmin als in de cultuur, de geschiedenis of de politiek, is duurzaam in evenwicht. Zoals de technofiele filosoof en psycholoog Gilbert Simondon (1924-1989) het reeds rond 1960 stelde: een systeem is hooguit meta-stabiel. M.a.w. er heerst een zuiver tijdelijk evenwicht als een interval tussen twee ingrijpende systeemveranderingen.
Gelijkenissen tussen mensapen en de eerste mensen impliceren onzes inziens geenszins dat de erfenis van de mensapen de oorzaak is van de ontwikkelingen die zich bij de eerste mensen voltrokken hebben. Deze gelijkenissen suggereren dat de tegenwoordige mensapen onze verre primatenvoorouders zijn en dat is nu precies niet het geval. Uit wat bekend is moeten we aannemen dat vanaf 30 miljoen jaar geleden het klimaat op aarde begint af te koelen tot een nieuwe ijstijd die zich in het Mioceen (23 tot 5 miljoen jaar geleden) en het Plioceen (5 à 1.8 miljoen jaar geleden) doorzet. Droog koel klimaat heeft de bovenhand met als gevolg woestijnvorming en ontbossing met vorming van savannes. De mensapen in Afrika moeten zich in die periode tussen 10 à 5 miljoen jaar geleden hebben ‘omgevormd’ tot drie basissoorten (al zijn sommigen op basis van genoom-onderzoeken geneigd chimpansee, bonobo en mens tot één genus of geslacht samen te brengen): 1) de gorilla, die zich terugtrok in het woud maar wel grotendeels op de begane grond leefde; 2) de chimpansee die aan de rand van de wouden ging leven en regelmatig de grond opzocht waar hij zijn dieet aanvulde met alles wat er te rapen viel, ook dierlijk voedsel; en 3) de hominiden, met de ardipithecus ramidus (5.4 à 4.4 miljoen jaar geleden), die als rechtopstaande toch in de wouden zou hebben geleefd, en de australopithecinen, een verzamelnaam voor de australopithecus plus de paranthropus (4 à 3 miljoen jaar geleden), die de wouden hebben (moeten) verlaten en in de savannes hun heil zochten. Deze australopithecinen waren weinig meer dan ‘chimpansees’ die wel bipedaal waren (volledig rechtopstaand, het hoofd recht op de ruggengraat). Vermoedelijk hadden deze hominiden reeds een perfecte duim-vingertop coördinatie.
Op het beeldscherm voor me zag ik hoe de gevangenen stuk voor stuk vanuit hun cel naar de loden capsules in het laadruim werden geleid door Lars, die nu een handje uit de vloer was dat zich om hun enkel klemde.
Ik liep op die bokkenpruikdag door de straten van onze interkrater­stad, de ene na de andere kroeg negerend, hier en daar mijn klauwhand opstekend om vaag een collega van de Arabia Terra Mijnbouw­maat­schappij te groeten. Sommige van hen waren bazen, meestal bionisch aangepaste marters, herme­lijnen of haantjes. De meesten waren echter onder­geschikten. Zij waren minder bionisch aange­past, vooral waar het hun hersenen betrof, en ze leidden hun creperende leven in deze tredmolen zoals we dat bijna allemaal deden. Bijna allemaal, vergeet dat vooral niet. Er zijn nu eenmaal uitzonderingen. Leiders. Politiekers. Criminelen of wetenschappers, al waren sommigen het allebei. Niemand die er wakker van lag zolang het de ATM ten goede kwam, en bijgevolg de opdrachtgevers op de bronplaneet. Zo ging dat hier: de ATM bezat de stad, en wij, de niet-uitzonderingen, konden de klere krijgen.
Hij of zij moet in de eerste plaats geen psychotherapeut zijn in een setting waarin gewoonlijk mensen met stoornissen worden behandeld, maar een individueel docent met therapeutische vaardigheden en ervaring. Iemand die een proces begeleidt en die zich bedient van een methode die ook bij supervisie wordt gebruikt: de mens leren van zijn eigen ervaringen te leren en die te benutten als basis van zijn eigen leerproces in plaats van steeds terug te grijpen op de geweldpleger of gewelddadige situatie.
Het hielp helemaal niets. Ze schopte uit alle macht tegen de denk­beeldige muren die haar in bedwang hielden, klauwde met haar nagels langs fictieve wan­den, proberend een weg naar buiten te graven, een uit­weg te vinden uit deze benauwende stilte in het meest diepe van haar geest. De knoppen te vinden waarmee ze zelf de controle weer terug kon krijgen en haar lichaam de baas zou worden. Het haalde niets uit. Ze moest willoos toezien hoe haar eigen handen de klink van de badkamer­deur naar beneden duwden.
Hij wacht een moment om zijn kalmte te herwin­nen, en met zijn gezicht in de plooi beklimt hij het achterkasteel. De geur van roet bezwangert de lucht. Vanaf hier is het rep en roer aan boord van de Baal goed zichtbaar. De bemanning met hun schubbige koppen is en masse, de menigte stekelig van de hemelwaarts gerichte harpoenen en musket­lopen.
13. Een korte voorstelling Rood Blauw OranjeIk zou graag een spotlight ophangen in de kantoren van mijn klant. Zo’n rode,oranje of zelfs een blauwe. Waarom zelfs geen setje van vier eigenlijk?Vorige week had ik de eer vier evenementen op rij te bezoeken. Dat daar inspi-ratie voor een schrijfsel uit moest komen, lag voor de hand. Ik was achtereen-volgens op donderdag te gast op het communie-/lentefeest van de school vanmijn zoon, waar ik acht kinderen zag percussie spelen, met zon in de ogen.Vrijdag herkende ik diezelfde glinstering bij Mark Knopfler en Emmy, die zichkostelijk amuseerden in Vorst. Zaterdag zat ik naast mijn zoon in Oostende tegenieten van de voorlaatste voorstelling van Pinokkio en zondag dan weer 3
winzip is gecodeerd geheimen elektrische boekenkast deur tablet vloerstandaard arm haarband met cyberlocks soorten miniatuur tuinen oneindige klok diy kluis samurai kostuum maken kreeft ravioli ramsay faraday zak
Het kleine kamertje rook wat bedompt en stoffig, maar was verder keurig opgeruimd. De muren waren zachtgroen en het meubilair whitewash. Peter en zij hadden geweten dat ze het ooit moesten gaan opruimen, maar ze hadden tot nu toe de moed niet kunnen verzamelen. Het had veel te veel pijn gedaan, hoewel de constante aanblik van het wiegje en de pluche knuffeldieren dat ook deed. Vrolijke houten letters die de naam ‘FLEUR’ spelden hingen nog aan de muur.

“survival en kampeerspullen metalen uitrusting 5 overlevingsmodus”

Men kan gelukkig zijn als men sex gehad heeft maar ook bedroefd. zijn. Sommige sex is een bevrijding van de dierlijke drift waarbij men zichzelf zichzelf als een geslaagde voortplanter en als een minaar van de andere sexe ontdekt. Sommige sex is bedroevend genoeg een teken van afhankelijkheid waarbij men zich realiseert gevangen te zijn in een web van culturele onderwerping waarmee men nooit het ware van het zelf kan bereiken. Beide soorten hebben een zekere kulturele minachting gemeen bewijs leverend van de subliminale aard van de kultuur. Het bezwaar tegen deze realisatie ligt in het verschil tussen transcendentie (afb.) en sublimatie. Ontlading op een hoger nivo van zelfverwerkelijking kan nog steeds zeer materiëel gemotiveerd zijn: alle goddelijkheid en consideratie, alle politiek en hart voor de zaak kan er zijn voor een bepaalde materiële uitkomst, op die manier nooit de transcendentale werkelijkheid van bevrijding in dienst aan het belang van de ziel bereikend. Zoals boven gesteld vormen bezitterigheid en slechte timing de meer subtiele lusten en het verraad van de hogere intelligentie. Dit ingezien hebbend met het opgeven van de neigingen van vergaren en bewaren ter wille van de bezitsdrang en trouw aan de hypnose van de commerciële standaardtijd ter wille van een slechte timing, komt het transcendentale binnen bereik. Al wat men nodig heeft is de orde van een natuurlijke kijk op de zaak en de objectiviteit van een open raam om de werkelijkheid te zien zoals die is transcenderend tot het geluk van de ziel die zijn best deed en altijd bereid is verder te offers te brengen. Dan kan men gelukkig zijn als men sexueel niet hoeft te presteren en niet bedroefd zijn omdat je het wel deed. Sublimatie is op zichzelf geen garantie tegen de neurotische dwangmatigheid en de bedroefde treurnis die kan ontstaan als de sex liefdeloos is terwille van een materiëel resultaat. 
Berend stond op de stoep en keek naar de slagerij aan de overkant van de straat. De winkel was donker. Op het bordje aan de deur stond gesloten. Er was een papiertje onder geplakt met daarop in stiftletters: wegens omstandigheden. Berend dacht aan Willem, die nu aan de eettafel zou zitten, of in de grote stoel voor het raam. Zou hij onderhand al hebben ontbeten? Berend bedacht zich dat hij vandaag weer bood­schap­pen zou moeten doen, en hoopte dat hij in de super­markt een nieuw recept kon vinden. Hij zuchtte. De vegetarische maaltijden maakten Willems stem­ming er niet beter op, maar Berend durfde geen vlees te bereiden. Hij hoopte dat hij op tijd thuis zou zijn om de verpleegster te vragen hoe het ging met Willem, en met zijn hand.
Zonder kennis van de ziel, werkt het geweten niet goed en wordt de formele orde niet herkend noch ontwikkeld. Uit deze toestand van onzekerheid ontwikkelen zich compensaties op zoek naar een identiteit. Allerlei merkwaardige kultuur kan zo bestaan, de ene wat schadelijker dan de andere. De noemer van deze subculturen is de neurotische zoektocht naar een identiteit en het niet bona fide experiment met gezag en identificatie. Grote rampen volgen de wanhoop van het collectief mislukken van het beheersen van deze neurotische, tijdelijke aanpassingen in afwezigheid van een formele bevrijding. Men zou bevrijd kunnen zijn, maar ontdekt dat men erbuiten valt, men zou formeel kunnen zijn, maar ontdekt dat men gebonden is in compensatieculturen. Vieringen die boetedoeningen zijn en boetedoeningen die een ziekte zijn; een dergelijke samenleving kan geen geluk vinden of hoop op de toekomst. Dit is een gevaarlijke toestand. Om te ontsnappen aan het grootste gevaar zou één of andere stap moeten worden gezet in de richting van de authentieke orde die de identiteit (afb.) van status en de beroepsmatige bezigheid definiëert (afb.). Zoals bekend staat dit altijd heel dichtbij en niet ver van de alledaagse werkelijkheid. Een simpele arbeider te zijn zou moeten worden herkend als een gerespekteerde sociale positie. Handel drijven zou niet moeten worden veroordeeld als zijnde slecht vanwege het winstmotief. Heerschappij van de militaire, burgerlijke of nobele soort zou moeten worden geëxcuseerd als een praktische noodzaak ondanks de demonische neigingen ervan. Ten slotte zou men altijd moeten proberen de geestelijke en wetenschappelijke autoriteiten te respekteren, hoever van de alledaagse werkelijkheid verwijderd hun oordeel ook moge zijn. Status van gehuwd zijn, als vrijgezel of teruggetrokkene aktief zijn, of wijsheid op de vrije baan te zijn, zouden niet boven elkaar moeten prevaleren. Met deze richtlijnen in gedachten, zou een redelijke, ordelijke samenleving met duidelijke identiteiten mogelijk moeten zijn.  
Socrates is de eerste ons overgeleverde filosoof die zichzelf en zoiets als zijn Ego (zijn “daimōn”) tot onderwerp van reflexief en filosofisch denken nam (via Plato’s pluim weliswaar). Socrates’ “daimōn” is niet de Geest, de Ratio of de Logos die zich bij iedereen, bij elke mens dus (vrouwen, minderjarigen en slaven even buiten beschouwing gelaten), op een min of meer gelijkwaardige wijze manifesteert. Zijn hebbeding had al evenmin iets weg van het vluchtige “Ik” waar in die tijd boeddhistische welgeborenen en andere wijzen uit meer oosters en esoterisch gelegen landstreken hun giftige pijlen op richtten. Nee, de “daimōn” waar Socrates zich op beriep, was zijn hoogst eigen, hoogst particulier privébezit, dat ding dat we in onze moderne tijden zouden aanduiden als “karakter” of “persoonlijkheid”. Zijn “daimōn” was van hem, van hem alleen en van niemand anders.
‘Ach, lieverd.’ Ik laveer tussen de troep door en trek haar in mijn armen, Over haar schouder kijk ik naar de schermen en begrijp meteen waar ze op heeft gezocht. Op APV en SSF, maar het meeste gaat over de ARBOT-wet.
a. Mensen als passieve wezens. Schnitzler gaat er gemakshalve aan voorbij dat ICT, en technologie in het algemeen, mensenwerk is. Mensen, en zeker niet de mensheid in haar geheel, worden niet zo maar overvallen door een nieuwe technologie. Nieuwe technologieën zijn het resultaat van een ontwikkelingsgang binnen een dynamiek waar wij deel van uitmaken plus van onze technische relatie tot de natuur, het ecosysteem waarin wij opereren, en onze voorhanden zijnde omgeving. De mens moet om te overleven materiaal aan zijn omgeving onttrekken om er technisch gesofisticeerde werktuigen, instrumenten, apparaten en machines van te maken. Schnitzler benadrukt terecht dat de mens constitutioneel een technisch wezen is gezien zijn beperktheid en zijn gebrekkigheid. Maar ICT voorstellen als iets dat door de goden op onze aardbol is gedropt, is heel kort door de bocht. Schnitzler behandelt eigenlijk alleen de impact van ICT, niet de dynamiek waarbinnen ICT zich in een lang proces heeft ontwikkeld uit eenvoudige en primitieve telramen (1).
‘Dat begrijp ik,’ zei Harrald. ‘Maar ik ben al negen­tien. En ik weet zeker dat onze redding in Eindhoven ligt. Jullie hebben het zelf in de archieven gelezen: de topgeleerden in reproductie- en incubator­technieken werkten daar.’
29. 27 4. De invloed van seksverslaving op de partner Er is al veel geschreven over de gevolgen van seksverslaving voor de verslaafde zelf, maar deze raken ook de partner. In dit hoofdstuk staat het effect van de seksverslaving op de partner centraal. De effecten kunnen opgesplitst worden in verschillende fasen: • tijdens de verslaving; • bij het uitkomen/de onthulling; • tijdens de verwerking; • tijdens herstel. Hoewel deze effecten vooral toegespitst worden op de vrouw, richt dit onderzoek zich ook op de partnerrelatie zelf: hoe is de houding van de verslaafde geweest tijdens dit proces? Welke rol kan de verslaafde spelen in de verschillende stadia van herstel van de partner, en wat is daar voor nodig? Effect ten tijde van de verslaving Er zijn veel effecten van seksverslaving bekend die zich afspelen bin- nen de relatie, en die bewust en onbewust door de partner ervaren worden. Gevolgen op emotioneel en lichamelijk niveau (bijvoorbeeld op het vlak van de intimiteit), maar soms ook op financieel niveau raken altijd ook de partner.
Uit beleefdheid heb ik wat bedenktijd gevraagd. Ze snappen nog steeds niet waarom ik hier na een jaar weg wil: niet het ziekenhuis in Bawku is de oorzaak, maar het hogere management, vooral de mensen buiten Bawku, dat voor mijn gevoel nooit op tijd iets voldoende heeft geregeld voor mij.
‘Wat denk je? Al je grootspraak over eerlijke ver­deling van energie, maar intussen de dikst mogelijke kabel naar het oude nanolab in 020? Zo ingewikkeld was het niet. Het leuke is,’ zegt hij, terwijl hij terug loopt naar de witte bank, ‘dat jullie nanoveld letterlijk alles doorlaat behalve nanodeeltjes. Alles.’ Hij gaat op zijn knieën op de bank zitten en buigt over de rugleuning. Met gemoffelde stem gaat hij verder. ‘Mensen. Dingen. Lucht. En…’ Met een zwierig gebaar komt hij weer overeind en naar me toe. ‘Vuur.’ Hij toont me de lasbrander die hij tevoorschijn heeft gehaald. Hij ontsteekt het apparaat en draait aan de regelaar tot zich een ijzingwekkend blauwe vlam aftekende.
Algemeen gesproken kunnen we aan de ene kant spreken over een onbeschrijflijke “toestand” van vormloosheid. Onbeschrijflijk omdat er niets over te zeggen of te weten valt. En waarover niet gesproken kan worden, zei Ludwig Wittgenstein, daar kan men alleen maar over zwijgen. Zelfs een veronderstelde stabiliteit of weerstand tegen verandering en destabilisering blijft een loutere veronderstelling waarover nergens een of andere indicatie getuigenis zal afleggen. Aan de andere kant staat iets dat we best kunnen omschrijving als vormgeving, de vorming van vormen. Dit heeft iets dat uitsluitend menselijk is of lijkt, iets creatiefs – en dus tegelijk ook iets destructiefs (maar wat vernietigt het?). Vormen die verschijnen vanuit een vormloze “toestand” waarop we evenwel in geen geval onze gekende fysische dimensies of kwaliteiten (tijd, ruimte, substantie, uitgebreidheid, …) kunnen toepassen. Vormloosheid die vorm krijgt en overgaat in een vorm of in een multitude aan vormen. Maar wie of wat geeft ze vorm?
We zijn ervan uitgegaan dat de eerste mensen oorspronkelijk allen ongeveer dezelfde ervaringen hadden. Hun breinen ontwikkelden zich dan ook gelijklopend. Met de duur verpersoonlijkten de ervaringen zich echter. In eerste instantie trad een differentiatie op tussen mannen en vrouwen, op basis van hun verschillende functie in de voedselproductie. Deze differentiatie entte zich op de ‘natuurlijke’ differentiatie in de zin dat vrouwen kinderen baarden en grootbrachten. Reeds bij dieren zien we dat hormonale werking de structuur en het functioneren van de hersenen kan beïnvloeden. De beïnvloeding betreft vooral het netwerk van de zenuwcellen, maar ook hun omvang. Zo zien we bij kanaries dat de werking van mannelijke hormonen tijdens de voortplantingstijd een bepaald gebied in de hersenen tijdelijk vergroot. Bij de mens zien we soortgelijke fenomenen: na de geboorte gaat bij jongens onder invloed van testosteron een celgroep in de hypothalamus minder in omvang afnemen dan bij meisjes. Met het verschil in opgedane ervaringen en de activiteiten waarin men zich engageert, gaan de breinen van mannen en vrouwen zich verpersoonlijken, uitgaande van de reeds aangeboren geslachtsverschillen in de hersenstructuur. Mannelijke hersenen zijn gemiddeld 10% groter dan vrouwelijke hersenen, maar vrouwen blijken in sommige hersenregio’s meer zenuwcellen te hebben, met name in het corpus callosum, de hersenbrug die de beide hersenhelften met elkaar verbindt, wat mogelijk zou kunnen te maken hebben met een grotere synthese tussen wat we voorheen de aspecten ‘samen’ (het eenvoudige zien) en ‘tegenover’ (het kijken dat gepaard gaat met denken en taal) hebben genoemd, zoals dat tot uiting komt in de moeder-kind relatie. Richard Haier stelde op basis van een morfometrische analyse van hersenscans vast dat vrouwen meer witte stof in de hersenen hebben (waardoor de transmissie van informatie tussen hersencellen vlotter verloopt) en minder grijze stof (die informatie lokaal verwerkt). De correlaties tussen grijze stof en intelligentie blijkt zich bij mannen ook in andere delen van de hersenen te situeren dan bij vrouwen: bij vrouwen bijvoorbeeld meer in de rechtervoorhoofdskwab. Vrouwen hebben dus gemiddeld genomen door hun andere hersenstructuur dus ook een ander type intelligentie. Vrouwen blijken beter dan mannen in het herkennen en herinneren van ruimtelijke configuraties van voorwerpen, met aandacht voor details, perifere waarneming en de verhoudingen tussen voorwerpen over een bepaalde oppervlakte. Deze spatiale vaardigheden worden in verband gebracht met het voedsel zoeken en verzamelen. Mannen daarentegen blijken sterker te zijn in oriëntatievaardigheden, in mentale transformaties nodig om de oriëntatie te behouden tijdens een beweging en mentale rotatie (zich een object voorstellen vanuit een andere hoek of vanuit iemands anders perspectief): dit zijn vaardigheden die nuttig zijn voor de jacht en het terugvinden van de weg van jachtterrein naar verblijfplaats. In hoeverre deze verschillen genetisch vastliggen of doorheen de fysiologische en psychische ontogenese en de confrontatie met de grillen van de leefsituatie worden gevormd is onduidelijk. We verwijzen hier naar het onderzoek waaruit blijkt dat de hersenontwikkeling zich op basis van nieuwe levensuitdagingen tot na de adolescentie voortzet.
Ze schoof vier ringen aan haar vingers toen ze even bij een diepe winkel met beddenhoed bleef staan, stak een blauwe bloem in haar haar en veranderde haar manier van lopen bij het passeren van drie enorme aquariums (vol felgekleurde vissen ter grootte van haar vuist). Toen ze de bazaar uit de zuidelijke poort verliet was ze voor het oog en het gevoel niet langer meer Meyago Niloo, maar een willekeurige Lleroh-vrouw uit het noordelijke district van Ebyon.
hier nog een , een newfoundlander gehad met nierfalen, ik wist het niet van mijn hond, tot op de dag dat ze stierf. ze zakte heel langzaam weg, en raakte in coma, de dierenarts wist niet wat er op dat ogenblik aan de hand was, tijdens de narcose , ze was opeens binnen een uur opgeblazen, is ze overleden, sextie verricht, en bleek dat ze nierfalen had. dat was een klap. de hond heeft er niets van gemerkt, wij des te meer.
Om dit te bereiken startte op 27 mei de pilot ‘Ondersteuning bij zelfregie’ in het Maasstad Ziekenhuis, waarbij oncologie- verpleegkundigen in de nieuwe rol van ondersteuningsconsulent patiënten vroeg-tijdig informatie en handvatten bieden om zo goed mogelijk om te gaan met de gevolgen  van kanker. Daarnaast wordt de OOK Wijzer ingezet, een nieuw online hulpmiddel dat kankerpatiënten en naasten helpt de weg te  vinden naar de juiste ondersteuning in de regio. De OOK Wijzer is in de eerste fase be-schikbaar voor patiënten, naasten en zorg- verleners in de regio Rotterdam Rijnmond. Begin 2015 krijgt de tool landelijke dekking.
Iets verderop waren de bomen rechter en bezaten ze een bladerdak. Nog steeds verstoken van alle kleur, maar in ieder geval leek het nog ergens op. Ze merkte dat ze bijna onwillekeurig een pad volgde, dat haar bij een open plek bracht. Daar brandde een vuurtje met grijze en witte vlammen. Aan de rand van het vuur stond een pan waaruit een kruidige geur kwam.
Het was een paleis voor zielenrovers, lelijk, de gevel zwaar en donker, met drie rijzige torens en naar­geestige betonnen beelden van abstracte menselijke vormen naast smalle hoge ramen van glas in lood.
Speciaal voor gewondentransport werd de Fi 156D ontwikkeld. De voorserie Fi 156D-0 werd uitgerust met een Argus As-10P-1 motor en geschikt bevonden voor dit doel. De productieserie werd de Fi 156D-1, waarbij aan stuurboord een luik was aangebracht om het laden en lossen van een brancard te vergemakkelijken. De Fi 156D-2 was identiek, echter werd geproduceerd in bezet Tsjechoslowakije.
Gerard en Maria keken elkaar aan. ‘Dat was tien jaar geleden, Harrald,’ zei Gerard. ‘Die archieven vertellen over iets dat tweehonderd jaar geleden actueel was. Het heeft al jaren geduurd om de weg naar Eind­hoven terug te vinden. Hoe lang doe je erover gebouwen te zoeken en binnen te komen?’ Zijn argument was duidelijk: Eindhoven was groot, te groot voor één jongen om helemaal om te spitten.
Het idee is even eenvoudig als geniaal: in de plaats van lelijke metalen vaten neem je voor je feestje gewoon een grote vrucht (bv. een watermeloen – maar het werkt ook met een pompoen), snijdt ze van boven open en holt ze uit, of met de mixer fijn maken en drankjes toevoegen draai de tapkraan in de meloen tapkraan, die precies in het gat past. Nu moet je alleen nog een drank naar keuze in de m…eloen gieten en zo heb je plots de coolste tapinstallatie die je maar kan denken.
Ze plaatste haar vinger op de kiezelsteen, de com­puter. Ben je er één van ons? Een speciaal project om de ontwikkeling in Yin-Ghuel te versnellen? Werkte je voor één van de Kiteh? Wat hoopte je te bereiken?
De hal is zeker twee keer zo hoog als de vorige keer dat ik er was, en verlicht met rokende fakkels. Naast de dubbele liftschacht zijn de plafonds doorgebroken om plaats te maken voor een immense tredmolen, waarvan de as de schacht doorboort. Onderin de tredmolen liggen vijf naakte, zwaarlijvige figuren gelaten te wach­ten. Een snurkt; de anderen richten zich zuchtend op.
Onlangs werd ik opgeschrikt door een alarmerend 4-koloms artikel in de International Herald Tribune: de inmiddels roemruchte liefdesstof oxytocine, ook wel liefdevol genoemd, heeft ook een demonische achterkant: het leidt niet alleen tot knuffel en bescherming en trouw van geliefden en familie, wat we al wisten, maar het leidt ook tot uitsluiting van buitenstaanders, vreemden en uitgestotenen… Het hemd is nader dan de rok, het PVV-feestje, dus.
Het duurde even voor Samuel begreep wat ze vroeg. De ceremonie van de wedergeboorte, natuurlijk. Het was het ritueel van volwassenheid dat plaatsvond in het jaar dat een kind twaalf jaar werd, wanneer de herinne­ringen van hun vorige levens echt terug begonnen te komen. ‘Zeker weten,’ antwoordde hij. ‘Dat wil ik niet missen.’
Ik heb erg genoten, die keren dat ik op de sneeuw geslapen heb. Dus zodra de sneeuw weer valt maak ik mijn bedje binnen op: Matje slaapzak en kussen in een bivakzak (een waterdichte hoes voor je slaapzak). Dan kan ik het geheel zo in mijn pyjama mee naar buiten nemen en erin kruipen. Ik heb ernstig getwijfeld gisteravond, toen na de sneeuw een fikse regenbui kwam. Maar tegen bedtijd was het droog en had ik geen smoes meer. Behalve dan dat de sneeuw bijna weg was.

“ultralicht overlevingsuitrusting win overlevingsuitrusting”

Een schraal zonnetje kwam net boven de horizon uit en verlichtte de uitgestrekte moerassen van de Peel. Harrald werd wakker en bekeek vanuit zijn tent hoe het oranje licht speelde over begroeide heuveltjes. Boompjes wierpen oneindig lange schaduwen over poelen vol kroos en riet.
Er waren totaal geen rangverschillen in het Brusselse KultuurKaffee, doorgaans KK (kaakaa) genoemd. Je rang, stand of klasse viel weg als je de drempel van het KK overschreed. Werkliedenpersoneel, bedienden, studenten, assistenten/vorsers, docenten/proffen, oud-studenten, Brusselse jongeren zonder rechtstreekse band met de Universiteit: alles dooreen. Als je iemand niet persoonlijk kende, wist je nooit wat zijn/haar “status” was. Modieuze kledij zat er naast vodden. Aan de toog stond jan en alleman te discussiëren over de actualiteit, publieke aangelegenheden, “wetenschap”, “filosofie”, enzovoort, maar zelden over privézaken. Of je zat of stond er op je eentje te dromen en te filosoferen. Idem op het eigenlijk lelijk maar juist daarom zo prachtig nonchalant terras. Er zaten ook geen koppeltjes elkaar af te likken. Het WC was constant bezet. Als een muziekbandje optrad of als er een fuif was, kon je aan de toog toch blijven doorpraten. Hoe ze dat akoestisch geflikt hebben, is me een raadsel, maar destijds stond niemand erbij stil. Meisjes en jongens, ik mag er niet aan terugdenken.
Nu, waar heb ik me precies door laten verleiden? Het betreft een titel op de site van De Standaard: “Zo zien de Vlaamse jongeren het ideale vrouwen- en mannenlichaam.” De titel wekt de suggestie dat het artikel verslag geeft van een onderzoek bij een grootschalige representatieve steekproef van minstens 1.000 jongeren, al is deze grootschaligheid geenszins een garantie voor wat in het jargon betrouwbaarheid en validiteit heet. Vergeet het, Gerard!
Als je denkt dat je als Indo gitarist het wel effe doet, dan bega je een enorme blunder, want dit circuit vergt wel effe een ander manier van spelen. Techniek heeft weinig te maken met het inleven in de soort van muziek. Je kunt het afraffelen, maar het spelen zoals het eigenlijk structuur is, dat valt tegen. De rockabilly muziekstijl vergt effe een andere aanpak en solostijl.
Uiteraard wil ik niet insinueren dat alle misdaden gelinkt zijn aan sociale ongelijkheid: kruimeldiefstallen kunnen veelal in verband worden gebracht met de sociale levensvoorwaarden van de delinquenten, maar bij zaken als een passionele moord ligt dit al veel minder voor de hand. Meer fundamenteel is de kwestie of sociaal-economische achterstand als een excuus kan gelden voor het plegen van misdaden. In psychoanalytische termen gesteld: vervalt de ‘wet van de vader’ (de tien geboden, de universele mensenrechten, enz.) voor mensen die van kleins af in miserie en ellende moeten opgroeien? Hebben zij het recht een ander fysiek te kwetsen en desnoods te doden omdat zij niet in de eigen basisbehoeften kunnen voldoen? Wij moeten wel vaststellen dat deze mensen dikwijls de facto dat recht nemen. Althans sommigen eigenen zich dat recht toe. Dat moeten dan de ‘rotte appels’ zijn.
In die jaren van de Belle Époque is het voor de leden van de bovenlaag een must om te lijden aan een of andere zenuw- of geestesziekte. Vooral dan bij jongvolwassenen. Mannen schepen zichzelf op met neurasthenie, vrouwen met melancholie, een zenuwinzinking of een onduidelijke “hysterie”. Ook nymfomanie is aardig meegenomen. Dit soort ziekten geldt als een privilege, als een erezaak en als een bewijs van hogere sociale status. Wie voor zijn overleving moet werken of afhankelijk is van liefdadigheid kan zich geen dergelijke ziekten veroorloven. Neurasthenie e.d. fungeren dus als een manifest teken dat je je het, dankzij geërfde rijkdommen, kan permitteren in het geheel niets te doen. De Belle Epoque zijn ook de hoogdagen van allerhande alcohol- en drugverslavingen: van absint tot opium en cocaïne. Zonen en dochters van geboren rijkelui doen er alles aan om zich artistiek en intellectueel voor te doen (“dandyisme”). Zij brengen graag hun door in de brede marge van de artistieke en intellectuele avant-garde, die net tijdens de periode van de Belle Epoque haar hoogtepunt bereikt.
Ten tijde van oorlog en ziekte stort alles in: menselijk vertoog, socialisatie, huwelijk, sociale zekerheid en het maken van afspraken kan allemaal gefaald hebben. Dit vormt een enorme breuk in het vertrouwen. Alles was gebaseerd op de vrede en kontinentie van het luisteren naar elkaar, samen zijn,getrouwd zijn, sociaal zeker zijn in een aangename dagelijkse orde. Opnieuw beginnen is onvermijdelijk na mislukking. Het leven moet worden geleefd wat de mislukking ook is. Niettemin zal er de nodige aandacht zijn over wat de oorzaak van de mislukking zou zijn geweest. Misschien teveel sex ondanks het huwelijk? Misschien te bang om uit te gaan en onder vreemden te verkeren? Misschien teveel vooroordelen tegen alternatieve levensgewoonten en opvattingen? Misschien te weinig respekt voor de sociale zekerheid? Misschien werd de verkeerd soort van tijd gerespekteerd? Van iedere mislukking gaat er druk uit een juist antwoord te vinden op deze vragen. Alleen met een zekere conclusie van berouw kan men opnieuw beginnen en het weer proberen. Hiertegen vechten is hetzelfde als vechten tegen ervaring en evolutie vechten. De mens is een evolutionair proces omdat het een brein ontwikkelde en het succesvol zal blijven niet het gebruik van dat vermogen tot aanpassing ontkennende. Vertrouwen zal voortkomen uit het zich bedachtzaam gelijkrichten met de orde van het ware zelf, in gedachten houdend dat vergeetachtig en repressief zijn gelijk staat aan het verloren hebben van (het zicht op) die goddelijkheid (afb.). 
‘Ze gebruiken hun prooi ook als lokaas,’ zei Heinrich. ‘Als ze hun hoofd niet met valse hoop vullen.’ Hij wees naar de koepel, naar een klein torentje op de top. ‘Daar bovenin. Daar moeten we heen. Ik ken een veilige weg.’
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
(1) Wat bv. iTunes in zijn “store” vraagt voor muziek is pure winst. Ze zou de muziek in principe volledig gratis kunnen ter beschikking stellen. Als ik het goed heb, is dit één der voornaamste programmapunten van de sinds een paar jaar opererende Piratenpartij.
Wat betreft het ontmoeten van de ander voor een duurzame relatie zal gewoonlijk afspreken in stadium acht het beste werken daar het mensen verenigt in een gemeenschappelijk begrip. Ook is zo duidelijk dat slecht ontwikkeld zijn in de vroegere stadia het afspreken minder succesvol zal maken. Eerst de zaken en dan het meisje zal altijd beter zijn. De klassieke held bevrijdt de gevangen vrouwe of verstoorde wereld. Dit is hoe mensen elkaar respekteren: door de kwaliteit van de dienst aan het ware. Hiertoe wordt men gevormd door de beproeving van de afwijzing. 
‘Herinneringen. Ik moest denken aan mijn tijd met mijn engel. Hij vulde mijn hoofd met leugens en valse hoop. Hij zou me helpen te ontsnappen, als ik maar naar hem luisterde. Al die tijd zoog hij me langzaam leeg als een soort overmaatse teek. En hij gebruikte me om anderen te lokken. Het duurde lang voor ik het doorhad.’
Het belangrijkste was dat niet was voorzien dat de genen van de homo sapiens nog steeds de dierlijke eigenschappen in zich meedragen en dat het bij de muteringen gewoon is doorgegeven van geslacht naar geslacht en mutatie naar mutatie.
‘Niets. Ik denk gewoon dat het veiliger is om een tijdje weg te blijven uit de tunnels. De kans om gepakt te worden is er te groot. Zeker nu een seriemoordenaar de stad onveilig maakt. De flikken zijn alert.’
Uiteraard heeft iedereen het recht naar de zee te kijken om zich ondergaande zonnen en aan- en afvarende schepen voor te stellen. Maar om een beleving van het “oceanisch gevoel” te ervaren dat romantici sinds een paar eeuwen in de hoogste vervoering weet te brengen, hoef je in geen enkel opzicht de trein naar zee te nemen, de marathon van New York te lopen, bovenop de Mount Everest te gaan staan of op de rug van een kameel door de Sahara te reizen. Dat zijn allemaal, wanneer we ze in geld zouden uitdrukken, maar peperduur betaalde belevingen. Al die hobby’s zeggen veeleer iets over de kleinwereldse kringen waartoe je behoort dan over de aard van de opgedane ervaring zelf. Kortom: heb je dan de oneindigheid niet aanschouwd, je hebt toch aan status gewonnen, je kunt je Facebook vol plakken met foto’s vol landschappen die je fier en onder huichelachtig applaus “onmetelijk” kunt noemen, maar waar eigenlijk geen kat langer naar lijkt dan naar haar eigen schaduw. Misschien kom je zelfs op tv, mag je figureren in reclamespotjes van Thomas Cook of Neckermann.
Helga keek hem na en alles was perfect: de vorm van zijn oren, de manier waarop hij voorbij de tafeltjes stampte, zelfs zijn gebalde vuisten. Het beeld etste zich in haar brein, onvergetelijk, eindeloos kostbaar. Maar ze bleef staan, rende hem niet achterna. Helga was een Buiten­dijkse en een kwallendregster trouwen met de zoon van een dijkgraaf? Dat was het soort sprookje waarin zelfs kleuters niet konden geloven.
B a s i s s c h o o l D e R e g e n b o o g s e p t e m b e r 1 5 D R U P P E L S G E W I J S 1 5 m e i 2 0 1 1 KALENDER 07-09 hoofdluiscontrole 07-09 informatieavond groep 7 08-09 informatieavond groep
Dit is een regel voor de levenshouding. Het betekent dat iedereen van alles en nog wat kan doen daar men van buiten niet kan zien wat voor principe aan de binnenkant werkzaam is. Een crimineel persoon kan een agent in burger zijn, terwijl een geesteszieke een wetenschapper kan zijn die de psychologie in participerende observatie bestudeert. Beslissend is de houding van bereidheid de materiële doelstelling op te geven ter wille van het principe. Alle grote religies zijn gebaseerd op deze regel: de zondaars gaan door met zondigen, en de gevallenen gaan door met vallen, zolang de Heer genadig is alle soorten en variaties te vergeven die aldus naar de banken der boete worden geleid. Eén betreurde zwakheid is zo meer waard dan een ontkend vermogen(afb.). Deze regel is eveneens de geheime formule voor vooruitgang in het algemeen (afb.), zowel materIëel als geestelijk. Bereid het materiële op te geven, wordt het materiële meer recht gedaan er nog steeds mee omgaande, terwijl het inwisselen van het vruchtdragende motief voor het motief van het onderhouden van de ziel ook de verborgen bronnen der intelligentie onthult. 

“overlevende overlevingsuitrusting militaire en overlevingsuitrusting”

“We zijn in de nadagen van ons politieke stelsel” en “Europa bevindt zich in een pre-revolutionaire fase”. Zo, heeft u de slaap al uit uw ogen gewreven? Het was woensdagavond een buitengewoon boeiend gesprek bij Van Liempt Live over de opkomst van populisme in Europa en het ontbreken van antwoorden daarop door de huidige bestuurders. Wierd Duk, Maurice de Hond en Arend Jan Boekestijn vrezen geweldsuitbarstingen.
Het was een stem met een zwaar accent en het klonk krakerig en oud. De bijbehorende eigenaresse kwam al snel in zicht en Laura moest een gniffeltje onder­drukken. Als er iemand thuishoorde in dit Japanse snuisterijenwinkeltje, dan was het dit dametje. Ze was zo klein dat ze met de top van haar kruin amper tot Laura’s oksel kwam en ze droeg een kimono die aan de onderkant wat gerafeld was.
De Stanley Food Jar is een lekvrije thermosbeker- of pot, gemaakt van dubbelwandig roestvrij staal. Het blik kunt u eenvoudig dicht of open draaien en de grote opening maakt drinken of eten uit het blik gemakkelijk. Dankzij de goed geïsoleerde binnenwand blijft eten tot 12 uur warm of gekoeld. De behuizing is gemaakt van extreem sterk RVS, waardoor
Het lichaam van Johanna ligt tussen twee werktafels, met drie schotwonden dicht bijeen op haar borstbeen; de ogen van onze programmeur staren naar het plafond alsof ze een uitzonderlijk complex algoritme probeert uit te werken, maar de ogen zijn droog en dood. Ik loop het lab uit tussen de gekraste en bescha­digde wanden van de luchtsluis, maar voor ik me kan herinneren wat daar op de muur zat, vind ik Han. Onze neuroloog hangt over twee bebloede stoelen. Maar goed dat de overdracht al is geslaagd, denk ik willekeurig. Kim, die bijna evenveel van nanotech wist als Sal, ligt half in een bezemkast.
Trommelaar, deunenmaker, marketeer, wijnboer, auteur en filosoof, Ilja Gort (1951) is van alle markten thuis. Goed thuis, want alles wat hij aanraakt, levert vrolijk klinkende munt op. Wie per jaar 1 miljoen flessen wijn aan grootgrutter Albert Heijn slijt, kan normaal gesproken grijnzend aan een naaktstrand gaan liggen. Gort niet. Die werkt zich een versukkeling, vooral ook door het vele schrijven dat hij doet. Zijn laatste boek Het Merlot Mysterie, een echte roman nog wel, oogst veel lof en daar is hij net zo blij mee als toen hij elf was en zijn vader een drumstel kreeg.
Terecht wijst Rose in zijn evaluatie van hersenscantechnieken zoals fMRI (functional Magnetic Resonance Imaging) er wel op dat de vraag niet zozeer is of een verfijning van deze technieken ons zal toelaten iemands gedachten te lezen, maar of we (bijvoorbeeld in gerechtshoven) zullen doen alsof we dit kunnen. Dit kan leiden tot een criminologie waarbij mensen op basis van hersenscans of DNA-onderzoek preventief gevangen worden gezet vóór ze ook maar iets verdachts hebben gedaan. fMRI doet de hersengebieden waar bloed naar toe stroomt wanneer van activiteit of gemoedstoestand veranderd wordt, oplichten als gekleurde vlekken. Zo blijkt dat bij liegen heel wat meer hersengebieden ingekleurd worden dan wanneer men de waarheid spreekt. De zaak wordt dan zo voorgesteld dat fMRI een betrouwbaardere leugendetector zou zijn dan de nu gebruikte en omstreden polygraaf. Maar ook wanneer iemand bij een delicate vraag (‘hebt u hem vermoord?’) op zijn hoede gaat zijn en wantrouwig wordt zonder te liegen, zullen andere hersengebieden actief worden dan voorheen en dus door fMRI worden gedetecteerd. Menig neurowetenschapper heeft dan ook zijn bedenkingen bij de prospecten die fMRI toegemeten krijgt. Ook de meest wereldvermaarde neurowetenschapper Michael Gazzaniga, lid van de Amerikaanse President’s Council on Bioethics, betwijfelt of het breinonderzoek op zichzelf tot revolutionaire wijzigingen in ons rechtssysteem zal leiden.
Die 2 problematische punten beperken Schnitzlers aandacht wezenlijk tot de moraalpsychologische impact van ICT op individuen. Zo staat hij bijvoorbeeld zeer negatief tegenover wat hij datasubjectivisme noemt: het gegeven dat we onze zelfervaring herleiden tot een self-monitoring van onze gezondheid via feedback van allerlei sensoren die diverse aspecten van onze gezondheid meten zoals hartslag, bloeddruk, het aantal vandaag gezette stappen, suikerspiegel, slaapkwaliteit en eventueel snurken, enzovoort en deze dus omzetten in data die ons toelaten onze levensstijl eventueel te richten naar zekere standaarden. Dit moet dan een voorbeeld zijn van de neoliberale ideologie van persoonlijke verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van ons leven. Wie succes heeft, heeft dat uitsluitend aan zichzelf te danken, en wie pech heeft natuurlijk ook. Dat de beschikbaarheid van gezondheidsgegevens tot een obsessie met onze gezondheid en welzijn zou leiden is echter betwijfelbaar. Het kan ook onzekerheid wegnemen. De kwestie is dus analoog met het probleem van een dokter die bij een patiënt kanker vaststelt: wil de patiënt het weten of verkiest hij de onzekerheid in de hoop dat het allemaal niet zo erg zal uitvallen.
Het is vooral dit gezag om wetten op te schorten dat de nazifilosoof en jurist Carl Schmitt benadrukte in zijn pleidooi om de staatssoevereiniteit te baseren op ‘auctoritas’ en in zijn afwijzing van de democratie. Autoriteit krijgt dan de betekenis van het gezag hebben om de noodtoestand of de uitzonderingstoestand af te kondigen (let op het woord ‘afkondigen’, wat weer een vorm van ‘spreken namens’ is). Zo ontstond het begrip ‘autoritair regime’ dat de soeverein (in de historische werkelijkheid Mussolini en Adolf Hitler) de macht en het gezag gaf om beslissingen te nemen niet in naam van het werkelijk bestaand volk maar in naam van een Idee en desnoods tegen het volk. Gezien de wreedheid van het naziregime werd ‘autoritair’ zo synoniem met ‘willekeurige repressie’ en werd de fascist na de 2de Wereldoorlog door kritisch filosoof Theodor Adorno en zijn medewerkers in hun sociaal-politiek onderzoeksprogramma om (potentiële) fascisten en antisemieten via vragenlijsten op te sporen (de F-scale, F voor fascism, de meest empirisch gebruikte meetschaal in mens- en maatschappijwetenschappen ooit) aangeduid met de term ‘autoritaire persoonlijkheid’. Het was de politieke filosofe Hannah Arendt die in 1961 wees op deze betekenisverschuiving van het begrip autoriteit en die stelde dat gezag in de Romeinse betekenis uit de moderne samenleving was geband en verdwenen.
Hij liep langs de rijen monitoren, de nette, georgani­seerde bureaus en dozijnen toetsenborden. Tussen de bureaus door zag hij de incubators en de kabels die van daar uit de grond inliepen. Harrald dacht diep na. Waar komt de stroom vandaan? Een generator? Een die eeuwen meegaat? Dat kan alleen maar nucleair zijn. Dus er moet een centrale zijn. Hij keek naar de grond onder zijn voeten. En die levert stroom via de kabels in de grond, dus hieronder zit de centrale, of een verdeler die stroom van de centrale krijgt.
Hij had de hele dag lopen zeulen en ook al werd zijn last lichter, ze leek elke dag moeilijker te dragen. ‘Iemand moet het doen, toch?’ kaatste hij terug. ‘En we moeten hulp halen voor de stakkers daar in die monorail. Wij kunnen dit, Sighile! Ik kan dit! Die ranke gazelles niet, en die arme kippen nog minder. Je moet het groter zien dan enkel de idioterie van een vos vol streken!’
Civilized Charlie’s and female intriguers, however, precisely act that way, albeit deploying fine diplomatic manners. Surely, they do not believe in theories of social heredity and other nazi forms of biological racism. But their sophisticated subtleties bring these theories effectively into action as a most poisonous weapon against your innocence: “YOU gave birth to your mother, and YOU are responsible for all her earthly doings!” That’s what they say, without any shame or shyness. That sort of humans is really very disgusting people, very mean people. Very very mean people indeed!

“overlevingsuitrusting en wapens metalen uitrusting online 3 overlevingsmodus”

Ze stalen een fiets. Lieven klom op het zadel, Zohra op het bagagerek. Zo reden ze de zwoele, vochtige ochtend in, naar de rand van de stad die ze zo verachtten. Antwerpen ontwaakte langzaam. Haar eerste bewoners begaven zich in de stinkende straten, klaar voor een nieuwe dag van verderf en verruk­kingen. In het oosten klom een pastelgele zomerzon moeizaam boven de grijze skyline. De lucht had de kleur van urine, waterig en vies.
limpiar fuente de alimentacion de pc sacar ruidos notas importantes: 1)hacer el procedimiento con la fuente desconectada por cuestiones de seguridad. 2)recomiendo hacer el procedimiento con calzado puesto y con una pulsera antiestatica. lista de materiales a utilizar:fuente de alimentacion o fuente de poder,aceite multi-uso o w40,brocha,destornillador philips,cinta aisladora,un paño,alcohol isopropilico Link…
Als Tobias de slaap niet vatten kan, zal hij weer een ongemakkelijke nacht doorbrengen, zoekend naar een comfortabele houding in zijn hangmat. Vruchteloos trachtend om het concert van gesnurk, gefluit en gerochel uit te bannen.
De hysterisch verlichte intellectuelen en de onvermoeibare politieke activisten zullen ons wel vaandelvlucht en escapisme aanwrijven. Uiteraard: tot ze zelf genadeloos ten onder gaan in een plotse depressie, een “burn-out” of in nerveuze spasmen van pure suïcidale agressiviteit. Ik weet erover mee te spreken.
Het begin van zijn hersenstam was een glad en helder blauw. Ze bestudeerde de dikte van de schedel­wand, de wasachtige glans van het vlees in de holte; de bobbels en vloeiende randen van de schedel­basis.
Lukt het vast pakken niet, dan stop ik mijn voet+stevige schoen tussen de honden, want zodra ze mij iets wat bijten schrikken ze, latne ze los en is t afgelopen, en kan je alsnog degene pakken die begon.
Ik wilde net een uitgebreid commentaar toevoegen, toen ik werd gewaar­­schuwd dat de autostuurder was gearriveerd. Het apparaat kon bovendien maar een kwartier blijven staan. Daarna moest hij een pakket ophalen bij iemand anders in het dorp. Ik gaf de jongen uit Rusland snel een vijf sterren-beoordeling en sloot de discussie. Gehaast trok ik de kapotte bladen uit hun zettingen, wikkelde ze in een stuk plas­tic en rende naar de rand van het veld. Toen ik arri­veerde, begon de onbemande wagen al weer op te trekken. Ik holde er achteraan. Ik kon nog net het pakket in de open achterbak gooien. De pijn in mijn zij over­tuigde me ervan dat de gezondheidssignalen wel eens gelijk konden hebben. Ik wachtte tot ik op adem was gekomen en gaf mijn planner toen de opdracht gezondere maaltijden op mijn schema te zetten. Ver­volgens liep ik terug naar de maaimachine. Niet veel later arriveerde de drone met de nieuwe onderdelen.
Manuela heeft een gediplomeerde achtergrond in de psychologische astrologie. Haar huidige werk is gericht op het brengen van bewustzijn en groei naar heelheid en eenheid in de mens. Als je vragen hebt of je wilt meer weten over de werking en mogelijkheden van de kosmische horoscoop, het ontdekken van je eigen persoonlijke weg of je wilt andere artikelen van Manuela ontvangen kijk dan op www.inzichten.com.
Racisme is het exceptionalistische idee dat rassen gerangschikt kunnen worden als superieur en inferieur ten opzichte van elkaar. Daaruit voortvloeiend kunnen voor het ene ras andere maatstaven worden aangelegd dan voor het andere
Van kinds af aan had Meyago ingezet om niet net als haar andere vier zussen achter het weefgetouw te zitten, dag in dag uit haar oog op de spindel die heen en weer schoot, murw door het klikken en klakken van de kammen die eindeloos omhoog gingen en eindeloos weer omlaag. En dus had ze alles wat ze had ingezet op haar studie, op het halen van de beste cijfers, de hoogte scores, het leggen van contacten binnen de universiteit die haar verder zouden helpen zodra ze naar het volgende niveau zou schuiven. Het was uiteindelijk voor niets gebleken.
Productomschrijving door messenshop.nl:Houten kistje met daarin de meest uitgebreide versie van de Victorinox Survival Kit met SOS set. De 52 functies zijn individueel beschreven (engelstalig).Door het formaat van dit artikel geldt de genoemde prijs enkel voor verzending binnen Nederland. Verzending naar overige Europese landen is ook mogelij
Laura was uiteindelijk toch naar huis gegaan, hoewel ze het een afschuwelijke situatie vond. Ze kon verder erg weinig doen en de beide kersverse ouders werden volledig in beslag genomen door het legertje kinder­artsen dat hun jongste zoon in de gaten hield.

“overlevingsuitrusting fabrikanten vrouw in overlevingsuitrusting”

Water: Een mens kan ongeveer 3 dagen zonder water, daarom is het van groot belang om zo spoedig mogelijk een bron van water te vinden. Ga er altijd van uit dat water niet drinkbaar is. Er zijn twee manieren om water drinkbaar te maken, enerzijds door het te koken (ideaal is 5 à 10 min koken). Anderzijds kan men het water chemisch zuiveren (chloor tabletten). In beide gevallen is het aan te raden om het water eerst te filteren door een stoffen doek, zodat de grote onzuiverheden er reeds uit zijn. In de meeste gevallen zal je water van bronnen, beekjes, stromen en vijvers vinden, maar ook in boomholtes kan je kleine hoeveelheden water aantreffen.
De eerst versie staat onder deze tweede versie. Hierin heb ik feedback van collega’s en leidinggevende verwerkt. Nieuw hierin zijn de 4 kwalitatieve tegengestelde krachten, onderbouwing uit andere (bredere) literatuur. In mijn volgende stap kies ik een scenario, en beschrijf mijn kijk op een wereld waar de drijvende krachten invloed op hebben.
Het blijft bouwen door gnosis, door situaties te onderkennen, te leren plaatsen, door dingen heen te prikken, en de waarde in te zien van ogenschijnlijke tegenslagen. Die hebben we nodig om er doorheen te komen. Als er nog iets van ‘Saveer-wand’ in ons blijft als oude monumenten die nog geeerd of zelfs aanbeden worden door de oude natuur (en dat kan heel subtiel gaan), dan moet de zwarte hond nog blijven rennen. Wij moeten onze behoudenis bewerken in vreze en beven. In die zin is het dus zelfs waar dat er schatten zijn in het christendom die we niet zomaar overboord mogen gooien. Vandaar dat de Bilha is gekomen die dit uitsorteert. Zowel christendom als islam wordt door de moeder gnosis gebruikt als tucht, en om haar kinderen te hoeden tegen het grotere kwaad.
Dit doen ze al zo lang ik hier ben. Het schijnt dat een halve eeuw blank bezoek de mensen hier heeft gestijfd in de opvatting dat alles hier kan worden verkregen door er luid en duidelijk en herhaaldelijk om te vragen of door het gewoonweg op te eisen. Er staat niets tegenover als je een cadeautje krijgt. Je kan er een poosje later gewoon weer om een vragen. Het cadeautje verplicht verder tot niets.
9. 7 Van de respondenten heeft 85% een relatie met de (ex-)verslaafde en heeft 14% geen relatie meer met de man; 1% heeft deze vraag niet beantwoord. Bij de meeste respondenten (39%) is het langer dan vijf jaar geleden dat zij ontdekte dat haar partner seksverslaafd is of Bij 12% is dit minder dan een jaar geleden. Figuur 2: tijdspad uitkomen verslaving. Bovenstaande statistieken geven een kort beeld van de achtergrond van de respondenten. Deze zijn representatief genoeg om reacties met elkaar te vergelijken, te analyseren en te verwerken in dit onderzoek. De resultaten van de enquête zijn in verschillende vormen verwerkt in dit onderzoek. 13% 17% 30% 40% minder dan een jaar 1-2 jaar 2-5 jaar meer dan 5 jaar
‘Wat denk je? Al je grootspraak over eerlijke ver­deling van energie, maar intussen de dikst mogelijke kabel naar het oude nanolab in 020? Zo ingewikkeld was het niet. Het leuke is,’ zegt hij, terwijl hij terug loopt naar de witte bank, ‘dat jullie nanoveld letterlijk alles doorlaat behalve nanodeeltjes. Alles.’ Hij gaat op zijn knieën op de bank zitten en buigt over de rugleuning. Met gemoffelde stem gaat hij verder. ‘Mensen. Dingen. Lucht. En…’ Met een zwierig gebaar komt hij weer overeind en naar me toe. ‘Vuur.’ Hij toont me de lasbrander die hij tevoorschijn heeft gehaald. Hij ontsteekt het apparaat en draait aan de regelaar tot zich een ijzingwekkend blauwe vlam aftekende.
Een ander groot gevaar voor de liefde is de gehechtheid aan sex. Gehecht aan sexualiteit is men niet werkelijk geïnteresseerd in het natuurlijk resultaat van het krijgen van een kind. Er kan zelfs een sterke afkeer en leugenachtigheid zijn tegen het krijgen van kinderen met het excuus dat men er niet klaar voor is of niet in staat is om een wereld te vinden die gelukkig genoeg is voor de kwetsbare baby. Sommigen kunnen eenvoudigweg dermate jaloers zijn over het krijgen van nageslacht, wetende dat nadat de baby er is veel liefde naar de kleine zal worden afgeleid, dat echtscheidingen kunnen volgen op zwangerschap. Sommige zeer mooie vrouwen willen simpelweg geen kinderen vanwege dezelfde jaloezie stellend dat hun carrière belangrijker is dan het krijgen van kinderen. Maar niettemin sexueel zijnd lijkt hun liefde niets meer dan misbruik van de mannelijke ondersteuning te zijn. Sexuele gehechtheid is een bijprodukt van de materiële verbijstering die zichzelf uit in de vorm van jaloezie. De remedie zit hem natuurlijk in het beoefenen van het tegendeel: men zou moeten ondernemen, verkennen en ontdekken in het spirituele/religieuze psychologische bereik en uitdrukking moeten zoeken in mededogende zelfrealisatie. In plaats van voor de sex en het geld te gaan zou men voor de zelfverwerkelijking en de liefde moeten gaan. In deze tegenstelling schijnt geld een perversie van de zelfverwerkelijking te zijn; een vijand die in feite blokkeert en hindert en kulturele openheid en vooruitgang vertraagt terwijl sex op zichzelf wordt herkend als de doder van het mededogen en de liefde. Natuurlijk is de werkelijkheid niet zo zwart wit als kan worden beschreven daar zowel zelfrealisatie en geld als sex en liefde heel goed samen kunnen gaan. Het doel dat de middelen rechtvaardigt echter kan nog niet hun corrupte rechtvaardigen. Het belang van deze regel gaat over het krijgen van kinderen op de tedere en liefdevolle manier. Het idee is dat kinderen geboren als bijprodukt van materiële ambitie minder verzorgende en liefhebbende ouders zullen treffen en geneigd zullen zijn uit te groeien tot erger dan dat. Alleen door het streven naar liefdevolle sex in plaats van sexuele liefde kan dit zo zijn. Als eenmaal de prioriteit van de liefde duidelijk is kan niet alleen de persoon maar ook de hele wereld bevrijd zijn van de corruptie die het gelukkige ruïneert. 
Als ik dat wilde voorkomen, kon ik mijn bezoeker maar beter niet te woord staan. Ik zuchtte diep. Het was niet de eerste keer dat dit me geflikt werd. De vrouw die ik destijds had gesproken, had erom moeten lachen. De computers hadden nog steeds moeite met kunstenaars, was haar verklaring. Die begrepen ze niet. Ik besloot het risico op nog zo’n afspraak maar te nemen. Als ik weer aan dezelfde psychiater werd toe­gewezen, zou dat geen enorme ramp zijn.
Ik kom trouwens weer met meer plezier in de keuken: Ik heb de deuren van alle acht kastjes weer gangbaar gemaakt, overal een paar millimeter afgeschaafd, de grendels (die toch niet pasten) heb ik er afgehaald, de deuren heb ik geschuurd en geverfd en ik heb een ander soort houten schuif  gemaakt op iedere deur. Nu kunnen de deurtjes gewoon open en dicht. Dat had  vanaf december, toen ik hier kwam wonen, nog niet gekund. Nu nog een klein stukje muur schoonmaken en verven, dan is het klaar in de keuken.
Deze morgen (vrijdag) moest ik vaststellen dat de modem voor mijn tv- en internetaansluiting ’s nachts moet bestookt zijn geweest met vreemde kosmische stralen. Het ding heeft het compleet laten afweten en een Belgacom-technicus kan zich niet vόόr dinsdag vrijmaken. Ik vrees een regelrechte ramp. Drie à vier dagen zonder computer: wat moet ik met al die lege uren aanvangen? En mijn beste vriendin is ook al door de vijand van de mensheid geïmmobiliseerd. Die is zo waar gistermiddag geopereerd: galblaas weggenomen, een handeling die noodzakelijk bleek om de hinderlijke opeenstapeling te neutraliseren van een reeks galstenen in grootte variërend van een knikker tot een kleine pingpongbal. Na 2 minuten telefoneren moet ze al uit amechtigheid de hoorn neerleggen en een paar uur volharden in een horizontale en ook nog zwijgende houding. Mezelf een paar uur verliezen met koffie slurpen en mateloos roddelen over politici en andere succesvolle seriemoordenaars, om finaal te eindigen met smeuïge verhalen over verdronken kalveren en omvergereden of van de trap gevallen familieleden en kennissen, dit allemaal bij een glas porto, un petit dernier pour la route: het zit er de komende dagen ook niet in.
In Nederland hebben deze maand dan [oktober 2014 dus, nvdr] naar jaarlijkse seizoengewoonte de 2 traditionele idiotie-varianten hun incubatieperiode doorlopen: Sinterklaas en Zwarte Piet. In de stad Gouda heeft men al blanken uit Friesland moeten invoeren om het intelligentiepeil van de stadspopulatie op niveau te houden en om te garanderen dat er in kaaswinkels wel degelijk kaas werd verkocht, en geen marsepeinen appeltjes en citroentjes. En straks, als het hard begint te vriezen, zal men zo in Friesland nog holderdebolder een reeks Noren of Finnen moeten importeren om voldoende deelnemers aan de start te krijgen voor “hun” Elfstedentocht. Voor het geval het toch eens écht zeven dagen naeen min 10 graden krakend zou vriezen.
In de liefde kan men makkelijk het belang van de celibataire discipline vergeten of zelfs ontkennen. Niettemin is deze discipline het fundament van de kultuur. De grootste misère van de wereld werd veroorzaakt door getrouwde mensen, en altijd heeft het celibataire respekt voor God en de Heer de mensheid moeten redden van de vuren der materiële hartstocht. Als het vuur van de lust eenmaal brandt met de hartstochten van de hel is de enige oplossing je terug te trekken in jezelf, God en de celibataire discipline. Hartstocht die niet van ophouden weet wordt gekend door zijn waanzin en oorlog welke rampzalig uitgroeit als een besmettelijke ziekte die de hele wereld aansteekt in een verschrikkelijke val. Ten koste van alles moet dit worden voorkomen. De enige manier om dit te doen is deze regel te volgen van het hebben van de celibataire discipline als de basis voor relaties. Gehuwd of niet, de ziel van het celibaat staat voorop. Men wordt ermee geboren en na de liefdesaffaire en als de kleine oorlogen van arriveren in de samenleving voorbij zijn moet men terugkeren naar huis naar het belang van de authentieke ziel eventueel met behulp van pelgrimages, religieuze retraite en dergelijke. Alleen in het vrijwillig lijden van deze boetedoening ter wille van het oorspronkelijk celibataire kan een duurzame persoonlijke en wereldvrede worden gevonden. In feite is het een stadium van leven waar iedereen door heen moet gaan ten einde tot de slotsom te komen van het verwekken en opvoeden van kinderen (of andere bijprodukten van het leven) en open te staan voor de onthechting die nodig is om de angst voor de dood e overwinnen. Dit wetende is het wijs van het afspreken in het begin af aan, de celibataire vriendschap en orde te onthouden en te respekteren die eraan vooraf ging, ermee instemde en nog steeds de gekoesterde liefdesaffaire met haar en de wereld geambiëerd ondersteunt.  
Duidelijkheid is liefde. Dingen onduidelijk houdend in de geheimzinnigheid van verborgen kulturen die verzot zijn op hun kostbare continentie, ontbreekt er heel wat liefde in de wereld. Geheimhouding, inwijding en verraad zijn de dominante thema’s van de mensheid. Hoe twijfelachtiger de kultuur is, hoe meer verborgen de werkelijkheid. Openheid wordt algemeen beschouwd als een teken van kracht: zeg de wereld dat de Heer de last van zijn eigen schaduw op zich nam (afb.), vertel de wereld over de uitvinding die in het belang van iedereen is. Geen kopen en verkopen is het ideaal. Geen prijskaartje aan het belang van de waarheid. Dit is het ideaal van een open kultuur waar iedereen alles mag weten uit bibliotheken en informatie-netwerken. De betekenis van de geheimhouding vindt men in de stilte die de zwakheden omgeeft. De zwakheid mag niet worden verraden: het is privé, een beroepsgeheim of een beroepsafwijking waarop de voorgaande regel van zelfverantwoordelijk niet-beschuldigen van toepassing is. Het is zelfs een psychologische wet: een persoon kan alleen doorgaan met een positief zelfbeeld, ondanks de zwakheden, eventueel het meest onwaarschijnlijke van de overeenstemming verdedigend. De advocaat zal het in de rechtszaal verdedigen, de psycholoog in de therapiekamer, de echtgenoot zal het in zijn huwelijk verdedigen en de priester zal het vergeven op de biecht. Duidelijkheid is liefde en duidelijk te zijn over je trouw is van het grootste belang. Daarom is bewijs leveren van trouw aan de orde van de ziel van primair belang, de bevrijding in dienstbaarheid het grondmotief van het handelen makend. Deze duidelijkheid stelt niet alleen de heiligheid van het huwelijk veilig maar ook de verlossing van de mensheid. In deze zin is de sensatielustige hang naar roddel niets dan verraad terwijl de bekentenissen van diegenen herboren voor de orde de realiteit van het geloof in het echte ware uitmaken.
Het deed me even denken aan een Zendingsdag van de Classis Amsterdam van de Christelijke Gereformeerde Kerken, die in mijn jeugd elke zomer onder de hoge bomen van het Bos van Bredius werd gehouden en waar dan in de schaduw op tafeltjes allerlei koopwaar werd aangeboden ten bate van de Zending, en waar ik, als 12 jarige, sigaren en sigaretten aan de man bracht. De 10% winst die erop zat ging dan ook naar de Venda’s of de Toradja’s. Op zo’n dag werden dan ook allerlei redevoeringen gehouden die met luidsprekers werden versterkt. Iedereen vond het natuurlijk prachtig om door een oude witte dokter de bloeddruk te worden gemeten dus al snel was er een enorme rij wachtenden ontstaan voor mijn tafeltje. Inmiddels was in het hoofdgebouw, naast onze activiteiten, het officiële programma geopend. Er werden onafgebroken redevoeringen gehouden over diverse onderwerpen die met luidsprekers werden versterkt. In het hoofdgebouw was plaats voor een paar honderd mensen en ook buiten konden mensen zitten om te luisteren. Het was niet makkelijk om nog een bloeddruk te horen bij dit achtergrondlawaai en het werd helemaal onmogelijk als er vlakbij in de wachtrij een discussie ontbrandde en luidkeels werd gevoerd of als iemand ook in een ritme van 80/minuut ineens op mijn tafeltje de maat meetikte van muziek uit zijn I-phone (of zoiets) Ineens waren wij aan de beurt voor onze voordracht. Het enig zinvolle dat we konden bedenken was om mensen vragen te laten stellen en die dan te beantwoorden. Er kwamen drie vragen. Ik mocht twee vragen over voeding beantwoorden: wat was in het algemeen goed en slecht (roken, alcohol en teveel van wat dan ook) en welk dieet was goed voor diabetes (bij volwassenen met overgewicht: afvallen, niet teveel eten in één keer, niet onnodig snoepen) Of het aan de luidsprekers lag of aan mijn uitspraak van het Engels, dat weet ik niet, maar ik betwijfel of er veel van is verstaan en ik ben bang dat er niets van is blijven hangen.
‘We betalen met tijd, als we iets willen bezitten dat we niet zo kunnen printen.’ Ik dacht aan mijn koffie. Er kwam ondertussen nauwelijks nog damp van de mok. Ik zette mijn lippen aan de rand en nam een slok. Lauw. Had ik me maar niet moeten laten afleiden. ‘Meestal heb ik dat niet nodig.’
In Nederland hebben we als huisartsen hetzelfde probleem. Daar denken we dan het probleem op te lossen met een spoed-CRP. Maar dan weet je bij een matig hoog CRP toch niet echt helemaal zeker of het om een bacterie of om een virus gaat en of je het wel of niet moet behandelen met een antibioticum.
Bij een nieuwe baan zoals voorgesteld zou ik nog steeds, maar dan nog veel meer te maken krijgen met dit hogere management en zou dan nog veel meer moeten luisteren naar hun lege toezeggingen en loze beloften. En ik zou mijn mensen in Bawku kwijt zijn. IK kan me vandaag niet voorstellen dat ik in Garu zou willen werken.
Trainingspak foutKleur: zwart en zilverMateriaal: 100% polyesterInhoud: broek en jasjeThema: new kids, fout feest, 80’s party, feestkleding, verkleedkledij, carnavalskleding, feestkleren, kostuums, goedkopeart.nr. fin73391

“compact survival gear asap survival gear”

Ik heb zo veel tapijt hookers en wol liefhebbers vraag me over het proces van de hand verven wol had, dat ik dacht dat het misschien nuttig zijn om deze geïllustreerde exampleu wat er nodig is en hoe u een aantal eenvoudige verfbad verven bieden. Hou
Ik ben mijn polikamer kwijt. In plaats daarvan zit ik een eindje verderop in een kamer die ik deel met een medisch assistent, die na een cursus ook spreekuur mag doen en kinderen mag behandelen. Op sommige dagen zie ik maar een stuk of 10-15 kinderen, op andere dagen wel 40. Als ik veel  kinderen op mijn spreekuurlijst heb heeft er meestal nog niemand anders naar gekeken. Als een moeder met een ziek kind naar het ziekenhuis komt, haalt ze eerst een dossier op, waarin alles wordt opgeschreven, dan worden gewicht en temperatuur gemeten en opgeschreven. Maar let op: men kan zich verschrijven, de meeste medicijnen gaan per kg. lichaamsgewicht. En als iemand per ongeluk 18 kg ipv 10 kg opschrijft krijgt het kind een dubbele dosis van alle medicijnen. Daarna vraagt een minimaal geschoold iemand wat de klachten zijn en schrijft die op. Daardoor komt het dat er per dag een verschillend klachtenpakket is: de ene dag heeft iedereen “headache and fever PLUS”, er is ook wel eens een dag geweest met klachten als “swallow boil”, “swallow penis” en “swallow arm”. Dat bleek dan niet te gaan leeggezogen steenpuisten, orale seks of een beet door een groot roofdier maar om “swollen infected skin, swollen scrotum en swollen fractured elbow. Zo iemand krijgt onmiddellijk bijscholing. Hoe dan ook, nadat de klachten zijn opgeschreven komt het kind bij ons. Zo’n kind komt binnen, meestal op de rug van de moeder die het van de rug pakt, en daarna kan het ritueel verder bij ons. Wij vragen meestal nog eens opnieuw wanneer de klachten zijn begonnen, of er ook hevige oorpijn is (Dat vinden veel moeders niet de moeite van het vermelden waard) en of het kind ook pijn heeft tijdens het plassen. Blaasontstekingen komen dan alsnog aan het licht. De moeder heeft meestal alleen gesproken over buikpijn, en eventueel nog over koorts en overgeven, maar veel mensen kennen het verschijnsel blaasontsteking niet. Dan kunnen we nog vragen of de moeder verder nog vragen of opmerkingen heeft. Daarna kunnen we het kind nakijken. Sommige kinderen zijn niet ziek en kijken vrolijk of zelfs overmoedig om zich heen. Anderen zijn ziek en daardoor prikkelbaar en willen niks, en al helemaal niet onderzocht worden. Als je je al dat verweer van de kinderen persoonlijk zou aantrekken zou je al snel een minderwaardigheidscomplex hebben. Van 40 kinderen die je op een morgen ziet, jammeren er al 25 als de kleren uitmoeten en je moet af en toe ook nog naar hartgeruisen luisteren, een buik beoordelen of er echt niets ernstigs aan de hand is, en kijken of de oren echt geen rode trommelvliezen hebben, en of een kind ook nog nekstijf is. Het mooie is dat ik alle kinderen op mijn eigen afdeling kan opnemen, ook bij twijfel. En dan kan ik ze ’s middags om een uur of vijf nog eens weer bekijken. Het valt nog wel eens tegen wat ik de eerste keer over het hoofd zie, omdat het niet opvalt, wanneer de ouders er niet zelf over beginnen: vooral dat een kind van een jaar nog niet kan zitten, een ander kind van twee nog niet praat en nog niet loopt, dat weer bij een ander kind: dat het epilepsie heeft. Het is ook heel goed om te vragen of ze al bij een andere dokter zijn geweest: dat bespaart onnodige echo’s en röntgenfoto’s.
Buiten in de dorpsstraat vloeit sepia als een dreigende schaduw over de gevels. Ik ren naar huis door straten die met de seconde vernauwen. Voorbijgangers staren me vernietigend aan en de winkelpuien zelf buigen zich naar voren om hun uithangborden tegen me aan te zwiepen. Alsof niet alleen de stugge dorpelingen, maar het dorp zelf weet wat we gedaan hebben en ons ervoor haat.
Ik heb bv de ervaring dat de gevechten die ik heb meegemaakt (diverse rassen) op te lossen waren met het omhoog brengen van de achterhand, of een brul. Maar mensen met bv ervaring met ‘vechthondenrassen’ (sorry voor de benaming maar gebruik dit even ter omzeiling van het opsommen van rassen) hebben mischien wel hele andere ervaringen welke voor hun specifieke honden belangrijk zijn om te vermelden.
Berardi schrijft ons niet voor om zijn voorschriften op te volgen. Ze doen wel meteen denken aan Epicurus’ keuze voor “ataraxia”, “emotionele onverstoorbaarheid”, met name: het bevrijden van de geest van de angst voor de dood en van verlangens waarvan de realisatie bepaald wordt door externe factoren waar we geen controle of vat op hebben; plus een keuze om op te gaan in de eenvoudige en onbaatzuchtige omgang met gelijkgezinde vrienden. Het is (voor mij toch) geen gemakkelijke opgave, maar je kunt beslissen ze aan te leren en je erin te oefenen.
Een privécapsule van NonVitae GmbH haalde me thuis op en bracht me, laag over de aarde scherend, naar de Makoua Elevator in Congo-Brazzaville. Ik was de afgelopen jaren al vaker met de lift de ruimte in gegaan, toch ging mijn hart sneller kloppen toen ik de machtige kabels zag die als bergen in de aarde verankerd waren en hoog boven mijn hoofd vervaagden. Deze keer was anders. Deze keer was echt.
Vader en zoon Van Belle vonden niet alleen een prachtig historisch pand in Brugge maar, zeker zo belangrijk, ze wisten voormalig friturist, groot verzamelaar van alles wat met friet te maken heeft en bestuurslid van het Belgische Nationaal Verbond van Frituristen, Eddy Cooremans, warm te maken voor hun idee.
De eerste kaars die ze probeerde aan te steken, brak. Haar handen verstijfden steeds verder van de kou, hoewel de verwarming aan stond en het best behaag­lijk was in huis. Daardoor brak ze niet alleen de kaars, maar ook iedere keer de lucifers die ze probeerde af te strijken tegen het luciferdoosje. Ze had het opgegeven en vanaf dat moment had ze zichzelf niet meer in de hand gehad.
Een harpoenier uit Nantucket vertelde het tegen een paar stuwadoors. En even later werd er op de visafslag, waar de kade glibberig was van de inge­wanden, ook al druk gespeculeerd over de ware toe­dracht. Wat waren de motieven van de betrokken partijen? Zelfs de gekluisterde kraankinderen in de tredmolens die de grote hijskraan aandrijven, hoor­den het aanzwellende gerucht aan, al konden ze er niets mee, voort­stappend als muildieren.
De eerste klap smeet haar tegen de gordels. Het staal van het chassis schreeuwde met een gierende uithaal nadat de voorwielen met de tweede klap in aanraking kwamen met de overgebleven rand van de muur. De wereld werd een buitelende warboel waarin ze als een stuk dood vlees heen en weer werd geslingerd tot de derde klap op het zeewater alles in diepe duisternis dompelde.
Een beetje later zei Zohra: ‘Het is veilig, denk ik.’ Voorzichtig keek ze om het muurtje en liep daarna de gang in. Ze wenkte Lieven, die haar volgde terwijl hij glassplinters uit zijn handpalmen trok. Het was koel in de gang en het rook er naar schimmel. Overal vielen gekartelde bundels maanlicht door gebroken vensters naar binnen. Instinctief hielden Zohra en Lieven halt bij de eerste lift die ze tegenkwamen.
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan ten einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten. 
Echt geven is moeilijker.: het is niet alleen het ding, maar ook de persoon en zijn fysieke aanwezigheid die moet worden geaccepteerd. De twintigste eeuw is gekenmerkt door een krisis van werkeloosheid: de mensheid weet niet hoe te dienen met nauwelijks enige dienstbaarheid noodzaak vanwege de automatisering. De oplossing is het laten vallen van vruchtdragende aktiviteit als criterium voor dienstbaarheid. Men moet niet zozeer een produkt bieden als een dienst aan de noodzakelijke orde. Vrede is het hoogste produkt daar oorlog het basisbelang van allen zal vernietigen. Antwoord op het probleem van de werkeloosheid is om alle mensen uit te nodigen, maar niet te verplichten, tot dienst aan het beroep van vredebewaarder niets anders eisend dan het vermogen om te lezen en te schrijven (lagere school). De rechtvaardiging is dat (een gerechte) vrede bewaren meer produktief is dan het motiveren deze te breken. Men kan dat nieuwe beroep zekerheidsagent noemen daar zekerheid het primaire motief is van het handhaven van het basis sociaal belang. Zekerheid wordt sociaal bereikt middels sociale kontrole. Enkel materiële zekerheid wordt bereikt door het bewaken van bezit in geformaliseerde overeenstemming, terwijl sociale zekerheid wordt bereikt door het bewaken van wet en orde. Zo is een zekerheidsagent een professioneel met een status tussen die van de politie ( de uitvoerder van de wet) en de normale burger (de onderdaan van de wetten van de staat) in. Hij is degene die roept om de (sociale)wet, maar niet degene die de wet uitvoert. Hij kan electronisch geregistreerd zijn (b.v. door het gebruik van een kredietkaart als zijnde sociaal aanwezig (weg van zijn privé-adres) middels een arbeidsovereenkomst voor een zekere tijds-spanne uit vrije wil en kan passief als een getuige worden opgeroepen in geval van misdaad of aktief de wetshandhaving afroepen middels een (stil) alarm (net als iedere andere burger). Hij kan worden beschermd door de wettelijke status van ambtenaar zodat hij niet mag worden beledigd. Voor optimale vrijheid kan het minimum van twintig uur per maand tegen een nul-salaris van 10% boven de reguliere sociale zekerheid worden vastgesteld (10% als de hoeveelheid geld uitgegeven aan het elders aanwezig zijn om vrij te zijn met het winstmotief: socialisatie-subsidie). En dat is alles wat er voor de taakomschrijving van de sociale zekerheidsagent nodig is. De rest wordt geregeld door de herkenning van zijn (vrije) kleding van betrokkenheid bij de onderliggende orde van status- en beroepsoriëntatie (afb.) Hij kan vrijgezel zijn, getrouwd, teruggetrokken of onthecht zowel als intellectueel, ambtelijk, commerciëel of op arbeid zijn georiënteerd. Dat definiëert sociale kontrole en bevrijding van de sociaal gezekerden voor een formele identiteit. Zo mag het instituut van de sociale kontrole zich bezighouden met aktieve dienst terwille van de sociale kontrole en de normale professionele erkenning terwijl nog steeds de mensen is toegestaan passief en vrijer te zijn op het oude en problematische nivo van werkeloosheid-aanpassings-beloning en erkenning.