“alaska vliegtuigen overlevingsuitrusting versnellingspods overleving”

‘Schade en schande,’ zei Heinrich. ‘Naarmate je hoop verdwijnt, ver­vaagt je kleur hier. Zoals je aan mij ziet. Ik had veel kleur in het begin. Toen kwam ik mijn eerste engel tegen. Die kostte me bijna mijn leven. En mijn ziel.’ Hij sprong vol zelfvertrouwen over de stenen in het stroompje, op de voet gevolgd door Sterre.
Zohra en Lieven stonden als stenen beelden in het territorium van de slachter. Met ingehouden adem keken ze naar elkaar. Gelukkig was het gebouw immens groot en moesten ze al heel veel pech hebben om uitgerekend hier en nu betrapt te worden.
Al ging het bij de Dada van Cabaret Voltaire in 1917 uitsluitend om de vorm. Om het produceren van inhoudsloze puur formele poëzie. Zuivere wiskunde. Nu mikt men in verlaten 19de-eeuwse bolwerken en in dichtersdorpen eigenlijk op wiskundig geformaliseerde inhoud. Het onderscheid tussen inhoud en vorm is ondertussen natuurlijk reeds een halve eeuw lang compleet opgeheven geraakt. Zelfs in de filosofie. Nu ja: waar inhoud en vorm tot nihil en “néant” zijn herleid, is het onderscheid tussen beide uiteraard de jure en de facto opgeheven.
Ik luister de laatste tijd toch liever muziek van you tube dan van spotify omdat de geluidskwaliteit hoger is van you tube en ik heb hele goede oren en hoor dan dat er iets ontbreekt op spotify. Ze hebben daar expres de kwaliteit naar beneden teruggebracht naar minder bit (tenzij je een betaald abonnement neem).”
4. Onder individuele reddingsmiddelen worden verstaan de in artikel 10.05 bedoelde reddingsboeien en zwemvesten, alsmede reddingsblokken en uitrustingsstukken die geschikt zijn om een zich in het water bevindende persoon drijvende te houden. eur-lex.europa.eu
De Saveer-wand isoleert de mens in de stedelijke cocon, dus knipt alle internet-verbindingen met hogere en andere realiteiten door om de mens materieel te maken en met beperkte geestelijke functies, om de mens zo tegen elkaar op te zetten als in een arena. Saveer is een stokende arena-bazin in die zin, en deinst niet ervoor terug leugens te vertellen. In feite is ze een pathologische leugenaar, die de ene dit in fluistert en de andere dat, om zo conflict op te roepen. Hier aast zij op. De mens raakt zo opgesloten in de materiele realiteit als in een droom, en beseft zo niet meer dat hij droomt en ziet de context niet meer, met alle gevolgen daarvan (Als tegenovergesteld aan lucide dromen).
Allemaal grote woorden maar niemand doet iets. ik ook niet zeg ik schuldbewust. Omdat niemand weet wat te doen, niemand is georganiseerd. Dat neem ik Wilders kwalijk, maar dat mag ik natuurlijk niet zeggen, sorry hoor, ik doe het toch Brinkman had gelijk.
Wilt u op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes voor het geschiedenisonderwijs, meld u dan hierboven aan voor de gratis tweewekelijkse nieuwsbrief van Histoforum. De eerste Histoforum nieuwsbrief van maart 2018 is verschenen. 
Ook ik. Het was nacht en ik schaamde me. Ik was een vriend kwijt­geraakt en ik kletste met mijn soort­genoten, die me opeens weer zagen staan. Ik kletste en we sliepen, en de volgende ochtend voelden we ons leeg en somber, kil als die omelet-woestijn en die afstandelijke zon.
Eerder onderzochten wij dat muziek maken goed is voor je brein. Vervolgens vroegen wij ons af hoe verslavend het maken van muziek eigenlijk is. Het logische vervolg is om te onderzoeken hoe erg verslaafd jijzelf eigenlijk bent. Ben je een gematigde muzikant, een excellerende artiest, een ware muziek maniak of een music addict to the max?
Hij had dit eerder gezien, besefte hij opeens. De herinnering bleef net buiten zijn bereik, gaf alleen vage aanwijzingen over wat hij destijds gezien had. Het was lang geleden, in een van zijn eerste levens. Een ten­toonstelling van werk dat toen al oud was. Hetzelfde patroon, of toch bijna. En nu gemaakt door iemand die pas aan zijn eerste leven begonnen was.
U bent nieuw hier? Onderweg naar de Altstadt? Ik kan een moordballade voor u zingen, maar als u een penning laat vallen in het bakje van Herr Stumm dan kan ik u ook aanwijzingen geven. Uw gids zijn in deze straten, zo u wilt.
Het antwoord kwam van achter haar. ‘Dat ben ik.’ Ze voelde haar hart in haar keel springen. Ze draaide zich om en schrok weer. De eigenaar van de stem stond vlak achter haar en het eerste dat ze van hem zag waren waterige, dofblauwe ogen. Ze struikelde achteruit tot bij het vuur. De man bleef staan.
Het is verdomd vreemd. Maar het maakt me tegelijk blij en het is zeker rustgevend. Het doet zalig aan. En bij het woord “zalig” denk ik pas nu bij het herlezen aan het kerstfeest. Dat “zalig kerstfeest” heb ik in mijn leven geen enkele keer over mijn lippen gekregen, ik moest mij daarvoor ook in het geheel niet inhouden. Het is een uitdrukking die haaks staat op wie ik ben (was) en wie ik niet ben (was). Wie ik kan zijn en wie ik niet kan zijn. En wie ik kan niet zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *